o

o (nominative singular)
onlar (nominative plural)
onu (accusative definite singular)
onları (accusative definite plural)
ona (dative singular)
onlara (dative plural)
onda (locative singular)
onlarda (locative plural)
ondan (ablative singular)
onlardan (ablative plural)
onun (genitive singular)
onların (genitive plural)

From Ottoman Turkish او (o), from older اول (ol). Merger of Old Anatolian Turkish [script needed] (ol) and [script needed] (an, “she, he, that, it”), (Old Turkic 𐰆𐰞 (ul¹) and [script needed] (an), respectively); both from Proto-Turkic *ol. Cognate with Karakhanid اُلْ (“he, she, it; that”) and Chinese 兀 (wù, “that”).


ben

ben (nominative singular)
biz (nominative plural)
beni (accusative definite singular)
bizi (accusative definite plural)
bana (dative singular)
bize (dative plural)
bende (locative singular)
bizde (locative plural)
benden (ablative singular)
bizden (ablative plural)
benim (genitive singular)
bizim (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish بَنْ (ban /ben/, “I”), from Old Anatolian Turkish بن (/bän/, “I”), from Common Turkic *bän (“I”), from Proto-Turkic *ben- (“me”), oblique of *be (“I”).
Cognate with Azerbaijani mən, Turkmen men; Uzbek men, Uyghur مەن (men), Karakhanid مَنْ (man /män/, “I”); Crimean Tatar men, Armeno-Kipchak մեն (men), Tatar мин (min), Bashkir мин (min), Kazakh мен (men), Kyrgyz мен (men); Old Turkic 𐰋𐰤 (b²n² /bän/, “I”), 𐰢𐰤 (mn² /män/); Chuvash эпӗ (ep̬ĕ); etc.
Possibly related to Mongolian ᠪᠢ (bi, “I”) / би (bi), Evenki бӣ (bī), Manchu ᠪᡳ (bi, “I”).


bir

Inherited from Ottoman Turkish بر (bir, “one”), from Old Anatolian Turkish بر (bir, “one”), from Proto-Turkic *bīr (“one”). Cognate with Old Turkic 𐰋𐰃𐰼 (b²ir² /bir/).


ne

ne (nominative singular)
neler (nominative plural)
neyi (accusative definite singular)
neleri (accusative definite plural)
neye (dative singular)
nelere (dative plural)
nede (locative singular)
nelerde (locative plural)
neden (ablative singular)
nelerden (ablative plural)
neyin (genitive singular)
nelerin (genitive plural)
neyim (first-person nominative singular)
nelerim (first-person nominative singular)
neyin (nominative second-person singular)
nelerin (nominative second-person singular)
neyi (nominative singular third-person)
neleri (nominative singular third-person)
neyimiz (first-person nominative plural)
nelerimiz (first-person nominative plural)
neyiniz (nominative plural second-person)
neleriniz (nominative plural second-person)
neleri (nominative plural third-person)
neyimi (accusative definite first-person singular)
nelerimi (accusative definite first-person singular)
neyini (accusative definite second-person singular)
nelerini (accusative definite second-person singular)
neyini (accusative definite singular third-person)
nelerini (accusative definite singular third-person)
neyimizi (accusative definite first-person plural)
nelerimizi (accusative definite first-person plural)
neyinizi (accusative definite plural second-person)
nelerinizi (accusative definite plural second-person)
nelerini (accusative definite plural third-person)
neyime (dative first-person singular)
nelerime (dative first-person singular)
neyine (dative second-person singular)
nelerine (dative second-person singular)
neyine (dative singular third-person)
nelerine (dative singular third-person)
neyimize (dative first-person plural)
nelerimize (dative first-person plural)
neyinize (dative plural second-person)
nelerinize (dative plural second-person)
nelerine (dative plural third-person)
neyimde (first-person locative singular)
nelerimde (first-person locative singular)
neyinde (locative second-person singular)
nelerinde (locative second-person singular)
neyinde (locative singular third-person)
nelerinde (locative singular third-person)
neyimizde (first-person locative plural)
nelerimizde (first-person locative plural)
neyinizde (locative plural second-person)
nelerinizde (locative plural second-person)
nelerinde (locative plural third-person)
neyimden (ablative first-person singular)
nelerimden (ablative first-person singular)
neyinden (ablative second-person singular)
nelerinden (ablative second-person singular)
neyinden (ablative singular third-person)
nelerinden (ablative singular third-person)
neyimizden (ablative first-person plural)
nelerimizden (ablative first-person plural)
neyinizden (ablative plural second-person)
nelerinizden (ablative plural second-person)
nelerinden (ablative plural third-person)
neyimin (first-person genitive singular)
nelerimin (first-person genitive singular)
neyinin (genitive second-person singular)
nelerinin (genitive second-person singular)
neyinin (genitive singular third-person)
nelerinin (genitive singular third-person)
neyimizin (first-person genitive plural)
nelerimizin (first-person genitive plural)
neyinizin (genitive plural second-person)
nelerinizin (genitive plural second-person)
nelerinin (genitive plural third-person)
neyim (first-person singular)
nelerim (first-person singular)
nesin (second-person singular)
nelersin (second-person singular)
ne (singular third-person)
nedir (singular third-person)
neler (singular third-person)
nelerdir (singular third-person)
neyiz (first-person plural)
neleriz (first-person plural)
nesiniz (plural second-person)
nelersiniz (plural second-person)
neler (plural third-person)
nelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish نه (ne, “what, whatever, how”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (ne, “what”), from Proto-Turkic *nē- (“what”).
Cognate with Old Turkic 𐰤𐰀 (n²a /ne/, “what, which”), Karakhanid نا (ne), Old Uyghur [script needed] (ne), Azerbaijani nə, Salar neñ, Bashkir ни (ni), Chuvash мӗн (mĕn) (metathesis < *ne-me), Kazakh не (ne), Khakas ниме (nime), Kyrgyz не (ne), Tatar ни (ni), Turkmen nǟmä, Tuvan чүү (çüü), Uyghur نېمە (nëme), Uzbek nima.

inh

Ne istiyorsun?

Ne istersen yaparım.


kim

kim (nominative singular)
kimler (nominative plural)
kimi (accusative definite singular)
kimleri (accusative definite plural)
kime (dative singular)
kimlere (dative plural)
kimde (locative singular)
kimlerde (locative plural)
kimden (ablative singular)
kimlerden (ablative plural)
kimin (genitive singular)
kimlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كیم (kim, “who”), from Proto-Turkic *kem (“who”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰢 (kem, “who”), Karakhanid كِمْ (kim, “who”).


bu

bu (nominative singular)
bunlar (nominative plural)
bunu (accusative definite singular)
bunları (accusative definite plural)
buna (dative singular)
bunlara (dative plural)
bunda (locative singular)
bunlarda (locative plural)
bundan (ablative singular)
bunlardan (ablative plural)
bunun (genitive singular)
bunların (genitive plural)

From Ottoman Turkish بو (bu, “this”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (bu, “this”), from Proto-Turkic *bu(-n) (“this”). Compare Old Turkic 𐰉𐰆 (b¹u /bu/, “this”).

Bu bir ev.

Bunu sevmedim.

Bunlar benim kitaplarım.

Bu kitaplar benim.


birader

From Ottoman Turkish برادر (birader), from Classical Persian برادر (birādar, barādar). Cognate with English brother.

der

Biraderin bunu dedikten sonra nasıl hissettiği

(humorous, uncommon, Internet slang) bro


sen

sen (nominative singular)
siz (nominative plural)
seni (accusative definite singular)
sizi (accusative definite plural)
sana (dative singular)
size (dative plural)
sende (locative singular)
sizde (locative plural)
senden (ablative singular)
sizden (ablative plural)
senin (genitive singular)
sizin (genitive plural)

From Ottoman Turkish سن (sen, “thou”), from Proto-Turkic *sen (“thou”). Cognate to siz (“you”) derived from the same root. Compare Old Turkic 𐰾𐰤 (sen, “you”), Karakhanid سَنْ (sen, “you”).


ora

ora (nominative singular)
oralar (nominative plural)
orayı (accusative definite singular)
oraları (accusative definite plural)
oraya (dative singular)
oralara (dative plural)
orada (locative singular)
oralarda (locative plural)
oradan (ablative singular)
oralardan (ablative plural)
oranın (genitive singular)
oraların (genitive plural)
oram (first-person nominative singular)
oralarım (first-person nominative singular)
oran (nominative second-person singular)
oraların (nominative second-person singular)
orası (nominative singular third-person)
oraları (nominative singular third-person)
oramız (first-person nominative plural)
oralarımız (first-person nominative plural)
oranız (nominative plural second-person)
oralarınız (nominative plural second-person)
oraları (nominative plural third-person)
oramı (accusative definite first-person singular)
oralarımı (accusative definite first-person singular)
oranı (accusative definite second-person singular)
oralarını (accusative definite second-person singular)
orasını (accusative definite singular third-person)
oralarını (accusative definite singular third-person)
oramızı (accusative definite first-person plural)
oralarımızı (accusative definite first-person plural)
oranızı (accusative definite plural second-person)
oralarınızı (accusative definite plural second-person)
oralarını (accusative definite plural third-person)
orama (dative first-person singular)
oralarıma (dative first-person singular)
orana (dative second-person singular)
oralarına (dative second-person singular)
orasına (dative singular third-person)
oralarına (dative singular third-person)
oramıza (dative first-person plural)
oralarımıza (dative first-person plural)
oranıza (dative plural second-person)
oralarınıza (dative plural second-person)
oralarına (dative plural third-person)
oramda (first-person locative singular)
oralarımda (first-person locative singular)
oranda (locative second-person singular)
oralarında (locative second-person singular)
orasında (locative singular third-person)
oralarında (locative singular third-person)
oramızda (first-person locative plural)
oralarımızda (first-person locative plural)
oranızda (locative plural second-person)
oralarınızda (locative plural second-person)
oralarında (locative plural third-person)
oramdan (ablative first-person singular)
oralarımdan (ablative first-person singular)
orandan (ablative second-person singular)
oralarından (ablative second-person singular)
orasından (ablative singular third-person)
oralarından (ablative singular third-person)
oramızdan (ablative first-person plural)
oralarımızdan (ablative first-person plural)
oranızdan (ablative plural second-person)
oralarınızdan (ablative plural second-person)
oralarından (ablative plural third-person)
oramın (first-person genitive singular)
oralarımın (first-person genitive singular)
oranın (genitive second-person singular)
oralarının (genitive second-person singular)
orasının (genitive singular third-person)
oralarının (genitive singular third-person)
oramızın (first-person genitive plural)
oralarımızın (first-person genitive plural)
oranızın (genitive plural second-person)
oralarınızın (genitive plural second-person)
oralarının (genitive plural third-person)
orayım (first-person predicative present singular)
ora mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
ora değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
ora değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
orasın (predicative present second-person singular)
ora mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
ora değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
ora değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
ora (predicative present singular third-person)
oradır (predicative present singular third-person)
ora mı? (interrogative predicative present singular third-person)
ora değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
ora değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
orayız (first-person plural predicative present)
ora mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
ora değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
ora değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
orasınız (plural predicative present second-person)
ora mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
ora değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
ora değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
ora (plural predicative present third-person)
oralar (plural predicative present third-person)
ora mı? (interrogative plural predicative present third-person)
oralar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
ora değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
ora değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
ora değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
oraydım (first-person past predicative singular)
ora mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
ora değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
ora değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
oraydın (past predicative second-person singular)
ora mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
ora değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
ora değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
oraydı (past predicative singular third-person)
ora mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
ora değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
ora değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
oraydık (first-person past plural predicative)
ora mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
ora değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
ora değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
oraydınız (past plural predicative second-person)
ora mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
ora değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
ora değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
oraydılar (past plural predicative third-person)
ora mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
ora değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
ora değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
ora değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
oraymışım (first-person past predicative singular)
ora mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
ora değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
ora değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
oraymışsın (past predicative second-person singular)
ora mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
ora değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
ora değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
oraymış (past predicative singular third-person)
ora mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
ora değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
ora değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
oraymışız (first-person past plural predicative)
ora mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
ora değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
ora değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
oraymışsınız (past plural predicative second-person)
ora mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
ora değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
ora değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
oraymışlar (past plural predicative third-person)
ora mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
ora değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
ora değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
ora değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
oraysam (conditional first-person predicative singular)
ora mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
ora değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
ora değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
oraysan (conditional predicative second-person singular)
ora mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
ora değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
ora değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
oraysa (conditional predicative singular third-person)
ora mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
ora değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
ora değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
oraysak (conditional first-person plural predicative)
ora mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
ora değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
ora değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
oraysanız (conditional plural predicative second-person)
ora mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
ora değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
ora değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
oraysalar (conditional plural predicative third-person)
ora mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
ora değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
ora değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From Ottoman Turkish اورا, equivalent to o (“that”) + -ra.

o durmadan oraya giderdi.

Evi orada.

Evi orası.

Oranın yemeğine bayılıyorum.

Kedimiz oradan gelmiştir.

Orayı seviyorum.


şu

şu (nominative singular)
şunlar (nominative plural)
şunu (accusative definite singular)
şunları (accusative definite plural)
şuna (dative singular)
şunlara (dative plural)
şunda (locative singular)
şunlarda (locative plural)
şundan (ablative singular)
şunlardan (ablative plural)
şunun (genitive singular)
şunların (genitive plural)

From Old Anatolian Turkish شو (şu), from شل (şol) (by analogy of bu (“this”)), from earlier [script needed] (uş ol), equivalent to uş (“lo!”) + o (“she, he, it, that”). Compare şimdi (“now”), işte (“lo!”). Cognate with Kazakh сол (sol) and Bashkir шул (şul).

Şu kedi diğerlerinden daha zayıf.

Şuna bak!

Şunlar senin arkadaşların değil mi?


biz

biz (nominative singular)
bizler (nominative plural)
bizi (accusative definite singular)
bizleri (accusative definite plural)
bize (dative singular)
bizlere (dative plural)
bizde (locative singular)
bizlerde (locative plural)
bizden (ablative singular)
bizlerden (ablative plural)
bizim (genitive singular)
bizlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish بز (biz), from Proto-Turkic *bi-ŕ, *bẹ- (“we”). Cognate with Old Turkic 𐰋𐰃𐰕 (b²iz /biz/), Chuvash эпир (ep̬ir, “we”).


gibi

From Ottoman Turkish گبی (gibi), from Proto-Turkic *kēpi (“like”). Doublet of kip. Cognate with Azerbaijani kimi and Uzbek kabi.

Ev gibisi yok.

something like; anything similar to something previously mentioned


seni

See the etymology of the corresponding lemma form.


seni

Unknown, maybe the same as above. Also compare sizi, of the same form and function.

Gel buraya, seni pislik!

Form of sen used in some vocative and attributive constructions.


biri

biri (nominative singular)
biriler (nominative plural)
biriyi (accusative definite singular)
birileri (accusative definite plural)
biriye (dative singular)
birilere (dative plural)
biride (locative singular)
birilerde (locative plural)
biriden (ablative singular)
birilerden (ablative plural)
birinin (genitive singular)
birilerin (genitive plural)
birim (first-person nominative singular)
birilerim (first-person nominative singular)
birin (nominative second-person singular)
birilerin (nominative second-person singular)
birisi (nominative singular third-person)
birileri (nominative singular third-person)
birimiz (first-person nominative plural)
birilerimiz (first-person nominative plural)
biriniz (nominative plural second-person)
birileriniz (nominative plural second-person)
birileri (nominative plural third-person)
birimi (accusative definite first-person singular)
birilerimi (accusative definite first-person singular)
birini (accusative definite second-person singular)
birilerini (accusative definite second-person singular)
birisini (accusative definite singular third-person)
birilerini (accusative definite singular third-person)
birimizi (accusative definite first-person plural)
birilerimizi (accusative definite first-person plural)
birinizi (accusative definite plural second-person)
birilerinizi (accusative definite plural second-person)
birilerini (accusative definite plural third-person)
birime (dative first-person singular)
birilerime (dative first-person singular)
birine (dative second-person singular)
birilerine (dative second-person singular)
birisine (dative singular third-person)
birilerine (dative singular third-person)
birimize (dative first-person plural)
birilerimize (dative first-person plural)
birinize (dative plural second-person)
birilerinize (dative plural second-person)
birilerine (dative plural third-person)
birimde (first-person locative singular)
birilerimde (first-person locative singular)
birinde (locative second-person singular)
birilerinde (locative second-person singular)
birisinde (locative singular third-person)
birilerinde (locative singular third-person)
birimizde (first-person locative plural)
birilerimizde (first-person locative plural)
birinizde (locative plural second-person)
birilerinizde (locative plural second-person)
birilerinde (locative plural third-person)
birimden (ablative first-person singular)
birilerimden (ablative first-person singular)
birinden (ablative second-person singular)
birilerinden (ablative second-person singular)
birisinden (ablative singular third-person)
birilerinden (ablative singular third-person)
birimizden (ablative first-person plural)
birilerimizden (ablative first-person plural)
birinizden (ablative plural second-person)
birilerinizden (ablative plural second-person)
birilerinden (ablative plural third-person)
birimin (first-person genitive singular)
birilerimin (first-person genitive singular)
birinin (genitive second-person singular)
birilerinin (genitive second-person singular)
birisinin (genitive singular third-person)
birilerinin (genitive singular third-person)
birimizin (first-person genitive plural)
birilerimizin (first-person genitive plural)
birinizin (genitive plural second-person)
birilerinizin (genitive plural second-person)
birilerinin (genitive plural third-person)
biriyim (first-person singular)
birilerim (first-person singular)
birisin (second-person singular)
birilersin (second-person singular)
biri (singular third-person)
biridir (singular third-person)
biriler (singular third-person)
birilerdir (singular third-person)
biriyiz (first-person plural)
birileriz (first-person plural)
birisiniz (plural second-person)
birilersiniz (plural second-person)
biriler (plural third-person)
birilerdir (plural third-person)

Ya biri bizi gördüyse?

Kurşun vınlayarak gidip bahçedeki ağaçlardan birine saplanmıştı.

The bullet whizzed by the trees and hit one of them in the garden.

Adamın köpeklerinden biri ölmüş.


ney

(informal) Alternative form of ne (“what”)


siz

siz (nominative singular)
sizler (nominative plural)
sizi (accusative definite singular)
sizleri (accusative definite plural)
size (dative singular)
sizlere (dative plural)
sizde (locative singular)
sizlerde (locative plural)
sizden (ablative singular)
sizlerden (ablative plural)
sizin (genitive singular)
sizlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish سز, from Proto-Turkic *siŕ. Compare Old Turkic 𐰾𐰃𐰕 (siz).

you (subject pronoun: the group being addressed)


öz

From Ottoman Turkish اوز (öz, “pith, essence, marrow; self”), from Proto-Turkic *ȫŕ.


benim

→ Swedish: benim

Genitive case of ben. It was 𐰢𐰤𐰭 (meniŋ, “my”) in Bilge Khagan and Kul Tigin inscriptions, 𐰋𐰤𐰭 (beniŋ, “my”) in Tonyukuk inscriptions. Cognate with Kazakh менің (menıñ).


hiç

Inherited from Ottoman Turkish هیچ (hiç), from Classical Persian هیچ (hēč)

inh+

Zavallı yaşlı kadın ne yapacağını hiç bilmiyordu.

The poor old woman did not in the least know what to do.

Bakıyorum gidişimi kutlamakta hiç zaman kaybetmemişsin.

I see you didn't waste any time celebrating my departure.

Havalimanını aradığımızda öğrendik ki uçağa hiç binmemiş.

When we called the airport we found out that she didn't board the plane at all.

Used to emphasize the verb in negative sentences; not at all, not in the least, no, any.

Hiç Türkiye'de bulundunuz mu?

Bu kadar yavaş giden birini hiç görmemiştim.

I have never seen anyone move that slow.

Used to indicate an indefinite time period, mainly in sentences regarding life experiences; ever, never.


âlem

From Ottoman Turkish عالم (alem), from Arabic عَالَم (ʕālam).


herkes

From Ottoman Turkish هركس (herkes), from Persian هرکس (harkas), from هر (har, “each, every”) + کس (kas, “person”). See Azerbaijani hər kəs.


falan

Inherited from Ottoman Turkish فلان (falan), from Arabic فُلَان (fulān).

Bana "falan geldi, falan gitti" diye anlatmaya başladı.

So he started recounting me like "you-know-who came, and you-know-who went".


onun

From Ottoman Turkish آنك (anıñ), equivalent to o + -nun.


senin

From Ottoman Turkish سنك (seniŋ, “thy”), equivalent to sen + -in.


kendi

kendim - kendisi (nominative singular)
kendimiz-kendileri (nominative plural)
kendimi - kendisini - kendini (accusative definite singular)
kendimizi - kendilerini (accusative definite plural)
kendime - kendisine - kendine (dative singular)
kendimize - kendilerine (dative plural)
kendimde - kendisinde - kendinde (locative singular)
kendimizde - kendilerinde (locative plural)
kendimden - kendisinden - kendinden (ablative singular)
kendimizden - kendilerinden (ablative plural)
kendimin - kendisinin - kendinin (genitive singular)
kendimizin - kendilerinin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كندی (kendi, “one's self”), from older كندو (kendü), from Old Anatolian Turkish كندو (gändü), from Proto-Turkic *kẹntü (“self, himself”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰦𐰇 (kentü, “self, own”), Karakhanid كَنْدُو (kendü, “self, own”), Yakut кини (kini).


birisi

birisi (nominative singular)
birisiler (nominative plural)
birisiyi (accusative definite singular)
birisileri (accusative definite plural)
birisiye (dative singular)
birisilere (dative plural)
biriside (locative singular)
birisilerde (locative plural)
birisiden (ablative singular)
birisilerden (ablative plural)
birisinin (genitive singular)
birisilerin (genitive plural)
birisim (first-person nominative singular)
birisilerim (first-person nominative singular)
birisin (nominative second-person singular)
birisilerin (nominative second-person singular)
birisisi (nominative singular third-person)
birisileri (nominative singular third-person)
birisimiz (first-person nominative plural)
birisilerimiz (first-person nominative plural)
birisiniz (nominative plural second-person)
birisileriniz (nominative plural second-person)
birisileri (nominative plural third-person)
birisimi (accusative definite first-person singular)
birisilerimi (accusative definite first-person singular)
birisini (accusative definite second-person singular)
birisilerini (accusative definite second-person singular)
birisisini (accusative definite singular third-person)
birisilerini (accusative definite singular third-person)
birisimizi (accusative definite first-person plural)
birisilerimizi (accusative definite first-person plural)
birisinizi (accusative definite plural second-person)
birisilerinizi (accusative definite plural second-person)
birisilerini (accusative definite plural third-person)
birisime (dative first-person singular)
birisilerime (dative first-person singular)
birisine (dative second-person singular)
birisilerine (dative second-person singular)
birisisine (dative singular third-person)
birisilerine (dative singular third-person)
birisimize (dative first-person plural)
birisilerimize (dative first-person plural)
birisinize (dative plural second-person)
birisilerinize (dative plural second-person)
birisilerine (dative plural third-person)
birisimde (first-person locative singular)
birisilerimde (first-person locative singular)
birisinde (locative second-person singular)
birisilerinde (locative second-person singular)
birisisinde (locative singular third-person)
birisilerinde (locative singular third-person)
birisimizde (first-person locative plural)
birisilerimizde (first-person locative plural)
birisinizde (locative plural second-person)
birisilerinizde (locative plural second-person)
birisilerinde (locative plural third-person)
birisimden (ablative first-person singular)
birisilerimden (ablative first-person singular)
birisinden (ablative second-person singular)
birisilerinden (ablative second-person singular)
birisisinden (ablative singular third-person)
birisilerinden (ablative singular third-person)
birisimizden (ablative first-person plural)
birisilerimizden (ablative first-person plural)
birisinizden (ablative plural second-person)
birisilerinizden (ablative plural second-person)
birisilerinden (ablative plural third-person)
birisimin (first-person genitive singular)
birisilerimin (first-person genitive singular)
birisinin (genitive second-person singular)
birisilerinin (genitive second-person singular)
birisisinin (genitive singular third-person)
birisilerinin (genitive singular third-person)
birisimizin (first-person genitive plural)
birisilerimizin (first-person genitive plural)
birisinizin (genitive plural second-person)
birisilerinizin (genitive plural second-person)
birisilerinin (genitive plural third-person)
birisiyim (first-person singular)
birisilerim (first-person singular)
birisisin (second-person singular)
birisilersin (second-person singular)
birisi (singular third-person)
birisidir (singular third-person)
birisiler (singular third-person)
birisilerdir (singular third-person)
birisiyiz (first-person plural)
birisileriz (first-person plural)
birisisiniz (plural second-person)
birisilersiniz (plural second-person)
birisiler (plural third-person)
birisilerdir (plural third-person)

Birisi bizi dinlemeye çalışırsa bana söyle


her şey

her şey (nominative singular)
her şeyler (nominative plural)
her şeyi (accusative definite singular)
her şeyleri (accusative definite plural)
her şeye (dative singular)
her şeylere (dative plural)
her şeyde (locative singular)
her şeylerde (locative plural)
her şeyden (ablative singular)
her şeylerden (ablative plural)
her şeyin (genitive singular)
her şeylerin (genitive plural)
her şeyim (first-person nominative singular)
her şeylerim (first-person nominative singular)
her şeyin (nominative second-person singular)
her şeylerin (nominative second-person singular)
her şeyi (nominative singular third-person)
her şeyleri (nominative singular third-person)
her şeyimiz (first-person nominative plural)
her şeylerimiz (first-person nominative plural)
her şeyiniz (nominative plural second-person)
her şeyleriniz (nominative plural second-person)
her şeyleri (nominative plural third-person)
her şeyimi (accusative definite first-person singular)
her şeylerimi (accusative definite first-person singular)
her şeyini (accusative definite second-person singular)
her şeylerini (accusative definite second-person singular)
her şeyini (accusative definite singular third-person)
her şeylerini (accusative definite singular third-person)
her şeyimizi (accusative definite first-person plural)
her şeylerimizi (accusative definite first-person plural)
her şeyinizi (accusative definite plural second-person)
her şeylerinizi (accusative definite plural second-person)
her şeylerini (accusative definite plural third-person)
her şeyime (dative first-person singular)
her şeylerime (dative first-person singular)
her şeyine (dative second-person singular)
her şeylerine (dative second-person singular)
her şeyine (dative singular third-person)
her şeylerine (dative singular third-person)
her şeyimize (dative first-person plural)
her şeylerimize (dative first-person plural)
her şeyinize (dative plural second-person)
her şeylerinize (dative plural second-person)
her şeylerine (dative plural third-person)
her şeyimde (first-person locative singular)
her şeylerimde (first-person locative singular)
her şeyinde (locative second-person singular)
her şeylerinde (locative second-person singular)
her şeyinde (locative singular third-person)
her şeylerinde (locative singular third-person)
her şeyimizde (first-person locative plural)
her şeylerimizde (first-person locative plural)
her şeyinizde (locative plural second-person)
her şeylerinizde (locative plural second-person)
her şeylerinde (locative plural third-person)
her şeyimden (ablative first-person singular)
her şeylerimden (ablative first-person singular)
her şeyinden (ablative second-person singular)
her şeylerinden (ablative second-person singular)
her şeyinden (ablative singular third-person)
her şeylerinden (ablative singular third-person)
her şeyimizden (ablative first-person plural)
her şeylerimizden (ablative first-person plural)
her şeyinizden (ablative plural second-person)
her şeylerinizden (ablative plural second-person)
her şeylerinden (ablative plural third-person)
her şeyimin (first-person genitive singular)
her şeylerimin (first-person genitive singular)
her şeyinin (genitive second-person singular)
her şeylerinin (genitive second-person singular)
her şeyinin (genitive singular third-person)
her şeylerinin (genitive singular third-person)
her şeyimizin (first-person genitive plural)
her şeylerimizin (first-person genitive plural)
her şeyinizin (genitive plural second-person)
her şeylerinizin (genitive plural second-person)
her şeylerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هر شی, from now dated Persian هر شیء (har šey', “everything”, literally “each thing”), from هر (har, “each, every”) + شیء (“thing, object”), the latter being a borrowing from Arabic شَيْء (šayʔ, “thing”).


kimse

kimse (nominative singular)
kimseler (nominative plural)
kimseyi (accusative definite singular)
kimseleri (accusative definite plural)
kimseye (dative singular)
kimselere (dative plural)
kimsede (locative singular)
kimselerde (locative plural)
kimseden (ablative singular)
kimselerden (ablative plural)
kimsenin (genitive singular)
kimselerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كمسه (kimse).

inh+

"Çöpçü", çöp toplayan kimseyi ifade ediyor.

"Trash collector", refers to someone who collects trash.

Kimse sana inanmaz.


birbiri

birbiri (nominative singular)
birbirleri (nominative plural)
birbirini (accusative definite singular)
birbirlerini (accusative definite plural)
birbirine (dative singular)
birbirlerine (dative plural)
birbirinde (locative singular)
birbirlerinde (locative plural)
birbirinden (ablative singular)
birbirlerinden (ablative plural)
birbirinin (genitive singular)
birbirlerinin (genitive plural)

From Ottoman Turkish بربری (birbiri). Cognate with Azerbaijani bir-biri, Kazakh бір-бірі (bır-bırı), Uzbek bir-biri, etc.


bir şey

bir şey (nominative singular)
bir şeyler (nominative plural)
bir şeyi (accusative definite singular)
bir şeyleri (accusative definite plural)
bir şeye (dative singular)
bir şeylere (dative plural)
bir şeyde (locative singular)
bir şeylerde (locative plural)
bir şeyden (ablative singular)
bir şeylerden (ablative plural)
bir şeyin (genitive singular)
bir şeylerin (genitive plural)
bir şeyim (first-person nominative singular)
bir şeylerim (first-person nominative singular)
bir şeyin (nominative second-person singular)
bir şeylerin (nominative second-person singular)
bir şeyi (nominative singular third-person)
bir şeyleri (nominative singular third-person)
bir şeyimiz (first-person nominative plural)
bir şeylerimiz (first-person nominative plural)
bir şeyiniz (nominative plural second-person)
bir şeyleriniz (nominative plural second-person)
bir şeyleri (nominative plural third-person)
bir şeyimi (accusative definite first-person singular)
bir şeylerimi (accusative definite first-person singular)
bir şeyini (accusative definite second-person singular)
bir şeylerini (accusative definite second-person singular)
bir şeyini (accusative definite singular third-person)
bir şeylerini (accusative definite singular third-person)
bir şeyimizi (accusative definite first-person plural)
bir şeylerimizi (accusative definite first-person plural)
bir şeyinizi (accusative definite plural second-person)
bir şeylerinizi (accusative definite plural second-person)
bir şeylerini (accusative definite plural third-person)
bir şeyime (dative first-person singular)
bir şeylerime (dative first-person singular)
bir şeyine (dative second-person singular)
bir şeylerine (dative second-person singular)
bir şeyine (dative singular third-person)
bir şeylerine (dative singular third-person)
bir şeyimize (dative first-person plural)
bir şeylerimize (dative first-person plural)
bir şeyinize (dative plural second-person)
bir şeylerinize (dative plural second-person)
bir şeylerine (dative plural third-person)
bir şeyimde (first-person locative singular)
bir şeylerimde (first-person locative singular)
bir şeyinde (locative second-person singular)
bir şeylerinde (locative second-person singular)
bir şeyinde (locative singular third-person)
bir şeylerinde (locative singular third-person)
bir şeyimizde (first-person locative plural)
bir şeylerimizde (first-person locative plural)
bir şeyinizde (locative plural second-person)
bir şeylerinizde (locative plural second-person)
bir şeylerinde (locative plural third-person)
bir şeyimden (ablative first-person singular)
bir şeylerimden (ablative first-person singular)
bir şeyinden (ablative second-person singular)
bir şeylerinden (ablative second-person singular)
bir şeyinden (ablative singular third-person)
bir şeylerinden (ablative singular third-person)
bir şeyimizden (ablative first-person plural)
bir şeylerimizden (ablative first-person plural)
bir şeyinizden (ablative plural second-person)
bir şeylerinizden (ablative plural second-person)
bir şeylerinden (ablative plural third-person)
bir şeyimin (first-person genitive singular)
bir şeylerimin (first-person genitive singular)
bir şeyinin (genitive second-person singular)
bir şeylerinin (genitive second-person singular)
bir şeyinin (genitive singular third-person)
bir şeylerinin (genitive singular third-person)
bir şeyimizin (first-person genitive plural)
bir şeylerimizin (first-person genitive plural)
bir şeyinizin (genitive plural second-person)
bir şeylerinizin (genitive plural second-person)
bir şeylerinin (genitive plural third-person)

From bir (“a, one, indefinite determiner”) + şey (“thing”).

af

bir<gloss:a, one, indefinite determiner>

Bir şey yemek istiyor musun?

In question and negative sentences; anything


hangi

hangi (nominative singular)
hangileri (nominative plural)
hangisini (accusative definite singular)
hangilerini (accusative definite plural)
hangisine (dative singular)
hangilerine (dative plural)
hangisinde (locative singular)
hangilerinde (locative plural)
hangisinden (ablative singular)
hangilerinden (ablative plural)
hangisinin (genitive singular)
hangilerinin (genitive plural)

From Ottoman Turkish هانكی (hangi), خانغی (hangı, “which”), from earlier قنغی (kangı), from Old Anatolian Turkish [script needed] (qanqï, “which”), from Proto-Turkic *kan-, *kań-, a derivation from the interrogative stem *ka-. Ultimately cognate to Turkish hani (“where”), Old Uyghur [script needed] (kanu, “what, which”), Karakhanid [script needed] (kayū, “what, which”), Bashkir ҡайһы (qayhı, “which”), Kyrgyz кай (kay, “what, which”), but its relation to the original word is obscure.

cog

Hangi ayda doğdun?


her biri

From her (“each, every”) + bir (“one”) + -i (“possessive suffix”).


sizi

See the etymology of the corresponding lemma form.


sizi

Unknown, maybe the same as above. Compare seni, of the same form and function.

Form of siz used in some vocative and attributive constructions.


hepsi

Inherited from Ottoman Turkish هپسی (hepsi, “all of it, all of them”), from Ottoman Turkish هپ (hep, “the whole, all, wholly, entirely”), from Persian هم (ham, “also, too”).


hepimiz

first-person plural single-possession of hep; all of us


nedir

third-person singular predicative of ne: what is?


onunki

From Ottoman Turkish آنككی (anıñki), equivalent to onun + -ki.


hiç kimse

From hiç (“none, nothing”) + kimse (“anybody”).


neyi

which, which one (definite accusative singular of ne)


başkası

başkası (nominative singular)
başkaları (nominative plural)
başkasını (accusative definite singular)
başkalarını (accusative definite plural)
başkasına (dative singular)
başkalarına (dative plural)
başkasında (locative singular)
başkalarında (locative plural)
başkasından (ablative singular)
başkalarından (ablative plural)
başkasının (genitive singular)
başkalarının (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish باشقه سی (başkası). From başka + -sı.

inh+

Şimdi belki başkasının oldun sen.

Babasından başkasını dinlemez.


bişi

bişi dicem