mal

head

mal (definite accusative malı, plural mallar or (dated) emval)

malı (accusative definite)
mallar (plural)
emval (dated plural)
mal (nominative singular)
mallar (nominative plural)
malı (accusative definite singular)
malları (accusative definite plural)
mala (dative singular)
mallara (dative plural)
malda (locative singular)
mallarda (locative plural)
maldan (ablative singular)
mallardan (ablative plural)
malın (genitive singular)
malların (genitive plural)
malım (first-person nominative singular)
mallarım (first-person nominative singular)
malın (nominative second-person singular)
malların (nominative second-person singular)
malı (nominative singular third-person)
malları (nominative singular third-person)
malımız (first-person nominative plural)
mallarımız (first-person nominative plural)
malınız (nominative plural second-person)
mallarınız (nominative plural second-person)
malları (nominative plural third-person)
malımı (accusative definite first-person singular)
mallarımı (accusative definite first-person singular)
malını (accusative definite second-person singular)
mallarını (accusative definite second-person singular)
malını (accusative definite singular third-person)
mallarını (accusative definite singular third-person)
malımızı (accusative definite first-person plural)
mallarımızı (accusative definite first-person plural)
malınızı (accusative definite plural second-person)
mallarınızı (accusative definite plural second-person)
mallarını (accusative definite plural third-person)
malıma (dative first-person singular)
mallarıma (dative first-person singular)
malına (dative second-person singular)
mallarına (dative second-person singular)
malına (dative singular third-person)
mallarına (dative singular third-person)
malımıza (dative first-person plural)
mallarımıza (dative first-person plural)
malınıza (dative plural second-person)
mallarınıza (dative plural second-person)
mallarına (dative plural third-person)
malımda (first-person locative singular)
mallarımda (first-person locative singular)
malında (locative second-person singular)
mallarında (locative second-person singular)
malında (locative singular third-person)
mallarında (locative singular third-person)
malımızda (first-person locative plural)
mallarımızda (first-person locative plural)
malınızda (locative plural second-person)
mallarınızda (locative plural second-person)
mallarında (locative plural third-person)
malımdan (ablative first-person singular)
mallarımdan (ablative first-person singular)
malından (ablative second-person singular)
mallarından (ablative second-person singular)
malından (ablative singular third-person)
mallarından (ablative singular third-person)
malımızdan (ablative first-person plural)
mallarımızdan (ablative first-person plural)
malınızdan (ablative plural second-person)
mallarınızdan (ablative plural second-person)
mallarından (ablative plural third-person)
malımın (first-person genitive singular)
mallarımın (first-person genitive singular)
malının (genitive second-person singular)
mallarının (genitive second-person singular)
malının (genitive singular third-person)
mallarının (genitive singular third-person)
malımızın (first-person genitive plural)
mallarımızın (first-person genitive plural)
malınızın (genitive plural second-person)
mallarınızın (genitive plural second-person)
mallarının (genitive plural third-person)
malım (first-person singular)
mallarım (first-person singular)
malsın (second-person singular)
mallarsın (second-person singular)
mal (singular third-person)
maldır (singular third-person)
mallar (singular third-person)
mallardır (singular third-person)
malız (first-person plural)
mallarız (first-person plural)
malsınız (plural second-person)
mallarsınız (plural second-person)
mallar (plural third-person)
mallardır (plural third-person)

Arabic language
Ottoman Turkish language

From Ottoman Turkish مال (mal), from Arabic مَال (māl, “property”).


fail

fail (definite accusative faili, plural failler)

faili (accusative definite)
failler (plural)
fail (nominative singular)
failler (nominative plural)
faili (accusative definite singular)
failleri (accusative definite plural)
faile (dative singular)
faillere (dative plural)
failde (locative singular)
faillerde (locative plural)
failden (ablative singular)
faillerden (ablative plural)
failin (genitive singular)
faillerin (genitive plural)
failim (first-person nominative singular)
faillerim (first-person nominative singular)
failin (nominative second-person singular)
faillerin (nominative second-person singular)
faili (nominative singular third-person)
failleri (nominative singular third-person)
failimiz (first-person nominative plural)
faillerimiz (first-person nominative plural)
failiniz (nominative plural second-person)
failleriniz (nominative plural second-person)
failleri (nominative plural third-person)
failimi (accusative definite first-person singular)
faillerimi (accusative definite first-person singular)
failini (accusative definite second-person singular)
faillerini (accusative definite second-person singular)
failini (accusative definite singular third-person)
faillerini (accusative definite singular third-person)
failimizi (accusative definite first-person plural)
faillerimizi (accusative definite first-person plural)
failinizi (accusative definite plural second-person)
faillerinizi (accusative definite plural second-person)
faillerini (accusative definite plural third-person)
failime (dative first-person singular)
faillerime (dative first-person singular)
failine (dative second-person singular)
faillerine (dative second-person singular)
failine (dative singular third-person)
faillerine (dative singular third-person)
failimize (dative first-person plural)
faillerimize (dative first-person plural)
failinize (dative plural second-person)
faillerinize (dative plural second-person)
faillerine (dative plural third-person)
failimde (first-person locative singular)
faillerimde (first-person locative singular)
failinde (locative second-person singular)
faillerinde (locative second-person singular)
failinde (locative singular third-person)
faillerinde (locative singular third-person)
failimizde (first-person locative plural)
faillerimizde (first-person locative plural)
failinizde (locative plural second-person)
faillerinizde (locative plural second-person)
faillerinde (locative plural third-person)
failimden (ablative first-person singular)
faillerimden (ablative first-person singular)
failinden (ablative second-person singular)
faillerinden (ablative second-person singular)
failinden (ablative singular third-person)
faillerinden (ablative singular third-person)
failimizden (ablative first-person plural)
faillerimizden (ablative first-person plural)
failinizden (ablative plural second-person)
faillerinizden (ablative plural second-person)
faillerinden (ablative plural third-person)
failimin (first-person genitive singular)
faillerimin (first-person genitive singular)
failinin (genitive second-person singular)
faillerinin (genitive second-person singular)
failinin (genitive singular third-person)
faillerinin (genitive singular third-person)
failimizin (first-person genitive plural)
faillerimizin (first-person genitive plural)
failinizin (genitive plural second-person)
faillerinizin (genitive plural second-person)
faillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فاعل (fā'il), from Arabic فَاعِل (fāʕil), active participle of فَعَلَ (faʕala, “to do, to affect”).


veli

head

veli (definite accusative veliyi, plural veliler)

veliyi (accusative definite)
veliler (plural)
veli (nominative singular)
veliler (nominative plural)
veliyi (accusative definite singular)
velileri (accusative definite plural)
veliye (dative singular)
velilere (dative plural)
velide (locative singular)
velilerde (locative plural)
veliden (ablative singular)
velilerden (ablative plural)
velinin (genitive singular)
velilerin (genitive plural)
velim (first-person nominative singular)
velilerim (first-person nominative singular)
velin (nominative second-person singular)
velilerin (nominative second-person singular)
velisi (nominative singular third-person)
velileri (nominative singular third-person)
velimiz (first-person nominative plural)
velilerimiz (first-person nominative plural)
veliniz (nominative plural second-person)
velileriniz (nominative plural second-person)
velileri (nominative plural third-person)
velimi (accusative definite first-person singular)
velilerimi (accusative definite first-person singular)
velini (accusative definite second-person singular)
velilerini (accusative definite second-person singular)
velisini (accusative definite singular third-person)
velilerini (accusative definite singular third-person)
velimizi (accusative definite first-person plural)
velilerimizi (accusative definite first-person plural)
velinizi (accusative definite plural second-person)
velilerinizi (accusative definite plural second-person)
velilerini (accusative definite plural third-person)
velime (dative first-person singular)
velilerime (dative first-person singular)
veline (dative second-person singular)
velilerine (dative second-person singular)
velisine (dative singular third-person)
velilerine (dative singular third-person)
velimize (dative first-person plural)
velilerimize (dative first-person plural)
velinize (dative plural second-person)
velilerinize (dative plural second-person)
velilerine (dative plural third-person)
velimde (first-person locative singular)
velilerimde (first-person locative singular)
velinde (locative second-person singular)
velilerinde (locative second-person singular)
velisinde (locative singular third-person)
velilerinde (locative singular third-person)
velimizde (first-person locative plural)
velilerimizde (first-person locative plural)
velinizde (locative plural second-person)
velilerinizde (locative plural second-person)
velilerinde (locative plural third-person)
velimden (ablative first-person singular)
velilerimden (ablative first-person singular)
velinden (ablative second-person singular)
velilerinden (ablative second-person singular)
velisinden (ablative singular third-person)
velilerinden (ablative singular third-person)
velimizden (ablative first-person plural)
velilerimizden (ablative first-person plural)
velinizden (ablative plural second-person)
velilerinizden (ablative plural second-person)
velilerinden (ablative plural third-person)
velimin (first-person genitive singular)
velilerimin (first-person genitive singular)
velinin (genitive second-person singular)
velilerinin (genitive second-person singular)
velisinin (genitive singular third-person)
velilerinin (genitive singular third-person)
velimizin (first-person genitive plural)
velilerimizin (first-person genitive plural)
velinizin (genitive plural second-person)
velilerinizin (genitive plural second-person)
velilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ولی (veli), from Old Anatolian Turkish ولی (velī), from Arabic وَلِيّ (waliyy).


asi

From Ottoman Turkish عاصی, from Arabic عَاصٍ (ʕāṣin).


kurul

head

kurul (definite accusative kurulu, plural kurullar)

kurulu (accusative definite)
kurullar (plural)
kurul (nominative singular)
kurullar (nominative plural)
kurulu (accusative definite singular)
kurulları (accusative definite plural)
kurula (dative singular)
kurullara (dative plural)
kurulda (locative singular)
kurullarda (locative plural)
kuruldan (ablative singular)
kurullardan (ablative plural)
kurulun (genitive singular)
kurulların (genitive plural)
kurulum (first-person nominative singular)
kurullarım (first-person nominative singular)
kurulun (nominative second-person singular)
kurulların (nominative second-person singular)
kurulu (nominative singular third-person)
kurulları (nominative singular third-person)
kurulumuz (first-person nominative plural)
kurullarımız (first-person nominative plural)
kurulunuz (nominative plural second-person)
kurullarınız (nominative plural second-person)
kurulları (nominative plural third-person)
kurulumu (accusative definite first-person singular)
kurullarımı (accusative definite first-person singular)
kurulunu (accusative definite second-person singular)
kurullarını (accusative definite second-person singular)
kurulunu (accusative definite singular third-person)
kurullarını (accusative definite singular third-person)
kurulumuzu (accusative definite first-person plural)
kurullarımızı (accusative definite first-person plural)
kurulunuzu (accusative definite plural second-person)
kurullarınızı (accusative definite plural second-person)
kurullarını (accusative definite plural third-person)
kuruluma (dative first-person singular)
kurullarıma (dative first-person singular)
kuruluna (dative second-person singular)
kurullarına (dative second-person singular)
kuruluna (dative singular third-person)
kurullarına (dative singular third-person)
kurulumuza (dative first-person plural)
kurullarımıza (dative first-person plural)
kurulunuza (dative plural second-person)
kurullarınıza (dative plural second-person)
kurullarına (dative plural third-person)
kurulumda (first-person locative singular)
kurullarımda (first-person locative singular)
kurulunda (locative second-person singular)
kurullarında (locative second-person singular)
kurulunda (locative singular third-person)
kurullarında (locative singular third-person)
kurulumuzda (first-person locative plural)
kurullarımızda (first-person locative plural)
kurulunuzda (locative plural second-person)
kurullarınızda (locative plural second-person)
kurullarında (locative plural third-person)
kurulumdan (ablative first-person singular)
kurullarımdan (ablative first-person singular)
kurulundan (ablative second-person singular)
kurullarından (ablative second-person singular)
kurulundan (ablative singular third-person)
kurullarından (ablative singular third-person)
kurulumuzdan (ablative first-person plural)
kurullarımızdan (ablative first-person plural)
kurulunuzdan (ablative plural second-person)
kurullarınızdan (ablative plural second-person)
kurullarından (ablative plural third-person)
kurulumun (first-person genitive singular)
kurullarımın (first-person genitive singular)
kurulunun (genitive second-person singular)
kurullarının (genitive second-person singular)
kurulunun (genitive singular third-person)
kurullarının (genitive singular third-person)
kurulumuzun (first-person genitive plural)
kurullarımızın (first-person genitive plural)
kurulunuzun (genitive plural second-person)
kurullarınızın (genitive plural second-person)
kurullarının (genitive plural third-person)

kur- (“to assemble”) + -ul (noun-deriving suffix)

suffix

(business, law) board (of directors, judges, etc.)


duruşma

head

duruşma (definite accusative duruşmayı, plural duruşmalar)

duruşmayı (accusative definite)
duruşmalar (plural)
duruşma (nominative singular)
duruşmalar (nominative plural)
duruşmayı (accusative definite singular)
duruşmaları (accusative definite plural)
duruşmaya (dative singular)
duruşmalara (dative plural)
duruşmada (locative singular)
duruşmalarda (locative plural)
duruşmadan (ablative singular)
duruşmalardan (ablative plural)
duruşmanın (genitive singular)
duruşmaların (genitive plural)
duruşmam (first-person nominative singular)
duruşmalarım (first-person nominative singular)
duruşman (nominative second-person singular)
duruşmaların (nominative second-person singular)
duruşması (nominative singular third-person)
duruşmaları (nominative singular third-person)
duruşmamız (first-person nominative plural)
duruşmalarımız (first-person nominative plural)
duruşmanız (nominative plural second-person)
duruşmalarınız (nominative plural second-person)
duruşmaları (nominative plural third-person)
duruşmamı (accusative definite first-person singular)
duruşmalarımı (accusative definite first-person singular)
duruşmanı (accusative definite second-person singular)
duruşmalarını (accusative definite second-person singular)
duruşmasını (accusative definite singular third-person)
duruşmalarını (accusative definite singular third-person)
duruşmamızı (accusative definite first-person plural)
duruşmalarımızı (accusative definite first-person plural)
duruşmanızı (accusative definite plural second-person)
duruşmalarınızı (accusative definite plural second-person)
duruşmalarını (accusative definite plural third-person)
duruşmama (dative first-person singular)
duruşmalarıma (dative first-person singular)
duruşmana (dative second-person singular)
duruşmalarına (dative second-person singular)
duruşmasına (dative singular third-person)
duruşmalarına (dative singular third-person)
duruşmamıza (dative first-person plural)
duruşmalarımıza (dative first-person plural)
duruşmanıza (dative plural second-person)
duruşmalarınıza (dative plural second-person)
duruşmalarına (dative plural third-person)
duruşmamda (first-person locative singular)
duruşmalarımda (first-person locative singular)
duruşmanda (locative second-person singular)
duruşmalarında (locative second-person singular)
duruşmasında (locative singular third-person)
duruşmalarında (locative singular third-person)
duruşmamızda (first-person locative plural)
duruşmalarımızda (first-person locative plural)
duruşmanızda (locative plural second-person)
duruşmalarınızda (locative plural second-person)
duruşmalarında (locative plural third-person)
duruşmamdan (ablative first-person singular)
duruşmalarımdan (ablative first-person singular)
duruşmandan (ablative second-person singular)
duruşmalarından (ablative second-person singular)
duruşmasından (ablative singular third-person)
duruşmalarından (ablative singular third-person)
duruşmamızdan (ablative first-person plural)
duruşmalarımızdan (ablative first-person plural)
duruşmanızdan (ablative plural second-person)
duruşmalarınızdan (ablative plural second-person)
duruşmalarından (ablative plural third-person)
duruşmamın (first-person genitive singular)
duruşmalarımın (first-person genitive singular)
duruşmanın (genitive second-person singular)
duruşmalarının (genitive second-person singular)
duruşmasının (genitive singular third-person)
duruşmalarının (genitive singular third-person)
duruşmamızın (first-person genitive plural)
duruşmalarımızın (first-person genitive plural)
duruşmanızın (genitive plural second-person)
duruşmalarınızın (genitive plural second-person)
duruşmalarının (genitive plural third-person)

From dur- (“to stop, to stand still”) + -uş (reciprocal suffix) + -ma (verbal noun suffix).

af

durmak<alt:dur-><gloss:to stop, to stand still>

(law) The stage of a trial when both parties are present before a judge; a hearing.


sav

head

sav (definite accusative savı, plural savlar)

savı (accusative definite)
savlar (plural)
sav (nominative singular)
savlar (nominative plural)
savı (accusative definite singular)
savları (accusative definite plural)
sava (dative singular)
savlara (dative plural)
savda (locative singular)
savlarda (locative plural)
savdan (ablative singular)
savlardan (ablative plural)
savın (genitive singular)
savların (genitive plural)
savım (first-person nominative singular)
savlarım (first-person nominative singular)
savın (nominative second-person singular)
savların (nominative second-person singular)
savı (nominative singular third-person)
savları (nominative singular third-person)
savımız (first-person nominative plural)
savlarımız (first-person nominative plural)
savınız (nominative plural second-person)
savlarınız (nominative plural second-person)
savları (nominative plural third-person)
savımı (accusative definite first-person singular)
savlarımı (accusative definite first-person singular)
savını (accusative definite second-person singular)
savlarını (accusative definite second-person singular)
savını (accusative definite singular third-person)
savlarını (accusative definite singular third-person)
savımızı (accusative definite first-person plural)
savlarımızı (accusative definite first-person plural)
savınızı (accusative definite plural second-person)
savlarınızı (accusative definite plural second-person)
savlarını (accusative definite plural third-person)
savıma (dative first-person singular)
savlarıma (dative first-person singular)
savına (dative second-person singular)
savlarına (dative second-person singular)
savına (dative singular third-person)
savlarına (dative singular third-person)
savımıza (dative first-person plural)
savlarımıza (dative first-person plural)
savınıza (dative plural second-person)
savlarınıza (dative plural second-person)
savlarına (dative plural third-person)
savımda (first-person locative singular)
savlarımda (first-person locative singular)
savında (locative second-person singular)
savlarında (locative second-person singular)
savında (locative singular third-person)
savlarında (locative singular third-person)
savımızda (first-person locative plural)
savlarımızda (first-person locative plural)
savınızda (locative plural second-person)
savlarınızda (locative plural second-person)
savlarında (locative plural third-person)
savımdan (ablative first-person singular)
savlarımdan (ablative first-person singular)
savından (ablative second-person singular)
savlarından (ablative second-person singular)
savından (ablative singular third-person)
savlarından (ablative singular third-person)
savımızdan (ablative first-person plural)
savlarımızdan (ablative first-person plural)
savınızdan (ablative plural second-person)
savlarınızdan (ablative plural second-person)
savlarından (ablative plural third-person)
savımın (first-person genitive singular)
savlarımın (first-person genitive singular)
savının (genitive second-person singular)
savlarının (genitive second-person singular)
savının (genitive singular third-person)
savlarının (genitive singular third-person)
savımızın (first-person genitive plural)
savlarımızın (first-person genitive plural)
savınızın (genitive plural second-person)
savlarınızın (genitive plural second-person)
savlarının (genitive plural third-person)
savım (first-person singular)
savlarım (first-person singular)
savsın (second-person singular)
savlarsın (second-person singular)
sav (singular third-person)
savdır (singular third-person)
savlar (singular third-person)
savlardır (singular third-person)
savız (first-person plural)
savlarız (first-person plural)
savsınız (plural second-person)
savlarsınız (plural second-person)
savlar (plural third-person)
savlardır (plural third-person)

Learned borrowing from Ottoman Turkish ساو (sav) or from other historic Turkic varieties. The term fell out of use in Turkey in the XVII-th century and was reintroduced during the language reform in order to replace داعیه (dâiye, “incitement, cause, motive”) and ادعا (iddiâ). The last term is still in use, however, see iddia.
Ultimately from Proto-Turkic *sāb.


manda

head

manda (definite accusative mandayı, plural mandalar)

mandayı (accusative definite)
mandalar (plural)

From Ottoman Turkish ماندا (manda), from French mandat.


dava

dava (definite accusative davayı, plural davalar)

davayı (accusative definite)
davalar (plural)
dava (nominative singular)
davalar (nominative plural)
davayı (accusative definite singular)
davaları (accusative definite plural)
davaya (dative singular)
davalara (dative plural)
davada (locative singular)
davalarda (locative plural)
davadan (ablative singular)
davalardan (ablative plural)
davanın (genitive singular)
davaların (genitive plural)
davam (first-person nominative singular)
davalarım (first-person nominative singular)
davan (nominative second-person singular)
davaların (nominative second-person singular)
davası (nominative singular third-person)
davaları (nominative singular third-person)
davamız (first-person nominative plural)
davalarımız (first-person nominative plural)
davanız (nominative plural second-person)
davalarınız (nominative plural second-person)
davaları (nominative plural third-person)
davamı (accusative definite first-person singular)
davalarımı (accusative definite first-person singular)
davanı (accusative definite second-person singular)
davalarını (accusative definite second-person singular)
davasını (accusative definite singular third-person)
davalarını (accusative definite singular third-person)
davamızı (accusative definite first-person plural)
davalarımızı (accusative definite first-person plural)
davanızı (accusative definite plural second-person)
davalarınızı (accusative definite plural second-person)
davalarını (accusative definite plural third-person)
davama (dative first-person singular)
davalarıma (dative first-person singular)
davana (dative second-person singular)
davalarına (dative second-person singular)
davasına (dative singular third-person)
davalarına (dative singular third-person)
davamıza (dative first-person plural)
davalarımıza (dative first-person plural)
davanıza (dative plural second-person)
davalarınıza (dative plural second-person)
davalarına (dative plural third-person)
davamda (first-person locative singular)
davalarımda (first-person locative singular)
davanda (locative second-person singular)
davalarında (locative second-person singular)
davasında (locative singular third-person)
davalarında (locative singular third-person)
davamızda (first-person locative plural)
davalarımızda (first-person locative plural)
davanızda (locative plural second-person)
davalarınızda (locative plural second-person)
davalarında (locative plural third-person)
davamdan (ablative first-person singular)
davalarımdan (ablative first-person singular)
davandan (ablative second-person singular)
davalarından (ablative second-person singular)
davasından (ablative singular third-person)
davalarından (ablative singular third-person)
davamızdan (ablative first-person plural)
davalarımızdan (ablative first-person plural)
davanızdan (ablative plural second-person)
davalarınızdan (ablative plural second-person)
davalarından (ablative plural third-person)
davamın (first-person genitive singular)
davalarımın (first-person genitive singular)
davanın (genitive second-person singular)
davalarının (genitive second-person singular)
davasının (genitive singular third-person)
davalarının (genitive singular third-person)
davamızın (first-person genitive plural)
davalarımızın (first-person genitive plural)
davanızın (genitive plural second-person)
davalarınızın (genitive plural second-person)
davalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دعوی (dava), دعوا (dava) from Arabic دَعْوَى (daʕwā, “claim; lawsuit, process”).


alacak

head

alacak (definite accusative alacağı, plural alacaklar)

alacağı (accusative definite)
alacaklar (plural)

From almak, from Proto-Turkic *al- (“to take”).


yasa

yasa (definite accusative yasayı, plural yasalar)

yasayı (accusative definite)
yasalar (plural)
yasa (nominative singular)
yasalar (nominative plural)
yasayı (accusative definite singular)
yasaları (accusative definite plural)
yasaya (dative singular)
yasalara (dative plural)
yasada (locative singular)
yasalarda (locative plural)
yasadan (ablative singular)
yasalardan (ablative plural)
yasanın (genitive singular)
yasaların (genitive plural)
yasam (first-person nominative singular)
yasalarım (first-person nominative singular)
yasan (nominative second-person singular)
yasaların (nominative second-person singular)
yasası (nominative singular third-person)
yasaları (nominative singular third-person)
yasamız (first-person nominative plural)
yasalarımız (first-person nominative plural)
yasanız (nominative plural second-person)
yasalarınız (nominative plural second-person)
yasaları (nominative plural third-person)
yasamı (accusative definite first-person singular)
yasalarımı (accusative definite first-person singular)
yasanı (accusative definite second-person singular)
yasalarını (accusative definite second-person singular)
yasasını (accusative definite singular third-person)
yasalarını (accusative definite singular third-person)
yasamızı (accusative definite first-person plural)
yasalarımızı (accusative definite first-person plural)
yasanızı (accusative definite plural second-person)
yasalarınızı (accusative definite plural second-person)
yasalarını (accusative definite plural third-person)
yasama (dative first-person singular)
yasalarıma (dative first-person singular)
yasana (dative second-person singular)
yasalarına (dative second-person singular)
yasasına (dative singular third-person)
yasalarına (dative singular third-person)
yasamıza (dative first-person plural)
yasalarımıza (dative first-person plural)
yasanıza (dative plural second-person)
yasalarınıza (dative plural second-person)
yasalarına (dative plural third-person)
yasamda (first-person locative singular)
yasalarımda (first-person locative singular)
yasanda (locative second-person singular)
yasalarında (locative second-person singular)
yasasında (locative singular third-person)
yasalarında (locative singular third-person)
yasamızda (first-person locative plural)
yasalarımızda (first-person locative plural)
yasanızda (locative plural second-person)
yasalarınızda (locative plural second-person)
yasalarında (locative plural third-person)
yasamdan (ablative first-person singular)
yasalarımdan (ablative first-person singular)
yasandan (ablative second-person singular)
yasalarından (ablative second-person singular)
yasasından (ablative singular third-person)
yasalarından (ablative singular third-person)
yasamızdan (ablative first-person plural)
yasalarımızdan (ablative first-person plural)
yasanızdan (ablative plural second-person)
yasalarınızdan (ablative plural second-person)
yasalarından (ablative plural third-person)
yasamın (first-person genitive singular)
yasalarımın (first-person genitive singular)
yasanın (genitive second-person singular)
yasalarının (genitive second-person singular)
yasasının (genitive singular third-person)
yasalarının (genitive singular third-person)
yasamızın (first-person genitive plural)
yasalarımızın (first-person genitive plural)
yasanızın (genitive plural second-person)
yasalarınızın (genitive plural second-person)
yasalarının (genitive plural third-person)

(law) law, statute, code, written set of rules


vasi

vasi (definite accusative vasiyi, plural vasiler)

vasiyi (accusative definite)
vasiler (plural)
vasi (nominative singular)
vasiler (nominative plural)
vasiyi (accusative definite singular)
vasileri (accusative definite plural)
vasiye (dative singular)
vasilere (dative plural)
vaside (locative singular)
vasilerde (locative plural)
vasiden (ablative singular)
vasilerden (ablative plural)
vasinin (genitive singular)
vasilerin (genitive plural)
vasim (first-person nominative singular)
vasilerim (first-person nominative singular)
vasin (nominative second-person singular)
vasilerin (nominative second-person singular)
vasisi (nominative singular third-person)
vasileri (nominative singular third-person)
vasimiz (first-person nominative plural)
vasilerimiz (first-person nominative plural)
vasiniz (nominative plural second-person)
vasileriniz (nominative plural second-person)
vasileri (nominative plural third-person)
vasimi (accusative definite first-person singular)
vasilerimi (accusative definite first-person singular)
vasini (accusative definite second-person singular)
vasilerini (accusative definite second-person singular)
vasisini (accusative definite singular third-person)
vasilerini (accusative definite singular third-person)
vasimizi (accusative definite first-person plural)
vasilerimizi (accusative definite first-person plural)
vasinizi (accusative definite plural second-person)
vasilerinizi (accusative definite plural second-person)
vasilerini (accusative definite plural third-person)
vasime (dative first-person singular)
vasilerime (dative first-person singular)
vasine (dative second-person singular)
vasilerine (dative second-person singular)
vasisine (dative singular third-person)
vasilerine (dative singular third-person)
vasimize (dative first-person plural)
vasilerimize (dative first-person plural)
vasinize (dative plural second-person)
vasilerinize (dative plural second-person)
vasilerine (dative plural third-person)
vasimde (first-person locative singular)
vasilerimde (first-person locative singular)
vasinde (locative second-person singular)
vasilerinde (locative second-person singular)
vasisinde (locative singular third-person)
vasilerinde (locative singular third-person)
vasimizde (first-person locative plural)
vasilerimizde (first-person locative plural)
vasinizde (locative plural second-person)
vasilerinizde (locative plural second-person)
vasilerinde (locative plural third-person)
vasimden (ablative first-person singular)
vasilerimden (ablative first-person singular)
vasinden (ablative second-person singular)
vasilerinden (ablative second-person singular)
vasisinden (ablative singular third-person)
vasilerinden (ablative singular third-person)
vasimizden (ablative first-person plural)
vasilerimizden (ablative first-person plural)
vasinizden (ablative plural second-person)
vasilerinizden (ablative plural second-person)
vasilerinden (ablative plural third-person)
vasimin (first-person genitive singular)
vasilerimin (first-person genitive singular)
vasinin (genitive second-person singular)
vasilerinin (genitive second-person singular)
vasisinin (genitive singular third-person)
vasilerinin (genitive singular third-person)
vasimizin (first-person genitive plural)
vasilerimizin (first-person genitive plural)
vasinizin (genitive plural second-person)
vasilerinizin (genitive plural second-person)
vasilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وصی (“testator; executor, trustee”), from Arabic وَصِيّ (waṣiyy), from و ص ي (w ṣ y).

ar-root

و ص ي (w ṣ y)


fek

head

fek (definite accusative fekki, plural fekler)

fekki (accusative definite)
fekler (plural)
fek (nominative singular)
fekler (nominative plural)
fekki (accusative definite singular)
fekleri (accusative definite plural)
fekke (dative singular)
feklere (dative plural)
fekte (locative singular)
feklerde (locative plural)
fekten (ablative singular)
feklerden (ablative plural)
fekkin (genitive singular)
feklerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish فك (fekk), from Arabic فَكّ (fakk)


avukat

avukat (definite accusative avukatı, plural avukatlar)

avukatı (accusative definite)
avukatlar (plural)
avukat (nominative singular)
avukatlar (nominative plural)
avukatı (accusative definite singular)
avukatları (accusative definite plural)
avukata (dative singular)
avukatlara (dative plural)
avukatta (locative singular)
avukatlarda (locative plural)
avukattan (ablative singular)
avukatlardan (ablative plural)
avukatın (genitive singular)
avukatların (genitive plural)
avukatım (first-person nominative singular)
avukatlarım (first-person nominative singular)
avukatın (nominative second-person singular)
avukatların (nominative second-person singular)
avukatı (nominative singular third-person)
avukatları (nominative singular third-person)
avukatımız (first-person nominative plural)
avukatlarımız (first-person nominative plural)
avukatınız (nominative plural second-person)
avukatlarınız (nominative plural second-person)
avukatları (nominative plural third-person)
avukatımı (accusative definite first-person singular)
avukatlarımı (accusative definite first-person singular)
avukatını (accusative definite second-person singular)
avukatlarını (accusative definite second-person singular)
avukatını (accusative definite singular third-person)
avukatlarını (accusative definite singular third-person)
avukatımızı (accusative definite first-person plural)
avukatlarımızı (accusative definite first-person plural)
avukatınızı (accusative definite plural second-person)
avukatlarınızı (accusative definite plural second-person)
avukatlarını (accusative definite plural third-person)
avukatıma (dative first-person singular)
avukatlarıma (dative first-person singular)
avukatına (dative second-person singular)
avukatlarına (dative second-person singular)
avukatına (dative singular third-person)
avukatlarına (dative singular third-person)
avukatımıza (dative first-person plural)
avukatlarımıza (dative first-person plural)
avukatınıza (dative plural second-person)
avukatlarınıza (dative plural second-person)
avukatlarına (dative plural third-person)
avukatımda (first-person locative singular)
avukatlarımda (first-person locative singular)
avukatında (locative second-person singular)
avukatlarında (locative second-person singular)
avukatında (locative singular third-person)
avukatlarında (locative singular third-person)
avukatımızda (first-person locative plural)
avukatlarımızda (first-person locative plural)
avukatınızda (locative plural second-person)
avukatlarınızda (locative plural second-person)
avukatlarında (locative plural third-person)
avukatımdan (ablative first-person singular)
avukatlarımdan (ablative first-person singular)
avukatından (ablative second-person singular)
avukatlarından (ablative second-person singular)
avukatından (ablative singular third-person)
avukatlarından (ablative singular third-person)
avukatımızdan (ablative first-person plural)
avukatlarımızdan (ablative first-person plural)
avukatınızdan (ablative plural second-person)
avukatlarınızdan (ablative plural second-person)
avukatlarından (ablative plural third-person)
avukatımın (first-person genitive singular)
avukatlarımın (first-person genitive singular)
avukatının (genitive second-person singular)
avukatlarının (genitive second-person singular)
avukatının (genitive singular third-person)
avukatlarının (genitive singular third-person)
avukatımızın (first-person genitive plural)
avukatlarımızın (first-person genitive plural)
avukatınızın (genitive plural second-person)
avukatlarınızın (genitive plural second-person)
avukatlarının (genitive plural third-person)
avukatım (first-person singular)
avukatlarım (first-person singular)
avukatsın (second-person singular)
avukatlarsın (second-person singular)
avukat (singular third-person)
avukattır (singular third-person)
avukatlar (singular third-person)
avukatlardır (singular third-person)
avukatız (first-person plural)
avukatlarız (first-person plural)
avukatsınız (plural second-person)
avukatlarsınız (plural second-person)
avukatlar (plural third-person)
avukatlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آووقات (avokat), from French avocat, from Latin advocātus.


sorgu

head

sorgu (definite accusative sorguyu, plural sorgular)

sorguyu (accusative definite)
sorgular (plural)
sorgu (nominative singular)
sorgular (nominative plural)
sorguyu (accusative definite singular)
sorguları (accusative definite plural)
sorguya (dative singular)
sorgulara (dative plural)
sorguda (locative singular)
sorgularda (locative plural)
sorgudan (ablative singular)
sorgulardan (ablative plural)
sorgunun (genitive singular)
sorguların (genitive plural)
sorgum (first-person nominative singular)
sorgularım (first-person nominative singular)
sorgun (nominative second-person singular)
sorguların (nominative second-person singular)
sorgusu (nominative singular third-person)
sorguları (nominative singular third-person)
sorgumuz (first-person nominative plural)
sorgularımız (first-person nominative plural)
sorgunuz (nominative plural second-person)
sorgularınız (nominative plural second-person)
sorguları (nominative plural third-person)
sorgumu (accusative definite first-person singular)
sorgularımı (accusative definite first-person singular)
sorgunu (accusative definite second-person singular)
sorgularını (accusative definite second-person singular)
sorgusunu (accusative definite singular third-person)
sorgularını (accusative definite singular third-person)
sorgumuzu (accusative definite first-person plural)
sorgularımızı (accusative definite first-person plural)
sorgunuzu (accusative definite plural second-person)
sorgularınızı (accusative definite plural second-person)
sorgularını (accusative definite plural third-person)
sorguma (dative first-person singular)
sorgularıma (dative first-person singular)
sorguna (dative second-person singular)
sorgularına (dative second-person singular)
sorgusuna (dative singular third-person)
sorgularına (dative singular third-person)
sorgumuza (dative first-person plural)
sorgularımıza (dative first-person plural)
sorgunuza (dative plural second-person)
sorgularınıza (dative plural second-person)
sorgularına (dative plural third-person)
sorgumda (first-person locative singular)
sorgularımda (first-person locative singular)
sorgunda (locative second-person singular)
sorgularında (locative second-person singular)
sorgusunda (locative singular third-person)
sorgularında (locative singular third-person)
sorgumuzda (first-person locative plural)
sorgularımızda (first-person locative plural)
sorgunuzda (locative plural second-person)
sorgularınızda (locative plural second-person)
sorgularında (locative plural third-person)
sorgumdan (ablative first-person singular)
sorgularımdan (ablative first-person singular)
sorgundan (ablative second-person singular)
sorgularından (ablative second-person singular)
sorgusundan (ablative singular third-person)
sorgularından (ablative singular third-person)
sorgumuzdan (ablative first-person plural)
sorgularımızdan (ablative first-person plural)
sorgunuzdan (ablative plural second-person)
sorgularınızdan (ablative plural second-person)
sorgularından (ablative plural third-person)
sorgumun (first-person genitive singular)
sorgularımın (first-person genitive singular)
sorgunun (genitive second-person singular)
sorgularının (genitive second-person singular)
sorgusunun (genitive singular third-person)
sorgularının (genitive singular third-person)
sorgumuzun (first-person genitive plural)
sorgularımızın (first-person genitive plural)
sorgunuzun (genitive plural second-person)
sorgularınızın (genitive plural second-person)
sorgularının (genitive plural third-person)

By surface analysis, sor- (“to ask”) + -gu.


değiştirmek

değiştiririm (aorist singular third-person)
değiştirirsin (aorist first-person plural)
değiştirir (aorist plural second-person)
değiştiririz (aorist plural third-person)
değiştirirsiniz (aorist)
değiştirirler (aorist)
değiştirirmişim (aorist past)
değiştirirmişsin (aorist second-person singular)
değiştirirmiş (aorist singular third-person)
değiştirirmişiz (aorist first-person plural)
değiştirirmişsiniz (aorist plural second-person)
değiştirirlermiş (aorist plural third-person)
değiştirirdim (aorist inferential)
değiştirirdin (aorist second-person singular)
değiştirirdi (aorist singular third-person)
değiştirirdik (aorist first-person plural)
değiştirirdiniz (aorist plural second-person)
değiştirirlerdi (aorist plural third-person)
değiştirirsem (aorist conditional)
değiştirirsen (aorist second-person singular)
değiştirirse (aorist singular third-person)
değiştirirsek (aorist first-person plural)
değiştirirseniz (aorist plural second-person)
değiştirirlerse (aorist plural third-person)
değiştiriyorum (continuative singular third-person)
değiştiriyorsun (continuative first-person plural)
değiştiriyor (continuative plural second-person)
değiştiriyoruz (continuative plural third-person)
değiştiriyorsunuz (continuative)
değiştiriyorlar (continuative)
değiştiriyormuşum (continuative past)
değiştiriyormuşsun (continuative second-person singular)
değiştiriyormuş (continuative singular third-person)
değiştiriyormuşuz (continuative first-person plural)
değiştiriyormuşsunuz (continuative plural second-person)
değiştiriyorlarmış (continuative plural third-person)
değiştiriyordum (continuative inferential)
değiştiriyordun (continuative second-person singular)
değiştiriyordu (continuative singular third-person)
değiştiriyorduk (continuative first-person plural)
değiştiriyordunuz (continuative plural second-person)
değiştiriyorlardı (continuative plural third-person)
değiştiriyorsam (conditional continuative)
değiştiriyorsan (continuative second-person singular)
değiştiriyorsa (continuative singular third-person)
değiştiriyorsak (continuative first-person plural)
değiştiriyorsanız (continuative plural second-person)
değiştiriyorlarsa (continuative plural third-person)
değiştirmişim (inferential singular third-person)
değiştirmişsin (first-person inferential plural)
değiştirmiş (inferential plural second-person)
değiştirmişiz (inferential plural third-person)
değiştirmişsiniz (inferential)
değiştirmişler (inferential)
değiştirmişmişim (inferential past)
değiştirmişmişsin (inferential second-person singular)
değiştirmişmiş (inferential singular third-person)
değiştirmişmişiz (first-person inferential plural)
değiştirmişmişsiniz (inferential plural second-person)
değiştirmişlermiş (inferential plural third-person)
değiştirmiştim (inferential)
değiştirmiştin (inferential second-person singular)
değiştirmişti (inferential singular third-person)
değiştirmiştik (first-person inferential plural)
değiştirmiştiniz (inferential plural second-person)
değiştirmişlerdi (inferential plural third-person)
değiştirmişsem (conditional)
değiştirmişsen (inferential second-person singular)
değiştirmişse (inferential singular third-person)
değiştirmişsek (first-person inferential plural)
değiştirmişseniz (inferential plural second-person)
değiştirmişlerse (inferential plural third-person)
değiştireceğim (future singular third-person)
değiştireceksin (first-person future plural)
değiştirecek (future plural second-person)
değiştireceğiz (future plural third-person)
değiştireceksiniz (future)
değiştirecekler (future)
değiştirecekmişim (future past)
değiştirecekmişsin (future second-person singular)
değiştirecekmiş (future singular third-person)
değiştirecekmişiz (first-person future plural)
değiştirecekmişsiniz (future plural second-person)
değiştireceklermiş (future plural third-person)
değiştirecektim (future inferential)
değiştirecektin (future second-person singular)
değiştirecekti (future singular third-person)
değiştirecektik (first-person future plural)
değiştirecektiniz (future plural second-person)
değiştireceklerdi (future plural third-person)
değiştireceksem (conditional future)
değiştireceksen (future second-person singular)
değiştirecekse (future singular third-person)
değiştireceksek (first-person future plural)
değiştirecekseniz (future plural second-person)
değiştireceklerse (future plural third-person)
değiştirmekteyim (progressive singular third-person)
değiştirmektesin (first-person plural progressive)
değiştirmekte (plural progressive second-person)
değiştirmekteyiz (plural progressive third-person)
değiştirmektesiniz (progressive)
değiştirmekteler (progressive)
değiştirmekteymişim (past progressive)
değiştirmekteymişsin (progressive second-person singular)
değiştirmekteymiş (progressive singular third-person)
değiştirmekteymişiz (first-person plural progressive)
değiştirmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
değiştirmektelermiş (plural progressive third-person)
değiştirmekteydim (inferential progressive)
değiştirmekteydin (progressive second-person singular)
değiştirmekteydi (progressive singular third-person)
değiştirmekteydik (first-person plural progressive)
değiştirmekteydiniz (plural progressive second-person)
değiştirmektelerdi (plural progressive third-person)
değiştirmekteysem (conditional progressive)
değiştirmekteysen (progressive second-person singular)
değiştirmekteyse (progressive singular third-person)
değiştirmekteysek (first-person plural progressive)
değiştirmekteyseniz (plural progressive second-person)
değiştirmektelerse (plural progressive third-person)
değiştirmeliyim (necessitative singular third-person)
değiştirmelisin (first-person necessitative plural)
değiştirmeli (necessitative plural second-person)
değiştirmeliyiz (necessitative plural third-person)
değiştirmelisiniz (necessitative)
değiştirmeliler (necessitative)
değiştirmeliymişim (necessitative past)
değiştirmeliymişsin (necessitative second-person singular)
değiştirmeliymiş (necessitative singular third-person)
değiştirmeliymişiz (first-person necessitative plural)
değiştirmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
değiştirmelilermiş (necessitative plural third-person)
değiştirmeliydim (inferential)
değiştirmeliydin (necessitative second-person singular)
değiştirmeliydi (necessitative singular third-person)
değiştirmeliydik (first-person necessitative plural)
değiştirmeliydiniz (necessitative plural second-person)
değiştirmelilerdi (necessitative plural third-person)
değiştirmeliysem (conditional)
değiştirmeliysen (necessitative second-person singular)
değiştirmeliyse (necessitative singular third-person)
değiştirmeliysek (first-person necessitative plural)
değiştirmeliyseniz (necessitative plural second-person)
değiştirmelilerse (necessitative plural third-person)
değiştirdim (past singular third-person)
değiştirdin (first-person past plural)
değiştirdi (past plural second-person)
değiştirdik (past plural third-person)
değiştirdiniz (past)
değiştirdiler (past)
değiştirdiysem (conditional past)
değiştirdiysen (past second-person singular)
değiştirdiyse (past singular third-person)
değiştirdiysek (first-person past plural)
değiştirdiyseniz (past plural second-person)
değiştirdilerse (past plural third-person)
değiştirsem (conditional singular third-person)
değiştirsen (conditional first-person plural)
değiştirse (conditional plural second-person)
değiştirsek (conditional plural third-person)
değiştirseniz (conditional)
değiştirseler (conditional)
değiştirseymişim (conditional past)
değiştirseymişsin (conditional second-person singular)
değiştirseymiş (conditional singular third-person)
değiştirseymişiz (conditional first-person plural)
değiştirseymişsiniz (conditional plural second-person)
değiştirselermiş (conditional plural third-person)
değiştirseydim (inferential)
değiştirseydin (conditional second-person singular)
değiştirseydi (conditional singular third-person)
değiştirseydik (conditional first-person plural)
değiştirseydiniz (conditional plural second-person)
değiştirselerdi (conditional plural third-person)
değiştireyim (conditional optative singular)
değiştiresin (optative second-person singular)
değiştire (optative singular third-person)
değiştirelim (first-person optative plural)
değiştiresiniz (optative plural second-person)
değiştireler (optative plural third-person)
değiştir (first-person imperative plural)
değiştirsin (imperative plural second-person)
değiştirin (imperative)
değiştirsinler (imperative)
değiştiriniz (imperative second-person singular)
değiştiriniz (imperative plural second-person)
değiştirsene (imperative second-person singular)
değiştirsenize (imperative plural second-person)
değiştirmek (imperative infinitive)
değiştirme (imperative noun-from-verb)
değiştiren (imperative imperfective impersonal participle)
değiştirmiş (imperative impersonal participle perfective)
değiştirecek (imperative impersonal participle prospective)
değiştirdiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
değiştirdiğin (non-prospective participle second-person singular)
değiştirdiği (non-prospective participle singular third-person)
değiştirdiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
değiştirdiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
değiştirdikleri (non-prospective participle plural third-person)
değiştireceğim (imperative participle personal prospective singular)
değiştireceğin (participle prospective second-person singular)
değiştireceği (participle prospective singular third-person)
değiştireceğimiz (first-person participle plural prospective)
değiştireceğiniz (participle plural prospective second-person)
değiştirecekleri (participle plural prospective third-person)
değiştirirken (plural)
değiştirince (specific)
değiştirip
değiştireli
değiştiresiye
değiştirdikçe
değiştirerek (plural)
değiştire değiştire
değiştirircesine
değiştirmem (aorist negative singular third-person)
değiştirmezsin (aorist first-person negative plural)
değiştirmez (aorist negative plural second-person)
değiştirmeyiz (aorist negative plural third-person)
değiştirmezsiniz (aorist negative)
değiştirmezler (aorist negative)
değiştirmezmişim (aorist negative past)
değiştirmezmişsin (aorist negative second-person singular)
değiştirmezmiş (aorist negative singular third-person)
değiştirmezmişiz (aorist first-person negative plural)
değiştirmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
değiştirmezlermiş (aorist negative plural third-person)
değiştirmezdim (aorist inferential negative)
değiştirmezdin (aorist negative second-person singular)
değiştirmezdi (aorist negative singular third-person)
değiştirmezdik (aorist first-person negative plural)
değiştirmezdiniz (aorist negative plural second-person)
değiştirmezlerdi (aorist negative plural third-person)
değiştirmezsem (aorist conditional negative)
değiştirmezsen (aorist negative second-person singular)
değiştirmezse (aorist negative singular third-person)
değiştirmezsek (aorist first-person negative plural)
değiştirmezseniz (aorist negative plural second-person)
değiştirmezlerse (aorist negative plural third-person)
değiştirmiyorum (continuative negative singular third-person)
değiştirmiyorsun (continuative first-person negative plural)
değiştirmiyor (continuative negative plural second-person)
değiştirmiyoruz (continuative negative plural third-person)
değiştirmiyorsunuz (continuative negative)
değiştirmiyorlar (continuative negative)
değiştirmiyormuşum (continuative negative past)
değiştirmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
değiştirmiyormuş (continuative negative singular third-person)
değiştirmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
değiştirmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
değiştirmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
değiştirmiyordum (continuative inferential negative)
değiştirmiyordun (continuative negative second-person singular)
değiştirmiyordu (continuative negative singular third-person)
değiştirmiyorduk (continuative first-person negative plural)
değiştirmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
değiştirmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
değiştirmiyorsam (conditional continuative negative)
değiştirmiyorsan (continuative negative second-person singular)
değiştirmiyorsa (continuative negative singular third-person)
değiştirmiyorsak (continuative first-person negative plural)
değiştirmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
değiştirmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
değiştirmemişim (inferential negative singular third-person)
değiştirmemişsin (first-person inferential negative plural)
değiştirmemiş (inferential negative plural second-person)
değiştirmemişiz (inferential negative plural third-person)
değiştirmemişsiniz (inferential negative)
değiştirmemişler (inferential negative)
değiştirmemişmişim (inferential negative past)
değiştirmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
değiştirmemişmiş (inferential negative singular third-person)
değiştirmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
değiştirmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
değiştirmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
değiştirmemiştim (inferential negative)
değiştirmemiştin (inferential negative second-person singular)
değiştirmemişti (inferential negative singular third-person)
değiştirmemiştik (first-person inferential negative plural)
değiştirmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
değiştirmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
değiştirmemişsem (conditional negative)
değiştirmemişsen (inferential negative second-person singular)
değiştirmemişse (inferential negative singular third-person)
değiştirmemişsek (first-person inferential negative plural)
değiştirmemişseniz (inferential negative plural second-person)
değiştirmemişlerse (inferential negative plural third-person)
değiştirmeyeceğim (future negative singular third-person)
değiştirmeyeceksin (first-person future negative plural)
değiştirmeyecek (future negative plural second-person)
değiştirmeyeceğiz (future negative plural third-person)
değiştirmeyeceksiniz (future negative)
değiştirmeyecekler (future negative)
değiştirmeyecekmişim (future negative past)
değiştirmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
değiştirmeyecekmiş (future negative singular third-person)
değiştirmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
değiştirmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
değiştirmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
değiştirmeyecektim (future inferential negative)
değiştirmeyecektin (future negative second-person singular)
değiştirmeyecekti (future negative singular third-person)
değiştirmeyecektik (first-person future negative plural)
değiştirmeyecektiniz (future negative plural second-person)
değiştirmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
değiştirmeyeceksem (conditional future negative)
değiştirmeyeceksen (future negative second-person singular)
değiştirmeyecekse (future negative singular third-person)
değiştirmeyeceksek (first-person future negative plural)
değiştirmeyecekseniz (future negative plural second-person)
değiştirmeyeceklerse (future negative plural third-person)
değiştirmemekteyim (negative progressive singular third-person)
değiştirmemektesin (first-person negative plural progressive)
değiştirmemekte (negative plural progressive second-person)
değiştirmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
değiştirmemektesiniz (negative progressive)
değiştirmemekteler (negative progressive)
değiştirmemekteymişim (negative past progressive)
değiştirmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
değiştirmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
değiştirmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
değiştirmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
değiştirmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
değiştirmemekteydim (inferential negative progressive)
değiştirmemekteydin (negative progressive second-person singular)
değiştirmemekteydi (negative progressive singular third-person)
değiştirmemekteydik (first-person negative plural progressive)
değiştirmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
değiştirmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
değiştirmemekteysem (conditional negative progressive)
değiştirmemekteysen (negative progressive second-person singular)
değiştirmemekteyse (negative progressive singular third-person)
değiştirmemekteysek (first-person negative plural progressive)
değiştirmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
değiştirmemektelerse (negative plural progressive third-person)
değiştirmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
değiştirmemelisin (first-person necessitative negative plural)
değiştirmemeli (necessitative negative plural second-person)
değiştirmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
değiştirmemelisiniz (necessitative negative)
değiştirmemeliler (necessitative negative)
değiştirmemeliymişim (necessitative negative past)
değiştirmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
değiştirmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
değiştirmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
değiştirmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
değiştirmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
değiştirmemeliydim (inferential negative)
değiştirmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
değiştirmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
değiştirmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
değiştirmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
değiştirmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
değiştirmemeliysem (conditional negative)
değiştirmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
değiştirmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
değiştirmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
değiştirmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
değiştirmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
değiştirmedim (negative past singular third-person)
değiştirmedin (first-person negative past plural)
değiştirmedi (negative past plural second-person)
değiştirmedik (negative past plural third-person)
değiştirmediniz (negative past)
değiştirmediler (negative past)
değiştirmediysem (conditional negative past)
değiştirmediysen (negative past second-person singular)
değiştirmediyse (negative past singular third-person)
değiştirmediysek (first-person negative past plural)
değiştirmediyseniz (negative past plural second-person)
değiştirmedilerse (negative past plural third-person)
değiştirmesem (conditional negative singular third-person)
değiştirmesen (conditional first-person negative plural)
değiştirmese (conditional negative plural second-person)
değiştirmesek (conditional negative plural third-person)
değiştirmeseniz (conditional negative)
değiştirmeseler (conditional negative)
değiştirmeseymişim (conditional negative past)
değiştirmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
değiştirmeseymiş (conditional negative singular third-person)
değiştirmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
değiştirmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
değiştirmeselermiş (conditional negative plural third-person)
değiştirmeseydim (inferential negative)
değiştirmeseydin (conditional negative second-person singular)
değiştirmeseydi (conditional negative singular third-person)
değiştirmeseydik (conditional first-person negative plural)
değiştirmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
değiştirmeselerdi (conditional negative plural third-person)
değiştirmeyeyim (conditional negative optative singular)
değiştirmeyesin (negative optative second-person singular)
değiştirmeye (negative optative singular third-person)
değiştirmeyelim (first-person negative optative plural)
değiştirmeyesiniz (negative optative plural second-person)
değiştirmeyeler (negative optative plural third-person)
değiştirme (first-person imperative negative plural)
değiştirmesin (imperative negative plural second-person)
değiştirmeyin (imperative negative)
değiştirmesinler (imperative negative)
değiştirmeyiniz (imperative negative second-person singular)
değiştirmeyiniz (imperative negative plural second-person)
değiştirmesene (imperative negative second-person singular)
değiştirmesenize (imperative negative plural second-person)
değiştirmemek (imperative infinitive negative)
değiştirmeme (imperative negative noun-from-verb)
değiştirmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
değiştirmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
değiştirmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
değiştirmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
değiştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
değiştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
değiştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
değiştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
değiştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
değiştirmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
değiştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
değiştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
değiştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
değiştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
değiştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
değiştirmezken (negative plural)
değiştirmeyince (negative specific)
değiştirmeyip (negative)
değiştirmeyeli (negative)
değiştirmeyesiye (negative)
değiştirmedikçe (negative)
değiştirmeyerek (negative plural)
değiştirmeye değiştirmeye (negative)
değiştirmezcesine (negative)
değiştirebilirim (aorist singular third-person)
değiştirebilirsin (aorist first-person plural)
değiştirebilir (aorist plural second-person)
değiştirebiliriz (aorist plural third-person)
değiştirebilirsiniz (aorist)
değiştirebilirler (aorist)
değiştirebilirmişim (aorist past)
değiştirebilirmişsin (aorist second-person singular)
değiştirebilirmiş (aorist singular third-person)
değiştirebilirmişiz (aorist first-person plural)
değiştirebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
değiştirebilirlermiş (aorist plural third-person)
değiştirebilirdim (aorist inferential)
değiştirebilirdin (aorist second-person singular)
değiştirebilirdi (aorist singular third-person)
değiştirebilirdik (aorist first-person plural)
değiştirebilirdiniz (aorist plural second-person)
değiştirebilirlerdi (aorist plural third-person)
değiştirebilirsem (aorist conditional)
değiştirebilirsen (aorist second-person singular)
değiştirebilirse (aorist singular third-person)
değiştirebilirsek (aorist first-person plural)
değiştirebilirseniz (aorist plural second-person)
değiştirebilirlerse (aorist plural third-person)
değiştirebiliyorum (continuative singular third-person)
değiştirebiliyorsun (continuative first-person plural)
değiştirebiliyor (continuative plural second-person)
değiştirebiliyoruz (continuative plural third-person)
değiştirebiliyorsunuz (continuative)
değiştirebiliyorlar (continuative)
değiştirebiliyormuşum (continuative past)
değiştirebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
değiştirebiliyormuş (continuative singular third-person)
değiştirebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
değiştirebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
değiştirebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
değiştirebiliyordum (continuative inferential)
değiştirebiliyordun (continuative second-person singular)
değiştirebiliyordu (continuative singular third-person)
değiştirebiliyorduk (continuative first-person plural)
değiştirebiliyordunuz (continuative plural second-person)
değiştirebiliyorlardı (continuative plural third-person)
değiştirebiliyorsam (conditional continuative)
değiştirebiliyorsan (continuative second-person singular)
değiştirebiliyorsa (continuative singular third-person)
değiştirebiliyorsak (continuative first-person plural)
değiştirebiliyorsanız (continuative plural second-person)
değiştirebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
değiştirebilmişim (inferential singular third-person)
değiştirebilmişsin (first-person inferential plural)
değiştirebilmiş (inferential plural second-person)
değiştirebilmişiz (inferential plural third-person)
değiştirebilmişsiniz (inferential)
değiştirebilmişler (inferential)
değiştirebilmişmişim (inferential past)
değiştirebilmişmişsin (inferential second-person singular)
değiştirebilmişmiş (inferential singular third-person)
değiştirebilmişmişiz (first-person inferential plural)
değiştirebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
değiştirebilmişlermiş (inferential plural third-person)
değiştirebilmiştim (inferential)
değiştirebilmiştin (inferential second-person singular)
değiştirebilmişti (inferential singular third-person)
değiştirebilmiştik (first-person inferential plural)
değiştirebilmiştiniz (inferential plural second-person)
değiştirebilmişlerdi (inferential plural third-person)
değiştirebilmişsem (conditional)
değiştirebilmişsen (inferential second-person singular)
değiştirebilmişse (inferential singular third-person)
değiştirebilmişsek (first-person inferential plural)
değiştirebilmişseniz (inferential plural second-person)
değiştirebilmişlerse (inferential plural third-person)
değiştirebileceğim (future singular third-person)
değiştirebileceksin (first-person future plural)
değiştirebilecek (future plural second-person)
değiştirebileceğiz (future plural third-person)
değiştirebileceksiniz (future)
değiştirebilecekler (future)
değiştirebilecekmişim (future past)
değiştirebilecekmişsin (future second-person singular)
değiştirebilecekmiş (future singular third-person)
değiştirebilecekmişiz (first-person future plural)
değiştirebilecekmişsiniz (future plural second-person)
değiştirebileceklermiş (future plural third-person)
değiştirebilecektim (future inferential)
değiştirebilecektin (future second-person singular)
değiştirebilecekti (future singular third-person)
değiştirebilecektik (first-person future plural)
değiştirebilecektiniz (future plural second-person)
değiştirebileceklerdi (future plural third-person)
değiştirebileceksem (conditional future)
değiştirebileceksen (future second-person singular)
değiştirebilecekse (future singular third-person)
değiştirebileceksek (first-person future plural)
değiştirebilecekseniz (future plural second-person)
değiştirebileceklerse (future plural third-person)
değiştirebilmekteyim (progressive singular third-person)
değiştirebilmektesin (first-person plural progressive)
değiştirebilmekte (plural progressive second-person)
değiştirebilmekteyiz (plural progressive third-person)
değiştirebilmektesiniz (progressive)
değiştirebilmekteler (progressive)
değiştirebilmekteymişim (past progressive)
değiştirebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
değiştirebilmekteymiş (progressive singular third-person)
değiştirebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
değiştirebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
değiştirebilmektelermiş (plural progressive third-person)
değiştirebilmekteydim (inferential progressive)
değiştirebilmekteydin (progressive second-person singular)
değiştirebilmekteydi (progressive singular third-person)
değiştirebilmekteydik (first-person plural progressive)
değiştirebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
değiştirebilmektelerdi (plural progressive third-person)
değiştirebilmekteysem (conditional progressive)
değiştirebilmekteysen (progressive second-person singular)
değiştirebilmekteyse (progressive singular third-person)
değiştirebilmekteysek (first-person plural progressive)
değiştirebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
değiştirebilmektelerse (plural progressive third-person)
değiştirebilmeliyim (necessitative singular third-person)
değiştirebilmelisin (first-person necessitative plural)
değiştirebilmeli (necessitative plural second-person)
değiştirebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
değiştirebilmelisiniz (necessitative)
değiştirebilmeliler (necessitative)
değiştirebilmeliymişim (necessitative past)
değiştirebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
değiştirebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
değiştirebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
değiştirebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
değiştirebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
değiştirebilmeliydim (inferential)
değiştirebilmeliydin (necessitative second-person singular)
değiştirebilmeliydi (necessitative singular third-person)
değiştirebilmeliydik (first-person necessitative plural)
değiştirebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
değiştirebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
değiştirebilmeliysem (conditional)
değiştirebilmeliysen (necessitative second-person singular)
değiştirebilmeliyse (necessitative singular third-person)
değiştirebilmeliysek (first-person necessitative plural)
değiştirebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
değiştirebilmelilerse (necessitative plural third-person)
değiştirebildim (past singular third-person)
değiştirebildin (first-person past plural)
değiştirebildi (past plural second-person)
değiştirebildik (past plural third-person)
değiştirebildiniz (past)
değiştirebildiler (past)
değiştirebildiysem (conditional past)
değiştirebildiysen (past second-person singular)
değiştirebildiyse (past singular third-person)
değiştirebildiysek (first-person past plural)
değiştirebildiyseniz (past plural second-person)
değiştirebildilerse (past plural third-person)
değiştirebilsem (conditional singular third-person)
değiştirebilsen (conditional first-person plural)
değiştirebilse (conditional plural second-person)
değiştirebilsek (conditional plural third-person)
değiştirebilseniz (conditional)
değiştirebilseler (conditional)
değiştirebilseymişim (conditional past)
değiştirebilseymişsin (conditional second-person singular)
değiştirebilseymiş (conditional singular third-person)
değiştirebilseymişiz (conditional first-person plural)
değiştirebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
değiştirebilselermiş (conditional plural third-person)
değiştirebilseydim (inferential)
değiştirebilseydin (conditional second-person singular)
değiştirebilseydi (conditional singular third-person)
değiştirebilseydik (conditional first-person plural)
değiştirebilseydiniz (conditional plural second-person)
değiştirebilselerdi (conditional plural third-person)
değiştirebileyim (conditional optative singular)
değiştirebilesin (optative second-person singular)
değiştirebile (optative singular third-person)
değiştirebilelim (first-person optative plural)
değiştirebilesiniz (optative plural second-person)
değiştirebileler (optative plural third-person)
değiştirebil (first-person imperative plural)
değiştirebilsin (imperative plural second-person)
değiştirebilin (imperative)
değiştirebilsinler (imperative)
değiştirebiliniz (imperative second-person singular)
değiştirebiliniz (imperative plural second-person)
değiştirebilsene (imperative second-person singular)
değiştirebilsenize (imperative plural second-person)
değiştirebilmek (imperative infinitive)
değiştirebilme (imperative noun-from-verb)
değiştirebilen (imperative imperfective impersonal participle)
değiştirebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
değiştirebilecek (imperative impersonal participle prospective)
değiştirebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
değiştirebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
değiştirebildiği (non-prospective participle singular third-person)
değiştirebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
değiştirebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
değiştirebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
değiştirebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
değiştirebileceğin (participle prospective second-person singular)
değiştirebileceği (participle prospective singular third-person)
değiştirebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
değiştirebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
değiştirebilecekleri (participle plural prospective third-person)
değiştirebilirken (plural)
değiştirebilince (specific)
değiştirebilip
değiştirebileli
değiştirebilesiye
değiştirebildikçe
değiştirebilerek (plural)
değiştirebile değiştirebile
değiştirebilircesine
değiştiremem (aorist singular third-person)
değiştiremezsin (aorist first-person plural)
değiştiremez (aorist plural second-person)
değiştiremeyiz (aorist plural third-person)
değiştiremezsiniz (aorist)
değiştiremezler (aorist)
değiştiremezmişim (aorist past)
değiştiremezmişsin (aorist second-person singular)
değiştiremezmiş (aorist singular third-person)
değiştiremezmişiz (aorist first-person plural)
değiştiremezmişsiniz (aorist plural second-person)
değiştiremezlermiş (aorist plural third-person)
değiştiremezdim (aorist inferential)
değiştiremezdin (aorist second-person singular)
değiştiremezdi (aorist singular third-person)
değiştiremezdik (aorist first-person plural)
değiştiremezdiniz (aorist plural second-person)
değiştiremezlerdi (aorist plural third-person)
değiştiremezsem (aorist conditional)
değiştiremezsen (aorist second-person singular)
değiştiremezse (aorist singular third-person)
değiştiremezsek (aorist first-person plural)
değiştiremezseniz (aorist plural second-person)
değiştiremezlerse (aorist plural third-person)
değiştiremiyorum (continuative singular third-person)
değiştiremiyorsun (continuative first-person plural)
değiştiremiyor (continuative plural second-person)
değiştiremiyoruz (continuative plural third-person)
değiştiremiyorsunuz (continuative)
değiştiremiyorlar (continuative)
değiştiremiyormuşum (continuative past)
değiştiremiyormuşsun (continuative second-person singular)
değiştiremiyormuş (continuative singular third-person)
değiştiremiyormuşuz (continuative first-person plural)
değiştiremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
değiştiremiyorlarmış (continuative plural third-person)
değiştiremiyordum (continuative inferential)
değiştiremiyordun (continuative second-person singular)
değiştiremiyordu (continuative singular third-person)
değiştiremiyorduk (continuative first-person plural)
değiştiremiyordunuz (continuative plural second-person)
değiştiremiyorlardı (continuative plural third-person)
değiştiremiyorsam (conditional continuative)
değiştiremiyorsan (continuative second-person singular)
değiştiremiyorsa (continuative singular third-person)
değiştiremiyorsak (continuative first-person plural)
değiştiremiyorsanız (continuative plural second-person)
değiştiremiyorlarsa (continuative plural third-person)
değiştirememişim (inferential singular third-person)
değiştirememişsin (first-person inferential plural)
değiştirememiş (inferential plural second-person)
değiştirememişiz (inferential plural third-person)
değiştirememişsiniz (inferential)
değiştirememişler (inferential)
değiştirememişmişim (inferential past)
değiştirememişmişsin (inferential second-person singular)
değiştirememişmiş (inferential singular third-person)
değiştirememişmişiz (first-person inferential plural)
değiştirememişmişsiniz (inferential plural second-person)
değiştirememişlermiş (inferential plural third-person)
değiştirememiştim (inferential)
değiştirememiştin (inferential second-person singular)
değiştirememişti (inferential singular third-person)
değiştirememiştik (first-person inferential plural)
değiştirememiştiniz (inferential plural second-person)
değiştirememişlerdi (inferential plural third-person)
değiştirememişsem (conditional)
değiştirememişsen (inferential second-person singular)
değiştirememişse (inferential singular third-person)
değiştirememişsek (first-person inferential plural)
değiştirememişseniz (inferential plural second-person)
değiştirememişlerse (inferential plural third-person)
değiştiremeyeceğim (future singular third-person)
değiştiremeyeceksin (first-person future plural)
değiştiremeyecek (future plural second-person)
değiştiremeyeceğiz (future plural third-person)
değiştiremeyeceksiniz (future)
değiştiremeyecekler (future)
değiştiremeyecekmişim (future past)
değiştiremeyecekmişsin (future second-person singular)
değiştiremeyecekmiş (future singular third-person)
değiştiremeyecekmişiz (first-person future plural)
değiştiremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
değiştiremeyeceklermiş (future plural third-person)
değiştiremeyecektim (future inferential)
değiştiremeyecektin (future second-person singular)
değiştiremeyecekti (future singular third-person)
değiştiremeyecektik (first-person future plural)
değiştiremeyecektiniz (future plural second-person)
değiştiremeyeceklerdi (future plural third-person)
değiştiremeyeceksem (conditional future)
değiştiremeyeceksen (future second-person singular)
değiştiremeyecekse (future singular third-person)
değiştiremeyeceksek (first-person future plural)
değiştiremeyecekseniz (future plural second-person)
değiştiremeyeceklerse (future plural third-person)
değiştirememekteyim (progressive singular third-person)
değiştirememektesin (first-person plural progressive)
değiştirememekte (plural progressive second-person)
değiştirememekteyiz (plural progressive third-person)
değiştirememektesiniz (progressive)
değiştirememekteler (progressive)
değiştirememekteymişim (past progressive)
değiştirememekteymişsin (progressive second-person singular)
değiştirememekteymiş (progressive singular third-person)
değiştirememekteymişiz (first-person plural progressive)
değiştirememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
değiştirememektelermiş (plural progressive third-person)
değiştirememekteydim (inferential progressive)
değiştirememekteydin (progressive second-person singular)
değiştirememekteydi (progressive singular third-person)
değiştirememekteydik (first-person plural progressive)
değiştirememekteydiniz (plural progressive second-person)
değiştirememektelerdi (plural progressive third-person)
değiştirememekteysem (conditional progressive)
değiştirememekteysen (progressive second-person singular)
değiştirememekteyse (progressive singular third-person)
değiştirememekteysek (first-person plural progressive)
değiştirememekteyseniz (plural progressive second-person)
değiştirememektelerse (plural progressive third-person)
değiştirememeliyim (necessitative singular third-person)
değiştirememelisin (first-person necessitative plural)
değiştirememeli (necessitative plural second-person)
değiştirememeliyiz (necessitative plural third-person)
değiştirememelisiniz (necessitative)
değiştirememeliler (necessitative)
değiştirememeliymişim (necessitative past)
değiştirememeliymişsin (necessitative second-person singular)
değiştirememeliymiş (necessitative singular third-person)
değiştirememeliymişiz (first-person necessitative plural)
değiştirememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
değiştirememelilermiş (necessitative plural third-person)
değiştirememeliydim (inferential)
değiştirememeliydin (necessitative second-person singular)
değiştirememeliydi (necessitative singular third-person)
değiştirememeliydik (first-person necessitative plural)
değiştirememeliydiniz (necessitative plural second-person)
değiştirememelilerdi (necessitative plural third-person)
değiştirememeliysem (conditional)
değiştirememeliysen (necessitative second-person singular)
değiştirememeliyse (necessitative singular third-person)
değiştirememeliysek (first-person necessitative plural)
değiştirememeliyseniz (necessitative plural second-person)
değiştirememelilerse (necessitative plural third-person)
değiştiremedim (past singular third-person)
değiştiremedin (first-person past plural)
değiştiremedi (past plural second-person)
değiştiremedik (past plural third-person)
değiştiremediniz (past)
değiştiremediler (past)
değiştiremediysem (conditional past)
değiştiremediysen (past second-person singular)
değiştiremediyse (past singular third-person)
değiştiremediysek (first-person past plural)
değiştiremediyseniz (past plural second-person)
değiştiremedilerse (past plural third-person)
değiştiremesem (conditional singular third-person)
değiştiremesen (conditional first-person plural)
değiştiremese (conditional plural second-person)
değiştiremesek (conditional plural third-person)
değiştiremeseniz (conditional)
değiştiremeseler (conditional)
değiştiremeseymişim (conditional past)
değiştiremeseymişsin (conditional second-person singular)
değiştiremeseymiş (conditional singular third-person)
değiştiremeseymişiz (conditional first-person plural)
değiştiremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
değiştiremeselermiş (conditional plural third-person)
değiştiremeseydim (inferential)
değiştiremeseydin (conditional second-person singular)
değiştiremeseydi (conditional singular third-person)
değiştiremeseydik (conditional first-person plural)
değiştiremeseydiniz (conditional plural second-person)
değiştiremeselerdi (conditional plural third-person)
değiştiremeyeyim (conditional optative singular)
değiştiremeyesin (optative second-person singular)
değiştiremeye (optative singular third-person)
değiştiremeyelim (first-person optative plural)
değiştiremeyesiniz (optative plural second-person)
değiştiremeyeler (optative plural third-person)
değiştireme (first-person imperative plural)
değiştiremesin (imperative plural second-person)
değiştiremeyin (imperative)
değiştiremesinler (imperative)
değiştiremeyiniz (imperative second-person singular)
değiştiremeyiniz (imperative plural second-person)
değiştiremesene (imperative second-person singular)
değiştiremesenize (imperative plural second-person)
değiştirememek (imperative infinitive)
değiştirememe (imperative noun-from-verb)
değiştiremeyen (imperative imperfective impersonal participle)
değiştirememiş (imperative impersonal participle perfective)
değiştiremeyecek (imperative impersonal participle prospective)
değiştiremediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
değiştiremediğin (non-prospective participle second-person singular)
değiştiremediği (non-prospective participle singular third-person)
değiştiremediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
değiştiremediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
değiştiremedikleri (non-prospective participle plural third-person)
değiştiremeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
değiştiremeyeceğin (participle prospective second-person singular)
değiştiremeyeceği (participle prospective singular third-person)
değiştiremeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
değiştiremeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
değiştiremeyecekleri (participle plural prospective third-person)
değiştiremezken (plural)
değiştiremeyince (specific)
değiştiremeyip
değiştiremeyeli
değiştiremeyesiye
değiştiremedikçe
değiştiremeyerek (plural)
değiştiremeye değiştiremeye
değiştiremezcesine

Inherited from Ottoman Turkish دگشدیرمك (değiştirmek). By surface analysis, değiş- (“to change”) + -tir.

surf

causative of değişmek:
(law, transitive) to amend


nafaka

head

nafaka (definite accusative nafakayı, plural nafakalar)

nafakayı (accusative definite)
nafakalar (plural)
nafaka (nominative singular)
nafakalar (nominative plural)
nafakayı (accusative definite singular)
nafakaları (accusative definite plural)
nafakaya (dative singular)
nafakalara (dative plural)
nafakada (locative singular)
nafakalarda (locative plural)
nafakadan (ablative singular)
nafakalardan (ablative plural)
nafakanın (genitive singular)
nafakaların (genitive plural)
nafakam (first-person nominative singular)
nafakalarım (first-person nominative singular)
nafakan (nominative second-person singular)
nafakaların (nominative second-person singular)
nafakası (nominative singular third-person)
nafakaları (nominative singular third-person)
nafakamız (first-person nominative plural)
nafakalarımız (first-person nominative plural)
nafakanız (nominative plural second-person)
nafakalarınız (nominative plural second-person)
nafakaları (nominative plural third-person)
nafakamı (accusative definite first-person singular)
nafakalarımı (accusative definite first-person singular)
nafakanı (accusative definite second-person singular)
nafakalarını (accusative definite second-person singular)
nafakasını (accusative definite singular third-person)
nafakalarını (accusative definite singular third-person)
nafakamızı (accusative definite first-person plural)
nafakalarımızı (accusative definite first-person plural)
nafakanızı (accusative definite plural second-person)
nafakalarınızı (accusative definite plural second-person)
nafakalarını (accusative definite plural third-person)
nafakama (dative first-person singular)
nafakalarıma (dative first-person singular)
nafakana (dative second-person singular)
nafakalarına (dative second-person singular)
nafakasına (dative singular third-person)
nafakalarına (dative singular third-person)
nafakamıza (dative first-person plural)
nafakalarımıza (dative first-person plural)
nafakanıza (dative plural second-person)
nafakalarınıza (dative plural second-person)
nafakalarına (dative plural third-person)
nafakamda (first-person locative singular)
nafakalarımda (first-person locative singular)
nafakanda (locative second-person singular)
nafakalarında (locative second-person singular)
nafakasında (locative singular third-person)
nafakalarında (locative singular third-person)
nafakamızda (first-person locative plural)
nafakalarımızda (first-person locative plural)
nafakanızda (locative plural second-person)
nafakalarınızda (locative plural second-person)
nafakalarında (locative plural third-person)
nafakamdan (ablative first-person singular)
nafakalarımdan (ablative first-person singular)
nafakandan (ablative second-person singular)
nafakalarından (ablative second-person singular)
nafakasından (ablative singular third-person)
nafakalarından (ablative singular third-person)
nafakamızdan (ablative first-person plural)
nafakalarımızdan (ablative first-person plural)
nafakanızdan (ablative plural second-person)
nafakalarınızdan (ablative plural second-person)
nafakalarından (ablative plural third-person)
nafakamın (first-person genitive singular)
nafakalarımın (first-person genitive singular)
nafakanın (genitive second-person singular)
nafakalarının (genitive second-person singular)
nafakasının (genitive singular third-person)
nafakalarının (genitive singular third-person)
nafakamızın (first-person genitive plural)
nafakalarımızın (first-person genitive plural)
nafakanızın (genitive plural second-person)
nafakalarınızın (genitive plural second-person)
nafakalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نفقه (nafaka), from Arabic نَفَقَة (nafaqa).

inh+

(law) alimony (court-mandated allowance made to dependant(s))


yazıcı

head

yazıcı (definite accusative yazıcıyı, plural yazıcılar)

yazıcıyı (accusative definite)
yazıcılar (plural)
yazıcı (nominative singular)
yazıcılar (nominative plural)
yazıcıyı (accusative definite singular)
yazıcıları (accusative definite plural)
yazıcıya (dative singular)
yazıcılara (dative plural)
yazıcıda (locative singular)
yazıcılarda (locative plural)
yazıcıdan (ablative singular)
yazıcılardan (ablative plural)
yazıcının (genitive singular)
yazıcıların (genitive plural)
yazıcım (first-person nominative singular)
yazıcılarım (first-person nominative singular)
yazıcın (nominative second-person singular)
yazıcıların (nominative second-person singular)
yazıcısı (nominative singular third-person)
yazıcıları (nominative singular third-person)
yazıcımız (first-person nominative plural)
yazıcılarımız (first-person nominative plural)
yazıcınız (nominative plural second-person)
yazıcılarınız (nominative plural second-person)
yazıcıları (nominative plural third-person)
yazıcımı (accusative definite first-person singular)
yazıcılarımı (accusative definite first-person singular)
yazıcını (accusative definite second-person singular)
yazıcılarını (accusative definite second-person singular)
yazıcısını (accusative definite singular third-person)
yazıcılarını (accusative definite singular third-person)
yazıcımızı (accusative definite first-person plural)
yazıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
yazıcınızı (accusative definite plural second-person)
yazıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
yazıcılarını (accusative definite plural third-person)
yazıcıma (dative first-person singular)
yazıcılarıma (dative first-person singular)
yazıcına (dative second-person singular)
yazıcılarına (dative second-person singular)
yazıcısına (dative singular third-person)
yazıcılarına (dative singular third-person)
yazıcımıza (dative first-person plural)
yazıcılarımıza (dative first-person plural)
yazıcınıza (dative plural second-person)
yazıcılarınıza (dative plural second-person)
yazıcılarına (dative plural third-person)
yazıcımda (first-person locative singular)
yazıcılarımda (first-person locative singular)
yazıcında (locative second-person singular)
yazıcılarında (locative second-person singular)
yazıcısında (locative singular third-person)
yazıcılarında (locative singular third-person)
yazıcımızda (first-person locative plural)
yazıcılarımızda (first-person locative plural)
yazıcınızda (locative plural second-person)
yazıcılarınızda (locative plural second-person)
yazıcılarında (locative plural third-person)
yazıcımdan (ablative first-person singular)
yazıcılarımdan (ablative first-person singular)
yazıcından (ablative second-person singular)
yazıcılarından (ablative second-person singular)
yazıcısından (ablative singular third-person)
yazıcılarından (ablative singular third-person)
yazıcımızdan (ablative first-person plural)
yazıcılarımızdan (ablative first-person plural)
yazıcınızdan (ablative plural second-person)
yazıcılarınızdan (ablative plural second-person)
yazıcılarından (ablative plural third-person)
yazıcımın (first-person genitive singular)
yazıcılarımın (first-person genitive singular)
yazıcının (genitive second-person singular)
yazıcılarının (genitive second-person singular)
yazıcısının (genitive singular third-person)
yazıcılarının (genitive singular third-person)
yazıcımızın (first-person genitive plural)
yazıcılarımızın (first-person genitive plural)
yazıcınızın (genitive plural second-person)
yazıcılarınızın (genitive plural second-person)
yazıcılarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یازیجی (yazıcı). Morphologically from yaz- (“to write”) + -ıcı (-er).


kanun

head

kanun (definite accusative kanunu, plural kanunlar)

kanunu (accusative definite)
kanunlar (plural)
kanun (nominative singular)
kanunlar (nominative plural)
kanunu (accusative definite singular)
kanunları (accusative definite plural)
kanuna (dative singular)
kanunlara (dative plural)
kanunda (locative singular)
kanunlarda (locative plural)
kanundan (ablative singular)
kanunlardan (ablative plural)
kanunun (genitive singular)
kanunların (genitive plural)
kanunum (first-person nominative singular)
kanunlarım (first-person nominative singular)
kanunun (nominative second-person singular)
kanunların (nominative second-person singular)
kanunu (nominative singular third-person)
kanunları (nominative singular third-person)
kanunumuz (first-person nominative plural)
kanunlarımız (first-person nominative plural)
kanununuz (nominative plural second-person)
kanunlarınız (nominative plural second-person)
kanunları (nominative plural third-person)
kanunumu (accusative definite first-person singular)
kanunlarımı (accusative definite first-person singular)
kanununu (accusative definite second-person singular)
kanunlarını (accusative definite second-person singular)
kanununu (accusative definite singular third-person)
kanunlarını (accusative definite singular third-person)
kanunumuzu (accusative definite first-person plural)
kanunlarımızı (accusative definite first-person plural)
kanununuzu (accusative definite plural second-person)
kanunlarınızı (accusative definite plural second-person)
kanunlarını (accusative definite plural third-person)
kanunuma (dative first-person singular)
kanunlarıma (dative first-person singular)
kanununa (dative second-person singular)
kanunlarına (dative second-person singular)
kanununa (dative singular third-person)
kanunlarına (dative singular third-person)
kanunumuza (dative first-person plural)
kanunlarımıza (dative first-person plural)
kanununuza (dative plural second-person)
kanunlarınıza (dative plural second-person)
kanunlarına (dative plural third-person)
kanunumda (first-person locative singular)
kanunlarımda (first-person locative singular)
kanununda (locative second-person singular)
kanunlarında (locative second-person singular)
kanununda (locative singular third-person)
kanunlarında (locative singular third-person)
kanunumuzda (first-person locative plural)
kanunlarımızda (first-person locative plural)
kanununuzda (locative plural second-person)
kanunlarınızda (locative plural second-person)
kanunlarında (locative plural third-person)
kanunumdan (ablative first-person singular)
kanunlarımdan (ablative first-person singular)
kanunundan (ablative second-person singular)
kanunlarından (ablative second-person singular)
kanunundan (ablative singular third-person)
kanunlarından (ablative singular third-person)
kanunumuzdan (ablative first-person plural)
kanunlarımızdan (ablative first-person plural)
kanununuzdan (ablative plural second-person)
kanunlarınızdan (ablative plural second-person)
kanunlarından (ablative plural third-person)
kanunumun (first-person genitive singular)
kanunlarımın (first-person genitive singular)
kanununun (genitive second-person singular)
kanunlarının (genitive second-person singular)
kanununun (genitive singular third-person)
kanunlarının (genitive singular third-person)
kanunumuzun (first-person genitive plural)
kanunlarımızın (first-person genitive plural)
kanununuzun (genitive plural second-person)
kanunlarınızın (genitive plural second-person)
kanunlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قانون, from Arabic قَانُون (qānūn), from Ancient Greek κανών (kanṓn). Cognate with English canon. Doublet of kanon.