dümen

dümen (definite accusative dümeni, plural dümenler)

dümeni (accusative definite)
dümenler (plural)
dümen (nominative singular)
dümenler (nominative plural)
dümeni (accusative definite singular)
dümenleri (accusative definite plural)
dümene (dative singular)
dümenlere (dative plural)
dümende (locative singular)
dümenlerde (locative plural)
dümenden (ablative singular)
dümenlerden (ablative plural)
dümenin (genitive singular)
dümenlerin (genitive plural)
dümenim (first-person nominative singular)
dümenlerim (first-person nominative singular)
dümenin (nominative second-person singular)
dümenlerin (nominative second-person singular)
dümeni (nominative singular third-person)
dümenleri (nominative singular third-person)
dümenimiz (first-person nominative plural)
dümenlerimiz (first-person nominative plural)
dümeniniz (nominative plural second-person)
dümenleriniz (nominative plural second-person)
dümenleri (nominative plural third-person)
dümenimi (accusative definite first-person singular)
dümenlerimi (accusative definite first-person singular)
dümenini (accusative definite second-person singular)
dümenlerini (accusative definite second-person singular)
dümenini (accusative definite singular third-person)
dümenlerini (accusative definite singular third-person)
dümenimizi (accusative definite first-person plural)
dümenlerimizi (accusative definite first-person plural)
dümeninizi (accusative definite plural second-person)
dümenlerinizi (accusative definite plural second-person)
dümenlerini (accusative definite plural third-person)
dümenime (dative first-person singular)
dümenlerime (dative first-person singular)
dümenine (dative second-person singular)
dümenlerine (dative second-person singular)
dümenine (dative singular third-person)
dümenlerine (dative singular third-person)
dümenimize (dative first-person plural)
dümenlerimize (dative first-person plural)
dümeninize (dative plural second-person)
dümenlerinize (dative plural second-person)
dümenlerine (dative plural third-person)
dümenimde (first-person locative singular)
dümenlerimde (first-person locative singular)
dümeninde (locative second-person singular)
dümenlerinde (locative second-person singular)
dümeninde (locative singular third-person)
dümenlerinde (locative singular third-person)
dümenimizde (first-person locative plural)
dümenlerimizde (first-person locative plural)
dümeninizde (locative plural second-person)
dümenlerinizde (locative plural second-person)
dümenlerinde (locative plural third-person)
dümenimden (ablative first-person singular)
dümenlerimden (ablative first-person singular)
dümeninden (ablative second-person singular)
dümenlerinden (ablative second-person singular)
dümeninden (ablative singular third-person)
dümenlerinden (ablative singular third-person)
dümenimizden (ablative first-person plural)
dümenlerimizden (ablative first-person plural)
dümeninizden (ablative plural second-person)
dümenlerinizden (ablative plural second-person)
dümenlerinden (ablative plural third-person)
dümenimin (first-person genitive singular)
dümenlerimin (first-person genitive singular)
dümeninin (genitive second-person singular)
dümenlerinin (genitive second-person singular)
dümeninin (genitive singular third-person)
dümenlerinin (genitive singular third-person)
dümenimizin (first-person genitive plural)
dümenlerimizin (first-person genitive plural)
dümeninizin (genitive plural second-person)
dümenlerinizin (genitive plural second-person)
dümenlerinin (genitive plural third-person)
domen (alternative dialectal)
dömen (alternative dialectal)
demen (alternative dialectal)

From Ottoman Turkish دومن (dümen), from Byzantine Greek τιμόνι (timóni).

(aeronautics, nautical) rudder (used to steer a vessel or aircraft)


betik

head

betik (definite accusative betiği, plural betikler)

betiği (accusative definite)
betikler (plural)
betik (nominative singular)
betikler (nominative plural)
betiği (accusative definite singular)
betikleri (accusative definite plural)
betiğe (dative singular)
betiklere (dative plural)
betikte (locative singular)
betiklerde (locative plural)
betikten (ablative singular)
betiklerden (ablative plural)
betiğin (genitive singular)
betiklerin (genitive plural)
betiğim (first-person nominative singular)
betiklerim (first-person nominative singular)
betiğin (nominative second-person singular)
betiklerin (nominative second-person singular)
betiği (nominative singular third-person)
betikleri (nominative singular third-person)
betiğimiz (first-person nominative plural)
betiklerimiz (first-person nominative plural)
betiğiniz (nominative plural second-person)
betikleriniz (nominative plural second-person)
betikleri (nominative plural third-person)
betiğimi (accusative definite first-person singular)
betiklerimi (accusative definite first-person singular)
betiğini (accusative definite second-person singular)
betiklerini (accusative definite second-person singular)
betiğini (accusative definite singular third-person)
betiklerini (accusative definite singular third-person)
betiğimizi (accusative definite first-person plural)
betiklerimizi (accusative definite first-person plural)
betiğinizi (accusative definite plural second-person)
betiklerinizi (accusative definite plural second-person)
betiklerini (accusative definite plural third-person)
betiğime (dative first-person singular)
betiklerime (dative first-person singular)
betiğine (dative second-person singular)
betiklerine (dative second-person singular)
betiğine (dative singular third-person)
betiklerine (dative singular third-person)
betiğimize (dative first-person plural)
betiklerimize (dative first-person plural)
betiğinize (dative plural second-person)
betiklerinize (dative plural second-person)
betiklerine (dative plural third-person)
betiğimde (first-person locative singular)
betiklerimde (first-person locative singular)
betiğinde (locative second-person singular)
betiklerinde (locative second-person singular)
betiğinde (locative singular third-person)
betiklerinde (locative singular third-person)
betiğimizde (first-person locative plural)
betiklerimizde (first-person locative plural)
betiğinizde (locative plural second-person)
betiklerinizde (locative plural second-person)
betiklerinde (locative plural third-person)
betiğimden (ablative first-person singular)
betiklerimden (ablative first-person singular)
betiğinden (ablative second-person singular)
betiklerinden (ablative second-person singular)
betiğinden (ablative singular third-person)
betiklerinden (ablative singular third-person)
betiğimizden (ablative first-person plural)
betiklerimizden (ablative first-person plural)
betiğinizden (ablative plural second-person)
betiklerinizden (ablative plural second-person)
betiklerinden (ablative plural third-person)
betiğimin (first-person genitive singular)
betiklerimin (first-person genitive singular)
betiğinin (genitive second-person singular)
betiklerinin (genitive second-person singular)
betiğinin (genitive singular third-person)
betiklerinin (genitive singular third-person)
betiğimizin (first-person genitive plural)
betiklerimizin (first-person genitive plural)
betiğinizin (genitive plural second-person)
betiklerinizin (genitive plural second-person)
betiklerinin (genitive plural third-person)

Learned borrowing from Old Turkic 𐰋𐰃𐱅𐰏 (b²it²g /bitig/), from Proto-Turkic *bitig. Doublet of biti.

lbor

(computing) script (program or sequence of instructions)


Suzuki tepkimesi

head

Suzuki tepkimesi (definite accusative Suzuki tepkimesini, plural Suzuki tepkimeleri)

Suzuki tepkimesini (accusative definite)
Suzuki tepkimeleri (plural)
Suzuki tepkimesi (nominative singular)
Suzuki tepkimeleri (nominative plural)
Suzuki tepkimesini (accusative definite singular)
Suzuki tepkimelerini (accusative definite plural)
Suzuki tepkimesine (dative singular)
Suzuki tepkimelerine (dative plural)
Suzuki tepkimesinde (locative singular)
Suzuki tepkimelerinde (locative plural)
Suzuki tepkimesinden (ablative singular)
Suzuki tepkimelerinden (ablative plural)
Suzuki tepkimesinin (genitive singular)
Suzuki tepkimelerinin (genitive plural)


tepkime

tepkime (definite accusative tepkimeyi, plural tepkimeler)

tepkimeyi (accusative definite)
tepkimeler (plural)
tepkime (nominative singular)
tepkimeler (nominative plural)
tepkimeyi (accusative definite singular)
tepkimeleri (accusative definite plural)
tepkimeye (dative singular)
tepkimelere (dative plural)
tepkimede (locative singular)
tepkimelerde (locative plural)
tepkimeden (ablative singular)
tepkimelerden (ablative plural)
tepkimenin (genitive singular)
tepkimelerin (genitive plural)
tepkimem (first-person nominative singular)
tepkimelerim (first-person nominative singular)
tepkimen (nominative second-person singular)
tepkimelerin (nominative second-person singular)
tepkimesi (nominative singular third-person)
tepkimeleri (nominative singular third-person)
tepkimemiz (first-person nominative plural)
tepkimelerimiz (first-person nominative plural)
tepkimeniz (nominative plural second-person)
tepkimeleriniz (nominative plural second-person)
tepkimeleri (nominative plural third-person)
tepkimemi (accusative definite first-person singular)
tepkimelerimi (accusative definite first-person singular)
tepkimeni (accusative definite second-person singular)
tepkimelerini (accusative definite second-person singular)
tepkimesini (accusative definite singular third-person)
tepkimelerini (accusative definite singular third-person)
tepkimemizi (accusative definite first-person plural)
tepkimelerimizi (accusative definite first-person plural)
tepkimenizi (accusative definite plural second-person)
tepkimelerinizi (accusative definite plural second-person)
tepkimelerini (accusative definite plural third-person)
tepkimeme (dative first-person singular)
tepkimelerime (dative first-person singular)
tepkimene (dative second-person singular)
tepkimelerine (dative second-person singular)
tepkimesine (dative singular third-person)
tepkimelerine (dative singular third-person)
tepkimemize (dative first-person plural)
tepkimelerimize (dative first-person plural)
tepkimenize (dative plural second-person)
tepkimelerinize (dative plural second-person)
tepkimelerine (dative plural third-person)
tepkimemde (first-person locative singular)
tepkimelerimde (first-person locative singular)
tepkimende (locative second-person singular)
tepkimelerinde (locative second-person singular)
tepkimesinde (locative singular third-person)
tepkimelerinde (locative singular third-person)
tepkimemizde (first-person locative plural)
tepkimelerimizde (first-person locative plural)
tepkimenizde (locative plural second-person)
tepkimelerinizde (locative plural second-person)
tepkimelerinde (locative plural third-person)
tepkimemden (ablative first-person singular)
tepkimelerimden (ablative first-person singular)
tepkimenden (ablative second-person singular)
tepkimelerinden (ablative second-person singular)
tepkimesinden (ablative singular third-person)
tepkimelerinden (ablative singular third-person)
tepkimemizden (ablative first-person plural)
tepkimelerimizden (ablative first-person plural)
tepkimenizden (ablative plural second-person)
tepkimelerinizden (ablative plural second-person)
tepkimelerinden (ablative plural third-person)
tepkimemin (first-person genitive singular)
tepkimelerimin (first-person genitive singular)
tepkimenin (genitive second-person singular)
tepkimelerinin (genitive second-person singular)
tepkimesinin (genitive singular third-person)
tepkimelerinin (genitive singular third-person)
tepkimemizin (first-person genitive plural)
tepkimelerimizin (first-person genitive plural)
tepkimenizin (genitive plural second-person)
tepkimelerinizin (genitive plural second-person)
tepkimelerinin (genitive plural third-person)


kaçak

kaçak (definite accusative kaçağı, plural kaçaklar)

kaçağı (accusative definite)
kaçaklar (plural)
kaçak (nominative singular)
kaçaklar (nominative plural)
kaçağı (accusative definite singular)
kaçakları (accusative definite plural)
kaçağa (dative singular)
kaçaklara (dative plural)
kaçakta (locative singular)
kaçaklarda (locative plural)
kaçaktan (ablative singular)
kaçaklardan (ablative plural)
kaçağın (genitive singular)
kaçakların (genitive plural)
kaçağım (first-person nominative singular)
kaçaklarım (first-person nominative singular)
kaçağın (nominative second-person singular)
kaçakların (nominative second-person singular)
kaçağı (nominative singular third-person)
kaçakları (nominative singular third-person)
kaçağımız (first-person nominative plural)
kaçaklarımız (first-person nominative plural)
kaçağınız (nominative plural second-person)
kaçaklarınız (nominative plural second-person)
kaçakları (nominative plural third-person)
kaçağımı (accusative definite first-person singular)
kaçaklarımı (accusative definite first-person singular)
kaçağını (accusative definite second-person singular)
kaçaklarını (accusative definite second-person singular)
kaçağını (accusative definite singular third-person)
kaçaklarını (accusative definite singular third-person)
kaçağımızı (accusative definite first-person plural)
kaçaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kaçağınızı (accusative definite plural second-person)
kaçaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kaçaklarını (accusative definite plural third-person)
kaçağıma (dative first-person singular)
kaçaklarıma (dative first-person singular)
kaçağına (dative second-person singular)
kaçaklarına (dative second-person singular)
kaçağına (dative singular third-person)
kaçaklarına (dative singular third-person)
kaçağımıza (dative first-person plural)
kaçaklarımıza (dative first-person plural)
kaçağınıza (dative plural second-person)
kaçaklarınıza (dative plural second-person)
kaçaklarına (dative plural third-person)
kaçağımda (first-person locative singular)
kaçaklarımda (first-person locative singular)
kaçağında (locative second-person singular)
kaçaklarında (locative second-person singular)
kaçağında (locative singular third-person)
kaçaklarında (locative singular third-person)
kaçağımızda (first-person locative plural)
kaçaklarımızda (first-person locative plural)
kaçağınızda (locative plural second-person)
kaçaklarınızda (locative plural second-person)
kaçaklarında (locative plural third-person)
kaçağımdan (ablative first-person singular)
kaçaklarımdan (ablative first-person singular)
kaçağından (ablative second-person singular)
kaçaklarından (ablative second-person singular)
kaçağından (ablative singular third-person)
kaçaklarından (ablative singular third-person)
kaçağımızdan (ablative first-person plural)
kaçaklarımızdan (ablative first-person plural)
kaçağınızdan (ablative plural second-person)
kaçaklarınızdan (ablative plural second-person)
kaçaklarından (ablative plural third-person)
kaçağımın (first-person genitive singular)
kaçaklarımın (first-person genitive singular)
kaçağının (genitive second-person singular)
kaçaklarının (genitive second-person singular)
kaçağının (genitive singular third-person)
kaçaklarının (genitive singular third-person)
kaçağımızın (first-person genitive plural)
kaçaklarımızın (first-person genitive plural)
kaçağınızın (genitive plural second-person)
kaçaklarınızın (genitive plural second-person)
kaçaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاچاق (kaçak), from Proto-Common Turkic *kač- (“to run away, flee”). Related to kaçmak (“to run away, to escape”).


parçacık hızlandırıcı

head

parçacık hızlandırıcı (definite accusative parçacık hızlandırıcıyı, plural parçacık hızlandırıcılar)

parçacık hızlandırıcıyı (accusative definite)
parçacık hızlandırıcılar (plural)
parçacık hızlandırıcı (nominative singular)
parçacık hızlandırıcılar (nominative plural)
parçacık hızlandırıcıyı (accusative definite singular)
parçacık hızlandırıcıları (accusative definite plural)
parçacık hızlandırıcıya (dative singular)
parçacık hızlandırıcılara (dative plural)
parçacık hızlandırıcıda (locative singular)
parçacık hızlandırıcılarda (locative plural)
parçacık hızlandırıcıdan (ablative singular)
parçacık hızlandırıcılardan (ablative plural)
parçacık hızlandırıcının (genitive singular)
parçacık hızlandırıcıların (genitive plural)
parçacık hızlandırıcım (first-person nominative singular)
parçacık hızlandırıcılarım (first-person nominative singular)
parçacık hızlandırıcın (nominative second-person singular)
parçacık hızlandırıcıların (nominative second-person singular)
parçacık hızlandırıcısı (nominative singular third-person)
parçacık hızlandırıcıları (nominative singular third-person)
parçacık hızlandırıcımız (first-person nominative plural)
parçacık hızlandırıcılarımız (first-person nominative plural)
parçacık hızlandırıcınız (nominative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarınız (nominative plural second-person)
parçacık hızlandırıcıları (nominative plural third-person)
parçacık hızlandırıcımı (accusative definite first-person singular)
parçacık hızlandırıcılarımı (accusative definite first-person singular)
parçacık hızlandırıcını (accusative definite second-person singular)
parçacık hızlandırıcılarını (accusative definite second-person singular)
parçacık hızlandırıcısını (accusative definite singular third-person)
parçacık hızlandırıcılarını (accusative definite singular third-person)
parçacık hızlandırıcımızı (accusative definite first-person plural)
parçacık hızlandırıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
parçacık hızlandırıcınızı (accusative definite plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarını (accusative definite plural third-person)
parçacık hızlandırıcıma (dative first-person singular)
parçacık hızlandırıcılarıma (dative first-person singular)
parçacık hızlandırıcına (dative second-person singular)
parçacık hızlandırıcılarına (dative second-person singular)
parçacık hızlandırıcısına (dative singular third-person)
parçacık hızlandırıcılarına (dative singular third-person)
parçacık hızlandırıcımıza (dative first-person plural)
parçacık hızlandırıcılarımıza (dative first-person plural)
parçacık hızlandırıcınıza (dative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarınıza (dative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarına (dative plural third-person)
parçacık hızlandırıcımda (first-person locative singular)
parçacık hızlandırıcılarımda (first-person locative singular)
parçacık hızlandırıcında (locative second-person singular)
parçacık hızlandırıcılarında (locative second-person singular)
parçacık hızlandırıcısında (locative singular third-person)
parçacık hızlandırıcılarında (locative singular third-person)
parçacık hızlandırıcımızda (first-person locative plural)
parçacık hızlandırıcılarımızda (first-person locative plural)
parçacık hızlandırıcınızda (locative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarınızda (locative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarında (locative plural third-person)
parçacık hızlandırıcımdan (ablative first-person singular)
parçacık hızlandırıcılarımdan (ablative first-person singular)
parçacık hızlandırıcından (ablative second-person singular)
parçacık hızlandırıcılarından (ablative second-person singular)
parçacık hızlandırıcısından (ablative singular third-person)
parçacık hızlandırıcılarından (ablative singular third-person)
parçacık hızlandırıcımızdan (ablative first-person plural)
parçacık hızlandırıcılarımızdan (ablative first-person plural)
parçacık hızlandırıcınızdan (ablative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarınızdan (ablative plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarından (ablative plural third-person)
parçacık hızlandırıcımın (first-person genitive singular)
parçacık hızlandırıcılarımın (first-person genitive singular)
parçacık hızlandırıcının (genitive second-person singular)
parçacık hızlandırıcılarının (genitive second-person singular)
parçacık hızlandırıcısının (genitive singular third-person)
parçacık hızlandırıcılarının (genitive singular third-person)
parçacık hızlandırıcımızın (first-person genitive plural)
parçacık hızlandırıcılarımızın (first-person genitive plural)
parçacık hızlandırıcınızın (genitive plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarınızın (genitive plural second-person)
parçacık hızlandırıcılarının (genitive plural third-person)

[pɑɾt͡ʃɑdʒɯk hɯʐɫɑndɯɾɯdʒɯ]

particle accelerator
particle accelerator


iletken

iletken (definite accusative iletkeni, plural iletkenler)

iletkeni (accusative definite)
iletkenler (plural)
iletken (nominative singular)
iletkenler (nominative plural)
iletkeni (accusative definite singular)
iletkenleri (accusative definite plural)
iletkene (dative singular)
iletkenlere (dative plural)
iletkende (locative singular)
iletkenlerde (locative plural)
iletkenden (ablative singular)
iletkenlerden (ablative plural)
iletkenin (genitive singular)
iletkenlerin (genitive plural)

Morphologically ilet- (“to conduct”) + -ken (“habitual suffix”).

suf

(physics) conductor (something which can transmit electricity, heat, light or sound)


kaynama noktası

head

kaynama noktası (definite accusative kaynama noktasını, plural kaynama noktaları)

kaynama noktasını (accusative definite)
kaynama noktaları (plural)

(physics) boiling point (temperature at which a liquid boils)


kuvvet

kuvvet (definite accusative kuvveti, plural kuvvetler)

kuvveti (accusative definite)
kuvvetler (plural)
kuvvet (nominative singular)
kuvvetler (nominative plural)
kuvveti (accusative definite singular)
kuvvetleri (accusative definite plural)
kuvvete (dative singular)
kuvvetlere (dative plural)
kuvvette (locative singular)
kuvvetlerde (locative plural)
kuvvetten (ablative singular)
kuvvetlerden (ablative plural)
kuvvetin (genitive singular)
kuvvetlerin (genitive plural)
kuvvetim (first-person nominative singular)
kuvvetlerim (first-person nominative singular)
kuvvetin (nominative second-person singular)
kuvvetlerin (nominative second-person singular)
kuvveti (nominative singular third-person)
kuvvetleri (nominative singular third-person)
kuvvetimiz (first-person nominative plural)
kuvvetlerimiz (first-person nominative plural)
kuvvetiniz (nominative plural second-person)
kuvvetleriniz (nominative plural second-person)
kuvvetleri (nominative plural third-person)
kuvvetimi (accusative definite first-person singular)
kuvvetlerimi (accusative definite first-person singular)
kuvvetini (accusative definite second-person singular)
kuvvetlerini (accusative definite second-person singular)
kuvvetini (accusative definite singular third-person)
kuvvetlerini (accusative definite singular third-person)
kuvvetimizi (accusative definite first-person plural)
kuvvetlerimizi (accusative definite first-person plural)
kuvvetinizi (accusative definite plural second-person)
kuvvetlerinizi (accusative definite plural second-person)
kuvvetlerini (accusative definite plural third-person)
kuvvetime (dative first-person singular)
kuvvetlerime (dative first-person singular)
kuvvetine (dative second-person singular)
kuvvetlerine (dative second-person singular)
kuvvetine (dative singular third-person)
kuvvetlerine (dative singular third-person)
kuvvetimize (dative first-person plural)
kuvvetlerimize (dative first-person plural)
kuvvetinize (dative plural second-person)
kuvvetlerinize (dative plural second-person)
kuvvetlerine (dative plural third-person)
kuvvetimde (first-person locative singular)
kuvvetlerimde (first-person locative singular)
kuvvetinde (locative second-person singular)
kuvvetlerinde (locative second-person singular)
kuvvetinde (locative singular third-person)
kuvvetlerinde (locative singular third-person)
kuvvetimizde (first-person locative plural)
kuvvetlerimizde (first-person locative plural)
kuvvetinizde (locative plural second-person)
kuvvetlerinizde (locative plural second-person)
kuvvetlerinde (locative plural third-person)
kuvvetimden (ablative first-person singular)
kuvvetlerimden (ablative first-person singular)
kuvvetinden (ablative second-person singular)
kuvvetlerinden (ablative second-person singular)
kuvvetinden (ablative singular third-person)
kuvvetlerinden (ablative singular third-person)
kuvvetimizden (ablative first-person plural)
kuvvetlerimizden (ablative first-person plural)
kuvvetinizden (ablative plural second-person)
kuvvetlerinizden (ablative plural second-person)
kuvvetlerinden (ablative plural third-person)
kuvvetimin (first-person genitive singular)
kuvvetlerimin (first-person genitive singular)
kuvvetinin (genitive second-person singular)
kuvvetlerinin (genitive second-person singular)
kuvvetinin (genitive singular third-person)
kuvvetlerinin (genitive singular third-person)
kuvvetimizin (first-person genitive plural)
kuvvetlerimizin (first-person genitive plural)
kuvvetinizin (genitive plural second-person)
kuvvetlerinizin (genitive plural second-person)
kuvvetlerinin (genitive plural third-person)
kuvvetim (first-person singular)
kuvvetlerim (first-person singular)
kuvvetsin (second-person singular)
kuvvetlersin (second-person singular)
kuvvet (singular third-person)
kuvvettir (singular third-person)
kuvvetler (singular third-person)
kuvvetlerdir (singular third-person)
kuvvetiz (first-person plural)
kuvvetleriz (first-person plural)
kuvvetsiniz (plural second-person)
kuvvetlersiniz (plural second-person)
kuvvetler (plural third-person)
kuvvetlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish قوت (kuvvet), from Arabic قُوَّة (quwwa).


temel etkileşim

temel etkileşim (definite accusative temel etkileşimi, plural temel etkileşimler)

temel etkileşimi (accusative definite)
temel etkileşimler (plural)

fundamental interaction
fundamental interaction


elektromanyetik etkileşim

electromagnetic interaction
electromagnetic interaction


kütle çekim etkileşimi

gravitational interaction
gravitational interaction


güçlü nükleer etkileşim

strong nuclear interaction
strong nuclear interaction


güçlü nükleer kuvvet

strong nuclear force
strong nuclear force


zayıf nükleer etkileşim

weak nuclear interaction
weak nuclear interaction


temel kuvvet

temel kuvvet (definite accusative temel kuvveti, plural temel kuvvetler)

temel kuvveti (accusative definite)
temel kuvvetler (plural)


kinematik

kinematik (definite accusative kinematiği, uncountable)

kinematiği (accusative definite)
kinematik (nominative singular)
kinematikler (nominative plural)
kinematiği (accusative definite singular)
kinematikleri (accusative definite plural)
kinematiğe (dative singular)
kinematiklere (dative plural)
kinematikte (locative singular)
kinematiklerde (locative plural)
kinematikten (ablative singular)
kinematiklerden (ablative plural)
kinematiğin (genitive singular)
kinematiklerin (genitive plural)


çıktı

çıktı (definite accusative çıktıyı, plural çıktılar)

çıktıyı (accusative definite)
çıktılar (plural)
çıktı (nominative singular)
çıktılar (nominative plural)
çıktıyı (accusative definite singular)
çıktıları (accusative definite plural)
çıktıya (dative singular)
çıktılara (dative plural)
çıktıda (locative singular)
çıktılarda (locative plural)
çıktıdan (ablative singular)
çıktılardan (ablative plural)
çıktının (genitive singular)
çıktıların (genitive plural)
çıktım (first-person nominative singular)
çıktılarım (first-person nominative singular)
çıktın (nominative second-person singular)
çıktıların (nominative second-person singular)
çıktısı (nominative singular third-person)
çıktıları (nominative singular third-person)
çıktımız (first-person nominative plural)
çıktılarımız (first-person nominative plural)
çıktınız (nominative plural second-person)
çıktılarınız (nominative plural second-person)
çıktıları (nominative plural third-person)
çıktımı (accusative definite first-person singular)
çıktılarımı (accusative definite first-person singular)
çıktını (accusative definite second-person singular)
çıktılarını (accusative definite second-person singular)
çıktısını (accusative definite singular third-person)
çıktılarını (accusative definite singular third-person)
çıktımızı (accusative definite first-person plural)
çıktılarımızı (accusative definite first-person plural)
çıktınızı (accusative definite plural second-person)
çıktılarınızı (accusative definite plural second-person)
çıktılarını (accusative definite plural third-person)
çıktıma (dative first-person singular)
çıktılarıma (dative first-person singular)
çıktına (dative second-person singular)
çıktılarına (dative second-person singular)
çıktısına (dative singular third-person)
çıktılarına (dative singular third-person)
çıktımıza (dative first-person plural)
çıktılarımıza (dative first-person plural)
çıktınıza (dative plural second-person)
çıktılarınıza (dative plural second-person)
çıktılarına (dative plural third-person)
çıktımda (first-person locative singular)
çıktılarımda (first-person locative singular)
çıktında (locative second-person singular)
çıktılarında (locative second-person singular)
çıktısında (locative singular third-person)
çıktılarında (locative singular third-person)
çıktımızda (first-person locative plural)
çıktılarımızda (first-person locative plural)
çıktınızda (locative plural second-person)
çıktılarınızda (locative plural second-person)
çıktılarında (locative plural third-person)
çıktımdan (ablative first-person singular)
çıktılarımdan (ablative first-person singular)
çıktından (ablative second-person singular)
çıktılarından (ablative second-person singular)
çıktısından (ablative singular third-person)
çıktılarından (ablative singular third-person)
çıktımızdan (ablative first-person plural)
çıktılarımızdan (ablative first-person plural)
çıktınızdan (ablative plural second-person)
çıktılarınızdan (ablative plural second-person)
çıktılarından (ablative plural third-person)
çıktımın (first-person genitive singular)
çıktılarımın (first-person genitive singular)
çıktının (genitive second-person singular)
çıktılarının (genitive second-person singular)
çıktısının (genitive singular third-person)
çıktılarının (genitive singular third-person)
çıktımızın (first-person genitive plural)
çıktılarımızın (first-person genitive plural)
çıktınızın (genitive plural second-person)
çıktılarınızın (genitive plural second-person)
çıktılarının (genitive plural third-person)


belgebilim

belgebilim (definite accusative belgebilimi, uncountable)

belgebilimi (accusative definite)
belgebilim (nominative singular)
belgebilimi (accusative definite singular)
belgebilime (dative singular)
belgebilimde (locative singular)
belgebilimden (ablative singular)
belgebilimin (genitive singular)

mechanical engineering
mechanical engineering

(computing, mechanical engineering) documentation (documents that explain the operation of a particular software program)


sabit

sabit (definite accusative sabiti, plural sabitler)

sabiti (accusative definite)
sabitler (plural)

From Ottoman Turkish ثابت (sabit), from Arabic ثَابِت (ṯābit).


çökelek

çökelek (definite accusative çökeleği, plural çökelekler)

çökeleği (accusative definite)
çökelekler (plural)
çökelek (nominative singular)
çökelekler (nominative plural)
çökeleği (accusative definite singular)
çökelekleri (accusative definite plural)
çökeleğe (dative singular)
çökeleklere (dative plural)
çökelekte (locative singular)
çökeleklerde (locative plural)
çökelekten (ablative singular)
çökeleklerden (ablative plural)
çökeleğin (genitive singular)
çökeleklerin (genitive plural)
çökeleğim (first-person nominative singular)
çökeleklerim (first-person nominative singular)
çökeleğin (nominative second-person singular)
çökeleklerin (nominative second-person singular)
çökeleği (nominative singular third-person)
çökelekleri (nominative singular third-person)
çökeleğimiz (first-person nominative plural)
çökeleklerimiz (first-person nominative plural)
çökeleğiniz (nominative plural second-person)
çökelekleriniz (nominative plural second-person)
çökelekleri (nominative plural third-person)
çökeleğimi (accusative definite first-person singular)
çökeleklerimi (accusative definite first-person singular)
çökeleğini (accusative definite second-person singular)
çökeleklerini (accusative definite second-person singular)
çökeleğini (accusative definite singular third-person)
çökeleklerini (accusative definite singular third-person)
çökeleğimizi (accusative definite first-person plural)
çökeleklerimizi (accusative definite first-person plural)
çökeleğinizi (accusative definite plural second-person)
çökeleklerinizi (accusative definite plural second-person)
çökeleklerini (accusative definite plural third-person)
çökeleğime (dative first-person singular)
çökeleklerime (dative first-person singular)
çökeleğine (dative second-person singular)
çökeleklerine (dative second-person singular)
çökeleğine (dative singular third-person)
çökeleklerine (dative singular third-person)
çökeleğimize (dative first-person plural)
çökeleklerimize (dative first-person plural)
çökeleğinize (dative plural second-person)
çökeleklerinize (dative plural second-person)
çökeleklerine (dative plural third-person)
çökeleğimde (first-person locative singular)
çökeleklerimde (first-person locative singular)
çökeleğinde (locative second-person singular)
çökeleklerinde (locative second-person singular)
çökeleğinde (locative singular third-person)
çökeleklerinde (locative singular third-person)
çökeleğimizde (first-person locative plural)
çökeleklerimizde (first-person locative plural)
çökeleğinizde (locative plural second-person)
çökeleklerinizde (locative plural second-person)
çökeleklerinde (locative plural third-person)
çökeleğimden (ablative first-person singular)
çökeleklerimden (ablative first-person singular)
çökeleğinden (ablative second-person singular)
çökeleklerinden (ablative second-person singular)
çökeleğinden (ablative singular third-person)
çökeleklerinden (ablative singular third-person)
çökeleğimizden (ablative first-person plural)
çökeleklerimizden (ablative first-person plural)
çökeleğinizden (ablative plural second-person)
çökeleklerinizden (ablative plural second-person)
çökeleklerinden (ablative plural third-person)
çökeleğimin (first-person genitive singular)
çökeleklerimin (first-person genitive singular)
çökeleğinin (genitive second-person singular)
çökeleklerinin (genitive second-person singular)
çökeleğinin (genitive singular third-person)
çökeleklerinin (genitive singular third-person)
çökeleğimizin (first-person genitive plural)
çökeleklerimizin (first-person genitive plural)
çökeleğinizin (genitive plural second-person)
çökeleklerinizin (genitive plural second-person)
çökeleklerinin (genitive plural third-person)
çökeleğim (first-person singular)
çökeleklerim (first-person singular)
çökeleksin (second-person singular)
çökeleklersin (second-person singular)
çökelek (singular third-person)
çökelektir (singular third-person)
çökelekler (singular third-person)
çökeleklerdir (singular third-person)
çökeleğiz (first-person plural)
çökelekleriz (first-person plural)
çökeleksiniz (plural second-person)
çökeleklersiniz (plural second-person)
çökelekler (plural third-person)
çökeleklerdir (plural third-person)

[t͡ʃɶcɛˈlɛc]


demet

demet (definite accusative demeti, plural demetler)

demeti (accusative definite)
demetler (plural)
demet (nominative singular)
demetler (nominative plural)
demeti (accusative definite singular)
demetleri (accusative definite plural)
demete (dative singular)
demetlere (dative plural)
demette (locative singular)
demetlerde (locative plural)
demetten (ablative singular)
demetlerden (ablative plural)
demetin (genitive singular)
demetlerin (genitive plural)
demetim (first-person nominative singular)
demetlerim (first-person nominative singular)
demetin (nominative second-person singular)
demetlerin (nominative second-person singular)
demeti (nominative singular third-person)
demetleri (nominative singular third-person)
demetimiz (first-person nominative plural)
demetlerimiz (first-person nominative plural)
demetiniz (nominative plural second-person)
demetleriniz (nominative plural second-person)
demetleri (nominative plural third-person)
demetimi (accusative definite first-person singular)
demetlerimi (accusative definite first-person singular)
demetini (accusative definite second-person singular)
demetlerini (accusative definite second-person singular)
demetini (accusative definite singular third-person)
demetlerini (accusative definite singular third-person)
demetimizi (accusative definite first-person plural)
demetlerimizi (accusative definite first-person plural)
demetinizi (accusative definite plural second-person)
demetlerinizi (accusative definite plural second-person)
demetlerini (accusative definite plural third-person)
demetime (dative first-person singular)
demetlerime (dative first-person singular)
demetine (dative second-person singular)
demetlerine (dative second-person singular)
demetine (dative singular third-person)
demetlerine (dative singular third-person)
demetimize (dative first-person plural)
demetlerimize (dative first-person plural)
demetinize (dative plural second-person)
demetlerinize (dative plural second-person)
demetlerine (dative plural third-person)
demetimde (first-person locative singular)
demetlerimde (first-person locative singular)
demetinde (locative second-person singular)
demetlerinde (locative second-person singular)
demetinde (locative singular third-person)
demetlerinde (locative singular third-person)
demetimizde (first-person locative plural)
demetlerimizde (first-person locative plural)
demetinizde (locative plural second-person)
demetlerinizde (locative plural second-person)
demetlerinde (locative plural third-person)
demetimden (ablative first-person singular)
demetlerimden (ablative first-person singular)
demetinden (ablative second-person singular)
demetlerinden (ablative second-person singular)
demetinden (ablative singular third-person)
demetlerinden (ablative singular third-person)
demetimizden (ablative first-person plural)
demetlerimizden (ablative first-person plural)
demetinizden (ablative plural second-person)
demetlerinizden (ablative plural second-person)
demetlerinden (ablative plural third-person)
demetimin (first-person genitive singular)
demetlerimin (first-person genitive singular)
demetinin (genitive second-person singular)
demetlerinin (genitive second-person singular)
demetinin (genitive singular third-person)
demetlerinin (genitive singular third-person)
demetimizin (first-person genitive plural)
demetlerimizin (first-person genitive plural)
demetinizin (genitive plural second-person)
demetlerinizin (genitive plural second-person)
demetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دمت (demet), from Greek δεμάτι (demáti, “bale of hay”), from the Byzantine Greek δεμάτιν (demátin) from Koine Greek δεμάτιον (demátion), diminutive of δέμα (déma).


ortam

ortam (definite accusative ortamı, plural ortamlar)

ortamı (accusative definite)
ortamlar (plural)
ortam (nominative singular)
ortamlar (nominative plural)
ortamı (accusative definite singular)
ortamları (accusative definite plural)
ortama (dative singular)
ortamlara (dative plural)
ortamda (locative singular)
ortamlarda (locative plural)
ortamdan (ablative singular)
ortamlardan (ablative plural)
ortamın (genitive singular)
ortamların (genitive plural)
ortamım (first-person nominative singular)
ortamlarım (first-person nominative singular)
ortamın (nominative second-person singular)
ortamların (nominative second-person singular)
ortamı (nominative singular third-person)
ortamları (nominative singular third-person)
ortamımız (first-person nominative plural)
ortamlarımız (first-person nominative plural)
ortamınız (nominative plural second-person)
ortamlarınız (nominative plural second-person)
ortamları (nominative plural third-person)
ortamımı (accusative definite first-person singular)
ortamlarımı (accusative definite first-person singular)
ortamını (accusative definite second-person singular)
ortamlarını (accusative definite second-person singular)
ortamını (accusative definite singular third-person)
ortamlarını (accusative definite singular third-person)
ortamımızı (accusative definite first-person plural)
ortamlarımızı (accusative definite first-person plural)
ortamınızı (accusative definite plural second-person)
ortamlarınızı (accusative definite plural second-person)
ortamlarını (accusative definite plural third-person)
ortamıma (dative first-person singular)
ortamlarıma (dative first-person singular)
ortamına (dative second-person singular)
ortamlarına (dative second-person singular)
ortamına (dative singular third-person)
ortamlarına (dative singular third-person)
ortamımıza (dative first-person plural)
ortamlarımıza (dative first-person plural)
ortamınıza (dative plural second-person)
ortamlarınıza (dative plural second-person)
ortamlarına (dative plural third-person)
ortamımda (first-person locative singular)
ortamlarımda (first-person locative singular)
ortamında (locative second-person singular)
ortamlarında (locative second-person singular)
ortamında (locative singular third-person)
ortamlarında (locative singular third-person)
ortamımızda (first-person locative plural)
ortamlarımızda (first-person locative plural)
ortamınızda (locative plural second-person)
ortamlarınızda (locative plural second-person)
ortamlarında (locative plural third-person)
ortamımdan (ablative first-person singular)
ortamlarımdan (ablative first-person singular)
ortamından (ablative second-person singular)
ortamlarından (ablative second-person singular)
ortamından (ablative singular third-person)
ortamlarından (ablative singular third-person)
ortamımızdan (ablative first-person plural)
ortamlarımızdan (ablative first-person plural)
ortamınızdan (ablative plural second-person)
ortamlarınızdan (ablative plural second-person)
ortamlarından (ablative plural third-person)
ortamımın (first-person genitive singular)
ortamlarımın (first-person genitive singular)
ortamının (genitive second-person singular)
ortamlarının (genitive second-person singular)
ortamının (genitive singular third-person)
ortamlarının (genitive singular third-person)
ortamımızın (first-person genitive plural)
ortamlarımızın (first-person genitive plural)
ortamınızın (genitive plural second-person)
ortamlarınızın (genitive plural second-person)
ortamlarının (genitive plural third-person)
ortamım (first-person singular)
ortamlarım (first-person singular)
ortamsın (second-person singular)
ortamlarsın (second-person singular)
ortam (singular third-person)
ortamdır (singular third-person)
ortamlar (singular third-person)
ortamlardır (singular third-person)
ortamız (first-person plural)
ortamlarız (first-person plural)
ortamsınız (plural second-person)
ortamlarsınız (plural second-person)
ortamlar (plural third-person)
ortamlardır (plural third-person)


elektronik

elektronik (definite accusative elektroniği, uncountable)

elektroniği (accusative definite)
elektronik (nominative singular)
elektroniği (accusative definite singular)
elektroniğe (dative singular)
elektronikte (locative singular)
elektronikten (ablative singular)
elektroniğin (genitive singular)


kinetik

kinetik (definite accusative kinetiği, plural kinetikler)

kinetiği (accusative definite)
kinetikler (plural)


DTD

Donanım Tanımlama Dili
donanım tanımlama dili#Turkish

(electronics, computing) initialism of Donanım Tanımlama Dili


pist

pist (definite accusative pisti, plural pistler)

pisti (accusative definite)
pistler (plural)

From Ottoman Turkish پیست, from French piste in the 1920s.

İzmir uçuş pisti yeniden kapalı zarfla eksiltmeye konulmuştur. Keşif bedeli (131.096,36) lira olup ilk teminat miktarı (7805) liradır.

1939 July 11, bid solicitation in T. C. Resmî Gazete

(please add an English translation of this quotation)


ön derleyici

ön derleyici (definite accusative ön derleyiciyi, plural ön derleyiciler)

ön derleyiciyi (accusative definite)
ön derleyiciler (plural)
ön derleyici (nominative singular)
ön derleyiciler (nominative plural)
ön derleyiciyi (accusative definite singular)
ön derleyicileri (accusative definite plural)
ön derleyiciye (dative singular)
ön derleyicilere (dative plural)
ön derleyicide (locative singular)
ön derleyicilerde (locative plural)
ön derleyiciden (ablative singular)
ön derleyicilerden (ablative plural)
ön derleyicinin (genitive singular)
ön derleyicilerin (genitive plural)
ön derleyicim (first-person nominative singular)
ön derleyicilerim (first-person nominative singular)
ön derleyicin (nominative second-person singular)
ön derleyicilerin (nominative second-person singular)
ön derleyicisi (nominative singular third-person)
ön derleyicileri (nominative singular third-person)
ön derleyicimiz (first-person nominative plural)
ön derleyicilerimiz (first-person nominative plural)
ön derleyiciniz (nominative plural second-person)
ön derleyicileriniz (nominative plural second-person)
ön derleyicileri (nominative plural third-person)
ön derleyicimi (accusative definite first-person singular)
ön derleyicilerimi (accusative definite first-person singular)
ön derleyicini (accusative definite second-person singular)
ön derleyicilerini (accusative definite second-person singular)
ön derleyicisini (accusative definite singular third-person)
ön derleyicilerini (accusative definite singular third-person)
ön derleyicimizi (accusative definite first-person plural)
ön derleyicilerimizi (accusative definite first-person plural)
ön derleyicinizi (accusative definite plural second-person)
ön derleyicilerinizi (accusative definite plural second-person)
ön derleyicilerini (accusative definite plural third-person)
ön derleyicime (dative first-person singular)
ön derleyicilerime (dative first-person singular)
ön derleyicine (dative second-person singular)
ön derleyicilerine (dative second-person singular)
ön derleyicisine (dative singular third-person)
ön derleyicilerine (dative singular third-person)
ön derleyicimize (dative first-person plural)
ön derleyicilerimize (dative first-person plural)
ön derleyicinize (dative plural second-person)
ön derleyicilerinize (dative plural second-person)
ön derleyicilerine (dative plural third-person)
ön derleyicimde (first-person locative singular)
ön derleyicilerimde (first-person locative singular)
ön derleyicinde (locative second-person singular)
ön derleyicilerinde (locative second-person singular)
ön derleyicisinde (locative singular third-person)
ön derleyicilerinde (locative singular third-person)
ön derleyicimizde (first-person locative plural)
ön derleyicilerimizde (first-person locative plural)
ön derleyicinizde (locative plural second-person)
ön derleyicilerinizde (locative plural second-person)
ön derleyicilerinde (locative plural third-person)
ön derleyicimden (ablative first-person singular)
ön derleyicilerimden (ablative first-person singular)
ön derleyicinden (ablative second-person singular)
ön derleyicilerinden (ablative second-person singular)
ön derleyicisinden (ablative singular third-person)
ön derleyicilerinden (ablative singular third-person)
ön derleyicimizden (ablative first-person plural)
ön derleyicilerimizden (ablative first-person plural)
ön derleyicinizden (ablative plural second-person)
ön derleyicilerinizden (ablative plural second-person)
ön derleyicilerinden (ablative plural third-person)
ön derleyicimin (first-person genitive singular)
ön derleyicilerimin (first-person genitive singular)
ön derleyicinin (genitive second-person singular)
ön derleyicilerinin (genitive second-person singular)
ön derleyicisinin (genitive singular third-person)
ön derleyicilerinin (genitive singular third-person)
ön derleyicimizin (first-person genitive plural)
ön derleyicilerimizin (first-person genitive plural)
ön derleyicinizin (genitive plural second-person)
ön derleyicilerinizin (genitive plural second-person)
ön derleyicilerinin (genitive plural third-person)


motorin

motorin (definite accusative motorini, plural motorinler)

motorini (accusative definite)
motorinler (plural)
motorin (nominative singular)
motorinler (nominative plural)
motorini (accusative definite singular)
motorinleri (accusative definite plural)
motorine (dative singular)
motorinlere (dative plural)
motorinde (locative singular)
motorinlerde (locative plural)
motorinden (ablative singular)
motorinlerden (ablative plural)
motorinin (genitive singular)
motorinlerin (genitive plural)
motorinim (first-person nominative singular)
motorinlerim (first-person nominative singular)
motorinin (nominative second-person singular)
motorinlerin (nominative second-person singular)
motorini (nominative singular third-person)
motorinleri (nominative singular third-person)
motorinimiz (first-person nominative plural)
motorinlerimiz (first-person nominative plural)
motorininiz (nominative plural second-person)
motorinleriniz (nominative plural second-person)
motorinleri (nominative plural third-person)
motorinimi (accusative definite first-person singular)
motorinlerimi (accusative definite first-person singular)
motorinini (accusative definite second-person singular)
motorinlerini (accusative definite second-person singular)
motorinini (accusative definite singular third-person)
motorinlerini (accusative definite singular third-person)
motorinimizi (accusative definite first-person plural)
motorinlerimizi (accusative definite first-person plural)
motorininizi (accusative definite plural second-person)
motorinlerinizi (accusative definite plural second-person)
motorinlerini (accusative definite plural third-person)
motorinime (dative first-person singular)
motorinlerime (dative first-person singular)
motorinine (dative second-person singular)
motorinlerine (dative second-person singular)
motorinine (dative singular third-person)
motorinlerine (dative singular third-person)
motorinimize (dative first-person plural)
motorinlerimize (dative first-person plural)
motorininize (dative plural second-person)
motorinlerinize (dative plural second-person)
motorinlerine (dative plural third-person)
motorinimde (first-person locative singular)
motorinlerimde (first-person locative singular)
motorininde (locative second-person singular)
motorinlerinde (locative second-person singular)
motorininde (locative singular third-person)
motorinlerinde (locative singular third-person)
motorinimizde (first-person locative plural)
motorinlerimizde (first-person locative plural)
motorininizde (locative plural second-person)
motorinlerinizde (locative plural second-person)
motorinlerinde (locative plural third-person)
motorinimden (ablative first-person singular)
motorinlerimden (ablative first-person singular)
motorininden (ablative second-person singular)
motorinlerinden (ablative second-person singular)
motorininden (ablative singular third-person)
motorinlerinden (ablative singular third-person)
motorinimizden (ablative first-person plural)
motorinlerimizden (ablative first-person plural)
motorininizden (ablative plural second-person)
motorinlerinizden (ablative plural second-person)
motorinlerinden (ablative plural third-person)
motorinimin (first-person genitive singular)
motorinlerimin (first-person genitive singular)
motorininin (genitive second-person singular)
motorinlerinin (genitive second-person singular)
motorininin (genitive singular third-person)
motorinlerinin (genitive singular third-person)
motorinimizin (first-person genitive plural)
motorinlerimizin (first-person genitive plural)
motorininizin (genitive plural second-person)
motorinlerinizin (genitive plural second-person)
motorinlerinin (genitive plural third-person)

Possibly a genericized trademark, from Motorine used in Europe for a brand of heavy oil.


kaynak kodu

kaynak kodu (definite accusative kaynak kodunu, plural kaynak kodları)

kaynak kodunu (accusative definite)
kaynak kodları (plural)


uygulama programlama arayüzü

uygulama programlama arayüzü (definite accusative uygulama programlama arayüzünü, plural uygulama programlama arayüzleri)

uygulama programlama arayüzünü (accusative definite)
uygulama programlama arayüzleri (plural)

application programming interface
application programming interface

(software) application programming interface


günlük tutmak

günlük tutmak (third-person singular simple present günlük tutuyor)

günlük tutuyor (present singular third-person)


klorlama

klorlama (definite accusative klorlamayı, uncountable)

klorlamayı (accusative definite)
klorlama (nominative singular)
klorlamayı (accusative definite singular)
klorlamaya (dative singular)
klorlamada (locative singular)
klorlamadan (ablative singular)
klorlamanın (genitive singular)


kalomel

kalomel (definite accusative kalomeli, plural kalomeller)

kalomeli (accusative definite)
kalomeller (plural)


dünit

dünit (definite accusative düniti, plural dünitler)

düniti (accusative definite)
dünitler (plural)
dünit (nominative singular)
dünitler (nominative plural)
düniti (accusative definite singular)
dünitleri (accusative definite plural)
dünite (dative singular)
dünitlere (dative plural)
dünitte (locative singular)
dünitlerde (locative plural)
dünitten (ablative singular)
dünitlerden (ablative plural)
dünitin (genitive singular)
dünitlerin (genitive plural)
dünitim (first-person nominative singular)
dünitlerim (first-person nominative singular)
dünitin (nominative second-person singular)
dünitlerin (nominative second-person singular)
düniti (nominative singular third-person)
dünitleri (nominative singular third-person)
dünitimiz (first-person nominative plural)
dünitlerimiz (first-person nominative plural)
dünitiniz (nominative plural second-person)
dünitleriniz (nominative plural second-person)
dünitleri (nominative plural third-person)
dünitimi (accusative definite first-person singular)
dünitlerimi (accusative definite first-person singular)
dünitini (accusative definite second-person singular)
dünitlerini (accusative definite second-person singular)
dünitini (accusative definite singular third-person)
dünitlerini (accusative definite singular third-person)
dünitimizi (accusative definite first-person plural)
dünitlerimizi (accusative definite first-person plural)
dünitinizi (accusative definite plural second-person)
dünitlerinizi (accusative definite plural second-person)
dünitlerini (accusative definite plural third-person)
dünitime (dative first-person singular)
dünitlerime (dative first-person singular)
dünitine (dative second-person singular)
dünitlerine (dative second-person singular)
dünitine (dative singular third-person)
dünitlerine (dative singular third-person)
dünitimize (dative first-person plural)
dünitlerimize (dative first-person plural)
dünitinize (dative plural second-person)
dünitlerinize (dative plural second-person)
dünitlerine (dative plural third-person)
dünitimde (first-person locative singular)
dünitlerimde (first-person locative singular)
dünitinde (locative second-person singular)
dünitlerinde (locative second-person singular)
dünitinde (locative singular third-person)
dünitlerinde (locative singular third-person)
dünitimizde (first-person locative plural)
dünitlerimizde (first-person locative plural)
dünitinizde (locative plural second-person)
dünitlerinizde (locative plural second-person)
dünitlerinde (locative plural third-person)
dünitimden (ablative first-person singular)
dünitlerimden (ablative first-person singular)
dünitinden (ablative second-person singular)
dünitlerinden (ablative second-person singular)
dünitinden (ablative singular third-person)
dünitlerinden (ablative singular third-person)
dünitimizden (ablative first-person plural)
dünitlerimizden (ablative first-person plural)
dünitinizden (ablative plural second-person)
dünitlerinizden (ablative plural second-person)
dünitlerinden (ablative plural third-person)
dünitimin (first-person genitive singular)
dünitlerimin (first-person genitive singular)
dünitinin (genitive second-person singular)
dünitlerinin (genitive second-person singular)
dünitinin (genitive singular third-person)
dünitlerinin (genitive singular third-person)
dünitimizin (first-person genitive plural)
dünitlerimizin (first-person genitive plural)
dünitinizin (genitive plural second-person)
dünitlerinizin (genitive plural second-person)
dünitlerinin (genitive plural third-person)


kaldırmak

kaldırmak (third-person singular simple present kaldırır)

kaldırır (present singular third-person)
kaldırırım (aorist singular third-person)
kaldırırsın (aorist first-person plural)
kaldırır (aorist plural second-person)
kaldırırız (aorist plural third-person)
kaldırırsınız (aorist)
kaldırırlar (aorist)
kaldırırmışım (aorist past)
kaldırırmışsın (aorist second-person singular)
kaldırırmış (aorist singular third-person)
kaldırırmışız (aorist first-person plural)
kaldırırmışsınız (aorist plural second-person)
kaldırırlarmış (aorist plural third-person)
kaldırırdım (aorist inferential)
kaldırırdın (aorist second-person singular)
kaldırırdı (aorist singular third-person)
kaldırırdık (aorist first-person plural)
kaldırırdınız (aorist plural second-person)
kaldırırlardı (aorist plural third-person)
kaldırırsam (aorist conditional)
kaldırırsan (aorist second-person singular)
kaldırırsa (aorist singular third-person)
kaldırırsak (aorist first-person plural)
kaldırırsanız (aorist plural second-person)
kaldırırlarsa (aorist plural third-person)
kaldırıyorum (continuative singular third-person)
kaldırıyorsun (continuative first-person plural)
kaldırıyor (continuative plural second-person)
kaldırıyoruz (continuative plural third-person)
kaldırıyorsunuz (continuative)
kaldırıyorlar (continuative)
kaldırıyormuşum (continuative past)
kaldırıyormuşsun (continuative second-person singular)
kaldırıyormuş (continuative singular third-person)
kaldırıyormuşuz (continuative first-person plural)
kaldırıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
kaldırıyorlarmış (continuative plural third-person)
kaldırıyordum (continuative inferential)
kaldırıyordun (continuative second-person singular)
kaldırıyordu (continuative singular third-person)
kaldırıyorduk (continuative first-person plural)
kaldırıyordunuz (continuative plural second-person)
kaldırıyorlardı (continuative plural third-person)
kaldırıyorsam (conditional continuative)
kaldırıyorsan (continuative second-person singular)
kaldırıyorsa (continuative singular third-person)
kaldırıyorsak (continuative first-person plural)
kaldırıyorsanız (continuative plural second-person)
kaldırıyorlarsa (continuative plural third-person)
kaldırmışım (inferential singular third-person)
kaldırmışsın (first-person inferential plural)
kaldırmış (inferential plural second-person)
kaldırmışız (inferential plural third-person)
kaldırmışsınız (inferential)
kaldırmışlar (inferential)
kaldırmışmışım (inferential past)
kaldırmışmışsın (inferential second-person singular)
kaldırmışmış (inferential singular third-person)
kaldırmışmışız (first-person inferential plural)
kaldırmışmışsınız (inferential plural second-person)
kaldırmışlarmış (inferential plural third-person)
kaldırmıştım (inferential)
kaldırmıştın (inferential second-person singular)
kaldırmıştı (inferential singular third-person)
kaldırmıştık (first-person inferential plural)
kaldırmıştınız (inferential plural second-person)
kaldırmışlardı (inferential plural third-person)
kaldırmışsam (conditional)
kaldırmışsan (inferential second-person singular)
kaldırmışsa (inferential singular third-person)
kaldırmışsak (first-person inferential plural)
kaldırmışsanız (inferential plural second-person)
kaldırmışlarsa (inferential plural third-person)
kaldıracağım (future singular third-person)
kaldıracaksın (first-person future plural)
kaldıracak (future plural second-person)
kaldıracağız (future plural third-person)
kaldıracaksınız (future)
kaldıracaklar (future)
kaldıracakmışım (future past)
kaldıracakmışsın (future second-person singular)
kaldıracakmış (future singular third-person)
kaldıracakmışız (first-person future plural)
kaldıracakmışsınız (future plural second-person)
kaldıracaklarmış (future plural third-person)
kaldıracaktım (future inferential)
kaldıracaktın (future second-person singular)
kaldıracaktı (future singular third-person)
kaldıracaktık (first-person future plural)
kaldıracaktınız (future plural second-person)
kaldıracaklardı (future plural third-person)
kaldıracaksam (conditional future)
kaldıracaksan (future second-person singular)
kaldıracaksa (future singular third-person)
kaldıracaksak (first-person future plural)
kaldıracaksanız (future plural second-person)
kaldıracaklarsa (future plural third-person)
kaldırmaktayım (progressive singular third-person)
kaldırmaktasın (first-person plural progressive)
kaldırmakta (plural progressive second-person)
kaldırmaktayız (plural progressive third-person)
kaldırmaktasınız (progressive)
kaldırmaktalar (progressive)
kaldırmaktaymışım (past progressive)
kaldırmaktaymışsın (progressive second-person singular)
kaldırmaktaymış (progressive singular third-person)
kaldırmaktaymışız (first-person plural progressive)
kaldırmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
kaldırmaktalarmış (plural progressive third-person)
kaldırmaktaydım (inferential progressive)
kaldırmaktaydın (progressive second-person singular)
kaldırmaktaydı (progressive singular third-person)
kaldırmaktaydık (first-person plural progressive)
kaldırmaktaydınız (plural progressive second-person)
kaldırmaktalardı (plural progressive third-person)
kaldırmaktaysam (conditional progressive)
kaldırmaktaysan (progressive second-person singular)
kaldırmaktaysa (progressive singular third-person)
kaldırmaktaysak (first-person plural progressive)
kaldırmaktaysanız (plural progressive second-person)
kaldırmaktalarsa (plural progressive third-person)
kaldırmalıyım (necessitative singular third-person)
kaldırmalısın (first-person necessitative plural)
kaldırmalı (necessitative plural second-person)
kaldırmalıyız (necessitative plural third-person)
kaldırmalısınız (necessitative)
kaldırmalılar (necessitative)
kaldırmalıymışım (necessitative past)
kaldırmalıymışsın (necessitative second-person singular)
kaldırmalıymış (necessitative singular third-person)
kaldırmalıymışız (first-person necessitative plural)
kaldırmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
kaldırmalılarmış (necessitative plural third-person)
kaldırmalıydım (inferential)
kaldırmalıydın (necessitative second-person singular)
kaldırmalıydı (necessitative singular third-person)
kaldırmalıydık (first-person necessitative plural)
kaldırmalıydınız (necessitative plural second-person)
kaldırmalılardı (necessitative plural third-person)
kaldırmalıysam (conditional)
kaldırmalıysan (necessitative second-person singular)
kaldırmalıysa (necessitative singular third-person)
kaldırmalıysak (first-person necessitative plural)
kaldırmalıysanız (necessitative plural second-person)
kaldırmalılarsa (necessitative plural third-person)
kaldırdım (past singular third-person)
kaldırdın (first-person past plural)
kaldırdı (past plural second-person)
kaldırdık (past plural third-person)
kaldırdınız (past)
kaldırdılar (past)
kaldırdıysam (conditional past)
kaldırdıysan (past second-person singular)
kaldırdıysa (past singular third-person)
kaldırdıysak (first-person past plural)
kaldırdıysanız (past plural second-person)
kaldırdılarsa (past plural third-person)
kaldırsam (conditional singular third-person)
kaldırsan (conditional first-person plural)
kaldırsa (conditional plural second-person)
kaldırsak (conditional plural third-person)
kaldırsanız (conditional)
kaldırsalar (conditional)
kaldırsaymışım (conditional past)
kaldırsaymışsın (conditional second-person singular)
kaldırsaymış (conditional singular third-person)
kaldırsaymışız (conditional first-person plural)
kaldırsaymışsınız (conditional plural second-person)
kaldırsalarmış (conditional plural third-person)
kaldırsaydım (inferential)
kaldırsaydın (conditional second-person singular)
kaldırsaydı (conditional singular third-person)
kaldırsaydık (conditional first-person plural)
kaldırsaydınız (conditional plural second-person)
kaldırsalardı (conditional plural third-person)
kaldırayım (conditional optative singular)
kaldırasın (optative second-person singular)
kaldıra (optative singular third-person)
kaldıralım (first-person optative plural)
kaldırasınız (optative plural second-person)
kaldıralar (optative plural third-person)
kaldır (first-person imperative plural)
kaldırsın (imperative plural second-person)
kaldırın (imperative)
kaldırsınlar (imperative)
kaldırınız (imperative second-person singular)
kaldırınız (imperative plural second-person)
kaldırsana (imperative second-person singular)
kaldırsanıza (imperative plural second-person)
kaldırmak (imperative infinitive)
kaldırma (imperative noun-from-verb)
kaldıran (imperative imperfective impersonal participle)
kaldırmış (imperative impersonal participle perfective)
kaldıracak (imperative impersonal participle prospective)
kaldırdığım (imperative non-prospective participle personal singular)
kaldırdığın (non-prospective participle second-person singular)
kaldırdığı (non-prospective participle singular third-person)
kaldırdığımız (first-person non-prospective participle plural)
kaldırdığınız (non-prospective participle plural second-person)
kaldırdıkları (non-prospective participle plural third-person)
kaldıracağım (imperative participle personal prospective singular)
kaldıracağın (participle prospective second-person singular)
kaldıracağı (participle prospective singular third-person)
kaldıracağımız (first-person participle plural prospective)
kaldıracağınız (participle plural prospective second-person)
kaldıracakları (participle plural prospective third-person)
kaldırırken (plural)
kaldırınca (specific)
kaldırıp
kaldıralı
kaldırasıya
kaldırdıkça
kaldırarak (plural)
kaldıra kaldıra
kaldırırcasına
kaldırmam (aorist negative singular third-person)
kaldırmazsın (aorist first-person negative plural)
kaldırmaz (aorist negative plural second-person)
kaldırmayız (aorist negative plural third-person)
kaldırmazsınız (aorist negative)
kaldırmazlar (aorist negative)
kaldırmazmışım (aorist negative past)
kaldırmazmışsın (aorist negative second-person singular)
kaldırmazmış (aorist negative singular third-person)
kaldırmazmışız (aorist first-person negative plural)
kaldırmazmışsınız (aorist negative plural second-person)
kaldırmazlarmış (aorist negative plural third-person)
kaldırmazdım (aorist inferential negative)
kaldırmazdın (aorist negative second-person singular)
kaldırmazdı (aorist negative singular third-person)
kaldırmazdık (aorist first-person negative plural)
kaldırmazdınız (aorist negative plural second-person)
kaldırmazlardı (aorist negative plural third-person)
kaldırmazsam (aorist conditional negative)
kaldırmazsan (aorist negative second-person singular)
kaldırmazsa (aorist negative singular third-person)
kaldırmazsak (aorist first-person negative plural)
kaldırmazsanız (aorist negative plural second-person)
kaldırmazlarsa (aorist negative plural third-person)
kaldırmıyorum (continuative negative singular third-person)
kaldırmıyorsun (continuative first-person negative plural)
kaldırmıyor (continuative negative plural second-person)
kaldırmıyoruz (continuative negative plural third-person)
kaldırmıyorsunuz (continuative negative)
kaldırmıyorlar (continuative negative)
kaldırmıyormuşum (continuative negative past)
kaldırmıyormuşsun (continuative negative second-person singular)
kaldırmıyormuş (continuative negative singular third-person)
kaldırmıyormuşuz (continuative first-person negative plural)
kaldırmıyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
kaldırmıyorlarmış (continuative negative plural third-person)
kaldırmıyordum (continuative inferential negative)
kaldırmıyordun (continuative negative second-person singular)
kaldırmıyordu (continuative negative singular third-person)
kaldırmıyorduk (continuative first-person negative plural)
kaldırmıyordunuz (continuative negative plural second-person)
kaldırmıyorlardı (continuative negative plural third-person)
kaldırmıyorsam (conditional continuative negative)
kaldırmıyorsan (continuative negative second-person singular)
kaldırmıyorsa (continuative negative singular third-person)
kaldırmıyorsak (continuative first-person negative plural)
kaldırmıyorsanız (continuative negative plural second-person)
kaldırmıyorlarsa (continuative negative plural third-person)
kaldırmamışım (inferential negative singular third-person)
kaldırmamışsın (first-person inferential negative plural)
kaldırmamış (inferential negative plural second-person)
kaldırmamışız (inferential negative plural third-person)
kaldırmamışsınız (inferential negative)
kaldırmamışlar (inferential negative)
kaldırmamışmışım (inferential negative past)
kaldırmamışmışsın (inferential negative second-person singular)
kaldırmamışmış (inferential negative singular third-person)
kaldırmamışmışız (first-person inferential negative plural)
kaldırmamışmışsınız (inferential negative plural second-person)
kaldırmamışlarmış (inferential negative plural third-person)
kaldırmamıştım (inferential negative)
kaldırmamıştın (inferential negative second-person singular)
kaldırmamıştı (inferential negative singular third-person)
kaldırmamıştık (first-person inferential negative plural)
kaldırmamıştınız (inferential negative plural second-person)
kaldırmamışlardı (inferential negative plural third-person)
kaldırmamışsam (conditional negative)
kaldırmamışsan (inferential negative second-person singular)
kaldırmamışsa (inferential negative singular third-person)
kaldırmamışsak (first-person inferential negative plural)
kaldırmamışsanız (inferential negative plural second-person)
kaldırmamışlarsa (inferential negative plural third-person)
kaldırmayacağım (future negative singular third-person)
kaldırmayacaksın (first-person future negative plural)
kaldırmayacak (future negative plural second-person)
kaldırmayacağız (future negative plural third-person)
kaldırmayacaksınız (future negative)
kaldırmayacaklar (future negative)
kaldırmayacakmışım (future negative past)
kaldırmayacakmışsın (future negative second-person singular)
kaldırmayacakmış (future negative singular third-person)
kaldırmayacakmışız (first-person future negative plural)
kaldırmayacakmışsınız (future negative plural second-person)
kaldırmayacaklarmış (future negative plural third-person)
kaldırmayacaktım (future inferential negative)
kaldırmayacaktın (future negative second-person singular)
kaldırmayacaktı (future negative singular third-person)
kaldırmayacaktık (first-person future negative plural)
kaldırmayacaktınız (future negative plural second-person)
kaldırmayacaklardı (future negative plural third-person)
kaldırmayacaksam (conditional future negative)
kaldırmayacaksan (future negative second-person singular)
kaldırmayacaksa (future negative singular third-person)
kaldırmayacaksak (first-person future negative plural)
kaldırmayacaksanız (future negative plural second-person)
kaldırmayacaklarsa (future negative plural third-person)
kaldırmamaktayım (negative progressive singular third-person)
kaldırmamaktasın (first-person negative plural progressive)
kaldırmamakta (negative plural progressive second-person)
kaldırmamaktayız (negative plural progressive third-person)
kaldırmamaktasınız (negative progressive)
kaldırmamaktalar (negative progressive)
kaldırmamaktaymışım (negative past progressive)
kaldırmamaktaymışsın (negative progressive second-person singular)
kaldırmamaktaymış (negative progressive singular third-person)
kaldırmamaktaymışız (first-person negative plural progressive)
kaldırmamaktaymışsınız (negative plural progressive second-person)
kaldırmamaktalarmış (negative plural progressive third-person)
kaldırmamaktaydım (inferential negative progressive)
kaldırmamaktaydın (negative progressive second-person singular)
kaldırmamaktaydı (negative progressive singular third-person)
kaldırmamaktaydık (first-person negative plural progressive)
kaldırmamaktaydınız (negative plural progressive second-person)
kaldırmamaktalardı (negative plural progressive third-person)
kaldırmamaktaysam (conditional negative progressive)
kaldırmamaktaysan (negative progressive second-person singular)
kaldırmamaktaysa (negative progressive singular third-person)
kaldırmamaktaysak (first-person negative plural progressive)
kaldırmamaktaysanız (negative plural progressive second-person)
kaldırmamaktalarsa (negative plural progressive third-person)
kaldırmamalıyım (necessitative negative singular third-person)
kaldırmamalısın (first-person necessitative negative plural)
kaldırmamalı (necessitative negative plural second-person)
kaldırmamalıyız (necessitative negative plural third-person)
kaldırmamalısınız (necessitative negative)
kaldırmamalılar (necessitative negative)
kaldırmamalıymışım (necessitative negative past)
kaldırmamalıymışsın (necessitative negative second-person singular)
kaldırmamalıymış (necessitative negative singular third-person)
kaldırmamalıymışız (first-person necessitative negative plural)
kaldırmamalıymışsınız (necessitative negative plural second-person)
kaldırmamalılarmış (necessitative negative plural third-person)
kaldırmamalıydım (inferential negative)
kaldırmamalıydın (necessitative negative second-person singular)
kaldırmamalıydı (necessitative negative singular third-person)
kaldırmamalıydık (first-person necessitative negative plural)
kaldırmamalıydınız (necessitative negative plural second-person)
kaldırmamalılardı (necessitative negative plural third-person)
kaldırmamalıysam (conditional negative)
kaldırmamalıysan (necessitative negative second-person singular)
kaldırmamalıysa (necessitative negative singular third-person)
kaldırmamalıysak (first-person necessitative negative plural)
kaldırmamalıysanız (necessitative negative plural second-person)
kaldırmamalılarsa (necessitative negative plural third-person)
kaldırmadım (negative past singular third-person)
kaldırmadın (first-person negative past plural)
kaldırmadı (negative past plural second-person)
kaldırmadık (negative past plural third-person)
kaldırmadınız (negative past)
kaldırmadılar (negative past)
kaldırmadıysam (conditional negative past)
kaldırmadıysan (negative past second-person singular)
kaldırmadıysa (negative past singular third-person)
kaldırmadıysak (first-person negative past plural)
kaldırmadıysanız (negative past plural second-person)
kaldırmadılarsa (negative past plural third-person)
kaldırmasam (conditional negative singular third-person)
kaldırmasan (conditional first-person negative plural)
kaldırmasa (conditional negative plural second-person)
kaldırmasak (conditional negative plural third-person)
kaldırmasanız (conditional negative)
kaldırmasalar (conditional negative)
kaldırmasaymışım (conditional negative past)
kaldırmasaymışsın (conditional negative second-person singular)
kaldırmasaymış (conditional negative singular third-person)
kaldırmasaymışız (conditional first-person negative plural)
kaldırmasaymışsınız (conditional negative plural second-person)
kaldırmasalarmış (conditional negative plural third-person)
kaldırmasaydım (inferential negative)
kaldırmasaydın (conditional negative second-person singular)
kaldırmasaydı (conditional negative singular third-person)
kaldırmasaydık (conditional first-person negative plural)
kaldırmasaydınız (conditional negative plural second-person)
kaldırmasalardı (conditional negative plural third-person)
kaldırmayayım (conditional negative optative singular)
kaldırmayasın (negative optative second-person singular)
kaldırmaya (negative optative singular third-person)
kaldırmayalım (first-person negative optative plural)
kaldırmayasınız (negative optative plural second-person)
kaldırmayalar (negative optative plural third-person)
kaldırma (first-person imperative negative plural)
kaldırmasın (imperative negative plural second-person)
kaldırmayın (imperative negative)
kaldırmasınlar (imperative negative)
kaldırmayınız (imperative negative second-person singular)
kaldırmayınız (imperative negative plural second-person)
kaldırmasana (imperative negative second-person singular)
kaldırmasanıza (imperative negative plural second-person)
kaldırmamak (imperative infinitive negative)
kaldırmama (imperative negative noun-from-verb)
kaldırmayan (imperative imperfective impersonal negative participle)
kaldırmamış (imperative impersonal negative participle perfective)
kaldırmayacak (imperative impersonal negative participle prospective)
kaldırmadığım (imperative negative non-prospective participle personal singular)
kaldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaldırmayacağım (imperative negative participle personal prospective singular)
kaldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaldırmazken (negative plural)
kaldırmayınca (negative specific)
kaldırmayıp (negative)
kaldırmayalı (negative)
kaldırmayasıya (negative)
kaldırmadıkça (negative)
kaldırmayarak (negative plural)
kaldırmaya kaldırmaya (negative)
kaldırmazcasına (negative)
kaldırabilirim (aorist singular third-person)
kaldırabilirsin (aorist first-person plural)
kaldırabilir (aorist plural second-person)
kaldırabiliriz (aorist plural third-person)
kaldırabilirsiniz (aorist)
kaldırabilirler (aorist)
kaldırabilirmişim (aorist past)
kaldırabilirmişsin (aorist second-person singular)
kaldırabilirmiş (aorist singular third-person)
kaldırabilirmişiz (aorist first-person plural)
kaldırabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
kaldırabilirlermiş (aorist plural third-person)
kaldırabilirdim (aorist inferential)
kaldırabilirdin (aorist second-person singular)
kaldırabilirdi (aorist singular third-person)
kaldırabilirdik (aorist first-person plural)
kaldırabilirdiniz (aorist plural second-person)
kaldırabilirlerdi (aorist plural third-person)
kaldırabilirsem (aorist conditional)
kaldırabilirsen (aorist second-person singular)
kaldırabilirse (aorist singular third-person)
kaldırabilirsek (aorist first-person plural)
kaldırabilirseniz (aorist plural second-person)
kaldırabilirlerse (aorist plural third-person)
kaldırabiliyorum (continuative singular third-person)
kaldırabiliyorsun (continuative first-person plural)
kaldırabiliyor (continuative plural second-person)
kaldırabiliyoruz (continuative plural third-person)
kaldırabiliyorsunuz (continuative)
kaldırabiliyorlar (continuative)
kaldırabiliyormuşum (continuative past)
kaldırabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
kaldırabiliyormuş (continuative singular third-person)
kaldırabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
kaldırabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
kaldırabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
kaldırabiliyordum (continuative inferential)
kaldırabiliyordun (continuative second-person singular)
kaldırabiliyordu (continuative singular third-person)
kaldırabiliyorduk (continuative first-person plural)
kaldırabiliyordunuz (continuative plural second-person)
kaldırabiliyorlardı (continuative plural third-person)
kaldırabiliyorsam (conditional continuative)
kaldırabiliyorsan (continuative second-person singular)
kaldırabiliyorsa (continuative singular third-person)
kaldırabiliyorsak (continuative first-person plural)
kaldırabiliyorsanız (continuative plural second-person)
kaldırabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
kaldırabilmişim (inferential singular third-person)
kaldırabilmişsin (first-person inferential plural)
kaldırabilmiş (inferential plural second-person)
kaldırabilmişiz (inferential plural third-person)
kaldırabilmişsiniz (inferential)
kaldırabilmişler (inferential)
kaldırabilmişmişim (inferential past)
kaldırabilmişmişsin (inferential second-person singular)
kaldırabilmişmiş (inferential singular third-person)
kaldırabilmişmişiz (first-person inferential plural)
kaldırabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
kaldırabilmişlermiş (inferential plural third-person)
kaldırabilmiştim (inferential)
kaldırabilmiştin (inferential second-person singular)
kaldırabilmişti (inferential singular third-person)
kaldırabilmiştik (first-person inferential plural)
kaldırabilmiştiniz (inferential plural second-person)
kaldırabilmişlerdi (inferential plural third-person)
kaldırabilmişsem (conditional)
kaldırabilmişsen (inferential second-person singular)
kaldırabilmişse (inferential singular third-person)
kaldırabilmişsek (first-person inferential plural)
kaldırabilmişseniz (inferential plural second-person)
kaldırabilmişlerse (inferential plural third-person)
kaldırabileceğim (future singular third-person)
kaldırabileceksin (first-person future plural)
kaldırabilecek (future plural second-person)
kaldırabileceğiz (future plural third-person)
kaldırabileceksiniz (future)
kaldırabilecekler (future)
kaldırabilecekmişim (future past)
kaldırabilecekmişsin (future second-person singular)
kaldırabilecekmiş (future singular third-person)
kaldırabilecekmişiz (first-person future plural)
kaldırabilecekmişsiniz (future plural second-person)
kaldırabileceklermiş (future plural third-person)
kaldırabilecektim (future inferential)
kaldırabilecektin (future second-person singular)
kaldırabilecekti (future singular third-person)
kaldırabilecektik (first-person future plural)
kaldırabilecektiniz (future plural second-person)
kaldırabileceklerdi (future plural third-person)
kaldırabileceksem (conditional future)
kaldırabileceksen (future second-person singular)
kaldırabilecekse (future singular third-person)
kaldırabileceksek (first-person future plural)
kaldırabilecekseniz (future plural second-person)
kaldırabileceklerse (future plural third-person)
kaldırabilmekteyim (progressive singular third-person)
kaldırabilmektesin (first-person plural progressive)
kaldırabilmekte (plural progressive second-person)
kaldırabilmekteyiz (plural progressive third-person)
kaldırabilmektesiniz (progressive)
kaldırabilmekteler (progressive)
kaldırabilmekteymişim (past progressive)
kaldırabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
kaldırabilmekteymiş (progressive singular third-person)
kaldırabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
kaldırabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
kaldırabilmektelermiş (plural progressive third-person)
kaldırabilmekteydim (inferential progressive)
kaldırabilmekteydin (progressive second-person singular)
kaldırabilmekteydi (progressive singular third-person)
kaldırabilmekteydik (first-person plural progressive)
kaldırabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
kaldırabilmektelerdi (plural progressive third-person)
kaldırabilmekteysem (conditional progressive)
kaldırabilmekteysen (progressive second-person singular)
kaldırabilmekteyse (progressive singular third-person)
kaldırabilmekteysek (first-person plural progressive)
kaldırabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
kaldırabilmektelerse (plural progressive third-person)
kaldırabilmeliyim (necessitative singular third-person)
kaldırabilmelisin (first-person necessitative plural)
kaldırabilmeli (necessitative plural second-person)
kaldırabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
kaldırabilmelisiniz (necessitative)
kaldırabilmeliler (necessitative)
kaldırabilmeliymişim (necessitative past)
kaldırabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
kaldırabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
kaldırabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
kaldırabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
kaldırabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
kaldırabilmeliydim (inferential)
kaldırabilmeliydin (necessitative second-person singular)
kaldırabilmeliydi (necessitative singular third-person)
kaldırabilmeliydik (first-person necessitative plural)
kaldırabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
kaldırabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
kaldırabilmeliysem (conditional)
kaldırabilmeliysen (necessitative second-person singular)
kaldırabilmeliyse (necessitative singular third-person)
kaldırabilmeliysek (first-person necessitative plural)
kaldırabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
kaldırabilmelilerse (necessitative plural third-person)
kaldırabildim (past singular third-person)
kaldırabildin (first-person past plural)
kaldırabildi (past plural second-person)
kaldırabildik (past plural third-person)
kaldırabildiniz (past)
kaldırabildiler (past)
kaldırabildiysem (conditional past)
kaldırabildiysen (past second-person singular)
kaldırabildiyse (past singular third-person)
kaldırabildiysek (first-person past plural)
kaldırabildiyseniz (past plural second-person)
kaldırabildilerse (past plural third-person)
kaldırabilsem (conditional singular third-person)
kaldırabilsen (conditional first-person plural)
kaldırabilse (conditional plural second-person)
kaldırabilsek (conditional plural third-person)
kaldırabilseniz (conditional)
kaldırabilseler (conditional)
kaldırabilseymişim (conditional past)
kaldırabilseymişsin (conditional second-person singular)
kaldırabilseymiş (conditional singular third-person)
kaldırabilseymişiz (conditional first-person plural)
kaldırabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
kaldırabilselermiş (conditional plural third-person)
kaldırabilseydim (inferential)
kaldırabilseydin (conditional second-person singular)
kaldırabilseydi (conditional singular third-person)
kaldırabilseydik (conditional first-person plural)
kaldırabilseydiniz (conditional plural second-person)
kaldırabilselerdi (conditional plural third-person)
kaldırabileyim (conditional optative singular)
kaldırabilesin (optative second-person singular)
kaldırabile (optative singular third-person)
kaldırabilelim (first-person optative plural)
kaldırabilesiniz (optative plural second-person)
kaldırabileler (optative plural third-person)
kaldırabil (first-person imperative plural)
kaldırabilsin (imperative plural second-person)
kaldırabilin (imperative)
kaldırabilsinler (imperative)
kaldırabiliniz (imperative second-person singular)
kaldırabiliniz (imperative plural second-person)
kaldırabilsene (imperative second-person singular)
kaldırabilsenize (imperative plural second-person)
kaldırabilmek (imperative infinitive)
kaldırabilme (imperative noun-from-verb)
kaldırabilen (imperative imperfective impersonal participle)
kaldırabilmiş (imperative impersonal participle perfective)
kaldırabilecek (imperative impersonal participle prospective)
kaldırabildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
kaldırabildiğin (non-prospective participle second-person singular)
kaldırabildiği (non-prospective participle singular third-person)
kaldırabildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
kaldırabildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
kaldırabildikleri (non-prospective participle plural third-person)
kaldırabileceğim (imperative participle personal prospective singular)
kaldırabileceğin (participle prospective second-person singular)
kaldırabileceği (participle prospective singular third-person)
kaldırabileceğimiz (first-person participle plural prospective)
kaldırabileceğiniz (participle plural prospective second-person)
kaldırabilecekleri (participle plural prospective third-person)
kaldırabilirken (plural)
kaldırabilince (specific)
kaldırabilip
kaldırabileli
kaldırabilesiye
kaldırabildikçe
kaldırabilerek (plural)
kaldırabile kaldırabile
kaldırabilircesine
kaldıramam (aorist singular third-person)
kaldıramazsın (aorist first-person plural)
kaldıramaz (aorist plural second-person)
kaldıramayız (aorist plural third-person)
kaldıramazsınız (aorist)
kaldıramazlar (aorist)
kaldıramazmışım (aorist past)
kaldıramazmışsın (aorist second-person singular)
kaldıramazmış (aorist singular third-person)
kaldıramazmışız (aorist first-person plural)
kaldıramazmışsınız (aorist plural second-person)
kaldıramazlarmış (aorist plural third-person)
kaldıramazdım (aorist inferential)
kaldıramazdın (aorist second-person singular)
kaldıramazdı (aorist singular third-person)
kaldıramazdık (aorist first-person plural)
kaldıramazdınız (aorist plural second-person)
kaldıramazlardı (aorist plural third-person)
kaldıramazsam (aorist conditional)
kaldıramazsan (aorist second-person singular)
kaldıramazsa (aorist singular third-person)
kaldıramazsak (aorist first-person plural)
kaldıramazsanız (aorist plural second-person)
kaldıramazlarsa (aorist plural third-person)
kaldıramıyorum (continuative singular third-person)
kaldıramıyorsun (continuative first-person plural)
kaldıramıyor (continuative plural second-person)
kaldıramıyoruz (continuative plural third-person)
kaldıramıyorsunuz (continuative)
kaldıramıyorlar (continuative)
kaldıramıyormuşum (continuative past)
kaldıramıyormuşsun (continuative second-person singular)
kaldıramıyormuş (continuative singular third-person)
kaldıramıyormuşuz (continuative first-person plural)
kaldıramıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
kaldıramıyorlarmış (continuative plural third-person)
kaldıramıyordum (continuative inferential)
kaldıramıyordun (continuative second-person singular)
kaldıramıyordu (continuative singular third-person)
kaldıramıyorduk (continuative first-person plural)
kaldıramıyordunuz (continuative plural second-person)
kaldıramıyorlardı (continuative plural third-person)
kaldıramıyorsam (conditional continuative)
kaldıramıyorsan (continuative second-person singular)
kaldıramıyorsa (continuative singular third-person)
kaldıramıyorsak (continuative first-person plural)
kaldıramıyorsanız (continuative plural second-person)
kaldıramıyorlarsa (continuative plural third-person)
kaldıramamışım (inferential singular third-person)
kaldıramamışsın (first-person inferential plural)
kaldıramamış (inferential plural second-person)
kaldıramamışız (inferential plural third-person)
kaldıramamışsınız (inferential)
kaldıramamışlar (inferential)
kaldıramamışmışım (inferential past)
kaldıramamışmışsın (inferential second-person singular)
kaldıramamışmış (inferential singular third-person)
kaldıramamışmışız (first-person inferential plural)
kaldıramamışmışsınız (inferential plural second-person)
kaldıramamışlarmış (inferential plural third-person)
kaldıramamıştım (inferential)
kaldıramamıştın (inferential second-person singular)
kaldıramamıştı (inferential singular third-person)
kaldıramamıştık (first-person inferential plural)
kaldıramamıştınız (inferential plural second-person)
kaldıramamışlardı (inferential plural third-person)
kaldıramamışsam (conditional)
kaldıramamışsan (inferential second-person singular)
kaldıramamışsa (inferential singular third-person)
kaldıramamışsak (first-person inferential plural)
kaldıramamışsanız (inferential plural second-person)
kaldıramamışlarsa (inferential plural third-person)
kaldıramayacağım (future singular third-person)
kaldıramayacaksın (first-person future plural)
kaldıramayacak (future plural second-person)
kaldıramayacağız (future plural third-person)
kaldıramayacaksınız (future)
kaldıramayacaklar (future)
kaldıramayacakmışım (future past)
kaldıramayacakmışsın (future second-person singular)
kaldıramayacakmış (future singular third-person)
kaldıramayacakmışız (first-person future plural)
kaldıramayacakmışsınız (future plural second-person)
kaldıramayacaklarmış (future plural third-person)
kaldıramayacaktım (future inferential)
kaldıramayacaktın (future second-person singular)
kaldıramayacaktı (future singular third-person)
kaldıramayacaktık (first-person future plural)
kaldıramayacaktınız (future plural second-person)
kaldıramayacaklardı (future plural third-person)
kaldıramayacaksam (conditional future)
kaldıramayacaksan (future second-person singular)
kaldıramayacaksa (future singular third-person)
kaldıramayacaksak (first-person future plural)
kaldıramayacaksanız (future plural second-person)
kaldıramayacaklarsa (future plural third-person)
kaldıramamaktayım (progressive singular third-person)
kaldıramamaktasın (first-person plural progressive)
kaldıramamakta (plural progressive second-person)
kaldıramamaktayız (plural progressive third-person)
kaldıramamaktasınız (progressive)
kaldıramamaktalar (progressive)
kaldıramamaktaymışım (past progressive)
kaldıramamaktaymışsın (progressive second-person singular)
kaldıramamaktaymış (progressive singular third-person)
kaldıramamaktaymışız (first-person plural progressive)
kaldıramamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
kaldıramamaktalarmış (plural progressive third-person)
kaldıramamaktaydım (inferential progressive)
kaldıramamaktaydın (progressive second-person singular)
kaldıramamaktaydı (progressive singular third-person)
kaldıramamaktaydık (first-person plural progressive)
kaldıramamaktaydınız (plural progressive second-person)
kaldıramamaktalardı (plural progressive third-person)
kaldıramamaktaysam (conditional progressive)
kaldıramamaktaysan (progressive second-person singular)
kaldıramamaktaysa (progressive singular third-person)
kaldıramamaktaysak (first-person plural progressive)
kaldıramamaktaysanız (plural progressive second-person)
kaldıramamaktalarsa (plural progressive third-person)
kaldıramamalıyım (necessitative singular third-person)
kaldıramamalısın (first-person necessitative plural)
kaldıramamalı (necessitative plural second-person)
kaldıramamalıyız (necessitative plural third-person)
kaldıramamalısınız (necessitative)
kaldıramamalılar (necessitative)
kaldıramamalıymışım (necessitative past)
kaldıramamalıymışsın (necessitative second-person singular)
kaldıramamalıymış (necessitative singular third-person)
kaldıramamalıymışız (first-person necessitative plural)
kaldıramamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
kaldıramamalılarmış (necessitative plural third-person)
kaldıramamalıydım (inferential)
kaldıramamalıydın (necessitative second-person singular)
kaldıramamalıydı (necessitative singular third-person)
kaldıramamalıydık (first-person necessitative plural)
kaldıramamalıydınız (necessitative plural second-person)
kaldıramamalılardı (necessitative plural third-person)
kaldıramamalıysam (conditional)
kaldıramamalıysan (necessitative second-person singular)
kaldıramamalıysa (necessitative singular third-person)
kaldıramamalıysak (first-person necessitative plural)
kaldıramamalıysanız (necessitative plural second-person)
kaldıramamalılarsa (necessitative plural third-person)
kaldıramadım (past singular third-person)
kaldıramadın (first-person past plural)
kaldıramadı (past plural second-person)
kaldıramadık (past plural third-person)
kaldıramadınız (past)
kaldıramadılar (past)
kaldıramadıysam (conditional past)
kaldıramadıysan (past second-person singular)
kaldıramadıysa (past singular third-person)
kaldıramadıysak (first-person past plural)
kaldıramadıysanız (past plural second-person)
kaldıramadılarsa (past plural third-person)
kaldıramasam (conditional singular third-person)
kaldıramasan (conditional first-person plural)
kaldıramasa (conditional plural second-person)
kaldıramasak (conditional plural third-person)
kaldıramasanız (conditional)
kaldıramasalar (conditional)
kaldıramasaymışım (conditional past)
kaldıramasaymışsın (conditional second-person singular)
kaldıramasaymış (conditional singular third-person)
kaldıramasaymışız (conditional first-person plural)
kaldıramasaymışsınız (conditional plural second-person)
kaldıramasalarmış (conditional plural third-person)
kaldıramasaydım (inferential)
kaldıramasaydın (conditional second-person singular)
kaldıramasaydı (conditional singular third-person)
kaldıramasaydık (conditional first-person plural)
kaldıramasaydınız (conditional plural second-person)
kaldıramasalardı (conditional plural third-person)
kaldıramayayım (conditional optative singular)
kaldıramayasın (optative second-person singular)
kaldıramaya (optative singular third-person)
kaldıramayalım (first-person optative plural)
kaldıramayasınız (optative plural second-person)
kaldıramayalar (optative plural third-person)
kaldırama (first-person imperative plural)
kaldıramasın (imperative plural second-person)
kaldıramayın (imperative)
kaldıramasınlar (imperative)
kaldıramayınız (imperative second-person singular)
kaldıramayınız (imperative plural second-person)
kaldıramasana (imperative second-person singular)
kaldıramasanıza (imperative plural second-person)
kaldıramamak (imperative infinitive)
kaldıramama (imperative noun-from-verb)
kaldıramayan (imperative imperfective impersonal participle)
kaldıramamış (imperative impersonal participle perfective)
kaldıramayacak (imperative impersonal participle prospective)
kaldıramadığım (imperative non-prospective participle personal singular)
kaldıramadığın (non-prospective participle second-person singular)
kaldıramadığı (non-prospective participle singular third-person)
kaldıramadığımız (first-person non-prospective participle plural)
kaldıramadığınız (non-prospective participle plural second-person)
kaldıramadıkları (non-prospective participle plural third-person)
kaldıramayacağım (imperative participle personal prospective singular)
kaldıramayacağın (participle prospective second-person singular)
kaldıramayacağı (participle prospective singular third-person)
kaldıramayacağımız (first-person participle plural prospective)
kaldıramayacağınız (participle plural prospective second-person)
kaldıramayacakları (participle plural prospective third-person)
kaldıramazken (plural)
kaldıramayınca (specific)
kaldıramayıp
kaldıramayalı
kaldıramayasıya
kaldıramadıkça
kaldıramayarak (plural)
kaldıramaya kaldıramaya
kaldıramazcasına

From Ottoman Turkish قالدرمق (kaldırmak, “to lift up, raise, pick up, set up, erect, carry, wake up, take away, abrogate”), causative form of Proto-Turkic *Kal(ï)- (“to rise, jump up”). Clauson thinks the Turkish form is rather crasis of *kalk-tur-, where -tur is causative suffix. See kalkmak.

der

Senin bilgisayarın bu oyunu kaldırmaz.

I don't think that your computer is capable of running this game.

(transitive, computing, of a gaming device or computer) to be able to run or operate a software, video game etc.


çeşitleme

head

çeşitleme (definite accusative çeşitlemeyi, plural çeşitlemeler)

çeşitlemeyi (accusative definite)
çeşitlemeler (plural)


GİD

(computing) initialism of Genişletilebilir İşaretleme Dili (XML abbreviated in Turkish.)


Genişletilebilir İşaretleme Dili

Extensible Markup Language
Extensible Markup Language


altdizin

altdizin (definite accusative altdizini, plural altdizinler)

altdizini (accusative definite)
altdizinler (plural)
altdizin (nominative singular)
altdizinler (nominative plural)
altdizini (accusative definite singular)
altdizinleri (accusative definite plural)
altdizine (dative singular)
altdizinlere (dative plural)
altdizinde (locative singular)
altdizinlerde (locative plural)
altdizinden (ablative singular)
altdizinlerden (ablative plural)
altdizinin (genitive singular)
altdizinlerin (genitive plural)


kontaktör

kontaktör (definite accusative kontaktörü, plural kontaktörler)

kontaktörü (accusative definite)
kontaktörler (plural)

electrical engineering
electrical engineering


devre açıcı-kesici

devre açıcı-kesici (definite accusative devre açıcı-kesiciyi, plural devre açıcı-kesiciler)

devre açıcı-kesiciyi (accusative definite)
devre açıcı-kesiciler (plural)