haziran

haziran (definite accusative haziranı, plural haziranlar)

haziranı (accusative definite)
haziranlar (plural)
haziran (nominative singular)
haziranlar (nominative plural)
haziranı (accusative definite singular)
haziranları (accusative definite plural)
hazirana (dative singular)
haziranlara (dative plural)
haziranda (locative singular)
haziranlarda (locative plural)
hazirandan (ablative singular)
haziranlardan (ablative plural)
haziranın (genitive singular)
haziranların (genitive plural)
haziranım (first-person nominative singular)
haziranlarım (first-person nominative singular)
haziranın (nominative second-person singular)
haziranların (nominative second-person singular)
haziranı (nominative singular third-person)
haziranları (nominative singular third-person)
haziranımız (first-person nominative plural)
haziranlarımız (first-person nominative plural)
haziranınız (nominative plural second-person)
haziranlarınız (nominative plural second-person)
haziranları (nominative plural third-person)
haziranımı (accusative definite first-person singular)
haziranlarımı (accusative definite first-person singular)
haziranını (accusative definite second-person singular)
haziranlarını (accusative definite second-person singular)
haziranını (accusative definite singular third-person)
haziranlarını (accusative definite singular third-person)
haziranımızı (accusative definite first-person plural)
haziranlarımızı (accusative definite first-person plural)
haziranınızı (accusative definite plural second-person)
haziranlarınızı (accusative definite plural second-person)
haziranlarını (accusative definite plural third-person)
haziranıma (dative first-person singular)
haziranlarıma (dative first-person singular)
haziranına (dative second-person singular)
haziranlarına (dative second-person singular)
haziranına (dative singular third-person)
haziranlarına (dative singular third-person)
haziranımıza (dative first-person plural)
haziranlarımıza (dative first-person plural)
haziranınıza (dative plural second-person)
haziranlarınıza (dative plural second-person)
haziranlarına (dative plural third-person)
haziranımda (first-person locative singular)
haziranlarımda (first-person locative singular)
haziranında (locative second-person singular)
haziranlarında (locative second-person singular)
haziranında (locative singular third-person)
haziranlarında (locative singular third-person)
haziranımızda (first-person locative plural)
haziranlarımızda (first-person locative plural)
haziranınızda (locative plural second-person)
haziranlarınızda (locative plural second-person)
haziranlarında (locative plural third-person)
haziranımdan (ablative first-person singular)
haziranlarımdan (ablative first-person singular)
haziranından (ablative second-person singular)
haziranlarından (ablative second-person singular)
haziranından (ablative singular third-person)
haziranlarından (ablative singular third-person)
haziranımızdan (ablative first-person plural)
haziranlarımızdan (ablative first-person plural)
haziranınızdan (ablative plural second-person)
haziranlarınızdan (ablative plural second-person)
haziranlarından (ablative plural third-person)
haziranımın (first-person genitive singular)
haziranlarımın (first-person genitive singular)
haziranının (genitive second-person singular)
haziranlarının (genitive second-person singular)
haziranının (genitive singular third-person)
haziranlarının (genitive singular third-person)
haziranımızın (first-person genitive plural)
haziranlarımızın (first-person genitive plural)
haziranınızın (genitive plural second-person)
haziranlarınızın (genitive plural second-person)
haziranlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حزیران (haziran), from Classical Syriac ܚܙܝܪܢ (ḥ'zīrān).


pazartesi

head

pazartesi (definite accusative pazartesiyi, plural pazartesiler)

pazartesiyi (accusative definite)
pazartesiler (plural)
pazartesi (nominative singular)
pazartesiler (nominative plural)
pazartesiyi (accusative definite singular)
pazartesileri (accusative definite plural)
pazartesiye (dative singular)
pazartesilere (dative plural)
pazarteside (locative singular)
pazartesilerde (locative plural)
pazartesiden (ablative singular)
pazartesilerden (ablative plural)
pazartesinin (genitive singular)
pazartesilerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish پازارارتسی, abbreviated from pazar + ertesi.


eylül

head

eylül (definite accusative eylülü, plural eylüller)

eylülü (accusative definite)
eylüller (plural)
eylül (nominative singular)
eylüller (nominative plural)
eylülü (accusative definite singular)
eylülleri (accusative definite plural)
eylüle (dative singular)
eylüllere (dative plural)
eylülde (locative singular)
eylüllerde (locative plural)
eylülden (ablative singular)
eylüllerden (ablative plural)
eylülün (genitive singular)
eylüllerin (genitive plural)
eylülüm (first-person nominative singular)
eylüllerim (first-person nominative singular)
eylülün (nominative second-person singular)
eylüllerin (nominative second-person singular)
eylülü (nominative singular third-person)
eylülleri (nominative singular third-person)
eylülümüz (first-person nominative plural)
eylüllerimiz (first-person nominative plural)
eylülünüz (nominative plural second-person)
eylülleriniz (nominative plural second-person)
eylülleri (nominative plural third-person)
eylülümü (accusative definite first-person singular)
eylüllerimi (accusative definite first-person singular)
eylülünü (accusative definite second-person singular)
eylüllerini (accusative definite second-person singular)
eylülünü (accusative definite singular third-person)
eylüllerini (accusative definite singular third-person)
eylülümüzü (accusative definite first-person plural)
eylüllerimizi (accusative definite first-person plural)
eylülünüzü (accusative definite plural second-person)
eylüllerinizi (accusative definite plural second-person)
eylüllerini (accusative definite plural third-person)
eylülüme (dative first-person singular)
eylüllerime (dative first-person singular)
eylülüne (dative second-person singular)
eylüllerine (dative second-person singular)
eylülüne (dative singular third-person)
eylüllerine (dative singular third-person)
eylülümüze (dative first-person plural)
eylüllerimize (dative first-person plural)
eylülünüze (dative plural second-person)
eylüllerinize (dative plural second-person)
eylüllerine (dative plural third-person)
eylülümde (first-person locative singular)
eylüllerimde (first-person locative singular)
eylülünde (locative second-person singular)
eylüllerinde (locative second-person singular)
eylülünde (locative singular third-person)
eylüllerinde (locative singular third-person)
eylülümüzde (first-person locative plural)
eylüllerimizde (first-person locative plural)
eylülünüzde (locative plural second-person)
eylüllerinizde (locative plural second-person)
eylüllerinde (locative plural third-person)
eylülümden (ablative first-person singular)
eylüllerimden (ablative first-person singular)
eylülünden (ablative second-person singular)
eylüllerinden (ablative second-person singular)
eylülünden (ablative singular third-person)
eylüllerinden (ablative singular third-person)
eylülümüzden (ablative first-person plural)
eylüllerimizden (ablative first-person plural)
eylülünüzden (ablative plural second-person)
eylüllerinizden (ablative plural second-person)
eylüllerinden (ablative plural third-person)
eylülümün (first-person genitive singular)
eylüllerimin (first-person genitive singular)
eylülünün (genitive second-person singular)
eylüllerinin (genitive second-person singular)
eylülünün (genitive singular third-person)
eylüllerinin (genitive singular third-person)
eylülümüzün (first-person genitive plural)
eylüllerimizin (first-person genitive plural)
eylülünüzün (genitive plural second-person)
eylüllerinizin (genitive plural second-person)
eylüllerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ایلول, from Arabic أَيْلُول (ʔaylūl).


ekim

ekim (definite accusative ekimi, plural ekimler)

ekimi (accusative definite)
ekimler (plural)
ekim (nominative singular)
ekimler (nominative plural)
ekimi (accusative definite singular)
ekimleri (accusative definite plural)
ekime (dative singular)
ekimlere (dative plural)
ekimde (locative singular)
ekimlerde (locative plural)
ekimden (ablative singular)
ekimlerden (ablative plural)
ekimin (genitive singular)
ekimlerin (genitive plural)
ekimim (first-person nominative singular)
ekimlerim (first-person nominative singular)
ekimin (nominative second-person singular)
ekimlerin (nominative second-person singular)
ekimi (nominative singular third-person)
ekimleri (nominative singular third-person)
ekimimiz (first-person nominative plural)
ekimlerimiz (first-person nominative plural)
ekiminiz (nominative plural second-person)
ekimleriniz (nominative plural second-person)
ekimleri (nominative plural third-person)
ekimimi (accusative definite first-person singular)
ekimlerimi (accusative definite first-person singular)
ekimini (accusative definite second-person singular)
ekimlerini (accusative definite second-person singular)
ekimini (accusative definite singular third-person)
ekimlerini (accusative definite singular third-person)
ekimimizi (accusative definite first-person plural)
ekimlerimizi (accusative definite first-person plural)
ekiminizi (accusative definite plural second-person)
ekimlerinizi (accusative definite plural second-person)
ekimlerini (accusative definite plural third-person)
ekimime (dative first-person singular)
ekimlerime (dative first-person singular)
ekimine (dative second-person singular)
ekimlerine (dative second-person singular)
ekimine (dative singular third-person)
ekimlerine (dative singular third-person)
ekimimize (dative first-person plural)
ekimlerimize (dative first-person plural)
ekiminize (dative plural second-person)
ekimlerinize (dative plural second-person)
ekimlerine (dative plural third-person)
ekimimde (first-person locative singular)
ekimlerimde (first-person locative singular)
ekiminde (locative second-person singular)
ekimlerinde (locative second-person singular)
ekiminde (locative singular third-person)
ekimlerinde (locative singular third-person)
ekimimizde (first-person locative plural)
ekimlerimizde (first-person locative plural)
ekiminizde (locative plural second-person)
ekimlerinizde (locative plural second-person)
ekimlerinde (locative plural third-person)
ekimimden (ablative first-person singular)
ekimlerimden (ablative first-person singular)
ekiminden (ablative second-person singular)
ekimlerinden (ablative second-person singular)
ekiminden (ablative singular third-person)
ekimlerinden (ablative singular third-person)
ekimimizden (ablative first-person plural)
ekimlerimizden (ablative first-person plural)
ekiminizden (ablative plural second-person)
ekimlerinizden (ablative plural second-person)
ekimlerinden (ablative plural third-person)
ekimimin (first-person genitive singular)
ekimlerimin (first-person genitive singular)
ekiminin (genitive second-person singular)
ekimlerinin (genitive second-person singular)
ekiminin (genitive singular third-person)
ekimlerinin (genitive singular third-person)
ekimimizin (first-person genitive plural)
ekimlerimizin (first-person genitive plural)
ekiminizin (genitive plural second-person)
ekimlerinizin (genitive plural second-person)
ekimlerinin (genitive plural third-person)


ağustos

ağustos (definite accusative ağustosu, plural ağustoslar)

ağustosu (accusative definite)
ağustoslar (plural)
ağustos (nominative singular)
ağustoslar (nominative plural)
ağustosu (accusative definite singular)
ağustosları (accusative definite plural)
ağustosa (dative singular)
ağustoslara (dative plural)
ağustosta (locative singular)
ağustoslarda (locative plural)
ağustostan (ablative singular)
ağustoslardan (ablative plural)
ağustosun (genitive singular)
ağustosların (genitive plural)
ağustosum (first-person nominative singular)
ağustoslarım (first-person nominative singular)
ağustosun (nominative second-person singular)
ağustosların (nominative second-person singular)
ağustosu (nominative singular third-person)
ağustosları (nominative singular third-person)
ağustosumuz (first-person nominative plural)
ağustoslarımız (first-person nominative plural)
ağustosunuz (nominative plural second-person)
ağustoslarınız (nominative plural second-person)
ağustosları (nominative plural third-person)
ağustosumu (accusative definite first-person singular)
ağustoslarımı (accusative definite first-person singular)
ağustosunu (accusative definite second-person singular)
ağustoslarını (accusative definite second-person singular)
ağustosunu (accusative definite singular third-person)
ağustoslarını (accusative definite singular third-person)
ağustosumuzu (accusative definite first-person plural)
ağustoslarımızı (accusative definite first-person plural)
ağustosunuzu (accusative definite plural second-person)
ağustoslarınızı (accusative definite plural second-person)
ağustoslarını (accusative definite plural third-person)
ağustosuma (dative first-person singular)
ağustoslarıma (dative first-person singular)
ağustosuna (dative second-person singular)
ağustoslarına (dative second-person singular)
ağustosuna (dative singular third-person)
ağustoslarına (dative singular third-person)
ağustosumuza (dative first-person plural)
ağustoslarımıza (dative first-person plural)
ağustosunuza (dative plural second-person)
ağustoslarınıza (dative plural second-person)
ağustoslarına (dative plural third-person)
ağustosumda (first-person locative singular)
ağustoslarımda (first-person locative singular)
ağustosunda (locative second-person singular)
ağustoslarında (locative second-person singular)
ağustosunda (locative singular third-person)
ağustoslarında (locative singular third-person)
ağustosumuzda (first-person locative plural)
ağustoslarımızda (first-person locative plural)
ağustosunuzda (locative plural second-person)
ağustoslarınızda (locative plural second-person)
ağustoslarında (locative plural third-person)
ağustosumdan (ablative first-person singular)
ağustoslarımdan (ablative first-person singular)
ağustosundan (ablative second-person singular)
ağustoslarından (ablative second-person singular)
ağustosundan (ablative singular third-person)
ağustoslarından (ablative singular third-person)
ağustosumuzdan (ablative first-person plural)
ağustoslarımızdan (ablative first-person plural)
ağustosunuzdan (ablative plural second-person)
ağustoslarınızdan (ablative plural second-person)
ağustoslarından (ablative plural third-person)
ağustosumun (first-person genitive singular)
ağustoslarımın (first-person genitive singular)
ağustosunun (genitive second-person singular)
ağustoslarının (genitive second-person singular)
ağustosunun (genitive singular third-person)
ağustoslarının (genitive singular third-person)
ağustosumuzun (first-person genitive plural)
ağustoslarımızın (first-person genitive plural)
ağustosunuzun (genitive plural second-person)
ağustoslarınızın (genitive plural second-person)
ağustoslarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آغستوس (ağustos), from Greek Αύγουστος (Ávgoustos).


temmuz

temmuz (definite accusative temmuzu, plural temmuzlar)

temmuzu (accusative definite)
temmuzlar (plural)
temmuz (nominative singular)
temmuzlar (nominative plural)
temmuzu (accusative definite singular)
temmuzları (accusative definite plural)
temmuza (dative singular)
temmuzlara (dative plural)
temmuzda (locative singular)
temmuzlarda (locative plural)
temmuzdan (ablative singular)
temmuzlardan (ablative plural)
temmuzun (genitive singular)
temmuzların (genitive plural)
temmuzum (first-person nominative singular)
temmuzlarım (first-person nominative singular)
temmuzun (nominative second-person singular)
temmuzların (nominative second-person singular)
temmuzu (nominative singular third-person)
temmuzları (nominative singular third-person)
temmuzumuz (first-person nominative plural)
temmuzlarımız (first-person nominative plural)
temmuzunuz (nominative plural second-person)
temmuzlarınız (nominative plural second-person)
temmuzları (nominative plural third-person)
temmuzumu (accusative definite first-person singular)
temmuzlarımı (accusative definite first-person singular)
temmuzunu (accusative definite second-person singular)
temmuzlarını (accusative definite second-person singular)
temmuzunu (accusative definite singular third-person)
temmuzlarını (accusative definite singular third-person)
temmuzumuzu (accusative definite first-person plural)
temmuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
temmuzunuzu (accusative definite plural second-person)
temmuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
temmuzlarını (accusative definite plural third-person)
temmuzuma (dative first-person singular)
temmuzlarıma (dative first-person singular)
temmuzuna (dative second-person singular)
temmuzlarına (dative second-person singular)
temmuzuna (dative singular third-person)
temmuzlarına (dative singular third-person)
temmuzumuza (dative first-person plural)
temmuzlarımıza (dative first-person plural)
temmuzunuza (dative plural second-person)
temmuzlarınıza (dative plural second-person)
temmuzlarına (dative plural third-person)
temmuzumda (first-person locative singular)
temmuzlarımda (first-person locative singular)
temmuzunda (locative second-person singular)
temmuzlarında (locative second-person singular)
temmuzunda (locative singular third-person)
temmuzlarında (locative singular third-person)
temmuzumuzda (first-person locative plural)
temmuzlarımızda (first-person locative plural)
temmuzunuzda (locative plural second-person)
temmuzlarınızda (locative plural second-person)
temmuzlarında (locative plural third-person)
temmuzumdan (ablative first-person singular)
temmuzlarımdan (ablative first-person singular)
temmuzundan (ablative second-person singular)
temmuzlarından (ablative second-person singular)
temmuzundan (ablative singular third-person)
temmuzlarından (ablative singular third-person)
temmuzumuzdan (ablative first-person plural)
temmuzlarımızdan (ablative first-person plural)
temmuzunuzdan (ablative plural second-person)
temmuzlarınızdan (ablative plural second-person)
temmuzlarından (ablative plural third-person)
temmuzumun (first-person genitive singular)
temmuzlarımın (first-person genitive singular)
temmuzunun (genitive second-person singular)
temmuzlarının (genitive second-person singular)
temmuzunun (genitive singular third-person)
temmuzlarının (genitive singular third-person)
temmuzumuzun (first-person genitive plural)
temmuzlarımızın (first-person genitive plural)
temmuzunuzun (genitive plural second-person)
temmuzlarınızın (genitive plural second-person)
temmuzlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تموز (temmuz), from Arabic تَمُّوز (tammūz), from Classical Syriac ܬܡܘܙ (tāmūz), from Aramaic תַּמּוּז (tāmuz), from Akkadian 𒌗𒋗 (ⁱᵗⁱDuʾzu/Dūzu), from Sumerian 𒌉𒍣 (DUMU.ZID, “the true son”).


mayıs

mayıs (definite accusative mayısı, plural mayıslar)

mayısı (accusative definite)
mayıslar (plural)
mayıs (nominative singular)
mayıslar (nominative plural)
mayısı (accusative definite singular)
mayısları (accusative definite plural)
mayısa (dative singular)
mayıslara (dative plural)
mayısta (locative singular)
mayıslarda (locative plural)
mayıstan (ablative singular)
mayıslardan (ablative plural)
mayısın (genitive singular)
mayısların (genitive plural)
mayısım (first-person nominative singular)
mayıslarım (first-person nominative singular)
mayısın (nominative second-person singular)
mayısların (nominative second-person singular)
mayısı (nominative singular third-person)
mayısları (nominative singular third-person)
mayısımız (first-person nominative plural)
mayıslarımız (first-person nominative plural)
mayısınız (nominative plural second-person)
mayıslarınız (nominative plural second-person)
mayısları (nominative plural third-person)
mayısımı (accusative definite first-person singular)
mayıslarımı (accusative definite first-person singular)
mayısını (accusative definite second-person singular)
mayıslarını (accusative definite second-person singular)
mayısını (accusative definite singular third-person)
mayıslarını (accusative definite singular third-person)
mayısımızı (accusative definite first-person plural)
mayıslarımızı (accusative definite first-person plural)
mayısınızı (accusative definite plural second-person)
mayıslarınızı (accusative definite plural second-person)
mayıslarını (accusative definite plural third-person)
mayısıma (dative first-person singular)
mayıslarıma (dative first-person singular)
mayısına (dative second-person singular)
mayıslarına (dative second-person singular)
mayısına (dative singular third-person)
mayıslarına (dative singular third-person)
mayısımıza (dative first-person plural)
mayıslarımıza (dative first-person plural)
mayısınıza (dative plural second-person)
mayıslarınıza (dative plural second-person)
mayıslarına (dative plural third-person)
mayısımda (first-person locative singular)
mayıslarımda (first-person locative singular)
mayısında (locative second-person singular)
mayıslarında (locative second-person singular)
mayısında (locative singular third-person)
mayıslarında (locative singular third-person)
mayısımızda (first-person locative plural)
mayıslarımızda (first-person locative plural)
mayısınızda (locative plural second-person)
mayıslarınızda (locative plural second-person)
mayıslarında (locative plural third-person)
mayısımdan (ablative first-person singular)
mayıslarımdan (ablative first-person singular)
mayısından (ablative second-person singular)
mayıslarından (ablative second-person singular)
mayısından (ablative singular third-person)
mayıslarından (ablative singular third-person)
mayısımızdan (ablative first-person plural)
mayıslarımızdan (ablative first-person plural)
mayısınızdan (ablative plural second-person)
mayıslarınızdan (ablative plural second-person)
mayıslarından (ablative plural third-person)
mayısımın (first-person genitive singular)
mayıslarımın (first-person genitive singular)
mayısının (genitive second-person singular)
mayıslarının (genitive second-person singular)
mayısının (genitive singular third-person)
mayıslarının (genitive singular third-person)
mayısımızın (first-person genitive plural)
mayıslarımızın (first-person genitive plural)
mayısınızın (genitive plural second-person)
mayıslarınızın (genitive plural second-person)
mayıslarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مایس, from Greek Μάιος (Máios), from Latin Maius.


şubat

şubat (definite accusative şubatı, plural şubatlar)

şubatı (accusative definite)
şubatlar (plural)
şubat (nominative singular)
şubatlar (nominative plural)
şubatı (accusative definite singular)
şubatları (accusative definite plural)
şubata (dative singular)
şubatlara (dative plural)
şubatta (locative singular)
şubatlarda (locative plural)
şubattan (ablative singular)
şubatlardan (ablative plural)
şubatın (genitive singular)
şubatların (genitive plural)
şubatım (first-person nominative singular)
şubatlarım (first-person nominative singular)
şubatın (nominative second-person singular)
şubatların (nominative second-person singular)
şubatı (nominative singular third-person)
şubatları (nominative singular third-person)
şubatımız (first-person nominative plural)
şubatlarımız (first-person nominative plural)
şubatınız (nominative plural second-person)
şubatlarınız (nominative plural second-person)
şubatları (nominative plural third-person)
şubatımı (accusative definite first-person singular)
şubatlarımı (accusative definite first-person singular)
şubatını (accusative definite second-person singular)
şubatlarını (accusative definite second-person singular)
şubatını (accusative definite singular third-person)
şubatlarını (accusative definite singular third-person)
şubatımızı (accusative definite first-person plural)
şubatlarımızı (accusative definite first-person plural)
şubatınızı (accusative definite plural second-person)
şubatlarınızı (accusative definite plural second-person)
şubatlarını (accusative definite plural third-person)
şubatıma (dative first-person singular)
şubatlarıma (dative first-person singular)
şubatına (dative second-person singular)
şubatlarına (dative second-person singular)
şubatına (dative singular third-person)
şubatlarına (dative singular third-person)
şubatımıza (dative first-person plural)
şubatlarımıza (dative first-person plural)
şubatınıza (dative plural second-person)
şubatlarınıza (dative plural second-person)
şubatlarına (dative plural third-person)
şubatımda (first-person locative singular)
şubatlarımda (first-person locative singular)
şubatında (locative second-person singular)
şubatlarında (locative second-person singular)
şubatında (locative singular third-person)
şubatlarında (locative singular third-person)
şubatımızda (first-person locative plural)
şubatlarımızda (first-person locative plural)
şubatınızda (locative plural second-person)
şubatlarınızda (locative plural second-person)
şubatlarında (locative plural third-person)
şubatımdan (ablative first-person singular)
şubatlarımdan (ablative first-person singular)
şubatından (ablative second-person singular)
şubatlarından (ablative second-person singular)
şubatından (ablative singular third-person)
şubatlarından (ablative singular third-person)
şubatımızdan (ablative first-person plural)
şubatlarımızdan (ablative first-person plural)
şubatınızdan (ablative plural second-person)
şubatlarınızdan (ablative plural second-person)
şubatlarından (ablative plural third-person)
şubatımın (first-person genitive singular)
şubatlarımın (first-person genitive singular)
şubatının (genitive second-person singular)
şubatlarının (genitive second-person singular)
şubatının (genitive singular third-person)
şubatlarının (genitive singular third-person)
şubatımızın (first-person genitive plural)
şubatlarımızın (first-person genitive plural)
şubatınızın (genitive plural second-person)
şubatlarınızın (genitive plural second-person)
şubatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شباط (şubat), from Arabic شُبَاط (šubāṭ), from Classical Syriac ܫܒܛ.


kasım

head

kasım (definite accusative kasımı, plural kasımlar)

kasımı (accusative definite)
kasımlar (plural)
kasım (nominative singular)
kasımlar (nominative plural)
kasımı (accusative definite singular)
kasımları (accusative definite plural)
kasıma (dative singular)
kasımlara (dative plural)
kasımda (locative singular)
kasımlarda (locative plural)
kasımdan (ablative singular)
kasımlardan (ablative plural)
kasımın (genitive singular)
kasımların (genitive plural)
kasımım (first-person nominative singular)
kasımlarım (first-person nominative singular)
kasımın (nominative second-person singular)
kasımların (nominative second-person singular)
kasımı (nominative singular third-person)
kasımları (nominative singular third-person)
kasımımız (first-person nominative plural)
kasımlarımız (first-person nominative plural)
kasımınız (nominative plural second-person)
kasımlarınız (nominative plural second-person)
kasımları (nominative plural third-person)
kasımımı (accusative definite first-person singular)
kasımlarımı (accusative definite first-person singular)
kasımını (accusative definite second-person singular)
kasımlarını (accusative definite second-person singular)
kasımını (accusative definite singular third-person)
kasımlarını (accusative definite singular third-person)
kasımımızı (accusative definite first-person plural)
kasımlarımızı (accusative definite first-person plural)
kasımınızı (accusative definite plural second-person)
kasımlarınızı (accusative definite plural second-person)
kasımlarını (accusative definite plural third-person)
kasımıma (dative first-person singular)
kasımlarıma (dative first-person singular)
kasımına (dative second-person singular)
kasımlarına (dative second-person singular)
kasımına (dative singular third-person)
kasımlarına (dative singular third-person)
kasımımıza (dative first-person plural)
kasımlarımıza (dative first-person plural)
kasımınıza (dative plural second-person)
kasımlarınıza (dative plural second-person)
kasımlarına (dative plural third-person)
kasımımda (first-person locative singular)
kasımlarımda (first-person locative singular)
kasımında (locative second-person singular)
kasımlarında (locative second-person singular)
kasımında (locative singular third-person)
kasımlarında (locative singular third-person)
kasımımızda (first-person locative plural)
kasımlarımızda (first-person locative plural)
kasımınızda (locative plural second-person)
kasımlarınızda (locative plural second-person)
kasımlarında (locative plural third-person)
kasımımdan (ablative first-person singular)
kasımlarımdan (ablative first-person singular)
kasımından (ablative second-person singular)
kasımlarından (ablative second-person singular)
kasımından (ablative singular third-person)
kasımlarından (ablative singular third-person)
kasımımızdan (ablative first-person plural)
kasımlarımızdan (ablative first-person plural)
kasımınızdan (ablative plural second-person)
kasımlarınızdan (ablative plural second-person)
kasımlarından (ablative plural third-person)
kasımımın (first-person genitive singular)
kasımlarımın (first-person genitive singular)
kasımının (genitive second-person singular)
kasımlarının (genitive second-person singular)
kasımının (genitive singular third-person)
kasımlarının (genitive singular third-person)
kasımımızın (first-person genitive plural)
kasımlarımızın (first-person genitive plural)
kasımınızın (genitive plural second-person)
kasımlarınızın (genitive plural second-person)
kasımlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic قَاسِم (qāsim).


kitap

kitap (definite accusative kitabı, plural kitaplar or (obsolete) kütüp)

kitabı (accusative definite)
kitaplar (plural)
kütüp (obsolete plural)
kitap (nominative singular)
kitaplar (nominative plural)
kitabı (accusative definite singular)
kitapları (accusative definite plural)
kitaba (dative singular)
kitaplara (dative plural)
kitapta (locative singular)
kitaplarda (locative plural)
kitaptan (ablative singular)
kitaplardan (ablative plural)
kitabın (genitive singular)
kitapların (genitive plural)
kitabım (first-person nominative singular)
kitaplarım (first-person nominative singular)
kitabın (nominative second-person singular)
kitapların (nominative second-person singular)
kitabı (nominative singular third-person)
kitapları (nominative singular third-person)
kitabımız (first-person nominative plural)
kitaplarımız (first-person nominative plural)
kitabınız (nominative plural second-person)
kitaplarınız (nominative plural second-person)
kitapları (nominative plural third-person)
kitabımı (accusative definite first-person singular)
kitaplarımı (accusative definite first-person singular)
kitabını (accusative definite second-person singular)
kitaplarını (accusative definite second-person singular)
kitabını (accusative definite singular third-person)
kitaplarını (accusative definite singular third-person)
kitabımızı (accusative definite first-person plural)
kitaplarımızı (accusative definite first-person plural)
kitabınızı (accusative definite plural second-person)
kitaplarınızı (accusative definite plural second-person)
kitaplarını (accusative definite plural third-person)
kitabıma (dative first-person singular)
kitaplarıma (dative first-person singular)
kitabına (dative second-person singular)
kitaplarına (dative second-person singular)
kitabına (dative singular third-person)
kitaplarına (dative singular third-person)
kitabımıza (dative first-person plural)
kitaplarımıza (dative first-person plural)
kitabınıza (dative plural second-person)
kitaplarınıza (dative plural second-person)
kitaplarına (dative plural third-person)
kitabımda (first-person locative singular)
kitaplarımda (first-person locative singular)
kitabında (locative second-person singular)
kitaplarında (locative second-person singular)
kitabında (locative singular third-person)
kitaplarında (locative singular third-person)
kitabımızda (first-person locative plural)
kitaplarımızda (first-person locative plural)
kitabınızda (locative plural second-person)
kitaplarınızda (locative plural second-person)
kitaplarında (locative plural third-person)
kitabımdan (ablative first-person singular)
kitaplarımdan (ablative first-person singular)
kitabından (ablative second-person singular)
kitaplarından (ablative second-person singular)
kitabından (ablative singular third-person)
kitaplarından (ablative singular third-person)
kitabımızdan (ablative first-person plural)
kitaplarımızdan (ablative first-person plural)
kitabınızdan (ablative plural second-person)
kitaplarınızdan (ablative plural second-person)
kitaplarından (ablative plural third-person)
kitabımın (first-person genitive singular)
kitaplarımın (first-person genitive singular)
kitabının (genitive second-person singular)
kitaplarının (genitive second-person singular)
kitabının (genitive singular third-person)
kitaplarının (genitive singular third-person)
kitabımızın (first-person genitive plural)
kitaplarımızın (first-person genitive plural)
kitabınızın (genitive plural second-person)
kitaplarınızın (genitive plural second-person)
kitaplarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كتاب (kitab, “book”), from Arabic كِتَاب (kitāb).


nisan

nisan (definite accusative nisanı, plural nisanlar)

nisanı (accusative definite)
nisanlar (plural)
nisan (nominative singular)
nisanlar (nominative plural)
nisanı (accusative definite singular)
nisanları (accusative definite plural)
nisana (dative singular)
nisanlara (dative plural)
nisanda (locative singular)
nisanlarda (locative plural)
nisandan (ablative singular)
nisanlardan (ablative plural)
nisanın (genitive singular)
nisanların (genitive plural)
nisanım (first-person nominative singular)
nisanlarım (first-person nominative singular)
nisanın (nominative second-person singular)
nisanların (nominative second-person singular)
nisanı (nominative singular third-person)
nisanları (nominative singular third-person)
nisanımız (first-person nominative plural)
nisanlarımız (first-person nominative plural)
nisanınız (nominative plural second-person)
nisanlarınız (nominative plural second-person)
nisanları (nominative plural third-person)
nisanımı (accusative definite first-person singular)
nisanlarımı (accusative definite first-person singular)
nisanını (accusative definite second-person singular)
nisanlarını (accusative definite second-person singular)
nisanını (accusative definite singular third-person)
nisanlarını (accusative definite singular third-person)
nisanımızı (accusative definite first-person plural)
nisanlarımızı (accusative definite first-person plural)
nisanınızı (accusative definite plural second-person)
nisanlarınızı (accusative definite plural second-person)
nisanlarını (accusative definite plural third-person)
nisanıma (dative first-person singular)
nisanlarıma (dative first-person singular)
nisanına (dative second-person singular)
nisanlarına (dative second-person singular)
nisanına (dative singular third-person)
nisanlarına (dative singular third-person)
nisanımıza (dative first-person plural)
nisanlarımıza (dative first-person plural)
nisanınıza (dative plural second-person)
nisanlarınıza (dative plural second-person)
nisanlarına (dative plural third-person)
nisanımda (first-person locative singular)
nisanlarımda (first-person locative singular)
nisanında (locative second-person singular)
nisanlarında (locative second-person singular)
nisanında (locative singular third-person)
nisanlarında (locative singular third-person)
nisanımızda (first-person locative plural)
nisanlarımızda (first-person locative plural)
nisanınızda (locative plural second-person)
nisanlarınızda (locative plural second-person)
nisanlarında (locative plural third-person)
nisanımdan (ablative first-person singular)
nisanlarımdan (ablative first-person singular)
nisanından (ablative second-person singular)
nisanlarından (ablative second-person singular)
nisanından (ablative singular third-person)
nisanlarından (ablative singular third-person)
nisanımızdan (ablative first-person plural)
nisanlarımızdan (ablative first-person plural)
nisanınızdan (ablative plural second-person)
nisanlarınızdan (ablative plural second-person)
nisanlarından (ablative plural third-person)
nisanımın (first-person genitive singular)
nisanlarımın (first-person genitive singular)
nisanının (genitive second-person singular)
nisanlarının (genitive second-person singular)
nisanının (genitive singular third-person)
nisanlarının (genitive singular third-person)
nisanımızın (first-person genitive plural)
nisanlarımızın (first-person genitive plural)
nisanınızın (genitive plural second-person)
nisanlarınızın (genitive plural second-person)
nisanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نیسان, from Arabic نِيْسَان (niysān), نَيْسَان (naysān), from Classical Syriac ܢܝܣܢ.


ocak

ocak (definite accusative ocağı, plural ocaklar)

ocağı (accusative definite)
ocaklar (plural)
ocak (nominative singular)
ocaklar (nominative plural)
ocağı (accusative definite singular)
ocakları (accusative definite plural)
ocağa (dative singular)
ocaklara (dative plural)
ocakta (locative singular)
ocaklarda (locative plural)
ocaktan (ablative singular)
ocaklardan (ablative plural)
ocağın (genitive singular)
ocakların (genitive plural)
ocağım (first-person nominative singular)
ocaklarım (first-person nominative singular)
ocağın (nominative second-person singular)
ocakların (nominative second-person singular)
ocağı (nominative singular third-person)
ocakları (nominative singular third-person)
ocağımız (first-person nominative plural)
ocaklarımız (first-person nominative plural)
ocağınız (nominative plural second-person)
ocaklarınız (nominative plural second-person)
ocakları (nominative plural third-person)
ocağımı (accusative definite first-person singular)
ocaklarımı (accusative definite first-person singular)
ocağını (accusative definite second-person singular)
ocaklarını (accusative definite second-person singular)
ocağını (accusative definite singular third-person)
ocaklarını (accusative definite singular third-person)
ocağımızı (accusative definite first-person plural)
ocaklarımızı (accusative definite first-person plural)
ocağınızı (accusative definite plural second-person)
ocaklarınızı (accusative definite plural second-person)
ocaklarını (accusative definite plural third-person)
ocağıma (dative first-person singular)
ocaklarıma (dative first-person singular)
ocağına (dative second-person singular)
ocaklarına (dative second-person singular)
ocağına (dative singular third-person)
ocaklarına (dative singular third-person)
ocağımıza (dative first-person plural)
ocaklarımıza (dative first-person plural)
ocağınıza (dative plural second-person)
ocaklarınıza (dative plural second-person)
ocaklarına (dative plural third-person)
ocağımda (first-person locative singular)
ocaklarımda (first-person locative singular)
ocağında (locative second-person singular)
ocaklarında (locative second-person singular)
ocağında (locative singular third-person)
ocaklarında (locative singular third-person)
ocağımızda (first-person locative plural)
ocaklarımızda (first-person locative plural)
ocağınızda (locative plural second-person)
ocaklarınızda (locative plural second-person)
ocaklarında (locative plural third-person)
ocağımdan (ablative first-person singular)
ocaklarımdan (ablative first-person singular)
ocağından (ablative second-person singular)
ocaklarından (ablative second-person singular)
ocağından (ablative singular third-person)
ocaklarından (ablative singular third-person)
ocağımızdan (ablative first-person plural)
ocaklarımızdan (ablative first-person plural)
ocağınızdan (ablative plural second-person)
ocaklarınızdan (ablative plural second-person)
ocaklarından (ablative plural third-person)
ocağımın (first-person genitive singular)
ocaklarımın (first-person genitive singular)
ocağının (genitive second-person singular)
ocaklarının (genitive second-person singular)
ocağının (genitive singular third-person)
ocaklarının (genitive singular third-person)
ocağımızın (first-person genitive plural)
ocaklarımızın (first-person genitive plural)
ocağınızın (genitive plural second-person)
ocaklarınızın (genitive plural second-person)
ocaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوجاق (ocak), originally from Proto-Turkic *ōtčak (“hearth”). The sense January is a calque of Arabic كانون (literally “hearth”) (hence Turkish kânun), the name of two months in Rumi calendar. Cognate to Turkmen ojak, Azerbaijani ocaq, &c.


arka

head

arka (definite accusative arkayı, plural arkalar)

arkayı (accusative definite)
arkalar (plural)
arka (nominative singular)
arkalar (nominative plural)
arkayı (accusative definite singular)
arkaları (accusative definite plural)
arkaya (dative singular)
arkalara (dative plural)
arkada (locative singular)
arkalarda (locative plural)
arkadan (ablative singular)
arkalardan (ablative plural)
arkanın (genitive singular)
arkaların (genitive plural)
arkam (first-person nominative singular)
arkalarım (first-person nominative singular)
arkan (nominative second-person singular)
arkaların (nominative second-person singular)
arkası (nominative singular third-person)
arkaları (nominative singular third-person)
arkamız (first-person nominative plural)
arkalarımız (first-person nominative plural)
arkanız (nominative plural second-person)
arkalarınız (nominative plural second-person)
arkaları (nominative plural third-person)
arkamı (accusative definite first-person singular)
arkalarımı (accusative definite first-person singular)
arkanı (accusative definite second-person singular)
arkalarını (accusative definite second-person singular)
arkasını (accusative definite singular third-person)
arkalarını (accusative definite singular third-person)
arkamızı (accusative definite first-person plural)
arkalarımızı (accusative definite first-person plural)
arkanızı (accusative definite plural second-person)
arkalarınızı (accusative definite plural second-person)
arkalarını (accusative definite plural third-person)
arkama (dative first-person singular)
arkalarıma (dative first-person singular)
arkana (dative second-person singular)
arkalarına (dative second-person singular)
arkasına (dative singular third-person)
arkalarına (dative singular third-person)
arkamıza (dative first-person plural)
arkalarımıza (dative first-person plural)
arkanıza (dative plural second-person)
arkalarınıza (dative plural second-person)
arkalarına (dative plural third-person)
arkamda (first-person locative singular)
arkalarımda (first-person locative singular)
arkanda (locative second-person singular)
arkalarında (locative second-person singular)
arkasında (locative singular third-person)
arkalarında (locative singular third-person)
arkamızda (first-person locative plural)
arkalarımızda (first-person locative plural)
arkanızda (locative plural second-person)
arkalarınızda (locative plural second-person)
arkalarında (locative plural third-person)
arkamdan (ablative first-person singular)
arkalarımdan (ablative first-person singular)
arkandan (ablative second-person singular)
arkalarından (ablative second-person singular)
arkasından (ablative singular third-person)
arkalarından (ablative singular third-person)
arkamızdan (ablative first-person plural)
arkalarımızdan (ablative first-person plural)
arkanızdan (ablative plural second-person)
arkalarınızdan (ablative plural second-person)
arkalarından (ablative plural third-person)
arkamın (first-person genitive singular)
arkalarımın (first-person genitive singular)
arkanın (genitive second-person singular)
arkalarının (genitive second-person singular)
arkasının (genitive singular third-person)
arkalarının (genitive singular third-person)
arkamızın (first-person genitive plural)
arkalarımızın (first-person genitive plural)
arkanızın (genitive plural second-person)
arkalarınızın (genitive plural second-person)
arkalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آرقه (arka), from Proto-Turkic *arka, *ār (“behind, back”). Cognate with Turkish art.


siten

second-person singular possessive of site


hedonisti

third-person singular possessive of hedonist


nefret

head

nefret (definite accusative nefreti, plural nefretler)

nefreti (accusative definite)
nefretler (plural)
nefret (nominative singular)
nefretler (nominative plural)
nefreti (accusative definite singular)
nefretleri (accusative definite plural)
nefrete (dative singular)
nefretlere (dative plural)
nefrette (locative singular)
nefretlerde (locative plural)
nefretten (ablative singular)
nefretlerden (ablative plural)
nefretin (genitive singular)
nefretlerin (genitive plural)
nefretim (first-person nominative singular)
nefretlerim (first-person nominative singular)
nefretin (nominative second-person singular)
nefretlerin (nominative second-person singular)
nefreti (nominative singular third-person)
nefretleri (nominative singular third-person)
nefretimiz (first-person nominative plural)
nefretlerimiz (first-person nominative plural)
nefretiniz (nominative plural second-person)
nefretleriniz (nominative plural second-person)
nefretleri (nominative plural third-person)
nefretimi (accusative definite first-person singular)
nefretlerimi (accusative definite first-person singular)
nefretini (accusative definite second-person singular)
nefretlerini (accusative definite second-person singular)
nefretini (accusative definite singular third-person)
nefretlerini (accusative definite singular third-person)
nefretimizi (accusative definite first-person plural)
nefretlerimizi (accusative definite first-person plural)
nefretinizi (accusative definite plural second-person)
nefretlerinizi (accusative definite plural second-person)
nefretlerini (accusative definite plural third-person)
nefretime (dative first-person singular)
nefretlerime (dative first-person singular)
nefretine (dative second-person singular)
nefretlerine (dative second-person singular)
nefretine (dative singular third-person)
nefretlerine (dative singular third-person)
nefretimize (dative first-person plural)
nefretlerimize (dative first-person plural)
nefretinize (dative plural second-person)
nefretlerinize (dative plural second-person)
nefretlerine (dative plural third-person)
nefretimde (first-person locative singular)
nefretlerimde (first-person locative singular)
nefretinde (locative second-person singular)
nefretlerinde (locative second-person singular)
nefretinde (locative singular third-person)
nefretlerinde (locative singular third-person)
nefretimizde (first-person locative plural)
nefretlerimizde (first-person locative plural)
nefretinizde (locative plural second-person)
nefretlerinizde (locative plural second-person)
nefretlerinde (locative plural third-person)
nefretimden (ablative first-person singular)
nefretlerimden (ablative first-person singular)
nefretinden (ablative second-person singular)
nefretlerinden (ablative second-person singular)
nefretinden (ablative singular third-person)
nefretlerinden (ablative singular third-person)
nefretimizden (ablative first-person plural)
nefretlerimizden (ablative first-person plural)
nefretinizden (ablative plural second-person)
nefretlerinizden (ablative plural second-person)
nefretlerinden (ablative plural third-person)
nefretimin (first-person genitive singular)
nefretlerimin (first-person genitive singular)
nefretinin (genitive second-person singular)
nefretlerinin (genitive second-person singular)
nefretinin (genitive singular third-person)
nefretlerinin (genitive singular third-person)
nefretimizin (first-person genitive plural)
nefretlerimizin (first-person genitive plural)
nefretinizin (genitive plural second-person)
nefretlerinizin (genitive plural second-person)
nefretlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نفرت (nefret), from Arabic نَفْرَة (nafra).


akne

akne (definite accusative akneyi, plural akneler)

akneyi (accusative definite)
akneler (plural)
akne (nominative singular)
akneler (nominative plural)
aknei (accusative definite singular)
akneleri (accusative definite plural)
aknee (dative singular)
aknelere (dative plural)
aknede (locative singular)
aknelerde (locative plural)
akneden (ablative singular)
aknelerden (ablative plural)
aknein (genitive singular)
aknelerin (genitive plural)
akneim (first-person nominative singular)
aknelerim (first-person nominative singular)
aknein (nominative second-person singular)
aknelerin (nominative second-person singular)
aknei (nominative singular third-person)
akneleri (nominative singular third-person)
akneimiz (first-person nominative plural)
aknelerimiz (first-person nominative plural)
akneiniz (nominative plural second-person)
akneleriniz (nominative plural second-person)
akneleri (nominative plural third-person)
akneimi (accusative definite first-person singular)
aknelerimi (accusative definite first-person singular)
akneini (accusative definite second-person singular)
aknelerini (accusative definite second-person singular)
akneini (accusative definite singular third-person)
aknelerini (accusative definite singular third-person)
akneimizi (accusative definite first-person plural)
aknelerimizi (accusative definite first-person plural)
akneinizi (accusative definite plural second-person)
aknelerinizi (accusative definite plural second-person)
aknelerini (accusative definite plural third-person)
akneime (dative first-person singular)
aknelerime (dative first-person singular)
akneine (dative second-person singular)
aknelerine (dative second-person singular)
akneine (dative singular third-person)
aknelerine (dative singular third-person)
akneimize (dative first-person plural)
aknelerimize (dative first-person plural)
akneinize (dative plural second-person)
aknelerinize (dative plural second-person)
aknelerine (dative plural third-person)
akneimde (first-person locative singular)
aknelerimde (first-person locative singular)
akneinde (locative second-person singular)
aknelerinde (locative second-person singular)
akneinde (locative singular third-person)
aknelerinde (locative singular third-person)
akneimizde (first-person locative plural)
aknelerimizde (first-person locative plural)
akneinizde (locative plural second-person)
aknelerinizde (locative plural second-person)
aknelerinde (locative plural third-person)
akneimden (ablative first-person singular)
aknelerimden (ablative first-person singular)
akneinden (ablative second-person singular)
aknelerinden (ablative second-person singular)
akneinden (ablative singular third-person)
aknelerinden (ablative singular third-person)
akneimizden (ablative first-person plural)
aknelerimizden (ablative first-person plural)
akneinizden (ablative plural second-person)
aknelerinizden (ablative plural second-person)
aknelerinden (ablative plural third-person)
akneimin (first-person genitive singular)
aknelerimin (first-person genitive singular)
akneinin (genitive second-person singular)
aknelerinin (genitive second-person singular)
akneinin (genitive singular third-person)
aknelerinin (genitive singular third-person)
akneimizin (first-person genitive plural)
aknelerimizin (first-person genitive plural)
akneinizin (genitive plural second-person)
aknelerinizin (genitive plural second-person)
aknelerinin (genitive plural third-person)


apostrof

apostrof (definite accusative apostrofu, plural apostroflar)

apostrofu (accusative definite)
apostroflar (plural)
apostrof (nominative singular)
apostroflar (nominative plural)
apostrofu (accusative definite singular)
apostrofları (accusative definite plural)
apostrofa (dative singular)
apostroflara (dative plural)
apostrofta (locative singular)
apostroflarda (locative plural)
apostroftan (ablative singular)
apostroflardan (ablative plural)
apostrofun (genitive singular)
apostrofların (genitive plural)

From French apostrophe, from Latin apostrophus.


öç

öç (definite accusative öcü, plural öçler)

öcü (accusative definite)
öçler (plural)
öç (nominative singular)
öçler (nominative plural)
öcü (accusative definite singular)
öçleri (accusative definite plural)
öce (dative singular)
öçlere (dative plural)
öçte (locative singular)
öçlerde (locative plural)
öçten (ablative singular)
öçlerden (ablative plural)
öcün (genitive singular)
öçlerin (genitive plural)
öcüm (first-person nominative singular)
öçlerim (first-person nominative singular)
öcün (nominative second-person singular)
öçlerin (nominative second-person singular)
öcü (nominative singular third-person)
öçleri (nominative singular third-person)
öcümüz (first-person nominative plural)
öçlerimiz (first-person nominative plural)
öcünüz (nominative plural second-person)
öçleriniz (nominative plural second-person)
öçleri (nominative plural third-person)
öcümü (accusative definite first-person singular)
öçlerimi (accusative definite first-person singular)
öcünü (accusative definite second-person singular)
öçlerini (accusative definite second-person singular)
öcünü (accusative definite singular third-person)
öçlerini (accusative definite singular third-person)
öcümüzü (accusative definite first-person plural)
öçlerimizi (accusative definite first-person plural)
öcünüzü (accusative definite plural second-person)
öçlerinizi (accusative definite plural second-person)
öçlerini (accusative definite plural third-person)
öcüme (dative first-person singular)
öçlerime (dative first-person singular)
öcüne (dative second-person singular)
öçlerine (dative second-person singular)
öcüne (dative singular third-person)
öçlerine (dative singular third-person)
öcümüze (dative first-person plural)
öçlerimize (dative first-person plural)
öcünüze (dative plural second-person)
öçlerinize (dative plural second-person)
öçlerine (dative plural third-person)
öcümde (first-person locative singular)
öçlerimde (first-person locative singular)
öcünde (locative second-person singular)
öçlerinde (locative second-person singular)
öcünde (locative singular third-person)
öçlerinde (locative singular third-person)
öcümüzde (first-person locative plural)
öçlerimizde (first-person locative plural)
öcünüzde (locative plural second-person)
öçlerinizde (locative plural second-person)
öçlerinde (locative plural third-person)
öcümden (ablative first-person singular)
öçlerimden (ablative first-person singular)
öcünden (ablative second-person singular)
öçlerinden (ablative second-person singular)
öcünden (ablative singular third-person)
öçlerinden (ablative singular third-person)
öcümüzden (ablative first-person plural)
öçlerimizden (ablative first-person plural)
öcünüzden (ablative plural second-person)
öçlerinizden (ablative plural second-person)
öçlerinden (ablative plural third-person)
öcümün (first-person genitive singular)
öçlerimin (first-person genitive singular)
öcünün (genitive second-person singular)
öçlerinin (genitive second-person singular)
öcünün (genitive singular third-person)
öçlerinin (genitive singular third-person)
öcümüzün (first-person genitive plural)
öçlerimizin (first-person genitive plural)
öcünüzün (genitive plural second-person)
öçlerinizin (genitive plural second-person)
öçlerinin (genitive plural third-person)

Northern Kurdish: oc

From Ottoman Turkish اوج (öc), from Proto-Turkic *ȫč.


lakros

lakros (definite accusative lakrosu, uncountable)

lakrosu (accusative definite)
lakros (nominative singular)
lakrosu (accusative definite singular)
lakrosa (dative singular)
lakrosta (locative singular)
lakrostan (ablative singular)
lakrosun (genitive singular)


klitoris

klitoris (definite accusative klitorisi, plural klitorisler)

klitorisi (accusative definite)
klitorisler (plural)
klitoris (nominative singular)
klitorisler (nominative plural)
klitorisi (accusative definite singular)
klitorisleri (accusative definite plural)
klitorise (dative singular)
klitorislere (dative plural)
klitoriste (locative singular)
klitorislerde (locative plural)
klitoristen (ablative singular)
klitorislerden (ablative plural)
klitorisin (genitive singular)
klitorislerin (genitive plural)
klitorisim (first-person nominative singular)
klitorislerim (first-person nominative singular)
klitorisin (nominative second-person singular)
klitorislerin (nominative second-person singular)
klitorisi (nominative singular third-person)
klitorisleri (nominative singular third-person)
klitorisimiz (first-person nominative plural)
klitorislerimiz (first-person nominative plural)
klitorisiniz (nominative plural second-person)
klitorisleriniz (nominative plural second-person)
klitorisleri (nominative plural third-person)
klitorisimi (accusative definite first-person singular)
klitorislerimi (accusative definite first-person singular)
klitorisini (accusative definite second-person singular)
klitorislerini (accusative definite second-person singular)
klitorisini (accusative definite singular third-person)
klitorislerini (accusative definite singular third-person)
klitorisimizi (accusative definite first-person plural)
klitorislerimizi (accusative definite first-person plural)
klitorisinizi (accusative definite plural second-person)
klitorislerinizi (accusative definite plural second-person)
klitorislerini (accusative definite plural third-person)
klitorisime (dative first-person singular)
klitorislerime (dative first-person singular)
klitorisine (dative second-person singular)
klitorislerine (dative second-person singular)
klitorisine (dative singular third-person)
klitorislerine (dative singular third-person)
klitorisimize (dative first-person plural)
klitorislerimize (dative first-person plural)
klitorisinize (dative plural second-person)
klitorislerinize (dative plural second-person)
klitorislerine (dative plural third-person)
klitorisimde (first-person locative singular)
klitorislerimde (first-person locative singular)
klitorisinde (locative second-person singular)
klitorislerinde (locative second-person singular)
klitorisinde (locative singular third-person)
klitorislerinde (locative singular third-person)
klitorisimizde (first-person locative plural)
klitorislerimizde (first-person locative plural)
klitorisinizde (locative plural second-person)
klitorislerinizde (locative plural second-person)
klitorislerinde (locative plural third-person)
klitorisimden (ablative first-person singular)
klitorislerimden (ablative first-person singular)
klitorisinden (ablative second-person singular)
klitorislerinden (ablative second-person singular)
klitorisinden (ablative singular third-person)
klitorislerinden (ablative singular third-person)
klitorisimizden (ablative first-person plural)
klitorislerimizden (ablative first-person plural)
klitorisinizden (ablative plural second-person)
klitorislerinizden (ablative plural second-person)
klitorislerinden (ablative plural third-person)
klitorisimin (first-person genitive singular)
klitorislerimin (first-person genitive singular)
klitorisinin (genitive second-person singular)
klitorislerinin (genitive second-person singular)
klitorisinin (genitive singular third-person)
klitorislerinin (genitive singular third-person)
klitorisimizin (first-person genitive plural)
klitorislerimizin (first-person genitive plural)
klitorisinizin (genitive plural second-person)
klitorislerinizin (genitive plural second-person)
klitorislerinin (genitive plural third-person)


yün

yün (definite accusative yünü, plural yünler)

yünü (accusative definite)
yünler (plural)

From Ottoman Turkish یوك (yüŋ), from Proto-Turkic *yuŋ (“wool”). Cognate with Azerbaijani yun, Kazakh жүн (jün), Old Turkic [script needed] (yüŋ), Turkmen ýüň.


anatomi

anatomi (definite accusative anatomiyi, plural anatomiler)

anatomiyi (accusative definite)
anatomiler (plural)
anatomi (nominative singular)
anatomiler (nominative plural)
anatomiyi (accusative definite singular)
anatomileri (accusative definite plural)
anatomiye (dative singular)
anatomilere (dative plural)
anatomide (locative singular)
anatomilerde (locative plural)
anatomiden (ablative singular)
anatomilerden (ablative plural)
anatominin (genitive singular)
anatomilerin (genitive plural)
anatomim (first-person nominative singular)
anatomilerim (first-person nominative singular)
anatomin (nominative second-person singular)
anatomilerin (nominative second-person singular)
anatomisi (nominative singular third-person)
anatomileri (nominative singular third-person)
anatomimiz (first-person nominative plural)
anatomilerimiz (first-person nominative plural)
anatominiz (nominative plural second-person)
anatomileriniz (nominative plural second-person)
anatomileri (nominative plural third-person)
anatomimi (accusative definite first-person singular)
anatomilerimi (accusative definite first-person singular)
anatomini (accusative definite second-person singular)
anatomilerini (accusative definite second-person singular)
anatomisini (accusative definite singular third-person)
anatomilerini (accusative definite singular third-person)
anatomimizi (accusative definite first-person plural)
anatomilerimizi (accusative definite first-person plural)
anatominizi (accusative definite plural second-person)
anatomilerinizi (accusative definite plural second-person)
anatomilerini (accusative definite plural third-person)
anatomime (dative first-person singular)
anatomilerime (dative first-person singular)
anatomine (dative second-person singular)
anatomilerine (dative second-person singular)
anatomisine (dative singular third-person)
anatomilerine (dative singular third-person)
anatomimize (dative first-person plural)
anatomilerimize (dative first-person plural)
anatominize (dative plural second-person)
anatomilerinize (dative plural second-person)
anatomilerine (dative plural third-person)
anatomimde (first-person locative singular)
anatomilerimde (first-person locative singular)
anatominde (locative second-person singular)
anatomilerinde (locative second-person singular)
anatomisinde (locative singular third-person)
anatomilerinde (locative singular third-person)
anatomimizde (first-person locative plural)
anatomilerimizde (first-person locative plural)
anatominizde (locative plural second-person)
anatomilerinizde (locative plural second-person)
anatomilerinde (locative plural third-person)
anatomimden (ablative first-person singular)
anatomilerimden (ablative first-person singular)
anatominden (ablative second-person singular)
anatomilerinden (ablative second-person singular)
anatomisinden (ablative singular third-person)
anatomilerinden (ablative singular third-person)
anatomimizden (ablative first-person plural)
anatomilerimizden (ablative first-person plural)
anatominizden (ablative plural second-person)
anatomilerinizden (ablative plural second-person)
anatomilerinden (ablative plural third-person)
anatomimin (first-person genitive singular)
anatomilerimin (first-person genitive singular)
anatominin (genitive second-person singular)
anatomilerinin (genitive second-person singular)
anatomisinin (genitive singular third-person)
anatomilerinin (genitive singular third-person)
anatomimizin (first-person genitive plural)
anatomilerimizin (first-person genitive plural)
anatominizin (genitive plural second-person)
anatomilerinizin (genitive plural second-person)
anatomilerinin (genitive plural third-person)


yan

yan (definite accusative yanı, plural yanlar)

yanı (accusative definite)
yanlar (plural)
yan (nominative singular)
yanlar (nominative plural)
yanı (accusative definite singular)
yanları (accusative definite plural)
yana (dative singular)
yanlara (dative plural)
yanda (locative singular)
yanlarda (locative plural)
yandan (ablative singular)
yanlardan (ablative plural)
yanın (genitive singular)
yanların (genitive plural)
yanım (first-person nominative singular)
yanlarım (first-person nominative singular)
yanın (nominative second-person singular)
yanların (nominative second-person singular)
yanı (nominative singular third-person)
yanları (nominative singular third-person)
yanımız (first-person nominative plural)
yanlarımız (first-person nominative plural)
yanınız (nominative plural second-person)
yanlarınız (nominative plural second-person)
yanları (nominative plural third-person)
yanımı (accusative definite first-person singular)
yanlarımı (accusative definite first-person singular)
yanını (accusative definite second-person singular)
yanlarını (accusative definite second-person singular)
yanını (accusative definite singular third-person)
yanlarını (accusative definite singular third-person)
yanımızı (accusative definite first-person plural)
yanlarımızı (accusative definite first-person plural)
yanınızı (accusative definite plural second-person)
yanlarınızı (accusative definite plural second-person)
yanlarını (accusative definite plural third-person)
yanıma (dative first-person singular)
yanlarıma (dative first-person singular)
yanına (dative second-person singular)
yanlarına (dative second-person singular)
yanına (dative singular third-person)
yanlarına (dative singular third-person)
yanımıza (dative first-person plural)
yanlarımıza (dative first-person plural)
yanınıza (dative plural second-person)
yanlarınıza (dative plural second-person)
yanlarına (dative plural third-person)
yanımda (first-person locative singular)
yanlarımda (first-person locative singular)
yanında (locative second-person singular)
yanlarında (locative second-person singular)
yanında (locative singular third-person)
yanlarında (locative singular third-person)
yanımızda (first-person locative plural)
yanlarımızda (first-person locative plural)
yanınızda (locative plural second-person)
yanlarınızda (locative plural second-person)
yanlarında (locative plural third-person)
yanımdan (ablative first-person singular)
yanlarımdan (ablative first-person singular)
yanından (ablative second-person singular)
yanlarından (ablative second-person singular)
yanından (ablative singular third-person)
yanlarından (ablative singular third-person)
yanımızdan (ablative first-person plural)
yanlarımızdan (ablative first-person plural)
yanınızdan (ablative plural second-person)
yanlarınızdan (ablative plural second-person)
yanlarından (ablative plural third-person)
yanımın (first-person genitive singular)
yanlarımın (first-person genitive singular)
yanının (genitive second-person singular)
yanlarının (genitive second-person singular)
yanının (genitive singular third-person)
yanlarının (genitive singular third-person)
yanımızın (first-person genitive plural)
yanlarımızın (first-person genitive plural)
yanınızın (genitive plural second-person)
yanlarınızın (genitive plural second-person)
yanlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یان (yan), from Proto-Turkic *yān (“side”).

inh+

Adam, eşyalarımın yanında oturuyordu.

The man was sitting next to my belongings.


sorti

head

sorti (definite accusative sortiyi, plural sortiler)

sortiyi (accusative definite)
sortiler (plural)
sorti (nominative singular)
sortiler (nominative plural)
sortiyi (accusative definite singular)
sortileri (accusative definite plural)
sortiye (dative singular)
sortilere (dative plural)
sortide (locative singular)
sortilerde (locative plural)
sortiden (ablative singular)
sortilerden (ablative plural)
sortinin (genitive singular)
sortilerin (genitive plural)
sortim (first-person nominative singular)
sortilerim (first-person nominative singular)
sortin (nominative second-person singular)
sortilerin (nominative second-person singular)
sortisi (nominative singular third-person)
sortileri (nominative singular third-person)
sortimiz (first-person nominative plural)
sortilerimiz (first-person nominative plural)
sortiniz (nominative plural second-person)
sortileriniz (nominative plural second-person)
sortileri (nominative plural third-person)
sortimi (accusative definite first-person singular)
sortilerimi (accusative definite first-person singular)
sortini (accusative definite second-person singular)
sortilerini (accusative definite second-person singular)
sortisini (accusative definite singular third-person)
sortilerini (accusative definite singular third-person)
sortimizi (accusative definite first-person plural)
sortilerimizi (accusative definite first-person plural)
sortinizi (accusative definite plural second-person)
sortilerinizi (accusative definite plural second-person)
sortilerini (accusative definite plural third-person)
sortime (dative first-person singular)
sortilerime (dative first-person singular)
sortine (dative second-person singular)
sortilerine (dative second-person singular)
sortisine (dative singular third-person)
sortilerine (dative singular third-person)
sortimize (dative first-person plural)
sortilerimize (dative first-person plural)
sortinize (dative plural second-person)
sortilerinize (dative plural second-person)
sortilerine (dative plural third-person)
sortimde (first-person locative singular)
sortilerimde (first-person locative singular)
sortinde (locative second-person singular)
sortilerinde (locative second-person singular)
sortisinde (locative singular third-person)
sortilerinde (locative singular third-person)
sortimizde (first-person locative plural)
sortilerimizde (first-person locative plural)
sortinizde (locative plural second-person)
sortilerinizde (locative plural second-person)
sortilerinde (locative plural third-person)
sortimden (ablative first-person singular)
sortilerimden (ablative first-person singular)
sortinden (ablative second-person singular)
sortilerinden (ablative second-person singular)
sortisinden (ablative singular third-person)
sortilerinden (ablative singular third-person)
sortimizden (ablative first-person plural)
sortilerimizden (ablative first-person plural)
sortinizden (ablative plural second-person)
sortilerinizden (ablative plural second-person)
sortilerinden (ablative plural third-person)
sortimin (first-person genitive singular)
sortilerimin (first-person genitive singular)
sortinin (genitive second-person singular)
sortilerinin (genitive second-person singular)
sortisinin (genitive singular third-person)
sortilerinin (genitive singular third-person)
sortimizin (first-person genitive plural)
sortilerimizin (first-person genitive plural)
sortinizin (genitive plural second-person)
sortilerinizin (genitive plural second-person)
sortilerinin (genitive plural third-person)

(electricity) Any electrical outlet where sockets or light fixture may be installed.

(military) A combat mission carried out by a military aircraft; a sortie.


asbest

asbest (definite accusative asbesti, plural asbestler)

asbesti (accusative definite)
asbestler (plural)
asbest (nominative singular)
asbestler (nominative plural)
asbesti (accusative definite singular)
asbestleri (accusative definite plural)
asbeste (dative singular)
asbestlere (dative plural)
asbestte (locative singular)
asbestlerde (locative plural)
asbestten (ablative singular)
asbestlerden (ablative plural)
asbestin (genitive singular)
asbestlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish آسبست (asbest), from French asbeste, from Latin asbestos, from Ancient Greek ἄσβεστος (ásbestos).


dönüş

dönüş (definite accusative dönüşü, plural dönüşler)

dönüşü (accusative definite)
dönüşler (plural)
dönüş (nominative singular)
dönüşler (nominative plural)
dönüşü (accusative definite singular)
dönüşleri (accusative definite plural)
dönüşe (dative singular)
dönüşlere (dative plural)
dönüşte (locative singular)
dönüşlerde (locative plural)
dönüşten (ablative singular)
dönüşlerden (ablative plural)
dönüşün (genitive singular)
dönüşlerin (genitive plural)
dönüşüm (first-person nominative singular)
dönüşlerim (first-person nominative singular)
dönüşün (nominative second-person singular)
dönüşlerin (nominative second-person singular)
dönüşü (nominative singular third-person)
dönüşleri (nominative singular third-person)
dönüşümüz (first-person nominative plural)
dönüşlerimiz (first-person nominative plural)
dönüşünüz (nominative plural second-person)
dönüşleriniz (nominative plural second-person)
dönüşleri (nominative plural third-person)
dönüşümü (accusative definite first-person singular)
dönüşlerimi (accusative definite first-person singular)
dönüşünü (accusative definite second-person singular)
dönüşlerini (accusative definite second-person singular)
dönüşünü (accusative definite singular third-person)
dönüşlerini (accusative definite singular third-person)
dönüşümüzü (accusative definite first-person plural)
dönüşlerimizi (accusative definite first-person plural)
dönüşünüzü (accusative definite plural second-person)
dönüşlerinizi (accusative definite plural second-person)
dönüşlerini (accusative definite plural third-person)
dönüşüme (dative first-person singular)
dönüşlerime (dative first-person singular)
dönüşüne (dative second-person singular)
dönüşlerine (dative second-person singular)
dönüşüne (dative singular third-person)
dönüşlerine (dative singular third-person)
dönüşümüze (dative first-person plural)
dönüşlerimize (dative first-person plural)
dönüşünüze (dative plural second-person)
dönüşlerinize (dative plural second-person)
dönüşlerine (dative plural third-person)
dönüşümde (first-person locative singular)
dönüşlerimde (first-person locative singular)
dönüşünde (locative second-person singular)
dönüşlerinde (locative second-person singular)
dönüşünde (locative singular third-person)
dönüşlerinde (locative singular third-person)
dönüşümüzde (first-person locative plural)
dönüşlerimizde (first-person locative plural)
dönüşünüzde (locative plural second-person)
dönüşlerinizde (locative plural second-person)
dönüşlerinde (locative plural third-person)
dönüşümden (ablative first-person singular)
dönüşlerimden (ablative first-person singular)
dönüşünden (ablative second-person singular)
dönüşlerinden (ablative second-person singular)
dönüşünden (ablative singular third-person)
dönüşlerinden (ablative singular third-person)
dönüşümüzden (ablative first-person plural)
dönüşlerimizden (ablative first-person plural)
dönüşünüzden (ablative plural second-person)
dönüşlerinizden (ablative plural second-person)
dönüşlerinden (ablative plural third-person)
dönüşümün (first-person genitive singular)
dönüşlerimin (first-person genitive singular)
dönüşünün (genitive second-person singular)
dönüşlerinin (genitive second-person singular)
dönüşünün (genitive singular third-person)
dönüşlerinin (genitive singular third-person)
dönüşümüzün (first-person genitive plural)
dönüşlerimizin (first-person genitive plural)
dönüşünüzün (genitive plural second-person)
dönüşlerinizin (genitive plural second-person)
dönüşlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دونش (dönüş). Equivalent to dön- + -üş.


amper

amper (definite accusative amperi, plural amperler)

amperi (accusative definite)
amperler (plural)
amper (nominative singular)
amperler (nominative plural)
amperi (accusative definite singular)
amperleri (accusative definite plural)
ampere (dative singular)
amperlere (dative plural)
amperde (locative singular)
amperlerde (locative plural)
amperden (ablative singular)
amperlerden (ablative plural)
amperin (genitive singular)
amperlerin (genitive plural)
amperim (first-person nominative singular)
amperlerim (first-person nominative singular)
amperin (nominative second-person singular)
amperlerin (nominative second-person singular)
amperi (nominative singular third-person)
amperleri (nominative singular third-person)
amperimiz (first-person nominative plural)
amperlerimiz (first-person nominative plural)
amperiniz (nominative plural second-person)
amperleriniz (nominative plural second-person)
amperleri (nominative plural third-person)
amperimi (accusative definite first-person singular)
amperlerimi (accusative definite first-person singular)
amperini (accusative definite second-person singular)
amperlerini (accusative definite second-person singular)
amperini (accusative definite singular third-person)
amperlerini (accusative definite singular third-person)
amperimizi (accusative definite first-person plural)
amperlerimizi (accusative definite first-person plural)
amperinizi (accusative definite plural second-person)
amperlerinizi (accusative definite plural second-person)
amperlerini (accusative definite plural third-person)
amperime (dative first-person singular)
amperlerime (dative first-person singular)
amperine (dative second-person singular)
amperlerine (dative second-person singular)
amperine (dative singular third-person)
amperlerine (dative singular third-person)
amperimize (dative first-person plural)
amperlerimize (dative first-person plural)
amperinize (dative plural second-person)
amperlerinize (dative plural second-person)
amperlerine (dative plural third-person)
amperimde (first-person locative singular)
amperlerimde (first-person locative singular)
amperinde (locative second-person singular)
amperlerinde (locative second-person singular)
amperinde (locative singular third-person)
amperlerinde (locative singular third-person)
amperimizde (first-person locative plural)
amperlerimizde (first-person locative plural)
amperinizde (locative plural second-person)
amperlerinizde (locative plural second-person)
amperlerinde (locative plural third-person)
amperimden (ablative first-person singular)
amperlerimden (ablative first-person singular)
amperinden (ablative second-person singular)
amperlerinden (ablative second-person singular)
amperinden (ablative singular third-person)
amperlerinden (ablative singular third-person)
amperimizden (ablative first-person plural)
amperlerimizden (ablative first-person plural)
amperinizden (ablative plural second-person)
amperlerinizden (ablative plural second-person)
amperlerinden (ablative plural third-person)
amperimin (first-person genitive singular)
amperlerimin (first-person genitive singular)
amperinin (genitive second-person singular)
amperlerinin (genitive second-person singular)
amperinin (genitive singular third-person)
amperlerinin (genitive singular third-person)
amperimizin (first-person genitive plural)
amperlerimizin (first-person genitive plural)
amperinizin (genitive plural second-person)
amperlerinizin (genitive plural second-person)
amperlerinin (genitive plural third-person)


cırcır

cırcır (definite accusative cırcırı, plural cırcırlar)

cırcırı (accusative definite)
cırcırlar (plural)
cırcır (nominative singular)
cırcırlar (nominative plural)
cırcırı (accusative definite singular)
cırcırları (accusative definite plural)
cırcıra (dative singular)
cırcırlara (dative plural)
cırcırda (locative singular)
cırcırlarda (locative plural)
cırcırdan (ablative singular)
cırcırlardan (ablative plural)
cırcırın (genitive singular)
cırcırların (genitive plural)


think-tank

think-tank (definite accusative think-tankı, plural think-tanklar)

think-tankı (accusative definite)
think-tanklar (plural)
think-tank (nominative singular)
think-tanklar (nominative plural)
think-tankı (accusative definite singular)
think-tankları (accusative definite plural)
think-tanka (dative singular)
think-tanklara (dative plural)
think-tankta (locative singular)
think-tanklarda (locative plural)
think-tanktan (ablative singular)
think-tanklardan (ablative plural)
think-tankın (genitive singular)
think-tankların (genitive plural)

Unadapted borrowing from English think tank.


börü

head

börü (definite accusative börüyü, plural börülar)

börüyü (accusative definite)
börülar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish بوری (börü, “wolf”), from Proto-Turkic *bȫrü, compare Old Turkic 𐰋𐰇𐰼𐰃 (böri), Yakut бөрө (börö), Turkmen bȫrü, Salar büüri.
Sometimes claimed to be an Iranian word (compare Digor Ossetian берӕгъ (beræǧ), Iron Ossetian бирӕгъ (biræǧ, “wolf”)), although Sergei Starostin argues against this. Corroborating this, Vasily I. Abaev elaborates that the East Iranian form itself is most likely borrowed from a Turkic source.
Compare also Russian бирю́к (birjúk, “lone wolf, loner”) (see Аникин 128-129)


terek

From Proto-Turkic *dẹrek (“poplar, tree”). Iranian origin is quite improbable.


terek

The origin is uncertain. Related to Armenian դարակ (darak), թարեք (tʻarekʻ), and possibly borrowed from it. Alternatively, from termek, dermek (“to collect; to arrange”).


bürokrat

head

bürokrat (definite accusative bürokratı, plural bürokratlar)

bürokratı (accusative definite)
bürokratlar (plural)
bürokrat (nominative singular)
bürokratlar (nominative plural)
bürokratı (accusative definite singular)
bürokratları (accusative definite plural)
bürokrata (dative singular)
bürokratlara (dative plural)
bürokratta (locative singular)
bürokratlarda (locative plural)
bürokrattan (ablative singular)
bürokratlardan (ablative plural)
bürokratın (genitive singular)
bürokratların (genitive plural)


büro

büro (definite accusative büroyu, plural bürolar)

büroyu (accusative definite)
bürolar (plural)
büro (nominative singular)
bürolar (nominative plural)
büroyu (accusative definite singular)
büroları (accusative definite plural)
büroya (dative singular)
bürolara (dative plural)
büroda (locative singular)
bürolarda (locative plural)
bürodan (ablative singular)
bürolardan (ablative plural)
büronun (genitive singular)
büroların (genitive plural)

From Ottoman Turkish برو (büro), from French bureau.


adım

first-person singular predicative singular of ad

first-person singular possessive singular possession of ad


adım

Inherited from Ottoman Turkish آدیم (adım, “step”), from Proto-Turkic *ātïm (“step”), a derivation from *āt- (“to walk”).


bereket

head

bereket (definite accusative bereketi, plural bereketler)

bereketi (accusative definite)
bereketler (plural)
bereket (nominative singular)
bereketler (nominative plural)
bereketi (accusative definite singular)
bereketleri (accusative definite plural)
berekete (dative singular)
bereketlere (dative plural)
berekette (locative singular)
bereketlerde (locative plural)
bereketten (ablative singular)
bereketlerden (ablative plural)
bereketin (genitive singular)
bereketlerin (genitive plural)
bereketim (first-person nominative singular)
bereketlerim (first-person nominative singular)
bereketin (nominative second-person singular)
bereketlerin (nominative second-person singular)
bereketi (nominative singular third-person)
bereketleri (nominative singular third-person)
bereketimiz (first-person nominative plural)
bereketlerimiz (first-person nominative plural)
bereketiniz (nominative plural second-person)
bereketleriniz (nominative plural second-person)
bereketleri (nominative plural third-person)
bereketimi (accusative definite first-person singular)
bereketlerimi (accusative definite first-person singular)
bereketini (accusative definite second-person singular)
bereketlerini (accusative definite second-person singular)
bereketini (accusative definite singular third-person)
bereketlerini (accusative definite singular third-person)
bereketimizi (accusative definite first-person plural)
bereketlerimizi (accusative definite first-person plural)
bereketinizi (accusative definite plural second-person)
bereketlerinizi (accusative definite plural second-person)
bereketlerini (accusative definite plural third-person)
bereketime (dative first-person singular)
bereketlerime (dative first-person singular)
bereketine (dative second-person singular)
bereketlerine (dative second-person singular)
bereketine (dative singular third-person)
bereketlerine (dative singular third-person)
bereketimize (dative first-person plural)
bereketlerimize (dative first-person plural)
bereketinize (dative plural second-person)
bereketlerinize (dative plural second-person)
bereketlerine (dative plural third-person)
bereketimde (first-person locative singular)
bereketlerimde (first-person locative singular)
bereketinde (locative second-person singular)
bereketlerinde (locative second-person singular)
bereketinde (locative singular third-person)
bereketlerinde (locative singular third-person)
bereketimizde (first-person locative plural)
bereketlerimizde (first-person locative plural)
bereketinizde (locative plural second-person)
bereketlerinizde (locative plural second-person)
bereketlerinde (locative plural third-person)
bereketimden (ablative first-person singular)
bereketlerimden (ablative first-person singular)
bereketinden (ablative second-person singular)
bereketlerinden (ablative second-person singular)
bereketinden (ablative singular third-person)
bereketlerinden (ablative singular third-person)
bereketimizden (ablative first-person plural)
bereketlerimizden (ablative first-person plural)
bereketinizden (ablative plural second-person)
bereketlerinizden (ablative plural second-person)
bereketlerinden (ablative plural third-person)
bereketimin (first-person genitive singular)
bereketlerimin (first-person genitive singular)
bereketinin (genitive second-person singular)
bereketlerinin (genitive second-person singular)
bereketinin (genitive singular third-person)
bereketlerinin (genitive singular third-person)
bereketimizin (first-person genitive plural)
bereketlerimizin (first-person genitive plural)
bereketinizin (genitive plural second-person)
bereketlerinizin (genitive plural second-person)
bereketlerinin (genitive plural third-person)
bereketim (first-person singular)
bereketlerim (first-person singular)
bereketsin (second-person singular)
bereketlersin (second-person singular)
bereket (singular third-person)
berekettir (singular third-person)
bereketler (singular third-person)
bereketlerdir (singular third-person)
bereketiz (first-person plural)
bereketleriz (first-person plural)
bereketsiniz (plural second-person)
bereketlersiniz (plural second-person)
bereketler (plural third-person)
bereketlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish بركت, from Arabic بَرَكَة (baraka, “blessing”).


zerdali

zerdali (definite accusative zerdaliyi, plural zerdaliler)

zerdaliyi (accusative definite)
zerdaliler (plural)
zerdali (nominative singular)
zerdaliler (nominative plural)
zerdaliyi (accusative definite singular)
zerdalileri (accusative definite plural)
zerdaliye (dative singular)
zerdalilere (dative plural)
zerdalide (locative singular)
zerdalilerde (locative plural)
zerdaliden (ablative singular)
zerdalilerden (ablative plural)
zerdalinin (genitive singular)
zerdalilerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish زردالو (zerdalu, zerdali), from Old Anatolian Turkish زردالو (zerdalu), from Persian زردآلو (zard-âlu).


elifbe

head

elifbe (definite accusative elifbeyi, plural elifbeler)

elifbeyi (accusative definite)
elifbeler (plural)
elifbe (nominative singular)
elifbeler (nominative plural)
elifbeyi (accusative definite singular)
elifbeleri (accusative definite plural)
elifbeye (dative singular)
elifbelere (dative plural)
elifbede (locative singular)
elifbelerde (locative plural)
elifbeden (ablative singular)
elifbelerden (ablative plural)
elifbenin (genitive singular)
elifbelerin (genitive plural)

(obsolete) alphabet (mostly Arabic alphabet)


sağır

sağır (definite accusative sağırı, plural sağırlar)

sağırı (accusative definite)
sağırlar (plural)
sağır (nominative singular)
sağırlar (nominative plural)
sağırı (accusative definite singular)
sağırları (accusative definite plural)
sağıra (dative singular)
sağırlara (dative plural)
sağırda (locative singular)
sağırlarda (locative plural)
sağırdan (ablative singular)
sağırlardan (ablative plural)
sağırın (genitive singular)
sağırların (genitive plural)
sağırım (first-person singular)
sağırlarım (first-person singular)
sağırsın (second-person singular)
sağırlarsın (second-person singular)
sağır (singular third-person)
sağırdır (singular third-person)
sağırlar (singular third-person)
sağırlardır (singular third-person)
sağırız (first-person plural)
sağırlarız (first-person plural)
sağırsınız (plural second-person)
sağırlarsınız (plural second-person)
sağırlar (plural third-person)
sağırlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاغر, from Proto-Turkic *saŋïr (“deaf”).


bedel

bedel (definite accusative bedeli, plural bedeller)

bedeli (accusative definite)
bedeller (plural)
bedel (nominative singular)
bedeller (nominative plural)
bedeli (accusative definite singular)
bedelleri (accusative definite plural)
bedele (dative singular)
bedellere (dative plural)
bedelde (locative singular)
bedellerde (locative plural)
bedelden (ablative singular)
bedellerden (ablative plural)
bedelin (genitive singular)
bedellerin (genitive plural)
bedelim (first-person nominative singular)
bedellerim (first-person nominative singular)
bedelin (nominative second-person singular)
bedellerin (nominative second-person singular)
bedeli (nominative singular third-person)
bedelleri (nominative singular third-person)
bedelimiz (first-person nominative plural)
bedellerimiz (first-person nominative plural)
bedeliniz (nominative plural second-person)
bedelleriniz (nominative plural second-person)
bedelleri (nominative plural third-person)
bedelimi (accusative definite first-person singular)
bedellerimi (accusative definite first-person singular)
bedelini (accusative definite second-person singular)
bedellerini (accusative definite second-person singular)
bedelini (accusative definite singular third-person)
bedellerini (accusative definite singular third-person)
bedelimizi (accusative definite first-person plural)
bedellerimizi (accusative definite first-person plural)
bedelinizi (accusative definite plural second-person)
bedellerinizi (accusative definite plural second-person)
bedellerini (accusative definite plural third-person)
bedelime (dative first-person singular)
bedellerime (dative first-person singular)
bedeline (dative second-person singular)
bedellerine (dative second-person singular)
bedeline (dative singular third-person)
bedellerine (dative singular third-person)
bedelimize (dative first-person plural)
bedellerimize (dative first-person plural)
bedelinize (dative plural second-person)
bedellerinize (dative plural second-person)
bedellerine (dative plural third-person)
bedelimde (first-person locative singular)
bedellerimde (first-person locative singular)
bedelinde (locative second-person singular)
bedellerinde (locative second-person singular)
bedelinde (locative singular third-person)
bedellerinde (locative singular third-person)
bedelimizde (first-person locative plural)
bedellerimizde (first-person locative plural)
bedelinizde (locative plural second-person)
bedellerinizde (locative plural second-person)
bedellerinde (locative plural third-person)
bedelimden (ablative first-person singular)
bedellerimden (ablative first-person singular)
bedelinden (ablative second-person singular)
bedellerinden (ablative second-person singular)
bedelinden (ablative singular third-person)
bedellerinden (ablative singular third-person)
bedelimizden (ablative first-person plural)
bedellerimizden (ablative first-person plural)
bedelinizden (ablative plural second-person)
bedellerinizden (ablative plural second-person)
bedellerinden (ablative plural third-person)
bedelimin (first-person genitive singular)
bedellerimin (first-person genitive singular)
bedelinin (genitive second-person singular)
bedellerinin (genitive second-person singular)
bedelinin (genitive singular third-person)
bedellerinin (genitive singular third-person)
bedelimizin (first-person genitive plural)
bedellerimizin (first-person genitive plural)
bedelinizin (genitive plural second-person)
bedellerinizin (genitive plural second-person)
bedellerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بدل, from Arabic بَدَل (badal, “substitution, equivalent”).

der

Bu hatasının bedelini ödemelidir.

He has to pay for his error (literally: “He must pay the price of this error of his”).

Hacca gitmemiş bir kimse, başkasının yerine bedel olarak hacca gidebilir mi?

Can someone who has not performed the hajj go as substitute in someone else’s place?

substitute hajji (a person who performs the hajj for payment in place of someone else)


muhtar

head

muhtar (definite accusative muhtarı, plural muhtarlar)

muhtarı (accusative definite)
muhtarlar (plural)

From Ottoman Turkish مختار (muhtar, “village headman; chosen, autonomous”), from North Levantine Arabic مختار (“village headman”), from substantive application of Arabic مُخْتَار (muḵtār, “chosen”).

der

(politics, historical) mukhtar, an appointed village headman

(politics) muhtar, an elected village or neighborhood headman


yasa

head

yasa (definite accusative yasayı, plural yasalar)

yasayı (accusative definite)
yasalar (plural)
yasa (nominative singular)
yasalar (nominative plural)
yasayı (accusative definite singular)
yasaları (accusative definite plural)
yasaya (dative singular)
yasalara (dative plural)
yasada (locative singular)
yasalarda (locative plural)
yasadan (ablative singular)
yasalardan (ablative plural)
yasanın (genitive singular)
yasaların (genitive plural)
yasam (first-person nominative singular)
yasalarım (first-person nominative singular)
yasan (nominative second-person singular)
yasaların (nominative second-person singular)
yasası (nominative singular third-person)
yasaları (nominative singular third-person)
yasamız (first-person nominative plural)
yasalarımız (first-person nominative plural)
yasanız (nominative plural second-person)
yasalarınız (nominative plural second-person)
yasaları (nominative plural third-person)
yasamı (accusative definite first-person singular)
yasalarımı (accusative definite first-person singular)
yasanı (accusative definite second-person singular)
yasalarını (accusative definite second-person singular)
yasasını (accusative definite singular third-person)
yasalarını (accusative definite singular third-person)
yasamızı (accusative definite first-person plural)
yasalarımızı (accusative definite first-person plural)
yasanızı (accusative definite plural second-person)
yasalarınızı (accusative definite plural second-person)
yasalarını (accusative definite plural third-person)
yasama (dative first-person singular)
yasalarıma (dative first-person singular)
yasana (dative second-person singular)
yasalarına (dative second-person singular)
yasasına (dative singular third-person)
yasalarına (dative singular third-person)
yasamıza (dative first-person plural)
yasalarımıza (dative first-person plural)
yasanıza (dative plural second-person)
yasalarınıza (dative plural second-person)
yasalarına (dative plural third-person)
yasamda (first-person locative singular)
yasalarımda (first-person locative singular)
yasanda (locative second-person singular)
yasalarında (locative second-person singular)
yasasında (locative singular third-person)
yasalarında (locative singular third-person)
yasamızda (first-person locative plural)
yasalarımızda (first-person locative plural)
yasanızda (locative plural second-person)
yasalarınızda (locative plural second-person)
yasalarında (locative plural third-person)
yasamdan (ablative first-person singular)
yasalarımdan (ablative first-person singular)
yasandan (ablative second-person singular)
yasalarından (ablative second-person singular)
yasasından (ablative singular third-person)
yasalarından (ablative singular third-person)
yasamızdan (ablative first-person plural)
yasalarımızdan (ablative first-person plural)
yasanızdan (ablative plural second-person)
yasalarınızdan (ablative plural second-person)
yasalarından (ablative plural third-person)
yasamın (first-person genitive singular)
yasalarımın (first-person genitive singular)
yasanın (genitive second-person singular)
yasalarının (genitive second-person singular)
yasasının (genitive singular third-person)
yasalarının (genitive singular third-person)
yasamızın (first-person genitive plural)
yasalarımızın (first-person genitive plural)
yasanızın (genitive plural second-person)
yasalarınızın (genitive plural second-person)
yasalarının (genitive plural third-person)

(law) law, statute, code, written set of rules