heybet

heybet (definite accusative heybeti, plural heybetler)

heybeti (accusative definite)
heybetler (plural)
heybet (nominative singular)
heybetler (nominative plural)
heybeti (accusative definite singular)
heybetleri (accusative definite plural)
heybete (dative singular)
heybetlere (dative plural)
heybette (locative singular)
heybetlerde (locative plural)
heybetten (ablative singular)
heybetlerden (ablative plural)
heybetin (genitive singular)
heybetlerin (genitive plural)
heybetim (first-person nominative singular)
heybetlerim (first-person nominative singular)
heybetin (nominative second-person singular)
heybetlerin (nominative second-person singular)
heybeti (nominative singular third-person)
heybetleri (nominative singular third-person)
heybetimiz (first-person nominative plural)
heybetlerimiz (first-person nominative plural)
heybetiniz (nominative plural second-person)
heybetleriniz (nominative plural second-person)
heybetleri (nominative plural third-person)
heybetimi (accusative definite first-person singular)
heybetlerimi (accusative definite first-person singular)
heybetini (accusative definite second-person singular)
heybetlerini (accusative definite second-person singular)
heybetini (accusative definite singular third-person)
heybetlerini (accusative definite singular third-person)
heybetimizi (accusative definite first-person plural)
heybetlerimizi (accusative definite first-person plural)
heybetinizi (accusative definite plural second-person)
heybetlerinizi (accusative definite plural second-person)
heybetlerini (accusative definite plural third-person)
heybetime (dative first-person singular)
heybetlerime (dative first-person singular)
heybetine (dative second-person singular)
heybetlerine (dative second-person singular)
heybetine (dative singular third-person)
heybetlerine (dative singular third-person)
heybetimize (dative first-person plural)
heybetlerimize (dative first-person plural)
heybetinize (dative plural second-person)
heybetlerinize (dative plural second-person)
heybetlerine (dative plural third-person)
heybetimde (first-person locative singular)
heybetlerimde (first-person locative singular)
heybetinde (locative second-person singular)
heybetlerinde (locative second-person singular)
heybetinde (locative singular third-person)
heybetlerinde (locative singular third-person)
heybetimizde (first-person locative plural)
heybetlerimizde (first-person locative plural)
heybetinizde (locative plural second-person)
heybetlerinizde (locative plural second-person)
heybetlerinde (locative plural third-person)
heybetimden (ablative first-person singular)
heybetlerimden (ablative first-person singular)
heybetinden (ablative second-person singular)
heybetlerinden (ablative second-person singular)
heybetinden (ablative singular third-person)
heybetlerinden (ablative singular third-person)
heybetimizden (ablative first-person plural)
heybetlerimizden (ablative first-person plural)
heybetinizden (ablative plural second-person)
heybetlerinizden (ablative plural second-person)
heybetlerinden (ablative plural third-person)
heybetimin (first-person genitive singular)
heybetlerimin (first-person genitive singular)
heybetinin (genitive second-person singular)
heybetlerinin (genitive second-person singular)
heybetinin (genitive singular third-person)
heybetlerinin (genitive singular third-person)
heybetimizin (first-person genitive plural)
heybetlerimizin (first-person genitive plural)
heybetinizin (genitive plural second-person)
heybetlerinizin (genitive plural second-person)
heybetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هیبت, borrowed from Arabic هَيْبَة (hayba).


ziynet

head

ziynet (definite accusative ziyneti, plural ziynetler)

ziyneti (accusative definite)
ziynetler (plural)
ziynet (nominative singular)
ziynetler (nominative plural)
ziyneti (accusative definite singular)
ziynetleri (accusative definite plural)
ziynete (dative singular)
ziynetlere (dative plural)
ziynette (locative singular)
ziynetlerde (locative plural)
ziynetten (ablative singular)
ziynetlerden (ablative plural)
ziynetin (genitive singular)
ziynetlerin (genitive plural)
ziynetim (first-person nominative singular)
ziynetlerim (first-person nominative singular)
ziynetin (nominative second-person singular)
ziynetlerin (nominative second-person singular)
ziyneti (nominative singular third-person)
ziynetleri (nominative singular third-person)
ziynetimiz (first-person nominative plural)
ziynetlerimiz (first-person nominative plural)
ziynetiniz (nominative plural second-person)
ziynetleriniz (nominative plural second-person)
ziynetleri (nominative plural third-person)
ziynetimi (accusative definite first-person singular)
ziynetlerimi (accusative definite first-person singular)
ziynetini (accusative definite second-person singular)
ziynetlerini (accusative definite second-person singular)
ziynetini (accusative definite singular third-person)
ziynetlerini (accusative definite singular third-person)
ziynetimizi (accusative definite first-person plural)
ziynetlerimizi (accusative definite first-person plural)
ziynetinizi (accusative definite plural second-person)
ziynetlerinizi (accusative definite plural second-person)
ziynetlerini (accusative definite plural third-person)
ziynetime (dative first-person singular)
ziynetlerime (dative first-person singular)
ziynetine (dative second-person singular)
ziynetlerine (dative second-person singular)
ziynetine (dative singular third-person)
ziynetlerine (dative singular third-person)
ziynetimize (dative first-person plural)
ziynetlerimize (dative first-person plural)
ziynetinize (dative plural second-person)
ziynetlerinize (dative plural second-person)
ziynetlerine (dative plural third-person)
ziynetimde (first-person locative singular)
ziynetlerimde (first-person locative singular)
ziynetinde (locative second-person singular)
ziynetlerinde (locative second-person singular)
ziynetinde (locative singular third-person)
ziynetlerinde (locative singular third-person)
ziynetimizde (first-person locative plural)
ziynetlerimizde (first-person locative plural)
ziynetinizde (locative plural second-person)
ziynetlerinizde (locative plural second-person)
ziynetlerinde (locative plural third-person)
ziynetimden (ablative first-person singular)
ziynetlerimden (ablative first-person singular)
ziynetinden (ablative second-person singular)
ziynetlerinden (ablative second-person singular)
ziynetinden (ablative singular third-person)
ziynetlerinden (ablative singular third-person)
ziynetimizden (ablative first-person plural)
ziynetlerimizden (ablative first-person plural)
ziynetinizden (ablative plural second-person)
ziynetlerinizden (ablative plural second-person)
ziynetlerinden (ablative plural third-person)
ziynetimin (first-person genitive singular)
ziynetlerimin (first-person genitive singular)
ziynetinin (genitive second-person singular)
ziynetlerinin (genitive second-person singular)
ziynetinin (genitive singular third-person)
ziynetlerinin (genitive singular third-person)
ziynetimizin (first-person genitive plural)
ziynetlerimizin (first-person genitive plural)
ziynetinizin (genitive plural second-person)
ziynetlerinizin (genitive plural second-person)
ziynetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زینت, borrowed from Arabic زِينَة (zīna).


kesafet

kesafet (definite accusative kesafeti, plural kesafetler)

kesafeti (accusative definite)
kesafetler (plural)
kesafet (nominative singular)
kesafetler (nominative plural)
kesafeti (accusative definite singular)
kesafetleri (accusative definite plural)
kesafete (dative singular)
kesafetlere (dative plural)
kesafette (locative singular)
kesafetlerde (locative plural)
kesafetten (ablative singular)
kesafetlerden (ablative plural)
kesafetin (genitive singular)
kesafetlerin (genitive plural)
kesafetim (first-person nominative singular)
kesafetlerim (first-person nominative singular)
kesafetin (nominative second-person singular)
kesafetlerin (nominative second-person singular)
kesafeti (nominative singular third-person)
kesafetleri (nominative singular third-person)
kesafetimiz (first-person nominative plural)
kesafetlerimiz (first-person nominative plural)
kesafetiniz (nominative plural second-person)
kesafetleriniz (nominative plural second-person)
kesafetleri (nominative plural third-person)
kesafetimi (accusative definite first-person singular)
kesafetlerimi (accusative definite first-person singular)
kesafetini (accusative definite second-person singular)
kesafetlerini (accusative definite second-person singular)
kesafetini (accusative definite singular third-person)
kesafetlerini (accusative definite singular third-person)
kesafetimizi (accusative definite first-person plural)
kesafetlerimizi (accusative definite first-person plural)
kesafetinizi (accusative definite plural second-person)
kesafetlerinizi (accusative definite plural second-person)
kesafetlerini (accusative definite plural third-person)
kesafetime (dative first-person singular)
kesafetlerime (dative first-person singular)
kesafetine (dative second-person singular)
kesafetlerine (dative second-person singular)
kesafetine (dative singular third-person)
kesafetlerine (dative singular third-person)
kesafetimize (dative first-person plural)
kesafetlerimize (dative first-person plural)
kesafetinize (dative plural second-person)
kesafetlerinize (dative plural second-person)
kesafetlerine (dative plural third-person)
kesafetimde (first-person locative singular)
kesafetlerimde (first-person locative singular)
kesafetinde (locative second-person singular)
kesafetlerinde (locative second-person singular)
kesafetinde (locative singular third-person)
kesafetlerinde (locative singular third-person)
kesafetimizde (first-person locative plural)
kesafetlerimizde (first-person locative plural)
kesafetinizde (locative plural second-person)
kesafetlerinizde (locative plural second-person)
kesafetlerinde (locative plural third-person)
kesafetimden (ablative first-person singular)
kesafetlerimden (ablative first-person singular)
kesafetinden (ablative second-person singular)
kesafetlerinden (ablative second-person singular)
kesafetinden (ablative singular third-person)
kesafetlerinden (ablative singular third-person)
kesafetimizden (ablative first-person plural)
kesafetlerimizden (ablative first-person plural)
kesafetinizden (ablative plural second-person)
kesafetlerinizden (ablative plural second-person)
kesafetlerinden (ablative plural third-person)
kesafetimin (first-person genitive singular)
kesafetlerimin (first-person genitive singular)
kesafetinin (genitive second-person singular)
kesafetlerinin (genitive second-person singular)
kesafetinin (genitive singular third-person)
kesafetlerinin (genitive singular third-person)
kesafetimizin (first-person genitive plural)
kesafetlerimizin (first-person genitive plural)
kesafetinizin (genitive plural second-person)
kesafetlerinizin (genitive plural second-person)
kesafetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كثافت, borrowed from Arabic كَثَافَة (kaṯāfa).


fazilet

fazilet (definite accusative fazileti, plural faziletler)

fazileti (accusative definite)
faziletler (plural)
fazilet (nominative singular)
faziletler (nominative plural)
fazileti (accusative definite singular)
faziletleri (accusative definite plural)
fazilete (dative singular)
faziletlere (dative plural)
fazilette (locative singular)
faziletlerde (locative plural)
faziletten (ablative singular)
faziletlerden (ablative plural)
faziletin (genitive singular)
faziletlerin (genitive plural)
faziletim (first-person nominative singular)
faziletlerim (first-person nominative singular)
faziletin (nominative second-person singular)
faziletlerin (nominative second-person singular)
fazileti (nominative singular third-person)
faziletleri (nominative singular third-person)
faziletimiz (first-person nominative plural)
faziletlerimiz (first-person nominative plural)
faziletiniz (nominative plural second-person)
faziletleriniz (nominative plural second-person)
faziletleri (nominative plural third-person)
faziletimi (accusative definite first-person singular)
faziletlerimi (accusative definite first-person singular)
faziletini (accusative definite second-person singular)
faziletlerini (accusative definite second-person singular)
faziletini (accusative definite singular third-person)
faziletlerini (accusative definite singular third-person)
faziletimizi (accusative definite first-person plural)
faziletlerimizi (accusative definite first-person plural)
faziletinizi (accusative definite plural second-person)
faziletlerinizi (accusative definite plural second-person)
faziletlerini (accusative definite plural third-person)
faziletime (dative first-person singular)
faziletlerime (dative first-person singular)
faziletine (dative second-person singular)
faziletlerine (dative second-person singular)
faziletine (dative singular third-person)
faziletlerine (dative singular third-person)
faziletimize (dative first-person plural)
faziletlerimize (dative first-person plural)
faziletinize (dative plural second-person)
faziletlerinize (dative plural second-person)
faziletlerine (dative plural third-person)
faziletimde (first-person locative singular)
faziletlerimde (first-person locative singular)
faziletinde (locative second-person singular)
faziletlerinde (locative second-person singular)
faziletinde (locative singular third-person)
faziletlerinde (locative singular third-person)
faziletimizde (first-person locative plural)
faziletlerimizde (first-person locative plural)
faziletinizde (locative plural second-person)
faziletlerinizde (locative plural second-person)
faziletlerinde (locative plural third-person)
faziletimden (ablative first-person singular)
faziletlerimden (ablative first-person singular)
faziletinden (ablative second-person singular)
faziletlerinden (ablative second-person singular)
faziletinden (ablative singular third-person)
faziletlerinden (ablative singular third-person)
faziletimizden (ablative first-person plural)
faziletlerimizden (ablative first-person plural)
faziletinizden (ablative plural second-person)
faziletlerinizden (ablative plural second-person)
faziletlerinden (ablative plural third-person)
faziletimin (first-person genitive singular)
faziletlerimin (first-person genitive singular)
faziletinin (genitive second-person singular)
faziletlerinin (genitive second-person singular)
faziletinin (genitive singular third-person)
faziletlerinin (genitive singular third-person)
faziletimizin (first-person genitive plural)
faziletlerimizin (first-person genitive plural)
faziletinizin (genitive plural second-person)
faziletlerinizin (genitive plural second-person)
faziletlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فضیلت, borrowed from Arabic فَضِيلَة (faḍīla).


kazığın

nominative second-person singular possessive singular


kazıkların

nominative second-person singular possessive plural


kazıkları

inflection of kazık:
definite accusative plural

nominative third-person singular possessive plural

nominative third-person plural possessive singular

nominative third-person plural possessive plural


cibilliyet

cibilliyet (definite accusative cibilliyeti, plural cibilliyetler)

cibilliyeti (accusative definite)
cibilliyetler (plural)
cibilliyet (nominative singular)
cibilliyetler (nominative plural)
cibilliyeti (accusative definite singular)
cibilliyetleri (accusative definite plural)
cibilliyete (dative singular)
cibilliyetlere (dative plural)
cibilliyette (locative singular)
cibilliyetlerde (locative plural)
cibilliyetten (ablative singular)
cibilliyetlerden (ablative plural)
cibilliyetin (genitive singular)
cibilliyetlerin (genitive plural)
cibilliyetim (first-person nominative singular)
cibilliyetlerim (first-person nominative singular)
cibilliyetin (nominative second-person singular)
cibilliyetlerin (nominative second-person singular)
cibilliyeti (nominative singular third-person)
cibilliyetleri (nominative singular third-person)
cibilliyetimiz (first-person nominative plural)
cibilliyetlerimiz (first-person nominative plural)
cibilliyetiniz (nominative plural second-person)
cibilliyetleriniz (nominative plural second-person)
cibilliyetleri (nominative plural third-person)
cibilliyetimi (accusative definite first-person singular)
cibilliyetlerimi (accusative definite first-person singular)
cibilliyetini (accusative definite second-person singular)
cibilliyetlerini (accusative definite second-person singular)
cibilliyetini (accusative definite singular third-person)
cibilliyetlerini (accusative definite singular third-person)
cibilliyetimizi (accusative definite first-person plural)
cibilliyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
cibilliyetinizi (accusative definite plural second-person)
cibilliyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
cibilliyetlerini (accusative definite plural third-person)
cibilliyetime (dative first-person singular)
cibilliyetlerime (dative first-person singular)
cibilliyetine (dative second-person singular)
cibilliyetlerine (dative second-person singular)
cibilliyetine (dative singular third-person)
cibilliyetlerine (dative singular third-person)
cibilliyetimize (dative first-person plural)
cibilliyetlerimize (dative first-person plural)
cibilliyetinize (dative plural second-person)
cibilliyetlerinize (dative plural second-person)
cibilliyetlerine (dative plural third-person)
cibilliyetimde (first-person locative singular)
cibilliyetlerimde (first-person locative singular)
cibilliyetinde (locative second-person singular)
cibilliyetlerinde (locative second-person singular)
cibilliyetinde (locative singular third-person)
cibilliyetlerinde (locative singular third-person)
cibilliyetimizde (first-person locative plural)
cibilliyetlerimizde (first-person locative plural)
cibilliyetinizde (locative plural second-person)
cibilliyetlerinizde (locative plural second-person)
cibilliyetlerinde (locative plural third-person)
cibilliyetimden (ablative first-person singular)
cibilliyetlerimden (ablative first-person singular)
cibilliyetinden (ablative second-person singular)
cibilliyetlerinden (ablative second-person singular)
cibilliyetinden (ablative singular third-person)
cibilliyetlerinden (ablative singular third-person)
cibilliyetimizden (ablative first-person plural)
cibilliyetlerimizden (ablative first-person plural)
cibilliyetinizden (ablative plural second-person)
cibilliyetlerinizden (ablative plural second-person)
cibilliyetlerinden (ablative plural third-person)
cibilliyetimin (first-person genitive singular)
cibilliyetlerimin (first-person genitive singular)
cibilliyetinin (genitive second-person singular)
cibilliyetlerinin (genitive second-person singular)
cibilliyetinin (genitive singular third-person)
cibilliyetlerinin (genitive singular third-person)
cibilliyetimizin (first-person genitive plural)
cibilliyetlerimizin (first-person genitive plural)
cibilliyetinizin (genitive plural second-person)
cibilliyetlerinizin (genitive plural second-person)
cibilliyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جبلیت, borrowed from Arabic جِبِلِّيَّة (jibilliyya).


kazığı

inflection of kazık:
definite accusative singular

nominative third-person singular possessive singular


arkasında

second-person singular single-possession locative of arka

third-person singular single-possession locative of arka


kenarında

second-person singular single-possession locative of kenar

third-person singular single-possession locative of kenar


mayınım

first-person singular single-possession possessive of mayın


mayını

inflection of mayın:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


mayınlarımız

first-person plural multiple-possession possessive of mayın


mayınınız

second-person plural single-possession possessive of mayın


mayınların

second-person singular multiple-possession possessive


mayınları

inflection of mayın:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


mayınlarınız

second-person plural multiple-possession possessive of mayın


mayınlarımı

first-person singular multiple-possession possessive definite accusative of mayın


mayınını

second/third-person singular single-possession possessive definite accusative of mayın


mayınımızı

first-person plural single-possession possessive definite accusative of mayın


mayınlarım

first-person singular multiple-possession possessive of mayın


mayınına

second/third-person singular single-possession possessive dative of mayın


mayınlarınızı

second-person plural multiple-possession possessive definite accusative of mayın


mayınımıza

first-person plural single-possession possessive dative of mayın


mayının

second-person singular single-possession possessive


mayınlarımızı

first-person plural multiple-possession possessive definite accusative of mayın


mayınınızı

second-person plural single-possession possessive definite accusative of mayın


mayınımızda

first-person plural single-possession possessive locative of mayın


mayınlarını

second/third-person singular multiple-possession possessive definite accusative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive definite accusative


mayınlarıma

first-person singular multiple-possession possessive dative of mayın


mayınımı

first-person singular single-possession possessive definite accusative of mayın


mayınınızda

second-person plural single-possession possessive locative of mayın


mayınımda

first-person singular single-possession possessive locative of mayın


mayınınıza

second-person plural single-possession possessive dative of mayın


mayınında

second/third-person singular single-possession possessive locative of mayın


mayınlarımızda

first-person plural multiple-possession possessive locative of mayın


mayınlarımıza

first-person plural multiple-possession possessive dative of mayın


mayınlarınıza

second-person plural multiple-possession possessive dative of mayın


mayınlarına

second/third-person singular multiple-possession possessive dative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive dative


mayınımdan

first-person singular single-possession possessive ablative of mayın


mayınlarımdan

first-person singular multiple-possession possessive ablative of mayın


mayınımız

first-person plural single-possession possessive of mayın


mayınından

second/third-person singular single-possession possessive ablative of mayın


mayınımızdan

first-person plural single-possession possessive ablative of mayın


mayınınızın

second-person plural single-possession possessive genitive of mayın


mayınının

second/third-person singular single-possession possessive genitive of mayın


mayınlarından

second/third-person singular multiple-possession possessive ablative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive ablative


mayınınızdan

second-person plural single-possession possessive ablative of mayın


mayınlarımın

first-person singular multiple-possession possessive genitive of mayın


mayınlarınızın

second-person plural multiple-possession possessive genitive of mayın


mayınlarımızın

first-person plural multiple-possession possessive genitive of mayın


mayınlarınızdan

second-person plural multiple-possession possessive ablative of mayın


mayınlarının

second/third-person singular multiple-possession possessive genitive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive genitive


mayınlarımızdan

first-person plural multiple-possession possessive ablative of mayın


mayınımın

first-person singular single-possession possessive genitive of mayın


mayınımızın

first-person plural single-possession possessive genitive of mayın


mayınlarınızda

second-person plural multiple-possession possessive locative of mayın


gemimiz

first-person plural single-possession possessive of gemi


gemilerim

first-person singular multiple-possession possessive of gemi


geminiz

second-person plural single-possession possessive of gemi


gemileri

inflection of gemi:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


gemilerin

second-person singular multiple-possession possessive


gemimi

first-person singular single-possession possessive definite accusative of gemi


gemilerimi

first-person singular multiple-possession possessive definite accusative of gemi


gemisini

third-person singular single-possession possessive definite accusative of gemi


gemimizi

first-person plural single-possession possessive definite accusative of gemi


gemilerimizi

first-person plural multiple-possession possessive definite accusative of gemi


gemilerini

second/third-person singular multiple-possession possessive definite accusative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive definite accusative


gemileriniz

second-person plural multiple-possession possessive of gemi


geminizi

second-person plural single-possession possessive definite accusative of gemi


gemilerimiz

first-person plural multiple-possession possessive of gemi


gemilerinizi

second-person plural multiple-possession possessive definite accusative of gemi


gemilerime

first-person singular multiple-possession possessive dative of gemi


gemisinden

third-person singular single-possession possessive ablative of gemi


gemisine

third-person singular single-possession possessive dative of gemi


gemimize

first-person plural single-possession possessive dative of gemi


geminde

second-person singular single-possession possessive locative of gemi


mayınıma

first-person singular single-possession possessive dative of mayın


geminizde

second-person plural single-possession possessive locative of gemi


gemisinde

third-person singular single-possession possessive locative of gemi


gemimin

first-person singular single-possession possessive genitive of gemi


gemilerimizde

first-person plural multiple-possession possessive locative of gemi


gemilerimin

first-person singular multiple-possession possessive genitive of gemi


gemilerimize

first-person plural multiple-possession possessive dative of gemi


geminden

second-person singular single-possession possessive ablative of gemi


mayınlarında

second/third-person singular multiple-possession possessive locative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive locative


geminize

second-person plural single-possession possessive dative of gemi


gemimizden

first-person plural single-possession possessive ablative of gemi


gemilerine

second/third-person singular multiple-possession possessive dative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive dative


gemilerinden

second/third-person singular multiple-possession possessive ablative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive ablative


gemimizin

first-person plural single-possession possessive genitive of gemi


gemimizde

first-person plural single-possession possessive locative of gemi


gemimde

first-person singular single-possession possessive locative of gemi


gemilerinize

second-person plural multiple-possession possessive dative of gemi


mayın gemisini

definite accusative singular of mayın gemisi


gemimden

first-person singular single-possession possessive ablative of gemi


gemilerinizde

second-person plural multiple-possession possessive locative of gemi


gemilerimizden

first-person plural multiple-possession possessive ablative of gemi


gemilerinizin

second-person plural multiple-possession possessive genitive of gemi


gemilerimizin

first-person plural multiple-possession possessive genitive of gemi


gemilerinizden

second-person plural multiple-possession possessive ablative of gemi


geminizin

second-person plural single-possession possessive genitive of gemi


gemisinin

third-person singular single-possession possessive genitive of gemi


gemilerimden

first-person singular multiple-possession possessive ablative of gemi


mayınlarımda

first-person singular multiple-possession possessive locative of mayın


gemime

first-person singular single-possession possessive dative of gemi


gemilerinin

second/third-person singular multiple-possession possessive genitive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive genitive


geminizden

second-person plural single-possession possessive ablative of gemi


fasıl

fasıl (definite accusative faslı, plural fasıllar)

faslı (accusative definite)
fasıllar (plural)
fasıl (nominative singular)
fasıllar (nominative plural)
faslı (accusative definite singular)
fasılları (accusative definite plural)
fasla (dative singular)
fasıllara (dative plural)
fasılda (locative singular)
fasıllarda (locative plural)
fasıldan (ablative singular)
fasıllardan (ablative plural)
faslın (genitive singular)
fasılların (genitive plural)
faslım (first-person nominative singular)
fasıllarım (first-person nominative singular)
faslın (nominative second-person singular)
fasılların (nominative second-person singular)
faslı (nominative singular third-person)
fasılları (nominative singular third-person)
faslımız (first-person nominative plural)
fasıllarımız (first-person nominative plural)
faslınız (nominative plural second-person)
fasıllarınız (nominative plural second-person)
fasılları (nominative plural third-person)
faslımı (accusative definite first-person singular)
fasıllarımı (accusative definite first-person singular)
faslını (accusative definite second-person singular)
fasıllarını (accusative definite second-person singular)
faslını (accusative definite singular third-person)
fasıllarını (accusative definite singular third-person)
faslımızı (accusative definite first-person plural)
fasıllarımızı (accusative definite first-person plural)
faslınızı (accusative definite plural second-person)
fasıllarınızı (accusative definite plural second-person)
fasıllarını (accusative definite plural third-person)
faslıma (dative first-person singular)
fasıllarıma (dative first-person singular)
faslına (dative second-person singular)
fasıllarına (dative second-person singular)
faslına (dative singular third-person)
fasıllarına (dative singular third-person)
faslımıza (dative first-person plural)
fasıllarımıza (dative first-person plural)
faslınıza (dative plural second-person)
fasıllarınıza (dative plural second-person)
fasıllarına (dative plural third-person)
faslımda (first-person locative singular)
fasıllarımda (first-person locative singular)
faslında (locative second-person singular)
fasıllarında (locative second-person singular)
faslında (locative singular third-person)
fasıllarında (locative singular third-person)
faslımızda (first-person locative plural)
fasıllarımızda (first-person locative plural)
faslınızda (locative plural second-person)
fasıllarınızda (locative plural second-person)
fasıllarında (locative plural third-person)
faslımdan (ablative first-person singular)
fasıllarımdan (ablative first-person singular)
faslından (ablative second-person singular)
fasıllarından (ablative second-person singular)
faslından (ablative singular third-person)
fasıllarından (ablative singular third-person)
faslımızdan (ablative first-person plural)
fasıllarımızdan (ablative first-person plural)
faslınızdan (ablative plural second-person)
fasıllarınızdan (ablative plural second-person)
fasıllarından (ablative plural third-person)
faslımın (first-person genitive singular)
fasıllarımın (first-person genitive singular)
faslının (genitive second-person singular)
fasıllarının (genitive second-person singular)
faslının (genitive singular third-person)
fasıllarının (genitive singular third-person)
faslımızın (first-person genitive plural)
fasıllarımızın (first-person genitive plural)
faslınızın (genitive plural second-person)
fasıllarınızın (genitive plural second-person)
fasıllarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فصل (faṣl), from Arabic فَصْل (faṣl).


gemilerimde

first-person singular multiple-possession possessive locative of gemi


defaat

From Ottoman Turkish دفعات, borrowed from Arabic دَفَعَات (dafaʕāt).

(archaic) plural of defa (“time (an instance of a thing)”)


güvenilirlik

head

güvenilirlik (definite accusative güvenilirliği, plural güvenilirlikler)

güvenilirliği (accusative definite)
güvenilirlikler (plural)


meşruluk

meşruluk (definite accusative meşruluğu, plural meşruluklar)

meşruluğu (accusative definite)
meşruluklar (plural)
meşruluk (nominative singular)
meşruluklar (nominative plural)
meşruluğu (accusative definite singular)
meşrulukları (accusative definite plural)
meşruluğa (dative singular)
meşruluklara (dative plural)
meşrulukta (locative singular)
meşruluklarda (locative plural)
meşruluktan (ablative singular)
meşruluklardan (ablative plural)
meşruluğun (genitive singular)
meşrulukların (genitive plural)


kağnı

kağnı (definite accusative kağnıyı, plural kağnılar)

kağnıyı (accusative definite)
kağnılar (plural)
kağnı (nominative singular)
kağnılar (nominative plural)
kağnıyı (accusative definite singular)
kağnıları (accusative definite plural)
kağnıya (dative singular)
kağnılara (dative plural)
kağnıda (locative singular)
kağnılarda (locative plural)
kağnıdan (ablative singular)
kağnılardan (ablative plural)
kağnının (genitive singular)
kağnıların (genitive plural)
kağnım (first-person nominative singular)
kağnılarım (first-person nominative singular)
kağnın (nominative second-person singular)
kağnıların (nominative second-person singular)
kağnısı (nominative singular third-person)
kağnıları (nominative singular third-person)
kağnımız (first-person nominative plural)
kağnılarımız (first-person nominative plural)
kağnınız (nominative plural second-person)
kağnılarınız (nominative plural second-person)
kağnıları (nominative plural third-person)
kağnımı (accusative definite first-person singular)
kağnılarımı (accusative definite first-person singular)
kağnını (accusative definite second-person singular)
kağnılarını (accusative definite second-person singular)
kağnısını (accusative definite singular third-person)
kağnılarını (accusative definite singular third-person)
kağnımızı (accusative definite first-person plural)
kağnılarımızı (accusative definite first-person plural)
kağnınızı (accusative definite plural second-person)
kağnılarınızı (accusative definite plural second-person)
kağnılarını (accusative definite plural third-person)
kağnıma (dative first-person singular)
kağnılarıma (dative first-person singular)
kağnına (dative second-person singular)
kağnılarına (dative second-person singular)
kağnısına (dative singular third-person)
kağnılarına (dative singular third-person)
kağnımıza (dative first-person plural)
kağnılarımıza (dative first-person plural)
kağnınıza (dative plural second-person)
kağnılarınıza (dative plural second-person)
kağnılarına (dative plural third-person)
kağnımda (first-person locative singular)
kağnılarımda (first-person locative singular)
kağnında (locative second-person singular)
kağnılarında (locative second-person singular)
kağnısında (locative singular third-person)
kağnılarında (locative singular third-person)
kağnımızda (first-person locative plural)
kağnılarımızda (first-person locative plural)
kağnınızda (locative plural second-person)
kağnılarınızda (locative plural second-person)
kağnılarında (locative plural third-person)
kağnımdan (ablative first-person singular)
kağnılarımdan (ablative first-person singular)
kağnından (ablative second-person singular)
kağnılarından (ablative second-person singular)
kağnısından (ablative singular third-person)
kağnılarından (ablative singular third-person)
kağnımızdan (ablative first-person plural)
kağnılarımızdan (ablative first-person plural)
kağnınızdan (ablative plural second-person)
kağnılarınızdan (ablative plural second-person)
kağnılarından (ablative plural third-person)
kağnımın (first-person genitive singular)
kağnılarımın (first-person genitive singular)
kağnının (genitive second-person singular)
kağnılarının (genitive second-person singular)
kağnısının (genitive singular third-person)
kağnılarının (genitive singular third-person)
kağnımızın (first-person genitive plural)
kağnılarımızın (first-person genitive plural)
kağnınızın (genitive plural second-person)
kağnılarınızın (genitive plural second-person)
kağnılarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قاكلی (kañlı, “any two-wheeled cart”), from Proto-Turkic *kaŋlï; cognate with Chagatai [script needed] (qaŋlï), Khakas хаңаа (xañaa), Kipchak [script needed] (qanłï), Old Uyghur qʾnkly, Salar gañli and Shor қаңаа (qaŋā).

inh+

any cart with two wheels which are solid and fixed to the axle, usually drawn by an ox or buffalo


infisal

head

infisal (definite accusative infisalı, plural infisallar)

infisalı (accusative definite)
infisallar (plural)
infisal (nominative singular)
infisallar (nominative plural)
infisalı (accusative definite singular)
infisalları (accusative definite plural)
infisala (dative singular)
infisallara (dative plural)
infisalda (locative singular)
infisallarda (locative plural)
infisaldan (ablative singular)
infisallardan (ablative plural)
infisalın (genitive singular)
infisalların (genitive plural)
infisalım (first-person nominative singular)
infisallarım (first-person nominative singular)
infisalın (nominative second-person singular)
infisalların (nominative second-person singular)
infisalı (nominative singular third-person)
infisalları (nominative singular third-person)
infisalımız (first-person nominative plural)
infisallarımız (first-person nominative plural)
infisalınız (nominative plural second-person)
infisallarınız (nominative plural second-person)
infisalları (nominative plural third-person)
infisalımı (accusative definite first-person singular)
infisallarımı (accusative definite first-person singular)
infisalını (accusative definite second-person singular)
infisallarını (accusative definite second-person singular)
infisalını (accusative definite singular third-person)
infisallarını (accusative definite singular third-person)
infisalımızı (accusative definite first-person plural)
infisallarımızı (accusative definite first-person plural)
infisalınızı (accusative definite plural second-person)
infisallarınızı (accusative definite plural second-person)
infisallarını (accusative definite plural third-person)
infisalıma (dative first-person singular)
infisallarıma (dative first-person singular)
infisalına (dative second-person singular)
infisallarına (dative second-person singular)
infisalına (dative singular third-person)
infisallarına (dative singular third-person)
infisalımıza (dative first-person plural)
infisallarımıza (dative first-person plural)
infisalınıza (dative plural second-person)
infisallarınıza (dative plural second-person)
infisallarına (dative plural third-person)
infisalımda (first-person locative singular)
infisallarımda (first-person locative singular)
infisalında (locative second-person singular)
infisallarında (locative second-person singular)
infisalında (locative singular third-person)
infisallarında (locative singular third-person)
infisalımızda (first-person locative plural)
infisallarımızda (first-person locative plural)
infisalınızda (locative plural second-person)
infisallarınızda (locative plural second-person)
infisallarında (locative plural third-person)
infisalımdan (ablative first-person singular)
infisallarımdan (ablative first-person singular)
infisalından (ablative second-person singular)
infisallarından (ablative second-person singular)
infisalından (ablative singular third-person)
infisallarından (ablative singular third-person)
infisalımızdan (ablative first-person plural)
infisallarımızdan (ablative first-person plural)
infisalınızdan (ablative plural second-person)
infisallarınızdan (ablative plural second-person)
infisallarından (ablative plural third-person)
infisalımın (first-person genitive singular)
infisallarımın (first-person genitive singular)
infisalının (genitive second-person singular)
infisallarının (genitive second-person singular)
infisalının (genitive singular third-person)
infisallarının (genitive singular third-person)
infisalımızın (first-person genitive plural)
infisallarımızın (first-person genitive plural)
infisalınızın (genitive plural second-person)
infisallarınızın (genitive plural second-person)
infisallarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انفصال, borrowed from Arabic اِنْفِصَال (infiṣāl).


füru

füru (definite accusative füruyu, plural fürular)

füruyu (accusative definite)
fürular (plural)
füru (nominative singular)
fürular (nominative plural)
füruyu (accusative definite singular)
füruları (accusative definite plural)
füruya (dative singular)
fürulara (dative plural)
füruda (locative singular)
fürularda (locative plural)
fürudan (ablative singular)
fürulardan (ablative plural)
fürunun (genitive singular)
füruların (genitive plural)
fürum (first-person nominative singular)
fürularım (first-person nominative singular)
fürun (nominative second-person singular)
füruların (nominative second-person singular)
fürusu (nominative singular third-person)
füruları (nominative singular third-person)
fürumuz (first-person nominative plural)
fürularımız (first-person nominative plural)
fürunuz (nominative plural second-person)
fürularınız (nominative plural second-person)
füruları (nominative plural third-person)
fürumu (accusative definite first-person singular)
fürularımı (accusative definite first-person singular)
fürunu (accusative definite second-person singular)
fürularını (accusative definite second-person singular)
fürusunu (accusative definite singular third-person)
fürularını (accusative definite singular third-person)
fürumuzu (accusative definite first-person plural)
fürularımızı (accusative definite first-person plural)
fürunuzu (accusative definite plural second-person)
fürularınızı (accusative definite plural second-person)
fürularını (accusative definite plural third-person)
füruma (dative first-person singular)
fürularıma (dative first-person singular)
füruna (dative second-person singular)
fürularına (dative second-person singular)
fürusuna (dative singular third-person)
fürularına (dative singular third-person)
fürumuza (dative first-person plural)
fürularımıza (dative first-person plural)
fürunuza (dative plural second-person)
fürularınıza (dative plural second-person)
fürularına (dative plural third-person)
fürumda (first-person locative singular)
fürularımda (first-person locative singular)
fürunda (locative second-person singular)
fürularında (locative second-person singular)
fürusunda (locative singular third-person)
fürularında (locative singular third-person)
fürumuzda (first-person locative plural)
fürularımızda (first-person locative plural)
fürunuzda (locative plural second-person)
fürularınızda (locative plural second-person)
fürularında (locative plural third-person)
fürumdan (ablative first-person singular)
fürularımdan (ablative first-person singular)
fürundan (ablative second-person singular)
fürularından (ablative second-person singular)
fürusundan (ablative singular third-person)
fürularından (ablative singular third-person)
fürumuzdan (ablative first-person plural)
fürularımızdan (ablative first-person plural)
fürunuzdan (ablative plural second-person)
fürularınızdan (ablative plural second-person)
fürularından (ablative plural third-person)
fürumun (first-person genitive singular)
fürularımın (first-person genitive singular)
fürunun (genitive second-person singular)
fürularının (genitive second-person singular)
fürusunun (genitive singular third-person)
fürularının (genitive singular third-person)
fürumuzun (first-person genitive plural)
fürularımızın (first-person genitive plural)
fürunuzun (genitive plural second-person)
fürularınızın (genitive plural second-person)
fürularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فروع, borrowed from Arabic فُرُوع (furūʕ).


meşruiyet

meşruiyet (definite accusative meşruiyeti, plural meşruiyetler)

meşruiyeti (accusative definite)
meşruiyetler (plural)
meşruiyet (nominative singular)
meşruiyetler (nominative plural)
meşruiyeti (accusative definite singular)
meşruiyetleri (accusative definite plural)
meşruiyete (dative singular)
meşruiyetlere (dative plural)
meşruiyette (locative singular)
meşruiyetlerde (locative plural)
meşruiyetten (ablative singular)
meşruiyetlerden (ablative plural)
meşruiyetin (genitive singular)
meşruiyetlerin (genitive plural)
meşruiyetim (first-person nominative singular)
meşruiyetlerim (first-person nominative singular)
meşruiyetin (nominative second-person singular)
meşruiyetlerin (nominative second-person singular)
meşruiyeti (nominative singular third-person)
meşruiyetleri (nominative singular third-person)
meşruiyetimiz (first-person nominative plural)
meşruiyetlerimiz (first-person nominative plural)
meşruiyetiniz (nominative plural second-person)
meşruiyetleriniz (nominative plural second-person)
meşruiyetleri (nominative plural third-person)
meşruiyetimi (accusative definite first-person singular)
meşruiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
meşruiyetini (accusative definite second-person singular)
meşruiyetlerini (accusative definite second-person singular)
meşruiyetini (accusative definite singular third-person)
meşruiyetlerini (accusative definite singular third-person)
meşruiyetimizi (accusative definite first-person plural)
meşruiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
meşruiyetinizi (accusative definite plural second-person)
meşruiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
meşruiyetlerini (accusative definite plural third-person)
meşruiyetime (dative first-person singular)
meşruiyetlerime (dative first-person singular)
meşruiyetine (dative second-person singular)
meşruiyetlerine (dative second-person singular)
meşruiyetine (dative singular third-person)
meşruiyetlerine (dative singular third-person)
meşruiyetimize (dative first-person plural)
meşruiyetlerimize (dative first-person plural)
meşruiyetinize (dative plural second-person)
meşruiyetlerinize (dative plural second-person)
meşruiyetlerine (dative plural third-person)
meşruiyetimde (first-person locative singular)
meşruiyetlerimde (first-person locative singular)
meşruiyetinde (locative second-person singular)
meşruiyetlerinde (locative second-person singular)
meşruiyetinde (locative singular third-person)
meşruiyetlerinde (locative singular third-person)
meşruiyetimizde (first-person locative plural)
meşruiyetlerimizde (first-person locative plural)
meşruiyetinizde (locative plural second-person)
meşruiyetlerinizde (locative plural second-person)
meşruiyetlerinde (locative plural third-person)
meşruiyetimden (ablative first-person singular)
meşruiyetlerimden (ablative first-person singular)
meşruiyetinden (ablative second-person singular)
meşruiyetlerinden (ablative second-person singular)
meşruiyetinden (ablative singular third-person)
meşruiyetlerinden (ablative singular third-person)
meşruiyetimizden (ablative first-person plural)
meşruiyetlerimizden (ablative first-person plural)
meşruiyetinizden (ablative plural second-person)
meşruiyetlerinizden (ablative plural second-person)
meşruiyetlerinden (ablative plural third-person)
meşruiyetimin (first-person genitive singular)
meşruiyetlerimin (first-person genitive singular)
meşruiyetinin (genitive second-person singular)
meşruiyetlerinin (genitive second-person singular)
meşruiyetinin (genitive singular third-person)
meşruiyetlerinin (genitive singular third-person)
meşruiyetimizin (first-person genitive plural)
meşruiyetlerimizin (first-person genitive plural)
meşruiyetinizin (genitive plural second-person)
meşruiyetlerinizin (genitive plural second-person)
meşruiyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مشروعیت, from Arabic مَشْرُوعِيَّة (mašrūʕiyya).

der

مَشْرُوعِيَّة

Arabic مَشْرُوعِيَّة (mašrūʕiyya)


indifa

head

indifa (definite accusative indifayı, plural indifalar)

indifayı (accusative definite)
indifalar (plural)
indifa (nominative singular)
indifalar (nominative plural)
indifayı (accusative definite singular)
indifaları (accusative definite plural)
indifaya (dative singular)
indifalara (dative plural)
indifada (locative singular)
indifalarda (locative plural)
indifadan (ablative singular)
indifalardan (ablative plural)
indifanın (genitive singular)
indifaların (genitive plural)
indifam (first-person nominative singular)
indifalarım (first-person nominative singular)
indifan (nominative second-person singular)
indifaların (nominative second-person singular)
indifası (nominative singular third-person)
indifaları (nominative singular third-person)
indifamız (first-person nominative plural)
indifalarımız (first-person nominative plural)
indifanız (nominative plural second-person)
indifalarınız (nominative plural second-person)
indifaları (nominative plural third-person)
indifamı (accusative definite first-person singular)
indifalarımı (accusative definite first-person singular)
indifanı (accusative definite second-person singular)
indifalarını (accusative definite second-person singular)
indifasını (accusative definite singular third-person)
indifalarını (accusative definite singular third-person)
indifamızı (accusative definite first-person plural)
indifalarımızı (accusative definite first-person plural)
indifanızı (accusative definite plural second-person)
indifalarınızı (accusative definite plural second-person)
indifalarını (accusative definite plural third-person)
indifama (dative first-person singular)
indifalarıma (dative first-person singular)
indifana (dative second-person singular)
indifalarına (dative second-person singular)
indifasına (dative singular third-person)
indifalarına (dative singular third-person)
indifamıza (dative first-person plural)
indifalarımıza (dative first-person plural)
indifanıza (dative plural second-person)
indifalarınıza (dative plural second-person)
indifalarına (dative plural third-person)
indifamda (first-person locative singular)
indifalarımda (first-person locative singular)
indifanda (locative second-person singular)
indifalarında (locative second-person singular)
indifasında (locative singular third-person)
indifalarında (locative singular third-person)
indifamızda (first-person locative plural)
indifalarımızda (first-person locative plural)
indifanızda (locative plural second-person)
indifalarınızda (locative plural second-person)
indifalarında (locative plural third-person)
indifamdan (ablative first-person singular)
indifalarımdan (ablative first-person singular)
indifandan (ablative second-person singular)
indifalarından (ablative second-person singular)
indifasından (ablative singular third-person)
indifalarından (ablative singular third-person)
indifamızdan (ablative first-person plural)
indifalarımızdan (ablative first-person plural)
indifanızdan (ablative plural second-person)
indifalarınızdan (ablative plural second-person)
indifalarından (ablative plural third-person)
indifamın (first-person genitive singular)
indifalarımın (first-person genitive singular)
indifanın (genitive second-person singular)
indifalarının (genitive second-person singular)
indifasının (genitive singular third-person)
indifalarının (genitive singular third-person)
indifamızın (first-person genitive plural)
indifalarımızın (first-person genitive plural)
indifanızın (genitive plural second-person)
indifalarınızın (genitive plural second-person)
indifalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اندفاع, borrowed from Arabic اِنْدِفَاع (indifāʕ).


önyıldızı

inflection of önyıldız:
definite accusative singular

third-person singular possessive singular


taaccüp

taaccüp (definite accusative taaccübü, plural taaccüpler)

taaccübü (accusative definite)
taaccüpler (plural)

From Ottoman Turkish تعجب, from Arabic تَعَجُّب (taʕajjub).


Ön Cermen

Ön Cermen (nominative singular)
Ön Cermenler (nominative plural)
Ön Cermeni (accusative definite singular)
Ön Cermenleri (accusative definite plural)
Ön Cermene (dative singular)
Ön Cermenlere (dative plural)
Ön Cermende (locative singular)
Ön Cermenlerde (locative plural)
Ön Cermenden (ablative singular)
Ön Cermenlerden (ablative plural)
Ön Cermenin (genitive singular)
Ön Cermenlerin (genitive plural)
Ön Cermenim (first-person nominative singular)
Ön Cermenlerim (first-person nominative singular)
Ön Cermenin (nominative second-person singular)
Ön Cermenlerin (nominative second-person singular)
Ön Cermeni (nominative singular third-person)
Ön Cermenleri (nominative singular third-person)
Ön Cermenimiz (first-person nominative plural)
Ön Cermenlerimiz (first-person nominative plural)
Ön Cermeniniz (nominative plural second-person)
Ön Cermenleriniz (nominative plural second-person)
Ön Cermenleri (nominative plural third-person)
Ön Cermenimi (accusative definite first-person singular)
Ön Cermenlerimi (accusative definite first-person singular)
Ön Cermenini (accusative definite second-person singular)
Ön Cermenlerini (accusative definite second-person singular)
Ön Cermenini (accusative definite singular third-person)
Ön Cermenlerini (accusative definite singular third-person)
Ön Cermenimizi (accusative definite first-person plural)
Ön Cermenlerimizi (accusative definite first-person plural)
Ön Cermeninizi (accusative definite plural second-person)
Ön Cermenlerinizi (accusative definite plural second-person)
Ön Cermenlerini (accusative definite plural third-person)
Ön Cermenime (dative first-person singular)
Ön Cermenlerime (dative first-person singular)
Ön Cermenine (dative second-person singular)
Ön Cermenlerine (dative second-person singular)
Ön Cermenine (dative singular third-person)
Ön Cermenlerine (dative singular third-person)
Ön Cermenimize (dative first-person plural)
Ön Cermenlerimize (dative first-person plural)
Ön Cermeninize (dative plural second-person)
Ön Cermenlerinize (dative plural second-person)
Ön Cermenlerine (dative plural third-person)
Ön Cermenimde (first-person locative singular)
Ön Cermenlerimde (first-person locative singular)
Ön Cermeninde (locative second-person singular)
Ön Cermenlerinde (locative second-person singular)
Ön Cermeninde (locative singular third-person)
Ön Cermenlerinde (locative singular third-person)
Ön Cermenimizde (first-person locative plural)
Ön Cermenlerimizde (first-person locative plural)
Ön Cermeninizde (locative plural second-person)
Ön Cermenlerinizde (locative plural second-person)
Ön Cermenlerinde (locative plural third-person)
Ön Cermenimden (ablative first-person singular)
Ön Cermenlerimden (ablative first-person singular)
Ön Cermeninden (ablative second-person singular)
Ön Cermenlerinden (ablative second-person singular)
Ön Cermeninden (ablative singular third-person)
Ön Cermenlerinden (ablative singular third-person)
Ön Cermenimizden (ablative first-person plural)
Ön Cermenlerimizden (ablative first-person plural)
Ön Cermeninizden (ablative plural second-person)
Ön Cermenlerinizden (ablative plural second-person)
Ön Cermenlerinden (ablative plural third-person)
Ön Cermenimin (first-person genitive singular)
Ön Cermenlerimin (first-person genitive singular)
Ön Cermeninin (genitive second-person singular)
Ön Cermenlerinin (genitive second-person singular)
Ön Cermeninin (genitive singular third-person)
Ön Cermenlerinin (genitive singular third-person)
Ön Cermenimizin (first-person genitive plural)
Ön Cermenlerimizin (first-person genitive plural)
Ön Cermeninizin (genitive plural second-person)
Ön Cermenlerinizin (genitive plural second-person)
Ön Cermenlerinin (genitive plural third-person)
Ön Cermenim (first-person singular)
Ön Cermenlerim (first-person singular)
Ön Cermensin (second-person singular)
Ön Cermenlersin (second-person singular)
Ön Cermen (singular third-person)
Ön Cermendir (singular third-person)
Ön Cermenler (singular third-person)
Ön Cermenlerdir (singular third-person)
Ön Cermeniz (first-person plural)
Ön Cermenleriz (first-person plural)
Ön Cermensiniz (plural second-person)
Ön Cermenlersiniz (plural second-person)
Ön Cermenler (plural third-person)
Ön Cermenlerdir (plural third-person)

/œn d͡ʒæɾˈmæn/

[ø̞n̪ d͡ʒæɾ̞ˈmæn̪]

(linguistics) the Proto-Germanic language


önyıldız

önyıldız (definite accusative önyıldızı, plural önyıldızlar)

önyıldızı (accusative definite)
önyıldızlar (plural)
önyıldız (nominative singular)
önyıldızlar (nominative plural)
önyıldızı (accusative definite singular)
önyıldızları (accusative definite plural)
önyıldıza (dative singular)
önyıldızlara (dative plural)
önyıldızda (locative singular)
önyıldızlarda (locative plural)
önyıldızdan (ablative singular)
önyıldızlardan (ablative plural)
önyıldızın (genitive singular)
önyıldızların (genitive plural)
önyıldızım (first-person nominative singular)
önyıldızlarım (first-person nominative singular)
önyıldızın (nominative second-person singular)
önyıldızların (nominative second-person singular)
önyıldızı (nominative singular third-person)
önyıldızları (nominative singular third-person)
önyıldızımız (first-person nominative plural)
önyıldızlarımız (first-person nominative plural)
önyıldızınız (nominative plural second-person)
önyıldızlarınız (nominative plural second-person)
önyıldızları (nominative plural third-person)
önyıldızımı (accusative definite first-person singular)
önyıldızlarımı (accusative definite first-person singular)
önyıldızını (accusative definite second-person singular)
önyıldızlarını (accusative definite second-person singular)
önyıldızını (accusative definite singular third-person)
önyıldızlarını (accusative definite singular third-person)
önyıldızımızı (accusative definite first-person plural)
önyıldızlarımızı (accusative definite first-person plural)
önyıldızınızı (accusative definite plural second-person)
önyıldızlarınızı (accusative definite plural second-person)
önyıldızlarını (accusative definite plural third-person)
önyıldızıma (dative first-person singular)
önyıldızlarıma (dative first-person singular)
önyıldızına (dative second-person singular)
önyıldızlarına (dative second-person singular)
önyıldızına (dative singular third-person)
önyıldızlarına (dative singular third-person)
önyıldızımıza (dative first-person plural)
önyıldızlarımıza (dative first-person plural)
önyıldızınıza (dative plural second-person)
önyıldızlarınıza (dative plural second-person)
önyıldızlarına (dative plural third-person)
önyıldızımda (first-person locative singular)
önyıldızlarımda (first-person locative singular)
önyıldızında (locative second-person singular)
önyıldızlarında (locative second-person singular)
önyıldızında (locative singular third-person)
önyıldızlarında (locative singular third-person)
önyıldızımızda (first-person locative plural)
önyıldızlarımızda (first-person locative plural)
önyıldızınızda (locative plural second-person)
önyıldızlarınızda (locative plural second-person)
önyıldızlarında (locative plural third-person)
önyıldızımdan (ablative first-person singular)
önyıldızlarımdan (ablative first-person singular)
önyıldızından (ablative second-person singular)
önyıldızlarından (ablative second-person singular)
önyıldızından (ablative singular third-person)
önyıldızlarından (ablative singular third-person)
önyıldızımızdan (ablative first-person plural)
önyıldızlarımızdan (ablative first-person plural)
önyıldızınızdan (ablative plural second-person)
önyıldızlarınızdan (ablative plural second-person)
önyıldızlarından (ablative plural third-person)
önyıldızımın (first-person genitive singular)
önyıldızlarımın (first-person genitive singular)
önyıldızının (genitive second-person singular)
önyıldızlarının (genitive second-person singular)
önyıldızının (genitive singular third-person)
önyıldızlarının (genitive singular third-person)
önyıldızımızın (first-person genitive plural)
önyıldızlarımızın (first-person genitive plural)
önyıldızınızın (genitive plural second-person)
önyıldızlarınızın (genitive plural second-person)
önyıldızlarının (genitive plural third-person)
önyıldızım (first-person singular)
önyıldızlarım (first-person singular)
önyıldızsın (second-person singular)
önyıldızlarsın (second-person singular)
önyıldız (singular third-person)
önyıldızdır (singular third-person)
önyıldızlar (singular third-person)
önyıldızlardır (singular third-person)
önyıldızız (first-person plural)
önyıldızlarız (first-person plural)
önyıldızsınız (plural second-person)
önyıldızlarsınız (plural second-person)
önyıldızlar (plural third-person)
önyıldızlardır (plural third-person)

/ˈœnjɯɫˌdɯz/

[ˈø̞n̪.jɯɫ̪ˌd̪ɯz̪]

Bebek yıldızlara önyıldız denir


ayıklanma

ayıklanma (definite accusative ayıklanmayı, plural ayıklanmalar)

ayıklanmayı (accusative definite)
ayıklanmalar (plural)
ayıklanma (nominative singular)
ayıklanmalar (nominative plural)
ayıklanmayı (accusative definite singular)
ayıklanmaları (accusative definite plural)
ayıklanmaya (dative singular)
ayıklanmalara (dative plural)
ayıklanmada (locative singular)
ayıklanmalarda (locative plural)
ayıklanmadan (ablative singular)
ayıklanmalardan (ablative plural)
ayıklanmanın (genitive singular)
ayıklanmaların (genitive plural)

From ayıklan- (“to be weeded out”) + -ma (verbal noun suffix).


tenvir

head

tenvir (definite accusative tenviri, plural tenvirler)

tenviri (accusative definite)
tenvirler (plural)
tenvir (nominative singular)
tenvirler (nominative plural)
tenviri (accusative definite singular)
tenvirleri (accusative definite plural)
tenvire (dative singular)
tenvirlere (dative plural)
tenvirde (locative singular)
tenvirlerde (locative plural)
tenvirden (ablative singular)
tenvirlerden (ablative plural)
tenvirin (genitive singular)
tenvirlerin (genitive plural)
tenvirim (first-person nominative singular)
tenvirlerim (first-person nominative singular)
tenvirin (nominative second-person singular)
tenvirlerin (nominative second-person singular)
tenviri (nominative singular third-person)
tenvirleri (nominative singular third-person)
tenvirimiz (first-person nominative plural)
tenvirlerimiz (first-person nominative plural)
tenviriniz (nominative plural second-person)
tenvirleriniz (nominative plural second-person)
tenvirleri (nominative plural third-person)
tenvirimi (accusative definite first-person singular)
tenvirlerimi (accusative definite first-person singular)
tenvirini (accusative definite second-person singular)
tenvirlerini (accusative definite second-person singular)
tenvirini (accusative definite singular third-person)
tenvirlerini (accusative definite singular third-person)
tenvirimizi (accusative definite first-person plural)
tenvirlerimizi (accusative definite first-person plural)
tenvirinizi (accusative definite plural second-person)
tenvirlerinizi (accusative definite plural second-person)
tenvirlerini (accusative definite plural third-person)
tenvirime (dative first-person singular)
tenvirlerime (dative first-person singular)
tenvirine (dative second-person singular)
tenvirlerine (dative second-person singular)
tenvirine (dative singular third-person)
tenvirlerine (dative singular third-person)
tenvirimize (dative first-person plural)
tenvirlerimize (dative first-person plural)
tenvirinize (dative plural second-person)
tenvirlerinize (dative plural second-person)
tenvirlerine (dative plural third-person)
tenvirimde (first-person locative singular)
tenvirlerimde (first-person locative singular)
tenvirinde (locative second-person singular)
tenvirlerinde (locative second-person singular)
tenvirinde (locative singular third-person)
tenvirlerinde (locative singular third-person)
tenvirimizde (first-person locative plural)
tenvirlerimizde (first-person locative plural)
tenvirinizde (locative plural second-person)
tenvirlerinizde (locative plural second-person)
tenvirlerinde (locative plural third-person)
tenvirimden (ablative first-person singular)
tenvirlerimden (ablative first-person singular)
tenvirinden (ablative second-person singular)
tenvirlerinden (ablative second-person singular)
tenvirinden (ablative singular third-person)
tenvirlerinden (ablative singular third-person)
tenvirimizden (ablative first-person plural)
tenvirlerimizden (ablative first-person plural)
tenvirinizden (ablative plural second-person)
tenvirlerinizden (ablative plural second-person)
tenvirlerinden (ablative plural third-person)
tenvirimin (first-person genitive singular)
tenvirlerimin (first-person genitive singular)
tenvirinin (genitive second-person singular)
tenvirlerinin (genitive second-person singular)
tenvirinin (genitive singular third-person)
tenvirlerinin (genitive singular third-person)
tenvirimizin (first-person genitive plural)
tenvirlerimizin (first-person genitive plural)
tenvirinizin (genitive plural second-person)
tenvirlerinizin (genitive plural second-person)
tenvirlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تنویر, from Arabic تَنْوِير (tanwīr).


ıstıfa

ıstıfa (definite accusative ıstıfayı, plural ıstıfalar)

ıstıfayı (accusative definite)
ıstıfalar (plural)
ıstıfa (nominative singular)
ıstıfalar (nominative plural)
ıstıfayı (accusative definite singular)
ıstıfaları (accusative definite plural)
ıstıfaya (dative singular)
ıstıfalara (dative plural)
ıstıfada (locative singular)
ıstıfalarda (locative plural)
ıstıfadan (ablative singular)
ıstıfalardan (ablative plural)
ıstıfanın (genitive singular)
ıstıfaların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اصطفاء (ıstıfa), from Arabic اِصْطِفَاء (iṣṭifāʔ, “selecting; selection”)


tebdil

head

tebdil (definite accusative tebdili, plural tebdiller)

tebdili (accusative definite)
tebdiller (plural)
tebdil (nominative singular)
tebdiller (nominative plural)
tebdili (accusative definite singular)
tebdilleri (accusative definite plural)
tebdile (dative singular)
tebdillere (dative plural)
tebdilde (locative singular)
tebdillerde (locative plural)
tebdilden (ablative singular)
tebdillerden (ablative plural)
tebdilin (genitive singular)
tebdillerin (genitive plural)
tebdilim (first-person nominative singular)
tebdillerim (first-person nominative singular)
tebdilin (nominative second-person singular)
tebdillerin (nominative second-person singular)
tebdili (nominative singular third-person)
tebdilleri (nominative singular third-person)
tebdilimiz (first-person nominative plural)
tebdillerimiz (first-person nominative plural)
tebdiliniz (nominative plural second-person)
tebdilleriniz (nominative plural second-person)
tebdilleri (nominative plural third-person)
tebdilimi (accusative definite first-person singular)
tebdillerimi (accusative definite first-person singular)
tebdilini (accusative definite second-person singular)
tebdillerini (accusative definite second-person singular)
tebdilini (accusative definite singular third-person)
tebdillerini (accusative definite singular third-person)
tebdilimizi (accusative definite first-person plural)
tebdillerimizi (accusative definite first-person plural)
tebdilinizi (accusative definite plural second-person)
tebdillerinizi (accusative definite plural second-person)
tebdillerini (accusative definite plural third-person)
tebdilime (dative first-person singular)
tebdillerime (dative first-person singular)
tebdiline (dative second-person singular)
tebdillerine (dative second-person singular)
tebdiline (dative singular third-person)
tebdillerine (dative singular third-person)
tebdilimize (dative first-person plural)
tebdillerimize (dative first-person plural)
tebdilinize (dative plural second-person)
tebdillerinize (dative plural second-person)
tebdillerine (dative plural third-person)
tebdilimde (first-person locative singular)
tebdillerimde (first-person locative singular)
tebdilinde (locative second-person singular)
tebdillerinde (locative second-person singular)
tebdilinde (locative singular third-person)
tebdillerinde (locative singular third-person)
tebdilimizde (first-person locative plural)
tebdillerimizde (first-person locative plural)
tebdilinizde (locative plural second-person)
tebdillerinizde (locative plural second-person)
tebdillerinde (locative plural third-person)
tebdilimden (ablative first-person singular)
tebdillerimden (ablative first-person singular)
tebdilinden (ablative second-person singular)
tebdillerinden (ablative second-person singular)
tebdilinden (ablative singular third-person)
tebdillerinden (ablative singular third-person)
tebdilimizden (ablative first-person plural)
tebdillerimizden (ablative first-person plural)
tebdilinizden (ablative plural second-person)
tebdillerinizden (ablative plural second-person)
tebdillerinden (ablative plural third-person)
tebdilimin (first-person genitive singular)
tebdillerimin (first-person genitive singular)
tebdilinin (genitive second-person singular)
tebdillerinin (genitive second-person singular)
tebdilinin (genitive singular third-person)
tebdillerinin (genitive singular third-person)
tebdilimizin (first-person genitive plural)
tebdillerimizin (first-person genitive plural)
tebdilinizin (genitive plural second-person)
tebdillerinizin (genitive plural second-person)
tebdillerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تبدیل (tebdil), from Arabic تَبْدِيل (tabdīl).


tahıl

tahıl (definite accusative tahılı, plural tahıllar)

tahılı (accusative definite)
tahıllar (plural)
tahıl (nominative singular)
tahıllar (nominative plural)
tahılı (accusative definite singular)
tahılları (accusative definite plural)
tahıla (dative singular)
tahıllara (dative plural)
tahılda (locative singular)
tahıllarda (locative plural)
tahıldan (ablative singular)
tahıllardan (ablative plural)
tahılın (genitive singular)
tahılların (genitive plural)
tahılım (first-person nominative singular)
tahıllarım (first-person nominative singular)
tahılın (nominative second-person singular)
tahılların (nominative second-person singular)
tahılı (nominative singular third-person)
tahılları (nominative singular third-person)
tahılımız (first-person nominative plural)
tahıllarımız (first-person nominative plural)
tahılınız (nominative plural second-person)
tahıllarınız (nominative plural second-person)
tahılları (nominative plural third-person)
tahılımı (accusative definite first-person singular)
tahıllarımı (accusative definite first-person singular)
tahılını (accusative definite second-person singular)
tahıllarını (accusative definite second-person singular)
tahılını (accusative definite singular third-person)
tahıllarını (accusative definite singular third-person)
tahılımızı (accusative definite first-person plural)
tahıllarımızı (accusative definite first-person plural)
tahılınızı (accusative definite plural second-person)
tahıllarınızı (accusative definite plural second-person)
tahıllarını (accusative definite plural third-person)
tahılıma (dative first-person singular)
tahıllarıma (dative first-person singular)
tahılına (dative second-person singular)
tahıllarına (dative second-person singular)
tahılına (dative singular third-person)
tahıllarına (dative singular third-person)
tahılımıza (dative first-person plural)
tahıllarımıza (dative first-person plural)
tahılınıza (dative plural second-person)
tahıllarınıza (dative plural second-person)
tahıllarına (dative plural third-person)
tahılımda (first-person locative singular)
tahıllarımda (first-person locative singular)
tahılında (locative second-person singular)
tahıllarında (locative second-person singular)
tahılında (locative singular third-person)
tahıllarında (locative singular third-person)
tahılımızda (first-person locative plural)
tahıllarımızda (first-person locative plural)
tahılınızda (locative plural second-person)
tahıllarınızda (locative plural second-person)
tahıllarında (locative plural third-person)
tahılımdan (ablative first-person singular)
tahıllarımdan (ablative first-person singular)
tahılından (ablative second-person singular)
tahıllarından (ablative second-person singular)
tahılından (ablative singular third-person)
tahıllarından (ablative singular third-person)
tahılımızdan (ablative first-person plural)
tahıllarımızdan (ablative first-person plural)
tahılınızdan (ablative plural second-person)
tahıllarınızdan (ablative plural second-person)
tahıllarından (ablative plural third-person)
tahılımın (first-person genitive singular)
tahıllarımın (first-person genitive singular)
tahılının (genitive second-person singular)
tahıllarının (genitive second-person singular)
tahılının (genitive singular third-person)
tahıllarının (genitive singular third-person)
tahılımızın (first-person genitive plural)
tahıllarımızın (first-person genitive plural)
tahılınızın (genitive plural second-person)
tahıllarınızın (genitive plural second-person)
tahıllarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تاخل, from Arabic دَخْل (daḵl, “income”).


taytolon

taytolon (definite accusative taytolonu, plural taytolonlar)

taytolonu (accusative definite)
taytolonlar (plural)


şortolon

şortolon (definite accusative şortolonu, plural şortolonlar)

şortolonu (accusative definite)
şortolonlar (plural)


para üstünü

definite accusative singular of para üstü


para üstü

para üstü (definite accusative para üstünü, plural para üstleri)

para üstünü (accusative definite)
para üstleri (plural)
para üstü (nominative singular)
para üstüleri (nominative plural)
para üstünü (accusative definite singular)
para üstülerini (accusative definite plural)
para üstüne (dative singular)
para üstülerine (dative plural)
para üstünde (locative singular)
para üstülerinde (locative plural)
para üstünden (ablative singular)
para üstülerinden (ablative plural)
para üstünün (genitive singular)
para üstülerinin (genitive plural)

/pɑˈɾɑ ysˈtʏ/

[pʰɑˈɾ̞ɑ ys̪ˈt̪ʰʏ]

Affedersiniz, para üstünü vermeyi unuttunuz sanırım

Excuse me, I think you forgot to give the change


babacık

babacık (definite accusative babacığı, plural babacıklar)

babacığı (accusative definite)
babacıklar (plural)
babacık (nominative singular)
babacıklar (nominative plural)
babacığı (accusative definite singular)
babacıkları (accusative definite plural)
babacığa (dative singular)
babacıklara (dative plural)
babacıkta (locative singular)
babacıklarda (locative plural)
babacıktan (ablative singular)
babacıklardan (ablative plural)
babacığın (genitive singular)
babacıkların (genitive plural)
babacığım (first-person nominative singular)
babacıklarım (first-person nominative singular)
babacığın (nominative second-person singular)
babacıkların (nominative second-person singular)
babacığı (nominative singular third-person)
babacıkları (nominative singular third-person)
babacığımız (first-person nominative plural)
babacıklarımız (first-person nominative plural)
babacığınız (nominative plural second-person)
babacıklarınız (nominative plural second-person)
babacıkları (nominative plural third-person)
babacığımı (accusative definite first-person singular)
babacıklarımı (accusative definite first-person singular)
babacığını (accusative definite second-person singular)
babacıklarını (accusative definite second-person singular)
babacığını (accusative definite singular third-person)
babacıklarını (accusative definite singular third-person)
babacığımızı (accusative definite first-person plural)
babacıklarımızı (accusative definite first-person plural)
babacığınızı (accusative definite plural second-person)
babacıklarınızı (accusative definite plural second-person)
babacıklarını (accusative definite plural third-person)
babacığıma (dative first-person singular)
babacıklarıma (dative first-person singular)
babacığına (dative second-person singular)
babacıklarına (dative second-person singular)
babacığına (dative singular third-person)
babacıklarına (dative singular third-person)
babacığımıza (dative first-person plural)
babacıklarımıza (dative first-person plural)
babacığınıza (dative plural second-person)
babacıklarınıza (dative plural second-person)
babacıklarına (dative plural third-person)
babacığımda (first-person locative singular)
babacıklarımda (first-person locative singular)
babacığında (locative second-person singular)
babacıklarında (locative second-person singular)
babacığında (locative singular third-person)
babacıklarında (locative singular third-person)
babacığımızda (first-person locative plural)
babacıklarımızda (first-person locative plural)
babacığınızda (locative plural second-person)
babacıklarınızda (locative plural second-person)
babacıklarında (locative plural third-person)
babacığımdan (ablative first-person singular)
babacıklarımdan (ablative first-person singular)
babacığından (ablative second-person singular)
babacıklarından (ablative second-person singular)
babacığından (ablative singular third-person)
babacıklarından (ablative singular third-person)
babacığımızdan (ablative first-person plural)
babacıklarımızdan (ablative first-person plural)
babacığınızdan (ablative plural second-person)
babacıklarınızdan (ablative plural second-person)
babacıklarından (ablative plural third-person)
babacığımın (first-person genitive singular)
babacıklarımın (first-person genitive singular)
babacığının (genitive second-person singular)
babacıklarının (genitive second-person singular)
babacığının (genitive singular third-person)
babacıklarının (genitive singular third-person)
babacığımızın (first-person genitive plural)
babacıklarımızın (first-person genitive plural)
babacığınızın (genitive plural second-person)
babacıklarınızın (genitive plural second-person)
babacıklarının (genitive plural third-person)
babacığım (first-person singular)
babacıklarım (first-person singular)
babacıksın (second-person singular)
babacıklarsın (second-person singular)
babacık (singular third-person)
babacıktır (singular third-person)
babacıklar (singular third-person)
babacıklardır (singular third-person)
babacığız (first-person plural)
babacıklarız (first-person plural)
babacıksınız (plural second-person)
babacıklarsınız (plural second-person)
babacıklar (plural third-person)
babacıklardır (plural third-person)


lubun

lubun (definite accusative lubunu, plural lubunlar)

lubunu (accusative definite)
lubunlar (plural)


spoilerüm

first-person singular single-possession possessive of spoiler


gusülü

inflection of gusül:
definite accusative singular


spoilerlerimiz

first-person plural multiple-possession possessive of spoiler


spoilerünüz

second-person plural single-possession possessive of spoiler


spoilerün

inflection of spoiler:
genitive singular

second-person singular single-possession possessive


spoilerlerin

second-person singular multiple-possession possessive


spoilerleri

inflection of spoiler:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


spoilerleriniz

second-person plural multiple-possession possessive of spoiler


spoilerümüz

first-person plural single-possession possessive of spoiler


spoilerlerimi

first-person singular multiple-possession possessive definite accusative of spoiler


spoilerünü

second/third-person singular single-possession possessive definite accusative of spoiler


spoilerlerini

second/third-person singular multiple-possession possessive definite accusative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive definite accusative


spoilerümüzü

first-person plural single-possession possessive definite accusative of spoiler


lubunu

inflection of lubun:
definite accusative singular

third-person singular possessive singular


spoilerümü

first-person singular single-possession possessive definite accusative of spoiler


spoilerü

inflection of spoiler:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


spoilerlerim

first-person singular multiple-possession possessive of spoiler


ıstırap

ıstırap (definite accusative ıztırabı, plural ıstıraplar)

ıztırabı (accusative definite)
ıstıraplar (plural)
ıstırap (nominative singular)
ıstıraplar (nominative plural)
ıstırabı (accusative definite singular)
ıstırapları (accusative definite plural)
ıstıraba (dative singular)
ıstıraplara (dative plural)
ıstırapta (locative singular)
ıstıraplarda (locative plural)
ıstıraptan (ablative singular)
ıstıraplardan (ablative plural)
ıstırabın (genitive singular)
ıstırapların (genitive plural)
ıstırabım (first-person nominative singular)
ıstıraplarım (first-person nominative singular)
ıstırabın (nominative second-person singular)
ıstırapların (nominative second-person singular)
ıstırabı (nominative singular third-person)
ıstırapları (nominative singular third-person)
ıstırabımız (first-person nominative plural)
ıstıraplarımız (first-person nominative plural)
ıstırabınız (nominative plural second-person)
ıstıraplarınız (nominative plural second-person)
ıstırapları (nominative plural third-person)
ıstırabımı (accusative definite first-person singular)
ıstıraplarımı (accusative definite first-person singular)
ıstırabını (accusative definite second-person singular)
ıstıraplarını (accusative definite second-person singular)
ıstırabını (accusative definite singular third-person)
ıstıraplarını (accusative definite singular third-person)
ıstırabımızı (accusative definite first-person plural)
ıstıraplarımızı (accusative definite first-person plural)
ıstırabınızı (accusative definite plural second-person)
ıstıraplarınızı (accusative definite plural second-person)
ıstıraplarını (accusative definite plural third-person)
ıstırabıma (dative first-person singular)
ıstıraplarıma (dative first-person singular)
ıstırabına (dative second-person singular)
ıstıraplarına (dative second-person singular)
ıstırabına (dative singular third-person)
ıstıraplarına (dative singular third-person)
ıstırabımıza (dative first-person plural)
ıstıraplarımıza (dative first-person plural)
ıstırabınıza (dative plural second-person)
ıstıraplarınıza (dative plural second-person)
ıstıraplarına (dative plural third-person)
ıstırabımda (first-person locative singular)
ıstıraplarımda (first-person locative singular)
ıstırabında (locative second-person singular)
ıstıraplarında (locative second-person singular)
ıstırabında (locative singular third-person)
ıstıraplarında (locative singular third-person)
ıstırabımızda (first-person locative plural)
ıstıraplarımızda (first-person locative plural)
ıstırabınızda (locative plural second-person)
ıstıraplarınızda (locative plural second-person)
ıstıraplarında (locative plural third-person)
ıstırabımdan (ablative first-person singular)
ıstıraplarımdan (ablative first-person singular)
ıstırabından (ablative second-person singular)
ıstıraplarından (ablative second-person singular)
ıstırabından (ablative singular third-person)
ıstıraplarından (ablative singular third-person)
ıstırabımızdan (ablative first-person plural)
ıstıraplarımızdan (ablative first-person plural)
ıstırabınızdan (ablative plural second-person)
ıstıraplarınızdan (ablative plural second-person)
ıstıraplarından (ablative plural third-person)
ıstırabımın (first-person genitive singular)
ıstıraplarımın (first-person genitive singular)
ıstırabının (genitive second-person singular)
ıstıraplarının (genitive second-person singular)
ıstırabının (genitive singular third-person)
ıstıraplarının (genitive singular third-person)
ıstırabımızın (first-person genitive plural)
ıstıraplarımızın (first-person genitive plural)
ıstırabınızın (genitive plural second-person)
ıstıraplarınızın (genitive plural second-person)
ıstıraplarının (genitive plural third-person)
ıstırabım (first-person singular)
ıstıraplarım (first-person singular)
ıstırapsın (second-person singular)
ıstıraplarsın (second-person singular)
ıstırap (singular third-person)
ıstıraptır (singular third-person)
ıstıraplar (singular third-person)
ıstıraplardır (singular third-person)
ıstırabız (first-person plural)
ıstıraplarız (first-person plural)
ıstırapsınız (plural second-person)
ıstıraplarsınız (plural second-person)
ıstıraplar (plural third-person)
ıstıraplardır (plural third-person)

Alternative form of ızdırap (“suffering, distress”)


boy abesti

boy abesti (definite accusative boy abdestini, plural boy abdestleri)

boy abdestini (accusative definite)
boy abdestleri (plural)
boy abesti (nominative singular)
boy abdestinleri (nominative plural)
boy abestini (accusative definite singular)
boy abdestinlerini (accusative definite plural)
boy abestine (dative singular)
boy abdestinlerine (dative plural)
boy abestinde (locative singular)
boy abdestinlerinde (locative plural)
boy abestinden (ablative singular)
boy abdestinlerinden (ablative plural)
boy abestinin (genitive singular)
boy abdestinlerinin (genitive plural)

(Islam, sex) a special abdest taken after sexual activity to purify oneself, ghusl


spoilerlerimizi

first-person plural multiple-possession possessive definite accusative of spoiler


spoilerlerinizi

second-person plural multiple-possession possessive definite accusative of spoiler


spoilerünüzü

second-person plural single-possession possessive definite accusative of spoiler


spoilerümüze

first-person plural single-possession possessive dative of spoiler


spoilerlerimize

first-person plural multiple-possession possessive dative of spoiler


spoilerüne

second/third-person singular single-possession possessive dative of spoiler


spoilerlerime

first-person singular multiple-possession possessive dative of spoiler


spoilerlerinize

second-person plural multiple-possession possessive dative of spoiler


spoilerlerimde

first-person singular multiple-possession possessive locative of spoiler


spoileründe

second/third-person singular single-possession possessive locative of spoiler


spoilerünüze

second-person plural single-possession possessive dative of spoiler


spoilerlerine

second/third-person singular multiple-possession possessive dative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive dative


spoilerümüzde

first-person plural single-possession possessive locative of spoiler


spoilerümde

first-person singular single-possession possessive locative of spoiler


spoilerüme

first-person singular single-possession possessive dative of spoiler


spoilerlerinizde

second-person plural multiple-possession possessive locative of spoiler


spoilerümüzden

first-person plural single-possession possessive ablative of spoiler


spoilerünüzde

second-person plural single-possession possessive locative of spoiler


spoilerlerinde

second/third-person singular multiple-possession possessive locative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive locative


spoilerünüzden

second-person plural single-possession possessive ablative of spoiler


spoilerlerimizde

first-person plural multiple-possession possessive locative of spoiler


spoilerlerimizden

first-person plural multiple-possession possessive ablative of spoiler


spoilerlerimin

first-person singular multiple-possession possessive genitive of spoiler


spoilerlerinizden

second-person plural multiple-possession possessive ablative of spoiler


spoilerlerimizin

first-person plural multiple-possession possessive genitive of spoiler


spoilerlerimden

first-person singular multiple-possession possessive ablative of spoiler


spoilerlerinden

second/third-person singular multiple-possession possessive ablative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive ablative


spoilerünüzün

second-person plural single-possession possessive genitive of spoiler


spoilerünün

second/third-person singular single-possession possessive genitive of spoiler


spoilerümüzün

first-person plural single-possession possessive genitive of spoiler


spoilerlerinizin

second-person plural multiple-possession possessive genitive of spoiler


spoileründen

second/third-person singular single-possession possessive ablative of spoiler


spoilerlerinin

second/third-person singular multiple-possession possessive genitive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive genitive


spoilerümün

first-person singular single-possession possessive genitive of spoiler


spoilerümden

first-person singular single-possession possessive ablative of spoiler


Halil İbrahim sofrası

Halil İbrahim sofrası (definite accusative Halil İbrahim sofrasını, plural Halil İbrahim sofraları)

Halil İbrahim sofrasını (accusative definite)
Halil İbrahim sofraları (plural)

Compound of Halil İbrahim (“Abraham”) + sofra (“feast”) (Abraham's feast).

com+

Buyurun dostlar, buyurun Halil İbrahim sofrasına / Alnı açık, gözü toklar buyursunlar baş köşeye / Kula kulluk edenlerse ömür boyu taş döşeye

2021 November 26, Barış Manço (lyrics and music), “Halil İbrahim Sofrası [Abraham's Feast]”, in Derin (2021 Reissue) [Deep (2021 Reissue)], performed by Pitch Black Process:


lubunya

head

lubunya (definite accusative lubunyayı, plural lubunyalar)

lubunyayı (accusative definite)
lubunyalar (plural)
lubunya (nominative singular)
lubunyalar (nominative plural)
lubunyayı (accusative definite singular)
lubunyaları (accusative definite plural)
lubunyaya (dative singular)
lubunyalara (dative plural)
lubunyada (locative singular)
lubunyalarda (locative plural)
lubunyadan (ablative singular)
lubunyalardan (ablative plural)
lubunyanın (genitive singular)
lubunyaların (genitive plural)
lubunyam (first-person nominative singular)
lubunyalarım (first-person nominative singular)
lubunyan (nominative second-person singular)
lubunyaların (nominative second-person singular)
lubunyası (nominative singular third-person)
lubunyaları (nominative singular third-person)
lubunyamız (first-person nominative plural)
lubunyalarımız (first-person nominative plural)
lubunyanız (nominative plural second-person)
lubunyalarınız (nominative plural second-person)
lubunyaları (nominative plural third-person)
lubunyamı (accusative definite first-person singular)
lubunyalarımı (accusative definite first-person singular)
lubunyanı (accusative definite second-person singular)
lubunyalarını (accusative definite second-person singular)
lubunyasını (accusative definite singular third-person)
lubunyalarını (accusative definite singular third-person)
lubunyamızı (accusative definite first-person plural)
lubunyalarımızı (accusative definite first-person plural)
lubunyanızı (accusative definite plural second-person)
lubunyalarınızı (accusative definite plural second-person)
lubunyalarını (accusative definite plural third-person)
lubunyama (dative first-person singular)
lubunyalarıma (dative first-person singular)
lubunyana (dative second-person singular)
lubunyalarına (dative second-person singular)
lubunyasına (dative singular third-person)
lubunyalarına (dative singular third-person)
lubunyamıza (dative first-person plural)
lubunyalarımıza (dative first-person plural)
lubunyanıza (dative plural second-person)
lubunyalarınıza (dative plural second-person)
lubunyalarına (dative plural third-person)
lubunyamda (first-person locative singular)
lubunyalarımda (first-person locative singular)
lubunyanda (locative second-person singular)
lubunyalarında (locative second-person singular)
lubunyasında (locative singular third-person)
lubunyalarında (locative singular third-person)
lubunyamızda (first-person locative plural)
lubunyalarımızda (first-person locative plural)
lubunyanızda (locative plural second-person)
lubunyalarınızda (locative plural second-person)
lubunyalarında (locative plural third-person)
lubunyamdan (ablative first-person singular)
lubunyalarımdan (ablative first-person singular)
lubunyandan (ablative second-person singular)
lubunyalarından (ablative second-person singular)
lubunyasından (ablative singular third-person)
lubunyalarından (ablative singular third-person)
lubunyamızdan (ablative first-person plural)
lubunyalarımızdan (ablative first-person plural)
lubunyanızdan (ablative plural second-person)
lubunyalarınızdan (ablative plural second-person)
lubunyalarından (ablative plural third-person)
lubunyamın (first-person genitive singular)
lubunyalarımın (first-person genitive singular)
lubunyanın (genitive second-person singular)
lubunyalarının (genitive second-person singular)
lubunyasının (genitive singular third-person)
lubunyalarının (genitive singular third-person)
lubunyamızın (first-person genitive plural)
lubunyalarımızın (first-person genitive plural)
lubunyanızın (genitive plural second-person)
lubunyalarınızın (genitive plural second-person)
lubunyalarının (genitive plural third-person)
lubunyayım (first-person singular)
lubunyalarım (first-person singular)
lubunyasın (second-person singular)
lubunyalarsın (second-person singular)
lubunya (singular third-person)
lubunyadır (singular third-person)
lubunyalar (singular third-person)
lubunyalardır (singular third-person)
lubunyayız (first-person plural)
lubunyalarız (first-person plural)
lubunyasınız (plural second-person)
lubunyalarsınız (plural second-person)
lubunyalar (plural third-person)
lubunyalardır (plural third-person)

There are two views on the etymology of the term:
* from Russian любимая (ljubímaja, “female lover”)
* or from Romani lubni (“whore, prostitute”)

bor

Kız şurdaki lubunyaya bak!

(gay slang, LGBT) effeminate gay man, fag


dümbeleği

inflection of dümbelek:
definite accusative singular

third-person singular possessive singular


kösemi

inflection of kösem:
definite accusative singular


kösemeni

inflection of kösemen:
definite accusative singular


simini

inflection of simin:
definite accusative singular


gusül

head

gusül (definite accusative guslü, plural gusüller)

guslü (accusative definite)
gusüller (plural)
gusül (nominative singular)
gusüller (nominative plural)
guslü (accusative definite singular)
gusülleri (accusative definite plural)
gusle (dative singular)
gusüllere (dative plural)
gusülde (locative singular)
gusüllerde (locative plural)
gusülden (ablative singular)
gusüllerden (ablative plural)
guslün (genitive singular)
gusüllerin (genitive plural)
guslüm (first-person nominative singular)
gusüllerim (first-person nominative singular)
guslün (nominative second-person singular)
gusüllerin (nominative second-person singular)
guslü (nominative singular third-person)
gusülleri (nominative singular third-person)
guslümüz (first-person nominative plural)
gusüllerimiz (first-person nominative plural)
guslünüz (nominative plural second-person)
gusülleriniz (nominative plural second-person)
gusülleri (nominative plural third-person)
guslümü (accusative definite first-person singular)
gusüllerimi (accusative definite first-person singular)
guslünü (accusative definite second-person singular)
gusüllerini (accusative definite second-person singular)
guslünü (accusative definite singular third-person)
gusüllerini (accusative definite singular third-person)
guslümüzü (accusative definite first-person plural)
gusüllerimizi (accusative definite first-person plural)
guslünüzü (accusative definite plural second-person)
gusüllerinizi (accusative definite plural second-person)
gusüllerini (accusative definite plural third-person)
guslüme (dative first-person singular)
gusüllerime (dative first-person singular)
guslüne (dative second-person singular)
gusüllerine (dative second-person singular)
guslüne (dative singular third-person)
gusüllerine (dative singular third-person)
guslümüze (dative first-person plural)
gusüllerimize (dative first-person plural)
guslünüze (dative plural second-person)
gusüllerinize (dative plural second-person)
gusüllerine (dative plural third-person)
guslümde (first-person locative singular)
gusüllerimde (first-person locative singular)
guslünde (locative second-person singular)
gusüllerinde (locative second-person singular)
guslünde (locative singular third-person)
gusüllerinde (locative singular third-person)
guslümüzde (first-person locative plural)
gusüllerimizde (first-person locative plural)
guslünüzde (locative plural second-person)
gusüllerinizde (locative plural second-person)
gusüllerinde (locative plural third-person)
guslümden (ablative first-person singular)
gusüllerimden (ablative first-person singular)
guslünden (ablative second-person singular)
gusüllerinden (ablative second-person singular)
guslünden (ablative singular third-person)
gusüllerinden (ablative singular third-person)
guslümüzden (ablative first-person plural)
gusüllerimizden (ablative first-person plural)
guslünüzden (ablative plural second-person)
gusüllerinizden (ablative plural second-person)
gusüllerinden (ablative plural third-person)
guslümün (first-person genitive singular)
gusüllerimin (first-person genitive singular)
guslünün (genitive second-person singular)
gusüllerinin (genitive second-person singular)
guslünün (genitive singular third-person)
gusüllerinin (genitive singular third-person)
guslümüzün (first-person genitive plural)
gusüllerimizin (first-person genitive plural)
guslünüzün (genitive plural second-person)
gusüllerinizin (genitive plural second-person)
gusüllerinin (genitive plural third-person)
guslüm (first-person singular)
gusüllerim (first-person singular)
gusülsün (second-person singular)
gusüllersin (second-person singular)
gusül (singular third-person)
gusüldür (singular third-person)
gusüller (singular third-person)
gusüllerdir (singular third-person)
guslüz (first-person plural)
gusülleriz (first-person plural)
gusülsünüz (plural second-person)
gusüllersiniz (plural second-person)
gusüller (plural third-person)
gusüllerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish غسل, from Arabic غُسْل (ḡusl)

Gusül almadan gezenlerin bahtı kapanırmış

They say that people who don't take ghusl have their love life ruined

(Islam, sex) a special abdest to purify oneself from impurity after sexual activity, ghusl


sürsatı

inflection of sürsat:
definite accusative singular


özlüğü

inflection of özlük:
definite accusative singular


tevsi

tevsi (definite accusative tevsiyi, plural tevsiler)

tevsiyi (accusative definite)
tevsiler (plural)

From Ottoman Turkish توسیع (tevsi), from Arabic تَوْسِيع (tawsīʕ).