türetmek

head

türetmek (third-person singular simple present türetir)

türetir (present singular third-person)
türetirim (aorist singular third-person)
türetirsin (aorist first-person plural)
türetir (aorist plural second-person)
türetiriz (aorist plural third-person)
türetirsiniz (aorist)
türetirler (aorist)
türetirmişim (aorist past)
türetirmişsin (aorist second-person singular)
türetirmiş (aorist singular third-person)
türetirmişiz (aorist first-person plural)
türetirmişsiniz (aorist plural second-person)
türetirlermiş (aorist plural third-person)
türetirdim (aorist inferential)
türetirdin (aorist second-person singular)
türetirdi (aorist singular third-person)
türetirdik (aorist first-person plural)
türetirdiniz (aorist plural second-person)
türetirlerdi (aorist plural third-person)
türetirsem (aorist conditional)
türetirsen (aorist second-person singular)
türetirse (aorist singular third-person)
türetirsek (aorist first-person plural)
türetirseniz (aorist plural second-person)
türetirlerse (aorist plural third-person)
türetiyorum (continuative singular third-person)
türetiyorsun (continuative first-person plural)
türetiyor (continuative plural second-person)
türetiyoruz (continuative plural third-person)
türetiyorsunuz (continuative)
türetiyorlar (continuative)
türetiyormuşum (continuative past)
türetiyormuşsun (continuative second-person singular)
türetiyormuş (continuative singular third-person)
türetiyormuşuz (continuative first-person plural)
türetiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetiyorlarmış (continuative plural third-person)
türetiyordum (continuative inferential)
türetiyordun (continuative second-person singular)
türetiyordu (continuative singular third-person)
türetiyorduk (continuative first-person plural)
türetiyordunuz (continuative plural second-person)
türetiyorlardı (continuative plural third-person)
türetiyorsam (conditional continuative)
türetiyorsan (continuative second-person singular)
türetiyorsa (continuative singular third-person)
türetiyorsak (continuative first-person plural)
türetiyorsanız (continuative plural second-person)
türetiyorlarsa (continuative plural third-person)
türetmişim (inferential singular third-person)
türetmişsin (first-person inferential plural)
türetmiş (inferential plural second-person)
türetmişiz (inferential plural third-person)
türetmişsiniz (inferential)
türetmişler (inferential)
türetmişmişim (inferential past)
türetmişmişsin (inferential second-person singular)
türetmişmiş (inferential singular third-person)
türetmişmişiz (first-person inferential plural)
türetmişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetmişlermiş (inferential plural third-person)
türetmiştim (inferential)
türetmiştin (inferential second-person singular)
türetmişti (inferential singular third-person)
türetmiştik (first-person inferential plural)
türetmiştiniz (inferential plural second-person)
türetmişlerdi (inferential plural third-person)
türetmişsem (conditional)
türetmişsen (inferential second-person singular)
türetmişse (inferential singular third-person)
türetmişsek (first-person inferential plural)
türetmişseniz (inferential plural second-person)
türetmişlerse (inferential plural third-person)
türeteceğim (future singular third-person)
türeteceksin (first-person future plural)
türetecek (future plural second-person)
türeteceğiz (future plural third-person)
türeteceksiniz (future)
türetecekler (future)
türetecekmişim (future past)
türetecekmişsin (future second-person singular)
türetecekmiş (future singular third-person)
türetecekmişiz (first-person future plural)
türetecekmişsiniz (future plural second-person)
türeteceklermiş (future plural third-person)
türetecektim (future inferential)
türetecektin (future second-person singular)
türetecekti (future singular third-person)
türetecektik (first-person future plural)
türetecektiniz (future plural second-person)
türeteceklerdi (future plural third-person)
türeteceksem (conditional future)
türeteceksen (future second-person singular)
türetecekse (future singular third-person)
türeteceksek (first-person future plural)
türetecekseniz (future plural second-person)
türeteceklerse (future plural third-person)
türetmekteyim (progressive singular third-person)
türetmektesin (first-person plural progressive)
türetmekte (plural progressive second-person)
türetmekteyiz (plural progressive third-person)
türetmektesiniz (progressive)
türetmekteler (progressive)
türetmekteymişim (past progressive)
türetmekteymişsin (progressive second-person singular)
türetmekteymiş (progressive singular third-person)
türetmekteymişiz (first-person plural progressive)
türetmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetmektelermiş (plural progressive third-person)
türetmekteydim (inferential progressive)
türetmekteydin (progressive second-person singular)
türetmekteydi (progressive singular third-person)
türetmekteydik (first-person plural progressive)
türetmekteydiniz (plural progressive second-person)
türetmektelerdi (plural progressive third-person)
türetmekteysem (conditional progressive)
türetmekteysen (progressive second-person singular)
türetmekteyse (progressive singular third-person)
türetmekteysek (first-person plural progressive)
türetmekteyseniz (plural progressive second-person)
türetmektelerse (plural progressive third-person)
türetmeliyim (necessitative singular third-person)
türetmelisin (first-person necessitative plural)
türetmeli (necessitative plural second-person)
türetmeliyiz (necessitative plural third-person)
türetmelisiniz (necessitative)
türetmeliler (necessitative)
türetmeliymişim (necessitative past)
türetmeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetmeliymiş (necessitative singular third-person)
türetmeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetmelilermiş (necessitative plural third-person)
türetmeliydim (inferential)
türetmeliydin (necessitative second-person singular)
türetmeliydi (necessitative singular third-person)
türetmeliydik (first-person necessitative plural)
türetmeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetmelilerdi (necessitative plural third-person)
türetmeliysem (conditional)
türetmeliysen (necessitative second-person singular)
türetmeliyse (necessitative singular third-person)
türetmeliysek (first-person necessitative plural)
türetmeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetmelilerse (necessitative plural third-person)
türettim (past singular third-person)
türettin (first-person past plural)
türetti (past plural second-person)
türettik (past plural third-person)
türettiniz (past)
türettiler (past)
türettiysem (conditional past)
türettiysen (past second-person singular)
türettiyse (past singular third-person)
türettiysek (first-person past plural)
türettiyseniz (past plural second-person)
türettilerse (past plural third-person)
türetsem (conditional singular third-person)
türetsen (conditional first-person plural)
türetse (conditional plural second-person)
türetsek (conditional plural third-person)
türetseniz (conditional)
türetseler (conditional)
türetseymişim (conditional past)
türetseymişsin (conditional second-person singular)
türetseymiş (conditional singular third-person)
türetseymişiz (conditional first-person plural)
türetseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetselermiş (conditional plural third-person)
türetseydim (inferential)
türetseydin (conditional second-person singular)
türetseydi (conditional singular third-person)
türetseydik (conditional first-person plural)
türetseydiniz (conditional plural second-person)
türetselerdi (conditional plural third-person)
türeteyim (conditional optative singular)
türetesin (optative second-person singular)
türete (optative singular third-person)
türetelim (first-person optative plural)
türetesiniz (optative plural second-person)
türeteler (optative plural third-person)
türet (first-person imperative plural)
türetsin (imperative plural second-person)
türetin (imperative)
türetsinler (imperative)
türetiniz (imperative second-person singular)
türetiniz (imperative plural second-person)
türetsene (imperative second-person singular)
türetsenize (imperative plural second-person)
türetmek (imperative infinitive)
türetme (imperative noun-from-verb)
türeten (imperative imperfective impersonal participle)
türetmiş (imperative impersonal participle perfective)
türetecek (imperative impersonal participle prospective)
türettiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
türettiğin (non-prospective participle second-person singular)
türettiği (non-prospective participle singular third-person)
türettiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
türettiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
türettikleri (non-prospective participle plural third-person)
türeteceğim (imperative participle personal prospective singular)
türeteceğin (participle prospective second-person singular)
türeteceği (participle prospective singular third-person)
türeteceğimiz (first-person participle plural prospective)
türeteceğiniz (participle plural prospective second-person)
türetecekleri (participle plural prospective third-person)
türetirken (plural)
türetince (specific)
türetip
türeteli
türetesiye
türettikçe
türeterek (plural)
türete türete
türetircesine
türetmem (aorist negative singular third-person)
türetmezsin (aorist first-person negative plural)
türetmez (aorist negative plural second-person)
türetmeyiz (aorist negative plural third-person)
türetmezsiniz (aorist negative)
türetmezler (aorist negative)
türetmezmişim (aorist negative past)
türetmezmişsin (aorist negative second-person singular)
türetmezmiş (aorist negative singular third-person)
türetmezmişiz (aorist first-person negative plural)
türetmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
türetmezlermiş (aorist negative plural third-person)
türetmezdim (aorist inferential negative)
türetmezdin (aorist negative second-person singular)
türetmezdi (aorist negative singular third-person)
türetmezdik (aorist first-person negative plural)
türetmezdiniz (aorist negative plural second-person)
türetmezlerdi (aorist negative plural third-person)
türetmezsem (aorist conditional negative)
türetmezsen (aorist negative second-person singular)
türetmezse (aorist negative singular third-person)
türetmezsek (aorist first-person negative plural)
türetmezseniz (aorist negative plural second-person)
türetmezlerse (aorist negative plural third-person)
türetmiyorum (continuative negative singular third-person)
türetmiyorsun (continuative first-person negative plural)
türetmiyor (continuative negative plural second-person)
türetmiyoruz (continuative negative plural third-person)
türetmiyorsunuz (continuative negative)
türetmiyorlar (continuative negative)
türetmiyormuşum (continuative negative past)
türetmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
türetmiyormuş (continuative negative singular third-person)
türetmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
türetmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
türetmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
türetmiyordum (continuative inferential negative)
türetmiyordun (continuative negative second-person singular)
türetmiyordu (continuative negative singular third-person)
türetmiyorduk (continuative first-person negative plural)
türetmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
türetmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
türetmiyorsam (conditional continuative negative)
türetmiyorsan (continuative negative second-person singular)
türetmiyorsa (continuative negative singular third-person)
türetmiyorsak (continuative first-person negative plural)
türetmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
türetmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
türetmemişim (inferential negative singular third-person)
türetmemişsin (first-person inferential negative plural)
türetmemiş (inferential negative plural second-person)
türetmemişiz (inferential negative plural third-person)
türetmemişsiniz (inferential negative)
türetmemişler (inferential negative)
türetmemişmişim (inferential negative past)
türetmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
türetmemişmiş (inferential negative singular third-person)
türetmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
türetmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
türetmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
türetmemiştim (inferential negative)
türetmemiştin (inferential negative second-person singular)
türetmemişti (inferential negative singular third-person)
türetmemiştik (first-person inferential negative plural)
türetmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
türetmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
türetmemişsem (conditional negative)
türetmemişsen (inferential negative second-person singular)
türetmemişse (inferential negative singular third-person)
türetmemişsek (first-person inferential negative plural)
türetmemişseniz (inferential negative plural second-person)
türetmemişlerse (inferential negative plural third-person)
türetmeyeceğim (future negative singular third-person)
türetmeyeceksin (first-person future negative plural)
türetmeyecek (future negative plural second-person)
türetmeyeceğiz (future negative plural third-person)
türetmeyeceksiniz (future negative)
türetmeyecekler (future negative)
türetmeyecekmişim (future negative past)
türetmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
türetmeyecekmiş (future negative singular third-person)
türetmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
türetmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
türetmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
türetmeyecektim (future inferential negative)
türetmeyecektin (future negative second-person singular)
türetmeyecekti (future negative singular third-person)
türetmeyecektik (first-person future negative plural)
türetmeyecektiniz (future negative plural second-person)
türetmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
türetmeyeceksem (conditional future negative)
türetmeyeceksen (future negative second-person singular)
türetmeyecekse (future negative singular third-person)
türetmeyeceksek (first-person future negative plural)
türetmeyecekseniz (future negative plural second-person)
türetmeyeceklerse (future negative plural third-person)
türetmemekteyim (negative progressive singular third-person)
türetmemektesin (first-person negative plural progressive)
türetmemekte (negative plural progressive second-person)
türetmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
türetmemektesiniz (negative progressive)
türetmemekteler (negative progressive)
türetmemekteymişim (negative past progressive)
türetmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
türetmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
türetmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
türetmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
türetmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
türetmemekteydim (inferential negative progressive)
türetmemekteydin (negative progressive second-person singular)
türetmemekteydi (negative progressive singular third-person)
türetmemekteydik (first-person negative plural progressive)
türetmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
türetmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
türetmemekteysem (conditional negative progressive)
türetmemekteysen (negative progressive second-person singular)
türetmemekteyse (negative progressive singular third-person)
türetmemekteysek (first-person negative plural progressive)
türetmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
türetmemektelerse (negative plural progressive third-person)
türetmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
türetmemelisin (first-person necessitative negative plural)
türetmemeli (necessitative negative plural second-person)
türetmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
türetmemelisiniz (necessitative negative)
türetmemeliler (necessitative negative)
türetmemeliymişim (necessitative negative past)
türetmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
türetmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
türetmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
türetmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
türetmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
türetmemeliydim (inferential negative)
türetmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
türetmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
türetmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
türetmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
türetmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
türetmemeliysem (conditional negative)
türetmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
türetmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
türetmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
türetmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
türetmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
türetmedim (negative past singular third-person)
türetmedin (first-person negative past plural)
türetmedi (negative past plural second-person)
türetmedik (negative past plural third-person)
türetmediniz (negative past)
türetmediler (negative past)
türetmediysem (conditional negative past)
türetmediysen (negative past second-person singular)
türetmediyse (negative past singular third-person)
türetmediysek (first-person negative past plural)
türetmediyseniz (negative past plural second-person)
türetmedilerse (negative past plural third-person)
türetmesem (conditional negative singular third-person)
türetmesen (conditional first-person negative plural)
türetmese (conditional negative plural second-person)
türetmesek (conditional negative plural third-person)
türetmeseniz (conditional negative)
türetmeseler (conditional negative)
türetmeseymişim (conditional negative past)
türetmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
türetmeseymiş (conditional negative singular third-person)
türetmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
türetmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
türetmeselermiş (conditional negative plural third-person)
türetmeseydim (inferential negative)
türetmeseydin (conditional negative second-person singular)
türetmeseydi (conditional negative singular third-person)
türetmeseydik (conditional first-person negative plural)
türetmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
türetmeselerdi (conditional negative plural third-person)
türetmeyeyim (conditional negative optative singular)
türetmeyesin (negative optative second-person singular)
türetmeye (negative optative singular third-person)
türetmeyelim (first-person negative optative plural)
türetmeyesiniz (negative optative plural second-person)
türetmeyeler (negative optative plural third-person)
türetme (first-person imperative negative plural)
türetmesin (imperative negative plural second-person)
türetmeyin (imperative negative)
türetmesinler (imperative negative)
türetmeyiniz (imperative negative second-person singular)
türetmeyiniz (imperative negative plural second-person)
türetmesene (imperative negative second-person singular)
türetmesenize (imperative negative plural second-person)
türetmemek (imperative infinitive negative)
türetmeme (imperative negative noun-from-verb)
türetmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
türetmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
türetmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
türetmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
türetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
türetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
türetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
türetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
türetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
türetmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
türetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
türetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
türetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
türetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
türetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
türetmezken (negative plural)
türetmeyince (negative specific)
türetmeyip (negative)
türetmeyeli (negative)
türetmeyesiye (negative)
türetmedikçe (negative)
türetmeyerek (negative plural)
türetmeye türetmeye (negative)
türetmezcesine (negative)
türetebilirim (aorist singular third-person)
türetebilirsin (aorist first-person plural)
türetebilir (aorist plural second-person)
türetebiliriz (aorist plural third-person)
türetebilirsiniz (aorist)
türetebilirler (aorist)
türetebilirmişim (aorist past)
türetebilirmişsin (aorist second-person singular)
türetebilirmiş (aorist singular third-person)
türetebilirmişiz (aorist first-person plural)
türetebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
türetebilirlermiş (aorist plural third-person)
türetebilirdim (aorist inferential)
türetebilirdin (aorist second-person singular)
türetebilirdi (aorist singular third-person)
türetebilirdik (aorist first-person plural)
türetebilirdiniz (aorist plural second-person)
türetebilirlerdi (aorist plural third-person)
türetebilirsem (aorist conditional)
türetebilirsen (aorist second-person singular)
türetebilirse (aorist singular third-person)
türetebilirsek (aorist first-person plural)
türetebilirseniz (aorist plural second-person)
türetebilirlerse (aorist plural third-person)
türetebiliyorum (continuative singular third-person)
türetebiliyorsun (continuative first-person plural)
türetebiliyor (continuative plural second-person)
türetebiliyoruz (continuative plural third-person)
türetebiliyorsunuz (continuative)
türetebiliyorlar (continuative)
türetebiliyormuşum (continuative past)
türetebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
türetebiliyormuş (continuative singular third-person)
türetebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
türetebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
türetebiliyordum (continuative inferential)
türetebiliyordun (continuative second-person singular)
türetebiliyordu (continuative singular third-person)
türetebiliyorduk (continuative first-person plural)
türetebiliyordunuz (continuative plural second-person)
türetebiliyorlardı (continuative plural third-person)
türetebiliyorsam (conditional continuative)
türetebiliyorsan (continuative second-person singular)
türetebiliyorsa (continuative singular third-person)
türetebiliyorsak (continuative first-person plural)
türetebiliyorsanız (continuative plural second-person)
türetebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
türetebilmişim (inferential singular third-person)
türetebilmişsin (first-person inferential plural)
türetebilmiş (inferential plural second-person)
türetebilmişiz (inferential plural third-person)
türetebilmişsiniz (inferential)
türetebilmişler (inferential)
türetebilmişmişim (inferential past)
türetebilmişmişsin (inferential second-person singular)
türetebilmişmiş (inferential singular third-person)
türetebilmişmişiz (first-person inferential plural)
türetebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetebilmişlermiş (inferential plural third-person)
türetebilmiştim (inferential)
türetebilmiştin (inferential second-person singular)
türetebilmişti (inferential singular third-person)
türetebilmiştik (first-person inferential plural)
türetebilmiştiniz (inferential plural second-person)
türetebilmişlerdi (inferential plural third-person)
türetebilmişsem (conditional)
türetebilmişsen (inferential second-person singular)
türetebilmişse (inferential singular third-person)
türetebilmişsek (first-person inferential plural)
türetebilmişseniz (inferential plural second-person)
türetebilmişlerse (inferential plural third-person)
türetebileceğim (future singular third-person)
türetebileceksin (first-person future plural)
türetebilecek (future plural second-person)
türetebileceğiz (future plural third-person)
türetebileceksiniz (future)
türetebilecekler (future)
türetebilecekmişim (future past)
türetebilecekmişsin (future second-person singular)
türetebilecekmiş (future singular third-person)
türetebilecekmişiz (first-person future plural)
türetebilecekmişsiniz (future plural second-person)
türetebileceklermiş (future plural third-person)
türetebilecektim (future inferential)
türetebilecektin (future second-person singular)
türetebilecekti (future singular third-person)
türetebilecektik (first-person future plural)
türetebilecektiniz (future plural second-person)
türetebileceklerdi (future plural third-person)
türetebileceksem (conditional future)
türetebileceksen (future second-person singular)
türetebilecekse (future singular third-person)
türetebileceksek (first-person future plural)
türetebilecekseniz (future plural second-person)
türetebileceklerse (future plural third-person)
türetebilmekteyim (progressive singular third-person)
türetebilmektesin (first-person plural progressive)
türetebilmekte (plural progressive second-person)
türetebilmekteyiz (plural progressive third-person)
türetebilmektesiniz (progressive)
türetebilmekteler (progressive)
türetebilmekteymişim (past progressive)
türetebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
türetebilmekteymiş (progressive singular third-person)
türetebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
türetebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetebilmektelermiş (plural progressive third-person)
türetebilmekteydim (inferential progressive)
türetebilmekteydin (progressive second-person singular)
türetebilmekteydi (progressive singular third-person)
türetebilmekteydik (first-person plural progressive)
türetebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
türetebilmektelerdi (plural progressive third-person)
türetebilmekteysem (conditional progressive)
türetebilmekteysen (progressive second-person singular)
türetebilmekteyse (progressive singular third-person)
türetebilmekteysek (first-person plural progressive)
türetebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
türetebilmektelerse (plural progressive third-person)
türetebilmeliyim (necessitative singular third-person)
türetebilmelisin (first-person necessitative plural)
türetebilmeli (necessitative plural second-person)
türetebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
türetebilmelisiniz (necessitative)
türetebilmeliler (necessitative)
türetebilmeliymişim (necessitative past)
türetebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
türetebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
türetebilmeliydim (inferential)
türetebilmeliydin (necessitative second-person singular)
türetebilmeliydi (necessitative singular third-person)
türetebilmeliydik (first-person necessitative plural)
türetebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
türetebilmeliysem (conditional)
türetebilmeliysen (necessitative second-person singular)
türetebilmeliyse (necessitative singular third-person)
türetebilmeliysek (first-person necessitative plural)
türetebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetebilmelilerse (necessitative plural third-person)
türetebildim (past singular third-person)
türetebildin (first-person past plural)
türetebildi (past plural second-person)
türetebildik (past plural third-person)
türetebildiniz (past)
türetebildiler (past)
türetebildiysem (conditional past)
türetebildiysen (past second-person singular)
türetebildiyse (past singular third-person)
türetebildiysek (first-person past plural)
türetebildiyseniz (past plural second-person)
türetebildilerse (past plural third-person)
türetebilsem (conditional singular third-person)
türetebilsen (conditional first-person plural)
türetebilse (conditional plural second-person)
türetebilsek (conditional plural third-person)
türetebilseniz (conditional)
türetebilseler (conditional)
türetebilseymişim (conditional past)
türetebilseymişsin (conditional second-person singular)
türetebilseymiş (conditional singular third-person)
türetebilseymişiz (conditional first-person plural)
türetebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetebilselermiş (conditional plural third-person)
türetebilseydim (inferential)
türetebilseydin (conditional second-person singular)
türetebilseydi (conditional singular third-person)
türetebilseydik (conditional first-person plural)
türetebilseydiniz (conditional plural second-person)
türetebilselerdi (conditional plural third-person)
türetebileyim (conditional optative singular)
türetebilesin (optative second-person singular)
türetebile (optative singular third-person)
türetebilelim (first-person optative plural)
türetebilesiniz (optative plural second-person)
türetebileler (optative plural third-person)
türetebil (first-person imperative plural)
türetebilsin (imperative plural second-person)
türetebilin (imperative)
türetebilsinler (imperative)
türetebiliniz (imperative second-person singular)
türetebiliniz (imperative plural second-person)
türetebilsene (imperative second-person singular)
türetebilsenize (imperative plural second-person)
türetebilmek (imperative infinitive)
türetebilme (imperative noun-from-verb)
türetebilen (imperative imperfective impersonal participle)
türetebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
türetebilecek (imperative impersonal participle prospective)
türetebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
türetebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
türetebildiği (non-prospective participle singular third-person)
türetebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
türetebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
türetebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
türetebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
türetebileceğin (participle prospective second-person singular)
türetebileceği (participle prospective singular third-person)
türetebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
türetebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
türetebilecekleri (participle plural prospective third-person)
türetebilirken (plural)
türetebilince (specific)
türetebilip
türetebileli
türetebilesiye
türetebildikçe
türetebilerek (plural)
türetebile türetebile
türetebilircesine
türetemem (aorist singular third-person)
türetemezsin (aorist first-person plural)
türetemez (aorist plural second-person)
türetemeyiz (aorist plural third-person)
türetemezsiniz (aorist)
türetemezler (aorist)
türetemezmişim (aorist past)
türetemezmişsin (aorist second-person singular)
türetemezmiş (aorist singular third-person)
türetemezmişiz (aorist first-person plural)
türetemezmişsiniz (aorist plural second-person)
türetemezlermiş (aorist plural third-person)
türetemezdim (aorist inferential)
türetemezdin (aorist second-person singular)
türetemezdi (aorist singular third-person)
türetemezdik (aorist first-person plural)
türetemezdiniz (aorist plural second-person)
türetemezlerdi (aorist plural third-person)
türetemezsem (aorist conditional)
türetemezsen (aorist second-person singular)
türetemezse (aorist singular third-person)
türetemezsek (aorist first-person plural)
türetemezseniz (aorist plural second-person)
türetemezlerse (aorist plural third-person)
türetemiyorum (continuative singular third-person)
türetemiyorsun (continuative first-person plural)
türetemiyor (continuative plural second-person)
türetemiyoruz (continuative plural third-person)
türetemiyorsunuz (continuative)
türetemiyorlar (continuative)
türetemiyormuşum (continuative past)
türetemiyormuşsun (continuative second-person singular)
türetemiyormuş (continuative singular third-person)
türetemiyormuşuz (continuative first-person plural)
türetemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetemiyorlarmış (continuative plural third-person)
türetemiyordum (continuative inferential)
türetemiyordun (continuative second-person singular)
türetemiyordu (continuative singular third-person)
türetemiyorduk (continuative first-person plural)
türetemiyordunuz (continuative plural second-person)
türetemiyorlardı (continuative plural third-person)
türetemiyorsam (conditional continuative)
türetemiyorsan (continuative second-person singular)
türetemiyorsa (continuative singular third-person)
türetemiyorsak (continuative first-person plural)
türetemiyorsanız (continuative plural second-person)
türetemiyorlarsa (continuative plural third-person)
türetememişim (inferential singular third-person)
türetememişsin (first-person inferential plural)
türetememiş (inferential plural second-person)
türetememişiz (inferential plural third-person)
türetememişsiniz (inferential)
türetememişler (inferential)
türetememişmişim (inferential past)
türetememişmişsin (inferential second-person singular)
türetememişmiş (inferential singular third-person)
türetememişmişiz (first-person inferential plural)
türetememişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetememişlermiş (inferential plural third-person)
türetememiştim (inferential)
türetememiştin (inferential second-person singular)
türetememişti (inferential singular third-person)
türetememiştik (first-person inferential plural)
türetememiştiniz (inferential plural second-person)
türetememişlerdi (inferential plural third-person)
türetememişsem (conditional)
türetememişsen (inferential second-person singular)
türetememişse (inferential singular third-person)
türetememişsek (first-person inferential plural)
türetememişseniz (inferential plural second-person)
türetememişlerse (inferential plural third-person)
türetemeyeceğim (future singular third-person)
türetemeyeceksin (first-person future plural)
türetemeyecek (future plural second-person)
türetemeyeceğiz (future plural third-person)
türetemeyeceksiniz (future)
türetemeyecekler (future)
türetemeyecekmişim (future past)
türetemeyecekmişsin (future second-person singular)
türetemeyecekmiş (future singular third-person)
türetemeyecekmişiz (first-person future plural)
türetemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
türetemeyeceklermiş (future plural third-person)
türetemeyecektim (future inferential)
türetemeyecektin (future second-person singular)
türetemeyecekti (future singular third-person)
türetemeyecektik (first-person future plural)
türetemeyecektiniz (future plural second-person)
türetemeyeceklerdi (future plural third-person)
türetemeyeceksem (conditional future)
türetemeyeceksen (future second-person singular)
türetemeyecekse (future singular third-person)
türetemeyeceksek (first-person future plural)
türetemeyecekseniz (future plural second-person)
türetemeyeceklerse (future plural third-person)
türetememekteyim (progressive singular third-person)
türetememektesin (first-person plural progressive)
türetememekte (plural progressive second-person)
türetememekteyiz (plural progressive third-person)
türetememektesiniz (progressive)
türetememekteler (progressive)
türetememekteymişim (past progressive)
türetememekteymişsin (progressive second-person singular)
türetememekteymiş (progressive singular third-person)
türetememekteymişiz (first-person plural progressive)
türetememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetememektelermiş (plural progressive third-person)
türetememekteydim (inferential progressive)
türetememekteydin (progressive second-person singular)
türetememekteydi (progressive singular third-person)
türetememekteydik (first-person plural progressive)
türetememekteydiniz (plural progressive second-person)
türetememektelerdi (plural progressive third-person)
türetememekteysem (conditional progressive)
türetememekteysen (progressive second-person singular)
türetememekteyse (progressive singular third-person)
türetememekteysek (first-person plural progressive)
türetememekteyseniz (plural progressive second-person)
türetememektelerse (plural progressive third-person)
türetememeliyim (necessitative singular third-person)
türetememelisin (first-person necessitative plural)
türetememeli (necessitative plural second-person)
türetememeliyiz (necessitative plural third-person)
türetememelisiniz (necessitative)
türetememeliler (necessitative)
türetememeliymişim (necessitative past)
türetememeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetememeliymiş (necessitative singular third-person)
türetememeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetememelilermiş (necessitative plural third-person)
türetememeliydim (inferential)
türetememeliydin (necessitative second-person singular)
türetememeliydi (necessitative singular third-person)
türetememeliydik (first-person necessitative plural)
türetememeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetememelilerdi (necessitative plural third-person)
türetememeliysem (conditional)
türetememeliysen (necessitative second-person singular)
türetememeliyse (necessitative singular third-person)
türetememeliysek (first-person necessitative plural)
türetememeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetememelilerse (necessitative plural third-person)
türetemedim (past singular third-person)
türetemedin (first-person past plural)
türetemedi (past plural second-person)
türetemedik (past plural third-person)
türetemediniz (past)
türetemediler (past)
türetemediysem (conditional past)
türetemediysen (past second-person singular)
türetemediyse (past singular third-person)
türetemediysek (first-person past plural)
türetemediyseniz (past plural second-person)
türetemedilerse (past plural third-person)
türetemesem (conditional singular third-person)
türetemesen (conditional first-person plural)
türetemese (conditional plural second-person)
türetemesek (conditional plural third-person)
türetemeseniz (conditional)
türetemeseler (conditional)
türetemeseymişim (conditional past)
türetemeseymişsin (conditional second-person singular)
türetemeseymiş (conditional singular third-person)
türetemeseymişiz (conditional first-person plural)
türetemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetemeselermiş (conditional plural third-person)
türetemeseydim (inferential)
türetemeseydin (conditional second-person singular)
türetemeseydi (conditional singular third-person)
türetemeseydik (conditional first-person plural)
türetemeseydiniz (conditional plural second-person)
türetemeselerdi (conditional plural third-person)
türetemeyeyim (conditional optative singular)
türetemeyesin (optative second-person singular)
türetemeye (optative singular third-person)
türetemeyelim (first-person optative plural)
türetemeyesiniz (optative plural second-person)
türetemeyeler (optative plural third-person)
türeteme (first-person imperative plural)
türetemesin (imperative plural second-person)
türetemeyin (imperative)
türetemesinler (imperative)
türetemeyiniz (imperative second-person singular)
türetemeyiniz (imperative plural second-person)
türetemesene (imperative second-person singular)
türetemesenize (imperative plural second-person)
türetememek (imperative infinitive)
türetememe (imperative noun-from-verb)
türetemeyen (imperative imperfective impersonal participle)
türetememiş (imperative impersonal participle perfective)
türetemeyecek (imperative impersonal participle prospective)
türetemediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
türetemediğin (non-prospective participle second-person singular)
türetemediği (non-prospective participle singular third-person)
türetemediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
türetemediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
türetemedikleri (non-prospective participle plural third-person)
türetemeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
türetemeyeceğin (participle prospective second-person singular)
türetemeyeceği (participle prospective singular third-person)
türetemeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
türetemeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
türetemeyecekleri (participle plural prospective third-person)
türetemezken (plural)
türetemeyince (specific)
türetemeyip
türetemeyeli
türetemeyesiye
türetemedikçe
türetemeyerek (plural)
türetemeye türetemeye
türetemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish تورتمك (türetmek), from Old Anatolian Turkish دوریدمك (döredmäk). Equivalent to türe- (“to derive”) + -t (causative suffix) + -mek (infinitive suffix).

suf

(linguistics) to derive (find the derivation of (a word or phrase))


istemsiz

istemsizim (first-person present singular)
istemsiz miyim? (first-person present singular)
istemsizsin (present second-person singular)
istemsiz misin? (present second-person singular)
istemsiz (present singular third-person)
istemsizdir (present singular third-person)
istemsiz mi? (present singular third-person)
istemsiziz (first-person plural present)
istemsiz miyiz? (first-person plural present)
istemsizsiniz (plural present second-person)
istemsiz misiniz? (plural present second-person)
istemsiz (plural present third-person)
istemsizler (plural present third-person)
istemsiz mi? (plural present third-person)
istemsizler mi? (plural present third-person)
istemsizdim (first-person past singular)
istemsiz miydim? (first-person past singular)
istemsizdin (past second-person singular)
istemsiz miydin? (past second-person singular)
istemsizdi (past singular third-person)
istemsiz miydi? (past singular third-person)
istemsizdik (first-person past plural)
istemsiz miydik? (first-person past plural)
istemsizdiniz (past plural second-person)
istemsiz miydiniz? (past plural second-person)
istemsizdiler (past plural third-person)
istemsiz miydiler? (past plural third-person)
istemsizmişim (first-person past singular)
istemsiz miymişim? (first-person past singular)
istemsizmişsin (past second-person singular)
istemsiz miymişsin? (past second-person singular)
istemsizmiş (past singular third-person)
istemsiz miymiş? (past singular third-person)
istemsizmişiz (first-person past plural)
istemsiz miymişiz? (first-person past plural)
istemsizmişsiniz (past plural second-person)
istemsiz miymişsiniz? (past plural second-person)
istemsizmişler (past plural third-person)
istemsiz miymişler? (past plural third-person)
istemsizsem (conditional first-person singular)
istemsiz miysem? (conditional first-person singular)
istemsizsen (conditional second-person singular)
istemsiz miysen? (conditional second-person singular)
istemsizse (conditional singular third-person)
istemsiz miyse? (conditional singular third-person)
istemsizsek (conditional first-person plural)
istemsiz miysek? (conditional first-person plural)
istemsizseniz (conditional plural second-person)
istemsiz miyseniz? (conditional plural second-person)
istemsizseler (conditional plural third-person)
istemsiz miyseler? (conditional plural third-person)

istemsiz kas kasılması


cebir

head

cebir (definite accusative cebri, plural cebirler)

cebri (accusative definite)
cebirler (plural)
cebir (nominative singular)
cebirler (nominative plural)
cebri (accusative definite singular)
cebirleri (accusative definite plural)
cebre (dative singular)
cebirlere (dative plural)
cebirde (locative singular)
cebirlerde (locative plural)
cebirden (ablative singular)
cebirlerden (ablative plural)
cebrin (genitive singular)
cebirlerin (genitive plural)
cebrim (first-person nominative singular)
cebirlerim (first-person nominative singular)
cebrin (nominative second-person singular)
cebirlerin (nominative second-person singular)
cebri (nominative singular third-person)
cebirleri (nominative singular third-person)
cebrimiz (first-person nominative plural)
cebirlerimiz (first-person nominative plural)
cebriniz (nominative plural second-person)
cebirleriniz (nominative plural second-person)
cebirleri (nominative plural third-person)
cebrimi (accusative definite first-person singular)
cebirlerimi (accusative definite first-person singular)
cebrini (accusative definite second-person singular)
cebirlerini (accusative definite second-person singular)
cebrini (accusative definite singular third-person)
cebirlerini (accusative definite singular third-person)
cebrimizi (accusative definite first-person plural)
cebirlerimizi (accusative definite first-person plural)
cebrinizi (accusative definite plural second-person)
cebirlerinizi (accusative definite plural second-person)
cebirlerini (accusative definite plural third-person)
cebrime (dative first-person singular)
cebirlerime (dative first-person singular)
cebrine (dative second-person singular)
cebirlerine (dative second-person singular)
cebrine (dative singular third-person)
cebirlerine (dative singular third-person)
cebrimize (dative first-person plural)
cebirlerimize (dative first-person plural)
cebrinize (dative plural second-person)
cebirlerinize (dative plural second-person)
cebirlerine (dative plural third-person)
cebrimde (first-person locative singular)
cebirlerimde (first-person locative singular)
cebrinde (locative second-person singular)
cebirlerinde (locative second-person singular)
cebrinde (locative singular third-person)
cebirlerinde (locative singular third-person)
cebrimizde (first-person locative plural)
cebirlerimizde (first-person locative plural)
cebrinizde (locative plural second-person)
cebirlerinizde (locative plural second-person)
cebirlerinde (locative plural third-person)
cebrimden (ablative first-person singular)
cebirlerimden (ablative first-person singular)
cebrinden (ablative second-person singular)
cebirlerinden (ablative second-person singular)
cebrinden (ablative singular third-person)
cebirlerinden (ablative singular third-person)
cebrimizden (ablative first-person plural)
cebirlerimizden (ablative first-person plural)
cebrinizden (ablative plural second-person)
cebirlerinizden (ablative plural second-person)
cebirlerinden (ablative plural third-person)
cebrimin (first-person genitive singular)
cebirlerimin (first-person genitive singular)
cebrinin (genitive second-person singular)
cebirlerinin (genitive second-person singular)
cebrinin (genitive singular third-person)
cebirlerinin (genitive singular third-person)
cebrimizin (first-person genitive plural)
cebirlerimizin (first-person genitive plural)
cebrinizin (genitive plural second-person)
cebirlerinizin (genitive plural second-person)
cebirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جبر (cebr), from Arabic جَبْر (jabr).


farenjit

head

farenjit (definite accusative farenjiti, plural farenjitler)

farenjiti (accusative definite)
farenjitler (plural)
farenjit (nominative singular)
farenjitler (nominative plural)
farenjiti (accusative definite singular)
farenjitleri (accusative definite plural)
farenjite (dative singular)
farenjitlere (dative plural)
farenjitte (locative singular)
farenjitlerde (locative plural)
farenjitten (ablative singular)
farenjitlerden (ablative plural)
farenjitin (genitive singular)
farenjitlerin (genitive plural)
farenjitim (first-person nominative singular)
farenjitlerim (first-person nominative singular)
farenjitin (nominative second-person singular)
farenjitlerin (nominative second-person singular)
farenjiti (nominative singular third-person)
farenjitleri (nominative singular third-person)
farenjitimiz (first-person nominative plural)
farenjitlerimiz (first-person nominative plural)
farenjitiniz (nominative plural second-person)
farenjitleriniz (nominative plural second-person)
farenjitleri (nominative plural third-person)
farenjitimi (accusative definite first-person singular)
farenjitlerimi (accusative definite first-person singular)
farenjitini (accusative definite second-person singular)
farenjitlerini (accusative definite second-person singular)
farenjitini (accusative definite singular third-person)
farenjitlerini (accusative definite singular third-person)
farenjitimizi (accusative definite first-person plural)
farenjitlerimizi (accusative definite first-person plural)
farenjitinizi (accusative definite plural second-person)
farenjitlerinizi (accusative definite plural second-person)
farenjitlerini (accusative definite plural third-person)
farenjitime (dative first-person singular)
farenjitlerime (dative first-person singular)
farenjitine (dative second-person singular)
farenjitlerine (dative second-person singular)
farenjitine (dative singular third-person)
farenjitlerine (dative singular third-person)
farenjitimize (dative first-person plural)
farenjitlerimize (dative first-person plural)
farenjitinize (dative plural second-person)
farenjitlerinize (dative plural second-person)
farenjitlerine (dative plural third-person)
farenjitimde (first-person locative singular)
farenjitlerimde (first-person locative singular)
farenjitinde (locative second-person singular)
farenjitlerinde (locative second-person singular)
farenjitinde (locative singular third-person)
farenjitlerinde (locative singular third-person)
farenjitimizde (first-person locative plural)
farenjitlerimizde (first-person locative plural)
farenjitinizde (locative plural second-person)
farenjitlerinizde (locative plural second-person)
farenjitlerinde (locative plural third-person)
farenjitimden (ablative first-person singular)
farenjitlerimden (ablative first-person singular)
farenjitinden (ablative second-person singular)
farenjitlerinden (ablative second-person singular)
farenjitinden (ablative singular third-person)
farenjitlerinden (ablative singular third-person)
farenjitimizden (ablative first-person plural)
farenjitlerimizden (ablative first-person plural)
farenjitinizden (ablative plural second-person)
farenjitlerinizden (ablative plural second-person)
farenjitlerinden (ablative plural third-person)
farenjitimin (first-person genitive singular)
farenjitlerimin (first-person genitive singular)
farenjitinin (genitive second-person singular)
farenjitlerinin (genitive second-person singular)
farenjitinin (genitive singular third-person)
farenjitlerinin (genitive singular third-person)
farenjitimizin (first-person genitive plural)
farenjitlerimizin (first-person genitive plural)
farenjitinizin (genitive plural second-person)
farenjitlerinizin (genitive plural second-person)
farenjitlerinin (genitive plural third-person)
farenjitim (first-person singular)
farenjitlerim (first-person singular)
farenjitsin (second-person singular)
farenjitlersin (second-person singular)
farenjit (singular third-person)
farenjittir (singular third-person)
farenjitler (singular third-person)
farenjitlerdir (singular third-person)
farenjitiz (first-person plural)
farenjitleriz (first-person plural)
farenjitsiniz (plural second-person)
farenjitlersiniz (plural second-person)
farenjitler (plural third-person)
farenjitlerdir (plural third-person)

(pathology) pharyngitis; inflammation of the pharynx.


bronşit

bronşit (definite accusative bronşiti, plural bronşitler)

bronşiti (accusative definite)
bronşitler (plural)
bronşit (nominative singular)
bronşitler (nominative plural)
bronşiti (accusative definite singular)
bronşitleri (accusative definite plural)
bronşite (dative singular)
bronşitlere (dative plural)
bronşitte (locative singular)
bronşitlerde (locative plural)
bronşitten (ablative singular)
bronşitlerden (ablative plural)
bronşitin (genitive singular)
bronşitlerin (genitive plural)
bronşitim (first-person nominative singular)
bronşitlerim (first-person nominative singular)
bronşitin (nominative second-person singular)
bronşitlerin (nominative second-person singular)
bronşiti (nominative singular third-person)
bronşitleri (nominative singular third-person)
bronşitimiz (first-person nominative plural)
bronşitlerimiz (first-person nominative plural)
bronşitiniz (nominative plural second-person)
bronşitleriniz (nominative plural second-person)
bronşitleri (nominative plural third-person)
bronşitimi (accusative definite first-person singular)
bronşitlerimi (accusative definite first-person singular)
bronşitini (accusative definite second-person singular)
bronşitlerini (accusative definite second-person singular)
bronşitini (accusative definite singular third-person)
bronşitlerini (accusative definite singular third-person)
bronşitimizi (accusative definite first-person plural)
bronşitlerimizi (accusative definite first-person plural)
bronşitinizi (accusative definite plural second-person)
bronşitlerinizi (accusative definite plural second-person)
bronşitlerini (accusative definite plural third-person)
bronşitime (dative first-person singular)
bronşitlerime (dative first-person singular)
bronşitine (dative second-person singular)
bronşitlerine (dative second-person singular)
bronşitine (dative singular third-person)
bronşitlerine (dative singular third-person)
bronşitimize (dative first-person plural)
bronşitlerimize (dative first-person plural)
bronşitinize (dative plural second-person)
bronşitlerinize (dative plural second-person)
bronşitlerine (dative plural third-person)
bronşitimde (first-person locative singular)
bronşitlerimde (first-person locative singular)
bronşitinde (locative second-person singular)
bronşitlerinde (locative second-person singular)
bronşitinde (locative singular third-person)
bronşitlerinde (locative singular third-person)
bronşitimizde (first-person locative plural)
bronşitlerimizde (first-person locative plural)
bronşitinizde (locative plural second-person)
bronşitlerinizde (locative plural second-person)
bronşitlerinde (locative plural third-person)
bronşitimden (ablative first-person singular)
bronşitlerimden (ablative first-person singular)
bronşitinden (ablative second-person singular)
bronşitlerinden (ablative second-person singular)
bronşitinden (ablative singular third-person)
bronşitlerinden (ablative singular third-person)
bronşitimizden (ablative first-person plural)
bronşitlerimizden (ablative first-person plural)
bronşitinizden (ablative plural second-person)
bronşitlerinizden (ablative plural second-person)
bronşitlerinden (ablative plural third-person)
bronşitimin (first-person genitive singular)
bronşitlerimin (first-person genitive singular)
bronşitinin (genitive second-person singular)
bronşitlerinin (genitive second-person singular)
bronşitinin (genitive singular third-person)
bronşitlerinin (genitive singular third-person)
bronşitimizin (first-person genitive plural)
bronşitlerimizin (first-person genitive plural)
bronşitinizin (genitive plural second-person)
bronşitlerinizin (genitive plural second-person)
bronşitlerinin (genitive plural third-person)
bronşitim (first-person singular)
bronşitlerim (first-person singular)
bronşitsin (second-person singular)
bronşitlersin (second-person singular)
bronşit (singular third-person)
bronşittir (singular third-person)
bronşitler (singular third-person)
bronşitlerdir (singular third-person)
bronşitiz (first-person plural)
bronşitleriz (first-person plural)
bronşitsiniz (plural second-person)
bronşitlersiniz (plural second-person)
bronşitler (plural third-person)
bronşitlerdir (plural third-person)

(pathology) bronchitis; inflammation of the bronchi of the lungs.


mesane

mesane (definite accusative mesaneyi, plural mesaneler)

mesaneyi (accusative definite)
mesaneler (plural)
mesane (nominative singular)
mesaneler (nominative plural)
mesaneyi (accusative definite singular)
mesaneleri (accusative definite plural)
mesaneye (dative singular)
mesanelere (dative plural)
mesanede (locative singular)
mesanelerde (locative plural)
mesaneden (ablative singular)
mesanelerden (ablative plural)
mesanenin (genitive singular)
mesanelerin (genitive plural)
mesanem (first-person nominative singular)
mesanelerim (first-person nominative singular)
mesanen (nominative second-person singular)
mesanelerin (nominative second-person singular)
mesanesi (nominative singular third-person)
mesaneleri (nominative singular third-person)
mesanemiz (first-person nominative plural)
mesanelerimiz (first-person nominative plural)
mesaneniz (nominative plural second-person)
mesaneleriniz (nominative plural second-person)
mesaneleri (nominative plural third-person)
mesanemi (accusative definite first-person singular)
mesanelerimi (accusative definite first-person singular)
mesaneni (accusative definite second-person singular)
mesanelerini (accusative definite second-person singular)
mesanesini (accusative definite singular third-person)
mesanelerini (accusative definite singular third-person)
mesanemizi (accusative definite first-person plural)
mesanelerimizi (accusative definite first-person plural)
mesanenizi (accusative definite plural second-person)
mesanelerinizi (accusative definite plural second-person)
mesanelerini (accusative definite plural third-person)
mesaneme (dative first-person singular)
mesanelerime (dative first-person singular)
mesanene (dative second-person singular)
mesanelerine (dative second-person singular)
mesanesine (dative singular third-person)
mesanelerine (dative singular third-person)
mesanemize (dative first-person plural)
mesanelerimize (dative first-person plural)
mesanenize (dative plural second-person)
mesanelerinize (dative plural second-person)
mesanelerine (dative plural third-person)
mesanemde (first-person locative singular)
mesanelerimde (first-person locative singular)
mesanende (locative second-person singular)
mesanelerinde (locative second-person singular)
mesanesinde (locative singular third-person)
mesanelerinde (locative singular third-person)
mesanemizde (first-person locative plural)
mesanelerimizde (first-person locative plural)
mesanenizde (locative plural second-person)
mesanelerinizde (locative plural second-person)
mesanelerinde (locative plural third-person)
mesanemden (ablative first-person singular)
mesanelerimden (ablative first-person singular)
mesanenden (ablative second-person singular)
mesanelerinden (ablative second-person singular)
mesanesinden (ablative singular third-person)
mesanelerinden (ablative singular third-person)
mesanemizden (ablative first-person plural)
mesanelerimizden (ablative first-person plural)
mesanenizden (ablative plural second-person)
mesanelerinizden (ablative plural second-person)
mesanelerinden (ablative plural third-person)
mesanemin (first-person genitive singular)
mesanelerimin (first-person genitive singular)
mesanenin (genitive second-person singular)
mesanelerinin (genitive second-person singular)
mesanesinin (genitive singular third-person)
mesanelerinin (genitive singular third-person)
mesanemizin (first-person genitive plural)
mesanelerimizin (first-person genitive plural)
mesanenizin (genitive plural second-person)
mesanelerinizin (genitive plural second-person)
mesanelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مثانه (mesane), from Arabic مَثَانَة (maṯāna).


kabakulak

head

kabakulak (definite accusative kabakulağı, plural kabakulaklar)

kabakulağı (accusative definite)
kabakulaklar (plural)
kabakulak (nominative singular)
kabakulaklar (nominative plural)
kabakulağı (accusative definite singular)
kabakulakları (accusative definite plural)
kabakulağa (dative singular)
kabakulaklara (dative plural)
kabakulakta (locative singular)
kabakulaklarda (locative plural)
kabakulaktan (ablative singular)
kabakulaklardan (ablative plural)
kabakulağın (genitive singular)
kabakulakların (genitive plural)
kabakulağım (first-person nominative singular)
kabakulaklarım (first-person nominative singular)
kabakulağın (nominative second-person singular)
kabakulakların (nominative second-person singular)
kabakulağı (nominative singular third-person)
kabakulakları (nominative singular third-person)
kabakulağımız (first-person nominative plural)
kabakulaklarımız (first-person nominative plural)
kabakulağınız (nominative plural second-person)
kabakulaklarınız (nominative plural second-person)
kabakulakları (nominative plural third-person)
kabakulağımı (accusative definite first-person singular)
kabakulaklarımı (accusative definite first-person singular)
kabakulağını (accusative definite second-person singular)
kabakulaklarını (accusative definite second-person singular)
kabakulağını (accusative definite singular third-person)
kabakulaklarını (accusative definite singular third-person)
kabakulağımızı (accusative definite first-person plural)
kabakulaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kabakulağınızı (accusative definite plural second-person)
kabakulaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kabakulaklarını (accusative definite plural third-person)
kabakulağıma (dative first-person singular)
kabakulaklarıma (dative first-person singular)
kabakulağına (dative second-person singular)
kabakulaklarına (dative second-person singular)
kabakulağına (dative singular third-person)
kabakulaklarına (dative singular third-person)
kabakulağımıza (dative first-person plural)
kabakulaklarımıza (dative first-person plural)
kabakulağınıza (dative plural second-person)
kabakulaklarınıza (dative plural second-person)
kabakulaklarına (dative plural third-person)
kabakulağımda (first-person locative singular)
kabakulaklarımda (first-person locative singular)
kabakulağında (locative second-person singular)
kabakulaklarında (locative second-person singular)
kabakulağında (locative singular third-person)
kabakulaklarında (locative singular third-person)
kabakulağımızda (first-person locative plural)
kabakulaklarımızda (first-person locative plural)
kabakulağınızda (locative plural second-person)
kabakulaklarınızda (locative plural second-person)
kabakulaklarında (locative plural third-person)
kabakulağımdan (ablative first-person singular)
kabakulaklarımdan (ablative first-person singular)
kabakulağından (ablative second-person singular)
kabakulaklarından (ablative second-person singular)
kabakulağından (ablative singular third-person)
kabakulaklarından (ablative singular third-person)
kabakulağımızdan (ablative first-person plural)
kabakulaklarımızdan (ablative first-person plural)
kabakulağınızdan (ablative plural second-person)
kabakulaklarınızdan (ablative plural second-person)
kabakulaklarından (ablative plural third-person)
kabakulağımın (first-person genitive singular)
kabakulaklarımın (first-person genitive singular)
kabakulağının (genitive second-person singular)
kabakulaklarının (genitive second-person singular)
kabakulağının (genitive singular third-person)
kabakulaklarının (genitive singular third-person)
kabakulağımızın (first-person genitive plural)
kabakulaklarımızın (first-person genitive plural)
kabakulağınızın (genitive plural second-person)
kabakulaklarınızın (genitive plural second-person)
kabakulaklarının (genitive plural third-person)

From kaba (“thick, bulky”) + kulak (“ear”).


alıntı

alıntı (definite accusative alıntıyı, plural alıntılar)

alıntıyı (accusative definite)
alıntılar (plural)
alıntı (nominative singular)
alıntılar (nominative plural)
alıntıyı (accusative definite singular)
alıntıları (accusative definite plural)
alıntıya (dative singular)
alıntılara (dative plural)
alıntıda (locative singular)
alıntılarda (locative plural)
alıntıdan (ablative singular)
alıntılardan (ablative plural)
alıntının (genitive singular)
alıntıların (genitive plural)
alıntım (first-person nominative singular)
alıntılarım (first-person nominative singular)
alıntın (nominative second-person singular)
alıntıların (nominative second-person singular)
alıntısı (nominative singular third-person)
alıntıları (nominative singular third-person)
alıntımız (first-person nominative plural)
alıntılarımız (first-person nominative plural)
alıntınız (nominative plural second-person)
alıntılarınız (nominative plural second-person)
alıntıları (nominative plural third-person)
alıntımı (accusative definite first-person singular)
alıntılarımı (accusative definite first-person singular)
alıntını (accusative definite second-person singular)
alıntılarını (accusative definite second-person singular)
alıntısını (accusative definite singular third-person)
alıntılarını (accusative definite singular third-person)
alıntımızı (accusative definite first-person plural)
alıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
alıntınızı (accusative definite plural second-person)
alıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
alıntılarını (accusative definite plural third-person)
alıntıma (dative first-person singular)
alıntılarıma (dative first-person singular)
alıntına (dative second-person singular)
alıntılarına (dative second-person singular)
alıntısına (dative singular third-person)
alıntılarına (dative singular third-person)
alıntımıza (dative first-person plural)
alıntılarımıza (dative first-person plural)
alıntınıza (dative plural second-person)
alıntılarınıza (dative plural second-person)
alıntılarına (dative plural third-person)
alıntımda (first-person locative singular)
alıntılarımda (first-person locative singular)
alıntında (locative second-person singular)
alıntılarında (locative second-person singular)
alıntısında (locative singular third-person)
alıntılarında (locative singular third-person)
alıntımızda (first-person locative plural)
alıntılarımızda (first-person locative plural)
alıntınızda (locative plural second-person)
alıntılarınızda (locative plural second-person)
alıntılarında (locative plural third-person)
alıntımdan (ablative first-person singular)
alıntılarımdan (ablative first-person singular)
alıntından (ablative second-person singular)
alıntılarından (ablative second-person singular)
alıntısından (ablative singular third-person)
alıntılarından (ablative singular third-person)
alıntımızdan (ablative first-person plural)
alıntılarımızdan (ablative first-person plural)
alıntınızdan (ablative plural second-person)
alıntılarınızdan (ablative plural second-person)
alıntılarından (ablative plural third-person)
alıntımın (first-person genitive singular)
alıntılarımın (first-person genitive singular)
alıntının (genitive second-person singular)
alıntılarının (genitive second-person singular)
alıntısının (genitive singular third-person)
alıntılarının (genitive singular third-person)
alıntımızın (first-person genitive plural)
alıntılarımızın (first-person genitive plural)
alıntınızın (genitive plural second-person)
alıntılarınızın (genitive plural second-person)
alıntılarının (genitive plural third-person)

From the verb Proto-Turkic *alïn- (“to take on, to take for self”), derived from Proto-Turkic *al- (“to take, to hold, to defeat”) with the suffix Proto-Turkic *-ïn morphologically al- + -ın + -tı.

inh

(linguistics) A word taken from another language; loanword.


akıntı

head

akıntı (definite accusative akıntıyı, plural akıntılar)

akıntıyı (accusative definite)
akıntılar (plural)
akıntı (nominative singular)
akıntılar (nominative plural)
akıntıyı (accusative definite singular)
akıntıları (accusative definite plural)
akıntıya (dative singular)
akıntılara (dative plural)
akıntıda (locative singular)
akıntılarda (locative plural)
akıntıdan (ablative singular)
akıntılardan (ablative plural)
akıntının (genitive singular)
akıntıların (genitive plural)
akıntım (first-person nominative singular)
akıntılarım (first-person nominative singular)
akıntın (nominative second-person singular)
akıntıların (nominative second-person singular)
akıntısı (nominative singular third-person)
akıntıları (nominative singular third-person)
akıntımız (first-person nominative plural)
akıntılarımız (first-person nominative plural)
akıntınız (nominative plural second-person)
akıntılarınız (nominative plural second-person)
akıntıları (nominative plural third-person)
akıntımı (accusative definite first-person singular)
akıntılarımı (accusative definite first-person singular)
akıntını (accusative definite second-person singular)
akıntılarını (accusative definite second-person singular)
akıntısını (accusative definite singular third-person)
akıntılarını (accusative definite singular third-person)
akıntımızı (accusative definite first-person plural)
akıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
akıntınızı (accusative definite plural second-person)
akıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
akıntılarını (accusative definite plural third-person)
akıntıma (dative first-person singular)
akıntılarıma (dative first-person singular)
akıntına (dative second-person singular)
akıntılarına (dative second-person singular)
akıntısına (dative singular third-person)
akıntılarına (dative singular third-person)
akıntımıza (dative first-person plural)
akıntılarımıza (dative first-person plural)
akıntınıza (dative plural second-person)
akıntılarınıza (dative plural second-person)
akıntılarına (dative plural third-person)
akıntımda (first-person locative singular)
akıntılarımda (first-person locative singular)
akıntında (locative second-person singular)
akıntılarında (locative second-person singular)
akıntısında (locative singular third-person)
akıntılarında (locative singular third-person)
akıntımızda (first-person locative plural)
akıntılarımızda (first-person locative plural)
akıntınızda (locative plural second-person)
akıntılarınızda (locative plural second-person)
akıntılarında (locative plural third-person)
akıntımdan (ablative first-person singular)
akıntılarımdan (ablative first-person singular)
akıntından (ablative second-person singular)
akıntılarından (ablative second-person singular)
akıntısından (ablative singular third-person)
akıntılarından (ablative singular third-person)
akıntımızdan (ablative first-person plural)
akıntılarımızdan (ablative first-person plural)
akıntınızdan (ablative plural second-person)
akıntılarınızdan (ablative plural second-person)
akıntılarından (ablative plural third-person)
akıntımın (first-person genitive singular)
akıntılarımın (first-person genitive singular)
akıntının (genitive second-person singular)
akıntılarının (genitive second-person singular)
akıntısının (genitive singular third-person)
akıntılarının (genitive singular third-person)
akıntımızın (first-person genitive plural)
akıntılarımızın (first-person genitive plural)
akıntınızın (genitive plural second-person)
akıntılarınızın (genitive plural second-person)
akıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آقندی (aḳındı, aḳıntı, “a current of running water, stream”) or آقینتی (aḳıntı), from Ottoman Turkish آقمق (aḳmaḳ, “to flow, to glide, to trickle”), from Proto-Turkic *ak- (“to flow”), morphologically ak- + -ın + -tı.

inh

(medicine) Flowing of liquid material from the body due to a disease.


saplantı

head

saplantı (definite accusative saplantıyı, plural saplantılar)

saplantıyı (accusative definite)
saplantılar (plural)
saplantı (nominative singular)
saplantılar (nominative plural)
saplantıyı (accusative definite singular)
saplantıları (accusative definite plural)
saplantıya (dative singular)
saplantılara (dative plural)
saplantıda (locative singular)
saplantılarda (locative plural)
saplantıdan (ablative singular)
saplantılardan (ablative plural)
saplantının (genitive singular)
saplantıların (genitive plural)
saplantım (first-person nominative singular)
saplantılarım (first-person nominative singular)
saplantın (nominative second-person singular)
saplantıların (nominative second-person singular)
saplantısı (nominative singular third-person)
saplantıları (nominative singular third-person)
saplantımız (first-person nominative plural)
saplantılarımız (first-person nominative plural)
saplantınız (nominative plural second-person)
saplantılarınız (nominative plural second-person)
saplantıları (nominative plural third-person)
saplantımı (accusative definite first-person singular)
saplantılarımı (accusative definite first-person singular)
saplantını (accusative definite second-person singular)
saplantılarını (accusative definite second-person singular)
saplantısını (accusative definite singular third-person)
saplantılarını (accusative definite singular third-person)
saplantımızı (accusative definite first-person plural)
saplantılarımızı (accusative definite first-person plural)
saplantınızı (accusative definite plural second-person)
saplantılarınızı (accusative definite plural second-person)
saplantılarını (accusative definite plural third-person)
saplantıma (dative first-person singular)
saplantılarıma (dative first-person singular)
saplantına (dative second-person singular)
saplantılarına (dative second-person singular)
saplantısına (dative singular third-person)
saplantılarına (dative singular third-person)
saplantımıza (dative first-person plural)
saplantılarımıza (dative first-person plural)
saplantınıza (dative plural second-person)
saplantılarınıza (dative plural second-person)
saplantılarına (dative plural third-person)
saplantımda (first-person locative singular)
saplantılarımda (first-person locative singular)
saplantında (locative second-person singular)
saplantılarında (locative second-person singular)
saplantısında (locative singular third-person)
saplantılarında (locative singular third-person)
saplantımızda (first-person locative plural)
saplantılarımızda (first-person locative plural)
saplantınızda (locative plural second-person)
saplantılarınızda (locative plural second-person)
saplantılarında (locative plural third-person)
saplantımdan (ablative first-person singular)
saplantılarımdan (ablative first-person singular)
saplantından (ablative second-person singular)
saplantılarından (ablative second-person singular)
saplantısından (ablative singular third-person)
saplantılarından (ablative singular third-person)
saplantımızdan (ablative first-person plural)
saplantılarımızdan (ablative first-person plural)
saplantınızdan (ablative plural second-person)
saplantılarınızdan (ablative plural second-person)
saplantılarından (ablative plural third-person)
saplantımın (first-person genitive singular)
saplantılarımın (first-person genitive singular)
saplantının (genitive second-person singular)
saplantılarının (genitive second-person singular)
saplantısının (genitive singular third-person)
saplantılarının (genitive singular third-person)
saplantımızın (first-person genitive plural)
saplantılarımızın (first-person genitive plural)
saplantınızın (genitive plural second-person)
saplantılarınızın (genitive plural second-person)
saplantılarının (genitive plural third-person)

Derived from Proto-Turkic *sapla- (“to attach a handle”), from Proto-Turkic *sap (“hilt of a knife or sword”), morphologically sapla- + -n + -tı.

inh

(psychology) obsession, fixation, monomania.


önbellek

head

önbellek (definite accusative önbelleği, plural önbellekler)

önbelleği (accusative definite)
önbellekler (plural)
önbellek (nominative singular)
önbellekler (nominative plural)
önbelleği (accusative definite singular)
önbellekleri (accusative definite plural)
önbelleğe (dative singular)
önbelleklere (dative plural)
önbellekte (locative singular)
önbelleklerde (locative plural)
önbellekten (ablative singular)
önbelleklerden (ablative plural)
önbelleğin (genitive singular)
önbelleklerin (genitive plural)


meful

meful (definite accusative mefulü, plural mefuller)

mefulü (accusative definite)
mefuller (plural)
meful (nominative singular)
mefuller (nominative plural)
mefulü (accusative definite singular)
mefulleri (accusative definite plural)
mefule (dative singular)
mefullere (dative plural)
mefulde (locative singular)
mefullerde (locative plural)
mefulden (ablative singular)
mefullerden (ablative plural)
mefulün (genitive singular)
mefullerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish مفعول (mef'ul), from Arabic مَفْعُول (mafʕūl).


bağıntı

bağıntı (definite accusative bağıntıyı, plural bağıntılar)

bağıntıyı (accusative definite)
bağıntılar (plural)
bağıntı (nominative singular)
bağıntılar (nominative plural)
bağıntıyı (accusative definite singular)
bağıntıları (accusative definite plural)
bağıntıya (dative singular)
bağıntılara (dative plural)
bağıntıda (locative singular)
bağıntılarda (locative plural)
bağıntıdan (ablative singular)
bağıntılardan (ablative plural)
bağıntının (genitive singular)
bağıntıların (genitive plural)
bağıntım (first-person nominative singular)
bağıntılarım (first-person nominative singular)
bağıntın (nominative second-person singular)
bağıntıların (nominative second-person singular)
bağıntısı (nominative singular third-person)
bağıntıları (nominative singular third-person)
bağıntımız (first-person nominative plural)
bağıntılarımız (first-person nominative plural)
bağıntınız (nominative plural second-person)
bağıntılarınız (nominative plural second-person)
bağıntıları (nominative plural third-person)
bağıntımı (accusative definite first-person singular)
bağıntılarımı (accusative definite first-person singular)
bağıntını (accusative definite second-person singular)
bağıntılarını (accusative definite second-person singular)
bağıntısını (accusative definite singular third-person)
bağıntılarını (accusative definite singular third-person)
bağıntımızı (accusative definite first-person plural)
bağıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
bağıntınızı (accusative definite plural second-person)
bağıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
bağıntılarını (accusative definite plural third-person)
bağıntıma (dative first-person singular)
bağıntılarıma (dative first-person singular)
bağıntına (dative second-person singular)
bağıntılarına (dative second-person singular)
bağıntısına (dative singular third-person)
bağıntılarına (dative singular third-person)
bağıntımıza (dative first-person plural)
bağıntılarımıza (dative first-person plural)
bağıntınıza (dative plural second-person)
bağıntılarınıza (dative plural second-person)
bağıntılarına (dative plural third-person)
bağıntımda (first-person locative singular)
bağıntılarımda (first-person locative singular)
bağıntında (locative second-person singular)
bağıntılarında (locative second-person singular)
bağıntısında (locative singular third-person)
bağıntılarında (locative singular third-person)
bağıntımızda (first-person locative plural)
bağıntılarımızda (first-person locative plural)
bağıntınızda (locative plural second-person)
bağıntılarınızda (locative plural second-person)
bağıntılarında (locative plural third-person)
bağıntımdan (ablative first-person singular)
bağıntılarımdan (ablative first-person singular)
bağıntından (ablative second-person singular)
bağıntılarından (ablative second-person singular)
bağıntısından (ablative singular third-person)
bağıntılarından (ablative singular third-person)
bağıntımızdan (ablative first-person plural)
bağıntılarımızdan (ablative first-person plural)
bağıntınızdan (ablative plural second-person)
bağıntılarınızdan (ablative plural second-person)
bağıntılarından (ablative plural third-person)
bağıntımın (first-person genitive singular)
bağıntılarımın (first-person genitive singular)
bağıntının (genitive second-person singular)
bağıntılarının (genitive second-person singular)
bağıntısının (genitive singular third-person)
bağıntılarının (genitive singular third-person)
bağıntımızın (first-person genitive plural)
bağıntılarımızın (first-person genitive plural)
bağıntınızın (genitive plural second-person)
bağıntılarınızın (genitive plural second-person)
bağıntılarının (genitive plural third-person)

(biology, geology, philosophy) correlation


döküntü

döküntü (definite accusative döküntüyü, plural döküntüler)

döküntüyü (accusative definite)
döküntüler (plural)
döküntü (nominative singular)
döküntüler (nominative plural)
döküntüyü (accusative definite singular)
döküntüleri (accusative definite plural)
döküntüye (dative singular)
döküntülere (dative plural)
döküntüde (locative singular)
döküntülerde (locative plural)
döküntüden (ablative singular)
döküntülerden (ablative plural)
döküntünün (genitive singular)
döküntülerin (genitive plural)
döküntüm (first-person nominative singular)
döküntülerim (first-person nominative singular)
döküntün (nominative second-person singular)
döküntülerin (nominative second-person singular)
döküntüsü (nominative singular third-person)
döküntüleri (nominative singular third-person)
döküntümüz (first-person nominative plural)
döküntülerimiz (first-person nominative plural)
döküntünüz (nominative plural second-person)
döküntüleriniz (nominative plural second-person)
döküntüleri (nominative plural third-person)
döküntümü (accusative definite first-person singular)
döküntülerimi (accusative definite first-person singular)
döküntünü (accusative definite second-person singular)
döküntülerini (accusative definite second-person singular)
döküntüsünü (accusative definite singular third-person)
döküntülerini (accusative definite singular third-person)
döküntümüzü (accusative definite first-person plural)
döküntülerimizi (accusative definite first-person plural)
döküntünüzü (accusative definite plural second-person)
döküntülerinizi (accusative definite plural second-person)
döküntülerini (accusative definite plural third-person)
döküntüme (dative first-person singular)
döküntülerime (dative first-person singular)
döküntüne (dative second-person singular)
döküntülerine (dative second-person singular)
döküntüsüne (dative singular third-person)
döküntülerine (dative singular third-person)
döküntümüze (dative first-person plural)
döküntülerimize (dative first-person plural)
döküntünüze (dative plural second-person)
döküntülerinize (dative plural second-person)
döküntülerine (dative plural third-person)
döküntümde (first-person locative singular)
döküntülerimde (first-person locative singular)
döküntünde (locative second-person singular)
döküntülerinde (locative second-person singular)
döküntüsünde (locative singular third-person)
döküntülerinde (locative singular third-person)
döküntümüzde (first-person locative plural)
döküntülerimizde (first-person locative plural)
döküntünüzde (locative plural second-person)
döküntülerinizde (locative plural second-person)
döküntülerinde (locative plural third-person)
döküntümden (ablative first-person singular)
döküntülerimden (ablative first-person singular)
döküntünden (ablative second-person singular)
döküntülerinden (ablative second-person singular)
döküntüsünden (ablative singular third-person)
döküntülerinden (ablative singular third-person)
döküntümüzden (ablative first-person plural)
döküntülerimizden (ablative first-person plural)
döküntünüzden (ablative plural second-person)
döküntülerinizden (ablative plural second-person)
döküntülerinden (ablative plural third-person)
döküntümün (first-person genitive singular)
döküntülerimin (first-person genitive singular)
döküntünün (genitive second-person singular)
döküntülerinin (genitive second-person singular)
döküntüsünün (genitive singular third-person)
döküntülerinin (genitive singular third-person)
döküntümüzün (first-person genitive plural)
döküntülerimizin (first-person genitive plural)
döküntünüzün (genitive plural second-person)
döküntülerinizin (genitive plural second-person)
döküntülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دوكنتی (döküntü, “any fluid or loose material poured or thrown out”), from Ottoman Turkish دوكمك (dökmek, “to pour, to spill”), from Proto-Turkic *tök- (“to pour, to spill (a liquid”), morphologically dök- + -ün + -tü.


-mece

Inherited from Ottoman Turkish ـمهجه (-maca, -mece), equivalent to -me + -ce.

inh+

boğ- (“to choke”) + -maca → boğmaca (“whooping cough”)


buruntu

head

buruntu (definite accusative buruntuyu, plural buruntular)

buruntuyu (accusative definite)
buruntular (plural)
buruntu (nominative singular)
buruntular (nominative plural)
buruntuyu (accusative definite singular)
buruntuları (accusative definite plural)
buruntuya (dative singular)
buruntulara (dative plural)
buruntuda (locative singular)
buruntularda (locative plural)
buruntudan (ablative singular)
buruntulardan (ablative plural)
buruntunun (genitive singular)
buruntuların (genitive plural)
buruntum (first-person nominative singular)
buruntularım (first-person nominative singular)
buruntun (nominative second-person singular)
buruntuların (nominative second-person singular)
buruntusu (nominative singular third-person)
buruntuları (nominative singular third-person)
buruntumuz (first-person nominative plural)
buruntularımız (first-person nominative plural)
buruntunuz (nominative plural second-person)
buruntularınız (nominative plural second-person)
buruntuları (nominative plural third-person)
buruntumu (accusative definite first-person singular)
buruntularımı (accusative definite first-person singular)
buruntunu (accusative definite second-person singular)
buruntularını (accusative definite second-person singular)
buruntusunu (accusative definite singular third-person)
buruntularını (accusative definite singular third-person)
buruntumuzu (accusative definite first-person plural)
buruntularımızı (accusative definite first-person plural)
buruntunuzu (accusative definite plural second-person)
buruntularınızı (accusative definite plural second-person)
buruntularını (accusative definite plural third-person)
buruntuma (dative first-person singular)
buruntularıma (dative first-person singular)
buruntuna (dative second-person singular)
buruntularına (dative second-person singular)
buruntusuna (dative singular third-person)
buruntularına (dative singular third-person)
buruntumuza (dative first-person plural)
buruntularımıza (dative first-person plural)
buruntunuza (dative plural second-person)
buruntularınıza (dative plural second-person)
buruntularına (dative plural third-person)
buruntumda (first-person locative singular)
buruntularımda (first-person locative singular)
buruntunda (locative second-person singular)
buruntularında (locative second-person singular)
buruntusunda (locative singular third-person)
buruntularında (locative singular third-person)
buruntumuzda (first-person locative plural)
buruntularımızda (first-person locative plural)
buruntunuzda (locative plural second-person)
buruntularınızda (locative plural second-person)
buruntularında (locative plural third-person)
buruntumdan (ablative first-person singular)
buruntularımdan (ablative first-person singular)
buruntundan (ablative second-person singular)
buruntularından (ablative second-person singular)
buruntusundan (ablative singular third-person)
buruntularından (ablative singular third-person)
buruntumuzdan (ablative first-person plural)
buruntularımızdan (ablative first-person plural)
buruntunuzdan (ablative plural second-person)
buruntularınızdan (ablative plural second-person)
buruntularından (ablative plural third-person)
buruntumun (first-person genitive singular)
buruntularımın (first-person genitive singular)
buruntunun (genitive second-person singular)
buruntularının (genitive second-person singular)
buruntusunun (genitive singular third-person)
buruntularının (genitive singular third-person)
buruntumuzun (first-person genitive plural)
buruntularımızın (first-person genitive plural)
buruntunuzun (genitive plural second-person)
buruntularınızın (genitive plural second-person)
buruntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بورندی (burundu) or بورنتی (buruntu, “a griping of the bowels, colic”), from Ottoman Turkish بورنمق (burunmaḳ, “for the bowels to pinch and gripe with pains of colic”), from Ottoman Turkish بورمق (burmaḳ, “to twist or screw, to wring, to strangle, for the bowels to gripe”), from Proto-Turkic *bür- or *bur- (“to twist, to wring”). Possibly evolved from the form Proto-Turkic *bügür-, which was derived from Proto-Turkic *bük- (“intransitive; to be squeezed, to be strangled”), morphologically bur- + -un- + -tu.


klitoris başı

head

klitoris başı (definite accusative klitoris başını, plural klitoris başları)

klitoris başını (accusative definite)
klitoris başları (plural)
klitoris başı (nominative singular)
klitoris başları (nominative plural)
klitoris başını (accusative definite singular)
klitoris başlarını (accusative definite plural)
klitoris başına (dative singular)
klitoris başlarına (dative plural)
klitoris başında (locative singular)
klitoris başlarında (locative plural)
klitoris başından (ablative singular)
klitoris başlarından (ablative plural)
klitoris başının (genitive singular)
klitoris başlarının (genitive plural)


kalp çarpıntısı

kalp çarpıntısı (definite accusative kalp çarpıntısını, plural kalp çarpıntıları)

kalp çarpıntısını (accusative definite)
kalp çarpıntıları (plural)
kalp çarpıntısı (nominative singular)
kalp çarpıntıları (nominative plural)
kalp çarpıntısını (accusative definite singular)
kalp çarpıntılarını (accusative definite plural)
kalp çarpıntısına (dative singular)
kalp çarpıntılarına (dative plural)
kalp çarpıntısında (locative singular)
kalp çarpıntılarında (locative plural)
kalp çarpıntısından (ablative singular)
kalp çarpıntılarından (ablative plural)
kalp çarpıntısının (genitive singular)
kalp çarpıntılarının (genitive plural)

From kalp (“heart”) + çarpıntı (“palpitation”) + -(s)ı (“possessive suffix with "s" as buffer consonant”).

compound

(pathology, cardiology) Irregular or rapid beating of the heart.


takıntı

head

takıntı (definite accusative takıntıyı, plural takıntılar)

takıntıyı (accusative definite)
takıntılar (plural)
takıntı (nominative singular)
takıntılar (nominative plural)
takıntıyı (accusative definite singular)
takıntıları (accusative definite plural)
takıntıya (dative singular)
takıntılara (dative plural)
takıntıda (locative singular)
takıntılarda (locative plural)
takıntıdan (ablative singular)
takıntılardan (ablative plural)
takıntının (genitive singular)
takıntıların (genitive plural)
takıntım (first-person nominative singular)
takıntılarım (first-person nominative singular)
takıntın (nominative second-person singular)
takıntıların (nominative second-person singular)
takıntısı (nominative singular third-person)
takıntıları (nominative singular third-person)
takıntımız (first-person nominative plural)
takıntılarımız (first-person nominative plural)
takıntınız (nominative plural second-person)
takıntılarınız (nominative plural second-person)
takıntıları (nominative plural third-person)
takıntımı (accusative definite first-person singular)
takıntılarımı (accusative definite first-person singular)
takıntını (accusative definite second-person singular)
takıntılarını (accusative definite second-person singular)
takıntısını (accusative definite singular third-person)
takıntılarını (accusative definite singular third-person)
takıntımızı (accusative definite first-person plural)
takıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
takıntınızı (accusative definite plural second-person)
takıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
takıntılarını (accusative definite plural third-person)
takıntıma (dative first-person singular)
takıntılarıma (dative first-person singular)
takıntına (dative second-person singular)
takıntılarına (dative second-person singular)
takıntısına (dative singular third-person)
takıntılarına (dative singular third-person)
takıntımıza (dative first-person plural)
takıntılarımıza (dative first-person plural)
takıntınıza (dative plural second-person)
takıntılarınıza (dative plural second-person)
takıntılarına (dative plural third-person)
takıntımda (first-person locative singular)
takıntılarımda (first-person locative singular)
takıntında (locative second-person singular)
takıntılarında (locative second-person singular)
takıntısında (locative singular third-person)
takıntılarında (locative singular third-person)
takıntımızda (first-person locative plural)
takıntılarımızda (first-person locative plural)
takıntınızda (locative plural second-person)
takıntılarınızda (locative plural second-person)
takıntılarında (locative plural third-person)
takıntımdan (ablative first-person singular)
takıntılarımdan (ablative first-person singular)
takıntından (ablative second-person singular)
takıntılarından (ablative second-person singular)
takıntısından (ablative singular third-person)
takıntılarından (ablative singular third-person)
takıntımızdan (ablative first-person plural)
takıntılarımızdan (ablative first-person plural)
takıntınızdan (ablative plural second-person)
takıntılarınızdan (ablative plural second-person)
takıntılarından (ablative plural third-person)
takıntımın (first-person genitive singular)
takıntılarımın (first-person genitive singular)
takıntının (genitive second-person singular)
takıntılarının (genitive second-person singular)
takıntısının (genitive singular third-person)
takıntılarının (genitive singular third-person)
takıntımızın (first-person genitive plural)
takıntılarımızın (first-person genitive plural)
takıntınızın (genitive plural second-person)
takıntılarınızın (genitive plural second-person)
takıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طاقنمق (ṭaḳınmaḳ, “to assume, to put on, to wear”), from Ottoman Turkish طاقمق (ṭaḳmaḳ, “to put, to affix, to attach”), from Proto-Turkic *tak- (“to attach, to bind to, to affix”), morphologically tak- + -ın + -tı.

inh

(psychology) Being clinically preoccupied with or focused on something, or the thing one is preoccupied with or focused on; obsession.


kopuntu

head

kopuntu (definite accusative kopuntuyu, plural kopuntular)

kopuntuyu (accusative definite)
kopuntular (plural)
kopuntu (nominative singular)
kopuntular (nominative plural)
kopuntuyu (accusative definite singular)
kopuntuları (accusative definite plural)
kopuntuya (dative singular)
kopuntulara (dative plural)
kopuntuda (locative singular)
kopuntularda (locative plural)
kopuntudan (ablative singular)
kopuntulardan (ablative plural)
kopuntunun (genitive singular)
kopuntuların (genitive plural)
kopuntum (first-person nominative singular)
kopuntularım (first-person nominative singular)
kopuntun (nominative second-person singular)
kopuntuların (nominative second-person singular)
kopuntusu (nominative singular third-person)
kopuntuları (nominative singular third-person)
kopuntumuz (first-person nominative plural)
kopuntularımız (first-person nominative plural)
kopuntunuz (nominative plural second-person)
kopuntularınız (nominative plural second-person)
kopuntuları (nominative plural third-person)
kopuntumu (accusative definite first-person singular)
kopuntularımı (accusative definite first-person singular)
kopuntunu (accusative definite second-person singular)
kopuntularını (accusative definite second-person singular)
kopuntusunu (accusative definite singular third-person)
kopuntularını (accusative definite singular third-person)
kopuntumuzu (accusative definite first-person plural)
kopuntularımızı (accusative definite first-person plural)
kopuntunuzu (accusative definite plural second-person)
kopuntularınızı (accusative definite plural second-person)
kopuntularını (accusative definite plural third-person)
kopuntuma (dative first-person singular)
kopuntularıma (dative first-person singular)
kopuntuna (dative second-person singular)
kopuntularına (dative second-person singular)
kopuntusuna (dative singular third-person)
kopuntularına (dative singular third-person)
kopuntumuza (dative first-person plural)
kopuntularımıza (dative first-person plural)
kopuntunuza (dative plural second-person)
kopuntularınıza (dative plural second-person)
kopuntularına (dative plural third-person)
kopuntumda (first-person locative singular)
kopuntularımda (first-person locative singular)
kopuntunda (locative second-person singular)
kopuntularında (locative second-person singular)
kopuntusunda (locative singular third-person)
kopuntularında (locative singular third-person)
kopuntumuzda (first-person locative plural)
kopuntularımızda (first-person locative plural)
kopuntunuzda (locative plural second-person)
kopuntularınızda (locative plural second-person)
kopuntularında (locative plural third-person)
kopuntumdan (ablative first-person singular)
kopuntularımdan (ablative first-person singular)
kopuntundan (ablative second-person singular)
kopuntularından (ablative second-person singular)
kopuntusundan (ablative singular third-person)
kopuntularından (ablative singular third-person)
kopuntumuzdan (ablative first-person plural)
kopuntularımızdan (ablative first-person plural)
kopuntunuzdan (ablative plural second-person)
kopuntularınızdan (ablative plural second-person)
kopuntularından (ablative plural third-person)
kopuntumun (first-person genitive singular)
kopuntularımın (first-person genitive singular)
kopuntunun (genitive second-person singular)
kopuntularının (genitive second-person singular)
kopuntusunun (genitive singular third-person)
kopuntularının (genitive singular third-person)
kopuntumuzun (first-person genitive plural)
kopuntularımızın (first-person genitive plural)
kopuntunuzun (genitive plural second-person)
kopuntularınızın (genitive plural second-person)
kopuntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوپمق (ḳopmaḳ, “to break off, to start off, to begin”), from Proto-Turkic *kop- (“to come out, to move out”), morphologically kop- + -un + -tu.

der

(sociology) A minority living away from their homeland; diaspora.


ses bilimi

head

ses bilimi (definite accusative ses bilimini, uncountable)

ses bilimini (accusative definite)
ses bilimi (nominative singular)
ses bilimini (accusative definite singular)
ses bilimine (dative singular)
ses biliminde (locative singular)
ses biliminden (ablative singular)
ses biliminin (genitive singular)


kuantum bilgisayarı

kuantum bilgisayarı (definite accusative kuantum bilgisayarını, plural kuantum bilgisayarları)

kuantum bilgisayarını (accusative definite)
kuantum bilgisayarları (plural)
kuantum bilgisayarı (nominative singular)
kuantum bilgisayarları (nominative plural)
kuantum bilgisayarını (accusative definite singular)
kuantum bilgisayarlarını (accusative definite plural)
kuantum bilgisayarına (dative singular)
kuantum bilgisayarlarına (dative plural)
kuantum bilgisayarında (locative singular)
kuantum bilgisayarlarında (locative plural)
kuantum bilgisayarından (ablative singular)
kuantum bilgisayarlarından (ablative plural)
kuantum bilgisayarının (genitive singular)
kuantum bilgisayarlarının (genitive plural)