reis

head

reis (definite accusative reisi, plural reisler or (dated) rüesa)

reisi (accusative definite)
reisler (plural)
rüesa (dated plural)

Inherited from Ottoman Turkish رئیس (reʾis, “president; captain”), from Arabic رَئِيس (raʔīs, “head, chief, leader”).


volta

head

volta (definite accusative voltayı, plural voltalar)

voltayı (accusative definite)
voltalar (plural)
volta (nominative singular)
voltalar (nominative plural)
voltayı (accusative definite singular)
voltaları (accusative definite plural)
voltaya (dative singular)
voltalara (dative plural)
voltada (locative singular)
voltalarda (locative plural)
voltadan (ablative singular)
voltalardan (ablative plural)
voltanın (genitive singular)
voltaların (genitive plural)
voltam (first-person nominative singular)
voltalarım (first-person nominative singular)
voltan (nominative second-person singular)
voltaların (nominative second-person singular)
voltası (nominative singular third-person)
voltaları (nominative singular third-person)
voltamız (first-person nominative plural)
voltalarımız (first-person nominative plural)
voltanız (nominative plural second-person)
voltalarınız (nominative plural second-person)
voltaları (nominative plural third-person)
voltamı (accusative definite first-person singular)
voltalarımı (accusative definite first-person singular)
voltanı (accusative definite second-person singular)
voltalarını (accusative definite second-person singular)
voltasını (accusative definite singular third-person)
voltalarını (accusative definite singular third-person)
voltamızı (accusative definite first-person plural)
voltalarımızı (accusative definite first-person plural)
voltanızı (accusative definite plural second-person)
voltalarınızı (accusative definite plural second-person)
voltalarını (accusative definite plural third-person)
voltama (dative first-person singular)
voltalarıma (dative first-person singular)
voltana (dative second-person singular)
voltalarına (dative second-person singular)
voltasına (dative singular third-person)
voltalarına (dative singular third-person)
voltamıza (dative first-person plural)
voltalarımıza (dative first-person plural)
voltanıza (dative plural second-person)
voltalarınıza (dative plural second-person)
voltalarına (dative plural third-person)
voltamda (first-person locative singular)
voltalarımda (first-person locative singular)
voltanda (locative second-person singular)
voltalarında (locative second-person singular)
voltasında (locative singular third-person)
voltalarında (locative singular third-person)
voltamızda (first-person locative plural)
voltalarımızda (first-person locative plural)
voltanızda (locative plural second-person)
voltalarınızda (locative plural second-person)
voltalarında (locative plural third-person)
voltamdan (ablative first-person singular)
voltalarımdan (ablative first-person singular)
voltandan (ablative second-person singular)
voltalarından (ablative second-person singular)
voltasından (ablative singular third-person)
voltalarından (ablative singular third-person)
voltamızdan (ablative first-person plural)
voltalarımızdan (ablative first-person plural)
voltanızdan (ablative plural second-person)
voltalarınızdan (ablative plural second-person)
voltalarından (ablative plural third-person)
voltamın (first-person genitive singular)
voltalarımın (first-person genitive singular)
voltanın (genitive second-person singular)
voltalarının (genitive second-person singular)
voltasının (genitive singular third-person)
voltalarının (genitive singular third-person)
voltamızın (first-person genitive plural)
voltalarımızın (first-person genitive plural)
voltanızın (genitive plural second-person)
voltalarınızın (genitive plural second-person)
voltalarının (genitive plural third-person)

Borrowed from Italian volta. Doublet of volt and olta.

(nautical) A single act of wrapping a rope aroun a bollard.

(nautical) The act of zigzagging to dodge a headwind.


fora

fora (definite accusative forayı, plural foralar)

forayı (accusative definite)
foralar (plural)
fora (nominative singular)
foralar (nominative plural)
forayı (accusative definite singular)
foraları (accusative definite plural)
foraya (dative singular)
foralara (dative plural)
forada (locative singular)
foralarda (locative plural)
foradan (ablative singular)
foralardan (ablative plural)
foranın (genitive singular)
foraların (genitive plural)


fora

(nautical) The command given to unfurl sails.


bora

bora (definite accusative borayı, plural boralar)

borayı (accusative definite)
boralar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish بورا (bora, “squall, tempest”), possibly a derivation from Proto-Turkic *bora- (“north wind; to snow heavily”). Cognate with Crimean Tatar and Turkmen boran, Bashkir буран (buran), Kazakh боран (boran). Or a wanderword, compare Italian bora, ultimately from Latin borea and, Greek μπόρα (mpóra). The same root as bora is found in the name of the Greek mythological figure of Boreas (Βορέας). Scholars argue, the Serbo-Croatian name bura and Slovene burja are not etymologically related to bora; they derive from Common Slavic burja 'storm' (from the verb *burĭti), and the meaning 'bora' developed later.

der

(often nautical) more specifically the bora is a northerly to north-easterly katabatic wind. Regardless of its direction, it can gather a hurricane-strength, thus it is a storm too.


filo

head

filo (definite accusative filoyu, plural filolar)

filoyu (accusative definite)
filolar (plural)

From Ottoman Turkish فیلو (filo, “line of battle”), from Venetan filo (“line”), from Latin filum.

inh

(military, nautical) fleet; squadron, line of battle


engin

head

engin (definite accusative engini, plural enginler)

engini (accusative definite)
enginler (plural)
engin (nominative singular)
enginler (nominative plural)
engini (accusative definite singular)
enginleri (accusative definite plural)
engine (dative singular)
enginlere (dative plural)
enginde (locative singular)
enginlerde (locative plural)
enginden (ablative singular)
enginlerden (ablative plural)
enginin (genitive singular)
enginlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish انگین (engin), from the verb اینمك (enmek, “to fall down”), whence also Turkish inmek.


yelken

head

yelken (definite accusative yelkeni, plural yelkenler)

yelkeni (accusative definite)
yelkenler (plural)
yelken (nominative singular)
yelkenler (nominative plural)
yelkeni (accusative definite singular)
yelkenleri (accusative definite plural)
yelkene (dative singular)
yelkenlere (dative plural)
yelkende (locative singular)
yelkenlerde (locative plural)
yelkenden (ablative singular)
yelkenlerden (ablative plural)
yelkenin (genitive singular)
yelkenlerin (genitive plural)
yelkenim (first-person nominative singular)
yelkenlerim (first-person nominative singular)
yelkenin (nominative second-person singular)
yelkenlerin (nominative second-person singular)
yelkeni (nominative singular third-person)
yelkenleri (nominative singular third-person)
yelkenimiz (first-person nominative plural)
yelkenlerimiz (first-person nominative plural)
yelkeniniz (nominative plural second-person)
yelkenleriniz (nominative plural second-person)
yelkenleri (nominative plural third-person)
yelkenimi (accusative definite first-person singular)
yelkenlerimi (accusative definite first-person singular)
yelkenini (accusative definite second-person singular)
yelkenlerini (accusative definite second-person singular)
yelkenini (accusative definite singular third-person)
yelkenlerini (accusative definite singular third-person)
yelkenimizi (accusative definite first-person plural)
yelkenlerimizi (accusative definite first-person plural)
yelkeninizi (accusative definite plural second-person)
yelkenlerinizi (accusative definite plural second-person)
yelkenlerini (accusative definite plural third-person)
yelkenime (dative first-person singular)
yelkenlerime (dative first-person singular)
yelkenine (dative second-person singular)
yelkenlerine (dative second-person singular)
yelkenine (dative singular third-person)
yelkenlerine (dative singular third-person)
yelkenimize (dative first-person plural)
yelkenlerimize (dative first-person plural)
yelkeninize (dative plural second-person)
yelkenlerinize (dative plural second-person)
yelkenlerine (dative plural third-person)
yelkenimde (first-person locative singular)
yelkenlerimde (first-person locative singular)
yelkeninde (locative second-person singular)
yelkenlerinde (locative second-person singular)
yelkeninde (locative singular third-person)
yelkenlerinde (locative singular third-person)
yelkenimizde (first-person locative plural)
yelkenlerimizde (first-person locative plural)
yelkeninizde (locative plural second-person)
yelkenlerinizde (locative plural second-person)
yelkenlerinde (locative plural third-person)
yelkenimden (ablative first-person singular)
yelkenlerimden (ablative first-person singular)
yelkeninden (ablative second-person singular)
yelkenlerinden (ablative second-person singular)
yelkeninden (ablative singular third-person)
yelkenlerinden (ablative singular third-person)
yelkenimizden (ablative first-person plural)
yelkenlerimizden (ablative first-person plural)
yelkeninizden (ablative plural second-person)
yelkenlerinizden (ablative plural second-person)
yelkenlerinden (ablative plural third-person)
yelkenimin (first-person genitive singular)
yelkenlerimin (first-person genitive singular)
yelkeninin (genitive second-person singular)
yelkenlerinin (genitive second-person singular)
yelkeninin (genitive singular third-person)
yelkenlerinin (genitive singular third-person)
yelkenimizin (first-person genitive plural)
yelkenlerimizin (first-person genitive plural)
yelkeninizin (genitive plural second-person)
yelkenlerinizin (genitive plural second-person)
yelkenlerinin (genitive plural third-person)
yelkenim (first-person singular)
yelkenlerim (first-person singular)
yelkensin (second-person singular)
yelkenlersin (second-person singular)
yelken (singular third-person)
yelkendir (singular third-person)
yelkenler (singular third-person)
yelkenlerdir (singular third-person)
yelkeniz (first-person plural)
yelkenleriz (first-person plural)
yelkensiniz (plural second-person)
yelkenlersiniz (plural second-person)
yelkenler (plural third-person)
yelkenlerdir (plural third-person)

[jæl̠ʲˈcʰæn]

From Ottoman Turkish یلكن (yelken), from Proto-Turkic *yelken (“sail”).


branda

branda (definite accusative brandayı, plural brandalar)

brandayı (accusative definite)
brandalar (plural)
branda (nominative singular)
brandalar (nominative plural)
brandayı (accusative definite singular)
brandaları (accusative definite plural)
brandaya (dative singular)
brandalara (dative plural)
brandada (locative singular)
brandalarda (locative plural)
brandadan (ablative singular)
brandalardan (ablative plural)
brandanın (genitive singular)
brandaların (genitive plural)
brandam (first-person nominative singular)
brandalarım (first-person nominative singular)
brandan (nominative second-person singular)
brandaların (nominative second-person singular)
brandası (nominative singular third-person)
brandaları (nominative singular third-person)
brandamız (first-person nominative plural)
brandalarımız (first-person nominative plural)
brandanız (nominative plural second-person)
brandalarınız (nominative plural second-person)
brandaları (nominative plural third-person)
brandamı (accusative definite first-person singular)
brandalarımı (accusative definite first-person singular)
brandanı (accusative definite second-person singular)
brandalarını (accusative definite second-person singular)
brandasını (accusative definite singular third-person)
brandalarını (accusative definite singular third-person)
brandamızı (accusative definite first-person plural)
brandalarımızı (accusative definite first-person plural)
brandanızı (accusative definite plural second-person)
brandalarınızı (accusative definite plural second-person)
brandalarını (accusative definite plural third-person)
brandama (dative first-person singular)
brandalarıma (dative first-person singular)
brandana (dative second-person singular)
brandalarına (dative second-person singular)
brandasına (dative singular third-person)
brandalarına (dative singular third-person)
brandamıza (dative first-person plural)
brandalarımıza (dative first-person plural)
brandanıza (dative plural second-person)
brandalarınıza (dative plural second-person)
brandalarına (dative plural third-person)
brandamda (first-person locative singular)
brandalarımda (first-person locative singular)
brandanda (locative second-person singular)
brandalarında (locative second-person singular)
brandasında (locative singular third-person)
brandalarında (locative singular third-person)
brandamızda (first-person locative plural)
brandalarımızda (first-person locative plural)
brandanızda (locative plural second-person)
brandalarınızda (locative plural second-person)
brandalarında (locative plural third-person)
brandamdan (ablative first-person singular)
brandalarımdan (ablative first-person singular)
brandandan (ablative second-person singular)
brandalarından (ablative second-person singular)
brandasından (ablative singular third-person)
brandalarından (ablative singular third-person)
brandamızdan (ablative first-person plural)
brandalarımızdan (ablative first-person plural)
brandanızdan (ablative plural second-person)
brandalarınızdan (ablative plural second-person)
brandalarından (ablative plural third-person)
brandamın (first-person genitive singular)
brandalarımın (first-person genitive singular)
brandanın (genitive second-person singular)
brandalarının (genitive second-person singular)
brandasının (genitive singular third-person)
brandalarının (genitive singular third-person)
brandamızın (first-person genitive plural)
brandalarımızın (first-person genitive plural)
brandanızın (genitive plural second-person)
brandalarınızın (genitive plural second-person)
brandalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish برانده (buranda, “a sailor's hammock”), from Italian branda. Cognates with Greek μπράντα (bránta).

inh

(nautical) Thick, waterproof cloth used on ships; canvas, boat canvas.

(nautical) A hammock for sailors and ship crew to sleep in.


borda

head

borda (definite accusative bordayı, plural bordalar)

bordayı (accusative definite)
bordalar (plural)
borda (nominative singular)
bordalar (nominative plural)
bordayı (accusative definite singular)
bordaları (accusative definite plural)
bordaya (dative singular)
bordalara (dative plural)
bordada (locative singular)
bordalarda (locative plural)
bordadan (ablative singular)
bordalardan (ablative plural)
bordanın (genitive singular)
bordaların (genitive plural)
bordam (first-person nominative singular)
bordalarım (first-person nominative singular)
bordan (nominative second-person singular)
bordaların (nominative second-person singular)
bordası (nominative singular third-person)
bordaları (nominative singular third-person)
bordamız (first-person nominative plural)
bordalarımız (first-person nominative plural)
bordanız (nominative plural second-person)
bordalarınız (nominative plural second-person)
bordaları (nominative plural third-person)
bordamı (accusative definite first-person singular)
bordalarımı (accusative definite first-person singular)
bordanı (accusative definite second-person singular)
bordalarını (accusative definite second-person singular)
bordasını (accusative definite singular third-person)
bordalarını (accusative definite singular third-person)
bordamızı (accusative definite first-person plural)
bordalarımızı (accusative definite first-person plural)
bordanızı (accusative definite plural second-person)
bordalarınızı (accusative definite plural second-person)
bordalarını (accusative definite plural third-person)
bordama (dative first-person singular)
bordalarıma (dative first-person singular)
bordana (dative second-person singular)
bordalarına (dative second-person singular)
bordasına (dative singular third-person)
bordalarına (dative singular third-person)
bordamıza (dative first-person plural)
bordalarımıza (dative first-person plural)
bordanıza (dative plural second-person)
bordalarınıza (dative plural second-person)
bordalarına (dative plural third-person)
bordamda (first-person locative singular)
bordalarımda (first-person locative singular)
bordanda (locative second-person singular)
bordalarında (locative second-person singular)
bordasında (locative singular third-person)
bordalarında (locative singular third-person)
bordamızda (first-person locative plural)
bordalarımızda (first-person locative plural)
bordanızda (locative plural second-person)
bordalarınızda (locative plural second-person)
bordalarında (locative plural third-person)
bordamdan (ablative first-person singular)
bordalarımdan (ablative first-person singular)
bordandan (ablative second-person singular)
bordalarından (ablative second-person singular)
bordasından (ablative singular third-person)
bordalarından (ablative singular third-person)
bordamızdan (ablative first-person plural)
bordalarımızdan (ablative first-person plural)
bordanızdan (ablative plural second-person)
bordalarınızdan (ablative plural second-person)
bordalarından (ablative plural third-person)
bordamın (first-person genitive singular)
bordalarımın (first-person genitive singular)
bordanın (genitive second-person singular)
bordalarının (genitive second-person singular)
bordasının (genitive singular third-person)
bordalarının (genitive singular third-person)
bordamızın (first-person genitive plural)
bordalarımızın (first-person genitive plural)
bordanızın (genitive plural second-person)
bordalarınızın (genitive plural second-person)
bordalarının (genitive plural third-person)


ambar

ambar (nominative singular)
ambarlar (nominative plural)
ambarı (accusative definite singular)
ambarları (accusative definite plural)
ambara (dative singular)
ambarlara (dative plural)
ambarda (locative singular)
ambarlarda (locative plural)
ambardan (ablative singular)
ambarlardan (ablative plural)
ambarın (genitive singular)
ambarların (genitive plural)
ambarım (first-person nominative singular)
ambarlarım (first-person nominative singular)
ambarın (nominative second-person singular)
ambarların (nominative second-person singular)
ambarı (nominative singular third-person)
ambarları (nominative singular third-person)
ambarımız (first-person nominative plural)
ambarlarımız (first-person nominative plural)
ambarınız (nominative plural second-person)
ambarlarınız (nominative plural second-person)
ambarları (nominative plural third-person)
ambarımı (accusative definite first-person singular)
ambarlarımı (accusative definite first-person singular)
ambarını (accusative definite second-person singular)
ambarlarını (accusative definite second-person singular)
ambarını (accusative definite singular third-person)
ambarlarını (accusative definite singular third-person)
ambarımızı (accusative definite first-person plural)
ambarlarımızı (accusative definite first-person plural)
ambarınızı (accusative definite plural second-person)
ambarlarınızı (accusative definite plural second-person)
ambarlarını (accusative definite plural third-person)
ambarıma (dative first-person singular)
ambarlarıma (dative first-person singular)
ambarına (dative second-person singular)
ambarlarına (dative second-person singular)
ambarına (dative singular third-person)
ambarlarına (dative singular third-person)
ambarımıza (dative first-person plural)
ambarlarımıza (dative first-person plural)
ambarınıza (dative plural second-person)
ambarlarınıza (dative plural second-person)
ambarlarına (dative plural third-person)
ambarımda (first-person locative singular)
ambarlarımda (first-person locative singular)
ambarında (locative second-person singular)
ambarlarında (locative second-person singular)
ambarında (locative singular third-person)
ambarlarında (locative singular third-person)
ambarımızda (first-person locative plural)
ambarlarımızda (first-person locative plural)
ambarınızda (locative plural second-person)
ambarlarınızda (locative plural second-person)
ambarlarında (locative plural third-person)
ambarımdan (ablative first-person singular)
ambarlarımdan (ablative first-person singular)
ambarından (ablative second-person singular)
ambarlarından (ablative second-person singular)
ambarından (ablative singular third-person)
ambarlarından (ablative singular third-person)
ambarımızdan (ablative first-person plural)
ambarlarımızdan (ablative first-person plural)
ambarınızdan (ablative plural second-person)
ambarlarınızdan (ablative plural second-person)
ambarlarından (ablative plural third-person)
ambarımın (first-person genitive singular)
ambarlarımın (first-person genitive singular)
ambarının (genitive second-person singular)
ambarlarının (genitive second-person singular)
ambarının (genitive singular third-person)
ambarlarının (genitive singular third-person)
ambarımızın (first-person genitive plural)
ambarlarımızın (first-person genitive plural)
ambarınızın (genitive plural second-person)
ambarlarınızın (genitive plural second-person)
ambarlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انبار (embar, ambar), borrowed from Persian انبار (anbâr).


sipsi

sipsi (definite accusative sipsiyi, plural sipsiler)

sipsiyi (accusative definite)
sipsiler (plural)
sipsi (nominative singular)
sipsiler (nominative plural)
sipsiyi (accusative definite singular)
sipsileri (accusative definite plural)
sipsiye (dative singular)
sipsilere (dative plural)
sipside (locative singular)
sipsilerde (locative plural)
sipsiden (ablative singular)
sipsilerden (ablative plural)
sipsinin (genitive singular)
sipsilerin (genitive plural)
sipsim (first-person nominative singular)
sipsilerim (first-person nominative singular)
sipsin (nominative second-person singular)
sipsilerin (nominative second-person singular)
sipsisi (nominative singular third-person)
sipsileri (nominative singular third-person)
sipsimiz (first-person nominative plural)
sipsilerimiz (first-person nominative plural)
sipsiniz (nominative plural second-person)
sipsileriniz (nominative plural second-person)
sipsileri (nominative plural third-person)
sipsimi (accusative definite first-person singular)
sipsilerimi (accusative definite first-person singular)
sipsini (accusative definite second-person singular)
sipsilerini (accusative definite second-person singular)
sipsisini (accusative definite singular third-person)
sipsilerini (accusative definite singular third-person)
sipsimizi (accusative definite first-person plural)
sipsilerimizi (accusative definite first-person plural)
sipsinizi (accusative definite plural second-person)
sipsilerinizi (accusative definite plural second-person)
sipsilerini (accusative definite plural third-person)
sipsime (dative first-person singular)
sipsilerime (dative first-person singular)
sipsine (dative second-person singular)
sipsilerine (dative second-person singular)
sipsisine (dative singular third-person)
sipsilerine (dative singular third-person)
sipsimize (dative first-person plural)
sipsilerimize (dative first-person plural)
sipsinize (dative plural second-person)
sipsilerinize (dative plural second-person)
sipsilerine (dative plural third-person)
sipsimde (first-person locative singular)
sipsilerimde (first-person locative singular)
sipsinde (locative second-person singular)
sipsilerinde (locative second-person singular)
sipsisinde (locative singular third-person)
sipsilerinde (locative singular third-person)
sipsimizde (first-person locative plural)
sipsilerimizde (first-person locative plural)
sipsinizde (locative plural second-person)
sipsilerinizde (locative plural second-person)
sipsilerinde (locative plural third-person)
sipsimden (ablative first-person singular)
sipsilerimden (ablative first-person singular)
sipsinden (ablative second-person singular)
sipsilerinden (ablative second-person singular)
sipsisinden (ablative singular third-person)
sipsilerinden (ablative singular third-person)
sipsimizden (ablative first-person plural)
sipsilerimizden (ablative first-person plural)
sipsinizden (ablative plural second-person)
sipsilerinizden (ablative plural second-person)
sipsilerinden (ablative plural third-person)
sipsimin (first-person genitive singular)
sipsilerimin (first-person genitive singular)
sipsinin (genitive second-person singular)
sipsilerinin (genitive second-person singular)
sipsisinin (genitive singular third-person)
sipsilerinin (genitive singular third-person)
sipsimizin (first-person genitive plural)
sipsilerimizin (first-person genitive plural)
sipsinizin (genitive plural second-person)
sipsilerinizin (genitive plural second-person)
sipsilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سپسی or سیپسی (sipsi), itself inherited from Common Turkic *sïbïzgu (“a reed-pipe, flute”). Cognates with Kazakh сыбызғы (sybyzğy), Tatar сыбызгы (sıbızgı).


kamara

head

kamara (definite accusative kamarayı, plural kamaralar)

kamarayı (accusative definite)
kamaralar (plural)
kamara (nominative singular)
kamaralar (nominative plural)
kamarayı (accusative definite singular)
kamaraları (accusative definite plural)
kamaraya (dative singular)
kamaralara (dative plural)
kamarada (locative singular)
kamaralarda (locative plural)
kamaradan (ablative singular)
kamaralardan (ablative plural)
kamaranın (genitive singular)
kamaraların (genitive plural)
kamaram (first-person nominative singular)
kamaralarım (first-person nominative singular)
kamaran (nominative second-person singular)
kamaraların (nominative second-person singular)
kamarası (nominative singular third-person)
kamaraları (nominative singular third-person)
kamaramız (first-person nominative plural)
kamaralarımız (first-person nominative plural)
kamaranız (nominative plural second-person)
kamaralarınız (nominative plural second-person)
kamaraları (nominative plural third-person)
kamaramı (accusative definite first-person singular)
kamaralarımı (accusative definite first-person singular)
kamaranı (accusative definite second-person singular)
kamaralarını (accusative definite second-person singular)
kamarasını (accusative definite singular third-person)
kamaralarını (accusative definite singular third-person)
kamaramızı (accusative definite first-person plural)
kamaralarımızı (accusative definite first-person plural)
kamaranızı (accusative definite plural second-person)
kamaralarınızı (accusative definite plural second-person)
kamaralarını (accusative definite plural third-person)
kamarama (dative first-person singular)
kamaralarıma (dative first-person singular)
kamarana (dative second-person singular)
kamaralarına (dative second-person singular)
kamarasına (dative singular third-person)
kamaralarına (dative singular third-person)
kamaramıza (dative first-person plural)
kamaralarımıza (dative first-person plural)
kamaranıza (dative plural second-person)
kamaralarınıza (dative plural second-person)
kamaralarına (dative plural third-person)
kamaramda (first-person locative singular)
kamaralarımda (first-person locative singular)
kamaranda (locative second-person singular)
kamaralarında (locative second-person singular)
kamarasında (locative singular third-person)
kamaralarında (locative singular third-person)
kamaramızda (first-person locative plural)
kamaralarımızda (first-person locative plural)
kamaranızda (locative plural second-person)
kamaralarınızda (locative plural second-person)
kamaralarında (locative plural third-person)
kamaramdan (ablative first-person singular)
kamaralarımdan (ablative first-person singular)
kamarandan (ablative second-person singular)
kamaralarından (ablative second-person singular)
kamarasından (ablative singular third-person)
kamaralarından (ablative singular third-person)
kamaramızdan (ablative first-person plural)
kamaralarımızdan (ablative first-person plural)
kamaranızdan (ablative plural second-person)
kamaralarınızdan (ablative plural second-person)
kamaralarından (ablative plural third-person)
kamaramın (first-person genitive singular)
kamaralarımın (first-person genitive singular)
kamaranın (genitive second-person singular)
kamaralarının (genitive second-person singular)
kamarasının (genitive singular third-person)
kamaralarının (genitive singular third-person)
kamaramızın (first-person genitive plural)
kamaralarımızın (first-person genitive plural)
kamaranızın (genitive plural second-person)
kamaralarınızın (genitive plural second-person)
kamaralarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قامره (kamara), Italian camera.

(nautical) cabin (a private room on a ship)


korvet

korvet (definite accusative korveti, plural korvetler)

korveti (accusative definite)
korvetler (plural)
korvet (nominative singular)
korvetler (nominative plural)
korveti (accusative definite singular)
korvetleri (accusative definite plural)
korvete (dative singular)
korvetlere (dative plural)
korvette (locative singular)
korvetlerde (locative plural)
korvetten (ablative singular)
korvetlerden (ablative plural)
korvetin (genitive singular)
korvetlerin (genitive plural)
korvetim (first-person nominative singular)
korvetlerim (first-person nominative singular)
korvetin (nominative second-person singular)
korvetlerin (nominative second-person singular)
korveti (nominative singular third-person)
korvetleri (nominative singular third-person)
korvetimiz (first-person nominative plural)
korvetlerimiz (first-person nominative plural)
korvetiniz (nominative plural second-person)
korvetleriniz (nominative plural second-person)
korvetleri (nominative plural third-person)
korvetimi (accusative definite first-person singular)
korvetlerimi (accusative definite first-person singular)
korvetini (accusative definite second-person singular)
korvetlerini (accusative definite second-person singular)
korvetini (accusative definite singular third-person)
korvetlerini (accusative definite singular third-person)
korvetimizi (accusative definite first-person plural)
korvetlerimizi (accusative definite first-person plural)
korvetinizi (accusative definite plural second-person)
korvetlerinizi (accusative definite plural second-person)
korvetlerini (accusative definite plural third-person)
korvetime (dative first-person singular)
korvetlerime (dative first-person singular)
korvetine (dative second-person singular)
korvetlerine (dative second-person singular)
korvetine (dative singular third-person)
korvetlerine (dative singular third-person)
korvetimize (dative first-person plural)
korvetlerimize (dative first-person plural)
korvetinize (dative plural second-person)
korvetlerinize (dative plural second-person)
korvetlerine (dative plural third-person)
korvetimde (first-person locative singular)
korvetlerimde (first-person locative singular)
korvetinde (locative second-person singular)
korvetlerinde (locative second-person singular)
korvetinde (locative singular third-person)
korvetlerinde (locative singular third-person)
korvetimizde (first-person locative plural)
korvetlerimizde (first-person locative plural)
korvetinizde (locative plural second-person)
korvetlerinizde (locative plural second-person)
korvetlerinde (locative plural third-person)
korvetimden (ablative first-person singular)
korvetlerimden (ablative first-person singular)
korvetinden (ablative second-person singular)
korvetlerinden (ablative second-person singular)
korvetinden (ablative singular third-person)
korvetlerinden (ablative singular third-person)
korvetimizden (ablative first-person plural)
korvetlerimizden (ablative first-person plural)
korvetinizden (ablative plural second-person)
korvetlerinizden (ablative plural second-person)
korvetlerinden (ablative plural third-person)
korvetimin (first-person genitive singular)
korvetlerimin (first-person genitive singular)
korvetinin (genitive second-person singular)
korvetlerinin (genitive second-person singular)
korvetinin (genitive singular third-person)
korvetlerinin (genitive singular third-person)
korvetimizin (first-person genitive plural)
korvetlerimizin (first-person genitive plural)
korvetinizin (genitive plural second-person)
korvetlerinizin (genitive plural second-person)
korvetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوروت (korvet), from French corvette.


balast

balast (definite accusative balastı, plural balastlar)

balastı (accusative definite)
balastlar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish بالاست (balast), from French ballast.

inh+

(nautical) heavy material that is placed in the hold of a ship to provide stability


aborda

head

aborda (definite accusative abordayı, plural abordalar)

abordayı (accusative definite)
abordalar (plural)
aborda (nominative singular)
abordalar (nominative plural)
abordayı (accusative definite singular)
abordaları (accusative definite plural)
abordaya (dative singular)
abordalara (dative plural)
abordada (locative singular)
abordalarda (locative plural)
abordadan (ablative singular)
abordalardan (ablative plural)
abordanın (genitive singular)
abordaların (genitive plural)
abordam (first-person nominative singular)
abordalarım (first-person nominative singular)
abordan (nominative second-person singular)
abordaların (nominative second-person singular)
abordası (nominative singular third-person)
abordaları (nominative singular third-person)
abordamız (first-person nominative plural)
abordalarımız (first-person nominative plural)
abordanız (nominative plural second-person)
abordalarınız (nominative plural second-person)
abordaları (nominative plural third-person)
abordamı (accusative definite first-person singular)
abordalarımı (accusative definite first-person singular)
abordanı (accusative definite second-person singular)
abordalarını (accusative definite second-person singular)
abordasını (accusative definite singular third-person)
abordalarını (accusative definite singular third-person)
abordamızı (accusative definite first-person plural)
abordalarımızı (accusative definite first-person plural)
abordanızı (accusative definite plural second-person)
abordalarınızı (accusative definite plural second-person)
abordalarını (accusative definite plural third-person)
abordama (dative first-person singular)
abordalarıma (dative first-person singular)
abordana (dative second-person singular)
abordalarına (dative second-person singular)
abordasına (dative singular third-person)
abordalarına (dative singular third-person)
abordamıza (dative first-person plural)
abordalarımıza (dative first-person plural)
abordanıza (dative plural second-person)
abordalarınıza (dative plural second-person)
abordalarına (dative plural third-person)
abordamda (first-person locative singular)
abordalarımda (first-person locative singular)
abordanda (locative second-person singular)
abordalarında (locative second-person singular)
abordasında (locative singular third-person)
abordalarında (locative singular third-person)
abordamızda (first-person locative plural)
abordalarımızda (first-person locative plural)
abordanızda (locative plural second-person)
abordalarınızda (locative plural second-person)
abordalarında (locative plural third-person)
abordamdan (ablative first-person singular)
abordalarımdan (ablative first-person singular)
abordandan (ablative second-person singular)
abordalarından (ablative second-person singular)
abordasından (ablative singular third-person)
abordalarından (ablative singular third-person)
abordamızdan (ablative first-person plural)
abordalarımızdan (ablative first-person plural)
abordanızdan (ablative plural second-person)
abordalarınızdan (ablative plural second-person)
abordalarından (ablative plural third-person)
abordamın (first-person genitive singular)
abordalarımın (first-person genitive singular)
abordanın (genitive second-person singular)
abordalarının (genitive second-person singular)
abordasının (genitive singular third-person)
abordalarının (genitive singular third-person)
abordamızın (first-person genitive plural)
abordalarımızın (first-person genitive plural)
abordanızın (genitive plural second-person)
abordalarınızın (genitive plural second-person)
abordalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آبورده (aborda), from Italian abborda, from abbordare.


yaka

yaka (definite accusative yakayı, plural yakalar)

yakayı (accusative definite)
yakalar (plural)
yaka (nominative singular)
yakalar (nominative plural)
yakayı (accusative definite singular)
yakaları (accusative definite plural)
yakaya (dative singular)
yakalara (dative plural)
yakada (locative singular)
yakalarda (locative plural)
yakadan (ablative singular)
yakalardan (ablative plural)
yakanın (genitive singular)
yakaların (genitive plural)
yakam (first-person nominative singular)
yakalarım (first-person nominative singular)
yakan (nominative second-person singular)
yakaların (nominative second-person singular)
yakası (nominative singular third-person)
yakaları (nominative singular third-person)
yakamız (first-person nominative plural)
yakalarımız (first-person nominative plural)
yakanız (nominative plural second-person)
yakalarınız (nominative plural second-person)
yakaları (nominative plural third-person)
yakamı (accusative definite first-person singular)
yakalarımı (accusative definite first-person singular)
yakanı (accusative definite second-person singular)
yakalarını (accusative definite second-person singular)
yakasını (accusative definite singular third-person)
yakalarını (accusative definite singular third-person)
yakamızı (accusative definite first-person plural)
yakalarımızı (accusative definite first-person plural)
yakanızı (accusative definite plural second-person)
yakalarınızı (accusative definite plural second-person)
yakalarını (accusative definite plural third-person)
yakama (dative first-person singular)
yakalarıma (dative first-person singular)
yakana (dative second-person singular)
yakalarına (dative second-person singular)
yakasına (dative singular third-person)
yakalarına (dative singular third-person)
yakamıza (dative first-person plural)
yakalarımıza (dative first-person plural)
yakanıza (dative plural second-person)
yakalarınıza (dative plural second-person)
yakalarına (dative plural third-person)
yakamda (first-person locative singular)
yakalarımda (first-person locative singular)
yakanda (locative second-person singular)
yakalarında (locative second-person singular)
yakasında (locative singular third-person)
yakalarında (locative singular third-person)
yakamızda (first-person locative plural)
yakalarımızda (first-person locative plural)
yakanızda (locative plural second-person)
yakalarınızda (locative plural second-person)
yakalarında (locative plural third-person)
yakamdan (ablative first-person singular)
yakalarımdan (ablative first-person singular)
yakandan (ablative second-person singular)
yakalarından (ablative second-person singular)
yakasından (ablative singular third-person)
yakalarından (ablative singular third-person)
yakamızdan (ablative first-person plural)
yakalarımızdan (ablative first-person plural)
yakanızdan (ablative plural second-person)
yakalarınızdan (ablative plural second-person)
yakalarından (ablative plural third-person)
yakamın (first-person genitive singular)
yakalarımın (first-person genitive singular)
yakanın (genitive second-person singular)
yakalarının (genitive second-person singular)
yakasının (genitive singular third-person)
yakalarının (genitive singular third-person)
yakamızın (first-person genitive plural)
yakalarımızın (first-person genitive plural)
yakanızın (genitive plural second-person)
yakalarınızın (genitive plural second-person)
yakalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یاقه (yaka), from Proto-Turkic *yaka (“collar; edge”) . Cognate with Old Uyghur [script needed] (jaqa, “collar”), Kazakh жаға (jağa, “collar”), Kyrgyz жака (jaka, “collar; shore, bank”),Uzbek yoqa (“collar; side; shore, bank”), Khakas чаға (çağa, “trousers/pants' belt; edge”), Yakut саҕа (sağa, “collar; edge”), etc.


kalyon

head

kalyon (definite accusative kalyonu, plural kalyonlar)

kalyonu (accusative definite)
kalyonlar (plural)

From Ottoman Turkish قالیون, قلیون (kalyon), from Venetan galión.


dümen

dümen (definite accusative dümeni, plural dümenler)

dümeni (accusative definite)
dümenler (plural)
dümen (nominative singular)
dümenler (nominative plural)
dümeni (accusative definite singular)
dümenleri (accusative definite plural)
dümene (dative singular)
dümenlere (dative plural)
dümende (locative singular)
dümenlerde (locative plural)
dümenden (ablative singular)
dümenlerden (ablative plural)
dümenin (genitive singular)
dümenlerin (genitive plural)
dümenim (first-person nominative singular)
dümenlerim (first-person nominative singular)
dümenin (nominative second-person singular)
dümenlerin (nominative second-person singular)
dümeni (nominative singular third-person)
dümenleri (nominative singular third-person)
dümenimiz (first-person nominative plural)
dümenlerimiz (first-person nominative plural)
dümeniniz (nominative plural second-person)
dümenleriniz (nominative plural second-person)
dümenleri (nominative plural third-person)
dümenimi (accusative definite first-person singular)
dümenlerimi (accusative definite first-person singular)
dümenini (accusative definite second-person singular)
dümenlerini (accusative definite second-person singular)
dümenini (accusative definite singular third-person)
dümenlerini (accusative definite singular third-person)
dümenimizi (accusative definite first-person plural)
dümenlerimizi (accusative definite first-person plural)
dümeninizi (accusative definite plural second-person)
dümenlerinizi (accusative definite plural second-person)
dümenlerini (accusative definite plural third-person)
dümenime (dative first-person singular)
dümenlerime (dative first-person singular)
dümenine (dative second-person singular)
dümenlerine (dative second-person singular)
dümenine (dative singular third-person)
dümenlerine (dative singular third-person)
dümenimize (dative first-person plural)
dümenlerimize (dative first-person plural)
dümeninize (dative plural second-person)
dümenlerinize (dative plural second-person)
dümenlerine (dative plural third-person)
dümenimde (first-person locative singular)
dümenlerimde (first-person locative singular)
dümeninde (locative second-person singular)
dümenlerinde (locative second-person singular)
dümeninde (locative singular third-person)
dümenlerinde (locative singular third-person)
dümenimizde (first-person locative plural)
dümenlerimizde (first-person locative plural)
dümeninizde (locative plural second-person)
dümenlerinizde (locative plural second-person)
dümenlerinde (locative plural third-person)
dümenimden (ablative first-person singular)
dümenlerimden (ablative first-person singular)
dümeninden (ablative second-person singular)
dümenlerinden (ablative second-person singular)
dümeninden (ablative singular third-person)
dümenlerinden (ablative singular third-person)
dümenimizden (ablative first-person plural)
dümenlerimizden (ablative first-person plural)
dümeninizden (ablative plural second-person)
dümenlerinizden (ablative plural second-person)
dümenlerinden (ablative plural third-person)
dümenimin (first-person genitive singular)
dümenlerimin (first-person genitive singular)
dümeninin (genitive second-person singular)
dümenlerinin (genitive second-person singular)
dümeninin (genitive singular third-person)
dümenlerinin (genitive singular third-person)
dümenimizin (first-person genitive plural)
dümenlerimizin (first-person genitive plural)
dümeninizin (genitive plural second-person)
dümenlerinizin (genitive plural second-person)
dümenlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دومن (dümen), from Byzantine Greek τιμόνι (timóni).

(aeronautics, nautical) rudder (used to steer a vessel or aircraft)


TCG

Türkiye Cumhuriyeti Gemisi
Türkiye Cumhuriyeti Gemisi#Turkish

(nautical) Initialism of Türkiye Cumhuriyeti Gemisi.


alarga

alarga (definite accusative alargayı, plural alargalar)

alargayı (accusative definite)
alargalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish آلارغه (alarga), from Italian al largo.


vapur

head

vapur (definite accusative vapuru, plural vapurlar)

vapuru (accusative definite)
vapurlar (plural)
vapur (nominative singular)
vapurlar (nominative plural)
vapuru (accusative definite singular)
vapurları (accusative definite plural)
vapura (dative singular)
vapurlara (dative plural)
vapurda (locative singular)
vapurlarda (locative plural)
vapurdan (ablative singular)
vapurlardan (ablative plural)
vapurun (genitive singular)
vapurların (genitive plural)
vapurum (first-person nominative singular)
vapurlarım (first-person nominative singular)
vapurun (nominative second-person singular)
vapurların (nominative second-person singular)
vapuru (nominative singular third-person)
vapurları (nominative singular third-person)
vapurumuz (first-person nominative plural)
vapurlarımız (first-person nominative plural)
vapurunuz (nominative plural second-person)
vapurlarınız (nominative plural second-person)
vapurları (nominative plural third-person)
vapurumu (accusative definite first-person singular)
vapurlarımı (accusative definite first-person singular)
vapurunu (accusative definite second-person singular)
vapurlarını (accusative definite second-person singular)
vapurunu (accusative definite singular third-person)
vapurlarını (accusative definite singular third-person)
vapurumuzu (accusative definite first-person plural)
vapurlarımızı (accusative definite first-person plural)
vapurunuzu (accusative definite plural second-person)
vapurlarınızı (accusative definite plural second-person)
vapurlarını (accusative definite plural third-person)
vapuruma (dative first-person singular)
vapurlarıma (dative first-person singular)
vapuruna (dative second-person singular)
vapurlarına (dative second-person singular)
vapuruna (dative singular third-person)
vapurlarına (dative singular third-person)
vapurumuza (dative first-person plural)
vapurlarımıza (dative first-person plural)
vapurunuza (dative plural second-person)
vapurlarınıza (dative plural second-person)
vapurlarına (dative plural third-person)
vapurumda (first-person locative singular)
vapurlarımda (first-person locative singular)
vapurunda (locative second-person singular)
vapurlarında (locative second-person singular)
vapurunda (locative singular third-person)
vapurlarında (locative singular third-person)
vapurumuzda (first-person locative plural)
vapurlarımızda (first-person locative plural)
vapurunuzda (locative plural second-person)
vapurlarınızda (locative plural second-person)
vapurlarında (locative plural third-person)
vapurumdan (ablative first-person singular)
vapurlarımdan (ablative first-person singular)
vapurundan (ablative second-person singular)
vapurlarından (ablative second-person singular)
vapurundan (ablative singular third-person)
vapurlarından (ablative singular third-person)
vapurumuzdan (ablative first-person plural)
vapurlarımızdan (ablative first-person plural)
vapurunuzdan (ablative plural second-person)
vapurlarınızdan (ablative plural second-person)
vapurlarından (ablative plural third-person)
vapurumun (first-person genitive singular)
vapurlarımın (first-person genitive singular)
vapurunun (genitive second-person singular)
vapurlarının (genitive second-person singular)
vapurunun (genitive singular third-person)
vapurlarının (genitive singular third-person)
vapurumuzun (first-person genitive plural)
vapurlarımızın (first-person genitive plural)
vapurunuzun (genitive plural second-person)
vapurlarınızın (genitive plural second-person)
vapurlarının (genitive plural third-person)
vapurum (first-person singular)
vapurlarım (first-person singular)
vapursun (second-person singular)
vapurlarsın (second-person singular)
vapur (singular third-person)
vapurdur (singular third-person)
vapurlar (singular third-person)
vapurlardır (singular third-person)
vapuruz (first-person plural)
vapurlarız (first-person plural)
vapursunuz (plural second-person)
vapurlarsınız (plural second-person)
vapurlar (plural third-person)
vapurlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish واپور (vapur, vapor).


babafingo

head

babafingo (definite accusative babafingoyu, plural babafingolar)

babafingoyu (accusative definite)
babafingolar (plural)
babafingo (nominative singular)
babafingolar (nominative plural)
babafingoyu (accusative definite singular)
babafingoları (accusative definite plural)
babafingoya (dative singular)
babafingolara (dative plural)
babafingoda (locative singular)
babafingolarda (locative plural)
babafingodan (ablative singular)
babafingolardan (ablative plural)
babafingonun (genitive singular)
babafingoların (genitive plural)
babafingom (first-person nominative singular)
babafingolarım (first-person nominative singular)
babafingon (nominative second-person singular)
babafingoların (nominative second-person singular)
babafingosu (nominative singular third-person)
babafingoları (nominative singular third-person)
babafingomuz (first-person nominative plural)
babafingolarımız (first-person nominative plural)
babafingonuz (nominative plural second-person)
babafingolarınız (nominative plural second-person)
babafingoları (nominative plural third-person)
babafingomu (accusative definite first-person singular)
babafingolarımı (accusative definite first-person singular)
babafingonu (accusative definite second-person singular)
babafingolarını (accusative definite second-person singular)
babafingosunu (accusative definite singular third-person)
babafingolarını (accusative definite singular third-person)
babafingomuzu (accusative definite first-person plural)
babafingolarımızı (accusative definite first-person plural)
babafingonuzu (accusative definite plural second-person)
babafingolarınızı (accusative definite plural second-person)
babafingolarını (accusative definite plural third-person)
babafingoma (dative first-person singular)
babafingolarıma (dative first-person singular)
babafingona (dative second-person singular)
babafingolarına (dative second-person singular)
babafingosuna (dative singular third-person)
babafingolarına (dative singular third-person)
babafingomuza (dative first-person plural)
babafingolarımıza (dative first-person plural)
babafingonuza (dative plural second-person)
babafingolarınıza (dative plural second-person)
babafingolarına (dative plural third-person)
babafingomda (first-person locative singular)
babafingolarımda (first-person locative singular)
babafingonda (locative second-person singular)
babafingolarında (locative second-person singular)
babafingosunda (locative singular third-person)
babafingolarında (locative singular third-person)
babafingomuzda (first-person locative plural)
babafingolarımızda (first-person locative plural)
babafingonuzda (locative plural second-person)
babafingolarınızda (locative plural second-person)
babafingolarında (locative plural third-person)
babafingomdan (ablative first-person singular)
babafingolarımdan (ablative first-person singular)
babafingondan (ablative second-person singular)
babafingolarından (ablative second-person singular)
babafingosundan (ablative singular third-person)
babafingolarından (ablative singular third-person)
babafingomuzdan (ablative first-person plural)
babafingolarımızdan (ablative first-person plural)
babafingonuzdan (ablative plural second-person)
babafingolarınızdan (ablative plural second-person)
babafingolarından (ablative plural third-person)
babafingomun (first-person genitive singular)
babafingolarımın (first-person genitive singular)
babafingonun (genitive second-person singular)
babafingolarının (genitive second-person singular)
babafingosunun (genitive singular third-person)
babafingolarının (genitive singular third-person)
babafingomuzun (first-person genitive plural)
babafingolarımızın (first-person genitive plural)
babafingonuzun (genitive plural second-person)
babafingolarınızın (genitive plural second-person)
babafingolarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بابافنغو (babafingo), from Greek παπαφίγκος (papafígkos), from Venetan papafìgo (modern Italian pappafico).


abosa

From Ottoman Turkish ابوصه, from Italian abbozza.


açılmak

açılmak (third-person singular simple present açılır)

açılır (present singular third-person)
açılmak (infinitive)
açılan (imperfective impersonal participle)
açılmış (impersonal participle perfective)
açılacak (impersonal participle prospective)
açıldığım (non-prospective participle personal)
açıldığın (non-prospective participle personal)
açıldığı (non-prospective participle personal)
açıldığımız (non-prospective participle personal)
açıldığınız (non-prospective participle personal)
açıldıkları (non-prospective participle personal)
açılacağım (participle personal prospective)
açılacağın (participle personal prospective)
açılacağı (participle personal prospective)
açılacağımız (participle personal prospective)
açılacağınız (participle personal prospective)
açılacakları (participle personal prospective)
açılma (noun-from-verb)
açılış (adverbial)
açılırım (aorist first-person indicative present singular)
açılırsın (aorist indicative present second-person singular)
açılır (aorist indicative present singular third-person)
açılırız (aorist first-person indicative plural present)
açılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar (aorist indicative plural present third-person)
açılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım (first-person indicative past perfective singular)
açıldın (indicative past perfective second-person singular)
açıldı (indicative past perfective singular third-person)
açıldık (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar (indicative past perfective plural third-person)
açılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or açılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
açılacağım (first-person future indicative singular)
açılacaksın (future indicative second-person singular)
açılacak (future indicative singular third-person)
açılacağız (first-person future indicative plural)
açılacaksınız (future indicative plural second-person)
açılacaklar (future indicative plural third-person)
açılmışım (first-person inferential perfective singular)
açılmışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmış (inferential perfective singular third-person)
açılmışız (first-person inferential perfective plural)
açılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar (inferential perfective plural third-person)
açılırmışım (aorist first-person inferential singular)
açılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılırmış (aorist inferential singular third-person)
açılırmışız (aorist first-person inferential plural)
açılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılırlarmış (or açılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
açılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılsam (conditional first-person singular)
açılsan (conditional second-person singular)
açılsa (conditional singular third-person)
açılsak (conditional first-person plural)
açılsanız (conditional plural second-person)
açılsalar (conditional plural third-person)
açılsaydım (conditional first-person perfective singular)
açılsaydın (conditional perfective second-person singular)
açılsaydı (conditional perfective singular third-person)
açılsaydık (conditional first-person perfective plural)
açılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılayım (first-person optative singular)
açılasın (optative second-person singular)
açıla (optative singular third-person)
açılalım (first-person optative plural)
açılasınız (optative plural second-person)
açılalar (optative plural third-person)
açılmaktayım (first-person progressive singular)
açılmaktasın (progressive second-person singular)
açılmakta (progressive singular third-person)
açılmaktayız (first-person plural progressive)
açılmaktasınız (plural progressive second-person)
açılmaktalar (plural progressive third-person)
açılmalıyım (first-person necessitative singular)
açılmalısın (necessitative second-person singular)
açılmalı (necessitative singular third-person)
açılmalıyız (first-person necessitative plural)
açılmalısınız (necessitative plural second-person)
açılmalılar (necessitative plural third-person)
açıl (imperative second-person singular)
açılsın (imperative singular third-person)
açılın (imperative plural second-person)
açılsınlar (imperative plural third-person)
açılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılacak mı? (future indicative singular third-person)
açılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılsam mı? (conditional first-person singular)
açılsan mı? (conditional second-person singular)
açılsa mı? (conditional singular third-person)
açılsak mı? (conditional first-person plural)
açılsanız mı? (conditional plural second-person)
açılsalar mı? (conditional plural third-person)
açılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmakta mı? (progressive singular third-person)
açılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
açılmamak (infinitive negative)
açılmayan (imperfective impersonal negative participle)
açılmamış (impersonal negative participle perfective)
açılmayacak (impersonal negative participle prospective)
açılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
açılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
açılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
açılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
açılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
açılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
açılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
açılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
açılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
açılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
açılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
açılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
açılmama (negative noun-from-verb)
açılmayış (adverbial negative)
açılmam (aorist first-person indicative present singular)
açılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz (aorist indicative present singular third-person)
açılmayız (aorist first-person indicative plural present)
açılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacağım (first-person future indicative singular)
açılmayacaksın (future indicative second-person singular)
açılmayacak (future indicative singular third-person)
açılmayacağız (first-person future indicative plural)
açılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar (future indicative plural third-person)
açılmamışım (first-person inferential perfective singular)
açılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmamış (inferential perfective singular third-person)
açılmamışız (first-person inferential perfective plural)
açılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
açılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
açılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılmazmış (aorist inferential singular third-person)
açılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
açılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
açılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam (conditional first-person singular)
açılmasan (conditional second-person singular)
açılmasa (conditional singular third-person)
açılmasak (conditional first-person plural)
açılmasanız (conditional plural second-person)
açılmasalar (conditional plural third-person)
açılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
açılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
açılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
açılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
açılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılmayayım (first-person optative singular)
açılmayasın (optative second-person singular)
açılmaya (optative singular third-person)
açılmayalım (first-person optative plural)
açılmayasınız (optative plural second-person)
açılmayalar (optative plural third-person)
açılmamaktayım (first-person progressive singular)
açılmamaktasın (progressive second-person singular)
açılmamakta (progressive singular third-person)
açılmamaktayız (first-person plural progressive)
açılmamaktasınız (plural progressive second-person)
açılmamaktalar (plural progressive third-person)
açılmamalıyım (first-person necessitative singular)
açılmamalısın (necessitative second-person singular)
açılmamalı (necessitative singular third-person)
açılmamalıyız (first-person necessitative plural)
açılmamalısınız (necessitative plural second-person)
açılmamalılar (necessitative plural third-person)
açılma (imperative second-person singular)
açılmasın (imperative singular third-person)
açılmayın (imperative plural second-person)
açılmasınlar (imperative plural third-person)
açılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
açılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam mı? (conditional first-person singular)
açılmasan mı? (conditional second-person singular)
açılmasa mı? (conditional singular third-person)
açılmasak mı? (conditional first-person plural)
açılmasanız mı? (conditional plural second-person)
açılmasalar mı? (conditional plural third-person)
açılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmamakta mı? (progressive singular third-person)
açılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

açılırmışsın

açılırmışsınız

açılmışsınız

1940 August 7, headline in Vakit

English fleet left Gibraltar for the Mediterranean

İngiliz filosu Cebelüttarıktan Akdenize açıldı


lenger

head

lenger (definite accusative lengeri, plural lengerler)

lengeri (accusative definite)
lengerler (plural)
lenger (nominative singular)
lengerler (nominative plural)
lengeri (accusative definite singular)
lengerleri (accusative definite plural)
lengere (dative singular)
lengerlere (dative plural)
lengerde (locative singular)
lengerlerde (locative plural)
lengerden (ablative singular)
lengerlerden (ablative plural)
lengerin (genitive singular)
lengerlerin (genitive plural)
lengerim (first-person nominative singular)
lengerlerim (first-person nominative singular)
lengerin (nominative second-person singular)
lengerlerin (nominative second-person singular)
lengeri (nominative singular third-person)
lengerleri (nominative singular third-person)
lengerimiz (first-person nominative plural)
lengerlerimiz (first-person nominative plural)
lengeriniz (nominative plural second-person)
lengerleriniz (nominative plural second-person)
lengerleri (nominative plural third-person)
lengerimi (accusative definite first-person singular)
lengerlerimi (accusative definite first-person singular)
lengerini (accusative definite second-person singular)
lengerlerini (accusative definite second-person singular)
lengerini (accusative definite singular third-person)
lengerlerini (accusative definite singular third-person)
lengerimizi (accusative definite first-person plural)
lengerlerimizi (accusative definite first-person plural)
lengerinizi (accusative definite plural second-person)
lengerlerinizi (accusative definite plural second-person)
lengerlerini (accusative definite plural third-person)
lengerime (dative first-person singular)
lengerlerime (dative first-person singular)
lengerine (dative second-person singular)
lengerlerine (dative second-person singular)
lengerine (dative singular third-person)
lengerlerine (dative singular third-person)
lengerimize (dative first-person plural)
lengerlerimize (dative first-person plural)
lengerinize (dative plural second-person)
lengerlerinize (dative plural second-person)
lengerlerine (dative plural third-person)
lengerimde (first-person locative singular)
lengerlerimde (first-person locative singular)
lengerinde (locative second-person singular)
lengerlerinde (locative second-person singular)
lengerinde (locative singular third-person)
lengerlerinde (locative singular third-person)
lengerimizde (first-person locative plural)
lengerlerimizde (first-person locative plural)
lengerinizde (locative plural second-person)
lengerlerinizde (locative plural second-person)
lengerlerinde (locative plural third-person)
lengerimden (ablative first-person singular)
lengerlerimden (ablative first-person singular)
lengerinden (ablative second-person singular)
lengerlerinden (ablative second-person singular)
lengerinden (ablative singular third-person)
lengerlerinden (ablative singular third-person)
lengerimizden (ablative first-person plural)
lengerlerimizden (ablative first-person plural)
lengerinizden (ablative plural second-person)
lengerlerinizden (ablative plural second-person)
lengerlerinden (ablative plural third-person)
lengerimin (first-person genitive singular)
lengerlerimin (first-person genitive singular)
lengerinin (genitive second-person singular)
lengerlerinin (genitive second-person singular)
lengerinin (genitive singular third-person)
lengerlerinin (genitive singular third-person)
lengerimizin (first-person genitive plural)
lengerlerimizin (first-person genitive plural)
lengerinizin (genitive plural second-person)
lengerlerinizin (genitive plural second-person)
lengerlerinin (genitive plural third-person)
lengerim (first-person singular)
lengerlerim (first-person singular)
lengersin (second-person singular)
lengerlersin (second-person singular)
lenger (singular third-person)
lengerdir (singular third-person)
lengerler (singular third-person)
lengerlerdir (singular third-person)
lengeriz (first-person plural)
lengerleriz (first-person plural)
lengersiniz (plural second-person)
lengerlersiniz (plural second-person)
lengerler (plural third-person)
lengerlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish لنگر (lenger), itself from Persian لنگر (langar, “anchor”).

inh+

(nautical) anchor, a tool used to moor a vessel to the bottom of the sea


kılavuz

head

kılavuz (definite accusative kılavuzu, plural kılavuzlar)

kılavuzu (accusative definite)
kılavuzlar (plural)
kılavuz (nominative singular)
kılavuzlar (nominative plural)
kılavuzu (accusative definite singular)
kılavuzları (accusative definite plural)
kılavuza (dative singular)
kılavuzlara (dative plural)
kılavuzda (locative singular)
kılavuzlarda (locative plural)
kılavuzdan (ablative singular)
kılavuzlardan (ablative plural)
kılavuzun (genitive singular)
kılavuzların (genitive plural)
kılavuzum (first-person nominative singular)
kılavuzlarım (first-person nominative singular)
kılavuzun (nominative second-person singular)
kılavuzların (nominative second-person singular)
kılavuzu (nominative singular third-person)
kılavuzları (nominative singular third-person)
kılavuzumuz (first-person nominative plural)
kılavuzlarımız (first-person nominative plural)
kılavuzunuz (nominative plural second-person)
kılavuzlarınız (nominative plural second-person)
kılavuzları (nominative plural third-person)
kılavuzumu (accusative definite first-person singular)
kılavuzlarımı (accusative definite first-person singular)
kılavuzunu (accusative definite second-person singular)
kılavuzlarını (accusative definite second-person singular)
kılavuzunu (accusative definite singular third-person)
kılavuzlarını (accusative definite singular third-person)
kılavuzumuzu (accusative definite first-person plural)
kılavuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
kılavuzunuzu (accusative definite plural second-person)
kılavuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
kılavuzlarını (accusative definite plural third-person)
kılavuzuma (dative first-person singular)
kılavuzlarıma (dative first-person singular)
kılavuzuna (dative second-person singular)
kılavuzlarına (dative second-person singular)
kılavuzuna (dative singular third-person)
kılavuzlarına (dative singular third-person)
kılavuzumuza (dative first-person plural)
kılavuzlarımıza (dative first-person plural)
kılavuzunuza (dative plural second-person)
kılavuzlarınıza (dative plural second-person)
kılavuzlarına (dative plural third-person)
kılavuzumda (first-person locative singular)
kılavuzlarımda (first-person locative singular)
kılavuzunda (locative second-person singular)
kılavuzlarında (locative second-person singular)
kılavuzunda (locative singular third-person)
kılavuzlarında (locative singular third-person)
kılavuzumuzda (first-person locative plural)
kılavuzlarımızda (first-person locative plural)
kılavuzunuzda (locative plural second-person)
kılavuzlarınızda (locative plural second-person)
kılavuzlarında (locative plural third-person)
kılavuzumdan (ablative first-person singular)
kılavuzlarımdan (ablative first-person singular)
kılavuzundan (ablative second-person singular)
kılavuzlarından (ablative second-person singular)
kılavuzundan (ablative singular third-person)
kılavuzlarından (ablative singular third-person)
kılavuzumuzdan (ablative first-person plural)
kılavuzlarımızdan (ablative first-person plural)
kılavuzunuzdan (ablative plural second-person)
kılavuzlarınızdan (ablative plural second-person)
kılavuzlarından (ablative plural third-person)
kılavuzumun (first-person genitive singular)
kılavuzlarımın (first-person genitive singular)
kılavuzunun (genitive second-person singular)
kılavuzlarının (genitive second-person singular)
kılavuzunun (genitive singular third-person)
kılavuzlarının (genitive singular third-person)
kılavuzumuzun (first-person genitive plural)
kılavuzlarımızın (first-person genitive plural)
kılavuzunuzun (genitive plural second-person)
kılavuzlarınızın (genitive plural second-person)
kılavuzlarının (genitive plural third-person)
kılavuzum (first-person singular)
kılavuzlarım (first-person singular)
kılavuzsun (second-person singular)
kılavuzlarsın (second-person singular)
kılavuz (singular third-person)
kılavuzdur (singular third-person)
kılavuzlar (singular third-person)
kılavuzlardır (singular third-person)
kılavuzuz (first-person plural)
kılavuzlarız (first-person plural)
kılavuzsunuz (plural second-person)
kılavuzlarsınız (plural second-person)
kılavuzlar (plural third-person)
kılavuzlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قلاغوز (kılağuz), from Old Anatolian Turkish قلاغوز (qulağuz, qulavuz), from an extinct Central Asiatic substrate.

inh

(nautical) pilot (a person who knows well the depths and currents of a harbor or coastal area, who is hired by a vessel to help navigate the harbor or coast)


uçak gemisi

head

uçak gemisi (definite accusative uçak gemisini, plural uçak gemileri)

uçak gemisini (accusative definite)
uçak gemileri (plural)

From uçak (“plane”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns).


kruvazör

head

kruvazör (definite accusative kruvazörü, plural kruvazörler)

kruvazörü (accusative definite)
kruvazörler (plural)
kruvazör (nominative singular)
kruvazörler (nominative plural)
kruvazörü (accusative definite singular)
kruvazörleri (accusative definite plural)
kruvazöre (dative singular)
kruvazörlere (dative plural)
kruvazörde (locative singular)
kruvazörlerde (locative plural)
kruvazörden (ablative singular)
kruvazörlerden (ablative plural)
kruvazörün (genitive singular)
kruvazörlerin (genitive plural)
kruvazörüm (first-person nominative singular)
kruvazörlerim (first-person nominative singular)
kruvazörün (nominative second-person singular)
kruvazörlerin (nominative second-person singular)
kruvazörü (nominative singular third-person)
kruvazörleri (nominative singular third-person)
kruvazörümüz (first-person nominative plural)
kruvazörlerimiz (first-person nominative plural)
kruvazörünüz (nominative plural second-person)
kruvazörleriniz (nominative plural second-person)
kruvazörleri (nominative plural third-person)
kruvazörümü (accusative definite first-person singular)
kruvazörlerimi (accusative definite first-person singular)
kruvazörünü (accusative definite second-person singular)
kruvazörlerini (accusative definite second-person singular)
kruvazörünü (accusative definite singular third-person)
kruvazörlerini (accusative definite singular third-person)
kruvazörümüzü (accusative definite first-person plural)
kruvazörlerimizi (accusative definite first-person plural)
kruvazörünüzü (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerinizi (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerini (accusative definite plural third-person)
kruvazörüme (dative first-person singular)
kruvazörlerime (dative first-person singular)
kruvazörüne (dative second-person singular)
kruvazörlerine (dative second-person singular)
kruvazörüne (dative singular third-person)
kruvazörlerine (dative singular third-person)
kruvazörümüze (dative first-person plural)
kruvazörlerimize (dative first-person plural)
kruvazörünüze (dative plural second-person)
kruvazörlerinize (dative plural second-person)
kruvazörlerine (dative plural third-person)
kruvazörümde (first-person locative singular)
kruvazörlerimde (first-person locative singular)
kruvazöründe (locative second-person singular)
kruvazörlerinde (locative second-person singular)
kruvazöründe (locative singular third-person)
kruvazörlerinde (locative singular third-person)
kruvazörümüzde (first-person locative plural)
kruvazörlerimizde (first-person locative plural)
kruvazörünüzde (locative plural second-person)
kruvazörlerinizde (locative plural second-person)
kruvazörlerinde (locative plural third-person)
kruvazörümden (ablative first-person singular)
kruvazörlerimden (ablative first-person singular)
kruvazöründen (ablative second-person singular)
kruvazörlerinden (ablative second-person singular)
kruvazöründen (ablative singular third-person)
kruvazörlerinden (ablative singular third-person)
kruvazörümüzden (ablative first-person plural)
kruvazörlerimizden (ablative first-person plural)
kruvazörünüzden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinizden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinden (ablative plural third-person)
kruvazörümün (first-person genitive singular)
kruvazörlerimin (first-person genitive singular)
kruvazörünün (genitive second-person singular)
kruvazörlerinin (genitive second-person singular)
kruvazörünün (genitive singular third-person)
kruvazörlerinin (genitive singular third-person)
kruvazörümüzün (first-person genitive plural)
kruvazörlerimizin (first-person genitive plural)
kruvazörünüzün (genitive plural second-person)
kruvazörlerinizin (genitive plural second-person)
kruvazörlerinin (genitive plural third-person)
kruvazörüm (first-person singular)
kruvazörlerim (first-person singular)
kruvazörsün (second-person singular)
kruvazörlersin (second-person singular)
kruvazör (singular third-person)
kruvazördür (singular third-person)
kruvazörler (singular third-person)
kruvazörlerdir (singular third-person)
kruvazörüz (first-person plural)
kruvazörleriz (first-person plural)
kruvazörsünüz (plural second-person)
kruvazörlersiniz (plural second-person)
kruvazörler (plural third-person)
kruvazörlerdir (plural third-person)

9 torpil vapuru, 6 batarya dubası, 13 nakliye ve 7 gümrük kruvazöründen ve ceman 124 kıta sefineden ibaret olarak […]

İspanyol kruvazör ve zırhlıları buraya kolera yani korku mikrobu celb ile neşrettiklerinden […]


mayın gemisi

mayın gemisi (definite accusative mayın gemisini, plural mayın gemileri)

mayın gemisini (accusative definite)
mayın gemileri (plural)

mayın (“mine”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns)


pruva

head

pruva (definite accusative pruvayı, plural pruvalar)

pruvayı (accusative definite)
pruvalar (plural)
pruva (nominative singular)
pruvalar (nominative plural)
pruvayı (accusative definite singular)
pruvaları (accusative definite plural)
pruvaya (dative singular)
pruvalara (dative plural)
pruvada (locative singular)
pruvalarda (locative plural)
pruvadan (ablative singular)
pruvalardan (ablative plural)
pruvanın (genitive singular)
pruvaların (genitive plural)
pruvam (first-person nominative singular)
pruvalarım (first-person nominative singular)
pruvan (nominative second-person singular)
pruvaların (nominative second-person singular)
pruvası (nominative singular third-person)
pruvaları (nominative singular third-person)
pruvamız (first-person nominative plural)
pruvalarımız (first-person nominative plural)
pruvanız (nominative plural second-person)
pruvalarınız (nominative plural second-person)
pruvaları (nominative plural third-person)
pruvamı (accusative definite first-person singular)
pruvalarımı (accusative definite first-person singular)
pruvanı (accusative definite second-person singular)
pruvalarını (accusative definite second-person singular)
pruvasını (accusative definite singular third-person)
pruvalarını (accusative definite singular third-person)
pruvamızı (accusative definite first-person plural)
pruvalarımızı (accusative definite first-person plural)
pruvanızı (accusative definite plural second-person)
pruvalarınızı (accusative definite plural second-person)
pruvalarını (accusative definite plural third-person)
pruvama (dative first-person singular)
pruvalarıma (dative first-person singular)
pruvana (dative second-person singular)
pruvalarına (dative second-person singular)
pruvasına (dative singular third-person)
pruvalarına (dative singular third-person)
pruvamıza (dative first-person plural)
pruvalarımıza (dative first-person plural)
pruvanıza (dative plural second-person)
pruvalarınıza (dative plural second-person)
pruvalarına (dative plural third-person)
pruvamda (first-person locative singular)
pruvalarımda (first-person locative singular)
pruvanda (locative second-person singular)
pruvalarında (locative second-person singular)
pruvasında (locative singular third-person)
pruvalarında (locative singular third-person)
pruvamızda (first-person locative plural)
pruvalarımızda (first-person locative plural)
pruvanızda (locative plural second-person)
pruvalarınızda (locative plural second-person)
pruvalarında (locative plural third-person)
pruvamdan (ablative first-person singular)
pruvalarımdan (ablative first-person singular)
pruvandan (ablative second-person singular)
pruvalarından (ablative second-person singular)
pruvasından (ablative singular third-person)
pruvalarından (ablative singular third-person)
pruvamızdan (ablative first-person plural)
pruvalarımızdan (ablative first-person plural)
pruvanızdan (ablative plural second-person)
pruvalarınızdan (ablative plural second-person)
pruvalarından (ablative plural third-person)
pruvamın (first-person genitive singular)
pruvalarımın (first-person genitive singular)
pruvanın (genitive second-person singular)
pruvalarının (genitive second-person singular)
pruvasının (genitive singular third-person)
pruvalarının (genitive singular third-person)
pruvamızın (first-person genitive plural)
pruvalarımızın (first-person genitive plural)
pruvanızın (genitive plural second-person)
pruvalarınızın (genitive plural second-person)
pruvalarının (genitive plural third-person)


denizaltı

denizaltı (definite accusative denizaltıyı, plural denizaltılar)

denizaltıyı (accusative definite)
denizaltılar (plural)
denizaltı (nominative singular)
denizaltılar (nominative plural)
denizaltıyı (accusative definite singular)
denizaltıları (accusative definite plural)
denizaltıya (dative singular)
denizaltılara (dative plural)
denizaltıda (locative singular)
denizaltılarda (locative plural)
denizaltıdan (ablative singular)
denizaltılardan (ablative plural)
denizaltının (genitive singular)
denizaltıların (genitive plural)
denizaltım (first-person nominative singular)
denizaltılarım (first-person nominative singular)
denizaltın (nominative second-person singular)
denizaltıların (nominative second-person singular)
denizaltısı (nominative singular third-person)
denizaltıları (nominative singular third-person)
denizaltımız (first-person nominative plural)
denizaltılarımız (first-person nominative plural)
denizaltınız (nominative plural second-person)
denizaltılarınız (nominative plural second-person)
denizaltıları (nominative plural third-person)
denizaltımı (accusative definite first-person singular)
denizaltılarımı (accusative definite first-person singular)
denizaltını (accusative definite second-person singular)
denizaltılarını (accusative definite second-person singular)
denizaltısını (accusative definite singular third-person)
denizaltılarını (accusative definite singular third-person)
denizaltımızı (accusative definite first-person plural)
denizaltılarımızı (accusative definite first-person plural)
denizaltınızı (accusative definite plural second-person)
denizaltılarınızı (accusative definite plural second-person)
denizaltılarını (accusative definite plural third-person)
denizaltıma (dative first-person singular)
denizaltılarıma (dative first-person singular)
denizaltına (dative second-person singular)
denizaltılarına (dative second-person singular)
denizaltısına (dative singular third-person)
denizaltılarına (dative singular third-person)
denizaltımıza (dative first-person plural)
denizaltılarımıza (dative first-person plural)
denizaltınıza (dative plural second-person)
denizaltılarınıza (dative plural second-person)
denizaltılarına (dative plural third-person)
denizaltımda (first-person locative singular)
denizaltılarımda (first-person locative singular)
denizaltında (locative second-person singular)
denizaltılarında (locative second-person singular)
denizaltısında (locative singular third-person)
denizaltılarında (locative singular third-person)
denizaltımızda (first-person locative plural)
denizaltılarımızda (first-person locative plural)
denizaltınızda (locative plural second-person)
denizaltılarınızda (locative plural second-person)
denizaltılarında (locative plural third-person)
denizaltımdan (ablative first-person singular)
denizaltılarımdan (ablative first-person singular)
denizaltından (ablative second-person singular)
denizaltılarından (ablative second-person singular)
denizaltısından (ablative singular third-person)
denizaltılarından (ablative singular third-person)
denizaltımızdan (ablative first-person plural)
denizaltılarımızdan (ablative first-person plural)
denizaltınızdan (ablative plural second-person)
denizaltılarınızdan (ablative plural second-person)
denizaltılarından (ablative plural third-person)
denizaltımın (first-person genitive singular)
denizaltılarımın (first-person genitive singular)
denizaltının (genitive second-person singular)
denizaltılarının (genitive second-person singular)
denizaltısının (genitive singular third-person)
denizaltılarının (genitive singular third-person)
denizaltımızın (first-person genitive plural)
denizaltılarımızın (first-person genitive plural)
denizaltınızın (genitive plural second-person)
denizaltılarınızın (genitive plural second-person)
denizaltılarının (genitive plural third-person)

Calque of French sous-marin, from Turkish deniz (“sea”) + alt (“under”) + -ı (suffix used with compound nouns).


güverte

head

güverte (definite accusative güverteyi, plural güverteler)

güverteyi (accusative definite)
güverteler (plural)
güverte (nominative singular)
güverteler (nominative plural)
güverteyi (accusative definite singular)
güverteleri (accusative definite plural)
güverteye (dative singular)
güvertelere (dative plural)
güvertede (locative singular)
güvertelerde (locative plural)
güverteden (ablative singular)
güvertelerden (ablative plural)
güvertenin (genitive singular)
güvertelerin (genitive plural)
güvertem (first-person nominative singular)
güvertelerim (first-person nominative singular)
güverten (nominative second-person singular)
güvertelerin (nominative second-person singular)
güvertesi (nominative singular third-person)
güverteleri (nominative singular third-person)
güvertemiz (first-person nominative plural)
güvertelerimiz (first-person nominative plural)
güverteniz (nominative plural second-person)
güverteleriniz (nominative plural second-person)
güverteleri (nominative plural third-person)
güvertemi (accusative definite first-person singular)
güvertelerimi (accusative definite first-person singular)
güverteni (accusative definite second-person singular)
güvertelerini (accusative definite second-person singular)
güvertesini (accusative definite singular third-person)
güvertelerini (accusative definite singular third-person)
güvertemizi (accusative definite first-person plural)
güvertelerimizi (accusative definite first-person plural)
güvertenizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerinizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerini (accusative definite plural third-person)
güverteme (dative first-person singular)
güvertelerime (dative first-person singular)
güvertene (dative second-person singular)
güvertelerine (dative second-person singular)
güvertesine (dative singular third-person)
güvertelerine (dative singular third-person)
güvertemize (dative first-person plural)
güvertelerimize (dative first-person plural)
güvertenize (dative plural second-person)
güvertelerinize (dative plural second-person)
güvertelerine (dative plural third-person)
güvertemde (first-person locative singular)
güvertelerimde (first-person locative singular)
güvertende (locative second-person singular)
güvertelerinde (locative second-person singular)
güvertesinde (locative singular third-person)
güvertelerinde (locative singular third-person)
güvertemizde (first-person locative plural)
güvertelerimizde (first-person locative plural)
güvertenizde (locative plural second-person)
güvertelerinizde (locative plural second-person)
güvertelerinde (locative plural third-person)
güvertemden (ablative first-person singular)
güvertelerimden (ablative first-person singular)
güvertenden (ablative second-person singular)
güvertelerinden (ablative second-person singular)
güvertesinden (ablative singular third-person)
güvertelerinden (ablative singular third-person)
güvertemizden (ablative first-person plural)
güvertelerimizden (ablative first-person plural)
güvertenizden (ablative plural second-person)
güvertelerinizden (ablative plural second-person)
güvertelerinden (ablative plural third-person)
güvertemin (first-person genitive singular)
güvertelerimin (first-person genitive singular)
güvertenin (genitive second-person singular)
güvertelerinin (genitive second-person singular)
güvertesinin (genitive singular third-person)
güvertelerinin (genitive singular third-person)
güvertemizin (first-person genitive plural)
güvertelerimizin (first-person genitive plural)
güvertenizin (genitive plural second-person)
güvertelerinizin (genitive plural second-person)
güvertelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كوكرته (güğerte, güverte), from Italian coverta.