okunuş

head

okunuş (definite accusative okunuşu, plural okunuşlar)

okunuşu (accusative definite)
okunuşlar (plural)
okunuş (nominative singular)
okunuşlar (nominative plural)
okunuşu (accusative definite singular)
okunuşları (accusative definite plural)
okunuşa (dative singular)
okunuşlara (dative plural)
okunuşta (locative singular)
okunuşlarda (locative plural)
okunuştan (ablative singular)
okunuşlardan (ablative plural)
okunuşun (genitive singular)
okunuşların (genitive plural)
okunuşum (first-person nominative singular)
okunuşlarım (first-person nominative singular)
okunuşun (nominative second-person singular)
okunuşların (nominative second-person singular)
okunuşu (nominative singular third-person)
okunuşları (nominative singular third-person)
okunuşumuz (first-person nominative plural)
okunuşlarımız (first-person nominative plural)
okunuşunuz (nominative plural second-person)
okunuşlarınız (nominative plural second-person)
okunuşları (nominative plural third-person)
okunuşumu (accusative definite first-person singular)
okunuşlarımı (accusative definite first-person singular)
okunuşunu (accusative definite second-person singular)
okunuşlarını (accusative definite second-person singular)
okunuşunu (accusative definite singular third-person)
okunuşlarını (accusative definite singular third-person)
okunuşumuzu (accusative definite first-person plural)
okunuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
okunuşunuzu (accusative definite plural second-person)
okunuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
okunuşlarını (accusative definite plural third-person)
okunuşuma (dative first-person singular)
okunuşlarıma (dative first-person singular)
okunuşuna (dative second-person singular)
okunuşlarına (dative second-person singular)
okunuşuna (dative singular third-person)
okunuşlarına (dative singular third-person)
okunuşumuza (dative first-person plural)
okunuşlarımıza (dative first-person plural)
okunuşunuza (dative plural second-person)
okunuşlarınıza (dative plural second-person)
okunuşlarına (dative plural third-person)
okunuşumda (first-person locative singular)
okunuşlarımda (first-person locative singular)
okunuşunda (locative second-person singular)
okunuşlarında (locative second-person singular)
okunuşunda (locative singular third-person)
okunuşlarında (locative singular third-person)
okunuşumuzda (first-person locative plural)
okunuşlarımızda (first-person locative plural)
okunuşunuzda (locative plural second-person)
okunuşlarınızda (locative plural second-person)
okunuşlarında (locative plural third-person)
okunuşumdan (ablative first-person singular)
okunuşlarımdan (ablative first-person singular)
okunuşundan (ablative second-person singular)
okunuşlarından (ablative second-person singular)
okunuşundan (ablative singular third-person)
okunuşlarından (ablative singular third-person)
okunuşumuzdan (ablative first-person plural)
okunuşlarımızdan (ablative first-person plural)
okunuşunuzdan (ablative plural second-person)
okunuşlarınızdan (ablative plural second-person)
okunuşlarından (ablative plural third-person)
okunuşumun (first-person genitive singular)
okunuşlarımın (first-person genitive singular)
okunuşunun (genitive second-person singular)
okunuşlarının (genitive second-person singular)
okunuşunun (genitive singular third-person)
okunuşlarının (genitive singular third-person)
okunuşumuzun (first-person genitive plural)
okunuşlarımızın (first-person genitive plural)
okunuşunuzun (genitive plural second-person)
okunuşlarınızın (genitive plural second-person)
okunuşlarının (genitive plural third-person)

okunmak (“to be read”) + -iş (“noun forming suffix”)


edilgen

head

edilgen (definite accusative edilgeni, plural edilgenler)

edilgeni (accusative definite)
edilgenler (plural)
edilgen (nominative singular)
edilgenler (nominative plural)
edilgeni (accusative definite singular)
edilgenleri (accusative definite plural)
edilgene (dative singular)
edilgenlere (dative plural)
edilgende (locative singular)
edilgenlerde (locative plural)
edilgenden (ablative singular)
edilgenlerden (ablative plural)
edilgenin (genitive singular)
edilgenlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ایتمك (itmek, etmek, “to do, to make, to amount to”), from Proto-Turkic *ēt- (“to organize, to make”), morphologically et- + -il + -gen.


tasfiye

head

tasfiye (definite accusative tasfiyeyi, plural tasfiyeler)

tasfiyeyi (accusative definite)
tasfiyeler (plural)
tasfiye (nominative singular)
tasfiyeler (nominative plural)
tasfiyeyi (accusative definite singular)
tasfiyeleri (accusative definite plural)
tasfiyeye (dative singular)
tasfiyelere (dative plural)
tasfiyede (locative singular)
tasfiyelerde (locative plural)
tasfiyeden (ablative singular)
tasfiyelerden (ablative plural)
tasfiyenin (genitive singular)
tasfiyelerin (genitive plural)
tasfiyem (first-person nominative singular)
tasfiyelerim (first-person nominative singular)
tasfiyen (nominative second-person singular)
tasfiyelerin (nominative second-person singular)
tasfiyesi (nominative singular third-person)
tasfiyeleri (nominative singular third-person)
tasfiyemiz (first-person nominative plural)
tasfiyelerimiz (first-person nominative plural)
tasfiyeniz (nominative plural second-person)
tasfiyeleriniz (nominative plural second-person)
tasfiyeleri (nominative plural third-person)
tasfiyemi (accusative definite first-person singular)
tasfiyelerimi (accusative definite first-person singular)
tasfiyeni (accusative definite second-person singular)
tasfiyelerini (accusative definite second-person singular)
tasfiyesini (accusative definite singular third-person)
tasfiyelerini (accusative definite singular third-person)
tasfiyemizi (accusative definite first-person plural)
tasfiyelerimizi (accusative definite first-person plural)
tasfiyenizi (accusative definite plural second-person)
tasfiyelerinizi (accusative definite plural second-person)
tasfiyelerini (accusative definite plural third-person)
tasfiyeme (dative first-person singular)
tasfiyelerime (dative first-person singular)
tasfiyene (dative second-person singular)
tasfiyelerine (dative second-person singular)
tasfiyesine (dative singular third-person)
tasfiyelerine (dative singular third-person)
tasfiyemize (dative first-person plural)
tasfiyelerimize (dative first-person plural)
tasfiyenize (dative plural second-person)
tasfiyelerinize (dative plural second-person)
tasfiyelerine (dative plural third-person)
tasfiyemde (first-person locative singular)
tasfiyelerimde (first-person locative singular)
tasfiyende (locative second-person singular)
tasfiyelerinde (locative second-person singular)
tasfiyesinde (locative singular third-person)
tasfiyelerinde (locative singular third-person)
tasfiyemizde (first-person locative plural)
tasfiyelerimizde (first-person locative plural)
tasfiyenizde (locative plural second-person)
tasfiyelerinizde (locative plural second-person)
tasfiyelerinde (locative plural third-person)
tasfiyemden (ablative first-person singular)
tasfiyelerimden (ablative first-person singular)
tasfiyenden (ablative second-person singular)
tasfiyelerinden (ablative second-person singular)
tasfiyesinden (ablative singular third-person)
tasfiyelerinden (ablative singular third-person)
tasfiyemizden (ablative first-person plural)
tasfiyelerimizden (ablative first-person plural)
tasfiyenizden (ablative plural second-person)
tasfiyelerinizden (ablative plural second-person)
tasfiyelerinden (ablative plural third-person)
tasfiyemin (first-person genitive singular)
tasfiyelerimin (first-person genitive singular)
tasfiyenin (genitive second-person singular)
tasfiyelerinin (genitive second-person singular)
tasfiyesinin (genitive singular third-person)
tasfiyelerinin (genitive singular third-person)
tasfiyemizin (first-person genitive plural)
tasfiyelerimizin (first-person genitive plural)
tasfiyenizin (genitive plural second-person)
tasfiyelerinizin (genitive plural second-person)
tasfiyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تصفیه (taṣfiye, “a clearing, clarifying a liquid, a purifying from alloy or admixture, a cleaning or polishing, a making the heart or mind free from evil thoughts or intentions”), from Arabic تَصْفِيَة (taṣfiya, “clarifying, purifying”), verbal noun of صَفَا (ṣafā, “to be pure, to be clear, to be pure of heart”).


terkip

head

terkip (definite accusative terkibi, plural terkipler)

terkibi (accusative definite)
terkipler (plural)
terkip (nominative singular)
terkipler (nominative plural)
terkibi (accusative definite singular)
terkipleri (accusative definite plural)
terkibe (dative singular)
terkiplere (dative plural)
terkipte (locative singular)
terkiplerde (locative plural)
terkipten (ablative singular)
terkiplerden (ablative plural)
terkibin (genitive singular)
terkiplerin (genitive plural)
terkibim (first-person nominative singular)
terkiplerim (first-person nominative singular)
terkibin (nominative second-person singular)
terkiplerin (nominative second-person singular)
terkibi (nominative singular third-person)
terkipleri (nominative singular third-person)
terkibimiz (first-person nominative plural)
terkiplerimiz (first-person nominative plural)
terkibiniz (nominative plural second-person)
terkipleriniz (nominative plural second-person)
terkipleri (nominative plural third-person)
terkibimi (accusative definite first-person singular)
terkiplerimi (accusative definite first-person singular)
terkibini (accusative definite second-person singular)
terkiplerini (accusative definite second-person singular)
terkibini (accusative definite singular third-person)
terkiplerini (accusative definite singular third-person)
terkibimizi (accusative definite first-person plural)
terkiplerimizi (accusative definite first-person plural)
terkibinizi (accusative definite plural second-person)
terkiplerinizi (accusative definite plural second-person)
terkiplerini (accusative definite plural third-person)
terkibime (dative first-person singular)
terkiplerime (dative first-person singular)
terkibine (dative second-person singular)
terkiplerine (dative second-person singular)
terkibine (dative singular third-person)
terkiplerine (dative singular third-person)
terkibimize (dative first-person plural)
terkiplerimize (dative first-person plural)
terkibinize (dative plural second-person)
terkiplerinize (dative plural second-person)
terkiplerine (dative plural third-person)
terkibimde (first-person locative singular)
terkiplerimde (first-person locative singular)
terkibinde (locative second-person singular)
terkiplerinde (locative second-person singular)
terkibinde (locative singular third-person)
terkiplerinde (locative singular third-person)
terkibimizde (first-person locative plural)
terkiplerimizde (first-person locative plural)
terkibinizde (locative plural second-person)
terkiplerinizde (locative plural second-person)
terkiplerinde (locative plural third-person)
terkibimden (ablative first-person singular)
terkiplerimden (ablative first-person singular)
terkibinden (ablative second-person singular)
terkiplerinden (ablative second-person singular)
terkibinden (ablative singular third-person)
terkiplerinden (ablative singular third-person)
terkibimizden (ablative first-person plural)
terkiplerimizden (ablative first-person plural)
terkibinizden (ablative plural second-person)
terkiplerinizden (ablative plural second-person)
terkiplerinden (ablative plural third-person)
terkibimin (first-person genitive singular)
terkiplerimin (first-person genitive singular)
terkibinin (genitive second-person singular)
terkiplerinin (genitive second-person singular)
terkibinin (genitive singular third-person)
terkiplerinin (genitive singular third-person)
terkibimizin (first-person genitive plural)
terkiplerimizin (first-person genitive plural)
terkibinizin (genitive plural second-person)
terkiplerinizin (genitive plural second-person)
terkiplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تركیب (terkib, “a mounting, a furnishing with arms and a mount, a joining or compounding together, a composite whole, compound, mixture”), from Arabic تَرْكِيب (tarkīb, “installation, putting up”), verbal noun of رَكَّبَ (rakkaba, “to assemble, to compose, to combine”).

der

(grammar, dated) A compound term, a noun phrase.


Uluslararası Fonetik Alfabesi

head

Uluslararası Fonetik Alfabesi (definite accusative Uluslararası Fonetik Alfabesiyi, plural Uluslararası Fonetik Alfabesiler)

Uluslararası Fonetik Alfabesiyi (accusative definite)
Uluslararası Fonetik Alfabesiler (plural)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet


başterim

Analogous to başsözcük, from baş (“head”) + terim (“term”).

(linguistics), (terminology), (terminography) headterm


bireydil

bireydil (definite accusative bireydili, plural bireydiller)

bireydili (accusative definite)
bireydiller (plural)

A Calque of English idiolect, from birey (“individual”) + dil (“language”).


yaşdil

yaşdil (definite accusative [please provide], plural [please provide])

A Calque of English agelect, from yaş (“age”) + dil (“language”).


tümleç

tümleç (definite accusative tümleçi, plural tümleçler)

tümleçi (accusative definite)
tümleçler (plural)
tümleç (nominative singular)
tümleçler (nominative plural)
tümleçi (accusative definite singular)
tümleçleri (accusative definite plural)
tümleçe (dative singular)
tümleçlere (dative plural)
tümleçte (locative singular)
tümleçlerde (locative plural)
tümleçten (ablative singular)
tümleçlerden (ablative plural)
tümleçin (genitive singular)
tümleçlerin (genitive plural)
tümleçim (first-person nominative singular)
tümleçlerim (first-person nominative singular)
tümleçin (nominative second-person singular)
tümleçlerin (nominative second-person singular)
tümleçi (nominative singular third-person)
tümleçleri (nominative singular third-person)
tümleçimiz (first-person nominative plural)
tümleçlerimiz (first-person nominative plural)
tümleçiniz (nominative plural second-person)
tümleçleriniz (nominative plural second-person)
tümleçleri (nominative plural third-person)
tümleçimi (accusative definite first-person singular)
tümleçlerimi (accusative definite first-person singular)
tümleçini (accusative definite second-person singular)
tümleçlerini (accusative definite second-person singular)
tümleçini (accusative definite singular third-person)
tümleçlerini (accusative definite singular third-person)
tümleçimizi (accusative definite first-person plural)
tümleçlerimizi (accusative definite first-person plural)
tümleçinizi (accusative definite plural second-person)
tümleçlerinizi (accusative definite plural second-person)
tümleçlerini (accusative definite plural third-person)
tümleçime (dative first-person singular)
tümleçlerime (dative first-person singular)
tümleçine (dative second-person singular)
tümleçlerine (dative second-person singular)
tümleçine (dative singular third-person)
tümleçlerine (dative singular third-person)
tümleçimize (dative first-person plural)
tümleçlerimize (dative first-person plural)
tümleçinize (dative plural second-person)
tümleçlerinize (dative plural second-person)
tümleçlerine (dative plural third-person)
tümleçimde (first-person locative singular)
tümleçlerimde (first-person locative singular)
tümleçinde (locative second-person singular)
tümleçlerinde (locative second-person singular)
tümleçinde (locative singular third-person)
tümleçlerinde (locative singular third-person)
tümleçimizde (first-person locative plural)
tümleçlerimizde (first-person locative plural)
tümleçinizde (locative plural second-person)
tümleçlerinizde (locative plural second-person)
tümleçlerinde (locative plural third-person)
tümleçimden (ablative first-person singular)
tümleçlerimden (ablative first-person singular)
tümleçinden (ablative second-person singular)
tümleçlerinden (ablative second-person singular)
tümleçinden (ablative singular third-person)
tümleçlerinden (ablative singular third-person)
tümleçimizden (ablative first-person plural)
tümleçlerimizden (ablative first-person plural)
tümleçinizden (ablative plural second-person)
tümleçlerinizden (ablative plural second-person)
tümleçlerinden (ablative plural third-person)
tümleçimin (first-person genitive singular)
tümleçlerimin (first-person genitive singular)
tümleçinin (genitive second-person singular)
tümleçlerinin (genitive second-person singular)
tümleçinin (genitive singular third-person)
tümleçlerinin (genitive singular third-person)
tümleçimizin (first-person genitive plural)
tümleçlerimizin (first-person genitive plural)
tümleçinizin (genitive plural second-person)
tümleçlerinizin (genitive plural second-person)
tümleçlerinin (genitive plural third-person)


adıl

adıl (definite accusative adılı, plural adıllar)

adılı (accusative definite)
adıllar (plural)

From ad- (“noun”) + -ıl (noun deriving suffix). Ultimately from Proto-Turkic *āt (“name”).


ettirgen

ettirgenim (first-person present singular)
ettirgen miyim? (first-person present singular)
ettirgensin (present second-person singular)
ettirgen misin? (present second-person singular)
ettirgen (present singular third-person)
ettirgendir (present singular third-person)
ettirgen mi? (present singular third-person)
ettirgeniz (first-person plural present)
ettirgen miyiz? (first-person plural present)
ettirgensiniz (plural present second-person)
ettirgen misiniz? (plural present second-person)
ettirgen (plural present third-person)
ettirgenler (plural present third-person)
ettirgen mi? (plural present third-person)
ettirgenler mi? (plural present third-person)
ettirgendim (first-person past singular)
ettirgen miydim? (first-person past singular)
ettirgendin (past second-person singular)
ettirgen miydin? (past second-person singular)
ettirgendi (past singular third-person)
ettirgen miydi? (past singular third-person)
ettirgendik (first-person past plural)
ettirgen miydik? (first-person past plural)
ettirgendiniz (past plural second-person)
ettirgen miydiniz? (past plural second-person)
ettirgendiler (past plural third-person)
ettirgen miydiler? (past plural third-person)
ettirgenmişim (first-person past singular)
ettirgen miymişim? (first-person past singular)
ettirgenmişsin (past second-person singular)
ettirgen miymişsin? (past second-person singular)
ettirgenmiş (past singular third-person)
ettirgen miymiş? (past singular third-person)
ettirgenmişiz (first-person past plural)
ettirgen miymişiz? (first-person past plural)
ettirgenmişsiniz (past plural second-person)
ettirgen miymişsiniz? (past plural second-person)
ettirgenmişler (past plural third-person)
ettirgen miymişler? (past plural third-person)
ettirgensem (conditional first-person singular)
ettirgen miysem? (conditional first-person singular)
ettirgensen (conditional second-person singular)
ettirgen miysen? (conditional second-person singular)
ettirgense (conditional singular third-person)
ettirgen miyse? (conditional singular third-person)
ettirgensek (conditional first-person plural)
ettirgen miysek? (conditional first-person plural)
ettirgenseniz (conditional plural second-person)
ettirgen miyseniz? (conditional plural second-person)
ettirgenseler (conditional plural third-person)
ettirgen miyseler? (conditional plural third-person)


müsnet

head

müsnet (definite accusative müsnedi, plural müsnetler)

müsnedi (accusative definite)
müsnetler (plural)

From Ottoman Turkish مسند (müsned), from Arabic مُسْنَد (musnad).


yapıcı

yapıcı (definite accusative yapıcıyı, plural yapıcılar)

yapıcıyı (accusative definite)
yapıcılar (plural)
yapıcı (nominative singular)
yapıcılar (nominative plural)
yapıcıyı (accusative definite singular)
yapıcıları (accusative definite plural)
yapıcıya (dative singular)
yapıcılara (dative plural)
yapıcıda (locative singular)
yapıcılarda (locative plural)
yapıcıdan (ablative singular)
yapıcılardan (ablative plural)
yapıcının (genitive singular)
yapıcıların (genitive plural)
yapıcım (first-person nominative singular)
yapıcılarım (first-person nominative singular)
yapıcın (nominative second-person singular)
yapıcıların (nominative second-person singular)
yapıcısı (nominative singular third-person)
yapıcıları (nominative singular third-person)
yapıcımız (first-person nominative plural)
yapıcılarımız (first-person nominative plural)
yapıcınız (nominative plural second-person)
yapıcılarınız (nominative plural second-person)
yapıcıları (nominative plural third-person)
yapıcımı (accusative definite first-person singular)
yapıcılarımı (accusative definite first-person singular)
yapıcını (accusative definite second-person singular)
yapıcılarını (accusative definite second-person singular)
yapıcısını (accusative definite singular third-person)
yapıcılarını (accusative definite singular third-person)
yapıcımızı (accusative definite first-person plural)
yapıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
yapıcınızı (accusative definite plural second-person)
yapıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
yapıcılarını (accusative definite plural third-person)
yapıcıma (dative first-person singular)
yapıcılarıma (dative first-person singular)
yapıcına (dative second-person singular)
yapıcılarına (dative second-person singular)
yapıcısına (dative singular third-person)
yapıcılarına (dative singular third-person)
yapıcımıza (dative first-person plural)
yapıcılarımıza (dative first-person plural)
yapıcınıza (dative plural second-person)
yapıcılarınıza (dative plural second-person)
yapıcılarına (dative plural third-person)
yapıcımda (first-person locative singular)
yapıcılarımda (first-person locative singular)
yapıcında (locative second-person singular)
yapıcılarında (locative second-person singular)
yapıcısında (locative singular third-person)
yapıcılarında (locative singular third-person)
yapıcımızda (first-person locative plural)
yapıcılarımızda (first-person locative plural)
yapıcınızda (locative plural second-person)
yapıcılarınızda (locative plural second-person)
yapıcılarında (locative plural third-person)
yapıcımdan (ablative first-person singular)
yapıcılarımdan (ablative first-person singular)
yapıcından (ablative second-person singular)
yapıcılarından (ablative second-person singular)
yapıcısından (ablative singular third-person)
yapıcılarından (ablative singular third-person)
yapıcımızdan (ablative first-person plural)
yapıcılarımızdan (ablative first-person plural)
yapıcınızdan (ablative plural second-person)
yapıcılarınızdan (ablative plural second-person)
yapıcılarından (ablative plural third-person)
yapıcımın (first-person genitive singular)
yapıcılarımın (first-person genitive singular)
yapıcının (genitive second-person singular)
yapıcılarının (genitive second-person singular)
yapıcısının (genitive singular third-person)
yapıcılarının (genitive singular third-person)
yapıcımızın (first-person genitive plural)
yapıcılarımızın (first-person genitive plural)
yapıcınızın (genitive plural second-person)
yapıcılarınızın (genitive plural second-person)
yapıcılarının (genitive plural third-person)
yapıcıyım (first-person singular)
yapıcılarım (first-person singular)
yapıcısın (second-person singular)
yapıcılarsın (second-person singular)
yapıcı (singular third-person)
yapıcıdır (singular third-person)
yapıcılar (singular third-person)
yapıcılardır (singular third-person)
yapıcıyız (first-person plural)
yapıcılarız (first-person plural)
yapıcısınız (plural second-person)
yapıcılarsınız (plural second-person)
yapıcılar (plural third-person)
yapıcılardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاپیجی (yapıcı), equivalent to yap- (“to make”) + -ıcı.

inh+

(grammar) agent (performer of the action in a sentence)


Cermen dilleri

/d͡ʒæɾˈmæn dilːeˈɾɪ/

[d͡ʒæˈɾ̞mæn̪ d̪il̠ʲ.l̠ʲe̞ˈɾ̞ɪ]

(linguistics) Germanic branch of the Indo-European language family


Ön Cermen

Ön Cermen (nominative singular)
Ön Cermenler (nominative plural)
Ön Cermeni (accusative definite singular)
Ön Cermenleri (accusative definite plural)
Ön Cermene (dative singular)
Ön Cermenlere (dative plural)
Ön Cermende (locative singular)
Ön Cermenlerde (locative plural)
Ön Cermenden (ablative singular)
Ön Cermenlerden (ablative plural)
Ön Cermenin (genitive singular)
Ön Cermenlerin (genitive plural)
Ön Cermenim (first-person nominative singular)
Ön Cermenlerim (first-person nominative singular)
Ön Cermenin (nominative second-person singular)
Ön Cermenlerin (nominative second-person singular)
Ön Cermeni (nominative singular third-person)
Ön Cermenleri (nominative singular third-person)
Ön Cermenimiz (first-person nominative plural)
Ön Cermenlerimiz (first-person nominative plural)
Ön Cermeniniz (nominative plural second-person)
Ön Cermenleriniz (nominative plural second-person)
Ön Cermenleri (nominative plural third-person)
Ön Cermenimi (accusative definite first-person singular)
Ön Cermenlerimi (accusative definite first-person singular)
Ön Cermenini (accusative definite second-person singular)
Ön Cermenlerini (accusative definite second-person singular)
Ön Cermenini (accusative definite singular third-person)
Ön Cermenlerini (accusative definite singular third-person)
Ön Cermenimizi (accusative definite first-person plural)
Ön Cermenlerimizi (accusative definite first-person plural)
Ön Cermeninizi (accusative definite plural second-person)
Ön Cermenlerinizi (accusative definite plural second-person)
Ön Cermenlerini (accusative definite plural third-person)
Ön Cermenime (dative first-person singular)
Ön Cermenlerime (dative first-person singular)
Ön Cermenine (dative second-person singular)
Ön Cermenlerine (dative second-person singular)
Ön Cermenine (dative singular third-person)
Ön Cermenlerine (dative singular third-person)
Ön Cermenimize (dative first-person plural)
Ön Cermenlerimize (dative first-person plural)
Ön Cermeninize (dative plural second-person)
Ön Cermenlerinize (dative plural second-person)
Ön Cermenlerine (dative plural third-person)
Ön Cermenimde (first-person locative singular)
Ön Cermenlerimde (first-person locative singular)
Ön Cermeninde (locative second-person singular)
Ön Cermenlerinde (locative second-person singular)
Ön Cermeninde (locative singular third-person)
Ön Cermenlerinde (locative singular third-person)
Ön Cermenimizde (first-person locative plural)
Ön Cermenlerimizde (first-person locative plural)
Ön Cermeninizde (locative plural second-person)
Ön Cermenlerinizde (locative plural second-person)
Ön Cermenlerinde (locative plural third-person)
Ön Cermenimden (ablative first-person singular)
Ön Cermenlerimden (ablative first-person singular)
Ön Cermeninden (ablative second-person singular)
Ön Cermenlerinden (ablative second-person singular)
Ön Cermeninden (ablative singular third-person)
Ön Cermenlerinden (ablative singular third-person)
Ön Cermenimizden (ablative first-person plural)
Ön Cermenlerimizden (ablative first-person plural)
Ön Cermeninizden (ablative plural second-person)
Ön Cermenlerinizden (ablative plural second-person)
Ön Cermenlerinden (ablative plural third-person)
Ön Cermenimin (first-person genitive singular)
Ön Cermenlerimin (first-person genitive singular)
Ön Cermeninin (genitive second-person singular)
Ön Cermenlerinin (genitive second-person singular)
Ön Cermeninin (genitive singular third-person)
Ön Cermenlerinin (genitive singular third-person)
Ön Cermenimizin (first-person genitive plural)
Ön Cermenlerimizin (first-person genitive plural)
Ön Cermeninizin (genitive plural second-person)
Ön Cermenlerinizin (genitive plural second-person)
Ön Cermenlerinin (genitive plural third-person)
Ön Cermenim (first-person singular)
Ön Cermenlerim (first-person singular)
Ön Cermensin (second-person singular)
Ön Cermenlersin (second-person singular)
Ön Cermen (singular third-person)
Ön Cermendir (singular third-person)
Ön Cermenler (singular third-person)
Ön Cermenlerdir (singular third-person)
Ön Cermeniz (first-person plural)
Ön Cermenleriz (first-person plural)
Ön Cermensiniz (plural second-person)
Ön Cermenlersiniz (plural second-person)
Ön Cermenler (plural third-person)
Ön Cermenlerdir (plural third-person)

/œn d͡ʒæɾˈmæn/

[ø̞n̪ d͡ʒæɾ̞ˈmæn̪]

(linguistics) the Proto-Germanic language


kıyasi

Inherited from Ottoman Turkish قیاسی (kıyâsî), from Arabic قِيَاسِيّ (qiyāsiyy). By surface analysis, kıyas + -i.


Derice

Derice (nominative singular)
Dericeyi (accusative definite singular)
Dericeye (dative singular)
Dericede (locative singular)
Dericeden (ablative singular)
Dericenin (genitive singular)


çekim

head

çekim (definite accusative çekimi, plural çekimler)

çekimi (accusative definite)
çekimler (plural)
çekim (nominative singular)
çekimler (nominative plural)
çekimi (accusative definite singular)
çekimleri (accusative definite plural)
çekime (dative singular)
çekimlere (dative plural)
çekimde (locative singular)
çekimlerde (locative plural)
çekimden (ablative singular)
çekimlerden (ablative plural)
çekimin (genitive singular)
çekimlerin (genitive plural)
çekimim (first-person nominative singular)
çekimlerim (first-person nominative singular)
çekimin (nominative second-person singular)
çekimlerin (nominative second-person singular)
çekimi (nominative singular third-person)
çekimleri (nominative singular third-person)
çekimimiz (first-person nominative plural)
çekimlerimiz (first-person nominative plural)
çekiminiz (nominative plural second-person)
çekimleriniz (nominative plural second-person)
çekimleri (nominative plural third-person)
çekimimi (accusative definite first-person singular)
çekimlerimi (accusative definite first-person singular)
çekimini (accusative definite second-person singular)
çekimlerini (accusative definite second-person singular)
çekimini (accusative definite singular third-person)
çekimlerini (accusative definite singular third-person)
çekimimizi (accusative definite first-person plural)
çekimlerimizi (accusative definite first-person plural)
çekiminizi (accusative definite plural second-person)
çekimlerinizi (accusative definite plural second-person)
çekimlerini (accusative definite plural third-person)
çekimime (dative first-person singular)
çekimlerime (dative first-person singular)
çekimine (dative second-person singular)
çekimlerine (dative second-person singular)
çekimine (dative singular third-person)
çekimlerine (dative singular third-person)
çekimimize (dative first-person plural)
çekimlerimize (dative first-person plural)
çekiminize (dative plural second-person)
çekimlerinize (dative plural second-person)
çekimlerine (dative plural third-person)
çekimimde (first-person locative singular)
çekimlerimde (first-person locative singular)
çekiminde (locative second-person singular)
çekimlerinde (locative second-person singular)
çekiminde (locative singular third-person)
çekimlerinde (locative singular third-person)
çekimimizde (first-person locative plural)
çekimlerimizde (first-person locative plural)
çekiminizde (locative plural second-person)
çekimlerinizde (locative plural second-person)
çekimlerinde (locative plural third-person)
çekimimden (ablative first-person singular)
çekimlerimden (ablative first-person singular)
çekiminden (ablative second-person singular)
çekimlerinden (ablative second-person singular)
çekiminden (ablative singular third-person)
çekimlerinden (ablative singular third-person)
çekimimizden (ablative first-person plural)
çekimlerimizden (ablative first-person plural)
çekiminizden (ablative plural second-person)
çekimlerinizden (ablative plural second-person)
çekimlerinden (ablative plural third-person)
çekimimin (first-person genitive singular)
çekimlerimin (first-person genitive singular)
çekiminin (genitive second-person singular)
çekimlerinin (genitive second-person singular)
çekiminin (genitive singular third-person)
çekimlerinin (genitive singular third-person)
çekimimizin (first-person genitive plural)
çekimlerimizin (first-person genitive plural)
çekiminizin (genitive plural second-person)
çekimlerinizin (genitive plural second-person)
çekimlerinin (genitive plural third-person)
çekimim (first-person singular)
çekimlerim (first-person singular)
çekimsin (second-person singular)
çekimlersin (second-person singular)
çekim (singular third-person)
çekimdir (singular third-person)
çekimler (singular third-person)
çekimlerdir (singular third-person)
çekimiz (first-person plural)
çekimleriz (first-person plural)
çekimsiniz (plural second-person)
çekimlersiniz (plural second-person)
çekimler (plural third-person)
çekimlerdir (plural third-person)

çekim tablosu


tasrif

tasrif (definite accusative tasrifi, plural tasrifler)

tasrifi (accusative definite)
tasrifler (plural)
tasrif (nominative singular)
tasrifler (nominative plural)
tasrifi (accusative definite singular)
tasrifleri (accusative definite plural)
tasrife (dative singular)
tasriflere (dative plural)
tasrifte (locative singular)
tasriflerde (locative plural)
tasriften (ablative singular)
tasriflerden (ablative plural)
tasrifin (genitive singular)
tasriflerin (genitive plural)
tasrifim (first-person nominative singular)
tasriflerim (first-person nominative singular)
tasrifin (nominative second-person singular)
tasriflerin (nominative second-person singular)
tasrifi (nominative singular third-person)
tasrifleri (nominative singular third-person)
tasrifimiz (first-person nominative plural)
tasriflerimiz (first-person nominative plural)
tasrifiniz (nominative plural second-person)
tasrifleriniz (nominative plural second-person)
tasrifleri (nominative plural third-person)
tasrifimi (accusative definite first-person singular)
tasriflerimi (accusative definite first-person singular)
tasrifini (accusative definite second-person singular)
tasriflerini (accusative definite second-person singular)
tasrifini (accusative definite singular third-person)
tasriflerini (accusative definite singular third-person)
tasrifimizi (accusative definite first-person plural)
tasriflerimizi (accusative definite first-person plural)
tasrifinizi (accusative definite plural second-person)
tasriflerinizi (accusative definite plural second-person)
tasriflerini (accusative definite plural third-person)
tasrifime (dative first-person singular)
tasriflerime (dative first-person singular)
tasrifine (dative second-person singular)
tasriflerine (dative second-person singular)
tasrifine (dative singular third-person)
tasriflerine (dative singular third-person)
tasrifimize (dative first-person plural)
tasriflerimize (dative first-person plural)
tasrifinize (dative plural second-person)
tasriflerinize (dative plural second-person)
tasriflerine (dative plural third-person)
tasrifimde (first-person locative singular)
tasriflerimde (first-person locative singular)
tasrifinde (locative second-person singular)
tasriflerinde (locative second-person singular)
tasrifinde (locative singular third-person)
tasriflerinde (locative singular third-person)
tasrifimizde (first-person locative plural)
tasriflerimizde (first-person locative plural)
tasrifinizde (locative plural second-person)
tasriflerinizde (locative plural second-person)
tasriflerinde (locative plural third-person)
tasrifimden (ablative first-person singular)
tasriflerimden (ablative first-person singular)
tasrifinden (ablative second-person singular)
tasriflerinden (ablative second-person singular)
tasrifinden (ablative singular third-person)
tasriflerinden (ablative singular third-person)
tasrifimizden (ablative first-person plural)
tasriflerimizden (ablative first-person plural)
tasrifinizden (ablative plural second-person)
tasriflerinizden (ablative plural second-person)
tasriflerinden (ablative plural third-person)
tasrifimin (first-person genitive singular)
tasriflerimin (first-person genitive singular)
tasrifinin (genitive second-person singular)
tasriflerinin (genitive second-person singular)
tasrifinin (genitive singular third-person)
tasriflerinin (genitive singular third-person)
tasrifimizin (first-person genitive plural)
tasriflerimizin (first-person genitive plural)
tasrifinizin (genitive plural second-person)
tasriflerinizin (genitive plural second-person)
tasriflerinin (genitive plural third-person)
tasrifim (first-person singular)
tasriflerim (first-person singular)
tasrifsin (second-person singular)
tasriflersin (second-person singular)
tasrif (singular third-person)
tasriftir (singular third-person)
tasrifler (singular third-person)
tasriflerdir (singular third-person)
tasrifiz (first-person plural)
tasrifleriz (first-person plural)
tasrifsiniz (plural second-person)
tasriflersiniz (plural second-person)
tasrifler (plural third-person)
tasriflerdir (plural third-person)

[t̪ʰɑs̪ˈɾ̞if]

Inherited from Ottoman Turkish تصریف, from Arabic تَصْرِيف (taṣrīf).


rabıt

rabıt (definite accusative rabıtı, plural rabıtlar)

rabıtı (accusative definite)
rabıtlar (plural)
rabıt (nominative singular)
rabıtlar (nominative plural)
rabıtı (accusative definite singular)
rabıtları (accusative definite plural)
rabıta (dative singular)
rabıtlara (dative plural)
rabıtta (locative singular)
rabıtlarda (locative plural)
rabıttan (ablative singular)
rabıtlardan (ablative plural)
rabıtın (genitive singular)
rabıtların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish رابط (rabıt), from Arabic رَابِط (rābiṭ).


göçüşme

head

göçüşme (definite accusative göçüşmeyi, plural göçüşmeler)

göçüşmeyi (accusative definite)
göçüşmeler (plural)

/ɟø̞.t͡ʃyʃˈmɛ/


yüklem

yüklem (definite accusative yüklemi, plural yüklemler)

yüklemi (accusative definite)
yüklemler (plural)
yüklem (nominative singular)
yüklemler (nominative plural)
yüklemi (accusative definite singular)
yüklemleri (accusative definite plural)
yükleme (dative singular)
yüklemlere (dative plural)
yüklemde (locative singular)
yüklemlerde (locative plural)
yüklemden (ablative singular)
yüklemlerden (ablative plural)
yüklemin (genitive singular)
yüklemlerin (genitive plural)
yüklemim (first-person nominative singular)
yüklemlerim (first-person nominative singular)
yüklemin (nominative second-person singular)
yüklemlerin (nominative second-person singular)
yüklemi (nominative singular third-person)
yüklemleri (nominative singular third-person)
yüklemimiz (first-person nominative plural)
yüklemlerimiz (first-person nominative plural)
yükleminiz (nominative plural second-person)
yüklemleriniz (nominative plural second-person)
yüklemleri (nominative plural third-person)
yüklemimi (accusative definite first-person singular)
yüklemlerimi (accusative definite first-person singular)
yüklemini (accusative definite second-person singular)
yüklemlerini (accusative definite second-person singular)
yüklemini (accusative definite singular third-person)
yüklemlerini (accusative definite singular third-person)
yüklemimizi (accusative definite first-person plural)
yüklemlerimizi (accusative definite first-person plural)
yükleminizi (accusative definite plural second-person)
yüklemlerinizi (accusative definite plural second-person)
yüklemlerini (accusative definite plural third-person)
yüklemime (dative first-person singular)
yüklemlerime (dative first-person singular)
yüklemine (dative second-person singular)
yüklemlerine (dative second-person singular)
yüklemine (dative singular third-person)
yüklemlerine (dative singular third-person)
yüklemimize (dative first-person plural)
yüklemlerimize (dative first-person plural)
yükleminize (dative plural second-person)
yüklemlerinize (dative plural second-person)
yüklemlerine (dative plural third-person)
yüklemimde (first-person locative singular)
yüklemlerimde (first-person locative singular)
yükleminde (locative second-person singular)
yüklemlerinde (locative second-person singular)
yükleminde (locative singular third-person)
yüklemlerinde (locative singular third-person)
yüklemimizde (first-person locative plural)
yüklemlerimizde (first-person locative plural)
yükleminizde (locative plural second-person)
yüklemlerinizde (locative plural second-person)
yüklemlerinde (locative plural third-person)
yüklemimden (ablative first-person singular)
yüklemlerimden (ablative first-person singular)
yükleminden (ablative second-person singular)
yüklemlerinden (ablative second-person singular)
yükleminden (ablative singular third-person)
yüklemlerinden (ablative singular third-person)
yüklemimizden (ablative first-person plural)
yüklemlerimizden (ablative first-person plural)
yükleminizden (ablative plural second-person)
yüklemlerinizden (ablative plural second-person)
yüklemlerinden (ablative plural third-person)
yüklemimin (first-person genitive singular)
yüklemlerimin (first-person genitive singular)
yükleminin (genitive second-person singular)
yüklemlerinin (genitive second-person singular)
yükleminin (genitive singular third-person)
yüklemlerinin (genitive singular third-person)
yüklemimizin (first-person genitive plural)
yüklemlerimizin (first-person genitive plural)
yükleminizin (genitive plural second-person)
yüklemlerinizin (genitive plural second-person)
yüklemlerinin (genitive plural third-person)


Azerbaycanca

Azerbaycanca (nominative singular)
Azerbaycancayı (accusative definite singular)
Azerbaycancaya (dative singular)
Azerbaycancada (locative singular)
Azerbaycancadan (ablative singular)
Azerbaycancanın (genitive singular)


sertleşmek

sertleşmek (third-person singular simple present sertleşir)

sertleşir (present singular third-person)
sertleşirim (aorist singular third-person)
sertleşirsin (aorist first-person plural)
sertleşir (aorist plural second-person)
sertleşiriz (aorist plural third-person)
sertleşirsiniz (aorist)
sertleşirler (aorist)
sertleşirmişim (aorist past)
sertleşirmişsin (aorist second-person singular)
sertleşirmiş (aorist singular third-person)
sertleşirmişiz (aorist first-person plural)
sertleşirmişsiniz (aorist plural second-person)
sertleşirlermiş (aorist plural third-person)
sertleşirdim (aorist inferential)
sertleşirdin (aorist second-person singular)
sertleşirdi (aorist singular third-person)
sertleşirdik (aorist first-person plural)
sertleşirdiniz (aorist plural second-person)
sertleşirlerdi (aorist plural third-person)
sertleşirsem (aorist conditional)
sertleşirsen (aorist second-person singular)
sertleşirse (aorist singular third-person)
sertleşirsek (aorist first-person plural)
sertleşirseniz (aorist plural second-person)
sertleşirlerse (aorist plural third-person)
sertleşiyorum (continuative singular third-person)
sertleşiyorsun (continuative first-person plural)
sertleşiyor (continuative plural second-person)
sertleşiyoruz (continuative plural third-person)
sertleşiyorsunuz (continuative)
sertleşiyorlar (continuative)
sertleşiyormuşum (continuative past)
sertleşiyormuşsun (continuative second-person singular)
sertleşiyormuş (continuative singular third-person)
sertleşiyormuşuz (continuative first-person plural)
sertleşiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
sertleşiyorlarmış (continuative plural third-person)
sertleşiyordum (continuative inferential)
sertleşiyordun (continuative second-person singular)
sertleşiyordu (continuative singular third-person)
sertleşiyorduk (continuative first-person plural)
sertleşiyordunuz (continuative plural second-person)
sertleşiyorlardı (continuative plural third-person)
sertleşiyorsam (conditional continuative)
sertleşiyorsan (continuative second-person singular)
sertleşiyorsa (continuative singular third-person)
sertleşiyorsak (continuative first-person plural)
sertleşiyorsanız (continuative plural second-person)
sertleşiyorlarsa (continuative plural third-person)
sertleşmişim (inferential singular third-person)
sertleşmişsin (first-person inferential plural)
sertleşmiş (inferential plural second-person)
sertleşmişiz (inferential plural third-person)
sertleşmişsiniz (inferential)
sertleşmişler (inferential)
sertleşmişmişim (inferential past)
sertleşmişmişsin (inferential second-person singular)
sertleşmişmiş (inferential singular third-person)
sertleşmişmişiz (first-person inferential plural)
sertleşmişmişsiniz (inferential plural second-person)
sertleşmişlermiş (inferential plural third-person)
sertleşmiştim (inferential)
sertleşmiştin (inferential second-person singular)
sertleşmişti (inferential singular third-person)
sertleşmiştik (first-person inferential plural)
sertleşmiştiniz (inferential plural second-person)
sertleşmişlerdi (inferential plural third-person)
sertleşmişsem (conditional)
sertleşmişsen (inferential second-person singular)
sertleşmişse (inferential singular third-person)
sertleşmişsek (first-person inferential plural)
sertleşmişseniz (inferential plural second-person)
sertleşmişlerse (inferential plural third-person)
sertleşeceğim (future singular third-person)
sertleşeceksin (first-person future plural)
sertleşecek (future plural second-person)
sertleşeceğiz (future plural third-person)
sertleşeceksiniz (future)
sertleşecekler (future)
sertleşecekmişim (future past)
sertleşecekmişsin (future second-person singular)
sertleşecekmiş (future singular third-person)
sertleşecekmişiz (first-person future plural)
sertleşecekmişsiniz (future plural second-person)
sertleşeceklermiş (future plural third-person)
sertleşecektim (future inferential)
sertleşecektin (future second-person singular)
sertleşecekti (future singular third-person)
sertleşecektik (first-person future plural)
sertleşecektiniz (future plural second-person)
sertleşeceklerdi (future plural third-person)
sertleşeceksem (conditional future)
sertleşeceksen (future second-person singular)
sertleşecekse (future singular third-person)
sertleşeceksek (first-person future plural)
sertleşecekseniz (future plural second-person)
sertleşeceklerse (future plural third-person)
sertleşmekteyim (progressive singular third-person)
sertleşmektesin (first-person plural progressive)
sertleşmekte (plural progressive second-person)
sertleşmekteyiz (plural progressive third-person)
sertleşmektesiniz (progressive)
sertleşmekteler (progressive)
sertleşmekteymişim (past progressive)
sertleşmekteymişsin (progressive second-person singular)
sertleşmekteymiş (progressive singular third-person)
sertleşmekteymişiz (first-person plural progressive)
sertleşmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
sertleşmektelermiş (plural progressive third-person)
sertleşmekteydim (inferential progressive)
sertleşmekteydin (progressive second-person singular)
sertleşmekteydi (progressive singular third-person)
sertleşmekteydik (first-person plural progressive)
sertleşmekteydiniz (plural progressive second-person)
sertleşmektelerdi (plural progressive third-person)
sertleşmekteysem (conditional progressive)
sertleşmekteysen (progressive second-person singular)
sertleşmekteyse (progressive singular third-person)
sertleşmekteysek (first-person plural progressive)
sertleşmekteyseniz (plural progressive second-person)
sertleşmektelerse (plural progressive third-person)
sertleşmeliyim (necessitative singular third-person)
sertleşmelisin (first-person necessitative plural)
sertleşmeli (necessitative plural second-person)
sertleşmeliyiz (necessitative plural third-person)
sertleşmelisiniz (necessitative)
sertleşmeliler (necessitative)
sertleşmeliymişim (necessitative past)
sertleşmeliymişsin (necessitative second-person singular)
sertleşmeliymiş (necessitative singular third-person)
sertleşmeliymişiz (first-person necessitative plural)
sertleşmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
sertleşmelilermiş (necessitative plural third-person)
sertleşmeliydim (inferential)
sertleşmeliydin (necessitative second-person singular)
sertleşmeliydi (necessitative singular third-person)
sertleşmeliydik (first-person necessitative plural)
sertleşmeliydiniz (necessitative plural second-person)
sertleşmelilerdi (necessitative plural third-person)
sertleşmeliysem (conditional)
sertleşmeliysen (necessitative second-person singular)
sertleşmeliyse (necessitative singular third-person)
sertleşmeliysek (first-person necessitative plural)
sertleşmeliyseniz (necessitative plural second-person)
sertleşmelilerse (necessitative plural third-person)
sertleştim (past singular third-person)
sertleştin (first-person past plural)
sertleşti (past plural second-person)
sertleştik (past plural third-person)
sertleştiniz (past)
sertleştiler (past)
sertleştiysem (conditional past)
sertleştiysen (past second-person singular)
sertleştiyse (past singular third-person)
sertleştiysek (first-person past plural)
sertleştiyseniz (past plural second-person)
sertleştilerse (past plural third-person)
sertleşsem (conditional singular third-person)
sertleşsen (conditional first-person plural)
sertleşse (conditional plural second-person)
sertleşsek (conditional plural third-person)
sertleşseniz (conditional)
sertleşseler (conditional)
sertleşseymişim (conditional past)
sertleşseymişsin (conditional second-person singular)
sertleşseymiş (conditional singular third-person)
sertleşseymişiz (conditional first-person plural)
sertleşseymişsiniz (conditional plural second-person)
sertleşselermiş (conditional plural third-person)
sertleşseydim (inferential)
sertleşseydin (conditional second-person singular)
sertleşseydi (conditional singular third-person)
sertleşseydik (conditional first-person plural)
sertleşseydiniz (conditional plural second-person)
sertleşselerdi (conditional plural third-person)
sertleşeyim (conditional optative singular)
sertleşesin (optative second-person singular)
sertleşe (optative singular third-person)
sertleşelim (first-person optative plural)
sertleşesiniz (optative plural second-person)
sertleşeler (optative plural third-person)
sertleş (first-person imperative plural)
sertleşsin (imperative plural second-person)
sertleşin (imperative)
sertleşsinler (imperative)
sertleşiniz (imperative second-person singular)
sertleşiniz (imperative plural second-person)
sertleşsene (imperative second-person singular)
sertleşsenize (imperative plural second-person)
sertleşmek (imperative infinitive)
sertleşme (imperative noun-from-verb)
sertleşen (imperative imperfective impersonal participle)
sertleşmiş (imperative impersonal participle perfective)
sertleşecek (imperative impersonal participle prospective)
sertleştiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
sertleştiğin (non-prospective participle second-person singular)
sertleştiği (non-prospective participle singular third-person)
sertleştiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
sertleştiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
sertleştikleri (non-prospective participle plural third-person)
sertleşeceğim (imperative participle personal prospective singular)
sertleşeceğin (participle prospective second-person singular)
sertleşeceği (participle prospective singular third-person)
sertleşeceğimiz (first-person participle plural prospective)
sertleşeceğiniz (participle plural prospective second-person)
sertleşecekleri (participle plural prospective third-person)
sertleşirken (plural)
sertleşince (specific)
sertleşip
sertleşeli
sertleşesiye
sertleştikçe
sertleşerek (plural)
sertleşe sertleşe
sertleşircesine
sertleşmem (aorist negative singular third-person)
sertleşmezsin (aorist first-person negative plural)
sertleşmez (aorist negative plural second-person)
sertleşmeyiz (aorist negative plural third-person)
sertleşmezsiniz (aorist negative)
sertleşmezler (aorist negative)
sertleşmezmişim (aorist negative past)
sertleşmezmişsin (aorist negative second-person singular)
sertleşmezmiş (aorist negative singular third-person)
sertleşmezmişiz (aorist first-person negative plural)
sertleşmezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
sertleşmezlermiş (aorist negative plural third-person)
sertleşmezdim (aorist inferential negative)
sertleşmezdin (aorist negative second-person singular)
sertleşmezdi (aorist negative singular third-person)
sertleşmezdik (aorist first-person negative plural)
sertleşmezdiniz (aorist negative plural second-person)
sertleşmezlerdi (aorist negative plural third-person)
sertleşmezsem (aorist conditional negative)
sertleşmezsen (aorist negative second-person singular)
sertleşmezse (aorist negative singular third-person)
sertleşmezsek (aorist first-person negative plural)
sertleşmezseniz (aorist negative plural second-person)
sertleşmezlerse (aorist negative plural third-person)
sertleşmiyorum (continuative negative singular third-person)
sertleşmiyorsun (continuative first-person negative plural)
sertleşmiyor (continuative negative plural second-person)
sertleşmiyoruz (continuative negative plural third-person)
sertleşmiyorsunuz (continuative negative)
sertleşmiyorlar (continuative negative)
sertleşmiyormuşum (continuative negative past)
sertleşmiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
sertleşmiyormuş (continuative negative singular third-person)
sertleşmiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
sertleşmiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
sertleşmiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
sertleşmiyordum (continuative inferential negative)
sertleşmiyordun (continuative negative second-person singular)
sertleşmiyordu (continuative negative singular third-person)
sertleşmiyorduk (continuative first-person negative plural)
sertleşmiyordunuz (continuative negative plural second-person)
sertleşmiyorlardı (continuative negative plural third-person)
sertleşmiyorsam (conditional continuative negative)
sertleşmiyorsan (continuative negative second-person singular)
sertleşmiyorsa (continuative negative singular third-person)
sertleşmiyorsak (continuative first-person negative plural)
sertleşmiyorsanız (continuative negative plural second-person)
sertleşmiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
sertleşmemişim (inferential negative singular third-person)
sertleşmemişsin (first-person inferential negative plural)
sertleşmemiş (inferential negative plural second-person)
sertleşmemişiz (inferential negative plural third-person)
sertleşmemişsiniz (inferential negative)
sertleşmemişler (inferential negative)
sertleşmemişmişim (inferential negative past)
sertleşmemişmişsin (inferential negative second-person singular)
sertleşmemişmiş (inferential negative singular third-person)
sertleşmemişmişiz (first-person inferential negative plural)
sertleşmemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
sertleşmemişlermiş (inferential negative plural third-person)
sertleşmemiştim (inferential negative)
sertleşmemiştin (inferential negative second-person singular)
sertleşmemişti (inferential negative singular third-person)
sertleşmemiştik (first-person inferential negative plural)
sertleşmemiştiniz (inferential negative plural second-person)
sertleşmemişlerdi (inferential negative plural third-person)
sertleşmemişsem (conditional negative)
sertleşmemişsen (inferential negative second-person singular)
sertleşmemişse (inferential negative singular third-person)
sertleşmemişsek (first-person inferential negative plural)
sertleşmemişseniz (inferential negative plural second-person)
sertleşmemişlerse (inferential negative plural third-person)
sertleşmeyeceğim (future negative singular third-person)
sertleşmeyeceksin (first-person future negative plural)
sertleşmeyecek (future negative plural second-person)
sertleşmeyeceğiz (future negative plural third-person)
sertleşmeyeceksiniz (future negative)
sertleşmeyecekler (future negative)
sertleşmeyecekmişim (future negative past)
sertleşmeyecekmişsin (future negative second-person singular)
sertleşmeyecekmiş (future negative singular third-person)
sertleşmeyecekmişiz (first-person future negative plural)
sertleşmeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
sertleşmeyeceklermiş (future negative plural third-person)
sertleşmeyecektim (future inferential negative)
sertleşmeyecektin (future negative second-person singular)
sertleşmeyecekti (future negative singular third-person)
sertleşmeyecektik (first-person future negative plural)
sertleşmeyecektiniz (future negative plural second-person)
sertleşmeyeceklerdi (future negative plural third-person)
sertleşmeyeceksem (conditional future negative)
sertleşmeyeceksen (future negative second-person singular)
sertleşmeyecekse (future negative singular third-person)
sertleşmeyeceksek (first-person future negative plural)
sertleşmeyecekseniz (future negative plural second-person)
sertleşmeyeceklerse (future negative plural third-person)
sertleşmemekteyim (negative progressive singular third-person)
sertleşmemektesin (first-person negative plural progressive)
sertleşmemekte (negative plural progressive second-person)
sertleşmemekteyiz (negative plural progressive third-person)
sertleşmemektesiniz (negative progressive)
sertleşmemekteler (negative progressive)
sertleşmemekteymişim (negative past progressive)
sertleşmemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
sertleşmemekteymiş (negative progressive singular third-person)
sertleşmemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
sertleşmemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
sertleşmemektelermiş (negative plural progressive third-person)
sertleşmemekteydim (inferential negative progressive)
sertleşmemekteydin (negative progressive second-person singular)
sertleşmemekteydi (negative progressive singular third-person)
sertleşmemekteydik (first-person negative plural progressive)
sertleşmemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
sertleşmemektelerdi (negative plural progressive third-person)
sertleşmemekteysem (conditional negative progressive)
sertleşmemekteysen (negative progressive second-person singular)
sertleşmemekteyse (negative progressive singular third-person)
sertleşmemekteysek (first-person negative plural progressive)
sertleşmemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
sertleşmemektelerse (negative plural progressive third-person)
sertleşmemeliyim (necessitative negative singular third-person)
sertleşmemelisin (first-person necessitative negative plural)
sertleşmemeli (necessitative negative plural second-person)
sertleşmemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
sertleşmemelisiniz (necessitative negative)
sertleşmemeliler (necessitative negative)
sertleşmemeliymişim (necessitative negative past)
sertleşmemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
sertleşmemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
sertleşmemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
sertleşmemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
sertleşmemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
sertleşmemeliydim (inferential negative)
sertleşmemeliydin (necessitative negative second-person singular)
sertleşmemeliydi (necessitative negative singular third-person)
sertleşmemeliydik (first-person necessitative negative plural)
sertleşmemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
sertleşmemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
sertleşmemeliysem (conditional negative)
sertleşmemeliysen (necessitative negative second-person singular)
sertleşmemeliyse (necessitative negative singular third-person)
sertleşmemeliysek (first-person necessitative negative plural)
sertleşmemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
sertleşmemelilerse (necessitative negative plural third-person)
sertleşmedim (negative past singular third-person)
sertleşmedin (first-person negative past plural)
sertleşmedi (negative past plural second-person)
sertleşmedik (negative past plural third-person)
sertleşmediniz (negative past)
sertleşmediler (negative past)
sertleşmediysem (conditional negative past)
sertleşmediysen (negative past second-person singular)
sertleşmediyse (negative past singular third-person)
sertleşmediysek (first-person negative past plural)
sertleşmediyseniz (negative past plural second-person)
sertleşmedilerse (negative past plural third-person)
sertleşmesem (conditional negative singular third-person)
sertleşmesen (conditional first-person negative plural)
sertleşmese (conditional negative plural second-person)
sertleşmesek (conditional negative plural third-person)
sertleşmeseniz (conditional negative)
sertleşmeseler (conditional negative)
sertleşmeseymişim (conditional negative past)
sertleşmeseymişsin (conditional negative second-person singular)
sertleşmeseymiş (conditional negative singular third-person)
sertleşmeseymişiz (conditional first-person negative plural)
sertleşmeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
sertleşmeselermiş (conditional negative plural third-person)
sertleşmeseydim (inferential negative)
sertleşmeseydin (conditional negative second-person singular)
sertleşmeseydi (conditional negative singular third-person)
sertleşmeseydik (conditional first-person negative plural)
sertleşmeseydiniz (conditional negative plural second-person)
sertleşmeselerdi (conditional negative plural third-person)
sertleşmeyeyim (conditional negative optative singular)
sertleşmeyesin (negative optative second-person singular)
sertleşmeye (negative optative singular third-person)
sertleşmeyelim (first-person negative optative plural)
sertleşmeyesiniz (negative optative plural second-person)
sertleşmeyeler (negative optative plural third-person)
sertleşme (first-person imperative negative plural)
sertleşmesin (imperative negative plural second-person)
sertleşmeyin (imperative negative)
sertleşmesinler (imperative negative)
sertleşmeyiniz (imperative negative second-person singular)
sertleşmeyiniz (imperative negative plural second-person)
sertleşmesene (imperative negative second-person singular)
sertleşmesenize (imperative negative plural second-person)
sertleşmemek (imperative infinitive negative)
sertleşmeme (imperative negative noun-from-verb)
sertleşmeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
sertleşmemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
sertleşmeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
sertleşmediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
sertleşmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sertleşmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sertleşmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sertleşmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sertleşmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sertleşmeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
sertleşmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sertleşmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sertleşmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sertleşmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sertleşmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sertleşmezken (negative plural)
sertleşmeyince (negative specific)
sertleşmeyip (negative)
sertleşmeyeli (negative)
sertleşmeyesiye (negative)
sertleşmedikçe (negative)
sertleşmeyerek (negative plural)
sertleşmeye sertleşmeye (negative)
sertleşmezcesine (negative)
sertleşebilirim (aorist singular third-person)
sertleşebilirsin (aorist first-person plural)
sertleşebilir (aorist plural second-person)
sertleşebiliriz (aorist plural third-person)
sertleşebilirsiniz (aorist)
sertleşebilirler (aorist)
sertleşebilirmişim (aorist past)
sertleşebilirmişsin (aorist second-person singular)
sertleşebilirmiş (aorist singular third-person)
sertleşebilirmişiz (aorist first-person plural)
sertleşebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
sertleşebilirlermiş (aorist plural third-person)
sertleşebilirdim (aorist inferential)
sertleşebilirdin (aorist second-person singular)
sertleşebilirdi (aorist singular third-person)
sertleşebilirdik (aorist first-person plural)
sertleşebilirdiniz (aorist plural second-person)
sertleşebilirlerdi (aorist plural third-person)
sertleşebilirsem (aorist conditional)
sertleşebilirsen (aorist second-person singular)
sertleşebilirse (aorist singular third-person)
sertleşebilirsek (aorist first-person plural)
sertleşebilirseniz (aorist plural second-person)
sertleşebilirlerse (aorist plural third-person)
sertleşebiliyorum (continuative singular third-person)
sertleşebiliyorsun (continuative first-person plural)
sertleşebiliyor (continuative plural second-person)
sertleşebiliyoruz (continuative plural third-person)
sertleşebiliyorsunuz (continuative)
sertleşebiliyorlar (continuative)
sertleşebiliyormuşum (continuative past)
sertleşebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
sertleşebiliyormuş (continuative singular third-person)
sertleşebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
sertleşebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
sertleşebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
sertleşebiliyordum (continuative inferential)
sertleşebiliyordun (continuative second-person singular)
sertleşebiliyordu (continuative singular third-person)
sertleşebiliyorduk (continuative first-person plural)
sertleşebiliyordunuz (continuative plural second-person)
sertleşebiliyorlardı (continuative plural third-person)
sertleşebiliyorsam (conditional continuative)
sertleşebiliyorsan (continuative second-person singular)
sertleşebiliyorsa (continuative singular third-person)
sertleşebiliyorsak (continuative first-person plural)
sertleşebiliyorsanız (continuative plural second-person)
sertleşebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
sertleşebilmişim (inferential singular third-person)
sertleşebilmişsin (first-person inferential plural)
sertleşebilmiş (inferential plural second-person)
sertleşebilmişiz (inferential plural third-person)
sertleşebilmişsiniz (inferential)
sertleşebilmişler (inferential)
sertleşebilmişmişim (inferential past)
sertleşebilmişmişsin (inferential second-person singular)
sertleşebilmişmiş (inferential singular third-person)
sertleşebilmişmişiz (first-person inferential plural)
sertleşebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
sertleşebilmişlermiş (inferential plural third-person)
sertleşebilmiştim (inferential)
sertleşebilmiştin (inferential second-person singular)
sertleşebilmişti (inferential singular third-person)
sertleşebilmiştik (first-person inferential plural)
sertleşebilmiştiniz (inferential plural second-person)
sertleşebilmişlerdi (inferential plural third-person)
sertleşebilmişsem (conditional)
sertleşebilmişsen (inferential second-person singular)
sertleşebilmişse (inferential singular third-person)
sertleşebilmişsek (first-person inferential plural)
sertleşebilmişseniz (inferential plural second-person)
sertleşebilmişlerse (inferential plural third-person)
sertleşebileceğim (future singular third-person)
sertleşebileceksin (first-person future plural)
sertleşebilecek (future plural second-person)
sertleşebileceğiz (future plural third-person)
sertleşebileceksiniz (future)
sertleşebilecekler (future)
sertleşebilecekmişim (future past)
sertleşebilecekmişsin (future second-person singular)
sertleşebilecekmiş (future singular third-person)
sertleşebilecekmişiz (first-person future plural)
sertleşebilecekmişsiniz (future plural second-person)
sertleşebileceklermiş (future plural third-person)
sertleşebilecektim (future inferential)
sertleşebilecektin (future second-person singular)
sertleşebilecekti (future singular third-person)
sertleşebilecektik (first-person future plural)
sertleşebilecektiniz (future plural second-person)
sertleşebileceklerdi (future plural third-person)
sertleşebileceksem (conditional future)
sertleşebileceksen (future second-person singular)
sertleşebilecekse (future singular third-person)
sertleşebileceksek (first-person future plural)
sertleşebilecekseniz (future plural second-person)
sertleşebileceklerse (future plural third-person)
sertleşebilmekteyim (progressive singular third-person)
sertleşebilmektesin (first-person plural progressive)
sertleşebilmekte (plural progressive second-person)
sertleşebilmekteyiz (plural progressive third-person)
sertleşebilmektesiniz (progressive)
sertleşebilmekteler (progressive)
sertleşebilmekteymişim (past progressive)
sertleşebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
sertleşebilmekteymiş (progressive singular third-person)
sertleşebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
sertleşebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
sertleşebilmektelermiş (plural progressive third-person)
sertleşebilmekteydim (inferential progressive)
sertleşebilmekteydin (progressive second-person singular)
sertleşebilmekteydi (progressive singular third-person)
sertleşebilmekteydik (first-person plural progressive)
sertleşebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
sertleşebilmektelerdi (plural progressive third-person)
sertleşebilmekteysem (conditional progressive)
sertleşebilmekteysen (progressive second-person singular)
sertleşebilmekteyse (progressive singular third-person)
sertleşebilmekteysek (first-person plural progressive)
sertleşebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
sertleşebilmektelerse (plural progressive third-person)
sertleşebilmeliyim (necessitative singular third-person)
sertleşebilmelisin (first-person necessitative plural)
sertleşebilmeli (necessitative plural second-person)
sertleşebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
sertleşebilmelisiniz (necessitative)
sertleşebilmeliler (necessitative)
sertleşebilmeliymişim (necessitative past)
sertleşebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
sertleşebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
sertleşebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
sertleşebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
sertleşebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
sertleşebilmeliydim (inferential)
sertleşebilmeliydin (necessitative second-person singular)
sertleşebilmeliydi (necessitative singular third-person)
sertleşebilmeliydik (first-person necessitative plural)
sertleşebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
sertleşebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
sertleşebilmeliysem (conditional)
sertleşebilmeliysen (necessitative second-person singular)
sertleşebilmeliyse (necessitative singular third-person)
sertleşebilmeliysek (first-person necessitative plural)
sertleşebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
sertleşebilmelilerse (necessitative plural third-person)
sertleşebildim (past singular third-person)
sertleşebildin (first-person past plural)
sertleşebildi (past plural second-person)
sertleşebildik (past plural third-person)
sertleşebildiniz (past)
sertleşebildiler (past)
sertleşebildiysem (conditional past)
sertleşebildiysen (past second-person singular)
sertleşebildiyse (past singular third-person)
sertleşebildiysek (first-person past plural)
sertleşebildiyseniz (past plural second-person)
sertleşebildilerse (past plural third-person)
sertleşebilsem (conditional singular third-person)
sertleşebilsen (conditional first-person plural)
sertleşebilse (conditional plural second-person)
sertleşebilsek (conditional plural third-person)
sertleşebilseniz (conditional)
sertleşebilseler (conditional)
sertleşebilseymişim (conditional past)
sertleşebilseymişsin (conditional second-person singular)
sertleşebilseymiş (conditional singular third-person)
sertleşebilseymişiz (conditional first-person plural)
sertleşebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
sertleşebilselermiş (conditional plural third-person)
sertleşebilseydim (inferential)
sertleşebilseydin (conditional second-person singular)
sertleşebilseydi (conditional singular third-person)
sertleşebilseydik (conditional first-person plural)
sertleşebilseydiniz (conditional plural second-person)
sertleşebilselerdi (conditional plural third-person)
sertleşebileyim (conditional optative singular)
sertleşebilesin (optative second-person singular)
sertleşebile (optative singular third-person)
sertleşebilelim (first-person optative plural)
sertleşebilesiniz (optative plural second-person)
sertleşebileler (optative plural third-person)
sertleşebil (first-person imperative plural)
sertleşebilsin (imperative plural second-person)
sertleşebilin (imperative)
sertleşebilsinler (imperative)
sertleşebiliniz (imperative second-person singular)
sertleşebiliniz (imperative plural second-person)
sertleşebilsene (imperative second-person singular)
sertleşebilsenize (imperative plural second-person)
sertleşebilmek (imperative infinitive)
sertleşebilme (imperative noun-from-verb)
sertleşebilen (imperative imperfective impersonal participle)
sertleşebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
sertleşebilecek (imperative impersonal participle prospective)
sertleşebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
sertleşebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
sertleşebildiği (non-prospective participle singular third-person)
sertleşebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
sertleşebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
sertleşebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
sertleşebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
sertleşebileceğin (participle prospective second-person singular)
sertleşebileceği (participle prospective singular third-person)
sertleşebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
sertleşebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
sertleşebilecekleri (participle plural prospective third-person)
sertleşebilirken (plural)
sertleşebilince (specific)
sertleşebilip
sertleşebileli
sertleşebilesiye
sertleşebildikçe
sertleşebilerek (plural)
sertleşebile sertleşebile
sertleşebilircesine
sertleşemem (aorist singular third-person)
sertleşemezsin (aorist first-person plural)
sertleşemez (aorist plural second-person)
sertleşemeyiz (aorist plural third-person)
sertleşemezsiniz (aorist)
sertleşemezler (aorist)
sertleşemezmişim (aorist past)
sertleşemezmişsin (aorist second-person singular)
sertleşemezmiş (aorist singular third-person)
sertleşemezmişiz (aorist first-person plural)
sertleşemezmişsiniz (aorist plural second-person)
sertleşemezlermiş (aorist plural third-person)
sertleşemezdim (aorist inferential)
sertleşemezdin (aorist second-person singular)
sertleşemezdi (aorist singular third-person)
sertleşemezdik (aorist first-person plural)
sertleşemezdiniz (aorist plural second-person)
sertleşemezlerdi (aorist plural third-person)
sertleşemezsem (aorist conditional)
sertleşemezsen (aorist second-person singular)
sertleşemezse (aorist singular third-person)
sertleşemezsek (aorist first-person plural)
sertleşemezseniz (aorist plural second-person)
sertleşemezlerse (aorist plural third-person)
sertleşemiyorum (continuative singular third-person)
sertleşemiyorsun (continuative first-person plural)
sertleşemiyor (continuative plural second-person)
sertleşemiyoruz (continuative plural third-person)
sertleşemiyorsunuz (continuative)
sertleşemiyorlar (continuative)
sertleşemiyormuşum (continuative past)
sertleşemiyormuşsun (continuative second-person singular)
sertleşemiyormuş (continuative singular third-person)
sertleşemiyormuşuz (continuative first-person plural)
sertleşemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
sertleşemiyorlarmış (continuative plural third-person)
sertleşemiyordum (continuative inferential)
sertleşemiyordun (continuative second-person singular)
sertleşemiyordu (continuative singular third-person)
sertleşemiyorduk (continuative first-person plural)
sertleşemiyordunuz (continuative plural second-person)
sertleşemiyorlardı (continuative plural third-person)
sertleşemiyorsam (conditional continuative)
sertleşemiyorsan (continuative second-person singular)
sertleşemiyorsa (continuative singular third-person)
sertleşemiyorsak (continuative first-person plural)
sertleşemiyorsanız (continuative plural second-person)
sertleşemiyorlarsa (continuative plural third-person)
sertleşememişim (inferential singular third-person)
sertleşememişsin (first-person inferential plural)
sertleşememiş (inferential plural second-person)
sertleşememişiz (inferential plural third-person)
sertleşememişsiniz (inferential)
sertleşememişler (inferential)
sertleşememişmişim (inferential past)
sertleşememişmişsin (inferential second-person singular)
sertleşememişmiş (inferential singular third-person)
sertleşememişmişiz (first-person inferential plural)
sertleşememişmişsiniz (inferential plural second-person)
sertleşememişlermiş (inferential plural third-person)
sertleşememiştim (inferential)
sertleşememiştin (inferential second-person singular)
sertleşememişti (inferential singular third-person)
sertleşememiştik (first-person inferential plural)
sertleşememiştiniz (inferential plural second-person)
sertleşememişlerdi (inferential plural third-person)
sertleşememişsem (conditional)
sertleşememişsen (inferential second-person singular)
sertleşememişse (inferential singular third-person)
sertleşememişsek (first-person inferential plural)
sertleşememişseniz (inferential plural second-person)
sertleşememişlerse (inferential plural third-person)
sertleşemeyeceğim (future singular third-person)
sertleşemeyeceksin (first-person future plural)
sertleşemeyecek (future plural second-person)
sertleşemeyeceğiz (future plural third-person)
sertleşemeyeceksiniz (future)
sertleşemeyecekler (future)
sertleşemeyecekmişim (future past)
sertleşemeyecekmişsin (future second-person singular)
sertleşemeyecekmiş (future singular third-person)
sertleşemeyecekmişiz (first-person future plural)
sertleşemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
sertleşemeyeceklermiş (future plural third-person)
sertleşemeyecektim (future inferential)
sertleşemeyecektin (future second-person singular)
sertleşemeyecekti (future singular third-person)
sertleşemeyecektik (first-person future plural)
sertleşemeyecektiniz (future plural second-person)
sertleşemeyeceklerdi (future plural third-person)
sertleşemeyeceksem (conditional future)
sertleşemeyeceksen (future second-person singular)
sertleşemeyecekse (future singular third-person)
sertleşemeyeceksek (first-person future plural)
sertleşemeyecekseniz (future plural second-person)
sertleşemeyeceklerse (future plural third-person)
sertleşememekteyim (progressive singular third-person)
sertleşememektesin (first-person plural progressive)
sertleşememekte (plural progressive second-person)
sertleşememekteyiz (plural progressive third-person)
sertleşememektesiniz (progressive)
sertleşememekteler (progressive)
sertleşememekteymişim (past progressive)
sertleşememekteymişsin (progressive second-person singular)
sertleşememekteymiş (progressive singular third-person)
sertleşememekteymişiz (first-person plural progressive)
sertleşememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
sertleşememektelermiş (plural progressive third-person)
sertleşememekteydim (inferential progressive)
sertleşememekteydin (progressive second-person singular)
sertleşememekteydi (progressive singular third-person)
sertleşememekteydik (first-person plural progressive)
sertleşememekteydiniz (plural progressive second-person)
sertleşememektelerdi (plural progressive third-person)
sertleşememekteysem (conditional progressive)
sertleşememekteysen (progressive second-person singular)
sertleşememekteyse (progressive singular third-person)
sertleşememekteysek (first-person plural progressive)
sertleşememekteyseniz (plural progressive second-person)
sertleşememektelerse (plural progressive third-person)
sertleşememeliyim (necessitative singular third-person)
sertleşememelisin (first-person necessitative plural)
sertleşememeli (necessitative plural second-person)
sertleşememeliyiz (necessitative plural third-person)
sertleşememelisiniz (necessitative)
sertleşememeliler (necessitative)
sertleşememeliymişim (necessitative past)
sertleşememeliymişsin (necessitative second-person singular)
sertleşememeliymiş (necessitative singular third-person)
sertleşememeliymişiz (first-person necessitative plural)
sertleşememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
sertleşememelilermiş (necessitative plural third-person)
sertleşememeliydim (inferential)
sertleşememeliydin (necessitative second-person singular)
sertleşememeliydi (necessitative singular third-person)
sertleşememeliydik (first-person necessitative plural)
sertleşememeliydiniz (necessitative plural second-person)
sertleşememelilerdi (necessitative plural third-person)
sertleşememeliysem (conditional)
sertleşememeliysen (necessitative second-person singular)
sertleşememeliyse (necessitative singular third-person)
sertleşememeliysek (first-person necessitative plural)
sertleşememeliyseniz (necessitative plural second-person)
sertleşememelilerse (necessitative plural third-person)
sertleşemedim (past singular third-person)
sertleşemedin (first-person past plural)
sertleşemedi (past plural second-person)
sertleşemedik (past plural third-person)
sertleşemediniz (past)
sertleşemediler (past)
sertleşemediysem (conditional past)
sertleşemediysen (past second-person singular)
sertleşemediyse (past singular third-person)
sertleşemediysek (first-person past plural)
sertleşemediyseniz (past plural second-person)
sertleşemedilerse (past plural third-person)
sertleşemesem (conditional singular third-person)
sertleşemesen (conditional first-person plural)
sertleşemese (conditional plural second-person)
sertleşemesek (conditional plural third-person)
sertleşemeseniz (conditional)
sertleşemeseler (conditional)
sertleşemeseymişim (conditional past)
sertleşemeseymişsin (conditional second-person singular)
sertleşemeseymiş (conditional singular third-person)
sertleşemeseymişiz (conditional first-person plural)
sertleşemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
sertleşemeselermiş (conditional plural third-person)
sertleşemeseydim (inferential)
sertleşemeseydin (conditional second-person singular)
sertleşemeseydi (conditional singular third-person)
sertleşemeseydik (conditional first-person plural)
sertleşemeseydiniz (conditional plural second-person)
sertleşemeselerdi (conditional plural third-person)
sertleşemeyeyim (conditional optative singular)
sertleşemeyesin (optative second-person singular)
sertleşemeye (optative singular third-person)
sertleşemeyelim (first-person optative plural)
sertleşemeyesiniz (optative plural second-person)
sertleşemeyeler (optative plural third-person)
sertleşeme (first-person imperative plural)
sertleşemesin (imperative plural second-person)
sertleşemeyin (imperative)
sertleşemesinler (imperative)
sertleşemeyiniz (imperative second-person singular)
sertleşemeyiniz (imperative plural second-person)
sertleşemesene (imperative second-person singular)
sertleşemesenize (imperative plural second-person)
sertleşememek (imperative infinitive)
sertleşememe (imperative noun-from-verb)
sertleşemeyen (imperative imperfective impersonal participle)
sertleşememiş (imperative impersonal participle perfective)
sertleşemeyecek (imperative impersonal participle prospective)
sertleşemediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
sertleşemediğin (non-prospective participle second-person singular)
sertleşemediği (non-prospective participle singular third-person)
sertleşemediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
sertleşemediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
sertleşemedikleri (non-prospective participle plural third-person)
sertleşemeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
sertleşemeyeceğin (participle prospective second-person singular)
sertleşemeyeceği (participle prospective singular third-person)
sertleşemeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
sertleşemeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
sertleşemeyecekleri (participle plural prospective third-person)
sertleşemezken (plural)
sertleşemeyince (specific)
sertleşemeyip
sertleşemeyeli
sertleşemeyesiye
sertleşemedikçe
sertleşemeyerek (plural)
sertleşemeye sertleşemeye
sertleşemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish سرتلشمك (sertleşmek). Equivalent to sert (“hard”) + -leş (“to become”).


sertleşme

head

sertleşme (definite accusative sertleşmeyi, plural sertleşmeler)

sertleşmeyi (accusative definite)
sertleşmeler (plural)
sertleşme (nominative singular)
sertleşmeler (nominative plural)
sertleşmeyi (accusative definite singular)
sertleşmeleri (accusative definite plural)
sertleşmeye (dative singular)
sertleşmelere (dative plural)
sertleşmede (locative singular)
sertleşmelerde (locative plural)
sertleşmeden (ablative singular)
sertleşmelerden (ablative plural)
sertleşmenin (genitive singular)
sertleşmelerin (genitive plural)
sertleşmem (first-person nominative singular)
sertleşmelerim (first-person nominative singular)
sertleşmen (nominative second-person singular)
sertleşmelerin (nominative second-person singular)
sertleşmesi (nominative singular third-person)
sertleşmeleri (nominative singular third-person)
sertleşmemiz (first-person nominative plural)
sertleşmelerimiz (first-person nominative plural)
sertleşmeniz (nominative plural second-person)
sertleşmeleriniz (nominative plural second-person)
sertleşmeleri (nominative plural third-person)
sertleşmemi (accusative definite first-person singular)
sertleşmelerimi (accusative definite first-person singular)
sertleşmeni (accusative definite second-person singular)
sertleşmelerini (accusative definite second-person singular)
sertleşmesini (accusative definite singular third-person)
sertleşmelerini (accusative definite singular third-person)
sertleşmemizi (accusative definite first-person plural)
sertleşmelerimizi (accusative definite first-person plural)
sertleşmenizi (accusative definite plural second-person)
sertleşmelerinizi (accusative definite plural second-person)
sertleşmelerini (accusative definite plural third-person)
sertleşmeme (dative first-person singular)
sertleşmelerime (dative first-person singular)
sertleşmene (dative second-person singular)
sertleşmelerine (dative second-person singular)
sertleşmesine (dative singular third-person)
sertleşmelerine (dative singular third-person)
sertleşmemize (dative first-person plural)
sertleşmelerimize (dative first-person plural)
sertleşmenize (dative plural second-person)
sertleşmelerinize (dative plural second-person)
sertleşmelerine (dative plural third-person)
sertleşmemde (first-person locative singular)
sertleşmelerimde (first-person locative singular)
sertleşmende (locative second-person singular)
sertleşmelerinde (locative second-person singular)
sertleşmesinde (locative singular third-person)
sertleşmelerinde (locative singular third-person)
sertleşmemizde (first-person locative plural)
sertleşmelerimizde (first-person locative plural)
sertleşmenizde (locative plural second-person)
sertleşmelerinizde (locative plural second-person)
sertleşmelerinde (locative plural third-person)
sertleşmemden (ablative first-person singular)
sertleşmelerimden (ablative first-person singular)
sertleşmenden (ablative second-person singular)
sertleşmelerinden (ablative second-person singular)
sertleşmesinden (ablative singular third-person)
sertleşmelerinden (ablative singular third-person)
sertleşmemizden (ablative first-person plural)
sertleşmelerimizden (ablative first-person plural)
sertleşmenizden (ablative plural second-person)
sertleşmelerinizden (ablative plural second-person)
sertleşmelerinden (ablative plural third-person)
sertleşmemin (first-person genitive singular)
sertleşmelerimin (first-person genitive singular)
sertleşmenin (genitive second-person singular)
sertleşmelerinin (genitive second-person singular)
sertleşmesinin (genitive singular third-person)
sertleşmelerinin (genitive singular third-person)
sertleşmemizin (first-person genitive plural)
sertleşmelerimizin (first-person genitive plural)
sertleşmenizin (genitive plural second-person)
sertleşmelerinizin (genitive plural second-person)
sertleşmelerinin (genitive plural third-person)

From sertleş- (“to solidify, to get an erection, to devoice”) + -me (deverbal noun suffix).