aile planlaması

head

aile planlaması (definite accusative aile planlamasını, uncountable)

aile planlamasını (accusative definite)
aile planlaması (nominative singular)
aile planlamaları (nominative plural)
aile planlamasını (accusative definite singular)
aile planlamalarını (accusative definite plural)
aile planlamasına (dative singular)
aile planlamalarına (dative plural)
aile planlamasında (locative singular)
aile planlamalarında (locative plural)
aile planlamasından (ablative singular)
aile planlamalarından (ablative plural)
aile planlamasının (genitive singular)
aile planlamalarının (genitive plural)


kalıplaşmış yargı

kalıplaşmış yargı (definite accusative kalıplaşmış yargıyı, plural kalıplaşmış yargılar)

kalıplaşmış yargıyı (accusative definite)
kalıplaşmış yargılar (plural)


kavim

kavim (definite accusative kavmi, plural kavimler or (dated) akvam)

kavmi (accusative definite)
kavimler (plural)
akvam (dated plural)
kavim (nominative singular)
kavimler (nominative plural)
kavmi (accusative definite singular)
kavimleri (accusative definite plural)
kavme (dative singular)
kavimlere (dative plural)
kavimde (locative singular)
kavimlerde (locative plural)
kavimden (ablative singular)
kavimlerden (ablative plural)
kavmin (genitive singular)
kavimlerin (genitive plural)
kavmim (first-person nominative singular)
kavimlerim (first-person nominative singular)
kavmin (nominative second-person singular)
kavimlerin (nominative second-person singular)
kavmi (nominative singular third-person)
kavimleri (nominative singular third-person)
kavmimiz (first-person nominative plural)
kavimlerimiz (first-person nominative plural)
kavminiz (nominative plural second-person)
kavimleriniz (nominative plural second-person)
kavimleri (nominative plural third-person)
kavmimi (accusative definite first-person singular)
kavimlerimi (accusative definite first-person singular)
kavmini (accusative definite second-person singular)
kavimlerini (accusative definite second-person singular)
kavmini (accusative definite singular third-person)
kavimlerini (accusative definite singular third-person)
kavmimizi (accusative definite first-person plural)
kavimlerimizi (accusative definite first-person plural)
kavminizi (accusative definite plural second-person)
kavimlerinizi (accusative definite plural second-person)
kavimlerini (accusative definite plural third-person)
kavmime (dative first-person singular)
kavimlerime (dative first-person singular)
kavmine (dative second-person singular)
kavimlerine (dative second-person singular)
kavmine (dative singular third-person)
kavimlerine (dative singular third-person)
kavmimize (dative first-person plural)
kavimlerimize (dative first-person plural)
kavminize (dative plural second-person)
kavimlerinize (dative plural second-person)
kavimlerine (dative plural third-person)
kavmimde (first-person locative singular)
kavimlerimde (first-person locative singular)
kavminde (locative second-person singular)
kavimlerinde (locative second-person singular)
kavminde (locative singular third-person)
kavimlerinde (locative singular third-person)
kavmimizde (first-person locative plural)
kavimlerimizde (first-person locative plural)
kavminizde (locative plural second-person)
kavimlerinizde (locative plural second-person)
kavimlerinde (locative plural third-person)
kavmimden (ablative first-person singular)
kavimlerimden (ablative first-person singular)
kavminden (ablative second-person singular)
kavimlerinden (ablative second-person singular)
kavminden (ablative singular third-person)
kavimlerinden (ablative singular third-person)
kavmimizden (ablative first-person plural)
kavimlerimizden (ablative first-person plural)
kavminizden (ablative plural second-person)
kavimlerinizden (ablative plural second-person)
kavimlerinden (ablative plural third-person)
kavmimin (first-person genitive singular)
kavimlerimin (first-person genitive singular)
kavminin (genitive second-person singular)
kavimlerinin (genitive second-person singular)
kavminin (genitive singular third-person)
kavimlerinin (genitive singular third-person)
kavmimizin (first-person genitive plural)
kavimlerimizin (first-person genitive plural)
kavminizin (genitive plural second-person)
kavimlerinizin (genitive plural second-person)
kavimlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوم (ḳavm, “a party, group, class of people, a people, nation”), from Old Anatolian Turkish قوم (qevm), from Arabic قَوْم (qawm, “people, nation, tribe”), from قَامَ (qāma, “to rise, to stand up”).

der

(sociology) A group of people who share a common culture, language, traditions, as well as ancestry; a people, nation, tribe.


oymak

head

oymak (definite accusative oymağı, plural oymaklar)

oymağı (accusative definite)
oymaklar (plural)
oymak (nominative singular)
oymaklar (nominative plural)
oymağı (accusative definite singular)
oymakları (accusative definite plural)
oymağa (dative singular)
oymaklara (dative plural)
oymakta (locative singular)
oymaklarda (locative plural)
oymaktan (ablative singular)
oymaklardan (ablative plural)
oymağın (genitive singular)
oymakların (genitive plural)
oymağım (first-person nominative singular)
oymaklarım (first-person nominative singular)
oymağın (nominative second-person singular)
oymakların (nominative second-person singular)
oymağı (nominative singular third-person)
oymakları (nominative singular third-person)
oymağımız (first-person nominative plural)
oymaklarımız (first-person nominative plural)
oymağınız (nominative plural second-person)
oymaklarınız (nominative plural second-person)
oymakları (nominative plural third-person)
oymağımı (accusative definite first-person singular)
oymaklarımı (accusative definite first-person singular)
oymağını (accusative definite second-person singular)
oymaklarını (accusative definite second-person singular)
oymağını (accusative definite singular third-person)
oymaklarını (accusative definite singular third-person)
oymağımızı (accusative definite first-person plural)
oymaklarımızı (accusative definite first-person plural)
oymağınızı (accusative definite plural second-person)
oymaklarınızı (accusative definite plural second-person)
oymaklarını (accusative definite plural third-person)
oymağıma (dative first-person singular)
oymaklarıma (dative first-person singular)
oymağına (dative second-person singular)
oymaklarına (dative second-person singular)
oymağına (dative singular third-person)
oymaklarına (dative singular third-person)
oymağımıza (dative first-person plural)
oymaklarımıza (dative first-person plural)
oymağınıza (dative plural second-person)
oymaklarınıza (dative plural second-person)
oymaklarına (dative plural third-person)
oymağımda (first-person locative singular)
oymaklarımda (first-person locative singular)
oymağında (locative second-person singular)
oymaklarında (locative second-person singular)
oymağında (locative singular third-person)
oymaklarında (locative singular third-person)
oymağımızda (first-person locative plural)
oymaklarımızda (first-person locative plural)
oymağınızda (locative plural second-person)
oymaklarınızda (locative plural second-person)
oymaklarında (locative plural third-person)
oymağımdan (ablative first-person singular)
oymaklarımdan (ablative first-person singular)
oymağından (ablative second-person singular)
oymaklarından (ablative second-person singular)
oymağından (ablative singular third-person)
oymaklarından (ablative singular third-person)
oymağımızdan (ablative first-person plural)
oymaklarımızdan (ablative first-person plural)
oymağınızdan (ablative plural second-person)
oymaklarınızdan (ablative plural second-person)
oymaklarından (ablative plural third-person)
oymağımın (first-person genitive singular)
oymaklarımın (first-person genitive singular)
oymağının (genitive second-person singular)
oymaklarının (genitive second-person singular)
oymağının (genitive singular third-person)
oymaklarının (genitive singular third-person)
oymağımızın (first-person genitive plural)
oymaklarımızın (first-person genitive plural)
oymağınızın (genitive plural second-person)
oymaklarınızın (genitive plural second-person)
oymaklarının (genitive plural third-person)
oymağım (first-person singular)
oymaklarım (first-person singular)
oymaksın (second-person singular)
oymaklarsın (second-person singular)
oymak (singular third-person)
oymaktır (singular third-person)
oymaklar (singular third-person)
oymaklardır (singular third-person)
oymağız (first-person plural)
oymaklarız (first-person plural)
oymaksınız (plural second-person)
oymaklarsınız (plural second-person)
oymaklar (plural third-person)
oymaklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اویماق, from Mongolian аймаг (ajmag). Cognate with Yakut аймах (aymaq).


aşiret

aşīret (definite accusative aşireti, plural aşiretler)

aşīret (canonical)
aşireti (accusative definite)
aşiretler (plural)
aşiret (nominative singular)
aşiretler (nominative plural)
aşireti (accusative definite singular)
aşiretleri (accusative definite plural)
aşirete (dative singular)
aşiretlere (dative plural)
aşirette (locative singular)
aşiretlerde (locative plural)
aşiretten (ablative singular)
aşiretlerden (ablative plural)
aşiretin (genitive singular)
aşiretlerin (genitive plural)
aşiretim (first-person nominative singular)
aşiretlerim (first-person nominative singular)
aşiretin (nominative second-person singular)
aşiretlerin (nominative second-person singular)
aşireti (nominative singular third-person)
aşiretleri (nominative singular third-person)
aşiretimiz (first-person nominative plural)
aşiretlerimiz (first-person nominative plural)
aşiretiniz (nominative plural second-person)
aşiretleriniz (nominative plural second-person)
aşiretleri (nominative plural third-person)
aşiretimi (accusative definite first-person singular)
aşiretlerimi (accusative definite first-person singular)
aşiretini (accusative definite second-person singular)
aşiretlerini (accusative definite second-person singular)
aşiretini (accusative definite singular third-person)
aşiretlerini (accusative definite singular third-person)
aşiretimizi (accusative definite first-person plural)
aşiretlerimizi (accusative definite first-person plural)
aşiretinizi (accusative definite plural second-person)
aşiretlerinizi (accusative definite plural second-person)
aşiretlerini (accusative definite plural third-person)
aşiretime (dative first-person singular)
aşiretlerime (dative first-person singular)
aşiretine (dative second-person singular)
aşiretlerine (dative second-person singular)
aşiretine (dative singular third-person)
aşiretlerine (dative singular third-person)
aşiretimize (dative first-person plural)
aşiretlerimize (dative first-person plural)
aşiretinize (dative plural second-person)
aşiretlerinize (dative plural second-person)
aşiretlerine (dative plural third-person)
aşiretimde (first-person locative singular)
aşiretlerimde (first-person locative singular)
aşiretinde (locative second-person singular)
aşiretlerinde (locative second-person singular)
aşiretinde (locative singular third-person)
aşiretlerinde (locative singular third-person)
aşiretimizde (first-person locative plural)
aşiretlerimizde (first-person locative plural)
aşiretinizde (locative plural second-person)
aşiretlerinizde (locative plural second-person)
aşiretlerinde (locative plural third-person)
aşiretimden (ablative first-person singular)
aşiretlerimden (ablative first-person singular)
aşiretinden (ablative second-person singular)
aşiretlerinden (ablative second-person singular)
aşiretinden (ablative singular third-person)
aşiretlerinden (ablative singular third-person)
aşiretimizden (ablative first-person plural)
aşiretlerimizden (ablative first-person plural)
aşiretinizden (ablative plural second-person)
aşiretlerinizden (ablative plural second-person)
aşiretlerinden (ablative plural third-person)
aşiretimin (first-person genitive singular)
aşiretlerimin (first-person genitive singular)
aşiretinin (genitive second-person singular)
aşiretlerinin (genitive second-person singular)
aşiretinin (genitive singular third-person)
aşiretlerinin (genitive singular third-person)
aşiretimizin (first-person genitive plural)
aşiretlerimizin (first-person genitive plural)
aşiretinizin (genitive plural second-person)
aşiretlerinizin (genitive plural second-person)
aşiretlerinin (genitive plural third-person)
aşiretim (first-person singular)
aşiretlerim (first-person singular)
aşiretsin (second-person singular)
aşiretlersin (second-person singular)
aşiret (singular third-person)
aşirettir (singular third-person)
aşiretler (singular third-person)
aşiretlerdir (singular third-person)
aşiretiz (first-person plural)
aşiretleriz (first-person plural)
aşiretsiniz (plural second-person)
aşiretlersiniz (plural second-person)
aşiretler (plural third-person)
aşiretlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish عشیرت (aşiret), from Arabic عَشِيرَةْ (ʕašīrat).

der

Arabic عَشِيرَةْ (ʕašīrat)


kuşak

head

kuşak (definite accusative kuşağı, plural kuşaklar)

kuşağı (accusative definite)
kuşaklar (plural)
kuşak (nominative singular)
kuşaklar (nominative plural)
kuşağı (accusative definite singular)
kuşakları (accusative definite plural)
kuşağa (dative singular)
kuşaklara (dative plural)
kuşakta (locative singular)
kuşaklarda (locative plural)
kuşaktan (ablative singular)
kuşaklardan (ablative plural)
kuşağın (genitive singular)
kuşakların (genitive plural)
kuşağım (first-person nominative singular)
kuşaklarım (first-person nominative singular)
kuşağın (nominative second-person singular)
kuşakların (nominative second-person singular)
kuşağı (nominative singular third-person)
kuşakları (nominative singular third-person)
kuşağımız (first-person nominative plural)
kuşaklarımız (first-person nominative plural)
kuşağınız (nominative plural second-person)
kuşaklarınız (nominative plural second-person)
kuşakları (nominative plural third-person)
kuşağımı (accusative definite first-person singular)
kuşaklarımı (accusative definite first-person singular)
kuşağını (accusative definite second-person singular)
kuşaklarını (accusative definite second-person singular)
kuşağını (accusative definite singular third-person)
kuşaklarını (accusative definite singular third-person)
kuşağımızı (accusative definite first-person plural)
kuşaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kuşağınızı (accusative definite plural second-person)
kuşaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kuşaklarını (accusative definite plural third-person)
kuşağıma (dative first-person singular)
kuşaklarıma (dative first-person singular)
kuşağına (dative second-person singular)
kuşaklarına (dative second-person singular)
kuşağına (dative singular third-person)
kuşaklarına (dative singular third-person)
kuşağımıza (dative first-person plural)
kuşaklarımıza (dative first-person plural)
kuşağınıza (dative plural second-person)
kuşaklarınıza (dative plural second-person)
kuşaklarına (dative plural third-person)
kuşağımda (first-person locative singular)
kuşaklarımda (first-person locative singular)
kuşağında (locative second-person singular)
kuşaklarında (locative second-person singular)
kuşağında (locative singular third-person)
kuşaklarında (locative singular third-person)
kuşağımızda (first-person locative plural)
kuşaklarımızda (first-person locative plural)
kuşağınızda (locative plural second-person)
kuşaklarınızda (locative plural second-person)
kuşaklarında (locative plural third-person)
kuşağımdan (ablative first-person singular)
kuşaklarımdan (ablative first-person singular)
kuşağından (ablative second-person singular)
kuşaklarından (ablative second-person singular)
kuşağından (ablative singular third-person)
kuşaklarından (ablative singular third-person)
kuşağımızdan (ablative first-person plural)
kuşaklarımızdan (ablative first-person plural)
kuşağınızdan (ablative plural second-person)
kuşaklarınızdan (ablative plural second-person)
kuşaklarından (ablative plural third-person)
kuşağımın (first-person genitive singular)
kuşaklarımın (first-person genitive singular)
kuşağının (genitive second-person singular)
kuşaklarının (genitive second-person singular)
kuşağının (genitive singular third-person)
kuşaklarının (genitive singular third-person)
kuşağımızın (first-person genitive plural)
kuşaklarımızın (first-person genitive plural)
kuşağınızın (genitive plural second-person)
kuşaklarınızın (genitive plural second-person)
kuşaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوشاق, from Ottoman Turkish قوشامق (kuşamak). Ultimately from Proto-Turkic *kur.

2022 June 14, Ateş İlyas Başsoy, “Ergen muhalefeti”, BirGün website:
Belki de hepimiz ergeniz, hepimiz Z Kuşağı’yız.
Maybe we’re all adolescents, we’re all Generation Z.


eksantrik

eksantrikyim (first-person present singular)
eksantrik miyim? (first-person present singular)
eksantriksin (present second-person singular)
eksantrik misin? (present second-person singular)
eksantrik (present singular third-person)
eksantrikdir (present singular third-person)
eksantrik mi? (present singular third-person)
eksantrikyiz (first-person plural present)
eksantrik miyiz? (first-person plural present)
eksantriksiniz (plural present second-person)
eksantrik misiniz? (plural present second-person)
eksantrik (plural present third-person)
eksantrikler (plural present third-person)
eksantrik mi? (plural present third-person)
eksantrikler mi? (plural present third-person)
eksantrikydim (first-person past singular)
eksantrik miydim? (first-person past singular)
eksantrikydin (past second-person singular)
eksantrik miydin? (past second-person singular)
eksantrikydi (past singular third-person)
eksantrik miydi? (past singular third-person)
eksantrikydik (first-person past plural)
eksantrik miydik? (first-person past plural)
eksantrikydiniz (past plural second-person)
eksantrik miydiniz? (past plural second-person)
eksantrikydiler (past plural third-person)
eksantrik miydiler? (past plural third-person)
eksantrikymişim (first-person past singular)
eksantrik miymişim? (first-person past singular)
eksantrikymişsin (past second-person singular)
eksantrik miymişsin? (past second-person singular)
eksantrikymiş (past singular third-person)
eksantrik miymiş? (past singular third-person)
eksantrikymişiz (first-person past plural)
eksantrik miymişiz? (first-person past plural)
eksantrikymişsiniz (past plural second-person)
eksantrik miymişsiniz? (past plural second-person)
eksantrikymişler (past plural third-person)
eksantrik miymişler? (past plural third-person)
eksantrikysem (conditional first-person singular)
eksantrik miysem? (conditional first-person singular)
eksantrikysen (conditional second-person singular)
eksantrik miysen? (conditional second-person singular)
eksantrikyse (conditional singular third-person)
eksantrik miyse? (conditional singular third-person)
eksantrikysek (conditional first-person plural)
eksantrik miysek? (conditional first-person plural)
eksantrikyseniz (conditional plural second-person)
eksantrik miyseniz? (conditional plural second-person)
eksantrikyseler (conditional plural third-person)
eksantrik miyseler? (conditional plural third-person)

From French excentrique, from Medieval Latin excentricus.


kopuntu

kopuntu (definite accusative kopuntuyu, plural kopuntular)

kopuntuyu (accusative definite)
kopuntular (plural)
kopuntu (nominative singular)
kopuntular (nominative plural)
kopuntuyu (accusative definite singular)
kopuntuları (accusative definite plural)
kopuntuya (dative singular)
kopuntulara (dative plural)
kopuntuda (locative singular)
kopuntularda (locative plural)
kopuntudan (ablative singular)
kopuntulardan (ablative plural)
kopuntunun (genitive singular)
kopuntuların (genitive plural)
kopuntum (first-person nominative singular)
kopuntularım (first-person nominative singular)
kopuntun (nominative second-person singular)
kopuntuların (nominative second-person singular)
kopuntusu (nominative singular third-person)
kopuntuları (nominative singular third-person)
kopuntumuz (first-person nominative plural)
kopuntularımız (first-person nominative plural)
kopuntunuz (nominative plural second-person)
kopuntularınız (nominative plural second-person)
kopuntuları (nominative plural third-person)
kopuntumu (accusative definite first-person singular)
kopuntularımı (accusative definite first-person singular)
kopuntunu (accusative definite second-person singular)
kopuntularını (accusative definite second-person singular)
kopuntusunu (accusative definite singular third-person)
kopuntularını (accusative definite singular third-person)
kopuntumuzu (accusative definite first-person plural)
kopuntularımızı (accusative definite first-person plural)
kopuntunuzu (accusative definite plural second-person)
kopuntularınızı (accusative definite plural second-person)
kopuntularını (accusative definite plural third-person)
kopuntuma (dative first-person singular)
kopuntularıma (dative first-person singular)
kopuntuna (dative second-person singular)
kopuntularına (dative second-person singular)
kopuntusuna (dative singular third-person)
kopuntularına (dative singular third-person)
kopuntumuza (dative first-person plural)
kopuntularımıza (dative first-person plural)
kopuntunuza (dative plural second-person)
kopuntularınıza (dative plural second-person)
kopuntularına (dative plural third-person)
kopuntumda (first-person locative singular)
kopuntularımda (first-person locative singular)
kopuntunda (locative second-person singular)
kopuntularında (locative second-person singular)
kopuntusunda (locative singular third-person)
kopuntularında (locative singular third-person)
kopuntumuzda (first-person locative plural)
kopuntularımızda (first-person locative plural)
kopuntunuzda (locative plural second-person)
kopuntularınızda (locative plural second-person)
kopuntularında (locative plural third-person)
kopuntumdan (ablative first-person singular)
kopuntularımdan (ablative first-person singular)
kopuntundan (ablative second-person singular)
kopuntularından (ablative second-person singular)
kopuntusundan (ablative singular third-person)
kopuntularından (ablative singular third-person)
kopuntumuzdan (ablative first-person plural)
kopuntularımızdan (ablative first-person plural)
kopuntunuzdan (ablative plural second-person)
kopuntularınızdan (ablative plural second-person)
kopuntularından (ablative plural third-person)
kopuntumun (first-person genitive singular)
kopuntularımın (first-person genitive singular)
kopuntunun (genitive second-person singular)
kopuntularının (genitive second-person singular)
kopuntusunun (genitive singular third-person)
kopuntularının (genitive singular third-person)
kopuntumuzun (first-person genitive plural)
kopuntularımızın (first-person genitive plural)
kopuntunuzun (genitive plural second-person)
kopuntularınızın (genitive plural second-person)
kopuntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوپمق (ḳopmaḳ, “to break off, to start off, to begin”), from Proto-Turkic *kop- (“to come out, to move out”), morphologically kop- + -un + -tu.

der

(sociology) A minority living away from their homeland; diaspora.


eşitlik

head

eşitlik (definite accusative eşitliği, plural eşitlikler)

eşitliği (accusative definite)
eşitlikler (plural)
eşitlik (nominative singular)
eşitlikler (nominative plural)
eşitliği (accusative definite singular)
eşitlikleri (accusative definite plural)
eşitliğe (dative singular)
eşitliklere (dative plural)
eşitlikte (locative singular)
eşitliklerde (locative plural)
eşitlikten (ablative singular)
eşitliklerden (ablative plural)
eşitliğin (genitive singular)
eşitliklerin (genitive plural)
eşitliğim (first-person nominative singular)
eşitliklerim (first-person nominative singular)
eşitliğin (nominative second-person singular)
eşitliklerin (nominative second-person singular)
eşitliği (nominative singular third-person)
eşitlikleri (nominative singular third-person)
eşitliğimiz (first-person nominative plural)
eşitliklerimiz (first-person nominative plural)
eşitliğiniz (nominative plural second-person)
eşitlikleriniz (nominative plural second-person)
eşitlikleri (nominative plural third-person)
eşitliğimi (accusative definite first-person singular)
eşitliklerimi (accusative definite first-person singular)
eşitliğini (accusative definite second-person singular)
eşitliklerini (accusative definite second-person singular)
eşitliğini (accusative definite singular third-person)
eşitliklerini (accusative definite singular third-person)
eşitliğimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliklerimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliğinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerini (accusative definite plural third-person)
eşitliğime (dative first-person singular)
eşitliklerime (dative first-person singular)
eşitliğine (dative second-person singular)
eşitliklerine (dative second-person singular)
eşitliğine (dative singular third-person)
eşitliklerine (dative singular third-person)
eşitliğimize (dative first-person plural)
eşitliklerimize (dative first-person plural)
eşitliğinize (dative plural second-person)
eşitliklerinize (dative plural second-person)
eşitliklerine (dative plural third-person)
eşitliğimde (first-person locative singular)
eşitliklerimde (first-person locative singular)
eşitliğinde (locative second-person singular)
eşitliklerinde (locative second-person singular)
eşitliğinde (locative singular third-person)
eşitliklerinde (locative singular third-person)
eşitliğimizde (first-person locative plural)
eşitliklerimizde (first-person locative plural)
eşitliğinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinde (locative plural third-person)
eşitliğimden (ablative first-person singular)
eşitliklerimden (ablative first-person singular)
eşitliğinden (ablative second-person singular)
eşitliklerinden (ablative second-person singular)
eşitliğinden (ablative singular third-person)
eşitliklerinden (ablative singular third-person)
eşitliğimizden (ablative first-person plural)
eşitliklerimizden (ablative first-person plural)
eşitliğinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinden (ablative plural third-person)
eşitliğimin (first-person genitive singular)
eşitliklerimin (first-person genitive singular)
eşitliğinin (genitive second-person singular)
eşitliklerinin (genitive second-person singular)
eşitliğinin (genitive singular third-person)
eşitliklerinin (genitive singular third-person)
eşitliğimizin (first-person genitive plural)
eşitliklerimizin (first-person genitive plural)
eşitliğinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinin (genitive plural third-person)
eşitliğim (first-person singular)
eşitliklerim (first-person singular)
eşitliksin (second-person singular)
eşitliklersin (second-person singular)
eşitlik (singular third-person)
eşitliktir (singular third-person)
eşitlikler (singular third-person)
eşitliklerdir (singular third-person)
eşitliğiz (first-person plural)
eşitlikleriz (first-person plural)
eşitliksiniz (plural second-person)
eşitliklersiniz (plural second-person)
eşitlikler (plural third-person)
eşitliklerdir (plural third-person)

(sociology) equality of political or sociological rights of all people regardless of their material or spiritual viewpoints


şölen

şölen (definite accusative şöleni, plural şölenler)

şöleni (accusative definite)
şölenler (plural)
şölen (nominative singular)
şölenler (nominative plural)
şöleni (accusative definite singular)
şölenleri (accusative definite plural)
şölene (dative singular)
şölenlere (dative plural)
şölende (locative singular)
şölenlerde (locative plural)
şölenden (ablative singular)
şölenlerden (ablative plural)
şölenin (genitive singular)
şölenlerin (genitive plural)
şölenim (first-person nominative singular)
şölenlerim (first-person nominative singular)
şölenin (nominative second-person singular)
şölenlerin (nominative second-person singular)
şöleni (nominative singular third-person)
şölenleri (nominative singular third-person)
şölenimiz (first-person nominative plural)
şölenlerimiz (first-person nominative plural)
şöleniniz (nominative plural second-person)
şölenleriniz (nominative plural second-person)
şölenleri (nominative plural third-person)
şölenimi (accusative definite first-person singular)
şölenlerimi (accusative definite first-person singular)
şölenini (accusative definite second-person singular)
şölenlerini (accusative definite second-person singular)
şölenini (accusative definite singular third-person)
şölenlerini (accusative definite singular third-person)
şölenimizi (accusative definite first-person plural)
şölenlerimizi (accusative definite first-person plural)
şöleninizi (accusative definite plural second-person)
şölenlerinizi (accusative definite plural second-person)
şölenlerini (accusative definite plural third-person)
şölenime (dative first-person singular)
şölenlerime (dative first-person singular)
şölenine (dative second-person singular)
şölenlerine (dative second-person singular)
şölenine (dative singular third-person)
şölenlerine (dative singular third-person)
şölenimize (dative first-person plural)
şölenlerimize (dative first-person plural)
şöleninize (dative plural second-person)
şölenlerinize (dative plural second-person)
şölenlerine (dative plural third-person)
şölenimde (first-person locative singular)
şölenlerimde (first-person locative singular)
şöleninde (locative second-person singular)
şölenlerinde (locative second-person singular)
şöleninde (locative singular third-person)
şölenlerinde (locative singular third-person)
şölenimizde (first-person locative plural)
şölenlerimizde (first-person locative plural)
şöleninizde (locative plural second-person)
şölenlerinizde (locative plural second-person)
şölenlerinde (locative plural third-person)
şölenimden (ablative first-person singular)
şölenlerimden (ablative first-person singular)
şöleninden (ablative second-person singular)
şölenlerinden (ablative second-person singular)
şöleninden (ablative singular third-person)
şölenlerinden (ablative singular third-person)
şölenimizden (ablative first-person plural)
şölenlerimizden (ablative first-person plural)
şöleninizden (ablative plural second-person)
şölenlerinizden (ablative plural second-person)
şölenlerinden (ablative plural third-person)
şölenimin (first-person genitive singular)
şölenlerimin (first-person genitive singular)
şöleninin (genitive second-person singular)
şölenlerinin (genitive second-person singular)
şöleninin (genitive singular third-person)
şölenlerinin (genitive singular third-person)
şölenimizin (first-person genitive plural)
şölenlerimizin (first-person genitive plural)
şöleninizin (genitive plural second-person)
şölenlerinizin (genitive plural second-person)
şölenlerinin (genitive plural third-person)

(sociology) a gathering with food as a religious ceremony