saika

head

saika (definite accusative saikayı, plural saikalar)

saikayı (accusative definite)
saikalar (plural)
saika (nominative singular)
saikalar (nominative plural)
saikayı (accusative definite singular)
saikaları (accusative definite plural)
saikaya (dative singular)
saikalara (dative plural)
saikada (locative singular)
saikalarda (locative plural)
saikadan (ablative singular)
saikalardan (ablative plural)
saikanın (genitive singular)
saikaların (genitive plural)
saikam (first-person nominative singular)
saikalarım (first-person nominative singular)
saikan (nominative second-person singular)
saikaların (nominative second-person singular)
saikası (nominative singular third-person)
saikaları (nominative singular third-person)
saikamız (first-person nominative plural)
saikalarımız (first-person nominative plural)
saikanız (nominative plural second-person)
saikalarınız (nominative plural second-person)
saikaları (nominative plural third-person)
saikamı (accusative definite first-person singular)
saikalarımı (accusative definite first-person singular)
saikanı (accusative definite second-person singular)
saikalarını (accusative definite second-person singular)
saikasını (accusative definite singular third-person)
saikalarını (accusative definite singular third-person)
saikamızı (accusative definite first-person plural)
saikalarımızı (accusative definite first-person plural)
saikanızı (accusative definite plural second-person)
saikalarınızı (accusative definite plural second-person)
saikalarını (accusative definite plural third-person)
saikama (dative first-person singular)
saikalarıma (dative first-person singular)
saikana (dative second-person singular)
saikalarına (dative second-person singular)
saikasına (dative singular third-person)
saikalarına (dative singular third-person)
saikamıza (dative first-person plural)
saikalarımıza (dative first-person plural)
saikanıza (dative plural second-person)
saikalarınıza (dative plural second-person)
saikalarına (dative plural third-person)
saikamda (first-person locative singular)
saikalarımda (first-person locative singular)
saikanda (locative second-person singular)
saikalarında (locative second-person singular)
saikasında (locative singular third-person)
saikalarında (locative singular third-person)
saikamızda (first-person locative plural)
saikalarımızda (first-person locative plural)
saikanızda (locative plural second-person)
saikalarınızda (locative plural second-person)
saikalarında (locative plural third-person)
saikamdan (ablative first-person singular)
saikalarımdan (ablative first-person singular)
saikandan (ablative second-person singular)
saikalarından (ablative second-person singular)
saikasından (ablative singular third-person)
saikalarından (ablative singular third-person)
saikamızdan (ablative first-person plural)
saikalarımızdan (ablative first-person plural)
saikanızdan (ablative plural second-person)
saikalarınızdan (ablative plural second-person)
saikalarından (ablative plural third-person)
saikamın (first-person genitive singular)
saikalarımın (first-person genitive singular)
saikanın (genitive second-person singular)
saikalarının (genitive second-person singular)
saikasının (genitive singular third-person)
saikalarının (genitive singular third-person)
saikamızın (first-person genitive plural)
saikalarımızın (first-person genitive plural)
saikanızın (genitive plural second-person)
saikalarınızın (genitive plural second-person)
saikalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صاعقه (saʼika), from Arabic صَاعِقَة (ṣāʕiqa).

der

Arabic صَاعِقَة (ṣāʕiqa)


mizan

head

mizan (definite accusative mizanı, plural mizanlar)

mizanı (accusative definite)
mizanlar (plural)
mizan (nominative singular)
mizanlar (nominative plural)
mizanı (accusative definite singular)
mizanları (accusative definite plural)
mizana (dative singular)
mizanlara (dative plural)
mizanda (locative singular)
mizanlarda (locative plural)
mizandan (ablative singular)
mizanlardan (ablative plural)
mizanın (genitive singular)
mizanların (genitive plural)
mizanım (first-person nominative singular)
mizanlarım (first-person nominative singular)
mizanın (nominative second-person singular)
mizanların (nominative second-person singular)
mizanı (nominative singular third-person)
mizanları (nominative singular third-person)
mizanımız (first-person nominative plural)
mizanlarımız (first-person nominative plural)
mizanınız (nominative plural second-person)
mizanlarınız (nominative plural second-person)
mizanları (nominative plural third-person)
mizanımı (accusative definite first-person singular)
mizanlarımı (accusative definite first-person singular)
mizanını (accusative definite second-person singular)
mizanlarını (accusative definite second-person singular)
mizanını (accusative definite singular third-person)
mizanlarını (accusative definite singular third-person)
mizanımızı (accusative definite first-person plural)
mizanlarımızı (accusative definite first-person plural)
mizanınızı (accusative definite plural second-person)
mizanlarınızı (accusative definite plural second-person)
mizanlarını (accusative definite plural third-person)
mizanıma (dative first-person singular)
mizanlarıma (dative first-person singular)
mizanına (dative second-person singular)
mizanlarına (dative second-person singular)
mizanına (dative singular third-person)
mizanlarına (dative singular third-person)
mizanımıza (dative first-person plural)
mizanlarımıza (dative first-person plural)
mizanınıza (dative plural second-person)
mizanlarınıza (dative plural second-person)
mizanlarına (dative plural third-person)
mizanımda (first-person locative singular)
mizanlarımda (first-person locative singular)
mizanında (locative second-person singular)
mizanlarında (locative second-person singular)
mizanında (locative singular third-person)
mizanlarında (locative singular third-person)
mizanımızda (first-person locative plural)
mizanlarımızda (first-person locative plural)
mizanınızda (locative plural second-person)
mizanlarınızda (locative plural second-person)
mizanlarında (locative plural third-person)
mizanımdan (ablative first-person singular)
mizanlarımdan (ablative first-person singular)
mizanından (ablative second-person singular)
mizanlarından (ablative second-person singular)
mizanından (ablative singular third-person)
mizanlarından (ablative singular third-person)
mizanımızdan (ablative first-person plural)
mizanlarımızdan (ablative first-person plural)
mizanınızdan (ablative plural second-person)
mizanlarınızdan (ablative plural second-person)
mizanlarından (ablative plural third-person)
mizanımın (first-person genitive singular)
mizanlarımın (first-person genitive singular)
mizanının (genitive second-person singular)
mizanlarının (genitive second-person singular)
mizanının (genitive singular third-person)
mizanlarının (genitive singular third-person)
mizanımızın (first-person genitive plural)
mizanlarımızın (first-person genitive plural)
mizanınızın (genitive plural second-person)
mizanlarınızın (genitive plural second-person)
mizanlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish میزان (mizān), from Arabic مِيزَان (mīzān).


ırgat

head

ırgat (definite accusative ırgatı, plural ırgatlar)

ırgatı (accusative definite)
ırgatlar (plural)
ırgat (nominative singular)
ırgatlar (nominative plural)
ırgatı (accusative definite singular)
ırgatları (accusative definite plural)
ırgata (dative singular)
ırgatlara (dative plural)
ırgatta (locative singular)
ırgatlarda (locative plural)
ırgattan (ablative singular)
ırgatlardan (ablative plural)
ırgatın (genitive singular)
ırgatların (genitive plural)
ırgatım (first-person nominative singular)
ırgatlarım (first-person nominative singular)
ırgatın (nominative second-person singular)
ırgatların (nominative second-person singular)
ırgatı (nominative singular third-person)
ırgatları (nominative singular third-person)
ırgatımız (first-person nominative plural)
ırgatlarımız (first-person nominative plural)
ırgatınız (nominative plural second-person)
ırgatlarınız (nominative plural second-person)
ırgatları (nominative plural third-person)
ırgatımı (accusative definite first-person singular)
ırgatlarımı (accusative definite first-person singular)
ırgatını (accusative definite second-person singular)
ırgatlarını (accusative definite second-person singular)
ırgatını (accusative definite singular third-person)
ırgatlarını (accusative definite singular third-person)
ırgatımızı (accusative definite first-person plural)
ırgatlarımızı (accusative definite first-person plural)
ırgatınızı (accusative definite plural second-person)
ırgatlarınızı (accusative definite plural second-person)
ırgatlarını (accusative definite plural third-person)
ırgatıma (dative first-person singular)
ırgatlarıma (dative first-person singular)
ırgatına (dative second-person singular)
ırgatlarına (dative second-person singular)
ırgatına (dative singular third-person)
ırgatlarına (dative singular third-person)
ırgatımıza (dative first-person plural)
ırgatlarımıza (dative first-person plural)
ırgatınıza (dative plural second-person)
ırgatlarınıza (dative plural second-person)
ırgatlarına (dative plural third-person)
ırgatımda (first-person locative singular)
ırgatlarımda (first-person locative singular)
ırgatında (locative second-person singular)
ırgatlarında (locative second-person singular)
ırgatında (locative singular third-person)
ırgatlarında (locative singular third-person)
ırgatımızda (first-person locative plural)
ırgatlarımızda (first-person locative plural)
ırgatınızda (locative plural second-person)
ırgatlarınızda (locative plural second-person)
ırgatlarında (locative plural third-person)
ırgatımdan (ablative first-person singular)
ırgatlarımdan (ablative first-person singular)
ırgatından (ablative second-person singular)
ırgatlarından (ablative second-person singular)
ırgatından (ablative singular third-person)
ırgatlarından (ablative singular third-person)
ırgatımızdan (ablative first-person plural)
ırgatlarımızdan (ablative first-person plural)
ırgatınızdan (ablative plural second-person)
ırgatlarınızdan (ablative plural second-person)
ırgatlarından (ablative plural third-person)
ırgatımın (first-person genitive singular)
ırgatlarımın (first-person genitive singular)
ırgatının (genitive second-person singular)
ırgatlarının (genitive second-person singular)
ırgatının (genitive singular third-person)
ırgatlarının (genitive singular third-person)
ırgatımızın (first-person genitive plural)
ırgatlarımızın (first-person genitive plural)
ırgatınızın (genitive plural second-person)
ırgatlarınızın (genitive plural second-person)
ırgatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ارغات (ırgat), from Greek εργάτης (ergátis), from Ancient Greek ἐργάτης (ergátēs).

(archaic) a male farmhand, a male agricultural labourer, a male servant


ıslahat

ıslahat (definite accusative ıslahatı, plural ıslahatlar)

ıslahatı (accusative definite)
ıslahatlar (plural)
ıslahat (nominative singular)
ıslahatlar (nominative plural)
ıslahatı (accusative definite singular)
ıslahatları (accusative definite plural)
ıslahata (dative singular)
ıslahatlara (dative plural)
ıslahatta (locative singular)
ıslahatlarda (locative plural)
ıslahattan (ablative singular)
ıslahatlardan (ablative plural)
ıslahatın (genitive singular)
ıslahatların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اصلاحات, from Arabic إِصْلَاحَات (ʔiṣlāḥāt).

der

Arabic إِصْلَاحَات (ʔiṣlāḥāt)


inkılâp

head

inkılâp (definite accusative inkılâbı, plural inkılâplar)

inkılâbı (accusative definite)
inkılâplar (plural)

Superseded spelling of inkılap (“reform, revolution”).


ihtiras

ihtiras (definite accusative ihtirası, plural ihtiraslar)

ihtirası (accusative definite)
ihtiraslar (plural)
ihtiras (nominative singular)
ihtiraslar (nominative plural)
ihtirası (accusative definite singular)
ihtirasları (accusative definite plural)
ihtirasa (dative singular)
ihtiraslara (dative plural)
ihtirasta (locative singular)
ihtiraslarda (locative plural)
ihtirastan (ablative singular)
ihtiraslardan (ablative plural)
ihtirasın (genitive singular)
ihtirasların (genitive plural)
ihtirasım (first-person nominative singular)
ihtiraslarım (first-person nominative singular)
ihtirasın (nominative second-person singular)
ihtirasların (nominative second-person singular)
ihtirası (nominative singular third-person)
ihtirasları (nominative singular third-person)
ihtirasımız (first-person nominative plural)
ihtiraslarımız (first-person nominative plural)
ihtirasınız (nominative plural second-person)
ihtiraslarınız (nominative plural second-person)
ihtirasları (nominative plural third-person)
ihtirasımı (accusative definite first-person singular)
ihtiraslarımı (accusative definite first-person singular)
ihtirasını (accusative definite second-person singular)
ihtiraslarını (accusative definite second-person singular)
ihtirasını (accusative definite singular third-person)
ihtiraslarını (accusative definite singular third-person)
ihtirasımızı (accusative definite first-person plural)
ihtiraslarımızı (accusative definite first-person plural)
ihtirasınızı (accusative definite plural second-person)
ihtiraslarınızı (accusative definite plural second-person)
ihtiraslarını (accusative definite plural third-person)
ihtirasıma (dative first-person singular)
ihtiraslarıma (dative first-person singular)
ihtirasına (dative second-person singular)
ihtiraslarına (dative second-person singular)
ihtirasına (dative singular third-person)
ihtiraslarına (dative singular third-person)
ihtirasımıza (dative first-person plural)
ihtiraslarımıza (dative first-person plural)
ihtirasınıza (dative plural second-person)
ihtiraslarınıza (dative plural second-person)
ihtiraslarına (dative plural third-person)
ihtirasımda (first-person locative singular)
ihtiraslarımda (first-person locative singular)
ihtirasında (locative second-person singular)
ihtiraslarında (locative second-person singular)
ihtirasında (locative singular third-person)
ihtiraslarında (locative singular third-person)
ihtirasımızda (first-person locative plural)
ihtiraslarımızda (first-person locative plural)
ihtirasınızda (locative plural second-person)
ihtiraslarınızda (locative plural second-person)
ihtiraslarında (locative plural third-person)
ihtirasımdan (ablative first-person singular)
ihtiraslarımdan (ablative first-person singular)
ihtirasından (ablative second-person singular)
ihtiraslarından (ablative second-person singular)
ihtirasından (ablative singular third-person)
ihtiraslarından (ablative singular third-person)
ihtirasımızdan (ablative first-person plural)
ihtiraslarımızdan (ablative first-person plural)
ihtirasınızdan (ablative plural second-person)
ihtiraslarınızdan (ablative plural second-person)
ihtiraslarından (ablative plural third-person)
ihtirasımın (first-person genitive singular)
ihtiraslarımın (first-person genitive singular)
ihtirasının (genitive second-person singular)
ihtiraslarının (genitive second-person singular)
ihtirasının (genitive singular third-person)
ihtiraslarının (genitive singular third-person)
ihtirasımızın (first-person genitive plural)
ihtiraslarımızın (first-person genitive plural)
ihtirasınızın (genitive plural second-person)
ihtiraslarınızın (genitive plural second-person)
ihtiraslarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish احتراص (ihtirâs), from Arabic اِحْتِرَاصْ (iḥtirāṣ).

der

Arabic اِحْتِرَاصْ (iḥtirāṣ)


nişane

head

nişane (definite accusative nişaneyi, plural nişaneler)

nişaneyi (accusative definite)
nişaneler (plural)
nişane (nominative singular)
nişaneler (nominative plural)
nişaneyi (accusative definite singular)
nişaneleri (accusative definite plural)
nişaneye (dative singular)
nişanelere (dative plural)
nişanede (locative singular)
nişanelerde (locative plural)
nişaneden (ablative singular)
nişanelerden (ablative plural)
nişanenin (genitive singular)
nişanelerin (genitive plural)
nişanem (first-person nominative singular)
nişanelerim (first-person nominative singular)
nişanen (nominative second-person singular)
nişanelerin (nominative second-person singular)
nişanesi (nominative singular third-person)
nişaneleri (nominative singular third-person)
nişanemiz (first-person nominative plural)
nişanelerimiz (first-person nominative plural)
nişaneniz (nominative plural second-person)
nişaneleriniz (nominative plural second-person)
nişaneleri (nominative plural third-person)
nişanemi (accusative definite first-person singular)
nişanelerimi (accusative definite first-person singular)
nişaneni (accusative definite second-person singular)
nişanelerini (accusative definite second-person singular)
nişanesini (accusative definite singular third-person)
nişanelerini (accusative definite singular third-person)
nişanemizi (accusative definite first-person plural)
nişanelerimizi (accusative definite first-person plural)
nişanenizi (accusative definite plural second-person)
nişanelerinizi (accusative definite plural second-person)
nişanelerini (accusative definite plural third-person)
nişaneme (dative first-person singular)
nişanelerime (dative first-person singular)
nişanene (dative second-person singular)
nişanelerine (dative second-person singular)
nişanesine (dative singular third-person)
nişanelerine (dative singular third-person)
nişanemize (dative first-person plural)
nişanelerimize (dative first-person plural)
nişanenize (dative plural second-person)
nişanelerinize (dative plural second-person)
nişanelerine (dative plural third-person)
nişanemde (first-person locative singular)
nişanelerimde (first-person locative singular)
nişanende (locative second-person singular)
nişanelerinde (locative second-person singular)
nişanesinde (locative singular third-person)
nişanelerinde (locative singular third-person)
nişanemizde (first-person locative plural)
nişanelerimizde (first-person locative plural)
nişanenizde (locative plural second-person)
nişanelerinizde (locative plural second-person)
nişanelerinde (locative plural third-person)
nişanemden (ablative first-person singular)
nişanelerimden (ablative first-person singular)
nişanenden (ablative second-person singular)
nişanelerinden (ablative second-person singular)
nişanesinden (ablative singular third-person)
nişanelerinden (ablative singular third-person)
nişanemizden (ablative first-person plural)
nişanelerimizden (ablative first-person plural)
nişanenizden (ablative plural second-person)
nişanelerinizden (ablative plural second-person)
nişanelerinden (ablative plural third-person)
nişanemin (first-person genitive singular)
nişanelerimin (first-person genitive singular)
nişanenin (genitive second-person singular)
nişanelerinin (genitive second-person singular)
nişanesinin (genitive singular third-person)
nişanelerinin (genitive singular third-person)
nişanemizin (first-person genitive plural)
nişanelerimizin (first-person genitive plural)
nişanenizin (genitive plural second-person)
nişanelerinizin (genitive plural second-person)
nişanelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نشانه, from Persian نشانه.


mekân

mekân (definite accusative mekânı, plural mekânlar)

mekânı (accusative definite)
mekânlar (plural)
mekân (nominative singular)
mekânlar (nominative plural)
mekânı (accusative definite singular)
mekânları (accusative definite plural)
mekâna (dative singular)
mekânlara (dative plural)
mekânda (locative singular)
mekânlarda (locative plural)
mekândan (ablative singular)
mekânlardan (ablative plural)
mekânın (genitive singular)
mekânların (genitive plural)
mekânım (first-person nominative singular)
mekânlarım (first-person nominative singular)
mekânın (nominative second-person singular)
mekânların (nominative second-person singular)
mekânı (nominative singular third-person)
mekânları (nominative singular third-person)
mekânımız (first-person nominative plural)
mekânlarımız (first-person nominative plural)
mekânınız (nominative plural second-person)
mekânlarınız (nominative plural second-person)
mekânları (nominative plural third-person)
mekânımı (accusative definite first-person singular)
mekânlarımı (accusative definite first-person singular)
mekânını (accusative definite second-person singular)
mekânlarını (accusative definite second-person singular)
mekânını (accusative definite singular third-person)
mekânlarını (accusative definite singular third-person)
mekânımızı (accusative definite first-person plural)
mekânlarımızı (accusative definite first-person plural)
mekânınızı (accusative definite plural second-person)
mekânlarınızı (accusative definite plural second-person)
mekânlarını (accusative definite plural third-person)
mekânıma (dative first-person singular)
mekânlarıma (dative first-person singular)
mekânına (dative second-person singular)
mekânlarına (dative second-person singular)
mekânına (dative singular third-person)
mekânlarına (dative singular third-person)
mekânımıza (dative first-person plural)
mekânlarımıza (dative first-person plural)
mekânınıza (dative plural second-person)
mekânlarınıza (dative plural second-person)
mekânlarına (dative plural third-person)
mekânımda (first-person locative singular)
mekânlarımda (first-person locative singular)
mekânında (locative second-person singular)
mekânlarında (locative second-person singular)
mekânında (locative singular third-person)
mekânlarında (locative singular third-person)
mekânımızda (first-person locative plural)
mekânlarımızda (first-person locative plural)
mekânınızda (locative plural second-person)
mekânlarınızda (locative plural second-person)
mekânlarında (locative plural third-person)
mekânımdan (ablative first-person singular)
mekânlarımdan (ablative first-person singular)
mekânından (ablative second-person singular)
mekânlarından (ablative second-person singular)
mekânından (ablative singular third-person)
mekânlarından (ablative singular third-person)
mekânımızdan (ablative first-person plural)
mekânlarımızdan (ablative first-person plural)
mekânınızdan (ablative plural second-person)
mekânlarınızdan (ablative plural second-person)
mekânlarından (ablative plural third-person)
mekânımın (first-person genitive singular)
mekânlarımın (first-person genitive singular)
mekânının (genitive second-person singular)
mekânlarının (genitive second-person singular)
mekânının (genitive singular third-person)
mekânlarının (genitive singular third-person)
mekânımızın (first-person genitive plural)
mekânlarımızın (first-person genitive plural)
mekânınızın (genitive plural second-person)
mekânlarınızın (genitive plural second-person)
mekânlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مكان (meḱan), from Arabic مَكَان (makān).


ıslahatçılık

ıslahatçılık (definite accusative ıslahatçılığı, plural ıslahatçılıklar)

ıslahatçılığı (accusative definite)
ıslahatçılıklar (plural)
ıslahatçılık (nominative singular)
ıslahatçılıklar (nominative plural)
ıslahatçılığı (accusative definite singular)
ıslahatçılıkları (accusative definite plural)
ıslahatçılığa (dative singular)
ıslahatçılıklara (dative plural)
ıslahatçılıkta (locative singular)
ıslahatçılıklarda (locative plural)
ıslahatçılıktan (ablative singular)
ıslahatçılıklardan (ablative plural)
ıslahatçılığın (genitive singular)
ıslahatçılıkların (genitive plural)
ıslahatçılığım (first-person nominative singular)
ıslahatçılıklarım (first-person nominative singular)
ıslahatçılığın (nominative second-person singular)
ıslahatçılıkların (nominative second-person singular)
ıslahatçılığı (nominative singular third-person)
ıslahatçılıkları (nominative singular third-person)
ıslahatçılığımız (first-person nominative plural)
ıslahatçılıklarımız (first-person nominative plural)
ıslahatçılığınız (nominative plural second-person)
ıslahatçılıklarınız (nominative plural second-person)
ıslahatçılıkları (nominative plural third-person)
ıslahatçılığımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçılıklarımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçılığını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçılıklarını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçılığını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçılıklarını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçılığımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçılığınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılıklarını (accusative definite plural third-person)
ıslahatçılığıma (dative first-person singular)
ıslahatçılıklarıma (dative first-person singular)
ıslahatçılığına (dative second-person singular)
ıslahatçılıklarına (dative second-person singular)
ıslahatçılığına (dative singular third-person)
ıslahatçılıklarına (dative singular third-person)
ıslahatçılığımıza (dative first-person plural)
ıslahatçılıklarımıza (dative first-person plural)
ıslahatçılığınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılıklarınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılıklarına (dative plural third-person)
ıslahatçılığımda (first-person locative singular)
ıslahatçılıklarımda (first-person locative singular)
ıslahatçılığında (locative second-person singular)
ıslahatçılıklarında (locative second-person singular)
ıslahatçılığında (locative singular third-person)
ıslahatçılıklarında (locative singular third-person)
ıslahatçılığımızda (first-person locative plural)
ıslahatçılıklarımızda (first-person locative plural)
ıslahatçılığınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılıklarınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılıklarında (locative plural third-person)
ıslahatçılığımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçılıklarımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçılığından (ablative second-person singular)
ıslahatçılıklarından (ablative second-person singular)
ıslahatçılığından (ablative singular third-person)
ıslahatçılıklarından (ablative singular third-person)
ıslahatçılığımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçılıklarımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçılığınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılıklarınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılıklarından (ablative plural third-person)
ıslahatçılığımın (first-person genitive singular)
ıslahatçılıklarımın (first-person genitive singular)
ıslahatçılığının (genitive second-person singular)
ıslahatçılıklarının (genitive second-person singular)
ıslahatçılığının (genitive singular third-person)
ıslahatçılıklarının (genitive singular third-person)
ıslahatçılığımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçılıklarımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçılığınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılıklarınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılıklarının (genitive plural third-person)


ıslahatçı

ıslahatçı (definite accusative ıslahatçıyı, plural ıslahatçılar)

ıslahatçıyı (accusative definite)
ıslahatçılar (plural)
ıslahatçı (nominative singular)
ıslahatçılar (nominative plural)
ıslahatçıyı (accusative definite singular)
ıslahatçıları (accusative definite plural)
ıslahatçıya (dative singular)
ıslahatçılara (dative plural)
ıslahatçıda (locative singular)
ıslahatçılarda (locative plural)
ıslahatçıdan (ablative singular)
ıslahatçılardan (ablative plural)
ıslahatçının (genitive singular)
ıslahatçıların (genitive plural)
ıslahatçım (first-person nominative singular)
ıslahatçılarım (first-person nominative singular)
ıslahatçın (nominative second-person singular)
ıslahatçıların (nominative second-person singular)
ıslahatçısı (nominative singular third-person)
ıslahatçıları (nominative singular third-person)
ıslahatçımız (first-person nominative plural)
ıslahatçılarımız (first-person nominative plural)
ıslahatçınız (nominative plural second-person)
ıslahatçılarınız (nominative plural second-person)
ıslahatçıları (nominative plural third-person)
ıslahatçımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçılarımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçılarını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçısını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçılarını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçılarımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılarınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılarını (accusative definite plural third-person)
ıslahatçıma (dative first-person singular)
ıslahatçılarıma (dative first-person singular)
ıslahatçına (dative second-person singular)
ıslahatçılarına (dative second-person singular)
ıslahatçısına (dative singular third-person)
ıslahatçılarına (dative singular third-person)
ıslahatçımıza (dative first-person plural)
ıslahatçılarımıza (dative first-person plural)
ıslahatçınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılarınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılarına (dative plural third-person)
ıslahatçımda (first-person locative singular)
ıslahatçılarımda (first-person locative singular)
ıslahatçında (locative second-person singular)
ıslahatçılarında (locative second-person singular)
ıslahatçısında (locative singular third-person)
ıslahatçılarında (locative singular third-person)
ıslahatçımızda (first-person locative plural)
ıslahatçılarımızda (first-person locative plural)
ıslahatçınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılarınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılarında (locative plural third-person)
ıslahatçımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçılarımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçından (ablative second-person singular)
ıslahatçılarından (ablative second-person singular)
ıslahatçısından (ablative singular third-person)
ıslahatçılarından (ablative singular third-person)
ıslahatçımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçılarımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılarınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılarından (ablative plural third-person)
ıslahatçımın (first-person genitive singular)
ıslahatçılarımın (first-person genitive singular)
ıslahatçının (genitive second-person singular)
ıslahatçılarının (genitive second-person singular)
ıslahatçısının (genitive singular third-person)
ıslahatçılarının (genitive singular third-person)
ıslahatçımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçılarımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılarınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اصلاحاتجی (ıslahatçı), equivalent to ıslahat + -çı.


meşkûr

meşkûrum (first-person predicative present singular)
meşkûr muyum? (first-person interrogative predicative present singular)
meşkûr değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
meşkûr değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
meşkûrsun (predicative present second-person singular)
meşkûr musun? (interrogative predicative present second-person singular)
meşkûr değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
meşkûr değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
meşkûr (predicative present singular third-person)
meşkûrdur (predicative present singular third-person)
meşkûr mu? (interrogative predicative present singular third-person)
meşkûr değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
meşkûr değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
meşkûruz (first-person plural predicative present)
meşkûr muyuz? (first-person interrogative plural predicative present)
meşkûr değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
meşkûr değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
meşkûrsunuz (plural predicative present second-person)
meşkûr musunuz? (interrogative plural predicative present second-person)
meşkûr değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
meşkûr değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
meşkûr (plural predicative present third-person)
meşkûrlar (plural predicative present third-person)
meşkûr mı? (interrogative plural predicative present third-person)
meşkûrlar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
meşkûr değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
meşkûr değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
meşkûr değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
meşkûrdum (first-person past predicative singular)
meşkûr muydum? (first-person interrogative past predicative singular)
meşkûr değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
meşkûr değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
meşkûrdun (past predicative second-person singular)
meşkûr muydun? (interrogative past predicative second-person singular)
meşkûr değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
meşkûr değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
meşkûrdu (past predicative singular third-person)
meşkûr muydu? (interrogative past predicative singular third-person)
meşkûr değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
meşkûr değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
meşkûrduk (first-person past plural predicative)
meşkûr muyduk? (first-person interrogative past plural predicative)
meşkûr değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
meşkûr değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
meşkûrdunuz (past plural predicative second-person)
meşkûr muydunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
meşkûr değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
meşkûr değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
meşkûrdular (past plural predicative third-person)
meşkûr muydular? (interrogative past plural predicative third-person)
meşkûr değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
meşkûr değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
meşkûr değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
meşkûrmuşum (first-person past predicative singular)
meşkûr muymuşum? (first-person interrogative past predicative singular)
meşkûr değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
meşkûr değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
meşkûrmuşsun (past predicative second-person singular)
meşkûr muymuşsun? (interrogative past predicative second-person singular)
meşkûr değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
meşkûr değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
meşkûrmuş (past predicative singular third-person)
meşkûr muymuş? (interrogative past predicative singular third-person)
meşkûr değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
meşkûr değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
meşkûrmuşuz (first-person past plural predicative)
meşkûr muymuşuz? (first-person interrogative past plural predicative)
meşkûr değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
meşkûr değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
meşkûrmuşsunuz (past plural predicative second-person)
meşkûr muymuşsunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
meşkûr değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
meşkûr değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
meşkûrmuşlar (past plural predicative third-person)
meşkûr muymuşlar? (interrogative past plural predicative third-person)
meşkûr değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
meşkûr değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
meşkûr değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
meşkûrsam (conditional first-person predicative singular)
meşkûr muysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
meşkûr değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
meşkûr değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
meşkûrsan (conditional predicative second-person singular)
meşkûr muysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
meşkûr değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
meşkûr değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
meşkûrsa (conditional predicative singular third-person)
meşkûr muysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
meşkûr değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
meşkûr değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
meşkûrsak (conditional first-person plural predicative)
meşkûr muysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
meşkûr değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
meşkûr değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
meşkûrsanız (conditional plural predicative second-person)
meşkûr muysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
meşkûr değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
meşkûr değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
meşkûrsalar (conditional plural predicative third-person)
meşkûr muysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
meşkûr değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
meşkûr değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From Ottoman Turkish مشكور, from Arabic مَشْكُور (maškūr).


unvan

unvan (definite accusative unvanı, plural unvanlar)

unvanı (accusative definite)
unvanlar (plural)


icra

icra (definite accusative icrayı, plural icralar)

icrayı (accusative definite)
icralar (plural)
icra (nominative singular)
icralar (nominative plural)
icrayı (accusative definite singular)
icraları (accusative definite plural)
icraya (dative singular)
icralara (dative plural)
icrada (locative singular)
icralarda (locative plural)
icradan (ablative singular)
icralardan (ablative plural)
icranın (genitive singular)
icraların (genitive plural)
icram (first-person nominative singular)
icralarım (first-person nominative singular)
icran (nominative second-person singular)
icraların (nominative second-person singular)
icrası (nominative singular third-person)
icraları (nominative singular third-person)
icramız (first-person nominative plural)
icralarımız (first-person nominative plural)
icranız (nominative plural second-person)
icralarınız (nominative plural second-person)
icraları (nominative plural third-person)
icramı (accusative definite first-person singular)
icralarımı (accusative definite first-person singular)
icranı (accusative definite second-person singular)
icralarını (accusative definite second-person singular)
icrasını (accusative definite singular third-person)
icralarını (accusative definite singular third-person)
icramızı (accusative definite first-person plural)
icralarımızı (accusative definite first-person plural)
icranızı (accusative definite plural second-person)
icralarınızı (accusative definite plural second-person)
icralarını (accusative definite plural third-person)
icrama (dative first-person singular)
icralarıma (dative first-person singular)
icrana (dative second-person singular)
icralarına (dative second-person singular)
icrasına (dative singular third-person)
icralarına (dative singular third-person)
icramıza (dative first-person plural)
icralarımıza (dative first-person plural)
icranıza (dative plural second-person)
icralarınıza (dative plural second-person)
icralarına (dative plural third-person)
icramda (first-person locative singular)
icralarımda (first-person locative singular)
icranda (locative second-person singular)
icralarında (locative second-person singular)
icrasında (locative singular third-person)
icralarında (locative singular third-person)
icramızda (first-person locative plural)
icralarımızda (first-person locative plural)
icranızda (locative plural second-person)
icralarınızda (locative plural second-person)
icralarında (locative plural third-person)
icramdan (ablative first-person singular)
icralarımdan (ablative first-person singular)
icrandan (ablative second-person singular)
icralarından (ablative second-person singular)
icrasından (ablative singular third-person)
icralarından (ablative singular third-person)
icramızdan (ablative first-person plural)
icralarımızdan (ablative first-person plural)
icranızdan (ablative plural second-person)
icralarınızdan (ablative plural second-person)
icralarından (ablative plural third-person)
icramın (first-person genitive singular)
icralarımın (first-person genitive singular)
icranın (genitive second-person singular)
icralarının (genitive second-person singular)
icrasının (genitive singular third-person)
icralarının (genitive singular third-person)
icramızın (first-person genitive plural)
icralarımızın (first-person genitive plural)
icranızın (genitive plural second-person)
icralarınızın (genitive plural second-person)
icralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اجرا (icra, “letting water flow, letting an event take its course, putting a law into execution, implementation, practicing, performing, working”), from Arabic إِجْرَاء (ʔijrāʔ, “procedure, work, deed”).

der

(archaic) Executing, implementing, performing a job, an art, a sport etc.


şakirt

head

şakirt (definite accusative şakirti, plural şakirtler)

şakirti (accusative definite)
şakirtler (plural)

From Ottoman Turkish شاكرد, شاگرد (şagird), from Persian شاگرد (šâgerd). Compare Armenian աշակերտ (ašakert), Azerbaijani şagird.


fırka

fırka (definite accusative fırkayı, plural fırkalar)

fırkayı (accusative definite)
fırkalar (plural)

From Ottoman Turkish فرقه, from Arabic فِرْقَة (firqa).


mıntıka

mıntıka (definite accusative mıntıkayı, plural mıntıkalar or (obsolete) menatık)

mıntıkayı (accusative definite)
mıntıkalar (plural)
menatık (obsolete plural)
mıntıka (nominative singular)
mıntıkalar (nominative plural)
mıntıkayı (accusative definite singular)
mıntıkaları (accusative definite plural)
mıntıkaya (dative singular)
mıntıkalara (dative plural)
mıntıkada (locative singular)
mıntıkalarda (locative plural)
mıntıkadan (ablative singular)
mıntıkalardan (ablative plural)
mıntıkanın (genitive singular)
mıntıkaların (genitive plural)
mıntıkam (first-person nominative singular)
mıntıkalarım (first-person nominative singular)
mıntıkan (nominative second-person singular)
mıntıkaların (nominative second-person singular)
mıntıkası (nominative singular third-person)
mıntıkaları (nominative singular third-person)
mıntıkamız (first-person nominative plural)
mıntıkalarımız (first-person nominative plural)
mıntıkanız (nominative plural second-person)
mıntıkalarınız (nominative plural second-person)
mıntıkaları (nominative plural third-person)
mıntıkamı (accusative definite first-person singular)
mıntıkalarımı (accusative definite first-person singular)
mıntıkanı (accusative definite second-person singular)
mıntıkalarını (accusative definite second-person singular)
mıntıkasını (accusative definite singular third-person)
mıntıkalarını (accusative definite singular third-person)
mıntıkamızı (accusative definite first-person plural)
mıntıkalarımızı (accusative definite first-person plural)
mıntıkanızı (accusative definite plural second-person)
mıntıkalarınızı (accusative definite plural second-person)
mıntıkalarını (accusative definite plural third-person)
mıntıkama (dative first-person singular)
mıntıkalarıma (dative first-person singular)
mıntıkana (dative second-person singular)
mıntıkalarına (dative second-person singular)
mıntıkasına (dative singular third-person)
mıntıkalarına (dative singular third-person)
mıntıkamıza (dative first-person plural)
mıntıkalarımıza (dative first-person plural)
mıntıkanıza (dative plural second-person)
mıntıkalarınıza (dative plural second-person)
mıntıkalarına (dative plural third-person)
mıntıkamda (first-person locative singular)
mıntıkalarımda (first-person locative singular)
mıntıkanda (locative second-person singular)
mıntıkalarında (locative second-person singular)
mıntıkasında (locative singular third-person)
mıntıkalarında (locative singular third-person)
mıntıkamızda (first-person locative plural)
mıntıkalarımızda (first-person locative plural)
mıntıkanızda (locative plural second-person)
mıntıkalarınızda (locative plural second-person)
mıntıkalarında (locative plural third-person)
mıntıkamdan (ablative first-person singular)
mıntıkalarımdan (ablative first-person singular)
mıntıkandan (ablative second-person singular)
mıntıkalarından (ablative second-person singular)
mıntıkasından (ablative singular third-person)
mıntıkalarından (ablative singular third-person)
mıntıkamızdan (ablative first-person plural)
mıntıkalarımızdan (ablative first-person plural)
mıntıkanızdan (ablative plural second-person)
mıntıkalarınızdan (ablative plural second-person)
mıntıkalarından (ablative plural third-person)
mıntıkamın (first-person genitive singular)
mıntıkalarımın (first-person genitive singular)
mıntıkanın (genitive second-person singular)
mıntıkalarının (genitive second-person singular)
mıntıkasının (genitive singular third-person)
mıntıkalarının (genitive singular third-person)
mıntıkamızın (first-person genitive plural)
mıntıkalarımızın (first-person genitive plural)
mıntıkanızın (genitive plural second-person)
mıntıkalarınızın (genitive plural second-person)
mıntıkalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish منطقه (mıntıka), from Arabic مِنْطَقَة (minṭaqa, “belt, girdle; zone; sector”).


zabıta

head

zabıta (definite accusative zabıtayı, plural zabıtalar)

zabıtayı (accusative definite)
zabıtalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish ضابطه (zabıta), from Arabic ضَابِطَة (ḍābiṭa).

der

Arabic ضَابِطَة (ḍābiṭa)


maruf

From Ottoman Turkish معروف (maruf), from Arabic مَعْرُوف (maʕrūf).


mikâp

From Ottoman Turkish مكعب, from Arabic مُكَعَّب (mukaʕʕab).

Dün buradan havalanmış olan Stratosferik balon dünyanın en büyük balonudur. 85000 metre mikâbi hacmindedir. Safra olarak 2700 kilo saçma taşımaktadır.

1934 July 31, “Stratosferik balonu”, in Türk Sözü, page 1

(please add an English translation of this quotation)


mikâp

head

mikâp (definite accusative mikâbı, plural mikâplar)

mikâbı (accusative definite)
mikâplar (plural)


istikşaf

istikşaf (definite accusative istikşafı, plural istikşaflar)

istikşafı (accusative definite)
istikşaflar (plural)

From Ottoman Turkish استكشاف, from Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf).

der

اِسْتِكْشَاف

Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf)


harekât

head

harekât (definite accusative harekâtı, uncountable)

harekâtı (accusative definite)
harekât (nominative singular)
harekâtı (accusative definite singular)
harekâta (dative singular)
harekâtta (locative singular)
harekâttan (ablative singular)
harekâtın (genitive singular)

From Ottoman Turkish حركات (hareḱat), from Arabic حَرَكَات (ḥarakāt), plural of حَرَكَة (ḥaraka).


kânun

From Ottoman Turkish كانون (kânûn, “hearth; first two months of winter”), from Arabic كَانُون (kānūn, “hearth”).

inh

Birinci kânun

İkinci kânun

(archaic) The first two months of winter


müzakerat

From Ottoman Turkish مذاكرات, from Arabic مُذَاكَرَات (muḏākarāt). Arabic plural of müzakere.

der

Arabic مُذَاكَرَات (muḏākarāt)


muahede

head

muahede (definite accusative muahedeyi, plural muahedeler)

muahedeyi (accusative definite)
muahedeler (plural)

From Ottoman Turkish معاهده (muâhede), from Arabic مُعَاهَدَة (muʕāhada).


tevkif

tevkif (definite accusative tevkifi, plural tevkifler or tevkifat)

tevkifi (accusative definite)
tevkifler (plural)
tevkifat (plural)
tevkif (nominative singular)
tevkifler (nominative plural)
tevkifi (accusative definite singular)
tevkifleri (accusative definite plural)
tevkife (dative singular)
tevkiflere (dative plural)
tevkifte (locative singular)
tevkiflerde (locative plural)
tevkiften (ablative singular)
tevkiflerden (ablative plural)
tevkifin (genitive singular)
tevkiflerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish توقیف (tevkıf), from Arabic تَوْقِيف (tawqīf).


ihtilaç

ihtilaç (definite accusative ihtilâcı, plural ihtilaçlar)

ihtilâcı (accusative definite)
ihtilaçlar (plural)

From Ottoman Turkish اختلاج, from Arabic اِخْتِلَاج (iḵtilāj).


şiddet

şiddet (definite accusative şiddeti, plural şiddetler)

şiddeti (accusative definite)
şiddetler (plural)
şiddet (nominative singular)
şiddetler (nominative plural)
şiddeti (accusative definite singular)
şiddetleri (accusative definite plural)
şiddete (dative singular)
şiddetlere (dative plural)
şiddette (locative singular)
şiddetlerde (locative plural)
şiddetten (ablative singular)
şiddetlerden (ablative plural)
şiddetin (genitive singular)
şiddetlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish شدت (şiddet), from Arabic شِدَّة (šidda).


ecnebi

From Ottoman Turkish اجنبی, from Arabic أَجْنَبِيّ (ʔajnabiyy).


ecnebi

ecnebi (definite accusative ecnebiyi, plural ecnebiler)

ecnebiyi (accusative definite)
ecnebiler (plural)


mütareke

mütareke (definite accusative mütarekeyi, plural mütarekeler)

mütarekeyi (accusative definite)
mütarekeler (plural)

From Ottoman Turkish متاركه, from Arabic مُتَارَكَة (mutāraka).


satıh

satıh (definite accusative sathı, plural satıhlar)

sathı (accusative definite)
satıhlar (plural)
satıh (nominative singular)
satıhlar (nominative plural)
sathı (accusative definite singular)
satıhları (accusative definite plural)
satha (dative singular)
satıhlara (dative plural)
satıhta (locative singular)
satıhlarda (locative plural)
satıhtan (ablative singular)
satıhlardan (ablative plural)
sathın (genitive singular)
satıhların (genitive plural)
sathım (first-person nominative singular)
satıhlarım (first-person nominative singular)
sathın (nominative second-person singular)
satıhların (nominative second-person singular)
sathı (nominative singular third-person)
satıhları (nominative singular third-person)
sathımız (first-person nominative plural)
satıhlarımız (first-person nominative plural)
sathınız (nominative plural second-person)
satıhlarınız (nominative plural second-person)
satıhları (nominative plural third-person)
sathımı (accusative definite first-person singular)
satıhlarımı (accusative definite first-person singular)
sathını (accusative definite second-person singular)
satıhlarını (accusative definite second-person singular)
sathını (accusative definite singular third-person)
satıhlarını (accusative definite singular third-person)
sathımızı (accusative definite first-person plural)
satıhlarımızı (accusative definite first-person plural)
sathınızı (accusative definite plural second-person)
satıhlarınızı (accusative definite plural second-person)
satıhlarını (accusative definite plural third-person)
sathıma (dative first-person singular)
satıhlarıma (dative first-person singular)
sathına (dative second-person singular)
satıhlarına (dative second-person singular)
sathına (dative singular third-person)
satıhlarına (dative singular third-person)
sathımıza (dative first-person plural)
satıhlarımıza (dative first-person plural)
sathınıza (dative plural second-person)
satıhlarınıza (dative plural second-person)
satıhlarına (dative plural third-person)
sathımda (first-person locative singular)
satıhlarımda (first-person locative singular)
sathında (locative second-person singular)
satıhlarında (locative second-person singular)
sathında (locative singular third-person)
satıhlarında (locative singular third-person)
sathımızda (first-person locative plural)
satıhlarımızda (first-person locative plural)
sathınızda (locative plural second-person)
satıhlarınızda (locative plural second-person)
satıhlarında (locative plural third-person)
sathımdan (ablative first-person singular)
satıhlarımdan (ablative first-person singular)
sathından (ablative second-person singular)
satıhlarından (ablative second-person singular)
sathından (ablative singular third-person)
satıhlarından (ablative singular third-person)
sathımızdan (ablative first-person plural)
satıhlarımızdan (ablative first-person plural)
sathınızdan (ablative plural second-person)
satıhlarınızdan (ablative plural second-person)
satıhlarından (ablative plural third-person)
sathımın (first-person genitive singular)
satıhlarımın (first-person genitive singular)
sathının (genitive second-person singular)
satıhlarının (genitive second-person singular)
sathının (genitive singular third-person)
satıhlarının (genitive singular third-person)
sathımızın (first-person genitive plural)
satıhlarımızın (first-person genitive plural)
sathınızın (genitive plural second-person)
satıhlarınızın (genitive plural second-person)
satıhlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سطح (sath), from Arabic سَطْح (saṭḥ).


hıfzıssıhha

hıfzıssıhha (definite accusative hıfzıssıhhayı, plural hıfzıssıhhalar)

hıfzıssıhhayı (accusative definite)
hıfzıssıhhalar (plural)

From Ottoman Turkish حفظالصحه (hıfzıssıhha), equivalent to hıfz (“protection”) + sıhhat (“health”), both of Arabic origin. Compare Azerbaijani hifzüssihhə.


ricat

ricat (definite accusative ricati, plural ricatlar)

ricati (accusative definite)
ricatlar (plural)

From Ottoman Turkish رجعت (ricat, “return; retreat”), from Arabic رجعة.


ekalliyet

head

ekalliyet (definite accusative ekalliyeti, plural ekalliyetler)

ekalliyeti (accusative definite)
ekalliyetler (plural)
ekalliyet (nominative singular)
ekalliyetler (nominative plural)
ekalliyeti (accusative definite singular)
ekalliyetleri (accusative definite plural)
ekalliyete (dative singular)
ekalliyetlere (dative plural)
ekalliyette (locative singular)
ekalliyetlerde (locative plural)
ekalliyetten (ablative singular)
ekalliyetlerden (ablative plural)
ekalliyetin (genitive singular)
ekalliyetlerin (genitive plural)
ekalliyetim (first-person singular)
ekalliyetlerim (first-person singular)
ekalliyetsin (second-person singular)
ekalliyetlersin (second-person singular)
ekalliyet (singular third-person)
ekalliyettir (singular third-person)
ekalliyetler (singular third-person)
ekalliyetlerdir (singular third-person)
ekalliyetiz (first-person plural)
ekalliyetleriz (first-person plural)
ekalliyetsiniz (plural second-person)
ekalliyetlersiniz (plural second-person)
ekalliyetler (plural third-person)
ekalliyetlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اقلیت (ekalliyet). First attested in 1877.

(archaic) minority (any subgroup that does not form a numerical majority)


rişvet

rişvet (definite accusative rişveti, plural rişvetler)

rişveti (accusative definite)
rişvetler (plural)


nafia

nafia (definite accusative nafiayı, plural nafialar)

nafiayı (accusative definite)
nafialar (plural)

From Ottoman Turkish نافعه (nafi'a), from Arabic نَافِع (nāfiʕ, “useful”).


müstemleke

müstemleke (definite accusative müstemlekeyi, plural müstemlekeler)

müstemlekeyi (accusative definite)
müstemlekeler (plural)

From Ottoman Turkish مستملکه (müstemleke, “colony”), from Arabic مُسْتَمْلَكَة (mustamlaka, literally “being taken possession of or dominated”), probably following a word like أَرْض f (ʔarḍ, “earth”), from the root م ل ك (m-l-k) related to kingdoms and possession. Compare مَلَكَ (malaka).

der

مُسْتَمْلَكَة

(archaic) colony (governmental unit or settlement)


zecrî

From Ottoman Turkish زجری, from Arabic زَجْرِيّ (zajriyy).


zecir

head

zecir (definite accusative zecri, plural zecirler)

zecri (accusative definite)
zecirler (plural)

From Ottoman Turkish زجر (zecr), from Arabic زَجْر (zajr), verbal noun of زَجَرَ (zajara).

(archaic) restraining, chiding, forbidding


kânunusani

Inherited from Ottoman Turkish كانون ثانی (kanun-ı sani), from Arabic كَانُون الثَانِي (kānūn aṯ-ṯānī); equivalent to kânun + sani (“second”). The name was officially changed to Ocak by law number 4696 passed January 10, 1945.

der

كَانُون الثَانِي

Arabic كَانُون الثَانِي (kānūn aṯ-ṯānī)


tespit

head

tespit (definite accusative tespiti, plural tespitler)

tespiti (accusative definite)
tespitler (plural)

From Ottoman Turkish تثبیت (tesbit), from Arabic تَثْبِيت (taṯbīt), verbal noun of ثَبَّتَ (ṯabbata, “to make firm, stable; to confine, restrict”).

(archaic) establishing, proving, demonstrating


ittihaz

ittihaz (definite accusative ittihazı, plural ittihazlar)

ittihazı (accusative definite)
ittihazlar (plural)

From Ottoman Turkish اتخاذ, from Arabic اِتِّخَاذ (ittiḵāḏ), verbal noun of اِتَّخَذَ (ittaḵaḏa, “to take, assume, adopt”).

der

Arabic اِتِّخَاذ (ittiḵāḏ)


tekemmül

head

tekemmül (definite accusative tekemmülü, plural tekemmüller)

tekemmülü (accusative definite)
tekemmüller (plural)

From Ottoman Turkish تكمل (tekemmül), from Arabic تَكَمُّل (takammul), verbal noun of تَكَمَّلَ (takammala, “to be or become whole, complete, perfect”).

1929 December 1, advertisement on page 12 of Vakithttp://nek.istanbul.edu.tr/4444/ekos/GAZETE/vakit/vakit_1929/vakit_1929_kanunuevvel_/vakit_1929_kanunuevvel_1_.pdf

Kappel tamamile tekemmül etmiş yazı makınası

(archaic) becoming perfect or complete; perfection


müdiriyet

müdiriyet (definite accusative müdiriyeti, plural müdiriyetler)

müdiriyeti (accusative definite)
müdiriyetler (plural)

From Ottoman Turkish مدیریت, equivalent to Arabic مُدِير (mudīr, “director”) and ـِيَّة (-iyya, forms abstract nouns).

Polis müdiriyeti şedit bir mücadele açtı

1929 January 3, “Batakhane kapatıldı”, in Milliyet, page 1


teşdid

teşdid (definite accusative teşdidi, plural teşdidler)

teşdidi (accusative definite)
teşdidler (plural)

From Ottoman Turkish تثدید (teşdid), from Arabic تَشْدِيد (tašdīd).


maarif

maarif (definite accusative maarifi, plural maarifler)

maarifi (accusative definite)
maarifler (plural)

From Ottoman Turkish معارف, from Arabic مَعَارِف (maʕārif), plural of مَعْرِفَة (maʕrifa, “knowledge, learning”).

Maarif Vekâleti


müziç

From Ottoman Turkish مزعج (müzıc), from Arabic مُزْعِج (muzʕij, “annoying, unpleasant”).

der

1936 October 23, advertisement for pest control in Akşam, page 12

Her tarafı sinekler sardı. Müz'iç sinekler yavrularınızı ısırıyor. Hastalık aşılıyor.

(archaic) annoying, troublesome; vexatious


maamafih

From Arabic مَعَ مَا فِيهِ (maʕa mā fīhi).

مَعَ مَا فِيهِ

Arabic مَعَ مَا فِيهِ (maʕa mā fīhi)


istikraz

head

istikraz (definite accusative istikrazı, plural istikrazlar)

istikrazı (accusative definite)
istikrazlar (plural)

From Ottoman Turkish استقراض (istikraz), from Arabic اِسْتِقْرَاض (istiqrāḍ), verbal noun of اِسْتَقْرَضَ (istaqraḍa, “to seek or ask to borrow money from”).

der

اِسْتِقْرَاض

Arabic اِسْتِقْرَاض (istiqrāḍ)


zayiat

head

zayiat (definite accusative zayiatı, plural zayiatlar)

zayiatı (accusative definite)
zayiatlar (plural)

From Ottoman Turkish ضایعات, formed in Ottoman as a pseudo-Arabic plural from ضَائِع (ḍāʔiʕ), active participle of ضَاعَ (ḍāʕa).

zayiat vermek

zayiat verdirmek

1940 May 14, headline in Tasviri Efkâr


müstevli

müstevli (definite accusative müstevliyi, plural müstevliler)

müstevliyi (accusative definite)
müstevliler (plural)

From Ottoman Turkish مستولی (müstevli), from Arabic مُسْتَوْلٍ (mustawlin), active participle of اِسْتَوْلَى (istawlā, “to appropriate”).

1940 May 14, headline in Tasviri Efkâr

Malarya müstevli 1924 senesinde çok kötü boyutlara erişti, çiftçiler topraklarını bıraktılar, kentlerde ise varlıklı insanları ve bütün milleti etkiledi.

2020, Arzu Yalçın, Mustafa Saygın, “Milli Mücadelede Sıtmaya Karşı Hilal-i Ahmer Cemiyetinin Rolü [The role of the Red Crescent Society against malaria in the national struggle]”, in SDU Medical Faculty Journal, →DOI


müstevli

infectious; invading; prevalent; epidemic


aheste

From Ottoman Turkish آهسته (aheste), from Persian آهسته (“āhaste”), past participle of هستيدن (“hastīdan”).

alma mazlumun âhını, çıkar aheste aheste


efkâr

From Ottoman Turkish افكار (efkâr), from Arabic أَفْكَار (ʔafkār), plural of فِكْر (fikr).


dehalet

dehalet (definite accusative dehaleti, plural dehaletler)

dehaleti (accusative definite)
dehaletler (plural)

A pseudo-Arabic formation from Ottoman Turkish داخل (dahil) or دخیل (dahîl), from Arabic د خ ل (d ḵ l).


tahrikât

tahrikât (definite accusative tahrikâtı, uncountable)

tahrikâtı (accusative definite)
tahrikât (nominative singular)
tahrikâtlar (nominative plural)
tahrikâtı (accusative definite singular)
tahrikâtları (accusative definite plural)
tahrikâta (dative singular)
tahrikâtlara (dative plural)
tahrikâtta (locative singular)
tahrikâtlarda (locative plural)
tahrikâttan (ablative singular)
tahrikâtlardan (ablative plural)
tahrikâtın (genitive singular)
tahrikâtların (genitive plural)
tahrikâtım (first-person nominative singular)
tahrikâtlarım (first-person nominative singular)
tahrikâtın (nominative second-person singular)
tahrikâtların (nominative second-person singular)
tahrikâtı (nominative singular third-person)
tahrikâtları (nominative singular third-person)
tahrikâtımız (first-person nominative plural)
tahrikâtlarımız (first-person nominative plural)
tahrikâtınız (nominative plural second-person)
tahrikâtlarınız (nominative plural second-person)
tahrikâtları (nominative plural third-person)
tahrikâtımı (accusative definite first-person singular)
tahrikâtlarımı (accusative definite first-person singular)
tahrikâtını (accusative definite second-person singular)
tahrikâtlarını (accusative definite second-person singular)
tahrikâtını (accusative definite singular third-person)
tahrikâtlarını (accusative definite singular third-person)
tahrikâtımızı (accusative definite first-person plural)
tahrikâtlarımızı (accusative definite first-person plural)
tahrikâtınızı (accusative definite plural second-person)
tahrikâtlarınızı (accusative definite plural second-person)
tahrikâtlarını (accusative definite plural third-person)
tahrikâtıma (dative first-person singular)
tahrikâtlarıma (dative first-person singular)
tahrikâtına (dative second-person singular)
tahrikâtlarına (dative second-person singular)
tahrikâtına (dative singular third-person)
tahrikâtlarına (dative singular third-person)
tahrikâtımıza (dative first-person plural)
tahrikâtlarımıza (dative first-person plural)
tahrikâtınıza (dative plural second-person)
tahrikâtlarınıza (dative plural second-person)
tahrikâtlarına (dative plural third-person)
tahrikâtımda (first-person locative singular)
tahrikâtlarımda (first-person locative singular)
tahrikâtında (locative second-person singular)
tahrikâtlarında (locative second-person singular)
tahrikâtında (locative singular third-person)
tahrikâtlarında (locative singular third-person)
tahrikâtımızda (first-person locative plural)
tahrikâtlarımızda (first-person locative plural)
tahrikâtınızda (locative plural second-person)
tahrikâtlarınızda (locative plural second-person)
tahrikâtlarında (locative plural third-person)
tahrikâtımdan (ablative first-person singular)
tahrikâtlarımdan (ablative first-person singular)
tahrikâtından (ablative second-person singular)
tahrikâtlarından (ablative second-person singular)
tahrikâtından (ablative singular third-person)
tahrikâtlarından (ablative singular third-person)
tahrikâtımızdan (ablative first-person plural)
tahrikâtlarımızdan (ablative first-person plural)
tahrikâtınızdan (ablative plural second-person)
tahrikâtlarınızdan (ablative plural second-person)
tahrikâtlarından (ablative plural third-person)
tahrikâtımın (first-person genitive singular)
tahrikâtlarımın (first-person genitive singular)
tahrikâtının (genitive second-person singular)
tahrikâtlarının (genitive second-person singular)
tahrikâtının (genitive singular third-person)
tahrikâtlarının (genitive singular third-person)
tahrikâtımızın (first-person genitive plural)
tahrikâtlarımızın (first-person genitive plural)
tahrikâtınızın (genitive plural second-person)
tahrikâtlarınızın (genitive plural second-person)
tahrikâtlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تحریكات (taḥrikāt), plural of تحریك (taḥrik, “a moving, causing to move or vibrate, inciting, impelling, instigating, a medicine's moving the bowels”), in the form of a plural of Arabic تَحْرِيك (taḥrīk) but possibly coined in Ottoman Turkish or Persian.


vecih

vecih (definite accusative vechi, plural vecihler)

vechi (accusative definite)
vecihler (plural)

From Ottoman Turkish وجه, from Arabic وَجْه (wajh).


tahassun

tahassun (definite accusative tahassunu, plural tahassunlar)

tahassunu (accusative definite)
tahassunlar (plural)

From Ottoman Turkish تحصن, from Arabic تَحَصُّن (taḥaṣṣun), verbal noun of تَحَصَّنَ (taḥaṣṣana, “to fortify oneself, to be protected”).

Takbriben 1000-1500 silâhlı kadar tahmin edilen asiler tamamen Kutu deresine tahassun etmişlerdir.

1937 June 18, “Tuncelinde askerî harekât devam ediyor [Military operations continue in Tuncel]”, in Cumhuriyet, page 1

withdrawing to a stronghold, fortifying, entrenching


kayıb

kayıb (definite accusative kayıbı, plural kayıblar)

kayıbı (accusative definite)
kayıblar (plural)


neşir

neşir (definite accusative neşri, plural neşirler)

neşri (accusative definite)
neşirler (plural)

From Ottoman Turkish نشر (neşr, “scattering, publishing; resurrection”), from Arabic نَشْر (našr), verbal noun of نَشَرَ (našara, “to spread, broadcast, communicate, publish”).

inh

scattering, spreading, broadcasting, publishing


cesed

head

cesed (definite accusative cesedi, plural cesedler)

cesedi (accusative definite)
cesedler (plural)


satvet

satvet (definite accusative satveti, plural satvetler)

satveti (accusative definite)
satvetler (plural)

From Ottoman Turkish سطوت, from Arabic سَطْوَة (saṭwa).

1936 January 14, headline in Ulusal Birlik

Hitlerites want to restore Germany with its former strength.

Hitlerciler Almanyayı eski satvetine kavuşturmak istiyorlar.


iltihak

iltihak (definite accusative iltihakı, plural iltihaklar)

iltihakı (accusative definite)
iltihaklar (plural)

From Ottoman Turkish التحلق, from Arabic اِلْتِحَاق (iltiḥāq), verbal noun of اِلْتَحَقَ (iltaḥaqa, “to join, accede”).

iltihak etmek

Bu sabah toplanan konseyde umumî kâtip Eküatör'ün milletler cemiyetine iltihaka karar verdiğini bildirmiştir.

1934 September 29, “Eküatör de Milletler cemiyetine girecek [Ecuador will also enter the League of Nations]”, in Hakimiyeti Milliye, page 2

At the council held this morning, the general secretary announced that the Ecuador had decided to join the League of Nations.


teyit

teyit (definite accusative teyidi, plural teyitler)

teyidi (accusative definite)
teyitler (plural)

From Ottoman Turkish تأیید (teyid, “corroborating; supporting”), from Arabic تَأْيِيد (taʔyīd), verbal noun of أَيَّدَ (ʔayyada, “to support, endorse, substantiate”).


mahiyet

head

mahiyet (definite accusative mahiyeti, plural mahiyetler)

mahiyeti (accusative definite)
mahiyetler (plural)

From Ottoman Turkish ماهیت, from Arabic مَاهِيَّة (māhiyya).


hâdise

hâdise (definite accusative hâdiseyi, plural hâdiseler)

hâdiseyi (accusative definite)
hâdiseler (plural)


müvezzi

müvezzi (definite accusative müvezzii, plural müvezziler)

müvezzii (accusative definite)
müvezziler (plural)

From Ottoman Turkish موزع (“distributor, periodical vendor, postman”), from Arabic مُوَزِّع (muwazziʕ), active participle of وَزَّعَ (wazzaʕa, “to apportion, distribute”).


caniyane

From Ottoman Turkish جانیانه, from Arabic جَانٍ (jānin) and Persian ـانه (-âne, forms adjectives from nouns).

der

M. Dolfüs'ün caniyane bir suikaste maruz kalarak ölüşü karşısında yerli ve yabancı gazetelerin mütaleaları hemen, hemen birleşiyor demektir.

1934 July 31, “Viyana Suikastı [Vienna plot]”, in İzmir Postası, Izmir


harikulade

From Ottoman Turkish خارق العاده, from Persian خارق العاده (xâreqo-l-'âde), equivalent to harika + adet.

astonishing, extraordinary [19th–20th c.]


taharri memuru

head

taharri memuru (definite accusative taharri memurunu, plural taharri memurları)

taharri memurunu (accusative definite)
taharri memurları (plural)

From taharri (“investigation”) and memur (“civil servant”), both from Arabic.


tedhiş

tedhiş (definite accusative tedhişi, plural tedhişler)

tedhişi (accusative definite)
tedhişler (plural)

From Ottoman Turkish تدهیش (tedhiş, “bewilderment; terror”), from Arabic تَدْهِيش (tadhīš), from دَهِشَ (dahiša).


mevduat

From Ottoman Turkish مودوعات, plural of مَوْدُوع (mawdūʕ), passive participle of وَدَعَ (wadaʕa).


nedamet

head

nedamet (definite accusative nedameti, plural nedametler)

nedameti (accusative definite)
nedametler (plural)

From Ottoman Turkish ندامت (nedamet), from Arabic نَدَامَة (nadāma).


mevta

mevta (definite accusative mevtayı, plural mevtalar)

mevtayı (accusative definite)
mevtalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic مَوْتَى (mawtā).

Kimi mevtasına kefen biçmiyor / Kimi helal rızkı yiyip içmiyor.

Some don't tailor shrouds for their deceased / Some don't consume halal food.


tedris

tedris (definite accusative tedrisi, plural tedrisler)

tedrisi (accusative definite)
tedrisler (plural)

From Ottoman Turkish تدریس (tedris), from Arabic تَدْرِيس (tadrīs), verbal noun of دَرَّسَ (darrasa, “to teach”).


terakkiyat

terakkiyat (definite accusative terakkiyatı, uncountable)

From Ottoman Turkish ترقیات, from Arabic تَرَقِّيَات (taraqqiyāt), plural of تَرَقٍّ (taraqqin), verbal noun of تَرَقَّى (taraqqā, “to progress”). Terakki comes from the singular.


ümran

From Ottoman Turkish عمران, from Arabic عُمْرَان (ʕumrān).


ümran

ümran (definite accusative ümranı, plural ümranlar)

ümranı (accusative definite)
ümranlar (plural)


mabat

mabat (definite accusative mabadi, plural mabatlar)

mabadi (accusative definite)
mabatlar (plural)

From Ottoman Turkish مابعد (mabad), from Arabic مَا بَعْد (mā baʕd).

mabadi var

to be continued (literally, “the continuation exists”)


mefruşat

mefruşat (definite accusative mefruşatı, plural mefruşatlar)

mefruşatı (accusative definite)
mefruşatlar (plural)

From Ottoman Turkish مفروشات, plural of Arabic مَفْرُوش (mafrūš), passive participle of فَرَشَ (faraša, “to spread”).


baliğ

From Ottoman Turkish بالغ, from Arabic بَالِغ (bāliḡ), from بَلَغَ (balaḡa, “to arrive at; to reach puberty”).


ahmer

From Ottoman Turkish احمر, from Arabic أَحْمَر (ʔaḥmar).

Hilali Ahmer


ihzar

ihzar (definite accusative ihzarı, plural ihzarlar)

ihzarı (accusative definite)
ihzarlar (plural)

From Ottoman Turkish احضار, from Arabic إِحْضَار (ʔiḥḍār).

der

Arabic إِحْضَار (ʔiḥḍār)

ihzar etmek

ihzar etmek

producing, summoning, requesting or requiring the presence of (a person)


müsellah

From Ottoman Turkish مسلح (müsellah), from Arabic مُسَلَّح (musallaḥ, “armed”), from سَلَّحَ (sallaḥa, “to arm, equip”).

Derhal yapılab takibat netibesinde Abdüsselâm avenesi olan dört müsellâh haydutlar birlikte yakalanmış ve mahkemeye verimiştir.

1929 December 24, “Beş haydut”, in Yarın, page 1


kânunuevvel

head

kânunuevvel (definite accusative kânunuevveli, plural kânunuevveller)

kânunuevveli (accusative definite)
kânunuevveller (plural)

Inherited from Ottoman Turkish كانون اول (kanun-ı evvel), from Arabic كَانُون الأَوَّل (kānūn al-ʔawwal); equivalent to kânun + evvel (“first”). The name was officially changed to Aralık by law number 4696 passed January 10, 1945.

der

كَانُون الأَوَّل


şekavet

head

şekavet (definite accusative şekaveti, plural şekavetler)

şekaveti (accusative definite)
şekavetler (plural)

From Ottoman Turkish شقاوت (şekavet), from Arabic شَقَاوَة (šaqāwa), verbal noun of شَقِيَ (šaqiya, “to suffer”).
 cognate with Azerbaijani şəqavət (“misery”) and dialectical Azerbaijani şəqqəvət (“dignity”).

Bu haydut tekrar şekavete başlamış ve 300 den fazla koyun ve saireyi gaspetmiş, köylere musallat olmuştur.

1929 December 24, “Beş haydut [Five bandits]”, in Yarın, page 1


tahassüs

tahassüs (definite accusative tahassüsü, plural tahassüsler)

tahassüsü (accusative definite)
tahassüsler (plural)

From Ottoman Turkish تحسس, from Arabic تَحَسُّس (taḥassus), verbal noun of تَحَسَّسَ (taḥassasa). The original active sense translated by Redhouse as "listening and inquiring earnestly" became a passive sense of feeling in late Ottoman times.

being moved or impressed; feeling, sensation


murakabe

murakabe (definite accusative murakabeyi, plural murakabeler)

murakabeyi (accusative definite)
murakabeler (plural)

From Ottoman Turkish مراقبه (murakabe, “vigilance”), from Arabic مُرَاقَبَة (murāqaba), verbal noun of رَاقَبَ (rāqaba).

inh

Vilâyet Fiat Mürakabe komisyonunca şımdiye kadar satış fiatları tesbit ve ilân edilmiş olan maddeleri tekrar ve aynen ilân ediyoruz.

1941 December 11, “Fiat Mürakabe Komisyonundan [From the Price Control Commission]”, in Yeniyol, Trabzon, page 2


müşahit

head

müşahit (definite accusative müşahidi, plural müşahitler)

müşahidi (accusative definite)
müşahitler (plural)

From Ottoman Turkish مشاهد (müşahid), from Arabic مُشاهِد (mušāhid), active participle of شَاهَدَ (šāhada, “to watch, see, observe”).

Vaşington 12 (a.a.) - Rus cephesinde bulunan müşahitlere göre Almanların insan kayıpları dört milyon iki yüz bindir.

1941 December 13, “Alman kayıpları”, in Yeniyol, Trabzon, page 1

According to observers, German casualties on the Russian front are four million two hundred thousand men.


maruzat

maruzat (definite accusative maruzatı, plural maruzatlar)

maruzatı (accusative definite)
maruzatlar (plural)

From Ottoman Turkish معروضات (maruzat), plural of معروض (maruz), from Arabic مَعْرُوض (maʕrūḍ), passive participle of عَرَضَ (ʕaraḍa, “to appear, happen, show”).
Formally the Arabic plural of maruz. Compare Azerbaijani məruzə.

der

Arabic مَعْرُوض (maʕrūḍ)

petition, statement, (originally) a request submitted to a superior


maruz

From Ottoman Turkish معروض (“maruz”), from Arabic مَعْرُوض (maʕrūḍ), passive participle of عَرَضَ (ʕaraḍa, “to appear, happen, show”). Compare Azerbaijani məruz.

Arabic مَعْرُوض (maʕrūḍ)


matuf

From Ottoman Turkish معطوف (matuf), from Arabic مَعْطُوف (maʕṭūf), passive participle of عَطَفَ (ʕaṭafa, “to incline, sympathize, be favorable to”).

Arabic مَعْطُوف (maʕṭūf)

(with dative) directed towards, aimed at

(grammar) joined to a preceding word with a conjunction


mukayyet

From Ottoman Turkish مقید (mukayyed), from Arabic مُقَيَّد (muqayyad), passive participle of تَقَيَّدَ (taqayyada). Compare Kazakh мұқият (mūqiät).


tulû

head

tulû (definite accusative tulûu, plural tulûlar)

tulûu (accusative definite)
tulûlar (plural)

From Ottoman Turkish طلوع, from Arabic طُلُوع (ṭulūʕ), verbal noun of طَلَعَ (ṭalaʕa).


mugayir

From Ottoman Turkish مغایر (mugayir), from Arabic مُغَايِر (muḡāyir), active participle of غَايَرَ (ḡāyara, “to be different, in contrast to, unlike”).

kanuna mugayir


binaen

Inherited from Ottoman Turkish بناءً, from Arabic بِنَاءً (bināʔan), adverbial accusative of بِنَاء (bināʔ). By surface analysis, bina + -en (adverbial suffix).


ilelebet

From Ottoman Turkish الی الابد (ilelebet), from Arabic إِلَى (ʔilā, “to, until”) and الْأَبَد (al-ʔabad).

Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır. -M. Kemal ATATÜRK

One day my mortal body will turn to dust, but the Turkish Republic will stand forever.


takviye

head

takviye (definite accusative takviyeyi, plural takviyeler)

takviyeyi (accusative definite)
takviyeler (plural)

From Ottoman Turkish تقویه (takviye), from Arabic تَقْوِيَة (taqwiya), verbal noun of قَوَّى (qawwā). Ottoman Turkish also borrowed the alternative pronunciation تقویت (takviyet), but that form is obsolete.


hemfikir

From Ottoman Turkish هم فكر, همفكر (hem fikr), from Persian هم (ham, “similarly”) and Arabic فِكْر (fikr, “thought, thinking”).


bilcümle

Inherited from Ottoman Turkish بلجمله (bilcümle), from Arabic بِالْجُمْلَة (bi-l-jumla), from بِـ (bi-) + اَلْ (al-) + جُمْلَة (jumla), equivalent to bil- + cümle (“all, everybody; sentence”).

der

بِالْجُمْلَة


bilcümle

der

بِالْجُمْلَة


merbut

From Ottoman Turkish مربوط, from Arabic مَرْبُوط (marbūṭ), passive participle of رَبَطَ (rabaṭa, “to tie, bind”).


mülhakat

head

mülhakat (definite accusative mülhakatı, plural mülhakatlar)

mülhakatı (accusative definite)
mülhakatlar (plural)

From Ottoman Turkish ملحقات, plural of ملحق, from Arabic مُلْحَق (mulḥaq), passive participle of أَلْحَقَ (ʔalḥaqa). Formally, the Arabic plural of mülhak.

(literally) additions, annexes, things added

(government) places subordinate to a central government; dependencies; annexed provinces


muntazaman

Arabic adverbial accusative of muntazam, from Ottoman Turkish منتظم (muntazam), from Arabic مُنْتَظَم (muntaẓam).

Maliye Vekâletince teşkil olunan Islahat Maliye Komisiyonu her 15 günde muntazaman toplanarak çalışmaktadır.

1928 October 21, “Malî Kanunlar”, in Hâkimiyeti Milliye, page 1


mübadil

mübadil (definite accusative mübadili, plural mübadiller)

mübadili (accusative definite)
mübadiller (plural)

From Ottoman Turkish مبادل (mübadil), a late Ottoman Turkish coinage modeled on the active participle of Arabic بَادَلَ (bādala).

(specifically, historical) Participant in the population exchange between Greece and Turkey in 1923.


temlik

temlik (definite accusative temliki, plural temlikler)

temliki (accusative definite)
temlikler (plural)

From Ottoman Turkish تملیك (temlik), from Arabic تَمْلِيك (tamlīk), verbal noun of مَلَكَ (malaka, “to possess, take possession, control”).


hazret

hazret (definite accusative hazreti, plural hazretler)

hazreti (accusative definite)
hazretler (plural)

From Ottoman Turkish حضرت, from Arabic حَضْرَة (ḥaḍra).


leylî

From Ottoman Turkish لیلی (leyli, “nocturnal”), from Arabic لَيْلِيّ (layliyy), from لَيْل (layl, “night”).


tevkil

head

tevkil (definite accusative tevkili, plural tevkiller)

tevkili (accusative definite)
tevkiller (plural)

From Ottoman Turkish توكیل, from Arabic تَوْكِيل (tawkīl), verbal noun of وَكَّلَ (wakkala, “to authorize, empower”).


mutavassıt

mutavassıt (definite accusative mutavassıtı, plural mutavassıtlar)

mutavassıtı (accusative definite)
mutavassıtlar (plural)

From Ottoman Turkish متوسط (mütavassıt, mutavassıt), from Arabic مُتَوَسِّط (mutawassiṭ).


müptela

From Ottoman Turkish مبتلا (mübtela), from Arabic مُبْتَلًى (mubtalan), passive participle of اِبْتَلَى (ibtalā, “to afflict”).


lağv

head

lağv (definite accusative lağvı, plural lağvlar)

lağvı (accusative definite)
lağvlar (plural)


riyaset

riyaset (definite accusative riyaseti, plural riyasetler)

riyaseti (accusative definite)
riyasetler (plural)

From Ottoman Turkish ریاست (riyaset), from Arabic رِئَاسَة (riʔāsa), verbal noun of رَأَسَ (raʔasa, “to lead, direct, manage”).

acting as director or manager; presidency, chairmanship


fehim

fehim (definite accusative fehmi, plural fehimler)

fehmi (accusative definite)
fehimler (plural)

From Ottoman Turkish فهم (fehm), from Arabic فَهْم (fahm).


kasır

kasır (definite accusative kasırı, plural kasırlar)

kasırı (accusative definite)
kasırlar (plural)

From Ottoman Turkish قصر (kasr, kasır, “fort; castle; palace; summer house”), from Arabic قَصْر (qaṣr), from Latin castrum.


mezun

From Ottoman Turkish مأذون (mezun), from Arabic مَأْذُون (maʔḏūn), passive participle of أَذِنَ (ʔaḏina).

der

Arabic مَأْذُون (maʔḏūn)

(archaic) permitted; authorized, licensed


tarassut

head

tarassut (definite accusative tarassudu, plural tarassutlar)

tarassudu (accusative definite)
tarassutlar (plural)

From Ottoman Turkish ترصد (tarassud), from Arabic تَرَصُّد (taraṣṣud), verbal noun of تَرَصَّدَ (taraṣṣada).


mukaddime

mukaddime (definite accusative mukaddimeyi, plural mukaddimeler)

mukaddimeyi (accusative definite)
mukaddimeler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish مقدمه (mukaddeme, mukaddime), from Arabic مُقَدِّمَة (muqaddima).

inh+

(archaic, literary) introduction, preface

(archaic, figuratively) forerunner (precursor, harbinger)


teadül

head

teadül (definite accusative teadülü, plural teadüller)

teadülü (accusative definite)
teadüller (plural)

From Ottoman Turkish تعادل (“becoming equal”), from Arabic تَعَادُل (taʕādul), verbal noun of تَعَادَلَ (taʕādala, “to be equal”).


şümul

head

şümul (definite accusative şümulü, plural şümuller)

şümulü (accusative definite)
şümuller (plural)

From Ottoman Turkish شمول (şümul), from Arabic شُمُول (šumūl), verbal noun of شَمِلَ (šamila).


mümeyyiz

mümeyyiz (definite accusative mümeyyizi, plural mümeyyizler)

mümeyyizi (accusative definite)
mümeyyizler (plural)

From Ottoman Turkish ممیز (mümeyyiz), from Arabic مُمَيِّز (mumayyiz), active participle of مَيَّزَ (mayyaza, “to distinguish, differentiate”).


ilhak

ilhak (definite accusative ilhakı, plural ilhaklar)

ilhakı (accusative definite)
ilhaklar (plural)
ilhak (nominative singular)
ilhaklar (nominative plural)
ilhakı (accusative definite singular)
ilhakları (accusative definite plural)
ilhaka (dative singular)
ilhaklara (dative plural)
ilhakta (locative singular)
ilhaklarda (locative plural)
ilhaktan (ablative singular)
ilhaklardan (ablative plural)
ilhakın (genitive singular)
ilhakların (genitive plural)

From Ottoman Turkish الحاق (ilhak), from Arabic إِلْحَاق (ʔilḥāq), verbal noun of أَلْحَقَ (ʔalḥaqa).

der

Arabic إِلْحَاق (ʔilḥāq)


müteaddit

From Ottoman Turkish متعدد (müteaddid), from Arabic مُتَعَدِّد (mutaʕaddid), active participle of تَعَدَّدَ (taʕaddada).


erkânıharbiye

head

erkânıharbiye (definite accusative erkânıharbiyeyi, plural erkânıharbiyeler)

erkânıharbiyeyi (accusative definite)
erkânıharbiyeler (plural)

From Ottoman Turkish اركان حربیه, equivalent to erkân + harbiye.

[…] yani erkânıharbiyelerin yanılmış olmalarından ileri gelmiştir.

1934 September 13, Şakir Hazim, “Dünya harbinin sayı ile ifadesi”, in Hakimiyeti Milliye, page 3

1941 April 30, En Son Havâdis, caption below photo of important-looking men in important-looking uniforms

Libya'da mühim bir hareket arifesinde bulunduğu anlaşılan İngiliz ordusunun başkumandanı General Vavel ve erkânıharbiyesi


ihtikâr

ihtikâr (definite accusative ihtikârı, plural ihtikârlar)

ihtikârı (accusative definite)
ihtikârlar (plural)

From Ottoman Turkish احتكار (“to hoard, monopolize, corner the market”), from Arabic اِحْتِكَار (iḥtikār), verbal noun of اِحْتَكَرَ (iḥtakara, “to monopolize”).


rical

head

rical (definite accusative ricali, plural ricaller)

ricali (accusative definite)
ricaller (plural)

From Ottoman Turkish رجال, from Arabic رِجَال (rijāl), plural of رَجُل (rajul).


muhtekir

muhtekir (definite accusative muhtekiri, plural muhtekirler)

muhtekiri (accusative definite)
muhtekirler (plural)

From Ottoman Turkish محتكر (muhtekir), from Arabic مُحْتَكِر (muḥtakir), active participle of اِحْتَكَرَ (iḥtakara).

Muhtekirler yalnız paramızı almakla kalmıyorlar, bir de memleket piyasalarını bir nüfuz mıntakası getirmek ve sefil ihtiraslarının bir sömürgesi haline sokmak istiyorlar.

1941 July 31, “Kara liste [Blacklist]”, in En Son Havâdis, page 3


müsadere

müsadere (definite accusative müsadereyi, plural müsadereler)

müsadereyi (accusative definite)
müsadereler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish مصادره (müsadere, “confiscation”), from Arabic مُصَادَرَة (muṣādara).

inh+

Fransa, Ingilterece gönderilen silâhları Cibutide müsadere etti

1936 April 30, Ulusal Birlik, page 1 headline


takbih

head

takbih (definite accusative takbihi, plural takbihler)

takbihi (accusative definite)
takbihler (plural)

From Ottoman Turkish تقبیح, from Arabic تَقْبِيح (taqbīḥ), verbal noun of قَبَّحَ (qabbaḥa).

disapproving, reproaching, blaming; disapproval, blame


muhammen

From Ottoman Turkish مخمن (muhammen), from Arabic مُخَمَّن (muḵamman), passive participle of خَمَّنَ (ḵammana).


hasıl

hasıl (definite accusative hasılı, plural hasıllar)

hasılı (accusative definite)
hasıllar (plural)

From Ottoman Turkish حاصل (hasıl, “result, effect; profit, revenue”), from Arabic حَاصِل (ḥāṣil).

inh

hasıl olmak


şimendifer

head

şimendifer (definite accusative şimendiferi, plural şimendiferler)

şimendiferi (accusative definite)
şimendiferler (plural)

From Ottoman Turkish شمندوفر, borrowed from French chemin de fer.


felâket

felâket (definite accusative felâketi, plural felâketler)

felâketi (accusative definite)
felâketler (plural)


hıyanet

hıyanet (definite accusative hıyaneti, plural hıyanetler)

hıyaneti (accusative definite)
hıyanetler (plural)

From Ottoman Turkish خیانت (hıyanet), from Arabic خِيَانَة (ḵiyāna).


müfrit

From Ottoman Turkish مفرط (müfrıt), from Arabic مُفْرِط (mufriṭ).


zebun

From Ottoman Turkish زبون (zebun), from Persian زبون (zabun).


mülga

From Ottoman Turkish ملغی (mülga), a late Ottoman borrowing from Arabic مُلْغًى (mulḡan), passive participle of أَلْغَى (ʔalḡā, “to cancel”).


nizamname

nizamname (definite accusative nizamnameyi, plural nizamnameler)

nizamnameyi (accusative definite)
nizamnameler (plural)

From Ottoman Turkish نظامنامه (nizamname), from Arabic نِظَام (niẓām, “rule”) and Persian نامه (“book”).


müteallik

From Ottoman Turkish متعلق (müteallik), from Arabic مُتَعَلِّق (mutaʕalliq), not using the suffix -lik.

(with dative) dependent on; related to, concerning


seyrisefain

seyrisefain (definite accusative seyrisefaini, uncountable)

Equivalent to seyir + sefine, from Arabic سَيْر (sayr, “traveling”) and سَفِينَة (safīna, “ship”).


feveran

feveran (definite accusative feveranı, plural feveranlar)

feveranı (accusative definite)
feveranlar (plural)

From Ottoman Turkish فوران (feveran), from Arabic فَوَرَان (fawarān), verbal noun of فَارَ (fāra, “to overflow, gush”).

Somatra adasında bulunan (Merapi) yanardağı birkaç gündenberi feveran halindedir.


meriyet

meriyet (definite accusative meriyeti, plural meriyetler)

meriyeti (accusative definite)
meriyetler (plural)

From Ottoman Turkish مرعیت (meriyet), from مرعی (meri), from Arabic مَرْعِيّ (marʕiyy), passive participle of رَعْي (raʕy, “to comply with”).

Radyoloji, radyom ve eletrikle tedavi ve fiziyotrapi müesseseleri hakkındaki kanun mucibince hazırlanan nizamname mer'iyete girmiştir.

1939 September 4, “Elektrikle tedavi müesseseleri”, in Cumhuriyet, page 4


müsademe

müsademe (definite accusative müsademeyi, plural müsademeler)

müsademeyi (accusative definite)
müsademeler (plural)

From Ottoman Turkish مصادمه (müsademe), from Arabic مُصَادَمَة (muṣādama), verbal noun of صَادَمَ (ṣādama, “to strike, resist, clash”).

Koridor üzerinde ve şarkî Prusyadaki musademeler hudud civarındadır.

1939 September 3, “Leh tebliği [Polish report]”, in Cumhuriyet, page 1


kâin

From Ottoman Turkish كائن, from Arabic كَائِن (kāʔin).


intiba

intiba (definite accusative intibaı, plural intibalar)

intibaı (accusative definite)
intibalar (plural)

From Ottoman Turkish انطباع (intiba), from Arabic اِنْطِبَاع (inṭibāʕ).

der

Arabic اِنْطِبَاع (inṭibāʕ)


müstakar

From Ottoman Turkish مستقر (müstakar), from Arabic مُسْتَقَرّ (mustaqarr), passive participle of اِسْتَقَرَّ (istaqarra).


hitabe

head

hitabe (definite accusative hitabeyi, plural hitabeler)

hitabeyi (accusative definite)
hitabeler (plural)

From Ottoman Turkish خطابه (hitabe), from Arabic خِطَاب (ḵiṭāb).

hitabede bulunmak


ziya

ziya (definite accusative ziyayı, plural ziyalar)

ziyayı (accusative definite)
ziyalar (plural)

From Ottoman Turkish ضیا (zıya), from Arabic ضِيَاء (ḍiyāʔ).

1934 October 31, lighting advertisement in Vakit, page 12

Kamaştırmıyan bir ziya ila müşteriyi celbetmek lâzımdır.


müddeiumumilik

müddeiumumilik (definite accusative müddeiumumiliği, plural müddeiumumilikler)

müddeiumumiliği (accusative definite)
müddeiumumilikler (plural)

Dün Yeşilköyle Florya arasında, tren yolunda bir kamyonla tren çarpışmış, iki kişi ağır olarak yaralanmıştır. Vaka müddeiumumiliğe haber verilir verilmez, muavin Turgut hemen hazırlanan bir trenle vaka yerine tahkikata gitmiştir.

1940 August 7, “Trenle bir kamyon çarpıştı”, in Vakit


alelumum

From Ottoman Turkish علی العموم, from Arabic عَلَى (ʕalā) and الْعُمُوم (al-ʕumūm). Compare Azerbaijani ələlümum, Persian علیالعموم (“alalomum”).


yeniden yapılandırmacılık

yeniden yapılandırmacılık (definite accusative yeniden yapılandırmacılığı, plural yeniden yapılandırmacılıklar)

yeniden yapılandırmacılığı (accusative definite)
yeniden yapılandırmacılıklar (plural)
yeniden yapılandırmacılık (nominative singular)
yeniden yapılandırmacılıklar (nominative plural)
yeniden yapılandırmacılığı (accusative definite singular)
yeniden yapılandırmacılıkları (accusative definite plural)
yeniden yapılandırmacılığa (dative singular)
yeniden yapılandırmacılıklara (dative plural)
yeniden yapılandırmacılıkta (locative singular)
yeniden yapılandırmacılıklarda (locative plural)
yeniden yapılandırmacılıktan (ablative singular)
yeniden yapılandırmacılıklardan (ablative plural)
yeniden yapılandırmacılığın (genitive singular)
yeniden yapılandırmacılıkların (genitive plural)
yeniden yapılandırmacılığım (first-person nominative singular)
yeniden yapılandırmacılıklarım (first-person nominative singular)
yeniden yapılandırmacılığın (nominative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılıkların (nominative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılığı (nominative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılıkları (nominative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılığımız (first-person nominative plural)
yeniden yapılandırmacılıklarımız (first-person nominative plural)
yeniden yapılandırmacılığınız (nominative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarınız (nominative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıkları (nominative plural third-person)
yeniden yapılandırmacılığımı (accusative definite first-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarımı (accusative definite first-person singular)
yeniden yapılandırmacılığını (accusative definite second-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarını (accusative definite second-person singular)
yeniden yapılandırmacılığını (accusative definite singular third-person)
yeniden yapılandırmacılıklarını (accusative definite singular third-person)
yeniden yapılandırmacılığımızı (accusative definite first-person plural)
yeniden yapılandırmacılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
yeniden yapılandırmacılığınızı (accusative definite plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarını (accusative definite plural third-person)
yeniden yapılandırmacılığıma (dative first-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarıma (dative first-person singular)
yeniden yapılandırmacılığına (dative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarına (dative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılığına (dative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılıklarına (dative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılığımıza (dative first-person plural)
yeniden yapılandırmacılıklarımıza (dative first-person plural)
yeniden yapılandırmacılığınıza (dative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarınıza (dative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarına (dative plural third-person)
yeniden yapılandırmacılığımda (first-person locative singular)
yeniden yapılandırmacılıklarımda (first-person locative singular)
yeniden yapılandırmacılığında (locative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarında (locative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılığında (locative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılıklarında (locative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılığımızda (first-person locative plural)
yeniden yapılandırmacılıklarımızda (first-person locative plural)
yeniden yapılandırmacılığınızda (locative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarınızda (locative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarında (locative plural third-person)
yeniden yapılandırmacılığımdan (ablative first-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarımdan (ablative first-person singular)
yeniden yapılandırmacılığından (ablative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarından (ablative second-person singular)
yeniden yapılandırmacılığından (ablative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılıklarından (ablative singular third-person)
yeniden yapılandırmacılığımızdan (ablative first-person plural)
yeniden yapılandırmacılıklarımızdan (ablative first-person plural)
yeniden yapılandırmacılığınızdan (ablative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarınızdan (ablative plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarından (ablative plural third-person)
yeniden yapılandırmacılığımın (first-person genitive singular)
yeniden yapılandırmacılıklarımın (first-person genitive singular)
yeniden yapılandırmacılığının (genitive second-person singular)
yeniden yapılandırmacılıklarının (genitive second-person singular)
yeniden yapılandırmacılığının (genitive singular third-person)
yeniden yapılandırmacılıklarının (genitive singular third-person)
yeniden yapılandırmacılığımızın (first-person genitive plural)
yeniden yapılandırmacılıklarımızın (first-person genitive plural)
yeniden yapılandırmacılığınızın (genitive plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarınızın (genitive plural second-person)
yeniden yapılandırmacılıklarının (genitive plural third-person)


mikdar

mikdar (definite accusative mikdarı, plural mikdarlar)

mikdarı (accusative definite)
mikdarlar (plural)


kahır

kahır (definite accusative kahrı, plural kahırlar)

kahrı (accusative definite)
kahırlar (plural)
kahır (nominative singular)
kahırlar (nominative plural)
kahrı (accusative definite singular)
kahırları (accusative definite plural)
kahra (dative singular)
kahırlara (dative plural)
kahırda (locative singular)
kahırlarda (locative plural)
kahırdan (ablative singular)
kahırlardan (ablative plural)
kahrın (genitive singular)
kahırların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قهر (kahr), from Arabic قَهْر (qahr), verbal noun of قَهَرَ (qahara, “to oppress; to defeat”). The original sense was subjugation or calamity; the sense of the reaction to such an event evolved later.


müstahsil

From Ottoman Turkish مستحصل (müstahsil), a late Ottoman coinage in the form of the active participle of Arabic اِسْتَحْصَلَ (istaḥṣala).

der

اِسْتَحْصَلَ


müstahsil

head

müstahsil (definite accusative müstahsili, plural müstahsiller)

müstahsili (accusative definite)
müstahsiller (plural)

der

اِسْتَحْصَلَ


bilakayduşart

From Ottoman Turkish بلاقید و شرط, from Arabic بِلَا (bilā, “without”), قَيْد (qayd, “restraint”), شَرْط (šarṭ, “condition”). Appeared as a set phrase c. 1920. In modern use replaced by kayıtsız şartsız.

inh

بلاقید و شرط


şaki

head

şaki (definite accusative şakiyi, plural şakiler)

şakiyi (accusative definite)
şakiler (plural)

From Ottoman Turkish شقی (şakı), from Arabic شَقِيّ (šaqiyy, “miserable; villain”). The original sense, miserable, became obsolete before modern Turkish. From the same root as şaka.

der

1937 September 13, headline in Cumhuriyet


tavzih

head

tavzih (definite accusative tavzihi, plural tavzihler)

tavzihi (accusative definite)
tavzihler (plural)

From Ottoman Turkish توضیح, from Arabic تَوْضِيح (tawḍīḥ), verbal noun of وَضَّحَ (waḍḍaḥa).

der

Arabic تَوْضِيح (tawḍīḥ)


serlevha

head

serlevha (definite accusative serlevhayı, plural serlevhalar)

serlevhayı (accusative definite)
serlevhalar (plural)

From Ottoman Turkish سرلوحه (serlevha), from Persian سر (sar) and Arabic لَوْحَة (lawḥa). Equivalent to ser + levha.


ropdöşambr

1936 November 5, advertisement in Cumhuriyet page 12

Ropdöşambr ve pijama için gayet iyi cins / VELUTİN / Güzel desenler metrosu 50 K.


mütemadiyen

From Ottoman Turkish متمادیاً (mütemadiyen), from Arabic مُتَمَادِيًا (mutamādiyan), adverbial accusative of مُتَمَادٍ (mutamādin).

der

مُتَمَادِيًا


maslahatgüzar

head

maslahatgüzar (definite accusative maslahatgüzarı, plural maslahatgüzarlar)

maslahatgüzarı (accusative definite)
maslahatgüzarlar (plural)

From Ottoman Turkish مصلحتكذار, from Arabic مَصْلَحَة (maṣlaḥa) and Persian گذار (gozâr).


fesad

fesad (definite accusative fesadı, plural fesadlar)

fesadı (accusative definite)
fesadlar (plural)


teşrik

teşrik (definite accusative teşriki, plural teşrikler)

teşriki (accusative definite)
teşrikler (plural)

From Ottoman Turkish تشریك (teşrik), from Arabic تَشْرِيك (tašrīk), form II verbal noun from ش ر ك (š-r-k).


nısıf

nısıf (definite accusative nısfı, plural nısıflar)

nısfı (accusative definite)
nısıflar (plural)

From Ottoman Turkish نصف (nısf, nısıf), from Arabic نِصْف (niṣf).


mihver

mihver (definite accusative mihveri, plural mihverler)

mihveri (accusative definite)
mihverler (plural)

From Ottoman Turkish محور (mihver), from Arabic مِحْوَر (miḥwar).


mütenasip

From Ottoman Turkish متناسب (mütenasib), from Arabic مُتَنَاسِب (mutanāsib), active participle of تَنَاسَبَ (tanāsaba).

[…]modaya uyacağım diye vücudumun mütenasip olduğunu göstereceğim diye mevsimsiz ince dekolte ile gezmek[…]

1939 September 23, Aydın page 2, from a list of things women should not do while pregnant