yanlışlamacılık

yanlışlamacılık (definite accusative yanlışlamacılığı, uncountable)


başterim

Analogous to başsözcük, from baş (“head”) + terim (“term”).

(linguistics), (terminology), (terminography) headterm


bireydil

head

bireydil (definite accusative bireydili, plural bireydiller)

bireydili (accusative definite)
bireydiller (plural)

A Calque of English idiolect, from birey (“individual”) + dil (“language”).


yaşdil

yaşdil (definite accusative [please provide], plural [please provide])

A Calque of English agelect, from yaş (“age”) + dil (“language”).


başkalaşım

başkalaşım (definite accusative başkalaşımı, uncountable)

(pathology) metamorphosis; sudden remarkable changes of personality, especially of the well-established qualities.


bronş

bronş (definite accusative bronşı, plural bronşlar)

bronşı (accusative definite)
bronşlar (plural)
bronş (nominative singular)
bronşlar (nominative plural)
bronşı (accusative definite singular)
bronşları (accusative definite plural)
bronşa (dative singular)
bronşlara (dative plural)
bronşta (locative singular)
bronşlarda (locative plural)
bronştan (ablative singular)
bronşlardan (ablative plural)
bronşın (genitive singular)
bronşların (genitive plural)
bronşım (first-person nominative singular)
bronşlarım (first-person nominative singular)
bronşın (nominative second-person singular)
bronşların (nominative second-person singular)
bronşı (nominative singular third-person)
bronşları (nominative singular third-person)
bronşımız (first-person nominative plural)
bronşlarımız (first-person nominative plural)
bronşınız (nominative plural second-person)
bronşlarınız (nominative plural second-person)
bronşları (nominative plural third-person)
bronşımı (accusative definite first-person singular)
bronşlarımı (accusative definite first-person singular)
bronşını (accusative definite second-person singular)
bronşlarını (accusative definite second-person singular)
bronşını (accusative definite singular third-person)
bronşlarını (accusative definite singular third-person)
bronşımızı (accusative definite first-person plural)
bronşlarımızı (accusative definite first-person plural)
bronşınızı (accusative definite plural second-person)
bronşlarınızı (accusative definite plural second-person)
bronşlarını (accusative definite plural third-person)
bronşıma (dative first-person singular)
bronşlarıma (dative first-person singular)
bronşına (dative second-person singular)
bronşlarına (dative second-person singular)
bronşına (dative singular third-person)
bronşlarına (dative singular third-person)
bronşımıza (dative first-person plural)
bronşlarımıza (dative first-person plural)
bronşınıza (dative plural second-person)
bronşlarınıza (dative plural second-person)
bronşlarına (dative plural third-person)
bronşımda (first-person locative singular)
bronşlarımda (first-person locative singular)
bronşında (locative second-person singular)
bronşlarında (locative second-person singular)
bronşında (locative singular third-person)
bronşlarında (locative singular third-person)
bronşımızda (first-person locative plural)
bronşlarımızda (first-person locative plural)
bronşınızda (locative plural second-person)
bronşlarınızda (locative plural second-person)
bronşlarında (locative plural third-person)
bronşımdan (ablative first-person singular)
bronşlarımdan (ablative first-person singular)
bronşından (ablative second-person singular)
bronşlarından (ablative second-person singular)
bronşından (ablative singular third-person)
bronşlarından (ablative singular third-person)
bronşımızdan (ablative first-person plural)
bronşlarımızdan (ablative first-person plural)
bronşınızdan (ablative plural second-person)
bronşlarınızdan (ablative plural second-person)
bronşlarından (ablative plural third-person)
bronşımın (first-person genitive singular)
bronşlarımın (first-person genitive singular)
bronşının (genitive second-person singular)
bronşlarının (genitive second-person singular)
bronşının (genitive singular third-person)
bronşlarının (genitive singular third-person)
bronşımızın (first-person genitive plural)
bronşlarımızın (first-person genitive plural)
bronşınızın (genitive plural second-person)
bronşlarınızın (genitive plural second-person)
bronşlarının (genitive plural third-person)


tümleç

tümleç (definite accusative tümleçi, plural tümleçler)

tümleçi (accusative definite)
tümleçler (plural)
tümleç (nominative singular)
tümleçler (nominative plural)
tümleçi (accusative definite singular)
tümleçleri (accusative definite plural)
tümleçe (dative singular)
tümleçlere (dative plural)
tümleçte (locative singular)
tümleçlerde (locative plural)
tümleçten (ablative singular)
tümleçlerden (ablative plural)
tümleçin (genitive singular)
tümleçlerin (genitive plural)
tümleçim (first-person nominative singular)
tümleçlerim (first-person nominative singular)
tümleçin (nominative second-person singular)
tümleçlerin (nominative second-person singular)
tümleçi (nominative singular third-person)
tümleçleri (nominative singular third-person)
tümleçimiz (first-person nominative plural)
tümleçlerimiz (first-person nominative plural)
tümleçiniz (nominative plural second-person)
tümleçleriniz (nominative plural second-person)
tümleçleri (nominative plural third-person)
tümleçimi (accusative definite first-person singular)
tümleçlerimi (accusative definite first-person singular)
tümleçini (accusative definite second-person singular)
tümleçlerini (accusative definite second-person singular)
tümleçini (accusative definite singular third-person)
tümleçlerini (accusative definite singular third-person)
tümleçimizi (accusative definite first-person plural)
tümleçlerimizi (accusative definite first-person plural)
tümleçinizi (accusative definite plural second-person)
tümleçlerinizi (accusative definite plural second-person)
tümleçlerini (accusative definite plural third-person)
tümleçime (dative first-person singular)
tümleçlerime (dative first-person singular)
tümleçine (dative second-person singular)
tümleçlerine (dative second-person singular)
tümleçine (dative singular third-person)
tümleçlerine (dative singular third-person)
tümleçimize (dative first-person plural)
tümleçlerimize (dative first-person plural)
tümleçinize (dative plural second-person)
tümleçlerinize (dative plural second-person)
tümleçlerine (dative plural third-person)
tümleçimde (first-person locative singular)
tümleçlerimde (first-person locative singular)
tümleçinde (locative second-person singular)
tümleçlerinde (locative second-person singular)
tümleçinde (locative singular third-person)
tümleçlerinde (locative singular third-person)
tümleçimizde (first-person locative plural)
tümleçlerimizde (first-person locative plural)
tümleçinizde (locative plural second-person)
tümleçlerinizde (locative plural second-person)
tümleçlerinde (locative plural third-person)
tümleçimden (ablative first-person singular)
tümleçlerimden (ablative first-person singular)
tümleçinden (ablative second-person singular)
tümleçlerinden (ablative second-person singular)
tümleçinden (ablative singular third-person)
tümleçlerinden (ablative singular third-person)
tümleçimizden (ablative first-person plural)
tümleçlerimizden (ablative first-person plural)
tümleçinizden (ablative plural second-person)
tümleçlerinizden (ablative plural second-person)
tümleçlerinden (ablative plural third-person)
tümleçimin (first-person genitive singular)
tümleçlerimin (first-person genitive singular)
tümleçinin (genitive second-person singular)
tümleçlerinin (genitive second-person singular)
tümleçinin (genitive singular third-person)
tümleçlerinin (genitive singular third-person)
tümleçimizin (first-person genitive plural)
tümleçlerimizin (first-person genitive plural)
tümleçinizin (genitive plural second-person)
tümleçlerinizin (genitive plural second-person)
tümleçlerinin (genitive plural third-person)


istiska

istiska (definite accusative istiskayı, plural istiskalar)

istiskayı (accusative definite)
istiskalar (plural)
istiska (nominative singular)
istiskalar (nominative plural)
istiskayı (accusative definite singular)
istiskaları (accusative definite plural)
istiskaya (dative singular)
istiskalara (dative plural)
istiskada (locative singular)
istiskalarda (locative plural)
istiskadan (ablative singular)
istiskalardan (ablative plural)
istiskanın (genitive singular)
istiskaların (genitive plural)
istiskam (first-person nominative singular)
istiskalarım (first-person nominative singular)
istiskan (nominative second-person singular)
istiskaların (nominative second-person singular)
istiskası (nominative singular third-person)
istiskaları (nominative singular third-person)
istiskamız (first-person nominative plural)
istiskalarımız (first-person nominative plural)
istiskanız (nominative plural second-person)
istiskalarınız (nominative plural second-person)
istiskaları (nominative plural third-person)
istiskamı (accusative definite first-person singular)
istiskalarımı (accusative definite first-person singular)
istiskanı (accusative definite second-person singular)
istiskalarını (accusative definite second-person singular)
istiskasını (accusative definite singular third-person)
istiskalarını (accusative definite singular third-person)
istiskamızı (accusative definite first-person plural)
istiskalarımızı (accusative definite first-person plural)
istiskanızı (accusative definite plural second-person)
istiskalarınızı (accusative definite plural second-person)
istiskalarını (accusative definite plural third-person)
istiskama (dative first-person singular)
istiskalarıma (dative first-person singular)
istiskana (dative second-person singular)
istiskalarına (dative second-person singular)
istiskasına (dative singular third-person)
istiskalarına (dative singular third-person)
istiskamıza (dative first-person plural)
istiskalarımıza (dative first-person plural)
istiskanıza (dative plural second-person)
istiskalarınıza (dative plural second-person)
istiskalarına (dative plural third-person)
istiskamda (first-person locative singular)
istiskalarımda (first-person locative singular)
istiskanda (locative second-person singular)
istiskalarında (locative second-person singular)
istiskasında (locative singular third-person)
istiskalarında (locative singular third-person)
istiskamızda (first-person locative plural)
istiskalarımızda (first-person locative plural)
istiskanızda (locative plural second-person)
istiskalarınızda (locative plural second-person)
istiskalarında (locative plural third-person)
istiskamdan (ablative first-person singular)
istiskalarımdan (ablative first-person singular)
istiskandan (ablative second-person singular)
istiskalarından (ablative second-person singular)
istiskasından (ablative singular third-person)
istiskalarından (ablative singular third-person)
istiskamızdan (ablative first-person plural)
istiskalarımızdan (ablative first-person plural)
istiskanızdan (ablative plural second-person)
istiskalarınızdan (ablative plural second-person)
istiskalarından (ablative plural third-person)
istiskamın (first-person genitive singular)
istiskalarımın (first-person genitive singular)
istiskanın (genitive second-person singular)
istiskalarının (genitive second-person singular)
istiskasının (genitive singular third-person)
istiskalarının (genitive singular third-person)
istiskamızın (first-person genitive plural)
istiskalarımızın (first-person genitive plural)
istiskanızın (genitive plural second-person)
istiskalarınızın (genitive plural second-person)
istiskalarının (genitive plural third-person)
istiskayım (first-person singular)
istiskalarım (first-person singular)
istiskasın (second-person singular)
istiskalarsın (second-person singular)
istiska (singular third-person)
istiskadır (singular third-person)
istiskalar (singular third-person)
istiskalardır (singular third-person)
istiskayız (first-person plural)
istiskalarız (first-person plural)
istiskasınız (plural second-person)
istiskalarsınız (plural second-person)
istiskalar (plural third-person)
istiskalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish استسقا, from Arabic اِسْتِسْقَاء (istisqāʔ).

der

اِسْتِسْقَاء

Arabic اِسْتِسْقَاء (istisqāʔ)

(medicine) (collection of fluid in the organs and their body cavities)


zükâm

head

zükâm (definite accusative zükâmı, plural zükâmlar)

zükâmı (accusative definite)
zükâmlar (plural)
zükâm (nominative singular)
zükâmlar (nominative plural)
zükâmı (accusative definite singular)
zükâmları (accusative definite plural)
zükâma (dative singular)
zükâmlara (dative plural)
zükâmda (locative singular)
zükâmlarda (locative plural)
zükâmdan (ablative singular)
zükâmlardan (ablative plural)
zükâmın (genitive singular)
zükâmların (genitive plural)
zükâmım (first-person nominative singular)
zükâmlarım (first-person nominative singular)
zükâmın (nominative second-person singular)
zükâmların (nominative second-person singular)
zükâmı (nominative singular third-person)
zükâmları (nominative singular third-person)
zükâmımız (first-person nominative plural)
zükâmlarımız (first-person nominative plural)
zükâmınız (nominative plural second-person)
zükâmlarınız (nominative plural second-person)
zükâmları (nominative plural third-person)
zükâmımı (accusative definite first-person singular)
zükâmlarımı (accusative definite first-person singular)
zükâmını (accusative definite second-person singular)
zükâmlarını (accusative definite second-person singular)
zükâmını (accusative definite singular third-person)
zükâmlarını (accusative definite singular third-person)
zükâmımızı (accusative definite first-person plural)
zükâmlarımızı (accusative definite first-person plural)
zükâmınızı (accusative definite plural second-person)
zükâmlarınızı (accusative definite plural second-person)
zükâmlarını (accusative definite plural third-person)
zükâmıma (dative first-person singular)
zükâmlarıma (dative first-person singular)
zükâmına (dative second-person singular)
zükâmlarına (dative second-person singular)
zükâmına (dative singular third-person)
zükâmlarına (dative singular third-person)
zükâmımıza (dative first-person plural)
zükâmlarımıza (dative first-person plural)
zükâmınıza (dative plural second-person)
zükâmlarınıza (dative plural second-person)
zükâmlarına (dative plural third-person)
zükâmımda (first-person locative singular)
zükâmlarımda (first-person locative singular)
zükâmında (locative second-person singular)
zükâmlarında (locative second-person singular)
zükâmında (locative singular third-person)
zükâmlarında (locative singular third-person)
zükâmımızda (first-person locative plural)
zükâmlarımızda (first-person locative plural)
zükâmınızda (locative plural second-person)
zükâmlarınızda (locative plural second-person)
zükâmlarında (locative plural third-person)
zükâmımdan (ablative first-person singular)
zükâmlarımdan (ablative first-person singular)
zükâmından (ablative second-person singular)
zükâmlarından (ablative second-person singular)
zükâmından (ablative singular third-person)
zükâmlarından (ablative singular third-person)
zükâmımızdan (ablative first-person plural)
zükâmlarımızdan (ablative first-person plural)
zükâmınızdan (ablative plural second-person)
zükâmlarınızdan (ablative plural second-person)
zükâmlarından (ablative plural third-person)
zükâmımın (first-person genitive singular)
zükâmlarımın (first-person genitive singular)
zükâmının (genitive second-person singular)
zükâmlarının (genitive second-person singular)
zükâmının (genitive singular third-person)
zükâmlarının (genitive singular third-person)
zükâmımızın (first-person genitive plural)
zükâmlarımızın (first-person genitive plural)
zükâmınızın (genitive plural second-person)
zükâmlarınızın (genitive plural second-person)
zükâmlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زكام (zükâm), from Arabic زُكَام (zukām).


iltihap

iltihap (definite accusative iltihabı, plural iltihaplar)

iltihabı (accusative definite)
iltihaplar (plural)
iltihap (nominative singular)
iltihaplar (nominative plural)
iltihabı (accusative definite singular)
iltihapları (accusative definite plural)
iltihaba (dative singular)
iltihaplara (dative plural)
iltihapta (locative singular)
iltihaplarda (locative plural)
iltihaptan (ablative singular)
iltihaplardan (ablative plural)
iltihabın (genitive singular)
iltihapların (genitive plural)
iltihabım (first-person nominative singular)
iltihaplarım (first-person nominative singular)
iltihabın (nominative second-person singular)
iltihapların (nominative second-person singular)
iltihabı (nominative singular third-person)
iltihapları (nominative singular third-person)
iltihabımız (first-person nominative plural)
iltihaplarımız (first-person nominative plural)
iltihabınız (nominative plural second-person)
iltihaplarınız (nominative plural second-person)
iltihapları (nominative plural third-person)
iltihabımı (accusative definite first-person singular)
iltihaplarımı (accusative definite first-person singular)
iltihabını (accusative definite second-person singular)
iltihaplarını (accusative definite second-person singular)
iltihabını (accusative definite singular third-person)
iltihaplarını (accusative definite singular third-person)
iltihabımızı (accusative definite first-person plural)
iltihaplarımızı (accusative definite first-person plural)
iltihabınızı (accusative definite plural second-person)
iltihaplarınızı (accusative definite plural second-person)
iltihaplarını (accusative definite plural third-person)
iltihabıma (dative first-person singular)
iltihaplarıma (dative first-person singular)
iltihabına (dative second-person singular)
iltihaplarına (dative second-person singular)
iltihabına (dative singular third-person)
iltihaplarına (dative singular third-person)
iltihabımıza (dative first-person plural)
iltihaplarımıza (dative first-person plural)
iltihabınıza (dative plural second-person)
iltihaplarınıza (dative plural second-person)
iltihaplarına (dative plural third-person)
iltihabımda (first-person locative singular)
iltihaplarımda (first-person locative singular)
iltihabında (locative second-person singular)
iltihaplarında (locative second-person singular)
iltihabında (locative singular third-person)
iltihaplarında (locative singular third-person)
iltihabımızda (first-person locative plural)
iltihaplarımızda (first-person locative plural)
iltihabınızda (locative plural second-person)
iltihaplarınızda (locative plural second-person)
iltihaplarında (locative plural third-person)
iltihabımdan (ablative first-person singular)
iltihaplarımdan (ablative first-person singular)
iltihabından (ablative second-person singular)
iltihaplarından (ablative second-person singular)
iltihabından (ablative singular third-person)
iltihaplarından (ablative singular third-person)
iltihabımızdan (ablative first-person plural)
iltihaplarımızdan (ablative first-person plural)
iltihabınızdan (ablative plural second-person)
iltihaplarınızdan (ablative plural second-person)
iltihaplarından (ablative plural third-person)
iltihabımın (first-person genitive singular)
iltihaplarımın (first-person genitive singular)
iltihabının (genitive second-person singular)
iltihaplarının (genitive second-person singular)
iltihabının (genitive singular third-person)
iltihaplarının (genitive singular third-person)
iltihabımızın (first-person genitive plural)
iltihaplarımızın (first-person genitive plural)
iltihabınızın (genitive plural second-person)
iltihaplarınızın (genitive plural second-person)
iltihaplarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish التهاب (“inflammation”), from Arabic اِلْتِهَاب (iltihāb).


olasılık

olasılık (definite accusative olasılığı, plural olasılıklar)

olasılığı (accusative definite)
olasılıklar (plural)
olasılık (nominative singular)
olasılıklar (nominative plural)
olasılığı (accusative definite singular)
olasılıkları (accusative definite plural)
olasılığa (dative singular)
olasılıklara (dative plural)
olasılıkta (locative singular)
olasılıklarda (locative plural)
olasılıktan (ablative singular)
olasılıklardan (ablative plural)
olasılığın (genitive singular)
olasılıkların (genitive plural)
olasılığım (first-person nominative singular)
olasılıklarım (first-person nominative singular)
olasılığın (nominative second-person singular)
olasılıkların (nominative second-person singular)
olasılığı (nominative singular third-person)
olasılıkları (nominative singular third-person)
olasılığımız (first-person nominative plural)
olasılıklarımız (first-person nominative plural)
olasılığınız (nominative plural second-person)
olasılıklarınız (nominative plural second-person)
olasılıkları (nominative plural third-person)
olasılığımı (accusative definite first-person singular)
olasılıklarımı (accusative definite first-person singular)
olasılığını (accusative definite second-person singular)
olasılıklarını (accusative definite second-person singular)
olasılığını (accusative definite singular third-person)
olasılıklarını (accusative definite singular third-person)
olasılığımızı (accusative definite first-person plural)
olasılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
olasılığınızı (accusative definite plural second-person)
olasılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
olasılıklarını (accusative definite plural third-person)
olasılığıma (dative first-person singular)
olasılıklarıma (dative first-person singular)
olasılığına (dative second-person singular)
olasılıklarına (dative second-person singular)
olasılığına (dative singular third-person)
olasılıklarına (dative singular third-person)
olasılığımıza (dative first-person plural)
olasılıklarımıza (dative first-person plural)
olasılığınıza (dative plural second-person)
olasılıklarınıza (dative plural second-person)
olasılıklarına (dative plural third-person)
olasılığımda (first-person locative singular)
olasılıklarımda (first-person locative singular)
olasılığında (locative second-person singular)
olasılıklarında (locative second-person singular)
olasılığında (locative singular third-person)
olasılıklarında (locative singular third-person)
olasılığımızda (first-person locative plural)
olasılıklarımızda (first-person locative plural)
olasılığınızda (locative plural second-person)
olasılıklarınızda (locative plural second-person)
olasılıklarında (locative plural third-person)
olasılığımdan (ablative first-person singular)
olasılıklarımdan (ablative first-person singular)
olasılığından (ablative second-person singular)
olasılıklarından (ablative second-person singular)
olasılığından (ablative singular third-person)
olasılıklarından (ablative singular third-person)
olasılığımızdan (ablative first-person plural)
olasılıklarımızdan (ablative first-person plural)
olasılığınızdan (ablative plural second-person)
olasılıklarınızdan (ablative plural second-person)
olasılıklarından (ablative plural third-person)
olasılığımın (first-person genitive singular)
olasılıklarımın (first-person genitive singular)
olasılığının (genitive second-person singular)
olasılıklarının (genitive second-person singular)
olasılığının (genitive singular third-person)
olasılıklarının (genitive singular third-person)
olasılığımızın (first-person genitive plural)
olasılıklarımızın (first-person genitive plural)
olasılığınızın (genitive plural second-person)
olasılıklarınızın (genitive plural second-person)
olasılıklarının (genitive plural third-person)
olasılığım (first-person singular)
olasılıklarım (first-person singular)
olasılıksın (second-person singular)
olasılıklarsın (second-person singular)
olasılık (singular third-person)
olasılıktır (singular third-person)
olasılıklar (singular third-person)
olasılıklardır (singular third-person)
olasılığız (first-person plural)
olasılıklarız (first-person plural)
olasılıksınız (plural second-person)
olasılıklarsınız (plural second-person)
olasılıklar (plural third-person)
olasılıklardır (plural third-person)

[oˈɫ̪a.s̪ɯɫ̪ɯk]

From ol- (“to happen”) + -a (gerundive suffix) + -sı (“-like, -ish”) + -lık (“-ness”). Ultimately from Proto-Turkic *bōl- (“to become”).


adıl

head

adıl (definite accusative adılı, plural adıllar)

adılı (accusative definite)
adıllar (plural)

From ad- (“noun”) + -ıl (noun deriving suffix). Ultimately from Proto-Turkic *āt (“name”).


şiryan

head

şiryan (definite accusative şiryanı, plural şiryanlar)

şiryanı (accusative definite)
şiryanlar (plural)
şiryan (nominative singular)
şiryanlar (nominative plural)
şiryanı (accusative definite singular)
şiryanları (accusative definite plural)
şiryana (dative singular)
şiryanlara (dative plural)
şiryanda (locative singular)
şiryanlarda (locative plural)
şiryandan (ablative singular)
şiryanlardan (ablative plural)
şiryanın (genitive singular)
şiryanların (genitive plural)
şiryanım (first-person nominative singular)
şiryanlarım (first-person nominative singular)
şiryanın (nominative second-person singular)
şiryanların (nominative second-person singular)
şiryanı (nominative singular third-person)
şiryanları (nominative singular third-person)
şiryanımız (first-person nominative plural)
şiryanlarımız (first-person nominative plural)
şiryanınız (nominative plural second-person)
şiryanlarınız (nominative plural second-person)
şiryanları (nominative plural third-person)
şiryanımı (accusative definite first-person singular)
şiryanlarımı (accusative definite first-person singular)
şiryanını (accusative definite second-person singular)
şiryanlarını (accusative definite second-person singular)
şiryanını (accusative definite singular third-person)
şiryanlarını (accusative definite singular third-person)
şiryanımızı (accusative definite first-person plural)
şiryanlarımızı (accusative definite first-person plural)
şiryanınızı (accusative definite plural second-person)
şiryanlarınızı (accusative definite plural second-person)
şiryanlarını (accusative definite plural third-person)
şiryanıma (dative first-person singular)
şiryanlarıma (dative first-person singular)
şiryanına (dative second-person singular)
şiryanlarına (dative second-person singular)
şiryanına (dative singular third-person)
şiryanlarına (dative singular third-person)
şiryanımıza (dative first-person plural)
şiryanlarımıza (dative first-person plural)
şiryanınıza (dative plural second-person)
şiryanlarınıza (dative plural second-person)
şiryanlarına (dative plural third-person)
şiryanımda (first-person locative singular)
şiryanlarımda (first-person locative singular)
şiryanında (locative second-person singular)
şiryanlarında (locative second-person singular)
şiryanında (locative singular third-person)
şiryanlarında (locative singular third-person)
şiryanımızda (first-person locative plural)
şiryanlarımızda (first-person locative plural)
şiryanınızda (locative plural second-person)
şiryanlarınızda (locative plural second-person)
şiryanlarında (locative plural third-person)
şiryanımdan (ablative first-person singular)
şiryanlarımdan (ablative first-person singular)
şiryanından (ablative second-person singular)
şiryanlarından (ablative second-person singular)
şiryanından (ablative singular third-person)
şiryanlarından (ablative singular third-person)
şiryanımızdan (ablative first-person plural)
şiryanlarımızdan (ablative first-person plural)
şiryanınızdan (ablative plural second-person)
şiryanlarınızdan (ablative plural second-person)
şiryanlarından (ablative plural third-person)
şiryanımın (first-person genitive singular)
şiryanlarımın (first-person genitive singular)
şiryanının (genitive second-person singular)
şiryanlarının (genitive second-person singular)
şiryanının (genitive singular third-person)
şiryanlarının (genitive singular third-person)
şiryanımızın (first-person genitive plural)
şiryanlarımızın (first-person genitive plural)
şiryanınızın (genitive plural second-person)
şiryanlarınızın (genitive plural second-person)
şiryanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شریان (“artery”), from Arabic شِرْيَان (širyān).


istifrağ

istifrağ (definite accusative istifrağı, plural istifrağlar)

istifrağı (accusative definite)
istifrağlar (plural)
istifrağ (nominative singular)
istifrağlar (nominative plural)
istifrağı (accusative definite singular)
istifrağları (accusative definite plural)
istifrağa (dative singular)
istifrağlara (dative plural)
istifrağda (locative singular)
istifrağlarda (locative plural)
istifrağdan (ablative singular)
istifrağlardan (ablative plural)
istifrağın (genitive singular)
istifrağların (genitive plural)
istifrağım (first-person nominative singular)
istifrağlarım (first-person nominative singular)
istifrağın (nominative second-person singular)
istifrağların (nominative second-person singular)
istifrağı (nominative singular third-person)
istifrağları (nominative singular third-person)
istifrağımız (first-person nominative plural)
istifrağlarımız (first-person nominative plural)
istifrağınız (nominative plural second-person)
istifrağlarınız (nominative plural second-person)
istifrağları (nominative plural third-person)
istifrağımı (accusative definite first-person singular)
istifrağlarımı (accusative definite first-person singular)
istifrağını (accusative definite second-person singular)
istifrağlarını (accusative definite second-person singular)
istifrağını (accusative definite singular third-person)
istifrağlarını (accusative definite singular third-person)
istifrağımızı (accusative definite first-person plural)
istifrağlarımızı (accusative definite first-person plural)
istifrağınızı (accusative definite plural second-person)
istifrağlarınızı (accusative definite plural second-person)
istifrağlarını (accusative definite plural third-person)
istifrağıma (dative first-person singular)
istifrağlarıma (dative first-person singular)
istifrağına (dative second-person singular)
istifrağlarına (dative second-person singular)
istifrağına (dative singular third-person)
istifrağlarına (dative singular third-person)
istifrağımıza (dative first-person plural)
istifrağlarımıza (dative first-person plural)
istifrağınıza (dative plural second-person)
istifrağlarınıza (dative plural second-person)
istifrağlarına (dative plural third-person)
istifrağımda (first-person locative singular)
istifrağlarımda (first-person locative singular)
istifrağında (locative second-person singular)
istifrağlarında (locative second-person singular)
istifrağında (locative singular third-person)
istifrağlarında (locative singular third-person)
istifrağımızda (first-person locative plural)
istifrağlarımızda (first-person locative plural)
istifrağınızda (locative plural second-person)
istifrağlarınızda (locative plural second-person)
istifrağlarında (locative plural third-person)
istifrağımdan (ablative first-person singular)
istifrağlarımdan (ablative first-person singular)
istifrağından (ablative second-person singular)
istifrağlarından (ablative second-person singular)
istifrağından (ablative singular third-person)
istifrağlarından (ablative singular third-person)
istifrağımızdan (ablative first-person plural)
istifrağlarımızdan (ablative first-person plural)
istifrağınızdan (ablative plural second-person)
istifrağlarınızdan (ablative plural second-person)
istifrağlarından (ablative plural third-person)
istifrağımın (first-person genitive singular)
istifrağlarımın (first-person genitive singular)
istifrağının (genitive second-person singular)
istifrağlarının (genitive second-person singular)
istifrağının (genitive singular third-person)
istifrağlarının (genitive singular third-person)
istifrağımızın (first-person genitive plural)
istifrağlarımızın (first-person genitive plural)
istifrağınızın (genitive plural second-person)
istifrağlarınızın (genitive plural second-person)
istifrağlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish استفراغ (istifrağ), from Arabic اِسْتِفْرَاغ (istifrāḡ, “vomiting”)

der

اِسْتِفْرَاغ


angarya

head

angarya (definite accusative angaryayı, plural angaryalar)

angaryayı (accusative definite)
angaryalar (plural)
angarya (nominative singular)
angaryalar (nominative plural)
angaryayı (accusative definite singular)
angaryaları (accusative definite plural)
angaryaya (dative singular)
angaryalara (dative plural)
angaryada (locative singular)
angaryalarda (locative plural)
angaryadan (ablative singular)
angaryalardan (ablative plural)
angaryanın (genitive singular)
angaryaların (genitive plural)
angaryam (first-person nominative singular)
angaryalarım (first-person nominative singular)
angaryan (nominative second-person singular)
angaryaların (nominative second-person singular)
angaryası (nominative singular third-person)
angaryaları (nominative singular third-person)
angaryamız (first-person nominative plural)
angaryalarımız (first-person nominative plural)
angaryanız (nominative plural second-person)
angaryalarınız (nominative plural second-person)
angaryaları (nominative plural third-person)
angaryamı (accusative definite first-person singular)
angaryalarımı (accusative definite first-person singular)
angaryanı (accusative definite second-person singular)
angaryalarını (accusative definite second-person singular)
angaryasını (accusative definite singular third-person)
angaryalarını (accusative definite singular third-person)
angaryamızı (accusative definite first-person plural)
angaryalarımızı (accusative definite first-person plural)
angaryanızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarınızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarını (accusative definite plural third-person)
angaryama (dative first-person singular)
angaryalarıma (dative first-person singular)
angaryana (dative second-person singular)
angaryalarına (dative second-person singular)
angaryasına (dative singular third-person)
angaryalarına (dative singular third-person)
angaryamıza (dative first-person plural)
angaryalarımıza (dative first-person plural)
angaryanıza (dative plural second-person)
angaryalarınıza (dative plural second-person)
angaryalarına (dative plural third-person)
angaryamda (first-person locative singular)
angaryalarımda (first-person locative singular)
angaryanda (locative second-person singular)
angaryalarında (locative second-person singular)
angaryasında (locative singular third-person)
angaryalarında (locative singular third-person)
angaryamızda (first-person locative plural)
angaryalarımızda (first-person locative plural)
angaryanızda (locative plural second-person)
angaryalarınızda (locative plural second-person)
angaryalarında (locative plural third-person)
angaryamdan (ablative first-person singular)
angaryalarımdan (ablative first-person singular)
angaryandan (ablative second-person singular)
angaryalarından (ablative second-person singular)
angaryasından (ablative singular third-person)
angaryalarından (ablative singular third-person)
angaryamızdan (ablative first-person plural)
angaryalarımızdan (ablative first-person plural)
angaryanızdan (ablative plural second-person)
angaryalarınızdan (ablative plural second-person)
angaryalarından (ablative plural third-person)
angaryamın (first-person genitive singular)
angaryalarımın (first-person genitive singular)
angaryanın (genitive second-person singular)
angaryalarının (genitive second-person singular)
angaryasının (genitive singular third-person)
angaryalarının (genitive singular third-person)
angaryamızın (first-person genitive plural)
angaryalarımızın (first-person genitive plural)
angaryanızın (genitive plural second-person)
angaryalarınızın (genitive plural second-person)
angaryalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آنغاریه (angarya, angariya, angariye), from Greek αγγαρεία (angareía).

inh+

(history) internal services other than drills in the Ottoman army


kavuk

head

kavuk (definite accusative kavuğu, plural kavuklar)

kavuğu (accusative definite)
kavuklar (plural)
kavuk (nominative singular)
kavuklar (nominative plural)
kavuğu (accusative definite singular)
kavukları (accusative definite plural)
kavuğa (dative singular)
kavuklara (dative plural)
kavukta (locative singular)
kavuklarda (locative plural)
kavuktan (ablative singular)
kavuklardan (ablative plural)
kavuğun (genitive singular)
kavukların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قاوق (kavuk). The second sense is due to contamination with kovuk (“hollow, empty”).


ettirgen

ettirgenim (first-person present singular)
ettirgen miyim? (first-person present singular)
ettirgensin (present second-person singular)
ettirgen misin? (present second-person singular)
ettirgen (present singular third-person)
ettirgendir (present singular third-person)
ettirgen mi? (present singular third-person)
ettirgeniz (first-person plural present)
ettirgen miyiz? (first-person plural present)
ettirgensiniz (plural present second-person)
ettirgen misiniz? (plural present second-person)
ettirgen (plural present third-person)
ettirgenler (plural present third-person)
ettirgen mi? (plural present third-person)
ettirgenler mi? (plural present third-person)
ettirgendim (first-person past singular)
ettirgen miydim? (first-person past singular)
ettirgendin (past second-person singular)
ettirgen miydin? (past second-person singular)
ettirgendi (past singular third-person)
ettirgen miydi? (past singular third-person)
ettirgendik (first-person past plural)
ettirgen miydik? (first-person past plural)
ettirgendiniz (past plural second-person)
ettirgen miydiniz? (past plural second-person)
ettirgendiler (past plural third-person)
ettirgen miydiler? (past plural third-person)
ettirgenmişim (first-person past singular)
ettirgen miymişim? (first-person past singular)
ettirgenmişsin (past second-person singular)
ettirgen miymişsin? (past second-person singular)
ettirgenmiş (past singular third-person)
ettirgen miymiş? (past singular third-person)
ettirgenmişiz (first-person past plural)
ettirgen miymişiz? (first-person past plural)
ettirgenmişsiniz (past plural second-person)
ettirgen miymişsiniz? (past plural second-person)
ettirgenmişler (past plural third-person)
ettirgen miymişler? (past plural third-person)
ettirgensem (conditional first-person singular)
ettirgen miysem? (conditional first-person singular)
ettirgensen (conditional second-person singular)
ettirgen miysen? (conditional second-person singular)
ettirgense (conditional singular third-person)
ettirgen miyse? (conditional singular third-person)
ettirgensek (conditional first-person plural)
ettirgen miysek? (conditional first-person plural)
ettirgenseniz (conditional plural second-person)
ettirgen miyseniz? (conditional plural second-person)
ettirgenseler (conditional plural third-person)
ettirgen miyseler? (conditional plural third-person)


müsnet

head

müsnet (definite accusative müsnedi, plural müsnetler)

müsnedi (accusative definite)
müsnetler (plural)

From Ottoman Turkish مسند (müsned), from Arabic مُسْنَد (musnad).


yükselen

Ellipsis of yükselen burç (literally “ascendant sign”).

ellipsis

Yükselenini biliyor musun?


kızılötesi

[kʰɯ.z̪ɯɫ̪.ø̞.tʰe̞ˈsɪ]

(physics, sciences) general name of the microwave waves beyond the color red of the visible spectrum.


morötesi

[ˌmo̞ɾ.ø̞.t̪ʰe̞ˈs̪ɪ]

(physics, sciences) general name of the microwave waves beyond the color purple of the visible spectrum.


uyuşukluk

head

uyuşukluk (definite accusative uyuşukluğu, plural uyuşukluklar)

uyuşukluğu (accusative definite)
uyuşukluklar (plural)
uyuşukluk (nominative singular)
uyuşukluklar (nominative plural)
uyuşukluğu (accusative definite singular)
uyuşuklukları (accusative definite plural)
uyuşukluğa (dative singular)
uyuşukluklara (dative plural)
uyuşuklukta (locative singular)
uyuşukluklarda (locative plural)
uyuşukluktan (ablative singular)
uyuşukluklardan (ablative plural)
uyuşukluğun (genitive singular)
uyuşuklukların (genitive plural)
uyuşukluğum (first-person nominative singular)
uyuşukluklarım (first-person nominative singular)
uyuşukluğun (nominative second-person singular)
uyuşuklukların (nominative second-person singular)
uyuşukluğu (nominative singular third-person)
uyuşuklukları (nominative singular third-person)
uyuşukluğumuz (first-person nominative plural)
uyuşukluklarımız (first-person nominative plural)
uyuşukluğunuz (nominative plural second-person)
uyuşukluklarınız (nominative plural second-person)
uyuşuklukları (nominative plural third-person)
uyuşukluğumu (accusative definite first-person singular)
uyuşukluklarımı (accusative definite first-person singular)
uyuşukluğunu (accusative definite second-person singular)
uyuşukluklarını (accusative definite second-person singular)
uyuşukluğunu (accusative definite singular third-person)
uyuşukluklarını (accusative definite singular third-person)
uyuşukluğumuzu (accusative definite first-person plural)
uyuşukluklarımızı (accusative definite first-person plural)
uyuşukluğunuzu (accusative definite plural second-person)
uyuşukluklarınızı (accusative definite plural second-person)
uyuşukluklarını (accusative definite plural third-person)
uyuşukluğuma (dative first-person singular)
uyuşukluklarıma (dative first-person singular)
uyuşukluğuna (dative second-person singular)
uyuşukluklarına (dative second-person singular)
uyuşukluğuna (dative singular third-person)
uyuşukluklarına (dative singular third-person)
uyuşukluğumuza (dative first-person plural)
uyuşukluklarımıza (dative first-person plural)
uyuşukluğunuza (dative plural second-person)
uyuşukluklarınıza (dative plural second-person)
uyuşukluklarına (dative plural third-person)
uyuşukluğumda (first-person locative singular)
uyuşukluklarımda (first-person locative singular)
uyuşukluğunda (locative second-person singular)
uyuşukluklarında (locative second-person singular)
uyuşukluğunda (locative singular third-person)
uyuşukluklarında (locative singular third-person)
uyuşukluğumuzda (first-person locative plural)
uyuşukluklarımızda (first-person locative plural)
uyuşukluğunuzda (locative plural second-person)
uyuşukluklarınızda (locative plural second-person)
uyuşukluklarında (locative plural third-person)
uyuşukluğumdan (ablative first-person singular)
uyuşukluklarımdan (ablative first-person singular)
uyuşukluğundan (ablative second-person singular)
uyuşukluklarından (ablative second-person singular)
uyuşukluğundan (ablative singular third-person)
uyuşukluklarından (ablative singular third-person)
uyuşukluğumuzdan (ablative first-person plural)
uyuşukluklarımızdan (ablative first-person plural)
uyuşukluğunuzdan (ablative plural second-person)
uyuşukluklarınızdan (ablative plural second-person)
uyuşukluklarından (ablative plural third-person)
uyuşukluğumun (first-person genitive singular)
uyuşukluklarımın (first-person genitive singular)
uyuşukluğunun (genitive second-person singular)
uyuşukluklarının (genitive second-person singular)
uyuşukluğunun (genitive singular third-person)
uyuşukluklarının (genitive singular third-person)
uyuşukluğumuzun (first-person genitive plural)
uyuşukluklarımızın (first-person genitive plural)
uyuşukluğunuzun (genitive plural second-person)
uyuşukluklarınızın (genitive plural second-person)
uyuşukluklarının (genitive plural third-person)
uyuşukluğum (first-person singular)
uyuşukluklarım (first-person singular)
uyuşukluksun (second-person singular)
uyuşukluklarsın (second-person singular)
uyuşukluk (singular third-person)
uyuşukluktur (singular third-person)
uyuşukluklar (singular third-person)
uyuşukluklardır (singular third-person)
uyuşukluğuz (first-person plural)
uyuşukluklarız (first-person plural)
uyuşukluksunuz (plural second-person)
uyuşukluklarsınız (plural second-person)
uyuşukluklar (plural third-person)
uyuşukluklardır (plural third-person)

(medicine) the state of being numb or lethargic.


yücelim

yücelim (definite accusative yücelimi, plural yücelimler)

yücelimi (accusative definite)
yücelimler (plural)
yücelim (nominative singular)
yücelimler (nominative plural)
yücelimi (accusative definite singular)
yücelimleri (accusative definite plural)
yücelime (dative singular)
yücelimlere (dative plural)
yücelimde (locative singular)
yücelimlerde (locative plural)
yücelimden (ablative singular)
yücelimlerden (ablative plural)
yücelimin (genitive singular)
yücelimlerin (genitive plural)
yücelimim (first-person nominative singular)
yücelimlerim (first-person nominative singular)
yücelimin (nominative second-person singular)
yücelimlerin (nominative second-person singular)
yücelimi (nominative singular third-person)
yücelimleri (nominative singular third-person)
yücelimimiz (first-person nominative plural)
yücelimlerimiz (first-person nominative plural)
yüceliminiz (nominative plural second-person)
yücelimleriniz (nominative plural second-person)
yücelimleri (nominative plural third-person)
yücelimimi (accusative definite first-person singular)
yücelimlerimi (accusative definite first-person singular)
yücelimini (accusative definite second-person singular)
yücelimlerini (accusative definite second-person singular)
yücelimini (accusative definite singular third-person)
yücelimlerini (accusative definite singular third-person)
yücelimimizi (accusative definite first-person plural)
yücelimlerimizi (accusative definite first-person plural)
yüceliminizi (accusative definite plural second-person)
yücelimlerinizi (accusative definite plural second-person)
yücelimlerini (accusative definite plural third-person)
yücelimime (dative first-person singular)
yücelimlerime (dative first-person singular)
yücelimine (dative second-person singular)
yücelimlerine (dative second-person singular)
yücelimine (dative singular third-person)
yücelimlerine (dative singular third-person)
yücelimimize (dative first-person plural)
yücelimlerimize (dative first-person plural)
yüceliminize (dative plural second-person)
yücelimlerinize (dative plural second-person)
yücelimlerine (dative plural third-person)
yücelimimde (first-person locative singular)
yücelimlerimde (first-person locative singular)
yüceliminde (locative second-person singular)
yücelimlerinde (locative second-person singular)
yüceliminde (locative singular third-person)
yücelimlerinde (locative singular third-person)
yücelimimizde (first-person locative plural)
yücelimlerimizde (first-person locative plural)
yüceliminizde (locative plural second-person)
yücelimlerinizde (locative plural second-person)
yücelimlerinde (locative plural third-person)
yücelimimden (ablative first-person singular)
yücelimlerimden (ablative first-person singular)
yüceliminden (ablative second-person singular)
yücelimlerinden (ablative second-person singular)
yüceliminden (ablative singular third-person)
yücelimlerinden (ablative singular third-person)
yücelimimizden (ablative first-person plural)
yücelimlerimizden (ablative first-person plural)
yüceliminizden (ablative plural second-person)
yücelimlerinizden (ablative plural second-person)
yücelimlerinden (ablative plural third-person)
yücelimimin (first-person genitive singular)
yücelimlerimin (first-person genitive singular)
yüceliminin (genitive second-person singular)
yücelimlerinin (genitive second-person singular)
yüceliminin (genitive singular third-person)
yücelimlerinin (genitive singular third-person)
yücelimimizin (first-person genitive plural)
yücelimlerimizin (first-person genitive plural)
yüceliminizin (genitive plural second-person)
yücelimlerinizin (genitive plural second-person)
yücelimlerinin (genitive plural third-person)
yücelimim (first-person singular)
yücelimlerim (first-person singular)
yücelimsin (second-person singular)
yücelimlersin (second-person singular)
yücelim (singular third-person)
yücelimdir (singular third-person)
yücelimler (singular third-person)
yücelimlerdir (singular third-person)
yücelimiz (first-person plural)
yücelimleriz (first-person plural)
yücelimsiniz (plural second-person)
yücelimlersiniz (plural second-person)
yücelimler (plural third-person)
yücelimlerdir (plural third-person)

Equivalent to yücelmek (“to become loftier, to be uplifted”) + -im

suffix

(astrology) a planet's most beneficial situation for its zodiac signs


yapıcı

head

yapıcı (definite accusative yapıcıyı, plural yapıcılar)

yapıcıyı (accusative definite)
yapıcılar (plural)
yapıcı (nominative singular)
yapıcılar (nominative plural)
yapıcıyı (accusative definite singular)
yapıcıları (accusative definite plural)
yapıcıya (dative singular)
yapıcılara (dative plural)
yapıcıda (locative singular)
yapıcılarda (locative plural)
yapıcıdan (ablative singular)
yapıcılardan (ablative plural)
yapıcının (genitive singular)
yapıcıların (genitive plural)
yapıcım (first-person nominative singular)
yapıcılarım (first-person nominative singular)
yapıcın (nominative second-person singular)
yapıcıların (nominative second-person singular)
yapıcısı (nominative singular third-person)
yapıcıları (nominative singular third-person)
yapıcımız (first-person nominative plural)
yapıcılarımız (first-person nominative plural)
yapıcınız (nominative plural second-person)
yapıcılarınız (nominative plural second-person)
yapıcıları (nominative plural third-person)
yapıcımı (accusative definite first-person singular)
yapıcılarımı (accusative definite first-person singular)
yapıcını (accusative definite second-person singular)
yapıcılarını (accusative definite second-person singular)
yapıcısını (accusative definite singular third-person)
yapıcılarını (accusative definite singular third-person)
yapıcımızı (accusative definite first-person plural)
yapıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
yapıcınızı (accusative definite plural second-person)
yapıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
yapıcılarını (accusative definite plural third-person)
yapıcıma (dative first-person singular)
yapıcılarıma (dative first-person singular)
yapıcına (dative second-person singular)
yapıcılarına (dative second-person singular)
yapıcısına (dative singular third-person)
yapıcılarına (dative singular third-person)
yapıcımıza (dative first-person plural)
yapıcılarımıza (dative first-person plural)
yapıcınıza (dative plural second-person)
yapıcılarınıza (dative plural second-person)
yapıcılarına (dative plural third-person)
yapıcımda (first-person locative singular)
yapıcılarımda (first-person locative singular)
yapıcında (locative second-person singular)
yapıcılarında (locative second-person singular)
yapıcısında (locative singular third-person)
yapıcılarında (locative singular third-person)
yapıcımızda (first-person locative plural)
yapıcılarımızda (first-person locative plural)
yapıcınızda (locative plural second-person)
yapıcılarınızda (locative plural second-person)
yapıcılarında (locative plural third-person)
yapıcımdan (ablative first-person singular)
yapıcılarımdan (ablative first-person singular)
yapıcından (ablative second-person singular)
yapıcılarından (ablative second-person singular)
yapıcısından (ablative singular third-person)
yapıcılarından (ablative singular third-person)
yapıcımızdan (ablative first-person plural)
yapıcılarımızdan (ablative first-person plural)
yapıcınızdan (ablative plural second-person)
yapıcılarınızdan (ablative plural second-person)
yapıcılarından (ablative plural third-person)
yapıcımın (first-person genitive singular)
yapıcılarımın (first-person genitive singular)
yapıcının (genitive second-person singular)
yapıcılarının (genitive second-person singular)
yapıcısının (genitive singular third-person)
yapıcılarının (genitive singular third-person)
yapıcımızın (first-person genitive plural)
yapıcılarımızın (first-person genitive plural)
yapıcınızın (genitive plural second-person)
yapıcılarınızın (genitive plural second-person)
yapıcılarının (genitive plural third-person)
yapıcıyım (first-person singular)
yapıcılarım (first-person singular)
yapıcısın (second-person singular)
yapıcılarsın (second-person singular)
yapıcı (singular third-person)
yapıcıdır (singular third-person)
yapıcılar (singular third-person)
yapıcılardır (singular third-person)
yapıcıyız (first-person plural)
yapıcılarız (first-person plural)
yapıcısınız (plural second-person)
yapıcılarsınız (plural second-person)
yapıcılar (plural third-person)
yapıcılardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاپیجی (yapıcı), equivalent to yap- (“to make”) + -ıcı.

inh+

(grammar) agent (performer of the action in a sentence)


Cermen dilleri

/d͡ʒæɾˈmæn dilːeˈɾɪ/

[d͡ʒæˈɾ̞mæn̪ d̪il̠ʲ.l̠ʲe̞ˈɾ̞ɪ]

(linguistics) Germanic branch of the Indo-European language family


Ön Cermen

Ön Cermen (nominative singular)
Ön Cermenler (nominative plural)
Ön Cermeni (accusative definite singular)
Ön Cermenleri (accusative definite plural)
Ön Cermene (dative singular)
Ön Cermenlere (dative plural)
Ön Cermende (locative singular)
Ön Cermenlerde (locative plural)
Ön Cermenden (ablative singular)
Ön Cermenlerden (ablative plural)
Ön Cermenin (genitive singular)
Ön Cermenlerin (genitive plural)
Ön Cermenim (first-person nominative singular)
Ön Cermenlerim (first-person nominative singular)
Ön Cermenin (nominative second-person singular)
Ön Cermenlerin (nominative second-person singular)
Ön Cermeni (nominative singular third-person)
Ön Cermenleri (nominative singular third-person)
Ön Cermenimiz (first-person nominative plural)
Ön Cermenlerimiz (first-person nominative plural)
Ön Cermeniniz (nominative plural second-person)
Ön Cermenleriniz (nominative plural second-person)
Ön Cermenleri (nominative plural third-person)
Ön Cermenimi (accusative definite first-person singular)
Ön Cermenlerimi (accusative definite first-person singular)
Ön Cermenini (accusative definite second-person singular)
Ön Cermenlerini (accusative definite second-person singular)
Ön Cermenini (accusative definite singular third-person)
Ön Cermenlerini (accusative definite singular third-person)
Ön Cermenimizi (accusative definite first-person plural)
Ön Cermenlerimizi (accusative definite first-person plural)
Ön Cermeninizi (accusative definite plural second-person)
Ön Cermenlerinizi (accusative definite plural second-person)
Ön Cermenlerini (accusative definite plural third-person)
Ön Cermenime (dative first-person singular)
Ön Cermenlerime (dative first-person singular)
Ön Cermenine (dative second-person singular)
Ön Cermenlerine (dative second-person singular)
Ön Cermenine (dative singular third-person)
Ön Cermenlerine (dative singular third-person)
Ön Cermenimize (dative first-person plural)
Ön Cermenlerimize (dative first-person plural)
Ön Cermeninize (dative plural second-person)
Ön Cermenlerinize (dative plural second-person)
Ön Cermenlerine (dative plural third-person)
Ön Cermenimde (first-person locative singular)
Ön Cermenlerimde (first-person locative singular)
Ön Cermeninde (locative second-person singular)
Ön Cermenlerinde (locative second-person singular)
Ön Cermeninde (locative singular third-person)
Ön Cermenlerinde (locative singular third-person)
Ön Cermenimizde (first-person locative plural)
Ön Cermenlerimizde (first-person locative plural)
Ön Cermeninizde (locative plural second-person)
Ön Cermenlerinizde (locative plural second-person)
Ön Cermenlerinde (locative plural third-person)
Ön Cermenimden (ablative first-person singular)
Ön Cermenlerimden (ablative first-person singular)
Ön Cermeninden (ablative second-person singular)
Ön Cermenlerinden (ablative second-person singular)
Ön Cermeninden (ablative singular third-person)
Ön Cermenlerinden (ablative singular third-person)
Ön Cermenimizden (ablative first-person plural)
Ön Cermenlerimizden (ablative first-person plural)
Ön Cermeninizden (ablative plural second-person)
Ön Cermenlerinizden (ablative plural second-person)
Ön Cermenlerinden (ablative plural third-person)
Ön Cermenimin (first-person genitive singular)
Ön Cermenlerimin (first-person genitive singular)
Ön Cermeninin (genitive second-person singular)
Ön Cermenlerinin (genitive second-person singular)
Ön Cermeninin (genitive singular third-person)
Ön Cermenlerinin (genitive singular third-person)
Ön Cermenimizin (first-person genitive plural)
Ön Cermenlerimizin (first-person genitive plural)
Ön Cermeninizin (genitive plural second-person)
Ön Cermenlerinizin (genitive plural second-person)
Ön Cermenlerinin (genitive plural third-person)
Ön Cermenim (first-person singular)
Ön Cermenlerim (first-person singular)
Ön Cermensin (second-person singular)
Ön Cermenlersin (second-person singular)
Ön Cermen (singular third-person)
Ön Cermendir (singular third-person)
Ön Cermenler (singular third-person)
Ön Cermenlerdir (singular third-person)
Ön Cermeniz (first-person plural)
Ön Cermenleriz (first-person plural)
Ön Cermensiniz (plural second-person)
Ön Cermenlersiniz (plural second-person)
Ön Cermenler (plural third-person)
Ön Cermenlerdir (plural third-person)

/œn d͡ʒæɾˈmæn/

[ø̞n̪ d͡ʒæɾ̞ˈmæn̪]

(linguistics) the Proto-Germanic language


bademcik

head

bademcik (definite accusative bademciği, plural bademcikler)

bademciği (accusative definite)
bademcikler (plural)
bademcik (nominative singular)
bademcikler (nominative plural)
bademciği (accusative definite singular)
bademcikleri (accusative definite plural)
bademciğe (dative singular)
bademciklere (dative plural)
bademcikte (locative singular)
bademciklerde (locative plural)
bademcikten (ablative singular)
bademciklerden (ablative plural)
bademciğin (genitive singular)
bademciklerin (genitive plural)
bademciğim (first-person nominative singular)
bademciklerim (first-person nominative singular)
bademciğin (nominative second-person singular)
bademciklerin (nominative second-person singular)
bademciği (nominative singular third-person)
bademcikleri (nominative singular third-person)
bademciğimiz (first-person nominative plural)
bademciklerimiz (first-person nominative plural)
bademciğiniz (nominative plural second-person)
bademcikleriniz (nominative plural second-person)
bademcikleri (nominative plural third-person)
bademciğimi (accusative definite first-person singular)
bademciklerimi (accusative definite first-person singular)
bademciğini (accusative definite second-person singular)
bademciklerini (accusative definite second-person singular)
bademciğini (accusative definite singular third-person)
bademciklerini (accusative definite singular third-person)
bademciğimizi (accusative definite first-person plural)
bademciklerimizi (accusative definite first-person plural)
bademciğinizi (accusative definite plural second-person)
bademciklerinizi (accusative definite plural second-person)
bademciklerini (accusative definite plural third-person)
bademciğime (dative first-person singular)
bademciklerime (dative first-person singular)
bademciğine (dative second-person singular)
bademciklerine (dative second-person singular)
bademciğine (dative singular third-person)
bademciklerine (dative singular third-person)
bademciğimize (dative first-person plural)
bademciklerimize (dative first-person plural)
bademciğinize (dative plural second-person)
bademciklerinize (dative plural second-person)
bademciklerine (dative plural third-person)
bademciğimde (first-person locative singular)
bademciklerimde (first-person locative singular)
bademciğinde (locative second-person singular)
bademciklerinde (locative second-person singular)
bademciğinde (locative singular third-person)
bademciklerinde (locative singular third-person)
bademciğimizde (first-person locative plural)
bademciklerimizde (first-person locative plural)
bademciğinizde (locative plural second-person)
bademciklerinizde (locative plural second-person)
bademciklerinde (locative plural third-person)
bademciğimden (ablative first-person singular)
bademciklerimden (ablative first-person singular)
bademciğinden (ablative second-person singular)
bademciklerinden (ablative second-person singular)
bademciğinden (ablative singular third-person)
bademciklerinden (ablative singular third-person)
bademciğimizden (ablative first-person plural)
bademciklerimizden (ablative first-person plural)
bademciğinizden (ablative plural second-person)
bademciklerinizden (ablative plural second-person)
bademciklerinden (ablative plural third-person)
bademciğimin (first-person genitive singular)
bademciklerimin (first-person genitive singular)
bademciğinin (genitive second-person singular)
bademciklerinin (genitive second-person singular)
bademciğinin (genitive singular third-person)
bademciklerinin (genitive singular third-person)
bademciğimizin (first-person genitive plural)
bademciklerimizin (first-person genitive plural)
bademciğinizin (genitive plural second-person)
bademciklerinizin (genitive plural second-person)
bademciklerinin (genitive plural third-person)
bademciğim (first-person singular)
bademciklerim (first-person singular)
bademciksin (second-person singular)
bademciklersin (second-person singular)
bademcik (singular third-person)
bademciktir (singular third-person)
bademcikler (singular third-person)
bademciklerdir (singular third-person)
bademciğiz (first-person plural)
bademcikleriz (first-person plural)
bademciksiniz (plural second-person)
bademciklersiniz (plural second-person)
bademcikler (plural third-person)
bademciklerdir (plural third-person)

From badem + -cik. Compare Kazakh бадамша (badamşa).


komut

komut (definite accusative komutu, plural komutlar)

komutu (accusative definite)
komutlar (plural)

Most likely an imitation of French commander, in lieu of kumanda; see also komutan.


kıyasi

Inherited from Ottoman Turkish قیاسی (kıyâsî), from Arabic قِيَاسِيّ (qiyāsiyy). By surface analysis, kıyas + -i.


Derice

Derice (nominative singular)
Dericeyi (accusative definite singular)
Dericeye (dative singular)
Dericede (locative singular)
Dericeden (ablative singular)
Dericenin (genitive singular)


bağışıklık

head

bağışıklık (definite accusative bağışıklığı, plural bağışıklıklar)

bağışıklığı (accusative definite)
bağışıklıklar (plural)
bağışıklık (nominative singular)
bağışıklıklar (nominative plural)
bağışıklığı (accusative definite singular)
bağışıklıkları (accusative definite plural)
bağışıklığa (dative singular)
bağışıklıklara (dative plural)
bağışıklıkta (locative singular)
bağışıklıklarda (locative plural)
bağışıklıktan (ablative singular)
bağışıklıklardan (ablative plural)
bağışıklığın (genitive singular)
bağışıklıkların (genitive plural)

[bɑ.ɣɯ.ʃɯk.ˈɫɯk]

ba ğı şık lık

Equivalent to bağışık (“immune”) + -lık.


görü

görü (definite accusative görüyü, plural görüler)

görüyü (accusative definite)
görüler (plural)
görü (nominative singular)
görüler (nominative plural)
görüyü (accusative definite singular)
görüleri (accusative definite plural)
görüye (dative singular)
görülere (dative plural)
görüde (locative singular)
görülerde (locative plural)
görüden (ablative singular)
görülerden (ablative plural)
görünün (genitive singular)
görülerin (genitive plural)
görüm (first-person nominative singular)
görülerim (first-person nominative singular)
görün (nominative second-person singular)
görülerin (nominative second-person singular)
görüsü (nominative singular third-person)
görüleri (nominative singular third-person)
görümüz (first-person nominative plural)
görülerimiz (first-person nominative plural)
görünüz (nominative plural second-person)
görüleriniz (nominative plural second-person)
görüleri (nominative plural third-person)
görümü (accusative definite first-person singular)
görülerimi (accusative definite first-person singular)
görünü (accusative definite second-person singular)
görülerini (accusative definite second-person singular)
görüsünü (accusative definite singular third-person)
görülerini (accusative definite singular third-person)
görümüzü (accusative definite first-person plural)
görülerimizi (accusative definite first-person plural)
görünüzü (accusative definite plural second-person)
görülerinizi (accusative definite plural second-person)
görülerini (accusative definite plural third-person)
görüme (dative first-person singular)
görülerime (dative first-person singular)
görüne (dative second-person singular)
görülerine (dative second-person singular)
görüsüne (dative singular third-person)
görülerine (dative singular third-person)
görümüze (dative first-person plural)
görülerimize (dative first-person plural)
görünüze (dative plural second-person)
görülerinize (dative plural second-person)
görülerine (dative plural third-person)
görümde (first-person locative singular)
görülerimde (first-person locative singular)
göründe (locative second-person singular)
görülerinde (locative second-person singular)
görüsünde (locative singular third-person)
görülerinde (locative singular third-person)
görümüzde (first-person locative plural)
görülerimizde (first-person locative plural)
görünüzde (locative plural second-person)
görülerinizde (locative plural second-person)
görülerinde (locative plural third-person)
görümden (ablative first-person singular)
görülerimden (ablative first-person singular)
göründen (ablative second-person singular)
görülerinden (ablative second-person singular)
görüsünden (ablative singular third-person)
görülerinden (ablative singular third-person)
görümüzden (ablative first-person plural)
görülerimizden (ablative first-person plural)
görünüzden (ablative plural second-person)
görülerinizden (ablative plural second-person)
görülerinden (ablative plural third-person)
görümün (first-person genitive singular)
görülerimin (first-person genitive singular)
görünün (genitive second-person singular)
görülerinin (genitive second-person singular)
görüsünün (genitive singular third-person)
görülerinin (genitive singular third-person)
görümüzün (first-person genitive plural)
görülerimizin (first-person genitive plural)
görünüzün (genitive plural second-person)
görülerinizin (genitive plural second-person)
görülerinin (genitive plural third-person)
görüyüm (first-person singular)
görülerim (first-person singular)
görüsün (second-person singular)
görülersin (second-person singular)
görü (singular third-person)
görüdür (singular third-person)
görüler (singular third-person)
görülerdir (singular third-person)
görüyüz (first-person plural)
görüleriz (first-person plural)
görüsünüz (plural second-person)
görülersiniz (plural second-person)
görüler (plural third-person)
görülerdir (plural third-person)


nakdî

Inherited from Ottoman Turkish نقدی (nakdi), from Arabic نَقْدِيّ (naqdiyy).


döngü

head

döngü (definite accusative döngüyü, plural döngüler)

döngüyü (accusative definite)
döngüler (plural)
döngü (nominative singular)
döngüler (nominative plural)
döngüyü (accusative definite singular)
döngüleri (accusative definite plural)
döngüye (dative singular)
döngülere (dative plural)
döngüde (locative singular)
döngülerde (locative plural)
döngüden (ablative singular)
döngülerden (ablative plural)
döngünün (genitive singular)
döngülerin (genitive plural)
döngüm (first-person nominative singular)
döngülerim (first-person nominative singular)
döngün (nominative second-person singular)
döngülerin (nominative second-person singular)
döngüsü (nominative singular third-person)
döngüleri (nominative singular third-person)
döngümüz (first-person nominative plural)
döngülerimiz (first-person nominative plural)
döngünüz (nominative plural second-person)
döngüleriniz (nominative plural second-person)
döngüleri (nominative plural third-person)
döngümü (accusative definite first-person singular)
döngülerimi (accusative definite first-person singular)
döngünü (accusative definite second-person singular)
döngülerini (accusative definite second-person singular)
döngüsünü (accusative definite singular third-person)
döngülerini (accusative definite singular third-person)
döngümüzü (accusative definite first-person plural)
döngülerimizi (accusative definite first-person plural)
döngünüzü (accusative definite plural second-person)
döngülerinizi (accusative definite plural second-person)
döngülerini (accusative definite plural third-person)
döngüme (dative first-person singular)
döngülerime (dative first-person singular)
döngüne (dative second-person singular)
döngülerine (dative second-person singular)
döngüsüne (dative singular third-person)
döngülerine (dative singular third-person)
döngümüze (dative first-person plural)
döngülerimize (dative first-person plural)
döngünüze (dative plural second-person)
döngülerinize (dative plural second-person)
döngülerine (dative plural third-person)
döngümde (first-person locative singular)
döngülerimde (first-person locative singular)
döngünde (locative second-person singular)
döngülerinde (locative second-person singular)
döngüsünde (locative singular third-person)
döngülerinde (locative singular third-person)
döngümüzde (first-person locative plural)
döngülerimizde (first-person locative plural)
döngünüzde (locative plural second-person)
döngülerinizde (locative plural second-person)
döngülerinde (locative plural third-person)
döngümden (ablative first-person singular)
döngülerimden (ablative first-person singular)
döngünden (ablative second-person singular)
döngülerinden (ablative second-person singular)
döngüsünden (ablative singular third-person)
döngülerinden (ablative singular third-person)
döngümüzden (ablative first-person plural)
döngülerimizden (ablative first-person plural)
döngünüzden (ablative plural second-person)
döngülerinizden (ablative plural second-person)
döngülerinden (ablative plural third-person)
döngümün (first-person genitive singular)
döngülerimin (first-person genitive singular)
döngünün (genitive second-person singular)
döngülerinin (genitive second-person singular)
döngüsünün (genitive singular third-person)
döngülerinin (genitive singular third-person)
döngümüzün (first-person genitive plural)
döngülerimizin (first-person genitive plural)
döngünüzün (genitive plural second-person)
döngülerinizin (genitive plural second-person)
döngülerinin (genitive plural third-person)
döngüyüm (first-person singular)
döngülerim (first-person singular)
döngüsün (second-person singular)
döngülersin (second-person singular)
döngü (singular third-person)
döngüdür (singular third-person)
döngüler (singular third-person)
döngülerdir (singular third-person)
döngüyüz (first-person plural)
döngüleriz (first-person plural)
döngüsünüz (plural second-person)
döngülersiniz (plural second-person)
döngüler (plural third-person)
döngülerdir (plural third-person)

Equivalent to dön- (“to revolve, to spin”) + -gü


örgü

örgü (definite accusative örgüyü, plural örgüler)

örgüyü (accusative definite)
örgüler (plural)
örgü (nominative singular)
örgüler (nominative plural)
örgüyü (accusative definite singular)
örgüleri (accusative definite plural)
örgüye (dative singular)
örgülere (dative plural)
örgüde (locative singular)
örgülerde (locative plural)
örgüden (ablative singular)
örgülerden (ablative plural)
örgünün (genitive singular)
örgülerin (genitive plural)
örgüm (first-person nominative singular)
örgülerim (first-person nominative singular)
örgün (nominative second-person singular)
örgülerin (nominative second-person singular)
örgüsü (nominative singular third-person)
örgüleri (nominative singular third-person)
örgümüz (first-person nominative plural)
örgülerimiz (first-person nominative plural)
örgünüz (nominative plural second-person)
örgüleriniz (nominative plural second-person)
örgüleri (nominative plural third-person)
örgümü (accusative definite first-person singular)
örgülerimi (accusative definite first-person singular)
örgünü (accusative definite second-person singular)
örgülerini (accusative definite second-person singular)
örgüsünü (accusative definite singular third-person)
örgülerini (accusative definite singular third-person)
örgümüzü (accusative definite first-person plural)
örgülerimizi (accusative definite first-person plural)
örgünüzü (accusative definite plural second-person)
örgülerinizi (accusative definite plural second-person)
örgülerini (accusative definite plural third-person)
örgüme (dative first-person singular)
örgülerime (dative first-person singular)
örgüne (dative second-person singular)
örgülerine (dative second-person singular)
örgüsüne (dative singular third-person)
örgülerine (dative singular third-person)
örgümüze (dative first-person plural)
örgülerimize (dative first-person plural)
örgünüze (dative plural second-person)
örgülerinize (dative plural second-person)
örgülerine (dative plural third-person)
örgümde (first-person locative singular)
örgülerimde (first-person locative singular)
örgünde (locative second-person singular)
örgülerinde (locative second-person singular)
örgüsünde (locative singular third-person)
örgülerinde (locative singular third-person)
örgümüzde (first-person locative plural)
örgülerimizde (first-person locative plural)
örgünüzde (locative plural second-person)
örgülerinizde (locative plural second-person)
örgülerinde (locative plural third-person)
örgümden (ablative first-person singular)
örgülerimden (ablative first-person singular)
örgünden (ablative second-person singular)
örgülerinden (ablative second-person singular)
örgüsünden (ablative singular third-person)
örgülerinden (ablative singular third-person)
örgümüzden (ablative first-person plural)
örgülerimizden (ablative first-person plural)
örgünüzden (ablative plural second-person)
örgülerinizden (ablative plural second-person)
örgülerinden (ablative plural third-person)
örgümün (first-person genitive singular)
örgülerimin (first-person genitive singular)
örgünün (genitive second-person singular)
örgülerinin (genitive second-person singular)
örgüsünün (genitive singular third-person)
örgülerinin (genitive singular third-person)
örgümüzün (first-person genitive plural)
örgülerimizin (first-person genitive plural)
örgünüzün (genitive plural second-person)
örgülerinizin (genitive plural second-person)
örgülerinin (genitive plural third-person)
örgüyüm (first-person singular)
örgülerim (first-person singular)
örgüsün (second-person singular)
örgülersin (second-person singular)
örgü (singular third-person)
örgüdür (singular third-person)
örgüler (singular third-person)
örgülerdir (singular third-person)
örgüyüz (first-person plural)
örgüleriz (first-person plural)
örgüsünüz (plural second-person)
örgülersiniz (plural second-person)
örgüler (plural third-person)
örgülerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اورگو. Equivalent to ör- (“to knit, to braid”) + -gü

(anatomy) a formation created by veins tangling with each other


eşitlik

eşitlik (definite accusative eşitliği, plural eşitlikler)

eşitliği (accusative definite)
eşitlikler (plural)
eşitlik (nominative singular)
eşitlikler (nominative plural)
eşitliği (accusative definite singular)
eşitlikleri (accusative definite plural)
eşitliğe (dative singular)
eşitliklere (dative plural)
eşitlikte (locative singular)
eşitliklerde (locative plural)
eşitlikten (ablative singular)
eşitliklerden (ablative plural)
eşitliğin (genitive singular)
eşitliklerin (genitive plural)
eşitliğim (first-person nominative singular)
eşitliklerim (first-person nominative singular)
eşitliğin (nominative second-person singular)
eşitliklerin (nominative second-person singular)
eşitliği (nominative singular third-person)
eşitlikleri (nominative singular third-person)
eşitliğimiz (first-person nominative plural)
eşitliklerimiz (first-person nominative plural)
eşitliğiniz (nominative plural second-person)
eşitlikleriniz (nominative plural second-person)
eşitlikleri (nominative plural third-person)
eşitliğimi (accusative definite first-person singular)
eşitliklerimi (accusative definite first-person singular)
eşitliğini (accusative definite second-person singular)
eşitliklerini (accusative definite second-person singular)
eşitliğini (accusative definite singular third-person)
eşitliklerini (accusative definite singular third-person)
eşitliğimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliklerimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliğinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerini (accusative definite plural third-person)
eşitliğime (dative first-person singular)
eşitliklerime (dative first-person singular)
eşitliğine (dative second-person singular)
eşitliklerine (dative second-person singular)
eşitliğine (dative singular third-person)
eşitliklerine (dative singular third-person)
eşitliğimize (dative first-person plural)
eşitliklerimize (dative first-person plural)
eşitliğinize (dative plural second-person)
eşitliklerinize (dative plural second-person)
eşitliklerine (dative plural third-person)
eşitliğimde (first-person locative singular)
eşitliklerimde (first-person locative singular)
eşitliğinde (locative second-person singular)
eşitliklerinde (locative second-person singular)
eşitliğinde (locative singular third-person)
eşitliklerinde (locative singular third-person)
eşitliğimizde (first-person locative plural)
eşitliklerimizde (first-person locative plural)
eşitliğinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinde (locative plural third-person)
eşitliğimden (ablative first-person singular)
eşitliklerimden (ablative first-person singular)
eşitliğinden (ablative second-person singular)
eşitliklerinden (ablative second-person singular)
eşitliğinden (ablative singular third-person)
eşitliklerinden (ablative singular third-person)
eşitliğimizden (ablative first-person plural)
eşitliklerimizden (ablative first-person plural)
eşitliğinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinden (ablative plural third-person)
eşitliğimin (first-person genitive singular)
eşitliklerimin (first-person genitive singular)
eşitliğinin (genitive second-person singular)
eşitliklerinin (genitive second-person singular)
eşitliğinin (genitive singular third-person)
eşitliklerinin (genitive singular third-person)
eşitliğimizin (first-person genitive plural)
eşitliklerimizin (first-person genitive plural)
eşitliğinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinin (genitive plural third-person)
eşitliğim (first-person singular)
eşitliklerim (first-person singular)
eşitliksin (second-person singular)
eşitliklersin (second-person singular)
eşitlik (singular third-person)
eşitliktir (singular third-person)
eşitlikler (singular third-person)
eşitliklerdir (singular third-person)
eşitliğiz (first-person plural)
eşitlikleriz (first-person plural)
eşitliksiniz (plural second-person)
eşitliklersiniz (plural second-person)
eşitlikler (plural third-person)
eşitliklerdir (plural third-person)

(sociology) equality of political or sociological rights of all people regardless of their material or spiritual viewpoints