dil

head

dil (definite accusative dili, plural diller)

dili (accusative definite)
diller (plural)
dil (nominative singular)
diller (nominative plural)
dili (accusative definite singular)
dilleri (accusative definite plural)
dile (dative singular)
dillere (dative plural)
dilde (locative singular)
dillerde (locative plural)
dilden (ablative singular)
dillerden (ablative plural)
dilin (genitive singular)
dillerin (genitive plural)
dilim (first-person nominative singular)
dillerim (first-person nominative singular)
dilin (nominative second-person singular)
dillerin (nominative second-person singular)
dili (nominative singular third-person)
dilleri (nominative singular third-person)
dilimiz (first-person nominative plural)
dillerimiz (first-person nominative plural)
diliniz (nominative plural second-person)
dilleriniz (nominative plural second-person)
dilleri (nominative plural third-person)
dilimi (accusative definite first-person singular)
dillerimi (accusative definite first-person singular)
dilini (accusative definite second-person singular)
dillerini (accusative definite second-person singular)
dilini (accusative definite singular third-person)
dillerini (accusative definite singular third-person)
dilimizi (accusative definite first-person plural)
dillerimizi (accusative definite first-person plural)
dilinizi (accusative definite plural second-person)
dillerinizi (accusative definite plural second-person)
dillerini (accusative definite plural third-person)
dilime (dative first-person singular)
dillerime (dative first-person singular)
diline (dative second-person singular)
dillerine (dative second-person singular)
diline (dative singular third-person)
dillerine (dative singular third-person)
dilimize (dative first-person plural)
dillerimize (dative first-person plural)
dilinize (dative plural second-person)
dillerinize (dative plural second-person)
dillerine (dative plural third-person)
dilimde (first-person locative singular)
dillerimde (first-person locative singular)
dilinde (locative second-person singular)
dillerinde (locative second-person singular)
dilinde (locative singular third-person)
dillerinde (locative singular third-person)
dilimizde (first-person locative plural)
dillerimizde (first-person locative plural)
dilinizde (locative plural second-person)
dillerinizde (locative plural second-person)
dillerinde (locative plural third-person)
dilimden (ablative first-person singular)
dillerimden (ablative first-person singular)
dilinden (ablative second-person singular)
dillerinden (ablative second-person singular)
dilinden (ablative singular third-person)
dillerinden (ablative singular third-person)
dilimizden (ablative first-person plural)
dillerimizden (ablative first-person plural)
dilinizden (ablative plural second-person)
dillerinizden (ablative plural second-person)
dillerinden (ablative plural third-person)
dilimin (first-person genitive singular)
dillerimin (first-person genitive singular)
dilinin (genitive second-person singular)
dillerinin (genitive second-person singular)
dilinin (genitive singular third-person)
dillerinin (genitive singular third-person)
dilimizin (first-person genitive plural)
dillerimizin (first-person genitive plural)
dilinizin (genitive plural second-person)
dillerinizin (genitive plural second-person)
dillerinin (genitive plural third-person)
dilim (first-person singular)
dillerim (first-person singular)
dilsin (second-person singular)
dillersin (second-person singular)
dil (singular third-person)
dildir (singular third-person)
diller (singular third-person)
dillerdir (singular third-person)
diliz (first-person plural)
dilleriz (first-person plural)
dilsiniz (plural second-person)
dillersiniz (plural second-person)
diller (plural third-person)
dillerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish دل (dil), from Proto-Turkic *til (“tongue; language”).

(physiology) tongue (the flexible muscular organ in the mouth)


boşalma

boşalma (definite accusative boşalmayı, plural boşalmalar)

boşalmayı (accusative definite)
boşalmalar (plural)
boşalma (nominative singular)
boşalmalar (nominative plural)
boşalmayı (accusative definite singular)
boşalmaları (accusative definite plural)
boşalmaya (dative singular)
boşalmalara (dative plural)
boşalmada (locative singular)
boşalmalarda (locative plural)
boşalmadan (ablative singular)
boşalmalardan (ablative plural)
boşalmanın (genitive singular)
boşalmaların (genitive plural)
boşalmam (first-person nominative singular)
boşalmalarım (first-person nominative singular)
boşalman (nominative second-person singular)
boşalmaların (nominative second-person singular)
boşalması (nominative singular third-person)
boşalmaları (nominative singular third-person)
boşalmamız (first-person nominative plural)
boşalmalarımız (first-person nominative plural)
boşalmanız (nominative plural second-person)
boşalmalarınız (nominative plural second-person)
boşalmaları (nominative plural third-person)
boşalmamı (accusative definite first-person singular)
boşalmalarımı (accusative definite first-person singular)
boşalmanı (accusative definite second-person singular)
boşalmalarını (accusative definite second-person singular)
boşalmasını (accusative definite singular third-person)
boşalmalarını (accusative definite singular third-person)
boşalmamızı (accusative definite first-person plural)
boşalmalarımızı (accusative definite first-person plural)
boşalmanızı (accusative definite plural second-person)
boşalmalarınızı (accusative definite plural second-person)
boşalmalarını (accusative definite plural third-person)
boşalmama (dative first-person singular)
boşalmalarıma (dative first-person singular)
boşalmana (dative second-person singular)
boşalmalarına (dative second-person singular)
boşalmasına (dative singular third-person)
boşalmalarına (dative singular third-person)
boşalmamıza (dative first-person plural)
boşalmalarımıza (dative first-person plural)
boşalmanıza (dative plural second-person)
boşalmalarınıza (dative plural second-person)
boşalmalarına (dative plural third-person)
boşalmamda (first-person locative singular)
boşalmalarımda (first-person locative singular)
boşalmanda (locative second-person singular)
boşalmalarında (locative second-person singular)
boşalmasında (locative singular third-person)
boşalmalarında (locative singular third-person)
boşalmamızda (first-person locative plural)
boşalmalarımızda (first-person locative plural)
boşalmanızda (locative plural second-person)
boşalmalarınızda (locative plural second-person)
boşalmalarında (locative plural third-person)
boşalmamdan (ablative first-person singular)
boşalmalarımdan (ablative first-person singular)
boşalmandan (ablative second-person singular)
boşalmalarından (ablative second-person singular)
boşalmasından (ablative singular third-person)
boşalmalarından (ablative singular third-person)
boşalmamızdan (ablative first-person plural)
boşalmalarımızdan (ablative first-person plural)
boşalmanızdan (ablative plural second-person)
boşalmalarınızdan (ablative plural second-person)
boşalmalarından (ablative plural third-person)
boşalmamın (first-person genitive singular)
boşalmalarımın (first-person genitive singular)
boşalmanın (genitive second-person singular)
boşalmalarının (genitive second-person singular)
boşalmasının (genitive singular third-person)
boşalmalarının (genitive singular third-person)
boşalmamızın (first-person genitive plural)
boşalmalarımızın (first-person genitive plural)
boşalmanızın (genitive plural second-person)
boşalmalarınızın (genitive plural second-person)
boşalmalarının (genitive plural third-person)

Boşalma, meninin penisin ucundaki çıkıştan dışarı atılmasıdır


sinir

sinir (definite accusative siniri, plural sinirler)

siniri (accusative definite)
sinirler (plural)
sinir (nominative singular)
sinirler (nominative plural)
siniri (accusative definite singular)
sinirleri (accusative definite plural)
sinire (dative singular)
sinirlere (dative plural)
sinirde (locative singular)
sinirlerde (locative plural)
sinirden (ablative singular)
sinirlerden (ablative plural)
sinirin (genitive singular)
sinirlerin (genitive plural)
sinirim (first-person nominative singular)
sinirlerim (first-person nominative singular)
sinirin (nominative second-person singular)
sinirlerin (nominative second-person singular)
siniri (nominative singular third-person)
sinirleri (nominative singular third-person)
sinirimiz (first-person nominative plural)
sinirlerimiz (first-person nominative plural)
siniriniz (nominative plural second-person)
sinirleriniz (nominative plural second-person)
sinirleri (nominative plural third-person)
sinirimi (accusative definite first-person singular)
sinirlerimi (accusative definite first-person singular)
sinirini (accusative definite second-person singular)
sinirlerini (accusative definite second-person singular)
sinirini (accusative definite singular third-person)
sinirlerini (accusative definite singular third-person)
sinirimizi (accusative definite first-person plural)
sinirlerimizi (accusative definite first-person plural)
sinirinizi (accusative definite plural second-person)
sinirlerinizi (accusative definite plural second-person)
sinirlerini (accusative definite plural third-person)
sinirime (dative first-person singular)
sinirlerime (dative first-person singular)
sinirine (dative second-person singular)
sinirlerine (dative second-person singular)
sinirine (dative singular third-person)
sinirlerine (dative singular third-person)
sinirimize (dative first-person plural)
sinirlerimize (dative first-person plural)
sinirinize (dative plural second-person)
sinirlerinize (dative plural second-person)
sinirlerine (dative plural third-person)
sinirimde (first-person locative singular)
sinirlerimde (first-person locative singular)
sinirinde (locative second-person singular)
sinirlerinde (locative second-person singular)
sinirinde (locative singular third-person)
sinirlerinde (locative singular third-person)
sinirimizde (first-person locative plural)
sinirlerimizde (first-person locative plural)
sinirinizde (locative plural second-person)
sinirlerinizde (locative plural second-person)
sinirlerinde (locative plural third-person)
sinirimden (ablative first-person singular)
sinirlerimden (ablative first-person singular)
sinirinden (ablative second-person singular)
sinirlerinden (ablative second-person singular)
sinirinden (ablative singular third-person)
sinirlerinden (ablative singular third-person)
sinirimizden (ablative first-person plural)
sinirlerimizden (ablative first-person plural)
sinirinizden (ablative plural second-person)
sinirlerinizden (ablative plural second-person)
sinirlerinden (ablative plural third-person)
sinirimin (first-person genitive singular)
sinirlerimin (first-person genitive singular)
sinirinin (genitive second-person singular)
sinirlerinin (genitive second-person singular)
sinirinin (genitive singular third-person)
sinirlerinin (genitive singular third-person)
sinirimizin (first-person genitive plural)
sinirlerimizin (first-person genitive plural)
sinirinizin (genitive plural second-person)
sinirlerinizin (genitive plural second-person)
sinirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سڭیر (siŋir, “sinew, tendon, thew, nerve, rib, vein”), from Proto-Turkic *siŋir (“sinew”).


ahlat

head

ahlat (definite accusative ahlatı, plural ahlatlar)

ahlatı (accusative definite)
ahlatlar (plural)
ahlat (nominative singular)
ahlatlar (nominative plural)
ahlatı (accusative definite singular)
ahlatları (accusative definite plural)
ahlata (dative singular)
ahlatlara (dative plural)
ahlatta (locative singular)
ahlatlarda (locative plural)
ahlattan (ablative singular)
ahlatlardan (ablative plural)
ahlatın (genitive singular)
ahlatların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اخلاط (ahlât), from Arabic أخْلَاط, plural of Arabic خِلْط (ḵilṭ); which is also borrowed into Ottoman Turkish as خلط (hılt, halt).

der

Arabic أخْلَاط

(dated, physiology, collective) the body parts


ötürük

head

ötürük (definite accusative ötürüğü, plural ötürükler)

ötürüğü (accusative definite)
ötürükler (plural)


ereksiyon

ereksiyon (definite accusative ereksiyonu, plural ereksiyonlar)

ereksiyonu (accusative definite)
ereksiyonlar (plural)
ereksiyon (nominative singular)
ereksiyonlar (nominative plural)
ereksiyonu (accusative definite singular)
ereksiyonları (accusative definite plural)
ereksiyona (dative singular)
ereksiyonlara (dative plural)
ereksiyonda (locative singular)
ereksiyonlarda (locative plural)
ereksiyondan (ablative singular)
ereksiyonlardan (ablative plural)
ereksiyonun (genitive singular)
ereksiyonların (genitive plural)
ereksiyonum (first-person nominative singular)
ereksiyonlarım (first-person nominative singular)
ereksiyonun (nominative second-person singular)
ereksiyonların (nominative second-person singular)
ereksiyonu (nominative singular third-person)
ereksiyonları (nominative singular third-person)
ereksiyonumuz (first-person nominative plural)
ereksiyonlarımız (first-person nominative plural)
ereksiyonunuz (nominative plural second-person)
ereksiyonlarınız (nominative plural second-person)
ereksiyonları (nominative plural third-person)
ereksiyonumu (accusative definite first-person singular)
ereksiyonlarımı (accusative definite first-person singular)
ereksiyonunu (accusative definite second-person singular)
ereksiyonlarını (accusative definite second-person singular)
ereksiyonunu (accusative definite singular third-person)
ereksiyonlarını (accusative definite singular third-person)
ereksiyonumuzu (accusative definite first-person plural)
ereksiyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
ereksiyonunuzu (accusative definite plural second-person)
ereksiyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
ereksiyonlarını (accusative definite plural third-person)
ereksiyonuma (dative first-person singular)
ereksiyonlarıma (dative first-person singular)
ereksiyonuna (dative second-person singular)
ereksiyonlarına (dative second-person singular)
ereksiyonuna (dative singular third-person)
ereksiyonlarına (dative singular third-person)
ereksiyonumuza (dative first-person plural)
ereksiyonlarımıza (dative first-person plural)
ereksiyonunuza (dative plural second-person)
ereksiyonlarınıza (dative plural second-person)
ereksiyonlarına (dative plural third-person)
ereksiyonumda (first-person locative singular)
ereksiyonlarımda (first-person locative singular)
ereksiyonunda (locative second-person singular)
ereksiyonlarında (locative second-person singular)
ereksiyonunda (locative singular third-person)
ereksiyonlarında (locative singular third-person)
ereksiyonumuzda (first-person locative plural)
ereksiyonlarımızda (first-person locative plural)
ereksiyonunuzda (locative plural second-person)
ereksiyonlarınızda (locative plural second-person)
ereksiyonlarında (locative plural third-person)
ereksiyonumdan (ablative first-person singular)
ereksiyonlarımdan (ablative first-person singular)
ereksiyonundan (ablative second-person singular)
ereksiyonlarından (ablative second-person singular)
ereksiyonundan (ablative singular third-person)
ereksiyonlarından (ablative singular third-person)
ereksiyonumuzdan (ablative first-person plural)
ereksiyonlarımızdan (ablative first-person plural)
ereksiyonunuzdan (ablative plural second-person)
ereksiyonlarınızdan (ablative plural second-person)
ereksiyonlarından (ablative plural third-person)
ereksiyonumun (first-person genitive singular)
ereksiyonlarımın (first-person genitive singular)
ereksiyonunun (genitive second-person singular)
ereksiyonlarının (genitive second-person singular)
ereksiyonunun (genitive singular third-person)
ereksiyonlarının (genitive singular third-person)
ereksiyonumuzun (first-person genitive plural)
ereksiyonlarımızın (first-person genitive plural)
ereksiyonunuzun (genitive plural second-person)
ereksiyonlarınızın (genitive plural second-person)
ereksiyonlarının (genitive plural third-person)


ihtilaç

ihtilaç (definite accusative ihtilâcı, plural ihtilaçlar)

ihtilâcı (accusative definite)
ihtilaçlar (plural)
ihtilâç (alternative)

From Ottoman Turkish اختلاج, from Arabic اِخْتِلَاج (iḵtilāj).


abdüksiyon

abdüksiyon (definite accusative abdüksiyonu, plural abdüksiyonlar)

abdüksiyonu (accusative definite)
abdüksiyonlar (plural)
abdüksiyon (nominative singular)
abdüksiyonlar (nominative plural)
abdüksiyonu (accusative definite singular)
abdüksiyonları (accusative definite plural)
abdüksiyona (dative singular)
abdüksiyonlara (dative plural)
abdüksiyonda (locative singular)
abdüksiyonlarda (locative plural)
abdüksiyondan (ablative singular)
abdüksiyonlardan (ablative plural)
abdüksiyonun (genitive singular)
abdüksiyonların (genitive plural)

From French abduction, from Latin abductiō.


dikilmek

dikilmek (third-person singular simple present dikilir)

dikilir (present singular third-person)
dikilirim (aorist singular third-person)
dikilirsin (aorist first-person plural)
dikilir (aorist plural second-person)
dikiliriz (aorist plural third-person)
dikilirsiniz (aorist)
dikilirler (aorist)
dikilirmişim (aorist past)
dikilirmişsin (aorist second-person singular)
dikilirmiş (aorist singular third-person)
dikilirmişiz (aorist first-person plural)
dikilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilirlermiş (aorist plural third-person)
dikilirdim (aorist inferential)
dikilirdin (aorist second-person singular)
dikilirdi (aorist singular third-person)
dikilirdik (aorist first-person plural)
dikilirdiniz (aorist plural second-person)
dikilirlerdi (aorist plural third-person)
dikilirsem (aorist conditional)
dikilirsen (aorist second-person singular)
dikilirse (aorist singular third-person)
dikilirsek (aorist first-person plural)
dikilirseniz (aorist plural second-person)
dikilirlerse (aorist plural third-person)
dikiliyorum (continuative singular third-person)
dikiliyorsun (continuative first-person plural)
dikiliyor (continuative plural second-person)
dikiliyoruz (continuative plural third-person)
dikiliyorsunuz (continuative)
dikiliyorlar (continuative)
dikiliyormuşum (continuative past)
dikiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dikiliyormuş (continuative singular third-person)
dikiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dikiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dikiliyordum (continuative inferential)
dikiliyordun (continuative second-person singular)
dikiliyordu (continuative singular third-person)
dikiliyorduk (continuative first-person plural)
dikiliyordunuz (continuative plural second-person)
dikiliyorlardı (continuative plural third-person)
dikiliyorsam (conditional continuative)
dikiliyorsan (continuative second-person singular)
dikiliyorsa (continuative singular third-person)
dikiliyorsak (continuative first-person plural)
dikiliyorsanız (continuative plural second-person)
dikiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilmişim (inferential singular third-person)
dikilmişsin (first-person inferential plural)
dikilmiş (inferential plural second-person)
dikilmişiz (inferential plural third-person)
dikilmişsiniz (inferential)
dikilmişler (inferential)
dikilmişmişim (inferential past)
dikilmişmişsin (inferential second-person singular)
dikilmişmiş (inferential singular third-person)
dikilmişmişiz (first-person inferential plural)
dikilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilmişlermiş (inferential plural third-person)
dikilmiştim (inferential)
dikilmiştin (inferential second-person singular)
dikilmişti (inferential singular third-person)
dikilmiştik (first-person inferential plural)
dikilmiştiniz (inferential plural second-person)
dikilmişlerdi (inferential plural third-person)
dikilmişsem (conditional)
dikilmişsen (inferential second-person singular)
dikilmişse (inferential singular third-person)
dikilmişsek (first-person inferential plural)
dikilmişseniz (inferential plural second-person)
dikilmişlerse (inferential plural third-person)
dikileceğim (future singular third-person)
dikileceksin (first-person future plural)
dikilecek (future plural second-person)
dikileceğiz (future plural third-person)
dikileceksiniz (future)
dikilecekler (future)
dikilecekmişim (future past)
dikilecekmişsin (future second-person singular)
dikilecekmiş (future singular third-person)
dikilecekmişiz (first-person future plural)
dikilecekmişsiniz (future plural second-person)
dikileceklermiş (future plural third-person)
dikilecektim (future inferential)
dikilecektin (future second-person singular)
dikilecekti (future singular third-person)
dikilecektik (first-person future plural)
dikilecektiniz (future plural second-person)
dikileceklerdi (future plural third-person)
dikileceksem (conditional future)
dikileceksen (future second-person singular)
dikilecekse (future singular third-person)
dikileceksek (first-person future plural)
dikilecekseniz (future plural second-person)
dikileceklerse (future plural third-person)
dikilmekteyim (progressive singular third-person)
dikilmektesin (first-person plural progressive)
dikilmekte (plural progressive second-person)
dikilmekteyiz (plural progressive third-person)
dikilmektesiniz (progressive)
dikilmekteler (progressive)
dikilmekteymişim (past progressive)
dikilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilmekteymiş (progressive singular third-person)
dikilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilmektelermiş (plural progressive third-person)
dikilmekteydim (inferential progressive)
dikilmekteydin (progressive second-person singular)
dikilmekteydi (progressive singular third-person)
dikilmekteydik (first-person plural progressive)
dikilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilmektelerdi (plural progressive third-person)
dikilmekteysem (conditional progressive)
dikilmekteysen (progressive second-person singular)
dikilmekteyse (progressive singular third-person)
dikilmekteysek (first-person plural progressive)
dikilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilmektelerse (plural progressive third-person)
dikilmeliyim (necessitative singular third-person)
dikilmelisin (first-person necessitative plural)
dikilmeli (necessitative plural second-person)
dikilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilmelisiniz (necessitative)
dikilmeliler (necessitative)
dikilmeliymişim (necessitative past)
dikilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilmeliydim (inferential)
dikilmeliydin (necessitative second-person singular)
dikilmeliydi (necessitative singular third-person)
dikilmeliydik (first-person necessitative plural)
dikilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilmeliysem (conditional)
dikilmeliysen (necessitative second-person singular)
dikilmeliyse (necessitative singular third-person)
dikilmeliysek (first-person necessitative plural)
dikilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilerse (necessitative plural third-person)
dikildim (past singular third-person)
dikildin (first-person past plural)
dikildi (past plural second-person)
dikildik (past plural third-person)
dikildiniz (past)
dikildiler (past)
dikildiysem (conditional past)
dikildiysen (past second-person singular)
dikildiyse (past singular third-person)
dikildiysek (first-person past plural)
dikildiyseniz (past plural second-person)
dikildilerse (past plural third-person)
dikilsem (conditional singular third-person)
dikilsen (conditional first-person plural)
dikilse (conditional plural second-person)
dikilsek (conditional plural third-person)
dikilseniz (conditional)
dikilseler (conditional)
dikilseymişim (conditional past)
dikilseymişsin (conditional second-person singular)
dikilseymiş (conditional singular third-person)
dikilseymişiz (conditional first-person plural)
dikilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilselermiş (conditional plural third-person)
dikilseydim (inferential)
dikilseydin (conditional second-person singular)
dikilseydi (conditional singular third-person)
dikilseydik (conditional first-person plural)
dikilseydiniz (conditional plural second-person)
dikilselerdi (conditional plural third-person)
dikileyim (conditional optative singular)
dikilesin (optative second-person singular)
dikile (optative singular third-person)
dikilelim (first-person optative plural)
dikilesiniz (optative plural second-person)
dikileler (optative plural third-person)
dikil (first-person imperative plural)
dikilsin (imperative plural second-person)
dikilin (imperative)
dikilsinler (imperative)
dikiliniz (imperative second-person singular)
dikiliniz (imperative plural second-person)
dikilsene (imperative second-person singular)
dikilsenize (imperative plural second-person)
dikilmek (imperative infinitive)
dikilme (imperative noun-from-verb)
dikilen (imperative imperfective impersonal participle)
dikilmiş (imperative impersonal participle perfective)
dikilecek (imperative impersonal participle prospective)
dikildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
dikildiğin (non-prospective participle second-person singular)
dikildiği (non-prospective participle singular third-person)
dikildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
dikildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
dikildikleri (non-prospective participle plural third-person)
dikileceğim (imperative participle personal prospective singular)
dikileceğin (participle prospective second-person singular)
dikileceği (participle prospective singular third-person)
dikileceğimiz (first-person participle plural prospective)
dikileceğiniz (participle plural prospective second-person)
dikilecekleri (participle plural prospective third-person)
dikilirken (plural)
dikilince (specific)
dikilip
dikileli
dikilesiye
dikildikçe
dikilerek (plural)
dikile dikile
dikilircesine
dikilmem (aorist negative singular third-person)
dikilmezsin (aorist first-person negative plural)
dikilmez (aorist negative plural second-person)
dikilmeyiz (aorist negative plural third-person)
dikilmezsiniz (aorist negative)
dikilmezler (aorist negative)
dikilmezmişim (aorist negative past)
dikilmezmişsin (aorist negative second-person singular)
dikilmezmiş (aorist negative singular third-person)
dikilmezmişiz (aorist first-person negative plural)
dikilmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
dikilmezlermiş (aorist negative plural third-person)
dikilmezdim (aorist inferential negative)
dikilmezdin (aorist negative second-person singular)
dikilmezdi (aorist negative singular third-person)
dikilmezdik (aorist first-person negative plural)
dikilmezdiniz (aorist negative plural second-person)
dikilmezlerdi (aorist negative plural third-person)
dikilmezsem (aorist conditional negative)
dikilmezsen (aorist negative second-person singular)
dikilmezse (aorist negative singular third-person)
dikilmezsek (aorist first-person negative plural)
dikilmezseniz (aorist negative plural second-person)
dikilmezlerse (aorist negative plural third-person)
dikilmiyorum (continuative negative singular third-person)
dikilmiyorsun (continuative first-person negative plural)
dikilmiyor (continuative negative plural second-person)
dikilmiyoruz (continuative negative plural third-person)
dikilmiyorsunuz (continuative negative)
dikilmiyorlar (continuative negative)
dikilmiyormuşum (continuative negative past)
dikilmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
dikilmiyormuş (continuative negative singular third-person)
dikilmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
dikilmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
dikilmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
dikilmiyordum (continuative inferential negative)
dikilmiyordun (continuative negative second-person singular)
dikilmiyordu (continuative negative singular third-person)
dikilmiyorduk (continuative first-person negative plural)
dikilmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
dikilmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
dikilmiyorsam (conditional continuative negative)
dikilmiyorsan (continuative negative second-person singular)
dikilmiyorsa (continuative negative singular third-person)
dikilmiyorsak (continuative first-person negative plural)
dikilmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
dikilmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
dikilmemişim (inferential negative singular third-person)
dikilmemişsin (first-person inferential negative plural)
dikilmemiş (inferential negative plural second-person)
dikilmemişiz (inferential negative plural third-person)
dikilmemişsiniz (inferential negative)
dikilmemişler (inferential negative)
dikilmemişmişim (inferential negative past)
dikilmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
dikilmemişmiş (inferential negative singular third-person)
dikilmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
dikilmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
dikilmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
dikilmemiştim (inferential negative)
dikilmemiştin (inferential negative second-person singular)
dikilmemişti (inferential negative singular third-person)
dikilmemiştik (first-person inferential negative plural)
dikilmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
dikilmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
dikilmemişsem (conditional negative)
dikilmemişsen (inferential negative second-person singular)
dikilmemişse (inferential negative singular third-person)
dikilmemişsek (first-person inferential negative plural)
dikilmemişseniz (inferential negative plural second-person)
dikilmemişlerse (inferential negative plural third-person)
dikilmeyeceğim (future negative singular third-person)
dikilmeyeceksin (first-person future negative plural)
dikilmeyecek (future negative plural second-person)
dikilmeyeceğiz (future negative plural third-person)
dikilmeyeceksiniz (future negative)
dikilmeyecekler (future negative)
dikilmeyecekmişim (future negative past)
dikilmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
dikilmeyecekmiş (future negative singular third-person)
dikilmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
dikilmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
dikilmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
dikilmeyecektim (future inferential negative)
dikilmeyecektin (future negative second-person singular)
dikilmeyecekti (future negative singular third-person)
dikilmeyecektik (first-person future negative plural)
dikilmeyecektiniz (future negative plural second-person)
dikilmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
dikilmeyeceksem (conditional future negative)
dikilmeyeceksen (future negative second-person singular)
dikilmeyecekse (future negative singular third-person)
dikilmeyeceksek (first-person future negative plural)
dikilmeyecekseniz (future negative plural second-person)
dikilmeyeceklerse (future negative plural third-person)
dikilmemekteyim (negative progressive singular third-person)
dikilmemektesin (first-person negative plural progressive)
dikilmemekte (negative plural progressive second-person)
dikilmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
dikilmemektesiniz (negative progressive)
dikilmemekteler (negative progressive)
dikilmemekteymişim (negative past progressive)
dikilmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
dikilmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
dikilmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
dikilmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
dikilmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
dikilmemekteydim (inferential negative progressive)
dikilmemekteydin (negative progressive second-person singular)
dikilmemekteydi (negative progressive singular third-person)
dikilmemekteydik (first-person negative plural progressive)
dikilmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
dikilmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
dikilmemekteysem (conditional negative progressive)
dikilmemekteysen (negative progressive second-person singular)
dikilmemekteyse (negative progressive singular third-person)
dikilmemekteysek (first-person negative plural progressive)
dikilmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
dikilmemektelerse (negative plural progressive third-person)
dikilmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
dikilmemelisin (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeli (necessitative negative plural second-person)
dikilmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
dikilmemelisiniz (necessitative negative)
dikilmemeliler (necessitative negative)
dikilmemeliymişim (necessitative negative past)
dikilmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
dikilmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
dikilmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
dikilmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
dikilmemeliydim (inferential negative)
dikilmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
dikilmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
dikilmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
dikilmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
dikilmemeliysem (conditional negative)
dikilmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
dikilmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
dikilmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
dikilmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
dikilmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
dikilmedim (negative past singular third-person)
dikilmedin (first-person negative past plural)
dikilmedi (negative past plural second-person)
dikilmedik (negative past plural third-person)
dikilmediniz (negative past)
dikilmediler (negative past)
dikilmediysem (conditional negative past)
dikilmediysen (negative past second-person singular)
dikilmediyse (negative past singular third-person)
dikilmediysek (first-person negative past plural)
dikilmediyseniz (negative past plural second-person)
dikilmedilerse (negative past plural third-person)
dikilmesem (conditional negative singular third-person)
dikilmesen (conditional first-person negative plural)
dikilmese (conditional negative plural second-person)
dikilmesek (conditional negative plural third-person)
dikilmeseniz (conditional negative)
dikilmeseler (conditional negative)
dikilmeseymişim (conditional negative past)
dikilmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
dikilmeseymiş (conditional negative singular third-person)
dikilmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
dikilmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
dikilmeselermiş (conditional negative plural third-person)
dikilmeseydim (inferential negative)
dikilmeseydin (conditional negative second-person singular)
dikilmeseydi (conditional negative singular third-person)
dikilmeseydik (conditional first-person negative plural)
dikilmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
dikilmeselerdi (conditional negative plural third-person)
dikilmeyeyim (conditional negative optative singular)
dikilmeyesin (negative optative second-person singular)
dikilmeye (negative optative singular third-person)
dikilmeyelim (first-person negative optative plural)
dikilmeyesiniz (negative optative plural second-person)
dikilmeyeler (negative optative plural third-person)
dikilme (first-person imperative negative plural)
dikilmesin (imperative negative plural second-person)
dikilmeyin (imperative negative)
dikilmesinler (imperative negative)
dikilmeyiniz (imperative negative second-person singular)
dikilmeyiniz (imperative negative plural second-person)
dikilmesene (imperative negative second-person singular)
dikilmesenize (imperative negative plural second-person)
dikilmemek (imperative infinitive negative)
dikilmeme (imperative negative noun-from-verb)
dikilmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
dikilmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
dikilmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
dikilmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
dikilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dikilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dikilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dikilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dikilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dikilmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
dikilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dikilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dikilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dikilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dikilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dikilmezken (negative plural)
dikilmeyince (negative specific)
dikilmeyip (negative)
dikilmeyeli (negative)
dikilmeyesiye (negative)
dikilmedikçe (negative)
dikilmeyerek (negative plural)
dikilmeye dikilmeye (negative)
dikilmezcesine (negative)
dikilebilirim (aorist singular third-person)
dikilebilirsin (aorist first-person plural)
dikilebilir (aorist plural second-person)
dikilebiliriz (aorist plural third-person)
dikilebilirsiniz (aorist)
dikilebilirler (aorist)
dikilebilirmişim (aorist past)
dikilebilirmişsin (aorist second-person singular)
dikilebilirmiş (aorist singular third-person)
dikilebilirmişiz (aorist first-person plural)
dikilebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlermiş (aorist plural third-person)
dikilebilirdim (aorist inferential)
dikilebilirdin (aorist second-person singular)
dikilebilirdi (aorist singular third-person)
dikilebilirdik (aorist first-person plural)
dikilebilirdiniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlerdi (aorist plural third-person)
dikilebilirsem (aorist conditional)
dikilebilirsen (aorist second-person singular)
dikilebilirse (aorist singular third-person)
dikilebilirsek (aorist first-person plural)
dikilebilirseniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlerse (aorist plural third-person)
dikilebiliyorum (continuative singular third-person)
dikilebiliyorsun (continuative first-person plural)
dikilebiliyor (continuative plural second-person)
dikilebiliyoruz (continuative plural third-person)
dikilebiliyorsunuz (continuative)
dikilebiliyorlar (continuative)
dikilebiliyormuşum (continuative past)
dikilebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilebiliyormuş (continuative singular third-person)
dikilebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilebiliyordum (continuative inferential)
dikilebiliyordun (continuative second-person singular)
dikilebiliyordu (continuative singular third-person)
dikilebiliyorduk (continuative first-person plural)
dikilebiliyordunuz (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlardı (continuative plural third-person)
dikilebiliyorsam (conditional continuative)
dikilebiliyorsan (continuative second-person singular)
dikilebiliyorsa (continuative singular third-person)
dikilebiliyorsak (continuative first-person plural)
dikilebiliyorsanız (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilebilmişim (inferential singular third-person)
dikilebilmişsin (first-person inferential plural)
dikilebilmiş (inferential plural second-person)
dikilebilmişiz (inferential plural third-person)
dikilebilmişsiniz (inferential)
dikilebilmişler (inferential)
dikilebilmişmişim (inferential past)
dikilebilmişmişsin (inferential second-person singular)
dikilebilmişmiş (inferential singular third-person)
dikilebilmişmişiz (first-person inferential plural)
dikilebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlermiş (inferential plural third-person)
dikilebilmiştim (inferential)
dikilebilmiştin (inferential second-person singular)
dikilebilmişti (inferential singular third-person)
dikilebilmiştik (first-person inferential plural)
dikilebilmiştiniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlerdi (inferential plural third-person)
dikilebilmişsem (conditional)
dikilebilmişsen (inferential second-person singular)
dikilebilmişse (inferential singular third-person)
dikilebilmişsek (first-person inferential plural)
dikilebilmişseniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlerse (inferential plural third-person)
dikilebileceğim (future singular third-person)
dikilebileceksin (first-person future plural)
dikilebilecek (future plural second-person)
dikilebileceğiz (future plural third-person)
dikilebileceksiniz (future)
dikilebilecekler (future)
dikilebilecekmişim (future past)
dikilebilecekmişsin (future second-person singular)
dikilebilecekmiş (future singular third-person)
dikilebilecekmişiz (first-person future plural)
dikilebilecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilebileceklermiş (future plural third-person)
dikilebilecektim (future inferential)
dikilebilecektin (future second-person singular)
dikilebilecekti (future singular third-person)
dikilebilecektik (first-person future plural)
dikilebilecektiniz (future plural second-person)
dikilebileceklerdi (future plural third-person)
dikilebileceksem (conditional future)
dikilebileceksen (future second-person singular)
dikilebilecekse (future singular third-person)
dikilebileceksek (first-person future plural)
dikilebilecekseniz (future plural second-person)
dikilebileceklerse (future plural third-person)
dikilebilmekteyim (progressive singular third-person)
dikilebilmektesin (first-person plural progressive)
dikilebilmekte (plural progressive second-person)
dikilebilmekteyiz (plural progressive third-person)
dikilebilmektesiniz (progressive)
dikilebilmekteler (progressive)
dikilebilmekteymişim (past progressive)
dikilebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilebilmekteymiş (progressive singular third-person)
dikilebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelermiş (plural progressive third-person)
dikilebilmekteydim (inferential progressive)
dikilebilmekteydin (progressive second-person singular)
dikilebilmekteydi (progressive singular third-person)
dikilebilmekteydik (first-person plural progressive)
dikilebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelerdi (plural progressive third-person)
dikilebilmekteysem (conditional progressive)
dikilebilmekteysen (progressive second-person singular)
dikilebilmekteyse (progressive singular third-person)
dikilebilmekteysek (first-person plural progressive)
dikilebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelerse (plural progressive third-person)
dikilebilmeliyim (necessitative singular third-person)
dikilebilmelisin (first-person necessitative plural)
dikilebilmeli (necessitative plural second-person)
dikilebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilebilmelisiniz (necessitative)
dikilebilmeliler (necessitative)
dikilebilmeliymişim (necessitative past)
dikilebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilebilmeliydim (inferential)
dikilebilmeliydin (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliydi (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliydik (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilebilmeliysem (conditional)
dikilebilmeliysen (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliyse (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliysek (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilerse (necessitative plural third-person)
dikilebildim (past singular third-person)
dikilebildin (first-person past plural)
dikilebildi (past plural second-person)
dikilebildik (past plural third-person)
dikilebildiniz (past)
dikilebildiler (past)
dikilebildiysem (conditional past)
dikilebildiysen (past second-person singular)
dikilebildiyse (past singular third-person)
dikilebildiysek (first-person past plural)
dikilebildiyseniz (past plural second-person)
dikilebildilerse (past plural third-person)
dikilebilsem (conditional singular third-person)
dikilebilsen (conditional first-person plural)
dikilebilse (conditional plural second-person)
dikilebilsek (conditional plural third-person)
dikilebilseniz (conditional)
dikilebilseler (conditional)
dikilebilseymişim (conditional past)
dikilebilseymişsin (conditional second-person singular)
dikilebilseymiş (conditional singular third-person)
dikilebilseymişiz (conditional first-person plural)
dikilebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilebilselermiş (conditional plural third-person)
dikilebilseydim (inferential)
dikilebilseydin (conditional second-person singular)
dikilebilseydi (conditional singular third-person)
dikilebilseydik (conditional first-person plural)
dikilebilseydiniz (conditional plural second-person)
dikilebilselerdi (conditional plural third-person)
dikilebileyim (conditional optative singular)
dikilebilesin (optative second-person singular)
dikilebile (optative singular third-person)
dikilebilelim (first-person optative plural)
dikilebilesiniz (optative plural second-person)
dikilebileler (optative plural third-person)
dikilebil (first-person imperative plural)
dikilebilsin (imperative plural second-person)
dikilebilin (imperative)
dikilebilsinler (imperative)
dikilebiliniz (imperative second-person singular)
dikilebiliniz (imperative plural second-person)
dikilebilsene (imperative second-person singular)
dikilebilsenize (imperative plural second-person)
dikilebilmek (imperative infinitive)
dikilebilme (imperative noun-from-verb)
dikilebilen (imperative imperfective impersonal participle)
dikilebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
dikilebilecek (imperative impersonal participle prospective)
dikilebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
dikilebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
dikilebildiği (non-prospective participle singular third-person)
dikilebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
dikilebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
dikilebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
dikilebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
dikilebileceğin (participle prospective second-person singular)
dikilebileceği (participle prospective singular third-person)
dikilebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
dikilebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
dikilebilecekleri (participle plural prospective third-person)
dikilebilirken (plural)
dikilebilince (specific)
dikilebilip
dikilebileli
dikilebilesiye
dikilebildikçe
dikilebilerek (plural)
dikilebile dikilebile
dikilebilircesine
dikilemem (aorist singular third-person)
dikilemezsin (aorist first-person plural)
dikilemez (aorist plural second-person)
dikilemeyiz (aorist plural third-person)
dikilemezsiniz (aorist)
dikilemezler (aorist)
dikilemezmişim (aorist past)
dikilemezmişsin (aorist second-person singular)
dikilemezmiş (aorist singular third-person)
dikilemezmişiz (aorist first-person plural)
dikilemezmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilemezlermiş (aorist plural third-person)
dikilemezdim (aorist inferential)
dikilemezdin (aorist second-person singular)
dikilemezdi (aorist singular third-person)
dikilemezdik (aorist first-person plural)
dikilemezdiniz (aorist plural second-person)
dikilemezlerdi (aorist plural third-person)
dikilemezsem (aorist conditional)
dikilemezsen (aorist second-person singular)
dikilemezse (aorist singular third-person)
dikilemezsek (aorist first-person plural)
dikilemezseniz (aorist plural second-person)
dikilemezlerse (aorist plural third-person)
dikilemiyorum (continuative singular third-person)
dikilemiyorsun (continuative first-person plural)
dikilemiyor (continuative plural second-person)
dikilemiyoruz (continuative plural third-person)
dikilemiyorsunuz (continuative)
dikilemiyorlar (continuative)
dikilemiyormuşum (continuative past)
dikilemiyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilemiyormuş (continuative singular third-person)
dikilemiyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilemiyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilemiyordum (continuative inferential)
dikilemiyordun (continuative second-person singular)
dikilemiyordu (continuative singular third-person)
dikilemiyorduk (continuative first-person plural)
dikilemiyordunuz (continuative plural second-person)
dikilemiyorlardı (continuative plural third-person)
dikilemiyorsam (conditional continuative)
dikilemiyorsan (continuative second-person singular)
dikilemiyorsa (continuative singular third-person)
dikilemiyorsak (continuative first-person plural)
dikilemiyorsanız (continuative plural second-person)
dikilemiyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilememişim (inferential singular third-person)
dikilememişsin (first-person inferential plural)
dikilememiş (inferential plural second-person)
dikilememişiz (inferential plural third-person)
dikilememişsiniz (inferential)
dikilememişler (inferential)
dikilememişmişim (inferential past)
dikilememişmişsin (inferential second-person singular)
dikilememişmiş (inferential singular third-person)
dikilememişmişiz (first-person inferential plural)
dikilememişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilememişlermiş (inferential plural third-person)
dikilememiştim (inferential)
dikilememiştin (inferential second-person singular)
dikilememişti (inferential singular third-person)
dikilememiştik (first-person inferential plural)
dikilememiştiniz (inferential plural second-person)
dikilememişlerdi (inferential plural third-person)
dikilememişsem (conditional)
dikilememişsen (inferential second-person singular)
dikilememişse (inferential singular third-person)
dikilememişsek (first-person inferential plural)
dikilememişseniz (inferential plural second-person)
dikilememişlerse (inferential plural third-person)
dikilemeyeceğim (future singular third-person)
dikilemeyeceksin (first-person future plural)
dikilemeyecek (future plural second-person)
dikilemeyeceğiz (future plural third-person)
dikilemeyeceksiniz (future)
dikilemeyecekler (future)
dikilemeyecekmişim (future past)
dikilemeyecekmişsin (future second-person singular)
dikilemeyecekmiş (future singular third-person)
dikilemeyecekmişiz (first-person future plural)
dikilemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklermiş (future plural third-person)
dikilemeyecektim (future inferential)
dikilemeyecektin (future second-person singular)
dikilemeyecekti (future singular third-person)
dikilemeyecektik (first-person future plural)
dikilemeyecektiniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklerdi (future plural third-person)
dikilemeyeceksem (conditional future)
dikilemeyeceksen (future second-person singular)
dikilemeyecekse (future singular third-person)
dikilemeyeceksek (first-person future plural)
dikilemeyecekseniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklerse (future plural third-person)
dikilememekteyim (progressive singular third-person)
dikilememektesin (first-person plural progressive)
dikilememekte (plural progressive second-person)
dikilememekteyiz (plural progressive third-person)
dikilememektesiniz (progressive)
dikilememekteler (progressive)
dikilememekteymişim (past progressive)
dikilememekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilememekteymiş (progressive singular third-person)
dikilememekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilememektelermiş (plural progressive third-person)
dikilememekteydim (inferential progressive)
dikilememekteydin (progressive second-person singular)
dikilememekteydi (progressive singular third-person)
dikilememekteydik (first-person plural progressive)
dikilememekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilememektelerdi (plural progressive third-person)
dikilememekteysem (conditional progressive)
dikilememekteysen (progressive second-person singular)
dikilememekteyse (progressive singular third-person)
dikilememekteysek (first-person plural progressive)
dikilememekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilememektelerse (plural progressive third-person)
dikilememeliyim (necessitative singular third-person)
dikilememelisin (first-person necessitative plural)
dikilememeli (necessitative plural second-person)
dikilememeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilememelisiniz (necessitative)
dikilememeliler (necessitative)
dikilememeliymişim (necessitative past)
dikilememeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilememeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilememeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilememeliydim (inferential)
dikilememeliydin (necessitative second-person singular)
dikilememeliydi (necessitative singular third-person)
dikilememeliydik (first-person necessitative plural)
dikilememeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilememeliysem (conditional)
dikilememeliysen (necessitative second-person singular)
dikilememeliyse (necessitative singular third-person)
dikilememeliysek (first-person necessitative plural)
dikilememeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilerse (necessitative plural third-person)
dikilemedim (past singular third-person)
dikilemedin (first-person past plural)
dikilemedi (past plural second-person)
dikilemedik (past plural third-person)
dikilemediniz (past)
dikilemediler (past)
dikilemediysem (conditional past)
dikilemediysen (past second-person singular)
dikilemediyse (past singular third-person)
dikilemediysek (first-person past plural)
dikilemediyseniz (past plural second-person)
dikilemedilerse (past plural third-person)
dikilemesem (conditional singular third-person)
dikilemesen (conditional first-person plural)
dikilemese (conditional plural second-person)
dikilemesek (conditional plural third-person)
dikilemeseniz (conditional)
dikilemeseler (conditional)
dikilemeseymişim (conditional past)
dikilemeseymişsin (conditional second-person singular)
dikilemeseymiş (conditional singular third-person)
dikilemeseymişiz (conditional first-person plural)
dikilemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilemeselermiş (conditional plural third-person)
dikilemeseydim (inferential)
dikilemeseydin (conditional second-person singular)
dikilemeseydi (conditional singular third-person)
dikilemeseydik (conditional first-person plural)
dikilemeseydiniz (conditional plural second-person)
dikilemeselerdi (conditional plural third-person)
dikilemeyeyim (conditional optative singular)
dikilemeyesin (optative second-person singular)
dikilemeye (optative singular third-person)
dikilemeyelim (first-person optative plural)
dikilemeyesiniz (optative plural second-person)
dikilemeyeler (optative plural third-person)
dikileme (first-person imperative plural)
dikilemesin (imperative plural second-person)
dikilemeyin (imperative)
dikilemesinler (imperative)
dikilemeyiniz (imperative second-person singular)
dikilemeyiniz (imperative plural second-person)
dikilemesene (imperative second-person singular)
dikilemesenize (imperative plural second-person)
dikilememek (imperative infinitive)
dikilememe (imperative noun-from-verb)
dikilemeyen (imperative imperfective impersonal participle)
dikilememiş (imperative impersonal participle perfective)
dikilemeyecek (imperative impersonal participle prospective)
dikilemediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
dikilemediğin (non-prospective participle second-person singular)
dikilemediği (non-prospective participle singular third-person)
dikilemediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
dikilemediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
dikilemedikleri (non-prospective participle plural third-person)
dikilemeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
dikilemeyeceğin (participle prospective second-person singular)
dikilemeyeceği (participle prospective singular third-person)
dikilemeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
dikilemeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
dikilemeyecekleri (participle plural prospective third-person)
dikilemezken (plural)
dikilemeyince (specific)
dikilemeyip
dikilemeyeli
dikilemeyesiye
dikilemedikçe
dikilemeyerek (plural)
dikilemeye dikilemeye
dikilemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish دیكلمك (dikilmek, “to be sewed or stitched, to be planted, to be erected, for the eyes to become fixed upon an object, for a drink to be wholly drunk up”), from Ottoman Turkish دیكمك (dikmek, “to sew, to stitch, to plant, to stick a thing into a thing, to fix the eyes on an object, to drink off”), from Proto-Turkic *tik- (“to plant vertically”).

der

(intransitive, physiology) (for some parts of the body) To become rigid and erect as a result of being engorged with blood.