açılmak

açılmak (third-person singular simple present açılır)

açılır (present singular third-person)
açılmak (infinitive)
açılan (imperfective impersonal participle)
açılmış (impersonal participle perfective)
açılacak (impersonal participle prospective)
açıldığım (non-prospective participle personal)
açıldığın (non-prospective participle personal)
açıldığı (non-prospective participle personal)
açıldığımız (non-prospective participle personal)
açıldığınız (non-prospective participle personal)
açıldıkları (non-prospective participle personal)
açılacağım (participle personal prospective)
açılacağın (participle personal prospective)
açılacağı (participle personal prospective)
açılacağımız (participle personal prospective)
açılacağınız (participle personal prospective)
açılacakları (participle personal prospective)
açılma (noun-from-verb)
açılış (adverbial)
açılırım (aorist first-person indicative present singular)
açılırsın (aorist indicative present second-person singular)
açılır (aorist indicative present singular third-person)
açılırız (aorist first-person indicative plural present)
açılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar (aorist indicative plural present third-person)
açılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım (first-person indicative past perfective singular)
açıldın (indicative past perfective second-person singular)
açıldı (indicative past perfective singular third-person)
açıldık (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar (indicative past perfective plural third-person)
açılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or açılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
açılacağım (first-person future indicative singular)
açılacaksın (future indicative second-person singular)
açılacak (future indicative singular third-person)
açılacağız (first-person future indicative plural)
açılacaksınız (future indicative plural second-person)
açılacaklar (future indicative plural third-person)
açılmışım (first-person inferential perfective singular)
açılmışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmış (inferential perfective singular third-person)
açılmışız (first-person inferential perfective plural)
açılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar (inferential perfective plural third-person)
açılırmışım (aorist first-person inferential singular)
açılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılırmış (aorist inferential singular third-person)
açılırmışız (aorist first-person inferential plural)
açılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılırlarmış (or açılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
açılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılsam (conditional first-person singular)
açılsan (conditional second-person singular)
açılsa (conditional singular third-person)
açılsak (conditional first-person plural)
açılsanız (conditional plural second-person)
açılsalar (conditional plural third-person)
açılsaydım (conditional first-person perfective singular)
açılsaydın (conditional perfective second-person singular)
açılsaydı (conditional perfective singular third-person)
açılsaydık (conditional first-person perfective plural)
açılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılayım (first-person optative singular)
açılasın (optative second-person singular)
açıla (optative singular third-person)
açılalım (first-person optative plural)
açılasınız (optative plural second-person)
açılalar (optative plural third-person)
açılmaktayım (first-person progressive singular)
açılmaktasın (progressive second-person singular)
açılmakta (progressive singular third-person)
açılmaktayız (first-person plural progressive)
açılmaktasınız (plural progressive second-person)
açılmaktalar (plural progressive third-person)
açılmalıyım (first-person necessitative singular)
açılmalısın (necessitative second-person singular)
açılmalı (necessitative singular third-person)
açılmalıyız (first-person necessitative plural)
açılmalısınız (necessitative plural second-person)
açılmalılar (necessitative plural third-person)
açıl (imperative second-person singular)
açılsın (imperative singular third-person)
açılın (imperative plural second-person)
açılsınlar (imperative plural third-person)
açılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılacak mı? (future indicative singular third-person)
açılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılsam mı? (conditional first-person singular)
açılsan mı? (conditional second-person singular)
açılsa mı? (conditional singular third-person)
açılsak mı? (conditional first-person plural)
açılsanız mı? (conditional plural second-person)
açılsalar mı? (conditional plural third-person)
açılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmakta mı? (progressive singular third-person)
açılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
açılmamak (infinitive negative)
açılmayan (imperfective impersonal negative participle)
açılmamış (impersonal negative participle perfective)
açılmayacak (impersonal negative participle prospective)
açılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
açılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
açılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
açılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
açılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
açılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
açılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
açılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
açılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
açılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
açılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
açılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
açılmama (negative noun-from-verb)
açılmayış (adverbial negative)
açılmam (aorist first-person indicative present singular)
açılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz (aorist indicative present singular third-person)
açılmayız (aorist first-person indicative plural present)
açılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacağım (first-person future indicative singular)
açılmayacaksın (future indicative second-person singular)
açılmayacak (future indicative singular third-person)
açılmayacağız (first-person future indicative plural)
açılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar (future indicative plural third-person)
açılmamışım (first-person inferential perfective singular)
açılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmamış (inferential perfective singular third-person)
açılmamışız (first-person inferential perfective plural)
açılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
açılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
açılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılmazmış (aorist inferential singular third-person)
açılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
açılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
açılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam (conditional first-person singular)
açılmasan (conditional second-person singular)
açılmasa (conditional singular third-person)
açılmasak (conditional first-person plural)
açılmasanız (conditional plural second-person)
açılmasalar (conditional plural third-person)
açılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
açılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
açılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
açılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
açılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılmayayım (first-person optative singular)
açılmayasın (optative second-person singular)
açılmaya (optative singular third-person)
açılmayalım (first-person optative plural)
açılmayasınız (optative plural second-person)
açılmayalar (optative plural third-person)
açılmamaktayım (first-person progressive singular)
açılmamaktasın (progressive second-person singular)
açılmamakta (progressive singular third-person)
açılmamaktayız (first-person plural progressive)
açılmamaktasınız (plural progressive second-person)
açılmamaktalar (plural progressive third-person)
açılmamalıyım (first-person necessitative singular)
açılmamalısın (necessitative second-person singular)
açılmamalı (necessitative singular third-person)
açılmamalıyız (first-person necessitative plural)
açılmamalısınız (necessitative plural second-person)
açılmamalılar (necessitative plural third-person)
açılma (imperative second-person singular)
açılmasın (imperative singular third-person)
açılmayın (imperative plural second-person)
açılmasınlar (imperative plural third-person)
açılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
açılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam mı? (conditional first-person singular)
açılmasan mı? (conditional second-person singular)
açılmasa mı? (conditional singular third-person)
açılmasak mı? (conditional first-person plural)
açılmasanız mı? (conditional plural second-person)
açılmasalar mı? (conditional plural third-person)
açılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmamakta mı? (progressive singular third-person)
açılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

açılırmışsın

açılırmışsınız

açılmışsınız

1940 August 7, headline in Vakit

English fleet left Gibraltar for the Mediterranean

İngiliz filosu Cebelüttarıktan Akdenize açıldı


emniyet kemeri

head

emniyet kemeri (definite accusative emniyet kemerini, plural emniyet kemerleri)

emniyet kemerini (accusative definite)
emniyet kemerleri (plural)
emniyet kemeri (nominative singular)
emniyet kemerleri (nominative plural)
emniyet kemerini (accusative definite singular)
emniyet kemerlerini (accusative definite plural)
emniyet kemerine (dative singular)
emniyet kemerlerine (dative plural)
emniyet kemerinde (locative singular)
emniyet kemerlerinde (locative plural)
emniyet kemerinden (ablative singular)
emniyet kemerlerinden (ablative plural)
emniyet kemerinin (genitive singular)
emniyet kemerlerinin (genitive plural)


otomatik bilet makinası

otomatik bilet makinası (definite accusative otomatik bilet makinasını, plural otomatik bilet makinaları)

otomatik bilet makinasını (accusative definite)
otomatik bilet makinaları (plural)
otomatik bilet makinası (nominative singular)
otomatik bilet makinaları (nominative plural)
otomatik bilet makinasını (accusative definite singular)
otomatik bilet makinalarını (accusative definite plural)
otomatik bilet makinasına (dative singular)
otomatik bilet makinalarına (dative plural)
otomatik bilet makinasında (locative singular)
otomatik bilet makinalarında (locative plural)
otomatik bilet makinasından (ablative singular)
otomatik bilet makinalarından (ablative plural)
otomatik bilet makinasının (genitive singular)
otomatik bilet makinalarının (genitive plural)


demir yolu

demir yolu (definite accusative demir yolunu, plural demir yolları)

demir yolunu (accusative definite)
demir yolları (plural)
demir yolu (nominative singular)
demir yolları (nominative plural)
demir yolunu (accusative definite singular)
demir yollarını (accusative definite plural)
demir yoluna (dative singular)
demir yollarına (dative plural)
demir yolunda (locative singular)
demir yollarında (locative plural)
demir yolundan (ablative singular)
demir yollarından (ablative plural)
demir yolunun (genitive singular)
demir yollarının (genitive plural)

Compound of demir (“iron”) + yol (“road”) + -u (possessive suffix), inherited from Ottoman Turkish دمیر یولی (demir yolu), a calque of French chemin de fer, whence also the borrowing şimendifer.


fren kuvveti

head

fren kuvveti (definite accusative fren kuvvetini, plural fren kuvvetleri)

fren kuvvetini (accusative definite)
fren kuvvetleri (plural)
fren kuvveti (nominative singular)
fren kuvvetleri (nominative plural)
fren kuvvetini (accusative definite singular)
fren kuvvetlerini (accusative definite plural)
fren kuvvetine (dative singular)
fren kuvvetlerine (dative plural)
fren kuvvetinde (locative singular)
fren kuvvetlerinde (locative plural)
fren kuvvetinden (ablative singular)
fren kuvvetlerinden (ablative plural)
fren kuvvetinin (genitive singular)
fren kuvvetlerinin (genitive plural)


lenger

lenger (definite accusative lengeri, plural lengerler)

lengeri (accusative definite)
lengerler (plural)
lenger (nominative singular)
lengerler (nominative plural)
lengeri (accusative definite singular)
lengerleri (accusative definite plural)
lengere (dative singular)
lengerlere (dative plural)
lengerde (locative singular)
lengerlerde (locative plural)
lengerden (ablative singular)
lengerlerden (ablative plural)
lengerin (genitive singular)
lengerlerin (genitive plural)
lengerim (first-person nominative singular)
lengerlerim (first-person nominative singular)
lengerin (nominative second-person singular)
lengerlerin (nominative second-person singular)
lengeri (nominative singular third-person)
lengerleri (nominative singular third-person)
lengerimiz (first-person nominative plural)
lengerlerimiz (first-person nominative plural)
lengeriniz (nominative plural second-person)
lengerleriniz (nominative plural second-person)
lengerleri (nominative plural third-person)
lengerimi (accusative definite first-person singular)
lengerlerimi (accusative definite first-person singular)
lengerini (accusative definite second-person singular)
lengerlerini (accusative definite second-person singular)
lengerini (accusative definite singular third-person)
lengerlerini (accusative definite singular third-person)
lengerimizi (accusative definite first-person plural)
lengerlerimizi (accusative definite first-person plural)
lengerinizi (accusative definite plural second-person)
lengerlerinizi (accusative definite plural second-person)
lengerlerini (accusative definite plural third-person)
lengerime (dative first-person singular)
lengerlerime (dative first-person singular)
lengerine (dative second-person singular)
lengerlerine (dative second-person singular)
lengerine (dative singular third-person)
lengerlerine (dative singular third-person)
lengerimize (dative first-person plural)
lengerlerimize (dative first-person plural)
lengerinize (dative plural second-person)
lengerlerinize (dative plural second-person)
lengerlerine (dative plural third-person)
lengerimde (first-person locative singular)
lengerlerimde (first-person locative singular)
lengerinde (locative second-person singular)
lengerlerinde (locative second-person singular)
lengerinde (locative singular third-person)
lengerlerinde (locative singular third-person)
lengerimizde (first-person locative plural)
lengerlerimizde (first-person locative plural)
lengerinizde (locative plural second-person)
lengerlerinizde (locative plural second-person)
lengerlerinde (locative plural third-person)
lengerimden (ablative first-person singular)
lengerlerimden (ablative first-person singular)
lengerinden (ablative second-person singular)
lengerlerinden (ablative second-person singular)
lengerinden (ablative singular third-person)
lengerlerinden (ablative singular third-person)
lengerimizden (ablative first-person plural)
lengerlerimizden (ablative first-person plural)
lengerinizden (ablative plural second-person)
lengerlerinizden (ablative plural second-person)
lengerlerinden (ablative plural third-person)
lengerimin (first-person genitive singular)
lengerlerimin (first-person genitive singular)
lengerinin (genitive second-person singular)
lengerlerinin (genitive second-person singular)
lengerinin (genitive singular third-person)
lengerlerinin (genitive singular third-person)
lengerimizin (first-person genitive plural)
lengerlerimizin (first-person genitive plural)
lengerinizin (genitive plural second-person)
lengerlerinizin (genitive plural second-person)
lengerlerinin (genitive plural third-person)
lengerim (first-person singular)
lengerlerim (first-person singular)
lengersin (second-person singular)
lengerlersin (second-person singular)
lenger (singular third-person)
lengerdir (singular third-person)
lengerler (singular third-person)
lengerlerdir (singular third-person)
lengeriz (first-person plural)
lengerleriz (first-person plural)
lengersiniz (plural second-person)
lengerlersiniz (plural second-person)
lengerler (plural third-person)
lengerlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish لنگر (lenger), itself from Persian لنگر (langar, “anchor”).

inh+

(nautical) anchor, a tool used to moor a vessel to the bottom of the sea


kılavuz

head

kılavuz (definite accusative kılavuzu, plural kılavuzlar)

kılavuzu (accusative definite)
kılavuzlar (plural)
kılavuz (nominative singular)
kılavuzlar (nominative plural)
kılavuzu (accusative definite singular)
kılavuzları (accusative definite plural)
kılavuza (dative singular)
kılavuzlara (dative plural)
kılavuzda (locative singular)
kılavuzlarda (locative plural)
kılavuzdan (ablative singular)
kılavuzlardan (ablative plural)
kılavuzun (genitive singular)
kılavuzların (genitive plural)
kılavuzum (first-person nominative singular)
kılavuzlarım (first-person nominative singular)
kılavuzun (nominative second-person singular)
kılavuzların (nominative second-person singular)
kılavuzu (nominative singular third-person)
kılavuzları (nominative singular third-person)
kılavuzumuz (first-person nominative plural)
kılavuzlarımız (first-person nominative plural)
kılavuzunuz (nominative plural second-person)
kılavuzlarınız (nominative plural second-person)
kılavuzları (nominative plural third-person)
kılavuzumu (accusative definite first-person singular)
kılavuzlarımı (accusative definite first-person singular)
kılavuzunu (accusative definite second-person singular)
kılavuzlarını (accusative definite second-person singular)
kılavuzunu (accusative definite singular third-person)
kılavuzlarını (accusative definite singular third-person)
kılavuzumuzu (accusative definite first-person plural)
kılavuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
kılavuzunuzu (accusative definite plural second-person)
kılavuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
kılavuzlarını (accusative definite plural third-person)
kılavuzuma (dative first-person singular)
kılavuzlarıma (dative first-person singular)
kılavuzuna (dative second-person singular)
kılavuzlarına (dative second-person singular)
kılavuzuna (dative singular third-person)
kılavuzlarına (dative singular third-person)
kılavuzumuza (dative first-person plural)
kılavuzlarımıza (dative first-person plural)
kılavuzunuza (dative plural second-person)
kılavuzlarınıza (dative plural second-person)
kılavuzlarına (dative plural third-person)
kılavuzumda (first-person locative singular)
kılavuzlarımda (first-person locative singular)
kılavuzunda (locative second-person singular)
kılavuzlarında (locative second-person singular)
kılavuzunda (locative singular third-person)
kılavuzlarında (locative singular third-person)
kılavuzumuzda (first-person locative plural)
kılavuzlarımızda (first-person locative plural)
kılavuzunuzda (locative plural second-person)
kılavuzlarınızda (locative plural second-person)
kılavuzlarında (locative plural third-person)
kılavuzumdan (ablative first-person singular)
kılavuzlarımdan (ablative first-person singular)
kılavuzundan (ablative second-person singular)
kılavuzlarından (ablative second-person singular)
kılavuzundan (ablative singular third-person)
kılavuzlarından (ablative singular third-person)
kılavuzumuzdan (ablative first-person plural)
kılavuzlarımızdan (ablative first-person plural)
kılavuzunuzdan (ablative plural second-person)
kılavuzlarınızdan (ablative plural second-person)
kılavuzlarından (ablative plural third-person)
kılavuzumun (first-person genitive singular)
kılavuzlarımın (first-person genitive singular)
kılavuzunun (genitive second-person singular)
kılavuzlarının (genitive second-person singular)
kılavuzunun (genitive singular third-person)
kılavuzlarının (genitive singular third-person)
kılavuzumuzun (first-person genitive plural)
kılavuzlarımızın (first-person genitive plural)
kılavuzunuzun (genitive plural second-person)
kılavuzlarınızın (genitive plural second-person)
kılavuzlarının (genitive plural third-person)
kılavuzum (first-person singular)
kılavuzlarım (first-person singular)
kılavuzsun (second-person singular)
kılavuzlarsın (second-person singular)
kılavuz (singular third-person)
kılavuzdur (singular third-person)
kılavuzlar (singular third-person)
kılavuzlardır (singular third-person)
kılavuzuz (first-person plural)
kılavuzlarız (first-person plural)
kılavuzsunuz (plural second-person)
kılavuzlarsınız (plural second-person)
kılavuzlar (plural third-person)
kılavuzlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قلاغوز (kılağuz), from Old Anatolian Turkish قلاغوز (qulağuz, qulavuz), from an extinct Central Asiatic substrate.

inh

(nautical) pilot (a person who knows well the depths and currents of a harbor or coastal area, who is hired by a vessel to help navigate the harbor or coast)


uçak gemisi

head

uçak gemisi (definite accusative uçak gemisini, plural uçak gemileri)

uçak gemisini (accusative definite)
uçak gemileri (plural)

From uçak (“plane”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns).


kruvazör

head

kruvazör (definite accusative kruvazörü, plural kruvazörler)

kruvazörü (accusative definite)
kruvazörler (plural)
kruvazör (nominative singular)
kruvazörler (nominative plural)
kruvazörü (accusative definite singular)
kruvazörleri (accusative definite plural)
kruvazöre (dative singular)
kruvazörlere (dative plural)
kruvazörde (locative singular)
kruvazörlerde (locative plural)
kruvazörden (ablative singular)
kruvazörlerden (ablative plural)
kruvazörün (genitive singular)
kruvazörlerin (genitive plural)
kruvazörüm (first-person nominative singular)
kruvazörlerim (first-person nominative singular)
kruvazörün (nominative second-person singular)
kruvazörlerin (nominative second-person singular)
kruvazörü (nominative singular third-person)
kruvazörleri (nominative singular third-person)
kruvazörümüz (first-person nominative plural)
kruvazörlerimiz (first-person nominative plural)
kruvazörünüz (nominative plural second-person)
kruvazörleriniz (nominative plural second-person)
kruvazörleri (nominative plural third-person)
kruvazörümü (accusative definite first-person singular)
kruvazörlerimi (accusative definite first-person singular)
kruvazörünü (accusative definite second-person singular)
kruvazörlerini (accusative definite second-person singular)
kruvazörünü (accusative definite singular third-person)
kruvazörlerini (accusative definite singular third-person)
kruvazörümüzü (accusative definite first-person plural)
kruvazörlerimizi (accusative definite first-person plural)
kruvazörünüzü (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerinizi (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerini (accusative definite plural third-person)
kruvazörüme (dative first-person singular)
kruvazörlerime (dative first-person singular)
kruvazörüne (dative second-person singular)
kruvazörlerine (dative second-person singular)
kruvazörüne (dative singular third-person)
kruvazörlerine (dative singular third-person)
kruvazörümüze (dative first-person plural)
kruvazörlerimize (dative first-person plural)
kruvazörünüze (dative plural second-person)
kruvazörlerinize (dative plural second-person)
kruvazörlerine (dative plural third-person)
kruvazörümde (first-person locative singular)
kruvazörlerimde (first-person locative singular)
kruvazöründe (locative second-person singular)
kruvazörlerinde (locative second-person singular)
kruvazöründe (locative singular third-person)
kruvazörlerinde (locative singular third-person)
kruvazörümüzde (first-person locative plural)
kruvazörlerimizde (first-person locative plural)
kruvazörünüzde (locative plural second-person)
kruvazörlerinizde (locative plural second-person)
kruvazörlerinde (locative plural third-person)
kruvazörümden (ablative first-person singular)
kruvazörlerimden (ablative first-person singular)
kruvazöründen (ablative second-person singular)
kruvazörlerinden (ablative second-person singular)
kruvazöründen (ablative singular third-person)
kruvazörlerinden (ablative singular third-person)
kruvazörümüzden (ablative first-person plural)
kruvazörlerimizden (ablative first-person plural)
kruvazörünüzden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinizden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinden (ablative plural third-person)
kruvazörümün (first-person genitive singular)
kruvazörlerimin (first-person genitive singular)
kruvazörünün (genitive second-person singular)
kruvazörlerinin (genitive second-person singular)
kruvazörünün (genitive singular third-person)
kruvazörlerinin (genitive singular third-person)
kruvazörümüzün (first-person genitive plural)
kruvazörlerimizin (first-person genitive plural)
kruvazörünüzün (genitive plural second-person)
kruvazörlerinizin (genitive plural second-person)
kruvazörlerinin (genitive plural third-person)
kruvazörüm (first-person singular)
kruvazörlerim (first-person singular)
kruvazörsün (second-person singular)
kruvazörlersin (second-person singular)
kruvazör (singular third-person)
kruvazördür (singular third-person)
kruvazörler (singular third-person)
kruvazörlerdir (singular third-person)
kruvazörüz (first-person plural)
kruvazörleriz (first-person plural)
kruvazörsünüz (plural second-person)
kruvazörlersiniz (plural second-person)
kruvazörler (plural third-person)
kruvazörlerdir (plural third-person)

9 torpil vapuru, 6 batarya dubası, 13 nakliye ve 7 gümrük kruvazöründen ve ceman 124 kıta sefineden ibaret olarak […]

İspanyol kruvazör ve zırhlıları buraya kolera yani korku mikrobu celb ile neşrettiklerinden […]


mayın gemisi

mayın gemisi (definite accusative mayın gemisini, plural mayın gemileri)

mayın gemisini (accusative definite)
mayın gemileri (plural)

mayın (“mine”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns)


pruva

head

pruva (definite accusative pruvayı, plural pruvalar)

pruvayı (accusative definite)
pruvalar (plural)
pruva (nominative singular)
pruvalar (nominative plural)
pruvayı (accusative definite singular)
pruvaları (accusative definite plural)
pruvaya (dative singular)
pruvalara (dative plural)
pruvada (locative singular)
pruvalarda (locative plural)
pruvadan (ablative singular)
pruvalardan (ablative plural)
pruvanın (genitive singular)
pruvaların (genitive plural)
pruvam (first-person nominative singular)
pruvalarım (first-person nominative singular)
pruvan (nominative second-person singular)
pruvaların (nominative second-person singular)
pruvası (nominative singular third-person)
pruvaları (nominative singular third-person)
pruvamız (first-person nominative plural)
pruvalarımız (first-person nominative plural)
pruvanız (nominative plural second-person)
pruvalarınız (nominative plural second-person)
pruvaları (nominative plural third-person)
pruvamı (accusative definite first-person singular)
pruvalarımı (accusative definite first-person singular)
pruvanı (accusative definite second-person singular)
pruvalarını (accusative definite second-person singular)
pruvasını (accusative definite singular third-person)
pruvalarını (accusative definite singular third-person)
pruvamızı (accusative definite first-person plural)
pruvalarımızı (accusative definite first-person plural)
pruvanızı (accusative definite plural second-person)
pruvalarınızı (accusative definite plural second-person)
pruvalarını (accusative definite plural third-person)
pruvama (dative first-person singular)
pruvalarıma (dative first-person singular)
pruvana (dative second-person singular)
pruvalarına (dative second-person singular)
pruvasına (dative singular third-person)
pruvalarına (dative singular third-person)
pruvamıza (dative first-person plural)
pruvalarımıza (dative first-person plural)
pruvanıza (dative plural second-person)
pruvalarınıza (dative plural second-person)
pruvalarına (dative plural third-person)
pruvamda (first-person locative singular)
pruvalarımda (first-person locative singular)
pruvanda (locative second-person singular)
pruvalarında (locative second-person singular)
pruvasında (locative singular third-person)
pruvalarında (locative singular third-person)
pruvamızda (first-person locative plural)
pruvalarımızda (first-person locative plural)
pruvanızda (locative plural second-person)
pruvalarınızda (locative plural second-person)
pruvalarında (locative plural third-person)
pruvamdan (ablative first-person singular)
pruvalarımdan (ablative first-person singular)
pruvandan (ablative second-person singular)
pruvalarından (ablative second-person singular)
pruvasından (ablative singular third-person)
pruvalarından (ablative singular third-person)
pruvamızdan (ablative first-person plural)
pruvalarımızdan (ablative first-person plural)
pruvanızdan (ablative plural second-person)
pruvalarınızdan (ablative plural second-person)
pruvalarından (ablative plural third-person)
pruvamın (first-person genitive singular)
pruvalarımın (first-person genitive singular)
pruvanın (genitive second-person singular)
pruvalarının (genitive second-person singular)
pruvasının (genitive singular third-person)
pruvalarının (genitive singular third-person)
pruvamızın (first-person genitive plural)
pruvalarımızın (first-person genitive plural)
pruvanızın (genitive plural second-person)
pruvalarınızın (genitive plural second-person)
pruvalarının (genitive plural third-person)


denizaltı

denizaltı (definite accusative denizaltıyı, plural denizaltılar)

denizaltıyı (accusative definite)
denizaltılar (plural)
denizaltı (nominative singular)
denizaltılar (nominative plural)
denizaltıyı (accusative definite singular)
denizaltıları (accusative definite plural)
denizaltıya (dative singular)
denizaltılara (dative plural)
denizaltıda (locative singular)
denizaltılarda (locative plural)
denizaltıdan (ablative singular)
denizaltılardan (ablative plural)
denizaltının (genitive singular)
denizaltıların (genitive plural)
denizaltım (first-person nominative singular)
denizaltılarım (first-person nominative singular)
denizaltın (nominative second-person singular)
denizaltıların (nominative second-person singular)
denizaltısı (nominative singular third-person)
denizaltıları (nominative singular third-person)
denizaltımız (first-person nominative plural)
denizaltılarımız (first-person nominative plural)
denizaltınız (nominative plural second-person)
denizaltılarınız (nominative plural second-person)
denizaltıları (nominative plural third-person)
denizaltımı (accusative definite first-person singular)
denizaltılarımı (accusative definite first-person singular)
denizaltını (accusative definite second-person singular)
denizaltılarını (accusative definite second-person singular)
denizaltısını (accusative definite singular third-person)
denizaltılarını (accusative definite singular third-person)
denizaltımızı (accusative definite first-person plural)
denizaltılarımızı (accusative definite first-person plural)
denizaltınızı (accusative definite plural second-person)
denizaltılarınızı (accusative definite plural second-person)
denizaltılarını (accusative definite plural third-person)
denizaltıma (dative first-person singular)
denizaltılarıma (dative first-person singular)
denizaltına (dative second-person singular)
denizaltılarına (dative second-person singular)
denizaltısına (dative singular third-person)
denizaltılarına (dative singular third-person)
denizaltımıza (dative first-person plural)
denizaltılarımıza (dative first-person plural)
denizaltınıza (dative plural second-person)
denizaltılarınıza (dative plural second-person)
denizaltılarına (dative plural third-person)
denizaltımda (first-person locative singular)
denizaltılarımda (first-person locative singular)
denizaltında (locative second-person singular)
denizaltılarında (locative second-person singular)
denizaltısında (locative singular third-person)
denizaltılarında (locative singular third-person)
denizaltımızda (first-person locative plural)
denizaltılarımızda (first-person locative plural)
denizaltınızda (locative plural second-person)
denizaltılarınızda (locative plural second-person)
denizaltılarında (locative plural third-person)
denizaltımdan (ablative first-person singular)
denizaltılarımdan (ablative first-person singular)
denizaltından (ablative second-person singular)
denizaltılarından (ablative second-person singular)
denizaltısından (ablative singular third-person)
denizaltılarından (ablative singular third-person)
denizaltımızdan (ablative first-person plural)
denizaltılarımızdan (ablative first-person plural)
denizaltınızdan (ablative plural second-person)
denizaltılarınızdan (ablative plural second-person)
denizaltılarından (ablative plural third-person)
denizaltımın (first-person genitive singular)
denizaltılarımın (first-person genitive singular)
denizaltının (genitive second-person singular)
denizaltılarının (genitive second-person singular)
denizaltısının (genitive singular third-person)
denizaltılarının (genitive singular third-person)
denizaltımızın (first-person genitive plural)
denizaltılarımızın (first-person genitive plural)
denizaltınızın (genitive plural second-person)
denizaltılarınızın (genitive plural second-person)
denizaltılarının (genitive plural third-person)

Calque of French sous-marin, from Turkish deniz (“sea”) + alt (“under”) + -ı (suffix used with compound nouns).


güverte

head

güverte (definite accusative güverteyi, plural güverteler)

güverteyi (accusative definite)
güverteler (plural)
güverte (nominative singular)
güverteler (nominative plural)
güverteyi (accusative definite singular)
güverteleri (accusative definite plural)
güverteye (dative singular)
güvertelere (dative plural)
güvertede (locative singular)
güvertelerde (locative plural)
güverteden (ablative singular)
güvertelerden (ablative plural)
güvertenin (genitive singular)
güvertelerin (genitive plural)
güvertem (first-person nominative singular)
güvertelerim (first-person nominative singular)
güverten (nominative second-person singular)
güvertelerin (nominative second-person singular)
güvertesi (nominative singular third-person)
güverteleri (nominative singular third-person)
güvertemiz (first-person nominative plural)
güvertelerimiz (first-person nominative plural)
güverteniz (nominative plural second-person)
güverteleriniz (nominative plural second-person)
güverteleri (nominative plural third-person)
güvertemi (accusative definite first-person singular)
güvertelerimi (accusative definite first-person singular)
güverteni (accusative definite second-person singular)
güvertelerini (accusative definite second-person singular)
güvertesini (accusative definite singular third-person)
güvertelerini (accusative definite singular third-person)
güvertemizi (accusative definite first-person plural)
güvertelerimizi (accusative definite first-person plural)
güvertenizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerinizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerini (accusative definite plural third-person)
güverteme (dative first-person singular)
güvertelerime (dative first-person singular)
güvertene (dative second-person singular)
güvertelerine (dative second-person singular)
güvertesine (dative singular third-person)
güvertelerine (dative singular third-person)
güvertemize (dative first-person plural)
güvertelerimize (dative first-person plural)
güvertenize (dative plural second-person)
güvertelerinize (dative plural second-person)
güvertelerine (dative plural third-person)
güvertemde (first-person locative singular)
güvertelerimde (first-person locative singular)
güvertende (locative second-person singular)
güvertelerinde (locative second-person singular)
güvertesinde (locative singular third-person)
güvertelerinde (locative singular third-person)
güvertemizde (first-person locative plural)
güvertelerimizde (first-person locative plural)
güvertenizde (locative plural second-person)
güvertelerinizde (locative plural second-person)
güvertelerinde (locative plural third-person)
güvertemden (ablative first-person singular)
güvertelerimden (ablative first-person singular)
güvertenden (ablative second-person singular)
güvertelerinden (ablative second-person singular)
güvertesinden (ablative singular third-person)
güvertelerinden (ablative singular third-person)
güvertemizden (ablative first-person plural)
güvertelerimizden (ablative first-person plural)
güvertenizden (ablative plural second-person)
güvertelerinizden (ablative plural second-person)
güvertelerinden (ablative plural third-person)
güvertemin (first-person genitive singular)
güvertelerimin (first-person genitive singular)
güvertenin (genitive second-person singular)
güvertelerinin (genitive second-person singular)
güvertesinin (genitive singular third-person)
güvertelerinin (genitive singular third-person)
güvertemizin (first-person genitive plural)
güvertelerimizin (first-person genitive plural)
güvertenizin (genitive plural second-person)
güvertelerinizin (genitive plural second-person)
güvertelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كوكرته (güğerte, güverte), from Italian coverta.


kadırga

head

kadırga (definite accusative kadırgayı, plural kadırgalar)

kadırgayı (accusative definite)
kadırgalar (plural)
kadırga (nominative singular)
kadırgalar (nominative plural)
kadırgayı (accusative definite singular)
kadırgaları (accusative definite plural)
kadırgaya (dative singular)
kadırgalara (dative plural)
kadırgada (locative singular)
kadırgalarda (locative plural)
kadırgadan (ablative singular)
kadırgalardan (ablative plural)
kadırganın (genitive singular)
kadırgaların (genitive plural)
kadırgam (first-person nominative singular)
kadırgalarım (first-person nominative singular)
kadırgan (nominative second-person singular)
kadırgaların (nominative second-person singular)
kadırgası (nominative singular third-person)
kadırgaları (nominative singular third-person)
kadırgamız (first-person nominative plural)
kadırgalarımız (first-person nominative plural)
kadırganız (nominative plural second-person)
kadırgalarınız (nominative plural second-person)
kadırgaları (nominative plural third-person)
kadırgamı (accusative definite first-person singular)
kadırgalarımı (accusative definite first-person singular)
kadırganı (accusative definite second-person singular)
kadırgalarını (accusative definite second-person singular)
kadırgasını (accusative definite singular third-person)
kadırgalarını (accusative definite singular third-person)
kadırgamızı (accusative definite first-person plural)
kadırgalarımızı (accusative definite first-person plural)
kadırganızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarınızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarını (accusative definite plural third-person)
kadırgama (dative first-person singular)
kadırgalarıma (dative first-person singular)
kadırgana (dative second-person singular)
kadırgalarına (dative second-person singular)
kadırgasına (dative singular third-person)
kadırgalarına (dative singular third-person)
kadırgamıza (dative first-person plural)
kadırgalarımıza (dative first-person plural)
kadırganıza (dative plural second-person)
kadırgalarınıza (dative plural second-person)
kadırgalarına (dative plural third-person)
kadırgamda (first-person locative singular)
kadırgalarımda (first-person locative singular)
kadırganda (locative second-person singular)
kadırgalarında (locative second-person singular)
kadırgasında (locative singular third-person)
kadırgalarında (locative singular third-person)
kadırgamızda (first-person locative plural)
kadırgalarımızda (first-person locative plural)
kadırganızda (locative plural second-person)
kadırgalarınızda (locative plural second-person)
kadırgalarında (locative plural third-person)
kadırgamdan (ablative first-person singular)
kadırgalarımdan (ablative first-person singular)
kadırgandan (ablative second-person singular)
kadırgalarından (ablative second-person singular)
kadırgasından (ablative singular third-person)
kadırgalarından (ablative singular third-person)
kadırgamızdan (ablative first-person plural)
kadırgalarımızdan (ablative first-person plural)
kadırganızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarınızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarından (ablative plural third-person)
kadırgamın (first-person genitive singular)
kadırgalarımın (first-person genitive singular)
kadırganın (genitive second-person singular)
kadırgalarının (genitive second-person singular)
kadırgasının (genitive singular third-person)
kadırgalarının (genitive singular third-person)
kadırgamızın (first-person genitive plural)
kadırgalarımızın (first-person genitive plural)
kadırganızın (genitive plural second-person)
kadırgalarınızın (genitive plural second-person)
kadırgalarının (genitive plural third-person)
kadırgayım (first-person singular)
kadırgalarım (first-person singular)
kadırgasın (second-person singular)
kadırgalarsın (second-person singular)
kadırga (singular third-person)
kadırgadır (singular third-person)
kadırgalar (singular third-person)
kadırgalardır (singular third-person)
kadırgayız (first-person plural)
kadırgalarız (first-person plural)
kadırgasınız (plural second-person)
kadırgalarsınız (plural second-person)
kadırgalar (plural third-person)
kadırgalardır (plural third-person)

desc

→ Armenian: ղատրղա (ġatrġa), ղատըրղա (ġatərġa)

From Ottoman Turkish قادرغه, from Byzantine Greek κάτεργον (kátergon, “galley; penal labor”), from Ancient Greek κάτεργος (kátergos).

der

Çoban, Gümüşlük'e su almak için uğrayan bir kadırgaya tayfa yazıldı.
The shepherd registered a crew member to a galley who stopped by Gümüşlük to get water.


abramak

abramak (infinitive)
abrayan (imperfective impersonal participle)
abramış (impersonal participle perfective)
abrayacak (impersonal participle prospective)
abradığım (non-prospective participle personal)
abradığın (non-prospective participle personal)
abradığı (non-prospective participle personal)
abradığımız (non-prospective participle personal)
abradığınız (non-prospective participle personal)
abradıkları (non-prospective participle personal)
abrayacağım (participle personal prospective)
abrayacağın (participle personal prospective)
abrayacağı (participle personal prospective)
abrayacağımız (participle personal prospective)
abrayacağınız (participle personal prospective)
abrayacakları (participle personal prospective)
abrama (noun-from-verb)
abrayış (adverbial)
abrarım (aorist first-person indicative present singular)
abrarsın (aorist indicative present second-person singular)
abrar (aorist indicative present singular third-person)
abrarız (aorist first-person indicative plural present)
abrarsınız (aorist indicative plural present second-person)
abrarlar (aorist indicative plural present third-person)
abrıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abrıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abrıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abrıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abrıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abrıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abradım (first-person indicative past perfective singular)
abradın (indicative past perfective second-person singular)
abradı (indicative past perfective singular third-person)
abradık (first-person indicative past perfective plural)
abradınız (indicative past perfective plural second-person)
abradılar (indicative past perfective plural third-person)
abrıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abrıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abrıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abrıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abrıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abrıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
abrayacağım (first-person future indicative singular)
abrayacaksın (future indicative second-person singular)
abrayacak (future indicative singular third-person)
abrayacağız (first-person future indicative plural)
abrayacaksınız (future indicative plural second-person)
abrayacaklar (future indicative plural third-person)
abramışım (first-person inferential perfective singular)
abramışsın (inferential perfective second-person singular)
abramış (inferential perfective singular third-person)
abramışız (first-person inferential perfective plural)
abramışsınız (inferential perfective plural second-person)
abramışlar (inferential perfective plural third-person)
abrarmışım (aorist first-person inferential singular)
abrarmışsın (aorist inferential second-person singular)
abrarmış (aorist inferential singular third-person)
abrarmışız (aorist first-person inferential plural)
abrarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abrarmışlar (aorist inferential plural third-person)
abrıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abrıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abrıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abrıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abrıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abrıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
abrasam (conditional first-person singular)
abrasan (conditional second-person singular)
abrasa (conditional singular third-person)
abrasak (conditional first-person plural)
abrasanız (conditional plural second-person)
abrasalar (conditional plural third-person)
abrasaydım (conditional first-person perfective singular)
abrasaydın (conditional perfective second-person singular)
abrasaydı (conditional perfective singular third-person)
abrasaydık (conditional first-person perfective plural)
abrasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abrasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abrayayım (first-person optative singular)
abrayasın (optative second-person singular)
abraya (optative singular third-person)
abrayalım (first-person optative plural)
abrayasınız (optative plural second-person)
abrayalar (optative plural third-person)
abramaktayım (first-person progressive singular)
abramaktasın (progressive second-person singular)
abramakta (progressive singular third-person)
abramaktayız (first-person plural progressive)
abramaktasınız (plural progressive second-person)
abramaktalar (plural progressive third-person)
abramalıyım (first-person necessitative singular)
abramalısın (necessitative second-person singular)
abramalı (necessitative singular third-person)
abramalıyız (first-person necessitative plural)
abramalısınız (necessitative plural second-person)
abramalılar (necessitative plural third-person)
abra (imperative second-person singular)
abrasın (imperative singular third-person)
abrayın (imperative plural second-person)
abrasınlar (imperative plural third-person)
abrar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abrar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abrar mı? (aorist indicative present singular third-person)
abrar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abrar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abrarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abrıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abrıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abrıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abrıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abrıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abrıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abradım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abradın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abradı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abradık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abradınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abradılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abrıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abrıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abrıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abrıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abrıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abrıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abrayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abrayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abrayacak mı? (future indicative singular third-person)
abrayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abrayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abrayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abramış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abramış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abramış mı? (inferential perfective singular third-person)
abramış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abramış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abramışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abrar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abrar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abrar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abrar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abrar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abrarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abrıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abrıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abrıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abrıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abrıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abrıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abrasam mı? (conditional first-person singular)
abrasan mı? (conditional second-person singular)
abrasa mı? (conditional singular third-person)
abrasak mı? (conditional first-person plural)
abrasanız mı? (conditional plural second-person)
abrasalar mı? (conditional plural third-person)
abrasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abrasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abrasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abrasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abrasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abrasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abramakta mıyım? (first-person progressive singular)
abramakta mısın? (progressive second-person singular)
abramakta mı? (progressive singular third-person)
abramakta mıyız? (first-person plural progressive)
abramakta mısınız? (plural progressive second-person)
abramaktalar mı? (plural progressive third-person)
abramalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abramalı mısın? (necessitative second-person singular)
abramalı mı? (necessitative singular third-person)
abramalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abramalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abramalılar mı? (necessitative plural third-person)
abramamak (infinitive negative)
abramayan (imperfective impersonal negative participle)
abramamış (impersonal negative participle perfective)
abramayacak (impersonal negative participle prospective)
abramadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
abramadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
abramadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
abramadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
abramadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
abramadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
abramayacağım (first-person negative participle prospective singular)
abramayacağın (negative participle prospective second-person singular)
abramayacağı (negative participle prospective singular third-person)
abramayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
abramayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
abramayacakları (negative participle plural prospective third-person)
abramama (negative noun-from-verb)
abramayış (adverbial negative)
abramam (aorist first-person indicative present singular)
abramazsın (aorist indicative present second-person singular)
abramaz (aorist indicative present singular third-person)
abramayız (aorist first-person indicative plural present)
abramazsınız (aorist indicative plural present second-person)
abramazlar (aorist indicative plural present third-person)
abramıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abramıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abramıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abramıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abramıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abramıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abramadım (first-person indicative past perfective singular)
abramadın (indicative past perfective second-person singular)
abramadı (indicative past perfective singular third-person)
abramadık (first-person indicative past perfective plural)
abramadınız (indicative past perfective plural second-person)
abramadılar (indicative past perfective plural third-person)
abramıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abramıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abramıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abramıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abramıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abramıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
abramayacağım (first-person future indicative singular)
abramayacaksın (future indicative second-person singular)
abramayacak (future indicative singular third-person)
abramayacağız (first-person future indicative plural)
abramayacaksınız (future indicative plural second-person)
abramayacaklar (future indicative plural third-person)
abramamışım (first-person inferential perfective singular)
abramamışsın (inferential perfective second-person singular)
abramamış (inferential perfective singular third-person)
abramamışız (first-person inferential perfective plural)
abramamışsınız (inferential perfective plural second-person)
abramamışlar (inferential perfective plural third-person)
abramazmışım (aorist first-person inferential singular)
abramazmışsın (aorist inferential second-person singular)
abramazmış (aorist inferential singular third-person)
abramazmışız (aorist first-person inferential plural)
abramazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abramazmışlar (aorist inferential plural third-person)
abramıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abramıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abramıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abramıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abramıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abramıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
abramasam (conditional first-person singular)
abramasan (conditional second-person singular)
abramasa (conditional singular third-person)
abramasak (conditional first-person plural)
abramasanız (conditional plural second-person)
abramasalar (conditional plural third-person)
abramasaydım (conditional first-person perfective singular)
abramasaydın (conditional perfective second-person singular)
abramasaydı (conditional perfective singular third-person)
abramasaydık (conditional first-person perfective plural)
abramasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abramasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abramayayım (first-person optative singular)
abramayasın (optative second-person singular)
abramaya (optative singular third-person)
abramayalım (first-person optative plural)
abramayasınız (optative plural second-person)
abramayalar (optative plural third-person)
abramamaktayım (first-person progressive singular)
abramamaktasın (progressive second-person singular)
abramamakta (progressive singular third-person)
abramamaktayız (first-person plural progressive)
abramamaktasınız (plural progressive second-person)
abramamaktalar (plural progressive third-person)
abramamalıyım (first-person necessitative singular)
abramamalısın (necessitative second-person singular)
abramamalı (necessitative singular third-person)
abramamalıyız (first-person necessitative plural)
abramamalısınız (necessitative plural second-person)
abramamalılar (necessitative plural third-person)
abrama (imperative second-person singular)
abramasın (imperative singular third-person)
abramayın (imperative plural second-person)
abramasınlar (imperative plural third-person)
abramaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abramaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abramaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
abramaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abramaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abramazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abramıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abramıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abramıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abramıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abramıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abramıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abramadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abramadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abramadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abramadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abramadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abramadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abramıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abramıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abramıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abramıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abramıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abramıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abramayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abramayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abramayacak mı? (future indicative singular third-person)
abramayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abramayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abramayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abramamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abramamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abramamış mı? (inferential perfective singular third-person)
abramamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abramamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abramamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abramaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abramaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abramaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abramaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abramaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abramazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abramıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abramıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abramıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abramıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abramıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abramıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abramasam mı? (conditional first-person singular)
abramasan mı? (conditional second-person singular)
abramasa mı? (conditional singular third-person)
abramasak mı? (conditional first-person plural)
abramasanız mı? (conditional plural second-person)
abramasalar mı? (conditional plural third-person)
abramasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abramasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abramasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abramasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abramasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abramasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abramamakta mıyım? (first-person progressive singular)
abramamakta mısın? (progressive second-person singular)
abramamakta mı? (progressive singular third-person)
abramamakta mıyız? (first-person plural progressive)
abramamakta mısınız? (plural progressive second-person)
abramamaktalar mı? (plural progressive third-person)
abramamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abramamalı mısın? (necessitative second-person singular)
abramamalı mı? (necessitative singular third-person)
abramamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abramamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abramamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Borrowed from Middle Mongol ᠠᠪᠤᠷᠠᠬᠤ (aburaqu, “to save, rescue, help”). Cognate with Chuvash упра (upra, “to protect, guard”) and Yakut абраа (abraa).


hacim

head

hacim (definite accusative hacmi, plural hacimler)

hacmi (accusative definite)
hacimler (plural)


alabanda

alabanda (definite accusative alabandayı, plural alabandalar)

alabandayı (accusative definite)
alabandalar (plural)
alabanda (nominative singular)
alabandalar (nominative plural)
alabandayı (accusative definite singular)
alabandaları (accusative definite plural)
alabandaya (dative singular)
alabandalara (dative plural)
alabandada (locative singular)
alabandalarda (locative plural)
alabandadan (ablative singular)
alabandalardan (ablative plural)
alabandanın (genitive singular)
alabandaların (genitive plural)
alabandam (first-person nominative singular)
alabandalarım (first-person nominative singular)
alabandan (nominative second-person singular)
alabandaların (nominative second-person singular)
alabandası (nominative singular third-person)
alabandaları (nominative singular third-person)
alabandamız (first-person nominative plural)
alabandalarımız (first-person nominative plural)
alabandanız (nominative plural second-person)
alabandalarınız (nominative plural second-person)
alabandaları (nominative plural third-person)
alabandamı (accusative definite first-person singular)
alabandalarımı (accusative definite first-person singular)
alabandanı (accusative definite second-person singular)
alabandalarını (accusative definite second-person singular)
alabandasını (accusative definite singular third-person)
alabandalarını (accusative definite singular third-person)
alabandamızı (accusative definite first-person plural)
alabandalarımızı (accusative definite first-person plural)
alabandanızı (accusative definite plural second-person)
alabandalarınızı (accusative definite plural second-person)
alabandalarını (accusative definite plural third-person)
alabandama (dative first-person singular)
alabandalarıma (dative first-person singular)
alabandana (dative second-person singular)
alabandalarına (dative second-person singular)
alabandasına (dative singular third-person)
alabandalarına (dative singular third-person)
alabandamıza (dative first-person plural)
alabandalarımıza (dative first-person plural)
alabandanıza (dative plural second-person)
alabandalarınıza (dative plural second-person)
alabandalarına (dative plural third-person)
alabandamda (first-person locative singular)
alabandalarımda (first-person locative singular)
alabandanda (locative second-person singular)
alabandalarında (locative second-person singular)
alabandasında (locative singular third-person)
alabandalarında (locative singular third-person)
alabandamızda (first-person locative plural)
alabandalarımızda (first-person locative plural)
alabandanızda (locative plural second-person)
alabandalarınızda (locative plural second-person)
alabandalarında (locative plural third-person)
alabandamdan (ablative first-person singular)
alabandalarımdan (ablative first-person singular)
alabandandan (ablative second-person singular)
alabandalarından (ablative second-person singular)
alabandasından (ablative singular third-person)
alabandalarından (ablative singular third-person)
alabandamızdan (ablative first-person plural)
alabandalarımızdan (ablative first-person plural)
alabandanızdan (ablative plural second-person)
alabandalarınızdan (ablative plural second-person)
alabandalarından (ablative plural third-person)
alabandamın (first-person genitive singular)
alabandalarımın (first-person genitive singular)
alabandanın (genitive second-person singular)
alabandalarının (genitive second-person singular)
alabandasının (genitive singular third-person)
alabandalarının (genitive singular third-person)
alabandamızın (first-person genitive plural)
alabandalarımızın (first-person genitive plural)
alabandanızın (genitive plural second-person)
alabandalarınızın (genitive plural second-person)
alabandalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آلابانده (alabanda).


dilenci vapuru

dilenci vapuru (definite accusative dilenci vapurunu, plural dilenci vapurları)

dilenci vapurunu (accusative definite)
dilenci vapurları (plural)
dilenci vapuru (nominative singular)
dilenci vapurları (nominative plural)
dilenci vapurunu (accusative definite singular)
dilenci vapurlarını (accusative definite plural)
dilenci vapuruna (dative singular)
dilenci vapurlarına (dative plural)
dilenci vapurunda (locative singular)
dilenci vapurlarında (locative plural)
dilenci vapurundan (ablative singular)
dilenci vapurlarından (ablative plural)
dilenci vapurunun (genitive singular)
dilenci vapurlarının (genitive plural)

Compound noun from dilenci (“beggar”) + vapur (“steamboat”), so called because the boat goes from dock to dock like a beggar goes door to door.

(nautical) a local steamboat (serving a route and stopping at almost all docks along the route)


tonaj

tonaj (definite accusative tonajı, plural tonajlar)

tonajı (accusative definite)
tonajlar (plural)

Saffı harp gemilerinin azâmî tonajı 28 bin ton olacaktır.

1936 February 10, “Deniz silâhları tahdit ediliyor [Naval weapons being limited]”, in Yeni Asır, page 10:

Battleships' maximum displacement will be 28,000 tons.


yanaşmak

yanaşmak (infinitive)
yanaşan (imperfective impersonal participle)
yanaşmış (impersonal participle perfective)
yanaşacak (impersonal participle prospective)
yanaştığım (non-prospective participle personal)
yanaştığın (non-prospective participle personal)
yanaştığı (non-prospective participle personal)
yanaştığımız (non-prospective participle personal)
yanaştığınız (non-prospective participle personal)
yanaştıkları (non-prospective participle personal)
yanaşacağım (participle personal prospective)
yanaşacağın (participle personal prospective)
yanaşacağı (participle personal prospective)
yanaşacağımız (participle personal prospective)
yanaşacağınız (participle personal prospective)
yanaşacakları (participle personal prospective)
yanaşma (noun-from-verb)
yanaşış (adverbial)
yanaşırım (aorist first-person indicative present singular)
yanaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
yanaşır (aorist indicative present singular third-person)
yanaşırız (aorist first-person indicative plural present)
yanaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
yanaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanaştım (first-person indicative past perfective singular)
yanaştın (indicative past perfective second-person singular)
yanaştı (indicative past perfective singular third-person)
yanaştık (first-person indicative past perfective plural)
yanaştınız (indicative past perfective plural second-person)
yanaştılar (indicative past perfective plural third-person)
yanaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yanaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşacağım (first-person future indicative singular)
yanaşacaksın (future indicative second-person singular)
yanaşacak (future indicative singular third-person)
yanaşacağız (first-person future indicative plural)
yanaşacaksınız (future indicative plural second-person)
yanaşacaklar (future indicative plural third-person)
yanaşmışım (first-person inferential perfective singular)
yanaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
yanaşmış (inferential perfective singular third-person)
yanaşmışız (first-person inferential perfective plural)
yanaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
yanaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
yanaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanaşırmış (aorist inferential singular third-person)
yanaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
yanaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanaşırlarmış (or yanaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yanaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanaşsam (conditional first-person singular)
yanaşsan (conditional second-person singular)
yanaşsa (conditional singular third-person)
yanaşsak (conditional first-person plural)
yanaşsanız (conditional plural second-person)
yanaşsalar (conditional plural third-person)
yanaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
yanaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
yanaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
yanaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
yanaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanaşayım (first-person optative singular)
yanaşasın (optative second-person singular)
yanaşa (optative singular third-person)
yanaşalım (first-person optative plural)
yanaşasınız (optative plural second-person)
yanaşalar (optative plural third-person)
yanaşmaktayım (first-person progressive singular)
yanaşmaktasın (progressive second-person singular)
yanaşmakta (progressive singular third-person)
yanaşmaktayız (first-person plural progressive)
yanaşmaktasınız (plural progressive second-person)
yanaşmaktalar (plural progressive third-person)
yanaşmalıyım (first-person necessitative singular)
yanaşmalısın (necessitative second-person singular)
yanaşmalı (necessitative singular third-person)
yanaşmalıyız (first-person necessitative plural)
yanaşmalısınız (necessitative plural second-person)
yanaşmalılar (necessitative plural third-person)
yanaş (imperative second-person singular)
yanaşsın (imperative singular third-person)
yanaşın (imperative plural second-person)
yanaşsınlar (imperative plural third-person)
yanaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanaşacak mı? (future indicative singular third-person)
yanaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanaşsam mı? (conditional first-person singular)
yanaşsan mı? (conditional second-person singular)
yanaşsa mı? (conditional singular third-person)
yanaşsak mı? (conditional first-person plural)
yanaşsanız mı? (conditional plural second-person)
yanaşsalar mı? (conditional plural third-person)
yanaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
yanaşmakta mı? (progressive singular third-person)
yanaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
yanaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yanaşmamak (infinitive negative)
yanaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
yanaşmamış (impersonal negative participle perfective)
yanaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
yanaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yanaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yanaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yanaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yanaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yanaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yanaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yanaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yanaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yanaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yanaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yanaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yanaşmama (negative noun-from-verb)
yanaşmayış (adverbial negative)
yanaşmam (aorist first-person indicative present singular)
yanaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yanaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
yanaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
yanaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yanaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
yanaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
yanaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
yanaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
yanaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yanaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yanaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşmayacağım (first-person future indicative singular)
yanaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
yanaşmayacak (future indicative singular third-person)
yanaşmayacağız (first-person future indicative plural)
yanaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yanaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
yanaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
yanaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yanaşmamış (inferential perfective singular third-person)
yanaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
yanaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yanaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yanaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
yanaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yanaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yanaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanaşmasam (conditional first-person singular)
yanaşmasan (conditional second-person singular)
yanaşmasa (conditional singular third-person)
yanaşmasak (conditional first-person plural)
yanaşmasanız (conditional plural second-person)
yanaşmasalar (conditional plural third-person)
yanaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yanaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yanaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yanaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yanaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanaşmayayım (first-person optative singular)
yanaşmayasın (optative second-person singular)
yanaşmaya (optative singular third-person)
yanaşmayalım (first-person optative plural)
yanaşmayasınız (optative plural second-person)
yanaşmayalar (optative plural third-person)
yanaşmamaktayım (first-person progressive singular)
yanaşmamaktasın (progressive second-person singular)
yanaşmamakta (progressive singular third-person)
yanaşmamaktayız (first-person plural progressive)
yanaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
yanaşmamaktalar (plural progressive third-person)
yanaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
yanaşmamalısın (necessitative second-person singular)
yanaşmamalı (necessitative singular third-person)
yanaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
yanaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
yanaşmamalılar (necessitative plural third-person)
yanaşma (imperative second-person singular)
yanaşmasın (imperative singular third-person)
yanaşmayın (imperative plural second-person)
yanaşmasınlar (imperative plural third-person)
yanaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yanaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanaşmasam mı? (conditional first-person singular)
yanaşmasan mı? (conditional second-person singular)
yanaşmasa mı? (conditional singular third-person)
yanaşmasak mı? (conditional first-person plural)
yanaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
yanaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
yanaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yanaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
yanaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yanaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

→ Ladino: yanashear

(intransitive, nautical) to dock, to moor


fırka

fırka (definite accusative fırkayı, plural fırkalar)

fırkayı (accusative definite)
fırkalar (plural)

From Ottoman Turkish فرقه, from Arabic فِرْقَة (firqa).


tayyare gemisi

tayyare gemisi (definite accusative tayyare gemisini, plural tayyare gemileri)

tayyare gemisini (accusative definite)
tayyare gemileri (plural)

(military, nautical, obsolete) aircraft carrier


şilep

şilep (definite accusative şilebi, plural şilepler)

şilebi (accusative definite)
şilepler (plural)

From Ottoman Turkish اشلب (işlep), from German Schleppe.


bahriyeli

bahriyeli (definite accusative bahriyeliyi, plural bahriyeliler)

bahriyeliyi (accusative definite)
bahriyeliler (plural)

(military, nautical) sailor, seaman, cadet


tahtelbahir

tahtelbahir (definite accusative tahtelbahri, plural tahtelbahirler)

tahtelbahri (accusative definite)
tahtelbahirler (plural)

From Ottoman Turkish تحت البحری (taht al-bahri, literally “under the sea”), equivalent to taht (“under, beneath”) + bahir (“sea”).

inh

Yabancı bir tahtelbahir tarafından batırılan kruvazör Elli'dir

1940 August 16, “Bir Yunan kruvazörü torpillendi”, in Yeni Sabah:


selektör

head

selektör (definite accusative selektörü, plural selektörler)

selektörü (accusative definite)
selektörler (plural)
selektör (nominative singular)
selektörler (nominative plural)
selektörü (accusative definite singular)
selektörleri (accusative definite plural)
selektöre (dative singular)
selektörlere (dative plural)
selektörde (locative singular)
selektörlerde (locative plural)
selektörden (ablative singular)
selektörlerden (ablative plural)
selektörün (genitive singular)
selektörlerin (genitive plural)


bandıralı

bandıra (“flag”) + -lı (adjective forming suffix)

suffix

Bunlardan 11 tanesi İngiliz bandralı Polos vapuru ve 114 kişi de İstikbal vapuru tarafından kurtarıdığına, ve denizden de 9 cesed cıkarıldığına göre akıbetleri taayyün eden yolcuların adedi 134 tür.

1935 November 13, “Facianın plânçosu: 24 ölü ve kayıb!”, in Cumhuriyet, Istanbul: