ileri görüşlülük

ileri görüşlülük (definite accusative ileri görüşlüğü, plural ileri görüşlülükler)

ileri görüşlüğü (accusative definite)
ileri görüşlülükler (plural)
ileri görüşlülük (nominative singular)
ileri görüşlülükler (nominative plural)
ileri görüşlüğü (accusative definite singular)
ileri görüşlülükleri (accusative definite plural)
ileri görüşlüğe (dative singular)
ileri görüşlülüklere (dative plural)
ileri görüşlülükte (locative singular)
ileri görüşlülüklerde (locative plural)
ileri görüşlülükten (ablative singular)
ileri görüşlülüklerden (ablative plural)
ileri görüşlüğün (genitive singular)
ileri görüşlülüklerin (genitive plural)
ileri görüşlüğüm (first-person nominative singular)
ileri görüşlülüklerim (first-person nominative singular)
ileri görüşlüğün (nominative second-person singular)
ileri görüşlülüklerin (nominative second-person singular)
ileri görüşlüğü (nominative singular third-person)
ileri görüşlülükleri (nominative singular third-person)
ileri görüşlüğümüz (first-person nominative plural)
ileri görüşlülüklerimiz (first-person nominative plural)
ileri görüşlüğünüz (nominative plural second-person)
ileri görüşlülükleriniz (nominative plural second-person)
ileri görüşlülükleri (nominative plural third-person)
ileri görüşlüğümü (accusative definite first-person singular)
ileri görüşlülüklerimi (accusative definite first-person singular)
ileri görüşlüğünü (accusative definite second-person singular)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite second-person singular)
ileri görüşlüğünü (accusative definite singular third-person)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite singular third-person)
ileri görüşlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
ileri görüşlülüklerimizi (accusative definite first-person plural)
ileri görüşlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizi (accusative definite plural second-person)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite plural third-person)
ileri görüşlüğüme (dative first-person singular)
ileri görüşlülüklerime (dative first-person singular)
ileri görüşlüğüne (dative second-person singular)
ileri görüşlülüklerine (dative second-person singular)
ileri görüşlüğüne (dative singular third-person)
ileri görüşlülüklerine (dative singular third-person)
ileri görüşlüğümüze (dative first-person plural)
ileri görüşlülüklerimize (dative first-person plural)
ileri görüşlüğünüze (dative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinize (dative plural second-person)
ileri görüşlülüklerine (dative plural third-person)
ileri görüşlüğümde (first-person locative singular)
ileri görüşlülüklerimde (first-person locative singular)
ileri görüşlüğünde (locative second-person singular)
ileri görüşlülüklerinde (locative second-person singular)
ileri görüşlüğünde (locative singular third-person)
ileri görüşlülüklerinde (locative singular third-person)
ileri görüşlüğümüzde (first-person locative plural)
ileri görüşlülüklerimizde (first-person locative plural)
ileri görüşlüğünüzde (locative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizde (locative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinde (locative plural third-person)
ileri görüşlüğümden (ablative first-person singular)
ileri görüşlülüklerimden (ablative first-person singular)
ileri görüşlüğünden (ablative second-person singular)
ileri görüşlülüklerinden (ablative second-person singular)
ileri görüşlüğünden (ablative singular third-person)
ileri görüşlülüklerinden (ablative singular third-person)
ileri görüşlüğümüzden (ablative first-person plural)
ileri görüşlülüklerimizden (ablative first-person plural)
ileri görüşlüğünüzden (ablative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizden (ablative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinden (ablative plural third-person)
ileri görüşlüğümün (first-person genitive singular)
ileri görüşlülüklerimin (first-person genitive singular)
ileri görüşlüğünün (genitive second-person singular)
ileri görüşlülüklerinin (genitive second-person singular)
ileri görüşlüğünün (genitive singular third-person)
ileri görüşlülüklerinin (genitive singular third-person)
ileri görüşlüğümüzün (first-person genitive plural)
ileri görüşlülüklerimizin (first-person genitive plural)
ileri görüşlüğünüzün (genitive plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizin (genitive plural second-person)
ileri görüşlülüklerinin (genitive plural third-person)


ilericilik

head

ilericilik (definite accusative ilerici, plural ilericilikler)

ilerici (accusative definite)
ilericilikler (plural)
ilericilik (nominative singular)
ilericilikler (nominative plural)
ilericiliği (accusative definite singular)
ilericilikleri (accusative definite plural)
ilericiliğe (dative singular)
ilericiliklere (dative plural)
ilericilikte (locative singular)
ilericiliklerde (locative plural)
ilericilikten (ablative singular)
ilericiliklerden (ablative plural)
ilericiliğin (genitive singular)
ilericiliklerin (genitive plural)
ilericiliğim (first-person nominative singular)
ilericiliklerim (first-person nominative singular)
ilericiliğin (nominative second-person singular)
ilericiliklerin (nominative second-person singular)
ilericiliği (nominative singular third-person)
ilericilikleri (nominative singular third-person)
ilericiliğimiz (first-person nominative plural)
ilericiliklerimiz (first-person nominative plural)
ilericiliğiniz (nominative plural second-person)
ilericilikleriniz (nominative plural second-person)
ilericilikleri (nominative plural third-person)
ilericiliğimi (accusative definite first-person singular)
ilericiliklerimi (accusative definite first-person singular)
ilericiliğini (accusative definite second-person singular)
ilericiliklerini (accusative definite second-person singular)
ilericiliğini (accusative definite singular third-person)
ilericiliklerini (accusative definite singular third-person)
ilericiliğimizi (accusative definite first-person plural)
ilericiliklerimizi (accusative definite first-person plural)
ilericiliğinizi (accusative definite plural second-person)
ilericiliklerinizi (accusative definite plural second-person)
ilericiliklerini (accusative definite plural third-person)
ilericiliğime (dative first-person singular)
ilericiliklerime (dative first-person singular)
ilericiliğine (dative second-person singular)
ilericiliklerine (dative second-person singular)
ilericiliğine (dative singular third-person)
ilericiliklerine (dative singular third-person)
ilericiliğimize (dative first-person plural)
ilericiliklerimize (dative first-person plural)
ilericiliğinize (dative plural second-person)
ilericiliklerinize (dative plural second-person)
ilericiliklerine (dative plural third-person)
ilericiliğimde (first-person locative singular)
ilericiliklerimde (first-person locative singular)
ilericiliğinde (locative second-person singular)
ilericiliklerinde (locative second-person singular)
ilericiliğinde (locative singular third-person)
ilericiliklerinde (locative singular third-person)
ilericiliğimizde (first-person locative plural)
ilericiliklerimizde (first-person locative plural)
ilericiliğinizde (locative plural second-person)
ilericiliklerinizde (locative plural second-person)
ilericiliklerinde (locative plural third-person)
ilericiliğimden (ablative first-person singular)
ilericiliklerimden (ablative first-person singular)
ilericiliğinden (ablative second-person singular)
ilericiliklerinden (ablative second-person singular)
ilericiliğinden (ablative singular third-person)
ilericiliklerinden (ablative singular third-person)
ilericiliğimizden (ablative first-person plural)
ilericiliklerimizden (ablative first-person plural)
ilericiliğinizden (ablative plural second-person)
ilericiliklerinizden (ablative plural second-person)
ilericiliklerinden (ablative plural third-person)
ilericiliğimin (first-person genitive singular)
ilericiliklerimin (first-person genitive singular)
ilericiliğinin (genitive second-person singular)
ilericiliklerinin (genitive second-person singular)
ilericiliğinin (genitive singular third-person)
ilericiliklerinin (genitive singular third-person)
ilericiliğimizin (first-person genitive plural)
ilericiliklerimizin (first-person genitive plural)
ilericiliğinizin (genitive plural second-person)
ilericiliklerinizin (genitive plural second-person)
ilericiliklerinin (genitive plural third-person)


muhasip

muhasip (definite accusative muhasibi, plural muhasipler)

muhasibi (accusative definite)
muhasipler (plural)
muhasip (nominative singular)
muhasipler (nominative plural)
muhasibi (accusative definite singular)
muhasipleri (accusative definite plural)
muhasibe (dative singular)
muhasiplere (dative plural)
muhasipte (locative singular)
muhasiplerde (locative plural)
muhasipten (ablative singular)
muhasiplerden (ablative plural)
muhasibin (genitive singular)
muhasiplerin (genitive plural)
muhasibim (first-person singular)
muhasiplerim (first-person singular)
muhasipsin (second-person singular)
muhasiplersin (second-person singular)
muhasip (singular third-person)
muhasiptir (singular third-person)
muhasipler (singular third-person)
muhasiplerdir (singular third-person)
muhasibiz (first-person plural)
muhasipleriz (first-person plural)
muhasipsiniz (plural second-person)
muhasiplersiniz (plural second-person)
muhasipler (plural third-person)
muhasiplerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish محاسب (muhasib), from Arabic مُحَاسِب (muḥāsib).


lafız

lafız (definite accusative lafzı, plural lafızlar or elfaz)

lafzı (accusative definite)
lafızlar (plural)
elfaz (plural)
lafız (nominative singular)
lafızlar (nominative plural)
lafzı (accusative definite singular)
lafızları (accusative definite plural)
lafza (dative singular)
lafızlara (dative plural)
lafızda (locative singular)
lafızlarda (locative plural)
lafızdan (ablative singular)
lafızlardan (ablative plural)
lafzın (genitive singular)
lafızların (genitive plural)

From Ottoman Turkish لفظ (lafz), from Arabic لَفْظ (lafẓ).


tedvir

tedvir (definite accusative tedviri, plural tedvirler)

tedviri (accusative definite)
tedvirler (plural)
tedvir (nominative singular)
tedvirler (nominative plural)
tedviri (accusative definite singular)
tedvirleri (accusative definite plural)
tedvire (dative singular)
tedvirlere (dative plural)
tedvirde (locative singular)
tedvirlerde (locative plural)
tedvirden (ablative singular)
tedvirlerden (ablative plural)
tedvirin (genitive singular)
tedvirlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تدویر (tedvir), from Arabic تَدْوِير (tadwīr).


parlâmento

parlâmento (definite accusative parlâmentoyu, plural parlâmentolar)

parlâmentoyu (accusative definite)
parlâmentolar (plural)


terhis

terhis (definite accusative terhisi, plural terhisler)

terhisi (accusative definite)
terhisler (plural)

From Ottoman Turkish ترخیص (“permitting; permission, license”), from Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ), verbal noun of رَخَّصَ (raḵḵaṣa, “to allow”).

der

Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ)

(archaic) authorization, permission [from 17th c.]


keşide

head

keşide (definite accusative keşideyi, plural keşideler)

keşideyi (accusative definite)
keşideler (plural)

From Ottoman Turkish كشیده (keşide), from Persian کشیده (kešide).

1929 May 13, headline above lottery results in Son Saat, page 16

drawing (process of drawing or pulling something)


ıztırap

ıztırap (definite accusative ıztırabı, plural ıztıraplar)

ıztırabı (accusative definite)
ıztıraplar (plural)
ıztırap (nominative singular)
ıztıraplar (nominative plural)
ıztırabı (accusative definite singular)
ıztırapları (accusative definite plural)
ıztıraba (dative singular)
ıztıraplara (dative plural)
ıztırapta (locative singular)
ıztıraplarda (locative plural)
ıztıraptan (ablative singular)
ıztıraplardan (ablative plural)
ıztırabın (genitive singular)
ıztırapların (genitive plural)
ıztırabım (first-person nominative singular)
ıztıraplarım (first-person nominative singular)
ıztırabın (nominative second-person singular)
ıztırapların (nominative second-person singular)
ıztırabı (nominative singular third-person)
ıztırapları (nominative singular third-person)
ıztırabımız (first-person nominative plural)
ıztıraplarımız (first-person nominative plural)
ıztırabınız (nominative plural second-person)
ıztıraplarınız (nominative plural second-person)
ıztırapları (nominative plural third-person)
ıztırabımı (accusative definite first-person singular)
ıztıraplarımı (accusative definite first-person singular)
ıztırabını (accusative definite second-person singular)
ıztıraplarını (accusative definite second-person singular)
ıztırabını (accusative definite singular third-person)
ıztıraplarını (accusative definite singular third-person)
ıztırabımızı (accusative definite first-person plural)
ıztıraplarımızı (accusative definite first-person plural)
ıztırabınızı (accusative definite plural second-person)
ıztıraplarınızı (accusative definite plural second-person)
ıztıraplarını (accusative definite plural third-person)
ıztırabıma (dative first-person singular)
ıztıraplarıma (dative first-person singular)
ıztırabına (dative second-person singular)
ıztıraplarına (dative second-person singular)
ıztırabına (dative singular third-person)
ıztıraplarına (dative singular third-person)
ıztırabımıza (dative first-person plural)
ıztıraplarımıza (dative first-person plural)
ıztırabınıza (dative plural second-person)
ıztıraplarınıza (dative plural second-person)
ıztıraplarına (dative plural third-person)
ıztırabımda (first-person locative singular)
ıztıraplarımda (first-person locative singular)
ıztırabında (locative second-person singular)
ıztıraplarında (locative second-person singular)
ıztırabında (locative singular third-person)
ıztıraplarında (locative singular third-person)
ıztırabımızda (first-person locative plural)
ıztıraplarımızda (first-person locative plural)
ıztırabınızda (locative plural second-person)
ıztıraplarınızda (locative plural second-person)
ıztıraplarında (locative plural third-person)
ıztırabımdan (ablative first-person singular)
ıztıraplarımdan (ablative first-person singular)
ıztırabından (ablative second-person singular)
ıztıraplarından (ablative second-person singular)
ıztırabından (ablative singular third-person)
ıztıraplarından (ablative singular third-person)
ıztırabımızdan (ablative first-person plural)
ıztıraplarımızdan (ablative first-person plural)
ıztırabınızdan (ablative plural second-person)
ıztıraplarınızdan (ablative plural second-person)
ıztıraplarından (ablative plural third-person)
ıztırabımın (first-person genitive singular)
ıztıraplarımın (first-person genitive singular)
ıztırabının (genitive second-person singular)
ıztıraplarının (genitive second-person singular)
ıztırabının (genitive singular third-person)
ıztıraplarının (genitive singular third-person)
ıztırabımızın (first-person genitive plural)
ıztıraplarımızın (first-person genitive plural)
ıztırabınızın (genitive plural second-person)
ıztıraplarınızın (genitive plural second-person)
ıztıraplarının (genitive plural third-person)
ıztırabım (first-person singular)
ıztıraplarım (first-person singular)
ıztırapsın (second-person singular)
ıztıraplarsın (second-person singular)
ıztırap (singular third-person)
ıztıraptır (singular third-person)
ıztıraplar (singular third-person)
ıztıraplardır (singular third-person)
ıztırabız (first-person plural)
ıztıraplarız (first-person plural)
ıztırapsınız (plural second-person)
ıztıraplarsınız (plural second-person)
ıztıraplar (plural third-person)
ıztıraplardır (plural third-person)

Yüzbaşı Kâzım uyandığı vakit öğle olmuştu. Günlerce çektiği iztıraptan sonra ilk gecedir derin bir uyku uyumuştu.

1938 July 18, Niyazi Ahmet, “Dersimli Kız”, in Vakit, page 2

(please add an English translation of this quotation)

Archaic form of ızdırap (“suffering, distress”).


paviyon

paviyon (definite accusative paviyonu, plural paviyonlar)

paviyonu (accusative definite)
paviyonlar (plural)

From Ottoman Turkish پاوییون, from French pavillon.

Bu seneki fuarda bir maskelenme paviyonu bulunacaktır. Bu paviyonda halka hava taarruzlarından korunma usulleri gösterilecek, muhtelif maskeler teşhir edilecektir.

1938 July 22, “Fuar inşaatı son safhada”, in Kurun, page 5


fennî

From Ottoman Turkish فنی (fenni), from Arabic فَنِّيّ (fanniyy).


anbean

From Ottoman Turkish آنبآن, from Persian [Term?], from Arabic آن (ʔān).

Bursa'nın Boğazköy Barajı'nda ilk defa su samuru görüldü. O anlar amatör kamera tarafından anbean kaydedildi.

2022 January 29, “Bursa'da su samuru şaşkınlığı”, in Cumhuriyet


izhar

izhar (definite accusative izharı, plural izharlar)

izharı (accusative definite)
izharlar (plural)

From Ottoman Turkish اظهار (izhar), from Arabic إِظْهَار (ʔiẓhār).

der

Arabic إِظْهَار (ʔiẓhār)


tekâsüf

head

tekâsüf (definite accusative tekâsüfü, plural tekâsüfler)

tekâsüfü (accusative definite)
tekâsüfler (plural)

From Ottoman Turkish تكاثف, from Arabic تَكَاثُف (takāṯuf), verbal noun of تَكَاثَفَ (takāṯafa, “to grow denser; to thicken”).

Bir milletin muvaffakiyatı, mutlaka kuvayi umumiyei milliyenin bir istikamette tahaşşüd ve tekâsüf etmesile mümkündür.

1938 November 13, Mustafa Kemal Ataturk, quotee, Cumhuriyet, page 1

coming together, concentrating, becoming dense


istinadgah

istinadgah (definite accusative istinadgahı, plural istinadgahlar)

istinadgahı (accusative definite)
istinadgahlar (plural)

From Ottoman Turkish استنادكاه, from Arabic اِسْتِنَاد (istinād, “leaning on; relying on”) (Turkish istinat) and Persian ـگاه (-gâh, “place”).

der

O, bir taraftan yeni bir devlet kurarken diğer tarftan da her müstakil devletin ilk ve yegâne istinadgâhı olan orduyu kuruyordu.

1938 November 11, Abidin Daver, “Asker Atatürk [Ataturk the soldier]”, in Cumhuriyet, page 2

a person one can trust or rely on; a place one can take refuge in


tevlid

head

tevlid (definite accusative tevlidi, plural tevlidler)

tevlidi (accusative definite)
tevlidler (plural)


tahaffuzhane

tahaffuzhane (definite accusative tahaffuzhaneyi, plural tahaffuzhaneler)

tahaffuzhaneyi (accusative definite)
tahaffuzhaneler (plural)

From Ottoman Turkish تحفظخانه, from Arabic تَحَفُّظ (taḥaffuẓ), verbal noun of تَحَفَّظَ (taḥaffaẓa), and Persian خانه (xâne).


müttefiken

From Ottoman Turkish متفقاً (müttefikan), adverbial accusative of Arabic مُتَّفِق (muttafiq), active participle of اِتَّفَقَ (ittafaqa, “to come to agreement”), by surface analysis, müttefik + -en.

1938 November 12, headline in Yeni Mersin

İsmet İnönü Müttefikan Türkiye Reisi Cumhurluğuna Seçildi


vasıl

From Ottoman Turkish واصل, from Arabic وَاصِل (wāṣil), active participle of وَصَلَ (waṣala).


tevhit

tevhit (definite accusative tevhidi, plural tevhitler)

tevhidi (accusative definite)
tevhitler (plural)

From Ottoman Turkish توحید (tevhıd), from Arabic تَوْحِيد (tawḥīd).


şanlı

From Ottoman Turkish شانلی (şanlı), from Arabic شَأْن (šaʔn), equivalent to şan + -lı.


tazim

tazim (definite accusative tazimi, plural tazimler)

tazimi (accusative definite)
tazimler (plural)

From Ottoman Turkish تعظیم, from Arabic تَعْظِيم (taʕẓīm), verbal noun of عَظَّمَ (ʕaẓẓama).

der

Arabic تَعْظِيم (taʕẓīm)


sergerde

head

sergerde (definite accusative sergerdeyi, plural sergerdeler)

sergerdeyi (accusative definite)
sergerdeler (plural)

From Ottoman Turkish سركرده (sergerde, serkerde, “chief of police; chief of irregulars or bandits”), from Persian [Term?].


müsakkafat

head

müsakkafat (definite accusative müsakkafatı, plural müsakkafatlar)

müsakkafatı (accusative definite)
müsakkafatlar (plural)

From Ottoman Turkish مسقفات, from Arabic مُسَقَّف (musaqqaf), passive participle of سَقَّفَ (saqqafa).


rekzetmek

rekzetmek (third-person singular simple present rekzeder)

rekzeder (present singular third-person)
rekzetmek (infinitive)
rekzeden (imperfective impersonal participle)
rekzetmiş (impersonal participle perfective)
rekzedecek (impersonal participle prospective)
rekzettiğim (non-prospective participle personal)
rekzettiğin (non-prospective participle personal)
rekzettiği (non-prospective participle personal)
rekzettiğimiz (non-prospective participle personal)
rekzettiğiniz (non-prospective participle personal)
rekzettikleri (non-prospective participle personal)
rekzedeceğim (participle personal prospective)
rekzedeceğin (participle personal prospective)
rekzedeceği (participle personal prospective)
rekzedeceğimiz (participle personal prospective)
rekzedeceğiniz (participle personal prospective)
rekzedecekleri (participle personal prospective)
rekzetme (noun-from-verb)
rekzediş (adverbial)
rekzederim (aorist first-person indicative present singular)
rekzedersin (aorist indicative present second-person singular)
rekzeder (aorist indicative present singular third-person)
rekzederiz (aorist first-person indicative plural present)
rekzedersiniz (aorist indicative plural present second-person)
rekzederler (aorist indicative plural present third-person)
rekzediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
rekzediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
rekzediyor (imperfective indicative present singular third-person)
rekzediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
rekzediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
rekzediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
rekzettim (first-person indicative past perfective singular)
rekzettin (indicative past perfective second-person singular)
rekzetti (indicative past perfective singular third-person)
rekzettik (first-person indicative past perfective plural)
rekzettiniz (indicative past perfective plural second-person)
rekzettiler (indicative past perfective plural third-person)
rekzediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
rekzediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
rekzediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
rekzediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
rekzediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
rekzediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or rekzediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
rekzedeceğim (first-person future indicative singular)
rekzedeceksin (future indicative second-person singular)
rekzedecek (future indicative singular third-person)
rekzedeceğiz (first-person future indicative plural)
rekzedeceksiniz (future indicative plural second-person)
rekzedecekler (future indicative plural third-person)
rekzetmişim (first-person inferential perfective singular)
rekzetmişsin (inferential perfective second-person singular)
rekzetmiş (inferential perfective singular third-person)
rekzetmişiz (first-person inferential perfective plural)
rekzetmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
rekzetmişler (inferential perfective plural third-person)
rekzedermişim (aorist first-person inferential singular)
rekzedermişsin (aorist inferential second-person singular)
rekzedermiş (aorist inferential singular third-person)
rekzedermişiz (aorist first-person inferential plural)
rekzedermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
rekzederlermiş (or rekzedermişlar) (aorist inferential plural third-person)
rekzediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
rekzediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
rekzediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
rekzediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
rekzediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
rekzediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
rekzetsem (conditional first-person singular)
rekzetsen (conditional second-person singular)
rekzetse (conditional singular third-person)
rekzetsek (conditional first-person plural)
rekzetseniz (conditional plural second-person)
rekzetseler (conditional plural third-person)
rekzetseydim (conditional first-person perfective singular)
rekzetseydin (conditional perfective second-person singular)
rekzetseydi (conditional perfective singular third-person)
rekzetseydik (conditional first-person perfective plural)
rekzetseydiniz (conditional perfective plural second-person)
rekzetseydiler (conditional perfective plural third-person)
rekzedeyim (first-person optative singular)
rekzedesin (optative second-person singular)
rekzede (optative singular third-person)
rekzedelim (first-person optative plural)
rekzedesiniz (optative plural second-person)
rekzedeler (optative plural third-person)
rekzetmekteyim (first-person progressive singular)
rekzetmektesin (progressive second-person singular)
rekzetmekte (progressive singular third-person)
rekzetmekteyiz (first-person plural progressive)
rekzetmektesiniz (plural progressive second-person)
rekzetmekteler (plural progressive third-person)
rekzetmeliyim (first-person necessitative singular)
rekzetmelisin (necessitative second-person singular)
rekzetmeli (necessitative singular third-person)
rekzetmeliyiz (first-person necessitative plural)
rekzetmelisiniz (necessitative plural second-person)
rekzetmeliler (necessitative plural third-person)
rekzet (imperative second-person singular)
rekzetsin (imperative singular third-person)
rekzedin (imperative plural second-person)
or rekzediniz (imperative plural second-person)
rekzetsinler (imperative plural third-person)
rekzeder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
rekzeder misin? (aorist indicative present second-person singular)
rekzeder mi? (aorist indicative present singular third-person)
rekzeder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
rekzeder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
rekzederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
rekzediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
rekzediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
rekzediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
rekzediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
rekzediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
rekzediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
rekzettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
rekzettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
rekzetti mi? (indicative past perfective singular third-person)
rekzettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
rekzettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
rekzettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
rekzediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
rekzediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
rekzediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
rekzediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
rekzediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
rekzediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
rekzedecek miyim? (first-person future indicative singular)
rekzedecek misin? (future indicative second-person singular)
rekzedecek mi? (future indicative singular third-person)
rekzedecek miyiz? (first-person future indicative plural)
rekzedecek misiniz? (future indicative plural second-person)
rekzedecekler mi? (future indicative plural third-person)
rekzetmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
rekzetmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
rekzetmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
rekzetmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
rekzetmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
rekzetmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
rekzeder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
rekzeder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
rekzeder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
rekzeder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
rekzeder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
rekzederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
rekzediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
rekzediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
rekzediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
rekzediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
rekzediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
rekzediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
rekzetsem mi? (conditional first-person singular)
rekzetsen mi? (conditional second-person singular)
rekzetse mi? (conditional singular third-person)
rekzetsek mi? (conditional first-person plural)
rekzetseniz mi? (conditional plural second-person)
rekzetseler mi? (conditional plural third-person)
rekzetse miydim? (conditional first-person perfective singular)
rekzetse miydin? (conditional perfective second-person singular)
rekzetse miydi? (conditional perfective singular third-person)
rekzetse miydik? (conditional first-person perfective plural)
rekzetse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
rekzetseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
rekzetmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
rekzetmekte misin? (progressive second-person singular)
rekzetmekte mi? (progressive singular third-person)
rekzetmekte miyiz? (first-person plural progressive)
rekzetmekte misiniz? (plural progressive second-person)
rekzetmekteler mi? (plural progressive third-person)
rekzetmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
rekzetmeli misin? (necessitative second-person singular)
rekzetmeli mi? (necessitative singular third-person)
rekzetmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
rekzetmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
rekzetmeliler mi? (necessitative plural third-person)
rekzetmemek (infinitive negative)
rekzetmeyen (imperfective impersonal negative participle)
rekzetmemiş (impersonal negative participle perfective)
rekzetmeyecek (impersonal negative participle prospective)
rekzetmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
rekzetmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
rekzetmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
rekzetmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
rekzetmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
rekzetmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
rekzetmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
rekzetmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
rekzetmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
rekzetmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
rekzetmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
rekzetmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
rekzetmeme (negative noun-from-verb)
rekzetmeyiş (adverbial negative)
rekzetmem (aorist first-person indicative present singular)
rekzetmezsin (aorist indicative present second-person singular)
rekzetmez (aorist indicative present singular third-person)
rekzetmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
rekzetmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
rekzetmezler (aorist indicative plural present third-person)
rekzetmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
rekzetmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
rekzetmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
rekzetmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
rekzetmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
rekzetmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
rekzetmedim (first-person indicative past perfective singular)
rekzetmedin (indicative past perfective second-person singular)
rekzetmedi (indicative past perfective singular third-person)
rekzetmedik (first-person indicative past perfective plural)
rekzetmediniz (indicative past perfective plural second-person)
rekzetmediler (indicative past perfective plural third-person)
rekzetmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
rekzetmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
rekzetmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
rekzetmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
rekzetmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
rekzetmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
rekzetmeyeceğim (first-person future indicative singular)
rekzetmeyeceksin (future indicative second-person singular)
rekzetmeyecek (future indicative singular third-person)
rekzetmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
rekzetmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
rekzetmeyecekler (future indicative plural third-person)
rekzetmemişim (first-person inferential perfective singular)
rekzetmemişsin (inferential perfective second-person singular)
rekzetmemiş (inferential perfective singular third-person)
rekzetmemişiz (first-person inferential perfective plural)
rekzetmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
rekzetmemişler (inferential perfective plural third-person)
rekzetmezmişim (aorist first-person inferential singular)
rekzetmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
rekzetmezmiş (aorist inferential singular third-person)
rekzetmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
rekzetmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
rekzetmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
rekzetmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
rekzetmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
rekzetmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
rekzetmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
rekzetmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
rekzetmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
rekzetmesem (conditional first-person singular)
rekzetmesen (conditional second-person singular)
rekzetmese (conditional singular third-person)
rekzetmesek (conditional first-person plural)
rekzetmeseniz (conditional plural second-person)
rekzetmeseler (conditional plural third-person)
rekzetmeseydim (conditional first-person perfective singular)
rekzetmeseydin (conditional perfective second-person singular)
rekzetmeseydi (conditional perfective singular third-person)
rekzetmeseydik (conditional first-person perfective plural)
rekzetmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
rekzetmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
rekzetmeyeyim (first-person optative singular)
rekzetmeyesin (optative second-person singular)
rekzetmeye (optative singular third-person)
rekzetmeyelim (first-person optative plural)
rekzetmeyesiniz (optative plural second-person)
rekzetmeyeler (optative plural third-person)
rekzetmemekteyim (first-person progressive singular)
rekzetmemektesin (progressive second-person singular)
rekzetmemekte (progressive singular third-person)
rekzetmemekteyiz (first-person plural progressive)
rekzetmemektesiniz (plural progressive second-person)
rekzetmemekteler (plural progressive third-person)
rekzetmemeliyim (first-person necessitative singular)
rekzetmemelisin (necessitative second-person singular)
rekzetmemeli (necessitative singular third-person)
rekzetmemeliyiz (first-person necessitative plural)
rekzetmemelisiniz (necessitative plural second-person)
rekzetmemeliler (necessitative plural third-person)
rekzetme (imperative second-person singular)
rekzetmesin (imperative singular third-person)
rekzetmeyin (imperative plural second-person)
or rekzetmeyiniz (imperative plural second-person)
rekzetmesinler (imperative plural third-person)
rekzetmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
rekzetmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
rekzetmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
rekzetmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
rekzetmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
rekzetmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
rekzetmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
rekzetmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
rekzetmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
rekzetmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
rekzetmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
rekzetmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
rekzetmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
rekzetmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
rekzetmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
rekzetmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
rekzetmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
rekzetmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
rekzetmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
rekzetmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
rekzetmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
rekzetmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
rekzetmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
rekzetmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
rekzetmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
rekzetmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
rekzetmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
rekzetmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
rekzetmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
rekzetmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
rekzetmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
rekzetmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
rekzetmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
rekzetmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
rekzetmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
rekzetmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
rekzetmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
rekzetmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
rekzetmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
rekzetmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
rekzetmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
rekzetmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
rekzetmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
rekzetmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
rekzetmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
rekzetmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
rekzetmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
rekzetmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
rekzetmesem mi? (conditional first-person singular)
rekzetmesen mi? (conditional second-person singular)
rekzetmese mi? (conditional singular third-person)
rekzetmesek mi? (conditional first-person plural)
rekzetmeseniz mi? (conditional plural second-person)
rekzetmeseler mi? (conditional plural third-person)
rekzetmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
rekzetmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
rekzetmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
rekzetmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
rekzetmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
rekzetmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
rekzetmemekte miyim? (first-person progressive singular)
rekzetmemekte misin? (progressive second-person singular)
rekzetmemekte mi? (progressive singular third-person)
rekzetmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
rekzetmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
rekzetmemekteler mi? (plural progressive third-person)
rekzetmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
rekzetmemeli misin? (necessitative second-person singular)
rekzetmemeli mi? (necessitative singular third-person)
rekzetmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
rekzetmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
rekzetmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish ركز ایتمك, from Arabic رَكْز (rakz), verbal noun of رَكَزَ (rakaza). Equivalent to rekiz + etmek.

Madde 1 — Gazi Hazretlerinin, İzmire rekzedilecek heykelleri gümrük resmile muamele vergisinden muaftır.


başvekâlet

başvekâlet (definite accusative başvekâleti, plural başvekâletler)

başvekâleti (accusative definite)
başvekâletler (plural)


nâr

nâr (definite accusative nârı, plural nârlar)

nârı (accusative definite)
nârlar (plural)
nâr (nominative singular)
nârlar (nominative plural)
nârı (accusative definite singular)
nârları (accusative definite plural)
nâra (dative singular)
nârlara (dative plural)
nârda (locative singular)
nârlarda (locative plural)
nârdan (ablative singular)
nârlardan (ablative plural)
nârın (genitive singular)
nârların (genitive plural)
nârım (first-person nominative singular)
nârlarım (first-person nominative singular)
nârın (nominative second-person singular)
nârların (nominative second-person singular)
nârı (nominative singular third-person)
nârları (nominative singular third-person)
nârımız (first-person nominative plural)
nârlarımız (first-person nominative plural)
nârınız (nominative plural second-person)
nârlarınız (nominative plural second-person)
nârları (nominative plural third-person)
nârımı (accusative definite first-person singular)
nârlarımı (accusative definite first-person singular)
nârını (accusative definite second-person singular)
nârlarını (accusative definite second-person singular)
nârını (accusative definite singular third-person)
nârlarını (accusative definite singular third-person)
nârımızı (accusative definite first-person plural)
nârlarımızı (accusative definite first-person plural)
nârınızı (accusative definite plural second-person)
nârlarınızı (accusative definite plural second-person)
nârlarını (accusative definite plural third-person)
nârıma (dative first-person singular)
nârlarıma (dative first-person singular)
nârına (dative second-person singular)
nârlarına (dative second-person singular)
nârına (dative singular third-person)
nârlarına (dative singular third-person)
nârımıza (dative first-person plural)
nârlarımıza (dative first-person plural)
nârınıza (dative plural second-person)
nârlarınıza (dative plural second-person)
nârlarına (dative plural third-person)
nârımda (first-person locative singular)
nârlarımda (first-person locative singular)
nârında (locative second-person singular)
nârlarında (locative second-person singular)
nârında (locative singular third-person)
nârlarında (locative singular third-person)
nârımızda (first-person locative plural)
nârlarımızda (first-person locative plural)
nârınızda (locative plural second-person)
nârlarınızda (locative plural second-person)
nârlarında (locative plural third-person)
nârımdan (ablative first-person singular)
nârlarımdan (ablative first-person singular)
nârından (ablative second-person singular)
nârlarından (ablative second-person singular)
nârından (ablative singular third-person)
nârlarından (ablative singular third-person)
nârımızdan (ablative first-person plural)
nârlarımızdan (ablative first-person plural)
nârınızdan (ablative plural second-person)
nârlarınızdan (ablative plural second-person)
nârlarından (ablative plural third-person)
nârımın (first-person genitive singular)
nârlarımın (first-person genitive singular)
nârının (genitive second-person singular)
nârlarının (genitive second-person singular)
nârının (genitive singular third-person)
nârlarının (genitive singular third-person)
nârımızın (first-person genitive plural)
nârlarımızın (first-person genitive plural)
nârınızın (genitive plural second-person)
nârlarınızın (genitive plural second-person)
nârlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نار (nâr), from Arabic نَار (nār, “fire”), from Proto-Semitic *nūr- (light); doublet of nur.


muadele

muadele (definite accusative muadeleyi, plural muadeleler)

muadeleyi (accusative definite)
muadeleler (plural)

From Ottoman Turkish معادله (mu'âdele), from Arabic مُعَادَلَة (muʕādala).

(archaic, figurative) something incomprehensible


temettü

temettü (definite accusative temettüyü, plural temettüler)

temettüyü (accusative definite)
temettüler (plural)
temettü (nominative singular)
temettüler (nominative plural)
temettüyü (accusative definite singular)
temettüleri (accusative definite plural)
temettüye (dative singular)
temettülere (dative plural)
temettüde (locative singular)
temettülerde (locative plural)
temettüden (ablative singular)
temettülerden (ablative plural)
temettünün (genitive singular)
temettülerin (genitive plural)
temettüm (first-person nominative singular)
temettülerim (first-person nominative singular)
temettün (nominative second-person singular)
temettülerin (nominative second-person singular)
temettüsü (nominative singular third-person)
temettüleri (nominative singular third-person)
temettümüz (first-person nominative plural)
temettülerimiz (first-person nominative plural)
temettünüz (nominative plural second-person)
temettüleriniz (nominative plural second-person)
temettüleri (nominative plural third-person)
temettümü (accusative definite first-person singular)
temettülerimi (accusative definite first-person singular)
temettünü (accusative definite second-person singular)
temettülerini (accusative definite second-person singular)
temettüsünü (accusative definite singular third-person)
temettülerini (accusative definite singular third-person)
temettümüzü (accusative definite first-person plural)
temettülerimizi (accusative definite first-person plural)
temettünüzü (accusative definite plural second-person)
temettülerinizi (accusative definite plural second-person)
temettülerini (accusative definite plural third-person)
temettüme (dative first-person singular)
temettülerime (dative first-person singular)
temettüne (dative second-person singular)
temettülerine (dative second-person singular)
temettüsüne (dative singular third-person)
temettülerine (dative singular third-person)
temettümüze (dative first-person plural)
temettülerimize (dative first-person plural)
temettünüze (dative plural second-person)
temettülerinize (dative plural second-person)
temettülerine (dative plural third-person)
temettümde (first-person locative singular)
temettülerimde (first-person locative singular)
temettünde (locative second-person singular)
temettülerinde (locative second-person singular)
temettüsünde (locative singular third-person)
temettülerinde (locative singular third-person)
temettümüzde (first-person locative plural)
temettülerimizde (first-person locative plural)
temettünüzde (locative plural second-person)
temettülerinizde (locative plural second-person)
temettülerinde (locative plural third-person)
temettümden (ablative first-person singular)
temettülerimden (ablative first-person singular)
temettünden (ablative second-person singular)
temettülerinden (ablative second-person singular)
temettüsünden (ablative singular third-person)
temettülerinden (ablative singular third-person)
temettümüzden (ablative first-person plural)
temettülerimizden (ablative first-person plural)
temettünüzden (ablative plural second-person)
temettülerinizden (ablative plural second-person)
temettülerinden (ablative plural third-person)
temettümün (first-person genitive singular)
temettülerimin (first-person genitive singular)
temettünün (genitive second-person singular)
temettülerinin (genitive second-person singular)
temettüsünün (genitive singular third-person)
temettülerinin (genitive singular third-person)
temettümüzün (first-person genitive plural)
temettülerimizin (first-person genitive plural)
temettünüzün (genitive plural second-person)
temettülerinizin (genitive plural second-person)
temettülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تمتع (temettü', “utilization”), from Arabic تَمَتُّع (tamattuʕ).


medarıiftihar

head

medarıiftihar (definite accusative medarıiftiharı, plural medarıiftiharlar)

medarıiftiharı (accusative definite)
medarıiftiharlar (plural)
medarıiftihar (nominative singular)
medarıiftiharlar (nominative plural)
medarıiftiharı (accusative definite singular)
medarıiftiharları (accusative definite plural)
medarıiftihara (dative singular)
medarıiftiharlara (dative plural)
medarıiftiharda (locative singular)
medarıiftiharlarda (locative plural)
medarıiftihardan (ablative singular)
medarıiftiharlardan (ablative plural)
medarıiftiharın (genitive singular)
medarıiftiharların (genitive plural)
medarıiftiharım (first-person nominative singular)
medarıiftiharlarım (first-person nominative singular)
medarıiftiharın (nominative second-person singular)
medarıiftiharların (nominative second-person singular)
medarıiftiharı (nominative singular third-person)
medarıiftiharları (nominative singular third-person)
medarıiftiharımız (first-person nominative plural)
medarıiftiharlarımız (first-person nominative plural)
medarıiftiharınız (nominative plural second-person)
medarıiftiharlarınız (nominative plural second-person)
medarıiftiharları (nominative plural third-person)
medarıiftiharımı (accusative definite first-person singular)
medarıiftiharlarımı (accusative definite first-person singular)
medarıiftiharını (accusative definite second-person singular)
medarıiftiharlarını (accusative definite second-person singular)
medarıiftiharını (accusative definite singular third-person)
medarıiftiharlarını (accusative definite singular third-person)
medarıiftiharımızı (accusative definite first-person plural)
medarıiftiharlarımızı (accusative definite first-person plural)
medarıiftiharınızı (accusative definite plural second-person)
medarıiftiharlarınızı (accusative definite plural second-person)
medarıiftiharlarını (accusative definite plural third-person)
medarıiftiharıma (dative first-person singular)
medarıiftiharlarıma (dative first-person singular)
medarıiftiharına (dative second-person singular)
medarıiftiharlarına (dative second-person singular)
medarıiftiharına (dative singular third-person)
medarıiftiharlarına (dative singular third-person)
medarıiftiharımıza (dative first-person plural)
medarıiftiharlarımıza (dative first-person plural)
medarıiftiharınıza (dative plural second-person)
medarıiftiharlarınıza (dative plural second-person)
medarıiftiharlarına (dative plural third-person)
medarıiftiharımda (first-person locative singular)
medarıiftiharlarımda (first-person locative singular)
medarıiftiharında (locative second-person singular)
medarıiftiharlarında (locative second-person singular)
medarıiftiharında (locative singular third-person)
medarıiftiharlarında (locative singular third-person)
medarıiftiharımızda (first-person locative plural)
medarıiftiharlarımızda (first-person locative plural)
medarıiftiharınızda (locative plural second-person)
medarıiftiharlarınızda (locative plural second-person)
medarıiftiharlarında (locative plural third-person)
medarıiftiharımdan (ablative first-person singular)
medarıiftiharlarımdan (ablative first-person singular)
medarıiftiharından (ablative second-person singular)
medarıiftiharlarından (ablative second-person singular)
medarıiftiharından (ablative singular third-person)
medarıiftiharlarından (ablative singular third-person)
medarıiftiharımızdan (ablative first-person plural)
medarıiftiharlarımızdan (ablative first-person plural)
medarıiftiharınızdan (ablative plural second-person)
medarıiftiharlarınızdan (ablative plural second-person)
medarıiftiharlarından (ablative plural third-person)
medarıiftiharımın (first-person genitive singular)
medarıiftiharlarımın (first-person genitive singular)
medarıiftiharının (genitive second-person singular)
medarıiftiharlarının (genitive second-person singular)
medarıiftiharının (genitive singular third-person)
medarıiftiharlarının (genitive singular third-person)
medarıiftiharımızın (first-person genitive plural)
medarıiftiharlarımızın (first-person genitive plural)
medarıiftiharınızın (genitive plural second-person)
medarıiftiharlarınızın (genitive plural second-person)
medarıiftiharlarının (genitive plural third-person)
medarıiftiharım (first-person singular)
medarıiftiharlarım (first-person singular)
medarıiftiharsın (second-person singular)
medarıiftiharlarsın (second-person singular)
medarıiftihar (singular third-person)
medarıiftihardır (singular third-person)
medarıiftiharlar (singular third-person)
medarıiftiharlardır (singular third-person)
medarıiftiharız (first-person plural)
medarıiftiharlarız (first-person plural)
medarıiftiharsınız (plural second-person)
medarıiftiharlarsınız (plural second-person)
medarıiftiharlar (plural third-person)
medarıiftiharlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish مدار افتخار (medar-ı iftihar), analyzable as medar + iftihar, literally “cause of pride”.

compound

glory (a person or thing which secures general praise or honour)


yeniden yapılandırmacı

head

yeniden yapılandırmacı (definite accusative yeniden yapılandırmacıyı, plural yeniden yapılandırmacılar)

yeniden yapılandırmacıyı (accusative definite)
yeniden yapılandırmacılar (plural)
yeniden yapılandırmacı (nominative singular)
yeniden yapılandırmacılar (nominative plural)
yeniden yapılandırmacıyı (accusative definite singular)
yeniden yapılandırmacıları (accusative definite plural)
yeniden yapılandırmacıya (dative singular)
yeniden yapılandırmacılara (dative plural)
yeniden yapılandırmacıda (locative singular)
yeniden yapılandırmacılarda (locative plural)
yeniden yapılandırmacıdan (ablative singular)
yeniden yapılandırmacılardan (ablative plural)
yeniden yapılandırmacının (genitive singular)
yeniden yapılandırmacıların (genitive plural)
yeniden yapılandırmacım (first-person nominative singular)
yeniden yapılandırmacılarım (first-person nominative singular)
yeniden yapılandırmacın (nominative second-person singular)
yeniden yapılandırmacıların (nominative second-person singular)
yeniden yapılandırmacısı (nominative singular third-person)
yeniden yapılandırmacıları (nominative singular third-person)
yeniden yapılandırmacımız (first-person nominative plural)
yeniden yapılandırmacılarımız (first-person nominative plural)
yeniden yapılandırmacınız (nominative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarınız (nominative plural second-person)
yeniden yapılandırmacıları (nominative plural third-person)
yeniden yapılandırmacımı (accusative definite first-person singular)
yeniden yapılandırmacılarımı (accusative definite first-person singular)
yeniden yapılandırmacını (accusative definite second-person singular)
yeniden yapılandırmacılarını (accusative definite second-person singular)
yeniden yapılandırmacısını (accusative definite singular third-person)
yeniden yapılandırmacılarını (accusative definite singular third-person)
yeniden yapılandırmacımızı (accusative definite first-person plural)
yeniden yapılandırmacılarımızı (accusative definite first-person plural)
yeniden yapılandırmacınızı (accusative definite plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarınızı (accusative definite plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarını (accusative definite plural third-person)
yeniden yapılandırmacıma (dative first-person singular)
yeniden yapılandırmacılarıma (dative first-person singular)
yeniden yapılandırmacına (dative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılarına (dative second-person singular)
yeniden yapılandırmacısına (dative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılarına (dative singular third-person)
yeniden yapılandırmacımıza (dative first-person plural)
yeniden yapılandırmacılarımıza (dative first-person plural)
yeniden yapılandırmacınıza (dative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarınıza (dative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarına (dative plural third-person)
yeniden yapılandırmacımda (first-person locative singular)
yeniden yapılandırmacılarımda (first-person locative singular)
yeniden yapılandırmacında (locative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılarında (locative second-person singular)
yeniden yapılandırmacısında (locative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılarında (locative singular third-person)
yeniden yapılandırmacımızda (first-person locative plural)
yeniden yapılandırmacılarımızda (first-person locative plural)
yeniden yapılandırmacınızda (locative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarınızda (locative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarında (locative plural third-person)
yeniden yapılandırmacımdan (ablative first-person singular)
yeniden yapılandırmacılarımdan (ablative first-person singular)
yeniden yapılandırmacından (ablative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılarından (ablative second-person singular)
yeniden yapılandırmacısından (ablative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılarından (ablative singular third-person)
yeniden yapılandırmacımızdan (ablative first-person plural)
yeniden yapılandırmacılarımızdan (ablative first-person plural)
yeniden yapılandırmacınızdan (ablative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarınızdan (ablative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarından (ablative plural third-person)
yeniden yapılandırmacımın (first-person genitive singular)
yeniden yapılandırmacılarımın (first-person genitive singular)
yeniden yapılandırmacının (genitive second-person singular)
yeniden yapılandırmacılarının (genitive second-person singular)
yeniden yapılandırmacısının (genitive singular third-person)
yeniden yapılandırmacılarının (genitive singular third-person)
yeniden yapılandırmacımızın (first-person genitive plural)
yeniden yapılandırmacılarımızın (first-person genitive plural)
yeniden yapılandırmacınızın (genitive plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarınızın (genitive plural second-person)
yeniden yapılandırmacılarının (genitive plural third-person)


hissikablelvuku

hissikablelvuku (definite accusative hissikablelvukuyu, plural hissikablelvukular)

hissikablelvukuyu (accusative definite)
hissikablelvukular (plural)
hissikablelvuku (nominative singular)
hissikablelvukular (nominative plural)
hissikablelvukuyu (accusative definite singular)
hissikablelvukuları (accusative definite plural)
hissikablelvukuya (dative singular)
hissikablelvukulara (dative plural)
hissikablelvukuda (locative singular)
hissikablelvukularda (locative plural)
hissikablelvukudan (ablative singular)
hissikablelvukulardan (ablative plural)
hissikablelvukunun (genitive singular)
hissikablelvukuların (genitive plural)

From Ottoman Turkish حس قبل الوقوع (hiss-i kabl el-vuku').

inh

حس قبل الوقوع


mütefekkir

head

mütefekkir (definite accusative mütefekkiri, plural mütefekkirler)

mütefekkiri (accusative definite)
mütefekkirler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish متفكر, from Arabic مُتَفَكِّر (mutafakkir).


teşrinisani

teşrinisani (definite accusative teşrinisaniyi, plural teşrinisaniler)

teşrinisaniyi (accusative definite)
teşrinisaniler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish تشرین ثانی (teşrin-i sani), from Arabic تِشْرِين الثَانِي (tišrīn aṯ-ṯānī); equivalent to teşrin + sani (“second”). The name was officially changed to kasım by law number 4696 passed January 10, 1945.

der

تِشْرِين الثَانِي


tenkit

tenkit (nominative singular)
tenkitler (nominative plural)
tenkiti (accusative definite singular)
tenkitleri (accusative definite plural)
tenkite (dative singular)
tenkitlere (dative plural)
tenkitte (locative singular)
tenkitlerde (locative plural)
tenkitten (ablative singular)
tenkitlerden (ablative plural)
tenkitin (genitive singular)
tenkitlerin (genitive plural)
tenkitim (first-person nominative singular)
tenkitlerim (first-person nominative singular)
tenkitin (nominative second-person singular)
tenkitlerin (nominative second-person singular)
tenkiti (nominative singular third-person)
tenkitleri (nominative singular third-person)
tenkitimiz (first-person nominative plural)
tenkitlerimiz (first-person nominative plural)
tenkitiniz (nominative plural second-person)
tenkitleriniz (nominative plural second-person)
tenkitleri (nominative plural third-person)
tenkitimi (accusative definite first-person singular)
tenkitlerimi (accusative definite first-person singular)
tenkitini (accusative definite second-person singular)
tenkitlerini (accusative definite second-person singular)
tenkitini (accusative definite singular third-person)
tenkitlerini (accusative definite singular third-person)
tenkitimizi (accusative definite first-person plural)
tenkitlerimizi (accusative definite first-person plural)
tenkitinizi (accusative definite plural second-person)
tenkitlerinizi (accusative definite plural second-person)
tenkitlerini (accusative definite plural third-person)
tenkitime (dative first-person singular)
tenkitlerime (dative first-person singular)
tenkitine (dative second-person singular)
tenkitlerine (dative second-person singular)
tenkitine (dative singular third-person)
tenkitlerine (dative singular third-person)
tenkitimize (dative first-person plural)
tenkitlerimize (dative first-person plural)
tenkitinize (dative plural second-person)
tenkitlerinize (dative plural second-person)
tenkitlerine (dative plural third-person)
tenkitimde (first-person locative singular)
tenkitlerimde (first-person locative singular)
tenkitinde (locative second-person singular)
tenkitlerinde (locative second-person singular)
tenkitinde (locative singular third-person)
tenkitlerinde (locative singular third-person)
tenkitimizde (first-person locative plural)
tenkitlerimizde (first-person locative plural)
tenkitinizde (locative plural second-person)
tenkitlerinizde (locative plural second-person)
tenkitlerinde (locative plural third-person)
tenkitimden (ablative first-person singular)
tenkitlerimden (ablative first-person singular)
tenkitinden (ablative second-person singular)
tenkitlerinden (ablative second-person singular)
tenkitinden (ablative singular third-person)
tenkitlerinden (ablative singular third-person)
tenkitimizden (ablative first-person plural)
tenkitlerimizden (ablative first-person plural)
tenkitinizden (ablative plural second-person)
tenkitlerinizden (ablative plural second-person)
tenkitlerinden (ablative plural third-person)
tenkitimin (first-person genitive singular)
tenkitlerimin (first-person genitive singular)
tenkitinin (genitive second-person singular)
tenkitlerinin (genitive second-person singular)
tenkitinin (genitive singular third-person)
tenkitlerinin (genitive singular third-person)
tenkitimizin (first-person genitive plural)
tenkitlerimizin (first-person genitive plural)
tenkitinizin (genitive plural second-person)
tenkitlerinizin (genitive plural second-person)
tenkitlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تنقیط (tenkit), from Arabic تَنْقِيط (tanqīṭ).


hasmane

From Ottoman Turkish خصمانه (hasmane), from Persian خصمانه (xasmâne), from Arabic خَصْم (ḵaṣm).


irfan

head

irfan (definite accusative irfanı, plural irfanlar)

irfanı (accusative definite)
irfanlar (plural)

From Ottoman Turkish عِرْفَان (irfān, “a general knowledge of polite and scientific matters”), borrowed from Arabic عِرْفَان (ʕirfān, “knowledge”).


şem

head

şem (definite accusative şemi, plural şemler)

şemi (accusative definite)
şemler (plural)

From Ottoman Turkish شمع, from Arabic شَمْع (šamʕ). Compare Azerbaijani şəm, şam.

Beni candan usandırdı cefadan yâr usanmaz mı?Felekler yandı ahımdan muradım şemi yanmaz mı?


fıstıki

Inherited from Ottoman Turkish فستقی (füstuḳî, fıstıḳî), from Arabic فُسْتُقِيّ (fustuqiyy). By surface analysis, fıstık + -i (nisba suffix).


intikal

head

intikal (definite accusative intikali, plural intikaller)

intikali (accusative definite)
intikaller (plural)

Inherited from Ottoman Turkish انتقال, from Arabic اِنْتِقَال (intiqāl).


laedri

From Ottoman Turkish لاادری (lâedri), from Arabic لَاأَدْرِيّ (lāʔadriyy).


plân

plân (definite accusative plânı, plural plânlar)

plânı (accusative definite)
plânlar (plural)


lâle

lâle (definite accusative lâleyi, plural lâleler)

lâleyi (accusative definite)
lâleler (plural)


giyotin

giyotin (definite accusative giyotini, plural giyotinler)

giyotini (accusative definite)
giyotinler (plural)
giyotin (nominative singular)
giyotinler (nominative plural)
giyotini (accusative definite singular)
giyotinleri (accusative definite plural)
giyotine (dative singular)
giyotinlere (dative plural)
giyotinde (locative singular)
giyotinlerde (locative plural)
giyotinden (ablative singular)
giyotinlerden (ablative plural)
giyotinin (genitive singular)
giyotinlerin (genitive plural)
giyotinim (first-person nominative singular)
giyotinlerim (first-person nominative singular)
giyotinin (nominative second-person singular)
giyotinlerin (nominative second-person singular)
giyotini (nominative singular third-person)
giyotinleri (nominative singular third-person)
giyotinimiz (first-person nominative plural)
giyotinlerimiz (first-person nominative plural)
giyotininiz (nominative plural second-person)
giyotinleriniz (nominative plural second-person)
giyotinleri (nominative plural third-person)
giyotinimi (accusative definite first-person singular)
giyotinlerimi (accusative definite first-person singular)
giyotinini (accusative definite second-person singular)
giyotinlerini (accusative definite second-person singular)
giyotinini (accusative definite singular third-person)
giyotinlerini (accusative definite singular third-person)
giyotinimizi (accusative definite first-person plural)
giyotinlerimizi (accusative definite first-person plural)
giyotininizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerinizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerini (accusative definite plural third-person)
giyotinime (dative first-person singular)
giyotinlerime (dative first-person singular)
giyotinine (dative second-person singular)
giyotinlerine (dative second-person singular)
giyotinine (dative singular third-person)
giyotinlerine (dative singular third-person)
giyotinimize (dative first-person plural)
giyotinlerimize (dative first-person plural)
giyotininize (dative plural second-person)
giyotinlerinize (dative plural second-person)
giyotinlerine (dative plural third-person)
giyotinimde (first-person locative singular)
giyotinlerimde (first-person locative singular)
giyotininde (locative second-person singular)
giyotinlerinde (locative second-person singular)
giyotininde (locative singular third-person)
giyotinlerinde (locative singular third-person)
giyotinimizde (first-person locative plural)
giyotinlerimizde (first-person locative plural)
giyotininizde (locative plural second-person)
giyotinlerinizde (locative plural second-person)
giyotinlerinde (locative plural third-person)
giyotinimden (ablative first-person singular)
giyotinlerimden (ablative first-person singular)
giyotininden (ablative second-person singular)
giyotinlerinden (ablative second-person singular)
giyotininden (ablative singular third-person)
giyotinlerinden (ablative singular third-person)
giyotinimizden (ablative first-person plural)
giyotinlerimizden (ablative first-person plural)
giyotininizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinden (ablative plural third-person)
giyotinimin (first-person genitive singular)
giyotinlerimin (first-person genitive singular)
giyotininin (genitive second-person singular)
giyotinlerinin (genitive second-person singular)
giyotininin (genitive singular third-person)
giyotinlerinin (genitive singular third-person)
giyotinimizin (first-person genitive plural)
giyotinlerimizin (first-person genitive plural)
giyotininizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinin (genitive plural third-person)
giyotinim (first-person singular)
giyotinlerim (first-person singular)
giyotinsin (second-person singular)
giyotinlersin (second-person singular)
giyotin (singular third-person)
giyotindir (singular third-person)
giyotinler (singular third-person)
giyotinlerdir (singular third-person)
giyotiniz (first-person plural)
giyotinleriz (first-person plural)
giyotinsiniz (plural second-person)
giyotinlersiniz (plural second-person)
giyotinler (plural third-person)
giyotinlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كییوتین (giyotin), from French guillotine.

inh+

(archaic, printing) guillotine (paper cutting tool)


kalemdan

head

kalemdan (definite accusative kalemdanı, plural kalemdanlar)

kalemdanı (accusative definite)
kalemdanlar (plural)

(archaic) pencase, a case for storing pens, especially a qalamdan


Harbiumumi

Inherited from Ottoman Turkish حرب عمومی (harb-i umûmî), equivalent to harp + umumî.


cebir

head

cebir (definite accusative cebri, plural cebirler)

cebri (accusative definite)
cebirler (plural)
cebir (nominative singular)
cebirler (nominative plural)
cebri (accusative definite singular)
cebirleri (accusative definite plural)
cebre (dative singular)
cebirlere (dative plural)
cebirde (locative singular)
cebirlerde (locative plural)
cebirden (ablative singular)
cebirlerden (ablative plural)
cebrin (genitive singular)
cebirlerin (genitive plural)
cebrim (first-person nominative singular)
cebirlerim (first-person nominative singular)
cebrin (nominative second-person singular)
cebirlerin (nominative second-person singular)
cebri (nominative singular third-person)
cebirleri (nominative singular third-person)
cebrimiz (first-person nominative plural)
cebirlerimiz (first-person nominative plural)
cebriniz (nominative plural second-person)
cebirleriniz (nominative plural second-person)
cebirleri (nominative plural third-person)
cebrimi (accusative definite first-person singular)
cebirlerimi (accusative definite first-person singular)
cebrini (accusative definite second-person singular)
cebirlerini (accusative definite second-person singular)
cebrini (accusative definite singular third-person)
cebirlerini (accusative definite singular third-person)
cebrimizi (accusative definite first-person plural)
cebirlerimizi (accusative definite first-person plural)
cebrinizi (accusative definite plural second-person)
cebirlerinizi (accusative definite plural second-person)
cebirlerini (accusative definite plural third-person)
cebrime (dative first-person singular)
cebirlerime (dative first-person singular)
cebrine (dative second-person singular)
cebirlerine (dative second-person singular)
cebrine (dative singular third-person)
cebirlerine (dative singular third-person)
cebrimize (dative first-person plural)
cebirlerimize (dative first-person plural)
cebrinize (dative plural second-person)
cebirlerinize (dative plural second-person)
cebirlerine (dative plural third-person)
cebrimde (first-person locative singular)
cebirlerimde (first-person locative singular)
cebrinde (locative second-person singular)
cebirlerinde (locative second-person singular)
cebrinde (locative singular third-person)
cebirlerinde (locative singular third-person)
cebrimizde (first-person locative plural)
cebirlerimizde (first-person locative plural)
cebrinizde (locative plural second-person)
cebirlerinizde (locative plural second-person)
cebirlerinde (locative plural third-person)
cebrimden (ablative first-person singular)
cebirlerimden (ablative first-person singular)
cebrinden (ablative second-person singular)
cebirlerinden (ablative second-person singular)
cebrinden (ablative singular third-person)
cebirlerinden (ablative singular third-person)
cebrimizden (ablative first-person plural)
cebirlerimizden (ablative first-person plural)
cebrinizden (ablative plural second-person)
cebirlerinizden (ablative plural second-person)
cebirlerinden (ablative plural third-person)
cebrimin (first-person genitive singular)
cebirlerimin (first-person genitive singular)
cebrinin (genitive second-person singular)
cebirlerinin (genitive second-person singular)
cebrinin (genitive singular third-person)
cebirlerinin (genitive singular third-person)
cebrimizin (first-person genitive plural)
cebirlerimizin (first-person genitive plural)
cebrinizin (genitive plural second-person)
cebirlerinizin (genitive plural second-person)
cebirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جبر (cebr), from the title of al-Khwarizmi's influential work الْكِتَاب الْمُخْتَصَر فِي حِسَاب الْجَبْر وَالْمُقَابَلَة (al-kitāb al-muḵtaṣar fī ḥisāb al-jabr wa-l-muqābala, “The Compendious Book on Calculation by Completion and Balancing”), derived from Arabic جَبَرَ (jabara, “to set a broken bone, to force, to compel”).


billur

head

billur (definite accusative billuru, plural billurlar)

billuru (accusative definite)
billurlar (plural)
billur (nominative singular)
billurlar (nominative plural)
billuru (accusative definite singular)
billurları (accusative definite plural)
billura (dative singular)
billurlara (dative plural)
billurda (locative singular)
billurlarda (locative plural)
billurdan (ablative singular)
billurlardan (ablative plural)
billurun (genitive singular)
billurların (genitive plural)
billurum (first-person nominative singular)
billurlarım (first-person nominative singular)
billurun (nominative second-person singular)
billurların (nominative second-person singular)
billuru (nominative singular third-person)
billurları (nominative singular third-person)
billurumuz (first-person nominative plural)
billurlarımız (first-person nominative plural)
billurunuz (nominative plural second-person)
billurlarınız (nominative plural second-person)
billurları (nominative plural third-person)
billurumu (accusative definite first-person singular)
billurlarımı (accusative definite first-person singular)
billurunu (accusative definite second-person singular)
billurlarını (accusative definite second-person singular)
billurunu (accusative definite singular third-person)
billurlarını (accusative definite singular third-person)
billurumuzu (accusative definite first-person plural)
billurlarımızı (accusative definite first-person plural)
billurunuzu (accusative definite plural second-person)
billurlarınızı (accusative definite plural second-person)
billurlarını (accusative definite plural third-person)
billuruma (dative first-person singular)
billurlarıma (dative first-person singular)
billuruna (dative second-person singular)
billurlarına (dative second-person singular)
billuruna (dative singular third-person)
billurlarına (dative singular third-person)
billurumuza (dative first-person plural)
billurlarımıza (dative first-person plural)
billurunuza (dative plural second-person)
billurlarınıza (dative plural second-person)
billurlarına (dative plural third-person)
billurumda (first-person locative singular)
billurlarımda (first-person locative singular)
billurunda (locative second-person singular)
billurlarında (locative second-person singular)
billurunda (locative singular third-person)
billurlarında (locative singular third-person)
billurumuzda (first-person locative plural)
billurlarımızda (first-person locative plural)
billurunuzda (locative plural second-person)
billurlarınızda (locative plural second-person)
billurlarında (locative plural third-person)
billurumdan (ablative first-person singular)
billurlarımdan (ablative first-person singular)
billurundan (ablative second-person singular)
billurlarından (ablative second-person singular)
billurundan (ablative singular third-person)
billurlarından (ablative singular third-person)
billurumuzdan (ablative first-person plural)
billurlarımızdan (ablative first-person plural)
billurunuzdan (ablative plural second-person)
billurlarınızdan (ablative plural second-person)
billurlarından (ablative plural third-person)
billurumun (first-person genitive singular)
billurlarımın (first-person genitive singular)
billurunun (genitive second-person singular)
billurlarının (genitive second-person singular)
billurunun (genitive singular third-person)
billurlarının (genitive singular third-person)
billurumuzun (first-person genitive plural)
billurlarımızın (first-person genitive plural)
billurunuzun (genitive plural second-person)
billurlarınızın (genitive plural second-person)
billurlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلور, from Arabic بِلَّوْر (billawr).


billur

billurum (first-person predicative present singular)
billur muyum? (first-person interrogative predicative present singular)
billur değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
billur değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
billursun (predicative present second-person singular)
billur musun? (interrogative predicative present second-person singular)
billur değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
billur değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
billur (predicative present singular third-person)
billurdur (predicative present singular third-person)
billur mu? (interrogative predicative present singular third-person)
billur değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
billur değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
billuruz (first-person plural predicative present)
billur muyuz? (first-person interrogative plural predicative present)
billur değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
billur değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
billursunuz (plural predicative present second-person)
billur musunuz? (interrogative plural predicative present second-person)
billur değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
billur değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
billur (plural predicative present third-person)
billurlar (plural predicative present third-person)
billur mı? (interrogative plural predicative present third-person)
billurlar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
billur değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
billur değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
billur değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
billurdum (first-person past predicative singular)
billur muydum? (first-person interrogative past predicative singular)
billur değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
billur değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
billurdun (past predicative second-person singular)
billur muydun? (interrogative past predicative second-person singular)
billur değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
billur değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
billurdu (past predicative singular third-person)
billur muydu? (interrogative past predicative singular third-person)
billur değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
billur değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
billurduk (first-person past plural predicative)
billur muyduk? (first-person interrogative past plural predicative)
billur değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
billur değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
billurdunuz (past plural predicative second-person)
billur muydunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
billur değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
billur değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
billurdular (past plural predicative third-person)
billur muydular? (interrogative past plural predicative third-person)
billur değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
billur değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
billur değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
billurmuşum (first-person past predicative singular)
billur muymuşum? (first-person interrogative past predicative singular)
billur değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
billur değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
billurmuşsun (past predicative second-person singular)
billur muymuşsun? (interrogative past predicative second-person singular)
billur değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
billur değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
billurmuş (past predicative singular third-person)
billur muymuş? (interrogative past predicative singular third-person)
billur değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
billur değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
billurmuşuz (first-person past plural predicative)
billur muymuşuz? (first-person interrogative past plural predicative)
billur değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
billur değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
billurmuşsunuz (past plural predicative second-person)
billur muymuşsunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
billur değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
billur değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
billurmuşlar (past plural predicative third-person)
billur muymuşlar? (interrogative past plural predicative third-person)
billur değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
billur değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
billur değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
billursam (conditional first-person predicative singular)
billur muysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
billur değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
billur değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
billursan (conditional predicative second-person singular)
billur muysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
billur değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
billur değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
billursa (conditional predicative singular third-person)
billur muysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
billur değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
billur değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
billursak (conditional first-person plural predicative)
billur muysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
billur değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
billur değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
billursanız (conditional plural predicative second-person)
billur muysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
billur değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
billur değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
billursalar (conditional plural predicative third-person)
billur muysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
billur değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
billur değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

billur avize


seyir

seyir (definite accusative seyri, plural seyirler)

seyri (accusative definite)
seyirler (plural)
seyir (nominative singular)
seyirler (nominative plural)
seyri (accusative definite singular)
seyirleri (accusative definite plural)
seyre (dative singular)
seyirlere (dative plural)
seyirde (locative singular)
seyirlerde (locative plural)
seyirden (ablative singular)
seyirlerden (ablative plural)
seyrin (genitive singular)
seyirlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish سیر (seyr, seyir), from Arabic سَيْر (sayr).

(archaic) Something to be watched for entertainment.


seyrüsefer

seyrüsefer (definite accusative seyrüseferi, plural seyrüseferler)

seyrüseferi (accusative definite)
seyrüseferler (plural)
seyrüsefer (nominative singular)
seyrüseferler (nominative plural)
seyrüseferi (accusative definite singular)
seyrüseferleri (accusative definite plural)
seyrüsefere (dative singular)
seyrüseferlere (dative plural)
seyrüseferde (locative singular)
seyrüseferlerde (locative plural)
seyrüseferden (ablative singular)
seyrüseferlerden (ablative plural)
seyrüseferin (genitive singular)
seyrüseferlerin (genitive plural)
seyrüseferim (first-person nominative singular)
seyrüseferlerim (first-person nominative singular)
seyrüseferin (nominative second-person singular)
seyrüseferlerin (nominative second-person singular)
seyrüseferi (nominative singular third-person)
seyrüseferleri (nominative singular third-person)
seyrüseferimiz (first-person nominative plural)
seyrüseferlerimiz (first-person nominative plural)
seyrüseferiniz (nominative plural second-person)
seyrüseferleriniz (nominative plural second-person)
seyrüseferleri (nominative plural third-person)
seyrüseferimi (accusative definite first-person singular)
seyrüseferlerimi (accusative definite first-person singular)
seyrüseferini (accusative definite second-person singular)
seyrüseferlerini (accusative definite second-person singular)
seyrüseferini (accusative definite singular third-person)
seyrüseferlerini (accusative definite singular third-person)
seyrüseferimizi (accusative definite first-person plural)
seyrüseferlerimizi (accusative definite first-person plural)
seyrüseferinizi (accusative definite plural second-person)
seyrüseferlerinizi (accusative definite plural second-person)
seyrüseferlerini (accusative definite plural third-person)
seyrüseferime (dative first-person singular)
seyrüseferlerime (dative first-person singular)
seyrüseferine (dative second-person singular)
seyrüseferlerine (dative second-person singular)
seyrüseferine (dative singular third-person)
seyrüseferlerine (dative singular third-person)
seyrüseferimize (dative first-person plural)
seyrüseferlerimize (dative first-person plural)
seyrüseferinize (dative plural second-person)
seyrüseferlerinize (dative plural second-person)
seyrüseferlerine (dative plural third-person)
seyrüseferimde (first-person locative singular)
seyrüseferlerimde (first-person locative singular)
seyrüseferinde (locative second-person singular)
seyrüseferlerinde (locative second-person singular)
seyrüseferinde (locative singular third-person)
seyrüseferlerinde (locative singular third-person)
seyrüseferimizde (first-person locative plural)
seyrüseferlerimizde (first-person locative plural)
seyrüseferinizde (locative plural second-person)
seyrüseferlerinizde (locative plural second-person)
seyrüseferlerinde (locative plural third-person)
seyrüseferimden (ablative first-person singular)
seyrüseferlerimden (ablative first-person singular)
seyrüseferinden (ablative second-person singular)
seyrüseferlerinden (ablative second-person singular)
seyrüseferinden (ablative singular third-person)
seyrüseferlerinden (ablative singular third-person)
seyrüseferimizden (ablative first-person plural)
seyrüseferlerimizden (ablative first-person plural)
seyrüseferinizden (ablative plural second-person)
seyrüseferlerinizden (ablative plural second-person)
seyrüseferlerinden (ablative plural third-person)
seyrüseferimin (first-person genitive singular)
seyrüseferlerimin (first-person genitive singular)
seyrüseferinin (genitive second-person singular)
seyrüseferlerinin (genitive second-person singular)
seyrüseferinin (genitive singular third-person)
seyrüseferlerinin (genitive singular third-person)
seyrüseferimizin (first-person genitive plural)
seyrüseferlerimizin (first-person genitive plural)
seyrüseferinizin (genitive plural second-person)
seyrüseferlerinizin (genitive plural second-person)
seyrüseferlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سیر و سفر (seyr ü sefer), from Classical Persian سیر و سفر (sayr u safar, “travel”), from Arabic سَيْر (sayr, “movement, traffic”) and Arabic سَفَر (safar, “travel”). By surface analysis, seyir + ü + sefer.


sıhhat

head

sıhhat (definite accusative sıhhati, plural sıhhatler)

sıhhati (accusative definite)
sıhhatler (plural)
sıhhat (nominative singular)
sıhhatler (nominative plural)
sıhhati (accusative definite singular)
sıhhatleri (accusative definite plural)
sıhhate (dative singular)
sıhhatlere (dative plural)
sıhhatte (locative singular)
sıhhatlerde (locative plural)
sıhhatten (ablative singular)
sıhhatlerden (ablative plural)
sıhhatin (genitive singular)
sıhhatlerin (genitive plural)
sıhhatim (first-person nominative singular)
sıhhatlerim (first-person nominative singular)
sıhhatin (nominative second-person singular)
sıhhatlerin (nominative second-person singular)
sıhhati (nominative singular third-person)
sıhhatleri (nominative singular third-person)
sıhhatimiz (first-person nominative plural)
sıhhatlerimiz (first-person nominative plural)
sıhhatiniz (nominative plural second-person)
sıhhatleriniz (nominative plural second-person)
sıhhatleri (nominative plural third-person)
sıhhatimi (accusative definite first-person singular)
sıhhatlerimi (accusative definite first-person singular)
sıhhatini (accusative definite second-person singular)
sıhhatlerini (accusative definite second-person singular)
sıhhatini (accusative definite singular third-person)
sıhhatlerini (accusative definite singular third-person)
sıhhatimizi (accusative definite first-person plural)
sıhhatlerimizi (accusative definite first-person plural)
sıhhatinizi (accusative definite plural second-person)
sıhhatlerinizi (accusative definite plural second-person)
sıhhatlerini (accusative definite plural third-person)
sıhhatime (dative first-person singular)
sıhhatlerime (dative first-person singular)
sıhhatine (dative second-person singular)
sıhhatlerine (dative second-person singular)
sıhhatine (dative singular third-person)
sıhhatlerine (dative singular third-person)
sıhhatimize (dative first-person plural)
sıhhatlerimize (dative first-person plural)
sıhhatinize (dative plural second-person)
sıhhatlerinize (dative plural second-person)
sıhhatlerine (dative plural third-person)
sıhhatimde (first-person locative singular)
sıhhatlerimde (first-person locative singular)
sıhhatinde (locative second-person singular)
sıhhatlerinde (locative second-person singular)
sıhhatinde (locative singular third-person)
sıhhatlerinde (locative singular third-person)
sıhhatimizde (first-person locative plural)
sıhhatlerimizde (first-person locative plural)
sıhhatinizde (locative plural second-person)
sıhhatlerinizde (locative plural second-person)
sıhhatlerinde (locative plural third-person)
sıhhatimden (ablative first-person singular)
sıhhatlerimden (ablative first-person singular)
sıhhatinden (ablative second-person singular)
sıhhatlerinden (ablative second-person singular)
sıhhatinden (ablative singular third-person)
sıhhatlerinden (ablative singular third-person)
sıhhatimizden (ablative first-person plural)
sıhhatlerimizden (ablative first-person plural)
sıhhatinizden (ablative plural second-person)
sıhhatlerinizden (ablative plural second-person)
sıhhatlerinden (ablative plural third-person)
sıhhatimin (first-person genitive singular)
sıhhatlerimin (first-person genitive singular)
sıhhatinin (genitive second-person singular)
sıhhatlerinin (genitive second-person singular)
sıhhatinin (genitive singular third-person)
sıhhatlerinin (genitive singular third-person)
sıhhatimizin (first-person genitive plural)
sıhhatlerimizin (first-person genitive plural)
sıhhatinizin (genitive plural second-person)
sıhhatlerinizin (genitive plural second-person)
sıhhatlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صحت (sıhhat), from Arabic صِحَّة (ṣiḥḥa).


Etrak

From Ottoman Turkish اتراك (etraḱ), from Arabic أَتْرَاك (ʔatrāk).


Acem

Inherited from Ottoman Turkish عجم (ʿacem), from Arabic عَجَم (ʕajam).


sahlep

head

sahlep (definite accusative sahlepi, plural sahlepler)

sahlepi (accusative definite)
sahlepler (plural)
sahlep (nominative singular)
sahlepler (nominative plural)
sahlebi (accusative definite singular)
sahlepleri (accusative definite plural)
sahlebe (dative singular)
sahleplere (dative plural)
sahlepte (locative singular)
sahleplerde (locative plural)
sahlepten (ablative singular)
sahleplerden (ablative plural)
sahlebin (genitive singular)
sahleplerin (genitive plural)

Derived from Arabic خُصْيَة الثَعْلَب (ḵuṣya(t) aṯ-ṯaʕlab, “fox's testicle”).

der

خُصْيَة الثَعْلَب

der+

خُصْيَة الثَعْلَب


kısas

head

kısas (definite accusative kısası, plural kısaslar)

kısası (accusative definite)
kısaslar (plural)
kısas (nominative singular)
kısaslar (nominative plural)
kısası (accusative definite singular)
kısasları (accusative definite plural)
kısasa (dative singular)
kısaslara (dative plural)
kısasta (locative singular)
kısaslarda (locative plural)
kısastan (ablative singular)
kısaslardan (ablative plural)
kısasın (genitive singular)
kısasların (genitive plural)
kısasım (first-person nominative singular)
kısaslarım (first-person nominative singular)
kısasın (nominative second-person singular)
kısasların (nominative second-person singular)
kısası (nominative singular third-person)
kısasları (nominative singular third-person)
kısasımız (first-person nominative plural)
kısaslarımız (first-person nominative plural)
kısasınız (nominative plural second-person)
kısaslarınız (nominative plural second-person)
kısasları (nominative plural third-person)
kısasımı (accusative definite first-person singular)
kısaslarımı (accusative definite first-person singular)
kısasını (accusative definite second-person singular)
kısaslarını (accusative definite second-person singular)
kısasını (accusative definite singular third-person)
kısaslarını (accusative definite singular third-person)
kısasımızı (accusative definite first-person plural)
kısaslarımızı (accusative definite first-person plural)
kısasınızı (accusative definite plural second-person)
kısaslarınızı (accusative definite plural second-person)
kısaslarını (accusative definite plural third-person)
kısasıma (dative first-person singular)
kısaslarıma (dative first-person singular)
kısasına (dative second-person singular)
kısaslarına (dative second-person singular)
kısasına (dative singular third-person)
kısaslarına (dative singular third-person)
kısasımıza (dative first-person plural)
kısaslarımıza (dative first-person plural)
kısasınıza (dative plural second-person)
kısaslarınıza (dative plural second-person)
kısaslarına (dative plural third-person)
kısasımda (first-person locative singular)
kısaslarımda (first-person locative singular)
kısasında (locative second-person singular)
kısaslarında (locative second-person singular)
kısasında (locative singular third-person)
kısaslarında (locative singular third-person)
kısasımızda (first-person locative plural)
kısaslarımızda (first-person locative plural)
kısasınızda (locative plural second-person)
kısaslarınızda (locative plural second-person)
kısaslarında (locative plural third-person)
kısasımdan (ablative first-person singular)
kısaslarımdan (ablative first-person singular)
kısasından (ablative second-person singular)
kısaslarından (ablative second-person singular)
kısasından (ablative singular third-person)
kısaslarından (ablative singular third-person)
kısasımızdan (ablative first-person plural)
kısaslarımızdan (ablative first-person plural)
kısasınızdan (ablative plural second-person)
kısaslarınızdan (ablative plural second-person)
kısaslarından (ablative plural third-person)
kısasımın (first-person genitive singular)
kısaslarımın (first-person genitive singular)
kısasının (genitive second-person singular)
kısaslarının (genitive second-person singular)
kısasının (genitive singular third-person)
kısaslarının (genitive singular third-person)
kısasımızın (first-person genitive plural)
kısaslarımızın (first-person genitive plural)
kısasınızın (genitive plural second-person)
kısaslarınızın (genitive plural second-person)
kısaslarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قصاص (ḳıṣaṣ, ḳaṣaṣ, “the application of the law of talion, putting a man to death for manslaughter”), from Arabic قِصَاص (qiṣāṣ), verbal noun of قَاصَّ (qāṣṣa).

inh

ḳıṣaṣ, ḳaṣaṣ

inh+

ḳıṣaṣ, ḳaṣaṣ

(archaic) Punishing the guilty in the same way they committed the crime; talion.


kısas

head

kısas (definite accusative kısası, uncountable)

Inherited from Ottoman Turkish قصص (ḳıṣaṣ), plural of قصه (ḳıṣṣa, “a story, tale, anecdote”), from Arabic قِصَّة (qiṣṣa).