derin devlet

derin devlet (definite accusative derin devleti, plural derin devletler)

derin devleti (accusative definite)
derin devletler (plural)
derin devlet (nominative singular)
derin devletler (nominative plural)
derin devleti (accusative definite singular)
derin devletleri (accusative definite plural)
derin devlete (dative singular)
derin devletlere (dative plural)
derin devlette (locative singular)
derin devletlerde (locative plural)
derin devletten (ablative singular)
derin devletlerden (ablative plural)
derin devletin (genitive singular)
derin devletlerin (genitive plural)
derin devletim (first-person nominative singular)
derin devletlerim (first-person nominative singular)
derin devletin (nominative second-person singular)
derin devletlerin (nominative second-person singular)
derin devleti (nominative singular third-person)
derin devletleri (nominative singular third-person)
derin devletimiz (first-person nominative plural)
derin devletlerimiz (first-person nominative plural)
derin devletiniz (nominative plural second-person)
derin devletleriniz (nominative plural second-person)
derin devletleri (nominative plural third-person)
derin devletimi (accusative definite first-person singular)
derin devletlerimi (accusative definite first-person singular)
derin devletini (accusative definite second-person singular)
derin devletlerini (accusative definite second-person singular)
derin devletini (accusative definite singular third-person)
derin devletlerini (accusative definite singular third-person)
derin devletimizi (accusative definite first-person plural)
derin devletlerimizi (accusative definite first-person plural)
derin devletinizi (accusative definite plural second-person)
derin devletlerinizi (accusative definite plural second-person)
derin devletlerini (accusative definite plural third-person)
derin devletime (dative first-person singular)
derin devletlerime (dative first-person singular)
derin devletine (dative second-person singular)
derin devletlerine (dative second-person singular)
derin devletine (dative singular third-person)
derin devletlerine (dative singular third-person)
derin devletimize (dative first-person plural)
derin devletlerimize (dative first-person plural)
derin devletinize (dative plural second-person)
derin devletlerinize (dative plural second-person)
derin devletlerine (dative plural third-person)
derin devletimde (first-person locative singular)
derin devletlerimde (first-person locative singular)
derin devletinde (locative second-person singular)
derin devletlerinde (locative second-person singular)
derin devletinde (locative singular third-person)
derin devletlerinde (locative singular third-person)
derin devletimizde (first-person locative plural)
derin devletlerimizde (first-person locative plural)
derin devletinizde (locative plural second-person)
derin devletlerinizde (locative plural second-person)
derin devletlerinde (locative plural third-person)
derin devletimden (ablative first-person singular)
derin devletlerimden (ablative first-person singular)
derin devletinden (ablative second-person singular)
derin devletlerinden (ablative second-person singular)
derin devletinden (ablative singular third-person)
derin devletlerinden (ablative singular third-person)
derin devletimizden (ablative first-person plural)
derin devletlerimizden (ablative first-person plural)
derin devletinizden (ablative plural second-person)
derin devletlerinizden (ablative plural second-person)
derin devletlerinden (ablative plural third-person)
derin devletimin (first-person genitive singular)
derin devletlerimin (first-person genitive singular)
derin devletinin (genitive second-person singular)
derin devletlerinin (genitive second-person singular)
derin devletinin (genitive singular third-person)
derin devletlerinin (genitive singular third-person)
derin devletimizin (first-person genitive plural)
derin devletlerimizin (first-person genitive plural)
derin devletinizin (genitive plural second-person)
derin devletlerinizin (genitive plural second-person)
derin devletlerinin (genitive plural third-person)
derin devletim (first-person singular)
derin devletlerim (first-person singular)
derin devletsin (second-person singular)
derin devletlersin (second-person singular)
derin devlet (singular third-person)
derin devlettir (singular third-person)
derin devletler (singular third-person)
derin devletlerdir (singular third-person)
derin devletiz (first-person plural)
derin devletleriz (first-person plural)
derin devletsiniz (plural second-person)
derin devletlersiniz (plural second-person)
derin devletler (plural third-person)
derin devletlerdir (plural third-person)

→ Azerbaijani: dərin dövlət

→ English: deep state (calque)

→ French: État profond (calque)

→ Spanish: estado profundo (calque)

desc

глуби́нное госуда́рство

→ Russian: глуби́нное госуда́рство (glubínnoje gosudárstvo) (calque)

→ Indonesian: negara dalam (calque)

→ Italian: stato profondo (calque)

→ Norwegian: (calque)

Norwegian Bokmål: dypstat

Norwegian Nynorsk: djupstat

→ Persian: دولت عمیق (calque)

→ Serbo-Croatian: (calque)

ду̀бока др̀жава

Cyrillic script: ду̀бока др̀жава

Latin script: dùboka dr̀žava

(politics) deep state (a large group of people, typically members of government agencies and the military, believed to have long-lasting political influence that is difficult for an administration voted into power to counter)


fırka

head

fırka (definite accusative fırkayı, plural fırkalar)

fırkayı (accusative definite)
fırkalar (plural)

From Ottoman Turkish فرقه, from Arabic فِرْقَة (firqa).


tahşidat

tahşidat (definite accusative tahşidatı, plural tahşidatlar)

tahşidatı (accusative definite)
tahşidatlar (plural)

From Ottoman Turkish تحشیدات (tahşidat), Arabic plural of تحشید (tahşid), from Arabic تَحْشِيد (taḥšīd), verbal noun of حَشَدَ (ḥašada, “to gather, concentrate, mobilize”). Formally, the Arabic plural of obsolete tahşid, tahşit.

der

Arabic تَحْشِيد (taḥšīd)

Londra, 30 (Radyo) - İnglitere dış işleri bakanlığı, Avusturya'nın Salzburg'ta askerî tahşidat yapmağa başladığı hakkında resmen hiçbir haber almadığını bildirmektedir.

1936 April 30, “Haberleri yokmuş”, in Ulusal Birlik, page 4:

Garp cephesinde Almanlar tahşidat yapıyor

Germans gather forces on the eastern front


ihtiyat

head

ihtiyat (definite accusative ihtiyatı, plural ihtiyatlar)

ihtiyatı (accusative definite)
ihtiyatlar (plural)

From Ottoman Turkish احتیاط (ihtiyat), from Arabic اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ), verbal noun of اِحْتَاطَ (iḥtāṭa, “to be careful, to take precautions”).

der

Arabic اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ)


istikşaf

head

istikşaf (definite accusative istikşafı, plural istikşaflar)

istikşafı (accusative definite)
istikşaflar (plural)

From Ottoman Turkish استكشاف, from Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf).

der

اِسْتِكْشَاف

Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf)


harekât

head

harekât (definite accusative harekâtı, uncountable)

harekâtı (accusative definite)
harekât (nominative singular)
harekâtı (accusative definite singular)
harekâta (dative singular)
harekâtta (locative singular)
harekâttan (ablative singular)
harekâtın (genitive singular)

From Ottoman Turkish حركات (hareḱat), from Arabic حَرَكَات (ḥarakāt), plural of حَرَكَة (ḥaraka).


başkumandan

başkumandan (definite accusative başkumandanı, plural başkumandanlar)

başkumandanı (accusative definite)
başkumandanlar (plural)

Bu adam harpta itilâf başkumandanı idi.

1929 March 22, “Mareşal Foch dün vefat etti”, in İkdam:

This man was commander-in-chief on the Allied battlefield.


müstahkem

From Ottoman Turkish مستحكم (müstahkem), from Arabic مُسْتَحْكَم (mustaḥkam).

Uzak Şartka muharebe Singapur müstahkem mevkilerine intikal etmek üzeredir.


tayyare gemisi

tayyare gemisi (definite accusative tayyare gemisini, plural tayyare gemileri)

tayyare gemisini (accusative definite)
tayyare gemileri (plural)

(military, nautical, obsolete) aircraft carrier


tümen

tümen (definite accusative tümeni, plural tümenler)

tümeni (accusative definite)
tümenler (plural)

From Ottoman Turkish تومان (“ten thousand; a division”), cognate with Old Turkic 𐱅𐰇𐰢𐰤 (t²ümn², “ten thousand”), ultimately from Proto-Turkic *tümen (“ten thousand”). Compare Mongolian түм (tüm) and Azerbaijani tümən.


karargâh

head

karargâh (definite accusative karargâhı, plural karargâhlar)

karargâhı (accusative definite)
karargâhlar (plural)
karargâh (nominative singular)
karargâhlar (nominative plural)
karargâhı (accusative definite singular)
karargâhları (accusative definite plural)
karargâha (dative singular)
karargâhlara (dative plural)
karargâhta (locative singular)
karargâhlarda (locative plural)
karargâhtan (ablative singular)
karargâhlardan (ablative plural)
karargâhın (genitive singular)
karargâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قراركاه (karargâh), By surface analysis, karar (“decision”) + -gâh


ricat

head

ricat (definite accusative ricati, plural ricatlar)

ricati (accusative definite)
ricatlar (plural)

From Ottoman Turkish رجعت (ricat, “return; retreat”), from Arabic رجعة.


mayınlamak

head

mayınlamak (third-person singular simple present mayınlar)

mayınlar (present singular third-person)
maynlamak (alternative)


levazım

levazım (definite accusative levazımı, plural levazımlar)

levazımı (accusative definite)
levazımlar (plural)
levâzım (alternative)

From Ottoman Turkish لوازم (levazım), from Arabic لَوَازِم (lawāzim), plural of لَازِم (lāzim, “necessary”).


keşif

keşif (definite accusative keşfi, plural keşifler)

keşfi (accusative definite)
keşifler (plural)
keşif (nominative singular)
keşifler (nominative plural)
keşfi (accusative definite singular)
keşifleri (accusative definite plural)
keşfe (dative singular)
keşiflere (dative plural)
keşifte (locative singular)
keşiflerde (locative plural)
keşiften (ablative singular)
keşiflerden (ablative plural)
keşfin (genitive singular)
keşiflerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كشف (keşf), from Arabic كَشْف (kašf), verbal noun of كَشَفَ (kašafa, “to remove, uncover, reveal, expose, investigate”).


nazır

nazır (definite accusative nazırı, plural nazırlar)

nazırı (accusative definite)
nazırlar (plural)
nazır (nominative singular)
nazırlar (nominative plural)
nazırı (accusative definite singular)
nazırları (accusative definite plural)
nazıra (dative singular)
nazırlara (dative plural)
nazırda (locative singular)
nazırlarda (locative plural)
nazırdan (ablative singular)
nazırlardan (ablative plural)
nazırın (genitive singular)
nazırların (genitive plural)
nazırım (first-person nominative singular)
nazırlarım (first-person nominative singular)
nazırın (nominative second-person singular)
nazırların (nominative second-person singular)
nazırı (nominative singular third-person)
nazırları (nominative singular third-person)
nazırımız (first-person nominative plural)
nazırlarımız (first-person nominative plural)
nazırınız (nominative plural second-person)
nazırlarınız (nominative plural second-person)
nazırları (nominative plural third-person)
nazırımı (accusative definite first-person singular)
nazırlarımı (accusative definite first-person singular)
nazırını (accusative definite second-person singular)
nazırlarını (accusative definite second-person singular)
nazırını (accusative definite singular third-person)
nazırlarını (accusative definite singular third-person)
nazırımızı (accusative definite first-person plural)
nazırlarımızı (accusative definite first-person plural)
nazırınızı (accusative definite plural second-person)
nazırlarınızı (accusative definite plural second-person)
nazırlarını (accusative definite plural third-person)
nazırıma (dative first-person singular)
nazırlarıma (dative first-person singular)
nazırına (dative second-person singular)
nazırlarına (dative second-person singular)
nazırına (dative singular third-person)
nazırlarına (dative singular third-person)
nazırımıza (dative first-person plural)
nazırlarımıza (dative first-person plural)
nazırınıza (dative plural second-person)
nazırlarınıza (dative plural second-person)
nazırlarına (dative plural third-person)
nazırımda (first-person locative singular)
nazırlarımda (first-person locative singular)
nazırında (locative second-person singular)
nazırlarında (locative second-person singular)
nazırında (locative singular third-person)
nazırlarında (locative singular third-person)
nazırımızda (first-person locative plural)
nazırlarımızda (first-person locative plural)
nazırınızda (locative plural second-person)
nazırlarınızda (locative plural second-person)
nazırlarında (locative plural third-person)
nazırımdan (ablative first-person singular)
nazırlarımdan (ablative first-person singular)
nazırından (ablative second-person singular)
nazırlarından (ablative second-person singular)
nazırından (ablative singular third-person)
nazırlarından (ablative singular third-person)
nazırımızdan (ablative first-person plural)
nazırlarımızdan (ablative first-person plural)
nazırınızdan (ablative plural second-person)
nazırlarınızdan (ablative plural second-person)
nazırlarından (ablative plural third-person)
nazırımın (first-person genitive singular)
nazırlarımın (first-person genitive singular)
nazırının (genitive second-person singular)
nazırlarının (genitive second-person singular)
nazırının (genitive singular third-person)
nazırlarının (genitive singular third-person)
nazırımızın (first-person genitive plural)
nazırlarımızın (first-person genitive plural)
nazırınızın (genitive plural second-person)
nazırlarınızın (genitive plural second-person)
nazırlarının (genitive plural third-person)
nazırım (first-person singular)
nazırlarım (first-person singular)
nazırsın (second-person singular)
nazırlarsın (second-person singular)
nazır (singular third-person)
nazırdır (singular third-person)
nazırlar (singular third-person)
nazırlardır (singular third-person)
nazırız (first-person plural)
nazırlarız (first-person plural)
nazırsınız (plural second-person)
nazırlarsınız (plural second-person)
nazırlar (plural third-person)
nazırlardır (plural third-person)
nâzır (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish ناظر (nazır), from Arabic نَاظِر (nāẓir). Replaced by bakan during the language reform.


zayiat

head

zayiat (definite accusative zayiatı, plural zayiatlar)

zayiatı (accusative definite)
zayiatlar (plural)

From Ottoman Turkish ضایعات, formed in Ottoman as a pseudo-Arabic plural from ضَائِع (ḍāʔiʕ), active participle of ضَاعَ (ḍāʕa).

zayiat vermek

zayiat verdirmek

1940 May 14, headline in Tasviri Efkâr


bahriyeli

bahriyeli (definite accusative bahriyeliyi, plural bahriyeliler)

bahriyeliyi (accusative definite)
bahriyeliler (plural)

(military, nautical) sailor, seaman, cadet


müfreze

müfreze (definite accusative müfrezeyi, plural müfrezeler)

müfrezeyi (accusative definite)
müfrezeler (plural)

From Ottoman Turkish مفرزه, feminine of مفرز (müfrez, “separated”), from Arabic مُفْرَز (mufraz)


devre

devre (definite accusative devreyi, plural devreler)

devreyi (accusative definite)
devreler (plural)

From Ottoman Turkish دوره (devre), from Arabic دَوْرَة (dawra).


devriye

devriye (definite accusative devriyeyi, plural devriyeler)

devriyeyi (accusative definite)
devriyeler (plural)

From Ottoman Turkish دوریه, feminine of دوری (“devri”), from Arabic دَوْرِيّ (dawriyy).


muhrip

muhrip (definite accusative muhribi, plural muhripler)

muhribi (accusative definite)
muhripler (plural)

From Ottoman Turkish مخرب (muhrib), from Arabic مُخْرِب (muḵrib). Compare Azerbaijani müxrib


ikmal

ikmal (definite accusative ikmali, plural ikmaller)

ikmali (accusative definite)
ikmaller (plural)

From Ottoman Turkish اكمال, from Arabic إِكْمَال (ʔikmāl), verbal noun of أَكْمَلَ (ʔakmala, “to finish, complete”).


flöre

flöre (definite accusative flöreyi, plural flöreler)

flöreyi (accusative definite)
flöreler (plural)
flöre (nominative singular)
flöreler (nominative plural)
flörei (accusative definite singular)
flöreleri (accusative definite plural)
flöree (dative singular)
flörelere (dative plural)
flörede (locative singular)
flörelerde (locative plural)
flöreden (ablative singular)
flörelerden (ablative plural)
flörein (genitive singular)
flörelerin (genitive plural)
flöreim (first-person nominative singular)
flörelerim (first-person nominative singular)
flörein (nominative second-person singular)
flörelerin (nominative second-person singular)
flörei (nominative singular third-person)
flöreleri (nominative singular third-person)
flöreimiz (first-person nominative plural)
flörelerimiz (first-person nominative plural)
flöreiniz (nominative plural second-person)
flöreleriniz (nominative plural second-person)
flöreleri (nominative plural third-person)
flöreimi (accusative definite first-person singular)
flörelerimi (accusative definite first-person singular)
flöreini (accusative definite second-person singular)
flörelerini (accusative definite second-person singular)
flöreini (accusative definite singular third-person)
flörelerini (accusative definite singular third-person)
flöreimizi (accusative definite first-person plural)
flörelerimizi (accusative definite first-person plural)
flöreinizi (accusative definite plural second-person)
flörelerinizi (accusative definite plural second-person)
flörelerini (accusative definite plural third-person)
flöreime (dative first-person singular)
flörelerime (dative first-person singular)
flöreine (dative second-person singular)
flörelerine (dative second-person singular)
flöreine (dative singular third-person)
flörelerine (dative singular third-person)
flöreimize (dative first-person plural)
flörelerimize (dative first-person plural)
flöreinize (dative plural second-person)
flörelerinize (dative plural second-person)
flörelerine (dative plural third-person)
flöreimde (first-person locative singular)
flörelerimde (first-person locative singular)
flöreinde (locative second-person singular)
flörelerinde (locative second-person singular)
flöreinde (locative singular third-person)
flörelerinde (locative singular third-person)
flöreimizde (first-person locative plural)
flörelerimizde (first-person locative plural)
flöreinizde (locative plural second-person)
flörelerinizde (locative plural second-person)
flörelerinde (locative plural third-person)
flöreimden (ablative first-person singular)
flörelerimden (ablative first-person singular)
flöreinden (ablative second-person singular)
flörelerinden (ablative second-person singular)
flöreinden (ablative singular third-person)
flörelerinden (ablative singular third-person)
flöreimizden (ablative first-person plural)
flörelerimizden (ablative first-person plural)
flöreinizden (ablative plural second-person)
flörelerinizden (ablative plural second-person)
flörelerinden (ablative plural third-person)
flöreimin (first-person genitive singular)
flörelerimin (first-person genitive singular)
flöreinin (genitive second-person singular)
flörelerinin (genitive second-person singular)
flöreinin (genitive singular third-person)
flörelerinin (genitive singular third-person)
flöreimizin (first-person genitive plural)
flörelerimizin (first-person genitive plural)
flöreinizin (genitive plural second-person)
flörelerinizin (genitive plural second-person)
flörelerinin (genitive plural third-person)

(fencing) foil (a very thin sword with a blunted tip)


efrat

efrat (definite accusative efradı, plural efratlar)

efradı (accusative definite)
efratlar (plural)

From Ottoman Turkish افراد (efrad), plural of فرد (ferd), from Arabic فَرْد (fard, “an individual”).

Napoli 9 (A. A.) İki vapur bugün 141 zabit ve 4000 efrad alarak Doğu Afrikaya hereket etmiştir. Ayrica on vapur ve bir tayyare nakliye gemiside yakında hareket edecektir.

1936 March 10, “Italyanlar halâ Doğu Afrikaya asker sevkediyorlar [Italians still sending troops to Africa]”, in Hakkın Sesi, page 1:

Bükreş, 9. a.a. - Romanya büyük erkânıharbiyesi 30 günlük bir devre için, muhtelif sınıflara mensup efrat, zabit, ve küçük zabit davet etmiştir.

1940 June 10, “Romanyada silâh altına çağırılanlar”, in Ulus:

(military) privates, recruits; soldiers (distinguished from officers)


kolordu

kolordu (definite accusative kolorduyu, plural kolordular)

kolorduyu (accusative definite)
kolordular (plural)

From Ottoman Turkish قول اردو, equivalent to kol + ordu.


mülazım

mülazım (definite accusative mülazımı, plural mülazımlar)

mülazımı (accusative definite)
mülazımlar (plural)

From Ottoman Turkish ملازم (mülazim), from Arabic مُلَازِم (mulāzim), active participle of لَازَمَ (lāzama). The original sense of persistence and inseparability evolved to mean an assistant.


erkânıharbiye

erkânıharbiye (definite accusative erkânıharbiyeyi, plural erkânıharbiyeler)

erkânıharbiyeyi (accusative definite)
erkânıharbiyeler (plural)

From Ottoman Turkish اركان حربیه, equivalent to erkân + harbiye.

[…] yani erkânıharbiyelerin yanılmış olmalarından ileri gelmiştir.

1934 September 13, Şakir Hazim, “Dünya harbinin sayı ile ifadesi”, in Hakimiyeti Milliye, page 3:

1941 April 30, En Son Havâdis, caption below photo of important-looking men in important-looking uniforms

(please add an English translation of this quotation)

Libya'da mühim bir hareket arifesinde bulunduğu anlaşılan İngiliz ordusunun başkumandanı General Vavel ve erkânıharbiyesi


imdat

imdat (definite accusative imdadı, plural imdatlar)

imdadı (accusative definite)
imdatlar (plural)
imdat (nominative singular)
imdatlar (nominative plural)
imdadı (accusative definite singular)
imdatları (accusative definite plural)
imdada (dative singular)
imdatlara (dative plural)
imdatta (locative singular)
imdatlarda (locative plural)
imdattan (ablative singular)
imdatlardan (ablative plural)
imdadın (genitive singular)
imdatların (genitive plural)
imdadım (first-person nominative singular)
imdatlarım (first-person nominative singular)
imdadın (nominative second-person singular)
imdatların (nominative second-person singular)
imdadı (nominative singular third-person)
imdatları (nominative singular third-person)
imdadımız (first-person nominative plural)
imdatlarımız (first-person nominative plural)
imdadınız (nominative plural second-person)
imdatlarınız (nominative plural second-person)
imdatları (nominative plural third-person)
imdadımı (accusative definite first-person singular)
imdatlarımı (accusative definite first-person singular)
imdadını (accusative definite second-person singular)
imdatlarını (accusative definite second-person singular)
imdadını (accusative definite singular third-person)
imdatlarını (accusative definite singular third-person)
imdadımızı (accusative definite first-person plural)
imdatlarımızı (accusative definite first-person plural)
imdadınızı (accusative definite plural second-person)
imdatlarınızı (accusative definite plural second-person)
imdatlarını (accusative definite plural third-person)
imdadıma (dative first-person singular)
imdatlarıma (dative first-person singular)
imdadına (dative second-person singular)
imdatlarına (dative second-person singular)
imdadına (dative singular third-person)
imdatlarına (dative singular third-person)
imdadımıza (dative first-person plural)
imdatlarımıza (dative first-person plural)
imdadınıza (dative plural second-person)
imdatlarınıza (dative plural second-person)
imdatlarına (dative plural third-person)
imdadımda (first-person locative singular)
imdatlarımda (first-person locative singular)
imdadında (locative second-person singular)
imdatlarında (locative second-person singular)
imdadında (locative singular third-person)
imdatlarında (locative singular third-person)
imdadımızda (first-person locative plural)
imdatlarımızda (first-person locative plural)
imdadınızda (locative plural second-person)
imdatlarınızda (locative plural second-person)
imdatlarında (locative plural third-person)
imdadımdan (ablative first-person singular)
imdatlarımdan (ablative first-person singular)
imdadından (ablative second-person singular)
imdatlarından (ablative second-person singular)
imdadından (ablative singular third-person)
imdatlarından (ablative singular third-person)
imdadımızdan (ablative first-person plural)
imdatlarımızdan (ablative first-person plural)
imdadınızdan (ablative plural second-person)
imdatlarınızdan (ablative plural second-person)
imdatlarından (ablative plural third-person)
imdadımın (first-person genitive singular)
imdatlarımın (first-person genitive singular)
imdadının (genitive second-person singular)
imdatlarının (genitive second-person singular)
imdadının (genitive singular third-person)
imdatlarının (genitive singular third-person)
imdadımızın (first-person genitive plural)
imdatlarımızın (first-person genitive plural)
imdadınızın (genitive plural second-person)
imdatlarınızın (genitive plural second-person)
imdatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish امداد (imdad, “helping, aiding, help, assistance”), from Arabic إِمْدَاد (ʔimdād), verbal noun of أَمَدَّ (ʔamadda).


kıtaat

head

kıtaat (definite accusative kıtaatı, uncountable)

From Ottoman Turkish قطعات (kıtaat), plural of قطعه (kıta), from Arabic قِطْعَة (qiṭʕa). Formally, the Arabic plural of kıta.

Alman kıtaatı bu sabah Tschenstochau'a girmiştir.

1939 September 4, “Muharebe vaizyeti [War situation]”, in Cumhuriyet, page 5:

German troops were entering Tschenstochau this morning.


süvari

süvari (definite accusative süvariyi, plural süvariler)

süvariyi (accusative definite)
süvariler (plural)

From Ottoman Turkish سواری (süvari), alteration of Persian سوار (sovâr, “rider, cavalryman”).

der

1939 September 3, Cumhuriyet, page 1 photo caption

A cavalry detachment belonging to the Polish army.


müsademe

head

müsademe (definite accusative müsademeyi, plural müsademeler)

müsademeyi (accusative definite)
müsademeler (plural)
musademe (alternative)

From Ottoman Turkish مصادمه (müsademe), from Arabic مُصَادَمَة (muṣādama), verbal noun of صَادَمَ (ṣādama, “to strike, resist, clash”).

Koridor üzerinde ve şarkî Prusyadaki musademeler hudud civarındadır.

1939 September 3, “Leh tebliği [Polish report]”, in Cumhuriyet, page 1:


orgeneral

orgeneral (definite accusative orgeneralı, plural orgenerallar)

orgeneralı (accusative definite)
orgenerallar (plural)

(military) army commander, general of the army


miralay

miralay (definite accusative miralayı, plural miralaylar)

miralayı (accusative definite)
miralaylar (plural)

From Ottoman Turkish میرآلای, equivalent to mir + alay, literally “regiment commander”.


ileri görüşlülük

head

ileri görüşlülük (definite accusative ileri görüşlüğü, plural ileri görüşlülükler)

ileri görüşlüğü (accusative definite)
ileri görüşlülükler (plural)
ileri görüşlülük (nominative singular)
ileri görüşlülükler (nominative plural)
ileri görüşlüğü (accusative definite singular)
ileri görüşlülükleri (accusative definite plural)
ileri görüşlüğe (dative singular)
ileri görüşlülüklere (dative plural)
ileri görüşlülükte (locative singular)
ileri görüşlülüklerde (locative plural)
ileri görüşlülükten (ablative singular)
ileri görüşlülüklerden (ablative plural)
ileri görüşlüğün (genitive singular)
ileri görüşlülüklerin (genitive plural)
ileri görüşlüğüm (first-person nominative singular)
ileri görüşlülüklerim (first-person nominative singular)
ileri görüşlüğün (nominative second-person singular)
ileri görüşlülüklerin (nominative second-person singular)
ileri görüşlüğü (nominative singular third-person)
ileri görüşlülükleri (nominative singular third-person)
ileri görüşlüğümüz (first-person nominative plural)
ileri görüşlülüklerimiz (first-person nominative plural)
ileri görüşlüğünüz (nominative plural second-person)
ileri görüşlülükleriniz (nominative plural second-person)
ileri görüşlülükleri (nominative plural third-person)
ileri görüşlüğümü (accusative definite first-person singular)
ileri görüşlülüklerimi (accusative definite first-person singular)
ileri görüşlüğünü (accusative definite second-person singular)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite second-person singular)
ileri görüşlüğünü (accusative definite singular third-person)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite singular third-person)
ileri görüşlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
ileri görüşlülüklerimizi (accusative definite first-person plural)
ileri görüşlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizi (accusative definite plural second-person)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite plural third-person)
ileri görüşlüğüme (dative first-person singular)
ileri görüşlülüklerime (dative first-person singular)
ileri görüşlüğüne (dative second-person singular)
ileri görüşlülüklerine (dative second-person singular)
ileri görüşlüğüne (dative singular third-person)
ileri görüşlülüklerine (dative singular third-person)
ileri görüşlüğümüze (dative first-person plural)
ileri görüşlülüklerimize (dative first-person plural)
ileri görüşlüğünüze (dative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinize (dative plural second-person)
ileri görüşlülüklerine (dative plural third-person)
ileri görüşlüğümde (first-person locative singular)
ileri görüşlülüklerimde (first-person locative singular)
ileri görüşlüğünde (locative second-person singular)
ileri görüşlülüklerinde (locative second-person singular)
ileri görüşlüğünde (locative singular third-person)
ileri görüşlülüklerinde (locative singular third-person)
ileri görüşlüğümüzde (first-person locative plural)
ileri görüşlülüklerimizde (first-person locative plural)
ileri görüşlüğünüzde (locative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizde (locative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinde (locative plural third-person)
ileri görüşlüğümden (ablative first-person singular)
ileri görüşlülüklerimden (ablative first-person singular)
ileri görüşlüğünden (ablative second-person singular)
ileri görüşlülüklerinden (ablative second-person singular)
ileri görüşlüğünden (ablative singular third-person)
ileri görüşlülüklerinden (ablative singular third-person)
ileri görüşlüğümüzden (ablative first-person plural)
ileri görüşlülüklerimizden (ablative first-person plural)
ileri görüşlüğünüzden (ablative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizden (ablative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinden (ablative plural third-person)
ileri görüşlüğümün (first-person genitive singular)
ileri görüşlülüklerimin (first-person genitive singular)
ileri görüşlüğünün (genitive second-person singular)
ileri görüşlülüklerinin (genitive second-person singular)
ileri görüşlüğünün (genitive singular third-person)
ileri görüşlülüklerinin (genitive singular third-person)
ileri görüşlüğümüzün (first-person genitive plural)
ileri görüşlülüklerimizin (first-person genitive plural)
ileri görüşlüğünüzün (genitive plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizin (genitive plural second-person)
ileri görüşlülüklerinin (genitive plural third-person)


harbi

harbi (definite accusative harbiyi, plural harbiler)

harbiyi (accusative definite)
harbiler (plural)
harbi (nominative singular)
harbiler (nominative plural)
harbiyi (accusative definite singular)
harbileri (accusative definite plural)
harbiye (dative singular)
harbilere (dative plural)
harbide (locative singular)
harbilerde (locative plural)
harbiden (ablative singular)
harbilerden (ablative plural)
harbinin (genitive singular)
harbilerin (genitive plural)
harbim (first-person nominative singular)
harbilerim (first-person nominative singular)
harbin (nominative second-person singular)
harbilerin (nominative second-person singular)
harbisi (nominative singular third-person)
harbileri (nominative singular third-person)
harbimiz (first-person nominative plural)
harbilerimiz (first-person nominative plural)
harbiniz (nominative plural second-person)
harbileriniz (nominative plural second-person)
harbileri (nominative plural third-person)
harbimi (accusative definite first-person singular)
harbilerimi (accusative definite first-person singular)
harbini (accusative definite second-person singular)
harbilerini (accusative definite second-person singular)
harbisini (accusative definite singular third-person)
harbilerini (accusative definite singular third-person)
harbimizi (accusative definite first-person plural)
harbilerimizi (accusative definite first-person plural)
harbinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerini (accusative definite plural third-person)
harbime (dative first-person singular)
harbilerime (dative first-person singular)
harbine (dative second-person singular)
harbilerine (dative second-person singular)
harbisine (dative singular third-person)
harbilerine (dative singular third-person)
harbimize (dative first-person plural)
harbilerimize (dative first-person plural)
harbinize (dative plural second-person)
harbilerinize (dative plural second-person)
harbilerine (dative plural third-person)
harbimde (first-person locative singular)
harbilerimde (first-person locative singular)
harbinde (locative second-person singular)
harbilerinde (locative second-person singular)
harbisinde (locative singular third-person)
harbilerinde (locative singular third-person)
harbimizde (first-person locative plural)
harbilerimizde (first-person locative plural)
harbinizde (locative plural second-person)
harbilerinizde (locative plural second-person)
harbilerinde (locative plural third-person)
harbimden (ablative first-person singular)
harbilerimden (ablative first-person singular)
harbinden (ablative second-person singular)
harbilerinden (ablative second-person singular)
harbisinden (ablative singular third-person)
harbilerinden (ablative singular third-person)
harbimizden (ablative first-person plural)
harbilerimizden (ablative first-person plural)
harbinizden (ablative plural second-person)
harbilerinizden (ablative plural second-person)
harbilerinden (ablative plural third-person)
harbimin (first-person genitive singular)
harbilerimin (first-person genitive singular)
harbinin (genitive second-person singular)
harbilerinin (genitive second-person singular)
harbisinin (genitive singular third-person)
harbilerinin (genitive singular third-person)
harbimizin (first-person genitive plural)
harbilerimizin (first-person genitive plural)
harbinizin (genitive plural second-person)
harbilerinizin (genitive plural second-person)
harbilerinin (genitive plural third-person)
harbe (alternative)
harbî (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish حربی (ḥarbi, “a ramrod”), possibly from Arabic حَرْبَة (ḥarba, “dart, spearhead, bayonet, spike”), from حَرْب (ḥarb, “war, warfare”).


terhis

head

terhis (definite accusative terhisi, plural terhisler)

terhisi (accusative definite)
terhisler (plural)

From Ottoman Turkish ترخیص (“permitting; permission, license”), from Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ), verbal noun of رَخَّصَ (raḵḵaṣa, “to allow”).

der

Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ)

Mütarekeye dahil olur olmaz, kıtaların muharip efradı terhis olunmuş, silah ve cephanesi elinden alınmış, harp kıymetinden mahrum birtakım kadrolar haline getirilmişti.

2015, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, →ISBN, page 35:

(military) discharge; demobilization [from 20th c.]


firari

head

firari (definite accusative firariyi, plural firariler)

firariyi (accusative definite)
firariler (plural)

From Ottoman Turkish فراری (firari), from Arabic ف ر ر (f r r). Compare Persian فراری (farâri) from the same Arabic root.


çözülmek

çözülmek (third-person singular simple present çözülür)

(military) to withdraw from the enemy; to disengage


aparkat

aparkat (definite accusative aparkadı, plural aparkatlar)

aparkadı (accusative definite)
aparkatlar (plural)


kolağası

kolağası (definite accusative kolağasını, plural kolağaları)

kolağasını (accusative definite)
kolağaları (plural)

From Ottoman Turkish قول اغاسی, equivalent to kol + ağa.

(military, historical) An adjutant major in the Ottoman armed forces.


tanksavar

tanksavar (definite accusative tanksavarı, plural tanksavarlar)

tanksavarı (accusative definite)
tanksavarlar (plural)


roketatar

roketatar (definite accusative roketatarı, plural roketatarlar)

roketatarı (accusative definite)
roketatarlar (plural)


şarapnel

şarapnel (definite accusative şarapneli, plural şarapneller)

şarapneli (accusative definite)
şarapneller (plural)
şarapnel (nominative singular)
şarapneller (nominative plural)
şarapneli (accusative definite singular)
şarapnelleri (accusative definite plural)
şarapnele (dative singular)
şarapnellere (dative plural)
şarapnelde (locative singular)
şarapnellerde (locative plural)
şarapnelden (ablative singular)
şarapnellerden (ablative plural)
şarapnelin (genitive singular)
şarapnellerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شراپنل (şarapnel), borrowed from English shrapnel, named after Henry Shrapnel.

inh+

(military) shrapnel (anti-personnel artillery shell used in World War I)

(military) shrapnel (bullets from the aforementioned type of artillery shell)

(military) shrapnel (any fragment or debris thrown out by an exploding shell, bomb or landmine)


yargıtay

head

yargıtay (definite accusative yargıtayı, plural yargıtaylar)

yargıtayı (accusative definite)
yargıtaylar (plural)
yargıtay (nominative singular)
yargıtaylar (nominative plural)
yargıtayı (accusative definite singular)
yargıtayları (accusative definite plural)
yargıtaya (dative singular)
yargıtaylara (dative plural)
yargıtayda (locative singular)
yargıtaylarda (locative plural)
yargıtaydan (ablative singular)
yargıtaylardan (ablative plural)
yargıtayın (genitive singular)
yargıtayların (genitive plural)
yargıtayım (first-person nominative singular)
yargıtaylarım (first-person nominative singular)
yargıtayın (nominative second-person singular)
yargıtayların (nominative second-person singular)
yargıtayı (nominative singular third-person)
yargıtayları (nominative singular third-person)
yargıtayımız (first-person nominative plural)
yargıtaylarımız (first-person nominative plural)
yargıtayınız (nominative plural second-person)
yargıtaylarınız (nominative plural second-person)
yargıtayları (nominative plural third-person)
yargıtayımı (accusative definite first-person singular)
yargıtaylarımı (accusative definite first-person singular)
yargıtayını (accusative definite second-person singular)
yargıtaylarını (accusative definite second-person singular)
yargıtayını (accusative definite singular third-person)
yargıtaylarını (accusative definite singular third-person)
yargıtayımızı (accusative definite first-person plural)
yargıtaylarımızı (accusative definite first-person plural)
yargıtayınızı (accusative definite plural second-person)
yargıtaylarınızı (accusative definite plural second-person)
yargıtaylarını (accusative definite plural third-person)
yargıtayıma (dative first-person singular)
yargıtaylarıma (dative first-person singular)
yargıtayına (dative second-person singular)
yargıtaylarına (dative second-person singular)
yargıtayına (dative singular third-person)
yargıtaylarına (dative singular third-person)
yargıtayımıza (dative first-person plural)
yargıtaylarımıza (dative first-person plural)
yargıtayınıza (dative plural second-person)
yargıtaylarınıza (dative plural second-person)
yargıtaylarına (dative plural third-person)
yargıtayımda (first-person locative singular)
yargıtaylarımda (first-person locative singular)
yargıtayında (locative second-person singular)
yargıtaylarında (locative second-person singular)
yargıtayında (locative singular third-person)
yargıtaylarında (locative singular third-person)
yargıtayımızda (first-person locative plural)
yargıtaylarımızda (first-person locative plural)
yargıtayınızda (locative plural second-person)
yargıtaylarınızda (locative plural second-person)
yargıtaylarında (locative plural third-person)
yargıtayımdan (ablative first-person singular)
yargıtaylarımdan (ablative first-person singular)
yargıtayından (ablative second-person singular)
yargıtaylarından (ablative second-person singular)
yargıtayından (ablative singular third-person)
yargıtaylarından (ablative singular third-person)
yargıtayımızdan (ablative first-person plural)
yargıtaylarımızdan (ablative first-person plural)
yargıtayınızdan (ablative plural second-person)
yargıtaylarınızdan (ablative plural second-person)
yargıtaylarından (ablative plural third-person)
yargıtayımın (first-person genitive singular)
yargıtaylarımın (first-person genitive singular)
yargıtayının (genitive second-person singular)
yargıtaylarının (genitive second-person singular)
yargıtayının (genitive singular third-person)
yargıtaylarının (genitive singular third-person)
yargıtayımızın (first-person genitive plural)
yargıtaylarımızın (first-person genitive plural)
yargıtayınızın (genitive plural second-person)
yargıtaylarınızın (genitive plural second-person)
yargıtaylarının (genitive plural third-person)
yargıtayım (first-person singular)
yargıtaylarım (first-person singular)
yargıtaysın (second-person singular)
yargıtaylarsın (second-person singular)
yargıtay (singular third-person)
yargıtaydır (singular third-person)
yargıtaylar (singular third-person)
yargıtaylardır (singular third-person)
yargıtayız (first-person plural)
yargıtaylarız (first-person plural)
yargıtaysınız (plural second-person)
yargıtaylarsınız (plural second-person)
yargıtaylar (plural third-person)
yargıtaylardır (plural third-person)

[jɑɾ̞.ɡɯˈt̪ʰtɑj]

From yargı (judgement, sentence) + -tay.

Dava yargıtaya taşındı

The case was brought to the supreme court


sağ kol

sağ kol (definite accusative sağ kolu, plural sağ kollar)

sağ kolu (accusative definite)
sağ kollar (plural)
sağ kol (nominative singular)
sağ kollar (nominative plural)
sağ kolu (accusative definite singular)
sağ kolları (accusative definite plural)
sağ kola (dative singular)
sağ kollara (dative plural)
sağ kolda (locative singular)
sağ kollarda (locative plural)
sağ koldan (ablative singular)
sağ kollardan (ablative plural)
sağ kolun (genitive singular)
sağ kolların (genitive plural)
sağ kolum (first-person nominative singular)
sağ kollarım (first-person nominative singular)
sağ kolun (nominative second-person singular)
sağ kolların (nominative second-person singular)
sağ kolu (nominative singular third-person)
sağ kolları (nominative singular third-person)
sağ kolumuz (first-person nominative plural)
sağ kollarımız (first-person nominative plural)
sağ kolunuz (nominative plural second-person)
sağ kollarınız (nominative plural second-person)
sağ kolları (nominative plural third-person)
sağ kolumu (accusative definite first-person singular)
sağ kollarımı (accusative definite first-person singular)
sağ kolunu (accusative definite second-person singular)
sağ kollarını (accusative definite second-person singular)
sağ kolunu (accusative definite singular third-person)
sağ kollarını (accusative definite singular third-person)
sağ kolumuzu (accusative definite first-person plural)
sağ kollarımızı (accusative definite first-person plural)
sağ kolunuzu (accusative definite plural second-person)
sağ kollarınızı (accusative definite plural second-person)
sağ kollarını (accusative definite plural third-person)
sağ koluma (dative first-person singular)
sağ kollarıma (dative first-person singular)
sağ koluna (dative second-person singular)
sağ kollarına (dative second-person singular)
sağ koluna (dative singular third-person)
sağ kollarına (dative singular third-person)
sağ kolumuza (dative first-person plural)
sağ kollarımıza (dative first-person plural)
sağ kolunuza (dative plural second-person)
sağ kollarınıza (dative plural second-person)
sağ kollarına (dative plural third-person)
sağ kolumda (first-person locative singular)
sağ kollarımda (first-person locative singular)
sağ kolunda (locative second-person singular)
sağ kollarında (locative second-person singular)
sağ kolunda (locative singular third-person)
sağ kollarında (locative singular third-person)
sağ kolumuzda (first-person locative plural)
sağ kollarımızda (first-person locative plural)
sağ kolunuzda (locative plural second-person)
sağ kollarınızda (locative plural second-person)
sağ kollarında (locative plural third-person)
sağ kolumdan (ablative first-person singular)
sağ kollarımdan (ablative first-person singular)
sağ kolundan (ablative second-person singular)
sağ kollarından (ablative second-person singular)
sağ kolundan (ablative singular third-person)
sağ kollarından (ablative singular third-person)
sağ kolumuzdan (ablative first-person plural)
sağ kollarımızdan (ablative first-person plural)
sağ kolunuzdan (ablative plural second-person)
sağ kollarınızdan (ablative plural second-person)
sağ kollarından (ablative plural third-person)
sağ kolumun (first-person genitive singular)
sağ kollarımın (first-person genitive singular)
sağ kolunun (genitive second-person singular)
sağ kollarının (genitive second-person singular)
sağ kolunun (genitive singular third-person)
sağ kollarının (genitive singular third-person)
sağ kolumuzun (first-person genitive plural)
sağ kollarımızın (first-person genitive plural)
sağ kolunuzun (genitive plural second-person)
sağ kollarınızın (genitive plural second-person)
sağ kollarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاغ قول (saġ ḳol), equivalent to compound of sağ (“right; alive, well”) + kol (“arm”).


obüs

head

obüs (definite accusative obüsü, plural obüsler)

obüsü (accusative definite)
obüsler (plural)
obüs (nominative singular)
obüsler (nominative plural)
obüsü (accusative definite singular)
obüsleri (accusative definite plural)
obüse (dative singular)
obüslere (dative plural)
obüste (locative singular)
obüslerde (locative plural)
obüsten (ablative singular)
obüslerden (ablative plural)
obüsün (genitive singular)
obüslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish اوبوس (obüs), from French obus.


ÇNRA

ÇNRA (definite accusative ÇNRA'yı, plural ÇNRA'lar)

ÇNRA'yı (accusative definite)
ÇNRA'lar (plural)

çok namlulu roketatar
w:Multiple rocket launcher

(military) Initialism of çok namlulu roketatar.


TSK

Türk Silahlı Kuvvetleri
w:tr:Türk Silahlı Kuvvetleri

(military) Initialism of Türk Silahlı Kuvvetleri (“Turkish Armed Forces”).


kumanya

kumanya (definite accusative kumanyayı, plural kumanyalar)

kumanyayı (accusative definite)
kumanyalar (plural)

(military) field ration, soldier's rations


savaş kumanyası

savaş kumanyası (definite accusative savaş kumanyasını, plural savaş kumanyaları)

savaş kumanyasını (accusative definite)
savaş kumanyaları (plural)

From savaş (“war”) + kumanya (“viaticum”).


bölük

bölük (definite accusative bölüğü, plural bölükler)

bölüğü (accusative definite)
bölükler (plural)
bölük (nominative singular)
bölükler (nominative plural)
bölüğü (accusative definite singular)
bölükleri (accusative definite plural)
bölüğe (dative singular)
bölüklere (dative plural)
bölükte (locative singular)
bölüklerde (locative plural)
bölükten (ablative singular)
bölüklerden (ablative plural)
bölüğün (genitive singular)
bölüklerin (genitive plural)
bölüğüm (first-person nominative singular)
bölüklerim (first-person nominative singular)
bölüğün (nominative second-person singular)
bölüklerin (nominative second-person singular)
bölüğü (nominative singular third-person)
bölükleri (nominative singular third-person)
bölüğümüz (first-person nominative plural)
bölüklerimiz (first-person nominative plural)
bölüğünüz (nominative plural second-person)
bölükleriniz (nominative plural second-person)
bölükleri (nominative plural third-person)
bölüğümü (accusative definite first-person singular)
bölüklerimi (accusative definite first-person singular)
bölüğünü (accusative definite second-person singular)
bölüklerini (accusative definite second-person singular)
bölüğünü (accusative definite singular third-person)
bölüklerini (accusative definite singular third-person)
bölüğümüzü (accusative definite first-person plural)
bölüklerimizi (accusative definite first-person plural)
bölüğünüzü (accusative definite plural second-person)
bölüklerinizi (accusative definite plural second-person)
bölüklerini (accusative definite plural third-person)
bölüğüme (dative first-person singular)
bölüklerime (dative first-person singular)
bölüğüne (dative second-person singular)
bölüklerine (dative second-person singular)
bölüğüne (dative singular third-person)
bölüklerine (dative singular third-person)
bölüğümüze (dative first-person plural)
bölüklerimize (dative first-person plural)
bölüğünüze (dative plural second-person)
bölüklerinize (dative plural second-person)
bölüklerine (dative plural third-person)
bölüğümde (first-person locative singular)
bölüklerimde (first-person locative singular)
bölüğünde (locative second-person singular)
bölüklerinde (locative second-person singular)
bölüğünde (locative singular third-person)
bölüklerinde (locative singular third-person)
bölüğümüzde (first-person locative plural)
bölüklerimizde (first-person locative plural)
bölüğünüzde (locative plural second-person)
bölüklerinizde (locative plural second-person)
bölüklerinde (locative plural third-person)
bölüğümden (ablative first-person singular)
bölüklerimden (ablative first-person singular)
bölüğünden (ablative second-person singular)
bölüklerinden (ablative second-person singular)
bölüğünden (ablative singular third-person)
bölüklerinden (ablative singular third-person)
bölüğümüzden (ablative first-person plural)
bölüklerimizden (ablative first-person plural)
bölüğünüzden (ablative plural second-person)
bölüklerinizden (ablative plural second-person)
bölüklerinden (ablative plural third-person)
bölüğümün (first-person genitive singular)
bölüklerimin (first-person genitive singular)
bölüğünün (genitive second-person singular)
bölüklerinin (genitive second-person singular)
bölüğünün (genitive singular third-person)
bölüklerinin (genitive singular third-person)
bölüğümüzün (first-person genitive plural)
bölüklerimizin (first-person genitive plural)
bölüğünüzün (genitive plural second-person)
bölüklerinizin (genitive plural second-person)
bölüklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلوك (bölük, “a part, division, fragment, a military company or squad”) (alternative forms; بولك, بولوك), from Ottoman Turkish بولمك (bölmek, “to divide, to separate”), from Proto-Turkic *böl- (“to separate”) (which lacks record of written form). By surface analysis, böl- + -ük.

inh

(military) A company made up of around 100 soldiers, divided into at least 2 takıms and 3 or 4 of which make up a tabur.


menzil

head

menzil (definite accusative menzili, plural menziller)

menzili (accusative definite)
menziller (plural)
menzil (nominative singular)
menziller (nominative plural)
menzili (accusative definite singular)
menzilleri (accusative definite plural)
menzile (dative singular)
menzillere (dative plural)
menzilde (locative singular)
menzillerde (locative plural)
menzilden (ablative singular)
menzillerden (ablative plural)
menzilin (genitive singular)
menzillerin (genitive plural)
menzilim (first-person nominative singular)
menzillerim (first-person nominative singular)
menzilin (nominative second-person singular)
menzillerin (nominative second-person singular)
menzili (nominative singular third-person)
menzilleri (nominative singular third-person)
menzilimiz (first-person nominative plural)
menzillerimiz (first-person nominative plural)
menziliniz (nominative plural second-person)
menzilleriniz (nominative plural second-person)
menzilleri (nominative plural third-person)
menzilimi (accusative definite first-person singular)
menzillerimi (accusative definite first-person singular)
menzilini (accusative definite second-person singular)
menzillerini (accusative definite second-person singular)
menzilini (accusative definite singular third-person)
menzillerini (accusative definite singular third-person)
menzilimizi (accusative definite first-person plural)
menzillerimizi (accusative definite first-person plural)
menzilinizi (accusative definite plural second-person)
menzillerinizi (accusative definite plural second-person)
menzillerini (accusative definite plural third-person)
menzilime (dative first-person singular)
menzillerime (dative first-person singular)
menziline (dative second-person singular)
menzillerine (dative second-person singular)
menziline (dative singular third-person)
menzillerine (dative singular third-person)
menzilimize (dative first-person plural)
menzillerimize (dative first-person plural)
menzilinize (dative plural second-person)
menzillerinize (dative plural second-person)
menzillerine (dative plural third-person)
menzilimde (first-person locative singular)
menzillerimde (first-person locative singular)
menzilinde (locative second-person singular)
menzillerinde (locative second-person singular)
menzilinde (locative singular third-person)
menzillerinde (locative singular third-person)
menzilimizde (first-person locative plural)
menzillerimizde (first-person locative plural)
menzilinizde (locative plural second-person)
menzillerinizde (locative plural second-person)
menzillerinde (locative plural third-person)
menzilimden (ablative first-person singular)
menzillerimden (ablative first-person singular)
menzilinden (ablative second-person singular)
menzillerinden (ablative second-person singular)
menzilinden (ablative singular third-person)
menzillerinden (ablative singular third-person)
menzilimizden (ablative first-person plural)
menzillerimizden (ablative first-person plural)
menzilinizden (ablative plural second-person)
menzillerinizden (ablative plural second-person)
menzillerinden (ablative plural third-person)
menzilimin (first-person genitive singular)
menzillerimin (first-person genitive singular)
menzilinin (genitive second-person singular)
menzillerinin (genitive second-person singular)
menzilinin (genitive singular third-person)
menzillerinin (genitive singular third-person)
menzilimizin (first-person genitive plural)
menzillerimizin (first-person genitive plural)
menzilinizin (genitive plural second-person)
menzillerinizin (genitive plural second-person)
menzillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish منزل (menzil), from Arabic مَنْزِل (manzil).

inh+

(military, of a weapon or bullet, shell or similar projectile) range (maximum reach of capability)

(military, dated) All non-front line activities of an army.


erbaş

head

erbaş (definite accusative erbaşı, plural erbaşlar)

erbaşı (accusative definite)
erbaşlar (plural)

Coined during the language reform from er (“private”) + baş (“leader”).

non-commissioned officer
non-commissioned officer


tuğgeneral

tuğgeneral (definite accusative tuğgeneralı, plural tuğgenerallar)

tuğgeneralı (accusative definite)
tuğgenerallar (plural)


onbaşı

onbaşı (definite accusative onbaşını, plural onbaşılar)

onbaşını (accusative definite)
onbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish اونباشی (onbaşı), equivalent to on (“ten”) + baş (“leader”).


yüzbaşı

yüzbaşı (definite accusative yüzbaşını, plural yüzbaşılar)

yüzbaşını (accusative definite)
yüzbaşılar (plural)
yüzbaşı (nominative singular)
yüzbaşları (nominative plural)
yüzbaşını (accusative definite singular)
yüzbaşlarını (accusative definite plural)
yüzbaşına (dative singular)
yüzbaşlarına (dative plural)
yüzbaşında (locative singular)
yüzbaşlarında (locative plural)
yüzbaşından (ablative singular)
yüzbaşlarından (ablative plural)
yüzbaşının (genitive singular)
yüzbaşlarının (genitive plural)

From Ottoman Turkish یوز باشی (yüz başı), equivalent to yüz (“hundred”) + baş (“leader”).


binbaşı

binbaşı (definite accusative binbaşını, plural binbaşılar)

binbaşını (accusative definite)
binbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish بیكباشی (biñbaşı), equivalent to bin (“thousand”) + baş (“leader”).

(military, nautical) commander (navy rank)


uçaksavar

uçaksavar (definite accusative uçaksavarı, plural uçaksavarlar)

uçaksavarı (accusative definite)
uçaksavarlar (plural)

From uçak (“aeroplane”) + sav- (“to fend off, to get rid of”) + -ar (simple present tense suffix).


kademe

head

kademe (definite accusative kademeyi, plural kademeler)

kademeyi (accusative definite)
kademeler (plural)
kademe (nominative singular)
kademeler (nominative plural)
kademeyi (accusative definite singular)
kademeleri (accusative definite plural)
kademeye (dative singular)
kademelere (dative plural)
kademede (locative singular)
kademelerde (locative plural)
kademeden (ablative singular)
kademelerden (ablative plural)
kademenin (genitive singular)
kademelerin (genitive plural)
kademem (first-person nominative singular)
kademelerim (first-person nominative singular)
kademen (nominative second-person singular)
kademelerin (nominative second-person singular)
kademesi (nominative singular third-person)
kademeleri (nominative singular third-person)
kadememiz (first-person nominative plural)
kademelerimiz (first-person nominative plural)
kademeniz (nominative plural second-person)
kademeleriniz (nominative plural second-person)
kademeleri (nominative plural third-person)
kadememi (accusative definite first-person singular)
kademelerimi (accusative definite first-person singular)
kademeni (accusative definite second-person singular)
kademelerini (accusative definite second-person singular)
kademesini (accusative definite singular third-person)
kademelerini (accusative definite singular third-person)
kadememizi (accusative definite first-person plural)
kademelerimizi (accusative definite first-person plural)
kademenizi (accusative definite plural second-person)
kademelerinizi (accusative definite plural second-person)
kademelerini (accusative definite plural third-person)
kadememe (dative first-person singular)
kademelerime (dative first-person singular)
kademene (dative second-person singular)
kademelerine (dative second-person singular)
kademesine (dative singular third-person)
kademelerine (dative singular third-person)
kadememize (dative first-person plural)
kademelerimize (dative first-person plural)
kademenize (dative plural second-person)
kademelerinize (dative plural second-person)
kademelerine (dative plural third-person)
kadememde (first-person locative singular)
kademelerimde (first-person locative singular)
kademende (locative second-person singular)
kademelerinde (locative second-person singular)
kademesinde (locative singular third-person)
kademelerinde (locative singular third-person)
kadememizde (first-person locative plural)
kademelerimizde (first-person locative plural)
kademenizde (locative plural second-person)
kademelerinizde (locative plural second-person)
kademelerinde (locative plural third-person)
kadememden (ablative first-person singular)
kademelerimden (ablative first-person singular)
kademenden (ablative second-person singular)
kademelerinden (ablative second-person singular)
kademesinden (ablative singular third-person)
kademelerinden (ablative singular third-person)
kadememizden (ablative first-person plural)
kademelerimizden (ablative first-person plural)
kademenizden (ablative plural second-person)
kademelerinizden (ablative plural second-person)
kademelerinden (ablative plural third-person)
kadememin (first-person genitive singular)
kademelerimin (first-person genitive singular)
kademenin (genitive second-person singular)
kademelerinin (genitive second-person singular)
kademesinin (genitive singular third-person)
kademelerinin (genitive singular third-person)
kadememizin (first-person genitive plural)
kademelerimizin (first-person genitive plural)
kademenizin (genitive plural second-person)
kademelerinizin (genitive plural second-person)
kademelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قدمه (“step, stage, grade”), from Arabic قَدَمَة (qadama).

inh

(military) The unit where repair and maintenance of motor vehicles are done.


ordugâh

head

ordugâh (definite accusative ordugâhı, plural ordugâhlar)

ordugâhı (accusative definite)
ordugâhlar (plural)
ordugâh (nominative singular)
ordugâhlar (nominative plural)
ordugâhı (accusative definite singular)
ordugâhları (accusative definite plural)
ordugâha (dative singular)
ordugâhlara (dative plural)
ordugâhta (locative singular)
ordugâhlarda (locative plural)
ordugâhtan (ablative singular)
ordugâhlardan (ablative plural)
ordugâhın (genitive singular)
ordugâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اردوكاه (ordugah), by surface analysis, ordu + -gâh.


zihgir

zihgir (definite accusative zihgiri, plural zihgirler)

zihgiri (accusative definite)
zihgirler (plural)
zihgir (nominative singular)
zihgirler (nominative plural)
zihgiri (accusative definite singular)
zihgirleri (accusative definite plural)
zihgire (dative singular)
zihgirlere (dative plural)
zihgirde (locative singular)
zihgirlerde (locative plural)
zihgirden (ablative singular)
zihgirlerden (ablative plural)
zihgirin (genitive singular)
zihgirlerin (genitive plural)
zihgirim (first-person nominative singular)
zihgirlerim (first-person nominative singular)
zihgirin (nominative second-person singular)
zihgirlerin (nominative second-person singular)
zihgiri (nominative singular third-person)
zihgirleri (nominative singular third-person)
zihgirimiz (first-person nominative plural)
zihgirlerimiz (first-person nominative plural)
zihgiriniz (nominative plural second-person)
zihgirleriniz (nominative plural second-person)
zihgirleri (nominative plural third-person)
zihgirimi (accusative definite first-person singular)
zihgirlerimi (accusative definite first-person singular)
zihgirini (accusative definite second-person singular)
zihgirlerini (accusative definite second-person singular)
zihgirini (accusative definite singular third-person)
zihgirlerini (accusative definite singular third-person)
zihgirimizi (accusative definite first-person plural)
zihgirlerimizi (accusative definite first-person plural)
zihgirinizi (accusative definite plural second-person)
zihgirlerinizi (accusative definite plural second-person)
zihgirlerini (accusative definite plural third-person)
zihgirime (dative first-person singular)
zihgirlerime (dative first-person singular)
zihgirine (dative second-person singular)
zihgirlerine (dative second-person singular)
zihgirine (dative singular third-person)
zihgirlerine (dative singular third-person)
zihgirimize (dative first-person plural)
zihgirlerimize (dative first-person plural)
zihgirinize (dative plural second-person)
zihgirlerinize (dative plural second-person)
zihgirlerine (dative plural third-person)
zihgirimde (first-person locative singular)
zihgirlerimde (first-person locative singular)
zihgirinde (locative second-person singular)
zihgirlerinde (locative second-person singular)
zihgirinde (locative singular third-person)
zihgirlerinde (locative singular third-person)
zihgirimizde (first-person locative plural)
zihgirlerimizde (first-person locative plural)
zihgirinizde (locative plural second-person)
zihgirlerinizde (locative plural second-person)
zihgirlerinde (locative plural third-person)
zihgirimden (ablative first-person singular)
zihgirlerimden (ablative first-person singular)
zihgirinden (ablative second-person singular)
zihgirlerinden (ablative second-person singular)
zihgirinden (ablative singular third-person)
zihgirlerinden (ablative singular third-person)
zihgirimizden (ablative first-person plural)
zihgirlerimizden (ablative first-person plural)
zihgirinizden (ablative plural second-person)
zihgirlerinizden (ablative plural second-person)
zihgirlerinden (ablative plural third-person)
zihgirimin (first-person genitive singular)
zihgirlerimin (first-person genitive singular)
zihgirinin (genitive second-person singular)
zihgirlerinin (genitive second-person singular)
zihgirinin (genitive singular third-person)
zihgirlerinin (genitive singular third-person)
zihgirimizin (first-person genitive plural)
zihgirlerimizin (first-person genitive plural)
zihgirinizin (genitive plural second-person)
zihgirlerinizin (genitive plural second-person)
zihgirlerinin (genitive plural third-person)
zingir (alternative)
zehgir (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish زهكیر (zihgir, zehgir, “an archer's thumb stall”), from Persian زهگیر (zehgir), from زه (zeh, “bowstring”) + گیر (gir, “that which holds; block, obstacle”).

af

گیر
<gloss:that which holds; block, obstacle>

(archery) A special ring worn on the interphalangeal crease of the thumb to protect it while drawing the string of a bow; a thumb ring.


sadak

head

sadak (definite accusative sadağı, plural sadaklar)

sadağı (accusative definite)
sadaklar (plural)
sadak (nominative singular)
sadaklar (nominative plural)
sadağı (accusative definite singular)
sadakları (accusative definite plural)
sadağa (dative singular)
sadaklara (dative plural)
sadakta (locative singular)
sadaklarda (locative plural)
sadaktan (ablative singular)
sadaklardan (ablative plural)
sadağın (genitive singular)
sadakların (genitive plural)
sadağım (first-person nominative singular)
sadaklarım (first-person nominative singular)
sadağın (nominative second-person singular)
sadakların (nominative second-person singular)
sadağı (nominative singular third-person)
sadakları (nominative singular third-person)
sadağımız (first-person nominative plural)
sadaklarımız (first-person nominative plural)
sadağınız (nominative plural second-person)
sadaklarınız (nominative plural second-person)
sadakları (nominative plural third-person)
sadağımı (accusative definite first-person singular)
sadaklarımı (accusative definite first-person singular)
sadağını (accusative definite second-person singular)
sadaklarını (accusative definite second-person singular)
sadağını (accusative definite singular third-person)
sadaklarını (accusative definite singular third-person)
sadağımızı (accusative definite first-person plural)
sadaklarımızı (accusative definite first-person plural)
sadağınızı (accusative definite plural second-person)
sadaklarınızı (accusative definite plural second-person)
sadaklarını (accusative definite plural third-person)
sadağıma (dative first-person singular)
sadaklarıma (dative first-person singular)
sadağına (dative second-person singular)
sadaklarına (dative second-person singular)
sadağına (dative singular third-person)
sadaklarına (dative singular third-person)
sadağımıza (dative first-person plural)
sadaklarımıza (dative first-person plural)
sadağınıza (dative plural second-person)
sadaklarınıza (dative plural second-person)
sadaklarına (dative plural third-person)
sadağımda (first-person locative singular)
sadaklarımda (first-person locative singular)
sadağında (locative second-person singular)
sadaklarında (locative second-person singular)
sadağında (locative singular third-person)
sadaklarında (locative singular third-person)
sadağımızda (first-person locative plural)
sadaklarımızda (first-person locative plural)
sadağınızda (locative plural second-person)
sadaklarınızda (locative plural second-person)
sadaklarında (locative plural third-person)
sadağımdan (ablative first-person singular)
sadaklarımdan (ablative first-person singular)
sadağından (ablative second-person singular)
sadaklarından (ablative second-person singular)
sadağından (ablative singular third-person)
sadaklarından (ablative singular third-person)
sadağımızdan (ablative first-person plural)
sadaklarımızdan (ablative first-person plural)
sadağınızdan (ablative plural second-person)
sadaklarınızdan (ablative plural second-person)
sadaklarından (ablative plural third-person)
sadağımın (first-person genitive singular)
sadaklarımın (first-person genitive singular)
sadağının (genitive second-person singular)
sadaklarının (genitive second-person singular)
sadağının (genitive singular third-person)
sadaklarının (genitive singular third-person)
sadağımızın (first-person genitive plural)
sadaklarımızın (first-person genitive plural)
sadağınızın (genitive plural second-person)
sadaklarınızın (genitive plural second-person)
sadaklarının (genitive plural third-person)
sadağ (alternative)

From Mongolian ᠰᠠᠭᠠᠳᠠᠭ (saɣadag), from Proto-Mongolic *saxadag (“a bow-case, quiver”). Cognate of Azerbaijani sadaq, Bashkir һаҙаҡ (haźaq), Kalmyk саадг (saadg), Kazakh садақ (sadaq), Kyrgyz саадак (saadak), Southern Altai саадак (saadak), Turkmen sagdak, and Uzbek sadoq.


yığınak

head

yığınak (definite accusative yığınağı, plural yığınaklar)

yığınağı (accusative definite)
yığınaklar (plural)

Learned borrowing from Ottoman Turkish ییغناق (yığınak), an obsolete word revived during the language reform to replace the Arabic borrowings mecma and tecemmu. Equivalent to yığın + -ak.

lbor

2023 April 4, headline by Anadolu Agencyhttps://www.aa.com.tr/tr/dunya/abd-pasifik-te-yiginaga-devam-ediyor-filipinlerde-4-yeni-usse-abd-askeri-konuslanacak/2862720]

ABD Pasifik’te yığınağa devam ediyor, Filipinlerde 4 yeni üsse ABD askeri konuşlanacak


gülle

head

gülle (definite accusative gülleyi, plural gülleler)

gülleyi (accusative definite)
gülleler (plural)
gülle (nominative singular)
gülleler (nominative plural)
gülleyi (accusative definite singular)
gülleleri (accusative definite plural)
gülleye (dative singular)
güllelere (dative plural)
güllede (locative singular)
güllelerde (locative plural)
gülleden (ablative singular)
güllelerden (ablative plural)
güllenin (genitive singular)
güllelerin (genitive plural)
güllem (first-person nominative singular)
güllelerim (first-person nominative singular)
güllen (nominative second-person singular)
güllelerin (nominative second-person singular)
güllesi (nominative singular third-person)
gülleleri (nominative singular third-person)
güllemiz (first-person nominative plural)
güllelerimiz (first-person nominative plural)
gülleniz (nominative plural second-person)
gülleleriniz (nominative plural second-person)
gülleleri (nominative plural third-person)
güllemi (accusative definite first-person singular)
güllelerimi (accusative definite first-person singular)
gülleni (accusative definite second-person singular)
güllelerini (accusative definite second-person singular)
güllesini (accusative definite singular third-person)
güllelerini (accusative definite singular third-person)
güllemizi (accusative definite first-person plural)
güllelerimizi (accusative definite first-person plural)
güllenizi (accusative definite plural second-person)
güllelerinizi (accusative definite plural second-person)
güllelerini (accusative definite plural third-person)
gülleme (dative first-person singular)
güllelerime (dative first-person singular)
güllene (dative second-person singular)
güllelerine (dative second-person singular)
güllesine (dative singular third-person)
güllelerine (dative singular third-person)
güllemize (dative first-person plural)
güllelerimize (dative first-person plural)
güllenize (dative plural second-person)
güllelerinize (dative plural second-person)
güllelerine (dative plural third-person)
güllemde (first-person locative singular)
güllelerimde (first-person locative singular)
güllende (locative second-person singular)
güllelerinde (locative second-person singular)
güllesinde (locative singular third-person)
güllelerinde (locative singular third-person)
güllemizde (first-person locative plural)
güllelerimizde (first-person locative plural)
güllenizde (locative plural second-person)
güllelerinizde (locative plural second-person)
güllelerinde (locative plural third-person)
güllemden (ablative first-person singular)
güllelerimden (ablative first-person singular)
güllenden (ablative second-person singular)
güllelerinden (ablative second-person singular)
güllesinden (ablative singular third-person)
güllelerinden (ablative singular third-person)
güllemizden (ablative first-person plural)
güllelerimizden (ablative first-person plural)
güllenizden (ablative plural second-person)
güllelerinizden (ablative plural second-person)
güllelerinden (ablative plural third-person)
güllemin (first-person genitive singular)
güllelerimin (first-person genitive singular)
güllenin (genitive second-person singular)
güllelerinin (genitive second-person singular)
güllesinin (genitive singular third-person)
güllelerinin (genitive singular third-person)
güllemizin (first-person genitive plural)
güllelerimizin (first-person genitive plural)
güllenizin (genitive plural second-person)
güllelerinizin (genitive plural second-person)
güllelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish گوله (gülle) or گولله (“a cannon-ball”), from Persian گوله (gūle, “cannonball, heavy and round object”).

der

(military, historical) A spherical cannonball made out of stone or metal.

(military) A modern tank or artillery shell that is cylindrical with a pointy end.


mavzer

head

mavzer (definite accusative mavzeri, plural mavzerler)

mavzeri (accusative definite)
mavzerler (plural)
mavzer (nominative singular)
mavzerler (nominative plural)
mavzeri (accusative definite singular)
mavzerleri (accusative definite plural)
mavzere (dative singular)
mavzerlere (dative plural)
mavzerde (locative singular)
mavzerlerde (locative plural)
mavzerden (ablative singular)
mavzerlerden (ablative plural)
mavzerin (genitive singular)
mavzerlerin (genitive plural)
mavzerim (first-person nominative singular)
mavzerlerim (first-person nominative singular)
mavzerin (nominative second-person singular)
mavzerlerin (nominative second-person singular)
mavzeri (nominative singular third-person)
mavzerleri (nominative singular third-person)
mavzerimiz (first-person nominative plural)
mavzerlerimiz (first-person nominative plural)
mavzeriniz (nominative plural second-person)
mavzerleriniz (nominative plural second-person)
mavzerleri (nominative plural third-person)
mavzerimi (accusative definite first-person singular)
mavzerlerimi (accusative definite first-person singular)
mavzerini (accusative definite second-person singular)
mavzerlerini (accusative definite second-person singular)
mavzerini (accusative definite singular third-person)
mavzerlerini (accusative definite singular third-person)
mavzerimizi (accusative definite first-person plural)
mavzerlerimizi (accusative definite first-person plural)
mavzerinizi (accusative definite plural second-person)
mavzerlerinizi (accusative definite plural second-person)
mavzerlerini (accusative definite plural third-person)
mavzerime (dative first-person singular)
mavzerlerime (dative first-person singular)
mavzerine (dative second-person singular)
mavzerlerine (dative second-person singular)
mavzerine (dative singular third-person)
mavzerlerine (dative singular third-person)
mavzerimize (dative first-person plural)
mavzerlerimize (dative first-person plural)
mavzerinize (dative plural second-person)
mavzerlerinize (dative plural second-person)
mavzerlerine (dative plural third-person)
mavzerimde (first-person locative singular)
mavzerlerimde (first-person locative singular)
mavzerinde (locative second-person singular)
mavzerlerinde (locative second-person singular)
mavzerinde (locative singular third-person)
mavzerlerinde (locative singular third-person)
mavzerimizde (first-person locative plural)
mavzerlerimizde (first-person locative plural)
mavzerinizde (locative plural second-person)
mavzerlerinizde (locative plural second-person)
mavzerlerinde (locative plural third-person)
mavzerimden (ablative first-person singular)
mavzerlerimden (ablative first-person singular)
mavzerinden (ablative second-person singular)
mavzerlerinden (ablative second-person singular)
mavzerinden (ablative singular third-person)
mavzerlerinden (ablative singular third-person)
mavzerimizden (ablative first-person plural)
mavzerlerimizden (ablative first-person plural)
mavzerinizden (ablative plural second-person)
mavzerlerinizden (ablative plural second-person)
mavzerlerinden (ablative plural third-person)
mavzerimin (first-person genitive singular)
mavzerlerimin (first-person genitive singular)
mavzerinin (genitive second-person singular)
mavzerlerinin (genitive second-person singular)
mavzerinin (genitive singular third-person)
mavzerlerinin (genitive singular third-person)
mavzerimizin (first-person genitive plural)
mavzerlerimizin (first-person genitive plural)
mavzerinizin (genitive plural second-person)
mavzerlerinizin (genitive plural second-person)
mavzerlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ماوزر (mavzer), a genericized trademark from Mauser, a German arms manufacturer, named after its creators Wilhelm and Paul Mauser.

named-after

(archaic, military) Any of the Mauser rifles used by the Ottoman Empire and later by the Republic of Turkey.


çımariva

head

çımariva (definite accusative çımarivayı, plural çımarivalar)

çımarivayı (accusative definite)
çımarivalar (plural)
çımariva (nominative singular)
çımarivalar (nominative plural)
çımarivayı (accusative definite singular)
çımarivaları (accusative definite plural)
çımarivaya (dative singular)
çımarivalara (dative plural)
çımarivada (locative singular)
çımarivalarda (locative plural)
çımarivadan (ablative singular)
çımarivalardan (ablative plural)
çımarivanın (genitive singular)
çımarivaların (genitive plural)
çımarivam (first-person nominative singular)
çımarivalarım (first-person nominative singular)
çımarivan (nominative second-person singular)
çımarivaların (nominative second-person singular)
çımarivası (nominative singular third-person)
çımarivaları (nominative singular third-person)
çımarivamız (first-person nominative plural)
çımarivalarımız (first-person nominative plural)
çımarivanız (nominative plural second-person)
çımarivalarınız (nominative plural second-person)
çımarivaları (nominative plural third-person)
çımarivamı (accusative definite first-person singular)
çımarivalarımı (accusative definite first-person singular)
çımarivanı (accusative definite second-person singular)
çımarivalarını (accusative definite second-person singular)
çımarivasını (accusative definite singular third-person)
çımarivalarını (accusative definite singular third-person)
çımarivamızı (accusative definite first-person plural)
çımarivalarımızı (accusative definite first-person plural)
çımarivanızı (accusative definite plural second-person)
çımarivalarınızı (accusative definite plural second-person)
çımarivalarını (accusative definite plural third-person)
çımarivama (dative first-person singular)
çımarivalarıma (dative first-person singular)
çımarivana (dative second-person singular)
çımarivalarına (dative second-person singular)
çımarivasına (dative singular third-person)
çımarivalarına (dative singular third-person)
çımarivamıza (dative first-person plural)
çımarivalarımıza (dative first-person plural)
çımarivanıza (dative plural second-person)
çımarivalarınıza (dative plural second-person)
çımarivalarına (dative plural third-person)
çımarivamda (first-person locative singular)
çımarivalarımda (first-person locative singular)
çımarivanda (locative second-person singular)
çımarivalarında (locative second-person singular)
çımarivasında (locative singular third-person)
çımarivalarında (locative singular third-person)
çımarivamızda (first-person locative plural)
çımarivalarımızda (first-person locative plural)
çımarivanızda (locative plural second-person)
çımarivalarınızda (locative plural second-person)
çımarivalarında (locative plural third-person)
çımarivamdan (ablative first-person singular)
çımarivalarımdan (ablative first-person singular)
çımarivandan (ablative second-person singular)
çımarivalarından (ablative second-person singular)
çımarivasından (ablative singular third-person)
çımarivalarından (ablative singular third-person)
çımarivamızdan (ablative first-person plural)
çımarivalarımızdan (ablative first-person plural)
çımarivanızdan (ablative plural second-person)
çımarivalarınızdan (ablative plural second-person)
çımarivalarından (ablative plural third-person)
çımarivamın (first-person genitive singular)
çımarivalarımın (first-person genitive singular)
çımarivanın (genitive second-person singular)
çımarivalarının (genitive second-person singular)
çımarivasının (genitive singular third-person)
çımarivalarının (genitive singular third-person)
çımarivamızın (first-person genitive plural)
çımarivalarımızın (first-person genitive plural)
çımarivanızın (genitive plural second-person)
çımarivalarınızın (genitive plural second-person)
çımarivalarının (genitive plural third-person)
çimariva (alternative)
çamariva (alternative)

Sarayburnu'nda halkın ziyaretine açılan Türkiye'nin en büyük savaş gemisi TCG Anadolu'nun, 23 Nisan saat 12.00'de İstanbul Boğazı'ndan geçiş yaparak 21 pare top atışı ve çimariva ile halkı selamlayacağı duyuruldu.

2023 April 22, 21 pare top atışıyla halkı selamlayacak, İstanbul: Aydınlık:

It was announced that TCG Anadolu, Turkey's largest warship, which was opened to public visit in Sarayburnu, will salute the public with a 21-piece gun salute and manning the rail while passing through the Bosphorus at 12:00 on April 23rd.

(nautical, military) The command given for sailors on warships to line up along the gunwale and perform a celebratory salute, or the act of performing the salute; manning the rail.


koşar adım

koşar adım (definite accusative koşar adımı, plural koşar adımlar)

koşar adımı (accusative definite)
koşar adımlar (plural)
koşar adım (nominative singular)
koşar adımlar (nominative plural)
koşar adımı (accusative definite singular)
koşar adımları (accusative definite plural)
koşar adıma (dative singular)
koşar adımlara (dative plural)
koşar adımda (locative singular)
koşar adımlarda (locative plural)
koşar adımdan (ablative singular)
koşar adımlardan (ablative plural)
koşar adımın (genitive singular)
koşar adımların (genitive plural)

From koş- (“to run”) + -ar (Simple Present suffix) + adım (“step, pace”), literally “(with) running pace”.

af

-er#Etymology 1 8<alt:-ar><pos:Simple Present suffix>


hasım

head

hasım (definite accusative hasmı, plural hasımlar)

hasmı (accusative definite)
hasımlar (plural)
hasım (nominative singular)
hasımlar (nominative plural)
hasmı (accusative definite singular)
hasımları (accusative definite plural)
hasma (dative singular)
hasımlara (dative plural)
hasımda (locative singular)
hasımlarda (locative plural)
hasımdan (ablative singular)
hasımlardan (ablative plural)
hasmın (genitive singular)
hasımların (genitive plural)
hasmım (first-person nominative singular)
hasımlarım (first-person nominative singular)
hasmın (nominative second-person singular)
hasımların (nominative second-person singular)
hasmı (nominative singular third-person)
hasımları (nominative singular third-person)
hasmımız (first-person nominative plural)
hasımlarımız (first-person nominative plural)
hasmınız (nominative plural second-person)
hasımlarınız (nominative plural second-person)
hasımları (nominative plural third-person)
hasmımı (accusative definite first-person singular)
hasımlarımı (accusative definite first-person singular)
hasmını (accusative definite second-person singular)
hasımlarını (accusative definite second-person singular)
hasmını (accusative definite singular third-person)
hasımlarını (accusative definite singular third-person)
hasmımızı (accusative definite first-person plural)
hasımlarımızı (accusative definite first-person plural)
hasmınızı (accusative definite plural second-person)
hasımlarınızı (accusative definite plural second-person)
hasımlarını (accusative definite plural third-person)
hasmıma (dative first-person singular)
hasımlarıma (dative first-person singular)
hasmına (dative second-person singular)
hasımlarına (dative second-person singular)
hasmına (dative singular third-person)
hasımlarına (dative singular third-person)
hasmımıza (dative first-person plural)
hasımlarımıza (dative first-person plural)
hasmınıza (dative plural second-person)
hasımlarınıza (dative plural second-person)
hasımlarına (dative plural third-person)
hasmımda (first-person locative singular)
hasımlarımda (first-person locative singular)
hasmında (locative second-person singular)
hasımlarında (locative second-person singular)
hasmında (locative singular third-person)
hasımlarında (locative singular third-person)
hasmımızda (first-person locative plural)
hasımlarımızda (first-person locative plural)
hasmınızda (locative plural second-person)
hasımlarınızda (locative plural second-person)
hasımlarında (locative plural third-person)
hasmımdan (ablative first-person singular)
hasımlarımdan (ablative first-person singular)
hasmından (ablative second-person singular)
hasımlarından (ablative second-person singular)
hasmından (ablative singular third-person)
hasımlarından (ablative singular third-person)
hasmımızdan (ablative first-person plural)
hasımlarımızdan (ablative first-person plural)
hasmınızdan (ablative plural second-person)
hasımlarınızdan (ablative plural second-person)
hasımlarından (ablative plural third-person)
hasmımın (first-person genitive singular)
hasımlarımın (first-person genitive singular)
hasmının (genitive second-person singular)
hasımlarının (genitive second-person singular)
hasmının (genitive singular third-person)
hasımlarının (genitive singular third-person)
hasmımızın (first-person genitive plural)
hasımlarımızın (first-person genitive plural)
hasmınızın (genitive plural second-person)
hasımlarınızın (genitive plural second-person)
hasımlarının (genitive plural third-person)
hasmım (first-person singular)
hasımlarım (first-person singular)
hasımsın (second-person singular)
hasımlarsın (second-person singular)
hasım (singular third-person)
hasımdır (singular third-person)
hasımlar (singular third-person)
hasımlardır (singular third-person)
hasmız (first-person plural)
hasımlarız (first-person plural)
hasımsınız (plural second-person)
hasımlarsınız (plural second-person)
hasımlar (plural third-person)
hasımlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish خصم (hasm, hasım), from Arabic خصم (ḵaṣm).


başak

head

başak (definite accusative başağı, plural başaklar)

başağı (accusative definite)
başaklar (plural)
başak (nominative singular)
başaklar (nominative plural)
başağı (accusative definite singular)
başakları (accusative definite plural)
başağa (dative singular)
başaklara (dative plural)
başakta (locative singular)
başaklarda (locative plural)
başaktan (ablative singular)
başaklardan (ablative plural)
başağın (genitive singular)
başakların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish باشاق (başak), itself from Proto-Turkic *bašaq (“ear”).

inh+

(weaponry) arrowhead, the pointed part of an arrow


AK Parti

(politics) acronym of Adalet ve Kalkınma Partisi (“Justice and Development Party”)


muhasara

head

muhasara (definite accusative muhasarayı, plural muhasaralar)

muhasarayı (accusative definite)
muhasaralar (plural)
muhasara (nominative singular)
muhasaralar (nominative plural)
muhasarayı (accusative definite singular)
muhasaraları (accusative definite plural)
muhasaraya (dative singular)
muhasaralara (dative plural)
muhasarada (locative singular)
muhasaralarda (locative plural)
muhasaradan (ablative singular)
muhasaralardan (ablative plural)
muhasaranın (genitive singular)
muhasaraların (genitive plural)
muhasaram (first-person nominative singular)
muhasaralarım (first-person nominative singular)
muhasaran (nominative second-person singular)
muhasaraların (nominative second-person singular)
muhasarası (nominative singular third-person)
muhasaraları (nominative singular third-person)
muhasaramız (first-person nominative plural)
muhasaralarımız (first-person nominative plural)
muhasaranız (nominative plural second-person)
muhasaralarınız (nominative plural second-person)
muhasaraları (nominative plural third-person)
muhasaramı (accusative definite first-person singular)
muhasaralarımı (accusative definite first-person singular)
muhasaranı (accusative definite second-person singular)
muhasaralarını (accusative definite second-person singular)
muhasarasını (accusative definite singular third-person)
muhasaralarını (accusative definite singular third-person)
muhasaramızı (accusative definite first-person plural)
muhasaralarımızı (accusative definite first-person plural)
muhasaranızı (accusative definite plural second-person)
muhasaralarınızı (accusative definite plural second-person)
muhasaralarını (accusative definite plural third-person)
muhasarama (dative first-person singular)
muhasaralarıma (dative first-person singular)
muhasarana (dative second-person singular)
muhasaralarına (dative second-person singular)
muhasarasına (dative singular third-person)
muhasaralarına (dative singular third-person)
muhasaramıza (dative first-person plural)
muhasaralarımıza (dative first-person plural)
muhasaranıza (dative plural second-person)
muhasaralarınıza (dative plural second-person)
muhasaralarına (dative plural third-person)
muhasaramda (first-person locative singular)
muhasaralarımda (first-person locative singular)
muhasaranda (locative second-person singular)
muhasaralarında (locative second-person singular)
muhasarasında (locative singular third-person)
muhasaralarında (locative singular third-person)
muhasaramızda (first-person locative plural)
muhasaralarımızda (first-person locative plural)
muhasaranızda (locative plural second-person)
muhasaralarınızda (locative plural second-person)
muhasaralarında (locative plural third-person)
muhasaramdan (ablative first-person singular)
muhasaralarımdan (ablative first-person singular)
muhasarandan (ablative second-person singular)
muhasaralarından (ablative second-person singular)
muhasarasından (ablative singular third-person)
muhasaralarından (ablative singular third-person)
muhasaramızdan (ablative first-person plural)
muhasaralarımızdan (ablative first-person plural)
muhasaranızdan (ablative plural second-person)
muhasaralarınızdan (ablative plural second-person)
muhasaralarından (ablative plural third-person)
muhasaramın (first-person genitive singular)
muhasaralarımın (first-person genitive singular)
muhasaranın (genitive second-person singular)
muhasaralarının (genitive second-person singular)
muhasarasının (genitive singular third-person)
muhasaralarının (genitive singular third-person)
muhasaramızın (first-person genitive plural)
muhasaralarımızın (first-person genitive plural)
muhasaranızın (genitive plural second-person)
muhasaralarınızın (genitive plural second-person)
muhasaralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish محاصره (muḥāsara), from Arabic مُحَاصَرَة (muḥāṣara).

der

Arabic مُحَاصَرَة (muḥāṣara)

(military, dated) siege, blockage, encirclement


şarampol

head

şarampol (definite accusative şarampolu, plural şarampollar)

şarampolu (accusative definite)
şarampollar (plural)
şarampol (nominative singular)
şarampollar (nominative plural)
şarampolu (accusative definite singular)
şarampolları (accusative definite plural)
şarampola (dative singular)
şarampollara (dative plural)
şarampolda (locative singular)
şarampollarda (locative plural)
şarampoldan (ablative singular)
şarampollardan (ablative plural)
şarampolun (genitive singular)
şarampolların (genitive plural)
şarampolum (first-person nominative singular)
şarampollarım (first-person nominative singular)
şarampolun (nominative second-person singular)
şarampolların (nominative second-person singular)
şarampolu (nominative singular third-person)
şarampolları (nominative singular third-person)
şarampolumuz (first-person nominative plural)
şarampollarımız (first-person nominative plural)
şarampolunuz (nominative plural second-person)
şarampollarınız (nominative plural second-person)
şarampolları (nominative plural third-person)
şarampolumu (accusative definite first-person singular)
şarampollarımı (accusative definite first-person singular)
şarampolunu (accusative definite second-person singular)
şarampollarını (accusative definite second-person singular)
şarampolunu (accusative definite singular third-person)
şarampollarını (accusative definite singular third-person)
şarampolumuzu (accusative definite first-person plural)
şarampollarımızı (accusative definite first-person plural)
şarampolunuzu (accusative definite plural second-person)
şarampollarınızı (accusative definite plural second-person)
şarampollarını (accusative definite plural third-person)
şarampoluma (dative first-person singular)
şarampollarıma (dative first-person singular)
şarampoluna (dative second-person singular)
şarampollarına (dative second-person singular)
şarampoluna (dative singular third-person)
şarampollarına (dative singular third-person)
şarampolumuza (dative first-person plural)
şarampollarımıza (dative first-person plural)
şarampolunuza (dative plural second-person)
şarampollarınıza (dative plural second-person)
şarampollarına (dative plural third-person)
şarampolumda (first-person locative singular)
şarampollarımda (first-person locative singular)
şarampolunda (locative second-person singular)
şarampollarında (locative second-person singular)
şarampolunda (locative singular third-person)
şarampollarında (locative singular third-person)
şarampolumuzda (first-person locative plural)
şarampollarımızda (first-person locative plural)
şarampolunuzda (locative plural second-person)
şarampollarınızda (locative plural second-person)
şarampollarında (locative plural third-person)
şarampolumdan (ablative first-person singular)
şarampollarımdan (ablative first-person singular)
şarampolundan (ablative second-person singular)
şarampollarından (ablative second-person singular)
şarampolundan (ablative singular third-person)
şarampollarından (ablative singular third-person)
şarampolumuzdan (ablative first-person plural)
şarampollarımızdan (ablative first-person plural)
şarampolunuzdan (ablative plural second-person)
şarampollarınızdan (ablative plural second-person)
şarampollarından (ablative plural third-person)
şarampolumun (first-person genitive singular)
şarampollarımın (first-person genitive singular)
şarampolunun (genitive second-person singular)
şarampollarının (genitive second-person singular)
şarampolunun (genitive singular third-person)
şarampollarının (genitive singular third-person)
şarampolumuzun (first-person genitive plural)
şarampollarımızın (first-person genitive plural)
şarampolunuzun (genitive plural second-person)
şarampollarınızın (genitive plural second-person)
şarampollarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شرانپول (şaranpol, “stockade, palisade”), itself from Hungarian sorompó (“boom barrier, boom gate”).

der

(military) stockade, palisade, an enclosure protected by a wall of wooden posts


izci

head

izci (definite accusative izciyi, plural izciler)

izciyi (accusative definite)
izciler (plural)
izci (nominative singular)
izciler (nominative plural)
izciyi (accusative definite singular)
izcileri (accusative definite plural)
izciye (dative singular)
izcilere (dative plural)
izcide (locative singular)
izcilerde (locative plural)
izciden (ablative singular)
izcilerden (ablative plural)
izcinin (genitive singular)
izcilerin (genitive plural)
izcim (first-person nominative singular)
izcilerim (first-person nominative singular)
izcin (nominative second-person singular)
izcilerin (nominative second-person singular)
izcisi (nominative singular third-person)
izcileri (nominative singular third-person)
izcimiz (first-person nominative plural)
izcilerimiz (first-person nominative plural)
izciniz (nominative plural second-person)
izcileriniz (nominative plural second-person)
izcileri (nominative plural third-person)
izcimi (accusative definite first-person singular)
izcilerimi (accusative definite first-person singular)
izcini (accusative definite second-person singular)
izcilerini (accusative definite second-person singular)
izcisini (accusative definite singular third-person)
izcilerini (accusative definite singular third-person)
izcimizi (accusative definite first-person plural)
izcilerimizi (accusative definite first-person plural)
izcinizi (accusative definite plural second-person)
izcilerinizi (accusative definite plural second-person)
izcilerini (accusative definite plural third-person)
izcime (dative first-person singular)
izcilerime (dative first-person singular)
izcine (dative second-person singular)
izcilerine (dative second-person singular)
izcisine (dative singular third-person)
izcilerine (dative singular third-person)
izcimize (dative first-person plural)
izcilerimize (dative first-person plural)
izcinize (dative plural second-person)
izcilerinize (dative plural second-person)
izcilerine (dative plural third-person)
izcimde (first-person locative singular)
izcilerimde (first-person locative singular)
izcinde (locative second-person singular)
izcilerinde (locative second-person singular)
izcisinde (locative singular third-person)
izcilerinde (locative singular third-person)
izcimizde (first-person locative plural)
izcilerimizde (first-person locative plural)
izcinizde (locative plural second-person)
izcilerinizde (locative plural second-person)
izcilerinde (locative plural third-person)
izcimden (ablative first-person singular)
izcilerimden (ablative first-person singular)
izcinden (ablative second-person singular)
izcilerinden (ablative second-person singular)
izcisinden (ablative singular third-person)
izcilerinden (ablative singular third-person)
izcimizden (ablative first-person plural)
izcilerimizden (ablative first-person plural)
izcinizden (ablative plural second-person)
izcilerinizden (ablative plural second-person)
izcilerinden (ablative plural third-person)
izcimin (first-person genitive singular)
izcilerimin (first-person genitive singular)
izcinin (genitive second-person singular)
izcilerinin (genitive second-person singular)
izcisinin (genitive singular third-person)
izcilerinin (genitive singular third-person)
izcimizin (first-person genitive plural)
izcilerimizin (first-person genitive plural)
izcinizin (genitive plural second-person)
izcilerinizin (genitive plural second-person)
izcilerinin (genitive plural third-person)
izciyim (first-person singular)
izcilerim (first-person singular)
izcisin (second-person singular)
izcilersin (second-person singular)
izci (singular third-person)
izcidir (singular third-person)
izciler (singular third-person)
izcilerdir (singular third-person)
izciyiz (first-person plural)
izcileriz (first-person plural)
izcisiniz (plural second-person)
izcilersiniz (plural second-person)
izciler (plural third-person)
izcilerdir (plural third-person)

(military) A type of soldier whose mission is to explore the battle area and to locate important sites, scouts.