dövmek

head

dövmek (third-person singular simple present döver)

döver (present singular third-person)
dövmek (infinitive)
döven (imperfective impersonal participle)
dövmüş (impersonal participle perfective)
dövecek (impersonal participle prospective)
dövdüğüm (non-prospective participle personal)
dövdüğün (non-prospective participle personal)
dövdüğü (non-prospective participle personal)
dövdüğümüz (non-prospective participle personal)
dövdüğünüz (non-prospective participle personal)
dövdükleri (non-prospective participle personal)
döveceğim (participle personal prospective)
döveceğin (participle personal prospective)
döveceği (participle personal prospective)
döveceğimiz (participle personal prospective)
döveceğiniz (participle personal prospective)
dövecekleri (participle personal prospective)
dövme (noun-from-verb)
dövüş (adverbial)
döverim (aorist first-person indicative present singular)
döversin (aorist indicative present second-person singular)
döver (aorist indicative present singular third-person)
döveriz (aorist first-person indicative plural present)
döversiniz (aorist indicative plural present second-person)
döverler (aorist indicative plural present third-person)
dövüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dövüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dövüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dövüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dövüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dövüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dövdüm (first-person indicative past perfective singular)
dövdün (indicative past perfective second-person singular)
dövdü (indicative past perfective singular third-person)
dövdük (first-person indicative past perfective plural)
dövdünüz (indicative past perfective plural second-person)
dövdüler (indicative past perfective plural third-person)
dövüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dövüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dövüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dövüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dövüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dövüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dövüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
döveceğim (first-person future indicative singular)
döveceksin (future indicative second-person singular)
dövecek (future indicative singular third-person)
döveceğiz (first-person future indicative plural)
döveceksiniz (future indicative plural second-person)
dövecekler (future indicative plural third-person)
dövecektim (definite first-person indicative past-future singular)
dövecektin (definite indicative past-future second-person singular)
dövecekti (definite indicative past-future singular third-person)
dövecektik (definite first-person indicative past-future plural)
dövecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
döveceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
döverdüm (first-person indefinite indicative past-future singular)
döverdün (indefinite indicative past-future second-person singular)
döverdü (indefinite indicative past-future singular third-person)
döverdük (first-person indefinite indicative past-future plural)
döverdüniz (indefinite indicative past-future plural second-person)
döverlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
dövmişim (first-person inferential perfective singular)
dövmişsin (inferential perfective second-person singular)
dövmiş (inferential perfective singular third-person)
dövmişiz (first-person inferential perfective plural)
dövmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
dövmişler (inferential perfective plural third-person)
dövermişim (aorist first-person inferential singular)
dövermişsin (aorist inferential second-person singular)
dövermiş (aorist inferential singular third-person)
dövermişiz (aorist first-person inferential plural)
dövermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
döverlermiş (or dövermişlar) (aorist inferential plural third-person)
dövüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dövüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dövüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dövüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dövüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dövüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dövsem (conditional first-person singular)
dövsen (conditional second-person singular)
dövse (conditional singular third-person)
dövsek (conditional first-person plural)
dövseniz (conditional plural second-person)
dövseler (conditional plural third-person)
dövseydim (conditional first-person perfective singular)
dövseydin (conditional perfective second-person singular)
dövseydi (conditional perfective singular third-person)
dövseydik (conditional first-person perfective plural)
dövseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dövseydiler (conditional perfective plural third-person)
döveyim (first-person optative singular)
dövesin (optative second-person singular)
döve (optative singular third-person)
dövelim (first-person optative plural)
dövesiniz (optative plural second-person)
döveler (optative plural third-person)
dövmekteyim (first-person progressive singular)
dövmektesin (progressive second-person singular)
dövmekte (progressive singular third-person)
dövmekteyiz (first-person plural progressive)
dövmektesiniz (plural progressive second-person)
dövmekteler (plural progressive third-person)
dövmeliyim (first-person necessitative singular)
dövmelisin (necessitative second-person singular)
dövmeli (necessitative singular third-person)
dövmeliyiz (first-person necessitative plural)
dövmelisiniz (necessitative plural second-person)
dövmeliler (necessitative plural third-person)
döv (imperative second-person singular)
dövsün (imperative singular third-person)
dövün (imperative plural second-person)
dövsünler (imperative plural third-person)
döver miyim? (aorist first-person indicative present singular)
döver misin? (aorist indicative present second-person singular)
döver mi? (aorist indicative present singular third-person)
döver miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
döver misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
döverler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dövüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dövüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dövüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dövüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dövüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dövüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dövdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
dövdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
dövdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
dövdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
dövdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
dövdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dövüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dövüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dövüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dövüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dövüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dövüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dövecek miyim? (first-person future indicative singular)
dövecek misin? (future indicative second-person singular)
dövecek mi? (future indicative singular third-person)
dövecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dövecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dövecekler mi? (future indicative plural third-person)
dövmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
dövmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
dövmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
dövmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
dövmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
dövmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
döver miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
döver miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
döver miymüş? (aorist inferential singular third-person)
döver miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
döver miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
döverler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dövüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dövüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dövüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dövüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dövüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dövüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dövsem mi? (conditional first-person singular)
dövsen mi? (conditional second-person singular)
dövse mi? (conditional singular third-person)
dövsek mi? (conditional first-person plural)
dövseniz mi? (conditional plural second-person)
dövseler mi? (conditional plural third-person)
dövse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dövse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dövse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dövse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dövse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dövseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dövmekte miyim? (first-person progressive singular)
dövmekte misin? (progressive second-person singular)
dövmekte mi? (progressive singular third-person)
dövmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dövmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dövmekteler mi? (plural progressive third-person)
dövmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dövmeli misin? (necessitative second-person singular)
dövmeli mi? (necessitative singular third-person)
dövmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dövmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dövmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dövmemek (infinitive negative)
dövmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dövmemiş (impersonal negative participle perfective)
dövmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dövmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dövmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dövmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dövmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dövmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dövmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dövmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dövmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dövmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dövmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dövmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dövmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dövmeme (negative noun-from-verb)
dövmeyüş (adverbial negative)
dövmem (aorist first-person indicative present singular)
dövmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dövmez (aorist indicative present singular third-person)
dövmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dövmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dövmezler (aorist indicative plural present third-person)
dövmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dövmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dövmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
dövmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dövmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dövmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dövmedim (first-person indicative past perfective singular)
dövmedin (indicative past perfective second-person singular)
dövmedi (indicative past perfective singular third-person)
dövmedik (first-person indicative past perfective plural)
dövmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dövmediler (indicative past perfective plural third-person)
dövmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dövmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dövmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dövmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dövmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dövmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dövmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dövmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dövmeyecek (future indicative singular third-person)
dövmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dövmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dövmeyecekler (future indicative plural third-person)
dövmemişim (first-person inferential perfective singular)
dövmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dövmemiş (inferential perfective singular third-person)
dövmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dövmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dövmemişler (inferential perfective plural third-person)
dövmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dövmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dövmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dövmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dövmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dövmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dövmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dövmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dövmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dövmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dövmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dövmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dövmesem (conditional first-person singular)
dövmesen (conditional second-person singular)
dövmese (conditional singular third-person)
dövmesek (conditional first-person plural)
dövmeseniz (conditional plural second-person)
dövmeseler (conditional plural third-person)
dövmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dövmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dövmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dövmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dövmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dövmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dövmeyeyim (first-person optative singular)
dövmeyesin (optative second-person singular)
dövmeye (optative singular third-person)
dövmeyelim (first-person optative plural)
dövmeyesiniz (optative plural second-person)
dövmeyeler (optative plural third-person)
dövmemekteyim (first-person progressive singular)
dövmemektesin (progressive second-person singular)
dövmemekte (progressive singular third-person)
dövmemekteyiz (first-person plural progressive)
dövmemektesiniz (plural progressive second-person)
dövmemekteler (plural progressive third-person)
dövmemeliyim (first-person necessitative singular)
dövmemelisin (necessitative second-person singular)
dövmemeli (necessitative singular third-person)
dövmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dövmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dövmemeliler (necessitative plural third-person)
dövme (imperative second-person singular)
dövmesin (imperative singular third-person)
dövmeyin (imperative plural second-person)
dövmesinler (imperative plural third-person)
dövmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dövmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dövmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dövmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dövmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dövmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dövmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dövmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dövmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dövmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dövmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dövmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dövmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dövmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dövmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dövmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dövmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dövmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dövmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dövmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dövmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dövmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dövmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dövmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dövmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dövmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dövmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dövmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dövmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dövmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dövmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dövmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dövmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dövmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dövmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dövmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dövmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dövmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dövmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dövmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dövmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dövmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dövmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dövmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dövmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dövmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dövmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dövmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dövmesem mi? (conditional first-person singular)
dövmesen mi? (conditional second-person singular)
dövmese mi? (conditional singular third-person)
dövmesek mi? (conditional first-person plural)
dövmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dövmeseler mi? (conditional plural third-person)
dövmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dövmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dövmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dövmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dövmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dövmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dövmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dövmemekte misin? (progressive second-person singular)
dövmemekte mi? (progressive singular third-person)
dövmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dövmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dövmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dövmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dövmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dövmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dövmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dövmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dövmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish دوگمك (dögmek, döǧmek, döymek, dövmek, “to beat, to pound”), from Proto-Turkic *tȫg- (“to pound”).

inh

1939 September 8, headline in Cumhuriyet

French gunners shelled the Western front yesterday, operations continue

Fransız topçusu dün Garb cephesini dövdü, harekât devam ediyor


geçit

head

geçit (definite accusative geçidi, plural geçitler)

geçidi (accusative definite)
geçitler (plural)

From geç- (“to cross, to pass”) + -it, from Proto-Turkic *keč- (“to pass, to wade”).

1936 April 21, headline in Ulusal Birlik

(please add an English translation of this quotation)

Dün Berlin'de muazzam bir geçid resmi yapıldı


rütbe

rütbe (definite accusative rütbeyi, plural rütbeler)

rütbeyi (accusative definite)
rütbeler (plural)

From Ottoman Turkish رتبه, from Arabic رُتْبَة (rutba).


cephe

cephe (definite accusative cepheyi, plural cepheler)

cepheyi (accusative definite)
cepheler (plural)
cephe (nominative singular)
cepheler (nominative plural)
cepheyi (accusative definite singular)
cepheleri (accusative definite plural)
cepheye (dative singular)
cephelere (dative plural)
cephede (locative singular)
cephelerde (locative plural)
cepheden (ablative singular)
cephelerden (ablative plural)
cephenin (genitive singular)
cephelerin (genitive plural)
cephem (first-person nominative singular)
cephelerim (first-person nominative singular)
cephen (nominative second-person singular)
cephelerin (nominative second-person singular)
cephesi (nominative singular third-person)
cepheleri (nominative singular third-person)
cephemiz (first-person nominative plural)
cephelerimiz (first-person nominative plural)
cepheniz (nominative plural second-person)
cepheleriniz (nominative plural second-person)
cepheleri (nominative plural third-person)
cephemi (accusative definite first-person singular)
cephelerimi (accusative definite first-person singular)
cepheni (accusative definite second-person singular)
cephelerini (accusative definite second-person singular)
cephesini (accusative definite singular third-person)
cephelerini (accusative definite singular third-person)
cephemizi (accusative definite first-person plural)
cephelerimizi (accusative definite first-person plural)
cephenizi (accusative definite plural second-person)
cephelerinizi (accusative definite plural second-person)
cephelerini (accusative definite plural third-person)
cepheme (dative first-person singular)
cephelerime (dative first-person singular)
cephene (dative second-person singular)
cephelerine (dative second-person singular)
cephesine (dative singular third-person)
cephelerine (dative singular third-person)
cephemize (dative first-person plural)
cephelerimize (dative first-person plural)
cephenize (dative plural second-person)
cephelerinize (dative plural second-person)
cephelerine (dative plural third-person)
cephemde (first-person locative singular)
cephelerimde (first-person locative singular)
cephende (locative second-person singular)
cephelerinde (locative second-person singular)
cephesinde (locative singular third-person)
cephelerinde (locative singular third-person)
cephemizde (first-person locative plural)
cephelerimizde (first-person locative plural)
cephenizde (locative plural second-person)
cephelerinizde (locative plural second-person)
cephelerinde (locative plural third-person)
cephemden (ablative first-person singular)
cephelerimden (ablative first-person singular)
cephenden (ablative second-person singular)
cephelerinden (ablative second-person singular)
cephesinden (ablative singular third-person)
cephelerinden (ablative singular third-person)
cephemizden (ablative first-person plural)
cephelerimizden (ablative first-person plural)
cephenizden (ablative plural second-person)
cephelerinizden (ablative plural second-person)
cephelerinden (ablative plural third-person)
cephemin (first-person genitive singular)
cephelerimin (first-person genitive singular)
cephenin (genitive second-person singular)
cephelerinin (genitive second-person singular)
cephesinin (genitive singular third-person)
cephelerinin (genitive singular third-person)
cephemizin (first-person genitive plural)
cephelerimizin (first-person genitive plural)
cephenizin (genitive plural second-person)
cephelerinizin (genitive plural second-person)
cephelerinin (genitive plural third-person)
cepheyim (first-person singular)
cephelerim (first-person singular)
cephesin (second-person singular)
cephelersin (second-person singular)
cephe (singular third-person)
cephedir (singular third-person)
cepheler (singular third-person)
cephelerdir (singular third-person)
cepheyiz (first-person plural)
cepheleriz (first-person plural)
cephesiniz (plural second-person)
cephelersiniz (plural second-person)
cepheler (plural third-person)
cephelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish جبهه (cebhe), from Arabic جَبْهَة (jabha).


judocu

judocu (definite accusative judocuyu, plural judocular)

judocuyu (accusative definite)
judocular (plural)


havadan havaya füze

havadan havaya füze (definite accusative havadan havaya füzeyi, plural havadan havaya füzeler)

havadan havaya füzeyi (accusative definite)
havadan havaya füzeler (plural)
havadan havaya füze (nominative singular)
havadan havaya füzeler (nominative plural)
havadan havaya füzeyi (accusative definite singular)
havadan havaya füzeleri (accusative definite plural)
havadan havaya füzeye (dative singular)
havadan havaya füzelere (dative plural)
havadan havaya füzede (locative singular)
havadan havaya füzelerde (locative plural)
havadan havaya füzeden (ablative singular)
havadan havaya füzelerden (ablative plural)
havadan havaya füzenin (genitive singular)
havadan havaya füzelerin (genitive plural)
havadan havaya füzem (first-person nominative singular)
havadan havaya füzelerim (first-person nominative singular)
havadan havaya füzen (nominative second-person singular)
havadan havaya füzelerin (nominative second-person singular)
havadan havaya füzesi (nominative singular third-person)
havadan havaya füzeleri (nominative singular third-person)
havadan havaya füzemiz (first-person nominative plural)
havadan havaya füzelerimiz (first-person nominative plural)
havadan havaya füzeniz (nominative plural second-person)
havadan havaya füzeleriniz (nominative plural second-person)
havadan havaya füzeleri (nominative plural third-person)
havadan havaya füzemi (accusative definite first-person singular)
havadan havaya füzelerimi (accusative definite first-person singular)
havadan havaya füzeni (accusative definite second-person singular)
havadan havaya füzelerini (accusative definite second-person singular)
havadan havaya füzesini (accusative definite singular third-person)
havadan havaya füzelerini (accusative definite singular third-person)
havadan havaya füzemizi (accusative definite first-person plural)
havadan havaya füzelerimizi (accusative definite first-person plural)
havadan havaya füzenizi (accusative definite plural second-person)
havadan havaya füzelerinizi (accusative definite plural second-person)
havadan havaya füzelerini (accusative definite plural third-person)
havadan havaya füzeme (dative first-person singular)
havadan havaya füzelerime (dative first-person singular)
havadan havaya füzene (dative second-person singular)
havadan havaya füzelerine (dative second-person singular)
havadan havaya füzesine (dative singular third-person)
havadan havaya füzelerine (dative singular third-person)
havadan havaya füzemize (dative first-person plural)
havadan havaya füzelerimize (dative first-person plural)
havadan havaya füzenize (dative plural second-person)
havadan havaya füzelerinize (dative plural second-person)
havadan havaya füzelerine (dative plural third-person)
havadan havaya füzemde (first-person locative singular)
havadan havaya füzelerimde (first-person locative singular)
havadan havaya füzende (locative second-person singular)
havadan havaya füzelerinde (locative second-person singular)
havadan havaya füzesinde (locative singular third-person)
havadan havaya füzelerinde (locative singular third-person)
havadan havaya füzemizde (first-person locative plural)
havadan havaya füzelerimizde (first-person locative plural)
havadan havaya füzenizde (locative plural second-person)
havadan havaya füzelerinizde (locative plural second-person)
havadan havaya füzelerinde (locative plural third-person)
havadan havaya füzemden (ablative first-person singular)
havadan havaya füzelerimden (ablative first-person singular)
havadan havaya füzenden (ablative second-person singular)
havadan havaya füzelerinden (ablative second-person singular)
havadan havaya füzesinden (ablative singular third-person)
havadan havaya füzelerinden (ablative singular third-person)
havadan havaya füzemizden (ablative first-person plural)
havadan havaya füzelerimizden (ablative first-person plural)
havadan havaya füzenizden (ablative plural second-person)
havadan havaya füzelerinizden (ablative plural second-person)
havadan havaya füzelerinden (ablative plural third-person)
havadan havaya füzemin (first-person genitive singular)
havadan havaya füzelerimin (first-person genitive singular)
havadan havaya füzenin (genitive second-person singular)
havadan havaya füzelerinin (genitive second-person singular)
havadan havaya füzesinin (genitive singular third-person)
havadan havaya füzelerinin (genitive singular third-person)
havadan havaya füzemizin (first-person genitive plural)
havadan havaya füzelerimizin (first-person genitive plural)
havadan havaya füzenizin (genitive plural second-person)
havadan havaya füzelerinizin (genitive plural second-person)
havadan havaya füzelerinin (genitive plural third-person)


havadan karaya füze

havadan karaya füze (definite accusative havadan karaya füzeyi, plural havadan karaya füzeler)

havadan karaya füzeyi (accusative definite)
havadan karaya füzeler (plural)
havadan karaya füze (nominative singular)
havadan karaya füzeler (nominative plural)
havadan karaya füzeyi (accusative definite singular)
havadan karaya füzeleri (accusative definite plural)
havadan karaya füzeye (dative singular)
havadan karaya füzelere (dative plural)
havadan karaya füzede (locative singular)
havadan karaya füzelerde (locative plural)
havadan karaya füzeden (ablative singular)
havadan karaya füzelerden (ablative plural)
havadan karaya füzenin (genitive singular)
havadan karaya füzelerin (genitive plural)
havadan karaya füzem (first-person nominative singular)
havadan karaya füzelerim (first-person nominative singular)
havadan karaya füzen (nominative second-person singular)
havadan karaya füzelerin (nominative second-person singular)
havadan karaya füzesi (nominative singular third-person)
havadan karaya füzeleri (nominative singular third-person)
havadan karaya füzemiz (first-person nominative plural)
havadan karaya füzelerimiz (first-person nominative plural)
havadan karaya füzeniz (nominative plural second-person)
havadan karaya füzeleriniz (nominative plural second-person)
havadan karaya füzeleri (nominative plural third-person)
havadan karaya füzemi (accusative definite first-person singular)
havadan karaya füzelerimi (accusative definite first-person singular)
havadan karaya füzeni (accusative definite second-person singular)
havadan karaya füzelerini (accusative definite second-person singular)
havadan karaya füzesini (accusative definite singular third-person)
havadan karaya füzelerini (accusative definite singular third-person)
havadan karaya füzemizi (accusative definite first-person plural)
havadan karaya füzelerimizi (accusative definite first-person plural)
havadan karaya füzenizi (accusative definite plural second-person)
havadan karaya füzelerinizi (accusative definite plural second-person)
havadan karaya füzelerini (accusative definite plural third-person)
havadan karaya füzeme (dative first-person singular)
havadan karaya füzelerime (dative first-person singular)
havadan karaya füzene (dative second-person singular)
havadan karaya füzelerine (dative second-person singular)
havadan karaya füzesine (dative singular third-person)
havadan karaya füzelerine (dative singular third-person)
havadan karaya füzemize (dative first-person plural)
havadan karaya füzelerimize (dative first-person plural)
havadan karaya füzenize (dative plural second-person)
havadan karaya füzelerinize (dative plural second-person)
havadan karaya füzelerine (dative plural third-person)
havadan karaya füzemde (first-person locative singular)
havadan karaya füzelerimde (first-person locative singular)
havadan karaya füzende (locative second-person singular)
havadan karaya füzelerinde (locative second-person singular)
havadan karaya füzesinde (locative singular third-person)
havadan karaya füzelerinde (locative singular third-person)
havadan karaya füzemizde (first-person locative plural)
havadan karaya füzelerimizde (first-person locative plural)
havadan karaya füzenizde (locative plural second-person)
havadan karaya füzelerinizde (locative plural second-person)
havadan karaya füzelerinde (locative plural third-person)
havadan karaya füzemden (ablative first-person singular)
havadan karaya füzelerimden (ablative first-person singular)
havadan karaya füzenden (ablative second-person singular)
havadan karaya füzelerinden (ablative second-person singular)
havadan karaya füzesinden (ablative singular third-person)
havadan karaya füzelerinden (ablative singular third-person)
havadan karaya füzemizden (ablative first-person plural)
havadan karaya füzelerimizden (ablative first-person plural)
havadan karaya füzenizden (ablative plural second-person)
havadan karaya füzelerinizden (ablative plural second-person)
havadan karaya füzelerinden (ablative plural third-person)
havadan karaya füzemin (first-person genitive singular)
havadan karaya füzelerimin (first-person genitive singular)
havadan karaya füzenin (genitive second-person singular)
havadan karaya füzelerinin (genitive second-person singular)
havadan karaya füzesinin (genitive singular third-person)
havadan karaya füzelerinin (genitive singular third-person)
havadan karaya füzemizin (first-person genitive plural)
havadan karaya füzelerimizin (first-person genitive plural)
havadan karaya füzenizin (genitive plural second-person)
havadan karaya füzelerinizin (genitive plural second-person)
havadan karaya füzelerinin (genitive plural third-person)

air-to-surface missile
air-to-surface missile


karadan karaya füze

karadan karaya füze (definite accusative karadan karaya füzeyi, plural karadan karaya füzeler)

karadan karaya füzeyi (accusative definite)
karadan karaya füzeler (plural)
karadan karaya füze (nominative singular)
karadan karaya füzeler (nominative plural)
karadan karaya füzeyi (accusative definite singular)
karadan karaya füzeleri (accusative definite plural)
karadan karaya füzeye (dative singular)
karadan karaya füzelere (dative plural)
karadan karaya füzede (locative singular)
karadan karaya füzelerde (locative plural)
karadan karaya füzeden (ablative singular)
karadan karaya füzelerden (ablative plural)
karadan karaya füzenin (genitive singular)
karadan karaya füzelerin (genitive plural)
karadan karaya füzem (first-person nominative singular)
karadan karaya füzelerim (first-person nominative singular)
karadan karaya füzen (nominative second-person singular)
karadan karaya füzelerin (nominative second-person singular)
karadan karaya füzesi (nominative singular third-person)
karadan karaya füzeleri (nominative singular third-person)
karadan karaya füzemiz (first-person nominative plural)
karadan karaya füzelerimiz (first-person nominative plural)
karadan karaya füzeniz (nominative plural second-person)
karadan karaya füzeleriniz (nominative plural second-person)
karadan karaya füzeleri (nominative plural third-person)
karadan karaya füzemi (accusative definite first-person singular)
karadan karaya füzelerimi (accusative definite first-person singular)
karadan karaya füzeni (accusative definite second-person singular)
karadan karaya füzelerini (accusative definite second-person singular)
karadan karaya füzesini (accusative definite singular third-person)
karadan karaya füzelerini (accusative definite singular third-person)
karadan karaya füzemizi (accusative definite first-person plural)
karadan karaya füzelerimizi (accusative definite first-person plural)
karadan karaya füzenizi (accusative definite plural second-person)
karadan karaya füzelerinizi (accusative definite plural second-person)
karadan karaya füzelerini (accusative definite plural third-person)
karadan karaya füzeme (dative first-person singular)
karadan karaya füzelerime (dative first-person singular)
karadan karaya füzene (dative second-person singular)
karadan karaya füzelerine (dative second-person singular)
karadan karaya füzesine (dative singular third-person)
karadan karaya füzelerine (dative singular third-person)
karadan karaya füzemize (dative first-person plural)
karadan karaya füzelerimize (dative first-person plural)
karadan karaya füzenize (dative plural second-person)
karadan karaya füzelerinize (dative plural second-person)
karadan karaya füzelerine (dative plural third-person)
karadan karaya füzemde (first-person locative singular)
karadan karaya füzelerimde (first-person locative singular)
karadan karaya füzende (locative second-person singular)
karadan karaya füzelerinde (locative second-person singular)
karadan karaya füzesinde (locative singular third-person)
karadan karaya füzelerinde (locative singular third-person)
karadan karaya füzemizde (first-person locative plural)
karadan karaya füzelerimizde (first-person locative plural)
karadan karaya füzenizde (locative plural second-person)
karadan karaya füzelerinizde (locative plural second-person)
karadan karaya füzelerinde (locative plural third-person)
karadan karaya füzemden (ablative first-person singular)
karadan karaya füzelerimden (ablative first-person singular)
karadan karaya füzenden (ablative second-person singular)
karadan karaya füzelerinden (ablative second-person singular)
karadan karaya füzesinden (ablative singular third-person)
karadan karaya füzelerinden (ablative singular third-person)
karadan karaya füzemizden (ablative first-person plural)
karadan karaya füzelerimizden (ablative first-person plural)
karadan karaya füzenizden (ablative plural second-person)
karadan karaya füzelerinizden (ablative plural second-person)
karadan karaya füzelerinden (ablative plural third-person)
karadan karaya füzemin (first-person genitive singular)
karadan karaya füzelerimin (first-person genitive singular)
karadan karaya füzenin (genitive second-person singular)
karadan karaya füzelerinin (genitive second-person singular)
karadan karaya füzesinin (genitive singular third-person)
karadan karaya füzelerinin (genitive singular third-person)
karadan karaya füzemizin (first-person genitive plural)
karadan karaya füzelerimizin (first-person genitive plural)
karadan karaya füzenizin (genitive plural second-person)
karadan karaya füzelerinizin (genitive plural second-person)
karadan karaya füzelerinin (genitive plural third-person)

surface-to-surface missile
surface-to-surface missile


karadan havaya füze

karadan havaya füze (definite accusative karadan havaya füzeyi, plural karadan havaya füzeler)

karadan havaya füzeyi (accusative definite)
karadan havaya füzeler (plural)
karadan havaya füze (nominative singular)
karadan havaya füzeler (nominative plural)
karadan havaya füzeyi (accusative definite singular)
karadan havaya füzeleri (accusative definite plural)
karadan havaya füzeye (dative singular)
karadan havaya füzelere (dative plural)
karadan havaya füzede (locative singular)
karadan havaya füzelerde (locative plural)
karadan havaya füzeden (ablative singular)
karadan havaya füzelerden (ablative plural)
karadan havaya füzenin (genitive singular)
karadan havaya füzelerin (genitive plural)
karadan havaya füzem (first-person nominative singular)
karadan havaya füzelerim (first-person nominative singular)
karadan havaya füzen (nominative second-person singular)
karadan havaya füzelerin (nominative second-person singular)
karadan havaya füzesi (nominative singular third-person)
karadan havaya füzeleri (nominative singular third-person)
karadan havaya füzemiz (first-person nominative plural)
karadan havaya füzelerimiz (first-person nominative plural)
karadan havaya füzeniz (nominative plural second-person)
karadan havaya füzeleriniz (nominative plural second-person)
karadan havaya füzeleri (nominative plural third-person)
karadan havaya füzemi (accusative definite first-person singular)
karadan havaya füzelerimi (accusative definite first-person singular)
karadan havaya füzeni (accusative definite second-person singular)
karadan havaya füzelerini (accusative definite second-person singular)
karadan havaya füzesini (accusative definite singular third-person)
karadan havaya füzelerini (accusative definite singular third-person)
karadan havaya füzemizi (accusative definite first-person plural)
karadan havaya füzelerimizi (accusative definite first-person plural)
karadan havaya füzenizi (accusative definite plural second-person)
karadan havaya füzelerinizi (accusative definite plural second-person)
karadan havaya füzelerini (accusative definite plural third-person)
karadan havaya füzeme (dative first-person singular)
karadan havaya füzelerime (dative first-person singular)
karadan havaya füzene (dative second-person singular)
karadan havaya füzelerine (dative second-person singular)
karadan havaya füzesine (dative singular third-person)
karadan havaya füzelerine (dative singular third-person)
karadan havaya füzemize (dative first-person plural)
karadan havaya füzelerimize (dative first-person plural)
karadan havaya füzenize (dative plural second-person)
karadan havaya füzelerinize (dative plural second-person)
karadan havaya füzelerine (dative plural third-person)
karadan havaya füzemde (first-person locative singular)
karadan havaya füzelerimde (first-person locative singular)
karadan havaya füzende (locative second-person singular)
karadan havaya füzelerinde (locative second-person singular)
karadan havaya füzesinde (locative singular third-person)
karadan havaya füzelerinde (locative singular third-person)
karadan havaya füzemizde (first-person locative plural)
karadan havaya füzelerimizde (first-person locative plural)
karadan havaya füzenizde (locative plural second-person)
karadan havaya füzelerinizde (locative plural second-person)
karadan havaya füzelerinde (locative plural third-person)
karadan havaya füzemden (ablative first-person singular)
karadan havaya füzelerimden (ablative first-person singular)
karadan havaya füzenden (ablative second-person singular)
karadan havaya füzelerinden (ablative second-person singular)
karadan havaya füzesinden (ablative singular third-person)
karadan havaya füzelerinden (ablative singular third-person)
karadan havaya füzemizden (ablative first-person plural)
karadan havaya füzelerimizden (ablative first-person plural)
karadan havaya füzenizden (ablative plural second-person)
karadan havaya füzelerinizden (ablative plural second-person)
karadan havaya füzelerinden (ablative plural third-person)
karadan havaya füzemin (first-person genitive singular)
karadan havaya füzelerimin (first-person genitive singular)
karadan havaya füzenin (genitive second-person singular)
karadan havaya füzelerinin (genitive second-person singular)
karadan havaya füzesinin (genitive singular third-person)
karadan havaya füzelerinin (genitive singular third-person)
karadan havaya füzemizin (first-person genitive plural)
karadan havaya füzelerimizin (first-person genitive plural)
karadan havaya füzenizin (genitive plural second-person)
karadan havaya füzelerinizin (genitive plural second-person)
karadan havaya füzelerinin (genitive plural third-person)

surface-to-air missile
surface-to-air missile


tecrit

tecrit (definite accusative tecridi, plural tecritler)

tecridi (accusative definite)
tecritler (plural)
tecrit (nominative singular)
tecritler (nominative plural)
tecridi (accusative definite singular)
tecritleri (accusative definite plural)
tecride (dative singular)
tecritlere (dative plural)
tecritte (locative singular)
tecritlerde (locative plural)
tecritten (ablative singular)
tecritlerden (ablative plural)
tecridin (genitive singular)
tecritlerin (genitive plural)
tecridim (first-person nominative singular)
tecritlerim (first-person nominative singular)
tecridin (nominative second-person singular)
tecritlerin (nominative second-person singular)
tecridi (nominative singular third-person)
tecritleri (nominative singular third-person)
tecridimiz (first-person nominative plural)
tecritlerimiz (first-person nominative plural)
tecridiniz (nominative plural second-person)
tecritleriniz (nominative plural second-person)
tecritleri (nominative plural third-person)
tecridimi (accusative definite first-person singular)
tecritlerimi (accusative definite first-person singular)
tecridini (accusative definite second-person singular)
tecritlerini (accusative definite second-person singular)
tecridini (accusative definite singular third-person)
tecritlerini (accusative definite singular third-person)
tecridimizi (accusative definite first-person plural)
tecritlerimizi (accusative definite first-person plural)
tecridinizi (accusative definite plural second-person)
tecritlerinizi (accusative definite plural second-person)
tecritlerini (accusative definite plural third-person)
tecridime (dative first-person singular)
tecritlerime (dative first-person singular)
tecridine (dative second-person singular)
tecritlerine (dative second-person singular)
tecridine (dative singular third-person)
tecritlerine (dative singular third-person)
tecridimize (dative first-person plural)
tecritlerimize (dative first-person plural)
tecridinize (dative plural second-person)
tecritlerinize (dative plural second-person)
tecritlerine (dative plural third-person)
tecridimde (first-person locative singular)
tecritlerimde (first-person locative singular)
tecridinde (locative second-person singular)
tecritlerinde (locative second-person singular)
tecridinde (locative singular third-person)
tecritlerinde (locative singular third-person)
tecridimizde (first-person locative plural)
tecritlerimizde (first-person locative plural)
tecridinizde (locative plural second-person)
tecritlerinizde (locative plural second-person)
tecritlerinde (locative plural third-person)
tecridimden (ablative first-person singular)
tecritlerimden (ablative first-person singular)
tecridinden (ablative second-person singular)
tecritlerinden (ablative second-person singular)
tecridinden (ablative singular third-person)
tecritlerinden (ablative singular third-person)
tecridimizden (ablative first-person plural)
tecritlerimizden (ablative first-person plural)
tecridinizden (ablative plural second-person)
tecritlerinizden (ablative plural second-person)
tecritlerinden (ablative plural third-person)
tecridimin (first-person genitive singular)
tecritlerimin (first-person genitive singular)
tecridinin (genitive second-person singular)
tecritlerinin (genitive second-person singular)
tecridinin (genitive singular third-person)
tecritlerinin (genitive singular third-person)
tecridimizin (first-person genitive plural)
tecritlerimizin (first-person genitive plural)
tecridinizin (genitive plural second-person)
tecritlerinizin (genitive plural second-person)
tecritlerinin (genitive plural third-person)

From Arabic تَجْرِيد (tajrīd), verbal noun of جَرَّدَ (jarrada). Compare Azerbaijani təcrid


istirahat

istirahat (definite accusative istirahatı, plural istirahatlar)

istirahatı (accusative definite)
istirahatlar (plural)
istirahat (nominative singular)
istirahatlar (nominative plural)
istirahatı (accusative definite singular)
istirahatları (accusative definite plural)
istirahata (dative singular)
istirahatlara (dative plural)
istirahatta (locative singular)
istirahatlarda (locative plural)
istirahattan (ablative singular)
istirahatlardan (ablative plural)
istirahatın (genitive singular)
istirahatların (genitive plural)
istirahatım (first-person nominative singular)
istirahatlarım (first-person nominative singular)
istirahatın (nominative second-person singular)
istirahatların (nominative second-person singular)
istirahatı (nominative singular third-person)
istirahatları (nominative singular third-person)
istirahatımız (first-person nominative plural)
istirahatlarımız (first-person nominative plural)
istirahatınız (nominative plural second-person)
istirahatlarınız (nominative plural second-person)
istirahatları (nominative plural third-person)
istirahatımı (accusative definite first-person singular)
istirahatlarımı (accusative definite first-person singular)
istirahatını (accusative definite second-person singular)
istirahatlarını (accusative definite second-person singular)
istirahatını (accusative definite singular third-person)
istirahatlarını (accusative definite singular third-person)
istirahatımızı (accusative definite first-person plural)
istirahatlarımızı (accusative definite first-person plural)
istirahatınızı (accusative definite plural second-person)
istirahatlarınızı (accusative definite plural second-person)
istirahatlarını (accusative definite plural third-person)
istirahatıma (dative first-person singular)
istirahatlarıma (dative first-person singular)
istirahatına (dative second-person singular)
istirahatlarına (dative second-person singular)
istirahatına (dative singular third-person)
istirahatlarına (dative singular third-person)
istirahatımıza (dative first-person plural)
istirahatlarımıza (dative first-person plural)
istirahatınıza (dative plural second-person)
istirahatlarınıza (dative plural second-person)
istirahatlarına (dative plural third-person)
istirahatımda (first-person locative singular)
istirahatlarımda (first-person locative singular)
istirahatında (locative second-person singular)
istirahatlarında (locative second-person singular)
istirahatında (locative singular third-person)
istirahatlarında (locative singular third-person)
istirahatımızda (first-person locative plural)
istirahatlarımızda (first-person locative plural)
istirahatınızda (locative plural second-person)
istirahatlarınızda (locative plural second-person)
istirahatlarında (locative plural third-person)
istirahatımdan (ablative first-person singular)
istirahatlarımdan (ablative first-person singular)
istirahatından (ablative second-person singular)
istirahatlarından (ablative second-person singular)
istirahatından (ablative singular third-person)
istirahatlarından (ablative singular third-person)
istirahatımızdan (ablative first-person plural)
istirahatlarımızdan (ablative first-person plural)
istirahatınızdan (ablative plural second-person)
istirahatlarınızdan (ablative plural second-person)
istirahatlarından (ablative plural third-person)
istirahatımın (first-person genitive singular)
istirahatlarımın (first-person genitive singular)
istirahatının (genitive second-person singular)
istirahatlarının (genitive second-person singular)
istirahatının (genitive singular third-person)
istirahatlarının (genitive singular third-person)
istirahatımızın (first-person genitive plural)
istirahatlarımızın (first-person genitive plural)
istirahatınızın (genitive plural second-person)
istirahatlarınızın (genitive plural second-person)
istirahatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استراحت (istirahat), from Arabic اِسْتِرَاحَة (istirāḥa).

der

اِسْتِرَاحَة

Arabic اِسْتِرَاحَة (istirāḥa)


garnizon

head

garnizon (definite accusative garnizonu, plural garnizonlar)

garnizonu (accusative definite)
garnizonlar (plural)

From late Ottoman Turkish غارنیزون, from French garnison.


JİTEM

(military, politics, Turkey) Initialism of Jandarma İstihbarat ve Terörle Mücâdele. (Gendarmerie Intelligence and Counter-Terrorism)


JİT

(military, politics, Turkey) Clipping of JİTEM. (Gendarmerie Intelligence and Counter-Terrorism)


alay

alay (definite accusative alayı, plural alaylar)

alayı (accusative definite)
alaylar (plural)

From Ottoman Turkish آلای (alay), from Byzantine Greek ἀλάγιον (alágion).


uçak gemisi

uçak gemisi (definite accusative uçak gemisini, plural uçak gemileri)

uçak gemisini (accusative definite)
uçak gemileri (plural)

From uçak (“plane”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns).


kruvazör

head

kruvazör (definite accusative kruvazörü, plural kruvazörler)

kruvazörü (accusative definite)
kruvazörler (plural)
kruvazör (nominative singular)
kruvazörler (nominative plural)
kruvazörü (accusative definite singular)
kruvazörleri (accusative definite plural)
kruvazöre (dative singular)
kruvazörlere (dative plural)
kruvazörde (locative singular)
kruvazörlerde (locative plural)
kruvazörden (ablative singular)
kruvazörlerden (ablative plural)
kruvazörün (genitive singular)
kruvazörlerin (genitive plural)
kruvazörüm (first-person nominative singular)
kruvazörlerim (first-person nominative singular)
kruvazörün (nominative second-person singular)
kruvazörlerin (nominative second-person singular)
kruvazörü (nominative singular third-person)
kruvazörleri (nominative singular third-person)
kruvazörümüz (first-person nominative plural)
kruvazörlerimiz (first-person nominative plural)
kruvazörünüz (nominative plural second-person)
kruvazörleriniz (nominative plural second-person)
kruvazörleri (nominative plural third-person)
kruvazörümü (accusative definite first-person singular)
kruvazörlerimi (accusative definite first-person singular)
kruvazörünü (accusative definite second-person singular)
kruvazörlerini (accusative definite second-person singular)
kruvazörünü (accusative definite singular third-person)
kruvazörlerini (accusative definite singular third-person)
kruvazörümüzü (accusative definite first-person plural)
kruvazörlerimizi (accusative definite first-person plural)
kruvazörünüzü (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerinizi (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerini (accusative definite plural third-person)
kruvazörüme (dative first-person singular)
kruvazörlerime (dative first-person singular)
kruvazörüne (dative second-person singular)
kruvazörlerine (dative second-person singular)
kruvazörüne (dative singular third-person)
kruvazörlerine (dative singular third-person)
kruvazörümüze (dative first-person plural)
kruvazörlerimize (dative first-person plural)
kruvazörünüze (dative plural second-person)
kruvazörlerinize (dative plural second-person)
kruvazörlerine (dative plural third-person)
kruvazörümde (first-person locative singular)
kruvazörlerimde (first-person locative singular)
kruvazöründe (locative second-person singular)
kruvazörlerinde (locative second-person singular)
kruvazöründe (locative singular third-person)
kruvazörlerinde (locative singular third-person)
kruvazörümüzde (first-person locative plural)
kruvazörlerimizde (first-person locative plural)
kruvazörünüzde (locative plural second-person)
kruvazörlerinizde (locative plural second-person)
kruvazörlerinde (locative plural third-person)
kruvazörümden (ablative first-person singular)
kruvazörlerimden (ablative first-person singular)
kruvazöründen (ablative second-person singular)
kruvazörlerinden (ablative second-person singular)
kruvazöründen (ablative singular third-person)
kruvazörlerinden (ablative singular third-person)
kruvazörümüzden (ablative first-person plural)
kruvazörlerimizden (ablative first-person plural)
kruvazörünüzden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinizden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinden (ablative plural third-person)
kruvazörümün (first-person genitive singular)
kruvazörlerimin (first-person genitive singular)
kruvazörünün (genitive second-person singular)
kruvazörlerinin (genitive second-person singular)
kruvazörünün (genitive singular third-person)
kruvazörlerinin (genitive singular third-person)
kruvazörümüzün (first-person genitive plural)
kruvazörlerimizin (first-person genitive plural)
kruvazörünüzün (genitive plural second-person)
kruvazörlerinizin (genitive plural second-person)
kruvazörlerinin (genitive plural third-person)
kruvazörüm (first-person singular)
kruvazörlerim (first-person singular)
kruvazörsün (second-person singular)
kruvazörlersin (second-person singular)
kruvazör (singular third-person)
kruvazördür (singular third-person)
kruvazörler (singular third-person)
kruvazörlerdir (singular third-person)
kruvazörüz (first-person plural)
kruvazörleriz (first-person plural)
kruvazörsünüz (plural second-person)
kruvazörlersiniz (plural second-person)
kruvazörler (plural third-person)
kruvazörlerdir (plural third-person)

9 torpil vapuru, 6 batarya dubası, 13 nakliye ve 7 gümrük kruvazöründen ve ceman 124 kıta sefineden ibaret olarak […]

İspanyol kruvazör ve zırhlıları buraya kolera yani korku mikrobu celb ile neşrettiklerinden […]


mayın

mayın (definite accusative mayını, plural mayınlar)

mayını (accusative definite)
mayınlar (plural)
mayın (nominative singular)
mayınlar (nominative plural)
mayını (accusative definite singular)
mayınları (accusative definite plural)
mayına (dative singular)
mayınlara (dative plural)
mayında (locative singular)
mayınlarda (locative plural)
mayından (ablative singular)
mayınlardan (ablative plural)
mayının (genitive singular)
mayınların (genitive plural)
mayınım (first-person nominative singular)
mayınlarım (first-person nominative singular)
mayının (nominative second-person singular)
mayınların (nominative second-person singular)
mayını (nominative singular third-person)
mayınları (nominative singular third-person)
mayınımız (first-person nominative plural)
mayınlarımız (first-person nominative plural)
mayınınız (nominative plural second-person)
mayınlarınız (nominative plural second-person)
mayınları (nominative plural third-person)
mayınımı (accusative definite first-person singular)
mayınlarımı (accusative definite first-person singular)
mayınını (accusative definite second-person singular)
mayınlarını (accusative definite second-person singular)
mayınını (accusative definite singular third-person)
mayınlarını (accusative definite singular third-person)
mayınımızı (accusative definite first-person plural)
mayınlarımızı (accusative definite first-person plural)
mayınınızı (accusative definite plural second-person)
mayınlarınızı (accusative definite plural second-person)
mayınlarını (accusative definite plural third-person)
mayınıma (dative first-person singular)
mayınlarıma (dative first-person singular)
mayınına (dative second-person singular)
mayınlarına (dative second-person singular)
mayınına (dative singular third-person)
mayınlarına (dative singular third-person)
mayınımıza (dative first-person plural)
mayınlarımıza (dative first-person plural)
mayınınıza (dative plural second-person)
mayınlarınıza (dative plural second-person)
mayınlarına (dative plural third-person)
mayınımda (first-person locative singular)
mayınlarımda (first-person locative singular)
mayınında (locative second-person singular)
mayınlarında (locative second-person singular)
mayınında (locative singular third-person)
mayınlarında (locative singular third-person)
mayınımızda (first-person locative plural)
mayınlarımızda (first-person locative plural)
mayınınızda (locative plural second-person)
mayınlarınızda (locative plural second-person)
mayınlarında (locative plural third-person)
mayınımdan (ablative first-person singular)
mayınlarımdan (ablative first-person singular)
mayınından (ablative second-person singular)
mayınlarından (ablative second-person singular)
mayınından (ablative singular third-person)
mayınlarından (ablative singular third-person)
mayınımızdan (ablative first-person plural)
mayınlarımızdan (ablative first-person plural)
mayınınızdan (ablative plural second-person)
mayınlarınızdan (ablative plural second-person)
mayınlarından (ablative plural third-person)
mayınımın (first-person genitive singular)
mayınlarımın (first-person genitive singular)
mayınının (genitive second-person singular)
mayınlarının (genitive second-person singular)
mayınının (genitive singular third-person)
mayınlarının (genitive singular third-person)
mayınımızın (first-person genitive plural)
mayınlarımızın (first-person genitive plural)
mayınınızın (genitive plural second-person)
mayınlarınızın (genitive plural second-person)
mayınlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مایین (mayın), English mine, from Old French mine, from Late Latin mina, from Gaulish, from Proto-Celtic *meinis (“ore, metal”).


mayın gemisi

mayın gemisi (definite accusative mayın gemisini, plural mayın gemileri)

mayın gemisini (accusative definite)
mayın gemileri (plural)

mayın (“mine”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns)


üs

head

üs (definite accusative üssü, plural üsler)

üssü (accusative definite)
üsler (plural)
üs (nominative singular)
üsler (nominative plural)
üssü (accusative definite singular)
üsleri (accusative definite plural)
üsse (dative singular)
üslere (dative plural)
üste (locative singular)
üslerde (locative plural)
üsten (ablative singular)
üslerden (ablative plural)
üssün (genitive singular)
üslerin (genitive plural)
üssüm (first-person nominative singular)
üslerim (first-person nominative singular)
üssün (nominative second-person singular)
üslerin (nominative second-person singular)
üssü (nominative singular third-person)
üsleri (nominative singular third-person)
üssümüz (first-person nominative plural)
üslerimiz (first-person nominative plural)
üssünüz (nominative plural second-person)
üsleriniz (nominative plural second-person)
üsleri (nominative plural third-person)
üssümü (accusative definite first-person singular)
üslerimi (accusative definite first-person singular)
üssünü (accusative definite second-person singular)
üslerini (accusative definite second-person singular)
üssünü (accusative definite singular third-person)
üslerini (accusative definite singular third-person)
üssümüzü (accusative definite first-person plural)
üslerimizi (accusative definite first-person plural)
üssünüzü (accusative definite plural second-person)
üslerinizi (accusative definite plural second-person)
üslerini (accusative definite plural third-person)
üssüme (dative first-person singular)
üslerime (dative first-person singular)
üssüne (dative second-person singular)
üslerine (dative second-person singular)
üssüne (dative singular third-person)
üslerine (dative singular third-person)
üssümüze (dative first-person plural)
üslerimize (dative first-person plural)
üssünüze (dative plural second-person)
üslerinize (dative plural second-person)
üslerine (dative plural third-person)
üssümde (first-person locative singular)
üslerimde (first-person locative singular)
üssünde (locative second-person singular)
üslerinde (locative second-person singular)
üssünde (locative singular third-person)
üslerinde (locative singular third-person)
üssümüzde (first-person locative plural)
üslerimizde (first-person locative plural)
üssünüzde (locative plural second-person)
üslerinizde (locative plural second-person)
üslerinde (locative plural third-person)
üssümden (ablative first-person singular)
üslerimden (ablative first-person singular)
üssünden (ablative second-person singular)
üslerinden (ablative second-person singular)
üssünden (ablative singular third-person)
üslerinden (ablative singular third-person)
üssümüzden (ablative first-person plural)
üslerimizden (ablative first-person plural)
üssünüzden (ablative plural second-person)
üslerinizden (ablative plural second-person)
üslerinden (ablative plural third-person)
üssümün (first-person genitive singular)
üslerimin (first-person genitive singular)
üssünün (genitive second-person singular)
üslerinin (genitive second-person singular)
üssünün (genitive singular third-person)
üslerinin (genitive singular third-person)
üssümüzün (first-person genitive plural)
üslerimizin (first-person genitive plural)
üssünüzün (genitive plural second-person)
üslerinizin (genitive plural second-person)
üslerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اس (üss, üs), from Arabic أُسّ (ʔuss), from Aramaic אוּשָּׁא (ʾūšā, “foundation”), from Akkadian 𒀳 (/uššu/, “foundation”).


tetik

tetik (definite accusative tetiği, plural tetikler)

tetiği (accusative definite)
tetikler (plural)
tetik (nominative singular)
tetikler (nominative plural)
tetiği (accusative definite singular)
tetikleri (accusative definite plural)
tetiğe (dative singular)
tetiklere (dative plural)
tetikte (locative singular)
tetiklerde (locative plural)
tetikten (ablative singular)
tetiklerden (ablative plural)
tetiğin (genitive singular)
tetiklerin (genitive plural)
tetiğim (first-person nominative singular)
tetiklerim (first-person nominative singular)
tetiğin (nominative second-person singular)
tetiklerin (nominative second-person singular)
tetiği (nominative singular third-person)
tetikleri (nominative singular third-person)
tetiğimiz (first-person nominative plural)
tetiklerimiz (first-person nominative plural)
tetiğiniz (nominative plural second-person)
tetikleriniz (nominative plural second-person)
tetikleri (nominative plural third-person)
tetiğimi (accusative definite first-person singular)
tetiklerimi (accusative definite first-person singular)
tetiğini (accusative definite second-person singular)
tetiklerini (accusative definite second-person singular)
tetiğini (accusative definite singular third-person)
tetiklerini (accusative definite singular third-person)
tetiğimizi (accusative definite first-person plural)
tetiklerimizi (accusative definite first-person plural)
tetiğinizi (accusative definite plural second-person)
tetiklerinizi (accusative definite plural second-person)
tetiklerini (accusative definite plural third-person)
tetiğime (dative first-person singular)
tetiklerime (dative first-person singular)
tetiğine (dative second-person singular)
tetiklerine (dative second-person singular)
tetiğine (dative singular third-person)
tetiklerine (dative singular third-person)
tetiğimize (dative first-person plural)
tetiklerimize (dative first-person plural)
tetiğinize (dative plural second-person)
tetiklerinize (dative plural second-person)
tetiklerine (dative plural third-person)
tetiğimde (first-person locative singular)
tetiklerimde (first-person locative singular)
tetiğinde (locative second-person singular)
tetiklerinde (locative second-person singular)
tetiğinde (locative singular third-person)
tetiklerinde (locative singular third-person)
tetiğimizde (first-person locative plural)
tetiklerimizde (first-person locative plural)
tetiğinizde (locative plural second-person)
tetiklerinizde (locative plural second-person)
tetiklerinde (locative plural third-person)
tetiğimden (ablative first-person singular)
tetiklerimden (ablative first-person singular)
tetiğinden (ablative second-person singular)
tetiklerinden (ablative second-person singular)
tetiğinden (ablative singular third-person)
tetiklerinden (ablative singular third-person)
tetiğimizden (ablative first-person plural)
tetiklerimizden (ablative first-person plural)
tetiğinizden (ablative plural second-person)
tetiklerinizden (ablative plural second-person)
tetiklerinden (ablative plural third-person)
tetiğimin (first-person genitive singular)
tetiklerimin (first-person genitive singular)
tetiğinin (genitive second-person singular)
tetiklerinin (genitive second-person singular)
tetiğinin (genitive singular third-person)
tetiklerinin (genitive singular third-person)
tetiğimizin (first-person genitive plural)
tetiklerimizin (first-person genitive plural)
tetiğinizin (genitive plural second-person)
tetiklerinizin (genitive plural second-person)
tetiklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تتك (tetik, “quick, sharp, vigilant, nice, delicate, a trigger of a gun”), from Proto-Turkic *tetik (“alert, clever”), from the root *tet- (“to strive, exert; bold, hero; clever, reasonable; cheerful, vigorous”), whence also didin- (“to strive”).
Compare Old Turkic [script needed] (tetik, “quickwitted, intelligent”).


subay

head

subay (definite accusative subayı, plural subaylar)

subayı (accusative definite)
subaylar (plural)
subay (nominative singular)
subaylar (nominative plural)
subayı (accusative definite singular)
subayları (accusative definite plural)
subaya (dative singular)
subaylara (dative plural)
subayda (locative singular)
subaylarda (locative plural)
subaydan (ablative singular)
subaylardan (ablative plural)
subayın (genitive singular)
subayların (genitive plural)
subayım (first-person nominative singular)
subaylarım (first-person nominative singular)
subayın (nominative second-person singular)
subayların (nominative second-person singular)
subayı (nominative singular third-person)
subayları (nominative singular third-person)
subayımız (first-person nominative plural)
subaylarımız (first-person nominative plural)
subayınız (nominative plural second-person)
subaylarınız (nominative plural second-person)
subayları (nominative plural third-person)
subayımı (accusative definite first-person singular)
subaylarımı (accusative definite first-person singular)
subayını (accusative definite second-person singular)
subaylarını (accusative definite second-person singular)
subayını (accusative definite singular third-person)
subaylarını (accusative definite singular third-person)
subayımızı (accusative definite first-person plural)
subaylarımızı (accusative definite first-person plural)
subayınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarını (accusative definite plural third-person)
subayıma (dative first-person singular)
subaylarıma (dative first-person singular)
subayına (dative second-person singular)
subaylarına (dative second-person singular)
subayına (dative singular third-person)
subaylarına (dative singular third-person)
subayımıza (dative first-person plural)
subaylarımıza (dative first-person plural)
subayınıza (dative plural second-person)
subaylarınıza (dative plural second-person)
subaylarına (dative plural third-person)
subayımda (first-person locative singular)
subaylarımda (first-person locative singular)
subayında (locative second-person singular)
subaylarında (locative second-person singular)
subayında (locative singular third-person)
subaylarında (locative singular third-person)
subayımızda (first-person locative plural)
subaylarımızda (first-person locative plural)
subayınızda (locative plural second-person)
subaylarınızda (locative plural second-person)
subaylarında (locative plural third-person)
subayımdan (ablative first-person singular)
subaylarımdan (ablative first-person singular)
subayından (ablative second-person singular)
subaylarından (ablative second-person singular)
subayından (ablative singular third-person)
subaylarından (ablative singular third-person)
subayımızdan (ablative first-person plural)
subaylarımızdan (ablative first-person plural)
subayınızdan (ablative plural second-person)
subaylarınızdan (ablative plural second-person)
subaylarından (ablative plural third-person)
subayımın (first-person genitive singular)
subaylarımın (first-person genitive singular)
subayının (genitive second-person singular)
subaylarının (genitive second-person singular)
subayının (genitive singular third-person)
subaylarının (genitive singular third-person)
subayımızın (first-person genitive plural)
subaylarımızın (first-person genitive plural)
subayınızın (genitive plural second-person)
subaylarınızın (genitive plural second-person)
subaylarının (genitive plural third-person)

Probably from a misinterpretation of
Chagatai [script needed] (subay, “light cavalry”) as a compound cognate with Old Turkic 𐰾𐰇 (s²ü, “army; spearmen; heavily armed pedestrian or horsemen”)
and Old Turkic 𐰋𐰏 (b²g, “lord”) and thus having the meaning 'army lord', in order to coin a replacement for the Ottoman ضابط (“zâbit”) during Turkish language reform. See more at Azerbaijani subay.


seferber

Inherited from Ottoman Turkish سفربر (seferber), from Persian سفربر (safarbar, “who undertakes a journey, ready to travel”).


albay

head

albay (definite accusative albayı, plural albaylar)

albayı (accusative definite)
albaylar (plural)
albay (nominative singular)
albaylar (nominative plural)
albayı (accusative definite singular)
albayları (accusative definite plural)
albaya (dative singular)
albaylara (dative plural)
albayda (locative singular)
albaylarda (locative plural)
albaydan (ablative singular)
albaylardan (ablative plural)
albayın (genitive singular)
albayların (genitive plural)
albayım (first-person nominative singular)
albaylarım (first-person nominative singular)
albayın (nominative second-person singular)
albayların (nominative second-person singular)
albayı (nominative singular third-person)
albayları (nominative singular third-person)
albayımız (first-person nominative plural)
albaylarımız (first-person nominative plural)
albayınız (nominative plural second-person)
albaylarınız (nominative plural second-person)
albayları (nominative plural third-person)
albayımı (accusative definite first-person singular)
albaylarımı (accusative definite first-person singular)
albayını (accusative definite second-person singular)
albaylarını (accusative definite second-person singular)
albayını (accusative definite singular third-person)
albaylarını (accusative definite singular third-person)
albayımızı (accusative definite first-person plural)
albaylarımızı (accusative definite first-person plural)
albayınızı (accusative definite plural second-person)
albaylarınızı (accusative definite plural second-person)
albaylarını (accusative definite plural third-person)
albayıma (dative first-person singular)
albaylarıma (dative first-person singular)
albayına (dative second-person singular)
albaylarına (dative second-person singular)
albayına (dative singular third-person)
albaylarına (dative singular third-person)
albayımıza (dative first-person plural)
albaylarımıza (dative first-person plural)
albayınıza (dative plural second-person)
albaylarınıza (dative plural second-person)
albaylarına (dative plural third-person)
albayımda (first-person locative singular)
albaylarımda (first-person locative singular)
albayında (locative second-person singular)
albaylarında (locative second-person singular)
albayında (locative singular third-person)
albaylarında (locative singular third-person)
albayımızda (first-person locative plural)
albaylarımızda (first-person locative plural)
albayınızda (locative plural second-person)
albaylarınızda (locative plural second-person)
albaylarında (locative plural third-person)
albayımdan (ablative first-person singular)
albaylarımdan (ablative first-person singular)
albayından (ablative second-person singular)
albaylarından (ablative second-person singular)
albayından (ablative singular third-person)
albaylarından (ablative singular third-person)
albayımızdan (ablative first-person plural)
albaylarımızdan (ablative first-person plural)
albayınızdan (ablative plural second-person)
albaylarınızdan (ablative plural second-person)
albaylarından (ablative plural third-person)
albayımın (first-person genitive singular)
albaylarımın (first-person genitive singular)
albayının (genitive second-person singular)
albaylarının (genitive second-person singular)
albayının (genitive singular third-person)
albaylarının (genitive singular third-person)
albayımızın (first-person genitive plural)
albaylarımızın (first-person genitive plural)
albayınızın (genitive plural second-person)
albaylarınızın (genitive plural second-person)
albaylarının (genitive plural third-person)


şarjör

şarjör (definite accusative şarjörü, plural şarjörler)

şarjörü (accusative definite)
şarjörler (plural)
şarjör (nominative singular)
şarjörler (nominative plural)
şarjörü (accusative definite singular)
şarjörleri (accusative definite plural)
şarjöre (dative singular)
şarjörlere (dative plural)
şarjörde (locative singular)
şarjörlerde (locative plural)
şarjörden (ablative singular)
şarjörlerden (ablative plural)
şarjörün (genitive singular)
şarjörlerin (genitive plural)
şarjörüm (first-person nominative singular)
şarjörlerim (first-person nominative singular)
şarjörün (nominative second-person singular)
şarjörlerin (nominative second-person singular)
şarjörü (nominative singular third-person)
şarjörleri (nominative singular third-person)
şarjörümüz (first-person nominative plural)
şarjörlerimiz (first-person nominative plural)
şarjörünüz (nominative plural second-person)
şarjörleriniz (nominative plural second-person)
şarjörleri (nominative plural third-person)
şarjörümü (accusative definite first-person singular)
şarjörlerimi (accusative definite first-person singular)
şarjörünü (accusative definite second-person singular)
şarjörlerini (accusative definite second-person singular)
şarjörünü (accusative definite singular third-person)
şarjörlerini (accusative definite singular third-person)
şarjörümüzü (accusative definite first-person plural)
şarjörlerimizi (accusative definite first-person plural)
şarjörünüzü (accusative definite plural second-person)
şarjörlerinizi (accusative definite plural second-person)
şarjörlerini (accusative definite plural third-person)
şarjörüme (dative first-person singular)
şarjörlerime (dative first-person singular)
şarjörüne (dative second-person singular)
şarjörlerine (dative second-person singular)
şarjörüne (dative singular third-person)
şarjörlerine (dative singular third-person)
şarjörümüze (dative first-person plural)
şarjörlerimize (dative first-person plural)
şarjörünüze (dative plural second-person)
şarjörlerinize (dative plural second-person)
şarjörlerine (dative plural third-person)
şarjörümde (first-person locative singular)
şarjörlerimde (first-person locative singular)
şarjöründe (locative second-person singular)
şarjörlerinde (locative second-person singular)
şarjöründe (locative singular third-person)
şarjörlerinde (locative singular third-person)
şarjörümüzde (first-person locative plural)
şarjörlerimizde (first-person locative plural)
şarjörünüzde (locative plural second-person)
şarjörlerinizde (locative plural second-person)
şarjörlerinde (locative plural third-person)
şarjörümden (ablative first-person singular)
şarjörlerimden (ablative first-person singular)
şarjöründen (ablative second-person singular)
şarjörlerinden (ablative second-person singular)
şarjöründen (ablative singular third-person)
şarjörlerinden (ablative singular third-person)
şarjörümüzden (ablative first-person plural)
şarjörlerimizden (ablative first-person plural)
şarjörünüzden (ablative plural second-person)
şarjörlerinizden (ablative plural second-person)
şarjörlerinden (ablative plural third-person)
şarjörümün (first-person genitive singular)
şarjörlerimin (first-person genitive singular)
şarjörünün (genitive second-person singular)
şarjörlerinin (genitive second-person singular)
şarjörünün (genitive singular third-person)
şarjörlerinin (genitive singular third-person)
şarjörümüzün (first-person genitive plural)
şarjörlerimizin (first-person genitive plural)
şarjörünüzün (genitive plural second-person)
şarjörlerinizin (genitive plural second-person)
şarjörlerinin (genitive plural third-person)


kroşe

kroşe (definite accusative kroşeyi, plural kroşeler)

kroşeyi (accusative definite)
kroşeler (plural)


fırka

fırka (definite accusative fırkayı, plural fırkalar)

fırkayı (accusative definite)
fırkalar (plural)

From Ottoman Turkish فرقه, from Arabic فِرْقَة (firqa).


tahşidat

tahşidat (definite accusative tahşidatı, plural tahşidatlar)

tahşidatı (accusative definite)
tahşidatlar (plural)

From Ottoman Turkish تحشیدات (tahşidat), Arabic plural of تحشید (tahşid), from Arabic تَحْشِيد (taḥšīd), verbal noun of حَشَدَ (ḥašada, “to gather, concentrate, mobilize”). Formally, the Arabic plural of obsolete tahşid, tahşit.

der

Arabic تَحْشِيد (taḥšīd)

Londra, 30 (Radyo) - İnglitere dış işleri bakanlığı, Avusturya'nın Salzburg'ta askerî tahşidat yapmağa başladığı hakkında resmen hiçbir haber almadığını bildirmektedir.

1936 April 30, “Haberleri yokmuş”, in Ulusal Birlik, page 4:

Garp cephesinde Almanlar tahşidat yapıyor

Germans gather forces on the eastern front


ihtiyat

head

ihtiyat (definite accusative ihtiyatı, plural ihtiyatlar)

ihtiyatı (accusative definite)
ihtiyatlar (plural)

From Ottoman Turkish احتیاط (ihtiyat), from Arabic اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ), verbal noun of اِحْتَاطَ (iḥtāṭa, “to be careful, to take precautions”).

der

Arabic اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ)


harekât

head

harekât (definite accusative harekâtı, uncountable)

harekâtı (accusative definite)
harekât (nominative singular)
harekâtı (accusative definite singular)
harekâta (dative singular)
harekâtta (locative singular)
harekâttan (ablative singular)
harekâtın (genitive singular)

From Ottoman Turkish حركات (hareḱat), from Arabic حَرَكَات (ḥarakāt), plural of حَرَكَة (ḥaraka).


istikşaf

istikşaf (definite accusative istikşafı, plural istikşaflar)

istikşafı (accusative definite)
istikşaflar (plural)

From Ottoman Turkish استكشاف, from Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf).

der

اِسْتِكْشَاف

Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf)


başkumandan

head

başkumandan (definite accusative başkumandanı, plural başkumandanlar)

başkumandanı (accusative definite)
başkumandanlar (plural)

Bu adam harpta itilâf başkumandanı idi.

1929 March 22, “Mareşal Foch dün vefat etti”, in İkdam:

This man was commander-in-chief on the Allied battlefield.


tayyare gemisi

tayyare gemisi (definite accusative tayyare gemisini, plural tayyare gemileri)

tayyare gemisini (accusative definite)
tayyare gemileri (plural)

(military, nautical, obsolete) aircraft carrier


tümen

tümen (definite accusative tümeni, plural tümenler)

tümeni (accusative definite)
tümenler (plural)

From Ottoman Turkish تومان (“ten thousand; a division”), cognate with Old Turkic 𐱅𐰇𐰢𐰤 (t²ümn², “ten thousand”), ultimately from Proto-Turkic *tümen (“ten thousand”). Compare Mongolian түм (tüm) and Azerbaijani tümən.


müstahkem

From Ottoman Turkish مستحكم (müstahkem), from Arabic مُسْتَحْكَم (mustaḥkam).

Uzak Şartka muharebe Singapur müstahkem mevkilerine intikal etmek üzeredir.


karargâh

head

karargâh (definite accusative karargâhı, plural karargâhlar)

karargâhı (accusative definite)
karargâhlar (plural)
karargâh (nominative singular)
karargâhlar (nominative plural)
karargâhı (accusative definite singular)
karargâhları (accusative definite plural)
karargâha (dative singular)
karargâhlara (dative plural)
karargâhta (locative singular)
karargâhlarda (locative plural)
karargâhtan (ablative singular)
karargâhlardan (ablative plural)
karargâhın (genitive singular)
karargâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قراركاه (karargâh), By surface analysis, karar (“decision”) + -gâh


ricat

head

ricat (definite accusative ricati, plural ricatlar)

ricati (accusative definite)
ricatlar (plural)

From Ottoman Turkish رجعت (ricat, “return; retreat”), from Arabic رجعة.


mayınlamak

head

mayınlamak (third-person singular simple present mayınlar)

mayınlar (present singular third-person)


levazım

levazım (definite accusative levazımı, plural levazımlar)

levazımı (accusative definite)
levazımlar (plural)

From Ottoman Turkish لوازم (levazım), from Arabic لَوَازِم (lawāzim), plural of لَازِم (lāzim, “necessary”).


keşif

keşif (definite accusative keşfi, plural keşifler)

keşfi (accusative definite)
keşifler (plural)
keşif (nominative singular)
keşifler (nominative plural)
keşfi (accusative definite singular)
keşifleri (accusative definite plural)
keşfe (dative singular)
keşiflere (dative plural)
keşifte (locative singular)
keşiflerde (locative plural)
keşiften (ablative singular)
keşiflerden (ablative plural)
keşfin (genitive singular)
keşiflerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كشف (keşf), from Arabic كَشْف (kašf), verbal noun of كَشَفَ (kašafa, “to remove, uncover, reveal, expose, investigate”).


zayiat

zayiat (definite accusative zayiatı, plural zayiatlar)

zayiatı (accusative definite)
zayiatlar (plural)

From Ottoman Turkish ضایعات, formed in Ottoman as a pseudo-Arabic plural from ضَائِع (ḍāʔiʕ), active participle of ضَاعَ (ḍāʕa).

zayiat vermek

zayiat verdirmek

1940 May 14, headline in Tasviri Efkâr


mücehhez

From Ottoman Turkish مجهز, from Arabic مُجَهَّز (mujahhaz), passive participle of جَهَّزَ (jahhaza, “to ready, prepare, furnish”).


bahriyeli

bahriyeli (definite accusative bahriyeliyi, plural bahriyeliler)

bahriyeliyi (accusative definite)
bahriyeliler (plural)

(military, nautical) sailor, seaman, cadet


müfreze

müfreze (definite accusative müfrezeyi, plural müfrezeler)

müfrezeyi (accusative definite)
müfrezeler (plural)

From Ottoman Turkish مفرزه, feminine of مفرز (müfrez, “separated”), from Arabic مُفْرَز (mufraz)


devriye

devriye (definite accusative devriyeyi, plural devriyeler)

devriyeyi (accusative definite)
devriyeler (plural)

From Ottoman Turkish دوریه, feminine of دوری (“devri”), from Arabic دَوْرِيّ (dawriyy).


muhrip

muhrip (definite accusative muhribi, plural muhripler)

muhribi (accusative definite)
muhripler (plural)

From Ottoman Turkish مخرب (muhrib), from Arabic مُخْرِب (muḵrib). Compare Azerbaijani müxrib


ikmal

ikmal (definite accusative ikmali, plural ikmaller)

ikmali (accusative definite)
ikmaller (plural)

From Ottoman Turkish اكمال, from Arabic إِكْمَال (ʔikmāl), verbal noun of أَكْمَلَ (ʔakmala, “to finish, complete”).


flöre

flöre (definite accusative flöreyi, plural flöreler)

flöreyi (accusative definite)
flöreler (plural)
flöre (nominative singular)
flöreler (nominative plural)
flörei (accusative definite singular)
flöreleri (accusative definite plural)
flöree (dative singular)
flörelere (dative plural)
flörede (locative singular)
flörelerde (locative plural)
flöreden (ablative singular)
flörelerden (ablative plural)
flörein (genitive singular)
flörelerin (genitive plural)
flöreim (first-person nominative singular)
flörelerim (first-person nominative singular)
flörein (nominative second-person singular)
flörelerin (nominative second-person singular)
flörei (nominative singular third-person)
flöreleri (nominative singular third-person)
flöreimiz (first-person nominative plural)
flörelerimiz (first-person nominative plural)
flöreiniz (nominative plural second-person)
flöreleriniz (nominative plural second-person)
flöreleri (nominative plural third-person)
flöreimi (accusative definite first-person singular)
flörelerimi (accusative definite first-person singular)
flöreini (accusative definite second-person singular)
flörelerini (accusative definite second-person singular)
flöreini (accusative definite singular third-person)
flörelerini (accusative definite singular third-person)
flöreimizi (accusative definite first-person plural)
flörelerimizi (accusative definite first-person plural)
flöreinizi (accusative definite plural second-person)
flörelerinizi (accusative definite plural second-person)
flörelerini (accusative definite plural third-person)
flöreime (dative first-person singular)
flörelerime (dative first-person singular)
flöreine (dative second-person singular)
flörelerine (dative second-person singular)
flöreine (dative singular third-person)
flörelerine (dative singular third-person)
flöreimize (dative first-person plural)
flörelerimize (dative first-person plural)
flöreinize (dative plural second-person)
flörelerinize (dative plural second-person)
flörelerine (dative plural third-person)
flöreimde (first-person locative singular)
flörelerimde (first-person locative singular)
flöreinde (locative second-person singular)
flörelerinde (locative second-person singular)
flöreinde (locative singular third-person)
flörelerinde (locative singular third-person)
flöreimizde (first-person locative plural)
flörelerimizde (first-person locative plural)
flöreinizde (locative plural second-person)
flörelerinizde (locative plural second-person)
flörelerinde (locative plural third-person)
flöreimden (ablative first-person singular)
flörelerimden (ablative first-person singular)
flöreinden (ablative second-person singular)
flörelerinden (ablative second-person singular)
flöreinden (ablative singular third-person)
flörelerinden (ablative singular third-person)
flöreimizden (ablative first-person plural)
flörelerimizden (ablative first-person plural)
flöreinizden (ablative plural second-person)
flörelerinizden (ablative plural second-person)
flörelerinden (ablative plural third-person)
flöreimin (first-person genitive singular)
flörelerimin (first-person genitive singular)
flöreinin (genitive second-person singular)
flörelerinin (genitive second-person singular)
flöreinin (genitive singular third-person)
flörelerinin (genitive singular third-person)
flöreimizin (first-person genitive plural)
flörelerimizin (first-person genitive plural)
flöreinizin (genitive plural second-person)
flörelerinizin (genitive plural second-person)
flörelerinin (genitive plural third-person)

(fencing) foil (a very thin sword with a blunted tip)


efrat

efrat (definite accusative efradı, plural efratlar)

efradı (accusative definite)
efratlar (plural)

From Ottoman Turkish افراد (efrad), plural of فرد (ferd), from Arabic فَرْد (fard, “an individual”).

Napoli 9 (A. A.) İki vapur bugün 141 zabit ve 4000 efrad alarak Doğu Afrikaya hereket etmiştir. Ayrica on vapur ve bir tayyare nakliye gemiside yakında hareket edecektir.

1936 March 10, “Italyanlar halâ Doğu Afrikaya asker sevkediyorlar [Italians still sending troops to Africa]”, in Hakkın Sesi, page 1:

Bükreş, 9. a.a. - Romanya büyük erkânıharbiyesi 30 günlük bir devre için, muhtelif sınıflara mensup efrat, zabit, ve küçük zabit davet etmiştir.

1940 June 10, “Romanyada silâh altına çağırılanlar”, in Ulus:

(military) privates, recruits; soldiers (distinguished from officers)


kolordu

kolordu (definite accusative kolorduyu, plural kolordular)

kolorduyu (accusative definite)
kolordular (plural)

From Ottoman Turkish قول اردو, equivalent to kol + ordu.


mülazım

mülazım (definite accusative mülazımı, plural mülazımlar)

mülazımı (accusative definite)
mülazımlar (plural)

From Ottoman Turkish ملازم (mülazim), from Arabic مُلَازِم (mulāzim), active participle of لَازَمَ (lāzama). The original sense of persistence and inseparability evolved to mean an assistant.


erkânıharbiye

erkânıharbiye (definite accusative erkânıharbiyeyi, plural erkânıharbiyeler)

erkânıharbiyeyi (accusative definite)
erkânıharbiyeler (plural)

From Ottoman Turkish اركان حربیه, equivalent to erkân + harbiye.

[…] yani erkânıharbiyelerin yanılmış olmalarından ileri gelmiştir.

1934 September 13, Şakir Hazim, “Dünya harbinin sayı ile ifadesi”, in Hakimiyeti Milliye, page 3:

1941 April 30, En Son Havâdis, caption below photo of important-looking men in important-looking uniforms

Libya'da mühim bir hareket arifesinde bulunduğu anlaşılan İngiliz ordusunun başkumandanı General Vavel ve erkânıharbiyesi


imdat

imdat (definite accusative imdadı, plural imdatlar)

imdadı (accusative definite)
imdatlar (plural)
imdat (nominative singular)
imdatlar (nominative plural)
imdadı (accusative definite singular)
imdatları (accusative definite plural)
imdada (dative singular)
imdatlara (dative plural)
imdatta (locative singular)
imdatlarda (locative plural)
imdattan (ablative singular)
imdatlardan (ablative plural)
imdadın (genitive singular)
imdatların (genitive plural)
imdadım (first-person nominative singular)
imdatlarım (first-person nominative singular)
imdadın (nominative second-person singular)
imdatların (nominative second-person singular)
imdadı (nominative singular third-person)
imdatları (nominative singular third-person)
imdadımız (first-person nominative plural)
imdatlarımız (first-person nominative plural)
imdadınız (nominative plural second-person)
imdatlarınız (nominative plural second-person)
imdatları (nominative plural third-person)
imdadımı (accusative definite first-person singular)
imdatlarımı (accusative definite first-person singular)
imdadını (accusative definite second-person singular)
imdatlarını (accusative definite second-person singular)
imdadını (accusative definite singular third-person)
imdatlarını (accusative definite singular third-person)
imdadımızı (accusative definite first-person plural)
imdatlarımızı (accusative definite first-person plural)
imdadınızı (accusative definite plural second-person)
imdatlarınızı (accusative definite plural second-person)
imdatlarını (accusative definite plural third-person)
imdadıma (dative first-person singular)
imdatlarıma (dative first-person singular)
imdadına (dative second-person singular)
imdatlarına (dative second-person singular)
imdadına (dative singular third-person)
imdatlarına (dative singular third-person)
imdadımıza (dative first-person plural)
imdatlarımıza (dative first-person plural)
imdadınıza (dative plural second-person)
imdatlarınıza (dative plural second-person)
imdatlarına (dative plural third-person)
imdadımda (first-person locative singular)
imdatlarımda (first-person locative singular)
imdadında (locative second-person singular)
imdatlarında (locative second-person singular)
imdadında (locative singular third-person)
imdatlarında (locative singular third-person)
imdadımızda (first-person locative plural)
imdatlarımızda (first-person locative plural)
imdadınızda (locative plural second-person)
imdatlarınızda (locative plural second-person)
imdatlarında (locative plural third-person)
imdadımdan (ablative first-person singular)
imdatlarımdan (ablative first-person singular)
imdadından (ablative second-person singular)
imdatlarından (ablative second-person singular)
imdadından (ablative singular third-person)
imdatlarından (ablative singular third-person)
imdadımızdan (ablative first-person plural)
imdatlarımızdan (ablative first-person plural)
imdadınızdan (ablative plural second-person)
imdatlarınızdan (ablative plural second-person)
imdatlarından (ablative plural third-person)
imdadımın (first-person genitive singular)
imdatlarımın (first-person genitive singular)
imdadının (genitive second-person singular)
imdatlarının (genitive second-person singular)
imdadının (genitive singular third-person)
imdatlarının (genitive singular third-person)
imdadımızın (first-person genitive plural)
imdatlarımızın (first-person genitive plural)
imdadınızın (genitive plural second-person)
imdatlarınızın (genitive plural second-person)
imdatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish امداد (imdad, “helping, aiding, help, assistance”), from Arabic إِمْدَاد (ʔimdād), verbal noun of أَمَدَّ (ʔamadda).


kıtaat

head

kıtaat (definite accusative kıtaatı, uncountable)

From Ottoman Turkish قطعات (kıtaat), plural of قطعه (kıta), from Arabic قِطْعَة (qiṭʕa). Formally, the Arabic plural of kıta.

Alman kıtaatı bu sabah Tschenstochau'a girmiştir.

1939 September 4, “Muharebe vaizyeti [War situation]”, in Cumhuriyet, page 5:

German troops were entering Tschenstochau this morning.


süvari

süvari (definite accusative süvariyi, plural süvariler)

süvariyi (accusative definite)
süvariler (plural)

From Ottoman Turkish سواری (süvari), alteration of Persian سوار (sovâr, “rider, cavalryman”).

der

1939 September 3, Cumhuriyet, page 1 photo caption

A cavalry detachment belonging to the Polish army.


müsademe

head

müsademe (definite accusative müsademeyi, plural müsademeler)

müsademeyi (accusative definite)
müsademeler (plural)

From Ottoman Turkish مصادمه (müsademe), from Arabic مُصَادَمَة (muṣādama), verbal noun of صَادَمَ (ṣādama, “to strike, resist, clash”).

Koridor üzerinde ve şarkî Prusyadaki musademeler hudud civarındadır.

1939 September 3, “Leh tebliği [Polish report]”, in Cumhuriyet, page 1:


orgeneral

orgeneral (definite accusative orgeneralı, plural orgenerallar)

orgeneralı (accusative definite)
orgenerallar (plural)

(military) army commander, general of the army


miralay

miralay (definite accusative miralayı, plural miralaylar)

miralayı (accusative definite)
miralaylar (plural)

From Ottoman Turkish میرآلای, equivalent to mir + alay, literally “regiment commander”.