yağmur

yağmur (definite accusative yağmuru, plural yağmurlar)

yağmuru (accusative definite)
yağmurlar (plural)
yağmur (nominative singular)
yağmurlar (nominative plural)
yağmuru (accusative definite singular)
yağmurları (accusative definite plural)
yağmura (dative singular)
yağmurlara (dative plural)
yağmurda (locative singular)
yağmurlarda (locative plural)
yağmurdan (ablative singular)
yağmurlardan (ablative plural)
yağmurun (genitive singular)
yağmurların (genitive plural)
yağmurum (first-person nominative singular)
yağmurlarım (first-person nominative singular)
yağmurun (nominative second-person singular)
yağmurların (nominative second-person singular)
yağmuru (nominative singular third-person)
yağmurları (nominative singular third-person)
yağmurumuz (first-person nominative plural)
yağmurlarımız (first-person nominative plural)
yağmurunuz (nominative plural second-person)
yağmurlarınız (nominative plural second-person)
yağmurları (nominative plural third-person)
yağmurumu (accusative definite first-person singular)
yağmurlarımı (accusative definite first-person singular)
yağmurunu (accusative definite second-person singular)
yağmurlarını (accusative definite second-person singular)
yağmurunu (accusative definite singular third-person)
yağmurlarını (accusative definite singular third-person)
yağmurumuzu (accusative definite first-person plural)
yağmurlarımızı (accusative definite first-person plural)
yağmurunuzu (accusative definite plural second-person)
yağmurlarınızı (accusative definite plural second-person)
yağmurlarını (accusative definite plural third-person)
yağmuruma (dative first-person singular)
yağmurlarıma (dative first-person singular)
yağmuruna (dative second-person singular)
yağmurlarına (dative second-person singular)
yağmuruna (dative singular third-person)
yağmurlarına (dative singular third-person)
yağmurumuza (dative first-person plural)
yağmurlarımıza (dative first-person plural)
yağmurunuza (dative plural second-person)
yağmurlarınıza (dative plural second-person)
yağmurlarına (dative plural third-person)
yağmurumda (first-person locative singular)
yağmurlarımda (first-person locative singular)
yağmurunda (locative second-person singular)
yağmurlarında (locative second-person singular)
yağmurunda (locative singular third-person)
yağmurlarında (locative singular third-person)
yağmurumuzda (first-person locative plural)
yağmurlarımızda (first-person locative plural)
yağmurunuzda (locative plural second-person)
yağmurlarınızda (locative plural second-person)
yağmurlarında (locative plural third-person)
yağmurumdan (ablative first-person singular)
yağmurlarımdan (ablative first-person singular)
yağmurundan (ablative second-person singular)
yağmurlarından (ablative second-person singular)
yağmurundan (ablative singular third-person)
yağmurlarından (ablative singular third-person)
yağmurumuzdan (ablative first-person plural)
yağmurlarımızdan (ablative first-person plural)
yağmurunuzdan (ablative plural second-person)
yağmurlarınızdan (ablative plural second-person)
yağmurlarından (ablative plural third-person)
yağmurumun (first-person genitive singular)
yağmurlarımın (first-person genitive singular)
yağmurunun (genitive second-person singular)
yağmurlarının (genitive second-person singular)
yağmurunun (genitive singular third-person)
yağmurlarının (genitive singular third-person)
yağmurumuzun (first-person genitive plural)
yağmurlarımızın (first-person genitive plural)
yağmurunuzun (genitive plural second-person)
yağmurlarınızın (genitive plural second-person)
yağmurlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاغمور (yağmur, “rain”), from Proto-Turkic *yag-mur (“rain”), derived from *yag- (“to rain”). See yağ- (“to rain”). Cognate with Karakhanid يَغْمُرْ (yaɣmur, “rain”).


kaymak

head

kaymak (definite accusative kaymağı, plural kaymaklar)

kaymağı (accusative definite)
kaymaklar (plural)
kaymak (nominative singular)
kaymaklar (nominative plural)
kaymağı (accusative definite singular)
kaymakları (accusative definite plural)
kaymağa (dative singular)
kaymaklara (dative plural)
kaymakta (locative singular)
kaymaklarda (locative plural)
kaymaktan (ablative singular)
kaymaklardan (ablative plural)
kaymağın (genitive singular)
kaymakların (genitive plural)
kaymağım (first-person nominative singular)
kaymaklarım (first-person nominative singular)
kaymağın (nominative second-person singular)
kaymakların (nominative second-person singular)
kaymağı (nominative singular third-person)
kaymakları (nominative singular third-person)
kaymağımız (first-person nominative plural)
kaymaklarımız (first-person nominative plural)
kaymağınız (nominative plural second-person)
kaymaklarınız (nominative plural second-person)
kaymakları (nominative plural third-person)
kaymağımı (accusative definite first-person singular)
kaymaklarımı (accusative definite first-person singular)
kaymağını (accusative definite second-person singular)
kaymaklarını (accusative definite second-person singular)
kaymağını (accusative definite singular third-person)
kaymaklarını (accusative definite singular third-person)
kaymağımızı (accusative definite first-person plural)
kaymaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kaymağınızı (accusative definite plural second-person)
kaymaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kaymaklarını (accusative definite plural third-person)
kaymağıma (dative first-person singular)
kaymaklarıma (dative first-person singular)
kaymağına (dative second-person singular)
kaymaklarına (dative second-person singular)
kaymağına (dative singular third-person)
kaymaklarına (dative singular third-person)
kaymağımıza (dative first-person plural)
kaymaklarımıza (dative first-person plural)
kaymağınıza (dative plural second-person)
kaymaklarınıza (dative plural second-person)
kaymaklarına (dative plural third-person)
kaymağımda (first-person locative singular)
kaymaklarımda (first-person locative singular)
kaymağında (locative second-person singular)
kaymaklarında (locative second-person singular)
kaymağında (locative singular third-person)
kaymaklarında (locative singular third-person)
kaymağımızda (first-person locative plural)
kaymaklarımızda (first-person locative plural)
kaymağınızda (locative plural second-person)
kaymaklarınızda (locative plural second-person)
kaymaklarında (locative plural third-person)
kaymağımdan (ablative first-person singular)
kaymaklarımdan (ablative first-person singular)
kaymağından (ablative second-person singular)
kaymaklarından (ablative second-person singular)
kaymağından (ablative singular third-person)
kaymaklarından (ablative singular third-person)
kaymağımızdan (ablative first-person plural)
kaymaklarımızdan (ablative first-person plural)
kaymağınızdan (ablative plural second-person)
kaymaklarınızdan (ablative plural second-person)
kaymaklarından (ablative plural third-person)
kaymağımın (first-person genitive singular)
kaymaklarımın (first-person genitive singular)
kaymağının (genitive second-person singular)
kaymaklarının (genitive second-person singular)
kaymağının (genitive singular third-person)
kaymaklarının (genitive singular third-person)
kaymağımızın (first-person genitive plural)
kaymaklarımızın (first-person genitive plural)
kaymağınızın (genitive plural second-person)
kaymaklarınızın (genitive plural second-person)
kaymaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قایماق (kaymak). Related to Old Turkic [script needed] (kañak, kayak, “cream layer that forms on top of milk after boiling”), from [script needed] (kaña-, “1. to boil, 2. to melt, become liquid”), whence also Turkish kayna-. Ultimately from Proto-Turkic *kạyïn- (“to boil”).


pençe

Inherited from Ottoman Turkish پنچه (pençe, “hand, paw, claw; signature”), from older پنجه (pence, “hand; firm grip; set of five”), from Persian پنجه (panje), from پنج (panj, “five”).


cins

head

cins (definite accusative cinsi, plural cinsler)

cinsi (accusative definite)
cinsler (plural)
cins (nominative singular)
cinsler (nominative plural)
cinsi (accusative definite singular)
cinsleri (accusative definite plural)
cinse (dative singular)
cinslere (dative plural)
cinste (locative singular)
cinslerde (locative plural)
cinsten (ablative singular)
cinslerden (ablative plural)
cinsin (genitive singular)
cinslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish جنس, from Arabic جِنْس (jins).


kurşun

kurşun (definite accusative kurşunu, plural kurşunlar)

kurşunu (accusative definite)
kurşunlar (plural)
kurşun (nominative singular)
kurşunlar (nominative plural)
kurşunu (accusative definite singular)
kurşunları (accusative definite plural)
kurşuna (dative singular)
kurşunlara (dative plural)
kurşunda (locative singular)
kurşunlarda (locative plural)
kurşundan (ablative singular)
kurşunlardan (ablative plural)
kurşunun (genitive singular)
kurşunların (genitive plural)
kurşunum (first-person nominative singular)
kurşunlarım (first-person nominative singular)
kurşunun (nominative second-person singular)
kurşunların (nominative second-person singular)
kurşunu (nominative singular third-person)
kurşunları (nominative singular third-person)
kurşunumuz (first-person nominative plural)
kurşunlarımız (first-person nominative plural)
kurşununuz (nominative plural second-person)
kurşunlarınız (nominative plural second-person)
kurşunları (nominative plural third-person)
kurşunumu (accusative definite first-person singular)
kurşunlarımı (accusative definite first-person singular)
kurşununu (accusative definite second-person singular)
kurşunlarını (accusative definite second-person singular)
kurşununu (accusative definite singular third-person)
kurşunlarını (accusative definite singular third-person)
kurşunumuzu (accusative definite first-person plural)
kurşunlarımızı (accusative definite first-person plural)
kurşununuzu (accusative definite plural second-person)
kurşunlarınızı (accusative definite plural second-person)
kurşunlarını (accusative definite plural third-person)
kurşunuma (dative first-person singular)
kurşunlarıma (dative first-person singular)
kurşununa (dative second-person singular)
kurşunlarına (dative second-person singular)
kurşununa (dative singular third-person)
kurşunlarına (dative singular third-person)
kurşunumuza (dative first-person plural)
kurşunlarımıza (dative first-person plural)
kurşununuza (dative plural second-person)
kurşunlarınıza (dative plural second-person)
kurşunlarına (dative plural third-person)
kurşunumda (first-person locative singular)
kurşunlarımda (first-person locative singular)
kurşununda (locative second-person singular)
kurşunlarında (locative second-person singular)
kurşununda (locative singular third-person)
kurşunlarında (locative singular third-person)
kurşunumuzda (first-person locative plural)
kurşunlarımızda (first-person locative plural)
kurşununuzda (locative plural second-person)
kurşunlarınızda (locative plural second-person)
kurşunlarında (locative plural third-person)
kurşunumdan (ablative first-person singular)
kurşunlarımdan (ablative first-person singular)
kurşunundan (ablative second-person singular)
kurşunlarından (ablative second-person singular)
kurşunundan (ablative singular third-person)
kurşunlarından (ablative singular third-person)
kurşunumuzdan (ablative first-person plural)
kurşunlarımızdan (ablative first-person plural)
kurşununuzdan (ablative plural second-person)
kurşunlarınızdan (ablative plural second-person)
kurşunlarından (ablative plural third-person)
kurşunumun (first-person genitive singular)
kurşunlarımın (first-person genitive singular)
kurşununun (genitive second-person singular)
kurşunlarının (genitive second-person singular)
kurşununun (genitive singular third-person)
kurşunlarının (genitive singular third-person)
kurşunumuzun (first-person genitive plural)
kurşunlarımızın (first-person genitive plural)
kurşununuzun (genitive plural second-person)
kurşunlarınızın (genitive plural second-person)
kurşunlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قورشون (kurşun, “lead”), from Common Turkic *qorɣušïn (“lead”), from Proto-Turkic *korguĺčïn (“lead”).
Cognates with Karakhanid قُرُغْژٖينْ (qoruγžï̄n, “lead”), Kyrgyz коргошун (korgoşun), Kazakh қорғасын (qorğasyn), Turkmen gurşun, Azerbaijani qurğuşun, Bashkir ҡурғаш (qurğaş), Tatar кургаш (qurgaş), Uyghur قوغۇشۇن (qoghushun), Uzbek qoʻrgʻoshin and Mongolian хорголжин (xorgolžin), the latter being a Turkic borrowing.

cog

(firearms, by extension from the former) bullet


ayna

head

ayna (definite accusative aynayı, plural aynalar)

aynayı (accusative definite)
aynalar (plural)
ayna (nominative singular)
aynalar (nominative plural)
aynayı (accusative definite singular)
aynaları (accusative definite plural)
aynaya (dative singular)
aynalara (dative plural)
aynada (locative singular)
aynalarda (locative plural)
aynadan (ablative singular)
aynalardan (ablative plural)
aynanın (genitive singular)
aynaların (genitive plural)
aynam (first-person nominative singular)
aynalarım (first-person nominative singular)
aynan (nominative second-person singular)
aynaların (nominative second-person singular)
aynası (nominative singular third-person)
aynaları (nominative singular third-person)
aynamız (first-person nominative plural)
aynalarımız (first-person nominative plural)
aynanız (nominative plural second-person)
aynalarınız (nominative plural second-person)
aynaları (nominative plural third-person)
aynamı (accusative definite first-person singular)
aynalarımı (accusative definite first-person singular)
aynanı (accusative definite second-person singular)
aynalarını (accusative definite second-person singular)
aynasını (accusative definite singular third-person)
aynalarını (accusative definite singular third-person)
aynamızı (accusative definite first-person plural)
aynalarımızı (accusative definite first-person plural)
aynanızı (accusative definite plural second-person)
aynalarınızı (accusative definite plural second-person)
aynalarını (accusative definite plural third-person)
aynama (dative first-person singular)
aynalarıma (dative first-person singular)
aynana (dative second-person singular)
aynalarına (dative second-person singular)
aynasına (dative singular third-person)
aynalarına (dative singular third-person)
aynamıza (dative first-person plural)
aynalarımıza (dative first-person plural)
aynanıza (dative plural second-person)
aynalarınıza (dative plural second-person)
aynalarına (dative plural third-person)
aynamda (first-person locative singular)
aynalarımda (first-person locative singular)
aynanda (locative second-person singular)
aynalarında (locative second-person singular)
aynasında (locative singular third-person)
aynalarında (locative singular third-person)
aynamızda (first-person locative plural)
aynalarımızda (first-person locative plural)
aynanızda (locative plural second-person)
aynalarınızda (locative plural second-person)
aynalarında (locative plural third-person)
aynamdan (ablative first-person singular)
aynalarımdan (ablative first-person singular)
aynandan (ablative second-person singular)
aynalarından (ablative second-person singular)
aynasından (ablative singular third-person)
aynalarından (ablative singular third-person)
aynamızdan (ablative first-person plural)
aynalarımızdan (ablative first-person plural)
aynanızdan (ablative plural second-person)
aynalarınızdan (ablative plural second-person)
aynalarından (ablative plural third-person)
aynamın (first-person genitive singular)
aynalarımın (first-person genitive singular)
aynanın (genitive second-person singular)
aynalarının (genitive second-person singular)
aynasının (genitive singular third-person)
aynalarının (genitive singular third-person)
aynamızın (first-person genitive plural)
aynalarımızın (first-person genitive plural)
aynanızın (genitive plural second-person)
aynalarınızın (genitive plural second-person)
aynalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آینه (ayne, ayna), from Classical Persian آیِینَه (āyīna).

inh+

Ayna, ayna, hadi söyle benden daha arsızı var mı?

2009, “Dünyanın Sonuna Doğmuşum [I Was Born at the End of the World]”, in Şehr-i Hüzün [City of Sorrow], performed by maNga:

Mirror, mirror, come on, tell me, is there anyone more shameless than me?


kak

head

kak (definite accusative kakı, plural kaklar)

kakı (accusative definite)
kaklar (plural)
kak (nominative singular)
kaklar (nominative plural)
kakı (accusative definite singular)
kakları (accusative definite plural)
kaka (dative singular)
kaklara (dative plural)
kakta (locative singular)
kaklarda (locative plural)
kaktan (ablative singular)
kaklardan (ablative plural)
kakın (genitive singular)
kakların (genitive plural)
kakım (first-person nominative singular)
kaklarım (first-person nominative singular)
kakın (nominative second-person singular)
kakların (nominative second-person singular)
kakı (nominative singular third-person)
kakları (nominative singular third-person)
kakımız (first-person nominative plural)
kaklarımız (first-person nominative plural)
kakınız (nominative plural second-person)
kaklarınız (nominative plural second-person)
kakları (nominative plural third-person)
kakımı (accusative definite first-person singular)
kaklarımı (accusative definite first-person singular)
kakını (accusative definite second-person singular)
kaklarını (accusative definite second-person singular)
kakını (accusative definite singular third-person)
kaklarını (accusative definite singular third-person)
kakımızı (accusative definite first-person plural)
kaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kakınızı (accusative definite plural second-person)
kaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kaklarını (accusative definite plural third-person)
kakıma (dative first-person singular)
kaklarıma (dative first-person singular)
kakına (dative second-person singular)
kaklarına (dative second-person singular)
kakına (dative singular third-person)
kaklarına (dative singular third-person)
kakımıza (dative first-person plural)
kaklarımıza (dative first-person plural)
kakınıza (dative plural second-person)
kaklarınıza (dative plural second-person)
kaklarına (dative plural third-person)
kakımda (first-person locative singular)
kaklarımda (first-person locative singular)
kakında (locative second-person singular)
kaklarında (locative second-person singular)
kakında (locative singular third-person)
kaklarında (locative singular third-person)
kakımızda (first-person locative plural)
kaklarımızda (first-person locative plural)
kakınızda (locative plural second-person)
kaklarınızda (locative plural second-person)
kaklarında (locative plural third-person)
kakımdan (ablative first-person singular)
kaklarımdan (ablative first-person singular)
kakından (ablative second-person singular)
kaklarından (ablative second-person singular)
kakından (ablative singular third-person)
kaklarından (ablative singular third-person)
kakımızdan (ablative first-person plural)
kaklarımızdan (ablative first-person plural)
kakınızdan (ablative plural second-person)
kaklarınızdan (ablative plural second-person)
kaklarından (ablative plural third-person)
kakımın (first-person genitive singular)
kaklarımın (first-person genitive singular)
kakının (genitive second-person singular)
kaklarının (genitive second-person singular)
kakının (genitive singular third-person)
kaklarının (genitive singular third-person)
kakımızın (first-person genitive plural)
kaklarımızın (first-person genitive plural)
kakınızın (genitive plural second-person)
kaklarınızın (genitive plural second-person)
kaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قاق (ḳaḳ), from Proto-Turkic *kak (“dry”).
Cognates
Azerbaijani qax
Bashkir ҡаҡ (qaq, “empty”)
Chagatai قَاقْ
Crimean Tatar qaq
Karachay-Balkar как (kak)
Karakhanid قاقْ (qaq)
Kipchak قاق
Nogai как (kak)
Tatar как (qak) qaq
Turkmen kak
Uyghur قاق (qaq)
Uzbek qoq
Western Yugur qʰaq

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">qax</i>

Crimean Tatar <i class="Latn mention" lang="crh">qaq</i>

Karakhanid <i class="Arab mention" lang="xqa">قاقْ</i> (qaq)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">kak</i>

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">qoq</i>

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">قاق</i> (qaq)

Karachay-Balkar <i class="Cyrl mention" lang="krc">как</i> (kak)

Kipchak <i class="Arab mention" lang="qwm">قاق</i>

Western Yugur <i class="Latn mention" lang="ybe">qʰaq</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">ҡаҡ</i> (qaq, “empty”)

Nogai <i class="Cyrl mention" lang="nog">как</i> (kak)

Chagatai <i class="Arab mention" lang="chg">قَاقْ</i>

(colloquial, dialectal) Dried fruits like apples, pears, apricots, peaches etc.

(dialectal, figuratively) A skinny person.

(dialectal) A pool of rain water on mountains or between rocks.


insan

head

insan (definite accusative insanı, plural insanlar)

insanı (accusative definite)
insanlar (plural)
insan (nominative singular)
insanlar (nominative plural)
insanı (accusative definite singular)
insanları (accusative definite plural)
insana (dative singular)
insanlara (dative plural)
insanda (locative singular)
insanlarda (locative plural)
insandan (ablative singular)
insanlardan (ablative plural)
insanın (genitive singular)
insanların (genitive plural)
insanım (first-person nominative singular)
insanlarım (first-person nominative singular)
insanın (nominative second-person singular)
insanların (nominative second-person singular)
insanı (nominative singular third-person)
insanları (nominative singular third-person)
insanımız (first-person nominative plural)
insanlarımız (first-person nominative plural)
insanınız (nominative plural second-person)
insanlarınız (nominative plural second-person)
insanları (nominative plural third-person)
insanımı (accusative definite first-person singular)
insanlarımı (accusative definite first-person singular)
insanını (accusative definite second-person singular)
insanlarını (accusative definite second-person singular)
insanını (accusative definite singular third-person)
insanlarını (accusative definite singular third-person)
insanımızı (accusative definite first-person plural)
insanlarımızı (accusative definite first-person plural)
insanınızı (accusative definite plural second-person)
insanlarınızı (accusative definite plural second-person)
insanlarını (accusative definite plural third-person)
insanıma (dative first-person singular)
insanlarıma (dative first-person singular)
insanına (dative second-person singular)
insanlarına (dative second-person singular)
insanına (dative singular third-person)
insanlarına (dative singular third-person)
insanımıza (dative first-person plural)
insanlarımıza (dative first-person plural)
insanınıza (dative plural second-person)
insanlarınıza (dative plural second-person)
insanlarına (dative plural third-person)
insanımda (first-person locative singular)
insanlarımda (first-person locative singular)
insanında (locative second-person singular)
insanlarında (locative second-person singular)
insanında (locative singular third-person)
insanlarında (locative singular third-person)
insanımızda (first-person locative plural)
insanlarımızda (first-person locative plural)
insanınızda (locative plural second-person)
insanlarınızda (locative plural second-person)
insanlarında (locative plural third-person)
insanımdan (ablative first-person singular)
insanlarımdan (ablative first-person singular)
insanından (ablative second-person singular)
insanlarından (ablative second-person singular)
insanından (ablative singular third-person)
insanlarından (ablative singular third-person)
insanımızdan (ablative first-person plural)
insanlarımızdan (ablative first-person plural)
insanınızdan (ablative plural second-person)
insanlarınızdan (ablative plural second-person)
insanlarından (ablative plural third-person)
insanımın (first-person genitive singular)
insanlarımın (first-person genitive singular)
insanının (genitive second-person singular)
insanlarının (genitive second-person singular)
insanının (genitive singular third-person)
insanlarının (genitive singular third-person)
insanımızın (first-person genitive plural)
insanlarımızın (first-person genitive plural)
insanınızın (genitive plural second-person)
insanlarınızın (genitive plural second-person)
insanlarının (genitive plural third-person)
insanım (first-person singular)
insanlarım (first-person singular)
insansın (second-person singular)
insanlarsın (second-person singular)
insan (singular third-person)
insandır (singular third-person)
insanlar (singular third-person)
insanlardır (singular third-person)
insanız (first-person plural)
insanlarız (first-person plural)
insansınız (plural second-person)
insanlarsınız (plural second-person)
insanlar (plural third-person)
insanlardır (plural third-person)

→ Laz: ინსანი (insani)

From Ottoman Turkish انسان, from Arabic إِنْسَان (ʔinsān).


kelepçe

kelepçe (definite accusative kelepçeyi, plural kelepçeler)

kelepçeyi (accusative definite)
kelepçeler (plural)
kelepçe (nominative singular)
kelepçeler (nominative plural)
kelepçeyi (accusative definite singular)
kelepçeleri (accusative definite plural)
kelepçeye (dative singular)
kelepçelere (dative plural)
kelepçede (locative singular)
kelepçelerde (locative plural)
kelepçeden (ablative singular)
kelepçelerden (ablative plural)
kelepçenin (genitive singular)
kelepçelerin (genitive plural)
kelepçem (first-person nominative singular)
kelepçelerim (first-person nominative singular)
kelepçen (nominative second-person singular)
kelepçelerin (nominative second-person singular)
kelepçesi (nominative singular third-person)
kelepçeleri (nominative singular third-person)
kelepçemiz (first-person nominative plural)
kelepçelerimiz (first-person nominative plural)
kelepçeniz (nominative plural second-person)
kelepçeleriniz (nominative plural second-person)
kelepçeleri (nominative plural third-person)
kelepçemi (accusative definite first-person singular)
kelepçelerimi (accusative definite first-person singular)
kelepçeni (accusative definite second-person singular)
kelepçelerini (accusative definite second-person singular)
kelepçesini (accusative definite singular third-person)
kelepçelerini (accusative definite singular third-person)
kelepçemizi (accusative definite first-person plural)
kelepçelerimizi (accusative definite first-person plural)
kelepçenizi (accusative definite plural second-person)
kelepçelerinizi (accusative definite plural second-person)
kelepçelerini (accusative definite plural third-person)
kelepçeme (dative first-person singular)
kelepçelerime (dative first-person singular)
kelepçene (dative second-person singular)
kelepçelerine (dative second-person singular)
kelepçesine (dative singular third-person)
kelepçelerine (dative singular third-person)
kelepçemize (dative first-person plural)
kelepçelerimize (dative first-person plural)
kelepçenize (dative plural second-person)
kelepçelerinize (dative plural second-person)
kelepçelerine (dative plural third-person)
kelepçemde (first-person locative singular)
kelepçelerimde (first-person locative singular)
kelepçende (locative second-person singular)
kelepçelerinde (locative second-person singular)
kelepçesinde (locative singular third-person)
kelepçelerinde (locative singular third-person)
kelepçemizde (first-person locative plural)
kelepçelerimizde (first-person locative plural)
kelepçenizde (locative plural second-person)
kelepçelerinizde (locative plural second-person)
kelepçelerinde (locative plural third-person)
kelepçemden (ablative first-person singular)
kelepçelerimden (ablative first-person singular)
kelepçenden (ablative second-person singular)
kelepçelerinden (ablative second-person singular)
kelepçesinden (ablative singular third-person)
kelepçelerinden (ablative singular third-person)
kelepçemizden (ablative first-person plural)
kelepçelerimizden (ablative first-person plural)
kelepçenizden (ablative plural second-person)
kelepçelerinizden (ablative plural second-person)
kelepçelerinden (ablative plural third-person)
kelepçemin (first-person genitive singular)
kelepçelerimin (first-person genitive singular)
kelepçenin (genitive second-person singular)
kelepçelerinin (genitive second-person singular)
kelepçesinin (genitive singular third-person)
kelepçelerinin (genitive singular third-person)
kelepçemizin (first-person genitive plural)
kelepçelerimizin (first-person genitive plural)
kelepçenizin (genitive plural second-person)
kelepçelerinizin (genitive plural second-person)
kelepçelerinin (genitive plural third-person)


beygir

beygir (definite accusative beygiri, plural beygirler)

beygiri (accusative definite)
beygirler (plural)

From Ottoman Turkish بیگیر, from Persian بارگیر (bârgir, “beast of burden”), from بار (bâr, “load, burden, cargo”) + گیر (gir, “carrying”).

sütçü beygiri

idiomatic expression describing self or someone else as lethargic

horse (often derogatory denoting a useless or an old horse)


sefer

head

sefer (definite accusative seferi, plural seferler)

seferi (accusative definite)
seferler (plural)
sefer (nominative singular)
seferler (nominative plural)
seferi (accusative definite singular)
seferleri (accusative definite plural)
sefere (dative singular)
seferlere (dative plural)
seferde (locative singular)
seferlerde (locative plural)
seferden (ablative singular)
seferlerden (ablative plural)
seferin (genitive singular)
seferlerin (genitive plural)
seferim (first-person nominative singular)
seferlerim (first-person nominative singular)
seferin (nominative second-person singular)
seferlerin (nominative second-person singular)
seferi (nominative singular third-person)
seferleri (nominative singular third-person)
seferimiz (first-person nominative plural)
seferlerimiz (first-person nominative plural)
seferiniz (nominative plural second-person)
seferleriniz (nominative plural second-person)
seferleri (nominative plural third-person)
seferimi (accusative definite first-person singular)
seferlerimi (accusative definite first-person singular)
seferini (accusative definite second-person singular)
seferlerini (accusative definite second-person singular)
seferini (accusative definite singular third-person)
seferlerini (accusative definite singular third-person)
seferimizi (accusative definite first-person plural)
seferlerimizi (accusative definite first-person plural)
seferinizi (accusative definite plural second-person)
seferlerinizi (accusative definite plural second-person)
seferlerini (accusative definite plural third-person)
seferime (dative first-person singular)
seferlerime (dative first-person singular)
seferine (dative second-person singular)
seferlerine (dative second-person singular)
seferine (dative singular third-person)
seferlerine (dative singular third-person)
seferimize (dative first-person plural)
seferlerimize (dative first-person plural)
seferinize (dative plural second-person)
seferlerinize (dative plural second-person)
seferlerine (dative plural third-person)
seferimde (first-person locative singular)
seferlerimde (first-person locative singular)
seferinde (locative second-person singular)
seferlerinde (locative second-person singular)
seferinde (locative singular third-person)
seferlerinde (locative singular third-person)
seferimizde (first-person locative plural)
seferlerimizde (first-person locative plural)
seferinizde (locative plural second-person)
seferlerinizde (locative plural second-person)
seferlerinde (locative plural third-person)
seferimden (ablative first-person singular)
seferlerimden (ablative first-person singular)
seferinden (ablative second-person singular)
seferlerinden (ablative second-person singular)
seferinden (ablative singular third-person)
seferlerinden (ablative singular third-person)
seferimizden (ablative first-person plural)
seferlerimizden (ablative first-person plural)
seferinizden (ablative plural second-person)
seferlerinizden (ablative plural second-person)
seferlerinden (ablative plural third-person)
seferimin (first-person genitive singular)
seferlerimin (first-person genitive singular)
seferinin (genitive second-person singular)
seferlerinin (genitive second-person singular)
seferinin (genitive singular third-person)
seferlerinin (genitive singular third-person)
seferimizin (first-person genitive plural)
seferlerimizin (first-person genitive plural)
seferinizin (genitive plural second-person)
seferlerinizin (genitive plural second-person)
seferlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سفر (sefer), from Arabic سَفَر (safar). Doublet of safari.

1937 November 13, headline in Cumhuriyet page 3

(please add an English translation of this quotation)

Şişli - Fatih otobüs seferlerine başlanıyor


tornavida

tornavida (definite accusative tornavidayı, plural tornavidalar)

tornavidayı (accusative definite)
tornavidalar (plural)
tornavida (nominative singular)
tornavidalar (nominative plural)
tornavidayı (accusative definite singular)
tornavidaları (accusative definite plural)
tornavidaya (dative singular)
tornavidalara (dative plural)
tornavidada (locative singular)
tornavidalarda (locative plural)
tornavidadan (ablative singular)
tornavidalardan (ablative plural)
tornavidanın (genitive singular)
tornavidaların (genitive plural)
tornavidam (first-person nominative singular)
tornavidalarım (first-person nominative singular)
tornavidan (nominative second-person singular)
tornavidaların (nominative second-person singular)
tornavidası (nominative singular third-person)
tornavidaları (nominative singular third-person)
tornavidamız (first-person nominative plural)
tornavidalarımız (first-person nominative plural)
tornavidanız (nominative plural second-person)
tornavidalarınız (nominative plural second-person)
tornavidaları (nominative plural third-person)
tornavidamı (accusative definite first-person singular)
tornavidalarımı (accusative definite first-person singular)
tornavidanı (accusative definite second-person singular)
tornavidalarını (accusative definite second-person singular)
tornavidasını (accusative definite singular third-person)
tornavidalarını (accusative definite singular third-person)
tornavidamızı (accusative definite first-person plural)
tornavidalarımızı (accusative definite first-person plural)
tornavidanızı (accusative definite plural second-person)
tornavidalarınızı (accusative definite plural second-person)
tornavidalarını (accusative definite plural third-person)
tornavidama (dative first-person singular)
tornavidalarıma (dative first-person singular)
tornavidana (dative second-person singular)
tornavidalarına (dative second-person singular)
tornavidasına (dative singular third-person)
tornavidalarına (dative singular third-person)
tornavidamıza (dative first-person plural)
tornavidalarımıza (dative first-person plural)
tornavidanıza (dative plural second-person)
tornavidalarınıza (dative plural second-person)
tornavidalarına (dative plural third-person)
tornavidamda (first-person locative singular)
tornavidalarımda (first-person locative singular)
tornavidanda (locative second-person singular)
tornavidalarında (locative second-person singular)
tornavidasında (locative singular third-person)
tornavidalarında (locative singular third-person)
tornavidamızda (first-person locative plural)
tornavidalarımızda (first-person locative plural)
tornavidanızda (locative plural second-person)
tornavidalarınızda (locative plural second-person)
tornavidalarında (locative plural third-person)
tornavidamdan (ablative first-person singular)
tornavidalarımdan (ablative first-person singular)
tornavidandan (ablative second-person singular)
tornavidalarından (ablative second-person singular)
tornavidasından (ablative singular third-person)
tornavidalarından (ablative singular third-person)
tornavidamızdan (ablative first-person plural)
tornavidalarımızdan (ablative first-person plural)
tornavidanızdan (ablative plural second-person)
tornavidalarınızdan (ablative plural second-person)
tornavidalarından (ablative plural third-person)
tornavidamın (first-person genitive singular)
tornavidalarımın (first-person genitive singular)
tornavidanın (genitive second-person singular)
tornavidalarının (genitive second-person singular)
tornavidasının (genitive singular third-person)
tornavidalarının (genitive singular third-person)
tornavidamızın (first-person genitive plural)
tornavidalarımızın (first-person genitive plural)
tornavidanızın (genitive plural second-person)
tornavidalarınızın (genitive plural second-person)
tornavidalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طورناویدا (tornavida), from a dialectal variant of Italian tornavite (itself an archaic synonym of cacciavite), from tornare (“to turn, return”) + vite (“screw”). Compare Maltese tornavit. Analysable in Turkish as torna + vida.


ateş

ateş (definite accusative ateşi, plural ateşler)

ateşi (accusative definite)
ateşler (plural)
ateş (nominative singular)
ateşler (nominative plural)
ateşi (accusative definite singular)
ateşleri (accusative definite plural)
ateşe (dative singular)
ateşlere (dative plural)
ateşte (locative singular)
ateşlerde (locative plural)
ateşten (ablative singular)
ateşlerden (ablative plural)
ateşin (genitive singular)
ateşlerin (genitive plural)
ateşim (first-person nominative singular)
ateşlerim (first-person nominative singular)
ateşin (nominative second-person singular)
ateşlerin (nominative second-person singular)
ateşi (nominative singular third-person)
ateşleri (nominative singular third-person)
ateşimiz (first-person nominative plural)
ateşlerimiz (first-person nominative plural)
ateşiniz (nominative plural second-person)
ateşleriniz (nominative plural second-person)
ateşleri (nominative plural third-person)
ateşimi (accusative definite first-person singular)
ateşlerimi (accusative definite first-person singular)
ateşini (accusative definite second-person singular)
ateşlerini (accusative definite second-person singular)
ateşini (accusative definite singular third-person)
ateşlerini (accusative definite singular third-person)
ateşimizi (accusative definite first-person plural)
ateşlerimizi (accusative definite first-person plural)
ateşinizi (accusative definite plural second-person)
ateşlerinizi (accusative definite plural second-person)
ateşlerini (accusative definite plural third-person)
ateşime (dative first-person singular)
ateşlerime (dative first-person singular)
ateşine (dative second-person singular)
ateşlerine (dative second-person singular)
ateşine (dative singular third-person)
ateşlerine (dative singular third-person)
ateşimize (dative first-person plural)
ateşlerimize (dative first-person plural)
ateşinize (dative plural second-person)
ateşlerinize (dative plural second-person)
ateşlerine (dative plural third-person)
ateşimde (first-person locative singular)
ateşlerimde (first-person locative singular)
ateşinde (locative second-person singular)
ateşlerinde (locative second-person singular)
ateşinde (locative singular third-person)
ateşlerinde (locative singular third-person)
ateşimizde (first-person locative plural)
ateşlerimizde (first-person locative plural)
ateşinizde (locative plural second-person)
ateşlerinizde (locative plural second-person)
ateşlerinde (locative plural third-person)
ateşimden (ablative first-person singular)
ateşlerimden (ablative first-person singular)
ateşinden (ablative second-person singular)
ateşlerinden (ablative second-person singular)
ateşinden (ablative singular third-person)
ateşlerinden (ablative singular third-person)
ateşimizden (ablative first-person plural)
ateşlerimizden (ablative first-person plural)
ateşinizden (ablative plural second-person)
ateşlerinizden (ablative plural second-person)
ateşlerinden (ablative plural third-person)
ateşimin (first-person genitive singular)
ateşlerimin (first-person genitive singular)
ateşinin (genitive second-person singular)
ateşlerinin (genitive second-person singular)
ateşinin (genitive singular third-person)
ateşlerinin (genitive singular third-person)
ateşimizin (first-person genitive plural)
ateşlerimizin (first-person genitive plural)
ateşinizin (genitive plural second-person)
ateşlerinizin (genitive plural second-person)
ateşlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آتش (ateş, “fire”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (ataş, “fire”), ultimately from Persian آتش (âtaš). Replaced od (“fire”), the native Turkic word for fire. According to Urusbiev (1963:51) composed of at- (“to shoot, fire”) + -ş.


hayalet

head

hayalet (definite accusative hayaleti, plural hayaletler)

hayaleti (accusative definite)
hayaletler (plural)
hayalet (nominative singular)
hayaletler (nominative plural)
hayaleti (accusative definite singular)
hayaletleri (accusative definite plural)
hayalete (dative singular)
hayaletlere (dative plural)
hayalette (locative singular)
hayaletlerde (locative plural)
hayaletten (ablative singular)
hayaletlerden (ablative plural)
hayaletin (genitive singular)
hayaletlerin (genitive plural)
hayaletim (first-person nominative singular)
hayaletlerim (first-person nominative singular)
hayaletin (nominative second-person singular)
hayaletlerin (nominative second-person singular)
hayaleti (nominative singular third-person)
hayaletleri (nominative singular third-person)
hayaletimiz (first-person nominative plural)
hayaletlerimiz (first-person nominative plural)
hayaletiniz (nominative plural second-person)
hayaletleriniz (nominative plural second-person)
hayaletleri (nominative plural third-person)
hayaletimi (accusative definite first-person singular)
hayaletlerimi (accusative definite first-person singular)
hayaletini (accusative definite second-person singular)
hayaletlerini (accusative definite second-person singular)
hayaletini (accusative definite singular third-person)
hayaletlerini (accusative definite singular third-person)
hayaletimizi (accusative definite first-person plural)
hayaletlerimizi (accusative definite first-person plural)
hayaletinizi (accusative definite plural second-person)
hayaletlerinizi (accusative definite plural second-person)
hayaletlerini (accusative definite plural third-person)
hayaletime (dative first-person singular)
hayaletlerime (dative first-person singular)
hayaletine (dative second-person singular)
hayaletlerine (dative second-person singular)
hayaletine (dative singular third-person)
hayaletlerine (dative singular third-person)
hayaletimize (dative first-person plural)
hayaletlerimize (dative first-person plural)
hayaletinize (dative plural second-person)
hayaletlerinize (dative plural second-person)
hayaletlerine (dative plural third-person)
hayaletimde (first-person locative singular)
hayaletlerimde (first-person locative singular)
hayaletinde (locative second-person singular)
hayaletlerinde (locative second-person singular)
hayaletinde (locative singular third-person)
hayaletlerinde (locative singular third-person)
hayaletimizde (first-person locative plural)
hayaletlerimizde (first-person locative plural)
hayaletinizde (locative plural second-person)
hayaletlerinizde (locative plural second-person)
hayaletlerinde (locative plural third-person)
hayaletimden (ablative first-person singular)
hayaletlerimden (ablative first-person singular)
hayaletinden (ablative second-person singular)
hayaletlerinden (ablative second-person singular)
hayaletinden (ablative singular third-person)
hayaletlerinden (ablative singular third-person)
hayaletimizden (ablative first-person plural)
hayaletlerimizden (ablative first-person plural)
hayaletinizden (ablative plural second-person)
hayaletlerinizden (ablative plural second-person)
hayaletlerinden (ablative plural third-person)
hayaletimin (first-person genitive singular)
hayaletlerimin (first-person genitive singular)
hayaletinin (genitive second-person singular)
hayaletlerinin (genitive second-person singular)
hayaletinin (genitive singular third-person)
hayaletlerinin (genitive singular third-person)
hayaletimizin (first-person genitive plural)
hayaletlerimizin (first-person genitive plural)
hayaletinizin (genitive plural second-person)
hayaletlerinizin (genitive plural second-person)
hayaletlerinin (genitive plural third-person)
hayaletim (first-person singular)
hayaletlerim (first-person singular)
hayaletsin (second-person singular)
hayaletlersin (second-person singular)
hayalet (singular third-person)
hayalettir (singular third-person)
hayaletler (singular third-person)
hayaletlerdir (singular third-person)
hayaletiz (first-person plural)
hayaletleriz (first-person plural)
hayaletsiniz (plural second-person)
hayaletlersiniz (plural second-person)
hayaletler (plural third-person)
hayaletlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish خیالت (hayalet), from Arabic خَيَالَة (ḵayāla).


enginar

head

enginar (definite accusative enginarı, plural enginarlar)

enginarı (accusative definite)
enginarlar (plural)
enginar (nominative singular)
enginarlar (nominative plural)
enginarı (accusative definite singular)
enginarları (accusative definite plural)
enginara (dative singular)
enginarlara (dative plural)
enginarda (locative singular)
enginarlarda (locative plural)
enginardan (ablative singular)
enginarlardan (ablative plural)
enginarın (genitive singular)
enginarların (genitive plural)
enginarım (first-person nominative singular)
enginarlarım (first-person nominative singular)
enginarın (nominative second-person singular)
enginarların (nominative second-person singular)
enginarı (nominative singular third-person)
enginarları (nominative singular third-person)
enginarımız (first-person nominative plural)
enginarlarımız (first-person nominative plural)
enginarınız (nominative plural second-person)
enginarlarınız (nominative plural second-person)
enginarları (nominative plural third-person)
enginarımı (accusative definite first-person singular)
enginarlarımı (accusative definite first-person singular)
enginarını (accusative definite second-person singular)
enginarlarını (accusative definite second-person singular)
enginarını (accusative definite singular third-person)
enginarlarını (accusative definite singular third-person)
enginarımızı (accusative definite first-person plural)
enginarlarımızı (accusative definite first-person plural)
enginarınızı (accusative definite plural second-person)
enginarlarınızı (accusative definite plural second-person)
enginarlarını (accusative definite plural third-person)
enginarıma (dative first-person singular)
enginarlarıma (dative first-person singular)
enginarına (dative second-person singular)
enginarlarına (dative second-person singular)
enginarına (dative singular third-person)
enginarlarına (dative singular third-person)
enginarımıza (dative first-person plural)
enginarlarımıza (dative first-person plural)
enginarınıza (dative plural second-person)
enginarlarınıza (dative plural second-person)
enginarlarına (dative plural third-person)
enginarımda (first-person locative singular)
enginarlarımda (first-person locative singular)
enginarında (locative second-person singular)
enginarlarında (locative second-person singular)
enginarında (locative singular third-person)
enginarlarında (locative singular third-person)
enginarımızda (first-person locative plural)
enginarlarımızda (first-person locative plural)
enginarınızda (locative plural second-person)
enginarlarınızda (locative plural second-person)
enginarlarında (locative plural third-person)
enginarımdan (ablative first-person singular)
enginarlarımdan (ablative first-person singular)
enginarından (ablative second-person singular)
enginarlarından (ablative second-person singular)
enginarından (ablative singular third-person)
enginarlarından (ablative singular third-person)
enginarımızdan (ablative first-person plural)
enginarlarımızdan (ablative first-person plural)
enginarınızdan (ablative plural second-person)
enginarlarınızdan (ablative plural second-person)
enginarlarından (ablative plural third-person)
enginarımın (first-person genitive singular)
enginarlarımın (first-person genitive singular)
enginarının (genitive second-person singular)
enginarlarının (genitive second-person singular)
enginarının (genitive singular third-person)
enginarlarının (genitive singular third-person)
enginarımızın (first-person genitive plural)
enginarlarımızın (first-person genitive plural)
enginarınızın (genitive plural second-person)
enginarlarınızın (genitive plural second-person)
enginarlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish انكنار (inginar, enginar, “artichoke”) from Greek αγκινάρα (agkinára, “artichoke”) from Byzantine Greek ἀγκινάρα (ankinára) from Ancient Greek κινάρα (kinára).


parmak

head

parmak (definite accusative parmağı, plural parmaklar)

parmağı (accusative definite)
parmaklar (plural)
parmak (nominative singular)
parmaklar (nominative plural)
parmağı (accusative definite singular)
parmakları (accusative definite plural)
parmağa (dative singular)
parmaklara (dative plural)
parmakta (locative singular)
parmaklarda (locative plural)
parmaktan (ablative singular)
parmaklardan (ablative plural)
parmağın (genitive singular)
parmakların (genitive plural)
parmağım (first-person nominative singular)
parmaklarım (first-person nominative singular)
parmağın (nominative second-person singular)
parmakların (nominative second-person singular)
parmağı (nominative singular third-person)
parmakları (nominative singular third-person)
parmağımız (first-person nominative plural)
parmaklarımız (first-person nominative plural)
parmağınız (nominative plural second-person)
parmaklarınız (nominative plural second-person)
parmakları (nominative plural third-person)
parmağımı (accusative definite first-person singular)
parmaklarımı (accusative definite first-person singular)
parmağını (accusative definite second-person singular)
parmaklarını (accusative definite second-person singular)
parmağını (accusative definite singular third-person)
parmaklarını (accusative definite singular third-person)
parmağımızı (accusative definite first-person plural)
parmaklarımızı (accusative definite first-person plural)
parmağınızı (accusative definite plural second-person)
parmaklarınızı (accusative definite plural second-person)
parmaklarını (accusative definite plural third-person)
parmağıma (dative first-person singular)
parmaklarıma (dative first-person singular)
parmağına (dative second-person singular)
parmaklarına (dative second-person singular)
parmağına (dative singular third-person)
parmaklarına (dative singular third-person)
parmağımıza (dative first-person plural)
parmaklarımıza (dative first-person plural)
parmağınıza (dative plural second-person)
parmaklarınıza (dative plural second-person)
parmaklarına (dative plural third-person)
parmağımda (first-person locative singular)
parmaklarımda (first-person locative singular)
parmağında (locative second-person singular)
parmaklarında (locative second-person singular)
parmağında (locative singular third-person)
parmaklarında (locative singular third-person)
parmağımızda (first-person locative plural)
parmaklarımızda (first-person locative plural)
parmağınızda (locative plural second-person)
parmaklarınızda (locative plural second-person)
parmaklarında (locative plural third-person)
parmağımdan (ablative first-person singular)
parmaklarımdan (ablative first-person singular)
parmağından (ablative second-person singular)
parmaklarından (ablative second-person singular)
parmağından (ablative singular third-person)
parmaklarından (ablative singular third-person)
parmağımızdan (ablative first-person plural)
parmaklarımızdan (ablative first-person plural)
parmağınızdan (ablative plural second-person)
parmaklarınızdan (ablative plural second-person)
parmaklarından (ablative plural third-person)
parmağımın (first-person genitive singular)
parmaklarımın (first-person genitive singular)
parmağının (genitive second-person singular)
parmaklarının (genitive second-person singular)
parmağının (genitive singular third-person)
parmaklarının (genitive singular third-person)
parmağımızın (first-person genitive plural)
parmaklarımızın (first-person genitive plural)
parmağınızın (genitive plural second-person)
parmaklarınızın (genitive plural second-person)
parmaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پرمق (parmak, “finger, toe”), from Proto-Turkic *barmak (“finger, thumb”).


yara

head

yara (definite accusative yarayı, plural yaralar)

yarayı (accusative definite)
yaralar (plural)
yara (nominative singular)
yaralar (nominative plural)
yarayı (accusative definite singular)
yaraları (accusative definite plural)
yaraya (dative singular)
yaralara (dative plural)
yarada (locative singular)
yaralarda (locative plural)
yaradan (ablative singular)
yaralardan (ablative plural)
yaranın (genitive singular)
yaraların (genitive plural)
yaram (first-person nominative singular)
yaralarım (first-person nominative singular)
yaran (nominative second-person singular)
yaraların (nominative second-person singular)
yarası (nominative singular third-person)
yaraları (nominative singular third-person)
yaramız (first-person nominative plural)
yaralarımız (first-person nominative plural)
yaranız (nominative plural second-person)
yaralarınız (nominative plural second-person)
yaraları (nominative plural third-person)
yaramı (accusative definite first-person singular)
yaralarımı (accusative definite first-person singular)
yaranı (accusative definite second-person singular)
yaralarını (accusative definite second-person singular)
yarasını (accusative definite singular third-person)
yaralarını (accusative definite singular third-person)
yaramızı (accusative definite first-person plural)
yaralarımızı (accusative definite first-person plural)
yaranızı (accusative definite plural second-person)
yaralarınızı (accusative definite plural second-person)
yaralarını (accusative definite plural third-person)
yarama (dative first-person singular)
yaralarıma (dative first-person singular)
yarana (dative second-person singular)
yaralarına (dative second-person singular)
yarasına (dative singular third-person)
yaralarına (dative singular third-person)
yaramıza (dative first-person plural)
yaralarımıza (dative first-person plural)
yaranıza (dative plural second-person)
yaralarınıza (dative plural second-person)
yaralarına (dative plural third-person)
yaramda (first-person locative singular)
yaralarımda (first-person locative singular)
yaranda (locative second-person singular)
yaralarında (locative second-person singular)
yarasında (locative singular third-person)
yaralarında (locative singular third-person)
yaramızda (first-person locative plural)
yaralarımızda (first-person locative plural)
yaranızda (locative plural second-person)
yaralarınızda (locative plural second-person)
yaralarında (locative plural third-person)
yaramdan (ablative first-person singular)
yaralarımdan (ablative first-person singular)
yarandan (ablative second-person singular)
yaralarından (ablative second-person singular)
yarasından (ablative singular third-person)
yaralarından (ablative singular third-person)
yaramızdan (ablative first-person plural)
yaralarımızdan (ablative first-person plural)
yaranızdan (ablative plural second-person)
yaralarınızdan (ablative plural second-person)
yaralarından (ablative plural third-person)
yaramın (first-person genitive singular)
yaralarımın (first-person genitive singular)
yaranın (genitive second-person singular)
yaralarının (genitive second-person singular)
yarasının (genitive singular third-person)
yaralarının (genitive singular third-person)
yaramızın (first-person genitive plural)
yaralarımızın (first-person genitive plural)
yaranızın (genitive plural second-person)
yaralarınızın (genitive plural second-person)
yaralarının (genitive plural third-person)
yarayım (first-person singular)
yaralarım (first-person singular)
yarasın (second-person singular)
yaralarsın (second-person singular)
yara (singular third-person)
yaradır (singular third-person)
yaralar (singular third-person)
yaralardır (singular third-person)
yarayız (first-person plural)
yaralarız (first-person plural)
yarasınız (plural second-person)
yaralarsınız (plural second-person)
yaralar (plural third-person)
yaralardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاره (yara), from Proto-Turkic *yara (“wound”). By surface analysis, yar- (“to split”) + -a (“gerund suffix”). Cognate with Kazakh жара (jara, “wound”).

surf

Kolundaki yara nasıl oldu?

geminin omurgasındaki yara


tike

head

tike (definite accusative tikeyi, plural tikeler)

tikeyi (accusative definite)
tikeler (plural)
tike (nominative singular)
tikeler (nominative plural)
tikeyi (accusative definite singular)
tikeleri (accusative definite plural)
tikeye (dative singular)
tikelere (dative plural)
tikede (locative singular)
tikelerde (locative plural)
tikeden (ablative singular)
tikelerden (ablative plural)
tikenin (genitive singular)
tikelerin (genitive plural)
tikem (first-person nominative singular)
tikelerim (first-person nominative singular)
tiken (nominative second-person singular)
tikelerin (nominative second-person singular)
tikesi (nominative singular third-person)
tikeleri (nominative singular third-person)
tikemiz (first-person nominative plural)
tikelerimiz (first-person nominative plural)
tikeniz (nominative plural second-person)
tikeleriniz (nominative plural second-person)
tikeleri (nominative plural third-person)
tikemi (accusative definite first-person singular)
tikelerimi (accusative definite first-person singular)
tikeni (accusative definite second-person singular)
tikelerini (accusative definite second-person singular)
tikesini (accusative definite singular third-person)
tikelerini (accusative definite singular third-person)
tikemizi (accusative definite first-person plural)
tikelerimizi (accusative definite first-person plural)
tikenizi (accusative definite plural second-person)
tikelerinizi (accusative definite plural second-person)
tikelerini (accusative definite plural third-person)
tikeme (dative first-person singular)
tikelerime (dative first-person singular)
tikene (dative second-person singular)
tikelerine (dative second-person singular)
tikesine (dative singular third-person)
tikelerine (dative singular third-person)
tikemize (dative first-person plural)
tikelerimize (dative first-person plural)
tikenize (dative plural second-person)
tikelerinize (dative plural second-person)
tikelerine (dative plural third-person)
tikemde (first-person locative singular)
tikelerimde (first-person locative singular)
tikende (locative second-person singular)
tikelerinde (locative second-person singular)
tikesinde (locative singular third-person)
tikelerinde (locative singular third-person)
tikemizde (first-person locative plural)
tikelerimizde (first-person locative plural)
tikenizde (locative plural second-person)
tikelerinizde (locative plural second-person)
tikelerinde (locative plural third-person)
tikemden (ablative first-person singular)
tikelerimden (ablative first-person singular)
tikenden (ablative second-person singular)
tikelerinden (ablative second-person singular)
tikesinden (ablative singular third-person)
tikelerinden (ablative singular third-person)
tikemizden (ablative first-person plural)
tikelerimizden (ablative first-person plural)
tikenizden (ablative plural second-person)
tikelerinizden (ablative plural second-person)
tikelerinden (ablative plural third-person)
tikemin (first-person genitive singular)
tikelerimin (first-person genitive singular)
tikenin (genitive second-person singular)
tikelerinin (genitive second-person singular)
tikesinin (genitive singular third-person)
tikelerinin (genitive singular third-person)
tikemizin (first-person genitive plural)
tikelerimizin (first-person genitive plural)
tikenizin (genitive plural second-person)
tikelerinizin (genitive plural second-person)
tikelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تیكه (tike, “piece”), from Proto-Turkic *tikü (“piece”). Cognate with Karakhanid تِكُو (tikǖ, “piece, slice”).

(dialectal, Adana, Osmaniye) piece; especially meat cut in pieces


davranış

davranış (definite accusative davranışı, plural davranışlar)

davranışı (accusative definite)
davranışlar (plural)
davranış (nominative singular)
davranışlar (nominative plural)
davranışı (accusative definite singular)
davranışları (accusative definite plural)
davranışa (dative singular)
davranışlara (dative plural)
davranışta (locative singular)
davranışlarda (locative plural)
davranıştan (ablative singular)
davranışlardan (ablative plural)
davranışın (genitive singular)
davranışların (genitive plural)
davranışım (first-person nominative singular)
davranışlarım (first-person nominative singular)
davranışın (nominative second-person singular)
davranışların (nominative second-person singular)
davranışı (nominative singular third-person)
davranışları (nominative singular third-person)
davranışımız (first-person nominative plural)
davranışlarımız (first-person nominative plural)
davranışınız (nominative plural second-person)
davranışlarınız (nominative plural second-person)
davranışları (nominative plural third-person)
davranışımı (accusative definite first-person singular)
davranışlarımı (accusative definite first-person singular)
davranışını (accusative definite second-person singular)
davranışlarını (accusative definite second-person singular)
davranışını (accusative definite singular third-person)
davranışlarını (accusative definite singular third-person)
davranışımızı (accusative definite first-person plural)
davranışlarımızı (accusative definite first-person plural)
davranışınızı (accusative definite plural second-person)
davranışlarınızı (accusative definite plural second-person)
davranışlarını (accusative definite plural third-person)
davranışıma (dative first-person singular)
davranışlarıma (dative first-person singular)
davranışına (dative second-person singular)
davranışlarına (dative second-person singular)
davranışına (dative singular third-person)
davranışlarına (dative singular third-person)
davranışımıza (dative first-person plural)
davranışlarımıza (dative first-person plural)
davranışınıza (dative plural second-person)
davranışlarınıza (dative plural second-person)
davranışlarına (dative plural third-person)
davranışımda (first-person locative singular)
davranışlarımda (first-person locative singular)
davranışında (locative second-person singular)
davranışlarında (locative second-person singular)
davranışında (locative singular third-person)
davranışlarında (locative singular third-person)
davranışımızda (first-person locative plural)
davranışlarımızda (first-person locative plural)
davranışınızda (locative plural second-person)
davranışlarınızda (locative plural second-person)
davranışlarında (locative plural third-person)
davranışımdan (ablative first-person singular)
davranışlarımdan (ablative first-person singular)
davranışından (ablative second-person singular)
davranışlarından (ablative second-person singular)
davranışından (ablative singular third-person)
davranışlarından (ablative singular third-person)
davranışımızdan (ablative first-person plural)
davranışlarımızdan (ablative first-person plural)
davranışınızdan (ablative plural second-person)
davranışlarınızdan (ablative plural second-person)
davranışlarından (ablative plural third-person)
davranışımın (first-person genitive singular)
davranışlarımın (first-person genitive singular)
davranışının (genitive second-person singular)
davranışlarının (genitive second-person singular)
davranışının (genitive singular third-person)
davranışlarının (genitive singular third-person)
davranışımızın (first-person genitive plural)
davranışlarımızın (first-person genitive plural)
davranışınızın (genitive plural second-person)
davranışlarınızın (genitive plural second-person)
davranışlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طاورانیش (davranış), equivalent to davran- + -ış.


yastık

yastık (definite accusative yastığı, plural yastıklar)

yastığı (accusative definite)
yastıklar (plural)
yastık (nominative singular)
yastıklar (nominative plural)
yastığı (accusative definite singular)
yastıkları (accusative definite plural)
yastığa (dative singular)
yastıklara (dative plural)
yastıkta (locative singular)
yastıklarda (locative plural)
yastıktan (ablative singular)
yastıklardan (ablative plural)
yastığın (genitive singular)
yastıkların (genitive plural)
yastığım (first-person nominative singular)
yastıklarım (first-person nominative singular)
yastığın (nominative second-person singular)
yastıkların (nominative second-person singular)
yastığı (nominative singular third-person)
yastıkları (nominative singular third-person)
yastığımız (first-person nominative plural)
yastıklarımız (first-person nominative plural)
yastığınız (nominative plural second-person)
yastıklarınız (nominative plural second-person)
yastıkları (nominative plural third-person)
yastığımı (accusative definite first-person singular)
yastıklarımı (accusative definite first-person singular)
yastığını (accusative definite second-person singular)
yastıklarını (accusative definite second-person singular)
yastığını (accusative definite singular third-person)
yastıklarını (accusative definite singular third-person)
yastığımızı (accusative definite first-person plural)
yastıklarımızı (accusative definite first-person plural)
yastığınızı (accusative definite plural second-person)
yastıklarınızı (accusative definite plural second-person)
yastıklarını (accusative definite plural third-person)
yastığıma (dative first-person singular)
yastıklarıma (dative first-person singular)
yastığına (dative second-person singular)
yastıklarına (dative second-person singular)
yastığına (dative singular third-person)
yastıklarına (dative singular third-person)
yastığımıza (dative first-person plural)
yastıklarımıza (dative first-person plural)
yastığınıza (dative plural second-person)
yastıklarınıza (dative plural second-person)
yastıklarına (dative plural third-person)
yastığımda (first-person locative singular)
yastıklarımda (first-person locative singular)
yastığında (locative second-person singular)
yastıklarında (locative second-person singular)
yastığında (locative singular third-person)
yastıklarında (locative singular third-person)
yastığımızda (first-person locative plural)
yastıklarımızda (first-person locative plural)
yastığınızda (locative plural second-person)
yastıklarınızda (locative plural second-person)
yastıklarında (locative plural third-person)
yastığımdan (ablative first-person singular)
yastıklarımdan (ablative first-person singular)
yastığından (ablative second-person singular)
yastıklarından (ablative second-person singular)
yastığından (ablative singular third-person)
yastıklarından (ablative singular third-person)
yastığımızdan (ablative first-person plural)
yastıklarımızdan (ablative first-person plural)
yastığınızdan (ablative plural second-person)
yastıklarınızdan (ablative plural second-person)
yastıklarından (ablative plural third-person)
yastığımın (first-person genitive singular)
yastıklarımın (first-person genitive singular)
yastığının (genitive second-person singular)
yastıklarının (genitive second-person singular)
yastığının (genitive singular third-person)
yastıklarının (genitive singular third-person)
yastığımızın (first-person genitive plural)
yastıklarımızın (first-person genitive plural)
yastığınızın (genitive plural second-person)
yastıklarınızın (genitive plural second-person)
yastıklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یاصدق (yasdıḳ, “bolster, pillow”), from Proto-Turkic *yạŕtuk.
Cognates include Albanian jastëk, Azerbaijani yastıq, Chuvash ҫытар (śyt̬ar), Karakhanid يَسْتُقْ (yastuq), Kazakh жастық (jastyq), Kyrgyz жаздык (jazdık), Serbo-Croatian јастук, Southern Altai јастык (ǰastïk), Yakut сыттык (sıttık).


Kelt

head

Kelt (definite accusative Kelti, plural Keltler)

Kelti (accusative definite)
Keltler (plural)
Kelt (nominative singular)
Keltler (nominative plural)
Kelti (accusative definite singular)
Keltleri (accusative definite plural)
Kelte (dative singular)
Keltlere (dative plural)
Keltte (locative singular)
Keltlerde (locative plural)
Keltten (ablative singular)
Keltlerden (ablative plural)
Keltin (genitive singular)
Keltlerin (genitive plural)
Keltim (first-person nominative singular)
Keltlerim (first-person nominative singular)
Keltin (nominative second-person singular)
Keltlerin (nominative second-person singular)
Kelti (nominative singular third-person)
Keltleri (nominative singular third-person)
Keltimiz (first-person nominative plural)
Keltlerimiz (first-person nominative plural)
Keltiniz (nominative plural second-person)
Keltleriniz (nominative plural second-person)
Keltleri (nominative plural third-person)
Keltimi (accusative definite first-person singular)
Keltlerimi (accusative definite first-person singular)
Keltini (accusative definite second-person singular)
Keltlerini (accusative definite second-person singular)
Keltini (accusative definite singular third-person)
Keltlerini (accusative definite singular third-person)
Keltimizi (accusative definite first-person plural)
Keltlerimizi (accusative definite first-person plural)
Keltinizi (accusative definite plural second-person)
Keltlerinizi (accusative definite plural second-person)
Keltlerini (accusative definite plural third-person)
Keltime (dative first-person singular)
Keltlerime (dative first-person singular)
Keltine (dative second-person singular)
Keltlerine (dative second-person singular)
Keltine (dative singular third-person)
Keltlerine (dative singular third-person)
Keltimize (dative first-person plural)
Keltlerimize (dative first-person plural)
Keltinize (dative plural second-person)
Keltlerinize (dative plural second-person)
Keltlerine (dative plural third-person)
Keltimde (first-person locative singular)
Keltlerimde (first-person locative singular)
Keltinde (locative second-person singular)
Keltlerinde (locative second-person singular)
Keltinde (locative singular third-person)
Keltlerinde (locative singular third-person)
Keltimizde (first-person locative plural)
Keltlerimizde (first-person locative plural)
Keltinizde (locative plural second-person)
Keltlerinizde (locative plural second-person)
Keltlerinde (locative plural third-person)
Keltimden (ablative first-person singular)
Keltlerimden (ablative first-person singular)
Keltinden (ablative second-person singular)
Keltlerinden (ablative second-person singular)
Keltinden (ablative singular third-person)
Keltlerinden (ablative singular third-person)
Keltimizden (ablative first-person plural)
Keltlerimizden (ablative first-person plural)
Keltinizden (ablative plural second-person)
Keltlerinizden (ablative plural second-person)
Keltlerinden (ablative plural third-person)
Keltimin (first-person genitive singular)
Keltlerimin (first-person genitive singular)
Keltinin (genitive second-person singular)
Keltlerinin (genitive second-person singular)
Keltinin (genitive singular third-person)
Keltlerinin (genitive singular third-person)
Keltimizin (first-person genitive plural)
Keltlerimizin (first-person genitive plural)
Keltinizin (genitive plural second-person)
Keltlerinizin (genitive plural second-person)
Keltlerinin (genitive plural third-person)
Keltim (first-person predicative present singular)
Kelt miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
Kelt değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
Kelt değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
Keltsin (predicative present second-person singular)
Kelt misin? (interrogative predicative present second-person singular)
Kelt değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
Kelt değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
Kelt (predicative present singular third-person)
Kelt?ir (predicative present singular third-person)
Kelt mi? (interrogative predicative present singular third-person)
Kelt değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
Kelt değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
Keltiz (first-person plural predicative present)
Kelt miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
Kelt değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
Kelt değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
Keltsiniz (plural predicative present second-person)
Kelt misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
Kelt değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
Kelt değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
Kelt (plural predicative present third-person)
Keltler (plural predicative present third-person)
Kelt mi? (interrogative plural predicative present third-person)
Keltler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
Kelt değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
Kelt değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
Kelt değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
Kelt?im (first-person past predicative singular)
Kelt miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
Kelt değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
Kelt değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
Kelt?in (past predicative second-person singular)
Kelt miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
Kelt değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
Kelt değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
Kelt?i (past predicative singular third-person)
Kelt miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
Kelt değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
Kelt değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
Kelt?ik (first-person past plural predicative)
Kelt miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
Kelt değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
Kelt değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
Kelt?iniz (past plural predicative second-person)
Kelt miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
Kelt değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
Kelt değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
Kelt?iler (past plural predicative third-person)
Kelt miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
Kelt değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
Kelt değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
Kelt değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
Keltmişim (first-person past predicative singular)
Kelt miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
Kelt değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
Kelt değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
Keltmişsin (past predicative second-person singular)
Kelt miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
Kelt değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
Kelt değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
Keltmiş (past predicative singular third-person)
Kelt miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
Kelt değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
Kelt değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
Keltmişiz (first-person past plural predicative)
Kelt miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
Kelt değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
Kelt değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
Keltmişsiniz (past plural predicative second-person)
Kelt miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
Kelt değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
Kelt değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
Keltmişler (past plural predicative third-person)
Kelt miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
Kelt değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
Kelt değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
Kelt değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
Keltsem (conditional first-person predicative singular)
Kelt miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
Kelt değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
Kelt değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
Keltsen (conditional predicative second-person singular)
Kelt miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
Kelt değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
Kelt değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
Keltse (conditional predicative singular third-person)
Kelt miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
Kelt değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
Kelt değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
Keltsek (conditional first-person plural predicative)
Kelt miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
Kelt değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
Kelt değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
Keltseniz (conditional plural predicative second-person)
Kelt miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
Kelt değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
Kelt değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
Keltseler (conditional plural predicative third-person)
Kelt miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
Kelt değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
Kelt değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


müezzin

müezzin (definite accusative müezzini, plural müezzinler)

müezzini (accusative definite)
müezzinler (plural)
müezzin (nominative singular)
müezzinler (nominative plural)
müezzini (accusative definite singular)
müezzinleri (accusative definite plural)
müezzine (dative singular)
müezzinlere (dative plural)
müezzinde (locative singular)
müezzinlerde (locative plural)
müezzinden (ablative singular)
müezzinlerden (ablative plural)
müezzinin (genitive singular)
müezzinlerin (genitive plural)
müezzinim (first-person nominative singular)
müezzinlerim (first-person nominative singular)
müezzinin (nominative second-person singular)
müezzinlerin (nominative second-person singular)
müezzini (nominative singular third-person)
müezzinleri (nominative singular third-person)
müezzinimiz (first-person nominative plural)
müezzinlerimiz (first-person nominative plural)
müezzininiz (nominative plural second-person)
müezzinleriniz (nominative plural second-person)
müezzinleri (nominative plural third-person)
müezzinimi (accusative definite first-person singular)
müezzinlerimi (accusative definite first-person singular)
müezzinini (accusative definite second-person singular)
müezzinlerini (accusative definite second-person singular)
müezzinini (accusative definite singular third-person)
müezzinlerini (accusative definite singular third-person)
müezzinimizi (accusative definite first-person plural)
müezzinlerimizi (accusative definite first-person plural)
müezzininizi (accusative definite plural second-person)
müezzinlerinizi (accusative definite plural second-person)
müezzinlerini (accusative definite plural third-person)
müezzinime (dative first-person singular)
müezzinlerime (dative first-person singular)
müezzinine (dative second-person singular)
müezzinlerine (dative second-person singular)
müezzinine (dative singular third-person)
müezzinlerine (dative singular third-person)
müezzinimize (dative first-person plural)
müezzinlerimize (dative first-person plural)
müezzininize (dative plural second-person)
müezzinlerinize (dative plural second-person)
müezzinlerine (dative plural third-person)
müezzinimde (first-person locative singular)
müezzinlerimde (first-person locative singular)
müezzininde (locative second-person singular)
müezzinlerinde (locative second-person singular)
müezzininde (locative singular third-person)
müezzinlerinde (locative singular third-person)
müezzinimizde (first-person locative plural)
müezzinlerimizde (first-person locative plural)
müezzininizde (locative plural second-person)
müezzinlerinizde (locative plural second-person)
müezzinlerinde (locative plural third-person)
müezzinimden (ablative first-person singular)
müezzinlerimden (ablative first-person singular)
müezzininden (ablative second-person singular)
müezzinlerinden (ablative second-person singular)
müezzininden (ablative singular third-person)
müezzinlerinden (ablative singular third-person)
müezzinimizden (ablative first-person plural)
müezzinlerimizden (ablative first-person plural)
müezzininizden (ablative plural second-person)
müezzinlerinizden (ablative plural second-person)
müezzinlerinden (ablative plural third-person)
müezzinimin (first-person genitive singular)
müezzinlerimin (first-person genitive singular)
müezzininin (genitive second-person singular)
müezzinlerinin (genitive second-person singular)
müezzininin (genitive singular third-person)
müezzinlerinin (genitive singular third-person)
müezzinimizin (first-person genitive plural)
müezzinlerimizin (first-person genitive plural)
müezzininizin (genitive plural second-person)
müezzinlerinizin (genitive plural second-person)
müezzinlerinin (genitive plural third-person)
müezzinim (first-person singular)
müezzinlerim (first-person singular)
müezzinsin (second-person singular)
müezzinlersin (second-person singular)
müezzin (singular third-person)
müezzindir (singular third-person)
müezzinler (singular third-person)
müezzinlerdir (singular third-person)
müezziniz (first-person plural)
müezzinleriz (first-person plural)
müezzinsiniz (plural second-person)
müezzinlersiniz (plural second-person)
müezzinler (plural third-person)
müezzinlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish مؤذن (müezzin), from Persian مؤذن (mo'azzen), from Arabic مُؤَذِّن (muʔaḏḏin, “muezzin”).


vali

vali (definite accusative valiyi, plural valiler)

valiyi (accusative definite)
valiler (plural)
vali (nominative singular)
valiler (nominative plural)
valiyi (accusative definite singular)
valileri (accusative definite plural)
valiye (dative singular)
valilere (dative plural)
valide (locative singular)
valilerde (locative plural)
validen (ablative singular)
valilerden (ablative plural)
valinin (genitive singular)
valilerin (genitive plural)
valim (first-person nominative singular)
valilerim (first-person nominative singular)
valin (nominative second-person singular)
valilerin (nominative second-person singular)
valisi (nominative singular third-person)
valileri (nominative singular third-person)
valimiz (first-person nominative plural)
valilerimiz (first-person nominative plural)
valiniz (nominative plural second-person)
valileriniz (nominative plural second-person)
valileri (nominative plural third-person)
valimi (accusative definite first-person singular)
valilerimi (accusative definite first-person singular)
valini (accusative definite second-person singular)
valilerini (accusative definite second-person singular)
valisini (accusative definite singular third-person)
valilerini (accusative definite singular third-person)
valimizi (accusative definite first-person plural)
valilerimizi (accusative definite first-person plural)
valinizi (accusative definite plural second-person)
valilerinizi (accusative definite plural second-person)
valilerini (accusative definite plural third-person)
valime (dative first-person singular)
valilerime (dative first-person singular)
valine (dative second-person singular)
valilerine (dative second-person singular)
valisine (dative singular third-person)
valilerine (dative singular third-person)
valimize (dative first-person plural)
valilerimize (dative first-person plural)
valinize (dative plural second-person)
valilerinize (dative plural second-person)
valilerine (dative plural third-person)
valimde (first-person locative singular)
valilerimde (first-person locative singular)
valinde (locative second-person singular)
valilerinde (locative second-person singular)
valisinde (locative singular third-person)
valilerinde (locative singular third-person)
valimizde (first-person locative plural)
valilerimizde (first-person locative plural)
valinizde (locative plural second-person)
valilerinizde (locative plural second-person)
valilerinde (locative plural third-person)
valimden (ablative first-person singular)
valilerimden (ablative first-person singular)
valinden (ablative second-person singular)
valilerinden (ablative second-person singular)
valisinden (ablative singular third-person)
valilerinden (ablative singular third-person)
valimizden (ablative first-person plural)
valilerimizden (ablative first-person plural)
valinizden (ablative plural second-person)
valilerinizden (ablative plural second-person)
valilerinden (ablative plural third-person)
valimin (first-person genitive singular)
valilerimin (first-person genitive singular)
valinin (genitive second-person singular)
valilerinin (genitive second-person singular)
valisinin (genitive singular third-person)
valilerinin (genitive singular third-person)
valimizin (first-person genitive plural)
valilerimizin (first-person genitive plural)
valinizin (genitive plural second-person)
valilerinizin (genitive plural second-person)
valilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish والی (vali), from Arabic وَالِي (wālī).


şiir

şiir (definite accusative şiiri, plural şiirler)

şiiri (accusative definite)
şiirler (plural)
şiir (nominative singular)
şiirler (nominative plural)
şiiri (accusative definite singular)
şiirleri (accusative definite plural)
şiire (dative singular)
şiirlere (dative plural)
şiirde (locative singular)
şiirlerde (locative plural)
şiirden (ablative singular)
şiirlerden (ablative plural)
şiirin (genitive singular)
şiirlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شعر, from Arabic شِعْر (šiʕr).


düşman

düşman (definite accusative düşmanı, plural düşmanlar)

düşmanı (accusative definite)
düşmanlar (plural)
düşman (nominative singular)
düşmanlar (nominative plural)
düşmanı (accusative definite singular)
düşmanları (accusative definite plural)
düşmana (dative singular)
düşmanlara (dative plural)
düşmanda (locative singular)
düşmanlarda (locative plural)
düşmandan (ablative singular)
düşmanlardan (ablative plural)
düşmanın (genitive singular)
düşmanların (genitive plural)
düşmanım (first-person nominative singular)
düşmanlarım (first-person nominative singular)
düşmanın (nominative second-person singular)
düşmanların (nominative second-person singular)
düşmanı (nominative singular third-person)
düşmanları (nominative singular third-person)
düşmanımız (first-person nominative plural)
düşmanlarımız (first-person nominative plural)
düşmanınız (nominative plural second-person)
düşmanlarınız (nominative plural second-person)
düşmanları (nominative plural third-person)
düşmanımı (accusative definite first-person singular)
düşmanlarımı (accusative definite first-person singular)
düşmanını (accusative definite second-person singular)
düşmanlarını (accusative definite second-person singular)
düşmanını (accusative definite singular third-person)
düşmanlarını (accusative definite singular third-person)
düşmanımızı (accusative definite first-person plural)
düşmanlarımızı (accusative definite first-person plural)
düşmanınızı (accusative definite plural second-person)
düşmanlarınızı (accusative definite plural second-person)
düşmanlarını (accusative definite plural third-person)
düşmanıma (dative first-person singular)
düşmanlarıma (dative first-person singular)
düşmanına (dative second-person singular)
düşmanlarına (dative second-person singular)
düşmanına (dative singular third-person)
düşmanlarına (dative singular third-person)
düşmanımıza (dative first-person plural)
düşmanlarımıza (dative first-person plural)
düşmanınıza (dative plural second-person)
düşmanlarınıza (dative plural second-person)
düşmanlarına (dative plural third-person)
düşmanımda (first-person locative singular)
düşmanlarımda (first-person locative singular)
düşmanında (locative second-person singular)
düşmanlarında (locative second-person singular)
düşmanında (locative singular third-person)
düşmanlarında (locative singular third-person)
düşmanımızda (first-person locative plural)
düşmanlarımızda (first-person locative plural)
düşmanınızda (locative plural second-person)
düşmanlarınızda (locative plural second-person)
düşmanlarında (locative plural third-person)
düşmanımdan (ablative first-person singular)
düşmanlarımdan (ablative first-person singular)
düşmanından (ablative second-person singular)
düşmanlarından (ablative second-person singular)
düşmanından (ablative singular third-person)
düşmanlarından (ablative singular third-person)
düşmanımızdan (ablative first-person plural)
düşmanlarımızdan (ablative first-person plural)
düşmanınızdan (ablative plural second-person)
düşmanlarınızdan (ablative plural second-person)
düşmanlarından (ablative plural third-person)
düşmanımın (first-person genitive singular)
düşmanlarımın (first-person genitive singular)
düşmanının (genitive second-person singular)
düşmanlarının (genitive second-person singular)
düşmanının (genitive singular third-person)
düşmanlarının (genitive singular third-person)
düşmanımızın (first-person genitive plural)
düşmanlarımızın (first-person genitive plural)
düşmanınızın (genitive plural second-person)
düşmanlarınızın (genitive plural second-person)
düşmanlarının (genitive plural third-person)
düşmanım (first-person singular)
düşmanlarım (first-person singular)
düşmansın (second-person singular)
düşmanlarsın (second-person singular)
düşman (singular third-person)
düşmandır (singular third-person)
düşmanlar (singular third-person)
düşmanlardır (singular third-person)
düşmanız (first-person plural)
düşmanlarız (first-person plural)
düşmansınız (plural second-person)
düşmanlarsınız (plural second-person)
düşmanlar (plural third-person)
düşmanlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دشمن (düşman, düşmen), from Persian دشمن (došman).


sunta

head

sunta (definite accusative suntayı, plural suntalar)

suntayı (accusative definite)
suntalar (plural)


bilgi

bilgi (definite accusative bilgiyi, plural bilgiler)

bilgiyi (accusative definite)
bilgiler (plural)
bilgi (nominative singular)
bilgiler (nominative plural)
bilgiyi (accusative definite singular)
bilgileri (accusative definite plural)
bilgiye (dative singular)
bilgilere (dative plural)
bilgide (locative singular)
bilgilerde (locative plural)
bilgiden (ablative singular)
bilgilerden (ablative plural)
bilginin (genitive singular)
bilgilerin (genitive plural)
bilgim (first-person nominative singular)
bilgilerim (first-person nominative singular)
bilgin (nominative second-person singular)
bilgilerin (nominative second-person singular)
bilgisi (nominative singular third-person)
bilgileri (nominative singular third-person)
bilgimiz (first-person nominative plural)
bilgilerimiz (first-person nominative plural)
bilginiz (nominative plural second-person)
bilgileriniz (nominative plural second-person)
bilgileri (nominative plural third-person)
bilgimi (accusative definite first-person singular)
bilgilerimi (accusative definite first-person singular)
bilgini (accusative definite second-person singular)
bilgilerini (accusative definite second-person singular)
bilgisini (accusative definite singular third-person)
bilgilerini (accusative definite singular third-person)
bilgimizi (accusative definite first-person plural)
bilgilerimizi (accusative definite first-person plural)
bilginizi (accusative definite plural second-person)
bilgilerinizi (accusative definite plural second-person)
bilgilerini (accusative definite plural third-person)
bilgime (dative first-person singular)
bilgilerime (dative first-person singular)
bilgine (dative second-person singular)
bilgilerine (dative second-person singular)
bilgisine (dative singular third-person)
bilgilerine (dative singular third-person)
bilgimize (dative first-person plural)
bilgilerimize (dative first-person plural)
bilginize (dative plural second-person)
bilgilerinize (dative plural second-person)
bilgilerine (dative plural third-person)
bilgimde (first-person locative singular)
bilgilerimde (first-person locative singular)
bilginde (locative second-person singular)
bilgilerinde (locative second-person singular)
bilgisinde (locative singular third-person)
bilgilerinde (locative singular third-person)
bilgimizde (first-person locative plural)
bilgilerimizde (first-person locative plural)
bilginizde (locative plural second-person)
bilgilerinizde (locative plural second-person)
bilgilerinde (locative plural third-person)
bilgimden (ablative first-person singular)
bilgilerimden (ablative first-person singular)
bilginden (ablative second-person singular)
bilgilerinden (ablative second-person singular)
bilgisinden (ablative singular third-person)
bilgilerinden (ablative singular third-person)
bilgimizden (ablative first-person plural)
bilgilerimizden (ablative first-person plural)
bilginizden (ablative plural second-person)
bilgilerinizden (ablative plural second-person)
bilgilerinden (ablative plural third-person)
bilgimin (first-person genitive singular)
bilgilerimin (first-person genitive singular)
bilginin (genitive second-person singular)
bilgilerinin (genitive second-person singular)
bilgisinin (genitive singular third-person)
bilgilerinin (genitive singular third-person)
bilgimizin (first-person genitive plural)
bilgilerimizin (first-person genitive plural)
bilginizin (genitive plural second-person)
bilgilerinizin (genitive plural second-person)
bilgilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلكو (bilgi), equivalent to bil- (“to know”) + -gi.


asfalt

asfalt (definite accusative asfaltı, plural asfaltlar)

asfaltı (accusative definite)
asfaltlar (plural)

From Ottoman Turkish آسفالت (asfalt), from French asphalte, from Ancient Greek άσφαλτον (ásphalton).


konu

konu (definite accusative konuyu, plural konular)

konuyu (accusative definite)
konular (plural)
konu (nominative singular)
konular (nominative plural)
konuyu (accusative definite singular)
konuları (accusative definite plural)
konuya (dative singular)
konulara (dative plural)
konuda (locative singular)
konularda (locative plural)
konudan (ablative singular)
konulardan (ablative plural)
konunun (genitive singular)
konuların (genitive plural)
konum (first-person nominative singular)
konularım (first-person nominative singular)
konun (nominative second-person singular)
konuların (nominative second-person singular)
konusu (nominative singular third-person)
konuları (nominative singular third-person)
konumuz (first-person nominative plural)
konularımız (first-person nominative plural)
konunuz (nominative plural second-person)
konularınız (nominative plural second-person)
konuları (nominative plural third-person)
konumu (accusative definite first-person singular)
konularımı (accusative definite first-person singular)
konunu (accusative definite second-person singular)
konularını (accusative definite second-person singular)
konusunu (accusative definite singular third-person)
konularını (accusative definite singular third-person)
konumuzu (accusative definite first-person plural)
konularımızı (accusative definite first-person plural)
konunuzu (accusative definite plural second-person)
konularınızı (accusative definite plural second-person)
konularını (accusative definite plural third-person)
konuma (dative first-person singular)
konularıma (dative first-person singular)
konuna (dative second-person singular)
konularına (dative second-person singular)
konusuna (dative singular third-person)
konularına (dative singular third-person)
konumuza (dative first-person plural)
konularımıza (dative first-person plural)
konunuza (dative plural second-person)
konularınıza (dative plural second-person)
konularına (dative plural third-person)
konumda (first-person locative singular)
konularımda (first-person locative singular)
konunda (locative second-person singular)
konularında (locative second-person singular)
konusunda (locative singular third-person)
konularında (locative singular third-person)
konumuzda (first-person locative plural)
konularımızda (first-person locative plural)
konunuzda (locative plural second-person)
konularınızda (locative plural second-person)
konularında (locative plural third-person)
konumdan (ablative first-person singular)
konularımdan (ablative first-person singular)
konundan (ablative second-person singular)
konularından (ablative second-person singular)
konusundan (ablative singular third-person)
konularından (ablative singular third-person)
konumuzdan (ablative first-person plural)
konularımızdan (ablative first-person plural)
konunuzdan (ablative plural second-person)
konularınızdan (ablative plural second-person)
konularından (ablative plural third-person)
konumun (first-person genitive singular)
konularımın (first-person genitive singular)
konunun (genitive second-person singular)
konularının (genitive second-person singular)
konusunun (genitive singular third-person)
konularının (genitive singular third-person)
konumuzun (first-person genitive plural)
konularımızın (first-person genitive plural)
konunuzun (genitive plural second-person)
konularınızın (genitive plural second-person)
konularının (genitive plural third-person)
konuyum (first-person singular)
konularım (first-person singular)
konusun (second-person singular)
konularsın (second-person singular)
konu (singular third-person)
konudur (singular third-person)
konular (singular third-person)
konulardır (singular third-person)
konuyuz (first-person plural)
konularız (first-person plural)
konusunuz (plural second-person)
konularsınız (plural second-person)
konular (plural third-person)
konulardır (plural third-person)

From kon- (“to be put down”) + -u (deverbal nominal suffix), a calque of Arabic مَوْضُوع (mawḍūʕ, “that which is laid down”), itself a calque of Ancient Greek ὑποκείμενον (hupokeímenon, “that which is laid down”).

suf

-i<alt:-u><id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>


burs

head

burs (definite accusative bursu, plural burslar)

bursu (accusative definite)
burslar (plural)

From Ottoman Turkish بورس (burs), from French bourse.