sadak

head

sadak (definite accusative sadağı, plural sadaklar)

sadağı (accusative definite)
sadaklar (plural)
sadak (nominative singular)
sadaklar (nominative plural)
sadağı (accusative definite singular)
sadakları (accusative definite plural)
sadağa (dative singular)
sadaklara (dative plural)
sadakta (locative singular)
sadaklarda (locative plural)
sadaktan (ablative singular)
sadaklardan (ablative plural)
sadağın (genitive singular)
sadakların (genitive plural)
sadağım (first-person nominative singular)
sadaklarım (first-person nominative singular)
sadağın (nominative second-person singular)
sadakların (nominative second-person singular)
sadağı (nominative singular third-person)
sadakları (nominative singular third-person)
sadağımız (first-person nominative plural)
sadaklarımız (first-person nominative plural)
sadağınız (nominative plural second-person)
sadaklarınız (nominative plural second-person)
sadakları (nominative plural third-person)
sadağımı (accusative definite first-person singular)
sadaklarımı (accusative definite first-person singular)
sadağını (accusative definite second-person singular)
sadaklarını (accusative definite second-person singular)
sadağını (accusative definite singular third-person)
sadaklarını (accusative definite singular third-person)
sadağımızı (accusative definite first-person plural)
sadaklarımızı (accusative definite first-person plural)
sadağınızı (accusative definite plural second-person)
sadaklarınızı (accusative definite plural second-person)
sadaklarını (accusative definite plural third-person)
sadağıma (dative first-person singular)
sadaklarıma (dative first-person singular)
sadağına (dative second-person singular)
sadaklarına (dative second-person singular)
sadağına (dative singular third-person)
sadaklarına (dative singular third-person)
sadağımıza (dative first-person plural)
sadaklarımıza (dative first-person plural)
sadağınıza (dative plural second-person)
sadaklarınıza (dative plural second-person)
sadaklarına (dative plural third-person)
sadağımda (first-person locative singular)
sadaklarımda (first-person locative singular)
sadağında (locative second-person singular)
sadaklarında (locative second-person singular)
sadağında (locative singular third-person)
sadaklarında (locative singular third-person)
sadağımızda (first-person locative plural)
sadaklarımızda (first-person locative plural)
sadağınızda (locative plural second-person)
sadaklarınızda (locative plural second-person)
sadaklarında (locative plural third-person)
sadağımdan (ablative first-person singular)
sadaklarımdan (ablative first-person singular)
sadağından (ablative second-person singular)
sadaklarından (ablative second-person singular)
sadağından (ablative singular third-person)
sadaklarından (ablative singular third-person)
sadağımızdan (ablative first-person plural)
sadaklarımızdan (ablative first-person plural)
sadağınızdan (ablative plural second-person)
sadaklarınızdan (ablative plural second-person)
sadaklarından (ablative plural third-person)
sadağımın (first-person genitive singular)
sadaklarımın (first-person genitive singular)
sadağının (genitive second-person singular)
sadaklarının (genitive second-person singular)
sadağının (genitive singular third-person)
sadaklarının (genitive singular third-person)
sadağımızın (first-person genitive plural)
sadaklarımızın (first-person genitive plural)
sadağınızın (genitive plural second-person)
sadaklarınızın (genitive plural second-person)
sadaklarının (genitive plural third-person)
sadağ (alternative)

From Mongolian ᠰᠠᠭᠠᠳᠠᠭ (saɣadag), from Proto-Mongolic *saxadag (“a bow-case, quiver”). Cognate of Azerbaijani sadaq, Bashkir һаҙаҡ (haźaq), Kalmyk саадг (saadg), Kazakh садақ (sadaq), Kyrgyz саадак (saadak), Southern Altai саадак (saadak), Turkmen sagdak, and Uzbek sadoq.


gülle

head

gülle (definite accusative gülleyi, plural gülleler)

gülleyi (accusative definite)
gülleler (plural)
gülle (nominative singular)
gülleler (nominative plural)
gülleyi (accusative definite singular)
gülleleri (accusative definite plural)
gülleye (dative singular)
güllelere (dative plural)
güllede (locative singular)
güllelerde (locative plural)
gülleden (ablative singular)
güllelerden (ablative plural)
güllenin (genitive singular)
güllelerin (genitive plural)
güllem (first-person nominative singular)
güllelerim (first-person nominative singular)
güllen (nominative second-person singular)
güllelerin (nominative second-person singular)
güllesi (nominative singular third-person)
gülleleri (nominative singular third-person)
güllemiz (first-person nominative plural)
güllelerimiz (first-person nominative plural)
gülleniz (nominative plural second-person)
gülleleriniz (nominative plural second-person)
gülleleri (nominative plural third-person)
güllemi (accusative definite first-person singular)
güllelerimi (accusative definite first-person singular)
gülleni (accusative definite second-person singular)
güllelerini (accusative definite second-person singular)
güllesini (accusative definite singular third-person)
güllelerini (accusative definite singular third-person)
güllemizi (accusative definite first-person plural)
güllelerimizi (accusative definite first-person plural)
güllenizi (accusative definite plural second-person)
güllelerinizi (accusative definite plural second-person)
güllelerini (accusative definite plural third-person)
gülleme (dative first-person singular)
güllelerime (dative first-person singular)
güllene (dative second-person singular)
güllelerine (dative second-person singular)
güllesine (dative singular third-person)
güllelerine (dative singular third-person)
güllemize (dative first-person plural)
güllelerimize (dative first-person plural)
güllenize (dative plural second-person)
güllelerinize (dative plural second-person)
güllelerine (dative plural third-person)
güllemde (first-person locative singular)
güllelerimde (first-person locative singular)
güllende (locative second-person singular)
güllelerinde (locative second-person singular)
güllesinde (locative singular third-person)
güllelerinde (locative singular third-person)
güllemizde (first-person locative plural)
güllelerimizde (first-person locative plural)
güllenizde (locative plural second-person)
güllelerinizde (locative plural second-person)
güllelerinde (locative plural third-person)
güllemden (ablative first-person singular)
güllelerimden (ablative first-person singular)
güllenden (ablative second-person singular)
güllelerinden (ablative second-person singular)
güllesinden (ablative singular third-person)
güllelerinden (ablative singular third-person)
güllemizden (ablative first-person plural)
güllelerimizden (ablative first-person plural)
güllenizden (ablative plural second-person)
güllelerinizden (ablative plural second-person)
güllelerinden (ablative plural third-person)
güllemin (first-person genitive singular)
güllelerimin (first-person genitive singular)
güllenin (genitive second-person singular)
güllelerinin (genitive second-person singular)
güllesinin (genitive singular third-person)
güllelerinin (genitive singular third-person)
güllemizin (first-person genitive plural)
güllelerimizin (first-person genitive plural)
güllenizin (genitive plural second-person)
güllelerinizin (genitive plural second-person)
güllelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish گوله (gülle) or گولله (“a cannon-ball”), from Persian گوله (gūle, “cannonball, heavy and round object”).

der

(sports) The iron ball used for shot put games; a shot.


balıklama

(diving, for entry) headfirst, with the body in a straight position


adam adama

From adam (“man; human being, person”) + adam + -a (dative suffix), literally “man to man”.


koşar adım

head

koşar adım (definite accusative koşar adımı, plural koşar adımlar)

koşar adımı (accusative definite)
koşar adımlar (plural)
koşar adım (nominative singular)
koşar adımlar (nominative plural)
koşar adımı (accusative definite singular)
koşar adımları (accusative definite plural)
koşar adıma (dative singular)
koşar adımlara (dative plural)
koşar adımda (locative singular)
koşar adımlarda (locative plural)
koşar adımdan (ablative singular)
koşar adımlardan (ablative plural)
koşar adımın (genitive singular)
koşar adımların (genitive plural)

From koş- (“to run”) + -ar (Simple Present suffix) + adım (“step, pace”), literally “(with) running pace”.

af

-er#Etymology 1 8<alt:-ar><pos:Simple Present suffix>


hileli

[hiː.l̠ʲe̞ˈl̠ʲɪ]

[çiː.l̠ʲe̞ˈl̠ʲɪ]

(soccer) rigged through bribing the referees.


şike

head

şike (definite accusative şikeyi, plural şikeler)

şikeyi (accusative definite)
şikeler (plural)
şike (nominative singular)
şikeler (nominative plural)
şikeyi (accusative definite singular)
şikeleri (accusative definite plural)
şikeye (dative singular)
şikelere (dative plural)
şikede (locative singular)
şikelerde (locative plural)
şikeden (ablative singular)
şikelerden (ablative plural)
şikenin (genitive singular)
şikelerin (genitive plural)
şikem (first-person nominative singular)
şikelerim (first-person nominative singular)
şiken (nominative second-person singular)
şikelerin (nominative second-person singular)
şikesi (nominative singular third-person)
şikeleri (nominative singular third-person)
şikemiz (first-person nominative plural)
şikelerimiz (first-person nominative plural)
şikeniz (nominative plural second-person)
şikeleriniz (nominative plural second-person)
şikeleri (nominative plural third-person)
şikemi (accusative definite first-person singular)
şikelerimi (accusative definite first-person singular)
şikeni (accusative definite second-person singular)
şikelerini (accusative definite second-person singular)
şikesini (accusative definite singular third-person)
şikelerini (accusative definite singular third-person)
şikemizi (accusative definite first-person plural)
şikelerimizi (accusative definite first-person plural)
şikenizi (accusative definite plural second-person)
şikelerinizi (accusative definite plural second-person)
şikelerini (accusative definite plural third-person)
şikeme (dative first-person singular)
şikelerime (dative first-person singular)
şikene (dative second-person singular)
şikelerine (dative second-person singular)
şikesine (dative singular third-person)
şikelerine (dative singular third-person)
şikemize (dative first-person plural)
şikelerimize (dative first-person plural)
şikenize (dative plural second-person)
şikelerinize (dative plural second-person)
şikelerine (dative plural third-person)
şikemde (first-person locative singular)
şikelerimde (first-person locative singular)
şikende (locative second-person singular)
şikelerinde (locative second-person singular)
şikesinde (locative singular third-person)
şikelerinde (locative singular third-person)
şikemizde (first-person locative plural)
şikelerimizde (first-person locative plural)
şikenizde (locative plural second-person)
şikelerinizde (locative plural second-person)
şikelerinde (locative plural third-person)
şikemden (ablative first-person singular)
şikelerimden (ablative first-person singular)
şikenden (ablative second-person singular)
şikelerinden (ablative second-person singular)
şikesinden (ablative singular third-person)
şikelerinden (ablative singular third-person)
şikemizden (ablative first-person plural)
şikelerimizden (ablative first-person plural)
şikenizden (ablative plural second-person)
şikelerinizden (ablative plural second-person)
şikelerinden (ablative plural third-person)
şikemin (first-person genitive singular)
şikelerimin (first-person genitive singular)
şikenin (genitive second-person singular)
şikelerinin (genitive second-person singular)
şikesinin (genitive singular third-person)
şikelerinin (genitive singular third-person)
şikemizin (first-person genitive plural)
şikelerimizin (first-person genitive plural)
şikenizin (genitive plural second-person)
şikelerinizin (genitive plural second-person)
şikelerinin (genitive plural third-person)
şikeyim (first-person singular)
şikelerim (first-person singular)
şikesin (second-person singular)
şikelersin (second-person singular)
şike (singular third-person)
şikedir (singular third-person)
şikeler (singular third-person)
şikelerdir (singular third-person)
şikeyiz (first-person plural)
şikeleriz (first-person plural)
şikesiniz (plural second-person)
şikelersiniz (plural second-person)
şikeler (plural third-person)
şikelerdir (plural third-person)

Şikesiz bu oyunu kazanamazlardı

They couldn't have won without rigging the match

(sports) the act of bribing the referees to rig the match.


şikeli

Şikeli oyunlardan bıktım!

(sports) rigged by the referee for money.


şikeci

(sports) someone who bribes the referees to win the match.


çalım

çalım (definite accusative çalımı, plural çalımlar)

çalımı (accusative definite)
çalımlar (plural)
çalım (nominative singular)
çalımlar (nominative plural)
çalımı (accusative definite singular)
çalımları (accusative definite plural)
çalıma (dative singular)
çalımlara (dative plural)
çalımda (locative singular)
çalımlarda (locative plural)
çalımdan (ablative singular)
çalımlardan (ablative plural)
çalımın (genitive singular)
çalımların (genitive plural)
çalımım (first-person nominative singular)
çalımlarım (first-person nominative singular)
çalımın (nominative second-person singular)
çalımların (nominative second-person singular)
çalımı (nominative singular third-person)
çalımları (nominative singular third-person)
çalımımız (first-person nominative plural)
çalımlarımız (first-person nominative plural)
çalımınız (nominative plural second-person)
çalımlarınız (nominative plural second-person)
çalımları (nominative plural third-person)
çalımımı (accusative definite first-person singular)
çalımlarımı (accusative definite first-person singular)
çalımını (accusative definite second-person singular)
çalımlarını (accusative definite second-person singular)
çalımını (accusative definite singular third-person)
çalımlarını (accusative definite singular third-person)
çalımımızı (accusative definite first-person plural)
çalımlarımızı (accusative definite first-person plural)
çalımınızı (accusative definite plural second-person)
çalımlarınızı (accusative definite plural second-person)
çalımlarını (accusative definite plural third-person)
çalımıma (dative first-person singular)
çalımlarıma (dative first-person singular)
çalımına (dative second-person singular)
çalımlarına (dative second-person singular)
çalımına (dative singular third-person)
çalımlarına (dative singular third-person)
çalımımıza (dative first-person plural)
çalımlarımıza (dative first-person plural)
çalımınıza (dative plural second-person)
çalımlarınıza (dative plural second-person)
çalımlarına (dative plural third-person)
çalımımda (first-person locative singular)
çalımlarımda (first-person locative singular)
çalımında (locative second-person singular)
çalımlarında (locative second-person singular)
çalımında (locative singular third-person)
çalımlarında (locative singular third-person)
çalımımızda (first-person locative plural)
çalımlarımızda (first-person locative plural)
çalımınızda (locative plural second-person)
çalımlarınızda (locative plural second-person)
çalımlarında (locative plural third-person)
çalımımdan (ablative first-person singular)
çalımlarımdan (ablative first-person singular)
çalımından (ablative second-person singular)
çalımlarından (ablative second-person singular)
çalımından (ablative singular third-person)
çalımlarından (ablative singular third-person)
çalımımızdan (ablative first-person plural)
çalımlarımızdan (ablative first-person plural)
çalımınızdan (ablative plural second-person)
çalımlarınızdan (ablative plural second-person)
çalımlarından (ablative plural third-person)
çalımımın (first-person genitive singular)
çalımlarımın (first-person genitive singular)
çalımının (genitive second-person singular)
çalımlarının (genitive second-person singular)
çalımının (genitive singular third-person)
çalımlarının (genitive singular third-person)
çalımımızın (first-person genitive plural)
çalımlarımızın (first-person genitive plural)
çalımınızın (genitive plural second-person)
çalımlarınızın (genitive plural second-person)
çalımlarının (genitive plural third-person)
çalımım (first-person singular)
çalımlarım (first-person singular)
çalımsın (second-person singular)
çalımlarsın (second-person singular)
çalım (singular third-person)
çalımdır (singular third-person)
çalımlar (singular third-person)
çalımlardır (singular third-person)
çalımız (first-person plural)
çalımlarız (first-person plural)
çalımsınız (plural second-person)
çalımlarsınız (plural second-person)
çalımlar (plural third-person)
çalımlardır (plural third-person)

Equivalent to çalmak (“to hit, to steal”) + -ım

(sports) a movement made by a player to unexpectedly pass the ball through near an opponent


ihraç etmek

ihraç etmek (third-person singular simple present ihraç eder)

ihraç eder (present singular third-person)
ihraç ederim (aorist singular third-person)
ihraç edersin (aorist first-person plural)
ihraç eder (aorist plural second-person)
ihraç ederiz (aorist plural third-person)
ihraç edersiniz (aorist)
ihraç ederler (aorist)
ihraç edermişim (aorist past)
ihraç edermişsin (aorist second-person singular)
ihraç edermiş (aorist singular third-person)
ihraç edermişiz (aorist first-person plural)
ihraç edermişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlermiş (aorist plural third-person)
ihraç ederdim (aorist inferential)
ihraç ederdin (aorist second-person singular)
ihraç ederdi (aorist singular third-person)
ihraç ederdik (aorist first-person plural)
ihraç ederdiniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edersem (aorist conditional)
ihraç edersen (aorist second-person singular)
ihraç ederse (aorist singular third-person)
ihraç edersek (aorist first-person plural)
ihraç ederseniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlerse (aorist plural third-person)
ihraç ediyorum (continuative singular third-person)
ihraç ediyorsun (continuative first-person plural)
ihraç ediyor (continuative plural second-person)
ihraç ediyoruz (continuative plural third-person)
ihraç ediyorsunuz (continuative)
ihraç ediyorlar (continuative)
ihraç ediyormuşum (continuative past)
ihraç ediyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç ediyormuş (continuative singular third-person)
ihraç ediyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç ediyordum (continuative inferential)
ihraç ediyordun (continuative second-person singular)
ihraç ediyordu (continuative singular third-person)
ihraç ediyorduk (continuative first-person plural)
ihraç ediyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç ediyorsam (conditional continuative)
ihraç ediyorsan (continuative second-person singular)
ihraç ediyorsa (continuative singular third-person)
ihraç ediyorsak (continuative first-person plural)
ihraç ediyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç etmişim (inferential singular third-person)
ihraç etmişsin (first-person inferential plural)
ihraç etmiş (inferential plural second-person)
ihraç etmişiz (inferential plural third-person)
ihraç etmişsiniz (inferential)
ihraç etmişler (inferential)
ihraç etmişmişim (inferential past)
ihraç etmişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç etmişmiş (inferential singular third-person)
ihraç etmişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç etmiştim (inferential)
ihraç etmiştin (inferential second-person singular)
ihraç etmişti (inferential singular third-person)
ihraç etmiştik (first-person inferential plural)
ihraç etmiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç etmişsem (conditional)
ihraç etmişsen (inferential second-person singular)
ihraç etmişse (inferential singular third-person)
ihraç etmişsek (first-person inferential plural)
ihraç etmişseniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edeceğim (future singular third-person)
ihraç edeceksin (first-person future plural)
ihraç edecek (future plural second-person)
ihraç edeceğiz (future plural third-person)
ihraç edeceksiniz (future)
ihraç edecekler (future)
ihraç edecekmişim (future past)
ihraç edecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edecekmiş (future singular third-person)
ihraç edecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edeceklermiş (future plural third-person)
ihraç edecektim (future inferential)
ihraç edecektin (future second-person singular)
ihraç edecekti (future singular third-person)
ihraç edecektik (first-person future plural)
ihraç edecektiniz (future plural second-person)
ihraç edeceklerdi (future plural third-person)
ihraç edeceksem (conditional future)
ihraç edeceksen (future second-person singular)
ihraç edecekse (future singular third-person)
ihraç edeceksek (first-person future plural)
ihraç edecekseniz (future plural second-person)
ihraç edeceklerse (future plural third-person)
ihraç etmekteyim (progressive singular third-person)
ihraç etmektesin (first-person plural progressive)
ihraç etmekte (plural progressive second-person)
ihraç etmekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç etmektesiniz (progressive)
ihraç etmekteler (progressive)
ihraç etmekteymişim (past progressive)
ihraç etmekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç etmekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç etmekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç etmekteydim (inferential progressive)
ihraç etmekteydin (progressive second-person singular)
ihraç etmekteydi (progressive singular third-person)
ihraç etmekteydik (first-person plural progressive)
ihraç etmekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç etmekteysem (conditional progressive)
ihraç etmekteysen (progressive second-person singular)
ihraç etmekteyse (progressive singular third-person)
ihraç etmekteysek (first-person plural progressive)
ihraç etmekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelerse (plural progressive third-person)
ihraç etmeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç etmelisin (first-person necessitative plural)
ihraç etmeli (necessitative plural second-person)
ihraç etmeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç etmelisiniz (necessitative)
ihraç etmeliler (necessitative)
ihraç etmeliymişim (necessitative past)
ihraç etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç etmeliydim (inferential)
ihraç etmeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç etmeliysem (conditional)
ihraç etmeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç ettim (past singular third-person)
ihraç ettin (first-person past plural)
ihraç etti (past plural second-person)
ihraç ettik (past plural third-person)
ihraç ettiniz (past)
ihraç ettiler (past)
ihraç ettiysem (conditional past)
ihraç ettiysen (past second-person singular)
ihraç ettiyse (past singular third-person)
ihraç ettiysek (first-person past plural)
ihraç ettiyseniz (past plural second-person)
ihraç ettilerse (past plural third-person)
ihraç etsem (conditional singular third-person)
ihraç etsen (conditional first-person plural)
ihraç etse (conditional plural second-person)
ihraç etsek (conditional plural third-person)
ihraç etseniz (conditional)
ihraç etseler (conditional)
ihraç etseymişim (conditional past)
ihraç etseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç etseymiş (conditional singular third-person)
ihraç etseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç etseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç etselermiş (conditional plural third-person)
ihraç etseydim (inferential)
ihraç etseydin (conditional second-person singular)
ihraç etseydi (conditional singular third-person)
ihraç etseydik (conditional first-person plural)
ihraç etseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç etselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edeyim (conditional optative singular)
ihraç edesin (optative second-person singular)
ihraç ede (optative singular third-person)
ihraç edelim (first-person optative plural)
ihraç edesiniz (optative plural second-person)
ihraç edeler (optative plural third-person)
ihraç et (first-person imperative plural)
ihraç etsin (imperative plural second-person)
ihraç edin (imperative)
ihraç etsinler (imperative)
ihraç ediniz (imperative second-person singular)
ihraç ediniz (imperative plural second-person)
ihraç etsene (imperative second-person singular)
ihraç etsenize (imperative plural second-person)
ihraç etmek (imperative infinitive)
ihraç etme (imperative noun-from-verb)
ihraç eden (imperative imperfective impersonal participle)
ihraç etmiş (imperative impersonal participle perfective)
ihraç edecek (imperative impersonal participle prospective)
ihraç ettiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
ihraç ettiğin (non-prospective participle second-person singular)
ihraç ettiği (non-prospective participle singular third-person)
ihraç ettiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
ihraç ettiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
ihraç ettikleri (non-prospective participle plural third-person)
ihraç edeceğim (imperative participle personal prospective singular)
ihraç edeceğin (participle prospective second-person singular)
ihraç edeceği (participle prospective singular third-person)
ihraç edeceğimiz (first-person participle plural prospective)
ihraç edeceğiniz (participle plural prospective second-person)
ihraç edecekleri (participle plural prospective third-person)
ihraç ederken (plural)
ihraç edince (specific)
ihraç edip
ihraç edeli
ihraç edesiye
ihraç ettikçe
ihraç ederek (plural)
ihraç ede ede
ihraç edercesine
ihraç etmem (aorist negative singular third-person)
ihraç etmezsin (aorist first-person negative plural)
ihraç etmez (aorist negative plural second-person)
ihraç etmeyiz (aorist negative plural third-person)
ihraç etmezsiniz (aorist negative)
ihraç etmezler (aorist negative)
ihraç etmezmişim (aorist negative past)
ihraç etmezmişsin (aorist negative second-person singular)
ihraç etmezmiş (aorist negative singular third-person)
ihraç etmezmişiz (aorist first-person negative plural)
ihraç etmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
ihraç etmezlermiş (aorist negative plural third-person)
ihraç etmezdim (aorist inferential negative)
ihraç etmezdin (aorist negative second-person singular)
ihraç etmezdi (aorist negative singular third-person)
ihraç etmezdik (aorist first-person negative plural)
ihraç etmezdiniz (aorist negative plural second-person)
ihraç etmezlerdi (aorist negative plural third-person)
ihraç etmezsem (aorist conditional negative)
ihraç etmezsen (aorist negative second-person singular)
ihraç etmezse (aorist negative singular third-person)
ihraç etmezsek (aorist first-person negative plural)
ihraç etmezseniz (aorist negative plural second-person)
ihraç etmezlerse (aorist negative plural third-person)
ihraç etmiyorum (continuative negative singular third-person)
ihraç etmiyorsun (continuative first-person negative plural)
ihraç etmiyor (continuative negative plural second-person)
ihraç etmiyoruz (continuative negative plural third-person)
ihraç etmiyorsunuz (continuative negative)
ihraç etmiyorlar (continuative negative)
ihraç etmiyormuşum (continuative negative past)
ihraç etmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
ihraç etmiyormuş (continuative negative singular third-person)
ihraç etmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
ihraç etmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
ihraç etmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
ihraç etmiyordum (continuative inferential negative)
ihraç etmiyordun (continuative negative second-person singular)
ihraç etmiyordu (continuative negative singular third-person)
ihraç etmiyorduk (continuative first-person negative plural)
ihraç etmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
ihraç etmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
ihraç etmiyorsam (conditional continuative negative)
ihraç etmiyorsan (continuative negative second-person singular)
ihraç etmiyorsa (continuative negative singular third-person)
ihraç etmiyorsak (continuative first-person negative plural)
ihraç etmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
ihraç etmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
ihraç etmemişim (inferential negative singular third-person)
ihraç etmemişsin (first-person inferential negative plural)
ihraç etmemiş (inferential negative plural second-person)
ihraç etmemişiz (inferential negative plural third-person)
ihraç etmemişsiniz (inferential negative)
ihraç etmemişler (inferential negative)
ihraç etmemişmişim (inferential negative past)
ihraç etmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
ihraç etmemişmiş (inferential negative singular third-person)
ihraç etmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
ihraç etmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
ihraç etmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
ihraç etmemiştim (inferential negative)
ihraç etmemiştin (inferential negative second-person singular)
ihraç etmemişti (inferential negative singular third-person)
ihraç etmemiştik (first-person inferential negative plural)
ihraç etmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
ihraç etmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
ihraç etmemişsem (conditional negative)
ihraç etmemişsen (inferential negative second-person singular)
ihraç etmemişse (inferential negative singular third-person)
ihraç etmemişsek (first-person inferential negative plural)
ihraç etmemişseniz (inferential negative plural second-person)
ihraç etmemişlerse (inferential negative plural third-person)
ihraç etmeyeceğim (future negative singular third-person)
ihraç etmeyeceksin (first-person future negative plural)
ihraç etmeyecek (future negative plural second-person)
ihraç etmeyeceğiz (future negative plural third-person)
ihraç etmeyeceksiniz (future negative)
ihraç etmeyecekler (future negative)
ihraç etmeyecekmişim (future negative past)
ihraç etmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
ihraç etmeyecekmiş (future negative singular third-person)
ihraç etmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
ihraç etmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
ihraç etmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
ihraç etmeyecektim (future inferential negative)
ihraç etmeyecektin (future negative second-person singular)
ihraç etmeyecekti (future negative singular third-person)
ihraç etmeyecektik (first-person future negative plural)
ihraç etmeyecektiniz (future negative plural second-person)
ihraç etmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
ihraç etmeyeceksem (conditional future negative)
ihraç etmeyeceksen (future negative second-person singular)
ihraç etmeyecekse (future negative singular third-person)
ihraç etmeyeceksek (first-person future negative plural)
ihraç etmeyecekseniz (future negative plural second-person)
ihraç etmeyeceklerse (future negative plural third-person)
ihraç etmemekteyim (negative progressive singular third-person)
ihraç etmemektesin (first-person negative plural progressive)
ihraç etmemekte (negative plural progressive second-person)
ihraç etmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
ihraç etmemektesiniz (negative progressive)
ihraç etmemekteler (negative progressive)
ihraç etmemekteymişim (negative past progressive)
ihraç etmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
ihraç etmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
ihraç etmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
ihraç etmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
ihraç etmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
ihraç etmemekteydim (inferential negative progressive)
ihraç etmemekteydin (negative progressive second-person singular)
ihraç etmemekteydi (negative progressive singular third-person)
ihraç etmemekteydik (first-person negative plural progressive)
ihraç etmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
ihraç etmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
ihraç etmemekteysem (conditional negative progressive)
ihraç etmemekteysen (negative progressive second-person singular)
ihraç etmemekteyse (negative progressive singular third-person)
ihraç etmemekteysek (first-person negative plural progressive)
ihraç etmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
ihraç etmemektelerse (negative plural progressive third-person)
ihraç etmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
ihraç etmemelisin (first-person necessitative negative plural)
ihraç etmemeli (necessitative negative plural second-person)
ihraç etmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
ihraç etmemelisiniz (necessitative negative)
ihraç etmemeliler (necessitative negative)
ihraç etmemeliymişim (necessitative negative past)
ihraç etmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
ihraç etmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
ihraç etmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
ihraç etmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
ihraç etmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
ihraç etmemeliydim (inferential negative)
ihraç etmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
ihraç etmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
ihraç etmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
ihraç etmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
ihraç etmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
ihraç etmemeliysem (conditional negative)
ihraç etmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
ihraç etmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
ihraç etmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
ihraç etmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
ihraç etmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
ihraç etmedim (negative past singular third-person)
ihraç etmedin (first-person negative past plural)
ihraç etmedi (negative past plural second-person)
ihraç etmedik (negative past plural third-person)
ihraç etmediniz (negative past)
ihraç etmediler (negative past)
ihraç etmediysem (conditional negative past)
ihraç etmediysen (negative past second-person singular)
ihraç etmediyse (negative past singular third-person)
ihraç etmediysek (first-person negative past plural)
ihraç etmediyseniz (negative past plural second-person)
ihraç etmedilerse (negative past plural third-person)
ihraç etmesem (conditional negative singular third-person)
ihraç etmesen (conditional first-person negative plural)
ihraç etmese (conditional negative plural second-person)
ihraç etmesek (conditional negative plural third-person)
ihraç etmeseniz (conditional negative)
ihraç etmeseler (conditional negative)
ihraç etmeseymişim (conditional negative past)
ihraç etmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
ihraç etmeseymiş (conditional negative singular third-person)
ihraç etmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
ihraç etmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
ihraç etmeselermiş (conditional negative plural third-person)
ihraç etmeseydim (inferential negative)
ihraç etmeseydin (conditional negative second-person singular)
ihraç etmeseydi (conditional negative singular third-person)
ihraç etmeseydik (conditional first-person negative plural)
ihraç etmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
ihraç etmeselerdi (conditional negative plural third-person)
ihraç etmeyeyim (conditional negative optative singular)
ihraç etmeyesin (negative optative second-person singular)
ihraç etmeye (negative optative singular third-person)
ihraç etmeyelim (first-person negative optative plural)
ihraç etmeyesiniz (negative optative plural second-person)
ihraç etmeyeler (negative optative plural third-person)
ihraç etme (first-person imperative negative plural)
ihraç etmesin (imperative negative plural second-person)
ihraç etmeyin (imperative negative)
ihraç etmesinler (imperative negative)
ihraç etmeyiniz (imperative negative second-person singular)
ihraç etmeyiniz (imperative negative plural second-person)
ihraç etmesene (imperative negative second-person singular)
ihraç etmesenize (imperative negative plural second-person)
ihraç etmemek (imperative infinitive negative)
ihraç etmeme (imperative negative noun-from-verb)
ihraç etmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
ihraç etmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
ihraç etmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
ihraç etmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
ihraç etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ihraç etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ihraç etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ihraç etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ihraç etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ihraç etmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
ihraç etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ihraç etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ihraç etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ihraç etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ihraç etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ihraç etmezken (negative plural)
ihraç etmeyince (negative specific)
ihraç etmeyip (negative)
ihraç etmeyeli (negative)
ihraç etmeyesiye (negative)
ihraç etmedikçe (negative)
ihraç etmeyerek (negative plural)
ihraç etmeye etmeye (negative)
ihraç etmezcesine (negative)
ihraç edebilirim (aorist singular third-person)
ihraç edebilirsin (aorist first-person plural)
ihraç edebilir (aorist plural second-person)
ihraç edebiliriz (aorist plural third-person)
ihraç edebilirsiniz (aorist)
ihraç edebilirler (aorist)
ihraç edebilirmişim (aorist past)
ihraç edebilirmişsin (aorist second-person singular)
ihraç edebilirmiş (aorist singular third-person)
ihraç edebilirmişiz (aorist first-person plural)
ihraç edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edebilirdim (aorist inferential)
ihraç edebilirdin (aorist second-person singular)
ihraç edebilirdi (aorist singular third-person)
ihraç edebilirdik (aorist first-person plural)
ihraç edebilirdiniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edebilirsem (aorist conditional)
ihraç edebilirsen (aorist second-person singular)
ihraç edebilirse (aorist singular third-person)
ihraç edebilirsek (aorist first-person plural)
ihraç edebilirseniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlerse (aorist plural third-person)
ihraç edebiliyorum (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorsun (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyor (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyoruz (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyorsunuz (continuative)
ihraç edebiliyorlar (continuative)
ihraç edebiliyormuşum (continuative past)
ihraç edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyormuş (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyordum (continuative inferential)
ihraç edebiliyordun (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyordu (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorduk (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyorsam (conditional continuative)
ihraç edebiliyorsan (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyorsa (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorsak (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç edebilmişim (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişsin (first-person inferential plural)
ihraç edebilmiş (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişiz (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişsiniz (inferential)
ihraç edebilmişler (inferential)
ihraç edebilmişmişim (inferential past)
ihraç edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişmiş (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç edebilmiştim (inferential)
ihraç edebilmiştin (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişti (inferential singular third-person)
ihraç edebilmiştik (first-person inferential plural)
ihraç edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişsem (conditional)
ihraç edebilmişsen (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişse (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişsek (first-person inferential plural)
ihraç edebilmişseniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edebileceğim (future singular third-person)
ihraç edebileceksin (first-person future plural)
ihraç edebilecek (future plural second-person)
ihraç edebileceğiz (future plural third-person)
ihraç edebileceksiniz (future)
ihraç edebilecekler (future)
ihraç edebilecekmişim (future past)
ihraç edebilecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edebilecekmiş (future singular third-person)
ihraç edebilecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklermiş (future plural third-person)
ihraç edebilecektim (future inferential)
ihraç edebilecektin (future second-person singular)
ihraç edebilecekti (future singular third-person)
ihraç edebilecektik (first-person future plural)
ihraç edebilecektiniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklerdi (future plural third-person)
ihraç edebileceksem (conditional future)
ihraç edebileceksen (future second-person singular)
ihraç edebilecekse (future singular third-person)
ihraç edebileceksek (first-person future plural)
ihraç edebilecekseniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklerse (future plural third-person)
ihraç edebilmekteyim (progressive singular third-person)
ihraç edebilmektesin (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekte (plural progressive second-person)
ihraç edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç edebilmektesiniz (progressive)
ihraç edebilmekteler (progressive)
ihraç edebilmekteymişim (past progressive)
ihraç edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç edebilmekteydim (inferential progressive)
ihraç edebilmekteydin (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteydi (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteydik (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç edebilmekteysem (conditional progressive)
ihraç edebilmekteysen (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteyse (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteysek (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelerse (plural progressive third-person)
ihraç edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmelisin (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeli (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmelisiniz (necessitative)
ihraç edebilmeliler (necessitative)
ihraç edebilmeliymişim (necessitative past)
ihraç edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmeliydim (inferential)
ihraç edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmeliysem (conditional)
ihraç edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç edebildim (past singular third-person)
ihraç edebildin (first-person past plural)
ihraç edebildi (past plural second-person)
ihraç edebildik (past plural third-person)
ihraç edebildiniz (past)
ihraç edebildiler (past)
ihraç edebildiysem (conditional past)
ihraç edebildiysen (past second-person singular)
ihraç edebildiyse (past singular third-person)
ihraç edebildiysek (first-person past plural)
ihraç edebildiyseniz (past plural second-person)
ihraç edebildilerse (past plural third-person)
ihraç edebilsem (conditional singular third-person)
ihraç edebilsen (conditional first-person plural)
ihraç edebilse (conditional plural second-person)
ihraç edebilsek (conditional plural third-person)
ihraç edebilseniz (conditional)
ihraç edebilseler (conditional)
ihraç edebilseymişim (conditional past)
ihraç edebilseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç edebilseymiş (conditional singular third-person)
ihraç edebilseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç edebilselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edebilseydim (inferential)
ihraç edebilseydin (conditional second-person singular)
ihraç edebilseydi (conditional singular third-person)
ihraç edebilseydik (conditional first-person plural)
ihraç edebilseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç edebilselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edebileyim (conditional optative singular)
ihraç edebilesin (optative second-person singular)
ihraç edebile (optative singular third-person)
ihraç edebilelim (first-person optative plural)
ihraç edebilesiniz (optative plural second-person)
ihraç edebileler (optative plural third-person)
ihraç edebil (first-person imperative plural)
ihraç edebilsin (imperative plural second-person)
ihraç edebilin (imperative)
ihraç edebilsinler (imperative)
ihraç edebiliniz (imperative second-person singular)
ihraç edebiliniz (imperative plural second-person)
ihraç edebilsene (imperative second-person singular)
ihraç edebilsenize (imperative plural second-person)
ihraç edebilmek (imperative infinitive)
ihraç edebilme (imperative noun-from-verb)
ihraç edebilen (imperative imperfective impersonal participle)
ihraç edebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
ihraç edebilecek (imperative impersonal participle prospective)
ihraç edebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
ihraç edebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
ihraç edebildiği (non-prospective participle singular third-person)
ihraç edebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
ihraç edebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
ihraç edebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
ihraç edebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
ihraç edebileceğin (participle prospective second-person singular)
ihraç edebileceği (participle prospective singular third-person)
ihraç edebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
ihraç edebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
ihraç edebilecekleri (participle plural prospective third-person)
ihraç edebilirken (plural)
ihraç edebilince (specific)
ihraç edebilip
ihraç edebileli
ihraç edebilesiye
ihraç edebildikçe
ihraç edebilerek (plural)
ihraç edebile edebile
ihraç edebilircesine
ihraç edemem (aorist singular third-person)
ihraç edemezsin (aorist first-person plural)
ihraç edemez (aorist plural second-person)
ihraç edemeyiz (aorist plural third-person)
ihraç edemezsiniz (aorist)
ihraç edemezler (aorist)
ihraç edemezmişim (aorist past)
ihraç edemezmişsin (aorist second-person singular)
ihraç edemezmiş (aorist singular third-person)
ihraç edemezmişiz (aorist first-person plural)
ihraç edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edemezdim (aorist inferential)
ihraç edemezdin (aorist second-person singular)
ihraç edemezdi (aorist singular third-person)
ihraç edemezdik (aorist first-person plural)
ihraç edemezdiniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edemezsem (aorist conditional)
ihraç edemezsen (aorist second-person singular)
ihraç edemezse (aorist singular third-person)
ihraç edemezsek (aorist first-person plural)
ihraç edemezseniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlerse (aorist plural third-person)
ihraç edemiyorum (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorsun (continuative first-person plural)
ihraç edemiyor (continuative plural second-person)
ihraç edemiyoruz (continuative plural third-person)
ihraç edemiyorsunuz (continuative)
ihraç edemiyorlar (continuative)
ihraç edemiyormuşum (continuative past)
ihraç edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç edemiyormuş (continuative singular third-person)
ihraç edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç edemiyordum (continuative inferential)
ihraç edemiyordun (continuative second-person singular)
ihraç edemiyordu (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorduk (continuative first-person plural)
ihraç edemiyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç edemiyorsam (conditional continuative)
ihraç edemiyorsan (continuative second-person singular)
ihraç edemiyorsa (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorsak (continuative first-person plural)
ihraç edemiyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç edememişim (inferential singular third-person)
ihraç edememişsin (first-person inferential plural)
ihraç edememiş (inferential plural second-person)
ihraç edememişiz (inferential plural third-person)
ihraç edememişsiniz (inferential)
ihraç edememişler (inferential)
ihraç edememişmişim (inferential past)
ihraç edememişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç edememişmiş (inferential singular third-person)
ihraç edememişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç edememiştim (inferential)
ihraç edememiştin (inferential second-person singular)
ihraç edememişti (inferential singular third-person)
ihraç edememiştik (first-person inferential plural)
ihraç edememiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç edememişsem (conditional)
ihraç edememişsen (inferential second-person singular)
ihraç edememişse (inferential singular third-person)
ihraç edememişsek (first-person inferential plural)
ihraç edememişseniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edemeyeceğim (future singular third-person)
ihraç edemeyeceksin (first-person future plural)
ihraç edemeyecek (future plural second-person)
ihraç edemeyeceğiz (future plural third-person)
ihraç edemeyeceksiniz (future)
ihraç edemeyecekler (future)
ihraç edemeyecekmişim (future past)
ihraç edemeyecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edemeyecekmiş (future singular third-person)
ihraç edemeyecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklermiş (future plural third-person)
ihraç edemeyecektim (future inferential)
ihraç edemeyecektin (future second-person singular)
ihraç edemeyecekti (future singular third-person)
ihraç edemeyecektik (first-person future plural)
ihraç edemeyecektiniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklerdi (future plural third-person)
ihraç edemeyeceksem (conditional future)
ihraç edemeyeceksen (future second-person singular)
ihraç edemeyecekse (future singular third-person)
ihraç edemeyeceksek (first-person future plural)
ihraç edemeyecekseniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklerse (future plural third-person)
ihraç edememekteyim (progressive singular third-person)
ihraç edememektesin (first-person plural progressive)
ihraç edememekte (plural progressive second-person)
ihraç edememekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç edememektesiniz (progressive)
ihraç edememekteler (progressive)
ihraç edememekteymişim (past progressive)
ihraç edememekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç edememekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç edememekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç edememekteydim (inferential progressive)
ihraç edememekteydin (progressive second-person singular)
ihraç edememekteydi (progressive singular third-person)
ihraç edememekteydik (first-person plural progressive)
ihraç edememekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç edememekteysem (conditional progressive)
ihraç edememekteysen (progressive second-person singular)
ihraç edememekteyse (progressive singular third-person)
ihraç edememekteysek (first-person plural progressive)
ihraç edememekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelerse (plural progressive third-person)
ihraç edememeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç edememelisin (first-person necessitative plural)
ihraç edememeli (necessitative plural second-person)
ihraç edememeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç edememelisiniz (necessitative)
ihraç edememeliler (necessitative)
ihraç edememeliymişim (necessitative past)
ihraç edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç edememeliydim (inferential)
ihraç edememeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç edememeliysem (conditional)
ihraç edememeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç edemedim (past singular third-person)
ihraç edemedin (first-person past plural)
ihraç edemedi (past plural second-person)
ihraç edemedik (past plural third-person)
ihraç edemediniz (past)
ihraç edemediler (past)
ihraç edemediysem (conditional past)
ihraç edemediysen (past second-person singular)
ihraç edemediyse (past singular third-person)
ihraç edemediysek (first-person past plural)
ihraç edemediyseniz (past plural second-person)
ihraç edemedilerse (past plural third-person)
ihraç edemesem (conditional singular third-person)
ihraç edemesen (conditional first-person plural)
ihraç edemese (conditional plural second-person)
ihraç edemesek (conditional plural third-person)
ihraç edemeseniz (conditional)
ihraç edemeseler (conditional)
ihraç edemeseymişim (conditional past)
ihraç edemeseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç edemeseymiş (conditional singular third-person)
ihraç edemeseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç edemeselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edemeseydim (inferential)
ihraç edemeseydin (conditional second-person singular)
ihraç edemeseydi (conditional singular third-person)
ihraç edemeseydik (conditional first-person plural)
ihraç edemeseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç edemeselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edemeyeyim (conditional optative singular)
ihraç edemeyesin (optative second-person singular)
ihraç edemeye (optative singular third-person)
ihraç edemeyelim (first-person optative plural)
ihraç edemeyesiniz (optative plural second-person)
ihraç edemeyeler (optative plural third-person)
ihraç edeme (first-person imperative plural)
ihraç edemesin (imperative plural second-person)
ihraç edemeyin (imperative)
ihraç edemesinler (imperative)
ihraç edemeyiniz (imperative second-person singular)
ihraç edemeyiniz (imperative plural second-person)
ihraç edemesene (imperative second-person singular)
ihraç edemesenize (imperative plural second-person)
ihraç edememek (imperative infinitive)
ihraç edememe (imperative noun-from-verb)
ihraç edemeyen (imperative imperfective impersonal participle)
ihraç edememiş (imperative impersonal participle perfective)
ihraç edemeyecek (imperative impersonal participle prospective)
ihraç edemediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
ihraç edemediğin (non-prospective participle second-person singular)
ihraç edemediği (non-prospective participle singular third-person)
ihraç edemediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
ihraç edemediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
ihraç edemedikleri (non-prospective participle plural third-person)
ihraç edemeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
ihraç edemeyeceğin (participle prospective second-person singular)
ihraç edemeyeceği (participle prospective singular third-person)
ihraç edemeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
ihraç edemeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
ihraç edemeyecekleri (participle plural prospective third-person)
ihraç edemezken (plural)
ihraç edemeyince (specific)
ihraç edemeyip
ihraç edemeyeli
ihraç edemeyesiye
ihraç edemedikçe
ihraç edemeyerek (plural)
ihraç edemeye edemeye
ihraç edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish اخراج ایتمك (ihrac etmek). By surface analysis, ihraç (“banishment, export”) + etmek (“to do”, makes verbs from nouns).

surf

etmek<t:to do><pos:makes verbs from nouns>


manşet

head

manşet (definite accusative manşeti, plural manşetler)

manşeti (accusative definite)
manşetler (plural)
manşet (nominative singular)
manşetler (nominative plural)
manşeti (accusative definite singular)
manşetleri (accusative definite plural)
manşete (dative singular)
manşetlere (dative plural)
manşette (locative singular)
manşetlerde (locative plural)
manşetten (ablative singular)
manşetlerden (ablative plural)
manşetin (genitive singular)
manşetlerin (genitive plural)