geliştirici

geliştirici (definite accusative geliştiriciyi, plural geliştiriciler)

geliştiriciyi (accusative definite)
geliştiriciler (plural)
geliştirici (nominative singular)
geliştiriciler (nominative plural)
geliştiriciyi (accusative definite singular)
geliştiricileri (accusative definite plural)
geliştiriciye (dative singular)
geliştiricilere (dative plural)
geliştiricide (locative singular)
geliştiricilerde (locative plural)
geliştiriciden (ablative singular)
geliştiricilerden (ablative plural)
geliştiricinin (genitive singular)
geliştiricilerin (genitive plural)
geliştiricim (first-person nominative singular)
geliştiricilerim (first-person nominative singular)
geliştiricin (nominative second-person singular)
geliştiricilerin (nominative second-person singular)
geliştiricisi (nominative singular third-person)
geliştiricileri (nominative singular third-person)
geliştiricimiz (first-person nominative plural)
geliştiricilerimiz (first-person nominative plural)
geliştiriciniz (nominative plural second-person)
geliştiricileriniz (nominative plural second-person)
geliştiricileri (nominative plural third-person)
geliştiricimi (accusative definite first-person singular)
geliştiricilerimi (accusative definite first-person singular)
geliştiricini (accusative definite second-person singular)
geliştiricilerini (accusative definite second-person singular)
geliştiricisini (accusative definite singular third-person)
geliştiricilerini (accusative definite singular third-person)
geliştiricimizi (accusative definite first-person plural)
geliştiricilerimizi (accusative definite first-person plural)
geliştiricinizi (accusative definite plural second-person)
geliştiricilerinizi (accusative definite plural second-person)
geliştiricilerini (accusative definite plural third-person)
geliştiricime (dative first-person singular)
geliştiricilerime (dative first-person singular)
geliştiricine (dative second-person singular)
geliştiricilerine (dative second-person singular)
geliştiricisine (dative singular third-person)
geliştiricilerine (dative singular third-person)
geliştiricimize (dative first-person plural)
geliştiricilerimize (dative first-person plural)
geliştiricinize (dative plural second-person)
geliştiricilerinize (dative plural second-person)
geliştiricilerine (dative plural third-person)
geliştiricimde (first-person locative singular)
geliştiricilerimde (first-person locative singular)
geliştiricinde (locative second-person singular)
geliştiricilerinde (locative second-person singular)
geliştiricisinde (locative singular third-person)
geliştiricilerinde (locative singular third-person)
geliştiricimizde (first-person locative plural)
geliştiricilerimizde (first-person locative plural)
geliştiricinizde (locative plural second-person)
geliştiricilerinizde (locative plural second-person)
geliştiricilerinde (locative plural third-person)
geliştiricimden (ablative first-person singular)
geliştiricilerimden (ablative first-person singular)
geliştiricinden (ablative second-person singular)
geliştiricilerinden (ablative second-person singular)
geliştiricisinden (ablative singular third-person)
geliştiricilerinden (ablative singular third-person)
geliştiricimizden (ablative first-person plural)
geliştiricilerimizden (ablative first-person plural)
geliştiricinizden (ablative plural second-person)
geliştiricilerinizden (ablative plural second-person)
geliştiricilerinden (ablative plural third-person)
geliştiricimin (first-person genitive singular)
geliştiricilerimin (first-person genitive singular)
geliştiricinin (genitive second-person singular)
geliştiricilerinin (genitive second-person singular)
geliştiricisinin (genitive singular third-person)
geliştiricilerinin (genitive singular third-person)
geliştiricimizin (first-person genitive plural)
geliştiricilerimizin (first-person genitive plural)
geliştiricinizin (genitive plural second-person)
geliştiricilerinizin (genitive plural second-person)
geliştiricilerinin (genitive plural third-person)
geliştiriciyim (first-person singular)
geliştiricilerim (first-person singular)
geliştiricisin (second-person singular)
geliştiricilersin (second-person singular)
geliştirici (singular third-person)
geliştiricidir (singular third-person)
geliştiriciler (singular third-person)
geliştiricilerdir (singular third-person)
geliştiriciyiz (first-person plural)
geliştiricileriz (first-person plural)
geliştiricisiniz (plural second-person)
geliştiricilersiniz (plural second-person)
geliştiriciler (plural third-person)
geliştiricilerdir (plural third-person)


bezelye

head

bezelye (definite accusative bezelyeyi, plural bezelyeler)

bezelyeyi (accusative definite)
bezelyeler (plural)
bezelye (nominative singular)
bezelyeler (nominative plural)
bezelyeyi (accusative definite singular)
bezelyeleri (accusative definite plural)
bezelyeye (dative singular)
bezelyelere (dative plural)
bezelyede (locative singular)
bezelyelerde (locative plural)
bezelyeden (ablative singular)
bezelyelerden (ablative plural)
bezelyenin (genitive singular)
bezelyelerin (genitive plural)

→ Albanian: bizele

→ Ladino: bizelya

→ Macedonian: безел (bezel)

From Ottoman Turkish پزلیا ,پزلیه, بزلیا, بزلیه (bezelye, pezelye), from Italian pisello, bisello.

inh

پزلیا ,پزلیه, بزلیا, بزلیه


bük

head

bük (definite accusative bükü, plural bükler)

bükü (accusative definite)
bükler (plural)
bük (nominative singular)
bükler (nominative plural)
bükü (accusative definite singular)
bükleri (accusative definite plural)
büke (dative singular)
büklere (dative plural)
bükte (locative singular)
büklerde (locative plural)
bükten (ablative singular)
büklerden (ablative plural)
bükün (genitive singular)
büklerin (genitive plural)
büküm (first-person nominative singular)
büklerim (first-person nominative singular)
bükün (nominative second-person singular)
büklerin (nominative second-person singular)
bükü (nominative singular third-person)
bükleri (nominative singular third-person)
bükümüz (first-person nominative plural)
büklerimiz (first-person nominative plural)
bükünüz (nominative plural second-person)
bükleriniz (nominative plural second-person)
bükleri (nominative plural third-person)
bükümü (accusative definite first-person singular)
büklerimi (accusative definite first-person singular)
bükünü (accusative definite second-person singular)
büklerini (accusative definite second-person singular)
bükünü (accusative definite singular third-person)
büklerini (accusative definite singular third-person)
bükümüzü (accusative definite first-person plural)
büklerimizi (accusative definite first-person plural)
bükünüzü (accusative definite plural second-person)
büklerinizi (accusative definite plural second-person)
büklerini (accusative definite plural third-person)
büküme (dative first-person singular)
büklerime (dative first-person singular)
büküne (dative second-person singular)
büklerine (dative second-person singular)
büküne (dative singular third-person)
büklerine (dative singular third-person)
bükümüze (dative first-person plural)
büklerimize (dative first-person plural)
bükünüze (dative plural second-person)
büklerinize (dative plural second-person)
büklerine (dative plural third-person)
bükümde (first-person locative singular)
büklerimde (first-person locative singular)
bükünde (locative second-person singular)
büklerinde (locative second-person singular)
bükünde (locative singular third-person)
büklerinde (locative singular third-person)
bükümüzde (first-person locative plural)
büklerimizde (first-person locative plural)
bükünüzde (locative plural second-person)
büklerinizde (locative plural second-person)
büklerinde (locative plural third-person)
bükümden (ablative first-person singular)
büklerimden (ablative first-person singular)
bükünden (ablative second-person singular)
büklerinden (ablative second-person singular)
bükünden (ablative singular third-person)
büklerinden (ablative singular third-person)
bükümüzden (ablative first-person plural)
büklerimizden (ablative first-person plural)
bükünüzden (ablative plural second-person)
büklerinizden (ablative plural second-person)
büklerinden (ablative plural third-person)
bükümün (first-person genitive singular)
büklerimin (first-person genitive singular)
bükünün (genitive second-person singular)
büklerinin (genitive second-person singular)
bükünün (genitive singular third-person)
büklerinin (genitive singular third-person)
bükümüzün (first-person genitive plural)
büklerimizin (first-person genitive plural)
bükünüzün (genitive plural second-person)
büklerinizin (genitive plural second-person)
büklerinin (genitive plural third-person)
büküm (first-person singular)
büklerim (first-person singular)
büksün (second-person singular)
büklersin (second-person singular)
bük (singular third-person)
büktür (singular third-person)
bükler (singular third-person)
büklerdir (singular third-person)
büküz (first-person plural)
bükleriz (first-person plural)
büksünüz (plural second-person)
büklersiniz (plural second-person)
bükler (plural third-person)
büklerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بوك (bük, “thicket”), ultimately from Proto-Turkic *bük- (“to bow, curve, bend”).


nasır

head

nasır (definite accusative nasırı, plural nasırlar)

nasırı (accusative definite)
nasırlar (plural)
nasır (nominative singular)
nasırlar (nominative plural)
nasırı (accusative definite singular)
nasırları (accusative definite plural)
nasıra (dative singular)
nasırlara (dative plural)
nasırda (locative singular)
nasırlarda (locative plural)
nasırdan (ablative singular)
nasırlardan (ablative plural)
nasırın (genitive singular)
nasırların (genitive plural)

From Ottoman Turkish ناصور (nasır), ناصیر (nasır), from Arabic نَاصُور (nāṣūr, “fistula”).


güllacı

third-person singular possessive of güllaç


abacılığı

definite accusative singular of abacılık


abartıcıyı

definite accusative singular of abartıcı


abartıcılığı

definite accusative singular of abartıcılık


işsizliği

definite accusative singular of işsizlik


hürriyeti

definite accusative singular of hürriyet


derin deniz

derin deniz (definite accusative derin denizi, plural derin denizler)

derin denizi (accusative definite)
derin denizler (plural)
derin deniz (nominative singular)
derin denizler (nominative plural)
derin denizi (accusative definite singular)
derin denizleri (accusative definite plural)
derin denize (dative singular)
derin denizlere (dative plural)
derin denizde (locative singular)
derin denizlerde (locative plural)
derin denizden (ablative singular)
derin denizlerden (ablative plural)
derin denizin (genitive singular)
derin denizlerin (genitive plural)
derin denizim (first-person nominative singular)
derin denizlerim (first-person nominative singular)
derin denizin (nominative second-person singular)
derin denizlerin (nominative second-person singular)
derin denizi (nominative singular third-person)
derin denizleri (nominative singular third-person)
derin denizimiz (first-person nominative plural)
derin denizlerimiz (first-person nominative plural)
derin deniziniz (nominative plural second-person)
derin denizleriniz (nominative plural second-person)
derin denizleri (nominative plural third-person)
derin denizimi (accusative definite first-person singular)
derin denizlerimi (accusative definite first-person singular)
derin denizini (accusative definite second-person singular)
derin denizlerini (accusative definite second-person singular)
derin denizini (accusative definite singular third-person)
derin denizlerini (accusative definite singular third-person)
derin denizimizi (accusative definite first-person plural)
derin denizlerimizi (accusative definite first-person plural)
derin denizinizi (accusative definite plural second-person)
derin denizlerinizi (accusative definite plural second-person)
derin denizlerini (accusative definite plural third-person)
derin denizime (dative first-person singular)
derin denizlerime (dative first-person singular)
derin denizine (dative second-person singular)
derin denizlerine (dative second-person singular)
derin denizine (dative singular third-person)
derin denizlerine (dative singular third-person)
derin denizimize (dative first-person plural)
derin denizlerimize (dative first-person plural)
derin denizinize (dative plural second-person)
derin denizlerinize (dative plural second-person)
derin denizlerine (dative plural third-person)
derin denizimde (first-person locative singular)
derin denizlerimde (first-person locative singular)
derin denizinde (locative second-person singular)
derin denizlerinde (locative second-person singular)
derin denizinde (locative singular third-person)
derin denizlerinde (locative singular third-person)
derin denizimizde (first-person locative plural)
derin denizlerimizde (first-person locative plural)
derin denizinizde (locative plural second-person)
derin denizlerinizde (locative plural second-person)
derin denizlerinde (locative plural third-person)
derin denizimden (ablative first-person singular)
derin denizlerimden (ablative first-person singular)
derin denizinden (ablative second-person singular)
derin denizlerinden (ablative second-person singular)
derin denizinden (ablative singular third-person)
derin denizlerinden (ablative singular third-person)
derin denizimizden (ablative first-person plural)
derin denizlerimizden (ablative first-person plural)
derin denizinizden (ablative plural second-person)
derin denizlerinizden (ablative plural second-person)
derin denizlerinden (ablative plural third-person)
derin denizimin (first-person genitive singular)
derin denizlerimin (first-person genitive singular)
derin denizinin (genitive second-person singular)
derin denizlerinin (genitive second-person singular)
derin denizinin (genitive singular third-person)
derin denizlerinin (genitive singular third-person)
derin denizimizin (first-person genitive plural)
derin denizlerimizin (first-person genitive plural)
derin denizinizin (genitive plural second-person)
derin denizlerinizin (genitive plural second-person)
derin denizlerinin (genitive plural third-person)


hanımeli

hanımeli (definite accusative hanımeliyi, plural hanımeliler)

hanımeliyi (accusative definite)
hanımeliler (plural)


memba

memba (definite accusative membaı, plural membalar)

membaı (accusative definite)
membalar (plural)

From Ottoman Turkish منبع (memba, menba), from Arabic مَنْبَع (manbaʕ, “spring, source”).


kötülemeyi

definite accusative singular of kötüleme


azarlamayı

definite accusative singular of azarlama


kötüleme

head

kötüleme (definite accusative kötülemeyi, plural kötülemeler)

kötülemeyi (accusative definite)
kötülemeler (plural)
kötüleme (nominative singular)
kötülemeler (nominative plural)
kötülemeyi (accusative definite singular)
kötülemeleri (accusative definite plural)
kötülemeye (dative singular)
kötülemelere (dative plural)
kötülemede (locative singular)
kötülemelerde (locative plural)
kötülemeden (ablative singular)
kötülemelerden (ablative plural)
kötülemenin (genitive singular)
kötülemelerin (genitive plural)

verbal noun of kötülemek (“to speak ill of, to slander; to become unhealthy”)


azarlama

azarlama (definite accusative azarlamayı, plural azarlamalar)

azarlamayı (accusative definite)
azarlamalar (plural)
azarlama (nominative singular)
azarlamalar (nominative plural)
azarlamayı (accusative definite singular)
azarlamaları (accusative definite plural)
azarlamaya (dative singular)
azarlamalara (dative plural)
azarlamada (locative singular)
azarlamalarda (locative plural)
azarlamadan (ablative singular)
azarlamalardan (ablative plural)
azarlamanın (genitive singular)
azarlamaların (genitive plural)
azarlamam (first-person nominative singular)
azarlamalarım (first-person nominative singular)
azarlaman (nominative second-person singular)
azarlamaların (nominative second-person singular)
azarlaması (nominative singular third-person)
azarlamaları (nominative singular third-person)
azarlamamız (first-person nominative plural)
azarlamalarımız (first-person nominative plural)
azarlamanız (nominative plural second-person)
azarlamalarınız (nominative plural second-person)
azarlamaları (nominative plural third-person)
azarlamamı (accusative definite first-person singular)
azarlamalarımı (accusative definite first-person singular)
azarlamanı (accusative definite second-person singular)
azarlamalarını (accusative definite second-person singular)
azarlamasını (accusative definite singular third-person)
azarlamalarını (accusative definite singular third-person)
azarlamamızı (accusative definite first-person plural)
azarlamalarımızı (accusative definite first-person plural)
azarlamanızı (accusative definite plural second-person)
azarlamalarınızı (accusative definite plural second-person)
azarlamalarını (accusative definite plural third-person)
azarlamama (dative first-person singular)
azarlamalarıma (dative first-person singular)
azarlamana (dative second-person singular)
azarlamalarına (dative second-person singular)
azarlamasına (dative singular third-person)
azarlamalarına (dative singular third-person)
azarlamamıza (dative first-person plural)
azarlamalarımıza (dative first-person plural)
azarlamanıza (dative plural second-person)
azarlamalarınıza (dative plural second-person)
azarlamalarına (dative plural third-person)
azarlamamda (first-person locative singular)
azarlamalarımda (first-person locative singular)
azarlamanda (locative second-person singular)
azarlamalarında (locative second-person singular)
azarlamasında (locative singular third-person)
azarlamalarında (locative singular third-person)
azarlamamızda (first-person locative plural)
azarlamalarımızda (first-person locative plural)
azarlamanızda (locative plural second-person)
azarlamalarınızda (locative plural second-person)
azarlamalarında (locative plural third-person)
azarlamamdan (ablative first-person singular)
azarlamalarımdan (ablative first-person singular)
azarlamandan (ablative second-person singular)
azarlamalarından (ablative second-person singular)
azarlamasından (ablative singular third-person)
azarlamalarından (ablative singular third-person)
azarlamamızdan (ablative first-person plural)
azarlamalarımızdan (ablative first-person plural)
azarlamanızdan (ablative plural second-person)
azarlamalarınızdan (ablative plural second-person)
azarlamalarından (ablative plural third-person)
azarlamamın (first-person genitive singular)
azarlamalarımın (first-person genitive singular)
azarlamanın (genitive second-person singular)
azarlamalarının (genitive second-person singular)
azarlamasının (genitive singular third-person)
azarlamalarının (genitive singular third-person)
azarlamamızın (first-person genitive plural)
azarlamalarımızın (first-person genitive plural)
azarlamanızın (genitive plural second-person)
azarlamalarınızın (genitive plural second-person)
azarlamalarının (genitive plural third-person)


küfür

küfür (definite accusative küfrü, plural küfürler)

küfrü (accusative definite)
küfürler (plural)
küfür (nominative singular)
küfürler (nominative plural)
küfrü (accusative definite singular)
küfürleri (accusative definite plural)
küfre (dative singular)
küfürlere (dative plural)
küfürde (locative singular)
küfürlerde (locative plural)
küfürden (ablative singular)
küfürlerden (ablative plural)
küfrün (genitive singular)
küfürlerin (genitive plural)
küfrüm (first-person nominative singular)
küfürlerim (first-person nominative singular)
küfrün (nominative second-person singular)
küfürlerin (nominative second-person singular)
küfrü (nominative singular third-person)
küfürleri (nominative singular third-person)
küfrümüz (first-person nominative plural)
küfürlerimiz (first-person nominative plural)
küfrünüz (nominative plural second-person)
küfürleriniz (nominative plural second-person)
küfürleri (nominative plural third-person)
küfrümü (accusative definite first-person singular)
küfürlerimi (accusative definite first-person singular)
küfrünü (accusative definite second-person singular)
küfürlerini (accusative definite second-person singular)
küfrünü (accusative definite singular third-person)
küfürlerini (accusative definite singular third-person)
küfrümüzü (accusative definite first-person plural)
küfürlerimizi (accusative definite first-person plural)
küfrünüzü (accusative definite plural second-person)
küfürlerinizi (accusative definite plural second-person)
küfürlerini (accusative definite plural third-person)
küfrüme (dative first-person singular)
küfürlerime (dative first-person singular)
küfrüne (dative second-person singular)
küfürlerine (dative second-person singular)
küfrüne (dative singular third-person)
küfürlerine (dative singular third-person)
küfrümüze (dative first-person plural)
küfürlerimize (dative first-person plural)
küfrünüze (dative plural second-person)
küfürlerinize (dative plural second-person)
küfürlerine (dative plural third-person)
küfrümde (first-person locative singular)
küfürlerimde (first-person locative singular)
küfründe (locative second-person singular)
küfürlerinde (locative second-person singular)
küfründe (locative singular third-person)
küfürlerinde (locative singular third-person)
küfrümüzde (first-person locative plural)
küfürlerimizde (first-person locative plural)
küfrünüzde (locative plural second-person)
küfürlerinizde (locative plural second-person)
küfürlerinde (locative plural third-person)
küfrümden (ablative first-person singular)
küfürlerimden (ablative first-person singular)
küfründen (ablative second-person singular)
küfürlerinden (ablative second-person singular)
küfründen (ablative singular third-person)
küfürlerinden (ablative singular third-person)
küfrümüzden (ablative first-person plural)
küfürlerimizden (ablative first-person plural)
küfrünüzden (ablative plural second-person)
küfürlerinizden (ablative plural second-person)
küfürlerinden (ablative plural third-person)
küfrümün (first-person genitive singular)
küfürlerimin (first-person genitive singular)
küfrünün (genitive second-person singular)
küfürlerinin (genitive second-person singular)
küfrünün (genitive singular third-person)
küfürlerinin (genitive singular third-person)
küfrümüzün (first-person genitive plural)
küfürlerimizin (first-person genitive plural)
küfrünüzün (genitive plural second-person)
küfürlerinizin (genitive plural second-person)
küfürlerinin (genitive plural third-person)
küfrüm (first-person singular)
küfürlerim (first-person singular)
küfürsün (second-person singular)
küfürlersin (second-person singular)
küfür (singular third-person)
küfürdür (singular third-person)
küfürler (singular third-person)
küfürlerdir (singular third-person)
küfrüz (first-person plural)
küfürleriz (first-person plural)
küfürsünüz (plural second-person)
küfürlersiniz (plural second-person)
küfürler (plural third-person)
küfürlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كفر (ḱüfr), from Arabic كُفْر (kufr).


hakaret

hakaret (definite accusative hakareti, plural hakaretler)

hakareti (accusative definite)
hakaretler (plural)
hakaret (nominative singular)
hakaretler (nominative plural)
hakareti (accusative definite singular)
hakaretleri (accusative definite plural)
hakarete (dative singular)
hakaretlere (dative plural)
hakarette (locative singular)
hakaretlerde (locative plural)
hakaretten (ablative singular)
hakaretlerden (ablative plural)
hakaretin (genitive singular)
hakaretlerin (genitive plural)
hakaretim (first-person nominative singular)
hakaretlerim (first-person nominative singular)
hakaretin (nominative second-person singular)
hakaretlerin (nominative second-person singular)
hakareti (nominative singular third-person)
hakaretleri (nominative singular third-person)
hakaretimiz (first-person nominative plural)
hakaretlerimiz (first-person nominative plural)
hakaretiniz (nominative plural second-person)
hakaretleriniz (nominative plural second-person)
hakaretleri (nominative plural third-person)
hakaretimi (accusative definite first-person singular)
hakaretlerimi (accusative definite first-person singular)
hakaretini (accusative definite second-person singular)
hakaretlerini (accusative definite second-person singular)
hakaretini (accusative definite singular third-person)
hakaretlerini (accusative definite singular third-person)
hakaretimizi (accusative definite first-person plural)
hakaretlerimizi (accusative definite first-person plural)
hakaretinizi (accusative definite plural second-person)
hakaretlerinizi (accusative definite plural second-person)
hakaretlerini (accusative definite plural third-person)
hakaretime (dative first-person singular)
hakaretlerime (dative first-person singular)
hakaretine (dative second-person singular)
hakaretlerine (dative second-person singular)
hakaretine (dative singular third-person)
hakaretlerine (dative singular third-person)
hakaretimize (dative first-person plural)
hakaretlerimize (dative first-person plural)
hakaretinize (dative plural second-person)
hakaretlerinize (dative plural second-person)
hakaretlerine (dative plural third-person)
hakaretimde (first-person locative singular)
hakaretlerimde (first-person locative singular)
hakaretinde (locative second-person singular)
hakaretlerinde (locative second-person singular)
hakaretinde (locative singular third-person)
hakaretlerinde (locative singular third-person)
hakaretimizde (first-person locative plural)
hakaretlerimizde (first-person locative plural)
hakaretinizde (locative plural second-person)
hakaretlerinizde (locative plural second-person)
hakaretlerinde (locative plural third-person)
hakaretimden (ablative first-person singular)
hakaretlerimden (ablative first-person singular)
hakaretinden (ablative second-person singular)
hakaretlerinden (ablative second-person singular)
hakaretinden (ablative singular third-person)
hakaretlerinden (ablative singular third-person)
hakaretimizden (ablative first-person plural)
hakaretlerimizden (ablative first-person plural)
hakaretinizden (ablative plural second-person)
hakaretlerinizden (ablative plural second-person)
hakaretlerinden (ablative plural third-person)
hakaretimin (first-person genitive singular)
hakaretlerimin (first-person genitive singular)
hakaretinin (genitive second-person singular)
hakaretlerinin (genitive second-person singular)
hakaretinin (genitive singular third-person)
hakaretlerinin (genitive singular third-person)
hakaretimizin (first-person genitive plural)
hakaretlerimizin (first-person genitive plural)
hakaretinizin (genitive plural second-person)
hakaretlerinizin (genitive plural second-person)
hakaretlerinin (genitive plural third-person)

[hɑ.kɑːˈɾe̞t̪]

Inherited from Ottoman Turkish حقارت (hakaret), from Arabic حَقَارَة (ḥaqāra).


patolojiyi

definite accusative singular of patoloji


uzman

head

uzman (definite accusative uzmanı, plural uzmanlar)

uzmanı (accusative definite)
uzmanlar (plural)
uzman (nominative singular)
uzmanlar (nominative plural)
uzmanı (accusative definite singular)
uzmanları (accusative definite plural)
uzmana (dative singular)
uzmanlara (dative plural)
uzmanda (locative singular)
uzmanlarda (locative plural)
uzmandan (ablative singular)
uzmanlardan (ablative plural)
uzmanın (genitive singular)
uzmanların (genitive plural)

A puristic coinage, from اوز (uz, “goodness, conciliation”), already obsolete in late Ottoman, and -man.


baltacılık

baltacılık (definite accusative baltacılığı, plural baltacılıklar)

baltacılığı (accusative definite)
baltacılıklar (plural)
baltacılık (nominative singular)
baltacılıklar (nominative plural)
baltacılığı (accusative definite singular)
baltacılıkları (accusative definite plural)
baltacılığa (dative singular)
baltacılıklara (dative plural)
baltacılıkta (locative singular)
baltacılıklarda (locative plural)
baltacılıktan (ablative singular)
baltacılıklardan (ablative plural)
baltacılığın (genitive singular)
baltacılıkların (genitive plural)

[bɑɫtɑd͡ʒɯˈɫɯk]

From baltacı (“maker or seller of axes”) + -lık.

affix

profession of the person who sells or makes axes


baltacı

head

baltacı (definite accusative baltacıyı, plural baltacılar)

baltacıyı (accusative definite)
baltacılar (plural)
baltacı (nominative singular)
baltacılar (nominative plural)
baltacıyı (accusative definite singular)
baltacıları (accusative definite plural)
baltacıya (dative singular)
baltacılara (dative plural)
baltacıda (locative singular)
baltacılarda (locative plural)
baltacıdan (ablative singular)
baltacılardan (ablative plural)
baltacının (genitive singular)
baltacıların (genitive plural)
baltacım (first-person nominative singular)
baltacılarım (first-person nominative singular)
baltacın (nominative second-person singular)
baltacıların (nominative second-person singular)
baltacısı (nominative singular third-person)
baltacıları (nominative singular third-person)
baltacımız (first-person nominative plural)
baltacılarımız (first-person nominative plural)
baltacınız (nominative plural second-person)
baltacılarınız (nominative plural second-person)
baltacıları (nominative plural third-person)
baltacımı (accusative definite first-person singular)
baltacılarımı (accusative definite first-person singular)
baltacını (accusative definite second-person singular)
baltacılarını (accusative definite second-person singular)
baltacısını (accusative definite singular third-person)
baltacılarını (accusative definite singular third-person)
baltacımızı (accusative definite first-person plural)
baltacılarımızı (accusative definite first-person plural)
baltacınızı (accusative definite plural second-person)
baltacılarınızı (accusative definite plural second-person)
baltacılarını (accusative definite plural third-person)
baltacıma (dative first-person singular)
baltacılarıma (dative first-person singular)
baltacına (dative second-person singular)
baltacılarına (dative second-person singular)
baltacısına (dative singular third-person)
baltacılarına (dative singular third-person)
baltacımıza (dative first-person plural)
baltacılarımıza (dative first-person plural)
baltacınıza (dative plural second-person)
baltacılarınıza (dative plural second-person)
baltacılarına (dative plural third-person)
baltacımda (first-person locative singular)
baltacılarımda (first-person locative singular)
baltacında (locative second-person singular)
baltacılarında (locative second-person singular)
baltacısında (locative singular third-person)
baltacılarında (locative singular third-person)
baltacımızda (first-person locative plural)
baltacılarımızda (first-person locative plural)
baltacınızda (locative plural second-person)
baltacılarınızda (locative plural second-person)
baltacılarında (locative plural third-person)
baltacımdan (ablative first-person singular)
baltacılarımdan (ablative first-person singular)
baltacından (ablative second-person singular)
baltacılarından (ablative second-person singular)
baltacısından (ablative singular third-person)
baltacılarından (ablative singular third-person)
baltacımızdan (ablative first-person plural)
baltacılarımızdan (ablative first-person plural)
baltacınızdan (ablative plural second-person)
baltacılarınızdan (ablative plural second-person)
baltacılarından (ablative plural third-person)
baltacımın (first-person genitive singular)
baltacılarımın (first-person genitive singular)
baltacının (genitive second-person singular)
baltacılarının (genitive second-person singular)
baltacısının (genitive singular third-person)
baltacılarının (genitive singular third-person)
baltacımızın (first-person genitive plural)
baltacılarımızın (first-person genitive plural)
baltacınızın (genitive plural second-person)
baltacılarınızın (genitive plural second-person)
baltacılarının (genitive plural third-person)

[bɑɫtɑˈd͡ʒɯ]

From Ottoman Turkish بالطهجی, equivalent to balta (“axe”) + -cı.


elmacı

elmacı (definite accusative elmacıyı, plural elmacılar)

elmacıyı (accusative definite)
elmacılar (plural)
elmacı (nominative singular)
elmacılar (nominative plural)
elmacıyı (accusative definite singular)
elmacıları (accusative definite plural)
elmacıya (dative singular)
elmacılara (dative plural)
elmacıda (locative singular)
elmacılarda (locative plural)
elmacıdan (ablative singular)
elmacılardan (ablative plural)
elmacının (genitive singular)
elmacıların (genitive plural)
elmacım (first-person nominative singular)
elmacılarım (first-person nominative singular)
elmacın (nominative second-person singular)
elmacıların (nominative second-person singular)
elmacısı (nominative singular third-person)
elmacıları (nominative singular third-person)
elmacımız (first-person nominative plural)
elmacılarımız (first-person nominative plural)
elmacınız (nominative plural second-person)
elmacılarınız (nominative plural second-person)
elmacıları (nominative plural third-person)
elmacımı (accusative definite first-person singular)
elmacılarımı (accusative definite first-person singular)
elmacını (accusative definite second-person singular)
elmacılarını (accusative definite second-person singular)
elmacısını (accusative definite singular third-person)
elmacılarını (accusative definite singular third-person)
elmacımızı (accusative definite first-person plural)
elmacılarımızı (accusative definite first-person plural)
elmacınızı (accusative definite plural second-person)
elmacılarınızı (accusative definite plural second-person)
elmacılarını (accusative definite plural third-person)
elmacıma (dative first-person singular)
elmacılarıma (dative first-person singular)
elmacına (dative second-person singular)
elmacılarına (dative second-person singular)
elmacısına (dative singular third-person)
elmacılarına (dative singular third-person)
elmacımıza (dative first-person plural)
elmacılarımıza (dative first-person plural)
elmacınıza (dative plural second-person)
elmacılarınıza (dative plural second-person)
elmacılarına (dative plural third-person)
elmacımda (first-person locative singular)
elmacılarımda (first-person locative singular)
elmacında (locative second-person singular)
elmacılarında (locative second-person singular)
elmacısında (locative singular third-person)
elmacılarında (locative singular third-person)
elmacımızda (first-person locative plural)
elmacılarımızda (first-person locative plural)
elmacınızda (locative plural second-person)
elmacılarınızda (locative plural second-person)
elmacılarında (locative plural third-person)
elmacımdan (ablative first-person singular)
elmacılarımdan (ablative first-person singular)
elmacından (ablative second-person singular)
elmacılarından (ablative second-person singular)
elmacısından (ablative singular third-person)
elmacılarından (ablative singular third-person)
elmacımızdan (ablative first-person plural)
elmacılarımızdan (ablative first-person plural)
elmacınızdan (ablative plural second-person)
elmacılarınızdan (ablative plural second-person)
elmacılarından (ablative plural third-person)
elmacımın (first-person genitive singular)
elmacılarımın (first-person genitive singular)
elmacının (genitive second-person singular)
elmacılarının (genitive second-person singular)
elmacısının (genitive singular third-person)
elmacılarının (genitive singular third-person)
elmacımızın (first-person genitive plural)
elmacılarımızın (first-person genitive plural)
elmacınızın (genitive plural second-person)
elmacılarınızın (genitive plural second-person)
elmacılarının (genitive plural third-person)


öglena

öglena (definite accusative öglenayı, plural öglenalar)

öglenayı (accusative definite)
öglenalar (plural)
öglena (nominative singular)
öglenalar (nominative plural)
öglenayı (accusative definite singular)
öglenaları (accusative definite plural)
öglenaya (dative singular)
öglenalara (dative plural)
öglenada (locative singular)
öglenalarda (locative plural)
öglenadan (ablative singular)
öglenalardan (ablative plural)
öglenanın (genitive singular)
öglenaların (genitive plural)
öglenam (first-person nominative singular)
öglenalarım (first-person nominative singular)
öglenan (nominative second-person singular)
öglenaların (nominative second-person singular)
öglenası (nominative singular third-person)
öglenaları (nominative singular third-person)
öglenamız (first-person nominative plural)
öglenalarımız (first-person nominative plural)
öglenanız (nominative plural second-person)
öglenalarınız (nominative plural second-person)
öglenaları (nominative plural third-person)
öglenamı (accusative definite first-person singular)
öglenalarımı (accusative definite first-person singular)
öglenanı (accusative definite second-person singular)
öglenalarını (accusative definite second-person singular)
öglenasını (accusative definite singular third-person)
öglenalarını (accusative definite singular third-person)
öglenamızı (accusative definite first-person plural)
öglenalarımızı (accusative definite first-person plural)
öglenanızı (accusative definite plural second-person)
öglenalarınızı (accusative definite plural second-person)
öglenalarını (accusative definite plural third-person)
öglenama (dative first-person singular)
öglenalarıma (dative first-person singular)
öglenana (dative second-person singular)
öglenalarına (dative second-person singular)
öglenasına (dative singular third-person)
öglenalarına (dative singular third-person)
öglenamıza (dative first-person plural)
öglenalarımıza (dative first-person plural)
öglenanıza (dative plural second-person)
öglenalarınıza (dative plural second-person)
öglenalarına (dative plural third-person)
öglenamda (first-person locative singular)
öglenalarımda (first-person locative singular)
öglenanda (locative second-person singular)
öglenalarında (locative second-person singular)
öglenasında (locative singular third-person)
öglenalarında (locative singular third-person)
öglenamızda (first-person locative plural)
öglenalarımızda (first-person locative plural)
öglenanızda (locative plural second-person)
öglenalarınızda (locative plural second-person)
öglenalarında (locative plural third-person)
öglenamdan (ablative first-person singular)
öglenalarımdan (ablative first-person singular)
öglenandan (ablative second-person singular)
öglenalarından (ablative second-person singular)
öglenasından (ablative singular third-person)
öglenalarından (ablative singular third-person)
öglenamızdan (ablative first-person plural)
öglenalarımızdan (ablative first-person plural)
öglenanızdan (ablative plural second-person)
öglenalarınızdan (ablative plural second-person)
öglenalarından (ablative plural third-person)
öglenamın (first-person genitive singular)
öglenalarımın (first-person genitive singular)
öglenanın (genitive second-person singular)
öglenalarının (genitive second-person singular)
öglenasının (genitive singular third-person)
öglenalarının (genitive singular third-person)
öglenamızın (first-person genitive plural)
öglenalarımızın (first-person genitive plural)
öglenanızın (genitive plural second-person)
öglenalarınızın (genitive plural second-person)
öglenalarının (genitive plural third-person)

Borrowed from French euglena, from Ancient Greek εὐ- (eu-, “good”) + γλήνη (glḗnē, “eye”).


koful

head

koful (definite accusative kofulu, plural kofullar)

kofulu (accusative definite)
kofullar (plural)
koful (nominative singular)
kofullar (nominative plural)
kofulu (accusative definite singular)
kofulları (accusative definite plural)
kofula (dative singular)
kofullara (dative plural)
kofulda (locative singular)
kofullarda (locative plural)
kofuldan (ablative singular)
kofullardan (ablative plural)
kofulun (genitive singular)
kofulların (genitive plural)
kofulum (first-person nominative singular)
kofullarım (first-person nominative singular)
kofulun (nominative second-person singular)
kofulların (nominative second-person singular)
kofulu (nominative singular third-person)
kofulları (nominative singular third-person)
kofulumuz (first-person nominative plural)
kofullarımız (first-person nominative plural)
kofulunuz (nominative plural second-person)
kofullarınız (nominative plural second-person)
kofulları (nominative plural third-person)
kofulumu (accusative definite first-person singular)
kofullarımı (accusative definite first-person singular)
kofulunu (accusative definite second-person singular)
kofullarını (accusative definite second-person singular)
kofulunu (accusative definite singular third-person)
kofullarını (accusative definite singular third-person)
kofulumuzu (accusative definite first-person plural)
kofullarımızı (accusative definite first-person plural)
kofulunuzu (accusative definite plural second-person)
kofullarınızı (accusative definite plural second-person)
kofullarını (accusative definite plural third-person)
kofuluma (dative first-person singular)
kofullarıma (dative first-person singular)
kofuluna (dative second-person singular)
kofullarına (dative second-person singular)
kofuluna (dative singular third-person)
kofullarına (dative singular third-person)
kofulumuza (dative first-person plural)
kofullarımıza (dative first-person plural)
kofulunuza (dative plural second-person)
kofullarınıza (dative plural second-person)
kofullarına (dative plural third-person)
kofulumda (first-person locative singular)
kofullarımda (first-person locative singular)
kofulunda (locative second-person singular)
kofullarında (locative second-person singular)
kofulunda (locative singular third-person)
kofullarında (locative singular third-person)
kofulumuzda (first-person locative plural)
kofullarımızda (first-person locative plural)
kofulunuzda (locative plural second-person)
kofullarınızda (locative plural second-person)
kofullarında (locative plural third-person)
kofulumdan (ablative first-person singular)
kofullarımdan (ablative first-person singular)
kofulundan (ablative second-person singular)
kofullarından (ablative second-person singular)
kofulundan (ablative singular third-person)
kofullarından (ablative singular third-person)
kofulumuzdan (ablative first-person plural)
kofullarımızdan (ablative first-person plural)
kofulunuzdan (ablative plural second-person)
kofullarınızdan (ablative plural second-person)
kofullarından (ablative plural third-person)
kofulumun (first-person genitive singular)
kofullarımın (first-person genitive singular)
kofulunun (genitive second-person singular)
kofullarının (genitive second-person singular)
kofulunun (genitive singular third-person)
kofullarının (genitive singular third-person)
kofulumuzun (first-person genitive plural)
kofullarımızın (first-person genitive plural)
kofulunuzun (genitive plural second-person)
kofullarınızın (genitive plural second-person)
kofullarının (genitive plural third-person)


karoten

karoten (definite accusative karoteni, plural karotenler)

karoteni (accusative definite)
karotenler (plural)
karoten (nominative singular)
karotenler (nominative plural)
karoteni (accusative definite singular)
karotenleri (accusative definite plural)
karotene (dative singular)
karotenlere (dative plural)
karotende (locative singular)
karotenlerde (locative plural)
karotenden (ablative singular)
karotenlerden (ablative plural)
karotenin (genitive singular)
karotenlerin (genitive plural)


sınıflandırmayı

definite accusative singular of sınıflandırma


psikolojiyi

definite accusative singular of psikoloji


isteksizliği

definite accusative singular of isteksizlik


karakulağı

definite accusative singular of karakulak


amirlik

amirlik (definite accusative amirliği, plural amirlikler)

amirliği (accusative definite)
amirlikler (plural)
amirlik (nominative singular)
amirlikler (nominative plural)
amirliği (accusative definite singular)
amirlikleri (accusative definite plural)
amirliğe (dative singular)
amirliklere (dative plural)
amirlikte (locative singular)
amirliklerde (locative plural)
amirlikten (ablative singular)
amirliklerden (ablative plural)
amirliğin (genitive singular)
amirliklerin (genitive plural)

place where chief administration has office


öte

öte (definite accusative öteyi, plural öteler)

öteyi (accusative definite)
öteler (plural)
öte (nominative singular)
öteler (nominative plural)
öteyi (accusative definite singular)
öteleri (accusative definite plural)
öteye (dative singular)
ötelere (dative plural)
ötede (locative singular)
ötelerde (locative plural)
öteden (ablative singular)
ötelerden (ablative plural)
ötenin (genitive singular)
ötelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اوته (öte, “further, beyond; the far side”).


belgebilimi

definite accusative singular of belgebilim


bayraktarı

definite accusative singular of bayraktar


alkolizmi

definite accusative singular of alkolizm


klorlamayı

definite accusative singular of klorlama


kütüphaneciyi

definite accusative singular of kütüphaneci


kavuniçiyi

definite accusative singular of kavuniçi


kamuflajı

definite accusative singular of kamuflaj


bilgisi

third-person singular possessive of bilgi


kutup ayısını

definite accusative singular of kutup ayısı


kutup

head

kutup (definite accusative kutubu, plural kutuplar)

kutubu (accusative definite)
kutuplar (plural)
kutup (nominative singular)
kutuplar (nominative plural)
kutubu (accusative definite singular)
kutupları (accusative definite plural)
kutuba (dative singular)
kutuplara (dative plural)
kutupta (locative singular)
kutuplarda (locative plural)
kutuptan (ablative singular)
kutuplardan (ablative plural)
kutubun (genitive singular)
kutupların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قطب (kutb, vulg. kutub, kutup), from Arabic قُطْب (quṭb).


dil bilgisi

head

dil bilgisi (definite accusative dil bilgisini, uncountable)

dil bilgisini (accusative definite)
dil bilgisi (nominative singular)
dil bilgisini (accusative definite singular)
dil bilgisine (dative singular)
dil bilgisinde (locative singular)
dil bilgisinden (ablative singular)
dil bilgisinin (genitive singular)

From dil (“language”) + bilgi (“knowledge”) + -(s)i (possessive suffix with "s" as buffer consonant), from Proto-Turkic *til (“tongue, language”) and Proto-Turkic *bil- (“to know”).


üzüntüler

ü‧zün‧tü‧ler


üzüntü

head

üzüntü (definite accusative üzüntüyü, plural üzüntüler)

üzüntüyü (accusative definite)
üzüntüler (plural)
üzüntü (nominative singular)
üzüntüler (nominative plural)
üzüntüyü (accusative definite singular)
üzüntüleri (accusative definite plural)
üzüntüye (dative singular)
üzüntülere (dative plural)
üzüntüde (locative singular)
üzüntülerde (locative plural)
üzüntüden (ablative singular)
üzüntülerden (ablative plural)
üzüntünün (genitive singular)
üzüntülerin (genitive plural)
üzüntüm (first-person nominative singular)
üzüntülerim (first-person nominative singular)
üzüntün (nominative second-person singular)
üzüntülerin (nominative second-person singular)
üzüntüsü (nominative singular third-person)
üzüntüleri (nominative singular third-person)
üzüntümüz (first-person nominative plural)
üzüntülerimiz (first-person nominative plural)
üzüntünüz (nominative plural second-person)
üzüntüleriniz (nominative plural second-person)
üzüntüleri (nominative plural third-person)
üzüntümü (accusative definite first-person singular)
üzüntülerimi (accusative definite first-person singular)
üzüntünü (accusative definite second-person singular)
üzüntülerini (accusative definite second-person singular)
üzüntüsünü (accusative definite singular third-person)
üzüntülerini (accusative definite singular third-person)
üzüntümüzü (accusative definite first-person plural)
üzüntülerimizi (accusative definite first-person plural)
üzüntünüzü (accusative definite plural second-person)
üzüntülerinizi (accusative definite plural second-person)
üzüntülerini (accusative definite plural third-person)
üzüntüme (dative first-person singular)
üzüntülerime (dative first-person singular)
üzüntüne (dative second-person singular)
üzüntülerine (dative second-person singular)
üzüntüsüne (dative singular third-person)
üzüntülerine (dative singular third-person)
üzüntümüze (dative first-person plural)
üzüntülerimize (dative first-person plural)
üzüntünüze (dative plural second-person)
üzüntülerinize (dative plural second-person)
üzüntülerine (dative plural third-person)
üzüntümde (first-person locative singular)
üzüntülerimde (first-person locative singular)
üzüntünde (locative second-person singular)
üzüntülerinde (locative second-person singular)
üzüntüsünde (locative singular third-person)
üzüntülerinde (locative singular third-person)
üzüntümüzde (first-person locative plural)
üzüntülerimizde (first-person locative plural)
üzüntünüzde (locative plural second-person)
üzüntülerinizde (locative plural second-person)
üzüntülerinde (locative plural third-person)
üzüntümden (ablative first-person singular)
üzüntülerimden (ablative first-person singular)
üzüntünden (ablative second-person singular)
üzüntülerinden (ablative second-person singular)
üzüntüsünden (ablative singular third-person)
üzüntülerinden (ablative singular third-person)
üzüntümüzden (ablative first-person plural)
üzüntülerimizden (ablative first-person plural)
üzüntünüzden (ablative plural second-person)
üzüntülerinizden (ablative plural second-person)
üzüntülerinden (ablative plural third-person)
üzüntümün (first-person genitive singular)
üzüntülerimin (first-person genitive singular)
üzüntünün (genitive second-person singular)
üzüntülerinin (genitive second-person singular)
üzüntüsünün (genitive singular third-person)
üzüntülerinin (genitive singular third-person)
üzüntümüzün (first-person genitive plural)
üzüntülerimizin (first-person genitive plural)
üzüntünüzün (genitive plural second-person)
üzüntülerinizin (genitive plural second-person)
üzüntülerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوزندی (üzendi, “care, anxiety, dejection”), from Ottoman Turkish اوزمك (üzmek, “to overstrain, to injure by over-exertion, to break down or debilitate with pain, to hurt the feelings of”), from Proto-Turkic *üz- (“to break, to hurt, to pluck”), morphologically üz- + -ün + -tü.


zade

head

zade (definite accusative zadeyi, plural zadeler)

zadeyi (accusative definite)
zadeler (plural)

From Ottoman Turkish زاده (zade), from Persian زاده (zâde), ultimately from Proto-Indo-European *ǵenh₁-.


karbonatı

third-person singular possessive accusative of karbonat


müdürlük

müdürlük (definite accusative müdürlüğü, plural müdürlükler)

müdürlüğü (accusative definite)
müdürlükler (plural)
müdürlük (nominative singular)
müdürlükler (nominative plural)
müdürlüğü (accusative definite singular)
müdürlükleri (accusative definite plural)
müdürlüğe (dative singular)
müdürlüklere (dative plural)
müdürlükte (locative singular)
müdürlüklerde (locative plural)
müdürlükten (ablative singular)
müdürlüklerden (ablative plural)
müdürlüğün (genitive singular)
müdürlüklerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish مدیرلك (müdirlik), equivalent to müdür + -lük.


imparatorluk

imparatorluk (definite accusative imparatorluğu, plural imparatorluklar)

imparatorluğu (accusative definite)
imparatorluklar (plural)
imparatorluk (nominative singular)
imparatorluklar (nominative plural)
imparatorluğu (accusative definite singular)
imparatorlukları (accusative definite plural)
imparatorluğa (dative singular)
imparatorluklara (dative plural)
imparatorlukta (locative singular)
imparatorluklarda (locative plural)
imparatorluktan (ablative singular)
imparatorluklardan (ablative plural)
imparatorluğun (genitive singular)
imparatorlukların (genitive plural)

From Ottoman Turkish ایمپراطورلق (imperatorluk), analyzable as imparator + -luk.


koğuş

head

koğuş (definite accusative koğuşu, plural koğuşlar)

koğuşu (accusative definite)
koğuşlar (plural)
koğuş (nominative singular)
koğuşlar (nominative plural)
koğuşu (accusative definite singular)
koğuşları (accusative definite plural)
koğuşa (dative singular)
koğuşlara (dative plural)
koğuşta (locative singular)
koğuşlarda (locative plural)
koğuştan (ablative singular)
koğuşlardan (ablative plural)
koğuşun (genitive singular)
koğuşların (genitive plural)

Originally a dialectal word from Southwestern Old Anatolian Turkish, which later found widespread use in the late Ottoman period (18th century) with a semantic shift from a groove or a hollow shaft to a room (a 'groove' or a 'cavity' of a house). Cognate with Karakhanid [script needed] (koɣuš, “water course, drain”), [script needed] (koɣuš, “an arrow straightener tool used by arrow-makers”) (from the meaning 'groove') and Chagatai [script needed] (koɣuš, “gutter, drainage ditch”). Beyond that, from either Common Turkic *kobuk (“empty”) or Proto-Turkic *koguĺ (“hollow, cavity”).
Related to Turkish kof (“empty, hollow”), Turkish kovuk (“burrow”), Turkish kovan (“beehive”) but unrelated to Turkish kavun (“melon, muskmelon”).


imparatorluğu

definite accusative singular of imparatorluk


kalemliği

definite accusative singular of kalemlik


sözlükçülüğü

head

sözlükçülüğü

definite accusative singular of sözlükçülük


diktatörü

definite accusative singular of diktatör


apandisiti

definite accusative singular of apandisit


inme

inme (definite accusative inmeyi, plural inmeler)

inmeyi (accusative definite)
inmeler (plural)
inme (nominative singular)
inmeler (nominative plural)
inmeyi (accusative definite singular)
inmeleri (accusative definite plural)
inmeye (dative singular)
inmelere (dative plural)
inmede (locative singular)
inmelerde (locative plural)
inmeden (ablative singular)
inmelerden (ablative plural)
inmenin (genitive singular)
inmelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish اینمه (enme, inme). By surface analysis, in- + -me.


müdürlüğü

definite accusative singular of müdürlük


lahmacunu

definite accusative singular of lahmacun


kaşkavalı

definite accusative singular of kaşkaval


cihadı

inflection of cihat:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


kaşkaval

kaşkaval (definite accusative kaşkavalı, plural kaşkavallar)

kaşkavalı (accusative definite)
kaşkavallar (plural)
kaşkaval (nominative singular)
kaşkavallar (nominative plural)
kaşkavalı (accusative definite singular)
kaşkavalları (accusative definite plural)
kaşkavala (dative singular)
kaşkavallara (dative plural)
kaşkavalda (locative singular)
kaşkavallarda (locative plural)
kaşkavaldan (ablative singular)
kaşkavallardan (ablative plural)
kaşkavalın (genitive singular)
kaşkavalların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قاشقوال (kaşkaval), from Italian caciocavallo.


durumu

third-person singular possessive nominative singular of durum


Osmanlılık

Osmanlılık (definite accusative Osmanlılığı, plural Osmanlılıklar)

Osmanlılığı (accusative definite)
Osmanlılıklar (plural)
Osmanlılık (nominative singular)
Osmanlılıklar (nominative plural)
Osmanlılığı (accusative definite singular)
Osmanlılıkları (accusative definite plural)
Osmanlılığa (dative singular)
Osmanlılıklara (dative plural)
Osmanlılıkta (locative singular)
Osmanlılıklarda (locative plural)
Osmanlılıktan (ablative singular)
Osmanlılıklardan (ablative plural)
Osmanlılığın (genitive singular)
Osmanlılıkların (genitive plural)
Osmanlılığım (first-person nominative singular)
Osmanlılıklarım (first-person nominative singular)
Osmanlılığın (nominative second-person singular)
Osmanlılıkların (nominative second-person singular)
Osmanlılığı (nominative singular third-person)
Osmanlılıkları (nominative singular third-person)
Osmanlılığımız (first-person nominative plural)
Osmanlılıklarımız (first-person nominative plural)
Osmanlılığınız (nominative plural second-person)
Osmanlılıklarınız (nominative plural second-person)
Osmanlılıkları (nominative plural third-person)
Osmanlılığımı (accusative definite first-person singular)
Osmanlılıklarımı (accusative definite first-person singular)
Osmanlılığını (accusative definite second-person singular)
Osmanlılıklarını (accusative definite second-person singular)
Osmanlılığını (accusative definite singular third-person)
Osmanlılıklarını (accusative definite singular third-person)
Osmanlılığımızı (accusative definite first-person plural)
Osmanlılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
Osmanlılığınızı (accusative definite plural second-person)
Osmanlılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
Osmanlılıklarını (accusative definite plural third-person)
Osmanlılığıma (dative first-person singular)
Osmanlılıklarıma (dative first-person singular)
Osmanlılığına (dative second-person singular)
Osmanlılıklarına (dative second-person singular)
Osmanlılığına (dative singular third-person)
Osmanlılıklarına (dative singular third-person)
Osmanlılığımıza (dative first-person plural)
Osmanlılıklarımıza (dative first-person plural)
Osmanlılığınıza (dative plural second-person)
Osmanlılıklarınıza (dative plural second-person)
Osmanlılıklarına (dative plural third-person)
Osmanlılığımda (first-person locative singular)
Osmanlılıklarımda (first-person locative singular)
Osmanlılığında (locative second-person singular)
Osmanlılıklarında (locative second-person singular)
Osmanlılığında (locative singular third-person)
Osmanlılıklarında (locative singular third-person)
Osmanlılığımızda (first-person locative plural)
Osmanlılıklarımızda (first-person locative plural)
Osmanlılığınızda (locative plural second-person)
Osmanlılıklarınızda (locative plural second-person)
Osmanlılıklarında (locative plural third-person)
Osmanlılığımdan (ablative first-person singular)
Osmanlılıklarımdan (ablative first-person singular)
Osmanlılığından (ablative second-person singular)
Osmanlılıklarından (ablative second-person singular)
Osmanlılığından (ablative singular third-person)
Osmanlılıklarından (ablative singular third-person)
Osmanlılığımızdan (ablative first-person plural)
Osmanlılıklarımızdan (ablative first-person plural)
Osmanlılığınızdan (ablative plural second-person)
Osmanlılıklarınızdan (ablative plural second-person)
Osmanlılıklarından (ablative plural third-person)
Osmanlılığımın (first-person genitive singular)
Osmanlılıklarımın (first-person genitive singular)
Osmanlılığının (genitive second-person singular)
Osmanlılıklarının (genitive second-person singular)
Osmanlılığının (genitive singular third-person)
Osmanlılıklarının (genitive singular third-person)
Osmanlılığımızın (first-person genitive plural)
Osmanlılıklarımızın (first-person genitive plural)
Osmanlılığınızın (genitive plural second-person)
Osmanlılıklarınızın (genitive plural second-person)
Osmanlılıklarının (genitive plural third-person)
Osmanlılığım (first-person singular)
Osmanlılıklarım (first-person singular)
Osmanlılıksın (second-person singular)
Osmanlılıklarsın (second-person singular)
Osmanlılık (singular third-person)
Osmanlılıktır (singular third-person)
Osmanlılıklar (singular third-person)
Osmanlılıklardır (singular third-person)
Osmanlılığız (first-person plural)
Osmanlılıklarız (first-person plural)
Osmanlılıksınız (plural second-person)
Osmanlılıklarsınız (plural second-person)
Osmanlılıklar (plural third-person)
Osmanlılıklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish عثمانلولق (osmanlılık), equivalent to Osmanlı (“Ottoman”) + -lık (“-ness”).

the quality of an Ottoman, something that can be attributed to being Ottoman.


kadavra

kadavra (definite accusative kadavrayı, plural kadavralar)

kadavrayı (accusative definite)
kadavralar (plural)
kadavra (nominative singular)
kadavralar (nominative plural)
kadavrayı (accusative definite singular)
kadavraları (accusative definite plural)
kadavraya (dative singular)
kadavralara (dative plural)
kadavrada (locative singular)
kadavralarda (locative plural)
kadavradan (ablative singular)
kadavralardan (ablative plural)
kadavranın (genitive singular)
kadavraların (genitive plural)
kadavram (first-person nominative singular)
kadavralarım (first-person nominative singular)
kadavran (nominative second-person singular)
kadavraların (nominative second-person singular)
kadavrası (nominative singular third-person)
kadavraları (nominative singular third-person)
kadavramız (first-person nominative plural)
kadavralarımız (first-person nominative plural)
kadavranız (nominative plural second-person)
kadavralarınız (nominative plural second-person)
kadavraları (nominative plural third-person)
kadavramı (accusative definite first-person singular)
kadavralarımı (accusative definite first-person singular)
kadavranı (accusative definite second-person singular)
kadavralarını (accusative definite second-person singular)
kadavrasını (accusative definite singular third-person)
kadavralarını (accusative definite singular third-person)
kadavramızı (accusative definite first-person plural)
kadavralarımızı (accusative definite first-person plural)
kadavranızı (accusative definite plural second-person)
kadavralarınızı (accusative definite plural second-person)
kadavralarını (accusative definite plural third-person)
kadavrama (dative first-person singular)
kadavralarıma (dative first-person singular)
kadavrana (dative second-person singular)
kadavralarına (dative second-person singular)
kadavrasına (dative singular third-person)
kadavralarına (dative singular third-person)
kadavramıza (dative first-person plural)
kadavralarımıza (dative first-person plural)
kadavranıza (dative plural second-person)
kadavralarınıza (dative plural second-person)
kadavralarına (dative plural third-person)
kadavramda (first-person locative singular)
kadavralarımda (first-person locative singular)
kadavranda (locative second-person singular)
kadavralarında (locative second-person singular)
kadavrasında (locative singular third-person)
kadavralarında (locative singular third-person)
kadavramızda (first-person locative plural)
kadavralarımızda (first-person locative plural)
kadavranızda (locative plural second-person)
kadavralarınızda (locative plural second-person)
kadavralarında (locative plural third-person)
kadavramdan (ablative first-person singular)
kadavralarımdan (ablative first-person singular)
kadavrandan (ablative second-person singular)
kadavralarından (ablative second-person singular)
kadavrasından (ablative singular third-person)
kadavralarından (ablative singular third-person)
kadavramızdan (ablative first-person plural)
kadavralarımızdan (ablative first-person plural)
kadavranızdan (ablative plural second-person)
kadavralarınızdan (ablative plural second-person)
kadavralarından (ablative plural third-person)
kadavramın (first-person genitive singular)
kadavralarımın (first-person genitive singular)
kadavranın (genitive second-person singular)
kadavralarının (genitive second-person singular)
kadavrasının (genitive singular third-person)
kadavralarının (genitive singular third-person)
kadavramızın (first-person genitive plural)
kadavralarımızın (first-person genitive plural)
kadavranızın (genitive plural second-person)
kadavralarınızın (genitive plural second-person)
kadavralarının (genitive plural third-person)
kadavrayım (first-person singular)
kadavralarım (first-person singular)
kadavrasın (second-person singular)
kadavralarsın (second-person singular)
kadavra (singular third-person)
kadavradır (singular third-person)
kadavralar (singular third-person)
kadavralardır (singular third-person)
kadavrayız (first-person plural)
kadavralarız (first-person plural)
kadavrasınız (plural second-person)
kadavralarsınız (plural second-person)
kadavralar (plural third-person)
kadavralardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قاداورا (kadavra), either from French cadavre or Italian cadavere.


hükmü

third-person singular possessive accusative of hüküm


umumiyeti

third-person singular possessive accusative of umumiyet


umumiyet

umumiyet (definite accusative umumiyeti, plural umumiyetler)

umumiyeti (accusative definite)
umumiyetler (plural)
umumiyet (nominative singular)
umumiyetler (nominative plural)
umumiyeti (accusative definite singular)
umumiyetleri (accusative definite plural)
umumiyete (dative singular)
umumiyetlere (dative plural)
umumiyette (locative singular)
umumiyetlerde (locative plural)
umumiyetten (ablative singular)
umumiyetlerden (ablative plural)
umumiyetin (genitive singular)
umumiyetlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish عمومیت ('umumiyet), from Arabic عُمُومِيَّة (ʕumūmiyya), by surface analysis, umum + -iyet


blastoporu

definite accusative singular of blastopor


hüküm

hüküm (definite accusative hükmü, plural hükümler or ahkâm)

hükmü (accusative definite)
hükümler (plural)
ahkâm (plural)
hüküm (nominative singular)
hükümler (nominative plural)
hükmü (accusative definite singular)
hükümleri (accusative definite plural)
hükme (dative singular)
hükümlere (dative plural)
hükümde (locative singular)
hükümlerde (locative plural)
hükümden (ablative singular)
hükümlerden (ablative plural)
hükmün (genitive singular)
hükümlerin (genitive plural)
hükmüm (first-person nominative singular)
hükümlerim (first-person nominative singular)
hükmün (nominative second-person singular)
hükümlerin (nominative second-person singular)
hükmü (nominative singular third-person)
hükümleri (nominative singular third-person)
hükmümüz (first-person nominative plural)
hükümlerimiz (first-person nominative plural)
hükmünüz (nominative plural second-person)
hükümleriniz (nominative plural second-person)
hükümleri (nominative plural third-person)
hükmümü (accusative definite first-person singular)
hükümlerimi (accusative definite first-person singular)
hükmünü (accusative definite second-person singular)
hükümlerini (accusative definite second-person singular)
hükmünü (accusative definite singular third-person)
hükümlerini (accusative definite singular third-person)
hükmümüzü (accusative definite first-person plural)
hükümlerimizi (accusative definite first-person plural)
hükmünüzü (accusative definite plural second-person)
hükümlerinizi (accusative definite plural second-person)
hükümlerini (accusative definite plural third-person)
hükmüme (dative first-person singular)
hükümlerime (dative first-person singular)
hükmüne (dative second-person singular)
hükümlerine (dative second-person singular)
hükmüne (dative singular third-person)
hükümlerine (dative singular third-person)
hükmümüze (dative first-person plural)
hükümlerimize (dative first-person plural)
hükmünüze (dative plural second-person)
hükümlerinize (dative plural second-person)
hükümlerine (dative plural third-person)
hükmümde (first-person locative singular)
hükümlerimde (first-person locative singular)
hükmünde (locative second-person singular)
hükümlerinde (locative second-person singular)
hükmünde (locative singular third-person)
hükümlerinde (locative singular third-person)
hükmümüzde (first-person locative plural)
hükümlerimizde (first-person locative plural)
hükmünüzde (locative plural second-person)
hükümlerinizde (locative plural second-person)
hükümlerinde (locative plural third-person)
hükmümden (ablative first-person singular)
hükümlerimden (ablative first-person singular)
hükmünden (ablative second-person singular)
hükümlerinden (ablative second-person singular)
hükmünden (ablative singular third-person)
hükümlerinden (ablative singular third-person)
hükmümüzden (ablative first-person plural)
hükümlerimizden (ablative first-person plural)
hükmünüzden (ablative plural second-person)
hükümlerinizden (ablative plural second-person)
hükümlerinden (ablative plural third-person)
hükmümün (first-person genitive singular)
hükümlerimin (first-person genitive singular)
hükmünün (genitive second-person singular)
hükümlerinin (genitive second-person singular)
hükmünün (genitive singular third-person)
hükümlerinin (genitive singular third-person)
hükmümüzün (first-person genitive plural)
hükümlerimizin (first-person genitive plural)
hükmünüzün (genitive plural second-person)
hükümlerinizin (genitive plural second-person)
hükümlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حكم (hükm) from Arabic حُكْم (ḥukm).

rule (the act of ruling; administration of law; government; empire; authority; control)


blastopor

blastopor (definite accusative blastoporu, plural blastoporlar)

blastoporu (accusative definite)
blastoporlar (plural)
blastopor (nominative singular)
blastoporlar (nominative plural)
blastoporu (accusative definite singular)
blastoporları (accusative definite plural)
blastopora (dative singular)
blastoporlara (dative plural)
blastoporda (locative singular)
blastoporlarda (locative plural)
blastopordan (ablative singular)
blastoporlardan (ablative plural)
blastoporun (genitive singular)
blastoporların (genitive plural)


geliştirme

geliştirme (definite accusative geliştirmeyi, plural geliştirmeler)

geliştirmeyi (accusative definite)
geliştirmeler (plural)
geliştirme (nominative singular)
geliştirmeler (nominative plural)
geliştirmeyi (accusative definite singular)
geliştirmeleri (accusative definite plural)
geliştirmeye (dative singular)
geliştirmelere (dative plural)
geliştirmede (locative singular)
geliştirmelerde (locative plural)
geliştirmeden (ablative singular)
geliştirmelerden (ablative plural)
geliştirmenin (genitive singular)
geliştirmelerin (genitive plural)
geliştirmem (first-person nominative singular)
geliştirmelerim (first-person nominative singular)
geliştirmen (nominative second-person singular)
geliştirmelerin (nominative second-person singular)
geliştirmesi (nominative singular third-person)
geliştirmeleri (nominative singular third-person)
geliştirmemiz (first-person nominative plural)
geliştirmelerimiz (first-person nominative plural)
geliştirmeniz (nominative plural second-person)
geliştirmeleriniz (nominative plural second-person)
geliştirmeleri (nominative plural third-person)
geliştirmemi (accusative definite first-person singular)
geliştirmelerimi (accusative definite first-person singular)
geliştirmeni (accusative definite second-person singular)
geliştirmelerini (accusative definite second-person singular)
geliştirmesini (accusative definite singular third-person)
geliştirmelerini (accusative definite singular third-person)
geliştirmemizi (accusative definite first-person plural)
geliştirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
geliştirmenizi (accusative definite plural second-person)
geliştirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
geliştirmelerini (accusative definite plural third-person)
geliştirmeme (dative first-person singular)
geliştirmelerime (dative first-person singular)
geliştirmene (dative second-person singular)
geliştirmelerine (dative second-person singular)
geliştirmesine (dative singular third-person)
geliştirmelerine (dative singular third-person)
geliştirmemize (dative first-person plural)
geliştirmelerimize (dative first-person plural)
geliştirmenize (dative plural second-person)
geliştirmelerinize (dative plural second-person)
geliştirmelerine (dative plural third-person)
geliştirmemde (first-person locative singular)
geliştirmelerimde (first-person locative singular)
geliştirmende (locative second-person singular)
geliştirmelerinde (locative second-person singular)
geliştirmesinde (locative singular third-person)
geliştirmelerinde (locative singular third-person)
geliştirmemizde (first-person locative plural)
geliştirmelerimizde (first-person locative plural)
geliştirmenizde (locative plural second-person)
geliştirmelerinizde (locative plural second-person)
geliştirmelerinde (locative plural third-person)
geliştirmemden (ablative first-person singular)
geliştirmelerimden (ablative first-person singular)
geliştirmenden (ablative second-person singular)
geliştirmelerinden (ablative second-person singular)
geliştirmesinden (ablative singular third-person)
geliştirmelerinden (ablative singular third-person)
geliştirmemizden (ablative first-person plural)
geliştirmelerimizden (ablative first-person plural)
geliştirmenizden (ablative plural second-person)
geliştirmelerinizden (ablative plural second-person)
geliştirmelerinden (ablative plural third-person)
geliştirmemin (first-person genitive singular)
geliştirmelerimin (first-person genitive singular)
geliştirmenin (genitive second-person singular)
geliştirmelerinin (genitive second-person singular)
geliştirmesinin (genitive singular third-person)
geliştirmelerinin (genitive singular third-person)
geliştirmemizin (first-person genitive plural)
geliştirmelerimizin (first-person genitive plural)
geliştirmenizin (genitive plural second-person)
geliştirmelerinizin (genitive plural second-person)
geliştirmelerinin (genitive plural third-person)


test odaklı geliştirme

test odaklı geliştirme (definite accusative test odaklı geliştirmeyi, plural test odaklı geliştirmeler)

test odaklı geliştirmeyi (accusative definite)
test odaklı geliştirmeler (plural)
test odaklı geliştirme (nominative singular)
test odaklı geliştirmeler (nominative plural)
test odaklı geliştirmeyi (accusative definite singular)
test odaklı geliştirmeleri (accusative definite plural)
test odaklı geliştirmeye (dative singular)
test odaklı geliştirmelere (dative plural)
test odaklı geliştirmede (locative singular)
test odaklı geliştirmelerde (locative plural)
test odaklı geliştirmeden (ablative singular)
test odaklı geliştirmelerden (ablative plural)
test odaklı geliştirmenin (genitive singular)
test odaklı geliştirmelerin (genitive plural)
test odaklı geliştirmem (first-person nominative singular)
test odaklı geliştirmelerim (first-person nominative singular)
test odaklı geliştirmen (nominative second-person singular)
test odaklı geliştirmelerin (nominative second-person singular)
test odaklı geliştirmesi (nominative singular third-person)
test odaklı geliştirmeleri (nominative singular third-person)
test odaklı geliştirmemiz (first-person nominative plural)
test odaklı geliştirmelerimiz (first-person nominative plural)
test odaklı geliştirmeniz (nominative plural second-person)
test odaklı geliştirmeleriniz (nominative plural second-person)
test odaklı geliştirmeleri (nominative plural third-person)
test odaklı geliştirmemi (accusative definite first-person singular)
test odaklı geliştirmelerimi (accusative definite first-person singular)
test odaklı geliştirmeni (accusative definite second-person singular)
test odaklı geliştirmelerini (accusative definite second-person singular)
test odaklı geliştirmesini (accusative definite singular third-person)
test odaklı geliştirmelerini (accusative definite singular third-person)
test odaklı geliştirmemizi (accusative definite first-person plural)
test odaklı geliştirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
test odaklı geliştirmenizi (accusative definite plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
test odaklı geliştirmelerini (accusative definite plural third-person)
test odaklı geliştirmeme (dative first-person singular)
test odaklı geliştirmelerime (dative first-person singular)
test odaklı geliştirmene (dative second-person singular)
test odaklı geliştirmelerine (dative second-person singular)
test odaklı geliştirmesine (dative singular third-person)
test odaklı geliştirmelerine (dative singular third-person)
test odaklı geliştirmemize (dative first-person plural)
test odaklı geliştirmelerimize (dative first-person plural)
test odaklı geliştirmenize (dative plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinize (dative plural second-person)
test odaklı geliştirmelerine (dative plural third-person)
test odaklı geliştirmemde (first-person locative singular)
test odaklı geliştirmelerimde (first-person locative singular)
test odaklı geliştirmende (locative second-person singular)
test odaklı geliştirmelerinde (locative second-person singular)
test odaklı geliştirmesinde (locative singular third-person)
test odaklı geliştirmelerinde (locative singular third-person)
test odaklı geliştirmemizde (first-person locative plural)
test odaklı geliştirmelerimizde (first-person locative plural)
test odaklı geliştirmenizde (locative plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinizde (locative plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinde (locative plural third-person)
test odaklı geliştirmemden (ablative first-person singular)
test odaklı geliştirmelerimden (ablative first-person singular)
test odaklı geliştirmenden (ablative second-person singular)
test odaklı geliştirmelerinden (ablative second-person singular)
test odaklı geliştirmesinden (ablative singular third-person)
test odaklı geliştirmelerinden (ablative singular third-person)
test odaklı geliştirmemizden (ablative first-person plural)
test odaklı geliştirmelerimizden (ablative first-person plural)
test odaklı geliştirmenizden (ablative plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinizden (ablative plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinden (ablative plural third-person)
test odaklı geliştirmemin (first-person genitive singular)
test odaklı geliştirmelerimin (first-person genitive singular)
test odaklı geliştirmenin (genitive second-person singular)
test odaklı geliştirmelerinin (genitive second-person singular)
test odaklı geliştirmesinin (genitive singular third-person)
test odaklı geliştirmelerinin (genitive singular third-person)
test odaklı geliştirmemizin (first-person genitive plural)
test odaklı geliştirmelerimizin (first-person genitive plural)
test odaklı geliştirmenizin (genitive plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinizin (genitive plural second-person)
test odaklı geliştirmelerinin (genitive plural third-person)

test-driven development
test-driven development

(computer science) test-driven development


yaşlılığı

definite accusative singular of yaşlılık


ataşe

ataşe (definite accusative ataşeyi, plural ataşeler)

ataşeyi (accusative definite)
ataşeler (plural)
ataşe (nominative singular)
ataşeler (nominative plural)
ataşeyi (accusative definite singular)
ataşeleri (accusative definite plural)
ataşeye (dative singular)
ataşelere (dative plural)
ataşede (locative singular)
ataşelerde (locative plural)
ataşeden (ablative singular)
ataşelerden (ablative plural)
ataşenin (genitive singular)
ataşelerin (genitive plural)
ataşem (first-person nominative singular)
ataşelerim (first-person nominative singular)
ataşen (nominative second-person singular)
ataşelerin (nominative second-person singular)
ataşesi (nominative singular third-person)
ataşeleri (nominative singular third-person)
ataşemiz (first-person nominative plural)
ataşelerimiz (first-person nominative plural)
ataşeniz (nominative plural second-person)
ataşeleriniz (nominative plural second-person)
ataşeleri (nominative plural third-person)
ataşemi (accusative definite first-person singular)
ataşelerimi (accusative definite first-person singular)
ataşeni (accusative definite second-person singular)
ataşelerini (accusative definite second-person singular)
ataşesini (accusative definite singular third-person)
ataşelerini (accusative definite singular third-person)
ataşemizi (accusative definite first-person plural)
ataşelerimizi (accusative definite first-person plural)
ataşenizi (accusative definite plural second-person)
ataşelerinizi (accusative definite plural second-person)
ataşelerini (accusative definite plural third-person)
ataşeme (dative first-person singular)
ataşelerime (dative first-person singular)
ataşene (dative second-person singular)
ataşelerine (dative second-person singular)
ataşesine (dative singular third-person)
ataşelerine (dative singular third-person)
ataşemize (dative first-person plural)
ataşelerimize (dative first-person plural)
ataşenize (dative plural second-person)
ataşelerinize (dative plural second-person)
ataşelerine (dative plural third-person)
ataşemde (first-person locative singular)
ataşelerimde (first-person locative singular)
ataşende (locative second-person singular)
ataşelerinde (locative second-person singular)
ataşesinde (locative singular third-person)
ataşelerinde (locative singular third-person)
ataşemizde (first-person locative plural)
ataşelerimizde (first-person locative plural)
ataşenizde (locative plural second-person)
ataşelerinizde (locative plural second-person)
ataşelerinde (locative plural third-person)
ataşemden (ablative first-person singular)
ataşelerimden (ablative first-person singular)
ataşenden (ablative second-person singular)
ataşelerinden (ablative second-person singular)
ataşesinden (ablative singular third-person)
ataşelerinden (ablative singular third-person)
ataşemizden (ablative first-person plural)
ataşelerimizden (ablative first-person plural)
ataşenizden (ablative plural second-person)
ataşelerinizden (ablative plural second-person)
ataşelerinden (ablative plural third-person)
ataşemin (first-person genitive singular)
ataşelerimin (first-person genitive singular)
ataşenin (genitive second-person singular)
ataşelerinin (genitive second-person singular)
ataşesinin (genitive singular third-person)
ataşelerinin (genitive singular third-person)
ataşemizin (first-person genitive plural)
ataşelerimizin (first-person genitive plural)
ataşenizin (genitive plural second-person)
ataşelerinizin (genitive plural second-person)
ataşelerinin (genitive plural third-person)
ataşeyim (first-person singular)
ataşelerim (first-person singular)
ataşesin (second-person singular)
ataşelersin (second-person singular)
ataşe (singular third-person)
ataşedir (singular third-person)
ataşeler (singular third-person)
ataşelerdir (singular third-person)
ataşeyiz (first-person plural)
ataşeleriz (first-person plural)
ataşesiniz (plural second-person)
ataşelersiniz (plural second-person)
ataşeler (plural third-person)
ataşelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish آتشه, آتاشه (ataşe), from French attaché.


denemeciyi

definite accusative singular of denemeci


faktöriyeli

third-person singular possessive accusative of faktöriyel


denemeci

denemeci (definite accusative denemeciyi, plural denemeciler)

denemeciyi (accusative definite)
denemeciler (plural)
denemeci (nominative singular)
denemeciler (nominative plural)
denemeciyi (accusative definite singular)
denemecileri (accusative definite plural)
denemeciye (dative singular)
denemecilere (dative plural)
denemecide (locative singular)
denemecilerde (locative plural)
denemeciden (ablative singular)
denemecilerden (ablative plural)
denemecinin (genitive singular)
denemecilerin (genitive plural)


faktöriyel

faktöriyel (definite accusative faktöriyeli, plural faktöriyeller)

faktöriyeli (accusative definite)
faktöriyeller (plural)
faktöriyel (nominative singular)
faktöriyeller (nominative plural)
faktöriyeli (accusative definite singular)
faktöriyelleri (accusative definite plural)
faktöriyele (dative singular)
faktöriyellere (dative plural)
faktöriyelde (locative singular)
faktöriyellerde (locative plural)
faktöriyelden (ablative singular)
faktöriyellerden (ablative plural)
faktöriyelin (genitive singular)
faktöriyellerin (genitive plural)


ajanda

ajanda (definite accusative ajandayı, plural ajandalar)

ajandayı (accusative definite)
ajandalar (plural)


aksiyon

aksiyon (definite accusative aksiyonu, plural aksiyonlar)

aksiyonu (accusative definite)
aksiyonlar (plural)

From Ottoman Turkish آقسیون (aksiyon), from French action.


losyon

losyon (definite accusative losyonu, plural losyonlar)

losyonu (accusative definite)
losyonlar (plural)
losyon (nominative singular)
losyonlar (nominative plural)
losyonu (accusative definite singular)
losyonları (accusative definite plural)
losyona (dative singular)
losyonlara (dative plural)
losyonda (locative singular)
losyonlarda (locative plural)
losyondan (ablative singular)
losyonlardan (ablative plural)
losyonun (genitive singular)
losyonların (genitive plural)


atraksiyon

atraksiyon (definite accusative atraksiyonu, plural atraksiyonlar)

atraksiyonu (accusative definite)
atraksiyonlar (plural)
atraksiyon (nominative singular)
atraksiyonlar (nominative plural)
atraksiyonu (accusative definite singular)
atraksiyonları (accusative definite plural)
atraksiyona (dative singular)
atraksiyonlara (dative plural)
atraksiyonda (locative singular)
atraksiyonlarda (locative plural)
atraksiyondan (ablative singular)
atraksiyonlardan (ablative plural)
atraksiyonun (genitive singular)
atraksiyonların (genitive plural)
atraksiyonum (first-person nominative singular)
atraksiyonlarım (first-person nominative singular)
atraksiyonun (nominative second-person singular)
atraksiyonların (nominative second-person singular)
atraksiyonu (nominative singular third-person)
atraksiyonları (nominative singular third-person)
atraksiyonumuz (first-person nominative plural)
atraksiyonlarımız (first-person nominative plural)
atraksiyonunuz (nominative plural second-person)
atraksiyonlarınız (nominative plural second-person)
atraksiyonları (nominative plural third-person)
atraksiyonumu (accusative definite first-person singular)
atraksiyonlarımı (accusative definite first-person singular)
atraksiyonunu (accusative definite second-person singular)
atraksiyonlarını (accusative definite second-person singular)
atraksiyonunu (accusative definite singular third-person)
atraksiyonlarını (accusative definite singular third-person)
atraksiyonumuzu (accusative definite first-person plural)
atraksiyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
atraksiyonunuzu (accusative definite plural second-person)
atraksiyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
atraksiyonlarını (accusative definite plural third-person)
atraksiyonuma (dative first-person singular)
atraksiyonlarıma (dative first-person singular)
atraksiyonuna (dative second-person singular)
atraksiyonlarına (dative second-person singular)
atraksiyonuna (dative singular third-person)
atraksiyonlarına (dative singular third-person)
atraksiyonumuza (dative first-person plural)
atraksiyonlarımıza (dative first-person plural)
atraksiyonunuza (dative plural second-person)
atraksiyonlarınıza (dative plural second-person)
atraksiyonlarına (dative plural third-person)
atraksiyonumda (first-person locative singular)
atraksiyonlarımda (first-person locative singular)
atraksiyonunda (locative second-person singular)
atraksiyonlarında (locative second-person singular)
atraksiyonunda (locative singular third-person)
atraksiyonlarında (locative singular third-person)
atraksiyonumuzda (first-person locative plural)
atraksiyonlarımızda (first-person locative plural)
atraksiyonunuzda (locative plural second-person)
atraksiyonlarınızda (locative plural second-person)
atraksiyonlarında (locative plural third-person)
atraksiyonumdan (ablative first-person singular)
atraksiyonlarımdan (ablative first-person singular)
atraksiyonundan (ablative second-person singular)
atraksiyonlarından (ablative second-person singular)
atraksiyonundan (ablative singular third-person)
atraksiyonlarından (ablative singular third-person)
atraksiyonumuzdan (ablative first-person plural)
atraksiyonlarımızdan (ablative first-person plural)
atraksiyonunuzdan (ablative plural second-person)
atraksiyonlarınızdan (ablative plural second-person)
atraksiyonlarından (ablative plural third-person)
atraksiyonumun (first-person genitive singular)
atraksiyonlarımın (first-person genitive singular)
atraksiyonunun (genitive second-person singular)
atraksiyonlarının (genitive second-person singular)
atraksiyonunun (genitive singular third-person)
atraksiyonlarının (genitive singular third-person)
atraksiyonumuzun (first-person genitive plural)
atraksiyonlarımızın (first-person genitive plural)
atraksiyonunuzun (genitive plural second-person)
atraksiyonlarınızın (genitive plural second-person)
atraksiyonlarının (genitive plural third-person)
atraksiyonum (first-person singular)
atraksiyonlarım (first-person singular)
atraksiyonsun (second-person singular)
atraksiyonlarsın (second-person singular)
atraksiyon (singular third-person)
atraksiyondur (singular third-person)
atraksiyonlar (singular third-person)
atraksiyonlardır (singular third-person)
atraksiyonuz (first-person plural)
atraksiyonlarız (first-person plural)
atraksiyonsunuz (plural second-person)
atraksiyonlarsınız (plural second-person)
atraksiyonlar (plural third-person)
atraksiyonlardır (plural third-person)

a demonstration done in places such as bars to entertain visitors, attraction


şiiri

third-person singular possessive of şiir


GKA

(computing) Initialism of grafiksel kullanıcı arayüz (GUI).


tepme

tepme (definite accusative tepmeyi, plural tepmeler)

tepmeyi (accusative definite)
tepmeler (plural)
tepme (nominative singular)
tepmeler (nominative plural)
tepmeyi (accusative definite singular)
tepmeleri (accusative definite plural)
tepmeye (dative singular)
tepmelere (dative plural)
tepmede (locative singular)
tepmelerde (locative plural)
tepmeden (ablative singular)
tepmelerden (ablative plural)
tepmenin (genitive singular)
tepmelerin (genitive plural)
tepmem (first-person nominative singular)
tepmelerim (first-person nominative singular)
tepmen (nominative second-person singular)
tepmelerin (nominative second-person singular)
tepmesi (nominative singular third-person)
tepmeleri (nominative singular third-person)
tepmemiz (first-person nominative plural)
tepmelerimiz (first-person nominative plural)
tepmeniz (nominative plural second-person)
tepmeleriniz (nominative plural second-person)
tepmeleri (nominative plural third-person)
tepmemi (accusative definite first-person singular)
tepmelerimi (accusative definite first-person singular)
tepmeni (accusative definite second-person singular)
tepmelerini (accusative definite second-person singular)
tepmesini (accusative definite singular third-person)
tepmelerini (accusative definite singular third-person)
tepmemizi (accusative definite first-person plural)
tepmelerimizi (accusative definite first-person plural)
tepmenizi (accusative definite plural second-person)
tepmelerinizi (accusative definite plural second-person)
tepmelerini (accusative definite plural third-person)
tepmeme (dative first-person singular)
tepmelerime (dative first-person singular)
tepmene (dative second-person singular)
tepmelerine (dative second-person singular)
tepmesine (dative singular third-person)
tepmelerine (dative singular third-person)
tepmemize (dative first-person plural)
tepmelerimize (dative first-person plural)
tepmenize (dative plural second-person)
tepmelerinize (dative plural second-person)
tepmelerine (dative plural third-person)
tepmemde (first-person locative singular)
tepmelerimde (first-person locative singular)
tepmende (locative second-person singular)
tepmelerinde (locative second-person singular)
tepmesinde (locative singular third-person)
tepmelerinde (locative singular third-person)
tepmemizde (first-person locative plural)
tepmelerimizde (first-person locative plural)
tepmenizde (locative plural second-person)
tepmelerinizde (locative plural second-person)
tepmelerinde (locative plural third-person)
tepmemden (ablative first-person singular)
tepmelerimden (ablative first-person singular)
tepmenden (ablative second-person singular)
tepmelerinden (ablative second-person singular)
tepmesinden (ablative singular third-person)
tepmelerinden (ablative singular third-person)
tepmemizden (ablative first-person plural)
tepmelerimizden (ablative first-person plural)
tepmenizden (ablative plural second-person)
tepmelerinizden (ablative plural second-person)
tepmelerinden (ablative plural third-person)
tepmemin (first-person genitive singular)
tepmelerimin (first-person genitive singular)
tepmenin (genitive second-person singular)
tepmelerinin (genitive second-person singular)
tepmesinin (genitive singular third-person)
tepmelerinin (genitive singular third-person)
tepmemizin (first-person genitive plural)
tepmelerimizin (first-person genitive plural)
tepmenizin (genitive plural second-person)
tepmelerinizin (genitive plural second-person)
tepmelerinin (genitive plural third-person)


manastır

manastır (definite accusative manastırı, plural manastırlar)

manastırı (accusative definite)
manastırlar (plural)
manastır (nominative singular)
manastırlar (nominative plural)
manastırı (accusative definite singular)
manastırları (accusative definite plural)
manastıra (dative singular)
manastırlara (dative plural)
manastırda (locative singular)
manastırlarda (locative plural)
manastırdan (ablative singular)
manastırlardan (ablative plural)
manastırın (genitive singular)
manastırların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مناستر (manastır), from Greek μοναστήρι (monastíri), from Ancient Greek μοναστήριον (monastḗrion).


sadaka

sadaka (definite accusative sadakayı, plural sadakalar)

sadakayı (accusative definite)
sadakalar (plural)
sadaka (nominative singular)
sadakalar (nominative plural)
sadakayı (accusative definite singular)
sadakaları (accusative definite plural)
sadakaya (dative singular)
sadakalara (dative plural)
sadakada (locative singular)
sadakalarda (locative plural)
sadakadan (ablative singular)
sadakalardan (ablative plural)
sadakanın (genitive singular)
sadakaların (genitive plural)
sadakam (first-person nominative singular)
sadakalarım (first-person nominative singular)
sadakan (nominative second-person singular)
sadakaların (nominative second-person singular)
sadakası (nominative singular third-person)
sadakaları (nominative singular third-person)
sadakamız (first-person nominative plural)
sadakalarımız (first-person nominative plural)
sadakanız (nominative plural second-person)
sadakalarınız (nominative plural second-person)
sadakaları (nominative plural third-person)
sadakamı (accusative definite first-person singular)
sadakalarımı (accusative definite first-person singular)
sadakanı (accusative definite second-person singular)
sadakalarını (accusative definite second-person singular)
sadakasını (accusative definite singular third-person)
sadakalarını (accusative definite singular third-person)
sadakamızı (accusative definite first-person plural)
sadakalarımızı (accusative definite first-person plural)
sadakanızı (accusative definite plural second-person)
sadakalarınızı (accusative definite plural second-person)
sadakalarını (accusative definite plural third-person)
sadakama (dative first-person singular)
sadakalarıma (dative first-person singular)
sadakana (dative second-person singular)
sadakalarına (dative second-person singular)
sadakasına (dative singular third-person)
sadakalarına (dative singular third-person)
sadakamıza (dative first-person plural)
sadakalarımıza (dative first-person plural)
sadakanıza (dative plural second-person)
sadakalarınıza (dative plural second-person)
sadakalarına (dative plural third-person)
sadakamda (first-person locative singular)
sadakalarımda (first-person locative singular)
sadakanda (locative second-person singular)
sadakalarında (locative second-person singular)
sadakasında (locative singular third-person)
sadakalarında (locative singular third-person)
sadakamızda (first-person locative plural)
sadakalarımızda (first-person locative plural)
sadakanızda (locative plural second-person)
sadakalarınızda (locative plural second-person)
sadakalarında (locative plural third-person)
sadakamdan (ablative first-person singular)
sadakalarımdan (ablative first-person singular)
sadakandan (ablative second-person singular)
sadakalarından (ablative second-person singular)
sadakasından (ablative singular third-person)
sadakalarından (ablative singular third-person)
sadakamızdan (ablative first-person plural)
sadakalarımızdan (ablative first-person plural)
sadakanızdan (ablative plural second-person)
sadakalarınızdan (ablative plural second-person)
sadakalarından (ablative plural third-person)
sadakamın (first-person genitive singular)
sadakalarımın (first-person genitive singular)
sadakanın (genitive second-person singular)
sadakalarının (genitive second-person singular)
sadakasının (genitive singular third-person)
sadakalarının (genitive singular third-person)
sadakamızın (first-person genitive plural)
sadakalarımızın (first-person genitive plural)
sadakanızın (genitive plural second-person)
sadakalarınızın (genitive plural second-person)
sadakalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صدقه (sadaka), from Arabic صَدَقَة (ṣadaqa).


çıngırağı

definite accusative singular of çıngırak


çilingiri

definite accusative singular of çilingir


günahkârı

gü‧nah‧kâ‧rı

singular definite accusative of günahkâr

third-person singular possessive of günahkâr


sahibi

third-person singular possessive of sahip


rasathane

rasathane (definite accusative rasathaneyi, plural rasathaneler)

rasathaneyi (accusative definite)
rasathaneler (plural)
rasathane (nominative singular)
rasathaneler (nominative plural)
rasathaneyi (accusative definite singular)
rasathaneleri (accusative definite plural)
rasathaneye (dative singular)
rasathanelere (dative plural)
rasathanede (locative singular)
rasathanelerde (locative plural)
rasathaneden (ablative singular)
rasathanelerden (ablative plural)
rasathanenin (genitive singular)
rasathanelerin (genitive plural)
rasathanem (first-person nominative singular)
rasathanelerim (first-person nominative singular)
rasathanen (nominative second-person singular)
rasathanelerin (nominative second-person singular)
rasathanesi (nominative singular third-person)
rasathaneleri (nominative singular third-person)
rasathanemiz (first-person nominative plural)
rasathanelerimiz (first-person nominative plural)
rasathaneniz (nominative plural second-person)
rasathaneleriniz (nominative plural second-person)
rasathaneleri (nominative plural third-person)
rasathanemi (accusative definite first-person singular)
rasathanelerimi (accusative definite first-person singular)
rasathaneni (accusative definite second-person singular)
rasathanelerini (accusative definite second-person singular)
rasathanesini (accusative definite singular third-person)
rasathanelerini (accusative definite singular third-person)
rasathanemizi (accusative definite first-person plural)
rasathanelerimizi (accusative definite first-person plural)
rasathanenizi (accusative definite plural second-person)
rasathanelerinizi (accusative definite plural second-person)
rasathanelerini (accusative definite plural third-person)
rasathaneme (dative first-person singular)
rasathanelerime (dative first-person singular)
rasathanene (dative second-person singular)
rasathanelerine (dative second-person singular)
rasathanesine (dative singular third-person)
rasathanelerine (dative singular third-person)
rasathanemize (dative first-person plural)
rasathanelerimize (dative first-person plural)
rasathanenize (dative plural second-person)
rasathanelerinize (dative plural second-person)
rasathanelerine (dative plural third-person)
rasathanemde (first-person locative singular)
rasathanelerimde (first-person locative singular)
rasathanende (locative second-person singular)
rasathanelerinde (locative second-person singular)
rasathanesinde (locative singular third-person)
rasathanelerinde (locative singular third-person)
rasathanemizde (first-person locative plural)
rasathanelerimizde (first-person locative plural)
rasathanenizde (locative plural second-person)
rasathanelerinizde (locative plural second-person)
rasathanelerinde (locative plural third-person)
rasathanemden (ablative first-person singular)
rasathanelerimden (ablative first-person singular)
rasathanenden (ablative second-person singular)
rasathanelerinden (ablative second-person singular)
rasathanesinden (ablative singular third-person)
rasathanelerinden (ablative singular third-person)
rasathanemizden (ablative first-person plural)
rasathanelerimizden (ablative first-person plural)
rasathanenizden (ablative plural second-person)
rasathanelerinizden (ablative plural second-person)
rasathanelerinden (ablative plural third-person)
rasathanemin (first-person genitive singular)
rasathanelerimin (first-person genitive singular)
rasathanenin (genitive second-person singular)
rasathanelerinin (genitive second-person singular)
rasathanesinin (genitive singular third-person)
rasathanelerinin (genitive singular third-person)
rasathanemizin (first-person genitive plural)
rasathanelerimizin (first-person genitive plural)
rasathanenizin (genitive plural second-person)
rasathanelerinizin (genitive plural second-person)
rasathanelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رصدخانه, from
Classical Persian رَصَدْخَانَه (rasadhāna). By surface analysis, rasat (“observation”) + -hane (“house”).

der

رَصَدْخَانَه