fail

head

fail (definite accusative faili, plural failler)

faili (accusative definite)
failler (plural)
fail (nominative singular)
failler (nominative plural)
faili (accusative definite singular)
failleri (accusative definite plural)
faile (dative singular)
faillere (dative plural)
failde (locative singular)
faillerde (locative plural)
failden (ablative singular)
faillerden (ablative plural)
failin (genitive singular)
faillerin (genitive plural)
failim (first-person nominative singular)
faillerim (first-person nominative singular)
failin (nominative second-person singular)
faillerin (nominative second-person singular)
faili (nominative singular third-person)
failleri (nominative singular third-person)
failimiz (first-person nominative plural)
faillerimiz (first-person nominative plural)
failiniz (nominative plural second-person)
failleriniz (nominative plural second-person)
failleri (nominative plural third-person)
failimi (accusative definite first-person singular)
faillerimi (accusative definite first-person singular)
failini (accusative definite second-person singular)
faillerini (accusative definite second-person singular)
failini (accusative definite singular third-person)
faillerini (accusative definite singular third-person)
failimizi (accusative definite first-person plural)
faillerimizi (accusative definite first-person plural)
failinizi (accusative definite plural second-person)
faillerinizi (accusative definite plural second-person)
faillerini (accusative definite plural third-person)
failime (dative first-person singular)
faillerime (dative first-person singular)
failine (dative second-person singular)
faillerine (dative second-person singular)
failine (dative singular third-person)
faillerine (dative singular third-person)
failimize (dative first-person plural)
faillerimize (dative first-person plural)
failinize (dative plural second-person)
faillerinize (dative plural second-person)
faillerine (dative plural third-person)
failimde (first-person locative singular)
faillerimde (first-person locative singular)
failinde (locative second-person singular)
faillerinde (locative second-person singular)
failinde (locative singular third-person)
faillerinde (locative singular third-person)
failimizde (first-person locative plural)
faillerimizde (first-person locative plural)
failinizde (locative plural second-person)
faillerinizde (locative plural second-person)
faillerinde (locative plural third-person)
failimden (ablative first-person singular)
faillerimden (ablative first-person singular)
failinden (ablative second-person singular)
faillerinden (ablative second-person singular)
failinden (ablative singular third-person)
faillerinden (ablative singular third-person)
failimizden (ablative first-person plural)
faillerimizden (ablative first-person plural)
failinizden (ablative plural second-person)
faillerinizden (ablative plural second-person)
faillerinden (ablative plural third-person)
failimin (first-person genitive singular)
faillerimin (first-person genitive singular)
failinin (genitive second-person singular)
faillerinin (genitive second-person singular)
failinin (genitive singular third-person)
faillerinin (genitive singular third-person)
failimizin (first-person genitive plural)
faillerimizin (first-person genitive plural)
failinizin (genitive plural second-person)
faillerinizin (genitive plural second-person)
faillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فاعل (fā'il), from Arabic فَاعِل (fāʕil), active participle of فَعَلَ (faʕala, “to do, to affect”).


kip

head

kip (definite accusative kipi, plural kipler)

kipi (accusative definite)
kipler (plural)
kip (nominative singular)
kipler (nominative plural)
kipi (accusative definite singular)
kipleri (accusative definite plural)
kipe (dative singular)
kiplere (dative plural)
kipte (locative singular)
kiplerde (locative plural)
kipten (ablative singular)
kiplerden (ablative plural)
kipin (genitive singular)
kiplerin (genitive plural)

Learned borrowing from Karakhanid [script needed] (kīp), from Proto-Turkic *kēp (“form, image, example”). The sense mood is a semantic loan from Arabic صيغة (ṣīḡa, “form”), coined by Hüseyin Hüsâmeddin Yasar in 1926 and popularized during the language reform and displaced siga, sıyga. Doublet of gibi, which is inherited through Proto-Turkic *kēpi.


isim

head

isim (definite accusative ismi, plural isimler)

ismi (accusative definite)
isimler (plural)
isim (nominative singular)
isimler (nominative plural)
ismi (accusative definite singular)
isimleri (accusative definite plural)
isme (dative singular)
isimlere (dative plural)
isimde (locative singular)
isimlerde (locative plural)
isimden (ablative singular)
isimlerden (ablative plural)
ismin (genitive singular)
isimlerin (genitive plural)
ismim (first-person nominative singular)
isimlerim (first-person nominative singular)
ismin (nominative second-person singular)
isimlerin (nominative second-person singular)
ismi (nominative singular third-person)
isimleri (nominative singular third-person)
ismimiz (first-person nominative plural)
isimlerimiz (first-person nominative plural)
isminiz (nominative plural second-person)
isimleriniz (nominative plural second-person)
isimleri (nominative plural third-person)
ismimi (accusative definite first-person singular)
isimlerimi (accusative definite first-person singular)
ismini (accusative definite second-person singular)
isimlerini (accusative definite second-person singular)
ismini (accusative definite singular third-person)
isimlerini (accusative definite singular third-person)
ismimizi (accusative definite first-person plural)
isimlerimizi (accusative definite first-person plural)
isminizi (accusative definite plural second-person)
isimlerinizi (accusative definite plural second-person)
isimlerini (accusative definite plural third-person)
ismime (dative first-person singular)
isimlerime (dative first-person singular)
ismine (dative second-person singular)
isimlerine (dative second-person singular)
ismine (dative singular third-person)
isimlerine (dative singular third-person)
ismimize (dative first-person plural)
isimlerimize (dative first-person plural)
isminize (dative plural second-person)
isimlerinize (dative plural second-person)
isimlerine (dative plural third-person)
ismimde (first-person locative singular)
isimlerimde (first-person locative singular)
isminde (locative second-person singular)
isimlerinde (locative second-person singular)
isminde (locative singular third-person)
isimlerinde (locative singular third-person)
ismimizde (first-person locative plural)
isimlerimizde (first-person locative plural)
isminizde (locative plural second-person)
isimlerinizde (locative plural second-person)
isimlerinde (locative plural third-person)
ismimden (ablative first-person singular)
isimlerimden (ablative first-person singular)
isminden (ablative second-person singular)
isimlerinden (ablative second-person singular)
isminden (ablative singular third-person)
isimlerinden (ablative singular third-person)
ismimizden (ablative first-person plural)
isimlerimizden (ablative first-person plural)
isminizden (ablative plural second-person)
isimlerinizden (ablative plural second-person)
isimlerinden (ablative plural third-person)
ismimin (first-person genitive singular)
isimlerimin (first-person genitive singular)
isminin (genitive second-person singular)
isimlerinin (genitive second-person singular)
isminin (genitive singular third-person)
isimlerinin (genitive singular third-person)
ismimizin (first-person genitive plural)
isimlerimizin (first-person genitive plural)
isminizin (genitive plural second-person)
isimlerinizin (genitive plural second-person)
isimlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اسم (ism), ultimately from Arabic اِسْم (ism), from Proto-Semitic *šim-.


malum

malum (definite accusative malumu, plural malumlar)

malumu (accusative definite)
malumlar (plural)

From Ottoman Turkish معلوم (ma'lum), from Arabic مَعْلُوم (maʕlūm).


zarf

zarf (definite accusative zarfı, plural zarflar)

zarfı (accusative definite)
zarflar (plural)
zarf (nominative singular)
zarflar (nominative plural)
zarfı (accusative definite singular)
zarfları (accusative definite plural)
zarfa (dative singular)
zarflara (dative plural)
zarfta (locative singular)
zarflarda (locative plural)
zarftan (ablative singular)
zarflardan (ablative plural)
zarfın (genitive singular)
zarfların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish ظرف (zarf), from Arabic ظَرْف (ẓarf, “container”).


zaman

head

zaman (definite accusative zamanı, plural zamanlar)

zamanı (accusative definite)
zamanlar (plural)
zaman (nominative singular)
zamanlar (nominative plural)
zamanı (accusative definite singular)
zamanları (accusative definite plural)
zamana (dative singular)
zamanlara (dative plural)
zamanda (locative singular)
zamanlarda (locative plural)
zamandan (ablative singular)
zamanlardan (ablative plural)
zamanın (genitive singular)
zamanların (genitive plural)
zamanım (first-person nominative singular)
zamanlarım (first-person nominative singular)
zamanın (nominative second-person singular)
zamanların (nominative second-person singular)
zamanı (nominative singular third-person)
zamanları (nominative singular third-person)
zamanımız (first-person nominative plural)
zamanlarımız (first-person nominative plural)
zamanınız (nominative plural second-person)
zamanlarınız (nominative plural second-person)
zamanları (nominative plural third-person)
zamanımı (accusative definite first-person singular)
zamanlarımı (accusative definite first-person singular)
zamanını (accusative definite second-person singular)
zamanlarını (accusative definite second-person singular)
zamanını (accusative definite singular third-person)
zamanlarını (accusative definite singular third-person)
zamanımızı (accusative definite first-person plural)
zamanlarımızı (accusative definite first-person plural)
zamanınızı (accusative definite plural second-person)
zamanlarınızı (accusative definite plural second-person)
zamanlarını (accusative definite plural third-person)
zamanıma (dative first-person singular)
zamanlarıma (dative first-person singular)
zamanına (dative second-person singular)
zamanlarına (dative second-person singular)
zamanına (dative singular third-person)
zamanlarına (dative singular third-person)
zamanımıza (dative first-person plural)
zamanlarımıza (dative first-person plural)
zamanınıza (dative plural second-person)
zamanlarınıza (dative plural second-person)
zamanlarına (dative plural third-person)
zamanımda (first-person locative singular)
zamanlarımda (first-person locative singular)
zamanında (locative second-person singular)
zamanlarında (locative second-person singular)
zamanında (locative singular third-person)
zamanlarında (locative singular third-person)
zamanımızda (first-person locative plural)
zamanlarımızda (first-person locative plural)
zamanınızda (locative plural second-person)
zamanlarınızda (locative plural second-person)
zamanlarında (locative plural third-person)
zamanımdan (ablative first-person singular)
zamanlarımdan (ablative first-person singular)
zamanından (ablative second-person singular)
zamanlarından (ablative second-person singular)
zamanından (ablative singular third-person)
zamanlarından (ablative singular third-person)
zamanımızdan (ablative first-person plural)
zamanlarımızdan (ablative first-person plural)
zamanınızdan (ablative plural second-person)
zamanlarınızdan (ablative plural second-person)
zamanlarından (ablative plural third-person)
zamanımın (first-person genitive singular)
zamanlarımın (first-person genitive singular)
zamanının (genitive second-person singular)
zamanlarının (genitive second-person singular)
zamanının (genitive singular third-person)
zamanlarının (genitive singular third-person)
zamanımızın (first-person genitive plural)
zamanlarımızın (first-person genitive plural)
zamanınızın (genitive plural second-person)
zamanlarınızın (genitive plural second-person)
zamanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زمان (zamân), from Old Anatolian Turkish زمان (zamân), from Classical Persian زَمَان (zamān), from Arabic زَمَان (zamān).


durum

durum (definite accusative durumu, plural durumlar)

durumu (accusative definite)
durumlar (plural)
durum (nominative singular)
durumlar (nominative plural)
durumu (accusative definite singular)
durumları (accusative definite plural)
duruma (dative singular)
durumlara (dative plural)
durumda (locative singular)
durumlarda (locative plural)
durumdan (ablative singular)
durumlardan (ablative plural)
durumun (genitive singular)
durumların (genitive plural)
durumum (first-person nominative singular)
durumlarım (first-person nominative singular)
durumun (nominative second-person singular)
durumların (nominative second-person singular)
durumu (nominative singular third-person)
durumları (nominative singular third-person)
durumumuz (first-person nominative plural)
durumlarımız (first-person nominative plural)
durumunuz (nominative plural second-person)
durumlarınız (nominative plural second-person)
durumları (nominative plural third-person)
durumumu (accusative definite first-person singular)
durumlarımı (accusative definite first-person singular)
durumunu (accusative definite second-person singular)
durumlarını (accusative definite second-person singular)
durumunu (accusative definite singular third-person)
durumlarını (accusative definite singular third-person)
durumumuzu (accusative definite first-person plural)
durumlarımızı (accusative definite first-person plural)
durumunuzu (accusative definite plural second-person)
durumlarınızı (accusative definite plural second-person)
durumlarını (accusative definite plural third-person)
durumuma (dative first-person singular)
durumlarıma (dative first-person singular)
durumuna (dative second-person singular)
durumlarına (dative second-person singular)
durumuna (dative singular third-person)
durumlarına (dative singular third-person)
durumumuza (dative first-person plural)
durumlarımıza (dative first-person plural)
durumunuza (dative plural second-person)
durumlarınıza (dative plural second-person)
durumlarına (dative plural third-person)
durumumda (first-person locative singular)
durumlarımda (first-person locative singular)
durumunda (locative second-person singular)
durumlarında (locative second-person singular)
durumunda (locative singular third-person)
durumlarında (locative singular third-person)
durumumuzda (first-person locative plural)
durumlarımızda (first-person locative plural)
durumunuzda (locative plural second-person)
durumlarınızda (locative plural second-person)
durumlarında (locative plural third-person)
durumumdan (ablative first-person singular)
durumlarımdan (ablative first-person singular)
durumundan (ablative second-person singular)
durumlarından (ablative second-person singular)
durumundan (ablative singular third-person)
durumlarından (ablative singular third-person)
durumumuzdan (ablative first-person plural)
durumlarımızdan (ablative first-person plural)
durumunuzdan (ablative plural second-person)
durumlarınızdan (ablative plural second-person)
durumlarından (ablative plural third-person)
durumumun (first-person genitive singular)
durumlarımın (first-person genitive singular)
durumunun (genitive second-person singular)
durumlarının (genitive second-person singular)
durumunun (genitive singular third-person)
durumlarının (genitive singular third-person)
durumumuzun (first-person genitive plural)
durumlarımızın (first-person genitive plural)
durumunuzun (genitive plural second-person)
durumlarınızın (genitive plural second-person)
durumlarının (genitive plural third-person)

A 1930’s coinage. Partially replaced hâl and vaziyet. By surface analysis, durmak (“to stand, remain”) + dur- + -um. Cognate with Old Turkic 𐱃𐰆𐰺𐰢 (turum, “stature, height”).


fiil

head

fiil (definite accusative fiili, plural fiiller)

fiili (accusative definite)
fiiller (plural)
fiil (nominative singular)
fiiller (nominative plural)
fiili (accusative definite singular)
fiilleri (accusative definite plural)
fiile (dative singular)
fiillere (dative plural)
fiilde (locative singular)
fiillerde (locative plural)
fiilden (ablative singular)
fiillerden (ablative plural)
fiilin (genitive singular)
fiillerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish فعل, from Arabic فِعْل (fiʕl).


eylem

eylem (definite accusative eylemi, plural eylemler)

eylemi (accusative definite)
eylemler (plural)
eylem (nominative singular)
eylemler (nominative plural)
eylemi (accusative definite singular)
eylemleri (accusative definite plural)
eyleme (dative singular)
eylemlere (dative plural)
eylemde (locative singular)
eylemlerde (locative plural)
eylemden (ablative singular)
eylemlerden (ablative plural)
eylemin (genitive singular)
eylemlerin (genitive plural)
eylemim (first-person nominative singular)
eylemlerim (first-person nominative singular)
eylemin (nominative second-person singular)
eylemlerin (nominative second-person singular)
eylemi (nominative singular third-person)
eylemleri (nominative singular third-person)
eylemimiz (first-person nominative plural)
eylemlerimiz (first-person nominative plural)
eyleminiz (nominative plural second-person)
eylemleriniz (nominative plural second-person)
eylemleri (nominative plural third-person)
eylemimi (accusative definite first-person singular)
eylemlerimi (accusative definite first-person singular)
eylemini (accusative definite second-person singular)
eylemlerini (accusative definite second-person singular)
eylemini (accusative definite singular third-person)
eylemlerini (accusative definite singular third-person)
eylemimizi (accusative definite first-person plural)
eylemlerimizi (accusative definite first-person plural)
eyleminizi (accusative definite plural second-person)
eylemlerinizi (accusative definite plural second-person)
eylemlerini (accusative definite plural third-person)
eylemime (dative first-person singular)
eylemlerime (dative first-person singular)
eylemine (dative second-person singular)
eylemlerine (dative second-person singular)
eylemine (dative singular third-person)
eylemlerine (dative singular third-person)
eylemimize (dative first-person plural)
eylemlerimize (dative first-person plural)
eyleminize (dative plural second-person)
eylemlerinize (dative plural second-person)
eylemlerine (dative plural third-person)
eylemimde (first-person locative singular)
eylemlerimde (first-person locative singular)
eyleminde (locative second-person singular)
eylemlerinde (locative second-person singular)
eyleminde (locative singular third-person)
eylemlerinde (locative singular third-person)
eylemimizde (first-person locative plural)
eylemlerimizde (first-person locative plural)
eyleminizde (locative plural second-person)
eylemlerinizde (locative plural second-person)
eylemlerinde (locative plural third-person)
eylemimden (ablative first-person singular)
eylemlerimden (ablative first-person singular)
eyleminden (ablative second-person singular)
eylemlerinden (ablative second-person singular)
eyleminden (ablative singular third-person)
eylemlerinden (ablative singular third-person)
eylemimizden (ablative first-person plural)
eylemlerimizden (ablative first-person plural)
eyleminizden (ablative plural second-person)
eylemlerinizden (ablative plural second-person)
eylemlerinden (ablative plural third-person)
eylemimin (first-person genitive singular)
eylemlerimin (first-person genitive singular)
eyleminin (genitive second-person singular)
eylemlerinin (genitive second-person singular)
eyleminin (genitive singular third-person)
eylemlerinin (genitive singular third-person)
eylemimizin (first-person genitive plural)
eylemlerimizin (first-person genitive plural)
eyleminizin (genitive plural second-person)
eylemlerinizin (genitive plural second-person)
eylemlerinin (genitive plural third-person)


ablatif

ablatif (definite accusative ablatifi, plural ablatifler)

ablatifi (accusative definite)
ablatifler (plural)
ablatif (nominative singular)
ablatifler (nominative plural)
ablatifi (accusative definite singular)
ablatifleri (accusative definite plural)
ablatife (dative singular)
ablatiflere (dative plural)
ablatifte (locative singular)
ablatiflerde (locative plural)
ablatiften (ablative singular)
ablatiflerden (ablative plural)
ablatifin (genitive singular)
ablatiflerin (genitive plural)
ablatifim (first-person nominative singular)
ablatiflerim (first-person nominative singular)
ablatifin (nominative second-person singular)
ablatiflerin (nominative second-person singular)
ablatifi (nominative singular third-person)
ablatifleri (nominative singular third-person)
ablatifimiz (first-person nominative plural)
ablatiflerimiz (first-person nominative plural)
ablatifiniz (nominative plural second-person)
ablatifleriniz (nominative plural second-person)
ablatifleri (nominative plural third-person)
ablatifimi (accusative definite first-person singular)
ablatiflerimi (accusative definite first-person singular)
ablatifini (accusative definite second-person singular)
ablatiflerini (accusative definite second-person singular)
ablatifini (accusative definite singular third-person)
ablatiflerini (accusative definite singular third-person)
ablatifimizi (accusative definite first-person plural)
ablatiflerimizi (accusative definite first-person plural)
ablatifinizi (accusative definite plural second-person)
ablatiflerinizi (accusative definite plural second-person)
ablatiflerini (accusative definite plural third-person)
ablatifime (dative first-person singular)
ablatiflerime (dative first-person singular)
ablatifine (dative second-person singular)
ablatiflerine (dative second-person singular)
ablatifine (dative singular third-person)
ablatiflerine (dative singular third-person)
ablatifimize (dative first-person plural)
ablatiflerimize (dative first-person plural)
ablatifinize (dative plural second-person)
ablatiflerinize (dative plural second-person)
ablatiflerine (dative plural third-person)
ablatifimde (first-person locative singular)
ablatiflerimde (first-person locative singular)
ablatifinde (locative second-person singular)
ablatiflerinde (locative second-person singular)
ablatifinde (locative singular third-person)
ablatiflerinde (locative singular third-person)
ablatifimizde (first-person locative plural)
ablatiflerimizde (first-person locative plural)
ablatifinizde (locative plural second-person)
ablatiflerinizde (locative plural second-person)
ablatiflerinde (locative plural third-person)
ablatifimden (ablative first-person singular)
ablatiflerimden (ablative first-person singular)
ablatifinden (ablative second-person singular)
ablatiflerinden (ablative second-person singular)
ablatifinden (ablative singular third-person)
ablatiflerinden (ablative singular third-person)
ablatifimizden (ablative first-person plural)
ablatiflerimizden (ablative first-person plural)
ablatifinizden (ablative plural second-person)
ablatiflerinizden (ablative plural second-person)
ablatiflerinden (ablative plural third-person)
ablatifimin (first-person genitive singular)
ablatiflerimin (first-person genitive singular)
ablatifinin (genitive second-person singular)
ablatiflerinin (genitive second-person singular)
ablatifinin (genitive singular third-person)
ablatiflerinin (genitive singular third-person)
ablatifimizin (first-person genitive plural)
ablatiflerimizin (first-person genitive plural)
ablatifinizin (genitive plural second-person)
ablatiflerinizin (genitive plural second-person)
ablatiflerinin (genitive plural third-person)

Borrowed from French ablatif, from Latin (cāsus) ablātīvus (“ablative case, ablative”), from ablātus (“taken away”), from auferō (“to take away”).


zamir

head

zamir (definite accusative zamiri, plural zamirler)

zamiri (accusative definite)
zamirler (plural)
zamir (nominative singular)
zamirler (nominative plural)
zamiri (accusative definite singular)
zamirleri (accusative definite plural)
zamire (dative singular)
zamirlere (dative plural)
zamirde (locative singular)
zamirlerde (locative plural)
zamirden (ablative singular)
zamirlerden (ablative plural)
zamirin (genitive singular)
zamirlerin (genitive plural)
zamirim (first-person nominative singular)
zamirlerim (first-person nominative singular)
zamirin (nominative second-person singular)
zamirlerin (nominative second-person singular)
zamiri (nominative singular third-person)
zamirleri (nominative singular third-person)
zamirimiz (first-person nominative plural)
zamirlerimiz (first-person nominative plural)
zamiriniz (nominative plural second-person)
zamirleriniz (nominative plural second-person)
zamirleri (nominative plural third-person)
zamirimi (accusative definite first-person singular)
zamirlerimi (accusative definite first-person singular)
zamirini (accusative definite second-person singular)
zamirlerini (accusative definite second-person singular)
zamirini (accusative definite singular third-person)
zamirlerini (accusative definite singular third-person)
zamirimizi (accusative definite first-person plural)
zamirlerimizi (accusative definite first-person plural)
zamirinizi (accusative definite plural second-person)
zamirlerinizi (accusative definite plural second-person)
zamirlerini (accusative definite plural third-person)
zamirime (dative first-person singular)
zamirlerime (dative first-person singular)
zamirine (dative second-person singular)
zamirlerine (dative second-person singular)
zamirine (dative singular third-person)
zamirlerine (dative singular third-person)
zamirimize (dative first-person plural)
zamirlerimize (dative first-person plural)
zamirinize (dative plural second-person)
zamirlerinize (dative plural second-person)
zamirlerine (dative plural third-person)
zamirimde (first-person locative singular)
zamirlerimde (first-person locative singular)
zamirinde (locative second-person singular)
zamirlerinde (locative second-person singular)
zamirinde (locative singular third-person)
zamirlerinde (locative singular third-person)
zamirimizde (first-person locative plural)
zamirlerimizde (first-person locative plural)
zamirinizde (locative plural second-person)
zamirlerinizde (locative plural second-person)
zamirlerinde (locative plural third-person)
zamirimden (ablative first-person singular)
zamirlerimden (ablative first-person singular)
zamirinden (ablative second-person singular)
zamirlerinden (ablative second-person singular)
zamirinden (ablative singular third-person)
zamirlerinden (ablative singular third-person)
zamirimizden (ablative first-person plural)
zamirlerimizden (ablative first-person plural)
zamirinizden (ablative plural second-person)
zamirlerinizden (ablative plural second-person)
zamirlerinden (ablative plural third-person)
zamirimin (first-person genitive singular)
zamirlerimin (first-person genitive singular)
zamirinin (genitive second-person singular)
zamirlerinin (genitive second-person singular)
zamirinin (genitive singular third-person)
zamirlerinin (genitive singular third-person)
zamirimizin (first-person genitive plural)
zamirlerimizin (first-person genitive plural)
zamirinizin (genitive plural second-person)
zamirlerinizin (genitive plural second-person)
zamirlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ضمیر, from Arabic ضَمِير (ḍamīr).


belirteç

belirteç (definite accusative belirteci, plural belirteçler)

belirteci (accusative definite)
belirteçler (plural)
belirteç (nominative singular)
belirteçler (nominative plural)
belirteci (accusative definite singular)
belirteçleri (accusative definite plural)
belirtece (dative singular)
belirteçlere (dative plural)
belirteçte (locative singular)
belirteçlerde (locative plural)
belirteçten (ablative singular)
belirteçlerden (ablative plural)
belirtecin (genitive singular)
belirteçlerin (genitive plural)

By surface analysis, bel + -ir + -t + -eç.


ilgeç

head

ilgeç (definite accusative ilgeci, plural ilgeçler)

ilgeci (accusative definite)
ilgeçler (plural)
ilgeç (nominative singular)
ilgeçler (nominative plural)
ilgeci (accusative definite singular)
ilgeçleri (accusative definite plural)
ilgece (dative singular)
ilgeçlere (dative plural)
ilgeçte (locative singular)
ilgeçlerde (locative plural)
ilgeçten (ablative singular)
ilgeçlerden (ablative plural)
ilgecin (genitive singular)
ilgeçlerin (genitive plural)


hâl

hâl (definite accusative hâli, plural hâller or (archaic) ahval)

hâli (accusative definite)
hâller (plural)
ahval (archaic plural)
hâl (nominative singular)
hâller (nominative plural)
hâli (accusative definite singular)
hâlleri (accusative definite plural)
hâle (dative singular)
hâllere (dative plural)
hâlde (locative singular)
hâllerde (locative plural)
hâlden (ablative singular)
hâllerden (ablative plural)
hâlin (genitive singular)
hâllerin (genitive plural)
hâlim (first-person nominative singular)
hâllerim (first-person nominative singular)
hâlin (nominative second-person singular)
hâllerin (nominative second-person singular)
hâli (nominative singular third-person)
hâlleri (nominative singular third-person)
hâlimiz (first-person nominative plural)
hâllerimiz (first-person nominative plural)
hâliniz (nominative plural second-person)
hâlleriniz (nominative plural second-person)
hâlleri (nominative plural third-person)
hâlimi (accusative definite first-person singular)
hâllerimi (accusative definite first-person singular)
hâlini (accusative definite second-person singular)
hâllerini (accusative definite second-person singular)
hâlini (accusative definite singular third-person)
hâllerini (accusative definite singular third-person)
hâlimizi (accusative definite first-person plural)
hâllerimizi (accusative definite first-person plural)
hâlinizi (accusative definite plural second-person)
hâllerinizi (accusative definite plural second-person)
hâllerini (accusative definite plural third-person)
hâlime (dative first-person singular)
hâllerime (dative first-person singular)
hâline (dative second-person singular)
hâllerine (dative second-person singular)
hâline (dative singular third-person)
hâllerine (dative singular third-person)
hâlimize (dative first-person plural)
hâllerimize (dative first-person plural)
hâlinize (dative plural second-person)
hâllerinize (dative plural second-person)
hâllerine (dative plural third-person)
hâlimde (first-person locative singular)
hâllerimde (first-person locative singular)
hâlinde (locative second-person singular)
hâllerinde (locative second-person singular)
hâlinde (locative singular third-person)
hâllerinde (locative singular third-person)
hâlimizde (first-person locative plural)
hâllerimizde (first-person locative plural)
hâlinizde (locative plural second-person)
hâllerinizde (locative plural second-person)
hâllerinde (locative plural third-person)
hâlimden (ablative first-person singular)
hâllerimden (ablative first-person singular)
hâlinden (ablative second-person singular)
hâllerinden (ablative second-person singular)
hâlinden (ablative singular third-person)
hâllerinden (ablative singular third-person)
hâlimizden (ablative first-person plural)
hâllerimizden (ablative first-person plural)
hâlinizden (ablative plural second-person)
hâllerinizden (ablative plural second-person)
hâllerinden (ablative plural third-person)
hâlimin (first-person genitive singular)
hâllerimin (first-person genitive singular)
hâlinin (genitive second-person singular)
hâllerinin (genitive second-person singular)
hâlinin (genitive singular third-person)
hâllerinin (genitive singular third-person)
hâlimizin (first-person genitive plural)
hâllerimizin (first-person genitive plural)
hâlinizin (genitive plural second-person)
hâllerinizin (genitive plural second-person)
hâllerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حال (hal), from Arabic حَال (ḥāl). Doublet of hâlâ and hâlen.


datif

datif (definite accusative datifi, plural datifler)

datifi (accusative definite)
datifler (plural)
datif (nominative singular)
datifler (nominative plural)
datifi (accusative definite singular)
datifleri (accusative definite plural)
datife (dative singular)
datiflere (dative plural)
datifte (locative singular)
datiflerde (locative plural)
datiften (ablative singular)
datiflerden (ablative plural)
datifin (genitive singular)
datiflerin (genitive plural)
datifim (first-person nominative singular)
datiflerim (first-person nominative singular)
datifin (nominative second-person singular)
datiflerin (nominative second-person singular)
datifi (nominative singular third-person)
datifleri (nominative singular third-person)
datifimiz (first-person nominative plural)
datiflerimiz (first-person nominative plural)
datifiniz (nominative plural second-person)
datifleriniz (nominative plural second-person)
datifleri (nominative plural third-person)
datifimi (accusative definite first-person singular)
datiflerimi (accusative definite first-person singular)
datifini (accusative definite second-person singular)
datiflerini (accusative definite second-person singular)
datifini (accusative definite singular third-person)
datiflerini (accusative definite singular third-person)
datifimizi (accusative definite first-person plural)
datiflerimizi (accusative definite first-person plural)
datifinizi (accusative definite plural second-person)
datiflerinizi (accusative definite plural second-person)
datiflerini (accusative definite plural third-person)
datifime (dative first-person singular)
datiflerime (dative first-person singular)
datifine (dative second-person singular)
datiflerine (dative second-person singular)
datifine (dative singular third-person)
datiflerine (dative singular third-person)
datifimize (dative first-person plural)
datiflerimize (dative first-person plural)
datifinize (dative plural second-person)
datiflerinize (dative plural second-person)
datiflerine (dative plural third-person)
datifimde (first-person locative singular)
datiflerimde (first-person locative singular)
datifinde (locative second-person singular)
datiflerinde (locative second-person singular)
datifinde (locative singular third-person)
datiflerinde (locative singular third-person)
datifimizde (first-person locative plural)
datiflerimizde (first-person locative plural)
datifinizde (locative plural second-person)
datiflerinizde (locative plural second-person)
datiflerinde (locative plural third-person)
datifimden (ablative first-person singular)
datiflerimden (ablative first-person singular)
datifinden (ablative second-person singular)
datiflerinden (ablative second-person singular)
datifinden (ablative singular third-person)
datiflerinden (ablative singular third-person)
datifimizden (ablative first-person plural)
datiflerimizden (ablative first-person plural)
datifinizden (ablative plural second-person)
datiflerinizden (ablative plural second-person)
datiflerinden (ablative plural third-person)
datifimin (first-person genitive singular)
datiflerimin (first-person genitive singular)
datifinin (genitive second-person singular)
datiflerinin (genitive second-person singular)
datifinin (genitive singular third-person)
datiflerinin (genitive singular third-person)
datifimizin (first-person genitive plural)
datiflerimizin (first-person genitive plural)
datifinizin (genitive plural second-person)
datiflerinizin (genitive plural second-person)
datiflerinin (genitive plural third-person)


cümle

cümle (definite accusative cümleyi, plural cümleler)

cümleyi (accusative definite)
cümleler (plural)
cümle (nominative singular)
cümleler (nominative plural)
cümleyi (accusative definite singular)
cümleleri (accusative definite plural)
cümleye (dative singular)
cümlelere (dative plural)
cümlede (locative singular)
cümlelerde (locative plural)
cümleden (ablative singular)
cümlelerden (ablative plural)
cümlenin (genitive singular)
cümlelerin (genitive plural)
cümlem (first-person nominative singular)
cümlelerim (first-person nominative singular)
cümlen (nominative second-person singular)
cümlelerin (nominative second-person singular)
cümlesi (nominative singular third-person)
cümleleri (nominative singular third-person)
cümlemiz (first-person nominative plural)
cümlelerimiz (first-person nominative plural)
cümleniz (nominative plural second-person)
cümleleriniz (nominative plural second-person)
cümleleri (nominative plural third-person)
cümlemi (accusative definite first-person singular)
cümlelerimi (accusative definite first-person singular)
cümleni (accusative definite second-person singular)
cümlelerini (accusative definite second-person singular)
cümlesini (accusative definite singular third-person)
cümlelerini (accusative definite singular third-person)
cümlemizi (accusative definite first-person plural)
cümlelerimizi (accusative definite first-person plural)
cümlenizi (accusative definite plural second-person)
cümlelerinizi (accusative definite plural second-person)
cümlelerini (accusative definite plural third-person)
cümleme (dative first-person singular)
cümlelerime (dative first-person singular)
cümlene (dative second-person singular)
cümlelerine (dative second-person singular)
cümlesine (dative singular third-person)
cümlelerine (dative singular third-person)
cümlemize (dative first-person plural)
cümlelerimize (dative first-person plural)
cümlenize (dative plural second-person)
cümlelerinize (dative plural second-person)
cümlelerine (dative plural third-person)
cümlemde (first-person locative singular)
cümlelerimde (first-person locative singular)
cümlende (locative second-person singular)
cümlelerinde (locative second-person singular)
cümlesinde (locative singular third-person)
cümlelerinde (locative singular third-person)
cümlemizde (first-person locative plural)
cümlelerimizde (first-person locative plural)
cümlenizde (locative plural second-person)
cümlelerinizde (locative plural second-person)
cümlelerinde (locative plural third-person)
cümlemden (ablative first-person singular)
cümlelerimden (ablative first-person singular)
cümlenden (ablative second-person singular)
cümlelerinden (ablative second-person singular)
cümlesinden (ablative singular third-person)
cümlelerinden (ablative singular third-person)
cümlemizden (ablative first-person plural)
cümlelerimizden (ablative first-person plural)
cümlenizden (ablative plural second-person)
cümlelerinizden (ablative plural second-person)
cümlelerinden (ablative plural third-person)
cümlemin (first-person genitive singular)
cümlelerimin (first-person genitive singular)
cümlenin (genitive second-person singular)
cümlelerinin (genitive second-person singular)
cümlesinin (genitive singular third-person)
cümlelerinin (genitive singular third-person)
cümlemizin (first-person genitive plural)
cümlelerimizin (first-person genitive plural)
cümlenizin (genitive plural second-person)
cümlelerinizin (genitive plural second-person)
cümlelerinin (genitive plural third-person)
cümleyim (first-person singular)
cümlelerim (first-person singular)
cümlesin (second-person singular)
cümlelersin (second-person singular)
cümle (singular third-person)
cümledir (singular third-person)
cümleler (singular third-person)
cümlelerdir (singular third-person)
cümleyiz (first-person plural)
cümleleriz (first-person plural)
cümlesiniz (plural second-person)
cümlelersiniz (plural second-person)
cümleler (plural third-person)
cümlelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish جمله, from Arabic جُمْلَة (jumla).


tümce

tümce (definite accusative tümceyi, plural tümceler)

tümceyi (accusative definite)
tümceler (plural)
tümce (nominative singular)
tümceler (nominative plural)
tümceyi (accusative definite singular)
tümceleri (accusative definite plural)
tümceye (dative singular)
tümcelere (dative plural)
tümcede (locative singular)
tümcelerde (locative plural)
tümceden (ablative singular)
tümcelerden (ablative plural)
tümcenin (genitive singular)
tümcelerin (genitive plural)
tümcem (first-person nominative singular)
tümcelerim (first-person nominative singular)
tümcen (nominative second-person singular)
tümcelerin (nominative second-person singular)
tümcesi (nominative singular third-person)
tümceleri (nominative singular third-person)
tümcemiz (first-person nominative plural)
tümcelerimiz (first-person nominative plural)
tümceniz (nominative plural second-person)
tümceleriniz (nominative plural second-person)
tümceleri (nominative plural third-person)
tümcemi (accusative definite first-person singular)
tümcelerimi (accusative definite first-person singular)
tümceni (accusative definite second-person singular)
tümcelerini (accusative definite second-person singular)
tümcesini (accusative definite singular third-person)
tümcelerini (accusative definite singular third-person)
tümcemizi (accusative definite first-person plural)
tümcelerimizi (accusative definite first-person plural)
tümcenizi (accusative definite plural second-person)
tümcelerinizi (accusative definite plural second-person)
tümcelerini (accusative definite plural third-person)
tümceme (dative first-person singular)
tümcelerime (dative first-person singular)
tümcene (dative second-person singular)
tümcelerine (dative second-person singular)
tümcesine (dative singular third-person)
tümcelerine (dative singular third-person)
tümcemize (dative first-person plural)
tümcelerimize (dative first-person plural)
tümcenize (dative plural second-person)
tümcelerinize (dative plural second-person)
tümcelerine (dative plural third-person)
tümcemde (first-person locative singular)
tümcelerimde (first-person locative singular)
tümcende (locative second-person singular)
tümcelerinde (locative second-person singular)
tümcesinde (locative singular third-person)
tümcelerinde (locative singular third-person)
tümcemizde (first-person locative plural)
tümcelerimizde (first-person locative plural)
tümcenizde (locative plural second-person)
tümcelerinizde (locative plural second-person)
tümcelerinde (locative plural third-person)
tümcemden (ablative first-person singular)
tümcelerimden (ablative first-person singular)
tümcenden (ablative second-person singular)
tümcelerinden (ablative second-person singular)
tümcesinden (ablative singular third-person)
tümcelerinden (ablative singular third-person)
tümcemizden (ablative first-person plural)
tümcelerimizden (ablative first-person plural)
tümcenizden (ablative plural second-person)
tümcelerinizden (ablative plural second-person)
tümcelerinden (ablative plural third-person)
tümcemin (first-person genitive singular)
tümcelerimin (first-person genitive singular)
tümcenin (genitive second-person singular)
tümcelerinin (genitive second-person singular)
tümcesinin (genitive singular third-person)
tümcelerinin (genitive singular third-person)
tümcemizin (first-person genitive plural)
tümcelerimizin (first-person genitive plural)
tümcenizin (genitive plural second-person)
tümcelerinizin (genitive plural second-person)
tümcelerinin (genitive plural third-person)
tümceyim (first-person singular)
tümcelerim (first-person singular)
tümcesin (second-person singular)
tümcelersin (second-person singular)
tümce (singular third-person)
tümcedir (singular third-person)
tümceler (singular third-person)
tümcelerdir (singular third-person)
tümceyiz (first-person plural)
tümceleriz (first-person plural)
tümcesiniz (plural second-person)
tümcelersiniz (plural second-person)
tümceler (plural third-person)
tümcelerdir (plural third-person)

From tüm, calque of Arabic جُمْلَة (jumla) to replace borrowed cümle.


geçmiş zaman

geçmiş zaman (definite accusative geçmiş zamanı, plural geçmiş zamanlar)

geçmiş zamanı (accusative definite)
geçmiş zamanlar (plural)


bildirme kipi

bildirme kipi (definite accusative bildirme kipini, plural bildirme kipleri)

bildirme kipini (accusative definite)
bildirme kipleri (plural)


özne

özne (definite accusative özneyi, plural özneler)

özneyi (accusative definite)
özneler (plural)
özne (nominative singular)
özneler (nominative plural)
özneyi (accusative definite singular)
özneleri (accusative definite plural)
özneye (dative singular)
öznelere (dative plural)
öznede (locative singular)
öznelerde (locative plural)
özneden (ablative singular)
öznelerden (ablative plural)
öznenin (genitive singular)
öznelerin (genitive plural)
öznem (first-person nominative singular)
öznelerim (first-person nominative singular)
öznen (nominative second-person singular)
öznelerin (nominative second-person singular)
öznesi (nominative singular third-person)
özneleri (nominative singular third-person)
öznemiz (first-person nominative plural)
öznelerimiz (first-person nominative plural)
özneniz (nominative plural second-person)
özneleriniz (nominative plural second-person)
özneleri (nominative plural third-person)
öznemi (accusative definite first-person singular)
öznelerimi (accusative definite first-person singular)
özneni (accusative definite second-person singular)
öznelerini (accusative definite second-person singular)
öznesini (accusative definite singular third-person)
öznelerini (accusative definite singular third-person)
öznemizi (accusative definite first-person plural)
öznelerimizi (accusative definite first-person plural)
öznenizi (accusative definite plural second-person)
öznelerinizi (accusative definite plural second-person)
öznelerini (accusative definite plural third-person)
özneme (dative first-person singular)
öznelerime (dative first-person singular)
öznene (dative second-person singular)
öznelerine (dative second-person singular)
öznesine (dative singular third-person)
öznelerine (dative singular third-person)
öznemize (dative first-person plural)
öznelerimize (dative first-person plural)
öznenize (dative plural second-person)
öznelerinize (dative plural second-person)
öznelerine (dative plural third-person)
öznemde (first-person locative singular)
öznelerimde (first-person locative singular)
öznende (locative second-person singular)
öznelerinde (locative second-person singular)
öznesinde (locative singular third-person)
öznelerinde (locative singular third-person)
öznemizde (first-person locative plural)
öznelerimizde (first-person locative plural)
öznenizde (locative plural second-person)
öznelerinizde (locative plural second-person)
öznelerinde (locative plural third-person)
öznemden (ablative first-person singular)
öznelerimden (ablative first-person singular)
öznenden (ablative second-person singular)
öznelerinden (ablative second-person singular)
öznesinden (ablative singular third-person)
öznelerinden (ablative singular third-person)
öznemizden (ablative first-person plural)
öznelerimizden (ablative first-person plural)
öznenizden (ablative plural second-person)
öznelerinizden (ablative plural second-person)
öznelerinden (ablative plural third-person)
öznemin (first-person genitive singular)
öznelerimin (first-person genitive singular)
öznenin (genitive second-person singular)
öznelerinin (genitive second-person singular)
öznesinin (genitive singular third-person)
öznelerinin (genitive singular third-person)
öznemizin (first-person genitive plural)
öznelerimizin (first-person genitive plural)
öznenizin (genitive plural second-person)
öznelerinizin (genitive plural second-person)
öznelerinin (genitive plural third-person)


gelecek zaman

gelecek zaman (definite accusative gelecek zamanı, plural gelecek zamanlar)

gelecek zamanı (accusative definite)
gelecek zamanlar (plural)

(grammar) future tense (time form of a verb)


vokatif

vokatif (definite accusative vokatifi, plural vokatifler)

vokatifi (accusative definite)
vokatifler (plural)
vokatif (nominative singular)
vokatifler (nominative plural)
vokatifi (accusative definite singular)
vokatifleri (accusative definite plural)
vokatife (dative singular)
vokatiflere (dative plural)
vokatifte (locative singular)
vokatiflerde (locative plural)
vokatiften (ablative singular)
vokatiflerden (ablative plural)
vokatifin (genitive singular)
vokatiflerin (genitive plural)

Borrowed from French vocatif, from Middle French vocatif, from Latin vocātīvum (accusative of vocātīvus).

der

accusative of <i class="Latn mention" lang="la">vocātīvus</i>


geçişli fiil

head

geçişli fiil (definite accusative geçişli fiili, plural geçişli fiiller)

geçişli fiili (accusative definite)
geçişli fiiller (plural)
geçişli fiil (nominative singular)
geçişli fiiller (nominative plural)
geçişli fiili (accusative definite singular)
geçişli fiilleri (accusative definite plural)
geçişli fiile (dative singular)
geçişli fiillere (dative plural)
geçişli fiilde (locative singular)
geçişli fiillerde (locative plural)
geçişli fiilden (ablative singular)
geçişli fiillerden (ablative plural)
geçişli fiilin (genitive singular)
geçişli fiillerin (genitive plural)
geçişli fiilim (first-person nominative singular)
geçişli fiillerim (first-person nominative singular)
geçişli fiilin (nominative second-person singular)
geçişli fiillerin (nominative second-person singular)
geçişli fiili (nominative singular third-person)
geçişli fiilleri (nominative singular third-person)
geçişli fiilimiz (first-person nominative plural)
geçişli fiillerimiz (first-person nominative plural)
geçişli fiiliniz (nominative plural second-person)
geçişli fiilleriniz (nominative plural second-person)
geçişli fiilleri (nominative plural third-person)
geçişli fiilimi (accusative definite first-person singular)
geçişli fiillerimi (accusative definite first-person singular)
geçişli fiilini (accusative definite second-person singular)
geçişli fiillerini (accusative definite second-person singular)
geçişli fiilini (accusative definite singular third-person)
geçişli fiillerini (accusative definite singular third-person)
geçişli fiilimizi (accusative definite first-person plural)
geçişli fiillerimizi (accusative definite first-person plural)
geçişli fiilinizi (accusative definite plural second-person)
geçişli fiillerinizi (accusative definite plural second-person)
geçişli fiillerini (accusative definite plural third-person)
geçişli fiilime (dative first-person singular)
geçişli fiillerime (dative first-person singular)
geçişli fiiline (dative second-person singular)
geçişli fiillerine (dative second-person singular)
geçişli fiiline (dative singular third-person)
geçişli fiillerine (dative singular third-person)
geçişli fiilimize (dative first-person plural)
geçişli fiillerimize (dative first-person plural)
geçişli fiilinize (dative plural second-person)
geçişli fiillerinize (dative plural second-person)
geçişli fiillerine (dative plural third-person)
geçişli fiilimde (first-person locative singular)
geçişli fiillerimde (first-person locative singular)
geçişli fiilinde (locative second-person singular)
geçişli fiillerinde (locative second-person singular)
geçişli fiilinde (locative singular third-person)
geçişli fiillerinde (locative singular third-person)
geçişli fiilimizde (first-person locative plural)
geçişli fiillerimizde (first-person locative plural)
geçişli fiilinizde (locative plural second-person)
geçişli fiillerinizde (locative plural second-person)
geçişli fiillerinde (locative plural third-person)
geçişli fiilimden (ablative first-person singular)
geçişli fiillerimden (ablative first-person singular)
geçişli fiilinden (ablative second-person singular)
geçişli fiillerinden (ablative second-person singular)
geçişli fiilinden (ablative singular third-person)
geçişli fiillerinden (ablative singular third-person)
geçişli fiilimizden (ablative first-person plural)
geçişli fiillerimizden (ablative first-person plural)
geçişli fiilinizden (ablative plural second-person)
geçişli fiillerinizden (ablative plural second-person)
geçişli fiillerinden (ablative plural third-person)
geçişli fiilimin (first-person genitive singular)
geçişli fiillerimin (first-person genitive singular)
geçişli fiilinin (genitive second-person singular)
geçişli fiillerinin (genitive second-person singular)
geçişli fiilinin (genitive singular third-person)
geçişli fiillerinin (genitive singular third-person)
geçişli fiilimizin (first-person genitive plural)
geçişli fiillerimizin (first-person genitive plural)
geçişli fiilinizin (genitive plural second-person)
geçişli fiillerinizin (genitive plural second-person)
geçişli fiillerinin (genitive plural third-person)


geçişsiz fiil

geçişsiz fiil (definite accusative geçişsiz fiili, plural geçişsiz fiiller)

geçişsiz fiili (accusative definite)
geçişsiz fiiller (plural)
geçişsiz fiil (nominative singular)
geçişsiz fiiller (nominative plural)
geçişsiz fiili (accusative definite singular)
geçişsiz fiilleri (accusative definite plural)
geçişsiz fiile (dative singular)
geçişsiz fiillere (dative plural)
geçişsiz fiilde (locative singular)
geçişsiz fiillerde (locative plural)
geçişsiz fiilden (ablative singular)
geçişsiz fiillerden (ablative plural)
geçişsiz fiilin (genitive singular)
geçişsiz fiillerin (genitive plural)
geçişsiz fiilim (first-person nominative singular)
geçişsiz fiillerim (first-person nominative singular)
geçişsiz fiilin (nominative second-person singular)
geçişsiz fiillerin (nominative second-person singular)
geçişsiz fiili (nominative singular third-person)
geçişsiz fiilleri (nominative singular third-person)
geçişsiz fiilimiz (first-person nominative plural)
geçişsiz fiillerimiz (first-person nominative plural)
geçişsiz fiiliniz (nominative plural second-person)
geçişsiz fiilleriniz (nominative plural second-person)
geçişsiz fiilleri (nominative plural third-person)
geçişsiz fiilimi (accusative definite first-person singular)
geçişsiz fiillerimi (accusative definite first-person singular)
geçişsiz fiilini (accusative definite second-person singular)
geçişsiz fiillerini (accusative definite second-person singular)
geçişsiz fiilini (accusative definite singular third-person)
geçişsiz fiillerini (accusative definite singular third-person)
geçişsiz fiilimizi (accusative definite first-person plural)
geçişsiz fiillerimizi (accusative definite first-person plural)
geçişsiz fiilinizi (accusative definite plural second-person)
geçişsiz fiillerinizi (accusative definite plural second-person)
geçişsiz fiillerini (accusative definite plural third-person)
geçişsiz fiilime (dative first-person singular)
geçişsiz fiillerime (dative first-person singular)
geçişsiz fiiline (dative second-person singular)
geçişsiz fiillerine (dative second-person singular)
geçişsiz fiiline (dative singular third-person)
geçişsiz fiillerine (dative singular third-person)
geçişsiz fiilimize (dative first-person plural)
geçişsiz fiillerimize (dative first-person plural)
geçişsiz fiilinize (dative plural second-person)
geçişsiz fiillerinize (dative plural second-person)
geçişsiz fiillerine (dative plural third-person)
geçişsiz fiilimde (first-person locative singular)
geçişsiz fiillerimde (first-person locative singular)
geçişsiz fiilinde (locative second-person singular)
geçişsiz fiillerinde (locative second-person singular)
geçişsiz fiilinde (locative singular third-person)
geçişsiz fiillerinde (locative singular third-person)
geçişsiz fiilimizde (first-person locative plural)
geçişsiz fiillerimizde (first-person locative plural)
geçişsiz fiilinizde (locative plural second-person)
geçişsiz fiillerinizde (locative plural second-person)
geçişsiz fiillerinde (locative plural third-person)
geçişsiz fiilimden (ablative first-person singular)
geçişsiz fiillerimden (ablative first-person singular)
geçişsiz fiilinden (ablative second-person singular)
geçişsiz fiillerinden (ablative second-person singular)
geçişsiz fiilinden (ablative singular third-person)
geçişsiz fiillerinden (ablative singular third-person)
geçişsiz fiilimizden (ablative first-person plural)
geçişsiz fiillerimizden (ablative first-person plural)
geçişsiz fiilinizden (ablative plural second-person)
geçişsiz fiillerinizden (ablative plural second-person)
geçişsiz fiillerinden (ablative plural third-person)
geçişsiz fiilimin (first-person genitive singular)
geçişsiz fiillerimin (first-person genitive singular)
geçişsiz fiilinin (genitive second-person singular)
geçişsiz fiillerinin (genitive second-person singular)
geçişsiz fiilinin (genitive singular third-person)
geçişsiz fiillerinin (genitive singular third-person)
geçişsiz fiilimizin (first-person genitive plural)
geçişsiz fiillerimizin (first-person genitive plural)
geçişsiz fiilinizin (genitive plural second-person)
geçişsiz fiillerinizin (genitive plural second-person)
geçişsiz fiillerinin (genitive plural third-person)


geçişli eylem

geçişli eylem (definite accusative geçişli eylemi, plural geçişli eylemler)

geçişli eylemi (accusative definite)
geçişli eylemler (plural)
geçişli eylem (nominative singular)
geçişli eylemler (nominative plural)
geçişli eylemi (accusative definite singular)
geçişli eylemleri (accusative definite plural)
geçişli eyleme (dative singular)
geçişli eylemlere (dative plural)
geçişli eylemde (locative singular)
geçişli eylemlerde (locative plural)
geçişli eylemden (ablative singular)
geçişli eylemlerden (ablative plural)
geçişli eylemin (genitive singular)
geçişli eylemlerin (genitive plural)
geçişli eylemim (first-person nominative singular)
geçişli eylemlerim (first-person nominative singular)
geçişli eylemin (nominative second-person singular)
geçişli eylemlerin (nominative second-person singular)
geçişli eylemi (nominative singular third-person)
geçişli eylemleri (nominative singular third-person)
geçişli eylemimiz (first-person nominative plural)
geçişli eylemlerimiz (first-person nominative plural)
geçişli eyleminiz (nominative plural second-person)
geçişli eylemleriniz (nominative plural second-person)
geçişli eylemleri (nominative plural third-person)
geçişli eylemimi (accusative definite first-person singular)
geçişli eylemlerimi (accusative definite first-person singular)
geçişli eylemini (accusative definite second-person singular)
geçişli eylemlerini (accusative definite second-person singular)
geçişli eylemini (accusative definite singular third-person)
geçişli eylemlerini (accusative definite singular third-person)
geçişli eylemimizi (accusative definite first-person plural)
geçişli eylemlerimizi (accusative definite first-person plural)
geçişli eyleminizi (accusative definite plural second-person)
geçişli eylemlerinizi (accusative definite plural second-person)
geçişli eylemlerini (accusative definite plural third-person)
geçişli eylemime (dative first-person singular)
geçişli eylemlerime (dative first-person singular)
geçişli eylemine (dative second-person singular)
geçişli eylemlerine (dative second-person singular)
geçişli eylemine (dative singular third-person)
geçişli eylemlerine (dative singular third-person)
geçişli eylemimize (dative first-person plural)
geçişli eylemlerimize (dative first-person plural)
geçişli eyleminize (dative plural second-person)
geçişli eylemlerinize (dative plural second-person)
geçişli eylemlerine (dative plural third-person)
geçişli eylemimde (first-person locative singular)
geçişli eylemlerimde (first-person locative singular)
geçişli eyleminde (locative second-person singular)
geçişli eylemlerinde (locative second-person singular)
geçişli eyleminde (locative singular third-person)
geçişli eylemlerinde (locative singular third-person)
geçişli eylemimizde (first-person locative plural)
geçişli eylemlerimizde (first-person locative plural)
geçişli eyleminizde (locative plural second-person)
geçişli eylemlerinizde (locative plural second-person)
geçişli eylemlerinde (locative plural third-person)
geçişli eylemimden (ablative first-person singular)
geçişli eylemlerimden (ablative first-person singular)
geçişli eyleminden (ablative second-person singular)
geçişli eylemlerinden (ablative second-person singular)
geçişli eyleminden (ablative singular third-person)
geçişli eylemlerinden (ablative singular third-person)
geçişli eylemimizden (ablative first-person plural)
geçişli eylemlerimizden (ablative first-person plural)
geçişli eyleminizden (ablative plural second-person)
geçişli eylemlerinizden (ablative plural second-person)
geçişli eylemlerinden (ablative plural third-person)
geçişli eylemimin (first-person genitive singular)
geçişli eylemlerimin (first-person genitive singular)
geçişli eyleminin (genitive second-person singular)
geçişli eylemlerinin (genitive second-person singular)
geçişli eyleminin (genitive singular third-person)
geçişli eylemlerinin (genitive singular third-person)
geçişli eylemimizin (first-person genitive plural)
geçişli eylemlerimizin (first-person genitive plural)
geçişli eyleminizin (genitive plural second-person)
geçişli eylemlerinizin (genitive plural second-person)
geçişli eylemlerinin (genitive plural third-person)


geçişsiz eylem

geçişsiz eylem (definite accusative geçişsiz eylemi, plural geçişsiz eylemler)

geçişsiz eylemi (accusative definite)
geçişsiz eylemler (plural)


mazi

mazi (definite accusative maziyi, plural maziler)

maziyi (accusative definite)
maziler (plural)
mazi (nominative singular)
maziler (nominative plural)
maziyi (accusative definite singular)
mazileri (accusative definite plural)
maziye (dative singular)
mazilere (dative plural)
mazide (locative singular)
mazilerde (locative plural)
maziden (ablative singular)
mazilerden (ablative plural)
mazinin (genitive singular)
mazilerin (genitive plural)
mazim (first-person nominative singular)
mazilerim (first-person nominative singular)
mazin (nominative second-person singular)
mazilerin (nominative second-person singular)
mazisi (nominative singular third-person)
mazileri (nominative singular third-person)
mazimiz (first-person nominative plural)
mazilerimiz (first-person nominative plural)
maziniz (nominative plural second-person)
mazileriniz (nominative plural second-person)
mazileri (nominative plural third-person)
mazimi (accusative definite first-person singular)
mazilerimi (accusative definite first-person singular)
mazini (accusative definite second-person singular)
mazilerini (accusative definite second-person singular)
mazisini (accusative definite singular third-person)
mazilerini (accusative definite singular third-person)
mazimizi (accusative definite first-person plural)
mazilerimizi (accusative definite first-person plural)
mazinizi (accusative definite plural second-person)
mazilerinizi (accusative definite plural second-person)
mazilerini (accusative definite plural third-person)
mazime (dative first-person singular)
mazilerime (dative first-person singular)
mazine (dative second-person singular)
mazilerine (dative second-person singular)
mazisine (dative singular third-person)
mazilerine (dative singular third-person)
mazimize (dative first-person plural)
mazilerimize (dative first-person plural)
mazinize (dative plural second-person)
mazilerinize (dative plural second-person)
mazilerine (dative plural third-person)
mazimde (first-person locative singular)
mazilerimde (first-person locative singular)
mazinde (locative second-person singular)
mazilerinde (locative second-person singular)
mazisinde (locative singular third-person)
mazilerinde (locative singular third-person)
mazimizde (first-person locative plural)
mazilerimizde (first-person locative plural)
mazinizde (locative plural second-person)
mazilerinizde (locative plural second-person)
mazilerinde (locative plural third-person)
mazimden (ablative first-person singular)
mazilerimden (ablative first-person singular)
mazinden (ablative second-person singular)
mazilerinden (ablative second-person singular)
mazisinden (ablative singular third-person)
mazilerinden (ablative singular third-person)
mazimizden (ablative first-person plural)
mazilerimizden (ablative first-person plural)
mazinizden (ablative plural second-person)
mazilerinizden (ablative plural second-person)
mazilerinden (ablative plural third-person)
mazimin (first-person genitive singular)
mazilerimin (first-person genitive singular)
mazinin (genitive second-person singular)
mazilerinin (genitive second-person singular)
mazisinin (genitive singular third-person)
mazilerinin (genitive singular third-person)
mazimizin (first-person genitive plural)
mazilerimizin (first-person genitive plural)
mazinizin (genitive plural second-person)
mazilerinizin (genitive plural second-person)
mazilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ماضی, from Arabic مَاضٍ (māḍin, “past”).


önad

önad (definite accusative önadı, plural önadlar)

önadı (accusative definite)
önadlar (plural)
önad (nominative singular)
önadlar (nominative plural)
önadı (accusative definite singular)
önadları (accusative definite plural)
önada (dative singular)
önadlara (dative plural)
önadda (locative singular)
önadlarda (locative plural)
önaddan (ablative singular)
önadlardan (ablative plural)
önadın (genitive singular)
önadların (genitive plural)
ön ad (alternative)


yan cümle

yan cümle (definite accusative yan cümleyi, plural yan cümleler)

yan cümleyi (accusative definite)
yan cümleler (plural)
yan cümle (nominative singular)
yan cümleler (nominative plural)
yan cümleyi (accusative definite singular)
yan cümleleri (accusative definite plural)
yan cümleye (dative singular)
yan cümlelere (dative plural)
yan cümlede (locative singular)
yan cümlelerde (locative plural)
yan cümleden (ablative singular)
yan cümlelerden (ablative plural)
yan cümlenin (genitive singular)
yan cümlelerin (genitive plural)
yan cümlem (first-person nominative singular)
yan cümlelerim (first-person nominative singular)
yan cümlen (nominative second-person singular)
yan cümlelerin (nominative second-person singular)
yan cümlesi (nominative singular third-person)
yan cümleleri (nominative singular third-person)
yan cümlemiz (first-person nominative plural)
yan cümlelerimiz (first-person nominative plural)
yan cümleniz (nominative plural second-person)
yan cümleleriniz (nominative plural second-person)
yan cümleleri (nominative plural third-person)
yan cümlemi (accusative definite first-person singular)
yan cümlelerimi (accusative definite first-person singular)
yan cümleni (accusative definite second-person singular)
yan cümlelerini (accusative definite second-person singular)
yan cümlesini (accusative definite singular third-person)
yan cümlelerini (accusative definite singular third-person)
yan cümlemizi (accusative definite first-person plural)
yan cümlelerimizi (accusative definite first-person plural)
yan cümlenizi (accusative definite plural second-person)
yan cümlelerinizi (accusative definite plural second-person)
yan cümlelerini (accusative definite plural third-person)
yan cümleme (dative first-person singular)
yan cümlelerime (dative first-person singular)
yan cümlene (dative second-person singular)
yan cümlelerine (dative second-person singular)
yan cümlesine (dative singular third-person)
yan cümlelerine (dative singular third-person)
yan cümlemize (dative first-person plural)
yan cümlelerimize (dative first-person plural)
yan cümlenize (dative plural second-person)
yan cümlelerinize (dative plural second-person)
yan cümlelerine (dative plural third-person)
yan cümlemde (first-person locative singular)
yan cümlelerimde (first-person locative singular)
yan cümlende (locative second-person singular)
yan cümlelerinde (locative second-person singular)
yan cümlesinde (locative singular third-person)
yan cümlelerinde (locative singular third-person)
yan cümlemizde (first-person locative plural)
yan cümlelerimizde (first-person locative plural)
yan cümlenizde (locative plural second-person)
yan cümlelerinizde (locative plural second-person)
yan cümlelerinde (locative plural third-person)
yan cümlemden (ablative first-person singular)
yan cümlelerimden (ablative first-person singular)
yan cümlenden (ablative second-person singular)
yan cümlelerinden (ablative second-person singular)
yan cümlesinden (ablative singular third-person)
yan cümlelerinden (ablative singular third-person)
yan cümlemizden (ablative first-person plural)
yan cümlelerimizden (ablative first-person plural)
yan cümlenizden (ablative plural second-person)
yan cümlelerinizden (ablative plural second-person)
yan cümlelerinden (ablative plural third-person)
yan cümlemin (first-person genitive singular)
yan cümlelerimin (first-person genitive singular)
yan cümlenin (genitive second-person singular)
yan cümlelerinin (genitive second-person singular)
yan cümlesinin (genitive singular third-person)
yan cümlelerinin (genitive singular third-person)
yan cümlemizin (first-person genitive plural)
yan cümlelerimizin (first-person genitive plural)
yan cümlenizin (genitive plural second-person)
yan cümlelerinizin (genitive plural second-person)
yan cümlelerinin (genitive plural third-person)


yan tümce

yan tümce (definite accusative yan tümceyi, plural yan tümceler)

yan tümceyi (accusative definite)
yan tümceler (plural)
yan tümce (nominative singular)
yan tümceler (nominative plural)
yan tümceyi (accusative definite singular)
yan tümceleri (accusative definite plural)
yan tümceye (dative singular)
yan tümcelere (dative plural)
yan tümcede (locative singular)
yan tümcelerde (locative plural)
yan tümceden (ablative singular)
yan tümcelerden (ablative plural)
yan tümcenin (genitive singular)
yan tümcelerin (genitive plural)
yan tümcem (first-person nominative singular)
yan tümcelerim (first-person nominative singular)
yan tümcen (nominative second-person singular)
yan tümcelerin (nominative second-person singular)
yan tümcesi (nominative singular third-person)
yan tümceleri (nominative singular third-person)
yan tümcemiz (first-person nominative plural)
yan tümcelerimiz (first-person nominative plural)
yan tümceniz (nominative plural second-person)
yan tümceleriniz (nominative plural second-person)
yan tümceleri (nominative plural third-person)
yan tümcemi (accusative definite first-person singular)
yan tümcelerimi (accusative definite first-person singular)
yan tümceni (accusative definite second-person singular)
yan tümcelerini (accusative definite second-person singular)
yan tümcesini (accusative definite singular third-person)
yan tümcelerini (accusative definite singular third-person)
yan tümcemizi (accusative definite first-person plural)
yan tümcelerimizi (accusative definite first-person plural)
yan tümcenizi (accusative definite plural second-person)
yan tümcelerinizi (accusative definite plural second-person)
yan tümcelerini (accusative definite plural third-person)
yan tümceme (dative first-person singular)
yan tümcelerime (dative first-person singular)
yan tümcene (dative second-person singular)
yan tümcelerine (dative second-person singular)
yan tümcesine (dative singular third-person)
yan tümcelerine (dative singular third-person)
yan tümcemize (dative first-person plural)
yan tümcelerimize (dative first-person plural)
yan tümcenize (dative plural second-person)
yan tümcelerinize (dative plural second-person)
yan tümcelerine (dative plural third-person)
yan tümcemde (first-person locative singular)
yan tümcelerimde (first-person locative singular)
yan tümcende (locative second-person singular)
yan tümcelerinde (locative second-person singular)
yan tümcesinde (locative singular third-person)
yan tümcelerinde (locative singular third-person)
yan tümcemizde (first-person locative plural)
yan tümcelerimizde (first-person locative plural)
yan tümcenizde (locative plural second-person)
yan tümcelerinizde (locative plural second-person)
yan tümcelerinde (locative plural third-person)
yan tümcemden (ablative first-person singular)
yan tümcelerimden (ablative first-person singular)
yan tümcenden (ablative second-person singular)
yan tümcelerinden (ablative second-person singular)
yan tümcesinden (ablative singular third-person)
yan tümcelerinden (ablative singular third-person)
yan tümcemizden (ablative first-person plural)
yan tümcelerimizden (ablative first-person plural)
yan tümcenizden (ablative plural second-person)
yan tümcelerinizden (ablative plural second-person)
yan tümcelerinden (ablative plural third-person)
yan tümcemin (first-person genitive singular)
yan tümcelerimin (first-person genitive singular)
yan tümcenin (genitive second-person singular)
yan tümcelerinin (genitive second-person singular)
yan tümcesinin (genitive singular third-person)
yan tümcelerinin (genitive singular third-person)
yan tümcemizin (first-person genitive plural)
yan tümcelerimizin (first-person genitive plural)
yan tümcenizin (genitive plural second-person)
yan tümcelerinizin (genitive plural second-person)
yan tümcelerinin (genitive plural third-person)

(grammar) synonym of yan cümle (subordinate clause)


yalın

yalınım (first-person present singular)
yalın mıyım? (first-person present singular)
yalınsın (present second-person singular)
yalın mısın? (present second-person singular)
yalın (present singular third-person)
yalındır (present singular third-person)
yalın mı? (present singular third-person)
yalınız (first-person plural present)
yalın mıyız? (first-person plural present)
yalınsınız (plural present second-person)
yalın mısınız? (plural present second-person)
yalın (plural present third-person)
yalınlar (plural present third-person)
yalın mı? (plural present third-person)
yalınlar mı? (plural present third-person)
yalındım (first-person past singular)
yalın mıydım? (first-person past singular)
yalındın (past second-person singular)
yalın mıydın? (past second-person singular)
yalındı (past singular third-person)
yalın mıydı? (past singular third-person)
yalındık (first-person past plural)
yalın mıydık? (first-person past plural)
yalındınız (past plural second-person)
yalın mıydınız? (past plural second-person)
yalındılar (past plural third-person)
yalın mıydılar? (past plural third-person)
yalınmışım (first-person past singular)
yalın mıymışım? (first-person past singular)
yalınmışsın (past second-person singular)
yalın mıymışsın? (past second-person singular)
yalınmış (past singular third-person)
yalın mıymış? (past singular third-person)
yalınmışız (first-person past plural)
yalın mıymışız? (first-person past plural)
yalınmışsınız (past plural second-person)
yalın mıymışsınız? (past plural second-person)
yalınmışlar (past plural third-person)
yalın mıymışlar? (past plural third-person)
yalınsam (conditional first-person singular)
yalın mıysam? (conditional first-person singular)
yalınsan (conditional second-person singular)
yalın mıysan? (conditional second-person singular)
yalınsa (conditional singular third-person)
yalın mıysa? (conditional singular third-person)
yalınsak (conditional first-person plural)
yalın mıysak? (conditional first-person plural)
yalınsanız (conditional plural second-person)
yalın mıysanız? (conditional plural second-person)
yalınsalar (conditional plural third-person)
yalın mıysalar? (conditional plural third-person)

From Ottoman Turkish یالیڭ (yalıñ) یالین (yalın), Proto-Turkic *yalïŋ (“lonely”). Related to Turkish yalnız (“only”).

(grammar) bare, without any quantifier or determiner to modify


belirtme

belirtme (definite accusative belirtmeyi, plural belirtmeler)

belirtmeyi (accusative definite)
belirtmeler (plural)
belirtme (nominative singular)
belirtmeler (nominative plural)
belirtmeyi (accusative definite singular)
belirtmeleri (accusative definite plural)
belirtmeye (dative singular)
belirtmelere (dative plural)
belirtmede (locative singular)
belirtmelerde (locative plural)
belirtmeden (ablative singular)
belirtmelerden (ablative plural)
belirtmenin (genitive singular)
belirtmelerin (genitive plural)

verbal noun of belirtmek
(grammar, by extension) accusative case

verbal noun of belirtmek
accusative case


yönelme

yönelme (definite accusative yönelmeyi, plural yönelmeler)

yönelmeyi (accusative definite)
yönelmeler (plural)
yönelme (nominative singular)
yönelmeler (nominative plural)
yönelmeyi (accusative definite singular)
yönelmeleri (accusative definite plural)
yönelmeye (dative singular)
yönelmelere (dative plural)
yönelmede (locative singular)
yönelmelerde (locative plural)
yönelmeden (ablative singular)
yönelmelerden (ablative plural)
yönelmenin (genitive singular)
yönelmelerin (genitive plural)

verbal noun of yönelmek
(grammar, by extension) dative case


bulunma

bulunma (definite accusative bulunmayı, plural bulunmalar)

bulunmayı (accusative definite)
bulunmalar (plural)
bulunma (nominative singular)
bulunmalar (nominative plural)
bulunmayı (accusative definite singular)
bulunmaları (accusative definite plural)
bulunmaya (dative singular)
bulunmalara (dative plural)
bulunmada (locative singular)
bulunmalarda (locative plural)
bulunmadan (ablative singular)
bulunmalardan (ablative plural)
bulunmanın (genitive singular)
bulunmaların (genitive plural)

verbal noun of bulunmak
(grammar, by extension) locative case


çıkma

çıkma (definite accusative çıkmayı, plural çıkmalar)

çıkmayı (accusative definite)
çıkmalar (plural)
çıkma (nominative singular)
çıkmalar (nominative plural)
çıkmayı (accusative definite singular)
çıkmaları (accusative definite plural)
çıkmaya (dative singular)
çıkmalara (dative plural)
çıkmada (locative singular)
çıkmalarda (locative plural)
çıkmadan (ablative singular)
çıkmalardan (ablative plural)
çıkmanın (genitive singular)
çıkmaların (genitive plural)

verbal noun of çıkmak
(grammar, by extension) ablative case


ayrılma

ayrılma (definite accusative ayrılmayı, plural ayrılmalar)

ayrılmayı (accusative definite)
ayrılmalar (plural)
ayrılma (nominative singular)
ayrılmalar (nominative plural)
ayrılmayı (accusative definite singular)
ayrılmaları (accusative definite plural)
ayrılmaya (dative singular)
ayrılmalara (dative plural)
ayrılmada (locative singular)
ayrılmalarda (locative plural)
ayrılmadan (ablative singular)
ayrılmalardan (ablative plural)
ayrılmanın (genitive singular)
ayrılmaların (genitive plural)

verbal noun of ayrılmak
(grammar, by extension) ablative case


tamlayan

tamlayan (definite accusative tamlayanı, plural tamlayanlar)

tamlayanı (accusative definite)
tamlayanlar (plural)
tamlayan (nominative singular)
tamlayanlar (nominative plural)
tamlayanı (accusative definite singular)
tamlayanları (accusative definite plural)
tamlayana (dative singular)
tamlayanlara (dative plural)
tamlayanda (locative singular)
tamlayanlarda (locative plural)
tamlayandan (ablative singular)
tamlayanlardan (ablative plural)
tamlayanın (genitive singular)
tamlayanların (genitive plural)

(grammar) attributive noun, a noun that modifies another noun attributively.


tamlanan

tamlanan (definite accusative tamlananı, plural tamlananlar)

tamlananı (accusative definite)
tamlananlar (plural)
tamlanan (nominative singular)
tamlananlar (nominative plural)
tamlananı (accusative definite singular)
tamlananları (accusative definite plural)
tamlanana (dative singular)
tamlananlara (dative plural)
tamlananda (locative singular)
tamlananlarda (locative plural)
tamlanandan (ablative singular)
tamlananlardan (ablative plural)
tamlananın (genitive singular)
tamlananların (genitive plural)

(grammar) modified noun, a noun that is modified by an attributive noun.


olumluluk

olumluluk (definite accusative olumluluğu, plural olumluluklar)

olumluluğu (accusative definite)
olumluluklar (plural)
olumluluk (nominative singular)
olumluluklar (nominative plural)
olumluluğu (accusative definite singular)
olumlulukları (accusative definite plural)
olumluluğa (dative singular)
olumluluklara (dative plural)
olumlulukta (locative singular)
olumluluklarda (locative plural)
olumluluktan (ablative singular)
olumluluklardan (ablative plural)
olumluluğun (genitive singular)
olumlulukların (genitive plural)


olumsuzluk

olumsuzluk (definite accusative olumsuzluğu, plural olumsuzluklar)

olumsuzluğu (accusative definite)
olumsuzluklar (plural)
olumsuzluk (nominative singular)
olumsuzluklar (nominative plural)
olumsuzluğu (accusative definite singular)
olumsuzlukları (accusative definite plural)
olumsuzluğa (dative singular)
olumsuzluklara (dative plural)
olumsuzlukta (locative singular)
olumsuzluklarda (locative plural)
olumsuzluktan (ablative singular)
olumsuzluklardan (ablative plural)
olumsuzluğun (genitive singular)
olumsuzlukların (genitive plural)


bileşik

bileşik (definite accusative bileşiği, plural bileşikler)

bileşiği (accusative definite)
bileşikler (plural)
bileşik (nominative singular)
bileşikler (nominative plural)
bileşiği (accusative definite singular)
bileşikleri (accusative definite plural)
bileşiğe (dative singular)
bileşiklere (dative plural)
bileşikte (locative singular)
bileşiklerde (locative plural)
bileşikten (ablative singular)
bileşiklerden (ablative plural)
bileşiğin (genitive singular)
bileşiklerin (genitive plural)
bileşiğim (first-person nominative singular)
bileşiklerim (first-person nominative singular)
bileşiğin (nominative second-person singular)
bileşiklerin (nominative second-person singular)
bileşiği (nominative singular third-person)
bileşikleri (nominative singular third-person)
bileşiğimiz (first-person nominative plural)
bileşiklerimiz (first-person nominative plural)
bileşiğiniz (nominative plural second-person)
bileşikleriniz (nominative plural second-person)
bileşikleri (nominative plural third-person)
bileşiğimi (accusative definite first-person singular)
bileşiklerimi (accusative definite first-person singular)
bileşiğini (accusative definite second-person singular)
bileşiklerini (accusative definite second-person singular)
bileşiğini (accusative definite singular third-person)
bileşiklerini (accusative definite singular third-person)
bileşiğimizi (accusative definite first-person plural)
bileşiklerimizi (accusative definite first-person plural)
bileşiğinizi (accusative definite plural second-person)
bileşiklerinizi (accusative definite plural second-person)
bileşiklerini (accusative definite plural third-person)
bileşiğime (dative first-person singular)
bileşiklerime (dative first-person singular)
bileşiğine (dative second-person singular)
bileşiklerine (dative second-person singular)
bileşiğine (dative singular third-person)
bileşiklerine (dative singular third-person)
bileşiğimize (dative first-person plural)
bileşiklerimize (dative first-person plural)
bileşiğinize (dative plural second-person)
bileşiklerinize (dative plural second-person)
bileşiklerine (dative plural third-person)
bileşiğimde (first-person locative singular)
bileşiklerimde (first-person locative singular)
bileşiğinde (locative second-person singular)
bileşiklerinde (locative second-person singular)
bileşiğinde (locative singular third-person)
bileşiklerinde (locative singular third-person)
bileşiğimizde (first-person locative plural)
bileşiklerimizde (first-person locative plural)
bileşiğinizde (locative plural second-person)
bileşiklerinizde (locative plural second-person)
bileşiklerinde (locative plural third-person)
bileşiğimden (ablative first-person singular)
bileşiklerimden (ablative first-person singular)
bileşiğinden (ablative second-person singular)
bileşiklerinden (ablative second-person singular)
bileşiğinden (ablative singular third-person)
bileşiklerinden (ablative singular third-person)
bileşiğimizden (ablative first-person plural)
bileşiklerimizden (ablative first-person plural)
bileşiğinizden (ablative plural second-person)
bileşiklerinizden (ablative plural second-person)
bileşiklerinden (ablative plural third-person)
bileşiğimin (first-person genitive singular)
bileşiklerimin (first-person genitive singular)
bileşiğinin (genitive second-person singular)
bileşiklerinin (genitive second-person singular)
bileşiğinin (genitive singular third-person)
bileşiklerinin (genitive singular third-person)
bileşiğimizin (first-person genitive plural)
bileşiklerimizin (first-person genitive plural)
bileşiğinizin (genitive plural second-person)
bileşiklerinizin (genitive plural second-person)
bileşiklerinin (genitive plural third-person)

From bileşmek, like it coined from bilemek during the language reform.


belirli tanımlık

belirli tanımlık (definite accusative belirli tanımlığı, plural belirli tanımlıklar)

belirli tanımlığı (accusative definite)
belirli tanımlıklar (plural)


belirsiz tanımlık

belirsiz tanımlık (definite accusative belirsiz tanımlığı, plural belirsiz tanımlıklar)

belirsiz tanımlığı (accusative definite)
belirsiz tanımlıklar (plural)


düşük

düşüğüm (first-person present singular)
düşük müyüm? (first-person present singular)
düşüksün (present second-person singular)
düşük müsün? (present second-person singular)
düşük (present singular third-person)
düşüktür (present singular third-person)
düşük mü? (present singular third-person)
düşüğüz (first-person plural present)
düşük müyüz? (first-person plural present)
düşüksünüz (plural present second-person)
düşük müsünüz? (plural present second-person)
düşük (plural present third-person)
düşükler (plural present third-person)
düşük mi? (plural present third-person)
düşükler mi? (plural present third-person)
düşüktüm (first-person past singular)
düşük müydüm? (first-person past singular)
düşüktün (past second-person singular)
düşük müydün? (past second-person singular)
düşüktü (past singular third-person)
düşük müydü? (past singular third-person)
düşüktük (first-person past plural)
düşük müydük? (first-person past plural)
düşüktünüz (past plural second-person)
düşük müydünüz? (past plural second-person)
düşüktüler (past plural third-person)
düşük müydüler? (past plural third-person)
düşükmüşüm (first-person past singular)
düşük müymüşüm? (first-person past singular)
düşükmüşsün (past second-person singular)
düşük müymüşsün? (past second-person singular)
düşükmüş (past singular third-person)
düşük müymüş? (past singular third-person)
düşükmüşüz (first-person past plural)
düşük müymüşüz? (first-person past plural)
düşükmüşsünüz (past plural second-person)
düşük müymüşsünüz? (past plural second-person)
düşükmüşler (past plural third-person)
düşük müymüşler? (past plural third-person)
düşüksem (conditional first-person singular)
düşük müysem? (conditional first-person singular)
düşüksen (conditional second-person singular)
düşük müysen? (conditional second-person singular)
düşükse (conditional singular third-person)
düşük müyse? (conditional singular third-person)
düşüksek (conditional first-person plural)
düşük müysek? (conditional first-person plural)
düşükseniz (conditional plural second-person)
düşük müyseniz? (conditional plural second-person)
düşükseler (conditional plural third-person)
düşük müyseler? (conditional plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دوشوك (düşük, “fallen, drooping, an abortion”) from Ottoman Turkish دوشمك (düşmek, “to fall, to drop”), from Proto-Turkic *tüš- (“to go down, to land, to stop, to fall”). By surface analysis, düş- + -ük.

der

(grammar) Not complying with grammar rules.


bağlaç

head

bağlaç (definite accusative bağlacı, plural bağlaçlar)

bağlacı (accusative definite)
bağlaçlar (plural)
bağlaç (nominative singular)
bağlaçlar (nominative plural)
bağlacı (accusative definite singular)
bağlaçları (accusative definite plural)
bağlaca (dative singular)
bağlaçlara (dative plural)
bağlaçta (locative singular)
bağlaçlarda (locative plural)
bağlaçtan (ablative singular)
bağlaçlardan (ablative plural)
bağlacın (genitive singular)
bağlaçların (genitive plural)


meçhul

meçhul (definite accusative meçhulü, plural meçhuller)

meçhulü (accusative definite)
meçhuller (plural)

From Ottoman Turkish مجهول (mechul), from Arabic مَجْهُول (majhūl).


ortaç

ortaç (definite accusative ortacı, plural ortaçlar)

ortacı (accusative definite)
ortaçlar (plural)


teşdid

teşdid (definite accusative teşdidi, plural teşdidler)

teşdidi (accusative definite)
teşdidler (plural)
teşdit (alternative)

From Ottoman Turkish تثدید (teşdid), from Arabic تَشْدِيد (tašdīd).


tamlama

tamlama (definite accusative tamlamayı, plural tamlamalar)

tamlamayı (accusative definite)
tamlamalar (plural)


matuf

From Ottoman Turkish معطوف (matuf), from Arabic مَعْطُوف (maʕṭūf), passive participle of عَطَفَ (ʕaṭafa, “to incline, sympathize, be favorable to”).

der

Arabic مَعْطُوف (maʕṭūf)

(grammar) joined to a preceding word with a conjunction


istikbal

head

istikbal (definite accusative istikbali, plural istikballer)

istikbali (accusative definite)
istikballer (plural)

From Ottoman Turkish استقبال, from Arabic اِسْتِقْبَال (istiqbāl).

der

اِسْتِقْبَال


faktitif

head

faktitif (definite accusative faktitifi, plural faktitifler)

faktitifi (accusative definite)
faktitifler (plural)
faktitif (nominative singular)
faktitifler (nominative plural)
faktitifi (accusative definite singular)
faktitifleri (accusative definite plural)
faktitife (dative singular)
faktitiflere (dative plural)
faktitifte (locative singular)
faktitiflerde (locative plural)
faktitiften (ablative singular)
faktitiflerden (ablative plural)
faktitifin (genitive singular)
faktitiflerin (genitive plural)


fiilimsi

fiilimsi (definite accusative fiilimsiyi, plural fiilimsiler)

fiilimsiyi (accusative definite)
fiilimsiler (plural)
fiilimsi (nominative singular)
fiilimsiler (nominative plural)
fiilimsiyi (accusative definite singular)
fiilimsileri (accusative definite plural)
fiilimsiye (dative singular)
fiilimsilere (dative plural)
fiilimside (locative singular)
fiilimsilerde (locative plural)
fiilimsiden (ablative singular)
fiilimsilerden (ablative plural)
fiilimsinin (genitive singular)
fiilimsilerin (genitive plural)
fiilimsim (first-person nominative singular)
fiilimsilerim (first-person nominative singular)
fiilimsin (nominative second-person singular)
fiilimsilerin (nominative second-person singular)
fiilimsisi (nominative singular third-person)
fiilimsileri (nominative singular third-person)
fiilimsimiz (first-person nominative plural)
fiilimsilerimiz (first-person nominative plural)
fiilimsiniz (nominative plural second-person)
fiilimsileriniz (nominative plural second-person)
fiilimsileri (nominative plural third-person)
fiilimsimi (accusative definite first-person singular)
fiilimsilerimi (accusative definite first-person singular)
fiilimsini (accusative definite second-person singular)
fiilimsilerini (accusative definite second-person singular)
fiilimsisini (accusative definite singular third-person)
fiilimsilerini (accusative definite singular third-person)
fiilimsimizi (accusative definite first-person plural)
fiilimsilerimizi (accusative definite first-person plural)
fiilimsinizi (accusative definite plural second-person)
fiilimsilerinizi (accusative definite plural second-person)
fiilimsilerini (accusative definite plural third-person)
fiilimsime (dative first-person singular)
fiilimsilerime (dative first-person singular)
fiilimsine (dative second-person singular)
fiilimsilerine (dative second-person singular)
fiilimsisine (dative singular third-person)
fiilimsilerine (dative singular third-person)
fiilimsimize (dative first-person plural)
fiilimsilerimize (dative first-person plural)
fiilimsinize (dative plural second-person)
fiilimsilerinize (dative plural second-person)
fiilimsilerine (dative plural third-person)
fiilimsimde (first-person locative singular)
fiilimsilerimde (first-person locative singular)
fiilimsinde (locative second-person singular)
fiilimsilerinde (locative second-person singular)
fiilimsisinde (locative singular third-person)
fiilimsilerinde (locative singular third-person)
fiilimsimizde (first-person locative plural)
fiilimsilerimizde (first-person locative plural)
fiilimsinizde (locative plural second-person)
fiilimsilerinizde (locative plural second-person)
fiilimsilerinde (locative plural third-person)
fiilimsimden (ablative first-person singular)
fiilimsilerimden (ablative first-person singular)
fiilimsinden (ablative second-person singular)
fiilimsilerinden (ablative second-person singular)
fiilimsisinden (ablative singular third-person)
fiilimsilerinden (ablative singular third-person)
fiilimsimizden (ablative first-person plural)
fiilimsilerimizden (ablative first-person plural)
fiilimsinizden (ablative plural second-person)
fiilimsilerinizden (ablative plural second-person)
fiilimsilerinden (ablative plural third-person)
fiilimsimin (first-person genitive singular)
fiilimsilerimin (first-person genitive singular)
fiilimsinin (genitive second-person singular)
fiilimsilerinin (genitive second-person singular)
fiilimsisinin (genitive singular third-person)
fiilimsilerinin (genitive singular third-person)
fiilimsimizin (first-person genitive plural)
fiilimsilerimizin (first-person genitive plural)
fiilimsinizin (genitive plural second-person)
fiilimsilerinizin (genitive plural second-person)
fiilimsilerinin (genitive plural third-person)
fiilimsiyim (first-person singular)
fiilimsilerim (first-person singular)
fiilimsisin (second-person singular)
fiilimsilersin (second-person singular)
fiilimsi (singular third-person)
fiilimsidir (singular third-person)
fiilimsiler (singular third-person)
fiilimsilerdir (singular third-person)
fiilimsiyiz (first-person plural)
fiilimsileriz (first-person plural)
fiilimsisiniz (plural second-person)
fiilimsilersiniz (plural second-person)
fiilimsiler (plural third-person)
fiilimsilerdir (plural third-person)

From fiil (“verb”) + -imsi (“-al, -ish; like, as”).


lahika

head

lahika (definite accusative lahikayı, plural lahikalar)

lahikayı (accusative definite)
lahikalar (plural)

From Ottoman Turkish لاحقه (lahıka), from Arabic لَاحِقَة (lāḥiqa).


mastar

mastar (definite accusative mastarı, plural mastarlar)

mastarı (accusative definite)
mastarlar (plural)
mastar (nominative singular)
mastarlar (nominative plural)
mastarı (accusative definite singular)
mastarları (accusative definite plural)
mastara (dative singular)
mastarlara (dative plural)
mastarda (locative singular)
mastarlarda (locative plural)
mastardan (ablative singular)
mastarlardan (ablative plural)
mastarın (genitive singular)
mastarların (genitive plural)
masdar (alternative)

From Ottoman Turkish مصدر (masdar), from Arabic مَصْدَر (maṣdar).


müfret

müfret (definite accusative müfredi, plural müfretler or müfredat)

müfredi (accusative definite)
müfretler (plural)
müfredat (plural)
müfret (nominative singular)
müfretler (nominative plural)
müfredi (accusative definite singular)
müfretleri (accusative definite plural)
müfrede (dative singular)
müfretlere (dative plural)
müfrette (locative singular)
müfretlerde (locative plural)
müfretten (ablative singular)
müfretlerden (ablative plural)
müfredin (genitive singular)
müfretlerin (genitive plural)
müfredim (first-person nominative singular)
müfretlerim (first-person nominative singular)
müfredin (nominative second-person singular)
müfretlerin (nominative second-person singular)
müfredi (nominative singular third-person)
müfretleri (nominative singular third-person)
müfredimiz (first-person nominative plural)
müfretlerimiz (first-person nominative plural)
müfrediniz (nominative plural second-person)
müfretleriniz (nominative plural second-person)
müfretleri (nominative plural third-person)
müfredimi (accusative definite first-person singular)
müfretlerimi (accusative definite first-person singular)
müfredini (accusative definite second-person singular)
müfretlerini (accusative definite second-person singular)
müfredini (accusative definite singular third-person)
müfretlerini (accusative definite singular third-person)
müfredimizi (accusative definite first-person plural)
müfretlerimizi (accusative definite first-person plural)
müfredinizi (accusative definite plural second-person)
müfretlerinizi (accusative definite plural second-person)
müfretlerini (accusative definite plural third-person)
müfredime (dative first-person singular)
müfretlerime (dative first-person singular)
müfredine (dative second-person singular)
müfretlerine (dative second-person singular)
müfredine (dative singular third-person)
müfretlerine (dative singular third-person)
müfredimize (dative first-person plural)
müfretlerimize (dative first-person plural)
müfredinize (dative plural second-person)
müfretlerinize (dative plural second-person)
müfretlerine (dative plural third-person)
müfredimde (first-person locative singular)
müfretlerimde (first-person locative singular)
müfredinde (locative second-person singular)
müfretlerinde (locative second-person singular)
müfredinde (locative singular third-person)
müfretlerinde (locative singular third-person)
müfredimizde (first-person locative plural)
müfretlerimizde (first-person locative plural)
müfredinizde (locative plural second-person)
müfretlerinizde (locative plural second-person)
müfretlerinde (locative plural third-person)
müfredimden (ablative first-person singular)
müfretlerimden (ablative first-person singular)
müfredinden (ablative second-person singular)
müfretlerinden (ablative second-person singular)
müfredinden (ablative singular third-person)
müfretlerinden (ablative singular third-person)
müfredimizden (ablative first-person plural)
müfretlerimizden (ablative first-person plural)
müfredinizden (ablative plural second-person)
müfretlerinizden (ablative plural second-person)
müfretlerinden (ablative plural third-person)
müfredimin (first-person genitive singular)
müfretlerimin (first-person genitive singular)
müfredinin (genitive second-person singular)
müfretlerinin (genitive second-person singular)
müfredinin (genitive singular third-person)
müfretlerinin (genitive singular third-person)
müfredimizin (first-person genitive plural)
müfretlerimizin (first-person genitive plural)
müfredinizin (genitive plural second-person)
müfretlerinizin (genitive plural second-person)
müfretlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مفرد (müfred), from Arabic مُفْرَد (mufrad).

(grammar) singular (a form of a word that refers to only one person or thing)


meful

meful (definite accusative mefulü, plural mefuller)

mefulü (accusative definite)
mefuller (plural)
meful (nominative singular)
mefuller (nominative plural)
mefulü (accusative definite singular)
mefulleri (accusative definite plural)
mefule (dative singular)
mefullere (dative plural)
mefulde (locative singular)
mefullerde (locative plural)
mefulden (ablative singular)
mefullerden (ablative plural)
mefulün (genitive singular)
mefullerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish مفعول (mef'ul), from Arabic مَفْعُول (mafʕūl).


edilgen

edilgen (definite accusative edilgeni, plural edilgenler)

edilgeni (accusative definite)
edilgenler (plural)
edilgen (nominative singular)
edilgenler (nominative plural)
edilgeni (accusative definite singular)
edilgenleri (accusative definite plural)
edilgene (dative singular)
edilgenlere (dative plural)
edilgende (locative singular)
edilgenlerde (locative plural)
edilgenden (ablative singular)
edilgenlerden (ablative plural)
edilgenin (genitive singular)
edilgenlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ایتمك (itmek, etmek, “to do, to make, to amount to”), from Proto-Turkic *ēt- (“to organize, to make”), morphologically et- + -il + -gen.