harbi

head

harbi (definite accusative harbiyi, plural harbiler)

harbiyi (accusative definite)
harbiler (plural)
harbi (nominative singular)
harbiler (nominative plural)
harbiyi (accusative definite singular)
harbileri (accusative definite plural)
harbiye (dative singular)
harbilere (dative plural)
harbide (locative singular)
harbilerde (locative plural)
harbiden (ablative singular)
harbilerden (ablative plural)
harbinin (genitive singular)
harbilerin (genitive plural)
harbim (first-person nominative singular)
harbilerim (first-person nominative singular)
harbin (nominative second-person singular)
harbilerin (nominative second-person singular)
harbisi (nominative singular third-person)
harbileri (nominative singular third-person)
harbimiz (first-person nominative plural)
harbilerimiz (first-person nominative plural)
harbiniz (nominative plural second-person)
harbileriniz (nominative plural second-person)
harbileri (nominative plural third-person)
harbimi (accusative definite first-person singular)
harbilerimi (accusative definite first-person singular)
harbini (accusative definite second-person singular)
harbilerini (accusative definite second-person singular)
harbisini (accusative definite singular third-person)
harbilerini (accusative definite singular third-person)
harbimizi (accusative definite first-person plural)
harbilerimizi (accusative definite first-person plural)
harbinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerini (accusative definite plural third-person)
harbime (dative first-person singular)
harbilerime (dative first-person singular)
harbine (dative second-person singular)
harbilerine (dative second-person singular)
harbisine (dative singular third-person)
harbilerine (dative singular third-person)
harbimize (dative first-person plural)
harbilerimize (dative first-person plural)
harbinize (dative plural second-person)
harbilerinize (dative plural second-person)
harbilerine (dative plural third-person)
harbimde (first-person locative singular)
harbilerimde (first-person locative singular)
harbinde (locative second-person singular)
harbilerinde (locative second-person singular)
harbisinde (locative singular third-person)
harbilerinde (locative singular third-person)
harbimizde (first-person locative plural)
harbilerimizde (first-person locative plural)
harbinizde (locative plural second-person)
harbilerinizde (locative plural second-person)
harbilerinde (locative plural third-person)
harbimden (ablative first-person singular)
harbilerimden (ablative first-person singular)
harbinden (ablative second-person singular)
harbilerinden (ablative second-person singular)
harbisinden (ablative singular third-person)
harbilerinden (ablative singular third-person)
harbimizden (ablative first-person plural)
harbilerimizden (ablative first-person plural)
harbinizden (ablative plural second-person)
harbilerinizden (ablative plural second-person)
harbilerinden (ablative plural third-person)
harbimin (first-person genitive singular)
harbilerimin (first-person genitive singular)
harbinin (genitive second-person singular)
harbilerinin (genitive second-person singular)
harbisinin (genitive singular third-person)
harbilerinin (genitive singular third-person)
harbimizin (first-person genitive plural)
harbilerimizin (first-person genitive plural)
harbinizin (genitive plural second-person)
harbilerinizin (genitive plural second-person)
harbilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حربی (ḥarbi, “a ramrod”), possibly from Arabic حَرْبَة (ḥarba, “dart, spearhead, bayonet, spike”), from حَرْب (ḥarb, “war, warfare”).


terhis

head

terhis (definite accusative terhisi, plural terhisler)

terhisi (accusative definite)
terhisler (plural)

From Ottoman Turkish ترخیص (“permitting; permission, license”), from Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ), verbal noun of رَخَّصَ (raḵḵaṣa, “to allow”).

der

Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ)

Mütarekeye dahil olur olmaz, kıtaların muharip efradı terhis olunmuş, silah ve cephanesi elinden alınmış, harp kıymetinden mahrum birtakım kadrolar haline getirilmişti.

2015, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, →ISBN, page 35:

(military) discharge; demobilization [from 20th c.]


firari

head

firari (definite accusative firariyi, plural firariler)

firariyi (accusative definite)
firariler (plural)

From Ottoman Turkish فراری (firari), from Arabic ف ر ر (f r r). Compare Persian فراری (farâri) from the same Arabic root.


çözülmek

çözülmek (third-person singular simple present çözülür)

(military) to withdraw from the enemy; to disengage


aparkat

aparkat (definite accusative aparkadı, plural aparkatlar)

aparkadı (accusative definite)
aparkatlar (plural)


kolağası

kolağası (definite accusative kolağasını, plural kolağaları)

kolağasını (accusative definite)
kolağaları (plural)

From Ottoman Turkish قول اغاسی, equivalent to kol + ağa.

(military, historical) An adjutant major in the Ottoman armed forces.


tanksavar

tanksavar (definite accusative tanksavarı, plural tanksavarlar)

tanksavarı (accusative definite)
tanksavarlar (plural)


roketatar

roketatar (definite accusative roketatarı, plural roketatarlar)

roketatarı (accusative definite)
roketatarlar (plural)


şarapnel

şarapnel (definite accusative şarapneli, plural şarapneller)

şarapneli (accusative definite)
şarapneller (plural)
şarapnel (nominative singular)
şarapneller (nominative plural)
şarapneli (accusative definite singular)
şarapnelleri (accusative definite plural)
şarapnele (dative singular)
şarapnellere (dative plural)
şarapnelde (locative singular)
şarapnellerde (locative plural)
şarapnelden (ablative singular)
şarapnellerden (ablative plural)
şarapnelin (genitive singular)
şarapnellerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شراپنل (şarapnel), borrowed from English shrapnel, named after Henry Shrapnel.

inh+

(military) shrapnel (anti-personnel artillery shell used in World War I)

(military) shrapnel (bullets from the aforementioned type of artillery shell)

(military) shrapnel (any fragment or debris thrown out by an exploding shell, bomb or landmine)


sağ kol

head

sağ kol (definite accusative sağ kolu, plural sağ kollar)

sağ kolu (accusative definite)
sağ kollar (plural)
sağ kol (nominative singular)
sağ kollar (nominative plural)
sağ kolu (accusative definite singular)
sağ kolları (accusative definite plural)
sağ kola (dative singular)
sağ kollara (dative plural)
sağ kolda (locative singular)
sağ kollarda (locative plural)
sağ koldan (ablative singular)
sağ kollardan (ablative plural)
sağ kolun (genitive singular)
sağ kolların (genitive plural)
sağ kolum (first-person nominative singular)
sağ kollarım (first-person nominative singular)
sağ kolun (nominative second-person singular)
sağ kolların (nominative second-person singular)
sağ kolu (nominative singular third-person)
sağ kolları (nominative singular third-person)
sağ kolumuz (first-person nominative plural)
sağ kollarımız (first-person nominative plural)
sağ kolunuz (nominative plural second-person)
sağ kollarınız (nominative plural second-person)
sağ kolları (nominative plural third-person)
sağ kolumu (accusative definite first-person singular)
sağ kollarımı (accusative definite first-person singular)
sağ kolunu (accusative definite second-person singular)
sağ kollarını (accusative definite second-person singular)
sağ kolunu (accusative definite singular third-person)
sağ kollarını (accusative definite singular third-person)
sağ kolumuzu (accusative definite first-person plural)
sağ kollarımızı (accusative definite first-person plural)
sağ kolunuzu (accusative definite plural second-person)
sağ kollarınızı (accusative definite plural second-person)
sağ kollarını (accusative definite plural third-person)
sağ koluma (dative first-person singular)
sağ kollarıma (dative first-person singular)
sağ koluna (dative second-person singular)
sağ kollarına (dative second-person singular)
sağ koluna (dative singular third-person)
sağ kollarına (dative singular third-person)
sağ kolumuza (dative first-person plural)
sağ kollarımıza (dative first-person plural)
sağ kolunuza (dative plural second-person)
sağ kollarınıza (dative plural second-person)
sağ kollarına (dative plural third-person)
sağ kolumda (first-person locative singular)
sağ kollarımda (first-person locative singular)
sağ kolunda (locative second-person singular)
sağ kollarında (locative second-person singular)
sağ kolunda (locative singular third-person)
sağ kollarında (locative singular third-person)
sağ kolumuzda (first-person locative plural)
sağ kollarımızda (first-person locative plural)
sağ kolunuzda (locative plural second-person)
sağ kollarınızda (locative plural second-person)
sağ kollarında (locative plural third-person)
sağ kolumdan (ablative first-person singular)
sağ kollarımdan (ablative first-person singular)
sağ kolundan (ablative second-person singular)
sağ kollarından (ablative second-person singular)
sağ kolundan (ablative singular third-person)
sağ kollarından (ablative singular third-person)
sağ kolumuzdan (ablative first-person plural)
sağ kollarımızdan (ablative first-person plural)
sağ kolunuzdan (ablative plural second-person)
sağ kollarınızdan (ablative plural second-person)
sağ kollarından (ablative plural third-person)
sağ kolumun (first-person genitive singular)
sağ kollarımın (first-person genitive singular)
sağ kolunun (genitive second-person singular)
sağ kollarının (genitive second-person singular)
sağ kolunun (genitive singular third-person)
sağ kollarının (genitive singular third-person)
sağ kolumuzun (first-person genitive plural)
sağ kollarımızın (first-person genitive plural)
sağ kolunuzun (genitive plural second-person)
sağ kollarınızın (genitive plural second-person)
sağ kollarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاغ قول (saġ ḳol), equivalent to compound of sağ (“right; alive, well”) + kol (“arm”).


obüs

head

obüs (definite accusative obüsü, plural obüsler)

obüsü (accusative definite)
obüsler (plural)
obüs (nominative singular)
obüsler (nominative plural)
obüsü (accusative definite singular)
obüsleri (accusative definite plural)
obüse (dative singular)
obüslere (dative plural)
obüste (locative singular)
obüslerde (locative plural)
obüsten (ablative singular)
obüslerden (ablative plural)
obüsün (genitive singular)
obüslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish اوبوس (obüs), from French obus.


ÇNRA

ÇNRA (definite accusative ÇNRA'yı, plural ÇNRA'lar)

ÇNRA'yı (accusative definite)
ÇNRA'lar (plural)

çok namlulu roketatar
w:Multiple rocket launcher

(military) Initialism of çok namlulu roketatar.


TSK

(military, Turkey) Initialism of Türk Silahlı Kuvvetleri (Turkish Armed Forces).


savaş kumanyası

savaş kumanyası (definite accusative savaş kumanyasını, plural savaş kumanyaları)

savaş kumanyasını (accusative definite)
savaş kumanyaları (plural)

From savaş (“war”) + kumanya (“viaticum”).


kumanya

kumanya (definite accusative kumanyayı, plural kumanyalar)

kumanyayı (accusative definite)
kumanyalar (plural)

(military) field ration, soldier's rations


bölük

bölük (definite accusative bölüğü, plural bölükler)

bölüğü (accusative definite)
bölükler (plural)
bölük (nominative singular)
bölükler (nominative plural)
bölüğü (accusative definite singular)
bölükleri (accusative definite plural)
bölüğe (dative singular)
bölüklere (dative plural)
bölükte (locative singular)
bölüklerde (locative plural)
bölükten (ablative singular)
bölüklerden (ablative plural)
bölüğün (genitive singular)
bölüklerin (genitive plural)
bölüğüm (first-person nominative singular)
bölüklerim (first-person nominative singular)
bölüğün (nominative second-person singular)
bölüklerin (nominative second-person singular)
bölüğü (nominative singular third-person)
bölükleri (nominative singular third-person)
bölüğümüz (first-person nominative plural)
bölüklerimiz (first-person nominative plural)
bölüğünüz (nominative plural second-person)
bölükleriniz (nominative plural second-person)
bölükleri (nominative plural third-person)
bölüğümü (accusative definite first-person singular)
bölüklerimi (accusative definite first-person singular)
bölüğünü (accusative definite second-person singular)
bölüklerini (accusative definite second-person singular)
bölüğünü (accusative definite singular third-person)
bölüklerini (accusative definite singular third-person)
bölüğümüzü (accusative definite first-person plural)
bölüklerimizi (accusative definite first-person plural)
bölüğünüzü (accusative definite plural second-person)
bölüklerinizi (accusative definite plural second-person)
bölüklerini (accusative definite plural third-person)
bölüğüme (dative first-person singular)
bölüklerime (dative first-person singular)
bölüğüne (dative second-person singular)
bölüklerine (dative second-person singular)
bölüğüne (dative singular third-person)
bölüklerine (dative singular third-person)
bölüğümüze (dative first-person plural)
bölüklerimize (dative first-person plural)
bölüğünüze (dative plural second-person)
bölüklerinize (dative plural second-person)
bölüklerine (dative plural third-person)
bölüğümde (first-person locative singular)
bölüklerimde (first-person locative singular)
bölüğünde (locative second-person singular)
bölüklerinde (locative second-person singular)
bölüğünde (locative singular third-person)
bölüklerinde (locative singular third-person)
bölüğümüzde (first-person locative plural)
bölüklerimizde (first-person locative plural)
bölüğünüzde (locative plural second-person)
bölüklerinizde (locative plural second-person)
bölüklerinde (locative plural third-person)
bölüğümden (ablative first-person singular)
bölüklerimden (ablative first-person singular)
bölüğünden (ablative second-person singular)
bölüklerinden (ablative second-person singular)
bölüğünden (ablative singular third-person)
bölüklerinden (ablative singular third-person)
bölüğümüzden (ablative first-person plural)
bölüklerimizden (ablative first-person plural)
bölüğünüzden (ablative plural second-person)
bölüklerinizden (ablative plural second-person)
bölüklerinden (ablative plural third-person)
bölüğümün (first-person genitive singular)
bölüklerimin (first-person genitive singular)
bölüğünün (genitive second-person singular)
bölüklerinin (genitive second-person singular)
bölüğünün (genitive singular third-person)
bölüklerinin (genitive singular third-person)
bölüğümüzün (first-person genitive plural)
bölüklerimizin (first-person genitive plural)
bölüğünüzün (genitive plural second-person)
bölüklerinizin (genitive plural second-person)
bölüklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلوك (bölük, “a part, division, fragment, a military company or squad”) (alternative forms; بولك, بولوك), from Ottoman Turkish بولمك (bölmek, “to divide, to separate”), from Proto-Turkic *böl- (“to separate”) (which lacks record of written form). By surface analysis, böl- + -ük.

inh

(military) A company made up of around 100 soldiers, divided into at least 2 takıms and 3 or 4 of which make up a tabur.


erbaş

head

erbaş (definite accusative erbaşı, plural erbaşlar)

erbaşı (accusative definite)
erbaşlar (plural)

Coined during the language reform from er (“private”) + baş (“leader”).

non-commissioned officer
non-commissioned officer


menzil

menzil (definite accusative menzili, plural menziller)

menzili (accusative definite)
menziller (plural)
menzil (nominative singular)
menziller (nominative plural)
menzili (accusative definite singular)
menzilleri (accusative definite plural)
menzile (dative singular)
menzillere (dative plural)
menzilde (locative singular)
menzillerde (locative plural)
menzilden (ablative singular)
menzillerden (ablative plural)
menzilin (genitive singular)
menzillerin (genitive plural)
menzilim (first-person nominative singular)
menzillerim (first-person nominative singular)
menzilin (nominative second-person singular)
menzillerin (nominative second-person singular)
menzili (nominative singular third-person)
menzilleri (nominative singular third-person)
menzilimiz (first-person nominative plural)
menzillerimiz (first-person nominative plural)
menziliniz (nominative plural second-person)
menzilleriniz (nominative plural second-person)
menzilleri (nominative plural third-person)
menzilimi (accusative definite first-person singular)
menzillerimi (accusative definite first-person singular)
menzilini (accusative definite second-person singular)
menzillerini (accusative definite second-person singular)
menzilini (accusative definite singular third-person)
menzillerini (accusative definite singular third-person)
menzilimizi (accusative definite first-person plural)
menzillerimizi (accusative definite first-person plural)
menzilinizi (accusative definite plural second-person)
menzillerinizi (accusative definite plural second-person)
menzillerini (accusative definite plural third-person)
menzilime (dative first-person singular)
menzillerime (dative first-person singular)
menziline (dative second-person singular)
menzillerine (dative second-person singular)
menziline (dative singular third-person)
menzillerine (dative singular third-person)
menzilimize (dative first-person plural)
menzillerimize (dative first-person plural)
menzilinize (dative plural second-person)
menzillerinize (dative plural second-person)
menzillerine (dative plural third-person)
menzilimde (first-person locative singular)
menzillerimde (first-person locative singular)
menzilinde (locative second-person singular)
menzillerinde (locative second-person singular)
menzilinde (locative singular third-person)
menzillerinde (locative singular third-person)
menzilimizde (first-person locative plural)
menzillerimizde (first-person locative plural)
menzilinizde (locative plural second-person)
menzillerinizde (locative plural second-person)
menzillerinde (locative plural third-person)
menzilimden (ablative first-person singular)
menzillerimden (ablative first-person singular)
menzilinden (ablative second-person singular)
menzillerinden (ablative second-person singular)
menzilinden (ablative singular third-person)
menzillerinden (ablative singular third-person)
menzilimizden (ablative first-person plural)
menzillerimizden (ablative first-person plural)
menzilinizden (ablative plural second-person)
menzillerinizden (ablative plural second-person)
menzillerinden (ablative plural third-person)
menzilimin (first-person genitive singular)
menzillerimin (first-person genitive singular)
menzilinin (genitive second-person singular)
menzillerinin (genitive second-person singular)
menzilinin (genitive singular third-person)
menzillerinin (genitive singular third-person)
menzilimizin (first-person genitive plural)
menzillerimizin (first-person genitive plural)
menzilinizin (genitive plural second-person)
menzillerinizin (genitive plural second-person)
menzillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish منزل (menzil), from Arabic مَنْزِل (manzil).

inh+

(military, of a weapon or bullet, shell or similar projectile) range (maximum reach of capability)

(military, dated) All non-front line activities of an army.


tuğgeneral

head

tuğgeneral (definite accusative tuğgeneralı, plural tuğgenerallar)

tuğgeneralı (accusative definite)
tuğgenerallar (plural)


onbaşı

onbaşı (definite accusative onbaşını, plural onbaşılar)

onbaşını (accusative definite)
onbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish اونباشی (onbaşı), equivalent to on (“ten”) + baş (“leader”).


binbaşı

binbaşı (definite accusative binbaşını, plural binbaşılar)

binbaşını (accusative definite)
binbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish بیكباشی (biñbaşı), equivalent to bin (“thousand”) + baş (“leader”).

(military, nautical) commander (navy rank)


yüzbaşı

yüzbaşı (definite accusative yüzbaşını, plural yüzbaşılar)

yüzbaşını (accusative definite)
yüzbaşılar (plural)
yüzbaşı (nominative singular)
yüzbaşları (nominative plural)
yüzbaşını (accusative definite singular)
yüzbaşlarını (accusative definite plural)
yüzbaşına (dative singular)
yüzbaşlarına (dative plural)
yüzbaşında (locative singular)
yüzbaşlarında (locative plural)
yüzbaşından (ablative singular)
yüzbaşlarından (ablative plural)
yüzbaşının (genitive singular)
yüzbaşlarının (genitive plural)

From Ottoman Turkish یوز باشی (yüz başı), equivalent to yüz (“hundred”) + baş (“leader”).


uçaksavar

uçaksavar (definite accusative uçaksavarı, plural uçaksavarlar)

uçaksavarı (accusative definite)
uçaksavarlar (plural)

From uçak (“aeroplane”) + sav- (“to fend off, to get rid of”) + -ar (simple present tense suffix).


kademe

head

kademe (definite accusative kademeyi, plural kademeler)

kademeyi (accusative definite)
kademeler (plural)
kademe (nominative singular)
kademeler (nominative plural)
kademeyi (accusative definite singular)
kademeleri (accusative definite plural)
kademeye (dative singular)
kademelere (dative plural)
kademede (locative singular)
kademelerde (locative plural)
kademeden (ablative singular)
kademelerden (ablative plural)
kademenin (genitive singular)
kademelerin (genitive plural)
kademem (first-person nominative singular)
kademelerim (first-person nominative singular)
kademen (nominative second-person singular)
kademelerin (nominative second-person singular)
kademesi (nominative singular third-person)
kademeleri (nominative singular third-person)
kadememiz (first-person nominative plural)
kademelerimiz (first-person nominative plural)
kademeniz (nominative plural second-person)
kademeleriniz (nominative plural second-person)
kademeleri (nominative plural third-person)
kadememi (accusative definite first-person singular)
kademelerimi (accusative definite first-person singular)
kademeni (accusative definite second-person singular)
kademelerini (accusative definite second-person singular)
kademesini (accusative definite singular third-person)
kademelerini (accusative definite singular third-person)
kadememizi (accusative definite first-person plural)
kademelerimizi (accusative definite first-person plural)
kademenizi (accusative definite plural second-person)
kademelerinizi (accusative definite plural second-person)
kademelerini (accusative definite plural third-person)
kadememe (dative first-person singular)
kademelerime (dative first-person singular)
kademene (dative second-person singular)
kademelerine (dative second-person singular)
kademesine (dative singular third-person)
kademelerine (dative singular third-person)
kadememize (dative first-person plural)
kademelerimize (dative first-person plural)
kademenize (dative plural second-person)
kademelerinize (dative plural second-person)
kademelerine (dative plural third-person)
kadememde (first-person locative singular)
kademelerimde (first-person locative singular)
kademende (locative second-person singular)
kademelerinde (locative second-person singular)
kademesinde (locative singular third-person)
kademelerinde (locative singular third-person)
kadememizde (first-person locative plural)
kademelerimizde (first-person locative plural)
kademenizde (locative plural second-person)
kademelerinizde (locative plural second-person)
kademelerinde (locative plural third-person)
kadememden (ablative first-person singular)
kademelerimden (ablative first-person singular)
kademenden (ablative second-person singular)
kademelerinden (ablative second-person singular)
kademesinden (ablative singular third-person)
kademelerinden (ablative singular third-person)
kadememizden (ablative first-person plural)
kademelerimizden (ablative first-person plural)
kademenizden (ablative plural second-person)
kademelerinizden (ablative plural second-person)
kademelerinden (ablative plural third-person)
kadememin (first-person genitive singular)
kademelerimin (first-person genitive singular)
kademenin (genitive second-person singular)
kademelerinin (genitive second-person singular)
kademesinin (genitive singular third-person)
kademelerinin (genitive singular third-person)
kadememizin (first-person genitive plural)
kademelerimizin (first-person genitive plural)
kademenizin (genitive plural second-person)
kademelerinizin (genitive plural second-person)
kademelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قدمه (“step, stage, grade”), from Arabic قَدَمَة (qadama).

inh

(military) The unit where repair and maintenance of motor vehicles are done.


ordugâh

head

ordugâh (definite accusative ordugâhı, plural ordugâhlar)

ordugâhı (accusative definite)
ordugâhlar (plural)
ordugâh (nominative singular)
ordugâhlar (nominative plural)
ordugâhı (accusative definite singular)
ordugâhları (accusative definite plural)
ordugâha (dative singular)
ordugâhlara (dative plural)
ordugâhta (locative singular)
ordugâhlarda (locative plural)
ordugâhtan (ablative singular)
ordugâhlardan (ablative plural)
ordugâhın (genitive singular)
ordugâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اردوكاه (ordugah), by surface analysis, ordu + -gâh.


zihgir

zihgir (definite accusative zihgiri, plural zihgirler)

zihgiri (accusative definite)
zihgirler (plural)
zihgir (nominative singular)
zihgirler (nominative plural)
zihgiri (accusative definite singular)
zihgirleri (accusative definite plural)
zihgire (dative singular)
zihgirlere (dative plural)
zihgirde (locative singular)
zihgirlerde (locative plural)
zihgirden (ablative singular)
zihgirlerden (ablative plural)
zihgirin (genitive singular)
zihgirlerin (genitive plural)
zihgirim (first-person nominative singular)
zihgirlerim (first-person nominative singular)
zihgirin (nominative second-person singular)
zihgirlerin (nominative second-person singular)
zihgiri (nominative singular third-person)
zihgirleri (nominative singular third-person)
zihgirimiz (first-person nominative plural)
zihgirlerimiz (first-person nominative plural)
zihgiriniz (nominative plural second-person)
zihgirleriniz (nominative plural second-person)
zihgirleri (nominative plural third-person)
zihgirimi (accusative definite first-person singular)
zihgirlerimi (accusative definite first-person singular)
zihgirini (accusative definite second-person singular)
zihgirlerini (accusative definite second-person singular)
zihgirini (accusative definite singular third-person)
zihgirlerini (accusative definite singular third-person)
zihgirimizi (accusative definite first-person plural)
zihgirlerimizi (accusative definite first-person plural)
zihgirinizi (accusative definite plural second-person)
zihgirlerinizi (accusative definite plural second-person)
zihgirlerini (accusative definite plural third-person)
zihgirime (dative first-person singular)
zihgirlerime (dative first-person singular)
zihgirine (dative second-person singular)
zihgirlerine (dative second-person singular)
zihgirine (dative singular third-person)
zihgirlerine (dative singular third-person)
zihgirimize (dative first-person plural)
zihgirlerimize (dative first-person plural)
zihgirinize (dative plural second-person)
zihgirlerinize (dative plural second-person)
zihgirlerine (dative plural third-person)
zihgirimde (first-person locative singular)
zihgirlerimde (first-person locative singular)
zihgirinde (locative second-person singular)
zihgirlerinde (locative second-person singular)
zihgirinde (locative singular third-person)
zihgirlerinde (locative singular third-person)
zihgirimizde (first-person locative plural)
zihgirlerimizde (first-person locative plural)
zihgirinizde (locative plural second-person)
zihgirlerinizde (locative plural second-person)
zihgirlerinde (locative plural third-person)
zihgirimden (ablative first-person singular)
zihgirlerimden (ablative first-person singular)
zihgirinden (ablative second-person singular)
zihgirlerinden (ablative second-person singular)
zihgirinden (ablative singular third-person)
zihgirlerinden (ablative singular third-person)
zihgirimizden (ablative first-person plural)
zihgirlerimizden (ablative first-person plural)
zihgirinizden (ablative plural second-person)
zihgirlerinizden (ablative plural second-person)
zihgirlerinden (ablative plural third-person)
zihgirimin (first-person genitive singular)
zihgirlerimin (first-person genitive singular)
zihgirinin (genitive second-person singular)
zihgirlerinin (genitive second-person singular)
zihgirinin (genitive singular third-person)
zihgirlerinin (genitive singular third-person)
zihgirimizin (first-person genitive plural)
zihgirlerimizin (first-person genitive plural)
zihgirinizin (genitive plural second-person)
zihgirlerinizin (genitive plural second-person)
zihgirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish زهكیر (zihgir, zehgir, “an archer's thumb stall”), from Persian زهگیر (zehgir), from زه (zeh, “bowstring”) + گیر (gir, “that which holds; block, obstacle”).

af

گیر
<gloss:that which holds; block, obstacle>

(archery) A special ring worn on the interphalangeal crease of the thumb to protect it while drawing the string of a bow; a thumb ring.


sadak

head

sadak (definite accusative sadağı, plural sadaklar)

sadağı (accusative definite)
sadaklar (plural)
sadak (nominative singular)
sadaklar (nominative plural)
sadağı (accusative definite singular)
sadakları (accusative definite plural)
sadağa (dative singular)
sadaklara (dative plural)
sadakta (locative singular)
sadaklarda (locative plural)
sadaktan (ablative singular)
sadaklardan (ablative plural)
sadağın (genitive singular)
sadakların (genitive plural)
sadağım (first-person nominative singular)
sadaklarım (first-person nominative singular)
sadağın (nominative second-person singular)
sadakların (nominative second-person singular)
sadağı (nominative singular third-person)
sadakları (nominative singular third-person)
sadağımız (first-person nominative plural)
sadaklarımız (first-person nominative plural)
sadağınız (nominative plural second-person)
sadaklarınız (nominative plural second-person)
sadakları (nominative plural third-person)
sadağımı (accusative definite first-person singular)
sadaklarımı (accusative definite first-person singular)
sadağını (accusative definite second-person singular)
sadaklarını (accusative definite second-person singular)
sadağını (accusative definite singular third-person)
sadaklarını (accusative definite singular third-person)
sadağımızı (accusative definite first-person plural)
sadaklarımızı (accusative definite first-person plural)
sadağınızı (accusative definite plural second-person)
sadaklarınızı (accusative definite plural second-person)
sadaklarını (accusative definite plural third-person)
sadağıma (dative first-person singular)
sadaklarıma (dative first-person singular)
sadağına (dative second-person singular)
sadaklarına (dative second-person singular)
sadağına (dative singular third-person)
sadaklarına (dative singular third-person)
sadağımıza (dative first-person plural)
sadaklarımıza (dative first-person plural)
sadağınıza (dative plural second-person)
sadaklarınıza (dative plural second-person)
sadaklarına (dative plural third-person)
sadağımda (first-person locative singular)
sadaklarımda (first-person locative singular)
sadağında (locative second-person singular)
sadaklarında (locative second-person singular)
sadağında (locative singular third-person)
sadaklarında (locative singular third-person)
sadağımızda (first-person locative plural)
sadaklarımızda (first-person locative plural)
sadağınızda (locative plural second-person)
sadaklarınızda (locative plural second-person)
sadaklarında (locative plural third-person)
sadağımdan (ablative first-person singular)
sadaklarımdan (ablative first-person singular)
sadağından (ablative second-person singular)
sadaklarından (ablative second-person singular)
sadağından (ablative singular third-person)
sadaklarından (ablative singular third-person)
sadağımızdan (ablative first-person plural)
sadaklarımızdan (ablative first-person plural)
sadağınızdan (ablative plural second-person)
sadaklarınızdan (ablative plural second-person)
sadaklarından (ablative plural third-person)
sadağımın (first-person genitive singular)
sadaklarımın (first-person genitive singular)
sadağının (genitive second-person singular)
sadaklarının (genitive second-person singular)
sadağının (genitive singular third-person)
sadaklarının (genitive singular third-person)
sadağımızın (first-person genitive plural)
sadaklarımızın (first-person genitive plural)
sadağınızın (genitive plural second-person)
sadaklarınızın (genitive plural second-person)
sadaklarının (genitive plural third-person)

From Mongolian ᠰᠠᠭᠠᠳᠠᠭ (saɣadag), from Proto-Mongolic *saxadag (“a bow-case, quiver”). Cognate of Azerbaijani sadaq, Bashkir һаҙаҡ (haźaq), Kalmyk саадг (saadg), Kazakh садақ (sadaq), Kyrgyz саадак (saadak), Southern Altai саадак (saadak), Turkmen sagdak, and Uzbek sadoq.


yığınak

head

yığınak (definite accusative yığınağı, plural yığınaklar)

yığınağı (accusative definite)
yığınaklar (plural)

Learned borrowing from Ottoman Turkish ییغناق (yığınak), an obsolete word revived during the language reform to replace the Arabic borrowings mecma and tecemmu. Equivalent to yığın + -ak.

lbor

2023 April 4, headline by Anadolu Agencyhttps://www.aa.com.tr/tr/dunya/abd-pasifik-te-yiginaga-devam-ediyor-filipinlerde-4-yeni-usse-abd-askeri-konuslanacak/2862720]

(please add an English translation of this quotation)

ABD Pasifik’te yığınağa devam ediyor, Filipinlerde 4 yeni üsse ABD askeri konuşlanacak


gülle

head

gülle (definite accusative gülleyi, plural gülleler)

gülleyi (accusative definite)
gülleler (plural)
gülle (nominative singular)
gülleler (nominative plural)
gülleyi (accusative definite singular)
gülleleri (accusative definite plural)
gülleye (dative singular)
güllelere (dative plural)
güllede (locative singular)
güllelerde (locative plural)
gülleden (ablative singular)
güllelerden (ablative plural)
güllenin (genitive singular)
güllelerin (genitive plural)
güllem (first-person nominative singular)
güllelerim (first-person nominative singular)
güllen (nominative second-person singular)
güllelerin (nominative second-person singular)
güllesi (nominative singular third-person)
gülleleri (nominative singular third-person)
güllemiz (first-person nominative plural)
güllelerimiz (first-person nominative plural)
gülleniz (nominative plural second-person)
gülleleriniz (nominative plural second-person)
gülleleri (nominative plural third-person)
güllemi (accusative definite first-person singular)
güllelerimi (accusative definite first-person singular)
gülleni (accusative definite second-person singular)
güllelerini (accusative definite second-person singular)
güllesini (accusative definite singular third-person)
güllelerini (accusative definite singular third-person)
güllemizi (accusative definite first-person plural)
güllelerimizi (accusative definite first-person plural)
güllenizi (accusative definite plural second-person)
güllelerinizi (accusative definite plural second-person)
güllelerini (accusative definite plural third-person)
gülleme (dative first-person singular)
güllelerime (dative first-person singular)
güllene (dative second-person singular)
güllelerine (dative second-person singular)
güllesine (dative singular third-person)
güllelerine (dative singular third-person)
güllemize (dative first-person plural)
güllelerimize (dative first-person plural)
güllenize (dative plural second-person)
güllelerinize (dative plural second-person)
güllelerine (dative plural third-person)
güllemde (first-person locative singular)
güllelerimde (first-person locative singular)
güllende (locative second-person singular)
güllelerinde (locative second-person singular)
güllesinde (locative singular third-person)
güllelerinde (locative singular third-person)
güllemizde (first-person locative plural)
güllelerimizde (first-person locative plural)
güllenizde (locative plural second-person)
güllelerinizde (locative plural second-person)
güllelerinde (locative plural third-person)
güllemden (ablative first-person singular)
güllelerimden (ablative first-person singular)
güllenden (ablative second-person singular)
güllelerinden (ablative second-person singular)
güllesinden (ablative singular third-person)
güllelerinden (ablative singular third-person)
güllemizden (ablative first-person plural)
güllelerimizden (ablative first-person plural)
güllenizden (ablative plural second-person)
güllelerinizden (ablative plural second-person)
güllelerinden (ablative plural third-person)
güllemin (first-person genitive singular)
güllelerimin (first-person genitive singular)
güllenin (genitive second-person singular)
güllelerinin (genitive second-person singular)
güllesinin (genitive singular third-person)
güllelerinin (genitive singular third-person)
güllemizin (first-person genitive plural)
güllelerimizin (first-person genitive plural)
güllenizin (genitive plural second-person)
güllelerinizin (genitive plural second-person)
güllelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish گوله (gülle) or گولله (“a cannon-ball”), from Persian گوله (gūle, “cannonball, heavy and round object”).

der

(military, historical) A spherical cannonball made out of stone or metal.

(military) A modern tank or artillery shell that is cylindrical with a pointy end.


mavzer

head

mavzer (definite accusative mavzeri, plural mavzerler)

mavzeri (accusative definite)
mavzerler (plural)
mavzer (nominative singular)
mavzerler (nominative plural)
mavzeri (accusative definite singular)
mavzerleri (accusative definite plural)
mavzere (dative singular)
mavzerlere (dative plural)
mavzerde (locative singular)
mavzerlerde (locative plural)
mavzerden (ablative singular)
mavzerlerden (ablative plural)
mavzerin (genitive singular)
mavzerlerin (genitive plural)
mavzerim (first-person nominative singular)
mavzerlerim (first-person nominative singular)
mavzerin (nominative second-person singular)
mavzerlerin (nominative second-person singular)
mavzeri (nominative singular third-person)
mavzerleri (nominative singular third-person)
mavzerimiz (first-person nominative plural)
mavzerlerimiz (first-person nominative plural)
mavzeriniz (nominative plural second-person)
mavzerleriniz (nominative plural second-person)
mavzerleri (nominative plural third-person)
mavzerimi (accusative definite first-person singular)
mavzerlerimi (accusative definite first-person singular)
mavzerini (accusative definite second-person singular)
mavzerlerini (accusative definite second-person singular)
mavzerini (accusative definite singular third-person)
mavzerlerini (accusative definite singular third-person)
mavzerimizi (accusative definite first-person plural)
mavzerlerimizi (accusative definite first-person plural)
mavzerinizi (accusative definite plural second-person)
mavzerlerinizi (accusative definite plural second-person)
mavzerlerini (accusative definite plural third-person)
mavzerime (dative first-person singular)
mavzerlerime (dative first-person singular)
mavzerine (dative second-person singular)
mavzerlerine (dative second-person singular)
mavzerine (dative singular third-person)
mavzerlerine (dative singular third-person)
mavzerimize (dative first-person plural)
mavzerlerimize (dative first-person plural)
mavzerinize (dative plural second-person)
mavzerlerinize (dative plural second-person)
mavzerlerine (dative plural third-person)
mavzerimde (first-person locative singular)
mavzerlerimde (first-person locative singular)
mavzerinde (locative second-person singular)
mavzerlerinde (locative second-person singular)
mavzerinde (locative singular third-person)
mavzerlerinde (locative singular third-person)
mavzerimizde (first-person locative plural)
mavzerlerimizde (first-person locative plural)
mavzerinizde (locative plural second-person)
mavzerlerinizde (locative plural second-person)
mavzerlerinde (locative plural third-person)
mavzerimden (ablative first-person singular)
mavzerlerimden (ablative first-person singular)
mavzerinden (ablative second-person singular)
mavzerlerinden (ablative second-person singular)
mavzerinden (ablative singular third-person)
mavzerlerinden (ablative singular third-person)
mavzerimizden (ablative first-person plural)
mavzerlerimizden (ablative first-person plural)
mavzerinizden (ablative plural second-person)
mavzerlerinizden (ablative plural second-person)
mavzerlerinden (ablative plural third-person)
mavzerimin (first-person genitive singular)
mavzerlerimin (first-person genitive singular)
mavzerinin (genitive second-person singular)
mavzerlerinin (genitive second-person singular)
mavzerinin (genitive singular third-person)
mavzerlerinin (genitive singular third-person)
mavzerimizin (first-person genitive plural)
mavzerlerimizin (first-person genitive plural)
mavzerinizin (genitive plural second-person)
mavzerlerinizin (genitive plural second-person)
mavzerlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ماوزر (mavzer), a genericized trademark from Mauser, a German arms manufacturer, named after its creators Wilhelm and Paul Mauser.

named-after

(archaic, military) Any of the Mauser rifles used by the Ottoman Empire and later by the Republic of Turkey.


çımariva

head

çımariva (definite accusative çımarivayı, plural çımarivalar)

çımarivayı (accusative definite)
çımarivalar (plural)
çımariva (nominative singular)
çımarivalar (nominative plural)
çımarivayı (accusative definite singular)
çımarivaları (accusative definite plural)
çımarivaya (dative singular)
çımarivalara (dative plural)
çımarivada (locative singular)
çımarivalarda (locative plural)
çımarivadan (ablative singular)
çımarivalardan (ablative plural)
çımarivanın (genitive singular)
çımarivaların (genitive plural)
çımarivam (first-person nominative singular)
çımarivalarım (first-person nominative singular)
çımarivan (nominative second-person singular)
çımarivaların (nominative second-person singular)
çımarivası (nominative singular third-person)
çımarivaları (nominative singular third-person)
çımarivamız (first-person nominative plural)
çımarivalarımız (first-person nominative plural)
çımarivanız (nominative plural second-person)
çımarivalarınız (nominative plural second-person)
çımarivaları (nominative plural third-person)
çımarivamı (accusative definite first-person singular)
çımarivalarımı (accusative definite first-person singular)
çımarivanı (accusative definite second-person singular)
çımarivalarını (accusative definite second-person singular)
çımarivasını (accusative definite singular third-person)
çımarivalarını (accusative definite singular third-person)
çımarivamızı (accusative definite first-person plural)
çımarivalarımızı (accusative definite first-person plural)
çımarivanızı (accusative definite plural second-person)
çımarivalarınızı (accusative definite plural second-person)
çımarivalarını (accusative definite plural third-person)
çımarivama (dative first-person singular)
çımarivalarıma (dative first-person singular)
çımarivana (dative second-person singular)
çımarivalarına (dative second-person singular)
çımarivasına (dative singular third-person)
çımarivalarına (dative singular third-person)
çımarivamıza (dative first-person plural)
çımarivalarımıza (dative first-person plural)
çımarivanıza (dative plural second-person)
çımarivalarınıza (dative plural second-person)
çımarivalarına (dative plural third-person)
çımarivamda (first-person locative singular)
çımarivalarımda (first-person locative singular)
çımarivanda (locative second-person singular)
çımarivalarında (locative second-person singular)
çımarivasında (locative singular third-person)
çımarivalarında (locative singular third-person)
çımarivamızda (first-person locative plural)
çımarivalarımızda (first-person locative plural)
çımarivanızda (locative plural second-person)
çımarivalarınızda (locative plural second-person)
çımarivalarında (locative plural third-person)
çımarivamdan (ablative first-person singular)
çımarivalarımdan (ablative first-person singular)
çımarivandan (ablative second-person singular)
çımarivalarından (ablative second-person singular)
çımarivasından (ablative singular third-person)
çımarivalarından (ablative singular third-person)
çımarivamızdan (ablative first-person plural)
çımarivalarımızdan (ablative first-person plural)
çımarivanızdan (ablative plural second-person)
çımarivalarınızdan (ablative plural second-person)
çımarivalarından (ablative plural third-person)
çımarivamın (first-person genitive singular)
çımarivalarımın (first-person genitive singular)
çımarivanın (genitive second-person singular)
çımarivalarının (genitive second-person singular)
çımarivasının (genitive singular third-person)
çımarivalarının (genitive singular third-person)
çımarivamızın (first-person genitive plural)
çımarivalarımızın (first-person genitive plural)
çımarivanızın (genitive plural second-person)
çımarivalarınızın (genitive plural second-person)
çımarivalarının (genitive plural third-person)

Sarayburnu'nda halkın ziyaretine açılan Türkiye'nin en büyük savaş gemisi TCG Anadolu'nun, 23 Nisan saat 12.00'de İstanbul Boğazı'ndan geçiş yaparak 21 pare top atışı ve çimariva ile halkı selamlayacağı duyuruldu.

2023 April 22, 21 pare top atışıyla halkı selamlayacak, İstanbul: Aydınlık:

It was announced that TCG Anadolu, Turkey's largest warship, which was opened to public visit in Sarayburnu, will salute the public with a 21-piece gun salute and manning the rail while passing through the Bosphorus at 12:00 on April 23rd.

(nautical, military) The command given for sailors on warships to line up along the gunwale and perform a celebratory salute, or the act of performing the salute; manning the rail.


koşar adım

koşar adım (definite accusative koşar adımı, plural koşar adımlar)

koşar adımı (accusative definite)
koşar adımlar (plural)
koşar adım (nominative singular)
koşar adımlar (nominative plural)
koşar adımı (accusative definite singular)
koşar adımları (accusative definite plural)
koşar adıma (dative singular)
koşar adımlara (dative plural)
koşar adımda (locative singular)
koşar adımlarda (locative plural)
koşar adımdan (ablative singular)
koşar adımlardan (ablative plural)
koşar adımın (genitive singular)
koşar adımların (genitive plural)

From koş- (“to run”) + -ar (Simple Present suffix) + adım (“step, pace”), literally “(with) running pace”.

af

-er#Etymology 1 8<alt:-ar><pos:Simple Present suffix>


hasım

head

hasım (definite accusative hasmı, plural hasımlar)

hasmı (accusative definite)
hasımlar (plural)
hasım (nominative singular)
hasımlar (nominative plural)
hasmı (accusative definite singular)
hasımları (accusative definite plural)
hasma (dative singular)
hasımlara (dative plural)
hasımda (locative singular)
hasımlarda (locative plural)
hasımdan (ablative singular)
hasımlardan (ablative plural)
hasmın (genitive singular)
hasımların (genitive plural)
hasmım (first-person nominative singular)
hasımlarım (first-person nominative singular)
hasmın (nominative second-person singular)
hasımların (nominative second-person singular)
hasmı (nominative singular third-person)
hasımları (nominative singular third-person)
hasmımız (first-person nominative plural)
hasımlarımız (first-person nominative plural)
hasmınız (nominative plural second-person)
hasımlarınız (nominative plural second-person)
hasımları (nominative plural third-person)
hasmımı (accusative definite first-person singular)
hasımlarımı (accusative definite first-person singular)
hasmını (accusative definite second-person singular)
hasımlarını (accusative definite second-person singular)
hasmını (accusative definite singular third-person)
hasımlarını (accusative definite singular third-person)
hasmımızı (accusative definite first-person plural)
hasımlarımızı (accusative definite first-person plural)
hasmınızı (accusative definite plural second-person)
hasımlarınızı (accusative definite plural second-person)
hasımlarını (accusative definite plural third-person)
hasmıma (dative first-person singular)
hasımlarıma (dative first-person singular)
hasmına (dative second-person singular)
hasımlarına (dative second-person singular)
hasmına (dative singular third-person)
hasımlarına (dative singular third-person)
hasmımıza (dative first-person plural)
hasımlarımıza (dative first-person plural)
hasmınıza (dative plural second-person)
hasımlarınıza (dative plural second-person)
hasımlarına (dative plural third-person)
hasmımda (first-person locative singular)
hasımlarımda (first-person locative singular)
hasmında (locative second-person singular)
hasımlarında (locative second-person singular)
hasmında (locative singular third-person)
hasımlarında (locative singular third-person)
hasmımızda (first-person locative plural)
hasımlarımızda (first-person locative plural)
hasmınızda (locative plural second-person)
hasımlarınızda (locative plural second-person)
hasımlarında (locative plural third-person)
hasmımdan (ablative first-person singular)
hasımlarımdan (ablative first-person singular)
hasmından (ablative second-person singular)
hasımlarından (ablative second-person singular)
hasmından (ablative singular third-person)
hasımlarından (ablative singular third-person)
hasmımızdan (ablative first-person plural)
hasımlarımızdan (ablative first-person plural)
hasmınızdan (ablative plural second-person)
hasımlarınızdan (ablative plural second-person)
hasımlarından (ablative plural third-person)
hasmımın (first-person genitive singular)
hasımlarımın (first-person genitive singular)
hasmının (genitive second-person singular)
hasımlarının (genitive second-person singular)
hasmının (genitive singular third-person)
hasımlarının (genitive singular third-person)
hasmımızın (first-person genitive plural)
hasımlarımızın (first-person genitive plural)
hasmınızın (genitive plural second-person)
hasımlarınızın (genitive plural second-person)
hasımlarının (genitive plural third-person)
hasmım (first-person singular)
hasımlarım (first-person singular)
hasımsın (second-person singular)
hasımlarsın (second-person singular)
hasım (singular third-person)
hasımdır (singular third-person)
hasımlar (singular third-person)
hasımlardır (singular third-person)
hasmız (first-person plural)
hasımlarız (first-person plural)
hasımsınız (plural second-person)
hasımlarsınız (plural second-person)
hasımlar (plural third-person)
hasımlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish خصم (hasm, hasım), from Arabic خصم (ḵaṣm).


başak

head

başak (definite accusative başağı, plural başaklar)

başağı (accusative definite)
başaklar (plural)
başak (nominative singular)
başaklar (nominative plural)
başağı (accusative definite singular)
başakları (accusative definite plural)
başağa (dative singular)
başaklara (dative plural)
başakta (locative singular)
başaklarda (locative plural)
başaktan (ablative singular)
başaklardan (ablative plural)
başağın (genitive singular)
başakların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish باشاق (başak), itself from Proto-Turkic *bašaq (“ear”).

inh+

(weaponry) arrowhead, the pointed part of an arrow


muhasara

head

muhasara (definite accusative muhasarayı, plural muhasaralar)

muhasarayı (accusative definite)
muhasaralar (plural)
muhasara (nominative singular)
muhasaralar (nominative plural)
muhasarayı (accusative definite singular)
muhasaraları (accusative definite plural)
muhasaraya (dative singular)
muhasaralara (dative plural)
muhasarada (locative singular)
muhasaralarda (locative plural)
muhasaradan (ablative singular)
muhasaralardan (ablative plural)
muhasaranın (genitive singular)
muhasaraların (genitive plural)
muhasaram (first-person nominative singular)
muhasaralarım (first-person nominative singular)
muhasaran (nominative second-person singular)
muhasaraların (nominative second-person singular)
muhasarası (nominative singular third-person)
muhasaraları (nominative singular third-person)
muhasaramız (first-person nominative plural)
muhasaralarımız (first-person nominative plural)
muhasaranız (nominative plural second-person)
muhasaralarınız (nominative plural second-person)
muhasaraları (nominative plural third-person)
muhasaramı (accusative definite first-person singular)
muhasaralarımı (accusative definite first-person singular)
muhasaranı (accusative definite second-person singular)
muhasaralarını (accusative definite second-person singular)
muhasarasını (accusative definite singular third-person)
muhasaralarını (accusative definite singular third-person)
muhasaramızı (accusative definite first-person plural)
muhasaralarımızı (accusative definite first-person plural)
muhasaranızı (accusative definite plural second-person)
muhasaralarınızı (accusative definite plural second-person)
muhasaralarını (accusative definite plural third-person)
muhasarama (dative first-person singular)
muhasaralarıma (dative first-person singular)
muhasarana (dative second-person singular)
muhasaralarına (dative second-person singular)
muhasarasına (dative singular third-person)
muhasaralarına (dative singular third-person)
muhasaramıza (dative first-person plural)
muhasaralarımıza (dative first-person plural)
muhasaranıza (dative plural second-person)
muhasaralarınıza (dative plural second-person)
muhasaralarına (dative plural third-person)
muhasaramda (first-person locative singular)
muhasaralarımda (first-person locative singular)
muhasaranda (locative second-person singular)
muhasaralarında (locative second-person singular)
muhasarasında (locative singular third-person)
muhasaralarında (locative singular third-person)
muhasaramızda (first-person locative plural)
muhasaralarımızda (first-person locative plural)
muhasaranızda (locative plural second-person)
muhasaralarınızda (locative plural second-person)
muhasaralarında (locative plural third-person)
muhasaramdan (ablative first-person singular)
muhasaralarımdan (ablative first-person singular)
muhasarandan (ablative second-person singular)
muhasaralarından (ablative second-person singular)
muhasarasından (ablative singular third-person)
muhasaralarından (ablative singular third-person)
muhasaramızdan (ablative first-person plural)
muhasaralarımızdan (ablative first-person plural)
muhasaranızdan (ablative plural second-person)
muhasaralarınızdan (ablative plural second-person)
muhasaralarından (ablative plural third-person)
muhasaramın (first-person genitive singular)
muhasaralarımın (first-person genitive singular)
muhasaranın (genitive second-person singular)
muhasaralarının (genitive second-person singular)
muhasarasının (genitive singular third-person)
muhasaralarının (genitive singular third-person)
muhasaramızın (first-person genitive plural)
muhasaralarımızın (first-person genitive plural)
muhasaranızın (genitive plural second-person)
muhasaralarınızın (genitive plural second-person)
muhasaralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish محاصره (muḥāsara), from Arabic مُحَاصَرَة (muḥāṣara).

der

Arabic مُحَاصَرَة (muḥāṣara)

(military, dated) siege, blockage, encirclement


şarampol

head

şarampol (definite accusative şarampolu, plural şarampollar)

şarampolu (accusative definite)
şarampollar (plural)
şarampol (nominative singular)
şarampollar (nominative plural)
şarampolu (accusative definite singular)
şarampolları (accusative definite plural)
şarampola (dative singular)
şarampollara (dative plural)
şarampolda (locative singular)
şarampollarda (locative plural)
şarampoldan (ablative singular)
şarampollardan (ablative plural)
şarampolun (genitive singular)
şarampolların (genitive plural)
şarampolum (first-person nominative singular)
şarampollarım (first-person nominative singular)
şarampolun (nominative second-person singular)
şarampolların (nominative second-person singular)
şarampolu (nominative singular third-person)
şarampolları (nominative singular third-person)
şarampolumuz (first-person nominative plural)
şarampollarımız (first-person nominative plural)
şarampolunuz (nominative plural second-person)
şarampollarınız (nominative plural second-person)
şarampolları (nominative plural third-person)
şarampolumu (accusative definite first-person singular)
şarampollarımı (accusative definite first-person singular)
şarampolunu (accusative definite second-person singular)
şarampollarını (accusative definite second-person singular)
şarampolunu (accusative definite singular third-person)
şarampollarını (accusative definite singular third-person)
şarampolumuzu (accusative definite first-person plural)
şarampollarımızı (accusative definite first-person plural)
şarampolunuzu (accusative definite plural second-person)
şarampollarınızı (accusative definite plural second-person)
şarampollarını (accusative definite plural third-person)
şarampoluma (dative first-person singular)
şarampollarıma (dative first-person singular)
şarampoluna (dative second-person singular)
şarampollarına (dative second-person singular)
şarampoluna (dative singular third-person)
şarampollarına (dative singular third-person)
şarampolumuza (dative first-person plural)
şarampollarımıza (dative first-person plural)
şarampolunuza (dative plural second-person)
şarampollarınıza (dative plural second-person)
şarampollarına (dative plural third-person)
şarampolumda (first-person locative singular)
şarampollarımda (first-person locative singular)
şarampolunda (locative second-person singular)
şarampollarında (locative second-person singular)
şarampolunda (locative singular third-person)
şarampollarında (locative singular third-person)
şarampolumuzda (first-person locative plural)
şarampollarımızda (first-person locative plural)
şarampolunuzda (locative plural second-person)
şarampollarınızda (locative plural second-person)
şarampollarında (locative plural third-person)
şarampolumdan (ablative first-person singular)
şarampollarımdan (ablative first-person singular)
şarampolundan (ablative second-person singular)
şarampollarından (ablative second-person singular)
şarampolundan (ablative singular third-person)
şarampollarından (ablative singular third-person)
şarampolumuzdan (ablative first-person plural)
şarampollarımızdan (ablative first-person plural)
şarampolunuzdan (ablative plural second-person)
şarampollarınızdan (ablative plural second-person)
şarampollarından (ablative plural third-person)
şarampolumun (first-person genitive singular)
şarampollarımın (first-person genitive singular)
şarampolunun (genitive second-person singular)
şarampollarının (genitive second-person singular)
şarampolunun (genitive singular third-person)
şarampollarının (genitive singular third-person)
şarampolumuzun (first-person genitive plural)
şarampollarımızın (first-person genitive plural)
şarampolunuzun (genitive plural second-person)
şarampollarınızın (genitive plural second-person)
şarampollarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شرانپول (şaranpol, “stockade, palisade”), itself from Hungarian sorompó (“boom barrier, boom gate”).

der

(military) stockade, palisade, an enclosure protected by a wall of wooden posts


izci

head

izci (definite accusative izciyi, plural izciler)

izciyi (accusative definite)
izciler (plural)
izci (nominative singular)
izciler (nominative plural)
izciyi (accusative definite singular)
izcileri (accusative definite plural)
izciye (dative singular)
izcilere (dative plural)
izcide (locative singular)
izcilerde (locative plural)
izciden (ablative singular)
izcilerden (ablative plural)
izcinin (genitive singular)
izcilerin (genitive plural)
izcim (first-person nominative singular)
izcilerim (first-person nominative singular)
izcin (nominative second-person singular)
izcilerin (nominative second-person singular)
izcisi (nominative singular third-person)
izcileri (nominative singular third-person)
izcimiz (first-person nominative plural)
izcilerimiz (first-person nominative plural)
izciniz (nominative plural second-person)
izcileriniz (nominative plural second-person)
izcileri (nominative plural third-person)
izcimi (accusative definite first-person singular)
izcilerimi (accusative definite first-person singular)
izcini (accusative definite second-person singular)
izcilerini (accusative definite second-person singular)
izcisini (accusative definite singular third-person)
izcilerini (accusative definite singular third-person)
izcimizi (accusative definite first-person plural)
izcilerimizi (accusative definite first-person plural)
izcinizi (accusative definite plural second-person)
izcilerinizi (accusative definite plural second-person)
izcilerini (accusative definite plural third-person)
izcime (dative first-person singular)
izcilerime (dative first-person singular)
izcine (dative second-person singular)
izcilerine (dative second-person singular)
izcisine (dative singular third-person)
izcilerine (dative singular third-person)
izcimize (dative first-person plural)
izcilerimize (dative first-person plural)
izcinize (dative plural second-person)
izcilerinize (dative plural second-person)
izcilerine (dative plural third-person)
izcimde (first-person locative singular)
izcilerimde (first-person locative singular)
izcinde (locative second-person singular)
izcilerinde (locative second-person singular)
izcisinde (locative singular third-person)
izcilerinde (locative singular third-person)
izcimizde (first-person locative plural)
izcilerimizde (first-person locative plural)
izcinizde (locative plural second-person)
izcilerinizde (locative plural second-person)
izcilerinde (locative plural third-person)
izcimden (ablative first-person singular)
izcilerimden (ablative first-person singular)
izcinden (ablative second-person singular)
izcilerinden (ablative second-person singular)
izcisinden (ablative singular third-person)
izcilerinden (ablative singular third-person)
izcimizden (ablative first-person plural)
izcilerimizden (ablative first-person plural)
izcinizden (ablative plural second-person)
izcilerinizden (ablative plural second-person)
izcilerinden (ablative plural third-person)
izcimin (first-person genitive singular)
izcilerimin (first-person genitive singular)
izcinin (genitive second-person singular)
izcilerinin (genitive second-person singular)
izcisinin (genitive singular third-person)
izcilerinin (genitive singular third-person)
izcimizin (first-person genitive plural)
izcilerimizin (first-person genitive plural)
izcinizin (genitive plural second-person)
izcilerinizin (genitive plural second-person)
izcilerinin (genitive plural third-person)
izciyim (first-person singular)
izcilerim (first-person singular)
izcisin (second-person singular)
izcilersin (second-person singular)
izci (singular third-person)
izcidir (singular third-person)
izciler (singular third-person)
izcilerdir (singular third-person)
izciyiz (first-person plural)
izcileriz (first-person plural)
izcisiniz (plural second-person)
izcilersiniz (plural second-person)
izciler (plural third-person)
izcilerdir (plural third-person)

(military) A type of soldier whose mission is to explore the battle area and to locate important sites, scouts.


fırlatıcı

fırlatıcı (definite accusative fırlatıcıyı, plural fırlatıcılar)

fırlatıcıyı (accusative definite)
fırlatıcılar (plural)
fırlatıcı (nominative singular)
fırlatıcılar (nominative plural)
fırlatıcıyı (accusative definite singular)
fırlatıcıları (accusative definite plural)
fırlatıcıya (dative singular)
fırlatıcılara (dative plural)
fırlatıcıda (locative singular)
fırlatıcılarda (locative plural)
fırlatıcıdan (ablative singular)
fırlatıcılardan (ablative plural)
fırlatıcının (genitive singular)
fırlatıcıların (genitive plural)
fırlatıcım (first-person nominative singular)
fırlatıcılarım (first-person nominative singular)
fırlatıcın (nominative second-person singular)
fırlatıcıların (nominative second-person singular)
fırlatıcısı (nominative singular third-person)
fırlatıcıları (nominative singular third-person)
fırlatıcımız (first-person nominative plural)
fırlatıcılarımız (first-person nominative plural)
fırlatıcınız (nominative plural second-person)
fırlatıcılarınız (nominative plural second-person)
fırlatıcıları (nominative plural third-person)
fırlatıcımı (accusative definite first-person singular)
fırlatıcılarımı (accusative definite first-person singular)
fırlatıcını (accusative definite second-person singular)
fırlatıcılarını (accusative definite second-person singular)
fırlatıcısını (accusative definite singular third-person)
fırlatıcılarını (accusative definite singular third-person)
fırlatıcımızı (accusative definite first-person plural)
fırlatıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
fırlatıcınızı (accusative definite plural second-person)
fırlatıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
fırlatıcılarını (accusative definite plural third-person)
fırlatıcıma (dative first-person singular)
fırlatıcılarıma (dative first-person singular)
fırlatıcına (dative second-person singular)
fırlatıcılarına (dative second-person singular)
fırlatıcısına (dative singular third-person)
fırlatıcılarına (dative singular third-person)
fırlatıcımıza (dative first-person plural)
fırlatıcılarımıza (dative first-person plural)
fırlatıcınıza (dative plural second-person)
fırlatıcılarınıza (dative plural second-person)
fırlatıcılarına (dative plural third-person)
fırlatıcımda (first-person locative singular)
fırlatıcılarımda (first-person locative singular)
fırlatıcında (locative second-person singular)
fırlatıcılarında (locative second-person singular)
fırlatıcısında (locative singular third-person)
fırlatıcılarında (locative singular third-person)
fırlatıcımızda (first-person locative plural)
fırlatıcılarımızda (first-person locative plural)
fırlatıcınızda (locative plural second-person)
fırlatıcılarınızda (locative plural second-person)
fırlatıcılarında (locative plural third-person)
fırlatıcımdan (ablative first-person singular)
fırlatıcılarımdan (ablative first-person singular)
fırlatıcından (ablative second-person singular)
fırlatıcılarından (ablative second-person singular)
fırlatıcısından (ablative singular third-person)
fırlatıcılarından (ablative singular third-person)
fırlatıcımızdan (ablative first-person plural)
fırlatıcılarımızdan (ablative first-person plural)
fırlatıcınızdan (ablative plural second-person)
fırlatıcılarınızdan (ablative plural second-person)
fırlatıcılarından (ablative plural third-person)
fırlatıcımın (first-person genitive singular)
fırlatıcılarımın (first-person genitive singular)
fırlatıcının (genitive second-person singular)
fırlatıcılarının (genitive second-person singular)
fırlatıcısının (genitive singular third-person)
fırlatıcılarının (genitive singular third-person)
fırlatıcımızın (first-person genitive plural)
fırlatıcılarımızın (first-person genitive plural)
fırlatıcınızın (genitive plural second-person)
fırlatıcılarınızın (genitive plural second-person)
fırlatıcılarının (genitive plural third-person)
fırlatıcıyım (first-person singular)
fırlatıcılarım (first-person singular)
fırlatıcısın (second-person singular)
fırlatıcılarsın (second-person singular)
fırlatıcı (singular third-person)
fırlatıcıdır (singular third-person)
fırlatıcılar (singular third-person)
fırlatıcılardır (singular third-person)
fırlatıcıyız (first-person plural)
fırlatıcılarız (first-person plural)
fırlatıcısınız (plural second-person)
fırlatıcılarsınız (plural second-person)
fırlatıcılar (plural third-person)
fırlatıcılardır (plural third-person)

Equivalent to fırlat- (“to throw”) + -ıcı.


yamak

yamak (definite accusative yamağı, plural yamaklar)

yamağı (accusative definite)
yamaklar (plural)
yamak (nominative singular)
yamaklar (nominative plural)
yamağı (accusative definite singular)
yamakları (accusative definite plural)
yamağa (dative singular)
yamaklara (dative plural)
yamakta (locative singular)
yamaklarda (locative plural)
yamaktan (ablative singular)
yamaklardan (ablative plural)
yamağın (genitive singular)
yamakların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish یاماق (yamak). By surface analysis, yama- (“to patch, to repair”) + -k (noun-forming suffix).

surf

yamamak<alt:yama-><t:to patch, to repair>

(historical, military) a recruit in various janissary corps


tugay

head

tugay (definite accusative tugayı, plural tugaylar)

tugayı (accusative definite)
tugaylar (plural)
tugay (nominative singular)
tugaylar (nominative plural)
tugayı (accusative definite singular)
tugayları (accusative definite plural)
tugaya (dative singular)
tugaylara (dative plural)
tugayda (locative singular)
tugaylarda (locative plural)
tugaydan (ablative singular)
tugaylardan (ablative plural)
tugayın (genitive singular)
tugayların (genitive plural)
tugayım (first-person nominative singular)
tugaylarım (first-person nominative singular)
tugayın (nominative second-person singular)
tugayların (nominative second-person singular)
tugayı (nominative singular third-person)
tugayları (nominative singular third-person)
tugayımız (first-person nominative plural)
tugaylarımız (first-person nominative plural)
tugayınız (nominative plural second-person)
tugaylarınız (nominative plural second-person)
tugayları (nominative plural third-person)
tugayımı (accusative definite first-person singular)
tugaylarımı (accusative definite first-person singular)
tugayını (accusative definite second-person singular)
tugaylarını (accusative definite second-person singular)
tugayını (accusative definite singular third-person)
tugaylarını (accusative definite singular third-person)
tugayımızı (accusative definite first-person plural)
tugaylarımızı (accusative definite first-person plural)
tugayınızı (accusative definite plural second-person)
tugaylarınızı (accusative definite plural second-person)
tugaylarını (accusative definite plural third-person)
tugayıma (dative first-person singular)
tugaylarıma (dative first-person singular)
tugayına (dative second-person singular)
tugaylarına (dative second-person singular)
tugayına (dative singular third-person)
tugaylarına (dative singular third-person)
tugayımıza (dative first-person plural)
tugaylarımıza (dative first-person plural)
tugayınıza (dative plural second-person)
tugaylarınıza (dative plural second-person)
tugaylarına (dative plural third-person)
tugayımda (first-person locative singular)
tugaylarımda (first-person locative singular)
tugayında (locative second-person singular)
tugaylarında (locative second-person singular)
tugayında (locative singular third-person)
tugaylarında (locative singular third-person)
tugayımızda (first-person locative plural)
tugaylarımızda (first-person locative plural)
tugayınızda (locative plural second-person)
tugaylarınızda (locative plural second-person)
tugaylarında (locative plural third-person)
tugayımdan (ablative first-person singular)
tugaylarımdan (ablative first-person singular)
tugayından (ablative second-person singular)
tugaylarından (ablative second-person singular)
tugayından (ablative singular third-person)
tugaylarından (ablative singular third-person)
tugayımızdan (ablative first-person plural)
tugaylarımızdan (ablative first-person plural)
tugayınızdan (ablative plural second-person)
tugaylarınızdan (ablative plural second-person)
tugaylarından (ablative plural third-person)
tugayımın (first-person genitive singular)
tugaylarımın (first-person genitive singular)
tugayının (genitive second-person singular)
tugaylarının (genitive second-person singular)
tugayının (genitive singular third-person)
tugaylarının (genitive singular third-person)
tugayımızın (first-person genitive plural)
tugaylarımızın (first-person genitive plural)
tugayınızın (genitive plural second-person)
tugaylarınızın (genitive plural second-person)
tugaylarının (genitive plural third-person)