kadırga

head

kadırga (definite accusative kadırgayı, plural kadırgalar)

kadırgayı (accusative definite)
kadırgalar (plural)
kadırga (nominative singular)
kadırgalar (nominative plural)
kadırgayı (accusative definite singular)
kadırgaları (accusative definite plural)
kadırgaya (dative singular)
kadırgalara (dative plural)
kadırgada (locative singular)
kadırgalarda (locative plural)
kadırgadan (ablative singular)
kadırgalardan (ablative plural)
kadırganın (genitive singular)
kadırgaların (genitive plural)
kadırgam (first-person nominative singular)
kadırgalarım (first-person nominative singular)
kadırgan (nominative second-person singular)
kadırgaların (nominative second-person singular)
kadırgası (nominative singular third-person)
kadırgaları (nominative singular third-person)
kadırgamız (first-person nominative plural)
kadırgalarımız (first-person nominative plural)
kadırganız (nominative plural second-person)
kadırgalarınız (nominative plural second-person)
kadırgaları (nominative plural third-person)
kadırgamı (accusative definite first-person singular)
kadırgalarımı (accusative definite first-person singular)
kadırganı (accusative definite second-person singular)
kadırgalarını (accusative definite second-person singular)
kadırgasını (accusative definite singular third-person)
kadırgalarını (accusative definite singular third-person)
kadırgamızı (accusative definite first-person plural)
kadırgalarımızı (accusative definite first-person plural)
kadırganızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarınızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarını (accusative definite plural third-person)
kadırgama (dative first-person singular)
kadırgalarıma (dative first-person singular)
kadırgana (dative second-person singular)
kadırgalarına (dative second-person singular)
kadırgasına (dative singular third-person)
kadırgalarına (dative singular third-person)
kadırgamıza (dative first-person plural)
kadırgalarımıza (dative first-person plural)
kadırganıza (dative plural second-person)
kadırgalarınıza (dative plural second-person)
kadırgalarına (dative plural third-person)
kadırgamda (first-person locative singular)
kadırgalarımda (first-person locative singular)
kadırganda (locative second-person singular)
kadırgalarında (locative second-person singular)
kadırgasında (locative singular third-person)
kadırgalarında (locative singular third-person)
kadırgamızda (first-person locative plural)
kadırgalarımızda (first-person locative plural)
kadırganızda (locative plural second-person)
kadırgalarınızda (locative plural second-person)
kadırgalarında (locative plural third-person)
kadırgamdan (ablative first-person singular)
kadırgalarımdan (ablative first-person singular)
kadırgandan (ablative second-person singular)
kadırgalarından (ablative second-person singular)
kadırgasından (ablative singular third-person)
kadırgalarından (ablative singular third-person)
kadırgamızdan (ablative first-person plural)
kadırgalarımızdan (ablative first-person plural)
kadırganızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarınızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarından (ablative plural third-person)
kadırgamın (first-person genitive singular)
kadırgalarımın (first-person genitive singular)
kadırganın (genitive second-person singular)
kadırgalarının (genitive second-person singular)
kadırgasının (genitive singular third-person)
kadırgalarının (genitive singular third-person)
kadırgamızın (first-person genitive plural)
kadırgalarımızın (first-person genitive plural)
kadırganızın (genitive plural second-person)
kadırgalarınızın (genitive plural second-person)
kadırgalarının (genitive plural third-person)
kadırgayım (first-person singular)
kadırgalarım (first-person singular)
kadırgasın (second-person singular)
kadırgalarsın (second-person singular)
kadırga (singular third-person)
kadırgadır (singular third-person)
kadırgalar (singular third-person)
kadırgalardır (singular third-person)
kadırgayız (first-person plural)
kadırgalarız (first-person plural)
kadırgasınız (plural second-person)
kadırgalarsınız (plural second-person)
kadırgalar (plural third-person)
kadırgalardır (plural third-person)

desc

→ Armenian: ղատրղա (ġatrġa), ղատըրղա (ġatərġa)

From Ottoman Turkish قادرغه, from Byzantine Greek κάτεργον (kátergon, “galley; penal labor”), from Ancient Greek κάτεργος (kátergos).

der

Çoban, Gümüşlük'e su almak için uğrayan bir kadırgaya tayfa yazıldı.
The shepherd registered a crew member to a galley who stopped by Gümüşlük to get water.


abramak

abramak (infinitive)
abrayan (imperfective impersonal participle)
abramış (impersonal participle perfective)
abrayacak (impersonal participle prospective)
abradığım (non-prospective participle personal)
abradığın (non-prospective participle personal)
abradığı (non-prospective participle personal)
abradığımız (non-prospective participle personal)
abradığınız (non-prospective participle personal)
abradıkları (non-prospective participle personal)
abrayacağım (participle personal prospective)
abrayacağın (participle personal prospective)
abrayacağı (participle personal prospective)
abrayacağımız (participle personal prospective)
abrayacağınız (participle personal prospective)
abrayacakları (participle personal prospective)
abrama (noun-from-verb)
abrayış (adverbial)
abrarım (aorist first-person indicative present singular)
abrarsın (aorist indicative present second-person singular)
abrar (aorist indicative present singular third-person)
abrarız (aorist first-person indicative plural present)
abrarsınız (aorist indicative plural present second-person)
abrarlar (aorist indicative plural present third-person)
abrıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abrıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abrıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abrıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abrıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abrıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abradım (first-person indicative past perfective singular)
abradın (indicative past perfective second-person singular)
abradı (indicative past perfective singular third-person)
abradık (first-person indicative past perfective plural)
abradınız (indicative past perfective plural second-person)
abradılar (indicative past perfective plural third-person)
abrıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abrıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abrıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abrıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abrıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abrıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
abrayacağım (first-person future indicative singular)
abrayacaksın (future indicative second-person singular)
abrayacak (future indicative singular third-person)
abrayacağız (first-person future indicative plural)
abrayacaksınız (future indicative plural second-person)
abrayacaklar (future indicative plural third-person)
abramışım (first-person inferential perfective singular)
abramışsın (inferential perfective second-person singular)
abramış (inferential perfective singular third-person)
abramışız (first-person inferential perfective plural)
abramışsınız (inferential perfective plural second-person)
abramışlar (inferential perfective plural third-person)
abrarmışım (aorist first-person inferential singular)
abrarmışsın (aorist inferential second-person singular)
abrarmış (aorist inferential singular third-person)
abrarmışız (aorist first-person inferential plural)
abrarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abrarmışlar (aorist inferential plural third-person)
abrıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abrıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abrıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abrıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abrıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abrıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
abrasam (conditional first-person singular)
abrasan (conditional second-person singular)
abrasa (conditional singular third-person)
abrasak (conditional first-person plural)
abrasanız (conditional plural second-person)
abrasalar (conditional plural third-person)
abrasaydım (conditional first-person perfective singular)
abrasaydın (conditional perfective second-person singular)
abrasaydı (conditional perfective singular third-person)
abrasaydık (conditional first-person perfective plural)
abrasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abrasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abrayayım (first-person optative singular)
abrayasın (optative second-person singular)
abraya (optative singular third-person)
abrayalım (first-person optative plural)
abrayasınız (optative plural second-person)
abrayalar (optative plural third-person)
abramaktayım (first-person progressive singular)
abramaktasın (progressive second-person singular)
abramakta (progressive singular third-person)
abramaktayız (first-person plural progressive)
abramaktasınız (plural progressive second-person)
abramaktalar (plural progressive third-person)
abramalıyım (first-person necessitative singular)
abramalısın (necessitative second-person singular)
abramalı (necessitative singular third-person)
abramalıyız (first-person necessitative plural)
abramalısınız (necessitative plural second-person)
abramalılar (necessitative plural third-person)
abra (imperative second-person singular)
abrasın (imperative singular third-person)
abrayın (imperative plural second-person)
abrasınlar (imperative plural third-person)
abrar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abrar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abrar mı? (aorist indicative present singular third-person)
abrar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abrar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abrarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abrıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abrıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abrıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abrıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abrıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abrıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abradım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abradın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abradı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abradık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abradınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abradılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abrıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abrıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abrıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abrıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abrıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abrıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abrayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abrayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abrayacak mı? (future indicative singular third-person)
abrayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abrayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abrayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abramış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abramış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abramış mı? (inferential perfective singular third-person)
abramış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abramış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abramışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abrar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abrar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abrar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abrar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abrar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abrarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abrıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abrıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abrıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abrıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abrıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abrıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abrasam mı? (conditional first-person singular)
abrasan mı? (conditional second-person singular)
abrasa mı? (conditional singular third-person)
abrasak mı? (conditional first-person plural)
abrasanız mı? (conditional plural second-person)
abrasalar mı? (conditional plural third-person)
abrasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abrasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abrasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abrasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abrasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abrasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abramakta mıyım? (first-person progressive singular)
abramakta mısın? (progressive second-person singular)
abramakta mı? (progressive singular third-person)
abramakta mıyız? (first-person plural progressive)
abramakta mısınız? (plural progressive second-person)
abramaktalar mı? (plural progressive third-person)
abramalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abramalı mısın? (necessitative second-person singular)
abramalı mı? (necessitative singular third-person)
abramalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abramalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abramalılar mı? (necessitative plural third-person)
abramamak (infinitive negative)
abramayan (imperfective impersonal negative participle)
abramamış (impersonal negative participle perfective)
abramayacak (impersonal negative participle prospective)
abramadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
abramadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
abramadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
abramadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
abramadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
abramadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
abramayacağım (first-person negative participle prospective singular)
abramayacağın (negative participle prospective second-person singular)
abramayacağı (negative participle prospective singular third-person)
abramayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
abramayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
abramayacakları (negative participle plural prospective third-person)
abramama (negative noun-from-verb)
abramayış (adverbial negative)
abramam (aorist first-person indicative present singular)
abramazsın (aorist indicative present second-person singular)
abramaz (aorist indicative present singular third-person)
abramayız (aorist first-person indicative plural present)
abramazsınız (aorist indicative plural present second-person)
abramazlar (aorist indicative plural present third-person)
abramıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abramıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abramıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abramıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abramıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abramıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abramadım (first-person indicative past perfective singular)
abramadın (indicative past perfective second-person singular)
abramadı (indicative past perfective singular third-person)
abramadık (first-person indicative past perfective plural)
abramadınız (indicative past perfective plural second-person)
abramadılar (indicative past perfective plural third-person)
abramıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abramıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abramıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abramıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abramıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abramıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
abramayacağım (first-person future indicative singular)
abramayacaksın (future indicative second-person singular)
abramayacak (future indicative singular third-person)
abramayacağız (first-person future indicative plural)
abramayacaksınız (future indicative plural second-person)
abramayacaklar (future indicative plural third-person)
abramamışım (first-person inferential perfective singular)
abramamışsın (inferential perfective second-person singular)
abramamış (inferential perfective singular third-person)
abramamışız (first-person inferential perfective plural)
abramamışsınız (inferential perfective plural second-person)
abramamışlar (inferential perfective plural third-person)
abramazmışım (aorist first-person inferential singular)
abramazmışsın (aorist inferential second-person singular)
abramazmış (aorist inferential singular third-person)
abramazmışız (aorist first-person inferential plural)
abramazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abramazmışlar (aorist inferential plural third-person)
abramıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abramıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abramıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abramıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abramıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abramıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
abramasam (conditional first-person singular)
abramasan (conditional second-person singular)
abramasa (conditional singular third-person)
abramasak (conditional first-person plural)
abramasanız (conditional plural second-person)
abramasalar (conditional plural third-person)
abramasaydım (conditional first-person perfective singular)
abramasaydın (conditional perfective second-person singular)
abramasaydı (conditional perfective singular third-person)
abramasaydık (conditional first-person perfective plural)
abramasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abramasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abramayayım (first-person optative singular)
abramayasın (optative second-person singular)
abramaya (optative singular third-person)
abramayalım (first-person optative plural)
abramayasınız (optative plural second-person)
abramayalar (optative plural third-person)
abramamaktayım (first-person progressive singular)
abramamaktasın (progressive second-person singular)
abramamakta (progressive singular third-person)
abramamaktayız (first-person plural progressive)
abramamaktasınız (plural progressive second-person)
abramamaktalar (plural progressive third-person)
abramamalıyım (first-person necessitative singular)
abramamalısın (necessitative second-person singular)
abramamalı (necessitative singular third-person)
abramamalıyız (first-person necessitative plural)
abramamalısınız (necessitative plural second-person)
abramamalılar (necessitative plural third-person)
abrama (imperative second-person singular)
abramasın (imperative singular third-person)
abramayın (imperative plural second-person)
abramasınlar (imperative plural third-person)
abramaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abramaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abramaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
abramaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abramaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abramazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abramıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abramıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abramıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abramıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abramıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abramıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abramadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abramadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abramadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abramadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abramadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abramadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abramıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abramıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abramıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abramıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abramıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abramıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abramayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abramayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abramayacak mı? (future indicative singular third-person)
abramayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abramayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abramayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abramamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abramamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abramamış mı? (inferential perfective singular third-person)
abramamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abramamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abramamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abramaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abramaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abramaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abramaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abramaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abramazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abramıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abramıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abramıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abramıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abramıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abramıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abramasam mı? (conditional first-person singular)
abramasan mı? (conditional second-person singular)
abramasa mı? (conditional singular third-person)
abramasak mı? (conditional first-person plural)
abramasanız mı? (conditional plural second-person)
abramasalar mı? (conditional plural third-person)
abramasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abramasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abramasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abramasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abramasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abramasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abramamakta mıyım? (first-person progressive singular)
abramamakta mısın? (progressive second-person singular)
abramamakta mı? (progressive singular third-person)
abramamakta mıyız? (first-person plural progressive)
abramamakta mısınız? (plural progressive second-person)
abramamaktalar mı? (plural progressive third-person)
abramamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abramamalı mısın? (necessitative second-person singular)
abramamalı mı? (necessitative singular third-person)
abramamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abramamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abramamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Borrowed from Middle Mongol ᠠᠪᠤᠷᠠᠬᠤ (aburaqu, “to save, rescue, help”). Cognate with Chuvash упра (upra, “to protect, guard”) and Yakut абраа (abraa).


hacim

head

hacim (definite accusative hacmi, plural hacimler)

hacmi (accusative definite)
hacimler (plural)


alabanda

alabanda (definite accusative alabandayı, plural alabandalar)

alabandayı (accusative definite)
alabandalar (plural)
alabanda (nominative singular)
alabandalar (nominative plural)
alabandayı (accusative definite singular)
alabandaları (accusative definite plural)
alabandaya (dative singular)
alabandalara (dative plural)
alabandada (locative singular)
alabandalarda (locative plural)
alabandadan (ablative singular)
alabandalardan (ablative plural)
alabandanın (genitive singular)
alabandaların (genitive plural)
alabandam (first-person nominative singular)
alabandalarım (first-person nominative singular)
alabandan (nominative second-person singular)
alabandaların (nominative second-person singular)
alabandası (nominative singular third-person)
alabandaları (nominative singular third-person)
alabandamız (first-person nominative plural)
alabandalarımız (first-person nominative plural)
alabandanız (nominative plural second-person)
alabandalarınız (nominative plural second-person)
alabandaları (nominative plural third-person)
alabandamı (accusative definite first-person singular)
alabandalarımı (accusative definite first-person singular)
alabandanı (accusative definite second-person singular)
alabandalarını (accusative definite second-person singular)
alabandasını (accusative definite singular third-person)
alabandalarını (accusative definite singular third-person)
alabandamızı (accusative definite first-person plural)
alabandalarımızı (accusative definite first-person plural)
alabandanızı (accusative definite plural second-person)
alabandalarınızı (accusative definite plural second-person)
alabandalarını (accusative definite plural third-person)
alabandama (dative first-person singular)
alabandalarıma (dative first-person singular)
alabandana (dative second-person singular)
alabandalarına (dative second-person singular)
alabandasına (dative singular third-person)
alabandalarına (dative singular third-person)
alabandamıza (dative first-person plural)
alabandalarımıza (dative first-person plural)
alabandanıza (dative plural second-person)
alabandalarınıza (dative plural second-person)
alabandalarına (dative plural third-person)
alabandamda (first-person locative singular)
alabandalarımda (first-person locative singular)
alabandanda (locative second-person singular)
alabandalarında (locative second-person singular)
alabandasında (locative singular third-person)
alabandalarında (locative singular third-person)
alabandamızda (first-person locative plural)
alabandalarımızda (first-person locative plural)
alabandanızda (locative plural second-person)
alabandalarınızda (locative plural second-person)
alabandalarında (locative plural third-person)
alabandamdan (ablative first-person singular)
alabandalarımdan (ablative first-person singular)
alabandandan (ablative second-person singular)
alabandalarından (ablative second-person singular)
alabandasından (ablative singular third-person)
alabandalarından (ablative singular third-person)
alabandamızdan (ablative first-person plural)
alabandalarımızdan (ablative first-person plural)
alabandanızdan (ablative plural second-person)
alabandalarınızdan (ablative plural second-person)
alabandalarından (ablative plural third-person)
alabandamın (first-person genitive singular)
alabandalarımın (first-person genitive singular)
alabandanın (genitive second-person singular)
alabandalarının (genitive second-person singular)
alabandasının (genitive singular third-person)
alabandalarının (genitive singular third-person)
alabandamızın (first-person genitive plural)
alabandalarımızın (first-person genitive plural)
alabandanızın (genitive plural second-person)
alabandalarınızın (genitive plural second-person)
alabandalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آلابانده (alabanda).


dilenci vapuru

dilenci vapuru (definite accusative dilenci vapurunu, plural dilenci vapurları)

dilenci vapurunu (accusative definite)
dilenci vapurları (plural)
dilenci vapuru (nominative singular)
dilenci vapurları (nominative plural)
dilenci vapurunu (accusative definite singular)
dilenci vapurlarını (accusative definite plural)
dilenci vapuruna (dative singular)
dilenci vapurlarına (dative plural)
dilenci vapurunda (locative singular)
dilenci vapurlarında (locative plural)
dilenci vapurundan (ablative singular)
dilenci vapurlarından (ablative plural)
dilenci vapurunun (genitive singular)
dilenci vapurlarının (genitive plural)

Compound noun from dilenci (“beggar”) + vapur (“steamboat”), so called because the boat goes from dock to dock like a beggar goes door to door.

(nautical) a local steamboat (serving a route and stopping at almost all docks along the route)


tonaj

tonaj (definite accusative tonajı, plural tonajlar)

tonajı (accusative definite)
tonajlar (plural)

Saffı harp gemilerinin azâmî tonajı 28 bin ton olacaktır.

1936 February 10, “Deniz silâhları tahdit ediliyor [Naval weapons being limited]”, in Yeni Asır, page 10:

Battleships' maximum displacement will be 28,000 tons.


yanaşmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

yanaşmak (infinitive)
yanaşan (imperfective impersonal participle)
yanaşmış (impersonal participle perfective)
yanaşacak (impersonal participle prospective)
yanaştığım (non-prospective participle personal)
yanaştığın (non-prospective participle personal)
yanaştığı (non-prospective participle personal)
yanaştığımız (non-prospective participle personal)
yanaştığınız (non-prospective participle personal)
yanaştıkları (non-prospective participle personal)
yanaşacağım (participle personal prospective)
yanaşacağın (participle personal prospective)
yanaşacağı (participle personal prospective)
yanaşacağımız (participle personal prospective)
yanaşacağınız (participle personal prospective)
yanaşacakları (participle personal prospective)
yanaşma (noun-from-verb)
yanaşış (adverbial)
yanaşırım (aorist first-person indicative present singular)
yanaşırsın (aorist indicative present second-person singular)
yanaşır (aorist indicative present singular third-person)
yanaşırız (aorist first-person indicative plural present)
yanaşırsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanaşırlar (aorist indicative plural present third-person)
yanaşıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanaştım (first-person indicative past perfective singular)
yanaştın (indicative past perfective second-person singular)
yanaştı (indicative past perfective singular third-person)
yanaştık (first-person indicative past perfective plural)
yanaştınız (indicative past perfective plural second-person)
yanaştılar (indicative past perfective plural third-person)
yanaşıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yanaşıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşacağım (first-person future indicative singular)
yanaşacaksın (future indicative second-person singular)
yanaşacak (future indicative singular third-person)
yanaşacağız (first-person future indicative plural)
yanaşacaksınız (future indicative plural second-person)
yanaşacaklar (future indicative plural third-person)
yanaşmışım (first-person inferential perfective singular)
yanaşmışsın (inferential perfective second-person singular)
yanaşmış (inferential perfective singular third-person)
yanaşmışız (first-person inferential perfective plural)
yanaşmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanaşmışlar (inferential perfective plural third-person)
yanaşırmışım (aorist first-person inferential singular)
yanaşırmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanaşırmış (aorist inferential singular third-person)
yanaşırmışız (aorist first-person inferential plural)
yanaşırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanaşırlarmış (or yanaşırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yanaşıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanaşıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanaşıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanaşıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanaşıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanaşıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanaşsam (conditional first-person singular)
yanaşsan (conditional second-person singular)
yanaşsa (conditional singular third-person)
yanaşsak (conditional first-person plural)
yanaşsanız (conditional plural second-person)
yanaşsalar (conditional plural third-person)
yanaşsaydım (conditional first-person perfective singular)
yanaşsaydın (conditional perfective second-person singular)
yanaşsaydı (conditional perfective singular third-person)
yanaşsaydık (conditional first-person perfective plural)
yanaşsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanaşsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanaşayım (first-person optative singular)
yanaşasın (optative second-person singular)
yanaşa (optative singular third-person)
yanaşalım (first-person optative plural)
yanaşasınız (optative plural second-person)
yanaşalar (optative plural third-person)
yanaşmaktayım (first-person progressive singular)
yanaşmaktasın (progressive second-person singular)
yanaşmakta (progressive singular third-person)
yanaşmaktayız (first-person plural progressive)
yanaşmaktasınız (plural progressive second-person)
yanaşmaktalar (plural progressive third-person)
yanaşmalıyım (first-person necessitative singular)
yanaşmalısın (necessitative second-person singular)
yanaşmalı (necessitative singular third-person)
yanaşmalıyız (first-person necessitative plural)
yanaşmalısınız (necessitative plural second-person)
yanaşmalılar (necessitative plural third-person)
yanaş (imperative second-person singular)
yanaşsın (imperative singular third-person)
yanaşın (imperative plural second-person)
yanaşsınlar (imperative plural third-person)
yanaşır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanaşır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanaşır mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanaşır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanaşır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanaşırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanaşıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanaştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanaştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanaştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanaştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanaştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanaştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanaşıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanaşacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanaşacak mı? (future indicative singular third-person)
yanaşacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanaşacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanaşacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanaşmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanaşmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanaşmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanaşmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanaşmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanaşmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanaşır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanaşır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanaşır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanaşır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanaşır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanaşırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanaşıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanaşıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanaşıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanaşıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanaşıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanaşıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanaşsam mı? (conditional first-person singular)
yanaşsan mı? (conditional second-person singular)
yanaşsa mı? (conditional singular third-person)
yanaşsak mı? (conditional first-person plural)
yanaşsanız mı? (conditional plural second-person)
yanaşsalar mı? (conditional plural third-person)
yanaşsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanaşsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanaşsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanaşsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanaşsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanaşsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanaşmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanaşmakta mısın? (progressive second-person singular)
yanaşmakta mı? (progressive singular third-person)
yanaşmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanaşmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanaşmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanaşmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanaşmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanaşmalı mı? (necessitative singular third-person)
yanaşmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanaşmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanaşmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yanaşmamak (infinitive negative)
yanaşmayan (imperfective impersonal negative participle)
yanaşmamış (impersonal negative participle perfective)
yanaşmayacak (impersonal negative participle prospective)
yanaşmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yanaşmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yanaşmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yanaşmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yanaşmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yanaşmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yanaşmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yanaşmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yanaşmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yanaşmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yanaşmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yanaşmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yanaşmama (negative noun-from-verb)
yanaşmayış (adverbial negative)
yanaşmam (aorist first-person indicative present singular)
yanaşmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yanaşmaz (aorist indicative present singular third-person)
yanaşmayız (aorist first-person indicative plural present)
yanaşmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanaşmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yanaşmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanaşmadım (first-person indicative past perfective singular)
yanaşmadın (indicative past perfective second-person singular)
yanaşmadı (indicative past perfective singular third-person)
yanaşmadık (first-person indicative past perfective plural)
yanaşmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yanaşmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yanaşmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşmayacağım (first-person future indicative singular)
yanaşmayacaksın (future indicative second-person singular)
yanaşmayacak (future indicative singular third-person)
yanaşmayacağız (first-person future indicative plural)
yanaşmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yanaşmayacaklar (future indicative plural third-person)
yanaşmamışım (first-person inferential perfective singular)
yanaşmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yanaşmamış (inferential perfective singular third-person)
yanaşmamışız (first-person inferential perfective plural)
yanaşmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanaşmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yanaşmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yanaşmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanaşmazmış (aorist inferential singular third-person)
yanaşmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yanaşmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanaşmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yanaşmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanaşmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanaşmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanaşmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanaşmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanaşmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanaşmasam (conditional first-person singular)
yanaşmasan (conditional second-person singular)
yanaşmasa (conditional singular third-person)
yanaşmasak (conditional first-person plural)
yanaşmasanız (conditional plural second-person)
yanaşmasalar (conditional plural third-person)
yanaşmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yanaşmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yanaşmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yanaşmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yanaşmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanaşmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanaşmayayım (first-person optative singular)
yanaşmayasın (optative second-person singular)
yanaşmaya (optative singular third-person)
yanaşmayalım (first-person optative plural)
yanaşmayasınız (optative plural second-person)
yanaşmayalar (optative plural third-person)
yanaşmamaktayım (first-person progressive singular)
yanaşmamaktasın (progressive second-person singular)
yanaşmamakta (progressive singular third-person)
yanaşmamaktayız (first-person plural progressive)
yanaşmamaktasınız (plural progressive second-person)
yanaşmamaktalar (plural progressive third-person)
yanaşmamalıyım (first-person necessitative singular)
yanaşmamalısın (necessitative second-person singular)
yanaşmamalı (necessitative singular third-person)
yanaşmamalıyız (first-person necessitative plural)
yanaşmamalısınız (necessitative plural second-person)
yanaşmamalılar (necessitative plural third-person)
yanaşma (imperative second-person singular)
yanaşmasın (imperative singular third-person)
yanaşmayın (imperative plural second-person)
yanaşmasınlar (imperative plural third-person)
yanaşmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanaşmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanaşmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanaşmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanaşmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanaşmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanaşmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanaşmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanaşmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanaşmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanaşmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanaşmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanaşmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanaşmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanaşmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanaşmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanaşmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanaşmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanaşmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanaşmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanaşmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanaşmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanaşmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanaşmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanaşmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanaşmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanaşmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yanaşmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanaşmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanaşmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanaşmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanaşmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanaşmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanaşmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanaşmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanaşmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanaşmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanaşmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanaşmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanaşmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanaşmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanaşmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanaşmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanaşmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanaşmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanaşmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanaşmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanaşmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanaşmasam mı? (conditional first-person singular)
yanaşmasan mı? (conditional second-person singular)
yanaşmasa mı? (conditional singular third-person)
yanaşmasak mı? (conditional first-person plural)
yanaşmasanız mı? (conditional plural second-person)
yanaşmasalar mı? (conditional plural third-person)
yanaşmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanaşmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanaşmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanaşmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanaşmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanaşmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanaşmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanaşmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yanaşmamakta mı? (progressive singular third-person)
yanaşmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanaşmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanaşmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanaşmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanaşmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanaşmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yanaşmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanaşmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanaşmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

→ Ladino: yanashear

(intransitive, nautical) to dock, to moor


fırka

head

fırka (definite accusative fırkayı, plural fırkalar)

fırkayı (accusative definite)
fırkalar (plural)

From Ottoman Turkish فرقه, from Arabic فِرْقَة (firqa).


tayyare gemisi

tayyare gemisi (definite accusative tayyare gemisini, plural tayyare gemileri)

tayyare gemisini (accusative definite)
tayyare gemileri (plural)

(military, nautical, obsolete) aircraft carrier


şilep

şilep (definite accusative şilebi, plural şilepler)

şilebi (accusative definite)
şilepler (plural)

From Ottoman Turkish اشلب (işlep), from German Schleppe.


bahriyeli

bahriyeli (definite accusative bahriyeliyi, plural bahriyeliler)

bahriyeliyi (accusative definite)
bahriyeliler (plural)

(military, nautical) sailor, seaman, cadet


tahtelbahir

tahtelbahir (definite accusative tahtelbahri, plural tahtelbahirler)

tahtelbahri (accusative definite)
tahtelbahirler (plural)

From Ottoman Turkish تحت البحری (taht al-bahri, literally “under the sea”), equivalent to taht (“under, beneath”) + bahir (“sea”).

inh

Yabancı bir tahtelbahir tarafından batırılan kruvazör Elli'dir

1940 August 16, “Bir Yunan kruvazörü torpillendi”, in Yeni Sabah:


bandıralı

bandıra (“flag”) + -lı (adjective forming suffix)

suffix

Bunlardan 11 tanesi İngiliz bandralı Polos vapuru ve 114 kişi de İstikbal vapuru tarafından kurtarıdığına, ve denizden de 9 cesed cıkarıldığına göre akıbetleri taayyün eden yolcuların adedi 134 tür.

1935 November 13, “Facianın plânçosu: 24 ölü ve kayıb!”, in Cumhuriyet, Istanbul:


bandıra

head

bandıra (definite accusative bandırayı, plural bandıralar)

bandırayı (accusative definite)
bandıralar (plural)

From Ottoman Turkish باندره, باكدیره, from Venetan bandéra (Italian bandiera). Compare French bandière, Greek παντιέρα (pantiéra).


gambot

gambot (definite accusative gambotu, plural gambotlar)

gambotu (accusative definite)
gambotlar (plural)
gambot (nominative singular)
gambotlar (nominative plural)
gambotu (accusative definite singular)
gambotları (accusative definite plural)
gambota (dative singular)
gambotlara (dative plural)
gambotta (locative singular)
gambotlarda (locative plural)
gambottan (ablative singular)
gambotlardan (ablative plural)
gambotun (genitive singular)
gambotların (genitive plural)
gambotum (first-person nominative singular)
gambotlarım (first-person nominative singular)
gambotun (nominative second-person singular)
gambotların (nominative second-person singular)
gambotu (nominative singular third-person)
gambotları (nominative singular third-person)
gambotumuz (first-person nominative plural)
gambotlarımız (first-person nominative plural)
gambotunuz (nominative plural second-person)
gambotlarınız (nominative plural second-person)
gambotları (nominative plural third-person)
gambotumu (accusative definite first-person singular)
gambotlarımı (accusative definite first-person singular)
gambotunu (accusative definite second-person singular)
gambotlarını (accusative definite second-person singular)
gambotunu (accusative definite singular third-person)
gambotlarını (accusative definite singular third-person)
gambotumuzu (accusative definite first-person plural)
gambotlarımızı (accusative definite first-person plural)
gambotunuzu (accusative definite plural second-person)
gambotlarınızı (accusative definite plural second-person)
gambotlarını (accusative definite plural third-person)
gambotuma (dative first-person singular)
gambotlarıma (dative first-person singular)
gambotuna (dative second-person singular)
gambotlarına (dative second-person singular)
gambotuna (dative singular third-person)
gambotlarına (dative singular third-person)
gambotumuza (dative first-person plural)
gambotlarımıza (dative first-person plural)
gambotunuza (dative plural second-person)
gambotlarınıza (dative plural second-person)
gambotlarına (dative plural third-person)
gambotumda (first-person locative singular)
gambotlarımda (first-person locative singular)
gambotunda (locative second-person singular)
gambotlarında (locative second-person singular)
gambotunda (locative singular third-person)
gambotlarında (locative singular third-person)
gambotumuzda (first-person locative plural)
gambotlarımızda (first-person locative plural)
gambotunuzda (locative plural second-person)
gambotlarınızda (locative plural second-person)
gambotlarında (locative plural third-person)
gambotumdan (ablative first-person singular)
gambotlarımdan (ablative first-person singular)
gambotundan (ablative second-person singular)
gambotlarından (ablative second-person singular)
gambotundan (ablative singular third-person)
gambotlarından (ablative singular third-person)
gambotumuzdan (ablative first-person plural)
gambotlarımızdan (ablative first-person plural)
gambotunuzdan (ablative plural second-person)
gambotlarınızdan (ablative plural second-person)
gambotlarından (ablative plural third-person)
gambotumun (first-person genitive singular)
gambotlarımın (first-person genitive singular)
gambotunun (genitive second-person singular)
gambotlarının (genitive second-person singular)
gambotunun (genitive singular third-person)
gambotlarının (genitive singular third-person)
gambotumuzun (first-person genitive plural)
gambotlarımızın (first-person genitive plural)
gambotunuzun (genitive plural second-person)
gambotlarınızın (genitive plural second-person)
gambotlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish غانبوط (ganbot), from English gunboat.


ankraj

ankraj (definite accusative ankrajı, plural ankrajlar)

ankrajı (accusative definite)
ankrajlar (plural)
ankraj (nominative singular)
ankrajlar (nominative plural)
ankrajı (accusative definite singular)
ankrajları (accusative definite plural)
ankraja (dative singular)
ankrajlara (dative plural)
ankrajda (locative singular)
ankrajlarda (locative plural)
ankrajdan (ablative singular)
ankrajlardan (ablative plural)
ankrajın (genitive singular)
ankrajların (genitive plural)


muhrip

muhrip (definite accusative muhribi, plural muhripler)

muhribi (accusative definite)
muhripler (plural)

From Ottoman Turkish مخرب (muhrib), from Arabic مُخْرِب (muḵrib). Compare Azerbaijani müxrib


bocalamak

bocalamak (third-person singular simple present bocalar)

From Ottoman Turkish پوجهلمق (pocalamak), verbal form of پوجه (poca), from Italian poggia, imperative of poggiare. In Turkish the nautical sense is the original.


süvari

süvari (definite accusative süvariyi, plural süvariler)

süvariyi (accusative definite)
süvariler (plural)

From Ottoman Turkish سواری (süvari), alteration of Persian سوار (sovâr, “rider, cavalryman”).


açıklarında

From Ottoman Turkish آچیقلرنده (açıklarında).

1941 May 24, statement from the Admiralty on the loss of HMS Hood translated by Anadolu Agency

British naval forces intercepted early this morning off the coast of Greenland German naval forces including the battleship Bismarck.

İngiliz bahrî kuvvetleri bu sabah erkenden Groenland açıklarında aralarında Bismark zırhlısı da bulunan Alman deniz kuvvetlerini önlemişlerdir.


sürüklemek

head

sürüklemek (third-person singular simple present sürükler)

sürükler (present singular third-person)

From Ottoman Turkish سوروكلمك (sürüklemek). Related to sürmek.

(nautical) to move a ship from its anchor or mooring by force of wind or water


kepçe

kepçe (definite accusative kepçeyi, plural kepçeler)

kepçeyi (accusative definite)
kepçeler (plural)

From Ottoman Turkish كپچه (kepçe), from Persian کفچه (kafče).


açık deniz

açık deniz (definite accusative açık denizi, plural açık denizler)

açık denizi (accusative definite)
açık denizler (plural)


binbaşı

binbaşı (definite accusative binbaşını, plural binbaşılar)

binbaşını (accusative definite)
binbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish بیكباشی (biñbaşı), equivalent to bin (“thousand”) + baş (“leader”).

(military, nautical) commander (navy rank)


tartı

tartı (definite accusative tartıyı, plural tartılar)

tartıyı (accusative definite)
tartılar (plural)
tartı (nominative singular)
tartılar (nominative plural)
tartıyı (accusative definite singular)
tartıları (accusative definite plural)
tartıya (dative singular)
tartılara (dative plural)
tartıda (locative singular)
tartılarda (locative plural)
tartıdan (ablative singular)
tartılardan (ablative plural)
tartının (genitive singular)
tartıların (genitive plural)
tartım (first-person nominative singular)
tartılarım (first-person nominative singular)
tartın (nominative second-person singular)
tartıların (nominative second-person singular)
tartısı (nominative singular third-person)
tartıları (nominative singular third-person)
tartımız (first-person nominative plural)
tartılarımız (first-person nominative plural)
tartınız (nominative plural second-person)
tartılarınız (nominative plural second-person)
tartıları (nominative plural third-person)
tartımı (accusative definite first-person singular)
tartılarımı (accusative definite first-person singular)
tartını (accusative definite second-person singular)
tartılarını (accusative definite second-person singular)
tartısını (accusative definite singular third-person)
tartılarını (accusative definite singular third-person)
tartımızı (accusative definite first-person plural)
tartılarımızı (accusative definite first-person plural)
tartınızı (accusative definite plural second-person)
tartılarınızı (accusative definite plural second-person)
tartılarını (accusative definite plural third-person)
tartıma (dative first-person singular)
tartılarıma (dative first-person singular)
tartına (dative second-person singular)
tartılarına (dative second-person singular)
tartısına (dative singular third-person)
tartılarına (dative singular third-person)
tartımıza (dative first-person plural)
tartılarımıza (dative first-person plural)
tartınıza (dative plural second-person)
tartılarınıza (dative plural second-person)
tartılarına (dative plural third-person)
tartımda (first-person locative singular)
tartılarımda (first-person locative singular)
tartında (locative second-person singular)
tartılarında (locative second-person singular)
tartısında (locative singular third-person)
tartılarında (locative singular third-person)
tartımızda (first-person locative plural)
tartılarımızda (first-person locative plural)
tartınızda (locative plural second-person)
tartılarınızda (locative plural second-person)
tartılarında (locative plural third-person)
tartımdan (ablative first-person singular)
tartılarımdan (ablative first-person singular)
tartından (ablative second-person singular)
tartılarından (ablative second-person singular)
tartısından (ablative singular third-person)
tartılarından (ablative singular third-person)
tartımızdan (ablative first-person plural)
tartılarımızdan (ablative first-person plural)
tartınızdan (ablative plural second-person)
tartılarınızdan (ablative plural second-person)
tartılarından (ablative plural third-person)
tartımın (first-person genitive singular)
tartılarımın (first-person genitive singular)
tartının (genitive second-person singular)
tartılarının (genitive second-person singular)
tartısının (genitive singular third-person)
tartılarının (genitive singular third-person)
tartımızın (first-person genitive plural)
tartılarımızın (first-person genitive plural)
tartınızın (genitive plural second-person)
tartılarınızın (genitive plural second-person)
tartılarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طارتی (tartı, “weight of an object, anything by which the weight or quality of a thing might be judged, a scale, measure”) (alternatively طارتو (tartu)), from طارتمق (tartmak, “to weigh, to ponder, to estimate deliberately”), from Proto-Turkic *tart- (“to pull, to hang, to weigh on a scale”), morphologically tart- + -ı (deverbal nominal suffix).

suf

-i<alt:-ı><id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>

(nautical) A rope used to raise or lower a sail; halyard.


dümenci

head

dümenci (definite accusative dümenciyi, plural dümenciler)

dümenciyi (accusative definite)
dümenciler (plural)
dümenci (nominative singular)
dümenciler (nominative plural)
dümenciyi (accusative definite singular)
dümencileri (accusative definite plural)
dümenciye (dative singular)
dümencilere (dative plural)
dümencide (locative singular)
dümencilerde (locative plural)
dümenciden (ablative singular)
dümencilerden (ablative plural)
dümencinin (genitive singular)
dümencilerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish دومنجی (dümenci), by surface analysis, dümen + -ci.

(nautical) helmsman (a member of a ship's crew who is responsible for steering)


çımariva

çımariva (definite accusative çımarivayı, plural çımarivalar)

çımarivayı (accusative definite)
çımarivalar (plural)
çımariva (nominative singular)
çımarivalar (nominative plural)
çımarivayı (accusative definite singular)
çımarivaları (accusative definite plural)
çımarivaya (dative singular)
çımarivalara (dative plural)
çımarivada (locative singular)
çımarivalarda (locative plural)
çımarivadan (ablative singular)
çımarivalardan (ablative plural)
çımarivanın (genitive singular)
çımarivaların (genitive plural)
çımarivam (first-person nominative singular)
çımarivalarım (first-person nominative singular)
çımarivan (nominative second-person singular)
çımarivaların (nominative second-person singular)
çımarivası (nominative singular third-person)
çımarivaları (nominative singular third-person)
çımarivamız (first-person nominative plural)
çımarivalarımız (first-person nominative plural)
çımarivanız (nominative plural second-person)
çımarivalarınız (nominative plural second-person)
çımarivaları (nominative plural third-person)
çımarivamı (accusative definite first-person singular)
çımarivalarımı (accusative definite first-person singular)
çımarivanı (accusative definite second-person singular)
çımarivalarını (accusative definite second-person singular)
çımarivasını (accusative definite singular third-person)
çımarivalarını (accusative definite singular third-person)
çımarivamızı (accusative definite first-person plural)
çımarivalarımızı (accusative definite first-person plural)
çımarivanızı (accusative definite plural second-person)
çımarivalarınızı (accusative definite plural second-person)
çımarivalarını (accusative definite plural third-person)
çımarivama (dative first-person singular)
çımarivalarıma (dative first-person singular)
çımarivana (dative second-person singular)
çımarivalarına (dative second-person singular)
çımarivasına (dative singular third-person)
çımarivalarına (dative singular third-person)
çımarivamıza (dative first-person plural)
çımarivalarımıza (dative first-person plural)
çımarivanıza (dative plural second-person)
çımarivalarınıza (dative plural second-person)
çımarivalarına (dative plural third-person)
çımarivamda (first-person locative singular)
çımarivalarımda (first-person locative singular)
çımarivanda (locative second-person singular)
çımarivalarında (locative second-person singular)
çımarivasında (locative singular third-person)
çımarivalarında (locative singular third-person)
çımarivamızda (first-person locative plural)
çımarivalarımızda (first-person locative plural)
çımarivanızda (locative plural second-person)
çımarivalarınızda (locative plural second-person)
çımarivalarında (locative plural third-person)
çımarivamdan (ablative first-person singular)
çımarivalarımdan (ablative first-person singular)
çımarivandan (ablative second-person singular)
çımarivalarından (ablative second-person singular)
çımarivasından (ablative singular third-person)
çımarivalarından (ablative singular third-person)
çımarivamızdan (ablative first-person plural)
çımarivalarımızdan (ablative first-person plural)
çımarivanızdan (ablative plural second-person)
çımarivalarınızdan (ablative plural second-person)
çımarivalarından (ablative plural third-person)
çımarivamın (first-person genitive singular)
çımarivalarımın (first-person genitive singular)
çımarivanın (genitive second-person singular)
çımarivalarının (genitive second-person singular)
çımarivasının (genitive singular third-person)
çımarivalarının (genitive singular third-person)
çımarivamızın (first-person genitive plural)
çımarivalarımızın (first-person genitive plural)
çımarivanızın (genitive plural second-person)
çımarivalarınızın (genitive plural second-person)
çımarivalarının (genitive plural third-person)

Sarayburnu'nda halkın ziyaretine açılan Türkiye'nin en büyük savaş gemisi TCG Anadolu'nun, 23 Nisan saat 12.00'de İstanbul Boğazı'ndan geçiş yaparak 21 pare top atışı ve çimariva ile halkı selamlayacağı duyuruldu.

2023 April 22, 21 pare top atışıyla halkı selamlayacak, İstanbul: Aydınlık:

It was announced that TCG Anadolu, Turkey's largest warship, which was opened to public visit in Sarayburnu, will salute the public with a 21-piece gun salute and manning the rail while passing through the Bosphorus at 12:00 on April 23rd.

(nautical, military) The command given for sailors on warships to line up along the gunwale and perform a celebratory salute, or the act of performing the salute; manning the rail.


kızak

kızak (definite accusative kızağı, plural kızaklar)

kızağı (accusative definite)
kızaklar (plural)
kızak (nominative singular)
kızaklar (nominative plural)
kızağı (accusative definite singular)
kızakları (accusative definite plural)
kızağa (dative singular)
kızaklara (dative plural)
kızakta (locative singular)
kızaklarda (locative plural)
kızaktan (ablative singular)
kızaklardan (ablative plural)
kızağın (genitive singular)
kızakların (genitive plural)
kızağım (first-person nominative singular)
kızaklarım (first-person nominative singular)
kızağın (nominative second-person singular)
kızakların (nominative second-person singular)
kızağı (nominative singular third-person)
kızakları (nominative singular third-person)
kızağımız (first-person nominative plural)
kızaklarımız (first-person nominative plural)
kızağınız (nominative plural second-person)
kızaklarınız (nominative plural second-person)
kızakları (nominative plural third-person)
kızağımı (accusative definite first-person singular)
kızaklarımı (accusative definite first-person singular)
kızağını (accusative definite second-person singular)
kızaklarını (accusative definite second-person singular)
kızağını (accusative definite singular third-person)
kızaklarını (accusative definite singular third-person)
kızağımızı (accusative definite first-person plural)
kızaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kızağınızı (accusative definite plural second-person)
kızaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kızaklarını (accusative definite plural third-person)
kızağıma (dative first-person singular)
kızaklarıma (dative first-person singular)
kızağına (dative second-person singular)
kızaklarına (dative second-person singular)
kızağına (dative singular third-person)
kızaklarına (dative singular third-person)
kızağımıza (dative first-person plural)
kızaklarımıza (dative first-person plural)
kızağınıza (dative plural second-person)
kızaklarınıza (dative plural second-person)
kızaklarına (dative plural third-person)
kızağımda (first-person locative singular)
kızaklarımda (first-person locative singular)
kızağında (locative second-person singular)
kızaklarında (locative second-person singular)
kızağında (locative singular third-person)
kızaklarında (locative singular third-person)
kızağımızda (first-person locative plural)
kızaklarımızda (first-person locative plural)
kızağınızda (locative plural second-person)
kızaklarınızda (locative plural second-person)
kızaklarında (locative plural third-person)
kızağımdan (ablative first-person singular)
kızaklarımdan (ablative first-person singular)
kızağından (ablative second-person singular)
kızaklarından (ablative second-person singular)
kızağından (ablative singular third-person)
kızaklarından (ablative singular third-person)
kızağımızdan (ablative first-person plural)
kızaklarımızdan (ablative first-person plural)
kızağınızdan (ablative plural second-person)
kızaklarınızdan (ablative plural second-person)
kızaklarından (ablative plural third-person)
kızağımın (first-person genitive singular)
kızaklarımın (first-person genitive singular)
kızağının (genitive second-person singular)
kızaklarının (genitive second-person singular)
kızağının (genitive singular third-person)
kızaklarının (genitive singular third-person)
kızağımızın (first-person genitive plural)
kızaklarımızın (first-person genitive plural)
kızağınızın (genitive plural second-person)
kızaklarınızın (genitive plural second-person)
kızaklarının (genitive plural third-person)
kızağım (first-person singular)
kızaklarım (first-person singular)
kızaksın (second-person singular)
kızaklarsın (second-person singular)
kızak (singular third-person)
kızaktır (singular third-person)
kızaklar (singular third-person)
kızaklardır (singular third-person)
kızağız (first-person plural)
kızaklarız (first-person plural)
kızaksınız (plural second-person)
kızaklarsınız (plural second-person)
kızaklar (plural third-person)
kızaklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قیزاق (kızak), itself from Proto-Turkic *kïŕak (“sledge, sleigh; skate”); cognate with Azerbaijani xizək.

inh

(nautical) cradle, a framework of timbers, or iron bars, moving upon ways or rollers, used to support, lift, carry, or launch ships or other vessels


sayaç

head

sayaç (definite accusative sayacı, plural sayaçlar)

sayacı (accusative definite)
sayaçlar (plural)
sayaç (nominative singular)
sayaçlar (nominative plural)
sayacı (accusative definite singular)
sayaçları (accusative definite plural)
sayaca (dative singular)
sayaçlara (dative plural)
sayaçta (locative singular)
sayaçlarda (locative plural)
sayaçtan (ablative singular)
sayaçlardan (ablative plural)
sayacın (genitive singular)
sayaçların (genitive plural)
sayacım (first-person nominative singular)
sayaçlarım (first-person nominative singular)
sayacın (nominative second-person singular)
sayaçların (nominative second-person singular)
sayacı (nominative singular third-person)
sayaçları (nominative singular third-person)
sayacımız (first-person nominative plural)
sayaçlarımız (first-person nominative plural)
sayacınız (nominative plural second-person)
sayaçlarınız (nominative plural second-person)
sayaçları (nominative plural third-person)
sayacımı (accusative definite first-person singular)
sayaçlarımı (accusative definite first-person singular)
sayacını (accusative definite second-person singular)
sayaçlarını (accusative definite second-person singular)
sayacını (accusative definite singular third-person)
sayaçlarını (accusative definite singular third-person)
sayacımızı (accusative definite first-person plural)
sayaçlarımızı (accusative definite first-person plural)
sayacınızı (accusative definite plural second-person)
sayaçlarınızı (accusative definite plural second-person)
sayaçlarını (accusative definite plural third-person)
sayacıma (dative first-person singular)
sayaçlarıma (dative first-person singular)
sayacına (dative second-person singular)
sayaçlarına (dative second-person singular)
sayacına (dative singular third-person)
sayaçlarına (dative singular third-person)
sayacımıza (dative first-person plural)
sayaçlarımıza (dative first-person plural)
sayacınıza (dative plural second-person)
sayaçlarınıza (dative plural second-person)
sayaçlarına (dative plural third-person)
sayacımda (first-person locative singular)
sayaçlarımda (first-person locative singular)
sayacında (locative second-person singular)
sayaçlarında (locative second-person singular)
sayacında (locative singular third-person)
sayaçlarında (locative singular third-person)
sayacımızda (first-person locative plural)
sayaçlarımızda (first-person locative plural)
sayacınızda (locative plural second-person)
sayaçlarınızda (locative plural second-person)
sayaçlarında (locative plural third-person)
sayacımdan (ablative first-person singular)
sayaçlarımdan (ablative first-person singular)
sayacından (ablative second-person singular)
sayaçlarından (ablative second-person singular)
sayacından (ablative singular third-person)
sayaçlarından (ablative singular third-person)
sayacımızdan (ablative first-person plural)
sayaçlarımızdan (ablative first-person plural)
sayacınızdan (ablative plural second-person)
sayaçlarınızdan (ablative plural second-person)
sayaçlarından (ablative plural third-person)
sayacımın (first-person genitive singular)
sayaçlarımın (first-person genitive singular)
sayacının (genitive second-person singular)
sayaçlarının (genitive second-person singular)
sayacının (genitive singular third-person)
sayaçlarının (genitive singular third-person)
sayacımızın (first-person genitive plural)
sayaçlarımızın (first-person genitive plural)
sayacınızın (genitive plural second-person)
sayaçlarınızın (genitive plural second-person)
sayaçlarının (genitive plural third-person)

(nautical) telltale (yarn that indicates relative direction of airflow)


angarya

angarya (definite accusative angaryayı, plural angaryalar)

angaryayı (accusative definite)
angaryalar (plural)
angarya (nominative singular)
angaryalar (nominative plural)
angaryayı (accusative definite singular)
angaryaları (accusative definite plural)
angaryaya (dative singular)
angaryalara (dative plural)
angaryada (locative singular)
angaryalarda (locative plural)
angaryadan (ablative singular)
angaryalardan (ablative plural)
angaryanın (genitive singular)
angaryaların (genitive plural)
angaryam (first-person nominative singular)
angaryalarım (first-person nominative singular)
angaryan (nominative second-person singular)
angaryaların (nominative second-person singular)
angaryası (nominative singular third-person)
angaryaları (nominative singular third-person)
angaryamız (first-person nominative plural)
angaryalarımız (first-person nominative plural)
angaryanız (nominative plural second-person)
angaryalarınız (nominative plural second-person)
angaryaları (nominative plural third-person)
angaryamı (accusative definite first-person singular)
angaryalarımı (accusative definite first-person singular)
angaryanı (accusative definite second-person singular)
angaryalarını (accusative definite second-person singular)
angaryasını (accusative definite singular third-person)
angaryalarını (accusative definite singular third-person)
angaryamızı (accusative definite first-person plural)
angaryalarımızı (accusative definite first-person plural)
angaryanızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarınızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarını (accusative definite plural third-person)
angaryama (dative first-person singular)
angaryalarıma (dative first-person singular)
angaryana (dative second-person singular)
angaryalarına (dative second-person singular)
angaryasına (dative singular third-person)
angaryalarına (dative singular third-person)
angaryamıza (dative first-person plural)
angaryalarımıza (dative first-person plural)
angaryanıza (dative plural second-person)
angaryalarınıza (dative plural second-person)
angaryalarına (dative plural third-person)
angaryamda (first-person locative singular)
angaryalarımda (first-person locative singular)
angaryanda (locative second-person singular)
angaryalarında (locative second-person singular)
angaryasında (locative singular third-person)
angaryalarında (locative singular third-person)
angaryamızda (first-person locative plural)
angaryalarımızda (first-person locative plural)
angaryanızda (locative plural second-person)
angaryalarınızda (locative plural second-person)
angaryalarında (locative plural third-person)
angaryamdan (ablative first-person singular)
angaryalarımdan (ablative first-person singular)
angaryandan (ablative second-person singular)
angaryalarından (ablative second-person singular)
angaryasından (ablative singular third-person)
angaryalarından (ablative singular third-person)
angaryamızdan (ablative first-person plural)
angaryalarımızdan (ablative first-person plural)
angaryanızdan (ablative plural second-person)
angaryalarınızdan (ablative plural second-person)
angaryalarından (ablative plural third-person)
angaryamın (first-person genitive singular)
angaryalarımın (first-person genitive singular)
angaryanın (genitive second-person singular)
angaryalarının (genitive second-person singular)
angaryasının (genitive singular third-person)
angaryalarının (genitive singular third-person)
angaryamızın (first-person genitive plural)
angaryalarımızın (first-person genitive plural)
angaryanızın (genitive plural second-person)
angaryalarınızın (genitive plural second-person)
angaryalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آنغاریه (angarya, angariya, angariye), from Greek αγγαρεία (angareía).

inh+

(nautical) heavy work done on or outside of the ship, apart from the main services in the ship's program


çalım

head

çalım (definite accusative çalımı, plural çalımlar)

çalımı (accusative definite)
çalımlar (plural)
çalım (nominative singular)
çalımlar (nominative plural)
çalımı (accusative definite singular)
çalımları (accusative definite plural)
çalıma (dative singular)
çalımlara (dative plural)
çalımda (locative singular)
çalımlarda (locative plural)
çalımdan (ablative singular)
çalımlardan (ablative plural)
çalımın (genitive singular)
çalımların (genitive plural)
çalımım (first-person nominative singular)
çalımlarım (first-person nominative singular)
çalımın (nominative second-person singular)
çalımların (nominative second-person singular)
çalımı (nominative singular third-person)
çalımları (nominative singular third-person)
çalımımız (first-person nominative plural)
çalımlarımız (first-person nominative plural)
çalımınız (nominative plural second-person)
çalımlarınız (nominative plural second-person)
çalımları (nominative plural third-person)
çalımımı (accusative definite first-person singular)
çalımlarımı (accusative definite first-person singular)
çalımını (accusative definite second-person singular)
çalımlarını (accusative definite second-person singular)
çalımını (accusative definite singular third-person)
çalımlarını (accusative definite singular third-person)
çalımımızı (accusative definite first-person plural)
çalımlarımızı (accusative definite first-person plural)
çalımınızı (accusative definite plural second-person)
çalımlarınızı (accusative definite plural second-person)
çalımlarını (accusative definite plural third-person)
çalımıma (dative first-person singular)
çalımlarıma (dative first-person singular)
çalımına (dative second-person singular)
çalımlarına (dative second-person singular)
çalımına (dative singular third-person)
çalımlarına (dative singular third-person)
çalımımıza (dative first-person plural)
çalımlarımıza (dative first-person plural)
çalımınıza (dative plural second-person)
çalımlarınıza (dative plural second-person)
çalımlarına (dative plural third-person)
çalımımda (first-person locative singular)
çalımlarımda (first-person locative singular)
çalımında (locative second-person singular)
çalımlarında (locative second-person singular)
çalımında (locative singular third-person)
çalımlarında (locative singular third-person)
çalımımızda (first-person locative plural)
çalımlarımızda (first-person locative plural)
çalımınızda (locative plural second-person)
çalımlarınızda (locative plural second-person)
çalımlarında (locative plural third-person)
çalımımdan (ablative first-person singular)
çalımlarımdan (ablative first-person singular)
çalımından (ablative second-person singular)
çalımlarından (ablative second-person singular)
çalımından (ablative singular third-person)
çalımlarından (ablative singular third-person)
çalımımızdan (ablative first-person plural)
çalımlarımızdan (ablative first-person plural)
çalımınızdan (ablative plural second-person)
çalımlarınızdan (ablative plural second-person)
çalımlarından (ablative plural third-person)
çalımımın (first-person genitive singular)
çalımlarımın (first-person genitive singular)
çalımının (genitive second-person singular)
çalımlarının (genitive second-person singular)
çalımının (genitive singular third-person)
çalımlarının (genitive singular third-person)
çalımımızın (first-person genitive plural)
çalımlarımızın (first-person genitive plural)
çalımınızın (genitive plural second-person)
çalımlarınızın (genitive plural second-person)
çalımlarının (genitive plural third-person)
çalımım (first-person singular)
çalımlarım (first-person singular)
çalımsın (second-person singular)
çalımlarsın (second-person singular)
çalım (singular third-person)
çalımdır (singular third-person)
çalımlar (singular third-person)
çalımlardır (singular third-person)
çalımız (first-person plural)
çalımlarız (first-person plural)
çalımsınız (plural second-person)
çalımlarsınız (plural second-person)
çalımlar (plural third-person)
çalımlardır (plural third-person)

Equivalent to çalmak (“to hit, to steal”) + -ım

(sailing) the narrowing of the lower part of the ship from the waterline towards the bow and stern stem extension.


paraçol

paraçol (definite accusative paraçolü, plural paraçoller)

paraçolü (accusative definite)
paraçoller (plural)
paraçol (nominative singular)
paraçoller (nominative plural)
paraçolü (accusative definite singular)
paraçolleri (accusative definite plural)
paraçole (dative singular)
paraçollere (dative plural)
paraçolde (locative singular)
paraçollerde (locative plural)
paraçolden (ablative singular)
paraçollerden (ablative plural)
paraçolün (genitive singular)
paraçollerin (genitive plural)
paraçolüm (first-person nominative singular)
paraçollerim (first-person nominative singular)
paraçolün (nominative second-person singular)
paraçollerin (nominative second-person singular)
paraçolü (nominative singular third-person)
paraçolleri (nominative singular third-person)
paraçolümüz (first-person nominative plural)
paraçollerimiz (first-person nominative plural)
paraçolünüz (nominative plural second-person)
paraçolleriniz (nominative plural second-person)
paraçolleri (nominative plural third-person)
paraçolümü (accusative definite first-person singular)
paraçollerimi (accusative definite first-person singular)
paraçolünü (accusative definite second-person singular)
paraçollerini (accusative definite second-person singular)
paraçolünü (accusative definite singular third-person)
paraçollerini (accusative definite singular third-person)
paraçolümüzü (accusative definite first-person plural)
paraçollerimizi (accusative definite first-person plural)
paraçolünüzü (accusative definite plural second-person)
paraçollerinizi (accusative definite plural second-person)
paraçollerini (accusative definite plural third-person)
paraçolüme (dative first-person singular)
paraçollerime (dative first-person singular)
paraçolüne (dative second-person singular)
paraçollerine (dative second-person singular)
paraçolüne (dative singular third-person)
paraçollerine (dative singular third-person)
paraçolümüze (dative first-person plural)
paraçollerimize (dative first-person plural)
paraçolünüze (dative plural second-person)
paraçollerinize (dative plural second-person)
paraçollerine (dative plural third-person)
paraçolümde (first-person locative singular)
paraçollerimde (first-person locative singular)
paraçolünde (locative second-person singular)
paraçollerinde (locative second-person singular)
paraçolünde (locative singular third-person)
paraçollerinde (locative singular third-person)
paraçolümüzde (first-person locative plural)
paraçollerimizde (first-person locative plural)
paraçolünüzde (locative plural second-person)
paraçollerinizde (locative plural second-person)
paraçollerinde (locative plural third-person)
paraçolümden (ablative first-person singular)
paraçollerimden (ablative first-person singular)
paraçolünden (ablative second-person singular)
paraçollerinden (ablative second-person singular)
paraçolünden (ablative singular third-person)
paraçollerinden (ablative singular third-person)
paraçolümüzden (ablative first-person plural)
paraçollerimizden (ablative first-person plural)
paraçolünüzden (ablative plural second-person)
paraçollerinizden (ablative plural second-person)
paraçollerinden (ablative plural third-person)
paraçolümün (first-person genitive singular)
paraçollerimin (first-person genitive singular)
paraçolünün (genitive second-person singular)
paraçollerinin (genitive second-person singular)
paraçolünün (genitive singular third-person)
paraçollerinin (genitive singular third-person)
paraçolümüzün (first-person genitive plural)
paraçollerimizin (first-person genitive plural)
paraçolünüzün (genitive plural second-person)
paraçollerinizin (genitive plural second-person)
paraçollerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پراچول (paraçol), from Italian bracciolo.


limanlık

limanlığım (first-person predicative present singular)
limanlık mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
limanlık değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
limanlık değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
limanlıksın (predicative present second-person singular)
limanlık mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
limanlık değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
limanlık değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
limanlık (predicative present singular third-person)
limanlıktır (predicative present singular third-person)
limanlık mı? (interrogative predicative present singular third-person)
limanlık değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
limanlık değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
limanlığız (first-person plural predicative present)
limanlık mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
limanlık değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
limanlık değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
limanlıksınız (plural predicative present second-person)
limanlık mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
limanlık değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
limanlık değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
limanlık (plural predicative present third-person)
limanlıklar (plural predicative present third-person)
limanlık mı? (interrogative plural predicative present third-person)
limanlıklar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
limanlık değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
limanlık değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
limanlık değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
limanlıktım (first-person past predicative singular)
limanlık mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
limanlık değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
limanlık değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
limanlıktın (past predicative second-person singular)
limanlık mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
limanlık değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
limanlık değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
limanlıktı (past predicative singular third-person)
limanlık mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
limanlık değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
limanlık değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
limanlıktık (first-person past plural predicative)
limanlık mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
limanlık değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
limanlık değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
limanlıktınız (past plural predicative second-person)
limanlık mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
limanlık değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
limanlık değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
limanlıktılar (past plural predicative third-person)
limanlık mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
limanlık değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
limanlık değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
limanlık değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
limanlıkmışım (first-person past predicative singular)
limanlık mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
limanlık değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
limanlık değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
limanlıkmışsın (past predicative second-person singular)
limanlık mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
limanlık değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
limanlık değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
limanlıkmış (past predicative singular third-person)
limanlık mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
limanlık değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
limanlık değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
limanlıkmışız (first-person past plural predicative)
limanlık mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
limanlık değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
limanlık değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
limanlıkmışsınız (past plural predicative second-person)
limanlık mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
limanlık değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
limanlık değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
limanlıkmışlar (past plural predicative third-person)
limanlık mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
limanlık değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
limanlık değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
limanlık değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
limanlıksam (conditional first-person predicative singular)
limanlık mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
limanlık değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
limanlık değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
limanlıksan (conditional predicative second-person singular)
limanlık mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
limanlık değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
limanlık değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
limanlıksa (conditional predicative singular third-person)
limanlık mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
limanlık değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
limanlık değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
limanlıksak (conditional first-person plural predicative)
limanlık mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
limanlık değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
limanlık değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
limanlıksanız (conditional plural predicative second-person)
limanlık mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
limanlık değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
limanlık değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
limanlıksalar (conditional plural predicative third-person)
limanlık mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
limanlık değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
limanlık değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish لیمانلق. By surface analysis, liman (“harbour”) + -lık (adjective-forming suffix).


aynacı

head

aynacı (definite accusative aynacıyı, plural aynacılar)

aynacıyı (accusative definite)
aynacılar (plural)
aynacı (nominative singular)
aynacılar (nominative plural)
aynacıyı (accusative definite singular)
aynacıları (accusative definite plural)
aynacıya (dative singular)
aynacılara (dative plural)
aynacıda (locative singular)
aynacılarda (locative plural)
aynacıdan (ablative singular)
aynacılardan (ablative plural)
aynacının (genitive singular)
aynacıların (genitive plural)
aynacım (first-person nominative singular)
aynacılarım (first-person nominative singular)
aynacın (nominative second-person singular)
aynacıların (nominative second-person singular)
aynacısı (nominative singular third-person)
aynacıları (nominative singular third-person)
aynacımız (first-person nominative plural)
aynacılarımız (first-person nominative plural)
aynacınız (nominative plural second-person)
aynacılarınız (nominative plural second-person)
aynacıları (nominative plural third-person)
aynacımı (accusative definite first-person singular)
aynacılarımı (accusative definite first-person singular)
aynacını (accusative definite second-person singular)
aynacılarını (accusative definite second-person singular)
aynacısını (accusative definite singular third-person)
aynacılarını (accusative definite singular third-person)
aynacımızı (accusative definite first-person plural)
aynacılarımızı (accusative definite first-person plural)
aynacınızı (accusative definite plural second-person)
aynacılarınızı (accusative definite plural second-person)
aynacılarını (accusative definite plural third-person)
aynacıma (dative first-person singular)
aynacılarıma (dative first-person singular)
aynacına (dative second-person singular)
aynacılarına (dative second-person singular)
aynacısına (dative singular third-person)
aynacılarına (dative singular third-person)
aynacımıza (dative first-person plural)
aynacılarımıza (dative first-person plural)
aynacınıza (dative plural second-person)
aynacılarınıza (dative plural second-person)
aynacılarına (dative plural third-person)
aynacımda (first-person locative singular)
aynacılarımda (first-person locative singular)
aynacında (locative second-person singular)
aynacılarında (locative second-person singular)
aynacısında (locative singular third-person)
aynacılarında (locative singular third-person)
aynacımızda (first-person locative plural)
aynacılarımızda (first-person locative plural)
aynacınızda (locative plural second-person)
aynacılarınızda (locative plural second-person)
aynacılarında (locative plural third-person)
aynacımdan (ablative first-person singular)
aynacılarımdan (ablative first-person singular)
aynacından (ablative second-person singular)
aynacılarından (ablative second-person singular)
aynacısından (ablative singular third-person)
aynacılarından (ablative singular third-person)
aynacımızdan (ablative first-person plural)
aynacılarımızdan (ablative first-person plural)
aynacınızdan (ablative plural second-person)
aynacılarınızdan (ablative plural second-person)
aynacılarından (ablative plural third-person)
aynacımın (first-person genitive singular)
aynacılarımın (first-person genitive singular)
aynacının (genitive second-person singular)
aynacılarının (genitive second-person singular)
aynacısının (genitive singular third-person)
aynacılarının (genitive singular third-person)
aynacımızın (first-person genitive plural)
aynacılarımızın (first-person genitive plural)
aynacınızın (genitive plural second-person)
aynacılarınızın (genitive plural second-person)
aynacılarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آینهجی (aynacı, “mirror-maker”); equivalent to ayna (“mirror”) + -cı.

inh+

(nautical) person or lookout man who is responsible for looking through telescopes on ships