dosya

head

dosya (definite accusative dosyayı, plural dosyalar)

dosyayı (accusative definite)
dosyalar (plural)
dosya (nominative singular)
dosyalar (nominative plural)
dosyayı (accusative definite singular)
dosyaları (accusative definite plural)
dosyaya (dative singular)
dosyalara (dative plural)
dosyada (locative singular)
dosyalarda (locative plural)
dosyadan (ablative singular)
dosyalardan (ablative plural)
dosyanın (genitive singular)
dosyaların (genitive plural)
dosyam (first-person nominative singular)
dosyalarım (first-person nominative singular)
dosyan (nominative second-person singular)
dosyaların (nominative second-person singular)
dosyası (nominative singular third-person)
dosyaları (nominative singular third-person)
dosyamız (first-person nominative plural)
dosyalarımız (first-person nominative plural)
dosyanız (nominative plural second-person)
dosyalarınız (nominative plural second-person)
dosyaları (nominative plural third-person)
dosyamı (accusative definite first-person singular)
dosyalarımı (accusative definite first-person singular)
dosyanı (accusative definite second-person singular)
dosyalarını (accusative definite second-person singular)
dosyasını (accusative definite singular third-person)
dosyalarını (accusative definite singular third-person)
dosyamızı (accusative definite first-person plural)
dosyalarımızı (accusative definite first-person plural)
dosyanızı (accusative definite plural second-person)
dosyalarınızı (accusative definite plural second-person)
dosyalarını (accusative definite plural third-person)
dosyama (dative first-person singular)
dosyalarıma (dative first-person singular)
dosyana (dative second-person singular)
dosyalarına (dative second-person singular)
dosyasına (dative singular third-person)
dosyalarına (dative singular third-person)
dosyamıza (dative first-person plural)
dosyalarımıza (dative first-person plural)
dosyanıza (dative plural second-person)
dosyalarınıza (dative plural second-person)
dosyalarına (dative plural third-person)
dosyamda (first-person locative singular)
dosyalarımda (first-person locative singular)
dosyanda (locative second-person singular)
dosyalarında (locative second-person singular)
dosyasında (locative singular third-person)
dosyalarında (locative singular third-person)
dosyamızda (first-person locative plural)
dosyalarımızda (first-person locative plural)
dosyanızda (locative plural second-person)
dosyalarınızda (locative plural second-person)
dosyalarında (locative plural third-person)
dosyamdan (ablative first-person singular)
dosyalarımdan (ablative first-person singular)
dosyandan (ablative second-person singular)
dosyalarından (ablative second-person singular)
dosyasından (ablative singular third-person)
dosyalarından (ablative singular third-person)
dosyamızdan (ablative first-person plural)
dosyalarımızdan (ablative first-person plural)
dosyanızdan (ablative plural second-person)
dosyalarınızdan (ablative plural second-person)
dosyalarından (ablative plural third-person)
dosyamın (first-person genitive singular)
dosyalarımın (first-person genitive singular)
dosyanın (genitive second-person singular)
dosyalarının (genitive second-person singular)
dosyasının (genitive singular third-person)
dosyalarının (genitive singular third-person)
dosyamızın (first-person genitive plural)
dosyalarımızın (first-person genitive plural)
dosyanızın (genitive plural second-person)
dosyalarınızın (genitive plural second-person)
dosyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دوسیه (dosya), from French dossier.


garip

garip (definite accusative garibi, plural (archaic) garipler or gureba)

garibi (accusative definite)
garipler (archaic plural)
gureba (plural)
garip (nominative singular)
garipler (nominative plural)
garibi (accusative definite singular)
garipleri (accusative definite plural)
garibe (dative singular)
gariplere (dative plural)
garipte (locative singular)
gariplerde (locative plural)
garipten (ablative singular)
gariplerden (ablative plural)
garibin (genitive singular)
gariplerin (genitive plural)
garibim (first-person singular)
gariplerim (first-person singular)
garipsin (second-person singular)
gariplersin (second-person singular)
garip (singular third-person)
gariptir (singular third-person)
garipler (singular third-person)
gariplerdir (singular third-person)
garibiz (first-person plural)
garipleriz (first-person plural)
garipsiniz (plural second-person)
gariplersiniz (plural second-person)
garipler (plural third-person)
gariplerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish غریب (garib, “a stranger, a man away from home, strange, curious, surprising”), from Arabic غَرِيب (ḡarīb, “strange, peculiar, foreign, unfamiliar”), from غَرُبَ (ḡaruba, “to be a stranger, to be strange, odd, obscure”)..

der

(Islam, Sufism) A dervish who considers himself a stranger and a guest in the mortal world and rejects worldly possessions.


panenteizm

head

panenteizm (definite accusative panenteizmi, plural panenteizmler)

panenteizmi (accusative definite)
panenteizmler (plural)
panenteizm (nominative singular)
panenteizmler (nominative plural)
panenteizmi (accusative definite singular)
panenteizmleri (accusative definite plural)
panenteizme (dative singular)
panenteizmlere (dative plural)
panenteizmde (locative singular)
panenteizmlerde (locative plural)
panenteizmden (ablative singular)
panenteizmlerden (ablative plural)
panenteizmin (genitive singular)
panenteizmlerin (genitive plural)
panenteizmim (first-person nominative singular)
panenteizmlerim (first-person nominative singular)
panenteizmin (nominative second-person singular)
panenteizmlerin (nominative second-person singular)
panenteizmi (nominative singular third-person)
panenteizmleri (nominative singular third-person)
panenteizmimiz (first-person nominative plural)
panenteizmlerimiz (first-person nominative plural)
panenteizminiz (nominative plural second-person)
panenteizmleriniz (nominative plural second-person)
panenteizmleri (nominative plural third-person)
panenteizmimi (accusative definite first-person singular)
panenteizmlerimi (accusative definite first-person singular)
panenteizmini (accusative definite second-person singular)
panenteizmlerini (accusative definite second-person singular)
panenteizmini (accusative definite singular third-person)
panenteizmlerini (accusative definite singular third-person)
panenteizmimizi (accusative definite first-person plural)
panenteizmlerimizi (accusative definite first-person plural)
panenteizminizi (accusative definite plural second-person)
panenteizmlerinizi (accusative definite plural second-person)
panenteizmlerini (accusative definite plural third-person)
panenteizmime (dative first-person singular)
panenteizmlerime (dative first-person singular)
panenteizmine (dative second-person singular)
panenteizmlerine (dative second-person singular)
panenteizmine (dative singular third-person)
panenteizmlerine (dative singular third-person)
panenteizmimize (dative first-person plural)
panenteizmlerimize (dative first-person plural)
panenteizminize (dative plural second-person)
panenteizmlerinize (dative plural second-person)
panenteizmlerine (dative plural third-person)
panenteizmimde (first-person locative singular)
panenteizmlerimde (first-person locative singular)
panenteizminde (locative second-person singular)
panenteizmlerinde (locative second-person singular)
panenteizminde (locative singular third-person)
panenteizmlerinde (locative singular third-person)
panenteizmimizde (first-person locative plural)
panenteizmlerimizde (first-person locative plural)
panenteizminizde (locative plural second-person)
panenteizmlerinizde (locative plural second-person)
panenteizmlerinde (locative plural third-person)
panenteizmimden (ablative first-person singular)
panenteizmlerimden (ablative first-person singular)
panenteizminden (ablative second-person singular)
panenteizmlerinden (ablative second-person singular)
panenteizminden (ablative singular third-person)
panenteizmlerinden (ablative singular third-person)
panenteizmimizden (ablative first-person plural)
panenteizmlerimizden (ablative first-person plural)
panenteizminizden (ablative plural second-person)
panenteizmlerinizden (ablative plural second-person)
panenteizmlerinden (ablative plural third-person)
panenteizmimin (first-person genitive singular)
panenteizmlerimin (first-person genitive singular)
panenteizminin (genitive second-person singular)
panenteizmlerinin (genitive second-person singular)
panenteizminin (genitive singular third-person)
panenteizmlerinin (genitive singular third-person)
panenteizmimizin (first-person genitive plural)
panenteizmlerimizin (first-person genitive plural)
panenteizminizin (genitive plural second-person)
panenteizmlerinizin (genitive plural second-person)
panenteizmlerinin (genitive plural third-person)


daire

daire (definite accusative daireyi, plural daireler)

daireyi (accusative definite)
daireler (plural)
daire (nominative singular)
daireler (nominative plural)
daireyi (accusative definite singular)
daireleri (accusative definite plural)
daireye (dative singular)
dairelere (dative plural)
dairede (locative singular)
dairelerde (locative plural)
daireden (ablative singular)
dairelerden (ablative plural)
dairenin (genitive singular)
dairelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish دائره (daire), from Arabic دَائِرَة (dāʔira).

(geometry) the inner part of a full circle


enflasyon

enflasyon (definite accusative enflasyonu, plural enflasyonlar)

enflasyonu (accusative definite)
enflasyonlar (plural)
enflasyon (nominative singular)
enflasyonlar (nominative plural)
enflasyonu (accusative definite singular)
enflasyonları (accusative definite plural)
enflasyona (dative singular)
enflasyonlara (dative plural)
enflasyonda (locative singular)
enflasyonlarda (locative plural)
enflasyondan (ablative singular)
enflasyonlardan (ablative plural)
enflasyonun (genitive singular)
enflasyonların (genitive plural)

Borrowed from French inflation, from Old French inflation (“swelling”), from Latin īnflātiō (“expansion", "blowing up”), from īnflātus, the perfect passive participle of īnflō (“blow into, expand”), from in (“into”) + flō (“blow”).

der

(economics) inflation (expansion in the money supply)


çekiç

head

çekiç (definite accusative çekici, plural çekiçler)

çekici (accusative definite)
çekiçler (plural)
çekiç (nominative singular)
çekiçler (nominative plural)
çekici (accusative definite singular)
çekiçleri (accusative definite plural)
çekice (dative singular)
çekiçlere (dative plural)
çekiçte (locative singular)
çekiçlerde (locative plural)
çekiçten (ablative singular)
çekiçlerden (ablative plural)
çekicin (genitive singular)
çekiçlerin (genitive plural)
çekicim (first-person nominative singular)
çekiçlerim (first-person nominative singular)
çekicin (nominative second-person singular)
çekiçlerin (nominative second-person singular)
çekici (nominative singular third-person)
çekiçleri (nominative singular third-person)
çekicimiz (first-person nominative plural)
çekiçlerimiz (first-person nominative plural)
çekiciniz (nominative plural second-person)
çekiçleriniz (nominative plural second-person)
çekiçleri (nominative plural third-person)
çekicimi (accusative definite first-person singular)
çekiçlerimi (accusative definite first-person singular)
çekicini (accusative definite second-person singular)
çekiçlerini (accusative definite second-person singular)
çekicini (accusative definite singular third-person)
çekiçlerini (accusative definite singular third-person)
çekicimizi (accusative definite first-person plural)
çekiçlerimizi (accusative definite first-person plural)
çekicinizi (accusative definite plural second-person)
çekiçlerinizi (accusative definite plural second-person)
çekiçlerini (accusative definite plural third-person)
çekicime (dative first-person singular)
çekiçlerime (dative first-person singular)
çekicine (dative second-person singular)
çekiçlerine (dative second-person singular)
çekicine (dative singular third-person)
çekiçlerine (dative singular third-person)
çekicimize (dative first-person plural)
çekiçlerimize (dative first-person plural)
çekicinize (dative plural second-person)
çekiçlerinize (dative plural second-person)
çekiçlerine (dative plural third-person)
çekicimde (first-person locative singular)
çekiçlerimde (first-person locative singular)
çekicinde (locative second-person singular)
çekiçlerinde (locative second-person singular)
çekicinde (locative singular third-person)
çekiçlerinde (locative singular third-person)
çekicimizde (first-person locative plural)
çekiçlerimizde (first-person locative plural)
çekicinizde (locative plural second-person)
çekiçlerinizde (locative plural second-person)
çekiçlerinde (locative plural third-person)
çekicimden (ablative first-person singular)
çekiçlerimden (ablative first-person singular)
çekicinden (ablative second-person singular)
çekiçlerinden (ablative second-person singular)
çekicinden (ablative singular third-person)
çekiçlerinden (ablative singular third-person)
çekicimizden (ablative first-person plural)
çekiçlerimizden (ablative first-person plural)
çekicinizden (ablative plural second-person)
çekiçlerinizden (ablative plural second-person)
çekiçlerinden (ablative plural third-person)
çekicimin (first-person genitive singular)
çekiçlerimin (first-person genitive singular)
çekicinin (genitive second-person singular)
çekiçlerinin (genitive second-person singular)
çekicinin (genitive singular third-person)
çekiçlerinin (genitive singular third-person)
çekicimizin (first-person genitive plural)
çekiçlerimizin (first-person genitive plural)
çekicinizin (genitive plural second-person)
çekiçlerinizin (genitive plural second-person)
çekiçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چكیچ (çekiç), from Proto-Turkic *čekük, *čeküč (“hammer”); cognate with Azerbaijani çəkic, Bashkir сүкеш (sükeş), Crimean Tatar çöküç, Karachay-Balkar чёгюч (çögüç), Khakas сӧӧс, Kumyk чёгюч (çögüç), Kyrgyz чөкэч (cökec), Nogai шоькиш (şökiş), Tatar чүкеч (çükeç), Turkmen çekiç, and Uzbek cho'kich.

cog

Kumyk чёгюч (çögüç)

Nogai шоькиш (şökiş)


doğru

head

doğru (definite accusative doğruyu, plural doğrular)

doğruyu (accusative definite)
doğrular (plural)
doğru (nominative singular)
doğrular (nominative plural)
doğruyu (accusative definite singular)
doğruları (accusative definite plural)
doğruya (dative singular)
doğrulara (dative plural)
doğruda (locative singular)
doğrularda (locative plural)
doğrudan (ablative singular)
doğrulardan (ablative plural)
doğrunun (genitive singular)
doğruların (genitive plural)
doğrum (first-person nominative singular)
doğrularım (first-person nominative singular)
doğrun (nominative second-person singular)
doğruların (nominative second-person singular)
doğrusu (nominative singular third-person)
doğruları (nominative singular third-person)
doğrumuz (first-person nominative plural)
doğrularımız (first-person nominative plural)
doğrunuz (nominative plural second-person)
doğrularınız (nominative plural second-person)
doğruları (nominative plural third-person)
doğrumu (accusative definite first-person singular)
doğrularımı (accusative definite first-person singular)
doğrunu (accusative definite second-person singular)
doğrularını (accusative definite second-person singular)
doğrusunu (accusative definite singular third-person)
doğrularını (accusative definite singular third-person)
doğrumuzu (accusative definite first-person plural)
doğrularımızı (accusative definite first-person plural)
doğrunuzu (accusative definite plural second-person)
doğrularınızı (accusative definite plural second-person)
doğrularını (accusative definite plural third-person)
doğruma (dative first-person singular)
doğrularıma (dative first-person singular)
doğruna (dative second-person singular)
doğrularına (dative second-person singular)
doğrusuna (dative singular third-person)
doğrularına (dative singular third-person)
doğrumuza (dative first-person plural)
doğrularımıza (dative first-person plural)
doğrunuza (dative plural second-person)
doğrularınıza (dative plural second-person)
doğrularına (dative plural third-person)
doğrumda (first-person locative singular)
doğrularımda (first-person locative singular)
doğrunda (locative second-person singular)
doğrularında (locative second-person singular)
doğrusunda (locative singular third-person)
doğrularında (locative singular third-person)
doğrumuzda (first-person locative plural)
doğrularımızda (first-person locative plural)
doğrunuzda (locative plural second-person)
doğrularınızda (locative plural second-person)
doğrularında (locative plural third-person)
doğrumdan (ablative first-person singular)
doğrularımdan (ablative first-person singular)
doğrundan (ablative second-person singular)
doğrularından (ablative second-person singular)
doğrusundan (ablative singular third-person)
doğrularından (ablative singular third-person)
doğrumuzdan (ablative first-person plural)
doğrularımızdan (ablative first-person plural)
doğrunuzdan (ablative plural second-person)
doğrularınızdan (ablative plural second-person)
doğrularından (ablative plural third-person)
doğrumun (first-person genitive singular)
doğrularımın (first-person genitive singular)
doğrunun (genitive second-person singular)
doğrularının (genitive second-person singular)
doğrusunun (genitive singular third-person)
doğrularının (genitive singular third-person)
doğrumuzun (first-person genitive plural)
doğrularımızın (first-person genitive plural)
doğrunuzun (genitive plural second-person)
doğrularınızın (genitive plural second-person)
doğrularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوغری (doğrı), from Proto-Turkic *togru. Cognate with Kyrgyz туура (tuura), Uzbek toʻgʻri, Turkmen dogry, Old Turkic [script needed] (toğru, toğuru, toğrı), derivative from Old Turkic [script needed] (toğur-). Related to direk, dik, and direnmek.


tohum

head

tohum (definite accusative tohumu, plural tohumlar)

tohumu (accusative definite)
tohumlar (plural)
tohum (nominative singular)
tohumlar (nominative plural)
tohumu (accusative definite singular)
tohumları (accusative definite plural)
tohuma (dative singular)
tohumlara (dative plural)
tohumda (locative singular)
tohumlarda (locative plural)
tohumdan (ablative singular)
tohumlardan (ablative plural)
tohumun (genitive singular)
tohumların (genitive plural)
tohumum (first-person nominative singular)
tohumlarım (first-person nominative singular)
tohumun (nominative second-person singular)
tohumların (nominative second-person singular)
tohumu (nominative singular third-person)
tohumları (nominative singular third-person)
tohumumuz (first-person nominative plural)
tohumlarımız (first-person nominative plural)
tohumunuz (nominative plural second-person)
tohumlarınız (nominative plural second-person)
tohumları (nominative plural third-person)
tohumumu (accusative definite first-person singular)
tohumlarımı (accusative definite first-person singular)
tohumunu (accusative definite second-person singular)
tohumlarını (accusative definite second-person singular)
tohumunu (accusative definite singular third-person)
tohumlarını (accusative definite singular third-person)
tohumumuzu (accusative definite first-person plural)
tohumlarımızı (accusative definite first-person plural)
tohumunuzu (accusative definite plural second-person)
tohumlarınızı (accusative definite plural second-person)
tohumlarını (accusative definite plural third-person)
tohumuma (dative first-person singular)
tohumlarıma (dative first-person singular)
tohumuna (dative second-person singular)
tohumlarına (dative second-person singular)
tohumuna (dative singular third-person)
tohumlarına (dative singular third-person)
tohumumuza (dative first-person plural)
tohumlarımıza (dative first-person plural)
tohumunuza (dative plural second-person)
tohumlarınıza (dative plural second-person)
tohumlarına (dative plural third-person)
tohumumda (first-person locative singular)
tohumlarımda (first-person locative singular)
tohumunda (locative second-person singular)
tohumlarında (locative second-person singular)
tohumunda (locative singular third-person)
tohumlarında (locative singular third-person)
tohumumuzda (first-person locative plural)
tohumlarımızda (first-person locative plural)
tohumunuzda (locative plural second-person)
tohumlarınızda (locative plural second-person)
tohumlarında (locative plural third-person)
tohumumdan (ablative first-person singular)
tohumlarımdan (ablative first-person singular)
tohumundan (ablative second-person singular)
tohumlarından (ablative second-person singular)
tohumundan (ablative singular third-person)
tohumlarından (ablative singular third-person)
tohumumuzdan (ablative first-person plural)
tohumlarımızdan (ablative first-person plural)
tohumunuzdan (ablative plural second-person)
tohumlarınızdan (ablative plural second-person)
tohumlarından (ablative plural third-person)
tohumumun (first-person genitive singular)
tohumlarımın (first-person genitive singular)
tohumunun (genitive second-person singular)
tohumlarının (genitive second-person singular)
tohumunun (genitive singular third-person)
tohumlarının (genitive singular third-person)
tohumumuzun (first-person genitive plural)
tohumlarımızın (first-person genitive plural)
tohumunuzun (genitive plural second-person)
tohumlarınızın (genitive plural second-person)
tohumlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تخم (tuhm, tohum), from Persian تخم (toxm), from Proto-Indo-European *tewk- (“germ, seed, sprout, offspring”).


anüs

head

anüs (definite accusative anüsü, plural anüsler)

anüsü (accusative definite)
anüsler (plural)
anüs (nominative singular)
anüsler (nominative plural)
anüsü (accusative definite singular)
anüsleri (accusative definite plural)
anüse (dative singular)
anüslere (dative plural)
anüste (locative singular)
anüslerde (locative plural)
anüsten (ablative singular)
anüslerden (ablative plural)
anüsün (genitive singular)
anüslerin (genitive plural)
anüsüm (first-person nominative singular)
anüslerim (first-person nominative singular)
anüsün (nominative second-person singular)
anüslerin (nominative second-person singular)
anüsü (nominative singular third-person)
anüsleri (nominative singular third-person)
anüsümüz (first-person nominative plural)
anüslerimiz (first-person nominative plural)
anüsünüz (nominative plural second-person)
anüsleriniz (nominative plural second-person)
anüsleri (nominative plural third-person)
anüsümü (accusative definite first-person singular)
anüslerimi (accusative definite first-person singular)
anüsünü (accusative definite second-person singular)
anüslerini (accusative definite second-person singular)
anüsünü (accusative definite singular third-person)
anüslerini (accusative definite singular third-person)
anüsümüzü (accusative definite first-person plural)
anüslerimizi (accusative definite first-person plural)
anüsünüzü (accusative definite plural second-person)
anüslerinizi (accusative definite plural second-person)
anüslerini (accusative definite plural third-person)
anüsüme (dative first-person singular)
anüslerime (dative first-person singular)
anüsüne (dative second-person singular)
anüslerine (dative second-person singular)
anüsüne (dative singular third-person)
anüslerine (dative singular third-person)
anüsümüze (dative first-person plural)
anüslerimize (dative first-person plural)
anüsünüze (dative plural second-person)
anüslerinize (dative plural second-person)
anüslerine (dative plural third-person)
anüsümde (first-person locative singular)
anüslerimde (first-person locative singular)
anüsünde (locative second-person singular)
anüslerinde (locative second-person singular)
anüsünde (locative singular third-person)
anüslerinde (locative singular third-person)
anüsümüzde (first-person locative plural)
anüslerimizde (first-person locative plural)
anüsünüzde (locative plural second-person)
anüslerinizde (locative plural second-person)
anüslerinde (locative plural third-person)
anüsümden (ablative first-person singular)
anüslerimden (ablative first-person singular)
anüsünden (ablative second-person singular)
anüslerinden (ablative second-person singular)
anüsünden (ablative singular third-person)
anüslerinden (ablative singular third-person)
anüsümüzden (ablative first-person plural)
anüslerimizden (ablative first-person plural)
anüsünüzden (ablative plural second-person)
anüslerinizden (ablative plural second-person)
anüslerinden (ablative plural third-person)
anüsümün (first-person genitive singular)
anüslerimin (first-person genitive singular)
anüsünün (genitive second-person singular)
anüslerinin (genitive second-person singular)
anüsünün (genitive singular third-person)
anüslerinin (genitive singular third-person)
anüsümüzün (first-person genitive plural)
anüslerimizin (first-person genitive plural)
anüsünüzün (genitive plural second-person)
anüslerinizin (genitive plural second-person)
anüslerinin (genitive plural third-person)


çare

çare (definite accusative çareyi, plural çareler)

çareyi (accusative definite)
çareler (plural)
çare (nominative singular)
çareler (nominative plural)
çareyi (accusative definite singular)
çareleri (accusative definite plural)
çareye (dative singular)
çarelere (dative plural)
çarede (locative singular)
çarelerde (locative plural)
çareden (ablative singular)
çarelerden (ablative plural)
çarenin (genitive singular)
çarelerin (genitive plural)
çarem (first-person nominative singular)
çarelerim (first-person nominative singular)
çaren (nominative second-person singular)
çarelerin (nominative second-person singular)
çaresi (nominative singular third-person)
çareleri (nominative singular third-person)
çaremiz (first-person nominative plural)
çarelerimiz (first-person nominative plural)
çareniz (nominative plural second-person)
çareleriniz (nominative plural second-person)
çareleri (nominative plural third-person)
çaremi (accusative definite first-person singular)
çarelerimi (accusative definite first-person singular)
çareni (accusative definite second-person singular)
çarelerini (accusative definite second-person singular)
çaresini (accusative definite singular third-person)
çarelerini (accusative definite singular third-person)
çaremizi (accusative definite first-person plural)
çarelerimizi (accusative definite first-person plural)
çarenizi (accusative definite plural second-person)
çarelerinizi (accusative definite plural second-person)
çarelerini (accusative definite plural third-person)
çareme (dative first-person singular)
çarelerime (dative first-person singular)
çarene (dative second-person singular)
çarelerine (dative second-person singular)
çaresine (dative singular third-person)
çarelerine (dative singular third-person)
çaremize (dative first-person plural)
çarelerimize (dative first-person plural)
çarenize (dative plural second-person)
çarelerinize (dative plural second-person)
çarelerine (dative plural third-person)
çaremde (first-person locative singular)
çarelerimde (first-person locative singular)
çarende (locative second-person singular)
çarelerinde (locative second-person singular)
çaresinde (locative singular third-person)
çarelerinde (locative singular third-person)
çaremizde (first-person locative plural)
çarelerimizde (first-person locative plural)
çarenizde (locative plural second-person)
çarelerinizde (locative plural second-person)
çarelerinde (locative plural third-person)
çaremden (ablative first-person singular)
çarelerimden (ablative first-person singular)
çarenden (ablative second-person singular)
çarelerinden (ablative second-person singular)
çaresinden (ablative singular third-person)
çarelerinden (ablative singular third-person)
çaremizden (ablative first-person plural)
çarelerimizden (ablative first-person plural)
çarenizden (ablative plural second-person)
çarelerinizden (ablative plural second-person)
çarelerinden (ablative plural third-person)
çaremin (first-person genitive singular)
çarelerimin (first-person genitive singular)
çarenin (genitive second-person singular)
çarelerinin (genitive second-person singular)
çaresinin (genitive singular third-person)
çarelerinin (genitive singular third-person)
çaremizin (first-person genitive plural)
çarelerimizin (first-person genitive plural)
çarenizin (genitive plural second-person)
çarelerinizin (genitive plural second-person)
çarelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چاره (çare, “remedy”), from Old Anatolian Turkish چاره (çāre), from Persian چاره.

inh+

(medicine) remedy (an effective medicine or treatment)


algoritma

head

algoritma (definite accusative algoritmayı, plural algoritmalar)

algoritmayı (accusative definite)
algoritmalar (plural)
algoritma (nominative singular)
algoritmalar (nominative plural)
algoritmayı (accusative definite singular)
algoritmaları (accusative definite plural)
algoritmaya (dative singular)
algoritmalara (dative plural)
algoritmada (locative singular)
algoritmalarda (locative plural)
algoritmadan (ablative singular)
algoritmalardan (ablative plural)
algoritmanın (genitive singular)
algoritmaların (genitive plural)
algoritmam (first-person nominative singular)
algoritmalarım (first-person nominative singular)
algoritman (nominative second-person singular)
algoritmaların (nominative second-person singular)
algoritması (nominative singular third-person)
algoritmaları (nominative singular third-person)
algoritmamız (first-person nominative plural)
algoritmalarımız (first-person nominative plural)
algoritmanız (nominative plural second-person)
algoritmalarınız (nominative plural second-person)
algoritmaları (nominative plural third-person)
algoritmamı (accusative definite first-person singular)
algoritmalarımı (accusative definite first-person singular)
algoritmanı (accusative definite second-person singular)
algoritmalarını (accusative definite second-person singular)
algoritmasını (accusative definite singular third-person)
algoritmalarını (accusative definite singular third-person)
algoritmamızı (accusative definite first-person plural)
algoritmalarımızı (accusative definite first-person plural)
algoritmanızı (accusative definite plural second-person)
algoritmalarınızı (accusative definite plural second-person)
algoritmalarını (accusative definite plural third-person)
algoritmama (dative first-person singular)
algoritmalarıma (dative first-person singular)
algoritmana (dative second-person singular)
algoritmalarına (dative second-person singular)
algoritmasına (dative singular third-person)
algoritmalarına (dative singular third-person)
algoritmamıza (dative first-person plural)
algoritmalarımıza (dative first-person plural)
algoritmanıza (dative plural second-person)
algoritmalarınıza (dative plural second-person)
algoritmalarına (dative plural third-person)
algoritmamda (first-person locative singular)
algoritmalarımda (first-person locative singular)
algoritmanda (locative second-person singular)
algoritmalarında (locative second-person singular)
algoritmasında (locative singular third-person)
algoritmalarında (locative singular third-person)
algoritmamızda (first-person locative plural)
algoritmalarımızda (first-person locative plural)
algoritmanızda (locative plural second-person)
algoritmalarınızda (locative plural second-person)
algoritmalarında (locative plural third-person)
algoritmamdan (ablative first-person singular)
algoritmalarımdan (ablative first-person singular)
algoritmandan (ablative second-person singular)
algoritmalarından (ablative second-person singular)
algoritmasından (ablative singular third-person)
algoritmalarından (ablative singular third-person)
algoritmamızdan (ablative first-person plural)
algoritmalarımızdan (ablative first-person plural)
algoritmanızdan (ablative plural second-person)
algoritmalarınızdan (ablative plural second-person)
algoritmalarından (ablative plural third-person)
algoritmamın (first-person genitive singular)
algoritmalarımın (first-person genitive singular)
algoritmanın (genitive second-person singular)
algoritmalarının (genitive second-person singular)
algoritmasının (genitive singular third-person)
algoritmalarının (genitive singular third-person)
algoritmamızın (first-person genitive plural)
algoritmalarımızın (first-person genitive plural)
algoritmanızın (genitive plural second-person)
algoritmalarınızın (genitive plural second-person)
algoritmalarının (genitive plural third-person)

Etymology tree
Arabic ال (al-)
Old Persian 𐎢𐎺𐎠𐎼𐏀𐎷𐎡𐏁 (u-v-a-r-z-mi-i-š)
Classical Persian خْوَارَزْم (xwārazm)bor.
Arabic خَوَارِزْم (ḵawārizm)
Arabic ـِيّ (-iyy)
Arabic خَوَارِزْمِيّ (ḵawārizmiyy)
Arabic الخَوَارِزْمِيّ (al-ḵawārizmiyy)bor.
Medieval Latin algorismusbor.
Proto-Indo-European *h₂er-
Proto-Indo-European *-éh₁ti
Proto-Indo-European *h₂reh₁-
Proto-Indo-European *-éyti
Proto-Indo-European *h₂rey-der.
Ancient Greek ᾰ̓ρῐθμός (ărĭthmós)influ.
French algorithmebor.
Turkish algoritma
Borrowed from French algorithme, borrowed from Medieval Latin algorismus, borrowed from Arabic الخَوَارِزْمِيّ (al-ḵawārizmiyy).

etymon

(computing) algorithm (well-defined procedure)


Apollon

(Greek mythology, Roman mythology) Apollo


organel

head

organel (definite accusative organeli, plural organeller)

organeli (accusative definite)
organeller (plural)


dilli

Inherited from Ottoman Turkish دللو (dilli). By surface analysis, dil (“tongue”) + -li.


sara

head

sara (definite accusative sarayı, uncountable)

sarayı (accusative definite)
sara (nominative singular)
saralar (nominative plural)
sarayı (accusative definite singular)
saraları (accusative definite plural)
saraya (dative singular)
saralara (dative plural)
sarada (locative singular)
saralarda (locative plural)
saradan (ablative singular)
saralardan (ablative plural)
saranın (genitive singular)
saraların (genitive plural)
saram (first-person nominative singular)
saralarım (first-person nominative singular)
saran (nominative second-person singular)
saraların (nominative second-person singular)
sarası (nominative singular third-person)
saraları (nominative singular third-person)
saramız (first-person nominative plural)
saralarımız (first-person nominative plural)
saranız (nominative plural second-person)
saralarınız (nominative plural second-person)
saraları (nominative plural third-person)
saramı (accusative definite first-person singular)
saralarımı (accusative definite first-person singular)
saranı (accusative definite second-person singular)
saralarını (accusative definite second-person singular)
sarasını (accusative definite singular third-person)
saralarını (accusative definite singular third-person)
saramızı (accusative definite first-person plural)
saralarımızı (accusative definite first-person plural)
saranızı (accusative definite plural second-person)
saralarınızı (accusative definite plural second-person)
saralarını (accusative definite plural third-person)
sarama (dative first-person singular)
saralarıma (dative first-person singular)
sarana (dative second-person singular)
saralarına (dative second-person singular)
sarasına (dative singular third-person)
saralarına (dative singular third-person)
saramıza (dative first-person plural)
saralarımıza (dative first-person plural)
saranıza (dative plural second-person)
saralarınıza (dative plural second-person)
saralarına (dative plural third-person)
saramda (first-person locative singular)
saralarımda (first-person locative singular)
saranda (locative second-person singular)
saralarında (locative second-person singular)
sarasında (locative singular third-person)
saralarında (locative singular third-person)
saramızda (first-person locative plural)
saralarımızda (first-person locative plural)
saranızda (locative plural second-person)
saralarınızda (locative plural second-person)
saralarında (locative plural third-person)
saramdan (ablative first-person singular)
saralarımdan (ablative first-person singular)
sarandan (ablative second-person singular)
saralarından (ablative second-person singular)
sarasından (ablative singular third-person)
saralarından (ablative singular third-person)
saramızdan (ablative first-person plural)
saralarımızdan (ablative first-person plural)
saranızdan (ablative plural second-person)
saralarınızdan (ablative plural second-person)
saralarından (ablative plural third-person)
saramın (first-person genitive singular)
saralarımın (first-person genitive singular)
saranın (genitive second-person singular)
saralarının (genitive second-person singular)
sarasının (genitive singular third-person)
saralarının (genitive singular third-person)
saramızın (first-person genitive plural)
saralarımızın (first-person genitive plural)
saranızın (genitive plural second-person)
saralarınızın (genitive plural second-person)
saralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صرعه (ṣarʿa, ṣara, “a single action of prostrating, a single fit of epilepsy”), from Arabic صَرْعَة (ṣarʕa, “seizure”).


Pandora

Borrowed from Ancient Greek Πανδώρα (Pandṓra).


Jüpiter

Jüpiter (nominative singular)
Jüpiterler (nominative plural)
Jüpiter'i (accusative singular)
Jüpiterleri (accusative plural)
Jüpiter'e (dative singular)
Jüpiterlere (dative plural)
Jüpiter'de (locative singular)
Jüpiterlerde (locative plural)
Jüpiter'den (ablative singular)
Jüpiterlerden (ablative plural)
Jüpiter'in (genitive singular)
Jüpiterlerin (genitive plural)


kalp

head

kalp (definite accusative kalbi, plural kalpler)

kalbi (accusative definite)
kalpler (plural)
kalp (nominative singular)
kalpler (nominative plural)
kalbi (accusative definite singular)
kalpleri (accusative definite plural)
kalbe (dative singular)
kalplere (dative plural)
kalpte (locative singular)
kalplerde (locative plural)
kalpten (ablative singular)
kalplerden (ablative plural)
kalbin (genitive singular)
kalplerin (genitive plural)
kalbim (first-person nominative singular)
kalplerim (first-person nominative singular)
kalbin (nominative second-person singular)
kalplerin (nominative second-person singular)
kalbi (nominative singular third-person)
kalpleri (nominative singular third-person)
kalbimiz (first-person nominative plural)
kalplerimiz (first-person nominative plural)
kalbiniz (nominative plural second-person)
kalpleriniz (nominative plural second-person)
kalpleri (nominative plural third-person)
kalbimi (accusative definite first-person singular)
kalplerimi (accusative definite first-person singular)
kalbini (accusative definite second-person singular)
kalplerini (accusative definite second-person singular)
kalbini (accusative definite singular third-person)
kalplerini (accusative definite singular third-person)
kalbimizi (accusative definite first-person plural)
kalplerimizi (accusative definite first-person plural)
kalbinizi (accusative definite plural second-person)
kalplerinizi (accusative definite plural second-person)
kalplerini (accusative definite plural third-person)
kalbime (dative first-person singular)
kalplerime (dative first-person singular)
kalbine (dative second-person singular)
kalplerine (dative second-person singular)
kalbine (dative singular third-person)
kalplerine (dative singular third-person)
kalbimize (dative first-person plural)
kalplerimize (dative first-person plural)
kalbinize (dative plural second-person)
kalplerinize (dative plural second-person)
kalplerine (dative plural third-person)
kalbimde (first-person locative singular)
kalplerimde (first-person locative singular)
kalbinde (locative second-person singular)
kalplerinde (locative second-person singular)
kalbinde (locative singular third-person)
kalplerinde (locative singular third-person)
kalbimizde (first-person locative plural)
kalplerimizde (first-person locative plural)
kalbinizde (locative plural second-person)
kalplerinizde (locative plural second-person)
kalplerinde (locative plural third-person)
kalbimden (ablative first-person singular)
kalplerimden (ablative first-person singular)
kalbinden (ablative second-person singular)
kalplerinden (ablative second-person singular)
kalbinden (ablative singular third-person)
kalplerinden (ablative singular third-person)
kalbimizden (ablative first-person plural)
kalplerimizden (ablative first-person plural)
kalbinizden (ablative plural second-person)
kalplerinizden (ablative plural second-person)
kalplerinden (ablative plural third-person)
kalbimin (first-person genitive singular)
kalplerimin (first-person genitive singular)
kalbinin (genitive second-person singular)
kalplerinin (genitive second-person singular)
kalbinin (genitive singular third-person)
kalplerinin (genitive singular third-person)
kalbimizin (first-person genitive plural)
kalplerimizin (first-person genitive plural)
kalbinizin (genitive plural second-person)
kalplerinizin (genitive plural second-person)
kalplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قلب (kalb, “heart”), from Arabic قَلْب (qalb).


ince

ipince (emphatic)
inceyim (first-person present singular)
ince miyim? (first-person present singular)
incesin (present second-person singular)
ince misin? (present second-person singular)
ince (present singular third-person)
incedir (present singular third-person)
ince mi? (present singular third-person)
inceyiz (first-person plural present)
ince miyiz? (first-person plural present)
incesiniz (plural present second-person)
ince misiniz? (plural present second-person)
ince (plural present third-person)
inceler (plural present third-person)
ince mi? (plural present third-person)
inceler mi? (plural present third-person)
inceydim (first-person past singular)
ince miydim? (first-person past singular)
inceydin (past second-person singular)
ince miydin? (past second-person singular)
inceydi (past singular third-person)
ince miydi? (past singular third-person)
inceydik (first-person past plural)
ince miydik? (first-person past plural)
inceydiniz (past plural second-person)
ince miydiniz? (past plural second-person)
inceydiler (past plural third-person)
ince miydiler? (past plural third-person)
inceymişim (first-person past singular)
ince miymişim? (first-person past singular)
inceymişsin (past second-person singular)
ince miymişsin? (past second-person singular)
inceymiş (past singular third-person)
ince miymiş? (past singular third-person)
inceymişiz (first-person past plural)
ince miymişiz? (first-person past plural)
inceymişsiniz (past plural second-person)
ince miymişsiniz? (past plural second-person)
inceymişler (past plural third-person)
ince miymişler? (past plural third-person)
inceysem (conditional first-person singular)
ince miysem? (conditional first-person singular)
inceysen (conditional second-person singular)
ince miysen? (conditional second-person singular)
inceyse (conditional singular third-person)
ince miyse? (conditional singular third-person)
inceysek (conditional first-person plural)
ince miysek? (conditional first-person plural)
inceyseniz (conditional plural second-person)
ince miyseniz? (conditional plural second-person)
inceyseler (conditional plural third-person)
ince miyseler? (conditional plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اینچه (ince/inçe), from Proto-Turkic *yīnčge (“thin”).


vajina

head

vajina (definite accusative vajinayı, plural vajinalar)

vajinayı (accusative definite)
vajinalar (plural)
vajina (nominative singular)
vajinalar (nominative plural)
vajinayı (accusative definite singular)
vajinaları (accusative definite plural)
vajinaya (dative singular)
vajinalara (dative plural)
vajinada (locative singular)
vajinalarda (locative plural)
vajinadan (ablative singular)
vajinalardan (ablative plural)
vajinanın (genitive singular)
vajinaların (genitive plural)
vajen (alternative)

Earlier form from French vagin, later influenced by Latin vāgīna.


felç

felç (definite accusative felci, plural felçler)

felci (accusative definite)
felçler (plural)
felç (nominative singular)
felçler (nominative plural)
felci (accusative definite singular)
felçleri (accusative definite plural)
felce (dative singular)
felçlere (dative plural)
felçte (locative singular)
felçlerde (locative plural)
felçten (ablative singular)
felçlerden (ablative plural)
felcin (genitive singular)
felçlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish فلج (felc, felç), from Persian فلج (falaj), seemingly from verbal noun فَلَج (falaj) of passive-only base stem deverbal Arabic فُلِجَ (fulija) from فَالَج (fālaj), borrowed from Aramaic פָּלְגָּא / ܦܴܠܓܳܐ (pālgā), from Ancient Greek πλῆξις (plêxis), πληγή (plēgḗ).

der

Aramaic פָּלְגָּא


sema

head

sema (definite accusative semayı, plural semalar)

semayı (accusative definite)
semalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish سماع (semāʿ, “hearing, hearsay, music”), from Arabic سَمَاع (samāʕ, “attestation”) verbal noun of سَمِعَ (samiʕa, “to hear”).

inh+

(Islam, Sufism) The Sama ceremony of the Mevlevi Order.


postit

head

postit (definite accusative postiti, plural postitler)

postiti (accusative definite)
postitler (plural)


Uranüs

Uranüs (nominative singular)
Uranüsler (nominative plural)
Uranüs'ler (nominative plural)
Uranüs'ü (accusative singular)
Uranüsleri (accusative plural)
Uranüs'leri (accusative plural)
Uranüs'e (dative singular)
Uranüslere (dative plural)
Uranüs'lere (dative plural)
Uranüs'te (locative singular)
Uranüslerde (locative plural)
Uranüs'lerde (locative plural)
Uranüs'ten (ablative singular)
Uranüslerden (ablative plural)
Uranüs'lerden (ablative plural)
Uranüs'ün (genitive singular)
Uranüslerin (genitive plural)
Uranüs'lerin (genitive plural)

From Ancient Greek Οὐρανός (Ouranós), from οὐρανός (ouranós, “sky, heaven”).


göz kapağı

göz kapağı (definite accusative göz kapağını, plural göz kapakları)

göz kapağını (accusative definite)
göz kapakları (plural)
göz kapağı (nominative singular)
göz kapakları (nominative plural)
göz kapağını (accusative definite singular)
göz kapaklarını (accusative definite plural)
göz kapağına (dative singular)
göz kapaklarına (dative plural)
göz kapağında (locative singular)
göz kapaklarında (locative plural)
göz kapağından (ablative singular)
göz kapaklarından (ablative plural)
göz kapağının (genitive singular)
göz kapaklarının (genitive plural)
gözkapağı (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish گوز قپاغی (göz kapağı).


erke

head

erke (definite accusative erkeyi, plural erkeler)

erkeyi (accusative definite)
erkeler (plural)
erke (nominative singular)
erkeler (nominative plural)
erkeyi (accusative definite singular)
erkeleri (accusative definite plural)
erkeye (dative singular)
erkelere (dative plural)
erkede (locative singular)
erkelerde (locative plural)
erkeden (ablative singular)
erkelerden (ablative plural)
erkenin (genitive singular)
erkelerin (genitive plural)
erkem (first-person nominative singular)
erkelerim (first-person nominative singular)
erken (nominative second-person singular)
erkelerin (nominative second-person singular)
erkesi (nominative singular third-person)
erkeleri (nominative singular third-person)
erkemiz (first-person nominative plural)
erkelerimiz (first-person nominative plural)
erkeniz (nominative plural second-person)
erkeleriniz (nominative plural second-person)
erkeleri (nominative plural third-person)
erkemi (accusative definite first-person singular)
erkelerimi (accusative definite first-person singular)
erkeni (accusative definite second-person singular)
erkelerini (accusative definite second-person singular)
erkesini (accusative definite singular third-person)
erkelerini (accusative definite singular third-person)
erkemizi (accusative definite first-person plural)
erkelerimizi (accusative definite first-person plural)
erkenizi (accusative definite plural second-person)
erkelerinizi (accusative definite plural second-person)
erkelerini (accusative definite plural third-person)
erkeme (dative first-person singular)
erkelerime (dative first-person singular)
erkene (dative second-person singular)
erkelerine (dative second-person singular)
erkesine (dative singular third-person)
erkelerine (dative singular third-person)
erkemize (dative first-person plural)
erkelerimize (dative first-person plural)
erkenize (dative plural second-person)
erkelerinize (dative plural second-person)
erkelerine (dative plural third-person)
erkemde (first-person locative singular)
erkelerimde (first-person locative singular)
erkende (locative second-person singular)
erkelerinde (locative second-person singular)
erkesinde (locative singular third-person)
erkelerinde (locative singular third-person)
erkemizde (first-person locative plural)
erkelerimizde (first-person locative plural)
erkenizde (locative plural second-person)
erkelerinizde (locative plural second-person)
erkelerinde (locative plural third-person)
erkemden (ablative first-person singular)
erkelerimden (ablative first-person singular)
erkenden (ablative second-person singular)
erkelerinden (ablative second-person singular)
erkesinden (ablative singular third-person)
erkelerinden (ablative singular third-person)
erkemizden (ablative first-person plural)
erkelerimizden (ablative first-person plural)
erkenizden (ablative plural second-person)
erkelerinizden (ablative plural second-person)
erkelerinden (ablative plural third-person)
erkemin (first-person genitive singular)
erkelerimin (first-person genitive singular)
erkenin (genitive second-person singular)
erkelerinin (genitive second-person singular)
erkesinin (genitive singular third-person)
erkelerinin (genitive singular third-person)
erkemizin (first-person genitive plural)
erkelerimizin (first-person genitive plural)
erkenizin (genitive plural second-person)
erkelerinizin (genitive plural second-person)
erkelerinin (genitive plural third-person)


ablatif

ablatif (definite accusative ablatifi, plural ablatifler)

ablatifi (accusative definite)
ablatifler (plural)
ablatif (nominative singular)
ablatifler (nominative plural)
ablatifi (accusative definite singular)
ablatifleri (accusative definite plural)
ablatife (dative singular)
ablatiflere (dative plural)
ablatifte (locative singular)
ablatiflerde (locative plural)
ablatiften (ablative singular)
ablatiflerden (ablative plural)
ablatifin (genitive singular)
ablatiflerin (genitive plural)
ablatifim (first-person nominative singular)
ablatiflerim (first-person nominative singular)
ablatifin (nominative second-person singular)
ablatiflerin (nominative second-person singular)
ablatifi (nominative singular third-person)
ablatifleri (nominative singular third-person)
ablatifimiz (first-person nominative plural)
ablatiflerimiz (first-person nominative plural)
ablatifiniz (nominative plural second-person)
ablatifleriniz (nominative plural second-person)
ablatifleri (nominative plural third-person)
ablatifimi (accusative definite first-person singular)
ablatiflerimi (accusative definite first-person singular)
ablatifini (accusative definite second-person singular)
ablatiflerini (accusative definite second-person singular)
ablatifini (accusative definite singular third-person)
ablatiflerini (accusative definite singular third-person)
ablatifimizi (accusative definite first-person plural)
ablatiflerimizi (accusative definite first-person plural)
ablatifinizi (accusative definite plural second-person)
ablatiflerinizi (accusative definite plural second-person)
ablatiflerini (accusative definite plural third-person)
ablatifime (dative first-person singular)
ablatiflerime (dative first-person singular)
ablatifine (dative second-person singular)
ablatiflerine (dative second-person singular)
ablatifine (dative singular third-person)
ablatiflerine (dative singular third-person)
ablatifimize (dative first-person plural)
ablatiflerimize (dative first-person plural)
ablatifinize (dative plural second-person)
ablatiflerinize (dative plural second-person)
ablatiflerine (dative plural third-person)
ablatifimde (first-person locative singular)
ablatiflerimde (first-person locative singular)
ablatifinde (locative second-person singular)
ablatiflerinde (locative second-person singular)
ablatifinde (locative singular third-person)
ablatiflerinde (locative singular third-person)
ablatifimizde (first-person locative plural)
ablatiflerimizde (first-person locative plural)
ablatifinizde (locative plural second-person)
ablatiflerinizde (locative plural second-person)
ablatiflerinde (locative plural third-person)
ablatifimden (ablative first-person singular)
ablatiflerimden (ablative first-person singular)
ablatifinden (ablative second-person singular)
ablatiflerinden (ablative second-person singular)
ablatifinden (ablative singular third-person)
ablatiflerinden (ablative singular third-person)
ablatifimizden (ablative first-person plural)
ablatiflerimizden (ablative first-person plural)
ablatifinizden (ablative plural second-person)
ablatiflerinizden (ablative plural second-person)
ablatiflerinden (ablative plural third-person)
ablatifimin (first-person genitive singular)
ablatiflerimin (first-person genitive singular)
ablatifinin (genitive second-person singular)
ablatiflerinin (genitive second-person singular)
ablatifinin (genitive singular third-person)
ablatiflerinin (genitive singular third-person)
ablatifimizin (first-person genitive plural)
ablatiflerimizin (first-person genitive plural)
ablatifinizin (genitive plural second-person)
ablatiflerinizin (genitive plural second-person)
ablatiflerinin (genitive plural third-person)

Borrowed from French ablatif, from Latin (cāsus) ablātīvus (“ablative case, ablative”), from ablātus (“taken away”), from auferō (“to take away”).


dirsek

head

dirsek (definite accusative dirseği, plural dirsekler)

dirseği (accusative definite)
dirsekler (plural)
dirsek (nominative singular)
dirsekler (nominative plural)
dirseği (accusative definite singular)
dirsekleri (accusative definite plural)
dirseğe (dative singular)
dirseklere (dative plural)
dirsekte (locative singular)
dirseklerde (locative plural)
dirsekten (ablative singular)
dirseklerden (ablative plural)
dirseğin (genitive singular)
dirseklerin (genitive plural)
dirseğim (first-person nominative singular)
dirseklerim (first-person nominative singular)
dirseğin (nominative second-person singular)
dirseklerin (nominative second-person singular)
dirseği (nominative singular third-person)
dirsekleri (nominative singular third-person)
dirseğimiz (first-person nominative plural)
dirseklerimiz (first-person nominative plural)
dirseğiniz (nominative plural second-person)
dirsekleriniz (nominative plural second-person)
dirsekleri (nominative plural third-person)
dirseğimi (accusative definite first-person singular)
dirseklerimi (accusative definite first-person singular)
dirseğini (accusative definite second-person singular)
dirseklerini (accusative definite second-person singular)
dirseğini (accusative definite singular third-person)
dirseklerini (accusative definite singular third-person)
dirseğimizi (accusative definite first-person plural)
dirseklerimizi (accusative definite first-person plural)
dirseğinizi (accusative definite plural second-person)
dirseklerinizi (accusative definite plural second-person)
dirseklerini (accusative definite plural third-person)
dirseğime (dative first-person singular)
dirseklerime (dative first-person singular)
dirseğine (dative second-person singular)
dirseklerine (dative second-person singular)
dirseğine (dative singular third-person)
dirseklerine (dative singular third-person)
dirseğimize (dative first-person plural)
dirseklerimize (dative first-person plural)
dirseğinize (dative plural second-person)
dirseklerinize (dative plural second-person)
dirseklerine (dative plural third-person)
dirseğimde (first-person locative singular)
dirseklerimde (first-person locative singular)
dirseğinde (locative second-person singular)
dirseklerinde (locative second-person singular)
dirseğinde (locative singular third-person)
dirseklerinde (locative singular third-person)
dirseğimizde (first-person locative plural)
dirseklerimizde (first-person locative plural)
dirseğinizde (locative plural second-person)
dirseklerinizde (locative plural second-person)
dirseklerinde (locative plural third-person)
dirseğimden (ablative first-person singular)
dirseklerimden (ablative first-person singular)
dirseğinden (ablative second-person singular)
dirseklerinden (ablative second-person singular)
dirseğinden (ablative singular third-person)
dirseklerinden (ablative singular third-person)
dirseğimizden (ablative first-person plural)
dirseklerimizden (ablative first-person plural)
dirseğinizden (ablative plural second-person)
dirseklerinizden (ablative plural second-person)
dirseklerinden (ablative plural third-person)
dirseğimin (first-person genitive singular)
dirseklerimin (first-person genitive singular)
dirseğinin (genitive second-person singular)
dirseklerinin (genitive second-person singular)
dirseğinin (genitive singular third-person)
dirseklerinin (genitive singular third-person)
dirseğimizin (first-person genitive plural)
dirseklerimizin (first-person genitive plural)
dirseğinizin (genitive plural second-person)
dirseklerinizin (genitive plural second-person)
dirseklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیرسك (dirsek), from Proto-Common Turkic *tirsgek, from Proto-Turkic *tīŕ, whence also diz (“knee”). Equivalent to diz + -ek.


çip

head

çip (definite accusative çipi, plural çipler)

çipi (accusative definite)
çipler (plural)
çip (nominative singular)
çipler (nominative plural)
çipi (accusative definite singular)
çipleri (accusative definite plural)
çipe (dative singular)
çiplere (dative plural)
çipte (locative singular)
çiplerde (locative plural)
çipten (ablative singular)
çiplerden (ablative plural)
çipin (genitive singular)
çiplerin (genitive plural)
çipim (first-person nominative singular)
çiplerim (first-person nominative singular)
çipin (nominative second-person singular)
çiplerin (nominative second-person singular)
çipi (nominative singular third-person)
çipleri (nominative singular third-person)
çipimiz (first-person nominative plural)
çiplerimiz (first-person nominative plural)
çipiniz (nominative plural second-person)
çipleriniz (nominative plural second-person)
çipleri (nominative plural third-person)
çipimi (accusative definite first-person singular)
çiplerimi (accusative definite first-person singular)
çipini (accusative definite second-person singular)
çiplerini (accusative definite second-person singular)
çipini (accusative definite singular third-person)
çiplerini (accusative definite singular third-person)
çipimizi (accusative definite first-person plural)
çiplerimizi (accusative definite first-person plural)
çipinizi (accusative definite plural second-person)
çiplerinizi (accusative definite plural second-person)
çiplerini (accusative definite plural third-person)
çipime (dative first-person singular)
çiplerime (dative first-person singular)
çipine (dative second-person singular)
çiplerine (dative second-person singular)
çipine (dative singular third-person)
çiplerine (dative singular third-person)
çipimize (dative first-person plural)
çiplerimize (dative first-person plural)
çipinize (dative plural second-person)
çiplerinize (dative plural second-person)
çiplerine (dative plural third-person)
çipimde (first-person locative singular)
çiplerimde (first-person locative singular)
çipinde (locative second-person singular)
çiplerinde (locative second-person singular)
çipinde (locative singular third-person)
çiplerinde (locative singular third-person)
çipimizde (first-person locative plural)
çiplerimizde (first-person locative plural)
çipinizde (locative plural second-person)
çiplerinizde (locative plural second-person)
çiplerinde (locative plural third-person)
çipimden (ablative first-person singular)
çiplerimden (ablative first-person singular)
çipinden (ablative second-person singular)
çiplerinden (ablative second-person singular)
çipinden (ablative singular third-person)
çiplerinden (ablative singular third-person)
çipimizden (ablative first-person plural)
çiplerimizden (ablative first-person plural)
çipinizden (ablative plural second-person)
çiplerinizden (ablative plural second-person)
çiplerinden (ablative plural third-person)
çipimin (first-person genitive singular)
çiplerimin (first-person genitive singular)
çipinin (genitive second-person singular)
çiplerinin (genitive second-person singular)
çipinin (genitive singular third-person)
çiplerinin (genitive singular third-person)
çipimizin (first-person genitive plural)
çiplerimizin (first-person genitive plural)
çipinizin (genitive plural second-person)
çiplerinizin (genitive plural second-person)
çiplerinin (genitive plural third-person)


vurmak

vurmak (third-person singular simple present vurur)

vurur (present singular third-person)
vururum (aorist singular third-person)
vurursun (aorist first-person plural)
vurur (aorist plural second-person)
vururuz (aorist plural third-person)
vurursunuz (aorist)
vururlar (aorist)
vururmuşum (aorist past)
vururmuşsun (aorist second-person singular)
vururmuş (aorist singular third-person)
vururmuşuz (aorist first-person plural)
vururmuşsunuz (aorist plural second-person)
vururlarmış (aorist plural third-person)
vururdum (aorist inferential)
vururdun (aorist second-person singular)
vururdu (aorist singular third-person)
vururduk (aorist first-person plural)
vururdunuz (aorist plural second-person)
vururlardı (aorist plural third-person)
vurursam (aorist conditional)
vurursan (aorist second-person singular)
vurursa (aorist singular third-person)
vurursak (aorist first-person plural)
vurursanız (aorist plural second-person)
vururlarsa (aorist plural third-person)
vuruyorum (continuative singular third-person)
vuruyorsun (continuative first-person plural)
vuruyor (continuative plural second-person)
vuruyoruz (continuative plural third-person)
vuruyorsunuz (continuative)
vuruyorlar (continuative)
vuruyormuşum (continuative past)
vuruyormuşsun (continuative second-person singular)
vuruyormuş (continuative singular third-person)
vuruyormuşuz (continuative first-person plural)
vuruyormuşsunuz (continuative plural second-person)
vuruyorlarmış (continuative plural third-person)
vuruyordum (continuative inferential)
vuruyordun (continuative second-person singular)
vuruyordu (continuative singular third-person)
vuruyorduk (continuative first-person plural)
vuruyordunuz (continuative plural second-person)
vuruyorlardı (continuative plural third-person)
vuruyorsam (conditional continuative)
vuruyorsan (continuative second-person singular)
vuruyorsa (continuative singular third-person)
vuruyorsak (continuative first-person plural)
vuruyorsanız (continuative plural second-person)
vuruyorlarsa (continuative plural third-person)
vurmuşum (inferential singular third-person)
vurmuşsun (first-person inferential plural)
vurmuş (inferential plural second-person)
vurmuşuz (inferential plural third-person)
vurmuşsunuz (inferential)
vurmuşlar (inferential)
vurmuşmuşum (inferential past)
vurmuşmuşsun (inferential second-person singular)
vurmuşmuş (inferential singular third-person)
vurmuşmuşuz (first-person inferential plural)
vurmuşmuşsunuz (inferential plural second-person)
vurmuşlarmış (inferential plural third-person)
vurmuştum (inferential)
vurmuştun (inferential second-person singular)
vurmuştu (inferential singular third-person)
vurmuştuk (first-person inferential plural)
vurmuştunuz (inferential plural second-person)
vurmuşlardı (inferential plural third-person)
vurmuşsam (conditional)
vurmuşsan (inferential second-person singular)
vurmuşsa (inferential singular third-person)
vurmuşsak (first-person inferential plural)
vurmuşsanız (inferential plural second-person)
vurmuşlarsa (inferential plural third-person)
vuracağım (future singular third-person)
vuracaksın (first-person future plural)
vuracak (future plural second-person)
vuracağız (future plural third-person)
vuracaksınız (future)
vuracaklar (future)
vuracakmışım (future past)
vuracakmışsın (future second-person singular)
vuracakmış (future singular third-person)
vuracakmışız (first-person future plural)
vuracakmışsınız (future plural second-person)
vuracaklarmış (future plural third-person)
vuracaktım (future inferential)
vuracaktın (future second-person singular)
vuracaktı (future singular third-person)
vuracaktık (first-person future plural)
vuracaktınız (future plural second-person)
vuracaklardı (future plural third-person)
vuracaksam (conditional future)
vuracaksan (future second-person singular)
vuracaksa (future singular third-person)
vuracaksak (first-person future plural)
vuracaksanız (future plural second-person)
vuracaklarsa (future plural third-person)
vurmaktayım (progressive singular third-person)
vurmaktasın (first-person plural progressive)
vurmakta (plural progressive second-person)
vurmaktayız (plural progressive third-person)
vurmaktasınız (progressive)
vurmaktalar (progressive)
vurmaktaymışım (past progressive)
vurmaktaymışsın (progressive second-person singular)
vurmaktaymış (progressive singular third-person)
vurmaktaymışız (first-person plural progressive)
vurmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
vurmaktalarmış (plural progressive third-person)
vurmaktaydım (inferential progressive)
vurmaktaydın (progressive second-person singular)
vurmaktaydı (progressive singular third-person)
vurmaktaydık (first-person plural progressive)
vurmaktaydınız (plural progressive second-person)
vurmaktalardı (plural progressive third-person)
vurmaktaysam (conditional progressive)
vurmaktaysan (progressive second-person singular)
vurmaktaysa (progressive singular third-person)
vurmaktaysak (first-person plural progressive)
vurmaktaysanız (plural progressive second-person)
vurmaktalarsa (plural progressive third-person)
vurmalıyım (necessitative singular third-person)
vurmalısın (first-person necessitative plural)
vurmalı (necessitative plural second-person)
vurmalıyız (necessitative plural third-person)
vurmalısınız (necessitative)
vurmalılar (necessitative)
vurmalıymışım (necessitative past)
vurmalıymışsın (necessitative second-person singular)
vurmalıymış (necessitative singular third-person)
vurmalıymışız (first-person necessitative plural)
vurmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
vurmalılarmış (necessitative plural third-person)
vurmalıydım (inferential)
vurmalıydın (necessitative second-person singular)
vurmalıydı (necessitative singular third-person)
vurmalıydık (first-person necessitative plural)
vurmalıydınız (necessitative plural second-person)
vurmalılardı (necessitative plural third-person)
vurmalıysam (conditional)
vurmalıysan (necessitative second-person singular)
vurmalıysa (necessitative singular third-person)
vurmalıysak (first-person necessitative plural)
vurmalıysanız (necessitative plural second-person)
vurmalılarsa (necessitative plural third-person)
vurdum (past singular third-person)
vurdun (first-person past plural)
vurdu (past plural second-person)
vurduk (past plural third-person)
vurdunuz (past)
vurdular (past)
vurduysam (conditional past)
vurduysan (past second-person singular)
vurduysa (past singular third-person)
vurduysak (first-person past plural)
vurduysanız (past plural second-person)
vurdularsa (past plural third-person)
vursam (conditional singular third-person)
vursan (conditional first-person plural)
vursa (conditional plural second-person)
vursak (conditional plural third-person)
vursanız (conditional)
vursalar (conditional)
vursaymışım (conditional past)
vursaymışsın (conditional second-person singular)
vursaymış (conditional singular third-person)
vursaymışız (conditional first-person plural)
vursaymışsınız (conditional plural second-person)
vursalarmış (conditional plural third-person)
vursaydım (inferential)
vursaydın (conditional second-person singular)
vursaydı (conditional singular third-person)
vursaydık (conditional first-person plural)
vursaydınız (conditional plural second-person)
vursalardı (conditional plural third-person)
vurayım (conditional optative singular)
vurasın (optative second-person singular)
vura (optative singular third-person)
vuralım (first-person optative plural)
vurasınız (optative plural second-person)
vuralar (optative plural third-person)
vur (first-person imperative plural)
vursun (imperative plural second-person)
vurun (imperative)
vursunlar (imperative)
vurunuz (imperative second-person singular)
vurunuz (imperative plural second-person)
vursana (imperative second-person singular)
vursanıza (imperative plural second-person)
vurmak (imperative infinitive)
vurma (imperative noun-from-verb)
vuran (imperative imperfective impersonal participle)
vurmuş (imperative impersonal participle perfective)
vuracak (imperative impersonal participle prospective)
vurduğum (imperative non-prospective participle personal singular)
vurduğun (non-prospective participle second-person singular)
vurduğu (non-prospective participle singular third-person)
vurduğumuz (first-person non-prospective participle plural)
vurduğunuz (non-prospective participle plural second-person)
vurdukları (non-prospective participle plural third-person)
vuracağım (imperative participle personal prospective singular)
vuracağın (participle prospective second-person singular)
vuracağı (participle prospective singular third-person)
vuracağımız (first-person participle plural prospective)
vuracağınız (participle plural prospective second-person)
vuracakları (participle plural prospective third-person)
vururken (plural)
vurunca (specific)
vurup
vuralı
vurasıya
vurdukça
vurarak (plural)
vura vura
vururcasına
vurmam (aorist negative singular third-person)
vurmazsın (aorist first-person negative plural)
vurmaz (aorist negative plural second-person)
vurmayız (aorist negative plural third-person)
vurmazsınız (aorist negative)
vurmazlar (aorist negative)
vurmazmışım (aorist negative past)
vurmazmışsın (aorist negative second-person singular)
vurmazmış (aorist negative singular third-person)
vurmazmışız (aorist first-person negative plural)
vurmazmışsınız (aorist negative plural second-person)
vurmazlarmış (aorist negative plural third-person)
vurmazdım (aorist inferential negative)
vurmazdın (aorist negative second-person singular)
vurmazdı (aorist negative singular third-person)
vurmazdık (aorist first-person negative plural)
vurmazdınız (aorist negative plural second-person)
vurmazlardı (aorist negative plural third-person)
vurmazsam (aorist conditional negative)
vurmazsan (aorist negative second-person singular)
vurmazsa (aorist negative singular third-person)
vurmazsak (aorist first-person negative plural)
vurmazsanız (aorist negative plural second-person)
vurmazlarsa (aorist negative plural third-person)
vurmuyorum (continuative negative singular third-person)
vurmuyorsun (continuative first-person negative plural)
vurmuyor (continuative negative plural second-person)
vurmuyoruz (continuative negative plural third-person)
vurmuyorsunuz (continuative negative)
vurmuyorlar (continuative negative)
vurmuyormuşum (continuative negative past)
vurmuyormuşsun (continuative negative second-person singular)
vurmuyormuş (continuative negative singular third-person)
vurmuyormuşuz (continuative first-person negative plural)
vurmuyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
vurmuyorlarmış (continuative negative plural third-person)
vurmuyordum (continuative inferential negative)
vurmuyordun (continuative negative second-person singular)
vurmuyordu (continuative negative singular third-person)
vurmuyorduk (continuative first-person negative plural)
vurmuyordunuz (continuative negative plural second-person)
vurmuyorlardı (continuative negative plural third-person)
vurmuyorsam (conditional continuative negative)
vurmuyorsan (continuative negative second-person singular)
vurmuyorsa (continuative negative singular third-person)
vurmuyorsak (continuative first-person negative plural)
vurmuyorsanız (continuative negative plural second-person)
vurmuyorlarsa (continuative negative plural third-person)
vurmamışım (inferential negative singular third-person)
vurmamışsın (first-person inferential negative plural)
vurmamış (inferential negative plural second-person)
vurmamışız (inferential negative plural third-person)
vurmamışsınız (inferential negative)
vurmamışlar (inferential negative)
vurmamışmışım (inferential negative past)
vurmamışmışsın (inferential negative second-person singular)
vurmamışmış (inferential negative singular third-person)
vurmamışmışız (first-person inferential negative plural)
vurmamışmışsınız (inferential negative plural second-person)
vurmamışlarmış (inferential negative plural third-person)
vurmamıştım (inferential negative)
vurmamıştın (inferential negative second-person singular)
vurmamıştı (inferential negative singular third-person)
vurmamıştık (first-person inferential negative plural)
vurmamıştınız (inferential negative plural second-person)
vurmamışlardı (inferential negative plural third-person)
vurmamışsam (conditional negative)
vurmamışsan (inferential negative second-person singular)
vurmamışsa (inferential negative singular third-person)
vurmamışsak (first-person inferential negative plural)
vurmamışsanız (inferential negative plural second-person)
vurmamışlarsa (inferential negative plural third-person)
vurmayacağım (future negative singular third-person)
vurmayacaksın (first-person future negative plural)
vurmayacak (future negative plural second-person)
vurmayacağız (future negative plural third-person)
vurmayacaksınız (future negative)
vurmayacaklar (future negative)
vurmayacakmışım (future negative past)
vurmayacakmışsın (future negative second-person singular)
vurmayacakmış (future negative singular third-person)
vurmayacakmışız (first-person future negative plural)
vurmayacakmışsınız (future negative plural second-person)
vurmayacaklarmış (future negative plural third-person)
vurmayacaktım (future inferential negative)
vurmayacaktın (future negative second-person singular)
vurmayacaktı (future negative singular third-person)
vurmayacaktık (first-person future negative plural)
vurmayacaktınız (future negative plural second-person)
vurmayacaklardı (future negative plural third-person)
vurmayacaksam (conditional future negative)
vurmayacaksan (future negative second-person singular)
vurmayacaksa (future negative singular third-person)
vurmayacaksak (first-person future negative plural)
vurmayacaksanız (future negative plural second-person)
vurmayacaklarsa (future negative plural third-person)
vurmamaktayım (negative progressive singular third-person)
vurmamaktasın (first-person negative plural progressive)
vurmamakta (negative plural progressive second-person)
vurmamaktayız (negative plural progressive third-person)
vurmamaktasınız (negative progressive)
vurmamaktalar (negative progressive)
vurmamaktaymışım (negative past progressive)
vurmamaktaymışsın (negative progressive second-person singular)
vurmamaktaymış (negative progressive singular third-person)
vurmamaktaymışız (first-person negative plural progressive)
vurmamaktaymışsınız (negative plural progressive second-person)
vurmamaktalarmış (negative plural progressive third-person)
vurmamaktaydım (inferential negative progressive)
vurmamaktaydın (negative progressive second-person singular)
vurmamaktaydı (negative progressive singular third-person)
vurmamaktaydık (first-person negative plural progressive)
vurmamaktaydınız (negative plural progressive second-person)
vurmamaktalardı (negative plural progressive third-person)
vurmamaktaysam (conditional negative progressive)
vurmamaktaysan (negative progressive second-person singular)
vurmamaktaysa (negative progressive singular third-person)
vurmamaktaysak (first-person negative plural progressive)
vurmamaktaysanız (negative plural progressive second-person)
vurmamaktalarsa (negative plural progressive third-person)
vurmamalıyım (necessitative negative singular third-person)
vurmamalısın (first-person necessitative negative plural)
vurmamalı (necessitative negative plural second-person)
vurmamalıyız (necessitative negative plural third-person)
vurmamalısınız (necessitative negative)
vurmamalılar (necessitative negative)
vurmamalıymışım (necessitative negative past)
vurmamalıymışsın (necessitative negative second-person singular)
vurmamalıymış (necessitative negative singular third-person)
vurmamalıymışız (first-person necessitative negative plural)
vurmamalıymışsınız (necessitative negative plural second-person)
vurmamalılarmış (necessitative negative plural third-person)
vurmamalıydım (inferential negative)
vurmamalıydın (necessitative negative second-person singular)
vurmamalıydı (necessitative negative singular third-person)
vurmamalıydık (first-person necessitative negative plural)
vurmamalıydınız (necessitative negative plural second-person)
vurmamalılardı (necessitative negative plural third-person)
vurmamalıysam (conditional negative)
vurmamalıysan (necessitative negative second-person singular)
vurmamalıysa (necessitative negative singular third-person)
vurmamalıysak (first-person necessitative negative plural)
vurmamalıysanız (necessitative negative plural second-person)
vurmamalılarsa (necessitative negative plural third-person)
vurmadım (negative past singular third-person)
vurmadın (first-person negative past plural)
vurmadı (negative past plural second-person)
vurmadık (negative past plural third-person)
vurmadınız (negative past)
vurmadılar (negative past)
vurmadıysam (conditional negative past)
vurmadıysan (negative past second-person singular)
vurmadıysa (negative past singular third-person)
vurmadıysak (first-person negative past plural)
vurmadıysanız (negative past plural second-person)
vurmadılarsa (negative past plural third-person)
vurmasam (conditional negative singular third-person)
vurmasan (conditional first-person negative plural)
vurmasa (conditional negative plural second-person)
vurmasak (conditional negative plural third-person)
vurmasanız (conditional negative)
vurmasalar (conditional negative)
vurmasaymışım (conditional negative past)
vurmasaymışsın (conditional negative second-person singular)
vurmasaymış (conditional negative singular third-person)
vurmasaymışız (conditional first-person negative plural)
vurmasaymışsınız (conditional negative plural second-person)
vurmasalarmış (conditional negative plural third-person)
vurmasaydım (inferential negative)
vurmasaydın (conditional negative second-person singular)
vurmasaydı (conditional negative singular third-person)
vurmasaydık (conditional first-person negative plural)
vurmasaydınız (conditional negative plural second-person)
vurmasalardı (conditional negative plural third-person)
vurmayayım (conditional negative optative singular)
vurmayasın (negative optative second-person singular)
vurmaya (negative optative singular third-person)
vurmayalım (first-person negative optative plural)
vurmayasınız (negative optative plural second-person)
vurmayalar (negative optative plural third-person)
vurma (first-person imperative negative plural)
vurmasın (imperative negative plural second-person)
vurmayın (imperative negative)
vurmasınlar (imperative negative)
vurmayınız (imperative negative second-person singular)
vurmayınız (imperative negative plural second-person)
vurmasana (imperative negative second-person singular)
vurmasanıza (imperative negative plural second-person)
vurmamak (imperative infinitive negative)
vurmama (imperative negative noun-from-verb)
vurmayan (imperative imperfective impersonal negative participle)
vurmamış (imperative impersonal negative participle perfective)
vurmayacak (imperative impersonal negative participle prospective)
vurmadığım (imperative negative non-prospective participle personal singular)
vurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
vurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
vurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
vurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
vurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
vurmayacağım (imperative negative participle personal prospective singular)
vurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
vurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
vurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
vurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
vurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
vurmazken (negative plural)
vurmayınca (negative specific)
vurmayıp (negative)
vurmayalı (negative)
vurmayasıya (negative)
vurmadıkça (negative)
vurmayarak (negative plural)
vurmaya vurmaya (negative)
vurmazcasına (negative)
vurabilurum (aorist singular third-person)
vurabilursun (aorist first-person plural)
vurabilur (aorist plural second-person)
vurabiluruz (aorist plural third-person)
vurabilursunuz (aorist)
vurabilurlar (aorist)
vurabilurmuşum (aorist past)
vurabilurmuşsun (aorist second-person singular)
vurabilurmuş (aorist singular third-person)
vurabilurmuşuz (aorist first-person plural)
vurabilurmuşsunuz (aorist plural second-person)
vurabilurlarmış (aorist plural third-person)
vurabilurdum (aorist inferential)
vurabilurdun (aorist second-person singular)
vurabilurdu (aorist singular third-person)
vurabilurduk (aorist first-person plural)
vurabilurdunuz (aorist plural second-person)
vurabilurlardı (aorist plural third-person)
vurabilursam (aorist conditional)
vurabilursan (aorist second-person singular)
vurabilursa (aorist singular third-person)
vurabilursak (aorist first-person plural)
vurabilursanız (aorist plural second-person)
vurabilurlarsa (aorist plural third-person)
vurabiliyorum (continuative singular third-person)
vurabiliyorsun (continuative first-person plural)
vurabiliyor (continuative plural second-person)
vurabiliyoruz (continuative plural third-person)
vurabiliyorsunuz (continuative)
vurabiliyorlar (continuative)
vurabiliyormuşum (continuative past)
vurabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
vurabiliyormuş (continuative singular third-person)
vurabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
vurabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
vurabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
vurabiliyordum (continuative inferential)
vurabiliyordun (continuative second-person singular)
vurabiliyordu (continuative singular third-person)
vurabiliyorduk (continuative first-person plural)
vurabiliyordunuz (continuative plural second-person)
vurabiliyorlardı (continuative plural third-person)
vurabiliyorsam (conditional continuative)
vurabiliyorsan (continuative second-person singular)
vurabiliyorsa (continuative singular third-person)
vurabiliyorsak (continuative first-person plural)
vurabiliyorsanız (continuative plural second-person)
vurabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
vurabilmişim (inferential singular third-person)
vurabilmişsin (first-person inferential plural)
vurabilmiş (inferential plural second-person)
vurabilmişiz (inferential plural third-person)
vurabilmişsiniz (inferential)
vurabilmişler (inferential)
vurabilmişmişim (inferential past)
vurabilmişmişsin (inferential second-person singular)
vurabilmişmiş (inferential singular third-person)
vurabilmişmişiz (first-person inferential plural)
vurabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
vurabilmişlermiş (inferential plural third-person)
vurabilmiştim (inferential)
vurabilmiştin (inferential second-person singular)
vurabilmişti (inferential singular third-person)
vurabilmiştik (first-person inferential plural)
vurabilmiştiniz (inferential plural second-person)
vurabilmişlerdi (inferential plural third-person)
vurabilmişsem (conditional)
vurabilmişsen (inferential second-person singular)
vurabilmişse (inferential singular third-person)
vurabilmişsek (first-person inferential plural)
vurabilmişseniz (inferential plural second-person)
vurabilmişlerse (inferential plural third-person)
vurabileceğim (future singular third-person)
vurabileceksin (first-person future plural)
vurabilecek (future plural second-person)
vurabileceğiz (future plural third-person)
vurabileceksiniz (future)
vurabilecekler (future)
vurabilecekmişim (future past)
vurabilecekmişsin (future second-person singular)
vurabilecekmiş (future singular third-person)
vurabilecekmişiz (first-person future plural)
vurabilecekmişsiniz (future plural second-person)
vurabileceklermiş (future plural third-person)
vurabilecektim (future inferential)
vurabilecektin (future second-person singular)
vurabilecekti (future singular third-person)
vurabilecektik (first-person future plural)
vurabilecektiniz (future plural second-person)
vurabileceklerdi (future plural third-person)
vurabileceksem (conditional future)
vurabileceksen (future second-person singular)
vurabilecekse (future singular third-person)
vurabileceksek (first-person future plural)
vurabilecekseniz (future plural second-person)
vurabileceklerse (future plural third-person)
vurabilmekteyim (progressive singular third-person)
vurabilmektesin (first-person plural progressive)
vurabilmekte (plural progressive second-person)
vurabilmekteyiz (plural progressive third-person)
vurabilmektesiniz (progressive)
vurabilmekteler (progressive)
vurabilmekteymişim (past progressive)
vurabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
vurabilmekteymiş (progressive singular third-person)
vurabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
vurabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
vurabilmektelermiş (plural progressive third-person)
vurabilmekteydim (inferential progressive)
vurabilmekteydin (progressive second-person singular)
vurabilmekteydi (progressive singular third-person)
vurabilmekteydik (first-person plural progressive)
vurabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
vurabilmektelerdi (plural progressive third-person)
vurabilmekteysem (conditional progressive)
vurabilmekteysen (progressive second-person singular)
vurabilmekteyse (progressive singular third-person)
vurabilmekteysek (first-person plural progressive)
vurabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
vurabilmektelerse (plural progressive third-person)
vurabilmeliyim (necessitative singular third-person)
vurabilmelisin (first-person necessitative plural)
vurabilmeli (necessitative plural second-person)
vurabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
vurabilmelisiniz (necessitative)
vurabilmeliler (necessitative)
vurabilmeliymişim (necessitative past)
vurabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
vurabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
vurabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
vurabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
vurabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
vurabilmeliydim (inferential)
vurabilmeliydin (necessitative second-person singular)
vurabilmeliydi (necessitative singular third-person)
vurabilmeliydik (first-person necessitative plural)
vurabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
vurabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
vurabilmeliysem (conditional)
vurabilmeliysen (necessitative second-person singular)
vurabilmeliyse (necessitative singular third-person)
vurabilmeliysek (first-person necessitative plural)
vurabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
vurabilmelilerse (necessitative plural third-person)
vurabildim (past singular third-person)
vurabildin (first-person past plural)
vurabildi (past plural second-person)
vurabildik (past plural third-person)
vurabildiniz (past)
vurabildiler (past)
vurabildiysem (conditional past)
vurabildiysen (past second-person singular)
vurabildiyse (past singular third-person)
vurabildiysek (first-person past plural)
vurabildiyseniz (past plural second-person)
vurabildilerse (past plural third-person)
vurabilsem (conditional singular third-person)
vurabilsen (conditional first-person plural)
vurabilse (conditional plural second-person)
vurabilsek (conditional plural third-person)
vurabilseniz (conditional)
vurabilseler (conditional)
vurabilseymişim (conditional past)
vurabilseymişsin (conditional second-person singular)
vurabilseymiş (conditional singular third-person)
vurabilseymişiz (conditional first-person plural)
vurabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
vurabilselermiş (conditional plural third-person)
vurabilseydim (inferential)
vurabilseydin (conditional second-person singular)
vurabilseydi (conditional singular third-person)
vurabilseydik (conditional first-person plural)
vurabilseydiniz (conditional plural second-person)
vurabilselerdi (conditional plural third-person)
vurabileyim (conditional optative singular)
vurabilesin (optative second-person singular)
vurabile (optative singular third-person)
vurabilelim (first-person optative plural)
vurabilesiniz (optative plural second-person)
vurabileler (optative plural third-person)
vurabil (first-person imperative plural)
vurabilsin (imperative plural second-person)
vurabilin (imperative)
vurabilsinler (imperative)
vurabiliniz (imperative second-person singular)
vurabiliniz (imperative plural second-person)
vurabilsene (imperative second-person singular)
vurabilsenize (imperative plural second-person)
vurabilmek (imperative infinitive)
vurabilme (imperative noun-from-verb)
vurabilen (imperative imperfective impersonal participle)
vurabilmiş (imperative impersonal participle perfective)
vurabilecek (imperative impersonal participle prospective)
vurabildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
vurabildiğin (non-prospective participle second-person singular)
vurabildiği (non-prospective participle singular third-person)
vurabildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
vurabildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
vurabildikleri (non-prospective participle plural third-person)
vurabileceğim (imperative participle personal prospective singular)
vurabileceğin (participle prospective second-person singular)
vurabileceği (participle prospective singular third-person)
vurabileceğimiz (first-person participle plural prospective)
vurabileceğiniz (participle plural prospective second-person)
vurabilecekleri (participle plural prospective third-person)
vurabilurken (plural)
vurabilince (specific)
vurabilip
vurabileli
vurabilesiye
vurabildikçe
vurabilerek (plural)
vurabile vurabile
vurabilurcasına
vuramam (aorist singular third-person)
vuramazsın (aorist first-person plural)
vuramaz (aorist plural second-person)
vuramayız (aorist plural third-person)
vuramazsınız (aorist)
vuramazlar (aorist)
vuramazmışım (aorist past)
vuramazmışsın (aorist second-person singular)
vuramazmış (aorist singular third-person)
vuramazmışız (aorist first-person plural)
vuramazmışsınız (aorist plural second-person)
vuramazlarmış (aorist plural third-person)
vuramazdım (aorist inferential)
vuramazdın (aorist second-person singular)
vuramazdı (aorist singular third-person)
vuramazdık (aorist first-person plural)
vuramazdınız (aorist plural second-person)
vuramazlardı (aorist plural third-person)
vuramazsam (aorist conditional)
vuramazsan (aorist second-person singular)
vuramazsa (aorist singular third-person)
vuramazsak (aorist first-person plural)
vuramazsanız (aorist plural second-person)
vuramazlarsa (aorist plural third-person)
vuramıyorum (continuative singular third-person)
vuramıyorsun (continuative first-person plural)
vuramıyor (continuative plural second-person)
vuramıyoruz (continuative plural third-person)
vuramıyorsunuz (continuative)
vuramıyorlar (continuative)
vuramıyormuşum (continuative past)
vuramıyormuşsun (continuative second-person singular)
vuramıyormuş (continuative singular third-person)
vuramıyormuşuz (continuative first-person plural)
vuramıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
vuramıyorlarmış (continuative plural third-person)
vuramıyordum (continuative inferential)
vuramıyordun (continuative second-person singular)
vuramıyordu (continuative singular third-person)
vuramıyorduk (continuative first-person plural)
vuramıyordunuz (continuative plural second-person)
vuramıyorlardı (continuative plural third-person)
vuramıyorsam (conditional continuative)
vuramıyorsan (continuative second-person singular)
vuramıyorsa (continuative singular third-person)
vuramıyorsak (continuative first-person plural)
vuramıyorsanız (continuative plural second-person)
vuramıyorlarsa (continuative plural third-person)
vuramamışım (inferential singular third-person)
vuramamışsın (first-person inferential plural)
vuramamış (inferential plural second-person)
vuramamışız (inferential plural third-person)
vuramamışsınız (inferential)
vuramamışlar (inferential)
vuramamışmışım (inferential past)
vuramamışmışsın (inferential second-person singular)
vuramamışmış (inferential singular third-person)
vuramamışmışız (first-person inferential plural)
vuramamışmışsınız (inferential plural second-person)
vuramamışlarmış (inferential plural third-person)
vuramamıştım (inferential)
vuramamıştın (inferential second-person singular)
vuramamıştı (inferential singular third-person)
vuramamıştık (first-person inferential plural)
vuramamıştınız (inferential plural second-person)
vuramamışlardı (inferential plural third-person)
vuramamışsam (conditional)
vuramamışsan (inferential second-person singular)
vuramamışsa (inferential singular third-person)
vuramamışsak (first-person inferential plural)
vuramamışsanız (inferential plural second-person)
vuramamışlarsa (inferential plural third-person)
vuramayacağım (future singular third-person)
vuramayacaksın (first-person future plural)
vuramayacak (future plural second-person)
vuramayacağız (future plural third-person)
vuramayacaksınız (future)
vuramayacaklar (future)
vuramayacakmışım (future past)
vuramayacakmışsın (future second-person singular)
vuramayacakmış (future singular third-person)
vuramayacakmışız (first-person future plural)
vuramayacakmışsınız (future plural second-person)
vuramayacaklarmış (future plural third-person)
vuramayacaktım (future inferential)
vuramayacaktın (future second-person singular)
vuramayacaktı (future singular third-person)
vuramayacaktık (first-person future plural)
vuramayacaktınız (future plural second-person)
vuramayacaklardı (future plural third-person)
vuramayacaksam (conditional future)
vuramayacaksan (future second-person singular)
vuramayacaksa (future singular third-person)
vuramayacaksak (first-person future plural)
vuramayacaksanız (future plural second-person)
vuramayacaklarsa (future plural third-person)
vuramamaktayım (progressive singular third-person)
vuramamaktasın (first-person plural progressive)
vuramamakta (plural progressive second-person)
vuramamaktayız (plural progressive third-person)
vuramamaktasınız (progressive)
vuramamaktalar (progressive)
vuramamaktaymışım (past progressive)
vuramamaktaymışsın (progressive second-person singular)
vuramamaktaymış (progressive singular third-person)
vuramamaktaymışız (first-person plural progressive)
vuramamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
vuramamaktalarmış (plural progressive third-person)
vuramamaktaydım (inferential progressive)
vuramamaktaydın (progressive second-person singular)
vuramamaktaydı (progressive singular third-person)
vuramamaktaydık (first-person plural progressive)
vuramamaktaydınız (plural progressive second-person)
vuramamaktalardı (plural progressive third-person)
vuramamaktaysam (conditional progressive)
vuramamaktaysan (progressive second-person singular)
vuramamaktaysa (progressive singular third-person)
vuramamaktaysak (first-person plural progressive)
vuramamaktaysanız (plural progressive second-person)
vuramamaktalarsa (plural progressive third-person)
vuramamalıyım (necessitative singular third-person)
vuramamalısın (first-person necessitative plural)
vuramamalı (necessitative plural second-person)
vuramamalıyız (necessitative plural third-person)
vuramamalısınız (necessitative)
vuramamalılar (necessitative)
vuramamalıymışım (necessitative past)
vuramamalıymışsın (necessitative second-person singular)
vuramamalıymış (necessitative singular third-person)
vuramamalıymışız (first-person necessitative plural)
vuramamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
vuramamalılarmış (necessitative plural third-person)
vuramamalıydım (inferential)
vuramamalıydın (necessitative second-person singular)
vuramamalıydı (necessitative singular third-person)
vuramamalıydık (first-person necessitative plural)
vuramamalıydınız (necessitative plural second-person)
vuramamalılardı (necessitative plural third-person)
vuramamalıysam (conditional)
vuramamalıysan (necessitative second-person singular)
vuramamalıysa (necessitative singular third-person)
vuramamalıysak (first-person necessitative plural)
vuramamalıysanız (necessitative plural second-person)
vuramamalılarsa (necessitative plural third-person)
vuramadım (past singular third-person)
vuramadın (first-person past plural)
vuramadı (past plural second-person)
vuramadık (past plural third-person)
vuramadınız (past)
vuramadılar (past)
vuramadıysam (conditional past)
vuramadıysan (past second-person singular)
vuramadıysa (past singular third-person)
vuramadıysak (first-person past plural)
vuramadıysanız (past plural second-person)
vuramadılarsa (past plural third-person)
vuramasam (conditional singular third-person)
vuramasan (conditional first-person plural)
vuramasa (conditional plural second-person)
vuramasak (conditional plural third-person)
vuramasanız (conditional)
vuramasalar (conditional)
vuramasaymışım (conditional past)
vuramasaymışsın (conditional second-person singular)
vuramasaymış (conditional singular third-person)
vuramasaymışız (conditional first-person plural)
vuramasaymışsınız (conditional plural second-person)
vuramasalarmış (conditional plural third-person)
vuramasaydım (inferential)
vuramasaydın (conditional second-person singular)
vuramasaydı (conditional singular third-person)
vuramasaydık (conditional first-person plural)
vuramasaydınız (conditional plural second-person)
vuramasalardı (conditional plural third-person)
vuramayayım (conditional optative singular)
vuramayasın (optative second-person singular)
vuramaya (optative singular third-person)
vuramayalım (first-person optative plural)
vuramayasınız (optative plural second-person)
vuramayalar (optative plural third-person)
vurama (first-person imperative plural)
vuramasın (imperative plural second-person)
vuramayın (imperative)
vuramasınlar (imperative)
vuramayınız (imperative second-person singular)
vuramayınız (imperative plural second-person)
vuramasana (imperative second-person singular)
vuramasanıza (imperative plural second-person)
vuramamak (imperative infinitive)
vuramama (imperative noun-from-verb)
vuramayan (imperative imperfective impersonal participle)
vuramamış (imperative impersonal participle perfective)
vuramayacak (imperative impersonal participle prospective)
vuramadığım (imperative non-prospective participle personal singular)
vuramadığın (non-prospective participle second-person singular)
vuramadığı (non-prospective participle singular third-person)
vuramadığımız (first-person non-prospective participle plural)
vuramadığınız (non-prospective participle plural second-person)
vuramadıkları (non-prospective participle plural third-person)
vuramayacağım (imperative participle personal prospective singular)
vuramayacağın (participle prospective second-person singular)
vuramayacağı (participle prospective singular third-person)
vuramayacağımız (first-person participle plural prospective)
vuramayacağınız (participle plural prospective second-person)
vuramayacakları (participle plural prospective third-person)
vuramazken (plural)
vuramayınca (specific)
vuramayıp
vuramayalı
vuramayasıya
vuramadıkça
vuramayarak (plural)
vuramaya vuramaya
vuramazcasına
urmak (alternative dialectal)

Inherited from Ottoman Turkish اورمق (urmak, vurmak), from Old Anatolian Turkish اورمق (urmaq), from Proto-Turkic *ur-. Cognate with Azerbaijani vurmaq, Old Turkic 𐰆𐰺 (ur-), Kyrgyz уруу (uruu), Uzbek urmak, Gagauz urmaa, Turkmen urmak.

inh+

ikiyi beşe vurmak