kabahat

kabahat (definite accusative kabahati, plural kabahatler)

kabahati (accusative definite)
kabahatler (plural)
kabahat (nominative singular)
kabahatler (nominative plural)
kabahati (accusative definite singular)
kabahatleri (accusative definite plural)
kabahate (dative singular)
kabahatlere (dative plural)
kabahatte (locative singular)
kabahatlerde (locative plural)
kabahatten (ablative singular)
kabahatlerden (ablative plural)
kabahatin (genitive singular)
kabahatlerin (genitive plural)
kabahatim (first-person nominative singular)
kabahatlerim (first-person nominative singular)
kabahatin (nominative second-person singular)
kabahatlerin (nominative second-person singular)
kabahati (nominative singular third-person)
kabahatleri (nominative singular third-person)
kabahatimiz (first-person nominative plural)
kabahatlerimiz (first-person nominative plural)
kabahatiniz (nominative plural second-person)
kabahatleriniz (nominative plural second-person)
kabahatleri (nominative plural third-person)
kabahatimi (accusative definite first-person singular)
kabahatlerimi (accusative definite first-person singular)
kabahatini (accusative definite second-person singular)
kabahatlerini (accusative definite second-person singular)
kabahatini (accusative definite singular third-person)
kabahatlerini (accusative definite singular third-person)
kabahatimizi (accusative definite first-person plural)
kabahatlerimizi (accusative definite first-person plural)
kabahatinizi (accusative definite plural second-person)
kabahatlerinizi (accusative definite plural second-person)
kabahatlerini (accusative definite plural third-person)
kabahatime (dative first-person singular)
kabahatlerime (dative first-person singular)
kabahatine (dative second-person singular)
kabahatlerine (dative second-person singular)
kabahatine (dative singular third-person)
kabahatlerine (dative singular third-person)
kabahatimize (dative first-person plural)
kabahatlerimize (dative first-person plural)
kabahatinize (dative plural second-person)
kabahatlerinize (dative plural second-person)
kabahatlerine (dative plural third-person)
kabahatimde (first-person locative singular)
kabahatlerimde (first-person locative singular)
kabahatinde (locative second-person singular)
kabahatlerinde (locative second-person singular)
kabahatinde (locative singular third-person)
kabahatlerinde (locative singular third-person)
kabahatimizde (first-person locative plural)
kabahatlerimizde (first-person locative plural)
kabahatinizde (locative plural second-person)
kabahatlerinizde (locative plural second-person)
kabahatlerinde (locative plural third-person)
kabahatimden (ablative first-person singular)
kabahatlerimden (ablative first-person singular)
kabahatinden (ablative second-person singular)
kabahatlerinden (ablative second-person singular)
kabahatinden (ablative singular third-person)
kabahatlerinden (ablative singular third-person)
kabahatimizden (ablative first-person plural)
kabahatlerimizden (ablative first-person plural)
kabahatinizden (ablative plural second-person)
kabahatlerinizden (ablative plural second-person)
kabahatlerinden (ablative plural third-person)
kabahatimin (first-person genitive singular)
kabahatlerimin (first-person genitive singular)
kabahatinin (genitive second-person singular)
kabahatlerinin (genitive second-person singular)
kabahatinin (genitive singular third-person)
kabahatlerinin (genitive singular third-person)
kabahatimizin (first-person genitive plural)
kabahatlerimizin (first-person genitive plural)
kabahatinizin (genitive plural second-person)
kabahatlerinizin (genitive plural second-person)
kabahatlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قباحت (kabahat), from Arabic قَبَاحَة (qabāḥa), verbal noun of قَبُحَ (qabuḥa, “to be vile, evil, infamous”).


celp

head

celp (definite accusative celbi, plural celpler)

celbi (accusative definite)
celpler (plural)
celp (nominative singular)
celpler (nominative plural)
celbi (accusative definite singular)
celpleri (accusative definite plural)
celbe (dative singular)
celplere (dative plural)
celpte (locative singular)
celplerde (locative plural)
celpten (ablative singular)
celplerden (ablative plural)
celbin (genitive singular)
celplerin (genitive plural)
celbim (first-person nominative singular)
celplerim (first-person nominative singular)
celbin (nominative second-person singular)
celplerin (nominative second-person singular)
celbi (nominative singular third-person)
celpleri (nominative singular third-person)
celbimiz (first-person nominative plural)
celplerimiz (first-person nominative plural)
celbiniz (nominative plural second-person)
celpleriniz (nominative plural second-person)
celpleri (nominative plural third-person)
celbimi (accusative definite first-person singular)
celplerimi (accusative definite first-person singular)
celbini (accusative definite second-person singular)
celplerini (accusative definite second-person singular)
celbini (accusative definite singular third-person)
celplerini (accusative definite singular third-person)
celbimizi (accusative definite first-person plural)
celplerimizi (accusative definite first-person plural)
celbinizi (accusative definite plural second-person)
celplerinizi (accusative definite plural second-person)
celplerini (accusative definite plural third-person)
celbime (dative first-person singular)
celplerime (dative first-person singular)
celbine (dative second-person singular)
celplerine (dative second-person singular)
celbine (dative singular third-person)
celplerine (dative singular third-person)
celbimize (dative first-person plural)
celplerimize (dative first-person plural)
celbinize (dative plural second-person)
celplerinize (dative plural second-person)
celplerine (dative plural third-person)
celbimde (first-person locative singular)
celplerimde (first-person locative singular)
celbinde (locative second-person singular)
celplerinde (locative second-person singular)
celbinde (locative singular third-person)
celplerinde (locative singular third-person)
celbimizde (first-person locative plural)
celplerimizde (first-person locative plural)
celbinizde (locative plural second-person)
celplerinizde (locative plural second-person)
celplerinde (locative plural third-person)
celbimden (ablative first-person singular)
celplerimden (ablative first-person singular)
celbinden (ablative second-person singular)
celplerinden (ablative second-person singular)
celbinden (ablative singular third-person)
celplerinden (ablative singular third-person)
celbimizden (ablative first-person plural)
celplerimizden (ablative first-person plural)
celbinizden (ablative plural second-person)
celplerinizden (ablative plural second-person)
celplerinden (ablative plural third-person)
celbimin (first-person genitive singular)
celplerimin (first-person genitive singular)
celbinin (genitive second-person singular)
celplerinin (genitive second-person singular)
celbinin (genitive singular third-person)
celplerinin (genitive singular third-person)
celbimizin (first-person genitive plural)
celplerimizin (first-person genitive plural)
celbinizin (genitive plural second-person)
celplerinizin (genitive plural second-person)
celplerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جلب (celb), from Arabic جَلْب (jalb), verbal noun of Arabic جَلَبَ (jalaba, “to fetch”). Cognate with Azerbaijani cəlb.


icap

icap (definite accusative icabı, plural icaplar)

icabı (accusative definite)
icaplar (plural)
icap (nominative singular)
icaplar (nominative plural)
icabı (accusative definite singular)
icapları (accusative definite plural)
icaba (dative singular)
icaplara (dative plural)
icapta (locative singular)
icaplarda (locative plural)
icaptan (ablative singular)
icaplardan (ablative plural)
icabın (genitive singular)
icapların (genitive plural)
icabım (first-person nominative singular)
icaplarım (first-person nominative singular)
icabın (nominative second-person singular)
icapların (nominative second-person singular)
icabı (nominative singular third-person)
icapları (nominative singular third-person)
icabımız (first-person nominative plural)
icaplarımız (first-person nominative plural)
icabınız (nominative plural second-person)
icaplarınız (nominative plural second-person)
icapları (nominative plural third-person)
icabımı (accusative definite first-person singular)
icaplarımı (accusative definite first-person singular)
icabını (accusative definite second-person singular)
icaplarını (accusative definite second-person singular)
icabını (accusative definite singular third-person)
icaplarını (accusative definite singular third-person)
icabımızı (accusative definite first-person plural)
icaplarımızı (accusative definite first-person plural)
icabınızı (accusative definite plural second-person)
icaplarınızı (accusative definite plural second-person)
icaplarını (accusative definite plural third-person)
icabıma (dative first-person singular)
icaplarıma (dative first-person singular)
icabına (dative second-person singular)
icaplarına (dative second-person singular)
icabına (dative singular third-person)
icaplarına (dative singular third-person)
icabımıza (dative first-person plural)
icaplarımıza (dative first-person plural)
icabınıza (dative plural second-person)
icaplarınıza (dative plural second-person)
icaplarına (dative plural third-person)
icabımda (first-person locative singular)
icaplarımda (first-person locative singular)
icabında (locative second-person singular)
icaplarında (locative second-person singular)
icabında (locative singular third-person)
icaplarında (locative singular third-person)
icabımızda (first-person locative plural)
icaplarımızda (first-person locative plural)
icabınızda (locative plural second-person)
icaplarınızda (locative plural second-person)
icaplarında (locative plural third-person)
icabımdan (ablative first-person singular)
icaplarımdan (ablative first-person singular)
icabından (ablative second-person singular)
icaplarından (ablative second-person singular)
icabından (ablative singular third-person)
icaplarından (ablative singular third-person)
icabımızdan (ablative first-person plural)
icaplarımızdan (ablative first-person plural)
icabınızdan (ablative plural second-person)
icaplarınızdan (ablative plural second-person)
icaplarından (ablative plural third-person)
icabımın (first-person genitive singular)
icaplarımın (first-person genitive singular)
icabının (genitive second-person singular)
icaplarının (genitive second-person singular)
icabının (genitive singular third-person)
icaplarının (genitive singular third-person)
icabımızın (first-person genitive plural)
icaplarımızın (first-person genitive plural)
icabınızın (genitive plural second-person)
icaplarınızın (genitive plural second-person)
icaplarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ایجاب (icab, “necessitating; affirmation; (law) offer”), from Arabic إِيجَاب (ʔījāb), verbal noun of أَوْجَبَ (ʔawjaba).

der

Arabic إِيجَاب (ʔījāb)


hıyanet

head

hıyanet (definite accusative hıyaneti, plural hıyanetler)

hıyaneti (accusative definite)
hıyanetler (plural)

From Ottoman Turkish خیانت (hıyanet), from Arabic خِيَانَة (ḵiyāna).


yürürlük

yürürlük (definite accusative yürürlüğü, plural yürürlükler)

yürürlüğü (accusative definite)
yürürlükler (plural)
yürürlük (nominative singular)
yürürlükler (nominative plural)
yürürlüğü (accusative definite singular)
yürürlükleri (accusative definite plural)
yürürlüğe (dative singular)
yürürlüklere (dative plural)
yürürlükte (locative singular)
yürürlüklerde (locative plural)
yürürlükten (ablative singular)
yürürlüklerden (ablative plural)
yürürlüğün (genitive singular)
yürürlüklerin (genitive plural)

Madde 2 — Bu kanun yayım tarihinden yürürlüğe girer

1945 January 15, “Bazı ay adlarının değiştirilmesi hakkında kanun [A law concerning changes to the names of some months]”, in Resimî Gazete, page 8181:

Article 2 — This law takes effect on publication


meriyet

meriyet (definite accusative meriyeti, plural meriyetler)

meriyeti (accusative definite)
meriyetler (plural)

From Ottoman Turkish مرعیت (meriyet), from مرعی (meri), from Arabic مَرْعِيّ (marʕiyy), passive participle of رَعْي (raʕy, “to comply with”).

Radyoloji, radyom ve eletrikle tedavi ve fiziyotrapi müesseseleri hakkındaki kanun mucibince hazırlanan nizamname mer'iyete girmiştir.

1939 September 4, “Elektrikle tedavi müesseseleri”, in Cumhuriyet, page 4:


layiha

layiha (definite accusative layihayı, plural layihalar)

layihayı (accusative definite)
layihalar (plural)

From Ottoman Turkish لایحه (layiha), from Arabic لَائِحَة (lāʔiḥa). Compare Azerbaijani layihə.

der

Arabic لَائِحَة (lāʔiḥa)


haciz

head

haciz (definite accusative haczi, plural hacizler)

haczi (accusative definite)
hacizler (plural)

From Ottoman Turkish حجز (hacz), from Arabic حَجْز (ḥajz).

(law) seizure; sequestration; forfeiture


mevkuf

From Ottoman Turkish موقوف (mevkuf), from Arabic مَوْقُوف (mawqūf), passive participle of وَقَفَ (waqafa).


bilakayduşart

From Ottoman Turkish بلاقید و شرط, from Arabic بِلَا (bilā, “without”), قَيْد (qayd, “restraint”), شَرْط (šarṭ, “condition”). Appeared as a set phrase c. 1920. In modern use replaced by kayıtsız şartsız.

inh

بلاقید و شرط


kaçma

head

kaçma (definite accusative kaçmayı, plural kaçmalar)

kaçmayı (accusative definite)
kaçmalar (plural)
kaçma (nominative singular)
kaçmalar (nominative plural)
kaçmayı (accusative definite singular)
kaçmaları (accusative definite plural)
kaçmaya (dative singular)
kaçmalara (dative plural)
kaçmada (locative singular)
kaçmalarda (locative plural)
kaçmadan (ablative singular)
kaçmalardan (ablative plural)
kaçmanın (genitive singular)
kaçmaların (genitive plural)
kaçmam (first-person nominative singular)
kaçmalarım (first-person nominative singular)
kaçman (nominative second-person singular)
kaçmaların (nominative second-person singular)
kaçması (nominative singular third-person)
kaçmaları (nominative singular third-person)
kaçmamız (first-person nominative plural)
kaçmalarımız (first-person nominative plural)
kaçmanız (nominative plural second-person)
kaçmalarınız (nominative plural second-person)
kaçmaları (nominative plural third-person)
kaçmamı (accusative definite first-person singular)
kaçmalarımı (accusative definite first-person singular)
kaçmanı (accusative definite second-person singular)
kaçmalarını (accusative definite second-person singular)
kaçmasını (accusative definite singular third-person)
kaçmalarını (accusative definite singular third-person)
kaçmamızı (accusative definite first-person plural)
kaçmalarımızı (accusative definite first-person plural)
kaçmanızı (accusative definite plural second-person)
kaçmalarınızı (accusative definite plural second-person)
kaçmalarını (accusative definite plural third-person)
kaçmama (dative first-person singular)
kaçmalarıma (dative first-person singular)
kaçmana (dative second-person singular)
kaçmalarına (dative second-person singular)
kaçmasına (dative singular third-person)
kaçmalarına (dative singular third-person)
kaçmamıza (dative first-person plural)
kaçmalarımıza (dative first-person plural)
kaçmanıza (dative plural second-person)
kaçmalarınıza (dative plural second-person)
kaçmalarına (dative plural third-person)
kaçmamda (first-person locative singular)
kaçmalarımda (first-person locative singular)
kaçmanda (locative second-person singular)
kaçmalarında (locative second-person singular)
kaçmasında (locative singular third-person)
kaçmalarında (locative singular third-person)
kaçmamızda (first-person locative plural)
kaçmalarımızda (first-person locative plural)
kaçmanızda (locative plural second-person)
kaçmalarınızda (locative plural second-person)
kaçmalarında (locative plural third-person)
kaçmamdan (ablative first-person singular)
kaçmalarımdan (ablative first-person singular)
kaçmandan (ablative second-person singular)
kaçmalarından (ablative second-person singular)
kaçmasından (ablative singular third-person)
kaçmalarından (ablative singular third-person)
kaçmamızdan (ablative first-person plural)
kaçmalarımızdan (ablative first-person plural)
kaçmanızdan (ablative plural second-person)
kaçmalarınızdan (ablative plural second-person)
kaçmalarından (ablative plural third-person)
kaçmamın (first-person genitive singular)
kaçmalarımın (first-person genitive singular)
kaçmanın (genitive second-person singular)
kaçmalarının (genitive second-person singular)
kaçmasının (genitive singular third-person)
kaçmalarının (genitive singular third-person)
kaçmamızın (first-person genitive plural)
kaçmalarımızın (first-person genitive plural)
kaçmanızın (genitive plural second-person)
kaçmalarınızın (genitive plural second-person)
kaçmalarının (genitive plural third-person)

(law) desertion; flight (act of fleeing)


temyiz

temyiz (definite accusative temyizi, plural temyizler)

temyizi (accusative definite)
temyizler (plural)
temyiz (nominative singular)
temyizler (nominative plural)
temyizi (accusative definite singular)
temyizleri (accusative definite plural)
temyize (dative singular)
temyizlere (dative plural)
temyizde (locative singular)
temyizlerde (locative plural)
temyizden (ablative singular)
temyizlerden (ablative plural)
temyizin (genitive singular)
temyizlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تمییز (temyiz), from Arabic تَمْيِيز (tamyīz). Doublet of temiz.


müsakkafat

müsakkafat (definite accusative müsakkafatı, plural müsakkafatlar)

müsakkafatı (accusative definite)
müsakkafatlar (plural)

From Ottoman Turkish مسقفات, from Arabic مُسَقَّف (musaqqaf), passive participle of سَقَّفَ (saqqafa).


tahkim

tahkim (definite accusative tahkimi, plural tahkimler)

tahkimi (accusative definite)
tahkimler (plural)
tahkim (nominative singular)
tahkimler (nominative plural)
tahkimi (accusative definite singular)
tahkimleri (accusative definite plural)
tahkime (dative singular)
tahkimlere (dative plural)
tahkimde (locative singular)
tahkimlerde (locative plural)
tahkimden (ablative singular)
tahkimlerden (ablative plural)
tahkimin (genitive singular)
tahkimlerin (genitive plural)
tahkimim (first-person nominative singular)
tahkimlerim (first-person nominative singular)
tahkimin (nominative second-person singular)
tahkimlerin (nominative second-person singular)
tahkimi (nominative singular third-person)
tahkimleri (nominative singular third-person)
tahkimimiz (first-person nominative plural)
tahkimlerimiz (first-person nominative plural)
tahkiminiz (nominative plural second-person)
tahkimleriniz (nominative plural second-person)
tahkimleri (nominative plural third-person)
tahkimimi (accusative definite first-person singular)
tahkimlerimi (accusative definite first-person singular)
tahkimini (accusative definite second-person singular)
tahkimlerini (accusative definite second-person singular)
tahkimini (accusative definite singular third-person)
tahkimlerini (accusative definite singular third-person)
tahkimimizi (accusative definite first-person plural)
tahkimlerimizi (accusative definite first-person plural)
tahkiminizi (accusative definite plural second-person)
tahkimlerinizi (accusative definite plural second-person)
tahkimlerini (accusative definite plural third-person)
tahkimime (dative first-person singular)
tahkimlerime (dative first-person singular)
tahkimine (dative second-person singular)
tahkimlerine (dative second-person singular)
tahkimine (dative singular third-person)
tahkimlerine (dative singular third-person)
tahkimimize (dative first-person plural)
tahkimlerimize (dative first-person plural)
tahkiminize (dative plural second-person)
tahkimlerinize (dative plural second-person)
tahkimlerine (dative plural third-person)
tahkimimde (first-person locative singular)
tahkimlerimde (first-person locative singular)
tahkiminde (locative second-person singular)
tahkimlerinde (locative second-person singular)
tahkiminde (locative singular third-person)
tahkimlerinde (locative singular third-person)
tahkimimizde (first-person locative plural)
tahkimlerimizde (first-person locative plural)
tahkiminizde (locative plural second-person)
tahkimlerinizde (locative plural second-person)
tahkimlerinde (locative plural third-person)
tahkimimden (ablative first-person singular)
tahkimlerimden (ablative first-person singular)
tahkiminden (ablative second-person singular)
tahkimlerinden (ablative second-person singular)
tahkiminden (ablative singular third-person)
tahkimlerinden (ablative singular third-person)
tahkimimizden (ablative first-person plural)
tahkimlerimizden (ablative first-person plural)
tahkiminizden (ablative plural second-person)
tahkimlerinizden (ablative plural second-person)
tahkimlerinden (ablative plural third-person)
tahkimimin (first-person genitive singular)
tahkimlerimin (first-person genitive singular)
tahkiminin (genitive second-person singular)
tahkimlerinin (genitive second-person singular)
tahkiminin (genitive singular third-person)
tahkimlerinin (genitive singular third-person)
tahkimimizin (first-person genitive plural)
tahkimlerimizin (first-person genitive plural)
tahkiminizin (genitive plural second-person)
tahkimlerinizin (genitive plural second-person)
tahkimlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تحكیم (taḥkim, “a reining, holding in, restraining, restraint, control, an appointing judge or arbiter, (theology) an asserting that judgment belongs to God alone and consequently refusing to acknowledge judges appointed by the Caliph Ali”), from Arabic تَحْكِيم (taḥkīm, “arbitration”), verbal noun of حَكَّمَ (ḥakkama, “to appoint as a judge or governor, to bid to give full judgment, to give full powers”).

inh+

(dated, law) The method of solving disagreements by means of an arbitrator.


örf

head

örf (definite accusative örfü, plural örfler)

örfü (accusative definite)
örfler (plural)
örf (nominative singular)
örfler (nominative plural)
örfü (accusative definite singular)
örfleri (accusative definite plural)
örfe (dative singular)
örflere (dative plural)
örfte (locative singular)
örflerde (locative plural)
örften (ablative singular)
örflerden (ablative plural)
örfün (genitive singular)
örflerin (genitive plural)
örfüm (first-person nominative singular)
örflerim (first-person nominative singular)
örfün (nominative second-person singular)
örflerin (nominative second-person singular)
örfü (nominative singular third-person)
örfleri (nominative singular third-person)
örfümüz (first-person nominative plural)
örflerimiz (first-person nominative plural)
örfünüz (nominative plural second-person)
örfleriniz (nominative plural second-person)
örfleri (nominative plural third-person)
örfümü (accusative definite first-person singular)
örflerimi (accusative definite first-person singular)
örfünü (accusative definite second-person singular)
örflerini (accusative definite second-person singular)
örfünü (accusative definite singular third-person)
örflerini (accusative definite singular third-person)
örfümüzü (accusative definite first-person plural)
örflerimizi (accusative definite first-person plural)
örfünüzü (accusative definite plural second-person)
örflerinizi (accusative definite plural second-person)
örflerini (accusative definite plural third-person)
örfüme (dative first-person singular)
örflerime (dative first-person singular)
örfüne (dative second-person singular)
örflerine (dative second-person singular)
örfüne (dative singular third-person)
örflerine (dative singular third-person)
örfümüze (dative first-person plural)
örflerimize (dative first-person plural)
örfünüze (dative plural second-person)
örflerinize (dative plural second-person)
örflerine (dative plural third-person)
örfümde (first-person locative singular)
örflerimde (first-person locative singular)
örfünde (locative second-person singular)
örflerinde (locative second-person singular)
örfünde (locative singular third-person)
örflerinde (locative singular third-person)
örfümüzde (first-person locative plural)
örflerimizde (first-person locative plural)
örfünüzde (locative plural second-person)
örflerinizde (locative plural second-person)
örflerinde (locative plural third-person)
örfümden (ablative first-person singular)
örflerimden (ablative first-person singular)
örfünden (ablative second-person singular)
örflerinden (ablative second-person singular)
örfünden (ablative singular third-person)
örflerinden (ablative singular third-person)
örfümüzden (ablative first-person plural)
örflerimizden (ablative first-person plural)
örfünüzden (ablative plural second-person)
örflerinizden (ablative plural second-person)
örflerinden (ablative plural third-person)
örfümün (first-person genitive singular)
örflerimin (first-person genitive singular)
örfünün (genitive second-person singular)
örflerinin (genitive second-person singular)
örfünün (genitive singular third-person)
örflerinin (genitive singular third-person)
örfümüzün (first-person genitive plural)
örflerimizin (first-person genitive plural)
örfünüzün (genitive plural second-person)
örflerinizin (genitive plural second-person)
örflerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish عرف (ürf), from Arabic عُرْف (ʕurf).

(law) custom, usage (long-established practice, considered as unwritten law, and resting for authority on long consent)


örfi

From Ottoman Turkish عرفی (ürfi), from Arabic عُرْفِيّ (ʕurfiyy).

(law) conventional, customary (in accordance with, or established by, custom or common usage)

(law) extrajudicial, sovereign, arbitrary


mağdur

mağdur (definite accusative mağduru, plural mağdurlar)

mağduru (accusative definite)
mağdurlar (plural)
mağdur (nominative singular)
mağdurlar (nominative plural)
mağduru (accusative definite singular)
mağdurları (accusative definite plural)
mağdura (dative singular)
mağdurlara (dative plural)
mağdurda (locative singular)
mağdurlarda (locative plural)
mağdurdan (ablative singular)
mağdurlardan (ablative plural)
mağdurun (genitive singular)
mağdurların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مغدور (mağdur), from Arabic مَغْدُور (maḡdūr), passive participle of غَدَرَ (ḡadara, “to betray, desert”).
Nişanyan considers this a pseudo-loan, a regular Arabic formation not attested in Arabic when it appeared in Ottoman Turkish in the 19th century.


gıyaben

From Ottoman Turkish غیاباً (gıyaben), from Arabic غِيَابًا (ḡiyāban).


gıyabi

From Ottoman Turkish غیابی (gıyabi), from Arabic غِيَابِيّ (ḡiyābiyy).


içtihat

içtihat (definite accusative içtihadı, plural içtihatlar)

içtihadı (accusative definite)
içtihatlar (plural)
içtihat (nominative singular)
içtihatlar (nominative plural)
içtihadı (accusative definite singular)
içtihatları (accusative definite plural)
içtihada (dative singular)
içtihatlara (dative plural)
içtihatta (locative singular)
içtihatlarda (locative plural)
içtihattan (ablative singular)
içtihatlardan (ablative plural)
içtihadın (genitive singular)
içtihatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اجتهاد (ictihad), from Arabic اِجْتِهَاد (ijtihād).


kalıt

head

kalıt (definite accusative kalıtyı, plural kalıtlar)

kalıtyı (accusative definite)
kalıtlar (plural)
kalıt (nominative singular)
kalıtlar (nominative plural)
kalıtı (accusative definite singular)
kalıtları (accusative definite plural)
kalıta (dative singular)
kalıtlara (dative plural)
kalıtta (locative singular)
kalıtlarda (locative plural)
kalıttan (ablative singular)
kalıtlardan (ablative plural)
kalıtın (genitive singular)
kalıtların (genitive plural)
kalıtım (first-person nominative singular)
kalıtlarım (first-person nominative singular)
kalıtın (nominative second-person singular)
kalıtların (nominative second-person singular)
kalıtı (nominative singular third-person)
kalıtları (nominative singular third-person)
kalıtımız (first-person nominative plural)
kalıtlarımız (first-person nominative plural)
kalıtınız (nominative plural second-person)
kalıtlarınız (nominative plural second-person)
kalıtları (nominative plural third-person)
kalıtımı (accusative definite first-person singular)
kalıtlarımı (accusative definite first-person singular)
kalıtını (accusative definite second-person singular)
kalıtlarını (accusative definite second-person singular)
kalıtını (accusative definite singular third-person)
kalıtlarını (accusative definite singular third-person)
kalıtımızı (accusative definite first-person plural)
kalıtlarımızı (accusative definite first-person plural)
kalıtınızı (accusative definite plural second-person)
kalıtlarınızı (accusative definite plural second-person)
kalıtlarını (accusative definite plural third-person)
kalıtıma (dative first-person singular)
kalıtlarıma (dative first-person singular)
kalıtına (dative second-person singular)
kalıtlarına (dative second-person singular)
kalıtına (dative singular third-person)
kalıtlarına (dative singular third-person)
kalıtımıza (dative first-person plural)
kalıtlarımıza (dative first-person plural)
kalıtınıza (dative plural second-person)
kalıtlarınıza (dative plural second-person)
kalıtlarına (dative plural third-person)
kalıtımda (first-person locative singular)
kalıtlarımda (first-person locative singular)
kalıtında (locative second-person singular)
kalıtlarında (locative second-person singular)
kalıtında (locative singular third-person)
kalıtlarında (locative singular third-person)
kalıtımızda (first-person locative plural)
kalıtlarımızda (first-person locative plural)
kalıtınızda (locative plural second-person)
kalıtlarınızda (locative plural second-person)
kalıtlarında (locative plural third-person)
kalıtımdan (ablative first-person singular)
kalıtlarımdan (ablative first-person singular)
kalıtından (ablative second-person singular)
kalıtlarından (ablative second-person singular)
kalıtından (ablative singular third-person)
kalıtlarından (ablative singular third-person)
kalıtımızdan (ablative first-person plural)
kalıtlarımızdan (ablative first-person plural)
kalıtınızdan (ablative plural second-person)
kalıtlarınızdan (ablative plural second-person)
kalıtlarından (ablative plural third-person)
kalıtımın (first-person genitive singular)
kalıtlarımın (first-person genitive singular)
kalıtının (genitive second-person singular)
kalıtlarının (genitive second-person singular)
kalıtının (genitive singular third-person)
kalıtlarının (genitive singular third-person)
kalıtımızın (first-person genitive plural)
kalıtlarımızın (first-person genitive plural)
kalıtınızın (genitive plural second-person)
kalıtlarınızın (genitive plural second-person)
kalıtlarının (genitive plural third-person)

From kal- (“to stay”) + -ıt, from Proto-Turkic *kiāl- (“to stay behind, remain”).


takip etmek

head

takip etmek (third-person singular simple present takip eder)

takip eder (present singular third-person)
takip ederim (aorist singular third-person)
takip edersin (aorist first-person plural)
takip eder (aorist plural second-person)
takip ederiz (aorist plural third-person)
takip edersiniz (aorist)
takip ederler (aorist)
takip edermişim (aorist past)
takip edermişsin (aorist second-person singular)
takip edermiş (aorist singular third-person)
takip edermişiz (aorist first-person plural)
takip edermişsiniz (aorist plural second-person)
takip ederlermiş (aorist plural third-person)
takip ederdim (aorist inferential)
takip ederdin (aorist second-person singular)
takip ederdi (aorist singular third-person)
takip ederdik (aorist first-person plural)
takip ederdiniz (aorist plural second-person)
takip ederlerdi (aorist plural third-person)
takip edersem (aorist conditional)
takip edersen (aorist second-person singular)
takip ederse (aorist singular third-person)
takip edersek (aorist first-person plural)
takip ederseniz (aorist plural second-person)
takip ederlerse (aorist plural third-person)
takip ediyorum (continuative singular third-person)
takip ediyorsun (continuative first-person plural)
takip ediyor (continuative plural second-person)
takip ediyoruz (continuative plural third-person)
takip ediyorsunuz (continuative)
takip ediyorlar (continuative)
takip ediyormuşum (continuative past)
takip ediyormuşsun (continuative second-person singular)
takip ediyormuş (continuative singular third-person)
takip ediyormuşuz (continuative first-person plural)
takip ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
takip ediyorlarmış (continuative plural third-person)
takip ediyordum (continuative inferential)
takip ediyordun (continuative second-person singular)
takip ediyordu (continuative singular third-person)
takip ediyorduk (continuative first-person plural)
takip ediyordunuz (continuative plural second-person)
takip ediyorlardı (continuative plural third-person)
takip ediyorsam (conditional continuative)
takip ediyorsan (continuative second-person singular)
takip ediyorsa (continuative singular third-person)
takip ediyorsak (continuative first-person plural)
takip ediyorsanız (continuative plural second-person)
takip ediyorlarsa (continuative plural third-person)
takip etmişim (inferential singular third-person)
takip etmişsin (first-person inferential plural)
takip etmiş (inferential plural second-person)
takip etmişiz (inferential plural third-person)
takip etmişsiniz (inferential)
takip etmişler (inferential)
takip etmişmişim (inferential past)
takip etmişmişsin (inferential second-person singular)
takip etmişmiş (inferential singular third-person)
takip etmişmişiz (first-person inferential plural)
takip etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
takip etmişlermiş (inferential plural third-person)
takip etmiştim (inferential)
takip etmiştin (inferential second-person singular)
takip etmişti (inferential singular third-person)
takip etmiştik (first-person inferential plural)
takip etmiştiniz (inferential plural second-person)
takip etmişlerdi (inferential plural third-person)
takip etmişsem (conditional)
takip etmişsen (inferential second-person singular)
takip etmişse (inferential singular third-person)
takip etmişsek (first-person inferential plural)
takip etmişseniz (inferential plural second-person)
takip etmişlerse (inferential plural third-person)
takip edeceğim (future singular third-person)
takip edeceksin (first-person future plural)
takip edecek (future plural second-person)
takip edeceğiz (future plural third-person)
takip edeceksiniz (future)
takip edecekler (future)
takip edecekmişim (future past)
takip edecekmişsin (future second-person singular)
takip edecekmiş (future singular third-person)
takip edecekmişiz (first-person future plural)
takip edecekmişsiniz (future plural second-person)
takip edeceklermiş (future plural third-person)
takip edecektim (future inferential)
takip edecektin (future second-person singular)
takip edecekti (future singular third-person)
takip edecektik (first-person future plural)
takip edecektiniz (future plural second-person)
takip edeceklerdi (future plural third-person)
takip edeceksem (conditional future)
takip edeceksen (future second-person singular)
takip edecekse (future singular third-person)
takip edeceksek (first-person future plural)
takip edecekseniz (future plural second-person)
takip edeceklerse (future plural third-person)
takip etmekteyim (progressive singular third-person)
takip etmektesin (first-person plural progressive)
takip etmekte (plural progressive second-person)
takip etmekteyiz (plural progressive third-person)
takip etmektesiniz (progressive)
takip etmekteler (progressive)
takip etmekteymişim (past progressive)
takip etmekteymişsin (progressive second-person singular)
takip etmekteymiş (progressive singular third-person)
takip etmekteymişiz (first-person plural progressive)
takip etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
takip etmektelermiş (plural progressive third-person)
takip etmekteydim (inferential progressive)
takip etmekteydin (progressive second-person singular)
takip etmekteydi (progressive singular third-person)
takip etmekteydik (first-person plural progressive)
takip etmekteydiniz (plural progressive second-person)
takip etmektelerdi (plural progressive third-person)
takip etmekteysem (conditional progressive)
takip etmekteysen (progressive second-person singular)
takip etmekteyse (progressive singular third-person)
takip etmekteysek (first-person plural progressive)
takip etmekteyseniz (plural progressive second-person)
takip etmektelerse (plural progressive third-person)
takip etmeliyim (necessitative singular third-person)
takip etmelisin (first-person necessitative plural)
takip etmeli (necessitative plural second-person)
takip etmeliyiz (necessitative plural third-person)
takip etmelisiniz (necessitative)
takip etmeliler (necessitative)
takip etmeliymişim (necessitative past)
takip etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
takip etmeliymiş (necessitative singular third-person)
takip etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
takip etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
takip etmelilermiş (necessitative plural third-person)
takip etmeliydim (inferential)
takip etmeliydin (necessitative second-person singular)
takip etmeliydi (necessitative singular third-person)
takip etmeliydik (first-person necessitative plural)
takip etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
takip etmelilerdi (necessitative plural third-person)
takip etmeliysem (conditional)
takip etmeliysen (necessitative second-person singular)
takip etmeliyse (necessitative singular third-person)
takip etmeliysek (first-person necessitative plural)
takip etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
takip etmelilerse (necessitative plural third-person)
takip ettim (past singular third-person)
takip ettin (first-person past plural)
takip etti (past plural second-person)
takip ettik (past plural third-person)
takip ettiniz (past)
takip ettiler (past)
takip ettiysem (conditional past)
takip ettiysen (past second-person singular)
takip ettiyse (past singular third-person)
takip ettiysek (first-person past plural)
takip ettiyseniz (past plural second-person)
takip ettilerse (past plural third-person)
takip etsem (conditional singular third-person)
takip etsen (conditional first-person plural)
takip etse (conditional plural second-person)
takip etsek (conditional plural third-person)
takip etseniz (conditional)
takip etseler (conditional)
takip etseymişim (conditional past)
takip etseymişsin (conditional second-person singular)
takip etseymiş (conditional singular third-person)
takip etseymişiz (conditional first-person plural)
takip etseymişsiniz (conditional plural second-person)
takip etselermiş (conditional plural third-person)
takip etseydim (inferential)
takip etseydin (conditional second-person singular)
takip etseydi (conditional singular third-person)
takip etseydik (conditional first-person plural)
takip etseydiniz (conditional plural second-person)
takip etselerdi (conditional plural third-person)
takip edeyim (conditional optative singular)
takip edesin (optative second-person singular)
takip ede (optative singular third-person)
takip edelim (first-person optative plural)
takip edesiniz (optative plural second-person)
takip edeler (optative plural third-person)
takip et (first-person imperative plural)
takip etsin (imperative plural second-person)
takip edin (imperative)
takip etsinler (imperative)
takip ediniz (imperative second-person singular)
takip ediniz (imperative plural second-person)
takip etsene (imperative second-person singular)
takip etsenize (imperative plural second-person)
takip etmek (imperative infinitive)
takip etme (imperative noun-from-verb)
takip eden (imperative imperfective impersonal participle)
takip etmiş (imperative impersonal participle perfective)
takip edecek (imperative impersonal participle prospective)
takip ettiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
takip ettiğin (non-prospective participle second-person singular)
takip ettiği (non-prospective participle singular third-person)
takip ettiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
takip ettiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
takip ettikleri (non-prospective participle plural third-person)
takip edeceğim (imperative participle personal prospective singular)
takip edeceğin (participle prospective second-person singular)
takip edeceği (participle prospective singular third-person)
takip edeceğimiz (first-person participle plural prospective)
takip edeceğiniz (participle plural prospective second-person)
takip edecekleri (participle plural prospective third-person)
takip ederken (plural)
takip edince (specific)
takip edip
takip edeli
takip edesiye
takip ettikçe
takip ederek (plural)
takip ede ede
takip edercesine
takip etmem (aorist negative singular third-person)
takip etmezsin (aorist first-person negative plural)
takip etmez (aorist negative plural second-person)
takip etmeyiz (aorist negative plural third-person)
takip etmezsiniz (aorist negative)
takip etmezler (aorist negative)
takip etmezmişim (aorist negative past)
takip etmezmişsin (aorist negative second-person singular)
takip etmezmiş (aorist negative singular third-person)
takip etmezmişiz (aorist first-person negative plural)
takip etmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
takip etmezlermiş (aorist negative plural third-person)
takip etmezdim (aorist inferential negative)
takip etmezdin (aorist negative second-person singular)
takip etmezdi (aorist negative singular third-person)
takip etmezdik (aorist first-person negative plural)
takip etmezdiniz (aorist negative plural second-person)
takip etmezlerdi (aorist negative plural third-person)
takip etmezsem (aorist conditional negative)
takip etmezsen (aorist negative second-person singular)
takip etmezse (aorist negative singular third-person)
takip etmezsek (aorist first-person negative plural)
takip etmezseniz (aorist negative plural second-person)
takip etmezlerse (aorist negative plural third-person)
takip etmiyorum (continuative negative singular third-person)
takip etmiyorsun (continuative first-person negative plural)
takip etmiyor (continuative negative plural second-person)
takip etmiyoruz (continuative negative plural third-person)
takip etmiyorsunuz (continuative negative)
takip etmiyorlar (continuative negative)
takip etmiyormuşum (continuative negative past)
takip etmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
takip etmiyormuş (continuative negative singular third-person)
takip etmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
takip etmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
takip etmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
takip etmiyordum (continuative inferential negative)
takip etmiyordun (continuative negative second-person singular)
takip etmiyordu (continuative negative singular third-person)
takip etmiyorduk (continuative first-person negative plural)
takip etmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
takip etmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
takip etmiyorsam (conditional continuative negative)
takip etmiyorsan (continuative negative second-person singular)
takip etmiyorsa (continuative negative singular third-person)
takip etmiyorsak (continuative first-person negative plural)
takip etmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
takip etmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
takip etmemişim (inferential negative singular third-person)
takip etmemişsin (first-person inferential negative plural)
takip etmemiş (inferential negative plural second-person)
takip etmemişiz (inferential negative plural third-person)
takip etmemişsiniz (inferential negative)
takip etmemişler (inferential negative)
takip etmemişmişim (inferential negative past)
takip etmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
takip etmemişmiş (inferential negative singular third-person)
takip etmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
takip etmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
takip etmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
takip etmemiştim (inferential negative)
takip etmemiştin (inferential negative second-person singular)
takip etmemişti (inferential negative singular third-person)
takip etmemiştik (first-person inferential negative plural)
takip etmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
takip etmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
takip etmemişsem (conditional negative)
takip etmemişsen (inferential negative second-person singular)
takip etmemişse (inferential negative singular third-person)
takip etmemişsek (first-person inferential negative plural)
takip etmemişseniz (inferential negative plural second-person)
takip etmemişlerse (inferential negative plural third-person)
takip etmeyeceğim (future negative singular third-person)
takip etmeyeceksin (first-person future negative plural)
takip etmeyecek (future negative plural second-person)
takip etmeyeceğiz (future negative plural third-person)
takip etmeyeceksiniz (future negative)
takip etmeyecekler (future negative)
takip etmeyecekmişim (future negative past)
takip etmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
takip etmeyecekmiş (future negative singular third-person)
takip etmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
takip etmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
takip etmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
takip etmeyecektim (future inferential negative)
takip etmeyecektin (future negative second-person singular)
takip etmeyecekti (future negative singular third-person)
takip etmeyecektik (first-person future negative plural)
takip etmeyecektiniz (future negative plural second-person)
takip etmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
takip etmeyeceksem (conditional future negative)
takip etmeyeceksen (future negative second-person singular)
takip etmeyecekse (future negative singular third-person)
takip etmeyeceksek (first-person future negative plural)
takip etmeyecekseniz (future negative plural second-person)
takip etmeyeceklerse (future negative plural third-person)
takip etmemekteyim (negative progressive singular third-person)
takip etmemektesin (first-person negative plural progressive)
takip etmemekte (negative plural progressive second-person)
takip etmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
takip etmemektesiniz (negative progressive)
takip etmemekteler (negative progressive)
takip etmemekteymişim (negative past progressive)
takip etmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
takip etmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
takip etmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
takip etmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
takip etmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
takip etmemekteydim (inferential negative progressive)
takip etmemekteydin (negative progressive second-person singular)
takip etmemekteydi (negative progressive singular third-person)
takip etmemekteydik (first-person negative plural progressive)
takip etmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
takip etmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
takip etmemekteysem (conditional negative progressive)
takip etmemekteysen (negative progressive second-person singular)
takip etmemekteyse (negative progressive singular third-person)
takip etmemekteysek (first-person negative plural progressive)
takip etmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
takip etmemektelerse (negative plural progressive third-person)
takip etmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
takip etmemelisin (first-person necessitative negative plural)
takip etmemeli (necessitative negative plural second-person)
takip etmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
takip etmemelisiniz (necessitative negative)
takip etmemeliler (necessitative negative)
takip etmemeliymişim (necessitative negative past)
takip etmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
takip etmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
takip etmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
takip etmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
takip etmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
takip etmemeliydim (inferential negative)
takip etmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
takip etmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
takip etmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
takip etmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
takip etmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
takip etmemeliysem (conditional negative)
takip etmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
takip etmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
takip etmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
takip etmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
takip etmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
takip etmedim (negative past singular third-person)
takip etmedin (first-person negative past plural)
takip etmedi (negative past plural second-person)
takip etmedik (negative past plural third-person)
takip etmediniz (negative past)
takip etmediler (negative past)
takip etmediysem (conditional negative past)
takip etmediysen (negative past second-person singular)
takip etmediyse (negative past singular third-person)
takip etmediysek (first-person negative past plural)
takip etmediyseniz (negative past plural second-person)
takip etmedilerse (negative past plural third-person)
takip etmesem (conditional negative singular third-person)
takip etmesen (conditional first-person negative plural)
takip etmese (conditional negative plural second-person)
takip etmesek (conditional negative plural third-person)
takip etmeseniz (conditional negative)
takip etmeseler (conditional negative)
takip etmeseymişim (conditional negative past)
takip etmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
takip etmeseymiş (conditional negative singular third-person)
takip etmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
takip etmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
takip etmeselermiş (conditional negative plural third-person)
takip etmeseydim (inferential negative)
takip etmeseydin (conditional negative second-person singular)
takip etmeseydi (conditional negative singular third-person)
takip etmeseydik (conditional first-person negative plural)
takip etmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
takip etmeselerdi (conditional negative plural third-person)
takip etmeyeyim (conditional negative optative singular)
takip etmeyesin (negative optative second-person singular)
takip etmeye (negative optative singular third-person)
takip etmeyelim (first-person negative optative plural)
takip etmeyesiniz (negative optative plural second-person)
takip etmeyeler (negative optative plural third-person)
takip etme (first-person imperative negative plural)
takip etmesin (imperative negative plural second-person)
takip etmeyin (imperative negative)
takip etmesinler (imperative negative)
takip etmeyiniz (imperative negative second-person singular)
takip etmeyiniz (imperative negative plural second-person)
takip etmesene (imperative negative second-person singular)
takip etmesenize (imperative negative plural second-person)
takip etmemek (imperative infinitive negative)
takip etmeme (imperative negative noun-from-verb)
takip etmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
takip etmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
takip etmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
takip etmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
takip etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
takip etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
takip etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
takip etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
takip etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
takip etmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
takip etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
takip etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
takip etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
takip etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
takip etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
takip etmezken (negative plural)
takip etmeyince (negative specific)
takip etmeyip (negative)
takip etmeyeli (negative)
takip etmeyesiye (negative)
takip etmedikçe (negative)
takip etmeyerek (negative plural)
takip etmeye etmeye (negative)
takip etmezcesine (negative)
takip edebilirim (aorist singular third-person)
takip edebilirsin (aorist first-person plural)
takip edebilir (aorist plural second-person)
takip edebiliriz (aorist plural third-person)
takip edebilirsiniz (aorist)
takip edebilirler (aorist)
takip edebilirmişim (aorist past)
takip edebilirmişsin (aorist second-person singular)
takip edebilirmiş (aorist singular third-person)
takip edebilirmişiz (aorist first-person plural)
takip edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
takip edebilirlermiş (aorist plural third-person)
takip edebilirdim (aorist inferential)
takip edebilirdin (aorist second-person singular)
takip edebilirdi (aorist singular third-person)
takip edebilirdik (aorist first-person plural)
takip edebilirdiniz (aorist plural second-person)
takip edebilirlerdi (aorist plural third-person)
takip edebilirsem (aorist conditional)
takip edebilirsen (aorist second-person singular)
takip edebilirse (aorist singular third-person)
takip edebilirsek (aorist first-person plural)
takip edebilirseniz (aorist plural second-person)
takip edebilirlerse (aorist plural third-person)
takip edebiliyorum (continuative singular third-person)
takip edebiliyorsun (continuative first-person plural)
takip edebiliyor (continuative plural second-person)
takip edebiliyoruz (continuative plural third-person)
takip edebiliyorsunuz (continuative)
takip edebiliyorlar (continuative)
takip edebiliyormuşum (continuative past)
takip edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
takip edebiliyormuş (continuative singular third-person)
takip edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
takip edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
takip edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
takip edebiliyordum (continuative inferential)
takip edebiliyordun (continuative second-person singular)
takip edebiliyordu (continuative singular third-person)
takip edebiliyorduk (continuative first-person plural)
takip edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
takip edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
takip edebiliyorsam (conditional continuative)
takip edebiliyorsan (continuative second-person singular)
takip edebiliyorsa (continuative singular third-person)
takip edebiliyorsak (continuative first-person plural)
takip edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
takip edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
takip edebilmişim (inferential singular third-person)
takip edebilmişsin (first-person inferential plural)
takip edebilmiş (inferential plural second-person)
takip edebilmişiz (inferential plural third-person)
takip edebilmişsiniz (inferential)
takip edebilmişler (inferential)
takip edebilmişmişim (inferential past)
takip edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
takip edebilmişmiş (inferential singular third-person)
takip edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
takip edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
takip edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
takip edebilmiştim (inferential)
takip edebilmiştin (inferential second-person singular)
takip edebilmişti (inferential singular third-person)
takip edebilmiştik (first-person inferential plural)
takip edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
takip edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
takip edebilmişsem (conditional)
takip edebilmişsen (inferential second-person singular)
takip edebilmişse (inferential singular third-person)
takip edebilmişsek (first-person inferential plural)
takip edebilmişseniz (inferential plural second-person)
takip edebilmişlerse (inferential plural third-person)
takip edebileceğim (future singular third-person)
takip edebileceksin (first-person future plural)
takip edebilecek (future plural second-person)
takip edebileceğiz (future plural third-person)
takip edebileceksiniz (future)
takip edebilecekler (future)
takip edebilecekmişim (future past)
takip edebilecekmişsin (future second-person singular)
takip edebilecekmiş (future singular third-person)
takip edebilecekmişiz (first-person future plural)
takip edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
takip edebileceklermiş (future plural third-person)
takip edebilecektim (future inferential)
takip edebilecektin (future second-person singular)
takip edebilecekti (future singular third-person)
takip edebilecektik (first-person future plural)
takip edebilecektiniz (future plural second-person)
takip edebileceklerdi (future plural third-person)
takip edebileceksem (conditional future)
takip edebileceksen (future second-person singular)
takip edebilecekse (future singular third-person)
takip edebileceksek (first-person future plural)
takip edebilecekseniz (future plural second-person)
takip edebileceklerse (future plural third-person)
takip edebilmekteyim (progressive singular third-person)
takip edebilmektesin (first-person plural progressive)
takip edebilmekte (plural progressive second-person)
takip edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
takip edebilmektesiniz (progressive)
takip edebilmekteler (progressive)
takip edebilmekteymişim (past progressive)
takip edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
takip edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
takip edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
takip edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
takip edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
takip edebilmekteydim (inferential progressive)
takip edebilmekteydin (progressive second-person singular)
takip edebilmekteydi (progressive singular third-person)
takip edebilmekteydik (first-person plural progressive)
takip edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
takip edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
takip edebilmekteysem (conditional progressive)
takip edebilmekteysen (progressive second-person singular)
takip edebilmekteyse (progressive singular third-person)
takip edebilmekteysek (first-person plural progressive)
takip edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
takip edebilmektelerse (plural progressive third-person)
takip edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
takip edebilmelisin (first-person necessitative plural)
takip edebilmeli (necessitative plural second-person)
takip edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
takip edebilmelisiniz (necessitative)
takip edebilmeliler (necessitative)
takip edebilmeliymişim (necessitative past)
takip edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
takip edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
takip edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
takip edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
takip edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
takip edebilmeliydim (inferential)
takip edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
takip edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
takip edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
takip edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
takip edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
takip edebilmeliysem (conditional)
takip edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
takip edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
takip edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
takip edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
takip edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
takip edebildim (past singular third-person)
takip edebildin (first-person past plural)
takip edebildi (past plural second-person)
takip edebildik (past plural third-person)
takip edebildiniz (past)
takip edebildiler (past)
takip edebildiysem (conditional past)
takip edebildiysen (past second-person singular)
takip edebildiyse (past singular third-person)
takip edebildiysek (first-person past plural)
takip edebildiyseniz (past plural second-person)
takip edebildilerse (past plural third-person)
takip edebilsem (conditional singular third-person)
takip edebilsen (conditional first-person plural)
takip edebilse (conditional plural second-person)
takip edebilsek (conditional plural third-person)
takip edebilseniz (conditional)
takip edebilseler (conditional)
takip edebilseymişim (conditional past)
takip edebilseymişsin (conditional second-person singular)
takip edebilseymiş (conditional singular third-person)
takip edebilseymişiz (conditional first-person plural)
takip edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
takip edebilselermiş (conditional plural third-person)
takip edebilseydim (inferential)
takip edebilseydin (conditional second-person singular)
takip edebilseydi (conditional singular third-person)
takip edebilseydik (conditional first-person plural)
takip edebilseydiniz (conditional plural second-person)
takip edebilselerdi (conditional plural third-person)
takip edebileyim (conditional optative singular)
takip edebilesin (optative second-person singular)
takip edebile (optative singular third-person)
takip edebilelim (first-person optative plural)
takip edebilesiniz (optative plural second-person)
takip edebileler (optative plural third-person)
takip edebil (first-person imperative plural)
takip edebilsin (imperative plural second-person)
takip edebilin (imperative)
takip edebilsinler (imperative)
takip edebiliniz (imperative second-person singular)
takip edebiliniz (imperative plural second-person)
takip edebilsene (imperative second-person singular)
takip edebilsenize (imperative plural second-person)
takip edebilmek (imperative infinitive)
takip edebilme (imperative noun-from-verb)
takip edebilen (imperative imperfective impersonal participle)
takip edebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
takip edebilecek (imperative impersonal participle prospective)
takip edebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
takip edebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
takip edebildiği (non-prospective participle singular third-person)
takip edebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
takip edebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
takip edebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
takip edebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
takip edebileceğin (participle prospective second-person singular)
takip edebileceği (participle prospective singular third-person)
takip edebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
takip edebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
takip edebilecekleri (participle plural prospective third-person)
takip edebilirken (plural)
takip edebilince (specific)
takip edebilip
takip edebileli
takip edebilesiye
takip edebildikçe
takip edebilerek (plural)
takip edebile edebile
takip edebilircesine
takip edemem (aorist singular third-person)
takip edemezsin (aorist first-person plural)
takip edemez (aorist plural second-person)
takip edemeyiz (aorist plural third-person)
takip edemezsiniz (aorist)
takip edemezler (aorist)
takip edemezmişim (aorist past)
takip edemezmişsin (aorist second-person singular)
takip edemezmiş (aorist singular third-person)
takip edemezmişiz (aorist first-person plural)
takip edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
takip edemezlermiş (aorist plural third-person)
takip edemezdim (aorist inferential)
takip edemezdin (aorist second-person singular)
takip edemezdi (aorist singular third-person)
takip edemezdik (aorist first-person plural)
takip edemezdiniz (aorist plural second-person)
takip edemezlerdi (aorist plural third-person)
takip edemezsem (aorist conditional)
takip edemezsen (aorist second-person singular)
takip edemezse (aorist singular third-person)
takip edemezsek (aorist first-person plural)
takip edemezseniz (aorist plural second-person)
takip edemezlerse (aorist plural third-person)
takip edemiyorum (continuative singular third-person)
takip edemiyorsun (continuative first-person plural)
takip edemiyor (continuative plural second-person)
takip edemiyoruz (continuative plural third-person)
takip edemiyorsunuz (continuative)
takip edemiyorlar (continuative)
takip edemiyormuşum (continuative past)
takip edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
takip edemiyormuş (continuative singular third-person)
takip edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
takip edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
takip edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
takip edemiyordum (continuative inferential)
takip edemiyordun (continuative second-person singular)
takip edemiyordu (continuative singular third-person)
takip edemiyorduk (continuative first-person plural)
takip edemiyordunuz (continuative plural second-person)
takip edemiyorlardı (continuative plural third-person)
takip edemiyorsam (conditional continuative)
takip edemiyorsan (continuative second-person singular)
takip edemiyorsa (continuative singular third-person)
takip edemiyorsak (continuative first-person plural)
takip edemiyorsanız (continuative plural second-person)
takip edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
takip edememişim (inferential singular third-person)
takip edememişsin (first-person inferential plural)
takip edememiş (inferential plural second-person)
takip edememişiz (inferential plural third-person)
takip edememişsiniz (inferential)
takip edememişler (inferential)
takip edememişmişim (inferential past)
takip edememişmişsin (inferential second-person singular)
takip edememişmiş (inferential singular third-person)
takip edememişmişiz (first-person inferential plural)
takip edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
takip edememişlermiş (inferential plural third-person)
takip edememiştim (inferential)
takip edememiştin (inferential second-person singular)
takip edememişti (inferential singular third-person)
takip edememiştik (first-person inferential plural)
takip edememiştiniz (inferential plural second-person)
takip edememişlerdi (inferential plural third-person)
takip edememişsem (conditional)
takip edememişsen (inferential second-person singular)
takip edememişse (inferential singular third-person)
takip edememişsek (first-person inferential plural)
takip edememişseniz (inferential plural second-person)
takip edememişlerse (inferential plural third-person)
takip edemeyeceğim (future singular third-person)
takip edemeyeceksin (first-person future plural)
takip edemeyecek (future plural second-person)
takip edemeyeceğiz (future plural third-person)
takip edemeyeceksiniz (future)
takip edemeyecekler (future)
takip edemeyecekmişim (future past)
takip edemeyecekmişsin (future second-person singular)
takip edemeyecekmiş (future singular third-person)
takip edemeyecekmişiz (first-person future plural)
takip edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
takip edemeyeceklermiş (future plural third-person)
takip edemeyecektim (future inferential)
takip edemeyecektin (future second-person singular)
takip edemeyecekti (future singular third-person)
takip edemeyecektik (first-person future plural)
takip edemeyecektiniz (future plural second-person)
takip edemeyeceklerdi (future plural third-person)
takip edemeyeceksem (conditional future)
takip edemeyeceksen (future second-person singular)
takip edemeyecekse (future singular third-person)
takip edemeyeceksek (first-person future plural)
takip edemeyecekseniz (future plural second-person)
takip edemeyeceklerse (future plural third-person)
takip edememekteyim (progressive singular third-person)
takip edememektesin (first-person plural progressive)
takip edememekte (plural progressive second-person)
takip edememekteyiz (plural progressive third-person)
takip edememektesiniz (progressive)
takip edememekteler (progressive)
takip edememekteymişim (past progressive)
takip edememekteymişsin (progressive second-person singular)
takip edememekteymiş (progressive singular third-person)
takip edememekteymişiz (first-person plural progressive)
takip edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
takip edememektelermiş (plural progressive third-person)
takip edememekteydim (inferential progressive)
takip edememekteydin (progressive second-person singular)
takip edememekteydi (progressive singular third-person)
takip edememekteydik (first-person plural progressive)
takip edememekteydiniz (plural progressive second-person)
takip edememektelerdi (plural progressive third-person)
takip edememekteysem (conditional progressive)
takip edememekteysen (progressive second-person singular)
takip edememekteyse (progressive singular third-person)
takip edememekteysek (first-person plural progressive)
takip edememekteyseniz (plural progressive second-person)
takip edememektelerse (plural progressive third-person)
takip edememeliyim (necessitative singular third-person)
takip edememelisin (first-person necessitative plural)
takip edememeli (necessitative plural second-person)
takip edememeliyiz (necessitative plural third-person)
takip edememelisiniz (necessitative)
takip edememeliler (necessitative)
takip edememeliymişim (necessitative past)
takip edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
takip edememeliymiş (necessitative singular third-person)
takip edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
takip edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
takip edememelilermiş (necessitative plural third-person)
takip edememeliydim (inferential)
takip edememeliydin (necessitative second-person singular)
takip edememeliydi (necessitative singular third-person)
takip edememeliydik (first-person necessitative plural)
takip edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
takip edememelilerdi (necessitative plural third-person)
takip edememeliysem (conditional)
takip edememeliysen (necessitative second-person singular)
takip edememeliyse (necessitative singular third-person)
takip edememeliysek (first-person necessitative plural)
takip edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
takip edememelilerse (necessitative plural third-person)
takip edemedim (past singular third-person)
takip edemedin (first-person past plural)
takip edemedi (past plural second-person)
takip edemedik (past plural third-person)
takip edemediniz (past)
takip edemediler (past)
takip edemediysem (conditional past)
takip edemediysen (past second-person singular)
takip edemediyse (past singular third-person)
takip edemediysek (first-person past plural)
takip edemediyseniz (past plural second-person)
takip edemedilerse (past plural third-person)
takip edemesem (conditional singular third-person)
takip edemesen (conditional first-person plural)
takip edemese (conditional plural second-person)
takip edemesek (conditional plural third-person)
takip edemeseniz (conditional)
takip edemeseler (conditional)
takip edemeseymişim (conditional past)
takip edemeseymişsin (conditional second-person singular)
takip edemeseymiş (conditional singular third-person)
takip edemeseymişiz (conditional first-person plural)
takip edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
takip edemeselermiş (conditional plural third-person)
takip edemeseydim (inferential)
takip edemeseydin (conditional second-person singular)
takip edemeseydi (conditional singular third-person)
takip edemeseydik (conditional first-person plural)
takip edemeseydiniz (conditional plural second-person)
takip edemeselerdi (conditional plural third-person)
takip edemeyeyim (conditional optative singular)
takip edemeyesin (optative second-person singular)
takip edemeye (optative singular third-person)
takip edemeyelim (first-person optative plural)
takip edemeyesiniz (optative plural second-person)
takip edemeyeler (optative plural third-person)
takip edeme (first-person imperative plural)
takip edemesin (imperative plural second-person)
takip edemeyin (imperative)
takip edemesinler (imperative)
takip edemeyiniz (imperative second-person singular)
takip edemeyiniz (imperative plural second-person)
takip edemesene (imperative second-person singular)
takip edemesenize (imperative plural second-person)
takip edememek (imperative infinitive)
takip edememe (imperative noun-from-verb)
takip edemeyen (imperative imperfective impersonal participle)
takip edememiş (imperative impersonal participle perfective)
takip edemeyecek (imperative impersonal participle prospective)
takip edemediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
takip edemediğin (non-prospective participle second-person singular)
takip edemediği (non-prospective participle singular third-person)
takip edemediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
takip edemediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
takip edemedikleri (non-prospective participle plural third-person)
takip edemeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
takip edemeyeceğin (participle prospective second-person singular)
takip edemeyeceği (participle prospective singular third-person)
takip edemeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
takip edemeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
takip edemeyecekleri (participle plural prospective third-person)
takip edemezken (plural)
takip edemeyince (specific)
takip edemeyip
takip edemeyeli
takip edemeyesiye
takip edemedikçe
takip edemeyerek (plural)
takip edemeye edemeye
takip edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish تعقیب ایتمك (tʿaḳib itmek, etmek), from Arabic تَعْقِيب (taʕqīb), verbal noun of عَقَّبَ (ʕaqqaba, “to follow, to succeed”), equivalent to takip (“pursuit, follow-up”) + etmek (“to do, to make”).

af

(transitive, law) To investigate, to look into an alleged crime.


şüpheli

şüpheliyim (first-person present singular)
şüpheli miyim? (first-person present singular)
şüphelisin (present second-person singular)
şüpheli misin? (present second-person singular)
şüpheli (present singular third-person)
şüphelidir (present singular third-person)
şüpheli mi? (present singular third-person)
şüpheliyiz (first-person plural present)
şüpheli miyiz? (first-person plural present)
şüphelisiniz (plural present second-person)
şüpheli misiniz? (plural present second-person)
şüpheli (plural present third-person)
şüpheliler (plural present third-person)
şüpheli mi? (plural present third-person)
şüpheliler mi? (plural present third-person)
şüpheliydim (first-person past singular)
şüpheli miydim? (first-person past singular)
şüpheliydin (past second-person singular)
şüpheli miydin? (past second-person singular)
şüpheliydi (past singular third-person)
şüpheli miydi? (past singular third-person)
şüpheliydik (first-person past plural)
şüpheli miydik? (first-person past plural)
şüpheliydiniz (past plural second-person)
şüpheli miydiniz? (past plural second-person)
şüpheliydiler (past plural third-person)
şüpheli miydiler? (past plural third-person)
şüpheliymişim (first-person past singular)
şüpheli miymişim? (first-person past singular)
şüpheliymişsin (past second-person singular)
şüpheli miymişsin? (past second-person singular)
şüpheliymiş (past singular third-person)
şüpheli miymiş? (past singular third-person)
şüpheliymişiz (first-person past plural)
şüpheli miymişiz? (first-person past plural)
şüpheliymişsiniz (past plural second-person)
şüpheli miymişsiniz? (past plural second-person)
şüpheliymişler (past plural third-person)
şüpheli miymişler? (past plural third-person)
şüpheliysem (conditional first-person singular)
şüpheli miysem? (conditional first-person singular)
şüpheliysen (conditional second-person singular)
şüpheli miysen? (conditional second-person singular)
şüpheliyse (conditional singular third-person)
şüpheli miyse? (conditional singular third-person)
şüpheliysek (conditional first-person plural)
şüpheli miysek? (conditional first-person plural)
şüpheliyseniz (conditional plural second-person)
şüpheli miyseniz? (conditional plural second-person)
şüpheliyseler (conditional plural third-person)
şüpheli miyseler? (conditional plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شبههلو (şübheli, şüpeli, “doubtful”) or شبههلی, from شبهه (şübhe, şüpe, “a doubt, suspicion, uncertainty”), from Arabic شُبْهَة (šubha, “uncertainty, doubt, obscurity”), verbal noun of شَبِهَ (šabiha, “to resemble, to be similar”).


şüpheli

head

şüpheli (definite accusative şüpheliyi, plural şüpheliler)

şüpheliyi (accusative definite)
şüpheliler (plural)
şüpheli (nominative singular)
şüpheliler (nominative plural)
şüpheliyi (accusative definite singular)
şüphelileri (accusative definite plural)
şüpheliye (dative singular)
şüphelilere (dative plural)
şüphelide (locative singular)
şüphelilerde (locative plural)
şüpheliden (ablative singular)
şüphelilerden (ablative plural)
şüphelinin (genitive singular)
şüphelilerin (genitive plural)
şüpheliyim (first-person singular)
şüphelilerim (first-person singular)
şüphelisin (second-person singular)
şüphelilersin (second-person singular)
şüpheli (singular third-person)
şüphelidir (singular third-person)
şüpheliler (singular third-person)
şüphelilerdir (singular third-person)
şüpheliyiz (first-person plural)
şüphelileriz (first-person plural)
şüphelisiniz (plural second-person)
şüphelilersiniz (plural second-person)
şüpheliler (plural third-person)
şüphelilerdir (plural third-person)


tanık

tanık (definite accusative tanığı, plural tanıklar)

tanığı (accusative definite)
tanıklar (plural)
tanık (nominative singular)
tanıklar (nominative plural)
tanığı (accusative definite singular)
tanıkları (accusative definite plural)
tanığa (dative singular)
tanıklara (dative plural)
tanıkta (locative singular)
tanıklarda (locative plural)
tanıktan (ablative singular)
tanıklardan (ablative plural)
tanığın (genitive singular)
tanıkların (genitive plural)
tanığım (first-person nominative singular)
tanıklarım (first-person nominative singular)
tanığın (nominative second-person singular)
tanıkların (nominative second-person singular)
tanığı (nominative singular third-person)
tanıkları (nominative singular third-person)
tanığımız (first-person nominative plural)
tanıklarımız (first-person nominative plural)
tanığınız (nominative plural second-person)
tanıklarınız (nominative plural second-person)
tanıkları (nominative plural third-person)
tanığımı (accusative definite first-person singular)
tanıklarımı (accusative definite first-person singular)
tanığını (accusative definite second-person singular)
tanıklarını (accusative definite second-person singular)
tanığını (accusative definite singular third-person)
tanıklarını (accusative definite singular third-person)
tanığımızı (accusative definite first-person plural)
tanıklarımızı (accusative definite first-person plural)
tanığınızı (accusative definite plural second-person)
tanıklarınızı (accusative definite plural second-person)
tanıklarını (accusative definite plural third-person)
tanığıma (dative first-person singular)
tanıklarıma (dative first-person singular)
tanığına (dative second-person singular)
tanıklarına (dative second-person singular)
tanığına (dative singular third-person)
tanıklarına (dative singular third-person)
tanığımıza (dative first-person plural)
tanıklarımıza (dative first-person plural)
tanığınıza (dative plural second-person)
tanıklarınıza (dative plural second-person)
tanıklarına (dative plural third-person)
tanığımda (first-person locative singular)
tanıklarımda (first-person locative singular)
tanığında (locative second-person singular)
tanıklarında (locative second-person singular)
tanığında (locative singular third-person)
tanıklarında (locative singular third-person)
tanığımızda (first-person locative plural)
tanıklarımızda (first-person locative plural)
tanığınızda (locative plural second-person)
tanıklarınızda (locative plural second-person)
tanıklarında (locative plural third-person)
tanığımdan (ablative first-person singular)
tanıklarımdan (ablative first-person singular)
tanığından (ablative second-person singular)
tanıklarından (ablative second-person singular)
tanığından (ablative singular third-person)
tanıklarından (ablative singular third-person)
tanığımızdan (ablative first-person plural)
tanıklarımızdan (ablative first-person plural)
tanığınızdan (ablative plural second-person)
tanıklarınızdan (ablative plural second-person)
tanıklarından (ablative plural third-person)
tanığımın (first-person genitive singular)
tanıklarımın (first-person genitive singular)
tanığının (genitive second-person singular)
tanıklarının (genitive second-person singular)
tanığının (genitive singular third-person)
tanıklarının (genitive singular third-person)
tanığımızın (first-person genitive plural)
tanıklarımızın (first-person genitive plural)
tanığınızın (genitive plural second-person)
tanıklarınızın (genitive plural second-person)
tanıklarının (genitive plural third-person)
tanığım (first-person singular)
tanıklarım (first-person singular)
tanıksın (second-person singular)
tanıklarsın (second-person singular)
tanık (singular third-person)
tanıktır (singular third-person)
tanıklar (singular third-person)
tanıklardır (singular third-person)
tanığız (first-person plural)
tanıklarız (first-person plural)
tanıksınız (plural second-person)
tanıklarsınız (plural second-person)
tanıklar (plural third-person)
tanıklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طانق (tanık, “witness”), from Proto-Turkic *tanu-k (“witness”); equivalent to tanı- + -ık.

inh+

(law) Someone who serves as a witness in court


suçüstü

head

suçüstü (definite accusative suçüstünü, plural suçüstüler)

suçüstünü (accusative definite)
suçüstüler (plural)

From suç (“crime”) + üst (“top, upper”) + -ü (possessive suffix), literally “on (the) crime”.

af

(law) An act of catching someone red-handed.


taammüden

Inherited from Ottoman Turkish تعمداً (taʿammüden), from Arabic تَعَمُّدًا (taʕammudan), adverbial accusative of تَعَمُّد (taʕammud), verbal noun of تَعَمَّدَ (taʕammada, “to intend, to do purposely”).

inh+

Ama savcı Marchica hakkında taammüden adam öldürmekten; Pizzuco hakkında taammüden adam öldürmek ve adam öldürmeye azmettirmekten...tutuklama kararı vermişti.

1999 March, Leonardo Sciascia, translated by Prof. Dr. Necdet Adabağ, Baykuş, Gündoğan Yayınları, page 110:

But the prosecutor had issued an arrest warrant on Marchica for murder in a premeditated manner; on Pizzuco for murder in a premeditated manner and instigating to murder.

(law, of a crime) In a premeditated, preplanned manner.


vekâletname

head

vekâletname (definite accusative vekâletnameyi, plural vekâletnameler)

vekâletnameyi (accusative definite)
vekâletnameler (plural)
vekâletname (nominative singular)
vekâletnameler (nominative plural)
vekâletnameyi (accusative definite singular)
vekâletnameleri (accusative definite plural)
vekâletnameye (dative singular)
vekâletnamelere (dative plural)
vekâletnamede (locative singular)
vekâletnamelerde (locative plural)
vekâletnameden (ablative singular)
vekâletnamelerden (ablative plural)
vekâletnamenin (genitive singular)
vekâletnamelerin (genitive plural)
vekâletnamem (first-person nominative singular)
vekâletnamelerim (first-person nominative singular)
vekâletnamen (nominative second-person singular)
vekâletnamelerin (nominative second-person singular)
vekâletnamesi (nominative singular third-person)
vekâletnameleri (nominative singular third-person)
vekâletnamemiz (first-person nominative plural)
vekâletnamelerimiz (first-person nominative plural)
vekâletnameniz (nominative plural second-person)
vekâletnameleriniz (nominative plural second-person)
vekâletnameleri (nominative plural third-person)
vekâletnamemi (accusative definite first-person singular)
vekâletnamelerimi (accusative definite first-person singular)
vekâletnameni (accusative definite second-person singular)
vekâletnamelerini (accusative definite second-person singular)
vekâletnamesini (accusative definite singular third-person)
vekâletnamelerini (accusative definite singular third-person)
vekâletnamemizi (accusative definite first-person plural)
vekâletnamelerimizi (accusative definite first-person plural)
vekâletnamenizi (accusative definite plural second-person)
vekâletnamelerinizi (accusative definite plural second-person)
vekâletnamelerini (accusative definite plural third-person)
vekâletnameme (dative first-person singular)
vekâletnamelerime (dative first-person singular)
vekâletnamene (dative second-person singular)
vekâletnamelerine (dative second-person singular)
vekâletnamesine (dative singular third-person)
vekâletnamelerine (dative singular third-person)
vekâletnamemize (dative first-person plural)
vekâletnamelerimize (dative first-person plural)
vekâletnamenize (dative plural second-person)
vekâletnamelerinize (dative plural second-person)
vekâletnamelerine (dative plural third-person)
vekâletnamemde (first-person locative singular)
vekâletnamelerimde (first-person locative singular)
vekâletnamende (locative second-person singular)
vekâletnamelerinde (locative second-person singular)
vekâletnamesinde (locative singular third-person)
vekâletnamelerinde (locative singular third-person)
vekâletnamemizde (first-person locative plural)
vekâletnamelerimizde (first-person locative plural)
vekâletnamenizde (locative plural second-person)
vekâletnamelerinizde (locative plural second-person)
vekâletnamelerinde (locative plural third-person)
vekâletnamemden (ablative first-person singular)
vekâletnamelerimden (ablative first-person singular)
vekâletnamenden (ablative second-person singular)
vekâletnamelerinden (ablative second-person singular)
vekâletnamesinden (ablative singular third-person)
vekâletnamelerinden (ablative singular third-person)
vekâletnamemizden (ablative first-person plural)
vekâletnamelerimizden (ablative first-person plural)
vekâletnamenizden (ablative plural second-person)
vekâletnamelerinizden (ablative plural second-person)
vekâletnamelerinden (ablative plural third-person)
vekâletnamemin (first-person genitive singular)
vekâletnamelerimin (first-person genitive singular)
vekâletnamenin (genitive second-person singular)
vekâletnamelerinin (genitive second-person singular)
vekâletnamesinin (genitive singular third-person)
vekâletnamelerinin (genitive singular third-person)
vekâletnamemizin (first-person genitive plural)
vekâletnamelerimizin (first-person genitive plural)
vekâletnamenizin (genitive plural second-person)
vekâletnamelerinizin (genitive plural second-person)
vekâletnamelerinin (genitive plural third-person)
vekaletname (alternative)

From Ottoman Turkish وکالتنامه (vekâletname), from Arabic وِكَالَة (wikāla) and Persian نامه (nâme), equivalent to vekâlet + -name. Compare Uzbek vakolatnoma.


angarya

angarya (definite accusative angaryayı, plural angaryalar)

angaryayı (accusative definite)
angaryalar (plural)
angarya (nominative singular)
angaryalar (nominative plural)
angaryayı (accusative definite singular)
angaryaları (accusative definite plural)
angaryaya (dative singular)
angaryalara (dative plural)
angaryada (locative singular)
angaryalarda (locative plural)
angaryadan (ablative singular)
angaryalardan (ablative plural)
angaryanın (genitive singular)
angaryaların (genitive plural)
angaryam (first-person nominative singular)
angaryalarım (first-person nominative singular)
angaryan (nominative second-person singular)
angaryaların (nominative second-person singular)
angaryası (nominative singular third-person)
angaryaları (nominative singular third-person)
angaryamız (first-person nominative plural)
angaryalarımız (first-person nominative plural)
angaryanız (nominative plural second-person)
angaryalarınız (nominative plural second-person)
angaryaları (nominative plural third-person)
angaryamı (accusative definite first-person singular)
angaryalarımı (accusative definite first-person singular)
angaryanı (accusative definite second-person singular)
angaryalarını (accusative definite second-person singular)
angaryasını (accusative definite singular third-person)
angaryalarını (accusative definite singular third-person)
angaryamızı (accusative definite first-person plural)
angaryalarımızı (accusative definite first-person plural)
angaryanızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarınızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarını (accusative definite plural third-person)
angaryama (dative first-person singular)
angaryalarıma (dative first-person singular)
angaryana (dative second-person singular)
angaryalarına (dative second-person singular)
angaryasına (dative singular third-person)
angaryalarına (dative singular third-person)
angaryamıza (dative first-person plural)
angaryalarımıza (dative first-person plural)
angaryanıza (dative plural second-person)
angaryalarınıza (dative plural second-person)
angaryalarına (dative plural third-person)
angaryamda (first-person locative singular)
angaryalarımda (first-person locative singular)
angaryanda (locative second-person singular)
angaryalarında (locative second-person singular)
angaryasında (locative singular third-person)
angaryalarında (locative singular third-person)
angaryamızda (first-person locative plural)
angaryalarımızda (first-person locative plural)
angaryanızda (locative plural second-person)
angaryalarınızda (locative plural second-person)
angaryalarında (locative plural third-person)
angaryamdan (ablative first-person singular)
angaryalarımdan (ablative first-person singular)
angaryandan (ablative second-person singular)
angaryalarından (ablative second-person singular)
angaryasından (ablative singular third-person)
angaryalarından (ablative singular third-person)
angaryamızdan (ablative first-person plural)
angaryalarımızdan (ablative first-person plural)
angaryanızdan (ablative plural second-person)
angaryalarınızdan (ablative plural second-person)
angaryalarından (ablative plural third-person)
angaryamın (first-person genitive singular)
angaryalarımın (first-person genitive singular)
angaryanın (genitive second-person singular)
angaryalarının (genitive second-person singular)
angaryasının (genitive singular third-person)
angaryalarının (genitive singular third-person)
angaryamızın (first-person genitive plural)
angaryalarımızın (first-person genitive plural)
angaryanızın (genitive plural second-person)
angaryalarınızın (genitive plural second-person)
angaryalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آنغاریه (angarya, angariya, angariye), from Greek αγγαρεία (angareía).

inh+

(law) a warring state taking advantage of a foreign state's merchant ships in its waters by confiscating them

(law) a state in extraordinary circumstances or in martial law confiscating its residents' vehicles


mücazat

head

mücazat (definite accusative mücazatı, plural mücazatlar)

mücazatı (accusative definite)
mücazatlar (plural)
mücazat (nominative singular)
mücazatlar (nominative plural)
mücazatı (accusative definite singular)
mücazatları (accusative definite plural)
mücazata (dative singular)
mücazatlara (dative plural)
mücazatta (locative singular)
mücazatlarda (locative plural)
mücazattan (ablative singular)
mücazatlardan (ablative plural)
mücazatın (genitive singular)
mücazatların (genitive plural)
mücazatım (first-person nominative singular)
mücazatlarım (first-person nominative singular)
mücazatın (nominative second-person singular)
mücazatların (nominative second-person singular)
mücazatı (nominative singular third-person)
mücazatları (nominative singular third-person)
mücazatımız (first-person nominative plural)
mücazatlarımız (first-person nominative plural)
mücazatınız (nominative plural second-person)
mücazatlarınız (nominative plural second-person)
mücazatları (nominative plural third-person)
mücazatımı (accusative definite first-person singular)
mücazatlarımı (accusative definite first-person singular)
mücazatını (accusative definite second-person singular)
mücazatlarını (accusative definite second-person singular)
mücazatını (accusative definite singular third-person)
mücazatlarını (accusative definite singular third-person)
mücazatımızı (accusative definite first-person plural)
mücazatlarımızı (accusative definite first-person plural)
mücazatınızı (accusative definite plural second-person)
mücazatlarınızı (accusative definite plural second-person)
mücazatlarını (accusative definite plural third-person)
mücazatıma (dative first-person singular)
mücazatlarıma (dative first-person singular)
mücazatına (dative second-person singular)
mücazatlarına (dative second-person singular)
mücazatına (dative singular third-person)
mücazatlarına (dative singular third-person)
mücazatımıza (dative first-person plural)
mücazatlarımıza (dative first-person plural)
mücazatınıza (dative plural second-person)
mücazatlarınıza (dative plural second-person)
mücazatlarına (dative plural third-person)
mücazatımda (first-person locative singular)
mücazatlarımda (first-person locative singular)
mücazatında (locative second-person singular)
mücazatlarında (locative second-person singular)
mücazatında (locative singular third-person)
mücazatlarında (locative singular third-person)
mücazatımızda (first-person locative plural)
mücazatlarımızda (first-person locative plural)
mücazatınızda (locative plural second-person)
mücazatlarınızda (locative plural second-person)
mücazatlarında (locative plural third-person)
mücazatımdan (ablative first-person singular)
mücazatlarımdan (ablative first-person singular)
mücazatından (ablative second-person singular)
mücazatlarından (ablative second-person singular)
mücazatından (ablative singular third-person)
mücazatlarından (ablative singular third-person)
mücazatımızdan (ablative first-person plural)
mücazatlarımızdan (ablative first-person plural)
mücazatınızdan (ablative plural second-person)
mücazatlarınızdan (ablative plural second-person)
mücazatlarından (ablative plural third-person)
mücazatımın (first-person genitive singular)
mücazatlarımın (first-person genitive singular)
mücazatının (genitive second-person singular)
mücazatlarının (genitive second-person singular)
mücazatının (genitive singular third-person)
mücazatlarının (genitive singular third-person)
mücazatımızın (first-person genitive plural)
mücazatlarımızın (first-person genitive plural)
mücazatınızın (genitive plural second-person)
mücazatlarınızın (genitive plural second-person)
mücazatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مجازات (mücazat), from Arabic مُجَازَاة (mujāzāh).


meşruiyet

meşruiyet (definite accusative meşruiyeti, plural meşruiyetler)

meşruiyeti (accusative definite)
meşruiyetler (plural)
meşruiyet (nominative singular)
meşruiyetler (nominative plural)
meşruiyeti (accusative definite singular)
meşruiyetleri (accusative definite plural)
meşruiyete (dative singular)
meşruiyetlere (dative plural)
meşruiyette (locative singular)
meşruiyetlerde (locative plural)
meşruiyetten (ablative singular)
meşruiyetlerden (ablative plural)
meşruiyetin (genitive singular)
meşruiyetlerin (genitive plural)
meşruiyetim (first-person nominative singular)
meşruiyetlerim (first-person nominative singular)
meşruiyetin (nominative second-person singular)
meşruiyetlerin (nominative second-person singular)
meşruiyeti (nominative singular third-person)
meşruiyetleri (nominative singular third-person)
meşruiyetimiz (first-person nominative plural)
meşruiyetlerimiz (first-person nominative plural)
meşruiyetiniz (nominative plural second-person)
meşruiyetleriniz (nominative plural second-person)
meşruiyetleri (nominative plural third-person)
meşruiyetimi (accusative definite first-person singular)
meşruiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
meşruiyetini (accusative definite second-person singular)
meşruiyetlerini (accusative definite second-person singular)
meşruiyetini (accusative definite singular third-person)
meşruiyetlerini (accusative definite singular third-person)
meşruiyetimizi (accusative definite first-person plural)
meşruiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
meşruiyetinizi (accusative definite plural second-person)
meşruiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
meşruiyetlerini (accusative definite plural third-person)
meşruiyetime (dative first-person singular)
meşruiyetlerime (dative first-person singular)
meşruiyetine (dative second-person singular)
meşruiyetlerine (dative second-person singular)
meşruiyetine (dative singular third-person)
meşruiyetlerine (dative singular third-person)
meşruiyetimize (dative first-person plural)
meşruiyetlerimize (dative first-person plural)
meşruiyetinize (dative plural second-person)
meşruiyetlerinize (dative plural second-person)
meşruiyetlerine (dative plural third-person)
meşruiyetimde (first-person locative singular)
meşruiyetlerimde (first-person locative singular)
meşruiyetinde (locative second-person singular)
meşruiyetlerinde (locative second-person singular)
meşruiyetinde (locative singular third-person)
meşruiyetlerinde (locative singular third-person)
meşruiyetimizde (first-person locative plural)
meşruiyetlerimizde (first-person locative plural)
meşruiyetinizde (locative plural second-person)
meşruiyetlerinizde (locative plural second-person)
meşruiyetlerinde (locative plural third-person)
meşruiyetimden (ablative first-person singular)
meşruiyetlerimden (ablative first-person singular)
meşruiyetinden (ablative second-person singular)
meşruiyetlerinden (ablative second-person singular)
meşruiyetinden (ablative singular third-person)
meşruiyetlerinden (ablative singular third-person)
meşruiyetimizden (ablative first-person plural)
meşruiyetlerimizden (ablative first-person plural)
meşruiyetinizden (ablative plural second-person)
meşruiyetlerinizden (ablative plural second-person)
meşruiyetlerinden (ablative plural third-person)
meşruiyetimin (first-person genitive singular)
meşruiyetlerimin (first-person genitive singular)
meşruiyetinin (genitive second-person singular)
meşruiyetlerinin (genitive second-person singular)
meşruiyetinin (genitive singular third-person)
meşruiyetlerinin (genitive singular third-person)
meşruiyetimizin (first-person genitive plural)
meşruiyetlerimizin (first-person genitive plural)
meşruiyetinizin (genitive plural second-person)
meşruiyetlerinizin (genitive plural second-person)
meşruiyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مشروعیت, from Arabic مَشْرُوعِيَّة (mašrūʕiyya).

der

مَشْرُوعِيَّة

Arabic مَشْرُوعِيَّة (mašrūʕiyya)


meşruluk

head

meşruluk (definite accusative meşruluğu, plural meşruluklar)

meşruluğu (accusative definite)
meşruluklar (plural)
meşruluk (nominative singular)
meşruluklar (nominative plural)
meşruluğu (accusative definite singular)
meşrulukları (accusative definite plural)
meşruluğa (dative singular)
meşruluklara (dative plural)
meşrulukta (locative singular)
meşruluklarda (locative plural)
meşruluktan (ablative singular)
meşruluklardan (ablative plural)
meşruluğun (genitive singular)
meşrulukların (genitive plural)