dinleti

dinleti (definite accusative dinletiyi, plural dinletiler)

dinletiyi (accusative definite)
dinletiler (plural)
dinleti (nominative singular)
dinletiler (nominative plural)
dinletiyi (accusative definite singular)
dinletileri (accusative definite plural)
dinletiye (dative singular)
dinletilere (dative plural)
dinletide (locative singular)
dinletilerde (locative plural)
dinletiden (ablative singular)
dinletilerden (ablative plural)
dinletinin (genitive singular)
dinletilerin (genitive plural)
dinletim (first-person nominative singular)
dinletilerim (first-person nominative singular)
dinletin (nominative second-person singular)
dinletilerin (nominative second-person singular)
dinletisi (nominative singular third-person)
dinletileri (nominative singular third-person)
dinletimiz (first-person nominative plural)
dinletilerimiz (first-person nominative plural)
dinletiniz (nominative plural second-person)
dinletileriniz (nominative plural second-person)
dinletileri (nominative plural third-person)
dinletimi (accusative definite first-person singular)
dinletilerimi (accusative definite first-person singular)
dinletini (accusative definite second-person singular)
dinletilerini (accusative definite second-person singular)
dinletisini (accusative definite singular third-person)
dinletilerini (accusative definite singular third-person)
dinletimizi (accusative definite first-person plural)
dinletilerimizi (accusative definite first-person plural)
dinletinizi (accusative definite plural second-person)
dinletilerinizi (accusative definite plural second-person)
dinletilerini (accusative definite plural third-person)
dinletime (dative first-person singular)
dinletilerime (dative first-person singular)
dinletine (dative second-person singular)
dinletilerine (dative second-person singular)
dinletisine (dative singular third-person)
dinletilerine (dative singular third-person)
dinletimize (dative first-person plural)
dinletilerimize (dative first-person plural)
dinletinize (dative plural second-person)
dinletilerinize (dative plural second-person)
dinletilerine (dative plural third-person)
dinletimde (first-person locative singular)
dinletilerimde (first-person locative singular)
dinletinde (locative second-person singular)
dinletilerinde (locative second-person singular)
dinletisinde (locative singular third-person)
dinletilerinde (locative singular third-person)
dinletimizde (first-person locative plural)
dinletilerimizde (first-person locative plural)
dinletinizde (locative plural second-person)
dinletilerinizde (locative plural second-person)
dinletilerinde (locative plural third-person)
dinletimden (ablative first-person singular)
dinletilerimden (ablative first-person singular)
dinletinden (ablative second-person singular)
dinletilerinden (ablative second-person singular)
dinletisinden (ablative singular third-person)
dinletilerinden (ablative singular third-person)
dinletimizden (ablative first-person plural)
dinletilerimizden (ablative first-person plural)
dinletinizden (ablative plural second-person)
dinletilerinizden (ablative plural second-person)
dinletilerinden (ablative plural third-person)
dinletimin (first-person genitive singular)
dinletilerimin (first-person genitive singular)
dinletinin (genitive second-person singular)
dinletilerinin (genitive second-person singular)
dinletisinin (genitive singular third-person)
dinletilerinin (genitive singular third-person)
dinletimizin (first-person genitive plural)
dinletilerimizin (first-person genitive plural)
dinletinizin (genitive plural second-person)
dinletilerinizin (genitive plural second-person)
dinletilerinin (genitive plural third-person)


noktürn

head

noktürn (definite accusative noktürnü, plural noktürnler)

noktürnü (accusative definite)
noktürnler (plural)
noktürn (nominative singular)
noktürnler (nominative plural)
noktürnü (accusative definite singular)
noktürnleri (accusative definite plural)
noktürne (dative singular)
noktürnlere (dative plural)
noktürnde (locative singular)
noktürnlerde (locative plural)
noktürnden (ablative singular)
noktürnlerden (ablative plural)
noktürnün (genitive singular)
noktürnlerin (genitive plural)
noktürnüm (first-person nominative singular)
noktürnlerim (first-person nominative singular)
noktürnün (nominative second-person singular)
noktürnlerin (nominative second-person singular)
noktürnü (nominative singular third-person)
noktürnleri (nominative singular third-person)
noktürnümüz (first-person nominative plural)
noktürnlerimiz (first-person nominative plural)
noktürnünüz (nominative plural second-person)
noktürnleriniz (nominative plural second-person)
noktürnleri (nominative plural third-person)
noktürnümü (accusative definite first-person singular)
noktürnlerimi (accusative definite first-person singular)
noktürnünü (accusative definite second-person singular)
noktürnlerini (accusative definite second-person singular)
noktürnünü (accusative definite singular third-person)
noktürnlerini (accusative definite singular third-person)
noktürnümüzü (accusative definite first-person plural)
noktürnlerimizi (accusative definite first-person plural)
noktürnünüzü (accusative definite plural second-person)
noktürnlerinizi (accusative definite plural second-person)
noktürnlerini (accusative definite plural third-person)
noktürnüme (dative first-person singular)
noktürnlerime (dative first-person singular)
noktürnüne (dative second-person singular)
noktürnlerine (dative second-person singular)
noktürnüne (dative singular third-person)
noktürnlerine (dative singular third-person)
noktürnümüze (dative first-person plural)
noktürnlerimize (dative first-person plural)
noktürnünüze (dative plural second-person)
noktürnlerinize (dative plural second-person)
noktürnlerine (dative plural third-person)
noktürnümde (first-person locative singular)
noktürnlerimde (first-person locative singular)
noktürnünde (locative second-person singular)
noktürnlerinde (locative second-person singular)
noktürnünde (locative singular third-person)
noktürnlerinde (locative singular third-person)
noktürnümüzde (first-person locative plural)
noktürnlerimizde (first-person locative plural)
noktürnünüzde (locative plural second-person)
noktürnlerinizde (locative plural second-person)
noktürnlerinde (locative plural third-person)
noktürnümden (ablative first-person singular)
noktürnlerimden (ablative first-person singular)
noktürnünden (ablative second-person singular)
noktürnlerinden (ablative second-person singular)
noktürnünden (ablative singular third-person)
noktürnlerinden (ablative singular third-person)
noktürnümüzden (ablative first-person plural)
noktürnlerimizden (ablative first-person plural)
noktürnünüzden (ablative plural second-person)
noktürnlerinizden (ablative plural second-person)
noktürnlerinden (ablative plural third-person)
noktürnümün (first-person genitive singular)
noktürnlerimin (first-person genitive singular)
noktürnünün (genitive second-person singular)
noktürnlerinin (genitive second-person singular)
noktürnünün (genitive singular third-person)
noktürnlerinin (genitive singular third-person)
noktürnümüzün (first-person genitive plural)
noktürnlerimizin (first-person genitive plural)
noktürnünüzün (genitive plural second-person)
noktürnlerinizin (genitive plural second-person)
noktürnlerinin (genitive plural third-person)


operet

operet (definite accusative opereti, plural operetler)

opereti (accusative definite)
operetler (plural)


vokalist

vokalist (definite accusative vokalisti, plural vokalistler)

vokalisti (accusative definite)
vokalistler (plural)
vokalist (nominative singular)
vokalistler (nominative plural)
vokalisti (accusative definite singular)
vokalistleri (accusative definite plural)
vokaliste (dative singular)
vokalistlere (dative plural)
vokalistte (locative singular)
vokalistlerde (locative plural)
vokalistten (ablative singular)
vokalistlerden (ablative plural)
vokalistin (genitive singular)
vokalistlerin (genitive plural)
vokalistim (first-person nominative singular)
vokalistlerim (first-person nominative singular)
vokalistin (nominative second-person singular)
vokalistlerin (nominative second-person singular)
vokalisti (nominative singular third-person)
vokalistleri (nominative singular third-person)
vokalistimiz (first-person nominative plural)
vokalistlerimiz (first-person nominative plural)
vokalistiniz (nominative plural second-person)
vokalistleriniz (nominative plural second-person)
vokalistleri (nominative plural third-person)
vokalistimi (accusative definite first-person singular)
vokalistlerimi (accusative definite first-person singular)
vokalistini (accusative definite second-person singular)
vokalistlerini (accusative definite second-person singular)
vokalistini (accusative definite singular third-person)
vokalistlerini (accusative definite singular third-person)
vokalistimizi (accusative definite first-person plural)
vokalistlerimizi (accusative definite first-person plural)
vokalistinizi (accusative definite plural second-person)
vokalistlerinizi (accusative definite plural second-person)
vokalistlerini (accusative definite plural third-person)
vokalistime (dative first-person singular)
vokalistlerime (dative first-person singular)
vokalistine (dative second-person singular)
vokalistlerine (dative second-person singular)
vokalistine (dative singular third-person)
vokalistlerine (dative singular third-person)
vokalistimize (dative first-person plural)
vokalistlerimize (dative first-person plural)
vokalistinize (dative plural second-person)
vokalistlerinize (dative plural second-person)
vokalistlerine (dative plural third-person)
vokalistimde (first-person locative singular)
vokalistlerimde (first-person locative singular)
vokalistinde (locative second-person singular)
vokalistlerinde (locative second-person singular)
vokalistinde (locative singular third-person)
vokalistlerinde (locative singular third-person)
vokalistimizde (first-person locative plural)
vokalistlerimizde (first-person locative plural)
vokalistinizde (locative plural second-person)
vokalistlerinizde (locative plural second-person)
vokalistlerinde (locative plural third-person)
vokalistimden (ablative first-person singular)
vokalistlerimden (ablative first-person singular)
vokalistinden (ablative second-person singular)
vokalistlerinden (ablative second-person singular)
vokalistinden (ablative singular third-person)
vokalistlerinden (ablative singular third-person)
vokalistimizden (ablative first-person plural)
vokalistlerimizden (ablative first-person plural)
vokalistinizden (ablative plural second-person)
vokalistlerinizden (ablative plural second-person)
vokalistlerinden (ablative plural third-person)
vokalistimin (first-person genitive singular)
vokalistlerimin (first-person genitive singular)
vokalistinin (genitive second-person singular)
vokalistlerinin (genitive second-person singular)
vokalistinin (genitive singular third-person)
vokalistlerinin (genitive singular third-person)
vokalistimizin (first-person genitive plural)
vokalistlerimizin (first-person genitive plural)
vokalistinizin (genitive plural second-person)
vokalistlerinizin (genitive plural second-person)
vokalistlerinin (genitive plural third-person)


enstrüman

enstrüman (definite accusative enstrümanı, plural enstrümanlar)

enstrümanı (accusative definite)
enstrümanlar (plural)
enstrüman (nominative singular)
enstrümanlar (nominative plural)
enstrümanı (accusative definite singular)
enstrümanları (accusative definite plural)
enstrümana (dative singular)
enstrümanlara (dative plural)
enstrümanda (locative singular)
enstrümanlarda (locative plural)
enstrümandan (ablative singular)
enstrümanlardan (ablative plural)
enstrümanın (genitive singular)
enstrümanların (genitive plural)
enstrümanım (first-person nominative singular)
enstrümanlarım (first-person nominative singular)
enstrümanın (nominative second-person singular)
enstrümanların (nominative second-person singular)
enstrümanı (nominative singular third-person)
enstrümanları (nominative singular third-person)
enstrümanımız (first-person nominative plural)
enstrümanlarımız (first-person nominative plural)
enstrümanınız (nominative plural second-person)
enstrümanlarınız (nominative plural second-person)
enstrümanları (nominative plural third-person)
enstrümanımı (accusative definite first-person singular)
enstrümanlarımı (accusative definite first-person singular)
enstrümanını (accusative definite second-person singular)
enstrümanlarını (accusative definite second-person singular)
enstrümanını (accusative definite singular third-person)
enstrümanlarını (accusative definite singular third-person)
enstrümanımızı (accusative definite first-person plural)
enstrümanlarımızı (accusative definite first-person plural)
enstrümanınızı (accusative definite plural second-person)
enstrümanlarınızı (accusative definite plural second-person)
enstrümanlarını (accusative definite plural third-person)
enstrümanıma (dative first-person singular)
enstrümanlarıma (dative first-person singular)
enstrümanına (dative second-person singular)
enstrümanlarına (dative second-person singular)
enstrümanına (dative singular third-person)
enstrümanlarına (dative singular third-person)
enstrümanımıza (dative first-person plural)
enstrümanlarımıza (dative first-person plural)
enstrümanınıza (dative plural second-person)
enstrümanlarınıza (dative plural second-person)
enstrümanlarına (dative plural third-person)
enstrümanımda (first-person locative singular)
enstrümanlarımda (first-person locative singular)
enstrümanında (locative second-person singular)
enstrümanlarında (locative second-person singular)
enstrümanında (locative singular third-person)
enstrümanlarında (locative singular third-person)
enstrümanımızda (first-person locative plural)
enstrümanlarımızda (first-person locative plural)
enstrümanınızda (locative plural second-person)
enstrümanlarınızda (locative plural second-person)
enstrümanlarında (locative plural third-person)
enstrümanımdan (ablative first-person singular)
enstrümanlarımdan (ablative first-person singular)
enstrümanından (ablative second-person singular)
enstrümanlarından (ablative second-person singular)
enstrümanından (ablative singular third-person)
enstrümanlarından (ablative singular third-person)
enstrümanımızdan (ablative first-person plural)
enstrümanlarımızdan (ablative first-person plural)
enstrümanınızdan (ablative plural second-person)
enstrümanlarınızdan (ablative plural second-person)
enstrümanlarından (ablative plural third-person)
enstrümanımın (first-person genitive singular)
enstrümanlarımın (first-person genitive singular)
enstrümanının (genitive second-person singular)
enstrümanlarının (genitive second-person singular)
enstrümanının (genitive singular third-person)
enstrümanlarının (genitive singular third-person)
enstrümanımızın (first-person genitive plural)
enstrümanlarımızın (first-person genitive plural)
enstrümanınızın (genitive plural second-person)
enstrümanlarınızın (genitive plural second-person)
enstrümanlarının (genitive plural third-person)

Borrowed from French instrument, Latin īnstrūmentum.


darp

darp (definite accusative darbı, plural darplar)

darbı (accusative definite)
darplar (plural)
darp (nominative singular)
darplar (nominative plural)
darbı (accusative definite singular)
darpları (accusative definite plural)
darba (dative singular)
darplara (dative plural)
darpta (locative singular)
darplarda (locative plural)
darptan (ablative singular)
darplardan (ablative plural)
darbın (genitive singular)
darpların (genitive plural)
darbım (first-person nominative singular)
darplarım (first-person nominative singular)
darbın (nominative second-person singular)
darpların (nominative second-person singular)
darbı (nominative singular third-person)
darpları (nominative singular third-person)
darbımız (first-person nominative plural)
darplarımız (first-person nominative plural)
darbınız (nominative plural second-person)
darplarınız (nominative plural second-person)
darpları (nominative plural third-person)
darbımı (accusative definite first-person singular)
darplarımı (accusative definite first-person singular)
darbını (accusative definite second-person singular)
darplarını (accusative definite second-person singular)
darbını (accusative definite singular third-person)
darplarını (accusative definite singular third-person)
darbımızı (accusative definite first-person plural)
darplarımızı (accusative definite first-person plural)
darbınızı (accusative definite plural second-person)
darplarınızı (accusative definite plural second-person)
darplarını (accusative definite plural third-person)
darbıma (dative first-person singular)
darplarıma (dative first-person singular)
darbına (dative second-person singular)
darplarına (dative second-person singular)
darbına (dative singular third-person)
darplarına (dative singular third-person)
darbımıza (dative first-person plural)
darplarımıza (dative first-person plural)
darbınıza (dative plural second-person)
darplarınıza (dative plural second-person)
darplarına (dative plural third-person)
darbımda (first-person locative singular)
darplarımda (first-person locative singular)
darbında (locative second-person singular)
darplarında (locative second-person singular)
darbında (locative singular third-person)
darplarında (locative singular third-person)
darbımızda (first-person locative plural)
darplarımızda (first-person locative plural)
darbınızda (locative plural second-person)
darplarınızda (locative plural second-person)
darplarında (locative plural third-person)
darbımdan (ablative first-person singular)
darplarımdan (ablative first-person singular)
darbından (ablative second-person singular)
darplarından (ablative second-person singular)
darbından (ablative singular third-person)
darplarından (ablative singular third-person)
darbımızdan (ablative first-person plural)
darplarımızdan (ablative first-person plural)
darbınızdan (ablative plural second-person)
darplarınızdan (ablative plural second-person)
darplarından (ablative plural third-person)
darbımın (first-person genitive singular)
darplarımın (first-person genitive singular)
darbının (genitive second-person singular)
darplarının (genitive second-person singular)
darbının (genitive singular third-person)
darplarının (genitive singular third-person)
darbımızın (first-person genitive plural)
darplarımızın (first-person genitive plural)
darbınızın (genitive plural second-person)
darplarınızın (genitive plural second-person)
darplarının (genitive plural third-person)

Borrowed from Arabic ضَرْب (ḍarb), note that the letter ض is pronounced exceptionally as the phoneme /d/ instead of the usual /z/ which is seen in the etymologically related mızrap (from مِضْرَاب (miḍrāb)) or zayıf (from ضَعِيف (ḍaʕīf)).


arıza

arıza (definite accusative arızayı, plural arızalar or avarız)

arızayı (accusative definite)
arızalar (plural)
avarız (plural)
arıza (nominative singular)
arızalar (nominative plural)
arızayı (accusative definite singular)
arızaları (accusative definite plural)
arızaya (dative singular)
arızalara (dative plural)
arızada (locative singular)
arızalarda (locative plural)
arızadan (ablative singular)
arızalardan (ablative plural)
arızanın (genitive singular)
arızaların (genitive plural)
arızam (first-person nominative singular)
arızalarım (first-person nominative singular)
arızan (nominative second-person singular)
arızaların (nominative second-person singular)
arızası (nominative singular third-person)
arızaları (nominative singular third-person)
arızamız (first-person nominative plural)
arızalarımız (first-person nominative plural)
arızanız (nominative plural second-person)
arızalarınız (nominative plural second-person)
arızaları (nominative plural third-person)
arızamı (accusative definite first-person singular)
arızalarımı (accusative definite first-person singular)
arızanı (accusative definite second-person singular)
arızalarını (accusative definite second-person singular)
arızasını (accusative definite singular third-person)
arızalarını (accusative definite singular third-person)
arızamızı (accusative definite first-person plural)
arızalarımızı (accusative definite first-person plural)
arızanızı (accusative definite plural second-person)
arızalarınızı (accusative definite plural second-person)
arızalarını (accusative definite plural third-person)
arızama (dative first-person singular)
arızalarıma (dative first-person singular)
arızana (dative second-person singular)
arızalarına (dative second-person singular)
arızasına (dative singular third-person)
arızalarına (dative singular third-person)
arızamıza (dative first-person plural)
arızalarımıza (dative first-person plural)
arızanıza (dative plural second-person)
arızalarınıza (dative plural second-person)
arızalarına (dative plural third-person)
arızamda (first-person locative singular)
arızalarımda (first-person locative singular)
arızanda (locative second-person singular)
arızalarında (locative second-person singular)
arızasında (locative singular third-person)
arızalarında (locative singular third-person)
arızamızda (first-person locative plural)
arızalarımızda (first-person locative plural)
arızanızda (locative plural second-person)
arızalarınızda (locative plural second-person)
arızalarında (locative plural third-person)
arızamdan (ablative first-person singular)
arızalarımdan (ablative first-person singular)
arızandan (ablative second-person singular)
arızalarından (ablative second-person singular)
arızasından (ablative singular third-person)
arızalarından (ablative singular third-person)
arızamızdan (ablative first-person plural)
arızalarımızdan (ablative first-person plural)
arızanızdan (ablative plural second-person)
arızalarınızdan (ablative plural second-person)
arızalarından (ablative plural third-person)
arızamın (first-person genitive singular)
arızalarımın (first-person genitive singular)
arızanın (genitive second-person singular)
arızalarının (genitive second-person singular)
arızasının (genitive singular third-person)
arızalarının (genitive singular third-person)
arızamızın (first-person genitive plural)
arızalarımızın (first-person genitive plural)
arızanızın (genitive plural second-person)
arızalarınızın (genitive plural second-person)
arızalarının (genitive plural third-person)
arızayım (first-person singular)
arızalarım (first-person singular)
arızasın (second-person singular)
arızalarsın (second-person singular)
arıza (singular third-person)
arızadır (singular third-person)
arızalar (singular third-person)
arızalardır (singular third-person)
arızayız (first-person plural)
arızalarız (first-person plural)
arızasınız (plural second-person)
arızalarsınız (plural second-person)
arızalar (plural third-person)
arızalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish عارضه (arıza), from Arabic عَارِضَة (ʕāriḍa), feminine of عَارِض (ʕāriḍ).

der

Arabic عَارِضَة (ʕāriḍa)


bam teli

head

bam teli (definite accusative bam telini, plural bam telleri)

bam telini (accusative definite)
bam telleri (plural)
bam teli (nominative singular)
bam telleri (nominative plural)
bam telini (accusative definite singular)
bam tellerini (accusative definite plural)
bam teline (dative singular)
bam tellerine (dative plural)
bam telinde (locative singular)
bam tellerinde (locative plural)
bam telinden (ablative singular)
bam tellerinden (ablative plural)
bam telinin (genitive singular)
bam tellerinin (genitive plural)

(music) the thickest string of a string instrument


bekar

bekar (definite accusative bekarı, plural bekarlar)

bekarı (accusative definite)
bekarlar (plural)


marş

marş (definite accusative marşı, plural marşlar)

marşı (accusative definite)
marşlar (plural)
marş (nominative singular)
marşlar (nominative plural)
marşı (accusative definite singular)
marşları (accusative definite plural)
marşa (dative singular)
marşlara (dative plural)
marşta (locative singular)
marşlarda (locative plural)
marştan (ablative singular)
marşlardan (ablative plural)
marşın (genitive singular)
marşların (genitive plural)
marşım (first-person nominative singular)
marşlarım (first-person nominative singular)
marşın (nominative second-person singular)
marşların (nominative second-person singular)
marşı (nominative singular third-person)
marşları (nominative singular third-person)
marşımız (first-person nominative plural)
marşlarımız (first-person nominative plural)
marşınız (nominative plural second-person)
marşlarınız (nominative plural second-person)
marşları (nominative plural third-person)
marşımı (accusative definite first-person singular)
marşlarımı (accusative definite first-person singular)
marşını (accusative definite second-person singular)
marşlarını (accusative definite second-person singular)
marşını (accusative definite singular third-person)
marşlarını (accusative definite singular third-person)
marşımızı (accusative definite first-person plural)
marşlarımızı (accusative definite first-person plural)
marşınızı (accusative definite plural second-person)
marşlarınızı (accusative definite plural second-person)
marşlarını (accusative definite plural third-person)
marşıma (dative first-person singular)
marşlarıma (dative first-person singular)
marşına (dative second-person singular)
marşlarına (dative second-person singular)
marşına (dative singular third-person)
marşlarına (dative singular third-person)
marşımıza (dative first-person plural)
marşlarımıza (dative first-person plural)
marşınıza (dative plural second-person)
marşlarınıza (dative plural second-person)
marşlarına (dative plural third-person)
marşımda (first-person locative singular)
marşlarımda (first-person locative singular)
marşında (locative second-person singular)
marşlarında (locative second-person singular)
marşında (locative singular third-person)
marşlarında (locative singular third-person)
marşımızda (first-person locative plural)
marşlarımızda (first-person locative plural)
marşınızda (locative plural second-person)
marşlarınızda (locative plural second-person)
marşlarında (locative plural third-person)
marşımdan (ablative first-person singular)
marşlarımdan (ablative first-person singular)
marşından (ablative second-person singular)
marşlarından (ablative second-person singular)
marşından (ablative singular third-person)
marşlarından (ablative singular third-person)
marşımızdan (ablative first-person plural)
marşlarımızdan (ablative first-person plural)
marşınızdan (ablative plural second-person)
marşlarınızdan (ablative plural second-person)
marşlarından (ablative plural third-person)
marşımın (first-person genitive singular)
marşlarımın (first-person genitive singular)
marşının (genitive second-person singular)
marşlarının (genitive second-person singular)
marşının (genitive singular third-person)
marşlarının (genitive singular third-person)
marşımızın (first-person genitive plural)
marşlarımızın (first-person genitive plural)
marşınızın (genitive plural second-person)
marşlarınızın (genitive plural second-person)
marşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مارش, from French marche.

(music) anthem (a choral or vocal composition, often with a religious or political lyric)


icra

icra (definite accusative icrayı, plural icralar)

icrayı (accusative definite)
icralar (plural)
icra (nominative singular)
icralar (nominative plural)
icrayı (accusative definite singular)
icraları (accusative definite plural)
icraya (dative singular)
icralara (dative plural)
icrada (locative singular)
icralarda (locative plural)
icradan (ablative singular)
icralardan (ablative plural)
icranın (genitive singular)
icraların (genitive plural)
icram (first-person nominative singular)
icralarım (first-person nominative singular)
icran (nominative second-person singular)
icraların (nominative second-person singular)
icrası (nominative singular third-person)
icraları (nominative singular third-person)
icramız (first-person nominative plural)
icralarımız (first-person nominative plural)
icranız (nominative plural second-person)
icralarınız (nominative plural second-person)
icraları (nominative plural third-person)
icramı (accusative definite first-person singular)
icralarımı (accusative definite first-person singular)
icranı (accusative definite second-person singular)
icralarını (accusative definite second-person singular)
icrasını (accusative definite singular third-person)
icralarını (accusative definite singular third-person)
icramızı (accusative definite first-person plural)
icralarımızı (accusative definite first-person plural)
icranızı (accusative definite plural second-person)
icralarınızı (accusative definite plural second-person)
icralarını (accusative definite plural third-person)
icrama (dative first-person singular)
icralarıma (dative first-person singular)
icrana (dative second-person singular)
icralarına (dative second-person singular)
icrasına (dative singular third-person)
icralarına (dative singular third-person)
icramıza (dative first-person plural)
icralarımıza (dative first-person plural)
icranıza (dative plural second-person)
icralarınıza (dative plural second-person)
icralarına (dative plural third-person)
icramda (first-person locative singular)
icralarımda (first-person locative singular)
icranda (locative second-person singular)
icralarında (locative second-person singular)
icrasında (locative singular third-person)
icralarında (locative singular third-person)
icramızda (first-person locative plural)
icralarımızda (first-person locative plural)
icranızda (locative plural second-person)
icralarınızda (locative plural second-person)
icralarında (locative plural third-person)
icramdan (ablative first-person singular)
icralarımdan (ablative first-person singular)
icrandan (ablative second-person singular)
icralarından (ablative second-person singular)
icrasından (ablative singular third-person)
icralarından (ablative singular third-person)
icramızdan (ablative first-person plural)
icralarımızdan (ablative first-person plural)
icranızdan (ablative plural second-person)
icralarınızdan (ablative plural second-person)
icralarından (ablative plural third-person)
icramın (first-person genitive singular)
icralarımın (first-person genitive singular)
icranın (genitive second-person singular)
icralarının (genitive second-person singular)
icrasının (genitive singular third-person)
icralarının (genitive singular third-person)
icramızın (first-person genitive plural)
icralarımızın (first-person genitive plural)
icranızın (genitive plural second-person)
icralarınızın (genitive plural second-person)
icralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اجرا (icra, “letting water flow, letting an event take its course, putting a law into execution, implementation, practicing, performing, working”), from Arabic إِجْرَاء (ʔijrāʔ, “procedure, work, deed”).

der

(music) Converting musical notations into sound; playing or operating a musical instrument.


akompanyatör

head

akompanyatör (definite accusative akompanyatörü, plural akompanyatörler)

akompanyatörü (accusative definite)
akompanyatörler (plural)
akompanyatör (nominative singular)
akompanyatörler (nominative plural)
akompanyatörü (accusative definite singular)
akompanyatörleri (accusative definite plural)
akompanyatöre (dative singular)
akompanyatörlere (dative plural)
akompanyatörde (locative singular)
akompanyatörlerde (locative plural)
akompanyatörden (ablative singular)
akompanyatörlerden (ablative plural)
akompanyatörün (genitive singular)
akompanyatörlerin (genitive plural)
akompanyatörüm (first-person nominative singular)
akompanyatörlerim (first-person nominative singular)
akompanyatörün (nominative second-person singular)
akompanyatörlerin (nominative second-person singular)
akompanyatörü (nominative singular third-person)
akompanyatörleri (nominative singular third-person)
akompanyatörümüz (first-person nominative plural)
akompanyatörlerimiz (first-person nominative plural)
akompanyatörünüz (nominative plural second-person)
akompanyatörleriniz (nominative plural second-person)
akompanyatörleri (nominative plural third-person)
akompanyatörümü (accusative definite first-person singular)
akompanyatörlerimi (accusative definite first-person singular)
akompanyatörünü (accusative definite second-person singular)
akompanyatörlerini (accusative definite second-person singular)
akompanyatörünü (accusative definite singular third-person)
akompanyatörlerini (accusative definite singular third-person)
akompanyatörümüzü (accusative definite first-person plural)
akompanyatörlerimizi (accusative definite first-person plural)
akompanyatörünüzü (accusative definite plural second-person)
akompanyatörlerinizi (accusative definite plural second-person)
akompanyatörlerini (accusative definite plural third-person)
akompanyatörüme (dative first-person singular)
akompanyatörlerime (dative first-person singular)
akompanyatörüne (dative second-person singular)
akompanyatörlerine (dative second-person singular)
akompanyatörüne (dative singular third-person)
akompanyatörlerine (dative singular third-person)
akompanyatörümüze (dative first-person plural)
akompanyatörlerimize (dative first-person plural)
akompanyatörünüze (dative plural second-person)
akompanyatörlerinize (dative plural second-person)
akompanyatörlerine (dative plural third-person)
akompanyatörümde (first-person locative singular)
akompanyatörlerimde (first-person locative singular)
akompanyatöründe (locative second-person singular)
akompanyatörlerinde (locative second-person singular)
akompanyatöründe (locative singular third-person)
akompanyatörlerinde (locative singular third-person)
akompanyatörümüzde (first-person locative plural)
akompanyatörlerimizde (first-person locative plural)
akompanyatörünüzde (locative plural second-person)
akompanyatörlerinizde (locative plural second-person)
akompanyatörlerinde (locative plural third-person)
akompanyatörümden (ablative first-person singular)
akompanyatörlerimden (ablative first-person singular)
akompanyatöründen (ablative second-person singular)
akompanyatörlerinden (ablative second-person singular)
akompanyatöründen (ablative singular third-person)
akompanyatörlerinden (ablative singular third-person)
akompanyatörümüzden (ablative first-person plural)
akompanyatörlerimizden (ablative first-person plural)
akompanyatörünüzden (ablative plural second-person)
akompanyatörlerinizden (ablative plural second-person)
akompanyatörlerinden (ablative plural third-person)
akompanyatörümün (first-person genitive singular)
akompanyatörlerimin (first-person genitive singular)
akompanyatörünün (genitive second-person singular)
akompanyatörlerinin (genitive second-person singular)
akompanyatörünün (genitive singular third-person)
akompanyatörlerinin (genitive singular third-person)
akompanyatörümüzün (first-person genitive plural)
akompanyatörlerimizin (first-person genitive plural)
akompanyatörünüzün (genitive plural second-person)
akompanyatörlerinizin (genitive plural second-person)
akompanyatörlerinin (genitive plural third-person)
akompanyatörüm (first-person singular)
akompanyatörlerim (first-person singular)
akompanyatörsün (second-person singular)
akompanyatörlersin (second-person singular)
akompanyatör (singular third-person)
akompanyatördür (singular third-person)
akompanyatörler (singular third-person)
akompanyatörlerdir (singular third-person)
akompanyatörüz (first-person plural)
akompanyatörleriz (first-person plural)
akompanyatörsünüz (plural second-person)
akompanyatörlersiniz (plural second-person)
akompanyatörler (plural third-person)
akompanyatörlerdir (plural third-person)

[ɑ.kʰo̞m.pʰɑɲ.jɑˈt̪ʰø̞ɾ̞̊]


minör

minörüm (first-person predicative present singular)
minör müyüm? (first-person interrogative predicative present singular)
minör değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
minör değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
minörsün (predicative present second-person singular)
minör müsün? (interrogative predicative present second-person singular)
minör değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
minör değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
minör (predicative present singular third-person)
minördür (predicative present singular third-person)
minör mü? (interrogative predicative present singular third-person)
minör değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
minör değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
minörüz (first-person plural predicative present)
minör müyüz? (first-person interrogative plural predicative present)
minör değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
minör değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
minörsünüz (plural predicative present second-person)
minör müsünüz? (interrogative plural predicative present second-person)
minör değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
minör değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
minör (plural predicative present third-person)
minörler (plural predicative present third-person)
minör mi? (interrogative plural predicative present third-person)
minörler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
minör değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
minör değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
minör değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
minördüm (first-person past predicative singular)
minör müydüm? (first-person interrogative past predicative singular)
minör değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
minör değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
minördün (past predicative second-person singular)
minör müydün? (interrogative past predicative second-person singular)
minör değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
minör değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
minördü (past predicative singular third-person)
minör müydü? (interrogative past predicative singular third-person)
minör değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
minör değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
minördük (first-person past plural predicative)
minör müydük? (first-person interrogative past plural predicative)
minör değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
minör değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
minördünüz (past plural predicative second-person)
minör müydünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
minör değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
minör değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
minördüler (past plural predicative third-person)
minör müydüler? (interrogative past plural predicative third-person)
minör değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
minör değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
minör değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
minörmüşüm (first-person past predicative singular)
minör müymüşüm? (first-person interrogative past predicative singular)
minör değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
minör değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
minörmüşsün (past predicative second-person singular)
minör müymüşsün? (interrogative past predicative second-person singular)
minör değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
minör değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
minörmüş (past predicative singular third-person)
minör müymüş? (interrogative past predicative singular third-person)
minör değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
minör değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
minörmüşüz (first-person past plural predicative)
minör müymüşüz? (first-person interrogative past plural predicative)
minör değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
minör değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
minörmüşsünüz (past plural predicative second-person)
minör müymüşsünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
minör değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
minör değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
minörmüşler (past plural predicative third-person)
minör müymüşler? (interrogative past plural predicative third-person)
minör değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
minör değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
minör değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
minörsem (conditional first-person predicative singular)
minör müysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
minör değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
minör değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
minörsen (conditional predicative second-person singular)
minör müysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
minör değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
minör değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
minörse (conditional predicative singular third-person)
minör müyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
minör değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
minör değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
minörsek (conditional first-person plural predicative)
minör müysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
minör değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
minör değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
minörseniz (conditional plural predicative second-person)
minör müyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
minör değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
minör değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
minörseler (conditional plural predicative third-person)
minör müyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
minör değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
minör değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


armonika

armonika (definite accusative armonikayı, plural armonikalar)

armonikayı (accusative definite)
armonikalar (plural)


uvertür

uvertür (definite accusative uvertürü, plural uvertürler)

uvertürü (accusative definite)
uvertürler (plural)
uvertür (nominative singular)
uvertürler (nominative plural)
uvertürü (accusative definite singular)
uvertürleri (accusative definite plural)
uvertüre (dative singular)
uvertürlere (dative plural)
uvertürde (locative singular)
uvertürlerde (locative plural)
uvertürden (ablative singular)
uvertürlerden (ablative plural)
uvertürün (genitive singular)
uvertürlerin (genitive plural)
uvertürüm (first-person nominative singular)
uvertürlerim (first-person nominative singular)
uvertürün (nominative second-person singular)
uvertürlerin (nominative second-person singular)
uvertürü (nominative singular third-person)
uvertürleri (nominative singular third-person)
uvertürümüz (first-person nominative plural)
uvertürlerimiz (first-person nominative plural)
uvertürünüz (nominative plural second-person)
uvertürleriniz (nominative plural second-person)
uvertürleri (nominative plural third-person)
uvertürümü (accusative definite first-person singular)
uvertürlerimi (accusative definite first-person singular)
uvertürünü (accusative definite second-person singular)
uvertürlerini (accusative definite second-person singular)
uvertürünü (accusative definite singular third-person)
uvertürlerini (accusative definite singular third-person)
uvertürümüzü (accusative definite first-person plural)
uvertürlerimizi (accusative definite first-person plural)
uvertürünüzü (accusative definite plural second-person)
uvertürlerinizi (accusative definite plural second-person)
uvertürlerini (accusative definite plural third-person)
uvertürüme (dative first-person singular)
uvertürlerime (dative first-person singular)
uvertürüne (dative second-person singular)
uvertürlerine (dative second-person singular)
uvertürüne (dative singular third-person)
uvertürlerine (dative singular third-person)
uvertürümüze (dative first-person plural)
uvertürlerimize (dative first-person plural)
uvertürünüze (dative plural second-person)
uvertürlerinize (dative plural second-person)
uvertürlerine (dative plural third-person)
uvertürümde (first-person locative singular)
uvertürlerimde (first-person locative singular)
uvertüründe (locative second-person singular)
uvertürlerinde (locative second-person singular)
uvertüründe (locative singular third-person)
uvertürlerinde (locative singular third-person)
uvertürümüzde (first-person locative plural)
uvertürlerimizde (first-person locative plural)
uvertürünüzde (locative plural second-person)
uvertürlerinizde (locative plural second-person)
uvertürlerinde (locative plural third-person)
uvertürümden (ablative first-person singular)
uvertürlerimden (ablative first-person singular)
uvertüründen (ablative second-person singular)
uvertürlerinden (ablative second-person singular)
uvertüründen (ablative singular third-person)
uvertürlerinden (ablative singular third-person)
uvertürümüzden (ablative first-person plural)
uvertürlerimizden (ablative first-person plural)
uvertürünüzden (ablative plural second-person)
uvertürlerinizden (ablative plural second-person)
uvertürlerinden (ablative plural third-person)
uvertürümün (first-person genitive singular)
uvertürlerimin (first-person genitive singular)
uvertürünün (genitive second-person singular)
uvertürlerinin (genitive second-person singular)
uvertürünün (genitive singular third-person)
uvertürlerinin (genitive singular third-person)
uvertürümüzün (first-person genitive plural)
uvertürlerimizin (first-person genitive plural)
uvertürünüzün (genitive plural second-person)
uvertürlerinizin (genitive plural second-person)
uvertürlerinin (genitive plural third-person)

(music) overture in an opera, ballet and the like


refakat

refakat (definite accusative refakati, plural refakatler)

refakati (accusative definite)
refakatler (plural)
refakat (nominative singular)
refakatler (nominative plural)
refakati (accusative definite singular)
refakatleri (accusative definite plural)
refakate (dative singular)
refakatlere (dative plural)
refakatte (locative singular)
refakatlerde (locative plural)
refakatten (ablative singular)
refakatlerden (ablative plural)
refakatin (genitive singular)
refakatlerin (genitive plural)
refakatim (first-person nominative singular)
refakatlerim (first-person nominative singular)
refakatin (nominative second-person singular)
refakatlerin (nominative second-person singular)
refakati (nominative singular third-person)
refakatleri (nominative singular third-person)
refakatimiz (first-person nominative plural)
refakatlerimiz (first-person nominative plural)
refakatiniz (nominative plural second-person)
refakatleriniz (nominative plural second-person)
refakatleri (nominative plural third-person)
refakatimi (accusative definite first-person singular)
refakatlerimi (accusative definite first-person singular)
refakatini (accusative definite second-person singular)
refakatlerini (accusative definite second-person singular)
refakatini (accusative definite singular third-person)
refakatlerini (accusative definite singular third-person)
refakatimizi (accusative definite first-person plural)
refakatlerimizi (accusative definite first-person plural)
refakatinizi (accusative definite plural second-person)
refakatlerinizi (accusative definite plural second-person)
refakatlerini (accusative definite plural third-person)
refakatime (dative first-person singular)
refakatlerime (dative first-person singular)
refakatine (dative second-person singular)
refakatlerine (dative second-person singular)
refakatine (dative singular third-person)
refakatlerine (dative singular third-person)
refakatimize (dative first-person plural)
refakatlerimize (dative first-person plural)
refakatinize (dative plural second-person)
refakatlerinize (dative plural second-person)
refakatlerine (dative plural third-person)
refakatimde (first-person locative singular)
refakatlerimde (first-person locative singular)
refakatinde (locative second-person singular)
refakatlerinde (locative second-person singular)
refakatinde (locative singular third-person)
refakatlerinde (locative singular third-person)
refakatimizde (first-person locative plural)
refakatlerimizde (first-person locative plural)
refakatinizde (locative plural second-person)
refakatlerinizde (locative plural second-person)
refakatlerinde (locative plural third-person)
refakatimden (ablative first-person singular)
refakatlerimden (ablative first-person singular)
refakatinden (ablative second-person singular)
refakatlerinden (ablative second-person singular)
refakatinden (ablative singular third-person)
refakatlerinden (ablative singular third-person)
refakatimizden (ablative first-person plural)
refakatlerimizden (ablative first-person plural)
refakatinizden (ablative plural second-person)
refakatlerinizden (ablative plural second-person)
refakatlerinden (ablative plural third-person)
refakatimin (first-person genitive singular)
refakatlerimin (first-person genitive singular)
refakatinin (genitive second-person singular)
refakatlerinin (genitive second-person singular)
refakatinin (genitive singular third-person)
refakatlerinin (genitive singular third-person)
refakatimizin (first-person genitive plural)
refakatlerimizin (first-person genitive plural)
refakatinizin (genitive plural second-person)
refakatlerinizin (genitive plural second-person)
refakatlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفاقت (refāḳat, “an accompanying another on a journey, companionship”), from Arabic رَفَاقَة (rafāqa), verbal noun of رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


ağır aksak

From ağır (“heavy, slow”) + aksak (“limping, limp, lame”).

af

(music) A style in classical Turkish music.


diyez

head

diyez (definite accusative diyezi, plural diyezler)

diyezi (accusative definite)
diyezler (plural)
diyez (nominative singular)
diyezler (nominative plural)
diyezi (accusative definite singular)
diyezleri (accusative definite plural)
diyeze (dative singular)
diyezlere (dative plural)
diyezde (locative singular)
diyezlerde (locative plural)
diyezden (ablative singular)
diyezlerden (ablative plural)
diyezin (genitive singular)
diyezlerin (genitive plural)
diyezim (first-person nominative singular)
diyezlerim (first-person nominative singular)
diyezin (nominative second-person singular)
diyezlerin (nominative second-person singular)
diyezi (nominative singular third-person)
diyezleri (nominative singular third-person)
diyezimiz (first-person nominative plural)
diyezlerimiz (first-person nominative plural)
diyeziniz (nominative plural second-person)
diyezleriniz (nominative plural second-person)
diyezleri (nominative plural third-person)
diyezimi (accusative definite first-person singular)
diyezlerimi (accusative definite first-person singular)
diyezini (accusative definite second-person singular)
diyezlerini (accusative definite second-person singular)
diyezini (accusative definite singular third-person)
diyezlerini (accusative definite singular third-person)
diyezimizi (accusative definite first-person plural)
diyezlerimizi (accusative definite first-person plural)
diyezinizi (accusative definite plural second-person)
diyezlerinizi (accusative definite plural second-person)
diyezlerini (accusative definite plural third-person)
diyezime (dative first-person singular)
diyezlerime (dative first-person singular)
diyezine (dative second-person singular)
diyezlerine (dative second-person singular)
diyezine (dative singular third-person)
diyezlerine (dative singular third-person)
diyezimize (dative first-person plural)
diyezlerimize (dative first-person plural)
diyezinize (dative plural second-person)
diyezlerinize (dative plural second-person)
diyezlerine (dative plural third-person)
diyezimde (first-person locative singular)
diyezlerimde (first-person locative singular)
diyezinde (locative second-person singular)
diyezlerinde (locative second-person singular)
diyezinde (locative singular third-person)
diyezlerinde (locative singular third-person)
diyezimizde (first-person locative plural)
diyezlerimizde (first-person locative plural)
diyezinizde (locative plural second-person)
diyezlerinizde (locative plural second-person)
diyezlerinde (locative plural third-person)
diyezimden (ablative first-person singular)
diyezlerimden (ablative first-person singular)
diyezinden (ablative second-person singular)
diyezlerinden (ablative second-person singular)
diyezinden (ablative singular third-person)
diyezlerinden (ablative singular third-person)
diyezimizden (ablative first-person plural)
diyezlerimizden (ablative first-person plural)
diyezinizden (ablative plural second-person)
diyezlerinizden (ablative plural second-person)
diyezlerinden (ablative plural third-person)
diyezimin (first-person genitive singular)
diyezlerimin (first-person genitive singular)
diyezinin (genitive second-person singular)
diyezlerinin (genitive second-person singular)
diyezinin (genitive singular third-person)
diyezlerinin (genitive singular third-person)
diyezimizin (first-person genitive plural)
diyezlerimizin (first-person genitive plural)
diyezinizin (genitive plural second-person)
diyezlerinizin (genitive plural second-person)
diyezlerinin (genitive plural third-person)


füg

füg (definite accusative fügü, plural fügler)

fügü (accusative definite)
fügler (plural)


çalım

çalım (definite accusative çalımı, plural çalımlar)

çalımı (accusative definite)
çalımlar (plural)
çalım (nominative singular)
çalımlar (nominative plural)
çalımı (accusative definite singular)
çalımları (accusative definite plural)
çalıma (dative singular)
çalımlara (dative plural)
çalımda (locative singular)
çalımlarda (locative plural)
çalımdan (ablative singular)
çalımlardan (ablative plural)
çalımın (genitive singular)
çalımların (genitive plural)
çalımım (first-person nominative singular)
çalımlarım (first-person nominative singular)
çalımın (nominative second-person singular)
çalımların (nominative second-person singular)
çalımı (nominative singular third-person)
çalımları (nominative singular third-person)
çalımımız (first-person nominative plural)
çalımlarımız (first-person nominative plural)
çalımınız (nominative plural second-person)
çalımlarınız (nominative plural second-person)
çalımları (nominative plural third-person)
çalımımı (accusative definite first-person singular)
çalımlarımı (accusative definite first-person singular)
çalımını (accusative definite second-person singular)
çalımlarını (accusative definite second-person singular)
çalımını (accusative definite singular third-person)
çalımlarını (accusative definite singular third-person)
çalımımızı (accusative definite first-person plural)
çalımlarımızı (accusative definite first-person plural)
çalımınızı (accusative definite plural second-person)
çalımlarınızı (accusative definite plural second-person)
çalımlarını (accusative definite plural third-person)
çalımıma (dative first-person singular)
çalımlarıma (dative first-person singular)
çalımına (dative second-person singular)
çalımlarına (dative second-person singular)
çalımına (dative singular third-person)
çalımlarına (dative singular third-person)
çalımımıza (dative first-person plural)
çalımlarımıza (dative first-person plural)
çalımınıza (dative plural second-person)
çalımlarınıza (dative plural second-person)
çalımlarına (dative plural third-person)
çalımımda (first-person locative singular)
çalımlarımda (first-person locative singular)
çalımında (locative second-person singular)
çalımlarında (locative second-person singular)
çalımında (locative singular third-person)
çalımlarında (locative singular third-person)
çalımımızda (first-person locative plural)
çalımlarımızda (first-person locative plural)
çalımınızda (locative plural second-person)
çalımlarınızda (locative plural second-person)
çalımlarında (locative plural third-person)
çalımımdan (ablative first-person singular)
çalımlarımdan (ablative first-person singular)
çalımından (ablative second-person singular)
çalımlarından (ablative second-person singular)
çalımından (ablative singular third-person)
çalımlarından (ablative singular third-person)
çalımımızdan (ablative first-person plural)
çalımlarımızdan (ablative first-person plural)
çalımınızdan (ablative plural second-person)
çalımlarınızdan (ablative plural second-person)
çalımlarından (ablative plural third-person)
çalımımın (first-person genitive singular)
çalımlarımın (first-person genitive singular)
çalımının (genitive second-person singular)
çalımlarının (genitive second-person singular)
çalımının (genitive singular third-person)
çalımlarının (genitive singular third-person)
çalımımızın (first-person genitive plural)
çalımlarımızın (first-person genitive plural)
çalımınızın (genitive plural second-person)
çalımlarınızın (genitive plural second-person)
çalımlarının (genitive plural third-person)
çalımım (first-person singular)
çalımlarım (first-person singular)
çalımsın (second-person singular)
çalımlarsın (second-person singular)
çalım (singular third-person)
çalımdır (singular third-person)
çalımlar (singular third-person)
çalımlardır (singular third-person)
çalımız (first-person plural)
çalımlarız (first-person plural)
çalımsınız (plural second-person)
çalımlarsınız (plural second-person)
çalımlar (plural third-person)
çalımlardır (plural third-person)

Equivalent to çalmak (“to hit, to steal”) + -ım


kemane

kemane (definite accusative kemaneyi, plural kemaneler)

kemaneyi (accusative definite)
kemaneler (plural)
kemane (nominative singular)
kemaneler (nominative plural)
kemaneyi (accusative definite singular)
kemaneleri (accusative definite plural)
kemaneye (dative singular)
kemanelere (dative plural)
kemanede (locative singular)
kemanelerde (locative plural)
kemaneden (ablative singular)
kemanelerden (ablative plural)
kemanenin (genitive singular)
kemanelerin (genitive plural)
kemanem (first-person nominative singular)
kemanelerim (first-person nominative singular)
kemanen (nominative second-person singular)
kemanelerin (nominative second-person singular)
kemanesi (nominative singular third-person)
kemaneleri (nominative singular third-person)
kemanemiz (first-person nominative plural)
kemanelerimiz (first-person nominative plural)
kemaneniz (nominative plural second-person)
kemaneleriniz (nominative plural second-person)
kemaneleri (nominative plural third-person)
kemanemi (accusative definite first-person singular)
kemanelerimi (accusative definite first-person singular)
kemaneni (accusative definite second-person singular)
kemanelerini (accusative definite second-person singular)
kemanesini (accusative definite singular third-person)
kemanelerini (accusative definite singular third-person)
kemanemizi (accusative definite first-person plural)
kemanelerimizi (accusative definite first-person plural)
kemanenizi (accusative definite plural second-person)
kemanelerinizi (accusative definite plural second-person)
kemanelerini (accusative definite plural third-person)
kemaneme (dative first-person singular)
kemanelerime (dative first-person singular)
kemanene (dative second-person singular)
kemanelerine (dative second-person singular)
kemanesine (dative singular third-person)
kemanelerine (dative singular third-person)
kemanemize (dative first-person plural)
kemanelerimize (dative first-person plural)
kemanenize (dative plural second-person)
kemanelerinize (dative plural second-person)
kemanelerine (dative plural third-person)
kemanemde (first-person locative singular)
kemanelerimde (first-person locative singular)
kemanende (locative second-person singular)
kemanelerinde (locative second-person singular)
kemanesinde (locative singular third-person)
kemanelerinde (locative singular third-person)
kemanemizde (first-person locative plural)
kemanelerimizde (first-person locative plural)
kemanenizde (locative plural second-person)
kemanelerinizde (locative plural second-person)
kemanelerinde (locative plural third-person)
kemanemden (ablative first-person singular)
kemanelerimden (ablative first-person singular)
kemanenden (ablative second-person singular)
kemanelerinden (ablative second-person singular)
kemanesinden (ablative singular third-person)
kemanelerinden (ablative singular third-person)
kemanemizden (ablative first-person plural)
kemanelerimizden (ablative first-person plural)
kemanenizden (ablative plural second-person)
kemanelerinizden (ablative plural second-person)
kemanelerinden (ablative plural third-person)
kemanemin (first-person genitive singular)
kemanelerimin (first-person genitive singular)
kemanenin (genitive second-person singular)
kemanelerinin (genitive second-person singular)
kemanesinin (genitive singular third-person)
kemanelerinin (genitive singular third-person)
kemanemizin (first-person genitive plural)
kemanelerimizin (first-person genitive plural)
kemanenizin (genitive plural second-person)
kemanelerinizin (genitive plural second-person)
kemanelerinin (genitive plural third-person)
kemaneyim (first-person singular)
kemanelerim (first-person singular)
kemanesin (second-person singular)
kemanelersin (second-person singular)
kemane (singular third-person)
kemanedir (singular third-person)
kemaneler (singular third-person)
kemanelerdir (singular third-person)
kemaneyiz (first-person plural)
kemaneleriz (first-person plural)
kemanesiniz (plural second-person)
kemanelersiniz (plural second-person)
kemaneler (plural third-person)
kemanelerdir (plural third-person)

[cʰe̞.mɑːˈn̪ɛ]

Inherited from Ottoman Turkish كمانه (kemâne). Borrowed from Persian کمانه (kamāne, “thing resembling a bow”)


zamanlı

[z̪ɑ.mɑn̪ˈɫ̪ɯ]

Equivalent to zaman (“time”) + [Term?] (“-ful”) + -lı

Üç zamanlı ölçü

(music) used after the number of musical stroke scales, -stroke