final

head

final (definite accusative finali, plural finaller)

finali (accusative definite)
finaller (plural)
final (nominative singular)
finaller (nominative plural)
finali (accusative definite singular)
finalleri (accusative definite plural)
finale (dative singular)
finallere (dative plural)
finalde (locative singular)
finallerde (locative plural)
finalden (ablative singular)
finallerden (ablative plural)
finalin (genitive singular)
finallerin (genitive plural)
finalim (first-person nominative singular)
finallerim (first-person nominative singular)
finalin (nominative second-person singular)
finallerin (nominative second-person singular)
finali (nominative singular third-person)
finalleri (nominative singular third-person)
finalimiz (first-person nominative plural)
finallerimiz (first-person nominative plural)
finaliniz (nominative plural second-person)
finalleriniz (nominative plural second-person)
finalleri (nominative plural third-person)
finalimi (accusative definite first-person singular)
finallerimi (accusative definite first-person singular)
finalini (accusative definite second-person singular)
finallerini (accusative definite second-person singular)
finalini (accusative definite singular third-person)
finallerini (accusative definite singular third-person)
finalimizi (accusative definite first-person plural)
finallerimizi (accusative definite first-person plural)
finalinizi (accusative definite plural second-person)
finallerinizi (accusative definite plural second-person)
finallerini (accusative definite plural third-person)
finalime (dative first-person singular)
finallerime (dative first-person singular)
finaline (dative second-person singular)
finallerine (dative second-person singular)
finaline (dative singular third-person)
finallerine (dative singular third-person)
finalimize (dative first-person plural)
finallerimize (dative first-person plural)
finalinize (dative plural second-person)
finallerinize (dative plural second-person)
finallerine (dative plural third-person)
finalimde (first-person locative singular)
finallerimde (first-person locative singular)
finalinde (locative second-person singular)
finallerinde (locative second-person singular)
finalinde (locative singular third-person)
finallerinde (locative singular third-person)
finalimizde (first-person locative plural)
finallerimizde (first-person locative plural)
finalinizde (locative plural second-person)
finallerinizde (locative plural second-person)
finallerinde (locative plural third-person)
finalimden (ablative first-person singular)
finallerimden (ablative first-person singular)
finalinden (ablative second-person singular)
finallerinden (ablative second-person singular)
finalinden (ablative singular third-person)
finallerinden (ablative singular third-person)
finalimizden (ablative first-person plural)
finallerimizden (ablative first-person plural)
finalinizden (ablative plural second-person)
finallerinizden (ablative plural second-person)
finallerinden (ablative plural third-person)
finalimin (first-person genitive singular)
finallerimin (first-person genitive singular)
finalinin (genitive second-person singular)
finallerinin (genitive second-person singular)
finalinin (genitive singular third-person)
finallerinin (genitive singular third-person)
finalimizin (first-person genitive plural)
finallerimizin (first-person genitive plural)
finalinizin (genitive plural second-person)
finallerinizin (genitive plural second-person)
finallerinin (genitive plural third-person)


diploma

diploma (definite accusative diplomayı, plural diplomalar)

diplomayı (accusative definite)
diplomalar (plural)
diploma (nominative singular)
diplomalar (nominative plural)
diplomayı (accusative definite singular)
diplomaları (accusative definite plural)
diplomaya (dative singular)
diplomalara (dative plural)
diplomada (locative singular)
diplomalarda (locative plural)
diplomadan (ablative singular)
diplomalardan (ablative plural)
diplomanın (genitive singular)
diplomaların (genitive plural)
diplomam (first-person nominative singular)
diplomalarım (first-person nominative singular)
diploman (nominative second-person singular)
diplomaların (nominative second-person singular)
diploması (nominative singular third-person)
diplomaları (nominative singular third-person)
diplomamız (first-person nominative plural)
diplomalarımız (first-person nominative plural)
diplomanız (nominative plural second-person)
diplomalarınız (nominative plural second-person)
diplomaları (nominative plural third-person)
diplomamı (accusative definite first-person singular)
diplomalarımı (accusative definite first-person singular)
diplomanı (accusative definite second-person singular)
diplomalarını (accusative definite second-person singular)
diplomasını (accusative definite singular third-person)
diplomalarını (accusative definite singular third-person)
diplomamızı (accusative definite first-person plural)
diplomalarımızı (accusative definite first-person plural)
diplomanızı (accusative definite plural second-person)
diplomalarınızı (accusative definite plural second-person)
diplomalarını (accusative definite plural third-person)
diplomama (dative first-person singular)
diplomalarıma (dative first-person singular)
diplomana (dative second-person singular)
diplomalarına (dative second-person singular)
diplomasına (dative singular third-person)
diplomalarına (dative singular third-person)
diplomamıza (dative first-person plural)
diplomalarımıza (dative first-person plural)
diplomanıza (dative plural second-person)
diplomalarınıza (dative plural second-person)
diplomalarına (dative plural third-person)
diplomamda (first-person locative singular)
diplomalarımda (first-person locative singular)
diplomanda (locative second-person singular)
diplomalarında (locative second-person singular)
diplomasında (locative singular third-person)
diplomalarında (locative singular third-person)
diplomamızda (first-person locative plural)
diplomalarımızda (first-person locative plural)
diplomanızda (locative plural second-person)
diplomalarınızda (locative plural second-person)
diplomalarında (locative plural third-person)
diplomamdan (ablative first-person singular)
diplomalarımdan (ablative first-person singular)
diplomandan (ablative second-person singular)
diplomalarından (ablative second-person singular)
diplomasından (ablative singular third-person)
diplomalarından (ablative singular third-person)
diplomamızdan (ablative first-person plural)
diplomalarımızdan (ablative first-person plural)
diplomanızdan (ablative plural second-person)
diplomalarınızdan (ablative plural second-person)
diplomalarından (ablative plural third-person)
diplomamın (first-person genitive singular)
diplomalarımın (first-person genitive singular)
diplomanın (genitive second-person singular)
diplomalarının (genitive second-person singular)
diplomasının (genitive singular third-person)
diplomalarının (genitive singular third-person)
diplomamızın (first-person genitive plural)
diplomalarımızın (first-person genitive plural)
diplomanızın (genitive plural second-person)
diplomalarınızın (genitive plural second-person)
diplomalarının (genitive plural third-person)
diplomayım (first-person singular)
diplomalarım (first-person singular)
diplomasın (second-person singular)
diplomalarsın (second-person singular)
diploma (singular third-person)
diplomadır (singular third-person)
diplomalar (singular third-person)
diplomalardır (singular third-person)
diplomayız (first-person plural)
diplomalarız (first-person plural)
diplomasınız (plural second-person)
diplomalarsınız (plural second-person)
diplomalar (plural third-person)
diplomalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیڀلومه, from Italian diploma


lise

lise (definite accusative liseyi, plural liseler)

liseyi (accusative definite)
liseler (plural)
lise (nominative singular)
liseler (nominative plural)
liseyi (accusative definite singular)
liseleri (accusative definite plural)
liseye (dative singular)
liselere (dative plural)
lisede (locative singular)
liselerde (locative plural)
liseden (ablative singular)
liselerden (ablative plural)
lisenin (genitive singular)
liselerin (genitive plural)
lisem (first-person nominative singular)
liselerim (first-person nominative singular)
lisen (nominative second-person singular)
liselerin (nominative second-person singular)
lisesi (nominative singular third-person)
liseleri (nominative singular third-person)
lisemiz (first-person nominative plural)
liselerimiz (first-person nominative plural)
liseniz (nominative plural second-person)
liseleriniz (nominative plural second-person)
liseleri (nominative plural third-person)
lisemi (accusative definite first-person singular)
liselerimi (accusative definite first-person singular)
liseni (accusative definite second-person singular)
liselerini (accusative definite second-person singular)
lisesini (accusative definite singular third-person)
liselerini (accusative definite singular third-person)
lisemizi (accusative definite first-person plural)
liselerimizi (accusative definite first-person plural)
lisenizi (accusative definite plural second-person)
liselerinizi (accusative definite plural second-person)
liselerini (accusative definite plural third-person)
liseme (dative first-person singular)
liselerime (dative first-person singular)
lisene (dative second-person singular)
liselerine (dative second-person singular)
lisesine (dative singular third-person)
liselerine (dative singular third-person)
lisemize (dative first-person plural)
liselerimize (dative first-person plural)
lisenize (dative plural second-person)
liselerinize (dative plural second-person)
liselerine (dative plural third-person)
lisemde (first-person locative singular)
liselerimde (first-person locative singular)
lisende (locative second-person singular)
liselerinde (locative second-person singular)
lisesinde (locative singular third-person)
liselerinde (locative singular third-person)
lisemizde (first-person locative plural)
liselerimizde (first-person locative plural)
lisenizde (locative plural second-person)
liselerinizde (locative plural second-person)
liselerinde (locative plural third-person)
lisemden (ablative first-person singular)
liselerimden (ablative first-person singular)
lisenden (ablative second-person singular)
liselerinden (ablative second-person singular)
lisesinden (ablative singular third-person)
liselerinden (ablative singular third-person)
lisemizden (ablative first-person plural)
liselerimizden (ablative first-person plural)
lisenizden (ablative plural second-person)
liselerinizden (ablative plural second-person)
liselerinden (ablative plural third-person)
lisemin (first-person genitive singular)
liselerimin (first-person genitive singular)
lisenin (genitive second-person singular)
liselerinin (genitive second-person singular)
lisesinin (genitive singular third-person)
liselerinin (genitive singular third-person)
lisemizin (first-person genitive plural)
liselerimizin (first-person genitive plural)
lisenizin (genitive plural second-person)
liselerinizin (genitive plural second-person)
liselerinin (genitive plural third-person)

→ Northern Kurdish: lîse

From Ottoman Turkish لیسه (lise), from French lycée, from Latin lyceum, from Ancient Greek Λύκειον (Lúkeion) (the name of a gymnasium, or athletic training facility, near Athens where Aristotle established his school).


öğretmen

öğretmen (definite accusative öğretmeni, plural öğretmenler)

öğretmeni (accusative definite)
öğretmenler (plural)
öğretmen (nominative singular)
öğretmenler (nominative plural)
öğretmeni (accusative definite singular)
öğretmenleri (accusative definite plural)
öğretmene (dative singular)
öğretmenlere (dative plural)
öğretmende (locative singular)
öğretmenlerde (locative plural)
öğretmenden (ablative singular)
öğretmenlerden (ablative plural)
öğretmenin (genitive singular)
öğretmenlerin (genitive plural)
öğretmenim (first-person nominative singular)
öğretmenlerim (first-person nominative singular)
öğretmenin (nominative second-person singular)
öğretmenlerin (nominative second-person singular)
öğretmeni (nominative singular third-person)
öğretmenleri (nominative singular third-person)
öğretmenimiz (first-person nominative plural)
öğretmenlerimiz (first-person nominative plural)
öğretmeniniz (nominative plural second-person)
öğretmenleriniz (nominative plural second-person)
öğretmenleri (nominative plural third-person)
öğretmenimi (accusative definite first-person singular)
öğretmenlerimi (accusative definite first-person singular)
öğretmenini (accusative definite second-person singular)
öğretmenlerini (accusative definite second-person singular)
öğretmenini (accusative definite singular third-person)
öğretmenlerini (accusative definite singular third-person)
öğretmenimizi (accusative definite first-person plural)
öğretmenlerimizi (accusative definite first-person plural)
öğretmeninizi (accusative definite plural second-person)
öğretmenlerinizi (accusative definite plural second-person)
öğretmenlerini (accusative definite plural third-person)
öğretmenime (dative first-person singular)
öğretmenlerime (dative first-person singular)
öğretmenine (dative second-person singular)
öğretmenlerine (dative second-person singular)
öğretmenine (dative singular third-person)
öğretmenlerine (dative singular third-person)
öğretmenimize (dative first-person plural)
öğretmenlerimize (dative first-person plural)
öğretmeninize (dative plural second-person)
öğretmenlerinize (dative plural second-person)
öğretmenlerine (dative plural third-person)
öğretmenimde (first-person locative singular)
öğretmenlerimde (first-person locative singular)
öğretmeninde (locative second-person singular)
öğretmenlerinde (locative second-person singular)
öğretmeninde (locative singular third-person)
öğretmenlerinde (locative singular third-person)
öğretmenimizde (first-person locative plural)
öğretmenlerimizde (first-person locative plural)
öğretmeninizde (locative plural second-person)
öğretmenlerinizde (locative plural second-person)
öğretmenlerinde (locative plural third-person)
öğretmenimden (ablative first-person singular)
öğretmenlerimden (ablative first-person singular)
öğretmeninden (ablative second-person singular)
öğretmenlerinden (ablative second-person singular)
öğretmeninden (ablative singular third-person)
öğretmenlerinden (ablative singular third-person)
öğretmenimizden (ablative first-person plural)
öğretmenlerimizden (ablative first-person plural)
öğretmeninizden (ablative plural second-person)
öğretmenlerinizden (ablative plural second-person)
öğretmenlerinden (ablative plural third-person)
öğretmenimin (first-person genitive singular)
öğretmenlerimin (first-person genitive singular)
öğretmeninin (genitive second-person singular)
öğretmenlerinin (genitive second-person singular)
öğretmeninin (genitive singular third-person)
öğretmenlerinin (genitive singular third-person)
öğretmenimizin (first-person genitive plural)
öğretmenlerimizin (first-person genitive plural)
öğretmeninizin (genitive plural second-person)
öğretmenlerinizin (genitive plural second-person)
öğretmenlerinin (genitive plural third-person)
öğretmenim (first-person singular)
öğretmenlerim (first-person singular)
öğretmensin (second-person singular)
öğretmenlersin (second-person singular)
öğretmen (singular third-person)
öğretmendir (singular third-person)
öğretmenler (singular third-person)
öğretmenlerdir (singular third-person)
öğretmeniz (first-person plural)
öğretmenleriz (first-person plural)
öğretmensiniz (plural second-person)
öğretmenlersiniz (plural second-person)
öğretmenler (plural third-person)
öğretmenlerdir (plural third-person)

From öğret (“to teach”) + -men. Coined during the language reform, displacing the older Arabic-derived muallim.


kimya

kimya (definite accusative kimyayı, plural kimyalar)

kimyayı (accusative definite)
kimyalar (plural)
kimya (nominative singular)
kimyalar (nominative plural)
kimyayı (accusative definite singular)
kimyaları (accusative definite plural)
kimyaya (dative singular)
kimyalara (dative plural)
kimyada (locative singular)
kimyalarda (locative plural)
kimyadan (ablative singular)
kimyalardan (ablative plural)
kimyanın (genitive singular)
kimyaların (genitive plural)
kimyam (first-person nominative singular)
kimyalarım (first-person nominative singular)
kimyan (nominative second-person singular)
kimyaların (nominative second-person singular)
kimyası (nominative singular third-person)
kimyaları (nominative singular third-person)
kimyamız (first-person nominative plural)
kimyalarımız (first-person nominative plural)
kimyanız (nominative plural second-person)
kimyalarınız (nominative plural second-person)
kimyaları (nominative plural third-person)
kimyamı (accusative definite first-person singular)
kimyalarımı (accusative definite first-person singular)
kimyanı (accusative definite second-person singular)
kimyalarını (accusative definite second-person singular)
kimyasını (accusative definite singular third-person)
kimyalarını (accusative definite singular third-person)
kimyamızı (accusative definite first-person plural)
kimyalarımızı (accusative definite first-person plural)
kimyanızı (accusative definite plural second-person)
kimyalarınızı (accusative definite plural second-person)
kimyalarını (accusative definite plural third-person)
kimyama (dative first-person singular)
kimyalarıma (dative first-person singular)
kimyana (dative second-person singular)
kimyalarına (dative second-person singular)
kimyasına (dative singular third-person)
kimyalarına (dative singular third-person)
kimyamıza (dative first-person plural)
kimyalarımıza (dative first-person plural)
kimyanıza (dative plural second-person)
kimyalarınıza (dative plural second-person)
kimyalarına (dative plural third-person)
kimyamda (first-person locative singular)
kimyalarımda (first-person locative singular)
kimyanda (locative second-person singular)
kimyalarında (locative second-person singular)
kimyasında (locative singular third-person)
kimyalarında (locative singular third-person)
kimyamızda (first-person locative plural)
kimyalarımızda (first-person locative plural)
kimyanızda (locative plural second-person)
kimyalarınızda (locative plural second-person)
kimyalarında (locative plural third-person)
kimyamdan (ablative first-person singular)
kimyalarımdan (ablative first-person singular)
kimyandan (ablative second-person singular)
kimyalarından (ablative second-person singular)
kimyasından (ablative singular third-person)
kimyalarından (ablative singular third-person)
kimyamızdan (ablative first-person plural)
kimyalarımızdan (ablative first-person plural)
kimyanızdan (ablative plural second-person)
kimyalarınızdan (ablative plural second-person)
kimyalarından (ablative plural third-person)
kimyamın (first-person genitive singular)
kimyalarımın (first-person genitive singular)
kimyanın (genitive second-person singular)
kimyalarının (genitive second-person singular)
kimyasının (genitive singular third-person)
kimyalarının (genitive singular third-person)
kimyamızın (first-person genitive plural)
kimyalarımızın (first-person genitive plural)
kimyanızın (genitive plural second-person)
kimyalarınızın (genitive plural second-person)
kimyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كیمیا (kimiya, kimya), from Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ).

der

Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ)


orta

head

orta (definite accusative ortayı, plural ortalar)

ortayı (accusative definite)
ortalar (plural)
orta (nominative singular)
ortalar (nominative plural)
ortayı (accusative definite singular)
ortaları (accusative definite plural)
ortaya (dative singular)
ortalara (dative plural)
ortada (locative singular)
ortalarda (locative plural)
ortadan (ablative singular)
ortalardan (ablative plural)
ortanın (genitive singular)
ortaların (genitive plural)
ortam (first-person nominative singular)
ortalarım (first-person nominative singular)
ortan (nominative second-person singular)
ortaların (nominative second-person singular)
ortası (nominative singular third-person)
ortaları (nominative singular third-person)
ortamız (first-person nominative plural)
ortalarımız (first-person nominative plural)
ortanız (nominative plural second-person)
ortalarınız (nominative plural second-person)
ortaları (nominative plural third-person)
ortamı (accusative definite first-person singular)
ortalarımı (accusative definite first-person singular)
ortanı (accusative definite second-person singular)
ortalarını (accusative definite second-person singular)
ortasını (accusative definite singular third-person)
ortalarını (accusative definite singular third-person)
ortamızı (accusative definite first-person plural)
ortalarımızı (accusative definite first-person plural)
ortanızı (accusative definite plural second-person)
ortalarınızı (accusative definite plural second-person)
ortalarını (accusative definite plural third-person)
ortama (dative first-person singular)
ortalarıma (dative first-person singular)
ortana (dative second-person singular)
ortalarına (dative second-person singular)
ortasına (dative singular third-person)
ortalarına (dative singular third-person)
ortamıza (dative first-person plural)
ortalarımıza (dative first-person plural)
ortanıza (dative plural second-person)
ortalarınıza (dative plural second-person)
ortalarına (dative plural third-person)
ortamda (first-person locative singular)
ortalarımda (first-person locative singular)
ortanda (locative second-person singular)
ortalarında (locative second-person singular)
ortasında (locative singular third-person)
ortalarında (locative singular third-person)
ortamızda (first-person locative plural)
ortalarımızda (first-person locative plural)
ortanızda (locative plural second-person)
ortalarınızda (locative plural second-person)
ortalarında (locative plural third-person)
ortamdan (ablative first-person singular)
ortalarımdan (ablative first-person singular)
ortandan (ablative second-person singular)
ortalarından (ablative second-person singular)
ortasından (ablative singular third-person)
ortalarından (ablative singular third-person)
ortamızdan (ablative first-person plural)
ortalarımızdan (ablative first-person plural)
ortanızdan (ablative plural second-person)
ortalarınızdan (ablative plural second-person)
ortalarından (ablative plural third-person)
ortamın (first-person genitive singular)
ortalarımın (first-person genitive singular)
ortanın (genitive second-person singular)
ortalarının (genitive second-person singular)
ortasının (genitive singular third-person)
ortalarının (genitive singular third-person)
ortamızın (first-person genitive plural)
ortalarımızın (first-person genitive plural)
ortanızın (genitive plural second-person)
ortalarınızın (genitive plural second-person)
ortalarının (genitive plural third-person)
ortayım (first-person singular)
ortalarım (first-person singular)
ortasın (second-person singular)
ortalarsın (second-person singular)
orta (singular third-person)
ortadır (singular third-person)
ortalar (singular third-person)
ortalardır (singular third-person)
ortayız (first-person plural)
ortalarız (first-person plural)
ortasınız (plural second-person)
ortalarsınız (plural second-person)
ortalar (plural third-person)
ortalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اورتا, اورطه (orta, “middle”), from Proto-Turkic *ortu (“middle”), from Proto-Turkic *or-. Cognate with Old Turkic 𐰆𐰺𐱃𐰆 (ortu, “middle”).

Matematikten orta aldıysan çalışman gerekir.

If you got a CC from math, you have to study.

Türkçe (dersi) için istenen sekiz ortalı defterin beşi yıl sonunda boş kalmıştı.

Five bunches out of eight of the notebook for [the] Turkish (lecture) remained empty.

(education) a bunch of group of pages, as some notebooks are made up of


kırık

kırığım (first-person predicative present singular)
kırık mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
kırık değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
kırık değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
kırıksın (predicative present second-person singular)
kırık mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
kırık değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
kırık değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
kırık (predicative present singular third-person)
kırıktır (predicative present singular third-person)
kırık mı? (interrogative predicative present singular third-person)
kırık değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
kırık değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
kırığız (first-person plural predicative present)
kırık mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
kırık değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
kırık değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
kırıksınız (plural predicative present second-person)
kırık mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
kırık değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
kırık değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
kırık (plural predicative present third-person)
kırıklar (plural predicative present third-person)
kırık mı? (interrogative plural predicative present third-person)
kırıklar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
kırık değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
kırık değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
kırık değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
kırıktım (first-person past predicative singular)
kırık mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
kırık değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırık değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırıktın (past predicative second-person singular)
kırık mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
kırık değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırık değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırıktı (past predicative singular third-person)
kırık mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
kırık değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırık değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırıktık (first-person past plural predicative)
kırık mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
kırık değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırık değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırıktınız (past plural predicative second-person)
kırık mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
kırık değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırık değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırıktılar (past plural predicative third-person)
kırık mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
kırık değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırıkmışım (first-person past predicative singular)
kırık mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
kırık değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırık değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırıkmışsın (past predicative second-person singular)
kırık mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
kırık değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırık değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırıkmış (past predicative singular third-person)
kırık mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
kırık değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırık değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırıkmışız (first-person past plural predicative)
kırık mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
kırık değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırık değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırıkmışsınız (past plural predicative second-person)
kırık mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
kırık değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırık değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırıkmışlar (past plural predicative third-person)
kırık mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
kırık değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırıksam (conditional first-person predicative singular)
kırık mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
kırık değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kırık değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kırıksan (conditional predicative second-person singular)
kırık mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
kırık değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kırık değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kırıksa (conditional predicative singular third-person)
kırık mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
kırık değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kırık değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kırıksak (conditional first-person plural predicative)
kırık mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
kırık değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kırık değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kırıksanız (conditional plural predicative second-person)
kırık mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
kırık değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kırık değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kırıksalar (conditional plural predicative third-person)
kırık mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
kırık değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
kırık değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From kır- (“to break”) + -ık (adjective-forming suffix).


okuma

head

okuma (definite accusative okumayı, plural okumalar)

okumayı (accusative definite)
okumalar (plural)
okuma (nominative singular)
okumalar (nominative plural)
okumayı (accusative definite singular)
okumaları (accusative definite plural)
okumaya (dative singular)
okumalara (dative plural)
okumada (locative singular)
okumalarda (locative plural)
okumadan (ablative singular)
okumalardan (ablative plural)
okumanın (genitive singular)
okumaların (genitive plural)
okumam (first-person nominative singular)
okumalarım (first-person nominative singular)
okuman (nominative second-person singular)
okumaların (nominative second-person singular)
okuması (nominative singular third-person)
okumaları (nominative singular third-person)
okumamız (first-person nominative plural)
okumalarımız (first-person nominative plural)
okumanız (nominative plural second-person)
okumalarınız (nominative plural second-person)
okumaları (nominative plural third-person)
okumamı (accusative definite first-person singular)
okumalarımı (accusative definite first-person singular)
okumanı (accusative definite second-person singular)
okumalarını (accusative definite second-person singular)
okumasını (accusative definite singular third-person)
okumalarını (accusative definite singular third-person)
okumamızı (accusative definite first-person plural)
okumalarımızı (accusative definite first-person plural)
okumanızı (accusative definite plural second-person)
okumalarınızı (accusative definite plural second-person)
okumalarını (accusative definite plural third-person)
okumama (dative first-person singular)
okumalarıma (dative first-person singular)
okumana (dative second-person singular)
okumalarına (dative second-person singular)
okumasına (dative singular third-person)
okumalarına (dative singular third-person)
okumamıza (dative first-person plural)
okumalarımıza (dative first-person plural)
okumanıza (dative plural second-person)
okumalarınıza (dative plural second-person)
okumalarına (dative plural third-person)
okumamda (first-person locative singular)
okumalarımda (first-person locative singular)
okumanda (locative second-person singular)
okumalarında (locative second-person singular)
okumasında (locative singular third-person)
okumalarında (locative singular third-person)
okumamızda (first-person locative plural)
okumalarımızda (first-person locative plural)
okumanızda (locative plural second-person)
okumalarınızda (locative plural second-person)
okumalarında (locative plural third-person)
okumamdan (ablative first-person singular)
okumalarımdan (ablative first-person singular)
okumandan (ablative second-person singular)
okumalarından (ablative second-person singular)
okumasından (ablative singular third-person)
okumalarından (ablative singular third-person)
okumamızdan (ablative first-person plural)
okumalarımızdan (ablative first-person plural)
okumanızdan (ablative plural second-person)
okumalarınızdan (ablative plural second-person)
okumalarından (ablative plural third-person)
okumamın (first-person genitive singular)
okumalarımın (first-person genitive singular)
okumanın (genitive second-person singular)
okumalarının (genitive second-person singular)
okumasının (genitive singular third-person)
okumalarının (genitive singular third-person)
okumamızın (first-person genitive plural)
okumalarımızın (first-person genitive plural)
okumanızın (genitive plural second-person)
okumalarınızın (genitive plural second-person)
okumalarının (genitive plural third-person)


genel bilgi

genel bilgi (definite accusative genel bilgiyi, plural genel bilgiler)

genel bilgiyi (accusative definite)
genel bilgiler (plural)
genel bilgi (nominative singular)
genel bilgiler (nominative plural)
genel bilgiyi (accusative definite singular)
genel bilgileri (accusative definite plural)
genel bilgiye (dative singular)
genel bilgilere (dative plural)
genel bilgide (locative singular)
genel bilgilerde (locative plural)
genel bilgiden (ablative singular)
genel bilgilerden (ablative plural)
genel bilginin (genitive singular)
genel bilgilerin (genitive plural)
genel bilgim (first-person nominative singular)
genel bilgilerim (first-person nominative singular)
genel bilgin (nominative second-person singular)
genel bilgilerin (nominative second-person singular)
genel bilgisi (nominative singular third-person)
genel bilgileri (nominative singular third-person)
genel bilgimiz (first-person nominative plural)
genel bilgilerimiz (first-person nominative plural)
genel bilginiz (nominative plural second-person)
genel bilgileriniz (nominative plural second-person)
genel bilgileri (nominative plural third-person)
genel bilgimi (accusative definite first-person singular)
genel bilgilerimi (accusative definite first-person singular)
genel bilgini (accusative definite second-person singular)
genel bilgilerini (accusative definite second-person singular)
genel bilgisini (accusative definite singular third-person)
genel bilgilerini (accusative definite singular third-person)
genel bilgimizi (accusative definite first-person plural)
genel bilgilerimizi (accusative definite first-person plural)
genel bilginizi (accusative definite plural second-person)
genel bilgilerinizi (accusative definite plural second-person)
genel bilgilerini (accusative definite plural third-person)
genel bilgime (dative first-person singular)
genel bilgilerime (dative first-person singular)
genel bilgine (dative second-person singular)
genel bilgilerine (dative second-person singular)
genel bilgisine (dative singular third-person)
genel bilgilerine (dative singular third-person)
genel bilgimize (dative first-person plural)
genel bilgilerimize (dative first-person plural)
genel bilginize (dative plural second-person)
genel bilgilerinize (dative plural second-person)
genel bilgilerine (dative plural third-person)
genel bilgimde (first-person locative singular)
genel bilgilerimde (first-person locative singular)
genel bilginde (locative second-person singular)
genel bilgilerinde (locative second-person singular)
genel bilgisinde (locative singular third-person)
genel bilgilerinde (locative singular third-person)
genel bilgimizde (first-person locative plural)
genel bilgilerimizde (first-person locative plural)
genel bilginizde (locative plural second-person)
genel bilgilerinizde (locative plural second-person)
genel bilgilerinde (locative plural third-person)
genel bilgimden (ablative first-person singular)
genel bilgilerimden (ablative first-person singular)
genel bilginden (ablative second-person singular)
genel bilgilerinden (ablative second-person singular)
genel bilgisinden (ablative singular third-person)
genel bilgilerinden (ablative singular third-person)
genel bilgimizden (ablative first-person plural)
genel bilgilerimizden (ablative first-person plural)
genel bilginizden (ablative plural second-person)
genel bilgilerinizden (ablative plural second-person)
genel bilgilerinden (ablative plural third-person)
genel bilgimin (first-person genitive singular)
genel bilgilerimin (first-person genitive singular)
genel bilginin (genitive second-person singular)
genel bilgilerinin (genitive second-person singular)
genel bilgisinin (genitive singular third-person)
genel bilgilerinin (genitive singular third-person)
genel bilgimizin (first-person genitive plural)
genel bilgilerimizin (first-person genitive plural)
genel bilginizin (genitive plural second-person)
genel bilgilerinizin (genitive plural second-person)
genel bilgilerinin (genitive plural third-person)


genel kültür

genel kültür (definite accusative genel kültürü, plural genel kültürler)

genel kültürü (accusative definite)
genel kültürler (plural)
genel kültür (nominative singular)
genel kültürler (nominative plural)
genel kültürü (accusative definite singular)
genel kültürleri (accusative definite plural)
genel kültüre (dative singular)
genel kültürlere (dative plural)
genel kültürde (locative singular)
genel kültürlerde (locative plural)
genel kültürden (ablative singular)
genel kültürlerden (ablative plural)
genel kültürün (genitive singular)
genel kültürlerin (genitive plural)
genel kültürüm (first-person nominative singular)
genel kültürlerim (first-person nominative singular)
genel kültürün (nominative second-person singular)
genel kültürlerin (nominative second-person singular)
genel kültürü (nominative singular third-person)
genel kültürleri (nominative singular third-person)
genel kültürümüz (first-person nominative plural)
genel kültürlerimiz (first-person nominative plural)
genel kültürünüz (nominative plural second-person)
genel kültürleriniz (nominative plural second-person)
genel kültürleri (nominative plural third-person)
genel kültürümü (accusative definite first-person singular)
genel kültürlerimi (accusative definite first-person singular)
genel kültürünü (accusative definite second-person singular)
genel kültürlerini (accusative definite second-person singular)
genel kültürünü (accusative definite singular third-person)
genel kültürlerini (accusative definite singular third-person)
genel kültürümüzü (accusative definite first-person plural)
genel kültürlerimizi (accusative definite first-person plural)
genel kültürünüzü (accusative definite plural second-person)
genel kültürlerinizi (accusative definite plural second-person)
genel kültürlerini (accusative definite plural third-person)
genel kültürüme (dative first-person singular)
genel kültürlerime (dative first-person singular)
genel kültürüne (dative second-person singular)
genel kültürlerine (dative second-person singular)
genel kültürüne (dative singular third-person)
genel kültürlerine (dative singular third-person)
genel kültürümüze (dative first-person plural)
genel kültürlerimize (dative first-person plural)
genel kültürünüze (dative plural second-person)
genel kültürlerinize (dative plural second-person)
genel kültürlerine (dative plural third-person)
genel kültürümde (first-person locative singular)
genel kültürlerimde (first-person locative singular)
genel kültüründe (locative second-person singular)
genel kültürlerinde (locative second-person singular)
genel kültüründe (locative singular third-person)
genel kültürlerinde (locative singular third-person)
genel kültürümüzde (first-person locative plural)
genel kültürlerimizde (first-person locative plural)
genel kültürünüzde (locative plural second-person)
genel kültürlerinizde (locative plural second-person)
genel kültürlerinde (locative plural third-person)
genel kültürümden (ablative first-person singular)
genel kültürlerimden (ablative first-person singular)
genel kültüründen (ablative second-person singular)
genel kültürlerinden (ablative second-person singular)
genel kültüründen (ablative singular third-person)
genel kültürlerinden (ablative singular third-person)
genel kültürümüzden (ablative first-person plural)
genel kültürlerimizden (ablative first-person plural)
genel kültürünüzden (ablative plural second-person)
genel kültürlerinizden (ablative plural second-person)
genel kültürlerinden (ablative plural third-person)
genel kültürümün (first-person genitive singular)
genel kültürlerimin (first-person genitive singular)
genel kültürünün (genitive second-person singular)
genel kültürlerinin (genitive second-person singular)
genel kültürünün (genitive singular third-person)
genel kültürlerinin (genitive singular third-person)
genel kültürümüzün (first-person genitive plural)
genel kültürlerimizin (first-person genitive plural)
genel kültürünüzün (genitive plural second-person)
genel kültürlerinizin (genitive plural second-person)
genel kültürlerinin (genitive plural third-person)

(education) all-round education, general education


mezuniyet

mezuniyet (definite accusative mezuniyeti, plural mezuniyetler)

mezuniyeti (accusative definite)
mezuniyetler (plural)
mezuniyet (nominative singular)
mezuniyetler (nominative plural)
mezuniyeti (accusative definite singular)
mezuniyetleri (accusative definite plural)
mezuniyete (dative singular)
mezuniyetlere (dative plural)
mezuniyette (locative singular)
mezuniyetlerde (locative plural)
mezuniyetten (ablative singular)
mezuniyetlerden (ablative plural)
mezuniyetin (genitive singular)
mezuniyetlerin (genitive plural)
mezuniyetim (first-person nominative singular)
mezuniyetlerim (first-person nominative singular)
mezuniyetin (nominative second-person singular)
mezuniyetlerin (nominative second-person singular)
mezuniyeti (nominative singular third-person)
mezuniyetleri (nominative singular third-person)
mezuniyetimiz (first-person nominative plural)
mezuniyetlerimiz (first-person nominative plural)
mezuniyetiniz (nominative plural second-person)
mezuniyetleriniz (nominative plural second-person)
mezuniyetleri (nominative plural third-person)
mezuniyetimi (accusative definite first-person singular)
mezuniyetlerimi (accusative definite first-person singular)
mezuniyetini (accusative definite second-person singular)
mezuniyetlerini (accusative definite second-person singular)
mezuniyetini (accusative definite singular third-person)
mezuniyetlerini (accusative definite singular third-person)
mezuniyetimizi (accusative definite first-person plural)
mezuniyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
mezuniyetinizi (accusative definite plural second-person)
mezuniyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
mezuniyetlerini (accusative definite plural third-person)
mezuniyetime (dative first-person singular)
mezuniyetlerime (dative first-person singular)
mezuniyetine (dative second-person singular)
mezuniyetlerine (dative second-person singular)
mezuniyetine (dative singular third-person)
mezuniyetlerine (dative singular third-person)
mezuniyetimize (dative first-person plural)
mezuniyetlerimize (dative first-person plural)
mezuniyetinize (dative plural second-person)
mezuniyetlerinize (dative plural second-person)
mezuniyetlerine (dative plural third-person)
mezuniyetimde (first-person locative singular)
mezuniyetlerimde (first-person locative singular)
mezuniyetinde (locative second-person singular)
mezuniyetlerinde (locative second-person singular)
mezuniyetinde (locative singular third-person)
mezuniyetlerinde (locative singular third-person)
mezuniyetimizde (first-person locative plural)
mezuniyetlerimizde (first-person locative plural)
mezuniyetinizde (locative plural second-person)
mezuniyetlerinizde (locative plural second-person)
mezuniyetlerinde (locative plural third-person)
mezuniyetimden (ablative first-person singular)
mezuniyetlerimden (ablative first-person singular)
mezuniyetinden (ablative second-person singular)
mezuniyetlerinden (ablative second-person singular)
mezuniyetinden (ablative singular third-person)
mezuniyetlerinden (ablative singular third-person)
mezuniyetimizden (ablative first-person plural)
mezuniyetlerimizden (ablative first-person plural)
mezuniyetinizden (ablative plural second-person)
mezuniyetlerinizden (ablative plural second-person)
mezuniyetlerinden (ablative plural third-person)
mezuniyetimin (first-person genitive singular)
mezuniyetlerimin (first-person genitive singular)
mezuniyetinin (genitive second-person singular)
mezuniyetlerinin (genitive second-person singular)
mezuniyetinin (genitive singular third-person)
mezuniyetlerinin (genitive singular third-person)
mezuniyetimizin (first-person genitive plural)
mezuniyetlerimizin (first-person genitive plural)
mezuniyetinizin (genitive plural second-person)
mezuniyetlerinizin (genitive plural second-person)
mezuniyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مأذونیت (mezuniyet), from Arabic مَصُونِيَّة (maṣūniyya), from مَصُون (maṣūn). See also Persian مصونیت (masuniyat).


kursiyer

kursiyer (definite accusative kursiyeri, plural kursiyerler)

kursiyeri (accusative definite)
kursiyerler (plural)
kursiyer (nominative singular)
kursiyerler (nominative plural)
kursiyeri (accusative definite singular)
kursiyerleri (accusative definite plural)
kursiyere (dative singular)
kursiyerlere (dative plural)
kursiyerde (locative singular)
kursiyerlerde (locative plural)
kursiyerden (ablative singular)
kursiyerlerden (ablative plural)
kursiyerin (genitive singular)
kursiyerlerin (genitive plural)
kursiyerim (first-person nominative singular)
kursiyerlerim (first-person nominative singular)
kursiyerin (nominative second-person singular)
kursiyerlerin (nominative second-person singular)
kursiyeri (nominative singular third-person)
kursiyerleri (nominative singular third-person)
kursiyerimiz (first-person nominative plural)
kursiyerlerimiz (first-person nominative plural)
kursiyeriniz (nominative plural second-person)
kursiyerleriniz (nominative plural second-person)
kursiyerleri (nominative plural third-person)
kursiyerimi (accusative definite first-person singular)
kursiyerlerimi (accusative definite first-person singular)
kursiyerini (accusative definite second-person singular)
kursiyerlerini (accusative definite second-person singular)
kursiyerini (accusative definite singular third-person)
kursiyerlerini (accusative definite singular third-person)
kursiyerimizi (accusative definite first-person plural)
kursiyerlerimizi (accusative definite first-person plural)
kursiyerinizi (accusative definite plural second-person)
kursiyerlerinizi (accusative definite plural second-person)
kursiyerlerini (accusative definite plural third-person)
kursiyerime (dative first-person singular)
kursiyerlerime (dative first-person singular)
kursiyerine (dative second-person singular)
kursiyerlerine (dative second-person singular)
kursiyerine (dative singular third-person)
kursiyerlerine (dative singular third-person)
kursiyerimize (dative first-person plural)
kursiyerlerimize (dative first-person plural)
kursiyerinize (dative plural second-person)
kursiyerlerinize (dative plural second-person)
kursiyerlerine (dative plural third-person)
kursiyerimde (first-person locative singular)
kursiyerlerimde (first-person locative singular)
kursiyerinde (locative second-person singular)
kursiyerlerinde (locative second-person singular)
kursiyerinde (locative singular third-person)
kursiyerlerinde (locative singular third-person)
kursiyerimizde (first-person locative plural)
kursiyerlerimizde (first-person locative plural)
kursiyerinizde (locative plural second-person)
kursiyerlerinizde (locative plural second-person)
kursiyerlerinde (locative plural third-person)
kursiyerimden (ablative first-person singular)
kursiyerlerimden (ablative first-person singular)
kursiyerinden (ablative second-person singular)
kursiyerlerinden (ablative second-person singular)
kursiyerinden (ablative singular third-person)
kursiyerlerinden (ablative singular third-person)
kursiyerimizden (ablative first-person plural)
kursiyerlerimizden (ablative first-person plural)
kursiyerinizden (ablative plural second-person)
kursiyerlerinizden (ablative plural second-person)
kursiyerlerinden (ablative plural third-person)
kursiyerimin (first-person genitive singular)
kursiyerlerimin (first-person genitive singular)
kursiyerinin (genitive second-person singular)
kursiyerlerinin (genitive second-person singular)
kursiyerinin (genitive singular third-person)
kursiyerlerinin (genitive singular third-person)
kursiyerimizin (first-person genitive plural)
kursiyerlerimizin (first-person genitive plural)
kursiyerinizin (genitive plural second-person)
kursiyerlerinizin (genitive plural second-person)
kursiyerlerinin (genitive plural third-person)
kursiyerim (first-person singular)
kursiyerlerim (first-person singular)
kursiyersin (second-person singular)
kursiyerlersin (second-person singular)
kursiyer (singular third-person)
kursiyerdir (singular third-person)
kursiyerler (singular third-person)
kursiyerlerdir (singular third-person)
kursiyeriz (first-person plural)
kursiyerleriz (first-person plural)
kursiyersiniz (plural second-person)
kursiyerlersiniz (plural second-person)
kursiyerler (plural third-person)
kursiyerlerdir (plural third-person)


çoktan seçmeli soru

çoktan seçmeli soru (definite accusative çoktan seçmeli soruyu, plural çoktan seçmeli sorular)

çoktan seçmeli soruyu (accusative definite)
çoktan seçmeli sorular (plural)
çoktan seçmeli soru (nominative singular)
çoktan seçmeli sorular (nominative plural)
çoktan seçmeli soruyu (accusative definite singular)
çoktan seçmeli soruları (accusative definite plural)
çoktan seçmeli soruya (dative singular)
çoktan seçmeli sorulara (dative plural)
çoktan seçmeli soruda (locative singular)
çoktan seçmeli sorularda (locative plural)
çoktan seçmeli sorudan (ablative singular)
çoktan seçmeli sorulardan (ablative plural)
çoktan seçmeli sorunun (genitive singular)
çoktan seçmeli soruların (genitive plural)
çoktan seçmeli sorum (first-person nominative singular)
çoktan seçmeli sorularım (first-person nominative singular)
çoktan seçmeli sorun (nominative second-person singular)
çoktan seçmeli soruların (nominative second-person singular)
çoktan seçmeli sorusu (nominative singular third-person)
çoktan seçmeli soruları (nominative singular third-person)
çoktan seçmeli sorumuz (first-person nominative plural)
çoktan seçmeli sorularımız (first-person nominative plural)
çoktan seçmeli sorunuz (nominative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularınız (nominative plural second-person)
çoktan seçmeli soruları (nominative plural third-person)
çoktan seçmeli sorumu (accusative definite first-person singular)
çoktan seçmeli sorularımı (accusative definite first-person singular)
çoktan seçmeli sorunu (accusative definite second-person singular)
çoktan seçmeli sorularını (accusative definite second-person singular)
çoktan seçmeli sorusunu (accusative definite singular third-person)
çoktan seçmeli sorularını (accusative definite singular third-person)
çoktan seçmeli sorumuzu (accusative definite first-person plural)
çoktan seçmeli sorularımızı (accusative definite first-person plural)
çoktan seçmeli sorunuzu (accusative definite plural second-person)
çoktan seçmeli sorularınızı (accusative definite plural second-person)
çoktan seçmeli sorularını (accusative definite plural third-person)
çoktan seçmeli soruma (dative first-person singular)
çoktan seçmeli sorularıma (dative first-person singular)
çoktan seçmeli soruna (dative second-person singular)
çoktan seçmeli sorularına (dative second-person singular)
çoktan seçmeli sorusuna (dative singular third-person)
çoktan seçmeli sorularına (dative singular third-person)
çoktan seçmeli sorumuza (dative first-person plural)
çoktan seçmeli sorularımıza (dative first-person plural)
çoktan seçmeli sorunuza (dative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularınıza (dative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularına (dative plural third-person)
çoktan seçmeli sorumda (first-person locative singular)
çoktan seçmeli sorularımda (first-person locative singular)
çoktan seçmeli sorunda (locative second-person singular)
çoktan seçmeli sorularında (locative second-person singular)
çoktan seçmeli sorusunda (locative singular third-person)
çoktan seçmeli sorularında (locative singular third-person)
çoktan seçmeli sorumuzda (first-person locative plural)
çoktan seçmeli sorularımızda (first-person locative plural)
çoktan seçmeli sorunuzda (locative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularınızda (locative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularında (locative plural third-person)
çoktan seçmeli sorumdan (ablative first-person singular)
çoktan seçmeli sorularımdan (ablative first-person singular)
çoktan seçmeli sorundan (ablative second-person singular)
çoktan seçmeli sorularından (ablative second-person singular)
çoktan seçmeli sorusundan (ablative singular third-person)
çoktan seçmeli sorularından (ablative singular third-person)
çoktan seçmeli sorumuzdan (ablative first-person plural)
çoktan seçmeli sorularımızdan (ablative first-person plural)
çoktan seçmeli sorunuzdan (ablative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularınızdan (ablative plural second-person)
çoktan seçmeli sorularından (ablative plural third-person)
çoktan seçmeli sorumun (first-person genitive singular)
çoktan seçmeli sorularımın (first-person genitive singular)
çoktan seçmeli sorunun (genitive second-person singular)
çoktan seçmeli sorularının (genitive second-person singular)
çoktan seçmeli sorusunun (genitive singular third-person)
çoktan seçmeli sorularının (genitive singular third-person)
çoktan seçmeli sorumuzun (first-person genitive plural)
çoktan seçmeli sorularımızın (first-person genitive plural)
çoktan seçmeli sorunuzun (genitive plural second-person)
çoktan seçmeli sorularınızın (genitive plural second-person)
çoktan seçmeli sorularının (genitive plural third-person)

multiple-choice question
multiple-choice question


kopya

kopya (definite accusative kopyayı, plural kopyalar)

kopyayı (accusative definite)
kopyalar (plural)
kopya (nominative singular)
kopyalar (nominative plural)
kopyayı (accusative definite singular)
kopyaları (accusative definite plural)
kopyaya (dative singular)
kopyalara (dative plural)
kopyada (locative singular)
kopyalarda (locative plural)
kopyadan (ablative singular)
kopyalardan (ablative plural)
kopyanın (genitive singular)
kopyaların (genitive plural)
kopyam (first-person nominative singular)
kopyalarım (first-person nominative singular)
kopyan (nominative second-person singular)
kopyaların (nominative second-person singular)
kopyası (nominative singular third-person)
kopyaları (nominative singular third-person)
kopyamız (first-person nominative plural)
kopyalarımız (first-person nominative plural)
kopyanız (nominative plural second-person)
kopyalarınız (nominative plural second-person)
kopyaları (nominative plural third-person)
kopyamı (accusative definite first-person singular)
kopyalarımı (accusative definite first-person singular)
kopyanı (accusative definite second-person singular)
kopyalarını (accusative definite second-person singular)
kopyasını (accusative definite singular third-person)
kopyalarını (accusative definite singular third-person)
kopyamızı (accusative definite first-person plural)
kopyalarımızı (accusative definite first-person plural)
kopyanızı (accusative definite plural second-person)
kopyalarınızı (accusative definite plural second-person)
kopyalarını (accusative definite plural third-person)
kopyama (dative first-person singular)
kopyalarıma (dative first-person singular)
kopyana (dative second-person singular)
kopyalarına (dative second-person singular)
kopyasına (dative singular third-person)
kopyalarına (dative singular third-person)
kopyamıza (dative first-person plural)
kopyalarımıza (dative first-person plural)
kopyanıza (dative plural second-person)
kopyalarınıza (dative plural second-person)
kopyalarına (dative plural third-person)
kopyamda (first-person locative singular)
kopyalarımda (first-person locative singular)
kopyanda (locative second-person singular)
kopyalarında (locative second-person singular)
kopyasında (locative singular third-person)
kopyalarında (locative singular third-person)
kopyamızda (first-person locative plural)
kopyalarımızda (first-person locative plural)
kopyanızda (locative plural second-person)
kopyalarınızda (locative plural second-person)
kopyalarında (locative plural third-person)
kopyamdan (ablative first-person singular)
kopyalarımdan (ablative first-person singular)
kopyandan (ablative second-person singular)
kopyalarından (ablative second-person singular)
kopyasından (ablative singular third-person)
kopyalarından (ablative singular third-person)
kopyamızdan (ablative first-person plural)
kopyalarımızdan (ablative first-person plural)
kopyanızdan (ablative plural second-person)
kopyalarınızdan (ablative plural second-person)
kopyalarından (ablative plural third-person)
kopyamın (first-person genitive singular)
kopyalarımın (first-person genitive singular)
kopyanın (genitive second-person singular)
kopyalarının (genitive second-person singular)
kopyasının (genitive singular third-person)
kopyalarının (genitive singular third-person)
kopyamızın (first-person genitive plural)
kopyalarımızın (first-person genitive plural)
kopyanızın (genitive plural second-person)
kopyalarınızın (genitive plural second-person)
kopyalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوپیه (kopya), from Italian copia.


lisans

head

lisans (definite accusative lisansı, plural lisanslar)

lisansı (accusative definite)
lisanslar (plural)
lisans (nominative singular)
lisanslar (nominative plural)
lisansı (accusative definite singular)
lisansları (accusative definite plural)
lisansa (dative singular)
lisanslara (dative plural)
lisansta (locative singular)
lisanslarda (locative plural)
lisanstan (ablative singular)
lisanslardan (ablative plural)
lisansın (genitive singular)
lisansların (genitive plural)
lisansım (first-person nominative singular)
lisanslarım (first-person nominative singular)
lisansın (nominative second-person singular)
lisansların (nominative second-person singular)
lisansı (nominative singular third-person)
lisansları (nominative singular third-person)
lisansımız (first-person nominative plural)
lisanslarımız (first-person nominative plural)
lisansınız (nominative plural second-person)
lisanslarınız (nominative plural second-person)
lisansları (nominative plural third-person)
lisansımı (accusative definite first-person singular)
lisanslarımı (accusative definite first-person singular)
lisansını (accusative definite second-person singular)
lisanslarını (accusative definite second-person singular)
lisansını (accusative definite singular third-person)
lisanslarını (accusative definite singular third-person)
lisansımızı (accusative definite first-person plural)
lisanslarımızı (accusative definite first-person plural)
lisansınızı (accusative definite plural second-person)
lisanslarınızı (accusative definite plural second-person)
lisanslarını (accusative definite plural third-person)
lisansıma (dative first-person singular)
lisanslarıma (dative first-person singular)
lisansına (dative second-person singular)
lisanslarına (dative second-person singular)
lisansına (dative singular third-person)
lisanslarına (dative singular third-person)
lisansımıza (dative first-person plural)
lisanslarımıza (dative first-person plural)
lisansınıza (dative plural second-person)
lisanslarınıza (dative plural second-person)
lisanslarına (dative plural third-person)
lisansımda (first-person locative singular)
lisanslarımda (first-person locative singular)
lisansında (locative second-person singular)
lisanslarında (locative second-person singular)
lisansında (locative singular third-person)
lisanslarında (locative singular third-person)
lisansımızda (first-person locative plural)
lisanslarımızda (first-person locative plural)
lisansınızda (locative plural second-person)
lisanslarınızda (locative plural second-person)
lisanslarında (locative plural third-person)
lisansımdan (ablative first-person singular)
lisanslarımdan (ablative first-person singular)
lisansından (ablative second-person singular)
lisanslarından (ablative second-person singular)
lisansından (ablative singular third-person)
lisanslarından (ablative singular third-person)
lisansımızdan (ablative first-person plural)
lisanslarımızdan (ablative first-person plural)
lisansınızdan (ablative plural second-person)
lisanslarınızdan (ablative plural second-person)
lisanslarından (ablative plural third-person)
lisansımın (first-person genitive singular)
lisanslarımın (first-person genitive singular)
lisansının (genitive second-person singular)
lisanslarının (genitive second-person singular)
lisansının (genitive singular third-person)
lisanslarının (genitive singular third-person)
lisansımızın (first-person genitive plural)
lisanslarımızın (first-person genitive plural)
lisansınızın (genitive plural second-person)
lisanslarınızın (genitive plural second-person)
lisanslarının (genitive plural third-person)

(education) bachelor's degree, baccalaureate


leylî

From Ottoman Turkish لیلی (leyli, “nocturnal”), from Arabic لَيْلِيّ (layliyy), from لَيْل (layl, “night”).


mezun

From Ottoman Turkish مأذون (mezun), from Arabic مَأْذُون (maʔḏūn), passive participle of أَذِنَ (ʔaḏina).

der

Arabic مَأْذُون (maʔḏūn)

İki gün önce yani 26 eylûl salı günü İstanbul'da harp akademisinde bu sene akademiden mezun olan kara ve deniz zabitlerimize merasimle diplomaları dağıtılmıştır.

1934 September 28, “Harp Akademisinin bu seneki mezunları [This year's war college graduates]”, in Hakimiyeti Milliye:


mümeyyiz

head

mümeyyiz (definite accusative mümeyyizi, plural mümeyyizler)

mümeyyizi (accusative definite)
mümeyyizler (plural)

From Ottoman Turkish ممیز (mümeyyiz), from Arabic مُمَيِّز (mumayyiz), active participle of مَيَّزَ (mayyaza, “to distinguish, differentiate”).


sömestir

sömestir (definite accusative sömestiri, plural sömestirler)

sömestiri (accusative definite)
sömestirler (plural)
sömestir (nominative singular)
sömestirler (nominative plural)
sömestiri (accusative definite singular)
sömestirleri (accusative definite plural)
sömestire (dative singular)
sömestirlere (dative plural)
sömestirde (locative singular)
sömestirlerde (locative plural)
sömestirden (ablative singular)
sömestirlerden (ablative plural)
sömestirin (genitive singular)
sömestirlerin (genitive plural)
sömestirim (first-person nominative singular)
sömestirlerim (first-person nominative singular)
sömestirin (nominative second-person singular)
sömestirlerin (nominative second-person singular)
sömestiri (nominative singular third-person)
sömestirleri (nominative singular third-person)
sömestirimiz (first-person nominative plural)
sömestirlerimiz (first-person nominative plural)
sömestiriniz (nominative plural second-person)
sömestirleriniz (nominative plural second-person)
sömestirleri (nominative plural third-person)
sömestirimi (accusative definite first-person singular)
sömestirlerimi (accusative definite first-person singular)
sömestirini (accusative definite second-person singular)
sömestirlerini (accusative definite second-person singular)
sömestirini (accusative definite singular third-person)
sömestirlerini (accusative definite singular third-person)
sömestirimizi (accusative definite first-person plural)
sömestirlerimizi (accusative definite first-person plural)
sömestirinizi (accusative definite plural second-person)
sömestirlerinizi (accusative definite plural second-person)
sömestirlerini (accusative definite plural third-person)
sömestirime (dative first-person singular)
sömestirlerime (dative first-person singular)
sömestirine (dative second-person singular)
sömestirlerine (dative second-person singular)
sömestirine (dative singular third-person)
sömestirlerine (dative singular third-person)
sömestirimize (dative first-person plural)
sömestirlerimize (dative first-person plural)
sömestirinize (dative plural second-person)
sömestirlerinize (dative plural second-person)
sömestirlerine (dative plural third-person)
sömestirimde (first-person locative singular)
sömestirlerimde (first-person locative singular)
sömestirinde (locative second-person singular)
sömestirlerinde (locative second-person singular)
sömestirinde (locative singular third-person)
sömestirlerinde (locative singular third-person)
sömestirimizde (first-person locative plural)
sömestirlerimizde (first-person locative plural)
sömestirinizde (locative plural second-person)
sömestirlerinizde (locative plural second-person)
sömestirlerinde (locative plural third-person)
sömestirimden (ablative first-person singular)
sömestirlerimden (ablative first-person singular)
sömestirinden (ablative second-person singular)
sömestirlerinden (ablative second-person singular)
sömestirinden (ablative singular third-person)
sömestirlerinden (ablative singular third-person)
sömestirimizden (ablative first-person plural)
sömestirlerimizden (ablative first-person plural)
sömestirinizden (ablative plural second-person)
sömestirlerinizden (ablative plural second-person)
sömestirlerinden (ablative plural third-person)
sömestirimin (first-person genitive singular)
sömestirlerimin (first-person genitive singular)
sömestirinin (genitive second-person singular)
sömestirlerinin (genitive second-person singular)
sömestirinin (genitive singular third-person)
sömestirlerinin (genitive singular third-person)
sömestirimizin (first-person genitive plural)
sömestirlerimizin (first-person genitive plural)
sömestirinizin (genitive plural second-person)
sömestirlerinizin (genitive plural second-person)
sömestirlerinin (genitive plural third-person)


ortaokul

ortaokul (definite accusative ortaokulu, plural ortaokullar)

ortaokulu (accusative definite)
ortaokullar (plural)
ortaokul (nominative singular)
ortaokullar (nominative plural)
ortaokulu (accusative definite singular)
ortaokulları (accusative definite plural)
ortaokula (dative singular)
ortaokullara (dative plural)
ortaokulda (locative singular)
ortaokullarda (locative plural)
ortaokuldan (ablative singular)
ortaokullardan (ablative plural)
ortaokulun (genitive singular)
ortaokulların (genitive plural)
ortaokulum (first-person nominative singular)
ortaokullarım (first-person nominative singular)
ortaokulun (nominative second-person singular)
ortaokulların (nominative second-person singular)
ortaokulu (nominative singular third-person)
ortaokulları (nominative singular third-person)
ortaokulumuz (first-person nominative plural)
ortaokullarımız (first-person nominative plural)
ortaokulunuz (nominative plural second-person)
ortaokullarınız (nominative plural second-person)
ortaokulları (nominative plural third-person)
ortaokulumu (accusative definite first-person singular)
ortaokullarımı (accusative definite first-person singular)
ortaokulunu (accusative definite second-person singular)
ortaokullarını (accusative definite second-person singular)
ortaokulunu (accusative definite singular third-person)
ortaokullarını (accusative definite singular third-person)
ortaokulumuzu (accusative definite first-person plural)
ortaokullarımızı (accusative definite first-person plural)
ortaokulunuzu (accusative definite plural second-person)
ortaokullarınızı (accusative definite plural second-person)
ortaokullarını (accusative definite plural third-person)
ortaokuluma (dative first-person singular)
ortaokullarıma (dative first-person singular)
ortaokuluna (dative second-person singular)
ortaokullarına (dative second-person singular)
ortaokuluna (dative singular third-person)
ortaokullarına (dative singular third-person)
ortaokulumuza (dative first-person plural)
ortaokullarımıza (dative first-person plural)
ortaokulunuza (dative plural second-person)
ortaokullarınıza (dative plural second-person)
ortaokullarına (dative plural third-person)
ortaokulumda (first-person locative singular)
ortaokullarımda (first-person locative singular)
ortaokulunda (locative second-person singular)
ortaokullarında (locative second-person singular)
ortaokulunda (locative singular third-person)
ortaokullarında (locative singular third-person)
ortaokulumuzda (first-person locative plural)
ortaokullarımızda (first-person locative plural)
ortaokulunuzda (locative plural second-person)
ortaokullarınızda (locative plural second-person)
ortaokullarında (locative plural third-person)
ortaokulumdan (ablative first-person singular)
ortaokullarımdan (ablative first-person singular)
ortaokulundan (ablative second-person singular)
ortaokullarından (ablative second-person singular)
ortaokulundan (ablative singular third-person)
ortaokullarından (ablative singular third-person)
ortaokulumuzdan (ablative first-person plural)
ortaokullarımızdan (ablative first-person plural)
ortaokulunuzdan (ablative plural second-person)
ortaokullarınızdan (ablative plural second-person)
ortaokullarından (ablative plural third-person)
ortaokulumun (first-person genitive singular)
ortaokullarımın (first-person genitive singular)
ortaokulunun (genitive second-person singular)
ortaokullarının (genitive second-person singular)
ortaokulunun (genitive singular third-person)
ortaokullarının (genitive singular third-person)
ortaokulumuzun (first-person genitive plural)
ortaokullarımızın (first-person genitive plural)
ortaokulunuzun (genitive plural second-person)
ortaokullarınızın (genitive plural second-person)
ortaokullarının (genitive plural third-person)

[o̞ɾ̞ˈt̪ʰɑ.o̞ˌkʰuɫ̪]

Compound of orta (“middle”) + okul (“school”).


takıntı

head

takıntı (definite accusative takıntıyı, plural takıntılar)

takıntıyı (accusative definite)
takıntılar (plural)
takıntı (nominative singular)
takıntılar (nominative plural)
takıntıyı (accusative definite singular)
takıntıları (accusative definite plural)
takıntıya (dative singular)
takıntılara (dative plural)
takıntıda (locative singular)
takıntılarda (locative plural)
takıntıdan (ablative singular)
takıntılardan (ablative plural)
takıntının (genitive singular)
takıntıların (genitive plural)
takıntım (first-person nominative singular)
takıntılarım (first-person nominative singular)
takıntın (nominative second-person singular)
takıntıların (nominative second-person singular)
takıntısı (nominative singular third-person)
takıntıları (nominative singular third-person)
takıntımız (first-person nominative plural)
takıntılarımız (first-person nominative plural)
takıntınız (nominative plural second-person)
takıntılarınız (nominative plural second-person)
takıntıları (nominative plural third-person)
takıntımı (accusative definite first-person singular)
takıntılarımı (accusative definite first-person singular)
takıntını (accusative definite second-person singular)
takıntılarını (accusative definite second-person singular)
takıntısını (accusative definite singular third-person)
takıntılarını (accusative definite singular third-person)
takıntımızı (accusative definite first-person plural)
takıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
takıntınızı (accusative definite plural second-person)
takıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
takıntılarını (accusative definite plural third-person)
takıntıma (dative first-person singular)
takıntılarıma (dative first-person singular)
takıntına (dative second-person singular)
takıntılarına (dative second-person singular)
takıntısına (dative singular third-person)
takıntılarına (dative singular third-person)
takıntımıza (dative first-person plural)
takıntılarımıza (dative first-person plural)
takıntınıza (dative plural second-person)
takıntılarınıza (dative plural second-person)
takıntılarına (dative plural third-person)
takıntımda (first-person locative singular)
takıntılarımda (first-person locative singular)
takıntında (locative second-person singular)
takıntılarında (locative second-person singular)
takıntısında (locative singular third-person)
takıntılarında (locative singular third-person)
takıntımızda (first-person locative plural)
takıntılarımızda (first-person locative plural)
takıntınızda (locative plural second-person)
takıntılarınızda (locative plural second-person)
takıntılarında (locative plural third-person)
takıntımdan (ablative first-person singular)
takıntılarımdan (ablative first-person singular)
takıntından (ablative second-person singular)
takıntılarından (ablative second-person singular)
takıntısından (ablative singular third-person)
takıntılarından (ablative singular third-person)
takıntımızdan (ablative first-person plural)
takıntılarımızdan (ablative first-person plural)
takıntınızdan (ablative plural second-person)
takıntılarınızdan (ablative plural second-person)
takıntılarından (ablative plural third-person)
takıntımın (first-person genitive singular)
takıntılarımın (first-person genitive singular)
takıntının (genitive second-person singular)
takıntılarının (genitive second-person singular)
takıntısının (genitive singular third-person)
takıntılarının (genitive singular third-person)
takıntımızın (first-person genitive plural)
takıntılarımızın (first-person genitive plural)
takıntınızın (genitive plural second-person)
takıntılarınızın (genitive plural second-person)
takıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طاقنمق (ṭaḳınmaḳ, “to assume, to put on, to wear”), from Ottoman Turkish طاقمق (ṭaḳmaḳ, “to put, to affix, to attach”), from Proto-Turkic *tak- (“to attach, to bind to, to affix”), morphologically tak- + -ın + -tı.

inh

(education) A class subject a student has failed and has to take a makeup exam on.


iptidai

iptidaiyim (first-person predicative present singular)
iptidai miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
iptidai değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
iptidai değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
iptidaisin (predicative present second-person singular)
iptidai misin? (interrogative predicative present second-person singular)
iptidai değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
iptidai değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
iptidai (predicative present singular third-person)
iptidaidir (predicative present singular third-person)
iptidai mi? (interrogative predicative present singular third-person)
iptidai değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
iptidai değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
iptidaiyiz (first-person plural predicative present)
iptidai miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
iptidai değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
iptidai değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
iptidaisiniz (plural predicative present second-person)
iptidai misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
iptidai değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
iptidai değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
iptidai (plural predicative present third-person)
iptidailer (plural predicative present third-person)
iptidai mi? (interrogative plural predicative present third-person)
iptidailer mi? (interrogative plural predicative present third-person)
iptidai değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
iptidai değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
iptidai değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
iptidaiydim (first-person past predicative singular)
iptidai miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
iptidai değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidai değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidaiydin (past predicative second-person singular)
iptidai miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
iptidai değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidai değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidaiydi (past predicative singular third-person)
iptidai miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
iptidai değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidai değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidaiydik (first-person past plural predicative)
iptidai miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
iptidai değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidai değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidaiydiniz (past plural predicative second-person)
iptidai miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
iptidai değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidai değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidaiydiler (past plural predicative third-person)
iptidai miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
iptidai değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidaiymişim (first-person past predicative singular)
iptidai miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
iptidai değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidai değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidaiymişsin (past predicative second-person singular)
iptidai miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
iptidai değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidai değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidaiymiş (past predicative singular third-person)
iptidai miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
iptidai değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidai değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidaiymişiz (first-person past plural predicative)
iptidai miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
iptidai değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidai değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidaiymişsiniz (past plural predicative second-person)
iptidai miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
iptidai değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidai değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidaiymişler (past plural predicative third-person)
iptidai miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
iptidai değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidaiysem (conditional first-person predicative singular)
iptidai miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
iptidai değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
iptidai değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
iptidaiysen (conditional predicative second-person singular)
iptidai miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
iptidai değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
iptidai değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
iptidaiyse (conditional predicative singular third-person)
iptidai miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
iptidai değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
iptidai değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
iptidaiysek (conditional first-person plural predicative)
iptidai miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
iptidai değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
iptidai değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
iptidaiyseniz (conditional plural predicative second-person)
iptidai miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
iptidai değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
iptidai değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
iptidaiyseler (conditional plural predicative third-person)
iptidai miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
iptidai değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
iptidai değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ابتدائی (ibtidāi, “primitive, fundamental, preparatory”), from Arabic اِبْتِدَائِيّ (ibtidāʔiyy, “initial, primary, elementary”), from اِبْتِدَاء (ibtidāʔ, “beginning”), verbal noun of اِبْتَدَأَ (ibtadaʔa, “to begin, to commence”).

der

اِبْتِدَائِيّ


yatılı

head

yatılı (definite accusative yatılıyı, plural yatılılar)

yatılıyı (accusative definite)
yatılılar (plural)
yatılı (nominative singular)
yatılılar (nominative plural)
yatılıyı (accusative definite singular)
yatılıları (accusative definite plural)
yatılıya (dative singular)
yatılılara (dative plural)
yatılıda (locative singular)
yatılılarda (locative plural)
yatılıdan (ablative singular)
yatılılardan (ablative plural)
yatılının (genitive singular)
yatılıların (genitive plural)
yatılım (first-person nominative singular)
yatılılarım (first-person nominative singular)
yatılın (nominative second-person singular)
yatılıların (nominative second-person singular)
yatılısı (nominative singular third-person)
yatılıları (nominative singular third-person)
yatılımız (first-person nominative plural)
yatılılarımız (first-person nominative plural)
yatılınız (nominative plural second-person)
yatılılarınız (nominative plural second-person)
yatılıları (nominative plural third-person)
yatılımı (accusative definite first-person singular)
yatılılarımı (accusative definite first-person singular)
yatılını (accusative definite second-person singular)
yatılılarını (accusative definite second-person singular)
yatılısını (accusative definite singular third-person)
yatılılarını (accusative definite singular third-person)
yatılımızı (accusative definite first-person plural)
yatılılarımızı (accusative definite first-person plural)
yatılınızı (accusative definite plural second-person)
yatılılarınızı (accusative definite plural second-person)
yatılılarını (accusative definite plural third-person)
yatılıma (dative first-person singular)
yatılılarıma (dative first-person singular)
yatılına (dative second-person singular)
yatılılarına (dative second-person singular)
yatılısına (dative singular third-person)
yatılılarına (dative singular third-person)
yatılımıza (dative first-person plural)
yatılılarımıza (dative first-person plural)
yatılınıza (dative plural second-person)
yatılılarınıza (dative plural second-person)
yatılılarına (dative plural third-person)
yatılımda (first-person locative singular)
yatılılarımda (first-person locative singular)
yatılında (locative second-person singular)
yatılılarında (locative second-person singular)
yatılısında (locative singular third-person)
yatılılarında (locative singular third-person)
yatılımızda (first-person locative plural)
yatılılarımızda (first-person locative plural)
yatılınızda (locative plural second-person)
yatılılarınızda (locative plural second-person)
yatılılarında (locative plural third-person)
yatılımdan (ablative first-person singular)
yatılılarımdan (ablative first-person singular)
yatılından (ablative second-person singular)
yatılılarından (ablative second-person singular)
yatılısından (ablative singular third-person)
yatılılarından (ablative singular third-person)
yatılımızdan (ablative first-person plural)
yatılılarımızdan (ablative first-person plural)
yatılınızdan (ablative plural second-person)
yatılılarınızdan (ablative plural second-person)
yatılılarından (ablative plural third-person)
yatılımın (first-person genitive singular)
yatılılarımın (first-person genitive singular)
yatılının (genitive second-person singular)
yatılılarının (genitive second-person singular)
yatılısının (genitive singular third-person)
yatılılarının (genitive singular third-person)
yatılımızın (first-person genitive plural)
yatılılarımızın (first-person genitive plural)
yatılınızın (genitive plural second-person)
yatılılarınızın (genitive plural second-person)
yatılılarının (genitive plural third-person)
yatılıyım (first-person singular)
yatılılarım (first-person singular)
yatılısın (second-person singular)
yatılılarsın (second-person singular)
yatılı (singular third-person)
yatılıdır (singular third-person)
yatılılar (singular third-person)
yatılılardır (singular third-person)
yatılıyız (first-person plural)
yatılılarız (first-person plural)
yatılısınız (plural second-person)
yatılılarsınız (plural second-person)
yatılılar (plural third-person)
yatılılardır (plural third-person)

[jɑ.tʰɯˈɫ̪ɯ]

Yatılılar yurtta kesin çok eğleniyolardır

The students at the dorm are probably having so much fun

(education) boarder (a student who stays at a boarding school or in the dorm of a school providing dorm service)


yurtlu

yurtlu (definite accusative yurtluyu, plural yurtlular)

yurtluyu (accusative definite)
yurtlular (plural)
yurtlu (nominative singular)
yurtlular (nominative plural)
yurtluyı (accusative definite singular)
yurtluları (accusative definite plural)
yurtluya (dative singular)
yurtlulara (dative plural)
yurtluda (locative singular)
yurtlularda (locative plural)
yurtludan (ablative singular)
yurtlulardan (ablative plural)
yurtlunın (genitive singular)
yurtluların (genitive plural)
yurtlum (first-person nominative singular)
yurtlularım (first-person nominative singular)
yurtlun (nominative second-person singular)
yurtluların (nominative second-person singular)
yurtlusı (nominative singular third-person)
yurtluları (nominative singular third-person)
yurtlumız (first-person nominative plural)
yurtlularımız (first-person nominative plural)
yurtlunız (nominative plural second-person)
yurtlularınız (nominative plural second-person)
yurtluları (nominative plural third-person)
yurtlumı (accusative definite first-person singular)
yurtlularımı (accusative definite first-person singular)
yurtlunı (accusative definite second-person singular)
yurtlularını (accusative definite second-person singular)
yurtlusını (accusative definite singular third-person)
yurtlularını (accusative definite singular third-person)
yurtlumızı (accusative definite first-person plural)
yurtlularımızı (accusative definite first-person plural)
yurtlunızı (accusative definite plural second-person)
yurtlularınızı (accusative definite plural second-person)
yurtlularını (accusative definite plural third-person)
yurtluma (dative first-person singular)
yurtlularıma (dative first-person singular)
yurtluna (dative second-person singular)
yurtlularına (dative second-person singular)
yurtlusına (dative singular third-person)
yurtlularına (dative singular third-person)
yurtlumıza (dative first-person plural)
yurtlularımıza (dative first-person plural)
yurtlunıza (dative plural second-person)
yurtlularınıza (dative plural second-person)
yurtlularına (dative plural third-person)
yurtlumda (first-person locative singular)
yurtlularımda (first-person locative singular)
yurtlunda (locative second-person singular)
yurtlularında (locative second-person singular)
yurtlusında (locative singular third-person)
yurtlularında (locative singular third-person)
yurtlumızda (first-person locative plural)
yurtlularımızda (first-person locative plural)
yurtlunızda (locative plural second-person)
yurtlularınızda (locative plural second-person)
yurtlularında (locative plural third-person)
yurtlumdan (ablative first-person singular)
yurtlularımdan (ablative first-person singular)
yurtlundan (ablative second-person singular)
yurtlularından (ablative second-person singular)
yurtlusından (ablative singular third-person)
yurtlularından (ablative singular third-person)
yurtlumızdan (ablative first-person plural)
yurtlularımızdan (ablative first-person plural)
yurtlunızdan (ablative plural second-person)
yurtlularınızdan (ablative plural second-person)
yurtlularından (ablative plural third-person)
yurtlumın (first-person genitive singular)
yurtlularımın (first-person genitive singular)
yurtlunın (genitive second-person singular)
yurtlularının (genitive second-person singular)
yurtlusının (genitive singular third-person)
yurtlularının (genitive singular third-person)
yurtlumızın (first-person genitive plural)
yurtlularımızın (first-person genitive plural)
yurtlunızın (genitive plural second-person)
yurtlularınızın (genitive plural second-person)
yurtlularının (genitive plural third-person)
yurtluyım (first-person singular)
yurtlularım (first-person singular)
yurtlusın (second-person singular)
yurtlularsın (second-person singular)
yurtlu (singular third-person)
yurtludır (singular third-person)
yurtlular (singular third-person)
yurtlulardır (singular third-person)
yurtluyız (first-person plural)
yurtlularız (first-person plural)
yurtlusınız (plural second-person)
yurtlularsınız (plural second-person)
yurtlular (plural third-person)
yurtlulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish یورتلو. Equivalent to yurt (“dorm”) + -lu

Yurtlular dün uykularını alamadılar

The students in dorm couldn't sleep well yesterday

(education) a student who resides in a dorm


evci

evci (definite accusative evciyi, plural evciler)

evciyi (accusative definite)
evciler (plural)
evci (nominative singular)
evciler (nominative plural)
evciyi (accusative definite singular)
evcileri (accusative definite plural)
evciye (dative singular)
evcilere (dative plural)
evcide (locative singular)
evcilerde (locative plural)
evciden (ablative singular)
evcilerden (ablative plural)
evcinin (genitive singular)
evcilerin (genitive plural)
evcim (first-person nominative singular)
evcilerim (first-person nominative singular)
evcin (nominative second-person singular)
evcilerin (nominative second-person singular)
evcisi (nominative singular third-person)
evcileri (nominative singular third-person)
evcimiz (first-person nominative plural)
evcilerimiz (first-person nominative plural)
evciniz (nominative plural second-person)
evcileriniz (nominative plural second-person)
evcileri (nominative plural third-person)
evcimi (accusative definite first-person singular)
evcilerimi (accusative definite first-person singular)
evcini (accusative definite second-person singular)
evcilerini (accusative definite second-person singular)
evcisini (accusative definite singular third-person)
evcilerini (accusative definite singular third-person)
evcimizi (accusative definite first-person plural)
evcilerimizi (accusative definite first-person plural)
evcinizi (accusative definite plural second-person)
evcilerinizi (accusative definite plural second-person)
evcilerini (accusative definite plural third-person)
evcime (dative first-person singular)
evcilerime (dative first-person singular)
evcine (dative second-person singular)
evcilerine (dative second-person singular)
evcisine (dative singular third-person)
evcilerine (dative singular third-person)
evcimize (dative first-person plural)
evcilerimize (dative first-person plural)
evcinize (dative plural second-person)
evcilerinize (dative plural second-person)
evcilerine (dative plural third-person)
evcimde (first-person locative singular)
evcilerimde (first-person locative singular)
evcinde (locative second-person singular)
evcilerinde (locative second-person singular)
evcisinde (locative singular third-person)
evcilerinde (locative singular third-person)
evcimizde (first-person locative plural)
evcilerimizde (first-person locative plural)
evcinizde (locative plural second-person)
evcilerinizde (locative plural second-person)
evcilerinde (locative plural third-person)
evcimden (ablative first-person singular)
evcilerimden (ablative first-person singular)
evcinden (ablative second-person singular)
evcilerinden (ablative second-person singular)
evcisinden (ablative singular third-person)
evcilerinden (ablative singular third-person)
evcimizden (ablative first-person plural)
evcilerimizden (ablative first-person plural)
evcinizden (ablative plural second-person)
evcilerinizden (ablative plural second-person)
evcilerinden (ablative plural third-person)
evcimin (first-person genitive singular)
evcilerimin (first-person genitive singular)
evcinin (genitive second-person singular)
evcilerinin (genitive second-person singular)
evcisinin (genitive singular third-person)
evcilerinin (genitive singular third-person)
evcimizin (first-person genitive plural)
evcilerimizin (first-person genitive plural)
evcinizin (genitive plural second-person)
evcilerinizin (genitive plural second-person)
evcilerinin (genitive plural third-person)
evciyim (first-person singular)
evcilerim (first-person singular)
evcisin (second-person singular)
evcilersin (second-person singular)
evci (singular third-person)
evcidir (singular third-person)
evciler (singular third-person)
evcilerdir (singular third-person)
evciyiz (first-person plural)
evcileriz (first-person plural)
evcisiniz (plural second-person)
evcilersiniz (plural second-person)
evciler (plural third-person)
evcilerdir (plural third-person)

Evciler yarın okula gelirken kettle getirsinler

Students who don't reside at dorms should bring kettles with them to school tomorrow

(slang, education) students who reside at their homes out of school in boarding schools or in schools where dorms are available for students.

(slang, education) dorm students who are going to leave their dorm temporarily in boarding school, generally to return to their home or to shop outside.