pişik

pişiği (accusative definite)
pişikler (plural)
pişik (nominative singular)
pişikler (nominative plural)
pişiği (accusative definite singular)
pişikleri (accusative definite plural)
pişiğe (dative singular)
pişiklere (dative plural)
pişikte (locative singular)
pişiklerde (locative plural)
pişikten (ablative singular)
pişiklerden (ablative plural)
pişiğin (genitive singular)
pişiklerin (genitive plural)

Suggested origins;
* Common Turkic *bïńĺ(ïk) or *mačī (described "obviously a loan-word"),
* Persian پیشیک (pišik), diminutive of پیشی (piši).

(regional, Ardahan, Kars, Artvin, Amasya, Erzurum, Van, Bitlis) A cat.


damla

head

damla (definite accusative damlayı, plural damlalar)

damlayı (accusative definite)
damlalar (plural)
damla (nominative singular)
damlalar (nominative plural)
damlayı (accusative definite singular)
damlaları (accusative definite plural)
damlaya (dative singular)
damlalara (dative plural)
damlada (locative singular)
damlalarda (locative plural)
damladan (ablative singular)
damlalardan (ablative plural)
damlanın (genitive singular)
damlaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish طاملا (damla), of Turkic origin.


evlilik

evlilik (definite accusative evliliği, plural evlilikler)

evliliği (accusative definite)
evlilikler (plural)
evlilik (nominative singular)
evlilikler (nominative plural)
evliliği (accusative definite singular)
evlilikleri (accusative definite plural)
evliliğe (dative singular)
evliliklere (dative plural)
evlilikte (locative singular)
evliliklerde (locative plural)
evlilikten (ablative singular)
evliliklerden (ablative plural)
evliliğin (genitive singular)
evliliklerin (genitive plural)
evliliğim (first-person nominative singular)
evliliklerim (first-person nominative singular)
evliliğin (nominative second-person singular)
evliliklerin (nominative second-person singular)
evliliği (nominative singular third-person)
evlilikleri (nominative singular third-person)
evliliğimiz (first-person nominative plural)
evliliklerimiz (first-person nominative plural)
evliliğiniz (nominative plural second-person)
evlilikleriniz (nominative plural second-person)
evlilikleri (nominative plural third-person)
evliliğimi (accusative definite first-person singular)
evliliklerimi (accusative definite first-person singular)
evliliğini (accusative definite second-person singular)
evliliklerini (accusative definite second-person singular)
evliliğini (accusative definite singular third-person)
evliliklerini (accusative definite singular third-person)
evliliğimizi (accusative definite first-person plural)
evliliklerimizi (accusative definite first-person plural)
evliliğinizi (accusative definite plural second-person)
evliliklerinizi (accusative definite plural second-person)
evliliklerini (accusative definite plural third-person)
evliliğime (dative first-person singular)
evliliklerime (dative first-person singular)
evliliğine (dative second-person singular)
evliliklerine (dative second-person singular)
evliliğine (dative singular third-person)
evliliklerine (dative singular third-person)
evliliğimize (dative first-person plural)
evliliklerimize (dative first-person plural)
evliliğinize (dative plural second-person)
evliliklerinize (dative plural second-person)
evliliklerine (dative plural third-person)
evliliğimde (first-person locative singular)
evliliklerimde (first-person locative singular)
evliliğinde (locative second-person singular)
evliliklerinde (locative second-person singular)
evliliğinde (locative singular third-person)
evliliklerinde (locative singular third-person)
evliliğimizde (first-person locative plural)
evliliklerimizde (first-person locative plural)
evliliğinizde (locative plural second-person)
evliliklerinizde (locative plural second-person)
evliliklerinde (locative plural third-person)
evliliğimden (ablative first-person singular)
evliliklerimden (ablative first-person singular)
evliliğinden (ablative second-person singular)
evliliklerinden (ablative second-person singular)
evliliğinden (ablative singular third-person)
evliliklerinden (ablative singular third-person)
evliliğimizden (ablative first-person plural)
evliliklerimizden (ablative first-person plural)
evliliğinizden (ablative plural second-person)
evliliklerinizden (ablative plural second-person)
evliliklerinden (ablative plural third-person)
evliliğimin (first-person genitive singular)
evliliklerimin (first-person genitive singular)
evliliğinin (genitive second-person singular)
evliliklerinin (genitive second-person singular)
evliliğinin (genitive singular third-person)
evliliklerinin (genitive singular third-person)
evliliğimizin (first-person genitive plural)
evliliklerimizin (first-person genitive plural)
evliliğinizin (genitive plural second-person)
evliliklerinizin (genitive plural second-person)
evliliklerinin (genitive plural third-person)


hedef

hedef (definite accusative hedefi, plural hedefler)

hedefi (accusative definite)
hedefler (plural)
hedef (nominative singular)
hedefler (nominative plural)
hedefi (accusative definite singular)
hedefleri (accusative definite plural)
hedefe (dative singular)
hedeflere (dative plural)
hedefte (locative singular)
hedeflerde (locative plural)
hedeften (ablative singular)
hedeflerden (ablative plural)
hedefin (genitive singular)
hedeflerin (genitive plural)
hedefim (first-person nominative singular)
hedeflerim (first-person nominative singular)
hedefin (nominative second-person singular)
hedeflerin (nominative second-person singular)
hedefi (nominative singular third-person)
hedefleri (nominative singular third-person)
hedefimiz (first-person nominative plural)
hedeflerimiz (first-person nominative plural)
hedefiniz (nominative plural second-person)
hedefleriniz (nominative plural second-person)
hedefleri (nominative plural third-person)
hedefimi (accusative definite first-person singular)
hedeflerimi (accusative definite first-person singular)
hedefini (accusative definite second-person singular)
hedeflerini (accusative definite second-person singular)
hedefini (accusative definite singular third-person)
hedeflerini (accusative definite singular third-person)
hedefimizi (accusative definite first-person plural)
hedeflerimizi (accusative definite first-person plural)
hedefinizi (accusative definite plural second-person)
hedeflerinizi (accusative definite plural second-person)
hedeflerini (accusative definite plural third-person)
hedefime (dative first-person singular)
hedeflerime (dative first-person singular)
hedefine (dative second-person singular)
hedeflerine (dative second-person singular)
hedefine (dative singular third-person)
hedeflerine (dative singular third-person)
hedefimize (dative first-person plural)
hedeflerimize (dative first-person plural)
hedefinize (dative plural second-person)
hedeflerinize (dative plural second-person)
hedeflerine (dative plural third-person)
hedefimde (first-person locative singular)
hedeflerimde (first-person locative singular)
hedefinde (locative second-person singular)
hedeflerinde (locative second-person singular)
hedefinde (locative singular third-person)
hedeflerinde (locative singular third-person)
hedefimizde (first-person locative plural)
hedeflerimizde (first-person locative plural)
hedefinizde (locative plural second-person)
hedeflerinizde (locative plural second-person)
hedeflerinde (locative plural third-person)
hedefimden (ablative first-person singular)
hedeflerimden (ablative first-person singular)
hedefinden (ablative second-person singular)
hedeflerinden (ablative second-person singular)
hedefinden (ablative singular third-person)
hedeflerinden (ablative singular third-person)
hedefimizden (ablative first-person plural)
hedeflerimizden (ablative first-person plural)
hedefinizden (ablative plural second-person)
hedeflerinizden (ablative plural second-person)
hedeflerinden (ablative plural third-person)
hedefimin (first-person genitive singular)
hedeflerimin (first-person genitive singular)
hedefinin (genitive second-person singular)
hedeflerinin (genitive second-person singular)
hedefinin (genitive singular third-person)
hedeflerinin (genitive singular third-person)
hedefimizin (first-person genitive plural)
hedeflerimizin (first-person genitive plural)
hedefinizin (genitive plural second-person)
hedeflerinizin (genitive plural second-person)
hedeflerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هدف, from Arabic هَدَف (hadaf).

1940 August 27, headline in Vakit

English aircraft bombed military targets in Berlin

İngiliz tayyareleri Berlindeki askerî hedeflere bomba attılar


boyun

boyun (definite accusative boynu, plural boyunlar)

boynu (accusative definite)
boyunlar (plural)
boyun (nominative singular)
boyunlar (nominative plural)
boynu (accusative definite singular)
boyunları (accusative definite plural)
boyna (dative singular)
boyunlara (dative plural)
boyunda (locative singular)
boyunlarda (locative plural)
boyundan (ablative singular)
boyunlardan (ablative plural)
boynun (genitive singular)
boyunların (genitive plural)
boynum (first-person nominative singular)
boyunlarım (first-person nominative singular)
boynun (nominative second-person singular)
boyunların (nominative second-person singular)
boynu (nominative singular third-person)
boyunları (nominative singular third-person)
boynumuz (first-person nominative plural)
boyunlarımız (first-person nominative plural)
boynunuz (nominative plural second-person)
boyunlarınız (nominative plural second-person)
boyunları (nominative plural third-person)
boynumu (accusative definite first-person singular)
boyunlarımı (accusative definite first-person singular)
boynunu (accusative definite second-person singular)
boyunlarını (accusative definite second-person singular)
boynunu (accusative definite singular third-person)
boyunlarını (accusative definite singular third-person)
boynumuzu (accusative definite first-person plural)
boyunlarımızı (accusative definite first-person plural)
boynunuzu (accusative definite plural second-person)
boyunlarınızı (accusative definite plural second-person)
boyunlarını (accusative definite plural third-person)
boynuma (dative first-person singular)
boyunlarıma (dative first-person singular)
boynuna (dative second-person singular)
boyunlarına (dative second-person singular)
boynuna (dative singular third-person)
boyunlarına (dative singular third-person)
boynumuza (dative first-person plural)
boyunlarımıza (dative first-person plural)
boynunuza (dative plural second-person)
boyunlarınıza (dative plural second-person)
boyunlarına (dative plural third-person)
boynumda (first-person locative singular)
boyunlarımda (first-person locative singular)
boynunda (locative second-person singular)
boyunlarında (locative second-person singular)
boynunda (locative singular third-person)
boyunlarında (locative singular third-person)
boynumuzda (first-person locative plural)
boyunlarımızda (first-person locative plural)
boynunuzda (locative plural second-person)
boyunlarınızda (locative plural second-person)
boyunlarında (locative plural third-person)
boynumdan (ablative first-person singular)
boyunlarımdan (ablative first-person singular)
boynundan (ablative second-person singular)
boyunlarından (ablative second-person singular)
boynundan (ablative singular third-person)
boyunlarından (ablative singular third-person)
boynumuzdan (ablative first-person plural)
boyunlarımızdan (ablative first-person plural)
boynunuzdan (ablative plural second-person)
boyunlarınızdan (ablative plural second-person)
boyunlarından (ablative plural third-person)
boynumun (first-person genitive singular)
boyunlarımın (first-person genitive singular)
boynunun (genitive second-person singular)
boyunlarının (genitive second-person singular)
boynunun (genitive singular third-person)
boyunlarının (genitive singular third-person)
boynumuzun (first-person genitive plural)
boyunlarımızın (first-person genitive plural)
boynunuzun (genitive plural second-person)
boyunlarınızın (genitive plural second-person)
boyunlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بویون (boyun, “neck”), from Proto-Turkic *bōń (“neck”).


savaş nedeni

* Turkish "savaş" (war) + "neden" (reason)


götvereni

singular definite accusative of götveren


bölüm

head

bölüm (definite accusative bölümü, plural bölümler)

bölümü (accusative definite)
bölümler (plural)
bölüm (nominative singular)
bölümler (nominative plural)
bölümü (accusative definite singular)
bölümleri (accusative definite plural)
bölüme (dative singular)
bölümlere (dative plural)
bölümde (locative singular)
bölümlerde (locative plural)
bölümden (ablative singular)
bölümlerden (ablative plural)
bölümün (genitive singular)
bölümlerin (genitive plural)
bölümüm (first-person nominative singular)
bölümlerim (first-person nominative singular)
bölümün (nominative second-person singular)
bölümlerin (nominative second-person singular)
bölümü (nominative singular third-person)
bölümleri (nominative singular third-person)
bölümümüz (first-person nominative plural)
bölümlerimiz (first-person nominative plural)
bölümünüz (nominative plural second-person)
bölümleriniz (nominative plural second-person)
bölümleri (nominative plural third-person)
bölümümü (accusative definite first-person singular)
bölümlerimi (accusative definite first-person singular)
bölümünü (accusative definite second-person singular)
bölümlerini (accusative definite second-person singular)
bölümünü (accusative definite singular third-person)
bölümlerini (accusative definite singular third-person)
bölümümüzü (accusative definite first-person plural)
bölümlerimizi (accusative definite first-person plural)
bölümünüzü (accusative definite plural second-person)
bölümlerinizi (accusative definite plural second-person)
bölümlerini (accusative definite plural third-person)
bölümüme (dative first-person singular)
bölümlerime (dative first-person singular)
bölümüne (dative second-person singular)
bölümlerine (dative second-person singular)
bölümüne (dative singular third-person)
bölümlerine (dative singular third-person)
bölümümüze (dative first-person plural)
bölümlerimize (dative first-person plural)
bölümünüze (dative plural second-person)
bölümlerinize (dative plural second-person)
bölümlerine (dative plural third-person)
bölümümde (first-person locative singular)
bölümlerimde (first-person locative singular)
bölümünde (locative second-person singular)
bölümlerinde (locative second-person singular)
bölümünde (locative singular third-person)
bölümlerinde (locative singular third-person)
bölümümüzde (first-person locative plural)
bölümlerimizde (first-person locative plural)
bölümünüzde (locative plural second-person)
bölümlerinizde (locative plural second-person)
bölümlerinde (locative plural third-person)
bölümümden (ablative first-person singular)
bölümlerimden (ablative first-person singular)
bölümünden (ablative second-person singular)
bölümlerinden (ablative second-person singular)
bölümünden (ablative singular third-person)
bölümlerinden (ablative singular third-person)
bölümümüzden (ablative first-person plural)
bölümlerimizden (ablative first-person plural)
bölümünüzden (ablative plural second-person)
bölümlerinizden (ablative plural second-person)
bölümlerinden (ablative plural third-person)
bölümümün (first-person genitive singular)
bölümlerimin (first-person genitive singular)
bölümünün (genitive second-person singular)
bölümlerinin (genitive second-person singular)
bölümünün (genitive singular third-person)
bölümlerinin (genitive singular third-person)
bölümümüzün (first-person genitive plural)
bölümlerimizin (first-person genitive plural)
bölümünüzün (genitive plural second-person)
bölümlerinizin (genitive plural second-person)
bölümlerinin (genitive plural third-person)

ülkenin batı bölümü

okulun Türkçe bölümü

dizinin ilk bölümü

kitabın son bölümü


orta

orta (definite accusative ortayı, plural ortalar)

ortayı (accusative definite)
ortalar (plural)
orta (nominative singular)
ortalar (nominative plural)
ortayı (accusative definite singular)
ortaları (accusative definite plural)
ortaya (dative singular)
ortalara (dative plural)
ortada (locative singular)
ortalarda (locative plural)
ortadan (ablative singular)
ortalardan (ablative plural)
ortanın (genitive singular)
ortaların (genitive plural)
ortam (first-person nominative singular)
ortalarım (first-person nominative singular)
ortan (nominative second-person singular)
ortaların (nominative second-person singular)
ortası (nominative singular third-person)
ortaları (nominative singular third-person)
ortamız (first-person nominative plural)
ortalarımız (first-person nominative plural)
ortanız (nominative plural second-person)
ortalarınız (nominative plural second-person)
ortaları (nominative plural third-person)
ortamı (accusative definite first-person singular)
ortalarımı (accusative definite first-person singular)
ortanı (accusative definite second-person singular)
ortalarını (accusative definite second-person singular)
ortasını (accusative definite singular third-person)
ortalarını (accusative definite singular third-person)
ortamızı (accusative definite first-person plural)
ortalarımızı (accusative definite first-person plural)
ortanızı (accusative definite plural second-person)
ortalarınızı (accusative definite plural second-person)
ortalarını (accusative definite plural third-person)
ortama (dative first-person singular)
ortalarıma (dative first-person singular)
ortana (dative second-person singular)
ortalarına (dative second-person singular)
ortasına (dative singular third-person)
ortalarına (dative singular third-person)
ortamıza (dative first-person plural)
ortalarımıza (dative first-person plural)
ortanıza (dative plural second-person)
ortalarınıza (dative plural second-person)
ortalarına (dative plural third-person)
ortamda (first-person locative singular)
ortalarımda (first-person locative singular)
ortanda (locative second-person singular)
ortalarında (locative second-person singular)
ortasında (locative singular third-person)
ortalarında (locative singular third-person)
ortamızda (first-person locative plural)
ortalarımızda (first-person locative plural)
ortanızda (locative plural second-person)
ortalarınızda (locative plural second-person)
ortalarında (locative plural third-person)
ortamdan (ablative first-person singular)
ortalarımdan (ablative first-person singular)
ortandan (ablative second-person singular)
ortalarından (ablative second-person singular)
ortasından (ablative singular third-person)
ortalarından (ablative singular third-person)
ortamızdan (ablative first-person plural)
ortalarımızdan (ablative first-person plural)
ortanızdan (ablative plural second-person)
ortalarınızdan (ablative plural second-person)
ortalarından (ablative plural third-person)
ortamın (first-person genitive singular)
ortalarımın (first-person genitive singular)
ortanın (genitive second-person singular)
ortalarının (genitive second-person singular)
ortasının (genitive singular third-person)
ortalarının (genitive singular third-person)
ortamızın (first-person genitive plural)
ortalarımızın (first-person genitive plural)
ortanızın (genitive plural second-person)
ortalarınızın (genitive plural second-person)
ortalarının (genitive plural third-person)
ortayım (first-person singular)
ortalarım (first-person singular)
ortasın (second-person singular)
ortalarsın (second-person singular)
orta (singular third-person)
ortadır (singular third-person)
ortalar (singular third-person)
ortalardır (singular third-person)
ortayız (first-person plural)
ortalarız (first-person plural)
ortasınız (plural second-person)
ortalarsınız (plural second-person)
ortalar (plural third-person)
ortalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اورتا, اورطه (orta, “middle”), from Proto-Turkic *ortu (“middle”), from Proto-Turkic *or-. Cognate with Old Turkic 𐰆𐰺𐱃𐰆 (ortu, “middle”).

Matematikten orta aldıysan çalışman gerekir.

If you got a CC from math, you have to study.

Türkçe (dersi) için istenen sekiz ortalı defterin beşi yıl sonunda boş kalmıştı.

Five bunches out of eight of the notebook for [the] Turkish (lecture) remained empty.

(education) a bunch of group of pages, as some notebooks are made up of

Oyunda antrenör, Ahmet'i ortada oynatacak.

The trainer will let Ahmet play at the centre.

Alex'in ortasıyla topu alan Lefter, 15 metreden topu ağlara gönderdi.

Lefter, who got the ball through the cross of Alex, found the net from 15 metres


dilenci

dilenci (definite accusative dilenciyi, plural dilenciler)

dilenciyi (accusative definite)
dilenciler (plural)
dilenci (nominative singular)
dilenciler (nominative plural)
dilenciyi (accusative definite singular)
dilencileri (accusative definite plural)
dilenciye (dative singular)
dilencilere (dative plural)
dilencide (locative singular)
dilencilerde (locative plural)
dilenciden (ablative singular)
dilencilerden (ablative plural)
dilencinin (genitive singular)
dilencilerin (genitive plural)
dilencim (first-person nominative singular)
dilencilerim (first-person nominative singular)
dilencin (nominative second-person singular)
dilencilerin (nominative second-person singular)
dilencisi (nominative singular third-person)
dilencileri (nominative singular third-person)
dilencimiz (first-person nominative plural)
dilencilerimiz (first-person nominative plural)
dilenciniz (nominative plural second-person)
dilencileriniz (nominative plural second-person)
dilencileri (nominative plural third-person)
dilencimi (accusative definite first-person singular)
dilencilerimi (accusative definite first-person singular)
dilencini (accusative definite second-person singular)
dilencilerini (accusative definite second-person singular)
dilencisini (accusative definite singular third-person)
dilencilerini (accusative definite singular third-person)
dilencimizi (accusative definite first-person plural)
dilencilerimizi (accusative definite first-person plural)
dilencinizi (accusative definite plural second-person)
dilencilerinizi (accusative definite plural second-person)
dilencilerini (accusative definite plural third-person)
dilencime (dative first-person singular)
dilencilerime (dative first-person singular)
dilencine (dative second-person singular)
dilencilerine (dative second-person singular)
dilencisine (dative singular third-person)
dilencilerine (dative singular third-person)
dilencimize (dative first-person plural)
dilencilerimize (dative first-person plural)
dilencinize (dative plural second-person)
dilencilerinize (dative plural second-person)
dilencilerine (dative plural third-person)
dilencimde (first-person locative singular)
dilencilerimde (first-person locative singular)
dilencinde (locative second-person singular)
dilencilerinde (locative second-person singular)
dilencisinde (locative singular third-person)
dilencilerinde (locative singular third-person)
dilencimizde (first-person locative plural)
dilencilerimizde (first-person locative plural)
dilencinizde (locative plural second-person)
dilencilerinizde (locative plural second-person)
dilencilerinde (locative plural third-person)
dilencimden (ablative first-person singular)
dilencilerimden (ablative first-person singular)
dilencinden (ablative second-person singular)
dilencilerinden (ablative second-person singular)
dilencisinden (ablative singular third-person)
dilencilerinden (ablative singular third-person)
dilencimizden (ablative first-person plural)
dilencilerimizden (ablative first-person plural)
dilencinizden (ablative plural second-person)
dilencilerinizden (ablative plural second-person)
dilencilerinden (ablative plural third-person)
dilencimin (first-person genitive singular)
dilencilerimin (first-person genitive singular)
dilencinin (genitive second-person singular)
dilencilerinin (genitive second-person singular)
dilencisinin (genitive singular third-person)
dilencilerinin (genitive singular third-person)
dilencimizin (first-person genitive plural)
dilencilerimizin (first-person genitive plural)
dilencinizin (genitive plural second-person)
dilencilerinizin (genitive plural second-person)
dilencilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دلنجی (dilenci), made with dilenmek (“to beg”) + -ci (“-er”).


enerji

enerji (definite accusative enerjiyi, plural enerjiler)

enerjiyi (accusative definite)
enerjiler (plural)
enerji (nominative singular)
enerjiler (nominative plural)
enerjiyi (accusative definite singular)
enerjileri (accusative definite plural)
enerjiye (dative singular)
enerjilere (dative plural)
enerjide (locative singular)
enerjilerde (locative plural)
enerjiden (ablative singular)
enerjilerden (ablative plural)
enerjinin (genitive singular)
enerjilerin (genitive plural)
enerjim (first-person nominative singular)
enerjilerim (first-person nominative singular)
enerjin (nominative second-person singular)
enerjilerin (nominative second-person singular)
enerjisi (nominative singular third-person)
enerjileri (nominative singular third-person)
enerjimiz (first-person nominative plural)
enerjilerimiz (first-person nominative plural)
enerjiniz (nominative plural second-person)
enerjileriniz (nominative plural second-person)
enerjileri (nominative plural third-person)
enerjimi (accusative definite first-person singular)
enerjilerimi (accusative definite first-person singular)
enerjini (accusative definite second-person singular)
enerjilerini (accusative definite second-person singular)
enerjisini (accusative definite singular third-person)
enerjilerini (accusative definite singular third-person)
enerjimizi (accusative definite first-person plural)
enerjilerimizi (accusative definite first-person plural)
enerjinizi (accusative definite plural second-person)
enerjilerinizi (accusative definite plural second-person)
enerjilerini (accusative definite plural third-person)
enerjime (dative first-person singular)
enerjilerime (dative first-person singular)
enerjine (dative second-person singular)
enerjilerine (dative second-person singular)
enerjisine (dative singular third-person)
enerjilerine (dative singular third-person)
enerjimize (dative first-person plural)
enerjilerimize (dative first-person plural)
enerjinize (dative plural second-person)
enerjilerinize (dative plural second-person)
enerjilerine (dative plural third-person)
enerjimde (first-person locative singular)
enerjilerimde (first-person locative singular)
enerjinde (locative second-person singular)
enerjilerinde (locative second-person singular)
enerjisinde (locative singular third-person)
enerjilerinde (locative singular third-person)
enerjimizde (first-person locative plural)
enerjilerimizde (first-person locative plural)
enerjinizde (locative plural second-person)
enerjilerinizde (locative plural second-person)
enerjilerinde (locative plural third-person)
enerjimden (ablative first-person singular)
enerjilerimden (ablative first-person singular)
enerjinden (ablative second-person singular)
enerjilerinden (ablative second-person singular)
enerjisinden (ablative singular third-person)
enerjilerinden (ablative singular third-person)
enerjimizden (ablative first-person plural)
enerjilerimizden (ablative first-person plural)
enerjinizden (ablative plural second-person)
enerjilerinizden (ablative plural second-person)
enerjilerinden (ablative plural third-person)
enerjimin (first-person genitive singular)
enerjilerimin (first-person genitive singular)
enerjinin (genitive second-person singular)
enerjilerinin (genitive second-person singular)
enerjisinin (genitive singular third-person)
enerjilerinin (genitive singular third-person)
enerjimizin (first-person genitive plural)
enerjilerimizin (first-person genitive plural)
enerjinizin (genitive plural second-person)
enerjilerinizin (genitive plural second-person)
enerjilerinin (genitive plural third-person)


otuz birci

otuz birci (definite accusative otuz birciyi, plural otuz birciler)

otuz birciyi (accusative definite)
otuz birciler (plural)
otuz birci (nominative singular)
otuz birciler (nominative plural)
otuz birciyi (accusative definite singular)
otuz bircileri (accusative definite plural)
otuz birciye (dative singular)
otuz bircilere (dative plural)
otuz bircide (locative singular)
otuz bircilerde (locative plural)
otuz birciden (ablative singular)
otuz bircilerden (ablative plural)
otuz bircinin (genitive singular)
otuz bircilerin (genitive plural)
otuz bircim (first-person nominative singular)
otuz bircilerim (first-person nominative singular)
otuz bircin (nominative second-person singular)
otuz bircilerin (nominative second-person singular)
otuz bircisi (nominative singular third-person)
otuz bircileri (nominative singular third-person)
otuz bircimiz (first-person nominative plural)
otuz bircilerimiz (first-person nominative plural)
otuz birciniz (nominative plural second-person)
otuz bircileriniz (nominative plural second-person)
otuz bircileri (nominative plural third-person)
otuz bircimi (accusative definite first-person singular)
otuz bircilerimi (accusative definite first-person singular)
otuz bircini (accusative definite second-person singular)
otuz bircilerini (accusative definite second-person singular)
otuz bircisini (accusative definite singular third-person)
otuz bircilerini (accusative definite singular third-person)
otuz bircimizi (accusative definite first-person plural)
otuz bircilerimizi (accusative definite first-person plural)
otuz bircinizi (accusative definite plural second-person)
otuz bircilerinizi (accusative definite plural second-person)
otuz bircilerini (accusative definite plural third-person)
otuz bircime (dative first-person singular)
otuz bircilerime (dative first-person singular)
otuz bircine (dative second-person singular)
otuz bircilerine (dative second-person singular)
otuz bircisine (dative singular third-person)
otuz bircilerine (dative singular third-person)
otuz bircimize (dative first-person plural)
otuz bircilerimize (dative first-person plural)
otuz bircinize (dative plural second-person)
otuz bircilerinize (dative plural second-person)
otuz bircilerine (dative plural third-person)
otuz bircimde (first-person locative singular)
otuz bircilerimde (first-person locative singular)
otuz bircinde (locative second-person singular)
otuz bircilerinde (locative second-person singular)
otuz bircisinde (locative singular third-person)
otuz bircilerinde (locative singular third-person)
otuz bircimizde (first-person locative plural)
otuz bircilerimizde (first-person locative plural)
otuz bircinizde (locative plural second-person)
otuz bircilerinizde (locative plural second-person)
otuz bircilerinde (locative plural third-person)
otuz bircimden (ablative first-person singular)
otuz bircilerimden (ablative first-person singular)
otuz bircinden (ablative second-person singular)
otuz bircilerinden (ablative second-person singular)
otuz bircisinden (ablative singular third-person)
otuz bircilerinden (ablative singular third-person)
otuz bircimizden (ablative first-person plural)
otuz bircilerimizden (ablative first-person plural)
otuz bircinizden (ablative plural second-person)
otuz bircilerinizden (ablative plural second-person)
otuz bircilerinden (ablative plural third-person)
otuz bircimin (first-person genitive singular)
otuz bircilerimin (first-person genitive singular)
otuz bircinin (genitive second-person singular)
otuz bircilerinin (genitive second-person singular)
otuz bircisinin (genitive singular third-person)
otuz bircilerinin (genitive singular third-person)
otuz bircimizin (first-person genitive plural)
otuz bircilerimizin (first-person genitive plural)
otuz bircinizin (genitive plural second-person)
otuz bircilerinizin (genitive plural second-person)
otuz bircilerinin (genitive plural third-person)
otuz birciyim (first-person singular)
otuz bircilerim (first-person singular)
otuz bircisin (second-person singular)
otuz bircilersin (second-person singular)
otuz birci (singular third-person)
otuz bircidir (singular third-person)
otuz birciler (singular third-person)
otuz bircilerdir (singular third-person)
otuz birciyiz (first-person plural)
otuz bircileriz (first-person plural)
otuz bircisiniz (plural second-person)
otuz bircilersiniz (plural second-person)
otuz birciler (plural third-person)
otuz bircilerdir (plural third-person)


götveren

götveren (definite accusative götvereni, plural götverenler)

götvereni (accusative definite)
götverenler (plural)
götveren (nominative singular)
götverenler (nominative plural)
götvereni (accusative definite singular)
götverenleri (accusative definite plural)
götverene (dative singular)
götverenlere (dative plural)
götverende (locative singular)
götverenlerde (locative plural)
götverenden (ablative singular)
götverenlerden (ablative plural)
götverenin (genitive singular)
götverenlerin (genitive plural)
götverenim (first-person nominative singular)
götverenlerim (first-person nominative singular)
götverenin (nominative second-person singular)
götverenlerin (nominative second-person singular)
götvereni (nominative singular third-person)
götverenleri (nominative singular third-person)
götverenimiz (first-person nominative plural)
götverenlerimiz (first-person nominative plural)
götvereniniz (nominative plural second-person)
götverenleriniz (nominative plural second-person)
götverenleri (nominative plural third-person)
götverenimi (accusative definite first-person singular)
götverenlerimi (accusative definite first-person singular)
götverenini (accusative definite second-person singular)
götverenlerini (accusative definite second-person singular)
götverenini (accusative definite singular third-person)
götverenlerini (accusative definite singular third-person)
götverenimizi (accusative definite first-person plural)
götverenlerimizi (accusative definite first-person plural)
götvereninizi (accusative definite plural second-person)
götverenlerinizi (accusative definite plural second-person)
götverenlerini (accusative definite plural third-person)
götverenime (dative first-person singular)
götverenlerime (dative first-person singular)
götverenine (dative second-person singular)
götverenlerine (dative second-person singular)
götverenine (dative singular third-person)
götverenlerine (dative singular third-person)
götverenimize (dative first-person plural)
götverenlerimize (dative first-person plural)
götvereninize (dative plural second-person)
götverenlerinize (dative plural second-person)
götverenlerine (dative plural third-person)
götverenimde (first-person locative singular)
götverenlerimde (first-person locative singular)
götvereninde (locative second-person singular)
götverenlerinde (locative second-person singular)
götvereninde (locative singular third-person)
götverenlerinde (locative singular third-person)
götverenimizde (first-person locative plural)
götverenlerimizde (first-person locative plural)
götvereninizde (locative plural second-person)
götverenlerinizde (locative plural second-person)
götverenlerinde (locative plural third-person)
götverenimden (ablative first-person singular)
götverenlerimden (ablative first-person singular)
götvereninden (ablative second-person singular)
götverenlerinden (ablative second-person singular)
götvereninden (ablative singular third-person)
götverenlerinden (ablative singular third-person)
götverenimizden (ablative first-person plural)
götverenlerimizden (ablative first-person plural)
götvereninizden (ablative plural second-person)
götverenlerinizden (ablative plural second-person)
götverenlerinden (ablative plural third-person)
götverenimin (first-person genitive singular)
götverenlerimin (first-person genitive singular)
götvereninin (genitive second-person singular)
götverenlerinin (genitive second-person singular)
götvereninin (genitive singular third-person)
götverenlerinin (genitive singular third-person)
götverenimizin (first-person genitive plural)
götverenlerimizin (first-person genitive plural)
götvereninizin (genitive plural second-person)
götverenlerinizin (genitive plural second-person)
götverenlerinin (genitive plural third-person)
götverenim (first-person singular)
götverenlerim (first-person singular)
götverensin (second-person singular)
götverenlersin (second-person singular)
götveren (singular third-person)
götverendir (singular third-person)
götverenler (singular third-person)
götverenlerdir (singular third-person)
götvereniz (first-person plural)
götverenleriz (first-person plural)
götverensiniz (plural second-person)
götverenlersiniz (plural second-person)
götverenler (plural third-person)
götverenlerdir (plural third-person)

Armenian: գյոթվերան (gyotʻveran)

Georgian: გოთვერანი (gotverani)

From göt (“arse, ass”) + veren (“the one that gives”), literally “one who gives ass” (in reference to passive homosexuality). Cognate with Azerbaijani götvərən.

compound

Şu götverenin sikilmesi gerekiyor.


akvaryumu

definite accusative singular of akvaryum


orospu

head

orospu (definite accusative orospuyu, plural orospular)

orospuyu (accusative definite)
orospular (plural)
orospu (nominative singular)
orospular (nominative plural)
orospuyu (accusative definite singular)
orospuları (accusative definite plural)
orospuya (dative singular)
orospulara (dative plural)
orospuda (locative singular)
orospularda (locative plural)
orospudan (ablative singular)
orospulardan (ablative plural)
orospunun (genitive singular)
orospuların (genitive plural)
orospum (first-person nominative singular)
orospularım (first-person nominative singular)
orospun (nominative second-person singular)
orospuların (nominative second-person singular)
orospusu (nominative singular third-person)
orospuları (nominative singular third-person)
orospumuz (first-person nominative plural)
orospularımız (first-person nominative plural)
orospunuz (nominative plural second-person)
orospularınız (nominative plural second-person)
orospuları (nominative plural third-person)
orospumu (accusative definite first-person singular)
orospularımı (accusative definite first-person singular)
orospunu (accusative definite second-person singular)
orospularını (accusative definite second-person singular)
orospusunu (accusative definite singular third-person)
orospularını (accusative definite singular third-person)
orospumuzu (accusative definite first-person plural)
orospularımızı (accusative definite first-person plural)
orospunuzu (accusative definite plural second-person)
orospularınızı (accusative definite plural second-person)
orospularını (accusative definite plural third-person)
orospuma (dative first-person singular)
orospularıma (dative first-person singular)
orospuna (dative second-person singular)
orospularına (dative second-person singular)
orospusuna (dative singular third-person)
orospularına (dative singular third-person)
orospumuza (dative first-person plural)
orospularımıza (dative first-person plural)
orospunuza (dative plural second-person)
orospularınıza (dative plural second-person)
orospularına (dative plural third-person)
orospumda (first-person locative singular)
orospularımda (first-person locative singular)
orospunda (locative second-person singular)
orospularında (locative second-person singular)
orospusunda (locative singular third-person)
orospularında (locative singular third-person)
orospumuzda (first-person locative plural)
orospularımızda (first-person locative plural)
orospunuzda (locative plural second-person)
orospularınızda (locative plural second-person)
orospularında (locative plural third-person)
orospumdan (ablative first-person singular)
orospularımdan (ablative first-person singular)
orospundan (ablative second-person singular)
orospularından (ablative second-person singular)
orospusundan (ablative singular third-person)
orospularından (ablative singular third-person)
orospumuzdan (ablative first-person plural)
orospularımızdan (ablative first-person plural)
orospunuzdan (ablative plural second-person)
orospularınızdan (ablative plural second-person)
orospularından (ablative plural third-person)
orospumun (first-person genitive singular)
orospularımın (first-person genitive singular)
orospunun (genitive second-person singular)
orospularının (genitive second-person singular)
orospusunun (genitive singular third-person)
orospularının (genitive singular third-person)
orospumuzun (first-person genitive plural)
orospularımızın (first-person genitive plural)
orospunuzun (genitive plural second-person)
orospularınızın (genitive plural second-person)
orospularının (genitive plural third-person)
orospuyum (first-person singular)
orospularım (first-person singular)
orospusun (second-person singular)
orospularsın (second-person singular)
orospu (singular third-person)
orospudur (singular third-person)
orospular (singular third-person)
orospulardır (singular third-person)
orospuyuz (first-person plural)
orospularız (first-person plural)
orospusunuz (plural second-person)
orospularsınız (plural second-person)
orospular (plural third-person)
orospulardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اورسپو, اورسپی (rospi, rospu, orospu, “whore”), from Persian روسپی (ruspi).


titreşim

titreşim (definite accusative titreşimi, plural titreşimler)

titreşimi (accusative definite)
titreşimler (plural)
titreşim (nominative singular)
titreşimler (nominative plural)
titreşimi (accusative definite singular)
titreşimleri (accusative definite plural)
titreşime (dative singular)
titreşimlere (dative plural)
titreşimde (locative singular)
titreşimlerde (locative plural)
titreşimden (ablative singular)
titreşimlerden (ablative plural)
titreşimin (genitive singular)
titreşimlerin (genitive plural)


soylu

soylu (definite accusative soyluyu, plural soylular)

soyluyu (accusative definite)
soylular (plural)
soylu (nominative singular)
soylular (nominative plural)
soyluyu (accusative definite singular)
soyluları (accusative definite plural)
soyluya (dative singular)
soylulara (dative plural)
soyluda (locative singular)
soylularda (locative plural)
soyludan (ablative singular)
soylulardan (ablative plural)
soylunun (genitive singular)
soyluların (genitive plural)


başın

second-person singular possessive of baş


başı

inflection of baş:
third-person singular possessive


süpürge

süpürge (definite accusative süpürgeyi, plural süpürgeler)

süpürgeyi (accusative definite)
süpürgeler (plural)
süpürge (nominative singular)
süpürgeler (nominative plural)
süpürgeyi (accusative definite singular)
süpürgeleri (accusative definite plural)
süpürgeye (dative singular)
süpürgelere (dative plural)
süpürgede (locative singular)
süpürgelerde (locative plural)
süpürgeden (ablative singular)
süpürgelerden (ablative plural)
süpürgenin (genitive singular)
süpürgelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish سوپوركه (süpürge), from Proto-Turkic *sipürge (“broom”). By surface analysis, süpür- (“to sweep”) + -ge.
Cognate of Turkmen süpürgi (“broom”), Azerbaijani süpürgə (“broom”), Tatar себерке (seberke, “broom”), Southern Altai сибирги (sibirgi, “broom”), Khakas сыбырғы (sıbırğı, “broom”), Kazakh сыпырғыш (sypyrğyş), Kyrgyz шыпыргы (şıpırgı, “broom”), Crimean Tatar sipirki (“broom”), Uzbek supurgi (“broom”), Uyghur سۈپۈرگە (süpürge, “broom”), etc.


bilek

head

bilek (definite accusative bileği, plural bilekler)

bileği (accusative definite)
bilekler (plural)
bilek (nominative singular)
bilekler (nominative plural)
bileği (accusative definite singular)
bilekleri (accusative definite plural)
bileğe (dative singular)
bileklere (dative plural)
bilekte (locative singular)
bileklerde (locative plural)
bilekten (ablative singular)
bileklerden (ablative plural)
bileğin (genitive singular)
bileklerin (genitive plural)
bileğim (first-person nominative singular)
bileklerim (first-person nominative singular)
bileğin (nominative second-person singular)
bileklerin (nominative second-person singular)
bileği (nominative singular third-person)
bilekleri (nominative singular third-person)
bileğimiz (first-person nominative plural)
bileklerimiz (first-person nominative plural)
bileğiniz (nominative plural second-person)
bilekleriniz (nominative plural second-person)
bilekleri (nominative plural third-person)
bileğimi (accusative definite first-person singular)
bileklerimi (accusative definite first-person singular)
bileğini (accusative definite second-person singular)
bileklerini (accusative definite second-person singular)
bileğini (accusative definite singular third-person)
bileklerini (accusative definite singular third-person)
bileğimizi (accusative definite first-person plural)
bileklerimizi (accusative definite first-person plural)
bileğinizi (accusative definite plural second-person)
bileklerinizi (accusative definite plural second-person)
bileklerini (accusative definite plural third-person)
bileğime (dative first-person singular)
bileklerime (dative first-person singular)
bileğine (dative second-person singular)
bileklerine (dative second-person singular)
bileğine (dative singular third-person)
bileklerine (dative singular third-person)
bileğimize (dative first-person plural)
bileklerimize (dative first-person plural)
bileğinize (dative plural second-person)
bileklerinize (dative plural second-person)
bileklerine (dative plural third-person)
bileğimde (first-person locative singular)
bileklerimde (first-person locative singular)
bileğinde (locative second-person singular)
bileklerinde (locative second-person singular)
bileğinde (locative singular third-person)
bileklerinde (locative singular third-person)
bileğimizde (first-person locative plural)
bileklerimizde (first-person locative plural)
bileğinizde (locative plural second-person)
bileklerinizde (locative plural second-person)
bileklerinde (locative plural third-person)
bileğimden (ablative first-person singular)
bileklerimden (ablative first-person singular)
bileğinden (ablative second-person singular)
bileklerinden (ablative second-person singular)
bileğinden (ablative singular third-person)
bileklerinden (ablative singular third-person)
bileğimizden (ablative first-person plural)
bileklerimizden (ablative first-person plural)
bileğinizden (ablative plural second-person)
bileklerinizden (ablative plural second-person)
bileklerinden (ablative plural third-person)
bileğimin (first-person genitive singular)
bileklerimin (first-person genitive singular)
bileğinin (genitive second-person singular)
bileklerinin (genitive second-person singular)
bileğinin (genitive singular third-person)
bileklerinin (genitive singular third-person)
bileğimizin (first-person genitive plural)
bileklerimizin (first-person genitive plural)
bileğinizin (genitive plural second-person)
bileklerinizin (genitive plural second-person)
bileklerinin (genitive plural third-person)

Armenian: բիլակ (bilak)

From Ottoman Turkish بیلك (bilek), from Proto-Turkic *bilek (“wrist, forearm”).


köylü

köylü (definite accusative köylüyü, plural köylüler)

köylüyü (accusative definite)
köylüler (plural)
köylü (nominative singular)
köylüler (nominative plural)
köylüyü (accusative definite singular)
köylüleri (accusative definite plural)
köylüye (dative singular)
köylülere (dative plural)
köylüde (locative singular)
köylülerde (locative plural)
köylüden (ablative singular)
köylülerden (ablative plural)
köylünün (genitive singular)
köylülerin (genitive plural)
köylüm (first-person nominative singular)
köylülerim (first-person nominative singular)
köylün (nominative second-person singular)
köylülerin (nominative second-person singular)
köylüsü (nominative singular third-person)
köylüleri (nominative singular third-person)
köylümüz (first-person nominative plural)
köylülerimiz (first-person nominative plural)
köylünüz (nominative plural second-person)
köylüleriniz (nominative plural second-person)
köylüleri (nominative plural third-person)
köylümü (accusative definite first-person singular)
köylülerimi (accusative definite first-person singular)
köylünü (accusative definite second-person singular)
köylülerini (accusative definite second-person singular)
köylüsünü (accusative definite singular third-person)
köylülerini (accusative definite singular third-person)
köylümüzü (accusative definite first-person plural)
köylülerimizi (accusative definite first-person plural)
köylünüzü (accusative definite plural second-person)
köylülerinizi (accusative definite plural second-person)
köylülerini (accusative definite plural third-person)
köylüme (dative first-person singular)
köylülerime (dative first-person singular)
köylüne (dative second-person singular)
köylülerine (dative second-person singular)
köylüsüne (dative singular third-person)
köylülerine (dative singular third-person)
köylümüze (dative first-person plural)
köylülerimize (dative first-person plural)
köylünüze (dative plural second-person)
köylülerinize (dative plural second-person)
köylülerine (dative plural third-person)
köylümde (first-person locative singular)
köylülerimde (first-person locative singular)
köylünde (locative second-person singular)
köylülerinde (locative second-person singular)
köylüsünde (locative singular third-person)
köylülerinde (locative singular third-person)
köylümüzde (first-person locative plural)
köylülerimizde (first-person locative plural)
köylünüzde (locative plural second-person)
köylülerinizde (locative plural second-person)
köylülerinde (locative plural third-person)
köylümden (ablative first-person singular)
köylülerimden (ablative first-person singular)
köylünden (ablative second-person singular)
köylülerinden (ablative second-person singular)
köylüsünden (ablative singular third-person)
köylülerinden (ablative singular third-person)
köylümüzden (ablative first-person plural)
köylülerimizden (ablative first-person plural)
köylünüzden (ablative plural second-person)
köylülerinizden (ablative plural second-person)
köylülerinden (ablative plural third-person)
köylümün (first-person genitive singular)
köylülerimin (first-person genitive singular)
köylünün (genitive second-person singular)
köylülerinin (genitive second-person singular)
köylüsünün (genitive singular third-person)
köylülerinin (genitive singular third-person)
köylümüzün (first-person genitive plural)
köylülerimizin (first-person genitive plural)
köylünüzün (genitive plural second-person)
köylülerinizin (genitive plural second-person)
köylülerinin (genitive plural third-person)
köylüyüm (first-person singular)
köylülerim (first-person singular)
köylüsün (second-person singular)
köylülersin (second-person singular)
köylü (singular third-person)
köylüdür (singular third-person)
köylüler (singular third-person)
köylülerdir (singular third-person)
köylüyüz (first-person plural)
köylüleriz (first-person plural)
köylüsünüz (plural second-person)
köylülersiniz (plural second-person)
köylüler (plural third-person)
köylülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كیولو, كیولی (köylü), equivalent to köy + -lü.


kaltak

kaltak (definite accusative kaltağı, plural kaltaklar)

kaltağı (accusative definite)
kaltaklar (plural)
kaltak (nominative singular)
kaltaklar (nominative plural)
kaltağı (accusative definite singular)
kaltakları (accusative definite plural)
kaltağa (dative singular)
kaltaklara (dative plural)
kaltakta (locative singular)
kaltaklarda (locative plural)
kaltaktan (ablative singular)
kaltaklardan (ablative plural)
kaltağın (genitive singular)
kaltakların (genitive plural)
kaltağım (first-person nominative singular)
kaltaklarım (first-person nominative singular)
kaltağın (nominative second-person singular)
kaltakların (nominative second-person singular)
kaltağı (nominative singular third-person)
kaltakları (nominative singular third-person)
kaltağımız (first-person nominative plural)
kaltaklarımız (first-person nominative plural)
kaltağınız (nominative plural second-person)
kaltaklarınız (nominative plural second-person)
kaltakları (nominative plural third-person)
kaltağımı (accusative definite first-person singular)
kaltaklarımı (accusative definite first-person singular)
kaltağını (accusative definite second-person singular)
kaltaklarını (accusative definite second-person singular)
kaltağını (accusative definite singular third-person)
kaltaklarını (accusative definite singular third-person)
kaltağımızı (accusative definite first-person plural)
kaltaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kaltağınızı (accusative definite plural second-person)
kaltaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kaltaklarını (accusative definite plural third-person)
kaltağıma (dative first-person singular)
kaltaklarıma (dative first-person singular)
kaltağına (dative second-person singular)
kaltaklarına (dative second-person singular)
kaltağına (dative singular third-person)
kaltaklarına (dative singular third-person)
kaltağımıza (dative first-person plural)
kaltaklarımıza (dative first-person plural)
kaltağınıza (dative plural second-person)
kaltaklarınıza (dative plural second-person)
kaltaklarına (dative plural third-person)
kaltağımda (first-person locative singular)
kaltaklarımda (first-person locative singular)
kaltağında (locative second-person singular)
kaltaklarında (locative second-person singular)
kaltağında (locative singular third-person)
kaltaklarında (locative singular third-person)
kaltağımızda (first-person locative plural)
kaltaklarımızda (first-person locative plural)
kaltağınızda (locative plural second-person)
kaltaklarınızda (locative plural second-person)
kaltaklarında (locative plural third-person)
kaltağımdan (ablative first-person singular)
kaltaklarımdan (ablative first-person singular)
kaltağından (ablative second-person singular)
kaltaklarından (ablative second-person singular)
kaltağından (ablative singular third-person)
kaltaklarından (ablative singular third-person)
kaltağımızdan (ablative first-person plural)
kaltaklarımızdan (ablative first-person plural)
kaltağınızdan (ablative plural second-person)
kaltaklarınızdan (ablative plural second-person)
kaltaklarından (ablative plural third-person)
kaltağımın (first-person genitive singular)
kaltaklarımın (first-person genitive singular)
kaltağının (genitive second-person singular)
kaltaklarının (genitive second-person singular)
kaltağının (genitive singular third-person)
kaltaklarının (genitive singular third-person)
kaltağımızın (first-person genitive plural)
kaltaklarımızın (first-person genitive plural)
kaltağınızın (genitive plural second-person)
kaltaklarınızın (genitive plural second-person)
kaltaklarının (genitive plural third-person)
kaltağım (first-person singular)
kaltaklarım (first-person singular)
kaltaksın (second-person singular)
kaltaklarsın (second-person singular)
kaltak (singular third-person)
kaltaktır (singular third-person)
kaltaklar (singular third-person)
kaltaklardır (singular third-person)
kaltağız (first-person plural)
kaltaklarız (first-person plural)
kaltaksınız (plural second-person)
kaltaklarsınız (plural second-person)
kaltaklar (plural third-person)
kaltaklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قالتاق (kaltak, “saddle tree”), from Proto-Turkic *kaltak.

inh+

(wooden part of the saddle for a horse)
(slang, vulgar) slut, bitch


akrepleri

third-person singular (“his/her/its”) possessive form of akrepler in the nominative case.


damat

head

damat (definite accusative damadı, plural damatlar)

damadı (accusative definite)
damatlar (plural)
damat (nominative singular)
damatlar (nominative plural)
damadı (accusative definite singular)
damatları (accusative definite plural)
damada (dative singular)
damatlara (dative plural)
damatta (locative singular)
damatlarda (locative plural)
damattan (ablative singular)
damatlardan (ablative plural)
damadın (genitive singular)
damatların (genitive plural)
damadım (first-person nominative singular)
damatlarım (first-person nominative singular)
damadın (nominative second-person singular)
damatların (nominative second-person singular)
damadı (nominative singular third-person)
damatları (nominative singular third-person)
damadımız (first-person nominative plural)
damatlarımız (first-person nominative plural)
damadınız (nominative plural second-person)
damatlarınız (nominative plural second-person)
damatları (nominative plural third-person)
damadımı (accusative definite first-person singular)
damatlarımı (accusative definite first-person singular)
damadını (accusative definite second-person singular)
damatlarını (accusative definite second-person singular)
damadını (accusative definite singular third-person)
damatlarını (accusative definite singular third-person)
damadımızı (accusative definite first-person plural)
damatlarımızı (accusative definite first-person plural)
damadınızı (accusative definite plural second-person)
damatlarınızı (accusative definite plural second-person)
damatlarını (accusative definite plural third-person)
damadıma (dative first-person singular)
damatlarıma (dative first-person singular)
damadına (dative second-person singular)
damatlarına (dative second-person singular)
damadına (dative singular third-person)
damatlarına (dative singular third-person)
damadımıza (dative first-person plural)
damatlarımıza (dative first-person plural)
damadınıza (dative plural second-person)
damatlarınıza (dative plural second-person)
damatlarına (dative plural third-person)
damadımda (first-person locative singular)
damatlarımda (first-person locative singular)
damadında (locative second-person singular)
damatlarında (locative second-person singular)
damadında (locative singular third-person)
damatlarında (locative singular third-person)
damadımızda (first-person locative plural)
damatlarımızda (first-person locative plural)
damadınızda (locative plural second-person)
damatlarınızda (locative plural second-person)
damatlarında (locative plural third-person)
damadımdan (ablative first-person singular)
damatlarımdan (ablative first-person singular)
damadından (ablative second-person singular)
damatlarından (ablative second-person singular)
damadından (ablative singular third-person)
damatlarından (ablative singular third-person)
damadımızdan (ablative first-person plural)
damatlarımızdan (ablative first-person plural)
damadınızdan (ablative plural second-person)
damatlarınızdan (ablative plural second-person)
damatlarından (ablative plural third-person)
damadımın (first-person genitive singular)
damatlarımın (first-person genitive singular)
damadının (genitive second-person singular)
damatlarının (genitive second-person singular)
damadının (genitive singular third-person)
damatlarının (genitive singular third-person)
damadımızın (first-person genitive plural)
damatlarımızın (first-person genitive plural)
damadınızın (genitive plural second-person)
damatlarınızın (genitive plural second-person)
damatlarının (genitive plural third-person)
damadım (first-person singular)
damatlarım (first-person singular)
damatsın (second-person singular)
damatlarsın (second-person singular)
damat (singular third-person)
damattır (singular third-person)
damatlar (singular third-person)
damatlardır (singular third-person)
damadız (first-person plural)
damatlarız (first-person plural)
damatsınız (plural second-person)
damatlarsınız (plural second-person)
damatlar (plural third-person)
damatlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish داماد (dâmâd), from Persian داماد (dâmâd), from Middle Persian [script needed] (dʾmʾt' /dāmād/), from Old Persian *𐎭𐎠𐎶𐎠𐎫𐎼 (*d-a-m-a-t-r /dāmātar-/), from Proto-Iranian *jā́mātā, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́ā́mātā, from Proto-Indo-European *ǵem- (“to marry”). Cognate with English gamete, -gamous, -gamy.


seyis

head

seyis (definite accusative seyisi, plural seyisler)

seyisi (accusative definite)
seyisler (plural)
seyis (nominative singular)
seyisler (nominative plural)
seyisi (accusative definite singular)
seyisleri (accusative definite plural)
seyise (dative singular)
seyislere (dative plural)
seyiste (locative singular)
seyislerde (locative plural)
seyisten (ablative singular)
seyislerden (ablative plural)
seyisin (genitive singular)
seyislerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish سائس (sa'is), from Arabic سَائِس (sāʔis, “stableman, groom”).

der

hostler (a person who takes after horses)


sözlüğü

third-person singular possessive of sözlük


sözlüğün

second-person singular possessive of sözlük


vaftiz

head

vaftiz (definite accusative vaftizi, plural vaftizler)

vaftizi (accusative definite)
vaftizler (plural)
vaftiz (nominative singular)
vaftizler (nominative plural)
vaftizi (accusative definite singular)
vaftizleri (accusative definite plural)
vaftize (dative singular)
vaftizlere (dative plural)
vaftizde (locative singular)
vaftizlerde (locative plural)
vaftizden (ablative singular)
vaftizlerden (ablative plural)
vaftizin (genitive singular)
vaftizlerin (genitive plural)
vaftizim (first-person nominative singular)
vaftizlerim (first-person nominative singular)
vaftizin (nominative second-person singular)
vaftizlerin (nominative second-person singular)
vaftizi (nominative singular third-person)
vaftizleri (nominative singular third-person)
vaftizimiz (first-person nominative plural)
vaftizlerimiz (first-person nominative plural)
vaftiziniz (nominative plural second-person)
vaftizleriniz (nominative plural second-person)
vaftizleri (nominative plural third-person)
vaftizimi (accusative definite first-person singular)
vaftizlerimi (accusative definite first-person singular)
vaftizini (accusative definite second-person singular)
vaftizlerini (accusative definite second-person singular)
vaftizini (accusative definite singular third-person)
vaftizlerini (accusative definite singular third-person)
vaftizimizi (accusative definite first-person plural)
vaftizlerimizi (accusative definite first-person plural)
vaftizinizi (accusative definite plural second-person)
vaftizlerinizi (accusative definite plural second-person)
vaftizlerini (accusative definite plural third-person)
vaftizime (dative first-person singular)
vaftizlerime (dative first-person singular)
vaftizine (dative second-person singular)
vaftizlerine (dative second-person singular)
vaftizine (dative singular third-person)
vaftizlerine (dative singular third-person)
vaftizimize (dative first-person plural)
vaftizlerimize (dative first-person plural)
vaftizinize (dative plural second-person)
vaftizlerinize (dative plural second-person)
vaftizlerine (dative plural third-person)
vaftizimde (first-person locative singular)
vaftizlerimde (first-person locative singular)
vaftizinde (locative second-person singular)
vaftizlerinde (locative second-person singular)
vaftizinde (locative singular third-person)
vaftizlerinde (locative singular third-person)
vaftizimizde (first-person locative plural)
vaftizlerimizde (first-person locative plural)
vaftizinizde (locative plural second-person)
vaftizlerinizde (locative plural second-person)
vaftizlerinde (locative plural third-person)
vaftizimden (ablative first-person singular)
vaftizlerimden (ablative first-person singular)
vaftizinden (ablative second-person singular)
vaftizlerinden (ablative second-person singular)
vaftizinden (ablative singular third-person)
vaftizlerinden (ablative singular third-person)
vaftizimizden (ablative first-person plural)
vaftizlerimizden (ablative first-person plural)
vaftizinizden (ablative plural second-person)
vaftizlerinizden (ablative plural second-person)
vaftizlerinden (ablative plural third-person)
vaftizimin (first-person genitive singular)
vaftizlerimin (first-person genitive singular)
vaftizinin (genitive second-person singular)
vaftizlerinin (genitive second-person singular)
vaftizinin (genitive singular third-person)
vaftizlerinin (genitive singular third-person)
vaftizimizin (first-person genitive plural)
vaftizlerimizin (first-person genitive plural)
vaftizinizin (genitive plural second-person)
vaftizlerinizin (genitive plural second-person)
vaftizlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وافتیس (vaftis), وافتیز (vaftiz), from Greek βάφτισμα (váftisma).


yalvarış

yalvarış (definite accusative yalvarışı, plural yalvarışlar)

yalvarışı (accusative definite)
yalvarışlar (plural)
yalvarış (nominative singular)
yalvarışlar (nominative plural)
yalvarışı (accusative definite singular)
yalvarışları (accusative definite plural)
yalvarışa (dative singular)
yalvarışlara (dative plural)
yalvarışta (locative singular)
yalvarışlarda (locative plural)
yalvarıştan (ablative singular)
yalvarışlardan (ablative plural)
yalvarışın (genitive singular)
yalvarışların (genitive plural)


varış

varış (definite accusative varışı, plural varışlar)

varışı (accusative definite)
varışlar (plural)
varış (nominative singular)
varışlar (nominative plural)
varışı (accusative definite singular)
varışları (accusative definite plural)
varışa (dative singular)
varışlara (dative plural)
varışta (locative singular)
varışlarda (locative plural)
varıştan (ablative singular)
varışlardan (ablative plural)
varışın (genitive singular)
varışların (genitive plural)


çatlak

çatlak (definite accusative çatlağı, plural çatlaklar)

çatlağı (accusative definite)
çatlaklar (plural)
çatlak (nominative singular)
çatlaklar (nominative plural)
çatlağı (accusative definite singular)
çatlakları (accusative definite plural)
çatlağa (dative singular)
çatlaklara (dative plural)
çatlakta (locative singular)
çatlaklarda (locative plural)
çatlaktan (ablative singular)
çatlaklardan (ablative plural)
çatlağın (genitive singular)
çatlakların (genitive plural)

Armenian: չաթլախ (čʻatʻlax)

From çatla + -k. Cognate with Azerbaijani çatlaq.


sorum

sorum (definite accusative sorumu, plural sorumlar)

sorumu (accusative definite)
sorumlar (plural)
sorum (nominative singular)
sorumlar (nominative plural)
sorumu (accusative definite singular)
sorumları (accusative definite plural)
soruma (dative singular)
sorumlara (dative plural)
sorumda (locative singular)
sorumlarda (locative plural)
sorumdan (ablative singular)
sorumlardan (ablative plural)
sorumun (genitive singular)
sorumların (genitive plural)

first-person singular possessive of soru


susuzluk

susuzluk (definite accusative susuzluğu, plural susuzluklar)

susuzluğu (accusative definite)
susuzluklar (plural)
susuzluk (nominative singular)
susuzluklar (nominative plural)
susuzluğu (accusative definite singular)
susuzlukları (accusative definite plural)
susuzluğa (dative singular)
susuzluklara (dative plural)
susuzlukta (locative singular)
susuzluklarda (locative plural)
susuzluktan (ablative singular)
susuzluklardan (ablative plural)
susuzluğun (genitive singular)
susuzlukların (genitive plural)


ölümsüzlük

ölümsüzlük (definite accusative ölümsüzlüğü, plural ölümsüzlükler)

ölümsüzlüğü (accusative definite)
ölümsüzlükler (plural)
ölümsüzlük (nominative singular)
ölümsüzlükler (nominative plural)
ölümsüzlüğü (accusative definite singular)
ölümsüzlükleri (accusative definite plural)
ölümsüzlüğe (dative singular)
ölümsüzlüklere (dative plural)
ölümsüzlükte (locative singular)
ölümsüzlüklerde (locative plural)
ölümsüzlükten (ablative singular)
ölümsüzlüklerden (ablative plural)
ölümsüzlüğün (genitive singular)
ölümsüzlüklerin (genitive plural)

ö‧lüm‧süz‧lük


sözde

Inherited from Ottoman Turkish سوزده (sözde), from سوز (söz), equivalent to söz + -de (locative suffix).


kuruş

head

kuruş (definite accusative kuruşu, plural kuruşlar)

kuruşu (accusative definite)
kuruşlar (plural)
kuruş (nominative singular)
kuruşlar (nominative plural)
kuruşu (accusative definite singular)
kuruşları (accusative definite plural)
kuruşa (dative singular)
kuruşlara (dative plural)
kuruşta (locative singular)
kuruşlarda (locative plural)
kuruştan (ablative singular)
kuruşlardan (ablative plural)
kuruşun (genitive singular)
kuruşların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قروش, from older غروش (guruş), from German Groschen.

Kurus, a subdivision of currency, equal to one hundredth of a Turkish lira.


kuruş

kuruşu (accusative definite)
kuruşlar (plural)

See the etymology of the corresponding lemma form.


sorumluluk

head

sorumluluk (definite accusative sorumluluğu, plural sorumluluklar)

sorumluluğu (accusative definite)
sorumluluklar (plural)
sorumluluk (nominative singular)
sorumluluklar (nominative plural)
sorumluluğu (accusative definite singular)
sorumlulukları (accusative definite plural)
sorumluluğa (dative singular)
sorumluluklara (dative plural)
sorumlulukta (locative singular)
sorumluluklarda (locative plural)
sorumluluktan (ablative singular)
sorumluluklardan (ablative plural)
sorumluluğun (genitive singular)
sorumlulukların (genitive plural)
sorumluluğum (first-person nominative singular)
sorumluluklarım (first-person nominative singular)
sorumluluğun (nominative second-person singular)
sorumlulukların (nominative second-person singular)
sorumluluğu (nominative singular third-person)
sorumlulukları (nominative singular third-person)
sorumluluğumuz (first-person nominative plural)
sorumluluklarımız (first-person nominative plural)
sorumluluğunuz (nominative plural second-person)
sorumluluklarınız (nominative plural second-person)
sorumlulukları (nominative plural third-person)
sorumluluğumu (accusative definite first-person singular)
sorumluluklarımı (accusative definite first-person singular)
sorumluluğunu (accusative definite second-person singular)
sorumluluklarını (accusative definite second-person singular)
sorumluluğunu (accusative definite singular third-person)
sorumluluklarını (accusative definite singular third-person)
sorumluluğumuzu (accusative definite first-person plural)
sorumluluklarımızı (accusative definite first-person plural)
sorumluluğunuzu (accusative definite plural second-person)
sorumluluklarınızı (accusative definite plural second-person)
sorumluluklarını (accusative definite plural third-person)
sorumluluğuma (dative first-person singular)
sorumluluklarıma (dative first-person singular)
sorumluluğuna (dative second-person singular)
sorumluluklarına (dative second-person singular)
sorumluluğuna (dative singular third-person)
sorumluluklarına (dative singular third-person)
sorumluluğumuza (dative first-person plural)
sorumluluklarımıza (dative first-person plural)
sorumluluğunuza (dative plural second-person)
sorumluluklarınıza (dative plural second-person)
sorumluluklarına (dative plural third-person)
sorumluluğumda (first-person locative singular)
sorumluluklarımda (first-person locative singular)
sorumluluğunda (locative second-person singular)
sorumluluklarında (locative second-person singular)
sorumluluğunda (locative singular third-person)
sorumluluklarında (locative singular third-person)
sorumluluğumuzda (first-person locative plural)
sorumluluklarımızda (first-person locative plural)
sorumluluğunuzda (locative plural second-person)
sorumluluklarınızda (locative plural second-person)
sorumluluklarında (locative plural third-person)
sorumluluğumdan (ablative first-person singular)
sorumluluklarımdan (ablative first-person singular)
sorumluluğundan (ablative second-person singular)
sorumluluklarından (ablative second-person singular)
sorumluluğundan (ablative singular third-person)
sorumluluklarından (ablative singular third-person)
sorumluluğumuzdan (ablative first-person plural)
sorumluluklarımızdan (ablative first-person plural)
sorumluluğunuzdan (ablative plural second-person)
sorumluluklarınızdan (ablative plural second-person)
sorumluluklarından (ablative plural third-person)
sorumluluğumun (first-person genitive singular)
sorumluluklarımın (first-person genitive singular)
sorumluluğunun (genitive second-person singular)
sorumluluklarının (genitive second-person singular)
sorumluluğunun (genitive singular third-person)
sorumluluklarının (genitive singular third-person)
sorumluluğumuzun (first-person genitive plural)
sorumluluklarımızın (first-person genitive plural)
sorumluluğunuzun (genitive plural second-person)
sorumluluklarınızın (genitive plural second-person)
sorumluluklarının (genitive plural third-person)


sorumsuzluk

sorumsuzluk (definite accusative sorumsuzluğu, plural sorumsuzluklar)

sorumsuzluğu (accusative definite)
sorumsuzluklar (plural)
sorumsuzluk (nominative singular)
sorumsuzluklar (nominative plural)
sorumsuzluğu (accusative definite singular)
sorumsuzlukları (accusative definite plural)
sorumsuzluğa (dative singular)
sorumsuzluklara (dative plural)
sorumsuzlukta (locative singular)
sorumsuzluklarda (locative plural)
sorumsuzluktan (ablative singular)
sorumsuzluklardan (ablative plural)
sorumsuzluğun (genitive singular)
sorumsuzlukların (genitive plural)
sorumsuzluğum (first-person nominative singular)
sorumsuzluklarım (first-person nominative singular)
sorumsuzluğun (nominative second-person singular)
sorumsuzlukların (nominative second-person singular)
sorumsuzluğu (nominative singular third-person)
sorumsuzlukları (nominative singular third-person)
sorumsuzluğumuz (first-person nominative plural)
sorumsuzluklarımız (first-person nominative plural)
sorumsuzluğunuz (nominative plural second-person)
sorumsuzluklarınız (nominative plural second-person)
sorumsuzlukları (nominative plural third-person)
sorumsuzluğumu (accusative definite first-person singular)
sorumsuzluklarımı (accusative definite first-person singular)
sorumsuzluğunu (accusative definite second-person singular)
sorumsuzluklarını (accusative definite second-person singular)
sorumsuzluğunu (accusative definite singular third-person)
sorumsuzluklarını (accusative definite singular third-person)
sorumsuzluğumuzu (accusative definite first-person plural)
sorumsuzluklarımızı (accusative definite first-person plural)
sorumsuzluğunuzu (accusative definite plural second-person)
sorumsuzluklarınızı (accusative definite plural second-person)
sorumsuzluklarını (accusative definite plural third-person)
sorumsuzluğuma (dative first-person singular)
sorumsuzluklarıma (dative first-person singular)
sorumsuzluğuna (dative second-person singular)
sorumsuzluklarına (dative second-person singular)
sorumsuzluğuna (dative singular third-person)
sorumsuzluklarına (dative singular third-person)
sorumsuzluğumuza (dative first-person plural)
sorumsuzluklarımıza (dative first-person plural)
sorumsuzluğunuza (dative plural second-person)
sorumsuzluklarınıza (dative plural second-person)
sorumsuzluklarına (dative plural third-person)
sorumsuzluğumda (first-person locative singular)
sorumsuzluklarımda (first-person locative singular)
sorumsuzluğunda (locative second-person singular)
sorumsuzluklarında (locative second-person singular)
sorumsuzluğunda (locative singular third-person)
sorumsuzluklarında (locative singular third-person)
sorumsuzluğumuzda (first-person locative plural)
sorumsuzluklarımızda (first-person locative plural)
sorumsuzluğunuzda (locative plural second-person)
sorumsuzluklarınızda (locative plural second-person)
sorumsuzluklarında (locative plural third-person)
sorumsuzluğumdan (ablative first-person singular)
sorumsuzluklarımdan (ablative first-person singular)
sorumsuzluğundan (ablative second-person singular)
sorumsuzluklarından (ablative second-person singular)
sorumsuzluğundan (ablative singular third-person)
sorumsuzluklarından (ablative singular third-person)
sorumsuzluğumuzdan (ablative first-person plural)
sorumsuzluklarımızdan (ablative first-person plural)
sorumsuzluğunuzdan (ablative plural second-person)
sorumsuzluklarınızdan (ablative plural second-person)
sorumsuzluklarından (ablative plural third-person)
sorumsuzluğumun (first-person genitive singular)
sorumsuzluklarımın (first-person genitive singular)
sorumsuzluğunun (genitive second-person singular)
sorumsuzluklarının (genitive second-person singular)
sorumsuzluğunun (genitive singular third-person)
sorumsuzluklarının (genitive singular third-person)
sorumsuzluğumuzun (first-person genitive plural)
sorumsuzluklarımızın (first-person genitive plural)
sorumsuzluğunuzun (genitive plural second-person)
sorumsuzluklarınızın (genitive plural second-person)
sorumsuzluklarının (genitive plural third-person)


çocukluk

çocukluk (definite accusative çocukluğu, plural çocukluklar)

çocukluğu (accusative definite)
çocukluklar (plural)
çocukluk (nominative singular)
çocukluklar (nominative plural)
çocukluğu (accusative definite singular)
çocuklukları (accusative definite plural)
çocukluğa (dative singular)
çocukluklara (dative plural)
çocuklukta (locative singular)
çocukluklarda (locative plural)
çocukluktan (ablative singular)
çocukluklardan (ablative plural)
çocukluğun (genitive singular)
çocuklukların (genitive plural)
çocukluğum (first-person nominative singular)
çocukluklarım (first-person nominative singular)
çocukluğun (nominative second-person singular)
çocuklukların (nominative second-person singular)
çocukluğu (nominative singular third-person)
çocuklukları (nominative singular third-person)
çocukluğumuz (first-person nominative plural)
çocukluklarımız (first-person nominative plural)
çocukluğunuz (nominative plural second-person)
çocukluklarınız (nominative plural second-person)
çocuklukları (nominative plural third-person)
çocukluğumu (accusative definite first-person singular)
çocukluklarımı (accusative definite first-person singular)
çocukluğunu (accusative definite second-person singular)
çocukluklarını (accusative definite second-person singular)
çocukluğunu (accusative definite singular third-person)
çocukluklarını (accusative definite singular third-person)
çocukluğumuzu (accusative definite first-person plural)
çocukluklarımızı (accusative definite first-person plural)
çocukluğunuzu (accusative definite plural second-person)
çocukluklarınızı (accusative definite plural second-person)
çocukluklarını (accusative definite plural third-person)
çocukluğuma (dative first-person singular)
çocukluklarıma (dative first-person singular)
çocukluğuna (dative second-person singular)
çocukluklarına (dative second-person singular)
çocukluğuna (dative singular third-person)
çocukluklarına (dative singular third-person)
çocukluğumuza (dative first-person plural)
çocukluklarımıza (dative first-person plural)
çocukluğunuza (dative plural second-person)
çocukluklarınıza (dative plural second-person)
çocukluklarına (dative plural third-person)
çocukluğumda (first-person locative singular)
çocukluklarımda (first-person locative singular)
çocukluğunda (locative second-person singular)
çocukluklarında (locative second-person singular)
çocukluğunda (locative singular third-person)
çocukluklarında (locative singular third-person)
çocukluğumuzda (first-person locative plural)
çocukluklarımızda (first-person locative plural)
çocukluğunuzda (locative plural second-person)
çocukluklarınızda (locative plural second-person)
çocukluklarında (locative plural third-person)
çocukluğumdan (ablative first-person singular)
çocukluklarımdan (ablative first-person singular)
çocukluğundan (ablative second-person singular)
çocukluklarından (ablative second-person singular)
çocukluğundan (ablative singular third-person)
çocukluklarından (ablative singular third-person)
çocukluğumuzdan (ablative first-person plural)
çocukluklarımızdan (ablative first-person plural)
çocukluğunuzdan (ablative plural second-person)
çocukluklarınızdan (ablative plural second-person)
çocukluklarından (ablative plural third-person)
çocukluğumun (first-person genitive singular)
çocukluklarımın (first-person genitive singular)
çocukluğunun (genitive second-person singular)
çocukluklarının (genitive second-person singular)
çocukluğunun (genitive singular third-person)
çocukluklarının (genitive singular third-person)
çocukluğumuzun (first-person genitive plural)
çocukluklarımızın (first-person genitive plural)
çocukluğunuzun (genitive plural second-person)
çocukluklarınızın (genitive plural second-person)
çocukluklarının (genitive plural third-person)

From çocuk (“child, kid”) + -luk (“-hood”).


krallık

krallık (definite accusative krallığı, plural krallıklar)

krallığı (accusative definite)
krallıklar (plural)
krallık (nominative singular)
krallıklar (nominative plural)
krallığı (accusative definite singular)
krallıkları (accusative definite plural)
krallığa (dative singular)
krallıklara (dative plural)
krallıkta (locative singular)
krallıklarda (locative plural)
krallıktan (ablative singular)
krallıklardan (ablative plural)
krallığın (genitive singular)
krallıkların (genitive plural)
krallığım (first-person nominative singular)
krallıklarım (first-person nominative singular)
krallığın (nominative second-person singular)
krallıkların (nominative second-person singular)
krallığı (nominative singular third-person)
krallıkları (nominative singular third-person)
krallığımız (first-person nominative plural)
krallıklarımız (first-person nominative plural)
krallığınız (nominative plural second-person)
krallıklarınız (nominative plural second-person)
krallıkları (nominative plural third-person)
krallığımı (accusative definite first-person singular)
krallıklarımı (accusative definite first-person singular)
krallığını (accusative definite second-person singular)
krallıklarını (accusative definite second-person singular)
krallığını (accusative definite singular third-person)
krallıklarını (accusative definite singular third-person)
krallığımızı (accusative definite first-person plural)
krallıklarımızı (accusative definite first-person plural)
krallığınızı (accusative definite plural second-person)
krallıklarınızı (accusative definite plural second-person)
krallıklarını (accusative definite plural third-person)
krallığıma (dative first-person singular)
krallıklarıma (dative first-person singular)
krallığına (dative second-person singular)
krallıklarına (dative second-person singular)
krallığına (dative singular third-person)
krallıklarına (dative singular third-person)
krallığımıza (dative first-person plural)
krallıklarımıza (dative first-person plural)
krallığınıza (dative plural second-person)
krallıklarınıza (dative plural second-person)
krallıklarına (dative plural third-person)
krallığımda (first-person locative singular)
krallıklarımda (first-person locative singular)
krallığında (locative second-person singular)
krallıklarında (locative second-person singular)
krallığında (locative singular third-person)
krallıklarında (locative singular third-person)
krallığımızda (first-person locative plural)
krallıklarımızda (first-person locative plural)
krallığınızda (locative plural second-person)
krallıklarınızda (locative plural second-person)
krallıklarında (locative plural third-person)
krallığımdan (ablative first-person singular)
krallıklarımdan (ablative first-person singular)
krallığından (ablative second-person singular)
krallıklarından (ablative second-person singular)
krallığından (ablative singular third-person)
krallıklarından (ablative singular third-person)
krallığımızdan (ablative first-person plural)
krallıklarımızdan (ablative first-person plural)
krallığınızdan (ablative plural second-person)
krallıklarınızdan (ablative plural second-person)
krallıklarından (ablative plural third-person)
krallığımın (first-person genitive singular)
krallıklarımın (first-person genitive singular)
krallığının (genitive second-person singular)
krallıklarının (genitive second-person singular)
krallığının (genitive singular third-person)
krallıklarının (genitive singular third-person)
krallığımızın (first-person genitive plural)
krallıklarımızın (first-person genitive plural)
krallığınızın (genitive plural second-person)
krallıklarınızın (genitive plural second-person)
krallıklarının (genitive plural third-person)


sonsuzluk

sonsuzluk (definite accusative sonsuzluğu, plural sonsuzluklar)

sonsuzluğu (accusative definite)
sonsuzluklar (plural)
sonsuzluk (nominative singular)
sonsuzluklar (nominative plural)
sonsuzluğu (accusative definite singular)
sonsuzlukları (accusative definite plural)
sonsuzluğa (dative singular)
sonsuzluklara (dative plural)
sonsuzlukta (locative singular)
sonsuzluklarda (locative plural)
sonsuzluktan (ablative singular)
sonsuzluklardan (ablative plural)
sonsuzluğun (genitive singular)
sonsuzlukların (genitive plural)
sonsuzluğum (first-person nominative singular)
sonsuzluklarım (first-person nominative singular)
sonsuzluğun (nominative second-person singular)
sonsuzlukların (nominative second-person singular)
sonsuzluğu (nominative singular third-person)
sonsuzlukları (nominative singular third-person)
sonsuzluğumuz (first-person nominative plural)
sonsuzluklarımız (first-person nominative plural)
sonsuzluğunuz (nominative plural second-person)
sonsuzluklarınız (nominative plural second-person)
sonsuzlukları (nominative plural third-person)
sonsuzluğumu (accusative definite first-person singular)
sonsuzluklarımı (accusative definite first-person singular)
sonsuzluğunu (accusative definite second-person singular)
sonsuzluklarını (accusative definite second-person singular)
sonsuzluğunu (accusative definite singular third-person)
sonsuzluklarını (accusative definite singular third-person)
sonsuzluğumuzu (accusative definite first-person plural)
sonsuzluklarımızı (accusative definite first-person plural)
sonsuzluğunuzu (accusative definite plural second-person)
sonsuzluklarınızı (accusative definite plural second-person)
sonsuzluklarını (accusative definite plural third-person)
sonsuzluğuma (dative first-person singular)
sonsuzluklarıma (dative first-person singular)
sonsuzluğuna (dative second-person singular)
sonsuzluklarına (dative second-person singular)
sonsuzluğuna (dative singular third-person)
sonsuzluklarına (dative singular third-person)
sonsuzluğumuza (dative first-person plural)
sonsuzluklarımıza (dative first-person plural)
sonsuzluğunuza (dative plural second-person)
sonsuzluklarınıza (dative plural second-person)
sonsuzluklarına (dative plural third-person)
sonsuzluğumda (first-person locative singular)
sonsuzluklarımda (first-person locative singular)
sonsuzluğunda (locative second-person singular)
sonsuzluklarında (locative second-person singular)
sonsuzluğunda (locative singular third-person)
sonsuzluklarında (locative singular third-person)
sonsuzluğumuzda (first-person locative plural)
sonsuzluklarımızda (first-person locative plural)
sonsuzluğunuzda (locative plural second-person)
sonsuzluklarınızda (locative plural second-person)
sonsuzluklarında (locative plural third-person)
sonsuzluğumdan (ablative first-person singular)
sonsuzluklarımdan (ablative first-person singular)
sonsuzluğundan (ablative second-person singular)
sonsuzluklarından (ablative second-person singular)
sonsuzluğundan (ablative singular third-person)
sonsuzluklarından (ablative singular third-person)
sonsuzluğumuzdan (ablative first-person plural)
sonsuzluklarımızdan (ablative first-person plural)
sonsuzluğunuzdan (ablative plural second-person)
sonsuzluklarınızdan (ablative plural second-person)
sonsuzluklarından (ablative plural third-person)
sonsuzluğumun (first-person genitive singular)
sonsuzluklarımın (first-person genitive singular)
sonsuzluğunun (genitive second-person singular)
sonsuzluklarının (genitive second-person singular)
sonsuzluğunun (genitive singular third-person)
sonsuzluklarının (genitive singular third-person)
sonsuzluğumuzun (first-person genitive plural)
sonsuzluklarımızın (first-person genitive plural)
sonsuzluğunuzun (genitive plural second-person)
sonsuzluklarınızın (genitive plural second-person)
sonsuzluklarının (genitive plural third-person)

From sonsuz (“endless”) + -luk (“-ity”).


arkadaşlık

arkadaşlık (definite accusative arkadaşlığı, plural arkadaşlıklar)

arkadaşlığı (accusative definite)
arkadaşlıklar (plural)
arkadaşlık (nominative singular)
arkadaşlıklar (nominative plural)
arkadaşlığı (accusative definite singular)
arkadaşlıkları (accusative definite plural)
arkadaşlığa (dative singular)
arkadaşlıklara (dative plural)
arkadaşlıkta (locative singular)
arkadaşlıklarda (locative plural)
arkadaşlıktan (ablative singular)
arkadaşlıklardan (ablative plural)
arkadaşlığın (genitive singular)
arkadaşlıkların (genitive plural)
arkadaşlığım (first-person nominative singular)
arkadaşlıklarım (first-person nominative singular)
arkadaşlığın (nominative second-person singular)
arkadaşlıkların (nominative second-person singular)
arkadaşlığı (nominative singular third-person)
arkadaşlıkları (nominative singular third-person)
arkadaşlığımız (first-person nominative plural)
arkadaşlıklarımız (first-person nominative plural)
arkadaşlığınız (nominative plural second-person)
arkadaşlıklarınız (nominative plural second-person)
arkadaşlıkları (nominative plural third-person)
arkadaşlığımı (accusative definite first-person singular)
arkadaşlıklarımı (accusative definite first-person singular)
arkadaşlığını (accusative definite second-person singular)
arkadaşlıklarını (accusative definite second-person singular)
arkadaşlığını (accusative definite singular third-person)
arkadaşlıklarını (accusative definite singular third-person)
arkadaşlığımızı (accusative definite first-person plural)
arkadaşlıklarımızı (accusative definite first-person plural)
arkadaşlığınızı (accusative definite plural second-person)
arkadaşlıklarınızı (accusative definite plural second-person)
arkadaşlıklarını (accusative definite plural third-person)
arkadaşlığıma (dative first-person singular)
arkadaşlıklarıma (dative first-person singular)
arkadaşlığına (dative second-person singular)
arkadaşlıklarına (dative second-person singular)
arkadaşlığına (dative singular third-person)
arkadaşlıklarına (dative singular third-person)
arkadaşlığımıza (dative first-person plural)
arkadaşlıklarımıza (dative first-person plural)
arkadaşlığınıza (dative plural second-person)
arkadaşlıklarınıza (dative plural second-person)
arkadaşlıklarına (dative plural third-person)
arkadaşlığımda (first-person locative singular)
arkadaşlıklarımda (first-person locative singular)
arkadaşlığında (locative second-person singular)
arkadaşlıklarında (locative second-person singular)
arkadaşlığında (locative singular third-person)
arkadaşlıklarında (locative singular third-person)
arkadaşlığımızda (first-person locative plural)
arkadaşlıklarımızda (first-person locative plural)
arkadaşlığınızda (locative plural second-person)
arkadaşlıklarınızda (locative plural second-person)
arkadaşlıklarında (locative plural third-person)
arkadaşlığımdan (ablative first-person singular)
arkadaşlıklarımdan (ablative first-person singular)
arkadaşlığından (ablative second-person singular)
arkadaşlıklarından (ablative second-person singular)
arkadaşlığından (ablative singular third-person)
arkadaşlıklarından (ablative singular third-person)
arkadaşlığımızdan (ablative first-person plural)
arkadaşlıklarımızdan (ablative first-person plural)
arkadaşlığınızdan (ablative plural second-person)
arkadaşlıklarınızdan (ablative plural second-person)
arkadaşlıklarından (ablative plural third-person)
arkadaşlığımın (first-person genitive singular)
arkadaşlıklarımın (first-person genitive singular)
arkadaşlığının (genitive second-person singular)
arkadaşlıklarının (genitive second-person singular)
arkadaşlığının (genitive singular third-person)
arkadaşlıklarının (genitive singular third-person)
arkadaşlığımızın (first-person genitive plural)
arkadaşlıklarımızın (first-person genitive plural)
arkadaşlığınızın (genitive plural second-person)
arkadaşlıklarınızın (genitive plural second-person)
arkadaşlıklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آرقهداشلق (arkadaşlık), equivalent to arkadaş (“friend”) + -lık (“-ship”).

Arkadaşlığımız benim için çok önemli.

Our friendship is very important for me.


telaffuz

telaffuz (definite accusative telaffuzu, plural telaffuzlar)

telaffuzu (accusative definite)
telaffuzlar (plural)
telaffuz (nominative singular)
telaffuzlar (nominative plural)
telaffuzu (accusative definite singular)
telaffuzları (accusative definite plural)
telaffuza (dative singular)
telaffuzlara (dative plural)
telaffuzda (locative singular)
telaffuzlarda (locative plural)
telaffuzdan (ablative singular)
telaffuzlardan (ablative plural)
telaffuzun (genitive singular)
telaffuzların (genitive plural)
telaffuzum (first-person nominative singular)
telaffuzlarım (first-person nominative singular)
telaffuzun (nominative second-person singular)
telaffuzların (nominative second-person singular)
telaffuzu (nominative singular third-person)
telaffuzları (nominative singular third-person)
telaffuzumuz (first-person nominative plural)
telaffuzlarımız (first-person nominative plural)
telaffuzunuz (nominative plural second-person)
telaffuzlarınız (nominative plural second-person)
telaffuzları (nominative plural third-person)
telaffuzumu (accusative definite first-person singular)
telaffuzlarımı (accusative definite first-person singular)
telaffuzunu (accusative definite second-person singular)
telaffuzlarını (accusative definite second-person singular)
telaffuzunu (accusative definite singular third-person)
telaffuzlarını (accusative definite singular third-person)
telaffuzumuzu (accusative definite first-person plural)
telaffuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
telaffuzunuzu (accusative definite plural second-person)
telaffuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
telaffuzlarını (accusative definite plural third-person)
telaffuzuma (dative first-person singular)
telaffuzlarıma (dative first-person singular)
telaffuzuna (dative second-person singular)
telaffuzlarına (dative second-person singular)
telaffuzuna (dative singular third-person)
telaffuzlarına (dative singular third-person)
telaffuzumuza (dative first-person plural)
telaffuzlarımıza (dative first-person plural)
telaffuzunuza (dative plural second-person)
telaffuzlarınıza (dative plural second-person)
telaffuzlarına (dative plural third-person)
telaffuzumda (first-person locative singular)
telaffuzlarımda (first-person locative singular)
telaffuzunda (locative second-person singular)
telaffuzlarında (locative second-person singular)
telaffuzunda (locative singular third-person)
telaffuzlarında (locative singular third-person)
telaffuzumuzda (first-person locative plural)
telaffuzlarımızda (first-person locative plural)
telaffuzunuzda (locative plural second-person)
telaffuzlarınızda (locative plural second-person)
telaffuzlarında (locative plural third-person)
telaffuzumdan (ablative first-person singular)
telaffuzlarımdan (ablative first-person singular)
telaffuzundan (ablative second-person singular)
telaffuzlarından (ablative second-person singular)
telaffuzundan (ablative singular third-person)
telaffuzlarından (ablative singular third-person)
telaffuzumuzdan (ablative first-person plural)
telaffuzlarımızdan (ablative first-person plural)
telaffuzunuzdan (ablative plural second-person)
telaffuzlarınızdan (ablative plural second-person)
telaffuzlarından (ablative plural third-person)
telaffuzumun (first-person genitive singular)
telaffuzlarımın (first-person genitive singular)
telaffuzunun (genitive second-person singular)
telaffuzlarının (genitive second-person singular)
telaffuzunun (genitive singular third-person)
telaffuzlarının (genitive singular third-person)
telaffuzumuzun (first-person genitive plural)
telaffuzlarımızın (first-person genitive plural)
telaffuzunuzun (genitive plural second-person)
telaffuzlarınızın (genitive plural second-person)
telaffuzlarının (genitive plural third-person)
telaffuzum (first-person singular)
telaffuzlarım (first-person singular)
telaffuzsun (second-person singular)
telaffuzlarsın (second-person singular)
telaffuz (singular third-person)
telaffuzdur (singular third-person)
telaffuzlar (singular third-person)
telaffuzlardır (singular third-person)
telaffuzuz (first-person plural)
telaffuzlarız (first-person plural)
telaffuzsunuz (plural second-person)
telaffuzlarsınız (plural second-person)
telaffuzlar (plural third-person)
telaffuzlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish تلفظ (telaffuz), from Arabic تَلَفُّظ (talaffuẓ).


insanlık

insanlık (definite accusative insanlığı, plural insanlıklar)

insanlığı (accusative definite)
insanlıklar (plural)
insanlık (nominative singular)
insanlıklar (nominative plural)
insanlığı (accusative definite singular)
insanlıkları (accusative definite plural)
insanlığa (dative singular)
insanlıklara (dative plural)
insanlıkta (locative singular)
insanlıklarda (locative plural)
insanlıktan (ablative singular)
insanlıklardan (ablative plural)
insanlığın (genitive singular)
insanlıkların (genitive plural)