El Niño

head

El Niño (definite accusative El Niño'yu, plural El Niño'lar)

El Niño'yu (accusative definite)
El Niño'lar (plural)


bora

bora (definite accusative borayı, plural boralar)

borayı (accusative definite)
boralar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish بورا (bora, “squall, tempest”), possibly a derivation from Proto-Turkic *bora- (“north wind; to snow heavily”). Cognate with Crimean Tatar and Turkmen boran, Bashkir буран (buran), Kazakh боран (boran). Or a wanderword, compare Italian bora, ultimately from Latin borea and, Greek μπόρα (mpóra). The same root as bora is found in the name of the Greek mythological figure of Boreas (Βορέας). Scholars argue, the Serbo-Croatian name bura and Slovene burja are not etymologically related to bora; they derive from Common Slavic burja 'storm' (from the verb *burĭti), and the meaning 'bora' developed later.


sis

head

sis (definite accusative sisi, plural sisler)

sisi (accusative definite)
sisler (plural)
sis (nominative singular)
sisler (nominative plural)
sisi (accusative definite singular)
sisleri (accusative definite plural)
sise (dative singular)
sislere (dative plural)
siste (locative singular)
sislerde (locative plural)
sisten (ablative singular)
sislerden (ablative plural)
sisin (genitive singular)
sislerin (genitive plural)
sisim (first-person nominative singular)
sislerim (first-person nominative singular)
sisin (nominative second-person singular)
sislerin (nominative second-person singular)
sisi (nominative singular third-person)
sisleri (nominative singular third-person)
sisimiz (first-person nominative plural)
sislerimiz (first-person nominative plural)
sisiniz (nominative plural second-person)
sisleriniz (nominative plural second-person)
sisleri (nominative plural third-person)
sisimi (accusative definite first-person singular)
sislerimi (accusative definite first-person singular)
sisini (accusative definite second-person singular)
sislerini (accusative definite second-person singular)
sisini (accusative definite singular third-person)
sislerini (accusative definite singular third-person)
sisimizi (accusative definite first-person plural)
sislerimizi (accusative definite first-person plural)
sisinizi (accusative definite plural second-person)
sislerinizi (accusative definite plural second-person)
sislerini (accusative definite plural third-person)
sisime (dative first-person singular)
sislerime (dative first-person singular)
sisine (dative second-person singular)
sislerine (dative second-person singular)
sisine (dative singular third-person)
sislerine (dative singular third-person)
sisimize (dative first-person plural)
sislerimize (dative first-person plural)
sisinize (dative plural second-person)
sislerinize (dative plural second-person)
sislerine (dative plural third-person)
sisimde (first-person locative singular)
sislerimde (first-person locative singular)
sisinde (locative second-person singular)
sislerinde (locative second-person singular)
sisinde (locative singular third-person)
sislerinde (locative singular third-person)
sisimizde (first-person locative plural)
sislerimizde (first-person locative plural)
sisinizde (locative plural second-person)
sislerinizde (locative plural second-person)
sislerinde (locative plural third-person)
sisimden (ablative first-person singular)
sislerimden (ablative first-person singular)
sisinden (ablative second-person singular)
sislerinden (ablative second-person singular)
sisinden (ablative singular third-person)
sislerinden (ablative singular third-person)
sisimizden (ablative first-person plural)
sislerimizden (ablative first-person plural)
sisinizden (ablative plural second-person)
sislerinizden (ablative plural second-person)
sislerinden (ablative plural third-person)
sisimin (first-person genitive singular)
sislerimin (first-person genitive singular)
sisinin (genitive second-person singular)
sislerinin (genitive second-person singular)
sisinin (genitive singular third-person)
sislerinin (genitive singular third-person)
sisimizin (first-person genitive plural)
sislerimizin (first-person genitive plural)
sisinizin (genitive plural second-person)
sislerinizin (genitive plural second-person)
sislerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سیس (sis, “freckle, spot; mist, fog”), origin unknown.


dolu

head

dolu (definite accusative doluyu, plural dolular)

doluyu (accusative definite)
dolular (plural)


La Niña

La Niña (definite accusative La Niña'yı, plural La Niña'lar)

La Niña'yı (accusative definite)
La Niña'lar (plural)

(meteorology) La Niña (sustained sea-surface temperature anomaly)


yağmur

yağmur (definite accusative yağmuru, plural yağmurlar)

yağmuru (accusative definite)
yağmurlar (plural)
yağmur (nominative singular)
yağmurlar (nominative plural)
yağmuru (accusative definite singular)
yağmurları (accusative definite plural)
yağmura (dative singular)
yağmurlara (dative plural)
yağmurda (locative singular)
yağmurlarda (locative plural)
yağmurdan (ablative singular)
yağmurlardan (ablative plural)
yağmurun (genitive singular)
yağmurların (genitive plural)
yağmurum (first-person nominative singular)
yağmurlarım (first-person nominative singular)
yağmurun (nominative second-person singular)
yağmurların (nominative second-person singular)
yağmuru (nominative singular third-person)
yağmurları (nominative singular third-person)
yağmurumuz (first-person nominative plural)
yağmurlarımız (first-person nominative plural)
yağmurunuz (nominative plural second-person)
yağmurlarınız (nominative plural second-person)
yağmurları (nominative plural third-person)
yağmurumu (accusative definite first-person singular)
yağmurlarımı (accusative definite first-person singular)
yağmurunu (accusative definite second-person singular)
yağmurlarını (accusative definite second-person singular)
yağmurunu (accusative definite singular third-person)
yağmurlarını (accusative definite singular third-person)
yağmurumuzu (accusative definite first-person plural)
yağmurlarımızı (accusative definite first-person plural)
yağmurunuzu (accusative definite plural second-person)
yağmurlarınızı (accusative definite plural second-person)
yağmurlarını (accusative definite plural third-person)
yağmuruma (dative first-person singular)
yağmurlarıma (dative first-person singular)
yağmuruna (dative second-person singular)
yağmurlarına (dative second-person singular)
yağmuruna (dative singular third-person)
yağmurlarına (dative singular third-person)
yağmurumuza (dative first-person plural)
yağmurlarımıza (dative first-person plural)
yağmurunuza (dative plural second-person)
yağmurlarınıza (dative plural second-person)
yağmurlarına (dative plural third-person)
yağmurumda (first-person locative singular)
yağmurlarımda (first-person locative singular)
yağmurunda (locative second-person singular)
yağmurlarında (locative second-person singular)
yağmurunda (locative singular third-person)
yağmurlarında (locative singular third-person)
yağmurumuzda (first-person locative plural)
yağmurlarımızda (first-person locative plural)
yağmurunuzda (locative plural second-person)
yağmurlarınızda (locative plural second-person)
yağmurlarında (locative plural third-person)
yağmurumdan (ablative first-person singular)
yağmurlarımdan (ablative first-person singular)
yağmurundan (ablative second-person singular)
yağmurlarından (ablative second-person singular)
yağmurundan (ablative singular third-person)
yağmurlarından (ablative singular third-person)
yağmurumuzdan (ablative first-person plural)
yağmurlarımızdan (ablative first-person plural)
yağmurunuzdan (ablative plural second-person)
yağmurlarınızdan (ablative plural second-person)
yağmurlarından (ablative plural third-person)
yağmurumun (first-person genitive singular)
yağmurlarımın (first-person genitive singular)
yağmurunun (genitive second-person singular)
yağmurlarının (genitive second-person singular)
yağmurunun (genitive singular third-person)
yağmurlarının (genitive singular third-person)
yağmurumuzun (first-person genitive plural)
yağmurlarımızın (first-person genitive plural)
yağmurunuzun (genitive plural second-person)
yağmurlarınızın (genitive plural second-person)
yağmurlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاغمور (yağmur, “rain”), from Proto-Turkic *yag-mur (“rain”), derived from *yag- (“to rain”). See yağ- (“to rain”). Cognate with Karakhanid يَغْمُرْ (yaɣmur, “rain”).


bulut

head

bulut (definite accusative bulutu, plural bulutlar)

bulutu (accusative definite)
bulutlar (plural)
bulut (nominative singular)
bulutlar (nominative plural)
bulutu (accusative definite singular)
bulutları (accusative definite plural)
buluta (dative singular)
bulutlara (dative plural)
bulutta (locative singular)
bulutlarda (locative plural)
buluttan (ablative singular)
bulutlardan (ablative plural)
bulutun (genitive singular)
bulutların (genitive plural)

From Ottoman Turkish بولوت, بولوط (bulut, “cloud”), from Proto-Turkic *bulït (“cloud”). The *-t is hypothesised to be an ancient plural suffix by Doerfer.
Compare Old Turkic 𐰉𐰆𐰞𐰃𐱃 (b¹ul¹it¹ /bulït/), Chuvash пӗлӗт (pĕlĕt).
The computing sense is a semantic loan from English cloud.


fön

fön (definite accusative fönü, plural fönler)

fönü (accusative definite)
fönler (plural)

Borrowed from German Föhn, from Old High German phonno, from Vulgar Latin *faōnius, from Latin Favōnius (“Favonius”), a Roman wind god.


yıldırım

yıldırım (definite accusative yıldırımı, plural yıldırımlar)

yıldırımı (accusative definite)
yıldırımlar (plural)
yıldırım (nominative singular)
yıldırımlar (nominative plural)
yıldırımı (accusative definite singular)
yıldırımları (accusative definite plural)
yıldırıma (dative singular)
yıldırımlara (dative plural)
yıldırımda (locative singular)
yıldırımlarda (locative plural)
yıldırımdan (ablative singular)
yıldırımlardan (ablative plural)
yıldırımın (genitive singular)
yıldırımların (genitive plural)
yıldırımım (first-person nominative singular)
yıldırımlarım (first-person nominative singular)
yıldırımın (nominative second-person singular)
yıldırımların (nominative second-person singular)
yıldırımı (nominative singular third-person)
yıldırımları (nominative singular third-person)
yıldırımımız (first-person nominative plural)
yıldırımlarımız (first-person nominative plural)
yıldırımınız (nominative plural second-person)
yıldırımlarınız (nominative plural second-person)
yıldırımları (nominative plural third-person)
yıldırımımı (accusative definite first-person singular)
yıldırımlarımı (accusative definite first-person singular)
yıldırımını (accusative definite second-person singular)
yıldırımlarını (accusative definite second-person singular)
yıldırımını (accusative definite singular third-person)
yıldırımlarını (accusative definite singular third-person)
yıldırımımızı (accusative definite first-person plural)
yıldırımlarımızı (accusative definite first-person plural)
yıldırımınızı (accusative definite plural second-person)
yıldırımlarınızı (accusative definite plural second-person)
yıldırımlarını (accusative definite plural third-person)
yıldırımıma (dative first-person singular)
yıldırımlarıma (dative first-person singular)
yıldırımına (dative second-person singular)
yıldırımlarına (dative second-person singular)
yıldırımına (dative singular third-person)
yıldırımlarına (dative singular third-person)
yıldırımımıza (dative first-person plural)
yıldırımlarımıza (dative first-person plural)
yıldırımınıza (dative plural second-person)
yıldırımlarınıza (dative plural second-person)
yıldırımlarına (dative plural third-person)
yıldırımımda (first-person locative singular)
yıldırımlarımda (first-person locative singular)
yıldırımında (locative second-person singular)
yıldırımlarında (locative second-person singular)
yıldırımında (locative singular third-person)
yıldırımlarında (locative singular third-person)
yıldırımımızda (first-person locative plural)
yıldırımlarımızda (first-person locative plural)
yıldırımınızda (locative plural second-person)
yıldırımlarınızda (locative plural second-person)
yıldırımlarında (locative plural third-person)
yıldırımımdan (ablative first-person singular)
yıldırımlarımdan (ablative first-person singular)
yıldırımından (ablative second-person singular)
yıldırımlarından (ablative second-person singular)
yıldırımından (ablative singular third-person)
yıldırımlarından (ablative singular third-person)
yıldırımımızdan (ablative first-person plural)
yıldırımlarımızdan (ablative first-person plural)
yıldırımınızdan (ablative plural second-person)
yıldırımlarınızdan (ablative plural second-person)
yıldırımlarından (ablative plural third-person)
yıldırımımın (first-person genitive singular)
yıldırımlarımın (first-person genitive singular)
yıldırımının (genitive second-person singular)
yıldırımlarının (genitive second-person singular)
yıldırımının (genitive singular third-person)
yıldırımlarının (genitive singular third-person)
yıldırımımızın (first-person genitive plural)
yıldırımlarımızın (first-person genitive plural)
yıldırımınızın (genitive plural second-person)
yıldırımlarınızın (genitive plural second-person)
yıldırımlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یلدرم (yıldırım, “thunderbolt”). Earliest attested in Kipchak records in 1312 as یولدوروم (yuldurum, “spark”) together with the deriving stem [script needed] (yuldura-, “to shine”), also Ottoman Turkish یلدرامق (yıldıramak, “to flash, gleam, glitter”). Equivalent to یلدرا (yıldıra-, “to flash”) + ـم (-ım, “noun forming suffix”).
Cognate with Azerbaijani ildırım (“lightning, thunder”), Turkmen ýyldyrym (“lightning, thunder”). Akin to Karakhanid [script needed] (yuldrık, “sparkling, shining”) from [script needed] (yuldramāk, “to shine”) and Turkmen ýaldyramak (“to shine”).


rüzgâr

head

rüzgâr (definite accusative rüzgârı, plural rüzgârlar)

rüzgârı (accusative definite)
rüzgârlar (plural)
rüzgâr (nominative singular)
rüzgârlar (nominative plural)
rüzgârı (accusative definite singular)
rüzgârları (accusative definite plural)
rüzgâra (dative singular)
rüzgârlara (dative plural)
rüzgârda (locative singular)
rüzgârlarda (locative plural)
rüzgârdan (ablative singular)
rüzgârlardan (ablative plural)
rüzgârın (genitive singular)
rüzgârların (genitive plural)
rüzgârım (first-person nominative singular)
rüzgârlarım (first-person nominative singular)
rüzgârın (nominative second-person singular)
rüzgârların (nominative second-person singular)
rüzgârı (nominative singular third-person)
rüzgârları (nominative singular third-person)
rüzgârımız (first-person nominative plural)
rüzgârlarımız (first-person nominative plural)
rüzgârınız (nominative plural second-person)
rüzgârlarınız (nominative plural second-person)
rüzgârları (nominative plural third-person)
rüzgârımı (accusative definite first-person singular)
rüzgârlarımı (accusative definite first-person singular)
rüzgârını (accusative definite second-person singular)
rüzgârlarını (accusative definite second-person singular)
rüzgârını (accusative definite singular third-person)
rüzgârlarını (accusative definite singular third-person)
rüzgârımızı (accusative definite first-person plural)
rüzgârlarımızı (accusative definite first-person plural)
rüzgârınızı (accusative definite plural second-person)
rüzgârlarınızı (accusative definite plural second-person)
rüzgârlarını (accusative definite plural third-person)
rüzgârıma (dative first-person singular)
rüzgârlarıma (dative first-person singular)
rüzgârına (dative second-person singular)
rüzgârlarına (dative second-person singular)
rüzgârına (dative singular third-person)
rüzgârlarına (dative singular third-person)
rüzgârımıza (dative first-person plural)
rüzgârlarımıza (dative first-person plural)
rüzgârınıza (dative plural second-person)
rüzgârlarınıza (dative plural second-person)
rüzgârlarına (dative plural third-person)
rüzgârımda (first-person locative singular)
rüzgârlarımda (first-person locative singular)
rüzgârında (locative second-person singular)
rüzgârlarında (locative second-person singular)
rüzgârında (locative singular third-person)
rüzgârlarında (locative singular third-person)
rüzgârımızda (first-person locative plural)
rüzgârlarımızda (first-person locative plural)
rüzgârınızda (locative plural second-person)
rüzgârlarınızda (locative plural second-person)
rüzgârlarında (locative plural third-person)
rüzgârımdan (ablative first-person singular)
rüzgârlarımdan (ablative first-person singular)
rüzgârından (ablative second-person singular)
rüzgârlarından (ablative second-person singular)
rüzgârından (ablative singular third-person)
rüzgârlarından (ablative singular third-person)
rüzgârımızdan (ablative first-person plural)
rüzgârlarımızdan (ablative first-person plural)
rüzgârınızdan (ablative plural second-person)
rüzgârlarınızdan (ablative plural second-person)
rüzgârlarından (ablative plural third-person)
rüzgârımın (first-person genitive singular)
rüzgârlarımın (first-person genitive singular)
rüzgârının (genitive second-person singular)
rüzgârlarının (genitive second-person singular)
rüzgârının (genitive singular third-person)
rüzgârlarının (genitive singular third-person)
rüzgârımızın (first-person genitive plural)
rüzgârlarımızın (first-person genitive plural)
rüzgârınızın (genitive plural second-person)
rüzgârlarınızın (genitive plural second-person)
rüzgârlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish روزگار, روزكار (rüzǵar), from Persian روزگار (ruzgâr).

Sonbaharda katil oldu rüzgârlar
 Öldü tüm yapraklar, yağmur aldı gözyaşı

2004 March 5, Sagopa Kajmer (lyrics and music), “24 (yirmi dört)”, in Bir Pesimistin Gözyaşları [Tears of a Pessimist]:

Winds became murderers
 All leaves died, tears became rain


fırtına

fırtına (definite accusative fırtınayı, plural fırtınalar)

fırtınayı (accusative definite)
fırtınalar (plural)
fırtına (nominative singular)
fırtınalar (nominative plural)
fırtınayı (accusative definite singular)
fırtınaları (accusative definite plural)
fırtınaya (dative singular)
fırtınalara (dative plural)
fırtınada (locative singular)
fırtınalarda (locative plural)
fırtınadan (ablative singular)
fırtınalardan (ablative plural)
fırtınanın (genitive singular)
fırtınaların (genitive plural)
fırtınam (first-person nominative singular)
fırtınalarım (first-person nominative singular)
fırtınan (nominative second-person singular)
fırtınaların (nominative second-person singular)
fırtınası (nominative singular third-person)
fırtınaları (nominative singular third-person)
fırtınamız (first-person nominative plural)
fırtınalarımız (first-person nominative plural)
fırtınanız (nominative plural second-person)
fırtınalarınız (nominative plural second-person)
fırtınaları (nominative plural third-person)
fırtınamı (accusative definite first-person singular)
fırtınalarımı (accusative definite first-person singular)
fırtınanı (accusative definite second-person singular)
fırtınalarını (accusative definite second-person singular)
fırtınasını (accusative definite singular third-person)
fırtınalarını (accusative definite singular third-person)
fırtınamızı (accusative definite first-person plural)
fırtınalarımızı (accusative definite first-person plural)
fırtınanızı (accusative definite plural second-person)
fırtınalarınızı (accusative definite plural second-person)
fırtınalarını (accusative definite plural third-person)
fırtınama (dative first-person singular)
fırtınalarıma (dative first-person singular)
fırtınana (dative second-person singular)
fırtınalarına (dative second-person singular)
fırtınasına (dative singular third-person)
fırtınalarına (dative singular third-person)
fırtınamıza (dative first-person plural)
fırtınalarımıza (dative first-person plural)
fırtınanıza (dative plural second-person)
fırtınalarınıza (dative plural second-person)
fırtınalarına (dative plural third-person)
fırtınamda (first-person locative singular)
fırtınalarımda (first-person locative singular)
fırtınanda (locative second-person singular)
fırtınalarında (locative second-person singular)
fırtınasında (locative singular third-person)
fırtınalarında (locative singular third-person)
fırtınamızda (first-person locative plural)
fırtınalarımızda (first-person locative plural)
fırtınanızda (locative plural second-person)
fırtınalarınızda (locative plural second-person)
fırtınalarında (locative plural third-person)
fırtınamdan (ablative first-person singular)
fırtınalarımdan (ablative first-person singular)
fırtınandan (ablative second-person singular)
fırtınalarından (ablative second-person singular)
fırtınasından (ablative singular third-person)
fırtınalarından (ablative singular third-person)
fırtınamızdan (ablative first-person plural)
fırtınalarımızdan (ablative first-person plural)
fırtınanızdan (ablative plural second-person)
fırtınalarınızdan (ablative plural second-person)
fırtınalarından (ablative plural third-person)
fırtınamın (first-person genitive singular)
fırtınalarımın (first-person genitive singular)
fırtınanın (genitive second-person singular)
fırtınalarının (genitive second-person singular)
fırtınasının (genitive singular third-person)
fırtınalarının (genitive singular third-person)
fırtınamızın (first-person genitive plural)
fırtınalarımızın (first-person genitive plural)
fırtınanızın (genitive plural second-person)
fırtınalarınızın (genitive plural second-person)
fırtınalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فورطنه (furtuna, fırtuna, fırtına), from Venetan fortuna, from Latin fortūna. The Latin word meant any sort of luck, good or bad, but among sailors the word became specialized to mean a particular kind of bad luck, a storm. The immediate source may have been Greek φουρτούνα (fourtoúna). The word is widespread in the Mediterranean. Kahane et al. write “It is difficult to establish clearly the secondary centers of radiation. Some variants, e.g. Alban. fortunë, Bulg. fortuna, Roum. furtună may come directly from Greek; some, e.g. SerboCroat. frtuna vrtúna, Alban. fërtunë, Gr. φουρτίνα (fourtína) may come directly from Turkish.”

inh

Bütü Avrupada kar ve fırtına yüzünden nakliyat inkitaa oğradı

1929 January 7, “Kar başlıyor”, in İkdam, Istanbul:


muson

head

muson (definite accusative musonu, plural musonlar)

musonu (accusative definite)
musonlar (plural)
muson (nominative singular)
musonlar (nominative plural)
musonu (accusative definite singular)
musonları (accusative definite plural)
musona (dative singular)
musonlara (dative plural)
musonda (locative singular)
musonlarda (locative plural)
musondan (ablative singular)
musonlardan (ablative plural)
musonun (genitive singular)
musonların (genitive plural)

From French mousson, ultimately from Arabic مَوْسِم (mawsim, “season”). Doublet of mevsim.


kasırga

kasırga (definite accusative kasırgayı, plural kasırgalar)

kasırgayı (accusative definite)
kasırgalar (plural)
kasırga (nominative singular)
kasırgalar (nominative plural)
kasırgayı (accusative definite singular)
kasırgaları (accusative definite plural)
kasırgaya (dative singular)
kasırgalara (dative plural)
kasırgada (locative singular)
kasırgalarda (locative plural)
kasırgadan (ablative singular)
kasırgalardan (ablative plural)
kasırganın (genitive singular)
kasırgaların (genitive plural)
kasırgam (first-person nominative singular)
kasırgalarım (first-person nominative singular)
kasırgan (nominative second-person singular)
kasırgaların (nominative second-person singular)
kasırgası (nominative singular third-person)
kasırgaları (nominative singular third-person)
kasırgamız (first-person nominative plural)
kasırgalarımız (first-person nominative plural)
kasırganız (nominative plural second-person)
kasırgalarınız (nominative plural second-person)
kasırgaları (nominative plural third-person)
kasırgamı (accusative definite first-person singular)
kasırgalarımı (accusative definite first-person singular)
kasırganı (accusative definite second-person singular)
kasırgalarını (accusative definite second-person singular)
kasırgasını (accusative definite singular third-person)
kasırgalarını (accusative definite singular third-person)
kasırgamızı (accusative definite first-person plural)
kasırgalarımızı (accusative definite first-person plural)
kasırganızı (accusative definite plural second-person)
kasırgalarınızı (accusative definite plural second-person)
kasırgalarını (accusative definite plural third-person)
kasırgama (dative first-person singular)
kasırgalarıma (dative first-person singular)
kasırgana (dative second-person singular)
kasırgalarına (dative second-person singular)
kasırgasına (dative singular third-person)
kasırgalarına (dative singular third-person)
kasırgamıza (dative first-person plural)
kasırgalarımıza (dative first-person plural)
kasırganıza (dative plural second-person)
kasırgalarınıza (dative plural second-person)
kasırgalarına (dative plural third-person)
kasırgamda (first-person locative singular)
kasırgalarımda (first-person locative singular)
kasırganda (locative second-person singular)
kasırgalarında (locative second-person singular)
kasırgasında (locative singular third-person)
kasırgalarında (locative singular third-person)
kasırgamızda (first-person locative plural)
kasırgalarımızda (first-person locative plural)
kasırganızda (locative plural second-person)
kasırgalarınızda (locative plural second-person)
kasırgalarında (locative plural third-person)
kasırgamdan (ablative first-person singular)
kasırgalarımdan (ablative first-person singular)
kasırgandan (ablative second-person singular)
kasırgalarından (ablative second-person singular)
kasırgasından (ablative singular third-person)
kasırgalarından (ablative singular third-person)
kasırgamızdan (ablative first-person plural)
kasırgalarımızdan (ablative first-person plural)
kasırganızdan (ablative plural second-person)
kasırgalarınızdan (ablative plural second-person)
kasırgalarından (ablative plural third-person)
kasırgamın (first-person genitive singular)
kasırgalarımın (first-person genitive singular)
kasırganın (genitive second-person singular)
kasırgalarının (genitive second-person singular)
kasırgasının (genitive singular third-person)
kasırgalarının (genitive singular third-person)
kasırgamızın (first-person genitive plural)
kasırgalarımızın (first-person genitive plural)
kasırganızın (genitive plural second-person)
kasırgalarınızın (genitive plural second-person)
kasırgalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاصرغه (kasırga), from Proto-Turkic [Term?] (kasïrku).

(meteorology, weather) cyclone, hurricane


şimşek

şimşek (definite accusative şimşeği, plural şimşekler)

şimşeği (accusative definite)
şimşekler (plural)
şimşek (nominative singular)
şimşekler (nominative plural)
şimşeği (accusative definite singular)
şimşekleri (accusative definite plural)
şimşeğe (dative singular)
şimşeklere (dative plural)
şimşekte (locative singular)
şimşeklerde (locative plural)
şimşekten (ablative singular)
şimşeklerden (ablative plural)
şimşeğin (genitive singular)
şimşeklerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish شمشك (şimşek), from Old Anatolian Turkish سوكوشاك (sügüşek/süŋüşek), سوكوشاك (sügşek/süŋşek), which is believed to be a derivation of Proto-Turkic *süŋgü (“spear”). First attested in texts from between 1355 and 1402. Cognate with Azerbaijani şimşək.

der

Paşa Yavuzarslan (2013) “Tarihî Türk Dili Metinlerinde Şimşek (< Süğşek ~Süŋşek < Süŋüşek) Kelimesinin Varyantları ve Etimolojisi”, in Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türkoloji Dergisi, volume 20, number 2, Ankara, pages 135-170


ısı indeksi

head

ısı indeksi (definite accusative ısı indeksini, plural ısı indeksleri)

ısı indeksini (accusative definite)
ısı indeksleri (plural)


meltem

meltem (definite accusative meltemi, plural meltemler)

meltemi (accusative definite)
meltemler (plural)

Greek: μελτέμι n (meltémi)

English: meltemi

Inherited from Ottoman Turkish ملتم (meltem).