programcı

programcı (definite accusative programcıyı, plural programcılar)

programcıyı (accusative definite)
programcılar (plural)
programcı (nominative singular)
programcılar (nominative plural)
programcıyı (accusative definite singular)
programcıları (accusative definite plural)
programcıya (dative singular)
programcılara (dative plural)
programcıda (locative singular)
programcılarda (locative plural)
programcıdan (ablative singular)
programcılardan (ablative plural)
programcının (genitive singular)
programcıların (genitive plural)
programcım (first-person nominative singular)
programcılarım (first-person nominative singular)
programcın (nominative second-person singular)
programcıların (nominative second-person singular)
programcısı (nominative singular third-person)
programcıları (nominative singular third-person)
programcımız (first-person nominative plural)
programcılarımız (first-person nominative plural)
programcınız (nominative plural second-person)
programcılarınız (nominative plural second-person)
programcıları (nominative plural third-person)
programcımı (accusative definite first-person singular)
programcılarımı (accusative definite first-person singular)
programcını (accusative definite second-person singular)
programcılarını (accusative definite second-person singular)
programcısını (accusative definite singular third-person)
programcılarını (accusative definite singular third-person)
programcımızı (accusative definite first-person plural)
programcılarımızı (accusative definite first-person plural)
programcınızı (accusative definite plural second-person)
programcılarınızı (accusative definite plural second-person)
programcılarını (accusative definite plural third-person)
programcıma (dative first-person singular)
programcılarıma (dative first-person singular)
programcına (dative second-person singular)
programcılarına (dative second-person singular)
programcısına (dative singular third-person)
programcılarına (dative singular third-person)
programcımıza (dative first-person plural)
programcılarımıza (dative first-person plural)
programcınıza (dative plural second-person)
programcılarınıza (dative plural second-person)
programcılarına (dative plural third-person)
programcımda (first-person locative singular)
programcılarımda (first-person locative singular)
programcında (locative second-person singular)
programcılarında (locative second-person singular)
programcısında (locative singular third-person)
programcılarında (locative singular third-person)
programcımızda (first-person locative plural)
programcılarımızda (first-person locative plural)
programcınızda (locative plural second-person)
programcılarınızda (locative plural second-person)
programcılarında (locative plural third-person)
programcımdan (ablative first-person singular)
programcılarımdan (ablative first-person singular)
programcından (ablative second-person singular)
programcılarından (ablative second-person singular)
programcısından (ablative singular third-person)
programcılarından (ablative singular third-person)
programcımızdan (ablative first-person plural)
programcılarımızdan (ablative first-person plural)
programcınızdan (ablative plural second-person)
programcılarınızdan (ablative plural second-person)
programcılarından (ablative plural third-person)
programcımın (first-person genitive singular)
programcılarımın (first-person genitive singular)
programcının (genitive second-person singular)
programcılarının (genitive second-person singular)
programcısının (genitive singular third-person)
programcılarının (genitive singular third-person)
programcımızın (first-person genitive plural)
programcılarımızın (first-person genitive plural)
programcınızın (genitive plural second-person)
programcılarınızın (genitive plural second-person)
programcılarının (genitive plural third-person)
programcıyım (first-person singular)
programcılarım (first-person singular)
programcısın (second-person singular)
programcılarsın (second-person singular)
programcı (singular third-person)
programcıdır (singular third-person)
programcılar (singular third-person)
programcılardır (singular third-person)
programcıyız (first-person plural)
programcılarız (first-person plural)
programcısınız (plural second-person)
programcılarsınız (plural second-person)
programcılar (plural third-person)
programcılardır (plural third-person)

Bu devekuşu programcısı alabalığı sabunla tıraş ediyor.


dönüştürücü

head

dönüştürücüyü

dönüştürücü (definite accusative dönüştürücüyü, plural dönüştürücüler)

dönüştürücüyü (accusative definite)
dönüştürücüler (plural)
dönüştürücü (nominative singular)
dönüştürücüler (nominative plural)
dönüştürücüyü (accusative definite singular)
dönüştürücüleri (accusative definite plural)
dönüştürücüye (dative singular)
dönüştürücülere (dative plural)
dönüştürücüde (locative singular)
dönüştürücülerde (locative plural)
dönüştürücüden (ablative singular)
dönüştürücülerden (ablative plural)
dönüştürücünün (genitive singular)
dönüştürücülerin (genitive plural)

dö‧nüş‧tü‧rü‧cü

electrical engineering
electrical engineering

(electrical engineering) transformer (device that changes the characteristics of AC electricity)


metin dosya

metin dosya (definite accusative metin dosyası, plural metin dosyalar)

metin dosyası (accusative definite)
metin dosyalar (plural)

(computing) A text file (a data file containing only plain, human-readable text, distinct from documents with embedded formatting)


çerez

çerez (definite accusative çerezi, plural çerezler)

çerezi (accusative definite)
çerezler (plural)

From Ottoman Turkish چرز (“hors d'oeuvres, appetizer, snack”), from Persian چرس. Compare also Ottoman Turkish چرس.


bilişim

head

bilişim (definite accusative bilişimi, plural bilişimler)

bilişimi (accusative definite)
bilişimler (plural)


bulut bilişim

bulut bilişim (definite accusative bulut bilişimi, plural bulut bilişimler)

bulut bilişimi (accusative definite)
bulut bilişimler (plural)


bilgisayar bilimi

bilgisayar bilimi (definite accusative bilgisayar bilimini, plural bilgisayar bilimleri)

bilgisayar bilimini (accusative definite)
bilgisayar bilimleri (plural)


slayt

slayt (definite accusative slaydı, plural slaytlar)

slaydı (accusative definite)
slaytlar (plural)
slayt (nominative singular)
slaytlar (nominative plural)
slaydı (accusative definite singular)
slaytları (accusative definite plural)
slayda (dative singular)
slaytlara (dative plural)
slaytta (locative singular)
slaytlarda (locative plural)
slayttan (ablative singular)
slaytlardan (ablative plural)
slaydın (genitive singular)
slaytların (genitive plural)
slaydım (first-person nominative singular)
slaytlarım (first-person nominative singular)
slaydın (nominative second-person singular)
slaytların (nominative second-person singular)
slaydı (nominative singular third-person)
slaytları (nominative singular third-person)
slaydımız (first-person nominative plural)
slaytlarımız (first-person nominative plural)
slaydınız (nominative plural second-person)
slaytlarınız (nominative plural second-person)
slaytları (nominative plural third-person)
slaydımı (accusative definite first-person singular)
slaytlarımı (accusative definite first-person singular)
slaydını (accusative definite second-person singular)
slaytlarını (accusative definite second-person singular)
slaydını (accusative definite singular third-person)
slaytlarını (accusative definite singular third-person)
slaydımızı (accusative definite first-person plural)
slaytlarımızı (accusative definite first-person plural)
slaydınızı (accusative definite plural second-person)
slaytlarınızı (accusative definite plural second-person)
slaytlarını (accusative definite plural third-person)
slaydıma (dative first-person singular)
slaytlarıma (dative first-person singular)
slaydına (dative second-person singular)
slaytlarına (dative second-person singular)
slaydına (dative singular third-person)
slaytlarına (dative singular third-person)
slaydımıza (dative first-person plural)
slaytlarımıza (dative first-person plural)
slaydınıza (dative plural second-person)
slaytlarınıza (dative plural second-person)
slaytlarına (dative plural third-person)
slaydımda (first-person locative singular)
slaytlarımda (first-person locative singular)
slaydında (locative second-person singular)
slaytlarında (locative second-person singular)
slaydında (locative singular third-person)
slaytlarında (locative singular third-person)
slaydımızda (first-person locative plural)
slaytlarımızda (first-person locative plural)
slaydınızda (locative plural second-person)
slaytlarınızda (locative plural second-person)
slaytlarında (locative plural third-person)
slaydımdan (ablative first-person singular)
slaytlarımdan (ablative first-person singular)
slaydından (ablative second-person singular)
slaytlarından (ablative second-person singular)
slaydından (ablative singular third-person)
slaytlarından (ablative singular third-person)
slaydımızdan (ablative first-person plural)
slaytlarımızdan (ablative first-person plural)
slaydınızdan (ablative plural second-person)
slaytlarınızdan (ablative plural second-person)
slaytlarından (ablative plural third-person)
slaydımın (first-person genitive singular)
slaytlarımın (first-person genitive singular)
slaydının (genitive second-person singular)
slaytlarının (genitive second-person singular)
slaydının (genitive singular third-person)
slaytlarının (genitive singular third-person)
slaydımızın (first-person genitive plural)
slaytlarımızın (first-person genitive plural)
slaydınızın (genitive plural second-person)
slaytlarınızın (genitive plural second-person)
slaytlarının (genitive plural third-person)

From English slide, from Middle English sliden, from Old English slīdan (“to slide”), from Proto-West Germanic *slīdan, from Proto-Germanic *slīdaną (“to slide, glide”), from Proto-Indo-European *sléydʰ-e-ti, from *sleydʰ- (“slippery”).

der

(computing) slide (A page of a computer presentation package such as PowerPoint.)


varsayılan

head

varsayılan (definite accusative varsayılanı, plural varsayılanlar)

varsayılanı (accusative definite)
varsayılanlar (plural)
varsayılan (nominative singular)
varsayılanlar (nominative plural)
varsayılanı (accusative definite singular)
varsayılanları (accusative definite plural)
varsayılana (dative singular)
varsayılanlara (dative plural)
varsayılanda (locative singular)
varsayılanlarda (locative plural)
varsayılandan (ablative singular)
varsayılanlardan (ablative plural)
varsayılanın (genitive singular)
varsayılanların (genitive plural)

(electronics, computing) the original software programming settings as set by the factory


fiş

fiş (definite accusative fişi, plural fişler)

fişi (accusative definite)
fişler (plural)

From Ottoman Turkish فیش, from French fiche.


uçurmak

uçurmak (third-person singular simple present uçurur)


transformatör

transformatör (definite accusative transformatörü, plural transformatörler)

transformatörü (accusative definite)
transformatörler (plural)
transformatör (nominative singular)
transformatörler (nominative plural)
transformatörü (accusative definite singular)
transformatörleri (accusative definite plural)
transformatöre (dative singular)
transformatörlere (dative plural)
transformatörde (locative singular)
transformatörlerde (locative plural)
transformatörden (ablative singular)
transformatörlerden (ablative plural)
transformatörün (genitive singular)
transformatörlerin (genitive plural)


devre

devre (definite accusative devreyi, plural devreler)

devreyi (accusative definite)
devreler (plural)

From Ottoman Turkish دوره (devre), from Arabic دَوْرَة (dawra).


kullanıcı adı

kullanıcı adı (definite accusative kullanıcı adını, plural kullanıcı adları)

kullanıcı adını (accusative definite)
kullanıcı adları (plural)
kullanıcı adı (nominative singular)
kullanıcı adları (nominative plural)
kullanıcı adını (accusative definite singular)
kullanıcı adlarını (accusative definite plural)
kullanıcı adına (dative singular)
kullanıcı adlarına (dative plural)
kullanıcı adında (locative singular)
kullanıcı adlarında (locative plural)
kullanıcı adından (ablative singular)
kullanıcı adlarından (ablative plural)
kullanıcı adının (genitive singular)
kullanıcı adlarının (genitive plural)


tepkili

Düşen İngiliz Uçaği - Dokuz nisan günü Romadan Kahireye giderken Napoli açıklarında düşen İngiliz Havayollarına ait Comet tepkili uçağının daha evvel Frankfurtta alınmış bir resmi. Bu kazada ye disi mürettebat olmak üzere 21 kişi ölmüştü.

1952 April 13, photo caption, Vatan, page 3:


harbi

harbi (definite accusative harbiyi, plural harbiler)

harbiyi (accusative definite)
harbiler (plural)
harbi (nominative singular)
harbiler (nominative plural)
harbiyi (accusative definite singular)
harbileri (accusative definite plural)
harbiye (dative singular)
harbilere (dative plural)
harbide (locative singular)
harbilerde (locative plural)
harbiden (ablative singular)
harbilerden (ablative plural)
harbinin (genitive singular)
harbilerin (genitive plural)
harbim (first-person nominative singular)
harbilerim (first-person nominative singular)
harbin (nominative second-person singular)
harbilerin (nominative second-person singular)
harbisi (nominative singular third-person)
harbileri (nominative singular third-person)
harbimiz (first-person nominative plural)
harbilerimiz (first-person nominative plural)
harbiniz (nominative plural second-person)
harbileriniz (nominative plural second-person)
harbileri (nominative plural third-person)
harbimi (accusative definite first-person singular)
harbilerimi (accusative definite first-person singular)
harbini (accusative definite second-person singular)
harbilerini (accusative definite second-person singular)
harbisini (accusative definite singular third-person)
harbilerini (accusative definite singular third-person)
harbimizi (accusative definite first-person plural)
harbilerimizi (accusative definite first-person plural)
harbinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerini (accusative definite plural third-person)
harbime (dative first-person singular)
harbilerime (dative first-person singular)
harbine (dative second-person singular)
harbilerine (dative second-person singular)
harbisine (dative singular third-person)
harbilerine (dative singular third-person)
harbimize (dative first-person plural)
harbilerimize (dative first-person plural)
harbinize (dative plural second-person)
harbilerinize (dative plural second-person)
harbilerine (dative plural third-person)
harbimde (first-person locative singular)
harbilerimde (first-person locative singular)
harbinde (locative second-person singular)
harbilerinde (locative second-person singular)
harbisinde (locative singular third-person)
harbilerinde (locative singular third-person)
harbimizde (first-person locative plural)
harbilerimizde (first-person locative plural)
harbinizde (locative plural second-person)
harbilerinizde (locative plural second-person)
harbilerinde (locative plural third-person)
harbimden (ablative first-person singular)
harbilerimden (ablative first-person singular)
harbinden (ablative second-person singular)
harbilerinden (ablative second-person singular)
harbisinden (ablative singular third-person)
harbilerinden (ablative singular third-person)
harbimizden (ablative first-person plural)
harbilerimizden (ablative first-person plural)
harbinizden (ablative plural second-person)
harbilerinizden (ablative plural second-person)
harbilerinden (ablative plural third-person)
harbimin (first-person genitive singular)
harbilerimin (first-person genitive singular)
harbinin (genitive second-person singular)
harbilerinin (genitive second-person singular)
harbisinin (genitive singular third-person)
harbilerinin (genitive singular third-person)
harbimizin (first-person genitive plural)
harbilerimizin (first-person genitive plural)
harbinizin (genitive plural second-person)
harbilerinizin (genitive plural second-person)
harbilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حربی (ḥarbi, “a ramrod”), possibly from Arabic حَرْبَة (ḥarba, “dart, spearhead, bayonet, spike”), from حَرْب (ḥarb, “war, warfare”).


kompilasyon

head

kompilasyon (definite accusative kompilasyonu, plural kompilasyonlar)

kompilasyonu (accusative definite)
kompilasyonlar (plural)
kompilasyon (nominative singular)
kompilasyonlar (nominative plural)
kompilasyonu (accusative definite singular)
kompilasyonları (accusative definite plural)
kompilasyona (dative singular)
kompilasyonlara (dative plural)
kompilasyonda (locative singular)
kompilasyonlarda (locative plural)
kompilasyondan (ablative singular)
kompilasyonlardan (ablative plural)
kompilasyonun (genitive singular)
kompilasyonların (genitive plural)

From French compilation, from Latin compīlātiō.


keson

keson (definite accusative kesonu, plural kesonlar)

kesonu (accusative definite)
kesonlar (plural)

(engineering) caisson (structure from which water is excluded)


yedeklemek

yedeklemek (third-person singular simple present yedekler)

yedekler (present singular third-person)


iniş

iniş (definite accusative inişi, plural inişler)

inişi (accusative definite)
inişler (plural)
iniş (nominative singular)
inişler (nominative plural)
inişi (accusative definite singular)
inişleri (accusative definite plural)
inişe (dative singular)
inişlere (dative plural)
inişte (locative singular)
inişlerde (locative plural)
inişten (ablative singular)
inişlerden (ablative plural)
inişin (genitive singular)
inişlerin (genitive plural)
inişim (first-person nominative singular)
inişlerim (first-person nominative singular)
inişin (nominative second-person singular)
inişlerin (nominative second-person singular)
inişi (nominative singular third-person)
inişleri (nominative singular third-person)
inişimiz (first-person nominative plural)
inişlerimiz (first-person nominative plural)
inişiniz (nominative plural second-person)
inişleriniz (nominative plural second-person)
inişleri (nominative plural third-person)
inişimi (accusative definite first-person singular)
inişlerimi (accusative definite first-person singular)
inişini (accusative definite second-person singular)
inişlerini (accusative definite second-person singular)
inişini (accusative definite singular third-person)
inişlerini (accusative definite singular third-person)
inişimizi (accusative definite first-person plural)
inişlerimizi (accusative definite first-person plural)
inişinizi (accusative definite plural second-person)
inişlerinizi (accusative definite plural second-person)
inişlerini (accusative definite plural third-person)
inişime (dative first-person singular)
inişlerime (dative first-person singular)
inişine (dative second-person singular)
inişlerine (dative second-person singular)
inişine (dative singular third-person)
inişlerine (dative singular third-person)
inişimize (dative first-person plural)
inişlerimize (dative first-person plural)
inişinize (dative plural second-person)
inişlerinize (dative plural second-person)
inişlerine (dative plural third-person)
inişimde (first-person locative singular)
inişlerimde (first-person locative singular)
inişinde (locative second-person singular)
inişlerinde (locative second-person singular)
inişinde (locative singular third-person)
inişlerinde (locative singular third-person)
inişimizde (first-person locative plural)
inişlerimizde (first-person locative plural)
inişinizde (locative plural second-person)
inişlerinizde (locative plural second-person)
inişlerinde (locative plural third-person)
inişimden (ablative first-person singular)
inişlerimden (ablative first-person singular)
inişinden (ablative second-person singular)
inişlerinden (ablative second-person singular)
inişinden (ablative singular third-person)
inişlerinden (ablative singular third-person)
inişimizden (ablative first-person plural)
inişlerimizden (ablative first-person plural)
inişinizden (ablative plural second-person)
inişlerinizden (ablative plural second-person)
inişlerinden (ablative plural third-person)
inişimin (first-person genitive singular)
inişlerimin (first-person genitive singular)
inişinin (genitive second-person singular)
inişlerinin (genitive second-person singular)
inişinin (genitive singular third-person)
inişlerinin (genitive singular third-person)
inişimizin (first-person genitive plural)
inişlerimizin (first-person genitive plural)
inişinizin (genitive plural second-person)
inişlerinizin (genitive plural second-person)
inişlerinin (genitive plural third-person)
inişim (first-person singular)
inişlerim (first-person singular)
inişsin (second-person singular)
inişlersin (second-person singular)
iniş (singular third-person)
iniştir (singular third-person)
inişler (singular third-person)
inişlerdir (singular third-person)
inişiz (first-person plural)
inişleriz (first-person plural)
inişsiniz (plural second-person)
inişlersiniz (plural second-person)
inişler (plural third-person)
inişlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اینیش (eniş). Morphologically, from in- (“to land”) + -iş.

inh+

(aviation) landing (a coming to a surface, as of an airplane)


yerel ağ

head

yerel ağ (definite accusative yerel ağı, plural yerel ağlar)

yerel ağı (accusative definite)
yerel ağlar (plural)
yerel ağ (nominative singular)
yerel ağlar (nominative plural)
yerel ağı (accusative definite singular)
yerel ağları (accusative definite plural)
yerel ağa (dative singular)
yerel ağlara (dative plural)
yerel ağda (locative singular)
yerel ağlarda (locative plural)
yerel ağdan (ablative singular)
yerel ağlardan (ablative plural)
yerel ağın (genitive singular)
yerel ağların (genitive plural)


genel ağ

genel ağ (definite accusative genel ağı, uncountable)

genel ağı (accusative definite)
genel ağ (nominative singular)
genel ağlar (nominative plural)
genel ağı (accusative definite singular)
genel ağları (accusative definite plural)
genel ağa (dative singular)
genel ağlara (dative plural)
genel ağda (locative singular)
genel ağlarda (locative plural)
genel ağdan (ablative singular)
genel ağlardan (ablative plural)
genel ağın (genitive singular)
genel ağların (genitive plural)


bikın

bikın (definite accusative bikını, plural bikınlar)

bikını (accusative definite)
bikınlar (plural)


uyku modu

uyku modu (definite accusative uyku modunu, plural uyku modları)

uyku modunu (accusative definite)
uyku modları (plural)


kerteriz

kerteriz (definite accusative kerterizı, plural kerterizlar)

kerterizı (accusative definite)
kerterizlar (plural)


lokalizer

lokalizer (definite accusative lokalizeri, plural lokalizerler)

lokalizeri (accusative definite)
lokalizerler (plural)


önbellek

önbellek (definite accusative önbelleği, plural önbellekler)

önbelleği (accusative definite)
önbellekler (plural)
önbellek (nominative singular)
önbellekler (nominative plural)
önbelleği (accusative definite singular)
önbellekleri (accusative definite plural)
önbelleğe (dative singular)
önbelleklere (dative plural)
önbellekte (locative singular)
önbelleklerde (locative plural)
önbellekten (ablative singular)
önbelleklerden (ablative plural)
önbelleğin (genitive singular)
önbelleklerin (genitive plural)


döküntü

döküntü (definite accusative döküntüyü, plural döküntüler)

döküntüyü (accusative definite)
döküntüler (plural)
döküntü (nominative singular)
döküntüler (nominative plural)
döküntüyü (accusative definite singular)
döküntüleri (accusative definite plural)
döküntüye (dative singular)
döküntülere (dative plural)
döküntüde (locative singular)
döküntülerde (locative plural)
döküntüden (ablative singular)
döküntülerden (ablative plural)
döküntünün (genitive singular)
döküntülerin (genitive plural)
döküntüm (first-person nominative singular)
döküntülerim (first-person nominative singular)
döküntün (nominative second-person singular)
döküntülerin (nominative second-person singular)
döküntüsü (nominative singular third-person)
döküntüleri (nominative singular third-person)
döküntümüz (first-person nominative plural)
döküntülerimiz (first-person nominative plural)
döküntünüz (nominative plural second-person)
döküntüleriniz (nominative plural second-person)
döküntüleri (nominative plural third-person)
döküntümü (accusative definite first-person singular)
döküntülerimi (accusative definite first-person singular)
döküntünü (accusative definite second-person singular)
döküntülerini (accusative definite second-person singular)
döküntüsünü (accusative definite singular third-person)
döküntülerini (accusative definite singular third-person)
döküntümüzü (accusative definite first-person plural)
döküntülerimizi (accusative definite first-person plural)
döküntünüzü (accusative definite plural second-person)
döküntülerinizi (accusative definite plural second-person)
döküntülerini (accusative definite plural third-person)
döküntüme (dative first-person singular)
döküntülerime (dative first-person singular)
döküntüne (dative second-person singular)
döküntülerine (dative second-person singular)
döküntüsüne (dative singular third-person)
döküntülerine (dative singular third-person)
döküntümüze (dative first-person plural)
döküntülerimize (dative first-person plural)
döküntünüze (dative plural second-person)
döküntülerinize (dative plural second-person)
döküntülerine (dative plural third-person)
döküntümde (first-person locative singular)
döküntülerimde (first-person locative singular)
döküntünde (locative second-person singular)
döküntülerinde (locative second-person singular)
döküntüsünde (locative singular third-person)
döküntülerinde (locative singular third-person)
döküntümüzde (first-person locative plural)
döküntülerimizde (first-person locative plural)
döküntünüzde (locative plural second-person)
döküntülerinizde (locative plural second-person)
döküntülerinde (locative plural third-person)
döküntümden (ablative first-person singular)
döküntülerimden (ablative first-person singular)
döküntünden (ablative second-person singular)
döküntülerinden (ablative second-person singular)
döküntüsünden (ablative singular third-person)
döküntülerinden (ablative singular third-person)
döküntümüzden (ablative first-person plural)
döküntülerimizden (ablative first-person plural)
döküntünüzden (ablative plural second-person)
döküntülerinizden (ablative plural second-person)
döküntülerinden (ablative plural third-person)
döküntümün (first-person genitive singular)
döküntülerimin (first-person genitive singular)
döküntünün (genitive second-person singular)
döküntülerinin (genitive second-person singular)
döküntüsünün (genitive singular third-person)
döküntülerinin (genitive singular third-person)
döküntümüzün (first-person genitive plural)
döküntülerimizin (first-person genitive plural)
döküntünüzün (genitive plural second-person)
döküntülerinizin (genitive plural second-person)
döküntülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دوكنتی (döküntü, “any fluid or loose material poured or thrown out”), from Ottoman Turkish دوكمك (dökmek, “to pour, to spill”), from Proto-Turkic *tök- (“to pour, to spill (a liquid”), morphologically dök- + -ün + -tü.

inh

(technical) Scrap material like paper or metal that gets spilled during production and then put back into the cycle.


kuantum bilgisayarı

head

kuantum bilgisayarı (definite accusative kuantum bilgisayarını, plural kuantum bilgisayarları)

kuantum bilgisayarını (accusative definite)
kuantum bilgisayarları (plural)
kuantum bilgisayarı (nominative singular)
kuantum bilgisayarları (nominative plural)
kuantum bilgisayarını (accusative definite singular)
kuantum bilgisayarlarını (accusative definite plural)
kuantum bilgisayarına (dative singular)
kuantum bilgisayarlarına (dative plural)
kuantum bilgisayarında (locative singular)
kuantum bilgisayarlarında (locative plural)
kuantum bilgisayarından (ablative singular)
kuantum bilgisayarlarından (ablative plural)
kuantum bilgisayarının (genitive singular)
kuantum bilgisayarlarının (genitive plural)


hibrit

hibritim (first-person predicative present singular)
hibrit miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
hibrit değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
hibrit değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
hibritsin (predicative present second-person singular)
hibrit misin? (interrogative predicative present second-person singular)
hibrit değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
hibrit değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
hibrit (predicative present singular third-person)
hibrittir (predicative present singular third-person)
hibrit mi? (interrogative predicative present singular third-person)
hibrit değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
hibrit değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
hibritiz (first-person plural predicative present)
hibrit miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
hibrit değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
hibrit değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
hibritsiniz (plural predicative present second-person)
hibrit misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
hibrit değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
hibrit değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
hibrit (plural predicative present third-person)
hibritler (plural predicative present third-person)
hibrit mi? (interrogative plural predicative present third-person)
hibritler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
hibrit değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
hibrit değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
hibrit değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
hibrittim (first-person past predicative singular)
hibrit miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
hibrit değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
hibrit değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
hibrittin (past predicative second-person singular)
hibrit miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
hibrit değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
hibrit değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
hibritti (past predicative singular third-person)
hibrit miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
hibrit değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
hibrit değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
hibrittik (first-person past plural predicative)
hibrit miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
hibrit değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
hibrit değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
hibrittiniz (past plural predicative second-person)
hibrit miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
hibrit değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
hibrit değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
hibrittiler (past plural predicative third-person)
hibrit miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
hibrit değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
hibrit değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
hibrit değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
hibritmişim (first-person past predicative singular)
hibrit miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
hibrit değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
hibrit değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
hibritmişsin (past predicative second-person singular)
hibrit miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
hibrit değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
hibrit değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
hibritmiş (past predicative singular third-person)
hibrit miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
hibrit değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
hibrit değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
hibritmişiz (first-person past plural predicative)
hibrit miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
hibrit değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
hibrit değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
hibritmişsiniz (past plural predicative second-person)
hibrit miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
hibrit değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
hibrit değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
hibritmişler (past plural predicative third-person)
hibrit miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
hibrit değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
hibrit değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
hibrit değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
hibritsem (conditional first-person predicative singular)
hibrit miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
hibrit değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
hibrit değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
hibritsen (conditional predicative second-person singular)
hibrit miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
hibrit değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
hibrit değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
hibritse (conditional predicative singular third-person)
hibrit miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
hibrit değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
hibrit değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
hibritsek (conditional first-person plural predicative)
hibrit miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
hibrit değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
hibrit değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
hibritseniz (conditional plural predicative second-person)
hibrit miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
hibrit değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
hibrit değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
hibritseler (conditional plural predicative third-person)
hibrit miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
hibrit değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
hibrit değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

(technology) Having two different power sources.


kullanıcı ismi

kullanıcı ismi (definite accusative kullanıcı ismini, plural kullanıcı isimleri)

kullanıcı ismini (accusative definite)
kullanıcı isimleri (plural)
kullanıcı ismi (nominative singular)
kullanıcı isimleri (nominative plural)
kullanıcı ismini (accusative definite singular)
kullanıcı isimlerini (accusative definite plural)
kullanıcı ismine (dative singular)
kullanıcı isimlerine (dative plural)
kullanıcı isminde (locative singular)
kullanıcı isimlerinde (locative plural)
kullanıcı isminden (ablative singular)
kullanıcı isimlerinden (ablative plural)
kullanıcı isminin (genitive singular)
kullanıcı isimlerinin (genitive plural)

From kullanıcı (“user”) + isim (“name”).


başak

başak (definite accusative başağı, plural başaklar)

başağı (accusative definite)
başaklar (plural)
başak (nominative singular)
başaklar (nominative plural)
başağı (accusative definite singular)
başakları (accusative definite plural)
başağa (dative singular)
başaklara (dative plural)
başakta (locative singular)
başaklarda (locative plural)
başaktan (ablative singular)
başaklardan (ablative plural)
başağın (genitive singular)
başakların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish باشاق (başak), itself from Proto-Turkic *bašaq (“ear”).

inh+

(weaponry) arrowhead, the pointed part of an arrow


artyakıcı

head

artyakıcı (definite accusative artyakıcıyı, plural artyakıcılar)

artyakıcıyı (accusative definite)
artyakıcılar (plural)


sabit kanatlı hava aracı

sabit kanatlı hava aracı (definite accusative sabit kanatlı hava aracını, plural sabit kanatlı hava araçları)

sabit kanatlı hava aracını (accusative definite)
sabit kanatlı hava araçları (plural)

fixed-wing aircraft
fixed-wing aircraft#English


helikopter pisti

helikopter pisti (definite accusative helikopter pistini, plural helikopter pistleri)

helikopter pistini (accusative definite)
helikopter pistleri (plural)


döner kanatlı hava aracı

döner kanatlı hava aracı (definite accusative döner kanatlı hava aracını, plural döner kanatlı hava araçları)

döner kanatlı hava aracını (accusative definite)
döner kanatlı hava araçları (plural)


delgeç

delgeç (definite accusative delgeçi, plural delgeçlar)

delgeçi (accusative definite)
delgeçlar (plural)
delgeç (nominative singular)
delgeçler (nominative plural)
delgeçi (accusative definite singular)
delgeçleri (accusative definite plural)
delgeçe (dative singular)
delgeçlere (dative plural)
delgeçte (locative singular)
delgeçlerde (locative plural)
delgeçten (ablative singular)
delgeçlerden (ablative plural)
delgeçin (genitive singular)
delgeçlerin (genitive plural)
delgeçim (first-person nominative singular)
delgeçlerim (first-person nominative singular)
delgeçin (nominative second-person singular)
delgeçlerin (nominative second-person singular)
delgeçi (nominative singular third-person)
delgeçleri (nominative singular third-person)
delgeçimiz (first-person nominative plural)
delgeçlerimiz (first-person nominative plural)
delgeçiniz (nominative plural second-person)
delgeçleriniz (nominative plural second-person)
delgeçleri (nominative plural third-person)
delgeçimi (accusative definite first-person singular)
delgeçlerimi (accusative definite first-person singular)
delgeçini (accusative definite second-person singular)
delgeçlerini (accusative definite second-person singular)
delgeçini (accusative definite singular third-person)
delgeçlerini (accusative definite singular third-person)
delgeçimizi (accusative definite first-person plural)
delgeçlerimizi (accusative definite first-person plural)
delgeçinizi (accusative definite plural second-person)
delgeçlerinizi (accusative definite plural second-person)
delgeçlerini (accusative definite plural third-person)
delgeçime (dative first-person singular)
delgeçlerime (dative first-person singular)
delgeçine (dative second-person singular)
delgeçlerine (dative second-person singular)
delgeçine (dative singular third-person)
delgeçlerine (dative singular third-person)
delgeçimize (dative first-person plural)
delgeçlerimize (dative first-person plural)
delgeçinize (dative plural second-person)
delgeçlerinize (dative plural second-person)
delgeçlerine (dative plural third-person)
delgeçimde (first-person locative singular)
delgeçlerimde (first-person locative singular)
delgeçinde (locative second-person singular)
delgeçlerinde (locative second-person singular)
delgeçinde (locative singular third-person)
delgeçlerinde (locative singular third-person)
delgeçimizde (first-person locative plural)
delgeçlerimizde (first-person locative plural)
delgeçinizde (locative plural second-person)
delgeçlerinizde (locative plural second-person)
delgeçlerinde (locative plural third-person)
delgeçimden (ablative first-person singular)
delgeçlerimden (ablative first-person singular)
delgeçinden (ablative second-person singular)
delgeçlerinden (ablative second-person singular)
delgeçinden (ablative singular third-person)
delgeçlerinden (ablative singular third-person)
delgeçimizden (ablative first-person plural)
delgeçlerimizden (ablative first-person plural)
delgeçinizden (ablative plural second-person)
delgeçlerinizden (ablative plural second-person)
delgeçlerinden (ablative plural third-person)
delgeçimin (first-person genitive singular)
delgeçlerimin (first-person genitive singular)
delgeçinin (genitive second-person singular)
delgeçlerinin (genitive second-person singular)
delgeçinin (genitive singular third-person)
delgeçlerinin (genitive singular third-person)
delgeçimizin (first-person genitive plural)
delgeçlerimizin (first-person genitive plural)
delgeçinizin (genitive plural second-person)
delgeçlerinizin (genitive plural second-person)
delgeçlerinin (genitive plural third-person)

→ Azerbaijani: dəlgəc


madenî

From Ottoman Turkish معدنی, from Arabic مَعْدِنِيّ (maʕdiniyy).


fırlatıcı

fırlatıcı (definite accusative fırlatıcıyı, plural fırlatıcılar)

fırlatıcıyı (accusative definite)
fırlatıcılar (plural)
fırlatıcı (nominative singular)
fırlatıcılar (nominative plural)
fırlatıcıyı (accusative definite singular)
fırlatıcıları (accusative definite plural)
fırlatıcıya (dative singular)
fırlatıcılara (dative plural)
fırlatıcıda (locative singular)
fırlatıcılarda (locative plural)
fırlatıcıdan (ablative singular)
fırlatıcılardan (ablative plural)
fırlatıcının (genitive singular)
fırlatıcıların (genitive plural)
fırlatıcım (first-person nominative singular)
fırlatıcılarım (first-person nominative singular)
fırlatıcın (nominative second-person singular)
fırlatıcıların (nominative second-person singular)
fırlatıcısı (nominative singular third-person)
fırlatıcıları (nominative singular third-person)
fırlatıcımız (first-person nominative plural)
fırlatıcılarımız (first-person nominative plural)
fırlatıcınız (nominative plural second-person)
fırlatıcılarınız (nominative plural second-person)
fırlatıcıları (nominative plural third-person)
fırlatıcımı (accusative definite first-person singular)
fırlatıcılarımı (accusative definite first-person singular)
fırlatıcını (accusative definite second-person singular)
fırlatıcılarını (accusative definite second-person singular)
fırlatıcısını (accusative definite singular third-person)
fırlatıcılarını (accusative definite singular third-person)
fırlatıcımızı (accusative definite first-person plural)
fırlatıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
fırlatıcınızı (accusative definite plural second-person)
fırlatıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
fırlatıcılarını (accusative definite plural third-person)
fırlatıcıma (dative first-person singular)
fırlatıcılarıma (dative first-person singular)
fırlatıcına (dative second-person singular)
fırlatıcılarına (dative second-person singular)
fırlatıcısına (dative singular third-person)
fırlatıcılarına (dative singular third-person)
fırlatıcımıza (dative first-person plural)
fırlatıcılarımıza (dative first-person plural)
fırlatıcınıza (dative plural second-person)
fırlatıcılarınıza (dative plural second-person)
fırlatıcılarına (dative plural third-person)
fırlatıcımda (first-person locative singular)
fırlatıcılarımda (first-person locative singular)
fırlatıcında (locative second-person singular)
fırlatıcılarında (locative second-person singular)
fırlatıcısında (locative singular third-person)
fırlatıcılarında (locative singular third-person)
fırlatıcımızda (first-person locative plural)
fırlatıcılarımızda (first-person locative plural)
fırlatıcınızda (locative plural second-person)
fırlatıcılarınızda (locative plural second-person)
fırlatıcılarında (locative plural third-person)
fırlatıcımdan (ablative first-person singular)
fırlatıcılarımdan (ablative first-person singular)
fırlatıcından (ablative second-person singular)
fırlatıcılarından (ablative second-person singular)
fırlatıcısından (ablative singular third-person)
fırlatıcılarından (ablative singular third-person)
fırlatıcımızdan (ablative first-person plural)
fırlatıcılarımızdan (ablative first-person plural)
fırlatıcınızdan (ablative plural second-person)
fırlatıcılarınızdan (ablative plural second-person)
fırlatıcılarından (ablative plural third-person)
fırlatıcımın (first-person genitive singular)
fırlatıcılarımın (first-person genitive singular)
fırlatıcının (genitive second-person singular)
fırlatıcılarının (genitive second-person singular)
fırlatıcısının (genitive singular third-person)
fırlatıcılarının (genitive singular third-person)
fırlatıcımızın (first-person genitive plural)
fırlatıcılarımızın (first-person genitive plural)
fırlatıcınızın (genitive plural second-person)
fırlatıcılarınızın (genitive plural second-person)
fırlatıcılarının (genitive plural third-person)
fırlatıcıyım (first-person singular)
fırlatıcılarım (first-person singular)
fırlatıcısın (second-person singular)
fırlatıcılarsın (second-person singular)
fırlatıcı (singular third-person)
fırlatıcıdır (singular third-person)
fırlatıcılar (singular third-person)
fırlatıcılardır (singular third-person)
fırlatıcıyız (first-person plural)
fırlatıcılarız (first-person plural)
fırlatıcısınız (plural second-person)
fırlatıcılarsınız (plural second-person)
fırlatıcılar (plural third-person)
fırlatıcılardır (plural third-person)

Equivalent to fırlat- (“to throw”) + -ıcı.


komut

komut (definite accusative komutu, plural komutlar)

komutu (accusative definite)
komutlar (plural)

Most likely an imitation of French commander, in lieu of kumanda; see also komutan.


yazdırmak

yazdırmak (third-person singular simple present yazdırır)

yazdırır (present singular third-person)


çaldırmak

çaldırmak (third-person singular simple present çaldırır)

çaldırır (present singular third-person)

(transitive, telephony) to give someone a missed call


ölütmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

ölütürmüşsün

ölütürmüşsünüz

ölütmüşsünüz

ölütmek (infinitive)
ölüten (imperfective impersonal participle)
ölütmüş (impersonal participle perfective)
ölütecek (impersonal participle prospective)
ölüttüğüm (non-prospective participle personal)
ölüttüğün (non-prospective participle personal)
ölüttüğü (non-prospective participle personal)
ölüttüğümüz (non-prospective participle personal)
ölüttüğünüz (non-prospective participle personal)
ölüttükleri (non-prospective participle personal)
ölüteceğim (participle personal prospective)
ölüteceğin (participle personal prospective)
ölüteceği (participle personal prospective)
ölüteceğimiz (participle personal prospective)
ölüteceğiniz (participle personal prospective)
ölütecekleri (participle personal prospective)
ölütme (noun-from-verb)
ölütüş (adverbial)
ölütürüm (aorist first-person indicative present singular)
ölütürsün (aorist indicative present second-person singular)
ölütür (aorist indicative present singular third-person)
ölütürüz (aorist first-person indicative plural present)
ölütürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ölütürler (aorist indicative plural present third-person)
ölütüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölütüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölütüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölütüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölütüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölütüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölüttüm (first-person indicative past perfective singular)
ölüttün (indicative past perfective second-person singular)
ölüttü (indicative past perfective singular third-person)
ölüttük (first-person indicative past perfective plural)
ölüttünüz (indicative past perfective plural second-person)
ölüttüler (indicative past perfective plural third-person)
ölütüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölütüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölütüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölütüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölütüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölütüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ölütüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ölüteceğim (first-person future indicative singular)
ölüteceksin (future indicative second-person singular)
ölütecek (future indicative singular third-person)
ölüteceğiz (first-person future indicative plural)
ölüteceksiniz (future indicative plural second-person)
ölütecekler (future indicative plural third-person)
ölütmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ölütmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ölütmüş (inferential perfective singular third-person)
ölütmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ölütmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ölütmüşler (inferential perfective plural third-person)
ölütürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ölütürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ölütürmüş (aorist inferential singular third-person)
ölütürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ölütürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ölütürlermiş (or ölütürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ölütüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölütüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölütüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölütüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölütüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölütüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölütsem (conditional first-person singular)
ölütsen (conditional second-person singular)
ölütse (conditional singular third-person)
ölütsek (conditional first-person plural)
ölütseniz (conditional plural second-person)
ölütseler (conditional plural third-person)
ölütseydim (conditional first-person perfective singular)
ölütseydin (conditional perfective second-person singular)
ölütseydi (conditional perfective singular third-person)
ölütseydik (conditional first-person perfective plural)
ölütseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölütseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölüteyim (first-person optative singular)
ölütesin (optative second-person singular)
ölüte (optative singular third-person)
ölütelim (first-person optative plural)
ölütesiniz (optative plural second-person)
ölüteler (optative plural third-person)
ölütmekteyim (first-person progressive singular)
ölütmektesin (progressive second-person singular)
ölütmekte (progressive singular third-person)
ölütmekteyiz (first-person plural progressive)
ölütmektesiniz (plural progressive second-person)
ölütmekteler (plural progressive third-person)
ölütmeliyim (first-person necessitative singular)
ölütmelisin (necessitative second-person singular)
ölütmeli (necessitative singular third-person)
ölütmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölütmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölütmeliler (necessitative plural third-person)
ölüt (imperative second-person singular)
ölütsün (imperative singular third-person)
ölütün (imperative plural second-person)
ölütsünler (imperative plural third-person)
ölütür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ölütür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ölütür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ölütür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ölütür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ölütürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölütüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölütüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölütüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölütüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölütüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölütüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölüttüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
ölüttün mü? (indicative past perfective second-person singular)
ölüttü mü? (indicative past perfective singular third-person)
ölüttük mü? (first-person indicative past perfective plural)
ölüttünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
ölüttüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölütüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölütüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölütüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölütüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölütüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölütüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölütecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölütecek misin? (future indicative second-person singular)
ölütecek mi? (future indicative singular third-person)
ölütecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölütecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölütecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölütmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ölütmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ölütmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ölütmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ölütmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ölütmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölütür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ölütür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ölütür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ölütür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ölütür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ölütürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölütüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölütüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölütüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölütüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölütüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölütüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölütsem mi? (conditional first-person singular)
ölütsen mi? (conditional second-person singular)
ölütse mi? (conditional singular third-person)
ölütsek mi? (conditional first-person plural)
ölütseniz mi? (conditional plural second-person)
ölütseler mi? (conditional plural third-person)
ölütse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölütse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölütse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölütse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölütse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölütseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölütmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölütmekte misin? (progressive second-person singular)
ölütmekte mi? (progressive singular third-person)
ölütmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölütmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölütmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölütmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölütmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölütmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölütmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölütmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölütmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölütmemek (infinitive negative)
ölütmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölütmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölütmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölütmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölütmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölütmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölütmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölütmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölütmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölütmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölütmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölütmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölütmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölütmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölütmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölütmeme (negative noun-from-verb)
ölütmeyüş (adverbial negative)
ölütmem (aorist first-person indicative present singular)
ölütmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölütmez (aorist indicative present singular third-person)
ölütmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölütmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölütmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölütmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölütmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölütmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölütmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölütmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölütmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölütmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölütmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölütmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölütmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölütmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölütmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölütmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölütmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölütmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölütmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölütmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölütmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölütmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölütmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölütmeyecek (future indicative singular third-person)
ölütmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölütmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölütmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölütmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölütmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölütmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölütmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölütmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölütmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölütmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölütmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölütmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölütmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölütmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölütmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölütmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölütmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölütmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölütmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölütmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölütmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölütmesem (conditional first-person singular)
ölütmesen (conditional second-person singular)
ölütmese (conditional singular third-person)
ölütmesek (conditional first-person plural)
ölütmeseniz (conditional plural second-person)
ölütmeseler (conditional plural third-person)
ölütmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölütmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölütmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölütmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölütmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölütmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölütmeyeyim (first-person optative singular)
ölütmeyesin (optative second-person singular)
ölütmeye (optative singular third-person)
ölütmeyelim (first-person optative plural)
ölütmeyesiniz (optative plural second-person)
ölütmeyeler (optative plural third-person)
ölütmemekteyim (first-person progressive singular)
ölütmemektesin (progressive second-person singular)
ölütmemekte (progressive singular third-person)
ölütmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölütmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölütmemekteler (plural progressive third-person)
ölütmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölütmemelisin (necessitative second-person singular)
ölütmemeli (necessitative singular third-person)
ölütmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölütmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölütmemeliler (necessitative plural third-person)
ölütme (imperative second-person singular)
ölütmesin (imperative singular third-person)
ölütmeyin (imperative plural second-person)
ölütmesinler (imperative plural third-person)
ölütmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölütmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölütmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölütmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölütmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölütmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölütmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölütmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölütmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölütmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölütmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölütmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölütmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölütmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölütmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölütmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölütmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölütmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölütmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölütmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölütmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölütmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölütmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölütmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölütmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölütmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölütmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölütmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölütmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölütmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölütmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölütmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölütmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölütmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölütmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölütmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölütmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölütmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölütmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölütmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölütmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölütmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölütmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölütmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölütmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölütmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölütmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölütmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölütmesem mi? (conditional first-person singular)
ölütmesen mi? (conditional second-person singular)
ölütmese mi? (conditional singular third-person)
ölütmesek mi? (conditional first-person plural)
ölütmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölütmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölütmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölütmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölütmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölütmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölütmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölütmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölütmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölütmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölütmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölütmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölütmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölütmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölütmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölütmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölütmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölütmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölütmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölütmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?]. By surface analysis, öl (“wet”) + -e + -t.

surf

Bu kömür bu demiri ölütmez.


anakart

head

anakart (definite accusative anakartı, plural anakartlar)

anakartı (accusative definite)
anakartlar (plural)
anakart (nominative singular)
anakartlar (nominative plural)
anakartı (accusative definite singular)
anakartları (accusative definite plural)
anakarta (dative singular)
anakartlara (dative plural)
anakartta (locative singular)
anakartlarda (locative plural)
anakarttan (ablative singular)
anakartlardan (ablative plural)
anakartın (genitive singular)
anakartların (genitive plural)
anakartım (first-person nominative singular)
anakartlarım (first-person nominative singular)
anakartın (nominative second-person singular)
anakartların (nominative second-person singular)
anakartı (nominative singular third-person)
anakartları (nominative singular third-person)
anakartımız (first-person nominative plural)
anakartlarımız (first-person nominative plural)
anakartınız (nominative plural second-person)
anakartlarınız (nominative plural second-person)
anakartları (nominative plural third-person)
anakartımı (accusative definite first-person singular)
anakartlarımı (accusative definite first-person singular)
anakartını (accusative definite second-person singular)
anakartlarını (accusative definite second-person singular)
anakartını (accusative definite singular third-person)
anakartlarını (accusative definite singular third-person)
anakartımızı (accusative definite first-person plural)
anakartlarımızı (accusative definite first-person plural)
anakartınızı (accusative definite plural second-person)
anakartlarınızı (accusative definite plural second-person)
anakartlarını (accusative definite plural third-person)
anakartıma (dative first-person singular)
anakartlarıma (dative first-person singular)
anakartına (dative second-person singular)
anakartlarına (dative second-person singular)
anakartına (dative singular third-person)
anakartlarına (dative singular third-person)
anakartımıza (dative first-person plural)
anakartlarımıza (dative first-person plural)
anakartınıza (dative plural second-person)
anakartlarınıza (dative plural second-person)
anakartlarına (dative plural third-person)
anakartımda (first-person locative singular)
anakartlarımda (first-person locative singular)
anakartında (locative second-person singular)
anakartlarında (locative second-person singular)
anakartında (locative singular third-person)
anakartlarında (locative singular third-person)
anakartımızda (first-person locative plural)
anakartlarımızda (first-person locative plural)
anakartınızda (locative plural second-person)
anakartlarınızda (locative plural second-person)
anakartlarında (locative plural third-person)
anakartımdan (ablative first-person singular)
anakartlarımdan (ablative first-person singular)
anakartından (ablative second-person singular)
anakartlarından (ablative second-person singular)
anakartından (ablative singular third-person)
anakartlarından (ablative singular third-person)
anakartımızdan (ablative first-person plural)
anakartlarımızdan (ablative first-person plural)
anakartınızdan (ablative plural second-person)
anakartlarınızdan (ablative plural second-person)
anakartlarından (ablative plural third-person)
anakartımın (first-person genitive singular)
anakartlarımın (first-person genitive singular)
anakartının (genitive second-person singular)
anakartlarının (genitive second-person singular)
anakartının (genitive singular third-person)
anakartlarının (genitive singular third-person)
anakartımızın (first-person genitive plural)
anakartlarımızın (first-person genitive plural)
anakartınızın (genitive plural second-person)
anakartlarınızın (genitive plural second-person)
anakartlarının (genitive plural third-person)
anakartım (first-person singular)
anakartlarım (first-person singular)
anakartsın (second-person singular)
anakartlarsın (second-person singular)
anakart (singular third-person)
anakarttır (singular third-person)
anakartlar (singular third-person)
anakartlardır (singular third-person)
anakartız (first-person plural)
anakartlarız (first-person plural)
anakartsınız (plural second-person)
anakartlarsınız (plural second-person)
anakartlar (plural third-person)
anakartlardır (plural third-person)

ana (“mother”) + kart (“card”), calque of French carte mère.


dansite

dansite (definite accusative dansiteyi, plural dansiteler)

dansiteyi (accusative definite)
dansiteler (plural)