ifade vermek

ifade vermek (third-person singular simple present ifade verir)

ifade verir (present singular third-person)
ifade veririm (aorist singular third-person)
ifade verirsin (aorist first-person plural)
ifade verir (aorist plural second-person)
ifade veririz (aorist plural third-person)
ifade verirsiniz (aorist)
ifade verirler (aorist)
ifade verirmişim (aorist past)
ifade verirmişsin (aorist second-person singular)
ifade verirmiş (aorist singular third-person)
ifade verirmişiz (aorist first-person plural)
ifade verirmişsiniz (aorist plural second-person)
ifade verirlermiş (aorist plural third-person)
ifade verirdim (aorist inferential)
ifade verirdin (aorist second-person singular)
ifade verirdi (aorist singular third-person)
ifade verirdik (aorist first-person plural)
ifade verirdiniz (aorist plural second-person)
ifade verirlerdi (aorist plural third-person)
ifade verirsem (aorist conditional)
ifade verirsen (aorist second-person singular)
ifade verirse (aorist singular third-person)
ifade verirsek (aorist first-person plural)
ifade verirseniz (aorist plural second-person)
ifade verirlerse (aorist plural third-person)
ifade veriyorum (continuative singular third-person)
ifade veriyorsun (continuative first-person plural)
ifade veriyor (continuative plural second-person)
ifade veriyoruz (continuative plural third-person)
ifade veriyorsunuz (continuative)
ifade veriyorlar (continuative)
ifade veriyormuşum (continuative past)
ifade veriyormuşsun (continuative second-person singular)
ifade veriyormuş (continuative singular third-person)
ifade veriyormuşuz (continuative first-person plural)
ifade veriyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ifade veriyorlarmış (continuative plural third-person)
ifade veriyordum (continuative inferential)
ifade veriyordun (continuative second-person singular)
ifade veriyordu (continuative singular third-person)
ifade veriyorduk (continuative first-person plural)
ifade veriyordunuz (continuative plural second-person)
ifade veriyorlardı (continuative plural third-person)
ifade veriyorsam (conditional continuative)
ifade veriyorsan (continuative second-person singular)
ifade veriyorsa (continuative singular third-person)
ifade veriyorsak (continuative first-person plural)
ifade veriyorsanız (continuative plural second-person)
ifade veriyorlarsa (continuative plural third-person)
ifade vermişim (inferential singular third-person)
ifade vermişsin (first-person inferential plural)
ifade vermiş (inferential plural second-person)
ifade vermişiz (inferential plural third-person)
ifade vermişsiniz (inferential)
ifade vermişler (inferential)
ifade vermişmişim (inferential past)
ifade vermişmişsin (inferential second-person singular)
ifade vermişmiş (inferential singular third-person)
ifade vermişmişiz (first-person inferential plural)
ifade vermişmişsiniz (inferential plural second-person)
ifade vermişlermiş (inferential plural third-person)
ifade vermiştim (inferential)
ifade vermiştin (inferential second-person singular)
ifade vermişti (inferential singular third-person)
ifade vermiştik (first-person inferential plural)
ifade vermiştiniz (inferential plural second-person)
ifade vermişlerdi (inferential plural third-person)
ifade vermişsem (conditional)
ifade vermişsen (inferential second-person singular)
ifade vermişse (inferential singular third-person)
ifade vermişsek (first-person inferential plural)
ifade vermişseniz (inferential plural second-person)
ifade vermişlerse (inferential plural third-person)
ifade vereceğim (future singular third-person)
ifade vereceksin (first-person future plural)
ifade verecek (future plural second-person)
ifade vereceğiz (future plural third-person)
ifade vereceksiniz (future)
ifade verecekler (future)
ifade verecekmişim (future past)
ifade verecekmişsin (future second-person singular)
ifade verecekmiş (future singular third-person)
ifade verecekmişiz (first-person future plural)
ifade verecekmişsiniz (future plural second-person)
ifade vereceklermiş (future plural third-person)
ifade verecektim (future inferential)
ifade verecektin (future second-person singular)
ifade verecekti (future singular third-person)
ifade verecektik (first-person future plural)
ifade verecektiniz (future plural second-person)
ifade vereceklerdi (future plural third-person)
ifade vereceksem (conditional future)
ifade vereceksen (future second-person singular)
ifade verecekse (future singular third-person)
ifade vereceksek (first-person future plural)
ifade verecekseniz (future plural second-person)
ifade vereceklerse (future plural third-person)
ifade vermekteyim (progressive singular third-person)
ifade vermektesin (first-person plural progressive)
ifade vermekte (plural progressive second-person)
ifade vermekteyiz (plural progressive third-person)
ifade vermektesiniz (progressive)
ifade vermekteler (progressive)
ifade vermekteymişim (past progressive)
ifade vermekteymişsin (progressive second-person singular)
ifade vermekteymiş (progressive singular third-person)
ifade vermekteymişiz (first-person plural progressive)
ifade vermekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ifade vermektelermiş (plural progressive third-person)
ifade vermekteydim (inferential progressive)
ifade vermekteydin (progressive second-person singular)
ifade vermekteydi (progressive singular third-person)
ifade vermekteydik (first-person plural progressive)
ifade vermekteydiniz (plural progressive second-person)
ifade vermektelerdi (plural progressive third-person)
ifade vermekteysem (conditional progressive)
ifade vermekteysen (progressive second-person singular)
ifade vermekteyse (progressive singular third-person)
ifade vermekteysek (first-person plural progressive)
ifade vermekteyseniz (plural progressive second-person)
ifade vermektelerse (plural progressive third-person)
ifade vermeliyim (necessitative singular third-person)
ifade vermelisin (first-person necessitative plural)
ifade vermeli (necessitative plural second-person)
ifade vermeliyiz (necessitative plural third-person)
ifade vermelisiniz (necessitative)
ifade vermeliler (necessitative)
ifade vermeliymişim (necessitative past)
ifade vermeliymişsin (necessitative second-person singular)
ifade vermeliymiş (necessitative singular third-person)
ifade vermeliymişiz (first-person necessitative plural)
ifade vermeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ifade vermelilermiş (necessitative plural third-person)
ifade vermeliydim (inferential)
ifade vermeliydin (necessitative second-person singular)
ifade vermeliydi (necessitative singular third-person)
ifade vermeliydik (first-person necessitative plural)
ifade vermeliydiniz (necessitative plural second-person)
ifade vermelilerdi (necessitative plural third-person)
ifade vermeliysem (conditional)
ifade vermeliysen (necessitative second-person singular)
ifade vermeliyse (necessitative singular third-person)
ifade vermeliysek (first-person necessitative plural)
ifade vermeliyseniz (necessitative plural second-person)
ifade vermelilerse (necessitative plural third-person)
ifade verdim (past singular third-person)
ifade verdin (first-person past plural)
ifade verdi (past plural second-person)
ifade verdik (past plural third-person)
ifade verdiniz (past)
ifade verdiler (past)
ifade verdiysem (conditional past)
ifade verdiysen (past second-person singular)
ifade verdiyse (past singular third-person)
ifade verdiysek (first-person past plural)
ifade verdiyseniz (past plural second-person)
ifade verdilerse (past plural third-person)
ifade versem (conditional singular third-person)
ifade versen (conditional first-person plural)
ifade verse (conditional plural second-person)
ifade versek (conditional plural third-person)
ifade verseniz (conditional)
ifade verseler (conditional)
ifade verseymişim (conditional past)
ifade verseymişsin (conditional second-person singular)
ifade verseymiş (conditional singular third-person)
ifade verseymişiz (conditional first-person plural)
ifade verseymişsiniz (conditional plural second-person)
ifade verselermiş (conditional plural third-person)
ifade verseydim (inferential)
ifade verseydin (conditional second-person singular)
ifade verseydi (conditional singular third-person)
ifade verseydik (conditional first-person plural)
ifade verseydiniz (conditional plural second-person)
ifade verselerdi (conditional plural third-person)
ifade vereyim (conditional optative singular)
ifade veresin (optative second-person singular)
ifade vere (optative singular third-person)
ifade verelim (first-person optative plural)
ifade veresiniz (optative plural second-person)
ifade vereler (optative plural third-person)
ifade ver (first-person imperative plural)
ifade versin (imperative plural second-person)
ifade verin (imperative)
ifade versinler (imperative)
ifade veriniz (imperative second-person singular)
ifade veriniz (imperative plural second-person)
ifade versene (imperative second-person singular)
ifade versenize (imperative plural second-person)
ifade vermek (imperative infinitive)
ifade verme (imperative noun-from-verb)
ifade veren (imperative imperfective impersonal participle)
ifade vermiş (imperative impersonal participle perfective)
ifade verecek (imperative impersonal participle prospective)
ifade verdiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
ifade verdiğin (non-prospective participle second-person singular)
ifade verdiği (non-prospective participle singular third-person)
ifade verdiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
ifade verdiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
ifade verdikleri (non-prospective participle plural third-person)
ifade vereceğim (imperative participle personal prospective singular)
ifade vereceğin (participle prospective second-person singular)
ifade vereceği (participle prospective singular third-person)
ifade vereceğimiz (first-person participle plural prospective)
ifade vereceğiniz (participle plural prospective second-person)
ifade verecekleri (participle plural prospective third-person)
ifade verirken (plural)
ifade verince (specific)
ifade verip
ifade vereli
ifade veresiye
ifade verdikçe
ifade vererek (plural)
ifade vere vere
ifade verircesine
ifade vermem (aorist negative singular third-person)
ifade vermezsin (aorist first-person negative plural)
ifade vermez (aorist negative plural second-person)
ifade vermeyiz (aorist negative plural third-person)
ifade vermezsiniz (aorist negative)
ifade vermezler (aorist negative)
ifade vermezmişim (aorist negative past)
ifade vermezmişsin (aorist negative second-person singular)
ifade vermezmiş (aorist negative singular third-person)
ifade vermezmişiz (aorist first-person negative plural)
ifade vermezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
ifade vermezlermiş (aorist negative plural third-person)
ifade vermezdim (aorist inferential negative)
ifade vermezdin (aorist negative second-person singular)
ifade vermezdi (aorist negative singular third-person)
ifade vermezdik (aorist first-person negative plural)
ifade vermezdiniz (aorist negative plural second-person)
ifade vermezlerdi (aorist negative plural third-person)
ifade vermezsem (aorist conditional negative)
ifade vermezsen (aorist negative second-person singular)
ifade vermezse (aorist negative singular third-person)
ifade vermezsek (aorist first-person negative plural)
ifade vermezseniz (aorist negative plural second-person)
ifade vermezlerse (aorist negative plural third-person)
ifade vermiyorum (continuative negative singular third-person)
ifade vermiyorsun (continuative first-person negative plural)
ifade vermiyor (continuative negative plural second-person)
ifade vermiyoruz (continuative negative plural third-person)
ifade vermiyorsunuz (continuative negative)
ifade vermiyorlar (continuative negative)
ifade vermiyormuşum (continuative negative past)
ifade vermiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
ifade vermiyormuş (continuative negative singular third-person)
ifade vermiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
ifade vermiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
ifade vermiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
ifade vermiyordum (continuative inferential negative)
ifade vermiyordun (continuative negative second-person singular)
ifade vermiyordu (continuative negative singular third-person)
ifade vermiyorduk (continuative first-person negative plural)
ifade vermiyordunuz (continuative negative plural second-person)
ifade vermiyorlardı (continuative negative plural third-person)
ifade vermiyorsam (conditional continuative negative)
ifade vermiyorsan (continuative negative second-person singular)
ifade vermiyorsa (continuative negative singular third-person)
ifade vermiyorsak (continuative first-person negative plural)
ifade vermiyorsanız (continuative negative plural second-person)
ifade vermiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
ifade vermemişim (inferential negative singular third-person)
ifade vermemişsin (first-person inferential negative plural)
ifade vermemiş (inferential negative plural second-person)
ifade vermemişiz (inferential negative plural third-person)
ifade vermemişsiniz (inferential negative)
ifade vermemişler (inferential negative)
ifade vermemişmişim (inferential negative past)
ifade vermemişmişsin (inferential negative second-person singular)
ifade vermemişmiş (inferential negative singular third-person)
ifade vermemişmişiz (first-person inferential negative plural)
ifade vermemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
ifade vermemişlermiş (inferential negative plural third-person)
ifade vermemiştim (inferential negative)
ifade vermemiştin (inferential negative second-person singular)
ifade vermemişti (inferential negative singular third-person)
ifade vermemiştik (first-person inferential negative plural)
ifade vermemiştiniz (inferential negative plural second-person)
ifade vermemişlerdi (inferential negative plural third-person)
ifade vermemişsem (conditional negative)
ifade vermemişsen (inferential negative second-person singular)
ifade vermemişse (inferential negative singular third-person)
ifade vermemişsek (first-person inferential negative plural)
ifade vermemişseniz (inferential negative plural second-person)
ifade vermemişlerse (inferential negative plural third-person)
ifade vermeyeceğim (future negative singular third-person)
ifade vermeyeceksin (first-person future negative plural)
ifade vermeyecek (future negative plural second-person)
ifade vermeyeceğiz (future negative plural third-person)
ifade vermeyeceksiniz (future negative)
ifade vermeyecekler (future negative)
ifade vermeyecekmişim (future negative past)
ifade vermeyecekmişsin (future negative second-person singular)
ifade vermeyecekmiş (future negative singular third-person)
ifade vermeyecekmişiz (first-person future negative plural)
ifade vermeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
ifade vermeyeceklermiş (future negative plural third-person)
ifade vermeyecektim (future inferential negative)
ifade vermeyecektin (future negative second-person singular)
ifade vermeyecekti (future negative singular third-person)
ifade vermeyecektik (first-person future negative plural)
ifade vermeyecektiniz (future negative plural second-person)
ifade vermeyeceklerdi (future negative plural third-person)
ifade vermeyeceksem (conditional future negative)
ifade vermeyeceksen (future negative second-person singular)
ifade vermeyecekse (future negative singular third-person)
ifade vermeyeceksek (first-person future negative plural)
ifade vermeyecekseniz (future negative plural second-person)
ifade vermeyeceklerse (future negative plural third-person)
ifade vermemekteyim (negative progressive singular third-person)
ifade vermemektesin (first-person negative plural progressive)
ifade vermemekte (negative plural progressive second-person)
ifade vermemekteyiz (negative plural progressive third-person)
ifade vermemektesiniz (negative progressive)
ifade vermemekteler (negative progressive)
ifade vermemekteymişim (negative past progressive)
ifade vermemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
ifade vermemekteymiş (negative progressive singular third-person)
ifade vermemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
ifade vermemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
ifade vermemektelermiş (negative plural progressive third-person)
ifade vermemekteydim (inferential negative progressive)
ifade vermemekteydin (negative progressive second-person singular)
ifade vermemekteydi (negative progressive singular third-person)
ifade vermemekteydik (first-person negative plural progressive)
ifade vermemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
ifade vermemektelerdi (negative plural progressive third-person)
ifade vermemekteysem (conditional negative progressive)
ifade vermemekteysen (negative progressive second-person singular)
ifade vermemekteyse (negative progressive singular third-person)
ifade vermemekteysek (first-person negative plural progressive)
ifade vermemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
ifade vermemektelerse (negative plural progressive third-person)
ifade vermemeliyim (necessitative negative singular third-person)
ifade vermemelisin (first-person necessitative negative plural)
ifade vermemeli (necessitative negative plural second-person)
ifade vermemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
ifade vermemelisiniz (necessitative negative)
ifade vermemeliler (necessitative negative)
ifade vermemeliymişim (necessitative negative past)
ifade vermemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
ifade vermemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
ifade vermemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
ifade vermemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
ifade vermemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
ifade vermemeliydim (inferential negative)
ifade vermemeliydin (necessitative negative second-person singular)
ifade vermemeliydi (necessitative negative singular third-person)
ifade vermemeliydik (first-person necessitative negative plural)
ifade vermemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
ifade vermemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
ifade vermemeliysem (conditional negative)
ifade vermemeliysen (necessitative negative second-person singular)
ifade vermemeliyse (necessitative negative singular third-person)
ifade vermemeliysek (first-person necessitative negative plural)
ifade vermemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
ifade vermemelilerse (necessitative negative plural third-person)
ifade vermedim (negative past singular third-person)
ifade vermedin (first-person negative past plural)
ifade vermedi (negative past plural second-person)
ifade vermedik (negative past plural third-person)
ifade vermediniz (negative past)
ifade vermediler (negative past)
ifade vermediysem (conditional negative past)
ifade vermediysen (negative past second-person singular)
ifade vermediyse (negative past singular third-person)
ifade vermediysek (first-person negative past plural)
ifade vermediyseniz (negative past plural second-person)
ifade vermedilerse (negative past plural third-person)
ifade vermesem (conditional negative singular third-person)
ifade vermesen (conditional first-person negative plural)
ifade vermese (conditional negative plural second-person)
ifade vermesek (conditional negative plural third-person)
ifade vermeseniz (conditional negative)
ifade vermeseler (conditional negative)
ifade vermeseymişim (conditional negative past)
ifade vermeseymişsin (conditional negative second-person singular)
ifade vermeseymiş (conditional negative singular third-person)
ifade vermeseymişiz (conditional first-person negative plural)
ifade vermeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
ifade vermeselermiş (conditional negative plural third-person)
ifade vermeseydim (inferential negative)
ifade vermeseydin (conditional negative second-person singular)
ifade vermeseydi (conditional negative singular third-person)
ifade vermeseydik (conditional first-person negative plural)
ifade vermeseydiniz (conditional negative plural second-person)
ifade vermeselerdi (conditional negative plural third-person)
ifade vermeyeyim (conditional negative optative singular)
ifade vermeyesin (negative optative second-person singular)
ifade vermeye (negative optative singular third-person)
ifade vermeyelim (first-person negative optative plural)
ifade vermeyesiniz (negative optative plural second-person)
ifade vermeyeler (negative optative plural third-person)
ifade verme (first-person imperative negative plural)
ifade vermesin (imperative negative plural second-person)
ifade vermeyin (imperative negative)
ifade vermesinler (imperative negative)
ifade vermeyiniz (imperative negative second-person singular)
ifade vermeyiniz (imperative negative plural second-person)
ifade vermesene (imperative negative second-person singular)
ifade vermesenize (imperative negative plural second-person)
ifade vermemek (imperative infinitive negative)
ifade vermeme (imperative negative noun-from-verb)
ifade vermeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
ifade vermemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
ifade vermeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
ifade vermediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
ifade vermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ifade vermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ifade vermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ifade vermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ifade vermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ifade vermeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
ifade vermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ifade vermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ifade vermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ifade vermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ifade vermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ifade vermezken (negative plural)
ifade vermeyince (negative specific)
ifade vermeyip (negative)
ifade vermeyeli (negative)
ifade vermeyesiye (negative)
ifade vermedikçe (negative)
ifade vermeyerek (negative plural)
ifade vermeye vermeye (negative)
ifade vermezcesine (negative)
ifade verebilirim (aorist singular third-person)
ifade verebilirsin (aorist first-person plural)
ifade verebilir (aorist plural second-person)
ifade verebiliriz (aorist plural third-person)
ifade verebilirsiniz (aorist)
ifade verebilirler (aorist)
ifade verebilirmişim (aorist past)
ifade verebilirmişsin (aorist second-person singular)
ifade verebilirmiş (aorist singular third-person)
ifade verebilirmişiz (aorist first-person plural)
ifade verebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ifade verebilirlermiş (aorist plural third-person)
ifade verebilirdim (aorist inferential)
ifade verebilirdin (aorist second-person singular)
ifade verebilirdi (aorist singular third-person)
ifade verebilirdik (aorist first-person plural)
ifade verebilirdiniz (aorist plural second-person)
ifade verebilirlerdi (aorist plural third-person)
ifade verebilirsem (aorist conditional)
ifade verebilirsen (aorist second-person singular)
ifade verebilirse (aorist singular third-person)
ifade verebilirsek (aorist first-person plural)
ifade verebilirseniz (aorist plural second-person)
ifade verebilirlerse (aorist plural third-person)
ifade verebiliyorum (continuative singular third-person)
ifade verebiliyorsun (continuative first-person plural)
ifade verebiliyor (continuative plural second-person)
ifade verebiliyoruz (continuative plural third-person)
ifade verebiliyorsunuz (continuative)
ifade verebiliyorlar (continuative)
ifade verebiliyormuşum (continuative past)
ifade verebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ifade verebiliyormuş (continuative singular third-person)
ifade verebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ifade verebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ifade verebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ifade verebiliyordum (continuative inferential)
ifade verebiliyordun (continuative second-person singular)
ifade verebiliyordu (continuative singular third-person)
ifade verebiliyorduk (continuative first-person plural)
ifade verebiliyordunuz (continuative plural second-person)
ifade verebiliyorlardı (continuative plural third-person)
ifade verebiliyorsam (conditional continuative)
ifade verebiliyorsan (continuative second-person singular)
ifade verebiliyorsa (continuative singular third-person)
ifade verebiliyorsak (continuative first-person plural)
ifade verebiliyorsanız (continuative plural second-person)
ifade verebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ifade verebilmişim (inferential singular third-person)
ifade verebilmişsin (first-person inferential plural)
ifade verebilmiş (inferential plural second-person)
ifade verebilmişiz (inferential plural third-person)
ifade verebilmişsiniz (inferential)
ifade verebilmişler (inferential)
ifade verebilmişmişim (inferential past)
ifade verebilmişmişsin (inferential second-person singular)
ifade verebilmişmiş (inferential singular third-person)
ifade verebilmişmişiz (first-person inferential plural)
ifade verebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ifade verebilmişlermiş (inferential plural third-person)
ifade verebilmiştim (inferential)
ifade verebilmiştin (inferential second-person singular)
ifade verebilmişti (inferential singular third-person)
ifade verebilmiştik (first-person inferential plural)
ifade verebilmiştiniz (inferential plural second-person)
ifade verebilmişlerdi (inferential plural third-person)
ifade verebilmişsem (conditional)
ifade verebilmişsen (inferential second-person singular)
ifade verebilmişse (inferential singular third-person)
ifade verebilmişsek (first-person inferential plural)
ifade verebilmişseniz (inferential plural second-person)
ifade verebilmişlerse (inferential plural third-person)
ifade verebileceğim (future singular third-person)
ifade verebileceksin (first-person future plural)
ifade verebilecek (future plural second-person)
ifade verebileceğiz (future plural third-person)
ifade verebileceksiniz (future)
ifade verebilecekler (future)
ifade verebilecekmişim (future past)
ifade verebilecekmişsin (future second-person singular)
ifade verebilecekmiş (future singular third-person)
ifade verebilecekmişiz (first-person future plural)
ifade verebilecekmişsiniz (future plural second-person)
ifade verebileceklermiş (future plural third-person)
ifade verebilecektim (future inferential)
ifade verebilecektin (future second-person singular)
ifade verebilecekti (future singular third-person)
ifade verebilecektik (first-person future plural)
ifade verebilecektiniz (future plural second-person)
ifade verebileceklerdi (future plural third-person)
ifade verebileceksem (conditional future)
ifade verebileceksen (future second-person singular)
ifade verebilecekse (future singular third-person)
ifade verebileceksek (first-person future plural)
ifade verebilecekseniz (future plural second-person)
ifade verebileceklerse (future plural third-person)
ifade verebilmekteyim (progressive singular third-person)
ifade verebilmektesin (first-person plural progressive)
ifade verebilmekte (plural progressive second-person)
ifade verebilmekteyiz (plural progressive third-person)
ifade verebilmektesiniz (progressive)
ifade verebilmekteler (progressive)
ifade verebilmekteymişim (past progressive)
ifade verebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ifade verebilmekteymiş (progressive singular third-person)
ifade verebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ifade verebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ifade verebilmektelermiş (plural progressive third-person)
ifade verebilmekteydim (inferential progressive)
ifade verebilmekteydin (progressive second-person singular)
ifade verebilmekteydi (progressive singular third-person)
ifade verebilmekteydik (first-person plural progressive)
ifade verebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ifade verebilmektelerdi (plural progressive third-person)
ifade verebilmekteysem (conditional progressive)
ifade verebilmekteysen (progressive second-person singular)
ifade verebilmekteyse (progressive singular third-person)
ifade verebilmekteysek (first-person plural progressive)
ifade verebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ifade verebilmektelerse (plural progressive third-person)
ifade verebilmeliyim (necessitative singular third-person)
ifade verebilmelisin (first-person necessitative plural)
ifade verebilmeli (necessitative plural second-person)
ifade verebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ifade verebilmelisiniz (necessitative)
ifade verebilmeliler (necessitative)
ifade verebilmeliymişim (necessitative past)
ifade verebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ifade verebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ifade verebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ifade verebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ifade verebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ifade verebilmeliydim (inferential)
ifade verebilmeliydin (necessitative second-person singular)
ifade verebilmeliydi (necessitative singular third-person)
ifade verebilmeliydik (first-person necessitative plural)
ifade verebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ifade verebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ifade verebilmeliysem (conditional)
ifade verebilmeliysen (necessitative second-person singular)
ifade verebilmeliyse (necessitative singular third-person)
ifade verebilmeliysek (first-person necessitative plural)
ifade verebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ifade verebilmelilerse (necessitative plural third-person)
ifade verebildim (past singular third-person)
ifade verebildin (first-person past plural)
ifade verebildi (past plural second-person)
ifade verebildik (past plural third-person)
ifade verebildiniz (past)
ifade verebildiler (past)
ifade verebildiysem (conditional past)
ifade verebildiysen (past second-person singular)
ifade verebildiyse (past singular third-person)
ifade verebildiysek (first-person past plural)
ifade verebildiyseniz (past plural second-person)
ifade verebildilerse (past plural third-person)
ifade verebilsem (conditional singular third-person)
ifade verebilsen (conditional first-person plural)
ifade verebilse (conditional plural second-person)
ifade verebilsek (conditional plural third-person)
ifade verebilseniz (conditional)
ifade verebilseler (conditional)
ifade verebilseymişim (conditional past)
ifade verebilseymişsin (conditional second-person singular)
ifade verebilseymiş (conditional singular third-person)
ifade verebilseymişiz (conditional first-person plural)
ifade verebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ifade verebilselermiş (conditional plural third-person)
ifade verebilseydim (inferential)
ifade verebilseydin (conditional second-person singular)
ifade verebilseydi (conditional singular third-person)
ifade verebilseydik (conditional first-person plural)
ifade verebilseydiniz (conditional plural second-person)
ifade verebilselerdi (conditional plural third-person)
ifade verebileyim (conditional optative singular)
ifade verebilesin (optative second-person singular)
ifade verebile (optative singular third-person)
ifade verebilelim (first-person optative plural)
ifade verebilesiniz (optative plural second-person)
ifade verebileler (optative plural third-person)
ifade verebil (first-person imperative plural)
ifade verebilsin (imperative plural second-person)
ifade verebilin (imperative)
ifade verebilsinler (imperative)
ifade verebiliniz (imperative second-person singular)
ifade verebiliniz (imperative plural second-person)
ifade verebilsene (imperative second-person singular)
ifade verebilsenize (imperative plural second-person)
ifade verebilmek (imperative infinitive)
ifade verebilme (imperative noun-from-verb)
ifade verebilen (imperative imperfective impersonal participle)
ifade verebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
ifade verebilecek (imperative impersonal participle prospective)
ifade verebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
ifade verebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
ifade verebildiği (non-prospective participle singular third-person)
ifade verebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
ifade verebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
ifade verebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
ifade verebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
ifade verebileceğin (participle prospective second-person singular)
ifade verebileceği (participle prospective singular third-person)
ifade verebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
ifade verebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
ifade verebilecekleri (participle plural prospective third-person)
ifade verebilirken (plural)
ifade verebilince (specific)
ifade verebilip
ifade verebileli
ifade verebilesiye
ifade verebildikçe
ifade verebilerek (plural)
ifade verebile verebile
ifade verebilircesine
ifade veremem (aorist singular third-person)
ifade veremezsin (aorist first-person plural)
ifade veremez (aorist plural second-person)
ifade veremeyiz (aorist plural third-person)
ifade veremezsiniz (aorist)
ifade veremezler (aorist)
ifade veremezmişim (aorist past)
ifade veremezmişsin (aorist second-person singular)
ifade veremezmiş (aorist singular third-person)
ifade veremezmişiz (aorist first-person plural)
ifade veremezmişsiniz (aorist plural second-person)
ifade veremezlermiş (aorist plural third-person)
ifade veremezdim (aorist inferential)
ifade veremezdin (aorist second-person singular)
ifade veremezdi (aorist singular third-person)
ifade veremezdik (aorist first-person plural)
ifade veremezdiniz (aorist plural second-person)
ifade veremezlerdi (aorist plural third-person)
ifade veremezsem (aorist conditional)
ifade veremezsen (aorist second-person singular)
ifade veremezse (aorist singular third-person)
ifade veremezsek (aorist first-person plural)
ifade veremezseniz (aorist plural second-person)
ifade veremezlerse (aorist plural third-person)
ifade veremiyorum (continuative singular third-person)
ifade veremiyorsun (continuative first-person plural)
ifade veremiyor (continuative plural second-person)
ifade veremiyoruz (continuative plural third-person)
ifade veremiyorsunuz (continuative)
ifade veremiyorlar (continuative)
ifade veremiyormuşum (continuative past)
ifade veremiyormuşsun (continuative second-person singular)
ifade veremiyormuş (continuative singular third-person)
ifade veremiyormuşuz (continuative first-person plural)
ifade veremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ifade veremiyorlarmış (continuative plural third-person)
ifade veremiyordum (continuative inferential)
ifade veremiyordun (continuative second-person singular)
ifade veremiyordu (continuative singular third-person)
ifade veremiyorduk (continuative first-person plural)
ifade veremiyordunuz (continuative plural second-person)
ifade veremiyorlardı (continuative plural third-person)
ifade veremiyorsam (conditional continuative)
ifade veremiyorsan (continuative second-person singular)
ifade veremiyorsa (continuative singular third-person)
ifade veremiyorsak (continuative first-person plural)
ifade veremiyorsanız (continuative plural second-person)
ifade veremiyorlarsa (continuative plural third-person)
ifade verememişim (inferential singular third-person)
ifade verememişsin (first-person inferential plural)
ifade verememiş (inferential plural second-person)
ifade verememişiz (inferential plural third-person)
ifade verememişsiniz (inferential)
ifade verememişler (inferential)
ifade verememişmişim (inferential past)
ifade verememişmişsin (inferential second-person singular)
ifade verememişmiş (inferential singular third-person)
ifade verememişmişiz (first-person inferential plural)
ifade verememişmişsiniz (inferential plural second-person)
ifade verememişlermiş (inferential plural third-person)
ifade verememiştim (inferential)
ifade verememiştin (inferential second-person singular)
ifade verememişti (inferential singular third-person)
ifade verememiştik (first-person inferential plural)
ifade verememiştiniz (inferential plural second-person)
ifade verememişlerdi (inferential plural third-person)
ifade verememişsem (conditional)
ifade verememişsen (inferential second-person singular)
ifade verememişse (inferential singular third-person)
ifade verememişsek (first-person inferential plural)
ifade verememişseniz (inferential plural second-person)
ifade verememişlerse (inferential plural third-person)
ifade veremeyeceğim (future singular third-person)
ifade veremeyeceksin (first-person future plural)
ifade veremeyecek (future plural second-person)
ifade veremeyeceğiz (future plural third-person)
ifade veremeyeceksiniz (future)
ifade veremeyecekler (future)
ifade veremeyecekmişim (future past)
ifade veremeyecekmişsin (future second-person singular)
ifade veremeyecekmiş (future singular third-person)
ifade veremeyecekmişiz (first-person future plural)
ifade veremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ifade veremeyeceklermiş (future plural third-person)
ifade veremeyecektim (future inferential)
ifade veremeyecektin (future second-person singular)
ifade veremeyecekti (future singular third-person)
ifade veremeyecektik (first-person future plural)
ifade veremeyecektiniz (future plural second-person)
ifade veremeyeceklerdi (future plural third-person)
ifade veremeyeceksem (conditional future)
ifade veremeyeceksen (future second-person singular)
ifade veremeyecekse (future singular third-person)
ifade veremeyeceksek (first-person future plural)
ifade veremeyecekseniz (future plural second-person)
ifade veremeyeceklerse (future plural third-person)
ifade verememekteyim (progressive singular third-person)
ifade verememektesin (first-person plural progressive)
ifade verememekte (plural progressive second-person)
ifade verememekteyiz (plural progressive third-person)
ifade verememektesiniz (progressive)
ifade verememekteler (progressive)
ifade verememekteymişim (past progressive)
ifade verememekteymişsin (progressive second-person singular)
ifade verememekteymiş (progressive singular third-person)
ifade verememekteymişiz (first-person plural progressive)
ifade verememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ifade verememektelermiş (plural progressive third-person)
ifade verememekteydim (inferential progressive)
ifade verememekteydin (progressive second-person singular)
ifade verememekteydi (progressive singular third-person)
ifade verememekteydik (first-person plural progressive)
ifade verememekteydiniz (plural progressive second-person)
ifade verememektelerdi (plural progressive third-person)
ifade verememekteysem (conditional progressive)
ifade verememekteysen (progressive second-person singular)
ifade verememekteyse (progressive singular third-person)
ifade verememekteysek (first-person plural progressive)
ifade verememekteyseniz (plural progressive second-person)
ifade verememektelerse (plural progressive third-person)
ifade verememeliyim (necessitative singular third-person)
ifade verememelisin (first-person necessitative plural)
ifade verememeli (necessitative plural second-person)
ifade verememeliyiz (necessitative plural third-person)
ifade verememelisiniz (necessitative)
ifade verememeliler (necessitative)
ifade verememeliymişim (necessitative past)
ifade verememeliymişsin (necessitative second-person singular)
ifade verememeliymiş (necessitative singular third-person)
ifade verememeliymişiz (first-person necessitative plural)
ifade verememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ifade verememelilermiş (necessitative plural third-person)
ifade verememeliydim (inferential)
ifade verememeliydin (necessitative second-person singular)
ifade verememeliydi (necessitative singular third-person)
ifade verememeliydik (first-person necessitative plural)
ifade verememeliydiniz (necessitative plural second-person)
ifade verememelilerdi (necessitative plural third-person)
ifade verememeliysem (conditional)
ifade verememeliysen (necessitative second-person singular)
ifade verememeliyse (necessitative singular third-person)
ifade verememeliysek (first-person necessitative plural)
ifade verememeliyseniz (necessitative plural second-person)
ifade verememelilerse (necessitative plural third-person)
ifade veremedim (past singular third-person)
ifade veremedin (first-person past plural)
ifade veremedi (past plural second-person)
ifade veremedik (past plural third-person)
ifade veremediniz (past)
ifade veremediler (past)
ifade veremediysem (conditional past)
ifade veremediysen (past second-person singular)
ifade veremediyse (past singular third-person)
ifade veremediysek (first-person past plural)
ifade veremediyseniz (past plural second-person)
ifade veremedilerse (past plural third-person)
ifade veremesem (conditional singular third-person)
ifade veremesen (conditional first-person plural)
ifade veremese (conditional plural second-person)
ifade veremesek (conditional plural third-person)
ifade veremeseniz (conditional)
ifade veremeseler (conditional)
ifade veremeseymişim (conditional past)
ifade veremeseymişsin (conditional second-person singular)
ifade veremeseymiş (conditional singular third-person)
ifade veremeseymişiz (conditional first-person plural)
ifade veremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ifade veremeselermiş (conditional plural third-person)
ifade veremeseydim (inferential)
ifade veremeseydin (conditional second-person singular)
ifade veremeseydi (conditional singular third-person)
ifade veremeseydik (conditional first-person plural)
ifade veremeseydiniz (conditional plural second-person)
ifade veremeselerdi (conditional plural third-person)
ifade veremeyeyim (conditional optative singular)
ifade veremeyesin (optative second-person singular)
ifade veremeye (optative singular third-person)
ifade veremeyelim (first-person optative plural)
ifade veremeyesiniz (optative plural second-person)
ifade veremeyeler (optative plural third-person)
ifade vereme (first-person imperative plural)
ifade veremesin (imperative plural second-person)
ifade veremeyin (imperative)
ifade veremesinler (imperative)
ifade veremeyiniz (imperative second-person singular)
ifade veremeyiniz (imperative plural second-person)
ifade veremesene (imperative second-person singular)
ifade veremesenize (imperative plural second-person)
ifade verememek (imperative infinitive)
ifade verememe (imperative noun-from-verb)
ifade veremeyen (imperative imperfective impersonal participle)
ifade verememiş (imperative impersonal participle perfective)
ifade veremeyecek (imperative impersonal participle prospective)
ifade veremediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
ifade veremediğin (non-prospective participle second-person singular)
ifade veremediği (non-prospective participle singular third-person)
ifade veremediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
ifade veremediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
ifade veremedikleri (non-prospective participle plural third-person)
ifade veremeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
ifade veremeyeceğin (participle prospective second-person singular)
ifade veremeyeceği (participle prospective singular third-person)
ifade veremeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
ifade veremeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
ifade veremeyecekleri (participle plural prospective third-person)
ifade veremezken (plural)
ifade veremeyince (specific)
ifade veremeyip
ifade veremeyeli
ifade veremeyesiye
ifade veremedikçe
ifade veremeyerek (plural)
ifade veremeye veremeye
ifade veremezcesine

(intransitive, law) to testify in an interrogation


hüküm vermek

head

hüküm vermek (third-person singular simple present hüküm verir)

hüküm verir (present singular third-person)
hüküm veririm (aorist singular third-person)
hüküm verirsin (aorist first-person plural)
hüküm verir (aorist plural second-person)
hüküm veririz (aorist plural third-person)
hüküm verirsiniz (aorist)
hüküm verirler (aorist)
hüküm verirmişim (aorist past)
hüküm verirmişsin (aorist second-person singular)
hüküm verirmiş (aorist singular third-person)
hüküm verirmişiz (aorist first-person plural)
hüküm verirmişsiniz (aorist plural second-person)
hüküm verirlermiş (aorist plural third-person)
hüküm verirdim (aorist inferential)
hüküm verirdin (aorist second-person singular)
hüküm verirdi (aorist singular third-person)
hüküm verirdik (aorist first-person plural)
hüküm verirdiniz (aorist plural second-person)
hüküm verirlerdi (aorist plural third-person)
hüküm verirsem (aorist conditional)
hüküm verirsen (aorist second-person singular)
hüküm verirse (aorist singular third-person)
hüküm verirsek (aorist first-person plural)
hüküm verirseniz (aorist plural second-person)
hüküm verirlerse (aorist plural third-person)
hüküm veriyorum (continuative singular third-person)
hüküm veriyorsun (continuative first-person plural)
hüküm veriyor (continuative plural second-person)
hüküm veriyoruz (continuative plural third-person)
hüküm veriyorsunuz (continuative)
hüküm veriyorlar (continuative)
hüküm veriyormuşum (continuative past)
hüküm veriyormuşsun (continuative second-person singular)
hüküm veriyormuş (continuative singular third-person)
hüküm veriyormuşuz (continuative first-person plural)
hüküm veriyormuşsunuz (continuative plural second-person)
hüküm veriyorlarmış (continuative plural third-person)
hüküm veriyordum (continuative inferential)
hüküm veriyordun (continuative second-person singular)
hüküm veriyordu (continuative singular third-person)
hüküm veriyorduk (continuative first-person plural)
hüküm veriyordunuz (continuative plural second-person)
hüküm veriyorlardı (continuative plural third-person)
hüküm veriyorsam (conditional continuative)
hüküm veriyorsan (continuative second-person singular)
hüküm veriyorsa (continuative singular third-person)
hüküm veriyorsak (continuative first-person plural)
hüküm veriyorsanız (continuative plural second-person)
hüküm veriyorlarsa (continuative plural third-person)
hüküm vermişim (inferential singular third-person)
hüküm vermişsin (first-person inferential plural)
hüküm vermiş (inferential plural second-person)
hüküm vermişiz (inferential plural third-person)
hüküm vermişsiniz (inferential)
hüküm vermişler (inferential)
hüküm vermişmişim (inferential past)
hüküm vermişmişsin (inferential second-person singular)
hüküm vermişmiş (inferential singular third-person)
hüküm vermişmişiz (first-person inferential plural)
hüküm vermişmişsiniz (inferential plural second-person)
hüküm vermişlermiş (inferential plural third-person)
hüküm vermiştim (inferential)
hüküm vermiştin (inferential second-person singular)
hüküm vermişti (inferential singular third-person)
hüküm vermiştik (first-person inferential plural)
hüküm vermiştiniz (inferential plural second-person)
hüküm vermişlerdi (inferential plural third-person)
hüküm vermişsem (conditional)
hüküm vermişsen (inferential second-person singular)
hüküm vermişse (inferential singular third-person)
hüküm vermişsek (first-person inferential plural)
hüküm vermişseniz (inferential plural second-person)
hüküm vermişlerse (inferential plural third-person)
hüküm vereceğim (future singular third-person)
hüküm vereceksin (first-person future plural)
hüküm verecek (future plural second-person)
hüküm vereceğiz (future plural third-person)
hüküm vereceksiniz (future)
hüküm verecekler (future)
hüküm verecekmişim (future past)
hüküm verecekmişsin (future second-person singular)
hüküm verecekmiş (future singular third-person)
hüküm verecekmişiz (first-person future plural)
hüküm verecekmişsiniz (future plural second-person)
hüküm vereceklermiş (future plural third-person)
hüküm verecektim (future inferential)
hüküm verecektin (future second-person singular)
hüküm verecekti (future singular third-person)
hüküm verecektik (first-person future plural)
hüküm verecektiniz (future plural second-person)
hüküm vereceklerdi (future plural third-person)
hüküm vereceksem (conditional future)
hüküm vereceksen (future second-person singular)
hüküm verecekse (future singular third-person)
hüküm vereceksek (first-person future plural)
hüküm verecekseniz (future plural second-person)
hüküm vereceklerse (future plural third-person)
hüküm vermekteyim (progressive singular third-person)
hüküm vermektesin (first-person plural progressive)
hüküm vermekte (plural progressive second-person)
hüküm vermekteyiz (plural progressive third-person)
hüküm vermektesiniz (progressive)
hüküm vermekteler (progressive)
hüküm vermekteymişim (past progressive)
hüküm vermekteymişsin (progressive second-person singular)
hüküm vermekteymiş (progressive singular third-person)
hüküm vermekteymişiz (first-person plural progressive)
hüküm vermekteymişsiniz (plural progressive second-person)
hüküm vermektelermiş (plural progressive third-person)
hüküm vermekteydim (inferential progressive)
hüküm vermekteydin (progressive second-person singular)
hüküm vermekteydi (progressive singular third-person)
hüküm vermekteydik (first-person plural progressive)
hüküm vermekteydiniz (plural progressive second-person)
hüküm vermektelerdi (plural progressive third-person)
hüküm vermekteysem (conditional progressive)
hüküm vermekteysen (progressive second-person singular)
hüküm vermekteyse (progressive singular third-person)
hüküm vermekteysek (first-person plural progressive)
hüküm vermekteyseniz (plural progressive second-person)
hüküm vermektelerse (plural progressive third-person)
hüküm vermeliyim (necessitative singular third-person)
hüküm vermelisin (first-person necessitative plural)
hüküm vermeli (necessitative plural second-person)
hüküm vermeliyiz (necessitative plural third-person)
hüküm vermelisiniz (necessitative)
hüküm vermeliler (necessitative)
hüküm vermeliymişim (necessitative past)
hüküm vermeliymişsin (necessitative second-person singular)
hüküm vermeliymiş (necessitative singular third-person)
hüküm vermeliymişiz (first-person necessitative plural)
hüküm vermeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
hüküm vermelilermiş (necessitative plural third-person)
hüküm vermeliydim (inferential)
hüküm vermeliydin (necessitative second-person singular)
hüküm vermeliydi (necessitative singular third-person)
hüküm vermeliydik (first-person necessitative plural)
hüküm vermeliydiniz (necessitative plural second-person)
hüküm vermelilerdi (necessitative plural third-person)
hüküm vermeliysem (conditional)
hüküm vermeliysen (necessitative second-person singular)
hüküm vermeliyse (necessitative singular third-person)
hüküm vermeliysek (first-person necessitative plural)
hüküm vermeliyseniz (necessitative plural second-person)
hüküm vermelilerse (necessitative plural third-person)
hüküm verdim (past singular third-person)
hüküm verdin (first-person past plural)
hüküm verdi (past plural second-person)
hüküm verdik (past plural third-person)
hüküm verdiniz (past)
hüküm verdiler (past)
hüküm verdiysem (conditional past)
hüküm verdiysen (past second-person singular)
hüküm verdiyse (past singular third-person)
hüküm verdiysek (first-person past plural)
hüküm verdiyseniz (past plural second-person)
hüküm verdilerse (past plural third-person)
hüküm versem (conditional singular third-person)
hüküm versen (conditional first-person plural)
hüküm verse (conditional plural second-person)
hüküm versek (conditional plural third-person)
hüküm verseniz (conditional)
hüküm verseler (conditional)
hüküm verseymişim (conditional past)
hüküm verseymişsin (conditional second-person singular)
hüküm verseymiş (conditional singular third-person)
hüküm verseymişiz (conditional first-person plural)
hüküm verseymişsiniz (conditional plural second-person)
hüküm verselermiş (conditional plural third-person)
hüküm verseydim (inferential)
hüküm verseydin (conditional second-person singular)
hüküm verseydi (conditional singular third-person)
hüküm verseydik (conditional first-person plural)
hüküm verseydiniz (conditional plural second-person)
hüküm verselerdi (conditional plural third-person)
hüküm vereyim (conditional optative singular)
hüküm veresin (optative second-person singular)
hüküm vere (optative singular third-person)
hüküm verelim (first-person optative plural)
hüküm veresiniz (optative plural second-person)
hüküm vereler (optative plural third-person)
hüküm ver (first-person imperative plural)
hüküm versin (imperative plural second-person)
hüküm verin (imperative)
hüküm versinler (imperative)
hüküm veriniz (imperative second-person singular)
hüküm veriniz (imperative plural second-person)
hüküm versene (imperative second-person singular)
hüküm versenize (imperative plural second-person)
hüküm vermek (imperative infinitive)
hüküm verme (imperative noun-from-verb)
hüküm veren (imperative imperfective impersonal participle)
hüküm vermiş (imperative impersonal participle perfective)
hüküm verecek (imperative impersonal participle prospective)
hüküm verdiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
hüküm verdiğin (non-prospective participle second-person singular)
hüküm verdiği (non-prospective participle singular third-person)
hüküm verdiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
hüküm verdiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
hüküm verdikleri (non-prospective participle plural third-person)
hüküm vereceğim (imperative participle personal prospective singular)
hüküm vereceğin (participle prospective second-person singular)
hüküm vereceği (participle prospective singular third-person)
hüküm vereceğimiz (first-person participle plural prospective)
hüküm vereceğiniz (participle plural prospective second-person)
hüküm verecekleri (participle plural prospective third-person)
hüküm verirken (plural)
hüküm verince (specific)
hüküm verip
hüküm vereli
hüküm veresiye
hüküm verdikçe
hüküm vererek (plural)
hüküm vere vere
hüküm verircesine
hüküm vermem (aorist negative singular third-person)
hüküm vermezsin (aorist first-person negative plural)
hüküm vermez (aorist negative plural second-person)
hüküm vermeyiz (aorist negative plural third-person)
hüküm vermezsiniz (aorist negative)
hüküm vermezler (aorist negative)
hüküm vermezmişim (aorist negative past)
hüküm vermezmişsin (aorist negative second-person singular)
hüküm vermezmiş (aorist negative singular third-person)
hüküm vermezmişiz (aorist first-person negative plural)
hüküm vermezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
hüküm vermezlermiş (aorist negative plural third-person)
hüküm vermezdim (aorist inferential negative)
hüküm vermezdin (aorist negative second-person singular)
hüküm vermezdi (aorist negative singular third-person)
hüküm vermezdik (aorist first-person negative plural)
hüküm vermezdiniz (aorist negative plural second-person)
hüküm vermezlerdi (aorist negative plural third-person)
hüküm vermezsem (aorist conditional negative)
hüküm vermezsen (aorist negative second-person singular)
hüküm vermezse (aorist negative singular third-person)
hüküm vermezsek (aorist first-person negative plural)
hüküm vermezseniz (aorist negative plural second-person)
hüküm vermezlerse (aorist negative plural third-person)
hüküm vermiyorum (continuative negative singular third-person)
hüküm vermiyorsun (continuative first-person negative plural)
hüküm vermiyor (continuative negative plural second-person)
hüküm vermiyoruz (continuative negative plural third-person)
hüküm vermiyorsunuz (continuative negative)
hüküm vermiyorlar (continuative negative)
hüküm vermiyormuşum (continuative negative past)
hüküm vermiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
hüküm vermiyormuş (continuative negative singular third-person)
hüküm vermiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
hüküm vermiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
hüküm vermiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
hüküm vermiyordum (continuative inferential negative)
hüküm vermiyordun (continuative negative second-person singular)
hüküm vermiyordu (continuative negative singular third-person)
hüküm vermiyorduk (continuative first-person negative plural)
hüküm vermiyordunuz (continuative negative plural second-person)
hüküm vermiyorlardı (continuative negative plural third-person)
hüküm vermiyorsam (conditional continuative negative)
hüküm vermiyorsan (continuative negative second-person singular)
hüküm vermiyorsa (continuative negative singular third-person)
hüküm vermiyorsak (continuative first-person negative plural)
hüküm vermiyorsanız (continuative negative plural second-person)
hüküm vermiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
hüküm vermemişim (inferential negative singular third-person)
hüküm vermemişsin (first-person inferential negative plural)
hüküm vermemiş (inferential negative plural second-person)
hüküm vermemişiz (inferential negative plural third-person)
hüküm vermemişsiniz (inferential negative)
hüküm vermemişler (inferential negative)
hüküm vermemişmişim (inferential negative past)
hüküm vermemişmişsin (inferential negative second-person singular)
hüküm vermemişmiş (inferential negative singular third-person)
hüküm vermemişmişiz (first-person inferential negative plural)
hüküm vermemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
hüküm vermemişlermiş (inferential negative plural third-person)
hüküm vermemiştim (inferential negative)
hüküm vermemiştin (inferential negative second-person singular)
hüküm vermemişti (inferential negative singular third-person)
hüküm vermemiştik (first-person inferential negative plural)
hüküm vermemiştiniz (inferential negative plural second-person)
hüküm vermemişlerdi (inferential negative plural third-person)
hüküm vermemişsem (conditional negative)
hüküm vermemişsen (inferential negative second-person singular)
hüküm vermemişse (inferential negative singular third-person)
hüküm vermemişsek (first-person inferential negative plural)
hüküm vermemişseniz (inferential negative plural second-person)
hüküm vermemişlerse (inferential negative plural third-person)
hüküm vermeyeceğim (future negative singular third-person)
hüküm vermeyeceksin (first-person future negative plural)
hüküm vermeyecek (future negative plural second-person)
hüküm vermeyeceğiz (future negative plural third-person)
hüküm vermeyeceksiniz (future negative)
hüküm vermeyecekler (future negative)
hüküm vermeyecekmişim (future negative past)
hüküm vermeyecekmişsin (future negative second-person singular)
hüküm vermeyecekmiş (future negative singular third-person)
hüküm vermeyecekmişiz (first-person future negative plural)
hüküm vermeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
hüküm vermeyeceklermiş (future negative plural third-person)
hüküm vermeyecektim (future inferential negative)
hüküm vermeyecektin (future negative second-person singular)
hüküm vermeyecekti (future negative singular third-person)
hüküm vermeyecektik (first-person future negative plural)
hüküm vermeyecektiniz (future negative plural second-person)
hüküm vermeyeceklerdi (future negative plural third-person)
hüküm vermeyeceksem (conditional future negative)
hüküm vermeyeceksen (future negative second-person singular)
hüküm vermeyecekse (future negative singular third-person)
hüküm vermeyeceksek (first-person future negative plural)
hüküm vermeyecekseniz (future negative plural second-person)
hüküm vermeyeceklerse (future negative plural third-person)
hüküm vermemekteyim (negative progressive singular third-person)
hüküm vermemektesin (first-person negative plural progressive)
hüküm vermemekte (negative plural progressive second-person)
hüküm vermemekteyiz (negative plural progressive third-person)
hüküm vermemektesiniz (negative progressive)
hüküm vermemekteler (negative progressive)
hüküm vermemekteymişim (negative past progressive)
hüküm vermemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
hüküm vermemekteymiş (negative progressive singular third-person)
hüküm vermemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
hüküm vermemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
hüküm vermemektelermiş (negative plural progressive third-person)
hüküm vermemekteydim (inferential negative progressive)
hüküm vermemekteydin (negative progressive second-person singular)
hüküm vermemekteydi (negative progressive singular third-person)
hüküm vermemekteydik (first-person negative plural progressive)
hüküm vermemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
hüküm vermemektelerdi (negative plural progressive third-person)
hüküm vermemekteysem (conditional negative progressive)
hüküm vermemekteysen (negative progressive second-person singular)
hüküm vermemekteyse (negative progressive singular third-person)
hüküm vermemekteysek (first-person negative plural progressive)
hüküm vermemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
hüküm vermemektelerse (negative plural progressive third-person)
hüküm vermemeliyim (necessitative negative singular third-person)
hüküm vermemelisin (first-person necessitative negative plural)
hüküm vermemeli (necessitative negative plural second-person)
hüküm vermemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
hüküm vermemelisiniz (necessitative negative)
hüküm vermemeliler (necessitative negative)
hüküm vermemeliymişim (necessitative negative past)
hüküm vermemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
hüküm vermemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
hüküm vermemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
hüküm vermemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
hüküm vermemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
hüküm vermemeliydim (inferential negative)
hüküm vermemeliydin (necessitative negative second-person singular)
hüküm vermemeliydi (necessitative negative singular third-person)
hüküm vermemeliydik (first-person necessitative negative plural)
hüküm vermemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
hüküm vermemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
hüküm vermemeliysem (conditional negative)
hüküm vermemeliysen (necessitative negative second-person singular)
hüküm vermemeliyse (necessitative negative singular third-person)
hüküm vermemeliysek (first-person necessitative negative plural)
hüküm vermemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
hüküm vermemelilerse (necessitative negative plural third-person)
hüküm vermedim (negative past singular third-person)
hüküm vermedin (first-person negative past plural)
hüküm vermedi (negative past plural second-person)
hüküm vermedik (negative past plural third-person)
hüküm vermediniz (negative past)
hüküm vermediler (negative past)
hüküm vermediysem (conditional negative past)
hüküm vermediysen (negative past second-person singular)
hüküm vermediyse (negative past singular third-person)
hüküm vermediysek (first-person negative past plural)
hüküm vermediyseniz (negative past plural second-person)
hüküm vermedilerse (negative past plural third-person)
hüküm vermesem (conditional negative singular third-person)
hüküm vermesen (conditional first-person negative plural)
hüküm vermese (conditional negative plural second-person)
hüküm vermesek (conditional negative plural third-person)
hüküm vermeseniz (conditional negative)
hüküm vermeseler (conditional negative)
hüküm vermeseymişim (conditional negative past)
hüküm vermeseymişsin (conditional negative second-person singular)
hüküm vermeseymiş (conditional negative singular third-person)
hüküm vermeseymişiz (conditional first-person negative plural)
hüküm vermeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
hüküm vermeselermiş (conditional negative plural third-person)
hüküm vermeseydim (inferential negative)
hüküm vermeseydin (conditional negative second-person singular)
hüküm vermeseydi (conditional negative singular third-person)
hüküm vermeseydik (conditional first-person negative plural)
hüküm vermeseydiniz (conditional negative plural second-person)
hüküm vermeselerdi (conditional negative plural third-person)
hüküm vermeyeyim (conditional negative optative singular)
hüküm vermeyesin (negative optative second-person singular)
hüküm vermeye (negative optative singular third-person)
hüküm vermeyelim (first-person negative optative plural)
hüküm vermeyesiniz (negative optative plural second-person)
hüküm vermeyeler (negative optative plural third-person)
hüküm verme (first-person imperative negative plural)
hüküm vermesin (imperative negative plural second-person)
hüküm vermeyin (imperative negative)
hüküm vermesinler (imperative negative)
hüküm vermeyiniz (imperative negative second-person singular)
hüküm vermeyiniz (imperative negative plural second-person)
hüküm vermesene (imperative negative second-person singular)
hüküm vermesenize (imperative negative plural second-person)
hüküm vermemek (imperative infinitive negative)
hüküm vermeme (imperative negative noun-from-verb)
hüküm vermeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
hüküm vermemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
hüküm vermeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
hüküm vermediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
hüküm vermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
hüküm vermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
hüküm vermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
hüküm vermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
hüküm vermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
hüküm vermeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
hüküm vermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
hüküm vermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
hüküm vermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
hüküm vermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
hüküm vermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
hüküm vermezken (negative plural)
hüküm vermeyince (negative specific)
hüküm vermeyip (negative)
hüküm vermeyeli (negative)
hüküm vermeyesiye (negative)
hüküm vermedikçe (negative)
hüküm vermeyerek (negative plural)
hüküm vermeye vermeye (negative)
hüküm vermezcesine (negative)
hüküm verebilirim (aorist singular third-person)
hüküm verebilirsin (aorist first-person plural)
hüküm verebilir (aorist plural second-person)
hüküm verebiliriz (aorist plural third-person)
hüküm verebilirsiniz (aorist)
hüküm verebilirler (aorist)
hüküm verebilirmişim (aorist past)
hüküm verebilirmişsin (aorist second-person singular)
hüküm verebilirmiş (aorist singular third-person)
hüküm verebilirmişiz (aorist first-person plural)
hüküm verebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
hüküm verebilirlermiş (aorist plural third-person)
hüküm verebilirdim (aorist inferential)
hüküm verebilirdin (aorist second-person singular)
hüküm verebilirdi (aorist singular third-person)
hüküm verebilirdik (aorist first-person plural)
hüküm verebilirdiniz (aorist plural second-person)
hüküm verebilirlerdi (aorist plural third-person)
hüküm verebilirsem (aorist conditional)
hüküm verebilirsen (aorist second-person singular)
hüküm verebilirse (aorist singular third-person)
hüküm verebilirsek (aorist first-person plural)
hüküm verebilirseniz (aorist plural second-person)
hüküm verebilirlerse (aorist plural third-person)
hüküm verebiliyorum (continuative singular third-person)
hüküm verebiliyorsun (continuative first-person plural)
hüküm verebiliyor (continuative plural second-person)
hüküm verebiliyoruz (continuative plural third-person)
hüküm verebiliyorsunuz (continuative)
hüküm verebiliyorlar (continuative)
hüküm verebiliyormuşum (continuative past)
hüküm verebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
hüküm verebiliyormuş (continuative singular third-person)
hüküm verebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
hüküm verebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
hüküm verebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
hüküm verebiliyordum (continuative inferential)
hüküm verebiliyordun (continuative second-person singular)
hüküm verebiliyordu (continuative singular third-person)
hüküm verebiliyorduk (continuative first-person plural)
hüküm verebiliyordunuz (continuative plural second-person)
hüküm verebiliyorlardı (continuative plural third-person)
hüküm verebiliyorsam (conditional continuative)
hüküm verebiliyorsan (continuative second-person singular)
hüküm verebiliyorsa (continuative singular third-person)
hüküm verebiliyorsak (continuative first-person plural)
hüküm verebiliyorsanız (continuative plural second-person)
hüküm verebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
hüküm verebilmişim (inferential singular third-person)
hüküm verebilmişsin (first-person inferential plural)
hüküm verebilmiş (inferential plural second-person)
hüküm verebilmişiz (inferential plural third-person)
hüküm verebilmişsiniz (inferential)
hüküm verebilmişler (inferential)
hüküm verebilmişmişim (inferential past)
hüküm verebilmişmişsin (inferential second-person singular)
hüküm verebilmişmiş (inferential singular third-person)
hüküm verebilmişmişiz (first-person inferential plural)
hüküm verebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
hüküm verebilmişlermiş (inferential plural third-person)
hüküm verebilmiştim (inferential)
hüküm verebilmiştin (inferential second-person singular)
hüküm verebilmişti (inferential singular third-person)
hüküm verebilmiştik (first-person inferential plural)
hüküm verebilmiştiniz (inferential plural second-person)
hüküm verebilmişlerdi (inferential plural third-person)
hüküm verebilmişsem (conditional)
hüküm verebilmişsen (inferential second-person singular)
hüküm verebilmişse (inferential singular third-person)
hüküm verebilmişsek (first-person inferential plural)
hüküm verebilmişseniz (inferential plural second-person)
hüküm verebilmişlerse (inferential plural third-person)
hüküm verebileceğim (future singular third-person)
hüküm verebileceksin (first-person future plural)
hüküm verebilecek (future plural second-person)
hüküm verebileceğiz (future plural third-person)
hüküm verebileceksiniz (future)
hüküm verebilecekler (future)
hüküm verebilecekmişim (future past)
hüküm verebilecekmişsin (future second-person singular)
hüküm verebilecekmiş (future singular third-person)
hüküm verebilecekmişiz (first-person future plural)
hüküm verebilecekmişsiniz (future plural second-person)
hüküm verebileceklermiş (future plural third-person)
hüküm verebilecektim (future inferential)
hüküm verebilecektin (future second-person singular)
hüküm verebilecekti (future singular third-person)
hüküm verebilecektik (first-person future plural)
hüküm verebilecektiniz (future plural second-person)
hüküm verebileceklerdi (future plural third-person)
hüküm verebileceksem (conditional future)
hüküm verebileceksen (future second-person singular)
hüküm verebilecekse (future singular third-person)
hüküm verebileceksek (first-person future plural)
hüküm verebilecekseniz (future plural second-person)
hüküm verebileceklerse (future plural third-person)
hüküm verebilmekteyim (progressive singular third-person)
hüküm verebilmektesin (first-person plural progressive)
hüküm verebilmekte (plural progressive second-person)
hüküm verebilmekteyiz (plural progressive third-person)
hüküm verebilmektesiniz (progressive)
hüküm verebilmekteler (progressive)
hüküm verebilmekteymişim (past progressive)
hüküm verebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
hüküm verebilmekteymiş (progressive singular third-person)
hüküm verebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
hüküm verebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
hüküm verebilmektelermiş (plural progressive third-person)
hüküm verebilmekteydim (inferential progressive)
hüküm verebilmekteydin (progressive second-person singular)
hüküm verebilmekteydi (progressive singular third-person)
hüküm verebilmekteydik (first-person plural progressive)
hüküm verebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
hüküm verebilmektelerdi (plural progressive third-person)
hüküm verebilmekteysem (conditional progressive)
hüküm verebilmekteysen (progressive second-person singular)
hüküm verebilmekteyse (progressive singular third-person)
hüküm verebilmekteysek (first-person plural progressive)
hüküm verebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
hüküm verebilmektelerse (plural progressive third-person)
hüküm verebilmeliyim (necessitative singular third-person)
hüküm verebilmelisin (first-person necessitative plural)
hüküm verebilmeli (necessitative plural second-person)
hüküm verebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
hüküm verebilmelisiniz (necessitative)
hüküm verebilmeliler (necessitative)
hüküm verebilmeliymişim (necessitative past)
hüküm verebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
hüküm verebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
hüküm verebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
hüküm verebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
hüküm verebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
hüküm verebilmeliydim (inferential)
hüküm verebilmeliydin (necessitative second-person singular)
hüküm verebilmeliydi (necessitative singular third-person)
hüküm verebilmeliydik (first-person necessitative plural)
hüküm verebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
hüküm verebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
hüküm verebilmeliysem (conditional)
hüküm verebilmeliysen (necessitative second-person singular)
hüküm verebilmeliyse (necessitative singular third-person)
hüküm verebilmeliysek (first-person necessitative plural)
hüküm verebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
hüküm verebilmelilerse (necessitative plural third-person)
hüküm verebildim (past singular third-person)
hüküm verebildin (first-person past plural)
hüküm verebildi (past plural second-person)
hüküm verebildik (past plural third-person)
hüküm verebildiniz (past)
hüküm verebildiler (past)
hüküm verebildiysem (conditional past)
hüküm verebildiysen (past second-person singular)
hüküm verebildiyse (past singular third-person)
hüküm verebildiysek (first-person past plural)
hüküm verebildiyseniz (past plural second-person)
hüküm verebildilerse (past plural third-person)
hüküm verebilsem (conditional singular third-person)
hüküm verebilsen (conditional first-person plural)
hüküm verebilse (conditional plural second-person)
hüküm verebilsek (conditional plural third-person)
hüküm verebilseniz (conditional)
hüküm verebilseler (conditional)
hüküm verebilseymişim (conditional past)
hüküm verebilseymişsin (conditional second-person singular)
hüküm verebilseymiş (conditional singular third-person)
hüküm verebilseymişiz (conditional first-person plural)
hüküm verebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
hüküm verebilselermiş (conditional plural third-person)
hüküm verebilseydim (inferential)
hüküm verebilseydin (conditional second-person singular)
hüküm verebilseydi (conditional singular third-person)
hüküm verebilseydik (conditional first-person plural)
hüküm verebilseydiniz (conditional plural second-person)
hüküm verebilselerdi (conditional plural third-person)
hüküm verebileyim (conditional optative singular)
hüküm verebilesin (optative second-person singular)
hüküm verebile (optative singular third-person)
hüküm verebilelim (first-person optative plural)
hüküm verebilesiniz (optative plural second-person)
hüküm verebileler (optative plural third-person)
hüküm verebil (first-person imperative plural)
hüküm verebilsin (imperative plural second-person)
hüküm verebilin (imperative)
hüküm verebilsinler (imperative)
hüküm verebiliniz (imperative second-person singular)
hüküm verebiliniz (imperative plural second-person)
hüküm verebilsene (imperative second-person singular)
hüküm verebilsenize (imperative plural second-person)
hüküm verebilmek (imperative infinitive)
hüküm verebilme (imperative noun-from-verb)
hüküm verebilen (imperative imperfective impersonal participle)
hüküm verebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
hüküm verebilecek (imperative impersonal participle prospective)
hüküm verebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
hüküm verebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
hüküm verebildiği (non-prospective participle singular third-person)
hüküm verebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
hüküm verebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
hüküm verebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
hüküm verebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
hüküm verebileceğin (participle prospective second-person singular)
hüküm verebileceği (participle prospective singular third-person)
hüküm verebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
hüküm verebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
hüküm verebilecekleri (participle plural prospective third-person)
hüküm verebilirken (plural)
hüküm verebilince (specific)
hüküm verebilip
hüküm verebileli
hüküm verebilesiye
hüküm verebildikçe
hüküm verebilerek (plural)
hüküm verebile verebile
hüküm verebilircesine
hüküm veremem (aorist singular third-person)
hüküm veremezsin (aorist first-person plural)
hüküm veremez (aorist plural second-person)
hüküm veremeyiz (aorist plural third-person)
hüküm veremezsiniz (aorist)
hüküm veremezler (aorist)
hüküm veremezmişim (aorist past)
hüküm veremezmişsin (aorist second-person singular)
hüküm veremezmiş (aorist singular third-person)
hüküm veremezmişiz (aorist first-person plural)
hüküm veremezmişsiniz (aorist plural second-person)
hüküm veremezlermiş (aorist plural third-person)
hüküm veremezdim (aorist inferential)
hüküm veremezdin (aorist second-person singular)
hüküm veremezdi (aorist singular third-person)
hüküm veremezdik (aorist first-person plural)
hüküm veremezdiniz (aorist plural second-person)
hüküm veremezlerdi (aorist plural third-person)
hüküm veremezsem (aorist conditional)
hüküm veremezsen (aorist second-person singular)
hüküm veremezse (aorist singular third-person)
hüküm veremezsek (aorist first-person plural)
hüküm veremezseniz (aorist plural second-person)
hüküm veremezlerse (aorist plural third-person)
hüküm veremiyorum (continuative singular third-person)
hüküm veremiyorsun (continuative first-person plural)
hüküm veremiyor (continuative plural second-person)
hüküm veremiyoruz (continuative plural third-person)
hüküm veremiyorsunuz (continuative)
hüküm veremiyorlar (continuative)
hüküm veremiyormuşum (continuative past)
hüküm veremiyormuşsun (continuative second-person singular)
hüküm veremiyormuş (continuative singular third-person)
hüküm veremiyormuşuz (continuative first-person plural)
hüküm veremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
hüküm veremiyorlarmış (continuative plural third-person)
hüküm veremiyordum (continuative inferential)
hüküm veremiyordun (continuative second-person singular)
hüküm veremiyordu (continuative singular third-person)
hüküm veremiyorduk (continuative first-person plural)
hüküm veremiyordunuz (continuative plural second-person)
hüküm veremiyorlardı (continuative plural third-person)
hüküm veremiyorsam (conditional continuative)
hüküm veremiyorsan (continuative second-person singular)
hüküm veremiyorsa (continuative singular third-person)
hüküm veremiyorsak (continuative first-person plural)
hüküm veremiyorsanız (continuative plural second-person)
hüküm veremiyorlarsa (continuative plural third-person)
hüküm verememişim (inferential singular third-person)
hüküm verememişsin (first-person inferential plural)
hüküm verememiş (inferential plural second-person)
hüküm verememişiz (inferential plural third-person)
hüküm verememişsiniz (inferential)
hüküm verememişler (inferential)
hüküm verememişmişim (inferential past)
hüküm verememişmişsin (inferential second-person singular)
hüküm verememişmiş (inferential singular third-person)
hüküm verememişmişiz (first-person inferential plural)
hüküm verememişmişsiniz (inferential plural second-person)
hüküm verememişlermiş (inferential plural third-person)
hüküm verememiştim (inferential)
hüküm verememiştin (inferential second-person singular)
hüküm verememişti (inferential singular third-person)
hüküm verememiştik (first-person inferential plural)
hüküm verememiştiniz (inferential plural second-person)
hüküm verememişlerdi (inferential plural third-person)
hüküm verememişsem (conditional)
hüküm verememişsen (inferential second-person singular)
hüküm verememişse (inferential singular third-person)
hüküm verememişsek (first-person inferential plural)
hüküm verememişseniz (inferential plural second-person)
hüküm verememişlerse (inferential plural third-person)
hüküm veremeyeceğim (future singular third-person)
hüküm veremeyeceksin (first-person future plural)
hüküm veremeyecek (future plural second-person)
hüküm veremeyeceğiz (future plural third-person)
hüküm veremeyeceksiniz (future)
hüküm veremeyecekler (future)
hüküm veremeyecekmişim (future past)
hüküm veremeyecekmişsin (future second-person singular)
hüküm veremeyecekmiş (future singular third-person)
hüküm veremeyecekmişiz (first-person future plural)
hüküm veremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
hüküm veremeyeceklermiş (future plural third-person)
hüküm veremeyecektim (future inferential)
hüküm veremeyecektin (future second-person singular)
hüküm veremeyecekti (future singular third-person)
hüküm veremeyecektik (first-person future plural)
hüküm veremeyecektiniz (future plural second-person)
hüküm veremeyeceklerdi (future plural third-person)
hüküm veremeyeceksem (conditional future)
hüküm veremeyeceksen (future second-person singular)
hüküm veremeyecekse (future singular third-person)
hüküm veremeyeceksek (first-person future plural)
hüküm veremeyecekseniz (future plural second-person)
hüküm veremeyeceklerse (future plural third-person)
hüküm verememekteyim (progressive singular third-person)
hüküm verememektesin (first-person plural progressive)
hüküm verememekte (plural progressive second-person)
hüküm verememekteyiz (plural progressive third-person)
hüküm verememektesiniz (progressive)
hüküm verememekteler (progressive)
hüküm verememekteymişim (past progressive)
hüküm verememekteymişsin (progressive second-person singular)
hüküm verememekteymiş (progressive singular third-person)
hüküm verememekteymişiz (first-person plural progressive)
hüküm verememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
hüküm verememektelermiş (plural progressive third-person)
hüküm verememekteydim (inferential progressive)
hüküm verememekteydin (progressive second-person singular)
hüküm verememekteydi (progressive singular third-person)
hüküm verememekteydik (first-person plural progressive)
hüküm verememekteydiniz (plural progressive second-person)
hüküm verememektelerdi (plural progressive third-person)
hüküm verememekteysem (conditional progressive)
hüküm verememekteysen (progressive second-person singular)
hüküm verememekteyse (progressive singular third-person)
hüküm verememekteysek (first-person plural progressive)
hüküm verememekteyseniz (plural progressive second-person)
hüküm verememektelerse (plural progressive third-person)
hüküm verememeliyim (necessitative singular third-person)
hüküm verememelisin (first-person necessitative plural)
hüküm verememeli (necessitative plural second-person)
hüküm verememeliyiz (necessitative plural third-person)
hüküm verememelisiniz (necessitative)
hüküm verememeliler (necessitative)
hüküm verememeliymişim (necessitative past)
hüküm verememeliymişsin (necessitative second-person singular)
hüküm verememeliymiş (necessitative singular third-person)
hüküm verememeliymişiz (first-person necessitative plural)
hüküm verememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
hüküm verememelilermiş (necessitative plural third-person)
hüküm verememeliydim (inferential)
hüküm verememeliydin (necessitative second-person singular)
hüküm verememeliydi (necessitative singular third-person)
hüküm verememeliydik (first-person necessitative plural)
hüküm verememeliydiniz (necessitative plural second-person)
hüküm verememelilerdi (necessitative plural third-person)
hüküm verememeliysem (conditional)
hüküm verememeliysen (necessitative second-person singular)
hüküm verememeliyse (necessitative singular third-person)
hüküm verememeliysek (first-person necessitative plural)
hüküm verememeliyseniz (necessitative plural second-person)
hüküm verememelilerse (necessitative plural third-person)
hüküm veremedim (past singular third-person)
hüküm veremedin (first-person past plural)
hüküm veremedi (past plural second-person)
hüküm veremedik (past plural third-person)
hüküm veremediniz (past)
hüküm veremediler (past)
hüküm veremediysem (conditional past)
hüküm veremediysen (past second-person singular)
hüküm veremediyse (past singular third-person)
hüküm veremediysek (first-person past plural)
hüküm veremediyseniz (past plural second-person)
hüküm veremedilerse (past plural third-person)
hüküm veremesem (conditional singular third-person)
hüküm veremesen (conditional first-person plural)
hüküm veremese (conditional plural second-person)
hüküm veremesek (conditional plural third-person)
hüküm veremeseniz (conditional)
hüküm veremeseler (conditional)
hüküm veremeseymişim (conditional past)
hüküm veremeseymişsin (conditional second-person singular)
hüküm veremeseymiş (conditional singular third-person)
hüküm veremeseymişiz (conditional first-person plural)
hüküm veremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
hüküm veremeselermiş (conditional plural third-person)
hüküm veremeseydim (inferential)
hüküm veremeseydin (conditional second-person singular)
hüküm veremeseydi (conditional singular third-person)
hüküm veremeseydik (conditional first-person plural)
hüküm veremeseydiniz (conditional plural second-person)
hüküm veremeselerdi (conditional plural third-person)
hüküm veremeyeyim (conditional optative singular)
hüküm veremeyesin (optative second-person singular)
hüküm veremeye (optative singular third-person)
hüküm veremeyelim (first-person optative plural)
hüküm veremeyesiniz (optative plural second-person)
hüküm veremeyeler (optative plural third-person)
hüküm vereme (first-person imperative plural)
hüküm veremesin (imperative plural second-person)
hüküm veremeyin (imperative)
hüküm veremesinler (imperative)
hüküm veremeyiniz (imperative second-person singular)
hüküm veremeyiniz (imperative plural second-person)
hüküm veremesene (imperative second-person singular)
hüküm veremesenize (imperative plural second-person)
hüküm verememek (imperative infinitive)
hüküm verememe (imperative noun-from-verb)
hüküm veremeyen (imperative imperfective impersonal participle)
hüküm verememiş (imperative impersonal participle perfective)
hüküm veremeyecek (imperative impersonal participle prospective)
hüküm veremediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
hüküm veremediğin (non-prospective participle second-person singular)
hüküm veremediği (non-prospective participle singular third-person)
hüküm veremediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
hüküm veremediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
hüküm veremedikleri (non-prospective participle plural third-person)
hüküm veremeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
hüküm veremeyeceğin (participle prospective second-person singular)
hüküm veremeyeceği (participle prospective singular third-person)
hüküm veremeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
hüküm veremeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
hüküm veremeyecekleri (participle plural prospective third-person)
hüküm veremezken (plural)
hüküm veremeyince (specific)
hüküm veremeyip
hüküm veremeyeli
hüküm veremeyesiye
hüküm veremedikçe
hüküm veremeyerek (plural)
hüküm veremeye veremeye
hüküm veremezcesine


velayet

velayet (definite accusative velayeti, plural velayetler)

velayeti (accusative definite)
velayetler (plural)
velayet (nominative singular)
velayetler (nominative plural)
velayeti (accusative definite singular)
velayetleri (accusative definite plural)
velayete (dative singular)
velayetlere (dative plural)
velayette (locative singular)
velayetlerde (locative plural)
velayetten (ablative singular)
velayetlerden (ablative plural)
velayetin (genitive singular)
velayetlerin (genitive plural)
velayetim (first-person nominative singular)
velayetlerim (first-person nominative singular)
velayetin (nominative second-person singular)
velayetlerin (nominative second-person singular)
velayeti (nominative singular third-person)
velayetleri (nominative singular third-person)
velayetimiz (first-person nominative plural)
velayetlerimiz (first-person nominative plural)
velayetiniz (nominative plural second-person)
velayetleriniz (nominative plural second-person)
velayetleri (nominative plural third-person)
velayetimi (accusative definite first-person singular)
velayetlerimi (accusative definite first-person singular)
velayetini (accusative definite second-person singular)
velayetlerini (accusative definite second-person singular)
velayetini (accusative definite singular third-person)
velayetlerini (accusative definite singular third-person)
velayetimizi (accusative definite first-person plural)
velayetlerimizi (accusative definite first-person plural)
velayetinizi (accusative definite plural second-person)
velayetlerinizi (accusative definite plural second-person)
velayetlerini (accusative definite plural third-person)
velayetime (dative first-person singular)
velayetlerime (dative first-person singular)
velayetine (dative second-person singular)
velayetlerine (dative second-person singular)
velayetine (dative singular third-person)
velayetlerine (dative singular third-person)
velayetimize (dative first-person plural)
velayetlerimize (dative first-person plural)
velayetinize (dative plural second-person)
velayetlerinize (dative plural second-person)
velayetlerine (dative plural third-person)
velayetimde (first-person locative singular)
velayetlerimde (first-person locative singular)
velayetinde (locative second-person singular)
velayetlerinde (locative second-person singular)
velayetinde (locative singular third-person)
velayetlerinde (locative singular third-person)
velayetimizde (first-person locative plural)
velayetlerimizde (first-person locative plural)
velayetinizde (locative plural second-person)
velayetlerinizde (locative plural second-person)
velayetlerinde (locative plural third-person)
velayetimden (ablative first-person singular)
velayetlerimden (ablative first-person singular)
velayetinden (ablative second-person singular)
velayetlerinden (ablative second-person singular)
velayetinden (ablative singular third-person)
velayetlerinden (ablative singular third-person)
velayetimizden (ablative first-person plural)
velayetlerimizden (ablative first-person plural)
velayetinizden (ablative plural second-person)
velayetlerinizden (ablative plural second-person)
velayetlerinden (ablative plural third-person)
velayetimin (first-person genitive singular)
velayetlerimin (first-person genitive singular)
velayetinin (genitive second-person singular)
velayetlerinin (genitive second-person singular)
velayetinin (genitive singular third-person)
velayetlerinin (genitive singular third-person)
velayetimizin (first-person genitive plural)
velayetlerimizin (first-person genitive plural)
velayetinizin (genitive plural second-person)
velayetlerinizin (genitive plural second-person)
velayetlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ولایت (velâyet), from Old Anatolian Turkish ولایت (velāyet, “ownership”), from Arabic وَلَايَة (walāya, “authority”)

inh

Çocuğun velayeti babasına geçti.

The custody of the child was transferred to his father.