pöç

pöç (definite accusative pöçü, plural pöçler)

pöçü (accusative definite)
pöçler (plural)
pöç (nominative singular)
pöçler (nominative plural)
pöçü (accusative definite singular)
pöçleri (accusative definite plural)
pöçe (dative singular)
pöçlere (dative plural)
pöçte (locative singular)
pöçlerde (locative plural)
pöçten (ablative singular)
pöçlerden (ablative plural)
pöçün (genitive singular)
pöçlerin (genitive plural)
pöçüm (first-person nominative singular)
pöçlerim (first-person nominative singular)
pöçün (nominative second-person singular)
pöçlerin (nominative second-person singular)
pöçü (nominative singular third-person)
pöçleri (nominative singular third-person)
pöçümüz (first-person nominative plural)
pöçlerimiz (first-person nominative plural)
pöçünüz (nominative plural second-person)
pöçleriniz (nominative plural second-person)
pöçleri (nominative plural third-person)
pöçümü (accusative definite first-person singular)
pöçlerimi (accusative definite first-person singular)
pöçünü (accusative definite second-person singular)
pöçlerini (accusative definite second-person singular)
pöçünü (accusative definite singular third-person)
pöçlerini (accusative definite singular third-person)
pöçümüzü (accusative definite first-person plural)
pöçlerimizi (accusative definite first-person plural)
pöçünüzü (accusative definite plural second-person)
pöçlerinizi (accusative definite plural second-person)
pöçlerini (accusative definite plural third-person)
pöçüme (dative first-person singular)
pöçlerime (dative first-person singular)
pöçüne (dative second-person singular)
pöçlerine (dative second-person singular)
pöçüne (dative singular third-person)
pöçlerine (dative singular third-person)
pöçümüze (dative first-person plural)
pöçlerimize (dative first-person plural)
pöçünüze (dative plural second-person)
pöçlerinize (dative plural second-person)
pöçlerine (dative plural third-person)
pöçümde (first-person locative singular)
pöçlerimde (first-person locative singular)
pöçünde (locative second-person singular)
pöçlerinde (locative second-person singular)
pöçünde (locative singular third-person)
pöçlerinde (locative singular third-person)
pöçümüzde (first-person locative plural)
pöçlerimizde (first-person locative plural)
pöçünüzde (locative plural second-person)
pöçlerinizde (locative plural second-person)
pöçlerinde (locative plural third-person)
pöçümden (ablative first-person singular)
pöçlerimden (ablative first-person singular)
pöçünden (ablative second-person singular)
pöçlerinden (ablative second-person singular)
pöçünden (ablative singular third-person)
pöçlerinden (ablative singular third-person)
pöçümüzden (ablative first-person plural)
pöçlerimizden (ablative first-person plural)
pöçünüzden (ablative plural second-person)
pöçlerinizden (ablative plural second-person)
pöçlerinden (ablative plural third-person)
pöçümün (first-person genitive singular)
pöçlerimin (first-person genitive singular)
pöçünün (genitive second-person singular)
pöçlerinin (genitive second-person singular)
pöçünün (genitive singular third-person)
pöçlerinin (genitive singular third-person)
pöçümüzün (first-person genitive plural)
pöçlerimizin (first-person genitive plural)
pöçünüzün (genitive plural second-person)
pöçlerinizin (genitive plural second-person)
pöçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پوچ (pöç, “the cleft between the two hams of the breech”), from Armenian պոչ (počʻ, “tail”).

inh+

(anatomy, regional) ellipsis of pöç kemiği; os coccygis, the coccyx, tailbone.


pöç kemiği

head

pöç kemiği (definite accusative pöç kemiğini, plural pöç kemikleri)

pöç kemiğini (accusative definite)
pöç kemikleri (plural)
pöç kemiği (nominative singular)
pöç kemikleri (nominative plural)
pöç kemiğini (accusative definite singular)
pöç kemiklerini (accusative definite plural)
pöç kemiğine (dative singular)
pöç kemiklerine (dative plural)
pöç kemiğinde (locative singular)
pöç kemiklerinde (locative plural)
pöç kemiğinden (ablative singular)
pöç kemiklerinden (ablative plural)
pöç kemiğinin (genitive singular)
pöç kemiklerinin (genitive plural)

From pöç + kemik + -i, inherited from Ottoman Turkish پوچ كمیكی (pöç kemiği, “the os coccyx, or the rumpbone, os innominatum”), from Armenian պոչ (počʻ, “tail”).

inh+

(anatomy, regional) Os coccygis, the coccyx, tailbone.


gelişimsel bilişsel nörobilim

head

gelişimsel bilişsel nörobilim (definite accusative gelişimsel bilişsel nörobilimi, uncountable)

gelişimsel bilişsel nörobilimi (accusative definite)
gelişimsel bilişsel nörobilim (nominative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimi (accusative definite singular)
gelişimsel bilişsel nörobilime (dative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimde (locative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimden (ablative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimin (genitive singular)

From gelişimsel (“developmental”) + bilişsel (“cognitive”) + nörobilim (“neuroscience”).

com

(neurology, psychology, biology) Developmental cognitive neuroscience.


gelişimsel

gelişimselim (first-person present singular)
gelişimsel miyim? (first-person present singular)
gelişimselsin (present second-person singular)
gelişimsel misin? (present second-person singular)
gelişimsel (present singular third-person)
gelişimseldir (present singular third-person)
gelişimsel mi? (present singular third-person)
gelişimseliz (first-person plural present)
gelişimsel miyiz? (first-person plural present)
gelişimselsiniz (plural present second-person)
gelişimsel misiniz? (plural present second-person)
gelişimsel (plural present third-person)
gelişimseller (plural present third-person)
gelişimsel mi? (plural present third-person)
gelişimseller mi? (plural present third-person)
gelişimseldim (first-person past singular)
gelişimsel miydim? (first-person past singular)
gelişimseldin (past second-person singular)
gelişimsel miydin? (past second-person singular)
gelişimseldi (past singular third-person)
gelişimsel miydi? (past singular third-person)
gelişimseldik (first-person past plural)
gelişimsel miydik? (first-person past plural)
gelişimseldiniz (past plural second-person)
gelişimsel miydiniz? (past plural second-person)
gelişimseldiler (past plural third-person)
gelişimsel miydiler? (past plural third-person)
gelişimselmişim (first-person past singular)
gelişimsel miymişim? (first-person past singular)
gelişimselmişsin (past second-person singular)
gelişimsel miymişsin? (past second-person singular)
gelişimselmiş (past singular third-person)
gelişimsel miymiş? (past singular third-person)
gelişimselmişiz (first-person past plural)
gelişimsel miymişiz? (first-person past plural)
gelişimselmişsiniz (past plural second-person)
gelişimsel miymişsiniz? (past plural second-person)
gelişimselmişler (past plural third-person)
gelişimsel miymişler? (past plural third-person)
gelişimselsem (conditional first-person singular)
gelişimsel miysem? (conditional first-person singular)
gelişimselsen (conditional second-person singular)
gelişimsel miysen? (conditional second-person singular)
gelişimselse (conditional singular third-person)
gelişimsel miyse? (conditional singular third-person)
gelişimselsek (conditional first-person plural)
gelişimsel miysek? (conditional first-person plural)
gelişimselseniz (conditional plural second-person)
gelişimsel miyseniz? (conditional plural second-person)
gelişimselseler (conditional plural third-person)
gelişimsel miyseler? (conditional plural third-person)

From gel- (“to come”) + -iş (reciprocal suffix) + -im (deverbal nominal suffix) + -sel.

af

-im<pos:deverbal nominal suffix><id:deverbal nominal>

(biology, psychology) Of or relating to the biological, cognitive and socioemotional development of humans; developmental.


bilişsel

bilişselim (first-person present singular)
bilişsel miyim? (first-person present singular)
bilişselsin (present second-person singular)
bilişsel misin? (present second-person singular)
bilişsel (present singular third-person)
bilişseldir (present singular third-person)
bilişsel mi? (present singular third-person)
bilişseliz (first-person plural present)
bilişsel miyiz? (first-person plural present)
bilişselsiniz (plural present second-person)
bilişsel misiniz? (plural present second-person)
bilişsel (plural present third-person)
bilişseller (plural present third-person)
bilişsel mi? (plural present third-person)
bilişseller mi? (plural present third-person)
bilişseldim (first-person past singular)
bilişsel miydim? (first-person past singular)
bilişseldin (past second-person singular)
bilişsel miydin? (past second-person singular)
bilişseldi (past singular third-person)
bilişsel miydi? (past singular third-person)
bilişseldik (first-person past plural)
bilişsel miydik? (first-person past plural)
bilişseldiniz (past plural second-person)
bilişsel miydiniz? (past plural second-person)
bilişseldiler (past plural third-person)
bilişsel miydiler? (past plural third-person)
bilişselmişim (first-person past singular)
bilişsel miymişim? (first-person past singular)
bilişselmişsin (past second-person singular)
bilişsel miymişsin? (past second-person singular)
bilişselmiş (past singular third-person)
bilişsel miymiş? (past singular third-person)
bilişselmişiz (first-person past plural)
bilişsel miymişiz? (first-person past plural)
bilişselmişsiniz (past plural second-person)
bilişsel miymişsiniz? (past plural second-person)
bilişselmişler (past plural third-person)
bilişsel miymişler? (past plural third-person)
bilişselsem (conditional first-person singular)
bilişsel miysem? (conditional first-person singular)
bilişselsen (conditional second-person singular)
bilişsel miysen? (conditional second-person singular)
bilişselse (conditional singular third-person)
bilişsel miyse? (conditional singular third-person)
bilişselsek (conditional first-person plural)
bilişsel miysek? (conditional first-person plural)
bilişselseniz (conditional plural second-person)
bilişsel miyseniz? (conditional plural second-person)
bilişselseler (conditional plural third-person)
bilişsel miyseler? (conditional plural third-person)

From biliş (“knowing; awareness, cognition”) + -sel, from bil- (“to know, to recognize”) + -iş.

bilmek<alt:bil-><t:to know, to recognize>

(psychology, linguistics) Of or relating to the cognition, intelligence and behavior of humans; cognitive.


algısal

algısalım (first-person present singular)
algısal mıyım? (first-person present singular)
algısalsın (present second-person singular)
algısal mısın? (present second-person singular)
algısal (present singular third-person)
algısaldır (present singular third-person)
algısal mı? (present singular third-person)
algısalız (first-person plural present)
algısal mıyız? (first-person plural present)
algısalsınız (plural present second-person)
algısal mısınız? (plural present second-person)
algısal (plural present third-person)
algısallar (plural present third-person)
algısal mı? (plural present third-person)
algısallar mı? (plural present third-person)
algısaldım (first-person past singular)
algısal mıydım? (first-person past singular)
algısaldın (past second-person singular)
algısal mıydın? (past second-person singular)
algısaldı (past singular third-person)
algısal mıydı? (past singular third-person)
algısaldık (first-person past plural)
algısal mıydık? (first-person past plural)
algısaldınız (past plural second-person)
algısal mıydınız? (past plural second-person)
algısaldılar (past plural third-person)
algısal mıydılar? (past plural third-person)
algısalmışım (first-person past singular)
algısal mıymışım? (first-person past singular)
algısalmışsın (past second-person singular)
algısal mıymışsın? (past second-person singular)
algısalmış (past singular third-person)
algısal mıymış? (past singular third-person)
algısalmışız (first-person past plural)
algısal mıymışız? (first-person past plural)
algısalmışsınız (past plural second-person)
algısal mıymışsınız? (past plural second-person)
algısalmışlar (past plural third-person)
algısal mıymışlar? (past plural third-person)
algısalsam (conditional first-person singular)
algısal mıysam? (conditional first-person singular)
algısalsan (conditional second-person singular)
algısal mıysan? (conditional second-person singular)
algısalsa (conditional singular third-person)
algısal mıysa? (conditional singular third-person)
algısalsak (conditional first-person plural)
algısal mıysak? (conditional first-person plural)
algısalsanız (conditional plural second-person)
algısal mıysanız? (conditional plural second-person)
algısalsalar (conditional plural third-person)
algısal mıysalar? (conditional plural third-person)

From algı (“sense, perception, sensation”) + -sal, from al- (“to take, to receive”) + -gı.

(psychology, neurology) Of or relating to perception in humans; perceptual.


sezgi

head

sezgi (definite accusative sezgiyi, plural sezgiler)

sezgiyi (accusative definite)
sezgiler (plural)
sezgi (nominative singular)
sezgiler (nominative plural)
sezgiyi (accusative definite singular)
sezgileri (accusative definite plural)
sezgiye (dative singular)
sezgilere (dative plural)
sezgide (locative singular)
sezgilerde (locative plural)
sezgiden (ablative singular)
sezgilerden (ablative plural)
sezginin (genitive singular)
sezgilerin (genitive plural)
sezgim (first-person nominative singular)
sezgilerim (first-person nominative singular)
sezgin (nominative second-person singular)
sezgilerin (nominative second-person singular)
sezgisi (nominative singular third-person)
sezgileri (nominative singular third-person)
sezgimiz (first-person nominative plural)
sezgilerimiz (first-person nominative plural)
sezginiz (nominative plural second-person)
sezgileriniz (nominative plural second-person)
sezgileri (nominative plural third-person)
sezgimi (accusative definite first-person singular)
sezgilerimi (accusative definite first-person singular)
sezgini (accusative definite second-person singular)
sezgilerini (accusative definite second-person singular)
sezgisini (accusative definite singular third-person)
sezgilerini (accusative definite singular third-person)
sezgimizi (accusative definite first-person plural)
sezgilerimizi (accusative definite first-person plural)
sezginizi (accusative definite plural second-person)
sezgilerinizi (accusative definite plural second-person)
sezgilerini (accusative definite plural third-person)
sezgime (dative first-person singular)
sezgilerime (dative first-person singular)
sezgine (dative second-person singular)
sezgilerine (dative second-person singular)
sezgisine (dative singular third-person)
sezgilerine (dative singular third-person)
sezgimize (dative first-person plural)
sezgilerimize (dative first-person plural)
sezginize (dative plural second-person)
sezgilerinize (dative plural second-person)
sezgilerine (dative plural third-person)
sezgimde (first-person locative singular)
sezgilerimde (first-person locative singular)
sezginde (locative second-person singular)
sezgilerinde (locative second-person singular)
sezgisinde (locative singular third-person)
sezgilerinde (locative singular third-person)
sezgimizde (first-person locative plural)
sezgilerimizde (first-person locative plural)
sezginizde (locative plural second-person)
sezgilerinizde (locative plural second-person)
sezgilerinde (locative plural third-person)
sezgimden (ablative first-person singular)
sezgilerimden (ablative first-person singular)
sezginden (ablative second-person singular)
sezgilerinden (ablative second-person singular)
sezgisinden (ablative singular third-person)
sezgilerinden (ablative singular third-person)
sezgimizden (ablative first-person plural)
sezgilerimizden (ablative first-person plural)
sezginizden (ablative plural second-person)
sezgilerinizden (ablative plural second-person)
sezgilerinden (ablative plural third-person)
sezgimin (first-person genitive singular)
sezgilerimin (first-person genitive singular)
sezginin (genitive second-person singular)
sezgilerinin (genitive second-person singular)
sezgisinin (genitive singular third-person)
sezgilerinin (genitive singular third-person)
sezgimizin (first-person genitive plural)
sezgilerimizin (first-person genitive plural)
sezginizin (genitive plural second-person)
sezgilerinizin (genitive plural second-person)
sezgilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سزمك (sezmek, “to perceive, to discern, to make out”), from Proto-Turkic *seŕ- (“to feel, to understand”), morphologically sez- + -gi.

inh

(philosophy) Grasping reality directly without experience or reason.


pnömotoraks

head

pnömotoraks (definite accusative pnömotoraksı, plural pnömotorakslar)

pnömotoraksı (accusative definite)
pnömotorakslar (plural)
pnömotoraks (nominative singular)
pnömotorakslar (nominative plural)
pnömotoraksı (accusative definite singular)
pnömotoraksları (accusative definite plural)
pnömotoraksa (dative singular)
pnömotorakslara (dative plural)
pnömotoraksta (locative singular)
pnömotorakslarda (locative plural)
pnömotorakstan (ablative singular)
pnömotorakslardan (ablative plural)
pnömotoraksın (genitive singular)
pnömotoraksların (genitive plural)

Borrowed from French pneumothorax. By surface analysis, pnömo- (“pneumo-”) + toraks (“thorax”). Compare Persian پنوموتوراکس (penomotorâks).


dikilmek

head

dikilmek (third-person singular simple present dikilir)

dikilir (present singular third-person)
dikilirim (aorist singular third-person)
dikilirsin (aorist first-person plural)
dikilir (aorist plural second-person)
dikiliriz (aorist plural third-person)
dikilirsiniz (aorist)
dikilirler (aorist)
dikilirmişim (aorist past)
dikilirmişsin (aorist second-person singular)
dikilirmiş (aorist singular third-person)
dikilirmişiz (aorist first-person plural)
dikilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilirlermiş (aorist plural third-person)
dikilirdim (aorist inferential)
dikilirdin (aorist second-person singular)
dikilirdi (aorist singular third-person)
dikilirdik (aorist first-person plural)
dikilirdiniz (aorist plural second-person)
dikilirlerdi (aorist plural third-person)
dikilirsem (aorist conditional)
dikilirsen (aorist second-person singular)
dikilirse (aorist singular third-person)
dikilirsek (aorist first-person plural)
dikilirseniz (aorist plural second-person)
dikilirlerse (aorist plural third-person)
dikiliyorum (continuative singular third-person)
dikiliyorsun (continuative first-person plural)
dikiliyor (continuative plural second-person)
dikiliyoruz (continuative plural third-person)
dikiliyorsunuz (continuative)
dikiliyorlar (continuative)
dikiliyormuşum (continuative past)
dikiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dikiliyormuş (continuative singular third-person)
dikiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dikiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dikiliyordum (continuative inferential)
dikiliyordun (continuative second-person singular)
dikiliyordu (continuative singular third-person)
dikiliyorduk (continuative first-person plural)
dikiliyordunuz (continuative plural second-person)
dikiliyorlardı (continuative plural third-person)
dikiliyorsam (conditional continuative)
dikiliyorsan (continuative second-person singular)
dikiliyorsa (continuative singular third-person)
dikiliyorsak (continuative first-person plural)
dikiliyorsanız (continuative plural second-person)
dikiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilmişim (inferential singular third-person)
dikilmişsin (first-person inferential plural)
dikilmiş (inferential plural second-person)
dikilmişiz (inferential plural third-person)
dikilmişsiniz (inferential)
dikilmişler (inferential)
dikilmişmişim (inferential past)
dikilmişmişsin (inferential second-person singular)
dikilmişmiş (inferential singular third-person)
dikilmişmişiz (first-person inferential plural)
dikilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilmişlermiş (inferential plural third-person)
dikilmiştim (inferential)
dikilmiştin (inferential second-person singular)
dikilmişti (inferential singular third-person)
dikilmiştik (first-person inferential plural)
dikilmiştiniz (inferential plural second-person)
dikilmişlerdi (inferential plural third-person)
dikilmişsem (conditional)
dikilmişsen (inferential second-person singular)
dikilmişse (inferential singular third-person)
dikilmişsek (first-person inferential plural)
dikilmişseniz (inferential plural second-person)
dikilmişlerse (inferential plural third-person)
dikileceğim (future singular third-person)
dikileceksin (first-person future plural)
dikilecek (future plural second-person)
dikileceğiz (future plural third-person)
dikileceksiniz (future)
dikilecekler (future)
dikilecekmişim (future past)
dikilecekmişsin (future second-person singular)
dikilecekmiş (future singular third-person)
dikilecekmişiz (first-person future plural)
dikilecekmişsiniz (future plural second-person)
dikileceklermiş (future plural third-person)
dikilecektim (future inferential)
dikilecektin (future second-person singular)
dikilecekti (future singular third-person)
dikilecektik (first-person future plural)
dikilecektiniz (future plural second-person)
dikileceklerdi (future plural third-person)
dikileceksem (conditional future)
dikileceksen (future second-person singular)
dikilecekse (future singular third-person)
dikileceksek (first-person future plural)
dikilecekseniz (future plural second-person)
dikileceklerse (future plural third-person)
dikilmekteyim (progressive singular third-person)
dikilmektesin (first-person plural progressive)
dikilmekte (plural progressive second-person)
dikilmekteyiz (plural progressive third-person)
dikilmektesiniz (progressive)
dikilmekteler (progressive)
dikilmekteymişim (past progressive)
dikilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilmekteymiş (progressive singular third-person)
dikilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilmektelermiş (plural progressive third-person)
dikilmekteydim (inferential progressive)
dikilmekteydin (progressive second-person singular)
dikilmekteydi (progressive singular third-person)
dikilmekteydik (first-person plural progressive)
dikilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilmektelerdi (plural progressive third-person)
dikilmekteysem (conditional progressive)
dikilmekteysen (progressive second-person singular)
dikilmekteyse (progressive singular third-person)
dikilmekteysek (first-person plural progressive)
dikilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilmektelerse (plural progressive third-person)
dikilmeliyim (necessitative singular third-person)
dikilmelisin (first-person necessitative plural)
dikilmeli (necessitative plural second-person)
dikilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilmelisiniz (necessitative)
dikilmeliler (necessitative)
dikilmeliymişim (necessitative past)
dikilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilmeliydim (inferential)
dikilmeliydin (necessitative second-person singular)
dikilmeliydi (necessitative singular third-person)
dikilmeliydik (first-person necessitative plural)
dikilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilmeliysem (conditional)
dikilmeliysen (necessitative second-person singular)
dikilmeliyse (necessitative singular third-person)
dikilmeliysek (first-person necessitative plural)
dikilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilerse (necessitative plural third-person)
dikildim (past singular third-person)
dikildin (first-person past plural)
dikildi (past plural second-person)
dikildik (past plural third-person)
dikildiniz (past)
dikildiler (past)
dikildiysem (conditional past)
dikildiysen (past second-person singular)
dikildiyse (past singular third-person)
dikildiysek (first-person past plural)
dikildiyseniz (past plural second-person)
dikildilerse (past plural third-person)
dikilsem (conditional singular third-person)
dikilsen (conditional first-person plural)
dikilse (conditional plural second-person)
dikilsek (conditional plural third-person)
dikilseniz (conditional)
dikilseler (conditional)
dikilseymişim (conditional past)
dikilseymişsin (conditional second-person singular)
dikilseymiş (conditional singular third-person)
dikilseymişiz (conditional first-person plural)
dikilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilselermiş (conditional plural third-person)
dikilseydim (inferential)
dikilseydin (conditional second-person singular)
dikilseydi (conditional singular third-person)
dikilseydik (conditional first-person plural)
dikilseydiniz (conditional plural second-person)
dikilselerdi (conditional plural third-person)
dikileyim (conditional optative singular)
dikilesin (optative second-person singular)
dikile (optative singular third-person)
dikilelim (first-person optative plural)
dikilesiniz (optative plural second-person)
dikileler (optative plural third-person)
dikil (first-person imperative plural)
dikilsin (imperative plural second-person)
dikilin (imperative)
dikilsinler (imperative)
dikiliniz (imperative second-person singular)
dikiliniz (imperative plural second-person)
dikilsene (imperative second-person singular)
dikilsenize (imperative plural second-person)
dikilmek (imperative infinitive)
dikilme (imperative noun-from-verb)
dikilen (imperative imperfective impersonal participle)
dikilmiş (imperative impersonal participle perfective)
dikilecek (imperative impersonal participle prospective)
dikildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
dikildiğin (non-prospective participle second-person singular)
dikildiği (non-prospective participle singular third-person)
dikildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
dikildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
dikildikleri (non-prospective participle plural third-person)
dikileceğim (imperative participle personal prospective singular)
dikileceğin (participle prospective second-person singular)
dikileceği (participle prospective singular third-person)
dikileceğimiz (first-person participle plural prospective)
dikileceğiniz (participle plural prospective second-person)
dikilecekleri (participle plural prospective third-person)
dikilirken (plural)
dikilince (specific)
dikilip
dikileli
dikilesiye
dikildikçe
dikilerek (plural)
dikile dikile
dikilircesine
dikilmem (aorist negative singular third-person)
dikilmezsin (aorist first-person negative plural)
dikilmez (aorist negative plural second-person)
dikilmeyiz (aorist negative plural third-person)
dikilmezsiniz (aorist negative)
dikilmezler (aorist negative)
dikilmezmişim (aorist negative past)
dikilmezmişsin (aorist negative second-person singular)
dikilmezmiş (aorist negative singular third-person)
dikilmezmişiz (aorist first-person negative plural)
dikilmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
dikilmezlermiş (aorist negative plural third-person)
dikilmezdim (aorist inferential negative)
dikilmezdin (aorist negative second-person singular)
dikilmezdi (aorist negative singular third-person)
dikilmezdik (aorist first-person negative plural)
dikilmezdiniz (aorist negative plural second-person)
dikilmezlerdi (aorist negative plural third-person)
dikilmezsem (aorist conditional negative)
dikilmezsen (aorist negative second-person singular)
dikilmezse (aorist negative singular third-person)
dikilmezsek (aorist first-person negative plural)
dikilmezseniz (aorist negative plural second-person)
dikilmezlerse (aorist negative plural third-person)
dikilmiyorum (continuative negative singular third-person)
dikilmiyorsun (continuative first-person negative plural)
dikilmiyor (continuative negative plural second-person)
dikilmiyoruz (continuative negative plural third-person)
dikilmiyorsunuz (continuative negative)
dikilmiyorlar (continuative negative)
dikilmiyormuşum (continuative negative past)
dikilmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
dikilmiyormuş (continuative negative singular third-person)
dikilmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
dikilmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
dikilmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
dikilmiyordum (continuative inferential negative)
dikilmiyordun (continuative negative second-person singular)
dikilmiyordu (continuative negative singular third-person)
dikilmiyorduk (continuative first-person negative plural)
dikilmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
dikilmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
dikilmiyorsam (conditional continuative negative)
dikilmiyorsan (continuative negative second-person singular)
dikilmiyorsa (continuative negative singular third-person)
dikilmiyorsak (continuative first-person negative plural)
dikilmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
dikilmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
dikilmemişim (inferential negative singular third-person)
dikilmemişsin (first-person inferential negative plural)
dikilmemiş (inferential negative plural second-person)
dikilmemişiz (inferential negative plural third-person)
dikilmemişsiniz (inferential negative)
dikilmemişler (inferential negative)
dikilmemişmişim (inferential negative past)
dikilmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
dikilmemişmiş (inferential negative singular third-person)
dikilmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
dikilmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
dikilmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
dikilmemiştim (inferential negative)
dikilmemiştin (inferential negative second-person singular)
dikilmemişti (inferential negative singular third-person)
dikilmemiştik (first-person inferential negative plural)
dikilmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
dikilmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
dikilmemişsem (conditional negative)
dikilmemişsen (inferential negative second-person singular)
dikilmemişse (inferential negative singular third-person)
dikilmemişsek (first-person inferential negative plural)
dikilmemişseniz (inferential negative plural second-person)
dikilmemişlerse (inferential negative plural third-person)
dikilmeyeceğim (future negative singular third-person)
dikilmeyeceksin (first-person future negative plural)
dikilmeyecek (future negative plural second-person)
dikilmeyeceğiz (future negative plural third-person)
dikilmeyeceksiniz (future negative)
dikilmeyecekler (future negative)
dikilmeyecekmişim (future negative past)
dikilmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
dikilmeyecekmiş (future negative singular third-person)
dikilmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
dikilmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
dikilmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
dikilmeyecektim (future inferential negative)
dikilmeyecektin (future negative second-person singular)
dikilmeyecekti (future negative singular third-person)
dikilmeyecektik (first-person future negative plural)
dikilmeyecektiniz (future negative plural second-person)
dikilmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
dikilmeyeceksem (conditional future negative)
dikilmeyeceksen (future negative second-person singular)
dikilmeyecekse (future negative singular third-person)
dikilmeyeceksek (first-person future negative plural)
dikilmeyecekseniz (future negative plural second-person)
dikilmeyeceklerse (future negative plural third-person)
dikilmemekteyim (negative progressive singular third-person)
dikilmemektesin (first-person negative plural progressive)
dikilmemekte (negative plural progressive second-person)
dikilmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
dikilmemektesiniz (negative progressive)
dikilmemekteler (negative progressive)
dikilmemekteymişim (negative past progressive)
dikilmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
dikilmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
dikilmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
dikilmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
dikilmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
dikilmemekteydim (inferential negative progressive)
dikilmemekteydin (negative progressive second-person singular)
dikilmemekteydi (negative progressive singular third-person)
dikilmemekteydik (first-person negative plural progressive)
dikilmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
dikilmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
dikilmemekteysem (conditional negative progressive)
dikilmemekteysen (negative progressive second-person singular)
dikilmemekteyse (negative progressive singular third-person)
dikilmemekteysek (first-person negative plural progressive)
dikilmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
dikilmemektelerse (negative plural progressive third-person)
dikilmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
dikilmemelisin (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeli (necessitative negative plural second-person)
dikilmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
dikilmemelisiniz (necessitative negative)
dikilmemeliler (necessitative negative)
dikilmemeliymişim (necessitative negative past)
dikilmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
dikilmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
dikilmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
dikilmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
dikilmemeliydim (inferential negative)
dikilmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
dikilmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
dikilmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
dikilmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
dikilmemeliysem (conditional negative)
dikilmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
dikilmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
dikilmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
dikilmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
dikilmedim (negative past singular third-person)
dikilmedin (first-person negative past plural)
dikilmedi (negative past plural second-person)
dikilmedik (negative past plural third-person)
dikilmediniz (negative past)
dikilmediler (negative past)
dikilmediysem (conditional negative past)
dikilmediysen (negative past second-person singular)
dikilmediyse (negative past singular third-person)
dikilmediysek (first-person negative past plural)
dikilmediyseniz (negative past plural second-person)
dikilmedilerse (negative past plural third-person)
dikilmesem (conditional negative singular third-person)
dikilmesen (conditional first-person negative plural)
dikilmese (conditional negative plural second-person)
dikilmesek (conditional negative plural third-person)
dikilmeseniz (conditional negative)
dikilmeseler (conditional negative)
dikilmeseymişim (conditional negative past)
dikilmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
dikilmeseymiş (conditional negative singular third-person)
dikilmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
dikilmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
dikilmeselermiş (conditional negative plural third-person)
dikilmeseydim (inferential negative)
dikilmeseydin (conditional negative second-person singular)
dikilmeseydi (conditional negative singular third-person)
dikilmeseydik (conditional first-person negative plural)
dikilmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
dikilmeselerdi (conditional negative plural third-person)
dikilmeyeyim (conditional negative optative singular)
dikilmeyesin (negative optative second-person singular)
dikilmeye (negative optative singular third-person)
dikilmeyelim (first-person negative optative plural)
dikilmeyesiniz (negative optative plural second-person)
dikilmeyeler (negative optative plural third-person)
dikilme (first-person imperative negative plural)
dikilmesin (imperative negative plural second-person)
dikilmeyin (imperative negative)
dikilmesinler (imperative negative)
dikilmeyiniz (imperative negative second-person singular)
dikilmeyiniz (imperative negative plural second-person)
dikilmesene (imperative negative second-person singular)
dikilmesenize (imperative negative plural second-person)
dikilmemek (imperative infinitive negative)
dikilmeme (imperative negative noun-from-verb)
dikilmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
dikilmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
dikilmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
dikilmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
dikilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dikilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dikilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dikilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dikilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dikilmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
dikilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dikilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dikilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dikilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dikilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dikilmezken (negative plural)
dikilmeyince (negative specific)
dikilmeyip (negative)
dikilmeyeli (negative)
dikilmeyesiye (negative)
dikilmedikçe (negative)
dikilmeyerek (negative plural)
dikilmeye dikilmeye (negative)
dikilmezcesine (negative)
dikilebilirim (aorist singular third-person)
dikilebilirsin (aorist first-person plural)
dikilebilir (aorist plural second-person)
dikilebiliriz (aorist plural third-person)
dikilebilirsiniz (aorist)
dikilebilirler (aorist)
dikilebilirmişim (aorist past)
dikilebilirmişsin (aorist second-person singular)
dikilebilirmiş (aorist singular third-person)
dikilebilirmişiz (aorist first-person plural)
dikilebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlermiş (aorist plural third-person)
dikilebilirdim (aorist inferential)
dikilebilirdin (aorist second-person singular)
dikilebilirdi (aorist singular third-person)
dikilebilirdik (aorist first-person plural)
dikilebilirdiniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlerdi (aorist plural third-person)
dikilebilirsem (aorist conditional)
dikilebilirsen (aorist second-person singular)
dikilebilirse (aorist singular third-person)
dikilebilirsek (aorist first-person plural)
dikilebilirseniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlerse (aorist plural third-person)
dikilebiliyorum (continuative singular third-person)
dikilebiliyorsun (continuative first-person plural)
dikilebiliyor (continuative plural second-person)
dikilebiliyoruz (continuative plural third-person)
dikilebiliyorsunuz (continuative)
dikilebiliyorlar (continuative)
dikilebiliyormuşum (continuative past)
dikilebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilebiliyormuş (continuative singular third-person)
dikilebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilebiliyordum (continuative inferential)
dikilebiliyordun (continuative second-person singular)
dikilebiliyordu (continuative singular third-person)
dikilebiliyorduk (continuative first-person plural)
dikilebiliyordunuz (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlardı (continuative plural third-person)
dikilebiliyorsam (conditional continuative)
dikilebiliyorsan (continuative second-person singular)
dikilebiliyorsa (continuative singular third-person)
dikilebiliyorsak (continuative first-person plural)
dikilebiliyorsanız (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilebilmişim (inferential singular third-person)
dikilebilmişsin (first-person inferential plural)
dikilebilmiş (inferential plural second-person)
dikilebilmişiz (inferential plural third-person)
dikilebilmişsiniz (inferential)
dikilebilmişler (inferential)
dikilebilmişmişim (inferential past)
dikilebilmişmişsin (inferential second-person singular)
dikilebilmişmiş (inferential singular third-person)
dikilebilmişmişiz (first-person inferential plural)
dikilebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlermiş (inferential plural third-person)
dikilebilmiştim (inferential)
dikilebilmiştin (inferential second-person singular)
dikilebilmişti (inferential singular third-person)
dikilebilmiştik (first-person inferential plural)
dikilebilmiştiniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlerdi (inferential plural third-person)
dikilebilmişsem (conditional)
dikilebilmişsen (inferential second-person singular)
dikilebilmişse (inferential singular third-person)
dikilebilmişsek (first-person inferential plural)
dikilebilmişseniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlerse (inferential plural third-person)
dikilebileceğim (future singular third-person)
dikilebileceksin (first-person future plural)
dikilebilecek (future plural second-person)
dikilebileceğiz (future plural third-person)
dikilebileceksiniz (future)
dikilebilecekler (future)
dikilebilecekmişim (future past)
dikilebilecekmişsin (future second-person singular)
dikilebilecekmiş (future singular third-person)
dikilebilecekmişiz (first-person future plural)
dikilebilecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilebileceklermiş (future plural third-person)
dikilebilecektim (future inferential)
dikilebilecektin (future second-person singular)
dikilebilecekti (future singular third-person)
dikilebilecektik (first-person future plural)
dikilebilecektiniz (future plural second-person)
dikilebileceklerdi (future plural third-person)
dikilebileceksem (conditional future)
dikilebileceksen (future second-person singular)
dikilebilecekse (future singular third-person)
dikilebileceksek (first-person future plural)
dikilebilecekseniz (future plural second-person)
dikilebileceklerse (future plural third-person)
dikilebilmekteyim (progressive singular third-person)
dikilebilmektesin (first-person plural progressive)
dikilebilmekte (plural progressive second-person)
dikilebilmekteyiz (plural progressive third-person)
dikilebilmektesiniz (progressive)
dikilebilmekteler (progressive)
dikilebilmekteymişim (past progressive)
dikilebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilebilmekteymiş (progressive singular third-person)
dikilebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelermiş (plural progressive third-person)
dikilebilmekteydim (inferential progressive)
dikilebilmekteydin (progressive second-person singular)
dikilebilmekteydi (progressive singular third-person)
dikilebilmekteydik (first-person plural progressive)
dikilebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelerdi (plural progressive third-person)
dikilebilmekteysem (conditional progressive)
dikilebilmekteysen (progressive second-person singular)
dikilebilmekteyse (progressive singular third-person)
dikilebilmekteysek (first-person plural progressive)
dikilebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelerse (plural progressive third-person)
dikilebilmeliyim (necessitative singular third-person)
dikilebilmelisin (first-person necessitative plural)
dikilebilmeli (necessitative plural second-person)
dikilebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilebilmelisiniz (necessitative)
dikilebilmeliler (necessitative)
dikilebilmeliymişim (necessitative past)
dikilebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilebilmeliydim (inferential)
dikilebilmeliydin (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliydi (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliydik (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilebilmeliysem (conditional)
dikilebilmeliysen (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliyse (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliysek (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilerse (necessitative plural third-person)
dikilebildim (past singular third-person)
dikilebildin (first-person past plural)
dikilebildi (past plural second-person)
dikilebildik (past plural third-person)
dikilebildiniz (past)
dikilebildiler (past)
dikilebildiysem (conditional past)
dikilebildiysen (past second-person singular)
dikilebildiyse (past singular third-person)
dikilebildiysek (first-person past plural)
dikilebildiyseniz (past plural second-person)
dikilebildilerse (past plural third-person)
dikilebilsem (conditional singular third-person)
dikilebilsen (conditional first-person plural)
dikilebilse (conditional plural second-person)
dikilebilsek (conditional plural third-person)
dikilebilseniz (conditional)
dikilebilseler (conditional)
dikilebilseymişim (conditional past)
dikilebilseymişsin (conditional second-person singular)
dikilebilseymiş (conditional singular third-person)
dikilebilseymişiz (conditional first-person plural)
dikilebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilebilselermiş (conditional plural third-person)
dikilebilseydim (inferential)
dikilebilseydin (conditional second-person singular)
dikilebilseydi (conditional singular third-person)
dikilebilseydik (conditional first-person plural)
dikilebilseydiniz (conditional plural second-person)
dikilebilselerdi (conditional plural third-person)
dikilebileyim (conditional optative singular)
dikilebilesin (optative second-person singular)
dikilebile (optative singular third-person)
dikilebilelim (first-person optative plural)
dikilebilesiniz (optative plural second-person)
dikilebileler (optative plural third-person)
dikilebil (first-person imperative plural)
dikilebilsin (imperative plural second-person)
dikilebilin (imperative)
dikilebilsinler (imperative)
dikilebiliniz (imperative second-person singular)
dikilebiliniz (imperative plural second-person)
dikilebilsene (imperative second-person singular)
dikilebilsenize (imperative plural second-person)
dikilebilmek (imperative infinitive)
dikilebilme (imperative noun-from-verb)
dikilebilen (imperative imperfective impersonal participle)
dikilebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
dikilebilecek (imperative impersonal participle prospective)
dikilebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
dikilebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
dikilebildiği (non-prospective participle singular third-person)
dikilebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
dikilebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
dikilebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
dikilebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
dikilebileceğin (participle prospective second-person singular)
dikilebileceği (participle prospective singular third-person)
dikilebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
dikilebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
dikilebilecekleri (participle plural prospective third-person)
dikilebilirken (plural)
dikilebilince (specific)
dikilebilip
dikilebileli
dikilebilesiye
dikilebildikçe
dikilebilerek (plural)
dikilebile dikilebile
dikilebilircesine
dikilemem (aorist singular third-person)
dikilemezsin (aorist first-person plural)
dikilemez (aorist plural second-person)
dikilemeyiz (aorist plural third-person)
dikilemezsiniz (aorist)
dikilemezler (aorist)
dikilemezmişim (aorist past)
dikilemezmişsin (aorist second-person singular)
dikilemezmiş (aorist singular third-person)
dikilemezmişiz (aorist first-person plural)
dikilemezmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilemezlermiş (aorist plural third-person)
dikilemezdim (aorist inferential)
dikilemezdin (aorist second-person singular)
dikilemezdi (aorist singular third-person)
dikilemezdik (aorist first-person plural)
dikilemezdiniz (aorist plural second-person)
dikilemezlerdi (aorist plural third-person)
dikilemezsem (aorist conditional)
dikilemezsen (aorist second-person singular)
dikilemezse (aorist singular third-person)
dikilemezsek (aorist first-person plural)
dikilemezseniz (aorist plural second-person)
dikilemezlerse (aorist plural third-person)
dikilemiyorum (continuative singular third-person)
dikilemiyorsun (continuative first-person plural)
dikilemiyor (continuative plural second-person)
dikilemiyoruz (continuative plural third-person)
dikilemiyorsunuz (continuative)
dikilemiyorlar (continuative)
dikilemiyormuşum (continuative past)
dikilemiyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilemiyormuş (continuative singular third-person)
dikilemiyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilemiyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilemiyordum (continuative inferential)
dikilemiyordun (continuative second-person singular)
dikilemiyordu (continuative singular third-person)
dikilemiyorduk (continuative first-person plural)
dikilemiyordunuz (continuative plural second-person)
dikilemiyorlardı (continuative plural third-person)
dikilemiyorsam (conditional continuative)
dikilemiyorsan (continuative second-person singular)
dikilemiyorsa (continuative singular third-person)
dikilemiyorsak (continuative first-person plural)
dikilemiyorsanız (continuative plural second-person)
dikilemiyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilememişim (inferential singular third-person)
dikilememişsin (first-person inferential plural)
dikilememiş (inferential plural second-person)
dikilememişiz (inferential plural third-person)
dikilememişsiniz (inferential)
dikilememişler (inferential)
dikilememişmişim (inferential past)
dikilememişmişsin (inferential second-person singular)
dikilememişmiş (inferential singular third-person)
dikilememişmişiz (first-person inferential plural)
dikilememişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilememişlermiş (inferential plural third-person)
dikilememiştim (inferential)
dikilememiştin (inferential second-person singular)
dikilememişti (inferential singular third-person)
dikilememiştik (first-person inferential plural)
dikilememiştiniz (inferential plural second-person)
dikilememişlerdi (inferential plural third-person)
dikilememişsem (conditional)
dikilememişsen (inferential second-person singular)
dikilememişse (inferential singular third-person)
dikilememişsek (first-person inferential plural)
dikilememişseniz (inferential plural second-person)
dikilememişlerse (inferential plural third-person)
dikilemeyeceğim (future singular third-person)
dikilemeyeceksin (first-person future plural)
dikilemeyecek (future plural second-person)
dikilemeyeceğiz (future plural third-person)
dikilemeyeceksiniz (future)
dikilemeyecekler (future)
dikilemeyecekmişim (future past)
dikilemeyecekmişsin (future second-person singular)
dikilemeyecekmiş (future singular third-person)
dikilemeyecekmişiz (first-person future plural)
dikilemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklermiş (future plural third-person)
dikilemeyecektim (future inferential)
dikilemeyecektin (future second-person singular)
dikilemeyecekti (future singular third-person)
dikilemeyecektik (first-person future plural)
dikilemeyecektiniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklerdi (future plural third-person)
dikilemeyeceksem (conditional future)
dikilemeyeceksen (future second-person singular)
dikilemeyecekse (future singular third-person)
dikilemeyeceksek (first-person future plural)
dikilemeyecekseniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklerse (future plural third-person)
dikilememekteyim (progressive singular third-person)
dikilememektesin (first-person plural progressive)
dikilememekte (plural progressive second-person)
dikilememekteyiz (plural progressive third-person)
dikilememektesiniz (progressive)
dikilememekteler (progressive)
dikilememekteymişim (past progressive)
dikilememekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilememekteymiş (progressive singular third-person)
dikilememekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilememektelermiş (plural progressive third-person)
dikilememekteydim (inferential progressive)
dikilememekteydin (progressive second-person singular)
dikilememekteydi (progressive singular third-person)
dikilememekteydik (first-person plural progressive)
dikilememekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilememektelerdi (plural progressive third-person)
dikilememekteysem (conditional progressive)
dikilememekteysen (progressive second-person singular)
dikilememekteyse (progressive singular third-person)
dikilememekteysek (first-person plural progressive)
dikilememekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilememektelerse (plural progressive third-person)
dikilememeliyim (necessitative singular third-person)
dikilememelisin (first-person necessitative plural)
dikilememeli (necessitative plural second-person)
dikilememeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilememelisiniz (necessitative)
dikilememeliler (necessitative)
dikilememeliymişim (necessitative past)
dikilememeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilememeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilememeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilememeliydim (inferential)
dikilememeliydin (necessitative second-person singular)
dikilememeliydi (necessitative singular third-person)
dikilememeliydik (first-person necessitative plural)
dikilememeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilememeliysem (conditional)
dikilememeliysen (necessitative second-person singular)
dikilememeliyse (necessitative singular third-person)
dikilememeliysek (first-person necessitative plural)
dikilememeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilerse (necessitative plural third-person)
dikilemedim (past singular third-person)
dikilemedin (first-person past plural)
dikilemedi (past plural second-person)
dikilemedik (past plural third-person)
dikilemediniz (past)
dikilemediler (past)
dikilemediysem (conditional past)
dikilemediysen (past second-person singular)
dikilemediyse (past singular third-person)
dikilemediysek (first-person past plural)
dikilemediyseniz (past plural second-person)
dikilemedilerse (past plural third-person)
dikilemesem (conditional singular third-person)
dikilemesen (conditional first-person plural)
dikilemese (conditional plural second-person)
dikilemesek (conditional plural third-person)
dikilemeseniz (conditional)
dikilemeseler (conditional)
dikilemeseymişim (conditional past)
dikilemeseymişsin (conditional second-person singular)
dikilemeseymiş (conditional singular third-person)
dikilemeseymişiz (conditional first-person plural)
dikilemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilemeselermiş (conditional plural third-person)
dikilemeseydim (inferential)
dikilemeseydin (conditional second-person singular)
dikilemeseydi (conditional singular third-person)
dikilemeseydik (conditional first-person plural)
dikilemeseydiniz (conditional plural second-person)
dikilemeselerdi (conditional plural third-person)
dikilemeyeyim (conditional optative singular)
dikilemeyesin (optative second-person singular)
dikilemeye (optative singular third-person)
dikilemeyelim (first-person optative plural)
dikilemeyesiniz (optative plural second-person)
dikilemeyeler (optative plural third-person)
dikileme (first-person imperative plural)
dikilemesin (imperative plural second-person)
dikilemeyin (imperative)
dikilemesinler (imperative)
dikilemeyiniz (imperative second-person singular)
dikilemeyiniz (imperative plural second-person)
dikilemesene (imperative second-person singular)
dikilemesenize (imperative plural second-person)
dikilememek (imperative infinitive)
dikilememe (imperative noun-from-verb)
dikilemeyen (imperative imperfective impersonal participle)
dikilememiş (imperative impersonal participle perfective)
dikilemeyecek (imperative impersonal participle prospective)
dikilemediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
dikilemediğin (non-prospective participle second-person singular)
dikilemediği (non-prospective participle singular third-person)
dikilemediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
dikilemediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
dikilemedikleri (non-prospective participle plural third-person)
dikilemeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
dikilemeyeceğin (participle prospective second-person singular)
dikilemeyeceği (participle prospective singular third-person)
dikilemeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
dikilemeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
dikilemeyecekleri (participle plural prospective third-person)
dikilemezken (plural)
dikilemeyince (specific)
dikilemeyip
dikilemeyeli
dikilemeyesiye
dikilemedikçe
dikilemeyerek (plural)
dikilemeye dikilemeye
dikilemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish دیكلمك (dikilmek, “to be sewed or stitched, to be planted, to be erected, for the eyes to become fixed upon an object, for a drink to be wholly drunk up”), from Ottoman Turkish دیكمك (dikmek, “to sew, to stitch, to plant, to stick a thing into a thing, to fix the eyes on an object, to drink off”), from Proto-Turkic *tik- (“to plant vertically”).

der

(intransitive, physiology) (for some parts of the body) To become rigid and erect as a result of being engorged with blood.


okunuş

head

okunuş (definite accusative okunuşu, plural okunuşlar)

okunuşu (accusative definite)
okunuşlar (plural)
okunuş (nominative singular)
okunuşlar (nominative plural)
okunuşu (accusative definite singular)
okunuşları (accusative definite plural)
okunuşa (dative singular)
okunuşlara (dative plural)
okunuşta (locative singular)
okunuşlarda (locative plural)
okunuştan (ablative singular)
okunuşlardan (ablative plural)
okunuşun (genitive singular)
okunuşların (genitive plural)
okunuşum (first-person nominative singular)
okunuşlarım (first-person nominative singular)
okunuşun (nominative second-person singular)
okunuşların (nominative second-person singular)
okunuşu (nominative singular third-person)
okunuşları (nominative singular third-person)
okunuşumuz (first-person nominative plural)
okunuşlarımız (first-person nominative plural)
okunuşunuz (nominative plural second-person)
okunuşlarınız (nominative plural second-person)
okunuşları (nominative plural third-person)
okunuşumu (accusative definite first-person singular)
okunuşlarımı (accusative definite first-person singular)
okunuşunu (accusative definite second-person singular)
okunuşlarını (accusative definite second-person singular)
okunuşunu (accusative definite singular third-person)
okunuşlarını (accusative definite singular third-person)
okunuşumuzu (accusative definite first-person plural)
okunuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
okunuşunuzu (accusative definite plural second-person)
okunuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
okunuşlarını (accusative definite plural third-person)
okunuşuma (dative first-person singular)
okunuşlarıma (dative first-person singular)
okunuşuna (dative second-person singular)
okunuşlarına (dative second-person singular)
okunuşuna (dative singular third-person)
okunuşlarına (dative singular third-person)
okunuşumuza (dative first-person plural)
okunuşlarımıza (dative first-person plural)
okunuşunuza (dative plural second-person)
okunuşlarınıza (dative plural second-person)
okunuşlarına (dative plural third-person)
okunuşumda (first-person locative singular)
okunuşlarımda (first-person locative singular)
okunuşunda (locative second-person singular)
okunuşlarında (locative second-person singular)
okunuşunda (locative singular third-person)
okunuşlarında (locative singular third-person)
okunuşumuzda (first-person locative plural)
okunuşlarımızda (first-person locative plural)
okunuşunuzda (locative plural second-person)
okunuşlarınızda (locative plural second-person)
okunuşlarında (locative plural third-person)
okunuşumdan (ablative first-person singular)
okunuşlarımdan (ablative first-person singular)
okunuşundan (ablative second-person singular)
okunuşlarından (ablative second-person singular)
okunuşundan (ablative singular third-person)
okunuşlarından (ablative singular third-person)
okunuşumuzdan (ablative first-person plural)
okunuşlarımızdan (ablative first-person plural)
okunuşunuzdan (ablative plural second-person)
okunuşlarınızdan (ablative plural second-person)
okunuşlarından (ablative plural third-person)
okunuşumun (first-person genitive singular)
okunuşlarımın (first-person genitive singular)
okunuşunun (genitive second-person singular)
okunuşlarının (genitive second-person singular)
okunuşunun (genitive singular third-person)
okunuşlarının (genitive singular third-person)
okunuşumuzun (first-person genitive plural)
okunuşlarımızın (first-person genitive plural)
okunuşunuzun (genitive plural second-person)
okunuşlarınızın (genitive plural second-person)
okunuşlarının (genitive plural third-person)

okunmak (“to be read”) + -iş (“noun forming suffix”)


sayma

head

sayma (definite accusative saymayı, plural saymalar)

saymayı (accusative definite)
saymalar (plural)


edilgen

edilgen (definite accusative edilgeni, plural edilgenler)

edilgeni (accusative definite)
edilgenler (plural)
edilgen (nominative singular)
edilgenler (nominative plural)
edilgeni (accusative definite singular)
edilgenleri (accusative definite plural)
edilgene (dative singular)
edilgenlere (dative plural)
edilgende (locative singular)
edilgenlerde (locative plural)
edilgenden (ablative singular)
edilgenlerden (ablative plural)
edilgenin (genitive singular)
edilgenlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ایتمك (itmek, etmek, “to do, to make, to amount to”), from Proto-Turkic *ēt- (“to organize, to make”), morphologically et- + -il + -gen.


iptidai

iptidaiyim (first-person present singular)
iptidai miyim? (first-person present singular)
iptidaisin (present second-person singular)
iptidai misin? (present second-person singular)
iptidai (present singular third-person)
iptidaidir (present singular third-person)
iptidai mi? (present singular third-person)
iptidaiyiz (first-person plural present)
iptidai miyiz? (first-person plural present)
iptidaisiniz (plural present second-person)
iptidai misiniz? (plural present second-person)
iptidai (plural present third-person)
iptidailer (plural present third-person)
iptidai mi? (plural present third-person)
iptidailer mi? (plural present third-person)
iptidaiydim (first-person past singular)
iptidai miydim? (first-person past singular)
iptidaiydin (past second-person singular)
iptidai miydin? (past second-person singular)
iptidaiydi (past singular third-person)
iptidai miydi? (past singular third-person)
iptidaiydik (first-person past plural)
iptidai miydik? (first-person past plural)
iptidaiydiniz (past plural second-person)
iptidai miydiniz? (past plural second-person)
iptidaiydiler (past plural third-person)
iptidai miydiler? (past plural third-person)
iptidaiymişim (first-person past singular)
iptidai miymişim? (first-person past singular)
iptidaiymişsin (past second-person singular)
iptidai miymişsin? (past second-person singular)
iptidaiymiş (past singular third-person)
iptidai miymiş? (past singular third-person)
iptidaiymişiz (first-person past plural)
iptidai miymişiz? (first-person past plural)
iptidaiymişsiniz (past plural second-person)
iptidai miymişsiniz? (past plural second-person)
iptidaiymişler (past plural third-person)
iptidai miymişler? (past plural third-person)
iptidaiysem (conditional first-person singular)
iptidai miysem? (conditional first-person singular)
iptidaiysen (conditional second-person singular)
iptidai miysen? (conditional second-person singular)
iptidaiyse (conditional singular third-person)
iptidai miyse? (conditional singular third-person)
iptidaiysek (conditional first-person plural)
iptidai miysek? (conditional first-person plural)
iptidaiyseniz (conditional plural second-person)
iptidai miyseniz? (conditional plural second-person)
iptidaiyseler (conditional plural third-person)
iptidai miyseler? (conditional plural third-person)
ibtidaî (alternative)
iptidaî (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish ابتدائی (ibtidāi, “primitive, fundamental, preparatory”), from Arabic اِبْتِدَائِيّ (ibtidāʔiyy, “initial, primary, elementary”), from اِبْتِدَاء (ibtidāʔ, “beginning”), verbal noun of اِبْتَدَأَ (ibtadaʔa, “to begin, to commence”).

der

اِبْتِدَائِيّ

(philosophy, archaic) primitive, primordial


çıkarma

head

çıkarma (definite accusative çıkarmayı, plural çıkarmalar)

çıkarmayı (accusative definite)
çıkarmalar (plural)

From Ottoman Turkish چیقارمه, چقارمه (çıkarma).


mafsal

mafsal (definite accusative mafsalı, plural mafsallar)

mafsalı (accusative definite)
mafsallar (plural)
mafsal (nominative singular)
mafsallar (nominative plural)
mafsalı (accusative definite singular)
mafsalları (accusative definite plural)
mafsala (dative singular)
mafsallara (dative plural)
mafsalda (locative singular)
mafsallarda (locative plural)
mafsaldan (ablative singular)
mafsallardan (ablative plural)
mafsalın (genitive singular)
mafsalların (genitive plural)
mafsalım (first-person nominative singular)
mafsallarım (first-person nominative singular)
mafsalın (nominative second-person singular)
mafsalların (nominative second-person singular)
mafsalı (nominative singular third-person)
mafsalları (nominative singular third-person)
mafsalımız (first-person nominative plural)
mafsallarımız (first-person nominative plural)
mafsalınız (nominative plural second-person)
mafsallarınız (nominative plural second-person)
mafsalları (nominative plural third-person)
mafsalımı (accusative definite first-person singular)
mafsallarımı (accusative definite first-person singular)
mafsalını (accusative definite second-person singular)
mafsallarını (accusative definite second-person singular)
mafsalını (accusative definite singular third-person)
mafsallarını (accusative definite singular third-person)
mafsalımızı (accusative definite first-person plural)
mafsallarımızı (accusative definite first-person plural)
mafsalınızı (accusative definite plural second-person)
mafsallarınızı (accusative definite plural second-person)
mafsallarını (accusative definite plural third-person)
mafsalıma (dative first-person singular)
mafsallarıma (dative first-person singular)
mafsalına (dative second-person singular)
mafsallarına (dative second-person singular)
mafsalına (dative singular third-person)
mafsallarına (dative singular third-person)
mafsalımıza (dative first-person plural)
mafsallarımıza (dative first-person plural)
mafsalınıza (dative plural second-person)
mafsallarınıza (dative plural second-person)
mafsallarına (dative plural third-person)
mafsalımda (first-person locative singular)
mafsallarımda (first-person locative singular)
mafsalında (locative second-person singular)
mafsallarında (locative second-person singular)
mafsalında (locative singular third-person)
mafsallarında (locative singular third-person)
mafsalımızda (first-person locative plural)
mafsallarımızda (first-person locative plural)
mafsalınızda (locative plural second-person)
mafsallarınızda (locative plural second-person)
mafsallarında (locative plural third-person)
mafsalımdan (ablative first-person singular)
mafsallarımdan (ablative first-person singular)
mafsalından (ablative second-person singular)
mafsallarından (ablative second-person singular)
mafsalından (ablative singular third-person)
mafsallarından (ablative singular third-person)
mafsalımızdan (ablative first-person plural)
mafsallarımızdan (ablative first-person plural)
mafsalınızdan (ablative plural second-person)
mafsallarınızdan (ablative plural second-person)
mafsallarından (ablative plural third-person)
mafsalımın (first-person genitive singular)
mafsallarımın (first-person genitive singular)
mafsalının (genitive second-person singular)
mafsallarının (genitive second-person singular)
mafsalının (genitive singular third-person)
mafsallarının (genitive singular third-person)
mafsalımızın (first-person genitive plural)
mafsallarımızın (first-person genitive plural)
mafsalınızın (genitive plural second-person)
mafsallarınızın (genitive plural second-person)
mafsallarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مفصل (mafsal), itself from Arabic مَفْصِل (mafṣil, “knuckle; joint”).

der

(anatomy) joint, articulation, any part of the body where two bones join


myokardit

head

myokardit (definite accusative myokarditi, plural myokarditler)

myokarditi (accusative definite)
myokarditler (plural)


balanit

balanit (definite accusative balaniti, plural balanitler)

balaniti (accusative definite)
balanitler (plural)


balanopostit

balanopostit (definite accusative balanopostiti, plural balanopostitler)

balanopostiti (accusative definite)
balanopostitler (plural)


prostatit

prostatit (definite accusative prostatiti, plural prostatitler)

prostatiti (accusative definite)
prostatitler (plural)


epididimit

epididimit (definite accusative epididimiti, plural epididimitler)

epididimiti (accusative definite)
epididimitler (plural)


rinit

rinit (definite accusative riniti, plural rinitler)

riniti (accusative definite)
rinitler (plural)


peritonit

peritonit (definite accusative peritoniti, plural peritonitler)

peritoniti (accusative definite)
peritonitler (plural)

From Ottoman Turkish پریتونیت (peritonit), from French péritonite.


sinüzit

sinüzit (definite accusative sinüziti, plural sinüzitler)

sinüziti (accusative definite)
sinüzitler (plural)


yokluk

yokluk (definite accusative yokluğu, plural yokluklar)

yokluğu (accusative definite)
yokluklar (plural)
yokluk (nominative singular)
yokluklar (nominative plural)
yokluğu (accusative definite singular)
yoklukları (accusative definite plural)
yokluğa (dative singular)
yokluklara (dative plural)
yoklukta (locative singular)
yokluklarda (locative plural)
yokluktan (ablative singular)
yokluklardan (ablative plural)
yokluğun (genitive singular)
yoklukların (genitive plural)
yokluğum (first-person nominative singular)
yokluklarım (first-person nominative singular)
yokluğun (nominative second-person singular)
yoklukların (nominative second-person singular)
yokluğu (nominative singular third-person)
yoklukları (nominative singular third-person)
yokluğumuz (first-person nominative plural)
yokluklarımız (first-person nominative plural)
yokluğunuz (nominative plural second-person)
yokluklarınız (nominative plural second-person)
yoklukları (nominative plural third-person)
yokluğumu (accusative definite first-person singular)
yokluklarımı (accusative definite first-person singular)
yokluğunu (accusative definite second-person singular)
yokluklarını (accusative definite second-person singular)
yokluğunu (accusative definite singular third-person)
yokluklarını (accusative definite singular third-person)
yokluğumuzu (accusative definite first-person plural)
yokluklarımızı (accusative definite first-person plural)
yokluğunuzu (accusative definite plural second-person)
yokluklarınızı (accusative definite plural second-person)
yokluklarını (accusative definite plural third-person)
yokluğuma (dative first-person singular)
yokluklarıma (dative first-person singular)
yokluğuna (dative second-person singular)
yokluklarına (dative second-person singular)
yokluğuna (dative singular third-person)
yokluklarına (dative singular third-person)
yokluğumuza (dative first-person plural)
yokluklarımıza (dative first-person plural)
yokluğunuza (dative plural second-person)
yokluklarınıza (dative plural second-person)
yokluklarına (dative plural third-person)
yokluğumda (first-person locative singular)
yokluklarımda (first-person locative singular)
yokluğunda (locative second-person singular)
yokluklarında (locative second-person singular)
yokluğunda (locative singular third-person)
yokluklarında (locative singular third-person)
yokluğumuzda (first-person locative plural)
yokluklarımızda (first-person locative plural)
yokluğunuzda (locative plural second-person)
yokluklarınızda (locative plural second-person)
yokluklarında (locative plural third-person)
yokluğumdan (ablative first-person singular)
yokluklarımdan (ablative first-person singular)
yokluğundan (ablative second-person singular)
yokluklarından (ablative second-person singular)
yokluğundan (ablative singular third-person)
yokluklarından (ablative singular third-person)
yokluğumuzdan (ablative first-person plural)
yokluklarımızdan (ablative first-person plural)
yokluğunuzdan (ablative plural second-person)
yokluklarınızdan (ablative plural second-person)
yokluklarından (ablative plural third-person)
yokluğumun (first-person genitive singular)
yokluklarımın (first-person genitive singular)
yokluğunun (genitive second-person singular)
yokluklarının (genitive second-person singular)
yokluğunun (genitive singular third-person)
yokluklarının (genitive singular third-person)
yokluğumuzun (first-person genitive plural)
yokluklarımızın (first-person genitive plural)
yokluğunuzun (genitive plural second-person)
yokluklarınızın (genitive plural second-person)
yokluklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یوقلق (yoḳluḳ, “absence, non-existence, lack”), from Ottoman Turkish یوق (yoḳ, “absent, not present, non-existent”), from Proto-Turkic *yōk (“is not, there is not”), morphologically yok + -luk.
Cognates
Azerbaijani yoxluq
Bashkir юҡлыҡ (yuqlıq)
Crimean Tatar yoqluq
Gagauz yokluk
Karakhanid یُوقلُقْ (yoqluq)
Kazakh жоқлық (joqlyq)
Kumyk ёкълукъ (yoqluq)
Kyrgyz жоктугу (joktugu)
Tatar юклык (yuklıq)
Turkmen ýokluk
Uyghur يوقلۇق (yoqluq)
Uzbek yoʻqlik

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">yoxluq</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">юҡлыҡ</i> (yuqlıq)

Crimean Tatar <i class="Latn mention" lang="crh">yoqluq</i>

Karakhanid <i class="Arab mention" lang="xqa">یُوقلُقْ</i> (yoqluq)

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">жоқлық</i> (joqlyq)

Kumyk <i class="Cyrl mention" lang="kum">ёкълукъ</i> (yoqluq)

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">жоктугу</i> (joktugu)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">ýokluk</i>

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">yoʻqlik</i>

Tatar <i class="Cyrl mention" lang="tt">юклык</i> (yuklıq)

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">يوقلۇق</i> (yoqluq)

Gagauz <i class="Latn mention" lang="gag">yokluk</i>


tasfiye

head

tasfiye (definite accusative tasfiyeyi, plural tasfiyeler)

tasfiyeyi (accusative definite)
tasfiyeler (plural)
tasfiye (nominative singular)
tasfiyeler (nominative plural)
tasfiyeyi (accusative definite singular)
tasfiyeleri (accusative definite plural)
tasfiyeye (dative singular)
tasfiyelere (dative plural)
tasfiyede (locative singular)
tasfiyelerde (locative plural)
tasfiyeden (ablative singular)
tasfiyelerden (ablative plural)
tasfiyenin (genitive singular)
tasfiyelerin (genitive plural)
tasfiyem (first-person nominative singular)
tasfiyelerim (first-person nominative singular)
tasfiyen (nominative second-person singular)
tasfiyelerin (nominative second-person singular)
tasfiyesi (nominative singular third-person)
tasfiyeleri (nominative singular third-person)
tasfiyemiz (first-person nominative plural)
tasfiyelerimiz (first-person nominative plural)
tasfiyeniz (nominative plural second-person)
tasfiyeleriniz (nominative plural second-person)
tasfiyeleri (nominative plural third-person)
tasfiyemi (accusative definite first-person singular)
tasfiyelerimi (accusative definite first-person singular)
tasfiyeni (accusative definite second-person singular)
tasfiyelerini (accusative definite second-person singular)
tasfiyesini (accusative definite singular third-person)
tasfiyelerini (accusative definite singular third-person)
tasfiyemizi (accusative definite first-person plural)
tasfiyelerimizi (accusative definite first-person plural)
tasfiyenizi (accusative definite plural second-person)
tasfiyelerinizi (accusative definite plural second-person)
tasfiyelerini (accusative definite plural third-person)
tasfiyeme (dative first-person singular)
tasfiyelerime (dative first-person singular)
tasfiyene (dative second-person singular)
tasfiyelerine (dative second-person singular)
tasfiyesine (dative singular third-person)
tasfiyelerine (dative singular third-person)
tasfiyemize (dative first-person plural)
tasfiyelerimize (dative first-person plural)
tasfiyenize (dative plural second-person)
tasfiyelerinize (dative plural second-person)
tasfiyelerine (dative plural third-person)
tasfiyemde (first-person locative singular)
tasfiyelerimde (first-person locative singular)
tasfiyende (locative second-person singular)
tasfiyelerinde (locative second-person singular)
tasfiyesinde (locative singular third-person)
tasfiyelerinde (locative singular third-person)
tasfiyemizde (first-person locative plural)
tasfiyelerimizde (first-person locative plural)
tasfiyenizde (locative plural second-person)
tasfiyelerinizde (locative plural second-person)
tasfiyelerinde (locative plural third-person)
tasfiyemden (ablative first-person singular)
tasfiyelerimden (ablative first-person singular)
tasfiyenden (ablative second-person singular)
tasfiyelerinden (ablative second-person singular)
tasfiyesinden (ablative singular third-person)
tasfiyelerinden (ablative singular third-person)
tasfiyemizden (ablative first-person plural)
tasfiyelerimizden (ablative first-person plural)
tasfiyenizden (ablative plural second-person)
tasfiyelerinizden (ablative plural second-person)
tasfiyelerinden (ablative plural third-person)
tasfiyemin (first-person genitive singular)
tasfiyelerimin (first-person genitive singular)
tasfiyenin (genitive second-person singular)
tasfiyelerinin (genitive second-person singular)
tasfiyesinin (genitive singular third-person)
tasfiyelerinin (genitive singular third-person)
tasfiyemizin (first-person genitive plural)
tasfiyelerimizin (first-person genitive plural)
tasfiyenizin (genitive plural second-person)
tasfiyelerinizin (genitive plural second-person)
tasfiyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تصفیه (taṣfiye, “a clearing, clarifying a liquid, a purifying from alloy or admixture, a cleaning or polishing, a making the heart or mind free from evil thoughts or intentions”), from Arabic تَصْفِيَة (taṣfiya, “clarifying, purifying”), verbal noun of صَفَا (ṣafā, “to be pure, to be clear, to be pure of heart”).


terkip

head

terkip (definite accusative terkibi, plural terkipler)

terkibi (accusative definite)
terkipler (plural)
terkip (nominative singular)
terkipler (nominative plural)
terkibi (accusative definite singular)
terkipleri (accusative definite plural)
terkibe (dative singular)
terkiplere (dative plural)
terkipte (locative singular)
terkiplerde (locative plural)
terkipten (ablative singular)
terkiplerden (ablative plural)
terkibin (genitive singular)
terkiplerin (genitive plural)
terkibim (first-person nominative singular)
terkiplerim (first-person nominative singular)
terkibin (nominative second-person singular)
terkiplerin (nominative second-person singular)
terkibi (nominative singular third-person)
terkipleri (nominative singular third-person)
terkibimiz (first-person nominative plural)
terkiplerimiz (first-person nominative plural)
terkibiniz (nominative plural second-person)
terkipleriniz (nominative plural second-person)
terkipleri (nominative plural third-person)
terkibimi (accusative definite first-person singular)
terkiplerimi (accusative definite first-person singular)
terkibini (accusative definite second-person singular)
terkiplerini (accusative definite second-person singular)
terkibini (accusative definite singular third-person)
terkiplerini (accusative definite singular third-person)
terkibimizi (accusative definite first-person plural)
terkiplerimizi (accusative definite first-person plural)
terkibinizi (accusative definite plural second-person)
terkiplerinizi (accusative definite plural second-person)
terkiplerini (accusative definite plural third-person)
terkibime (dative first-person singular)
terkiplerime (dative first-person singular)
terkibine (dative second-person singular)
terkiplerine (dative second-person singular)
terkibine (dative singular third-person)
terkiplerine (dative singular third-person)
terkibimize (dative first-person plural)
terkiplerimize (dative first-person plural)
terkibinize (dative plural second-person)
terkiplerinize (dative plural second-person)
terkiplerine (dative plural third-person)
terkibimde (first-person locative singular)
terkiplerimde (first-person locative singular)
terkibinde (locative second-person singular)
terkiplerinde (locative second-person singular)
terkibinde (locative singular third-person)
terkiplerinde (locative singular third-person)
terkibimizde (first-person locative plural)
terkiplerimizde (first-person locative plural)
terkibinizde (locative plural second-person)
terkiplerinizde (locative plural second-person)
terkiplerinde (locative plural third-person)
terkibimden (ablative first-person singular)
terkiplerimden (ablative first-person singular)
terkibinden (ablative second-person singular)
terkiplerinden (ablative second-person singular)
terkibinden (ablative singular third-person)
terkiplerinden (ablative singular third-person)
terkibimizden (ablative first-person plural)
terkiplerimizden (ablative first-person plural)
terkibinizden (ablative plural second-person)
terkiplerinizden (ablative plural second-person)
terkiplerinden (ablative plural third-person)
terkibimin (first-person genitive singular)
terkiplerimin (first-person genitive singular)
terkibinin (genitive second-person singular)
terkiplerinin (genitive second-person singular)
terkibinin (genitive singular third-person)
terkiplerinin (genitive singular third-person)
terkibimizin (first-person genitive plural)
terkiplerimizin (first-person genitive plural)
terkibinizin (genitive plural second-person)
terkiplerinizin (genitive plural second-person)
terkiplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تركیب (terkib, “a mounting, a furnishing with arms and a mount, a joining or compounding together, a composite whole, compound, mixture”), from Arabic تَرْكِيب (tarkīb, “installation, putting up”), verbal noun of رَكَّبَ (rakkaba, “to assemble, to compose, to combine”).

der

(grammar, dated) A compound term, a noun phrase.


dâhiliye

head

dâhiliye (definite accusative dâhiliyeyi, plural dâhiliyeler)

dâhiliyeyi (accusative definite)
dâhiliyeler (plural)
dâhiliye (nominative singular)
dâhiliyeler (nominative plural)
dâhiliyeyi (accusative definite singular)
dâhiliyeleri (accusative definite plural)
dâhiliyeye (dative singular)
dâhiliyelere (dative plural)
dâhiliyede (locative singular)
dâhiliyelerde (locative plural)
dâhiliyeden (ablative singular)
dâhiliyelerden (ablative plural)
dâhiliyenin (genitive singular)
dâhiliyelerin (genitive plural)
dâhiliyem (first-person nominative singular)
dâhiliyelerim (first-person nominative singular)
dâhiliyen (nominative second-person singular)
dâhiliyelerin (nominative second-person singular)
dâhiliyesi (nominative singular third-person)
dâhiliyeleri (nominative singular third-person)
dâhiliyemiz (first-person nominative plural)
dâhiliyelerimiz (first-person nominative plural)
dâhiliyeniz (nominative plural second-person)
dâhiliyeleriniz (nominative plural second-person)
dâhiliyeleri (nominative plural third-person)
dâhiliyemi (accusative definite first-person singular)
dâhiliyelerimi (accusative definite first-person singular)
dâhiliyeni (accusative definite second-person singular)
dâhiliyelerini (accusative definite second-person singular)
dâhiliyesini (accusative definite singular third-person)
dâhiliyelerini (accusative definite singular third-person)
dâhiliyemizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliyelerimizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliyenizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliyelerinizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliyelerini (accusative definite plural third-person)
dâhiliyeme (dative first-person singular)
dâhiliyelerime (dative first-person singular)
dâhiliyene (dative second-person singular)
dâhiliyelerine (dative second-person singular)
dâhiliyesine (dative singular third-person)
dâhiliyelerine (dative singular third-person)
dâhiliyemize (dative first-person plural)
dâhiliyelerimize (dative first-person plural)
dâhiliyenize (dative plural second-person)
dâhiliyelerinize (dative plural second-person)
dâhiliyelerine (dative plural third-person)
dâhiliyemde (first-person locative singular)
dâhiliyelerimde (first-person locative singular)
dâhiliyende (locative second-person singular)
dâhiliyelerinde (locative second-person singular)
dâhiliyesinde (locative singular third-person)
dâhiliyelerinde (locative singular third-person)
dâhiliyemizde (first-person locative plural)
dâhiliyelerimizde (first-person locative plural)
dâhiliyenizde (locative plural second-person)
dâhiliyelerinizde (locative plural second-person)
dâhiliyelerinde (locative plural third-person)
dâhiliyemden (ablative first-person singular)
dâhiliyelerimden (ablative first-person singular)
dâhiliyenden (ablative second-person singular)
dâhiliyelerinden (ablative second-person singular)
dâhiliyesinden (ablative singular third-person)
dâhiliyelerinden (ablative singular third-person)
dâhiliyemizden (ablative first-person plural)
dâhiliyelerimizden (ablative first-person plural)
dâhiliyenizden (ablative plural second-person)
dâhiliyelerinizden (ablative plural second-person)
dâhiliyelerinden (ablative plural third-person)
dâhiliyemin (first-person genitive singular)
dâhiliyelerimin (first-person genitive singular)
dâhiliyenin (genitive second-person singular)
dâhiliyelerinin (genitive second-person singular)
dâhiliyesinin (genitive singular third-person)
dâhiliyelerinin (genitive singular third-person)
dâhiliyemizin (first-person genitive plural)
dâhiliyelerimizin (first-person genitive plural)
dâhiliyenizin (genitive plural second-person)
dâhiliyelerinizin (genitive plural second-person)
dâhiliyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish داخلیه (dahiliyye, “interior”), from Arabic دَاخِلِيَّة (dāḵiliyya), from دَاخِل (dāḵil) + ـِيَّة (-iyya), active participle of دَخَلَ (daḵala, “to enter, to go in”).

com

دَاخِل (dāḵil) + ـِيَّة (-iyya)


antijen

head

antijen (definite accusative antijeni, plural antijenler)

antijeni (accusative definite)
antijenler (plural)
antijen (nominative singular)
antijenler (nominative plural)
antijeni (accusative definite singular)
antijenleri (accusative definite plural)
antijene (dative singular)
antijenlere (dative plural)
antijende (locative singular)
antijenlerde (locative plural)
antijenden (ablative singular)
antijenlerden (ablative plural)
antijenin (genitive singular)
antijenlerin (genitive plural)


zekâ bölümü

zekâ bölümü (definite accusative zekâ bölümünü, plural zekâ bölümleri)

zekâ bölümünü (accusative definite)
zekâ bölümleri (plural)
zekâ bölümü (nominative singular)
zekâ bölümleri (nominative plural)
zekâ bölümünü (accusative definite singular)
zekâ bölümlerini (accusative definite plural)
zekâ bölümüne (dative singular)
zekâ bölümlerine (dative plural)
zekâ bölümünde (locative singular)
zekâ bölümlerinde (locative plural)
zekâ bölümünden (ablative singular)
zekâ bölümlerinden (ablative plural)
zekâ bölümünün (genitive singular)
zekâ bölümlerinin (genitive plural)

Calque of English intelligence quotient, compound of zekâ (“intelligence”) + bölüm (“(result of) division, section”) + -ü (possessive suffix).

com+

intelligence quotient
intelligence quotient


retinit

head

retinit (definite accusative retiniti, plural retinitler)

retiniti (accusative definite)
retinitler (plural)


siroz

siroz (definite accusative sirozu, plural sirozlar)

sirozu (accusative definite)
sirozlar (plural)


rinofarenjit

rinofarenjit (definite accusative rinofarenjiti, plural rinofarenjitler)

rinofarenjiti (accusative definite)
rinofarenjitler (plural)

Borrowed from French rhinopharyngite. By surface analysis, rino- (“rhino-”) + farenjit (“pharyngitis”).


trakeit

head

trakeit (definite accusative trakeiti, plural trakeitler)

trakeiti (accusative definite)
trakeitler (plural)


belirti

belirti (definite accusative belirtiyi, plural belirtiler)

belirtiyi (accusative definite)
belirtiler (plural)


mahıv

mahıv (definite accusative mahvı, plural mahıvlar)

mahvı (accusative definite)
mahıvlar (plural)
mahıv (nominative singular)
mahıvlar (nominative plural)
mahvı (accusative definite singular)
mahıvları (accusative definite plural)
mahva (dative singular)
mahıvlara (dative plural)
mahıvda (locative singular)
mahıvlarda (locative plural)
mahıvdan (ablative singular)
mahıvlardan (ablative plural)
mahvın (genitive singular)
mahıvların (genitive plural)
mahvım (first-person nominative singular)
mahıvlarım (first-person nominative singular)
mahvın (nominative second-person singular)
mahıvların (nominative second-person singular)
mahvı (nominative singular third-person)
mahıvları (nominative singular third-person)
mahvımız (first-person nominative plural)
mahıvlarımız (first-person nominative plural)
mahvınız (nominative plural second-person)
mahıvlarınız (nominative plural second-person)
mahıvları (nominative plural third-person)
mahvımı (accusative definite first-person singular)
mahıvlarımı (accusative definite first-person singular)
mahvını (accusative definite second-person singular)
mahıvlarını (accusative definite second-person singular)
mahvını (accusative definite singular third-person)
mahıvlarını (accusative definite singular third-person)
mahvımızı (accusative definite first-person plural)
mahıvlarımızı (accusative definite first-person plural)
mahvınızı (accusative definite plural second-person)
mahıvlarınızı (accusative definite plural second-person)
mahıvlarını (accusative definite plural third-person)
mahvıma (dative first-person singular)
mahıvlarıma (dative first-person singular)
mahvına (dative second-person singular)
mahıvlarına (dative second-person singular)
mahvına (dative singular third-person)
mahıvlarına (dative singular third-person)
mahvımıza (dative first-person plural)
mahıvlarımıza (dative first-person plural)
mahvınıza (dative plural second-person)
mahıvlarınıza (dative plural second-person)
mahıvlarına (dative plural third-person)
mahvımda (first-person locative singular)
mahıvlarımda (first-person locative singular)
mahvında (locative second-person singular)
mahıvlarında (locative second-person singular)
mahvında (locative singular third-person)
mahıvlarında (locative singular third-person)
mahvımızda (first-person locative plural)
mahıvlarımızda (first-person locative plural)
mahvınızda (locative plural second-person)
mahıvlarınızda (locative plural second-person)
mahıvlarında (locative plural third-person)
mahvımdan (ablative first-person singular)
mahıvlarımdan (ablative first-person singular)
mahvından (ablative second-person singular)
mahıvlarından (ablative second-person singular)
mahvından (ablative singular third-person)
mahıvlarından (ablative singular third-person)
mahvımızdan (ablative first-person plural)
mahıvlarımızdan (ablative first-person plural)
mahvınızdan (ablative plural second-person)
mahıvlarınızdan (ablative plural second-person)
mahıvlarından (ablative plural third-person)
mahvımın (first-person genitive singular)
mahıvlarımın (first-person genitive singular)
mahvının (genitive second-person singular)
mahıvlarının (genitive second-person singular)
mahvının (genitive singular third-person)
mahıvlarının (genitive singular third-person)
mahvımızın (first-person genitive plural)
mahıvlarımızın (first-person genitive plural)
mahvınızın (genitive plural second-person)
mahıvlarınızın (genitive plural second-person)
mahıvlarının (genitive plural third-person)
mahv (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish محو (maḥv, “a causing not to exist, an annihilating”), from Arabic مَحْو (maḥw) verbal noun of مَحَا (maḥā, “to erase, to destroy”).

inh+

(Islam, Sufism) Being freed from mortal imperfections and weaknesses.


kullanıcı ismi

head

kullanıcı ismi (definite accusative kullanıcı ismini, plural kullanıcı isimleri)

kullanıcı ismini (accusative definite)
kullanıcı isimleri (plural)
kullanıcı ismi (nominative singular)
kullanıcı isimleri (nominative plural)
kullanıcı ismini (accusative definite singular)
kullanıcı isimlerini (accusative definite plural)
kullanıcı ismine (dative singular)
kullanıcı isimlerine (dative plural)
kullanıcı isminde (locative singular)
kullanıcı isimlerinde (locative plural)
kullanıcı isminden (ablative singular)
kullanıcı isimlerinden (ablative plural)
kullanıcı isminin (genitive singular)
kullanıcı isimlerinin (genitive plural)

From kullanıcı (“user”) + isim (“name”).


koşa

From Turkish koşam. Cognate to Azerbaijani qoşam.

(anatomy, dialectal, Rize, Maçka, Trabzon) palm


Uluslararası Fonetik Alfabesi

Uluslararası Fonetik Alfabesi (definite accusative Uluslararası Fonetik Alfabesiyi, plural Uluslararası Fonetik Alfabesiler)

Uluslararası Fonetik Alfabesiyi (accusative definite)
Uluslararası Fonetik Alfabesiler (plural)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet


vajinoplasti

vajinoplasti (definite accusative vajinoplastiyi, plural vajinoplastiler)

vajinoplastiyi (accusative definite)
vajinoplastiler (plural)
vajinoplasti (nominative singular)
vajinoplastiler (nominative plural)
vajinoplastiyi (accusative definite singular)
vajinoplastileri (accusative definite plural)
vajinoplastiye (dative singular)
vajinoplastilere (dative plural)
vajinoplastide (locative singular)
vajinoplastilerde (locative plural)
vajinoplastiden (ablative singular)
vajinoplastilerden (ablative plural)
vajinoplastinin (genitive singular)
vajinoplastilerin (genitive plural)
vajinoplastim (first-person nominative singular)
vajinoplastilerim (first-person nominative singular)
vajinoplastin (nominative second-person singular)
vajinoplastilerin (nominative second-person singular)
vajinoplastisi (nominative singular third-person)
vajinoplastileri (nominative singular third-person)
vajinoplastimiz (first-person nominative plural)
vajinoplastilerimiz (first-person nominative plural)
vajinoplastiniz (nominative plural second-person)
vajinoplastileriniz (nominative plural second-person)
vajinoplastileri (nominative plural third-person)
vajinoplastimi (accusative definite first-person singular)
vajinoplastilerimi (accusative definite first-person singular)
vajinoplastini (accusative definite second-person singular)
vajinoplastilerini (accusative definite second-person singular)
vajinoplastisini (accusative definite singular third-person)
vajinoplastilerini (accusative definite singular third-person)
vajinoplastimizi (accusative definite first-person plural)
vajinoplastilerimizi (accusative definite first-person plural)
vajinoplastinizi (accusative definite plural second-person)
vajinoplastilerinizi (accusative definite plural second-person)
vajinoplastilerini (accusative definite plural third-person)
vajinoplastime (dative first-person singular)
vajinoplastilerime (dative first-person singular)
vajinoplastine (dative second-person singular)
vajinoplastilerine (dative second-person singular)
vajinoplastisine (dative singular third-person)
vajinoplastilerine (dative singular third-person)
vajinoplastimize (dative first-person plural)
vajinoplastilerimize (dative first-person plural)
vajinoplastinize (dative plural second-person)
vajinoplastilerinize (dative plural second-person)
vajinoplastilerine (dative plural third-person)
vajinoplastimde (first-person locative singular)
vajinoplastilerimde (first-person locative singular)
vajinoplastinde (locative second-person singular)
vajinoplastilerinde (locative second-person singular)
vajinoplastisinde (locative singular third-person)
vajinoplastilerinde (locative singular third-person)
vajinoplastimizde (first-person locative plural)
vajinoplastilerimizde (first-person locative plural)
vajinoplastinizde (locative plural second-person)
vajinoplastilerinizde (locative plural second-person)
vajinoplastilerinde (locative plural third-person)
vajinoplastimden (ablative first-person singular)
vajinoplastilerimden (ablative first-person singular)
vajinoplastinden (ablative second-person singular)
vajinoplastilerinden (ablative second-person singular)
vajinoplastisinden (ablative singular third-person)
vajinoplastilerinden (ablative singular third-person)
vajinoplastimizden (ablative first-person plural)
vajinoplastilerimizden (ablative first-person plural)
vajinoplastinizden (ablative plural second-person)
vajinoplastilerinizden (ablative plural second-person)
vajinoplastilerinden (ablative plural third-person)
vajinoplastimin (first-person genitive singular)
vajinoplastilerimin (first-person genitive singular)
vajinoplastinin (genitive second-person singular)
vajinoplastilerinin (genitive second-person singular)
vajinoplastisinin (genitive singular third-person)
vajinoplastilerinin (genitive singular third-person)
vajinoplastimizin (first-person genitive plural)
vajinoplastilerimizin (first-person genitive plural)
vajinoplastinizin (genitive plural second-person)
vajinoplastilerinizin (genitive plural second-person)
vajinoplastilerinin (genitive plural third-person)
vajinoplastiyim (first-person singular)
vajinoplastilerim (first-person singular)
vajinoplastisin (second-person singular)
vajinoplastilersin (second-person singular)
vajinoplasti (singular third-person)
vajinoplastidir (singular third-person)
vajinoplastiler (singular third-person)
vajinoplastilerdir (singular third-person)
vajinoplastiyiz (first-person plural)
vajinoplastileriz (first-person plural)
vajinoplastisiniz (plural second-person)
vajinoplastilersiniz (plural second-person)
vajinoplastiler (plural third-person)
vajinoplastilerdir (plural third-person)


Persefoni

From Ancient Greek Περσεφόνη (Persephónē).


Afrodit

From Ancient Greek Ἀφροδίτη (Aphrodítē).


Alekto

(Greek mythology, Roman mythology) Alecto


Terpsihore

From Ancient Greek Τερψιχόρη (Terpsikhórē).


çekmen

çekmen (definite accusative çekmeni, plural çekmenler)

çekmeni (accusative definite)
çekmenler (plural)
çekmen (nominative singular)
çekmenler (nominative plural)
çekmeni (accusative definite singular)
çekmenleri (accusative definite plural)
çekmene (dative singular)
çekmenlere (dative plural)
çekmende (locative singular)
çekmenlerde (locative plural)
çekmenden (ablative singular)
çekmenlerden (ablative plural)
çekmenin (genitive singular)
çekmenlerin (genitive plural)

From çekmek (“to suck, absorb”) + -men. Sense 3 is from Ottoman Turkish چكمن (çekmen).


Diyonisos

Dionysus (alternative)
Dionisos (alternative)

(Greek mythology, Roman mythology) Dionysus, Bacchus