evvel

evvel (definite accusative evveli, plural evveller)

evveli (accusative definite)
evveller (plural)
evvel (nominative singular)
evveller (nominative plural)
evveli (accusative definite singular)
evvelleri (accusative definite plural)
evvele (dative singular)
evvellere (dative plural)
evvelde (locative singular)
evvellerde (locative plural)
evvelden (ablative singular)
evvellerden (ablative plural)
evvelin (genitive singular)
evvellerin (genitive plural)
evvelim (first-person nominative singular)
evvellerim (first-person nominative singular)
evvelin (nominative second-person singular)
evvellerin (nominative second-person singular)
evveli (nominative singular third-person)
evvelleri (nominative singular third-person)
evvelimiz (first-person nominative plural)
evvellerimiz (first-person nominative plural)
evveliniz (nominative plural second-person)
evvelleriniz (nominative plural second-person)
evvelleri (nominative plural third-person)
evvelimi (accusative definite first-person singular)
evvellerimi (accusative definite first-person singular)
evvelini (accusative definite second-person singular)
evvellerini (accusative definite second-person singular)
evvelini (accusative definite singular third-person)
evvellerini (accusative definite singular third-person)
evvelimizi (accusative definite first-person plural)
evvellerimizi (accusative definite first-person plural)
evvelinizi (accusative definite plural second-person)
evvellerinizi (accusative definite plural second-person)
evvellerini (accusative definite plural third-person)
evvelime (dative first-person singular)
evvellerime (dative first-person singular)
evveline (dative second-person singular)
evvellerine (dative second-person singular)
evveline (dative singular third-person)
evvellerine (dative singular third-person)
evvelimize (dative first-person plural)
evvellerimize (dative first-person plural)
evvelinize (dative plural second-person)
evvellerinize (dative plural second-person)
evvellerine (dative plural third-person)
evvelimde (first-person locative singular)
evvellerimde (first-person locative singular)
evvelinde (locative second-person singular)
evvellerinde (locative second-person singular)
evvelinde (locative singular third-person)
evvellerinde (locative singular third-person)
evvelimizde (first-person locative plural)
evvellerimizde (first-person locative plural)
evvelinizde (locative plural second-person)
evvellerinizde (locative plural second-person)
evvellerinde (locative plural third-person)
evvelimden (ablative first-person singular)
evvellerimden (ablative first-person singular)
evvelinden (ablative second-person singular)
evvellerinden (ablative second-person singular)
evvelinden (ablative singular third-person)
evvellerinden (ablative singular third-person)
evvelimizden (ablative first-person plural)
evvellerimizden (ablative first-person plural)
evvelinizden (ablative plural second-person)
evvellerinizden (ablative plural second-person)
evvellerinden (ablative plural third-person)
evvelimin (first-person genitive singular)
evvellerimin (first-person genitive singular)
evvelinin (genitive second-person singular)
evvellerinin (genitive second-person singular)
evvelinin (genitive singular third-person)
evvellerinin (genitive singular third-person)
evvelimizin (first-person genitive plural)
evvellerimizin (first-person genitive plural)
evvelinizin (genitive plural second-person)
evvellerinizin (genitive plural second-person)
evvellerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اول, from Arabic أَوَّل (ʔawwal).


kil

head

kil (definite accusative kili, plural killer)

kili (accusative definite)
killer (plural)


deist

deist (definite accusative deisti, plural deistler)

deisti (accusative definite)
deistler (plural)
deist (nominative singular)
deistler (nominative plural)
deisti (accusative definite singular)
deistleri (accusative definite plural)
deiste (dative singular)
deistlere (dative plural)
deistte (locative singular)
deistlerde (locative plural)
deistten (ablative singular)
deistlerden (ablative plural)
deistin (genitive singular)
deistlerin (genitive plural)
deistim (first-person nominative singular)
deistlerim (first-person nominative singular)
deistin (nominative second-person singular)
deistlerin (nominative second-person singular)
deisti (nominative singular third-person)
deistleri (nominative singular third-person)
deistimiz (first-person nominative plural)
deistlerimiz (first-person nominative plural)
deistiniz (nominative plural second-person)
deistleriniz (nominative plural second-person)
deistleri (nominative plural third-person)
deistimi (accusative definite first-person singular)
deistlerimi (accusative definite first-person singular)
deistini (accusative definite second-person singular)
deistlerini (accusative definite second-person singular)
deistini (accusative definite singular third-person)
deistlerini (accusative definite singular third-person)
deistimizi (accusative definite first-person plural)
deistlerimizi (accusative definite first-person plural)
deistinizi (accusative definite plural second-person)
deistlerinizi (accusative definite plural second-person)
deistlerini (accusative definite plural third-person)
deistime (dative first-person singular)
deistlerime (dative first-person singular)
deistine (dative second-person singular)
deistlerine (dative second-person singular)
deistine (dative singular third-person)
deistlerine (dative singular third-person)
deistimize (dative first-person plural)
deistlerimize (dative first-person plural)
deistinize (dative plural second-person)
deistlerinize (dative plural second-person)
deistlerine (dative plural third-person)
deistimde (first-person locative singular)
deistlerimde (first-person locative singular)
deistinde (locative second-person singular)
deistlerinde (locative second-person singular)
deistinde (locative singular third-person)
deistlerinde (locative singular third-person)
deistimizde (first-person locative plural)
deistlerimizde (first-person locative plural)
deistinizde (locative plural second-person)
deistlerinizde (locative plural second-person)
deistlerinde (locative plural third-person)
deistimden (ablative first-person singular)
deistlerimden (ablative first-person singular)
deistinden (ablative second-person singular)
deistlerinden (ablative second-person singular)
deistinden (ablative singular third-person)
deistlerinden (ablative singular third-person)
deistimizden (ablative first-person plural)
deistlerimizden (ablative first-person plural)
deistinizden (ablative plural second-person)
deistlerinizden (ablative plural second-person)
deistlerinden (ablative plural third-person)
deistimin (first-person genitive singular)
deistlerimin (first-person genitive singular)
deistinin (genitive second-person singular)
deistlerinin (genitive second-person singular)
deistinin (genitive singular third-person)
deistlerinin (genitive singular third-person)
deistimizin (first-person genitive plural)
deistlerimizin (first-person genitive plural)
deistinizin (genitive plural second-person)
deistlerinizin (genitive plural second-person)
deistlerinin (genitive plural third-person)
deistim (first-person singular)
deistlerim (first-person singular)
deistsin (second-person singular)
deistlersin (second-person singular)
deist (singular third-person)
deisttir (singular third-person)
deistler (singular third-person)
deistlerdir (singular third-person)
deistiz (first-person plural)
deistleriz (first-person plural)
deistsiniz (plural second-person)
deistlersiniz (plural second-person)
deistler (plural third-person)
deistlerdir (plural third-person)


kaz

kaz (definite accusative kazı, plural kazlar)

kazı (accusative definite)
kazlar (plural)
kaz (nominative singular)
kazlar (nominative plural)
kazı (accusative definite singular)
kazları (accusative definite plural)
kaza (dative singular)
kazlara (dative plural)
kazda (locative singular)
kazlarda (locative plural)
kazdan (ablative singular)
kazlardan (ablative plural)
kazın (genitive singular)
kazların (genitive plural)
kazım (first-person nominative singular)
kazlarım (first-person nominative singular)
kazın (nominative second-person singular)
kazların (nominative second-person singular)
kazı (nominative singular third-person)
kazları (nominative singular third-person)
kazımız (first-person nominative plural)
kazlarımız (first-person nominative plural)
kazınız (nominative plural second-person)
kazlarınız (nominative plural second-person)
kazları (nominative plural third-person)
kazımı (accusative definite first-person singular)
kazlarımı (accusative definite first-person singular)
kazını (accusative definite second-person singular)
kazlarını (accusative definite second-person singular)
kazını (accusative definite singular third-person)
kazlarını (accusative definite singular third-person)
kazımızı (accusative definite first-person plural)
kazlarımızı (accusative definite first-person plural)
kazınızı (accusative definite plural second-person)
kazlarınızı (accusative definite plural second-person)
kazlarını (accusative definite plural third-person)
kazıma (dative first-person singular)
kazlarıma (dative first-person singular)
kazına (dative second-person singular)
kazlarına (dative second-person singular)
kazına (dative singular third-person)
kazlarına (dative singular third-person)
kazımıza (dative first-person plural)
kazlarımıza (dative first-person plural)
kazınıza (dative plural second-person)
kazlarınıza (dative plural second-person)
kazlarına (dative plural third-person)
kazımda (first-person locative singular)
kazlarımda (first-person locative singular)
kazında (locative second-person singular)
kazlarında (locative second-person singular)
kazında (locative singular third-person)
kazlarında (locative singular third-person)
kazımızda (first-person locative plural)
kazlarımızda (first-person locative plural)
kazınızda (locative plural second-person)
kazlarınızda (locative plural second-person)
kazlarında (locative plural third-person)
kazımdan (ablative first-person singular)
kazlarımdan (ablative first-person singular)
kazından (ablative second-person singular)
kazlarından (ablative second-person singular)
kazından (ablative singular third-person)
kazlarından (ablative singular third-person)
kazımızdan (ablative first-person plural)
kazlarımızdan (ablative first-person plural)
kazınızdan (ablative plural second-person)
kazlarınızdan (ablative plural second-person)
kazlarından (ablative plural third-person)
kazımın (first-person genitive singular)
kazlarımın (first-person genitive singular)
kazının (genitive second-person singular)
kazlarının (genitive second-person singular)
kazının (genitive singular third-person)
kazlarının (genitive singular third-person)
kazımızın (first-person genitive plural)
kazlarımızın (first-person genitive plural)
kazınızın (genitive plural second-person)
kazlarınızın (genitive plural second-person)
kazlarının (genitive plural third-person)
kazım (first-person singular)
kazlarım (first-person singular)
kazsın (second-person singular)
kazlarsın (second-person singular)
kaz (singular third-person)
kazdır (singular third-person)
kazlar (singular third-person)
kazlardır (singular third-person)
kazız (first-person plural)
kazlarız (first-person plural)
kazsınız (plural second-person)
kazlarsınız (plural second-person)
kazlar (plural third-person)
kazlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قاز (kaz, “goose”), from Proto-Turkic *kāŕ (“goose”).


kaz

From Ottoman Turkish قز (kazz, kaz, “silk, raw silk”), from Arabic قَزّ (qazz, “silk; silkware”).


hak

head

hak (definite accusative hakkı, plural haklar or (dated) hukuk)

hakkı (accusative definite)
haklar (plural)
hukuk (dated plural)
hak (nominative singular)
haklar (nominative plural)
hakkı (accusative definite singular)
hakları (accusative definite plural)
hakka (dative singular)
haklara (dative plural)
hakta (locative singular)
haklarda (locative plural)
haktan (ablative singular)
haklardan (ablative plural)
hakkın (genitive singular)
hakların (genitive plural)
hakkım (first-person nominative singular)
haklarım (first-person nominative singular)
hakkın (nominative second-person singular)
hakların (nominative second-person singular)
hakkı (nominative singular third-person)
hakları (nominative singular third-person)
hakkımız (first-person nominative plural)
haklarımız (first-person nominative plural)
hakkınız (nominative plural second-person)
haklarınız (nominative plural second-person)
hakları (nominative plural third-person)
hakkımı (accusative definite first-person singular)
haklarımı (accusative definite first-person singular)
hakkını (accusative definite second-person singular)
haklarını (accusative definite second-person singular)
hakkını (accusative definite singular third-person)
haklarını (accusative definite singular third-person)
hakkımızı (accusative definite first-person plural)
haklarımızı (accusative definite first-person plural)
hakkınızı (accusative definite plural second-person)
haklarınızı (accusative definite plural second-person)
haklarını (accusative definite plural third-person)
hakkıma (dative first-person singular)
haklarıma (dative first-person singular)
hakkına (dative second-person singular)
haklarına (dative second-person singular)
hakkına (dative singular third-person)
haklarına (dative singular third-person)
hakkımıza (dative first-person plural)
haklarımıza (dative first-person plural)
hakkınıza (dative plural second-person)
haklarınıza (dative plural second-person)
haklarına (dative plural third-person)
hakkımda (first-person locative singular)
haklarımda (first-person locative singular)
hakkında (locative second-person singular)
haklarında (locative second-person singular)
hakkında (locative singular third-person)
haklarında (locative singular third-person)
hakkımızda (first-person locative plural)
haklarımızda (first-person locative plural)
hakkınızda (locative plural second-person)
haklarınızda (locative plural second-person)
haklarında (locative plural third-person)
hakkımdan (ablative first-person singular)
haklarımdan (ablative first-person singular)
hakkından (ablative second-person singular)
haklarından (ablative second-person singular)
hakkından (ablative singular third-person)
haklarından (ablative singular third-person)
hakkımızdan (ablative first-person plural)
haklarımızdan (ablative first-person plural)
hakkınızdan (ablative plural second-person)
haklarınızdan (ablative plural second-person)
haklarından (ablative plural third-person)
hakkımın (first-person genitive singular)
haklarımın (first-person genitive singular)
hakkının (genitive second-person singular)
haklarının (genitive second-person singular)
hakkının (genitive singular third-person)
haklarının (genitive singular third-person)
hakkımızın (first-person genitive plural)
haklarımızın (first-person genitive plural)
hakkınızın (genitive plural second-person)
haklarınızın (genitive plural second-person)
haklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حق (hakk), from Arabic حَقّ (ḥaqq, “truth”).

Kadın hakları.

maden hakları

Mary, Elizabeth'in taht iddiasının geçersiz olduğuna inanıyordu.

Mary believed that Elizabeth's claim to the throne was invalid.

legal entitlement, claim, privilege, title, authority

Maat, Antik Mısır'ın hak ve adalet tanrıçası.

Maat, the Ancient Egyptian goddess of truth and justice.

truth, righteousness, verity, truthfulness


tuz

tuz (definite accusative tuzu, plural tuzlar)

tuzu (accusative definite)
tuzlar (plural)
tuz (nominative singular)
tuzlar (nominative plural)
tuzu (accusative definite singular)
tuzları (accusative definite plural)
tuza (dative singular)
tuzlara (dative plural)
tuzda (locative singular)
tuzlarda (locative plural)
tuzdan (ablative singular)
tuzlardan (ablative plural)
tuzun (genitive singular)
tuzların (genitive plural)
tuzum (first-person nominative singular)
tuzlarım (first-person nominative singular)
tuzun (nominative second-person singular)
tuzların (nominative second-person singular)
tuzu (nominative singular third-person)
tuzları (nominative singular third-person)
tuzumuz (first-person nominative plural)
tuzlarımız (first-person nominative plural)
tuzunuz (nominative plural second-person)
tuzlarınız (nominative plural second-person)
tuzları (nominative plural third-person)
tuzumu (accusative definite first-person singular)
tuzlarımı (accusative definite first-person singular)
tuzunu (accusative definite second-person singular)
tuzlarını (accusative definite second-person singular)
tuzunu (accusative definite singular third-person)
tuzlarını (accusative definite singular third-person)
tuzumuzu (accusative definite first-person plural)
tuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
tuzunuzu (accusative definite plural second-person)
tuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
tuzlarını (accusative definite plural third-person)
tuzuma (dative first-person singular)
tuzlarıma (dative first-person singular)
tuzuna (dative second-person singular)
tuzlarına (dative second-person singular)
tuzuna (dative singular third-person)
tuzlarına (dative singular third-person)
tuzumuza (dative first-person plural)
tuzlarımıza (dative first-person plural)
tuzunuza (dative plural second-person)
tuzlarınıza (dative plural second-person)
tuzlarına (dative plural third-person)
tuzumda (first-person locative singular)
tuzlarımda (first-person locative singular)
tuzunda (locative second-person singular)
tuzlarında (locative second-person singular)
tuzunda (locative singular third-person)
tuzlarında (locative singular third-person)
tuzumuzda (first-person locative plural)
tuzlarımızda (first-person locative plural)
tuzunuzda (locative plural second-person)
tuzlarınızda (locative plural second-person)
tuzlarında (locative plural third-person)
tuzumdan (ablative first-person singular)
tuzlarımdan (ablative first-person singular)
tuzundan (ablative second-person singular)
tuzlarından (ablative second-person singular)
tuzundan (ablative singular third-person)
tuzlarından (ablative singular third-person)
tuzumuzdan (ablative first-person plural)
tuzlarımızdan (ablative first-person plural)
tuzunuzdan (ablative plural second-person)
tuzlarınızdan (ablative plural second-person)
tuzlarından (ablative plural third-person)
tuzumun (first-person genitive singular)
tuzlarımın (first-person genitive singular)
tuzunun (genitive second-person singular)
tuzlarının (genitive second-person singular)
tuzunun (genitive singular third-person)
tuzlarının (genitive singular third-person)
tuzumuzun (first-person genitive plural)
tuzlarımızın (first-person genitive plural)
tuzunuzun (genitive plural second-person)
tuzlarınızın (genitive plural second-person)
tuzlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوز (tuz), from Proto-Turkic *tūŕ. Cognate with Turkmen duz, Kazakh тұз (tūz), Uzbek tuz, Kyrgyz туз (tuz), Tuvan дус (dus), Yakut туус (tuus) and Chuvash тӑвар (tăvar).
Compare Mongolian давс (davs), Buryat дабһан (dabhan), Evenki турукэ (turukə).


kont

kont (definite accusative kontu, plural kontlar)

kontu (accusative definite)
kontlar (plural)
kont (nominative singular)
kontlar (nominative plural)
kontu (accusative definite singular)
kontları (accusative definite plural)
konta (dative singular)
kontlara (dative plural)
kontta (locative singular)
kontlarda (locative plural)
konttan (ablative singular)
kontlardan (ablative plural)
kontun (genitive singular)
kontların (genitive plural)
kontum (first-person nominative singular)
kontlarım (first-person nominative singular)
kontun (nominative second-person singular)
kontların (nominative second-person singular)
kontu (nominative singular third-person)
kontları (nominative singular third-person)
kontumuz (first-person nominative plural)
kontlarımız (first-person nominative plural)
kontunuz (nominative plural second-person)
kontlarınız (nominative plural second-person)
kontları (nominative plural third-person)
kontumu (accusative definite first-person singular)
kontlarımı (accusative definite first-person singular)
kontunu (accusative definite second-person singular)
kontlarını (accusative definite second-person singular)
kontunu (accusative definite singular third-person)
kontlarını (accusative definite singular third-person)
kontumuzu (accusative definite first-person plural)
kontlarımızı (accusative definite first-person plural)
kontunuzu (accusative definite plural second-person)
kontlarınızı (accusative definite plural second-person)
kontlarını (accusative definite plural third-person)
kontuma (dative first-person singular)
kontlarıma (dative first-person singular)
kontuna (dative second-person singular)
kontlarına (dative second-person singular)
kontuna (dative singular third-person)
kontlarına (dative singular third-person)
kontumuza (dative first-person plural)
kontlarımıza (dative first-person plural)
kontunuza (dative plural second-person)
kontlarınıza (dative plural second-person)
kontlarına (dative plural third-person)
kontumda (first-person locative singular)
kontlarımda (first-person locative singular)
kontunda (locative second-person singular)
kontlarında (locative second-person singular)
kontunda (locative singular third-person)
kontlarında (locative singular third-person)
kontumuzda (first-person locative plural)
kontlarımızda (first-person locative plural)
kontunuzda (locative plural second-person)
kontlarınızda (locative plural second-person)
kontlarında (locative plural third-person)
kontumdan (ablative first-person singular)
kontlarımdan (ablative first-person singular)
kontundan (ablative second-person singular)
kontlarından (ablative second-person singular)
kontundan (ablative singular third-person)
kontlarından (ablative singular third-person)
kontumuzdan (ablative first-person plural)
kontlarımızdan (ablative first-person plural)
kontunuzdan (ablative plural second-person)
kontlarınızdan (ablative plural second-person)
kontlarından (ablative plural third-person)
kontumun (first-person genitive singular)
kontlarımın (first-person genitive singular)
kontunun (genitive second-person singular)
kontlarının (genitive second-person singular)
kontunun (genitive singular third-person)
kontlarının (genitive singular third-person)
kontumuzun (first-person genitive plural)
kontlarımızın (first-person genitive plural)
kontunuzun (genitive plural second-person)
kontlarınızın (genitive plural second-person)
kontlarının (genitive plural third-person)
kontum (first-person singular)
kontlarım (first-person singular)
kontsun (second-person singular)
kontlarsın (second-person singular)
kont (singular third-person)
konttur (singular third-person)
kontlar (singular third-person)
kontlardır (singular third-person)
kontuz (first-person plural)
kontlarız (first-person plural)
kontsunuz (plural second-person)
kontlarsınız (plural second-person)
kontlar (plural third-person)
kontlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قونت (kont), from French comte.


baran

From Ottoman Turkish باران (baran), from Classical Persian باران (bārān).


hata

head

hata (definite accusative hatayı, plural hatalar)

hatayı (accusative definite)
hatalar (plural)
hata (nominative singular)
hatalar (nominative plural)
hatayı (accusative definite singular)
hataları (accusative definite plural)
hataya (dative singular)
hatalara (dative plural)
hatada (locative singular)
hatalarda (locative plural)
hatadan (ablative singular)
hatalardan (ablative plural)
hatanın (genitive singular)
hataların (genitive plural)
hatam (first-person nominative singular)
hatalarım (first-person nominative singular)
hatan (nominative second-person singular)
hataların (nominative second-person singular)
hatası (nominative singular third-person)
hataları (nominative singular third-person)
hatamız (first-person nominative plural)
hatalarımız (first-person nominative plural)
hatanız (nominative plural second-person)
hatalarınız (nominative plural second-person)
hataları (nominative plural third-person)
hatamı (accusative definite first-person singular)
hatalarımı (accusative definite first-person singular)
hatanı (accusative definite second-person singular)
hatalarını (accusative definite second-person singular)
hatasını (accusative definite singular third-person)
hatalarını (accusative definite singular third-person)
hatamızı (accusative definite first-person plural)
hatalarımızı (accusative definite first-person plural)
hatanızı (accusative definite plural second-person)
hatalarınızı (accusative definite plural second-person)
hatalarını (accusative definite plural third-person)
hatama (dative first-person singular)
hatalarıma (dative first-person singular)
hatana (dative second-person singular)
hatalarına (dative second-person singular)
hatasına (dative singular third-person)
hatalarına (dative singular third-person)
hatamıza (dative first-person plural)
hatalarımıza (dative first-person plural)
hatanıza (dative plural second-person)
hatalarınıza (dative plural second-person)
hatalarına (dative plural third-person)
hatamda (first-person locative singular)
hatalarımda (first-person locative singular)
hatanda (locative second-person singular)
hatalarında (locative second-person singular)
hatasında (locative singular third-person)
hatalarında (locative singular third-person)
hatamızda (first-person locative plural)
hatalarımızda (first-person locative plural)
hatanızda (locative plural second-person)
hatalarınızda (locative plural second-person)
hatalarında (locative plural third-person)
hatamdan (ablative first-person singular)
hatalarımdan (ablative first-person singular)
hatandan (ablative second-person singular)
hatalarından (ablative second-person singular)
hatasından (ablative singular third-person)
hatalarından (ablative singular third-person)
hatamızdan (ablative first-person plural)
hatalarımızdan (ablative first-person plural)
hatanızdan (ablative plural second-person)
hatalarınızdan (ablative plural second-person)
hatalarından (ablative plural third-person)
hatamın (first-person genitive singular)
hatalarımın (first-person genitive singular)
hatanın (genitive second-person singular)
hatalarının (genitive second-person singular)
hatasının (genitive singular third-person)
hatalarının (genitive singular third-person)
hatamızın (first-person genitive plural)
hatalarımızın (first-person genitive plural)
hatanızın (genitive plural second-person)
hatalarınızın (genitive plural second-person)
hatalarının (genitive plural third-person)
hatayım (first-person singular)
hatalarım (first-person singular)
hatasın (second-person singular)
hatalarsın (second-person singular)
hata (singular third-person)
hatadır (singular third-person)
hatalar (singular third-person)
hatalardır (singular third-person)
hatayız (first-person plural)
hatalarız (first-person plural)
hatasınız (plural second-person)
hatalarsınız (plural second-person)
hatalar (plural third-person)
hatalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish خطا (hata), from Arabic خَطَأ (ḵaṭaʔ).

Üzgünüm, benim hatam.


salam

salam (definite accusative salamı, plural salamlar)

salamı (accusative definite)
salamlar (plural)
salam (nominative singular)
salamlar (nominative plural)
salamı (accusative definite singular)
salamları (accusative definite plural)
salama (dative singular)
salamlara (dative plural)
salamda (locative singular)
salamlarda (locative plural)
salamdan (ablative singular)
salamlardan (ablative plural)
salamın (genitive singular)
salamların (genitive plural)
salamım (first-person nominative singular)
salamlarım (first-person nominative singular)
salamın (nominative second-person singular)
salamların (nominative second-person singular)
salamı (nominative singular third-person)
salamları (nominative singular third-person)
salamımız (first-person nominative plural)
salamlarımız (first-person nominative plural)
salamınız (nominative plural second-person)
salamlarınız (nominative plural second-person)
salamları (nominative plural third-person)
salamımı (accusative definite first-person singular)
salamlarımı (accusative definite first-person singular)
salamını (accusative definite second-person singular)
salamlarını (accusative definite second-person singular)
salamını (accusative definite singular third-person)
salamlarını (accusative definite singular third-person)
salamımızı (accusative definite first-person plural)
salamlarımızı (accusative definite first-person plural)
salamınızı (accusative definite plural second-person)
salamlarınızı (accusative definite plural second-person)
salamlarını (accusative definite plural third-person)
salamıma (dative first-person singular)
salamlarıma (dative first-person singular)
salamına (dative second-person singular)
salamlarına (dative second-person singular)
salamına (dative singular third-person)
salamlarına (dative singular third-person)
salamımıza (dative first-person plural)
salamlarımıza (dative first-person plural)
salamınıza (dative plural second-person)
salamlarınıza (dative plural second-person)
salamlarına (dative plural third-person)
salamımda (first-person locative singular)
salamlarımda (first-person locative singular)
salamında (locative second-person singular)
salamlarında (locative second-person singular)
salamında (locative singular third-person)
salamlarında (locative singular third-person)
salamımızda (first-person locative plural)
salamlarımızda (first-person locative plural)
salamınızda (locative plural second-person)
salamlarınızda (locative plural second-person)
salamlarında (locative plural third-person)
salamımdan (ablative first-person singular)
salamlarımdan (ablative first-person singular)
salamından (ablative second-person singular)
salamlarından (ablative second-person singular)
salamından (ablative singular third-person)
salamlarından (ablative singular third-person)
salamımızdan (ablative first-person plural)
salamlarımızdan (ablative first-person plural)
salamınızdan (ablative plural second-person)
salamlarınızdan (ablative plural second-person)
salamlarından (ablative plural third-person)
salamımın (first-person genitive singular)
salamlarımın (first-person genitive singular)
salamının (genitive second-person singular)
salamlarının (genitive second-person singular)
salamının (genitive singular third-person)
salamlarının (genitive singular third-person)
salamımızın (first-person genitive plural)
salamlarımızın (first-person genitive plural)
salamınızın (genitive plural second-person)
salamlarınızın (genitive plural second-person)
salamlarının (genitive plural third-person)
salamım (first-person singular)
salamlarım (first-person singular)
salamsın (second-person singular)
salamlarsın (second-person singular)
salam (singular third-person)
salamdır (singular third-person)
salamlar (singular third-person)
salamlardır (singular third-person)
salamız (first-person plural)
salamlarız (first-person plural)
salamsınız (plural second-person)
salamlarsınız (plural second-person)
salamlar (plural third-person)
salamlardır (plural third-person)


sabun

sabun (definite accusative sabunu, plural sabunlar)

sabunu (accusative definite)
sabunlar (plural)

→ Adyghe: сабын (sabən)

→ Kabardian: сабын (sabən)

→ Khakas: сабын (sabın)

From Ottoman Turkish صابون (sabun), from Arabic صَابُون (ṣābūn), from Latin sapō.

der

Arabic صَابُون (ṣābūn)


maman

second-person singular possessive of mama


mera

head

mera (definite accusative merayı, plural meralar)

merayı (accusative definite)
meralar (plural)
mera (nominative singular)
meralar (nominative plural)
merayı (accusative definite singular)
meraları (accusative definite plural)
meraya (dative singular)
meralara (dative plural)
merada (locative singular)
meralarda (locative plural)
meradan (ablative singular)
meralardan (ablative plural)
meranın (genitive singular)
meraların (genitive plural)
meram (first-person nominative singular)
meralarım (first-person nominative singular)
meran (nominative second-person singular)
meraların (nominative second-person singular)
merası (nominative singular third-person)
meraları (nominative singular third-person)
meramız (first-person nominative plural)
meralarımız (first-person nominative plural)
meranız (nominative plural second-person)
meralarınız (nominative plural second-person)
meraları (nominative plural third-person)
meramı (accusative definite first-person singular)
meralarımı (accusative definite first-person singular)
meranı (accusative definite second-person singular)
meralarını (accusative definite second-person singular)
merasını (accusative definite singular third-person)
meralarını (accusative definite singular third-person)
meramızı (accusative definite first-person plural)
meralarımızı (accusative definite first-person plural)
meranızı (accusative definite plural second-person)
meralarınızı (accusative definite plural second-person)
meralarını (accusative definite plural third-person)
merama (dative first-person singular)
meralarıma (dative first-person singular)
merana (dative second-person singular)
meralarına (dative second-person singular)
merasına (dative singular third-person)
meralarına (dative singular third-person)
meramıza (dative first-person plural)
meralarımıza (dative first-person plural)
meranıza (dative plural second-person)
meralarınıza (dative plural second-person)
meralarına (dative plural third-person)
meramda (first-person locative singular)
meralarımda (first-person locative singular)
meranda (locative second-person singular)
meralarında (locative second-person singular)
merasında (locative singular third-person)
meralarında (locative singular third-person)
meramızda (first-person locative plural)
meralarımızda (first-person locative plural)
meranızda (locative plural second-person)
meralarınızda (locative plural second-person)
meralarında (locative plural third-person)
meramdan (ablative first-person singular)
meralarımdan (ablative first-person singular)
merandan (ablative second-person singular)
meralarından (ablative second-person singular)
merasından (ablative singular third-person)
meralarından (ablative singular third-person)
meramızdan (ablative first-person plural)
meralarımızdan (ablative first-person plural)
meranızdan (ablative plural second-person)
meralarınızdan (ablative plural second-person)
meralarından (ablative plural third-person)
meramın (first-person genitive singular)
meralarımın (first-person genitive singular)
meranın (genitive second-person singular)
meralarının (genitive second-person singular)
merasının (genitive singular third-person)
meralarının (genitive singular third-person)
meramızın (first-person genitive plural)
meralarımızın (first-person genitive plural)
meranızın (genitive plural second-person)
meralarınızın (genitive plural second-person)
meralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مرعی (merʾa, “a pasture, pasturage”) or مرعا, from Arabic مَرْعَى (marʕā, “grassland, pasture”), from رَعَى (raʕā, “to graze, to tend, to take care of, to guard”).


teori

head

teori (definite accusative teoriyi, plural teoriler)

teoriyi (accusative definite)
teoriler (plural)
teori (nominative singular)
teoriler (nominative plural)
teoriyi (accusative definite singular)
teorileri (accusative definite plural)
teoriye (dative singular)
teorilere (dative plural)
teoride (locative singular)
teorilerde (locative plural)
teoriden (ablative singular)
teorilerden (ablative plural)
teorinin (genitive singular)
teorilerin (genitive plural)
teorim (first-person nominative singular)
teorilerim (first-person nominative singular)
teorin (nominative second-person singular)
teorilerin (nominative second-person singular)
teorisi (nominative singular third-person)
teorileri (nominative singular third-person)
teorimiz (first-person nominative plural)
teorilerimiz (first-person nominative plural)
teoriniz (nominative plural second-person)
teorileriniz (nominative plural second-person)
teorileri (nominative plural third-person)
teorimi (accusative definite first-person singular)
teorilerimi (accusative definite first-person singular)
teorini (accusative definite second-person singular)
teorilerini (accusative definite second-person singular)
teorisini (accusative definite singular third-person)
teorilerini (accusative definite singular third-person)
teorimizi (accusative definite first-person plural)
teorilerimizi (accusative definite first-person plural)
teorinizi (accusative definite plural second-person)
teorilerinizi (accusative definite plural second-person)
teorilerini (accusative definite plural third-person)
teorime (dative first-person singular)
teorilerime (dative first-person singular)
teorine (dative second-person singular)
teorilerine (dative second-person singular)
teorisine (dative singular third-person)
teorilerine (dative singular third-person)
teorimize (dative first-person plural)
teorilerimize (dative first-person plural)
teorinize (dative plural second-person)
teorilerinize (dative plural second-person)
teorilerine (dative plural third-person)
teorimde (first-person locative singular)
teorilerimde (first-person locative singular)
teorinde (locative second-person singular)
teorilerinde (locative second-person singular)
teorisinde (locative singular third-person)
teorilerinde (locative singular third-person)
teorimizde (first-person locative plural)
teorilerimizde (first-person locative plural)
teorinizde (locative plural second-person)
teorilerinizde (locative plural second-person)
teorilerinde (locative plural third-person)
teorimden (ablative first-person singular)
teorilerimden (ablative first-person singular)
teorinden (ablative second-person singular)
teorilerinden (ablative second-person singular)
teorisinden (ablative singular third-person)
teorilerinden (ablative singular third-person)
teorimizden (ablative first-person plural)
teorilerimizden (ablative first-person plural)
teorinizden (ablative plural second-person)
teorilerinizden (ablative plural second-person)
teorilerinden (ablative plural third-person)
teorimin (first-person genitive singular)
teorilerimin (first-person genitive singular)
teorinin (genitive second-person singular)
teorilerinin (genitive second-person singular)
teorisinin (genitive singular third-person)
teorilerinin (genitive singular third-person)
teorimizin (first-person genitive plural)
teorilerimizin (first-person genitive plural)
teorinizin (genitive plural second-person)
teorilerinizin (genitive plural second-person)
teorilerinin (genitive plural third-person)


akçe

akçe (definite accusative akçeyi, plural akçeler)

akçeyi (accusative definite)
akçeler (plural)
akçe (nominative singular)
akçeler (nominative plural)
akçeyi (accusative definite singular)
akçeleri (accusative definite plural)
akçeye (dative singular)
akçelere (dative plural)
akçede (locative singular)
akçelerde (locative plural)
akçeden (ablative singular)
akçelerden (ablative plural)
akçenin (genitive singular)
akçelerin (genitive plural)
akçem (first-person nominative singular)
akçelerim (first-person nominative singular)
akçen (nominative second-person singular)
akçelerin (nominative second-person singular)
akçesi (nominative singular third-person)
akçeleri (nominative singular third-person)
akçemiz (first-person nominative plural)
akçelerimiz (first-person nominative plural)
akçeniz (nominative plural second-person)
akçeleriniz (nominative plural second-person)
akçeleri (nominative plural third-person)
akçemi (accusative definite first-person singular)
akçelerimi (accusative definite first-person singular)
akçeni (accusative definite second-person singular)
akçelerini (accusative definite second-person singular)
akçesini (accusative definite singular third-person)
akçelerini (accusative definite singular third-person)
akçemizi (accusative definite first-person plural)
akçelerimizi (accusative definite first-person plural)
akçenizi (accusative definite plural second-person)
akçelerinizi (accusative definite plural second-person)
akçelerini (accusative definite plural third-person)
akçeme (dative first-person singular)
akçelerime (dative first-person singular)
akçene (dative second-person singular)
akçelerine (dative second-person singular)
akçesine (dative singular third-person)
akçelerine (dative singular third-person)
akçemize (dative first-person plural)
akçelerimize (dative first-person plural)
akçenize (dative plural second-person)
akçelerinize (dative plural second-person)
akçelerine (dative plural third-person)
akçemde (first-person locative singular)
akçelerimde (first-person locative singular)
akçende (locative second-person singular)
akçelerinde (locative second-person singular)
akçesinde (locative singular third-person)
akçelerinde (locative singular third-person)
akçemizde (first-person locative plural)
akçelerimizde (first-person locative plural)
akçenizde (locative plural second-person)
akçelerinizde (locative plural second-person)
akçelerinde (locative plural third-person)
akçemden (ablative first-person singular)
akçelerimden (ablative first-person singular)
akçenden (ablative second-person singular)
akçelerinden (ablative second-person singular)
akçesinden (ablative singular third-person)
akçelerinden (ablative singular third-person)
akçemizden (ablative first-person plural)
akçelerimizden (ablative first-person plural)
akçenizden (ablative plural second-person)
akçelerinizden (ablative plural second-person)
akçelerinden (ablative plural third-person)
akçemin (first-person genitive singular)
akçelerimin (first-person genitive singular)
akçenin (genitive second-person singular)
akçelerinin (genitive second-person singular)
akçesinin (genitive singular third-person)
akçelerinin (genitive singular third-person)
akçemizin (first-person genitive plural)
akçelerimizin (first-person genitive plural)
akçenizin (genitive plural second-person)
akçelerinizin (genitive plural second-person)
akçelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آقچه (aḳça, “silver money, coin, a third part of a para, anciently a real coin of much greater value and a day's pay for a soldier, now a mere money of account”), ultimately from Proto-Turkic *āk (“white”). Morphologically ak + -çe. Cognate with
Tatar акча (aqça),
Bashkir аҡса (aqsa),
Kyrgyz акча (akca),
Southern Altai акча (akča),
Kumyk акъча (aqça),
Karachay-Balkar ахча (axça),
Crimean Tatar aqça,
Kazakh ақша (aqşa),
Khakas ахча (axça),
Shor ақча,
Tuvan акша (akşa, “money”),
Chuvash укҫа (ukśa, “coin”), etc.


nar

head

nar (definite accusative narı, plural narlar)

narı (accusative definite)
narlar (plural)
nar (nominative singular)
narlar (nominative plural)
narı (accusative definite singular)
narları (accusative definite plural)
nara (dative singular)
narlara (dative plural)
narda (locative singular)
narlarda (locative plural)
nardan (ablative singular)
narlardan (ablative plural)
narın (genitive singular)
narların (genitive plural)
narım (first-person nominative singular)
narlarım (first-person nominative singular)
narın (nominative second-person singular)
narların (nominative second-person singular)
narı (nominative singular third-person)
narları (nominative singular third-person)
narımız (first-person nominative plural)
narlarımız (first-person nominative plural)
narınız (nominative plural second-person)
narlarınız (nominative plural second-person)
narları (nominative plural third-person)
narımı (accusative definite first-person singular)
narlarımı (accusative definite first-person singular)
narını (accusative definite second-person singular)
narlarını (accusative definite second-person singular)
narını (accusative definite singular third-person)
narlarını (accusative definite singular third-person)
narımızı (accusative definite first-person plural)
narlarımızı (accusative definite first-person plural)
narınızı (accusative definite plural second-person)
narlarınızı (accusative definite plural second-person)
narlarını (accusative definite plural third-person)
narıma (dative first-person singular)
narlarıma (dative first-person singular)
narına (dative second-person singular)
narlarına (dative second-person singular)
narına (dative singular third-person)
narlarına (dative singular third-person)
narımıza (dative first-person plural)
narlarımıza (dative first-person plural)
narınıza (dative plural second-person)
narlarınıza (dative plural second-person)
narlarına (dative plural third-person)
narımda (first-person locative singular)
narlarımda (first-person locative singular)
narında (locative second-person singular)
narlarında (locative second-person singular)
narında (locative singular third-person)
narlarında (locative singular third-person)
narımızda (first-person locative plural)
narlarımızda (first-person locative plural)
narınızda (locative plural second-person)
narlarınızda (locative plural second-person)
narlarında (locative plural third-person)
narımdan (ablative first-person singular)
narlarımdan (ablative first-person singular)
narından (ablative second-person singular)
narlarından (ablative second-person singular)
narından (ablative singular third-person)
narlarından (ablative singular third-person)
narımızdan (ablative first-person plural)
narlarımızdan (ablative first-person plural)
narınızdan (ablative plural second-person)
narlarınızdan (ablative plural second-person)
narlarından (ablative plural third-person)
narımın (first-person genitive singular)
narlarımın (first-person genitive singular)
narının (genitive second-person singular)
narlarının (genitive second-person singular)
narının (genitive singular third-person)
narlarının (genitive singular third-person)
narımızın (first-person genitive plural)
narlarımızın (first-person genitive plural)
narınızın (genitive plural second-person)
narlarınızın (genitive plural second-person)
narlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نار (nar), from Persian نار (nâr), انار (anâr), ultimately from an unknown origin. Compare Sumerian 𒉡𒌫𒈠 (NU-UR₂-MA /nurma/, “pomegranate”), Akkadian 𒉡𒌫𒈠 (NU-UR₂-MA /nurmû/), Hurrian 𒉡𒊏𒀭𒋾 (nu-ra-an-ti /nuranti/, “pomegranate”), Hittite 𒉡𒌫𒈬 (/nurmû/, “pomegranate”).


baht

head

baht (definite accusative bahtı, plural bahtlar)

bahtı (accusative definite)
bahtlar (plural)
baht (nominative singular)
bahtlar (nominative plural)
bahtı (accusative definite singular)
bahtları (accusative definite plural)
bahta (dative singular)
bahtlara (dative plural)
bahtta (locative singular)
bahtlarda (locative plural)
bahttan (ablative singular)
bahtlardan (ablative plural)
bahtın (genitive singular)
bahtların (genitive plural)


dolu

dolu (definite accusative doluyu, plural dolular)

doluyu (accusative definite)
dolular (plural)


yaoi

yaoi (definite accusative yaoiyi, plural yaoiler)

yaoiyi (accusative definite)
yaoiler (plural)
yaoi (nominative singular)
yaoiler (nominative plural)
yaoiyi (accusative definite singular)
yaoileri (accusative definite plural)
yaoiye (dative singular)
yaoilere (dative plural)
yaoide (locative singular)
yaoilerde (locative plural)
yaoiden (ablative singular)
yaoilerden (ablative plural)
yaoinin (genitive singular)
yaoilerin (genitive plural)
yaoim (first-person nominative singular)
yaoilerim (first-person nominative singular)
yaoin (nominative second-person singular)
yaoilerin (nominative second-person singular)
yaoisi (nominative singular third-person)
yaoileri (nominative singular third-person)
yaoimiz (first-person nominative plural)
yaoilerimiz (first-person nominative plural)
yaoiniz (nominative plural second-person)
yaoileriniz (nominative plural second-person)
yaoileri (nominative plural third-person)
yaoimi (accusative definite first-person singular)
yaoilerimi (accusative definite first-person singular)
yaoini (accusative definite second-person singular)
yaoilerini (accusative definite second-person singular)
yaoisini (accusative definite singular third-person)
yaoilerini (accusative definite singular third-person)
yaoimizi (accusative definite first-person plural)
yaoilerimizi (accusative definite first-person plural)
yaoinizi (accusative definite plural second-person)
yaoilerinizi (accusative definite plural second-person)
yaoilerini (accusative definite plural third-person)
yaoime (dative first-person singular)
yaoilerime (dative first-person singular)
yaoine (dative second-person singular)
yaoilerine (dative second-person singular)
yaoisine (dative singular third-person)
yaoilerine (dative singular third-person)
yaoimize (dative first-person plural)
yaoilerimize (dative first-person plural)
yaoinize (dative plural second-person)
yaoilerinize (dative plural second-person)
yaoilerine (dative plural third-person)
yaoimde (first-person locative singular)
yaoilerimde (first-person locative singular)
yaoinde (locative second-person singular)
yaoilerinde (locative second-person singular)
yaoisinde (locative singular third-person)
yaoilerinde (locative singular third-person)
yaoimizde (first-person locative plural)
yaoilerimizde (first-person locative plural)
yaoinizde (locative plural second-person)
yaoilerinizde (locative plural second-person)
yaoilerinde (locative plural third-person)
yaoimden (ablative first-person singular)
yaoilerimden (ablative first-person singular)
yaoinden (ablative second-person singular)
yaoilerinden (ablative second-person singular)
yaoisinden (ablative singular third-person)
yaoilerinden (ablative singular third-person)
yaoimizden (ablative first-person plural)
yaoilerimizden (ablative first-person plural)
yaoinizden (ablative plural second-person)
yaoilerinizden (ablative plural second-person)
yaoilerinden (ablative plural third-person)
yaoimin (first-person genitive singular)
yaoilerimin (first-person genitive singular)
yaoinin (genitive second-person singular)
yaoilerinin (genitive second-person singular)
yaoisinin (genitive singular third-person)
yaoilerinin (genitive singular third-person)
yaoimizin (first-person genitive plural)
yaoilerimizin (first-person genitive plural)
yaoinizin (genitive plural second-person)
yaoilerinizin (genitive plural second-person)
yaoilerinin (genitive plural third-person)
yaoiyim (first-person singular)
yaoilerim (first-person singular)
yaoisin (second-person singular)
yaoilersin (second-person singular)
yaoi (singular third-person)
yaoidir (singular third-person)
yaoiler (singular third-person)
yaoilerdir (singular third-person)
yaoiyiz (first-person plural)
yaoileriz (first-person plural)
yaoisiniz (plural second-person)
yaoilersiniz (plural second-person)
yaoiler (plural third-person)
yaoilerdir (plural third-person)


ordu

ordu (definite accusative orduyu, plural ordular)

orduyu (accusative definite)
ordular (plural)
ordu (nominative singular)
ordular (nominative plural)
orduyu (accusative definite singular)
orduları (accusative definite plural)
orduya (dative singular)
ordulara (dative plural)
orduda (locative singular)
ordularda (locative plural)
ordudan (ablative singular)
ordulardan (ablative plural)
ordunun (genitive singular)
orduların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اردو (ordu), Proto-Turkic *or- (“army, place of staying of the army, ruler etc.”), *ordu.

inh

Hava ordumuz program dairesinde kuvvetlendirilecektir.

1936 November 2, “Atatürk, bir söylevle kamutayı açtılar”, in Ulusal Birlik:

Our air force program department will be strengthened.


mantar

head

mantar (definite accusative mantarı, plural mantarlar)

mantarı (accusative definite)
mantarlar (plural)
mantar (nominative singular)
mantarlar (nominative plural)
mantarı (accusative definite singular)
mantarları (accusative definite plural)
mantara (dative singular)
mantarlara (dative plural)
mantarda (locative singular)
mantarlarda (locative plural)
mantardan (ablative singular)
mantarlardan (ablative plural)
mantarın (genitive singular)
mantarların (genitive plural)
mantarım (first-person nominative singular)
mantarlarım (first-person nominative singular)
mantarın (nominative second-person singular)
mantarların (nominative second-person singular)
mantarı (nominative singular third-person)
mantarları (nominative singular third-person)
mantarımız (first-person nominative plural)
mantarlarımız (first-person nominative plural)
mantarınız (nominative plural second-person)
mantarlarınız (nominative plural second-person)
mantarları (nominative plural third-person)
mantarımı (accusative definite first-person singular)
mantarlarımı (accusative definite first-person singular)
mantarını (accusative definite second-person singular)
mantarlarını (accusative definite second-person singular)
mantarını (accusative definite singular third-person)
mantarlarını (accusative definite singular third-person)
mantarımızı (accusative definite first-person plural)
mantarlarımızı (accusative definite first-person plural)
mantarınızı (accusative definite plural second-person)
mantarlarınızı (accusative definite plural second-person)
mantarlarını (accusative definite plural third-person)
mantarıma (dative first-person singular)
mantarlarıma (dative first-person singular)
mantarına (dative second-person singular)
mantarlarına (dative second-person singular)
mantarına (dative singular third-person)
mantarlarına (dative singular third-person)
mantarımıza (dative first-person plural)
mantarlarımıza (dative first-person plural)
mantarınıza (dative plural second-person)
mantarlarınıza (dative plural second-person)
mantarlarına (dative plural third-person)
mantarımda (first-person locative singular)
mantarlarımda (first-person locative singular)
mantarında (locative second-person singular)
mantarlarında (locative second-person singular)
mantarında (locative singular third-person)
mantarlarında (locative singular third-person)
mantarımızda (first-person locative plural)
mantarlarımızda (first-person locative plural)
mantarınızda (locative plural second-person)
mantarlarınızda (locative plural second-person)
mantarlarında (locative plural third-person)
mantarımdan (ablative first-person singular)
mantarlarımdan (ablative first-person singular)
mantarından (ablative second-person singular)
mantarlarından (ablative second-person singular)
mantarından (ablative singular third-person)
mantarlarından (ablative singular third-person)
mantarımızdan (ablative first-person plural)
mantarlarımızdan (ablative first-person plural)
mantarınızdan (ablative plural second-person)
mantarlarınızdan (ablative plural second-person)
mantarlarından (ablative plural third-person)
mantarımın (first-person genitive singular)
mantarlarımın (first-person genitive singular)
mantarının (genitive second-person singular)
mantarlarının (genitive second-person singular)
mantarının (genitive singular third-person)
mantarlarının (genitive singular third-person)
mantarımızın (first-person genitive plural)
mantarlarımızın (first-person genitive plural)
mantarınızın (genitive plural second-person)
mantarlarınızın (genitive plural second-person)
mantarlarının (genitive plural third-person)
mantarım (first-person singular)
mantarlarım (first-person singular)
mantarsın (second-person singular)
mantarlarsın (second-person singular)
mantar (singular third-person)
mantardır (singular third-person)
mantarlar (singular third-person)
mantarlardır (singular third-person)
mantarız (first-person plural)
mantarlarız (first-person plural)
mantarsınız (plural second-person)
mantarlarsınız (plural second-person)
mantarlar (plural third-person)
mantarlardır (plural third-person)

[mɑn̟ˈt̟ʰɑɾ̞̊]

From Ottoman Turkish مانطار (mantar), from Greek μανιτάρι (manitári).

Holonyms: mantar ağacı, mantar meşesi


sakal

sakal (definite accusative sakalı, plural sakallar)

sakalı (accusative definite)
sakallar (plural)
sakal (nominative singular)
sakallar (nominative plural)
sakalı (accusative definite singular)
sakalları (accusative definite plural)
sakala (dative singular)
sakallara (dative plural)
sakalda (locative singular)
sakallarda (locative plural)
sakaldan (ablative singular)
sakallardan (ablative plural)
sakalın (genitive singular)
sakalların (genitive plural)
sakalım (first-person nominative singular)
sakallarım (first-person nominative singular)
sakalın (nominative second-person singular)
sakalların (nominative second-person singular)
sakalı (nominative singular third-person)
sakalları (nominative singular third-person)
sakalımız (first-person nominative plural)
sakallarımız (first-person nominative plural)
sakalınız (nominative plural second-person)
sakallarınız (nominative plural second-person)
sakalları (nominative plural third-person)
sakalımı (accusative definite first-person singular)
sakallarımı (accusative definite first-person singular)
sakalını (accusative definite second-person singular)
sakallarını (accusative definite second-person singular)
sakalını (accusative definite singular third-person)
sakallarını (accusative definite singular third-person)
sakalımızı (accusative definite first-person plural)
sakallarımızı (accusative definite first-person plural)
sakalınızı (accusative definite plural second-person)
sakallarınızı (accusative definite plural second-person)
sakallarını (accusative definite plural third-person)
sakalıma (dative first-person singular)
sakallarıma (dative first-person singular)
sakalına (dative second-person singular)
sakallarına (dative second-person singular)
sakalına (dative singular third-person)
sakallarına (dative singular third-person)
sakalımıza (dative first-person plural)
sakallarımıza (dative first-person plural)
sakalınıza (dative plural second-person)
sakallarınıza (dative plural second-person)
sakallarına (dative plural third-person)
sakalımda (first-person locative singular)
sakallarımda (first-person locative singular)
sakalında (locative second-person singular)
sakallarında (locative second-person singular)
sakalında (locative singular third-person)
sakallarında (locative singular third-person)
sakalımızda (first-person locative plural)
sakallarımızda (first-person locative plural)
sakalınızda (locative plural second-person)
sakallarınızda (locative plural second-person)
sakallarında (locative plural third-person)
sakalımdan (ablative first-person singular)
sakallarımdan (ablative first-person singular)
sakalından (ablative second-person singular)
sakallarından (ablative second-person singular)
sakalından (ablative singular third-person)
sakallarından (ablative singular third-person)
sakalımızdan (ablative first-person plural)
sakallarımızdan (ablative first-person plural)
sakalınızdan (ablative plural second-person)
sakallarınızdan (ablative plural second-person)
sakallarından (ablative plural third-person)
sakalımın (first-person genitive singular)
sakallarımın (first-person genitive singular)
sakalının (genitive second-person singular)
sakallarının (genitive second-person singular)
sakalının (genitive singular third-person)
sakallarının (genitive singular third-person)
sakalımızın (first-person genitive plural)
sakallarımızın (first-person genitive plural)
sakalınızın (genitive plural second-person)
sakallarınızın (genitive plural second-person)
sakallarının (genitive plural third-person)

[s̟ɑ.kʰɑɫ̟̊]

From Ottoman Turkish صقال (sakal), from Old Turkic [script needed] (sakal) from Proto-Turkic *sakal.


manat

manat (definite accusative manatı, plural manatlar)

manatı (accusative definite)
manatlar (plural)
manat (nominative singular)
manatlar (nominative plural)
manatı (accusative definite singular)
manatları (accusative definite plural)
manata (dative singular)
manatlara (dative plural)
manatta (locative singular)
manatlarda (locative plural)
manattan (ablative singular)
manatlardan (ablative plural)
manatın (genitive singular)
manatların (genitive plural)
manatım (first-person nominative singular)
manatlarım (first-person nominative singular)
manatın (nominative second-person singular)
manatların (nominative second-person singular)
manatı (nominative singular third-person)
manatları (nominative singular third-person)
manatımız (first-person nominative plural)
manatlarımız (first-person nominative plural)
manatınız (nominative plural second-person)
manatlarınız (nominative plural second-person)
manatları (nominative plural third-person)
manatımı (accusative definite first-person singular)
manatlarımı (accusative definite first-person singular)
manatını (accusative definite second-person singular)
manatlarını (accusative definite second-person singular)
manatını (accusative definite singular third-person)
manatlarını (accusative definite singular third-person)
manatımızı (accusative definite first-person plural)
manatlarımızı (accusative definite first-person plural)
manatınızı (accusative definite plural second-person)
manatlarınızı (accusative definite plural second-person)
manatlarını (accusative definite plural third-person)
manatıma (dative first-person singular)
manatlarıma (dative first-person singular)
manatına (dative second-person singular)
manatlarına (dative second-person singular)
manatına (dative singular third-person)
manatlarına (dative singular third-person)
manatımıza (dative first-person plural)
manatlarımıza (dative first-person plural)
manatınıza (dative plural second-person)
manatlarınıza (dative plural second-person)
manatlarına (dative plural third-person)
manatımda (first-person locative singular)
manatlarımda (first-person locative singular)
manatında (locative second-person singular)
manatlarında (locative second-person singular)
manatında (locative singular third-person)
manatlarında (locative singular third-person)
manatımızda (first-person locative plural)
manatlarımızda (first-person locative plural)
manatınızda (locative plural second-person)
manatlarınızda (locative plural second-person)
manatlarında (locative plural third-person)
manatımdan (ablative first-person singular)
manatlarımdan (ablative first-person singular)
manatından (ablative second-person singular)
manatlarından (ablative second-person singular)
manatından (ablative singular third-person)
manatlarından (ablative singular third-person)
manatımızdan (ablative first-person plural)
manatlarımızdan (ablative first-person plural)
manatınızdan (ablative plural second-person)
manatlarınızdan (ablative plural second-person)
manatlarından (ablative plural third-person)
manatımın (first-person genitive singular)
manatlarımın (first-person genitive singular)
manatının (genitive second-person singular)
manatlarının (genitive second-person singular)
manatının (genitive singular third-person)
manatlarının (genitive singular third-person)
manatımızın (first-person genitive plural)
manatlarımızın (first-person genitive plural)
manatınızın (genitive plural second-person)
manatlarınızın (genitive plural second-person)
manatlarının (genitive plural third-person)
manatım (first-person singular)
manatlarım (first-person singular)
manatsın (second-person singular)
manatlarsın (second-person singular)
manat (singular third-person)
manattır (singular third-person)
manatlar (singular third-person)
manatlardır (singular third-person)
manatız (first-person plural)
manatlarız (first-person plural)
manatsınız (plural second-person)
manatlarsınız (plural second-person)
manatlar (plural third-person)
manatlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish منات (manat), from Russian моне́та (monéta, “coin”), from Polish moneta, from Latin monēta.

manat (currencies of Azerbaijan and Turkmenistan)


kaju

kaju (definite accusative kajuyu, plural kajular)

kajuyu (accusative definite)
kajular (plural)
kaju (nominative singular)
kajular (nominative plural)
kajuyu (accusative definite singular)
kajuları (accusative definite plural)
kajuya (dative singular)
kajulara (dative plural)
kajuda (locative singular)
kajularda (locative plural)
kajudan (ablative singular)
kajulardan (ablative plural)
kajunun (genitive singular)
kajuların (genitive plural)
kajum (first-person nominative singular)
kajularım (first-person nominative singular)
kajun (nominative second-person singular)
kajuların (nominative second-person singular)
kajusu (nominative singular third-person)
kajuları (nominative singular third-person)
kajumuz (first-person nominative plural)
kajularımız (first-person nominative plural)
kajunuz (nominative plural second-person)
kajularınız (nominative plural second-person)
kajuları (nominative plural third-person)
kajumu (accusative definite first-person singular)
kajularımı (accusative definite first-person singular)
kajunu (accusative definite second-person singular)
kajularını (accusative definite second-person singular)
kajusunu (accusative definite singular third-person)
kajularını (accusative definite singular third-person)
kajumuzu (accusative definite first-person plural)
kajularımızı (accusative definite first-person plural)
kajunuzu (accusative definite plural second-person)
kajularınızı (accusative definite plural second-person)
kajularını (accusative definite plural third-person)
kajuma (dative first-person singular)
kajularıma (dative first-person singular)
kajuna (dative second-person singular)
kajularına (dative second-person singular)
kajusuna (dative singular third-person)
kajularına (dative singular third-person)
kajumuza (dative first-person plural)
kajularımıza (dative first-person plural)
kajunuza (dative plural second-person)
kajularınıza (dative plural second-person)
kajularına (dative plural third-person)
kajumda (first-person locative singular)
kajularımda (first-person locative singular)
kajunda (locative second-person singular)
kajularında (locative second-person singular)
kajusunda (locative singular third-person)
kajularında (locative singular third-person)
kajumuzda (first-person locative plural)
kajularımızda (first-person locative plural)
kajunuzda (locative plural second-person)
kajularınızda (locative plural second-person)
kajularında (locative plural third-person)
kajumdan (ablative first-person singular)
kajularımdan (ablative first-person singular)
kajundan (ablative second-person singular)
kajularından (ablative second-person singular)
kajusundan (ablative singular third-person)
kajularından (ablative singular third-person)
kajumuzdan (ablative first-person plural)
kajularımızdan (ablative first-person plural)
kajunuzdan (ablative plural second-person)
kajularınızdan (ablative plural second-person)
kajularından (ablative plural third-person)
kajumun (first-person genitive singular)
kajularımın (first-person genitive singular)
kajunun (genitive second-person singular)
kajularının (genitive second-person singular)
kajusunun (genitive singular third-person)
kajularının (genitive singular third-person)
kajumuzun (first-person genitive plural)
kajularımızın (first-person genitive plural)
kajunuzun (genitive plural second-person)
kajularınızın (genitive plural second-person)
kajularının (genitive plural third-person)


emel

emel (definite accusative emeli, plural emeller or amal)

emeli (accusative definite)
emeller (plural)
amal (plural)
emel (nominative singular)
emeller (nominative plural)
emeli (accusative definite singular)
emelleri (accusative definite plural)
emele (dative singular)
emellere (dative plural)
emelde (locative singular)
emellerde (locative plural)
emelden (ablative singular)
emellerden (ablative plural)
emelin (genitive singular)
emellerin (genitive plural)
emelim (first-person nominative singular)
emellerim (first-person nominative singular)
emelin (nominative second-person singular)
emellerin (nominative second-person singular)
emeli (nominative singular third-person)
emelleri (nominative singular third-person)
emelimiz (first-person nominative plural)
emellerimiz (first-person nominative plural)
emeliniz (nominative plural second-person)
emelleriniz (nominative plural second-person)
emelleri (nominative plural third-person)
emelimi (accusative definite first-person singular)
emellerimi (accusative definite first-person singular)
emelini (accusative definite second-person singular)
emellerini (accusative definite second-person singular)
emelini (accusative definite singular third-person)
emellerini (accusative definite singular third-person)
emelimizi (accusative definite first-person plural)
emellerimizi (accusative definite first-person plural)
emelinizi (accusative definite plural second-person)
emellerinizi (accusative definite plural second-person)
emellerini (accusative definite plural third-person)
emelime (dative first-person singular)
emellerime (dative first-person singular)
emeline (dative second-person singular)
emellerine (dative second-person singular)
emeline (dative singular third-person)
emellerine (dative singular third-person)
emelimize (dative first-person plural)
emellerimize (dative first-person plural)
emelinize (dative plural second-person)
emellerinize (dative plural second-person)
emellerine (dative plural third-person)
emelimde (first-person locative singular)
emellerimde (first-person locative singular)
emelinde (locative second-person singular)
emellerinde (locative second-person singular)
emelinde (locative singular third-person)
emellerinde (locative singular third-person)
emelimizde (first-person locative plural)
emellerimizde (first-person locative plural)
emelinizde (locative plural second-person)
emellerinizde (locative plural second-person)
emellerinde (locative plural third-person)
emelimden (ablative first-person singular)
emellerimden (ablative first-person singular)
emelinden (ablative second-person singular)
emellerinden (ablative second-person singular)
emelinden (ablative singular third-person)
emellerinden (ablative singular third-person)
emelimizden (ablative first-person plural)
emellerimizden (ablative first-person plural)
emelinizden (ablative plural second-person)
emellerinizden (ablative plural second-person)
emellerinden (ablative plural third-person)
emelimin (first-person genitive singular)
emellerimin (first-person genitive singular)
emelinin (genitive second-person singular)
emellerinin (genitive second-person singular)
emelinin (genitive singular third-person)
emellerinin (genitive singular third-person)
emelimizin (first-person genitive plural)
emellerimizin (first-person genitive plural)
emelinizin (genitive plural second-person)
emellerinizin (genitive plural second-person)
emellerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish امل (emel), from Arabic أَمَل (ʔamal).

Paraya ihtiyacım kalmamıştı ama tek emelim vardı . Bunun sebebini ben de bilmiyorum . Çalışmak , çalışmak geliyordu içimden ve yine de çalışıyordum .

2003, Turhan Feyizoğlu, Yılmaz Güney: bir çirkin kral (Ozan Yayıncılık), Ozan Yayıncılık, →ISBN, →LCCN, →OCLC:

I didn't need money anymore, but I had only one goal. I don't know why either. I felt like working , working and still working.


kupa

kupa (definite accusative kupayı, plural kupalar)

kupayı (accusative definite)
kupalar (plural)
kupa (nominative singular)
kupalar (nominative plural)
kupayı (accusative definite singular)
kupaları (accusative definite plural)
kupaya (dative singular)
kupalara (dative plural)
kupada (locative singular)
kupalarda (locative plural)
kupadan (ablative singular)
kupalardan (ablative plural)
kupanın (genitive singular)
kupaların (genitive plural)
kupam (first-person nominative singular)
kupalarım (first-person nominative singular)
kupan (nominative second-person singular)
kupaların (nominative second-person singular)
kupası (nominative singular third-person)
kupaları (nominative singular third-person)
kupamız (first-person nominative plural)
kupalarımız (first-person nominative plural)
kupanız (nominative plural second-person)
kupalarınız (nominative plural second-person)
kupaları (nominative plural third-person)
kupamı (accusative definite first-person singular)
kupalarımı (accusative definite first-person singular)
kupanı (accusative definite second-person singular)
kupalarını (accusative definite second-person singular)
kupasını (accusative definite singular third-person)
kupalarını (accusative definite singular third-person)
kupamızı (accusative definite first-person plural)
kupalarımızı (accusative definite first-person plural)
kupanızı (accusative definite plural second-person)
kupalarınızı (accusative definite plural second-person)
kupalarını (accusative definite plural third-person)
kupama (dative first-person singular)
kupalarıma (dative first-person singular)
kupana (dative second-person singular)
kupalarına (dative second-person singular)
kupasına (dative singular third-person)
kupalarına (dative singular third-person)
kupamıza (dative first-person plural)
kupalarımıza (dative first-person plural)
kupanıza (dative plural second-person)
kupalarınıza (dative plural second-person)
kupalarına (dative plural third-person)
kupamda (first-person locative singular)
kupalarımda (first-person locative singular)
kupanda (locative second-person singular)
kupalarında (locative second-person singular)
kupasında (locative singular third-person)
kupalarında (locative singular third-person)
kupamızda (first-person locative plural)
kupalarımızda (first-person locative plural)
kupanızda (locative plural second-person)
kupalarınızda (locative plural second-person)
kupalarında (locative plural third-person)
kupamdan (ablative first-person singular)
kupalarımdan (ablative first-person singular)
kupandan (ablative second-person singular)
kupalarından (ablative second-person singular)
kupasından (ablative singular third-person)
kupalarından (ablative singular third-person)
kupamızdan (ablative first-person plural)
kupalarımızdan (ablative first-person plural)
kupanızdan (ablative plural second-person)
kupalarınızdan (ablative plural second-person)
kupalarından (ablative plural third-person)
kupamın (first-person genitive singular)
kupalarımın (first-person genitive singular)
kupanın (genitive second-person singular)
kupalarının (genitive second-person singular)
kupasının (genitive singular third-person)
kupalarının (genitive singular third-person)
kupamızın (first-person genitive plural)
kupalarımızın (first-person genitive plural)
kupanızın (genitive plural second-person)
kupalarınızın (genitive plural second-person)
kupalarının (genitive plural third-person)
kupayım (first-person singular)
kupalarım (first-person singular)
kupasın (second-person singular)
kupalarsın (second-person singular)
kupa (singular third-person)
kupadır (singular third-person)
kupalar (singular third-person)
kupalardır (singular third-person)
kupayız (first-person plural)
kupalarız (first-person plural)
kupasınız (plural second-person)
kupalarsınız (plural second-person)
kupalar (plural third-person)
kupalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوپه. From one or more of Greek κούπα (koúpa), Italian coppa, and French coupe, ultimately from Late Latin cuppa.

1935 June 19, article from Anadolu Agency printed in Yeni Mersin

Balkan kupası ayak topu maçlarına başlanmıştır.


kupa

kupayı (accusative definite)
kupalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish قوپه, from French coupé.

(historical) coupé, a four-wheeled carriage with two seats inside


oba

oba (definite accusative obayı, plural obalar)

obayı (accusative definite)
obalar (plural)

From Ottoman Turkish اوبه (“large tent; nomad family”). Cognate with Azerbaijani oba, Turkmen ōba (“village”).


teker

head

teker (definite accusative tekeri, plural tekerler)

tekeri (accusative definite)
tekerler (plural)


abi

abi (definite accusative abiyi, plural abiler)

abiyi (accusative definite)
abiler (plural)
abi (nominative singular)
abiler (nominative plural)
abiyi (accusative definite singular)
abileri (accusative definite plural)
abiye (dative singular)
abilere (dative plural)
abide (locative singular)
abilerde (locative plural)
abiden (ablative singular)
abilerden (ablative plural)
abinin (genitive singular)
abilerin (genitive plural)


bej

bej (definite accusative beji, plural bejler)

beji (accusative definite)
bejler (plural)


hava

hava (definite accusative havayı, plural havalar)

havayı (accusative definite)
havalar (plural)
hava (nominative singular)
havalar (nominative plural)
havayı (accusative definite singular)
havaları (accusative definite plural)
havaya (dative singular)
havalara (dative plural)
havada (locative singular)
havalarda (locative plural)
havadan (ablative singular)
havalardan (ablative plural)
havanın (genitive singular)
havaların (genitive plural)
havam (first-person nominative singular)
havalarım (first-person nominative singular)
havan (nominative second-person singular)
havaların (nominative second-person singular)
havası (nominative singular third-person)
havaları (nominative singular third-person)
havamız (first-person nominative plural)
havalarımız (first-person nominative plural)
havanız (nominative plural second-person)
havalarınız (nominative plural second-person)
havaları (nominative plural third-person)
havamı (accusative definite first-person singular)
havalarımı (accusative definite first-person singular)
havanı (accusative definite second-person singular)
havalarını (accusative definite second-person singular)
havasını (accusative definite singular third-person)
havalarını (accusative definite singular third-person)
havamızı (accusative definite first-person plural)
havalarımızı (accusative definite first-person plural)
havanızı (accusative definite plural second-person)
havalarınızı (accusative definite plural second-person)
havalarını (accusative definite plural third-person)
havama (dative first-person singular)
havalarıma (dative first-person singular)
havana (dative second-person singular)
havalarına (dative second-person singular)
havasına (dative singular third-person)
havalarına (dative singular third-person)
havamıza (dative first-person plural)
havalarımıza (dative first-person plural)
havanıza (dative plural second-person)
havalarınıza (dative plural second-person)
havalarına (dative plural third-person)
havamda (first-person locative singular)
havalarımda (first-person locative singular)
havanda (locative second-person singular)
havalarında (locative second-person singular)
havasında (locative singular third-person)
havalarında (locative singular third-person)
havamızda (first-person locative plural)
havalarımızda (first-person locative plural)
havanızda (locative plural second-person)
havalarınızda (locative plural second-person)
havalarında (locative plural third-person)
havamdan (ablative first-person singular)
havalarımdan (ablative first-person singular)
havandan (ablative second-person singular)
havalarından (ablative second-person singular)
havasından (ablative singular third-person)
havalarından (ablative singular third-person)
havamızdan (ablative first-person plural)
havalarımızdan (ablative first-person plural)
havanızdan (ablative plural second-person)
havalarınızdan (ablative plural second-person)
havalarından (ablative plural third-person)
havamın (first-person genitive singular)
havalarımın (first-person genitive singular)
havanın (genitive second-person singular)
havalarının (genitive second-person singular)
havasının (genitive singular third-person)
havalarının (genitive singular third-person)
havamızın (first-person genitive plural)
havalarımızın (first-person genitive plural)
havanızın (genitive plural second-person)
havalarınızın (genitive plural second-person)
havalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هوا (hava), from Arabic هَوَاء (hawāʔ).


fuar

fuar (definite accusative fuarı, plural fuarlar)

fuarı (accusative definite)
fuarlar (plural)


kunduz

kunduz (definite accusative kunduzu, plural kunduzlar)

kunduzu (accusative definite)
kunduzlar (plural)
kunduz (nominative singular)
kunduzlar (nominative plural)
kunduzu (accusative definite singular)
kunduzları (accusative definite plural)
kunduza (dative singular)
kunduzlara (dative plural)
kunduzda (locative singular)
kunduzlarda (locative plural)
kunduzdan (ablative singular)
kunduzlardan (ablative plural)
kunduzun (genitive singular)
kunduzların (genitive plural)
kunduzum (first-person nominative singular)
kunduzlarım (first-person nominative singular)
kunduzun (nominative second-person singular)
kunduzların (nominative second-person singular)
kunduzu (nominative singular third-person)
kunduzları (nominative singular third-person)
kunduzumuz (first-person nominative plural)
kunduzlarımız (first-person nominative plural)
kunduzunuz (nominative plural second-person)
kunduzlarınız (nominative plural second-person)
kunduzları (nominative plural third-person)
kunduzumu (accusative definite first-person singular)
kunduzlarımı (accusative definite first-person singular)
kunduzunu (accusative definite second-person singular)
kunduzlarını (accusative definite second-person singular)
kunduzunu (accusative definite singular third-person)
kunduzlarını (accusative definite singular third-person)
kunduzumuzu (accusative definite first-person plural)
kunduzlarımızı (accusative definite first-person plural)
kunduzunuzu (accusative definite plural second-person)
kunduzlarınızı (accusative definite plural second-person)
kunduzlarını (accusative definite plural third-person)
kunduzuma (dative first-person singular)
kunduzlarıma (dative first-person singular)
kunduzuna (dative second-person singular)
kunduzlarına (dative second-person singular)
kunduzuna (dative singular third-person)
kunduzlarına (dative singular third-person)
kunduzumuza (dative first-person plural)
kunduzlarımıza (dative first-person plural)
kunduzunuza (dative plural second-person)
kunduzlarınıza (dative plural second-person)
kunduzlarına (dative plural third-person)
kunduzumda (first-person locative singular)
kunduzlarımda (first-person locative singular)
kunduzunda (locative second-person singular)
kunduzlarında (locative second-person singular)
kunduzunda (locative singular third-person)
kunduzlarında (locative singular third-person)
kunduzumuzda (first-person locative plural)
kunduzlarımızda (first-person locative plural)
kunduzunuzda (locative plural second-person)
kunduzlarınızda (locative plural second-person)
kunduzlarında (locative plural third-person)
kunduzumdan (ablative first-person singular)
kunduzlarımdan (ablative first-person singular)
kunduzundan (ablative second-person singular)
kunduzlarından (ablative second-person singular)
kunduzundan (ablative singular third-person)
kunduzlarından (ablative singular third-person)
kunduzumuzdan (ablative first-person plural)
kunduzlarımızdan (ablative first-person plural)
kunduzunuzdan (ablative plural second-person)
kunduzlarınızdan (ablative plural second-person)
kunduzlarından (ablative plural third-person)
kunduzumun (first-person genitive singular)
kunduzlarımın (first-person genitive singular)
kunduzunun (genitive second-person singular)
kunduzlarının (genitive second-person singular)
kunduzunun (genitive singular third-person)
kunduzlarının (genitive singular third-person)
kunduzumuzun (first-person genitive plural)
kunduzlarımızın (first-person genitive plural)
kunduzunuzun (genitive plural second-person)
kunduzlarınızın (genitive plural second-person)
kunduzlarının (genitive plural third-person)
kunduzum (first-person singular)
kunduzlarım (first-person singular)
kunduzsun (second-person singular)
kunduzlarsın (second-person singular)
kunduz (singular third-person)
kunduzdur (singular third-person)
kunduzlar (singular third-person)
kunduzlardır (singular third-person)
kunduzuz (first-person plural)
kunduzlarız (first-person plural)
kunduzsunuz (plural second-person)
kunduzlarsınız (plural second-person)
kunduzlar (plural third-person)
kunduzlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قوندوز, from Proto-Turkic *kunduŕ (“beaver; otter”).


fosfor

fosfor (definite accusative fosforu, plural fosforlar)

fosforu (accusative definite)
fosforlar (plural)
fosfor (nominative singular)
fosforlar (nominative plural)
fosforu (accusative definite singular)
fosforları (accusative definite plural)
fosfora (dative singular)
fosforlara (dative plural)
fosforda (locative singular)
fosforlarda (locative plural)
fosfordan (ablative singular)
fosforlardan (ablative plural)
fosforun (genitive singular)
fosforların (genitive plural)

[ɸo̞ʷs̟.ɸo̞ʷɾ̞̊]

From Ottoman Turkish فوسفور, ultimately from Greek φωσφόρος (fosfóros, “light bearing”).


roka

head

roka (definite accusative rokayı, plural rokalar)

rokayı (accusative definite)
rokalar (plural)
roka (nominative singular)
rokalar (nominative plural)
rokayı (accusative definite singular)
rokaları (accusative definite plural)
rokaya (dative singular)
rokalara (dative plural)
rokada (locative singular)
rokalarda (locative plural)
rokadan (ablative singular)
rokalardan (ablative plural)
rokanın (genitive singular)
rokaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish روقه (roka), from Greek ρόκα (róka). Whereas اروقه (aruka) is from Italian eruca. All from Latin ērūca (“rocket”).


jel

jel (definite accusative jeli, plural jeller)

jeli (accusative definite)
jeller (plural)


yelken

yelken (definite accusative yelkeni, plural yelkenler)

yelkeni (accusative definite)
yelkenler (plural)
yelken (nominative singular)
yelkenler (nominative plural)
yelkeni (accusative definite singular)
yelkenleri (accusative definite plural)
yelkene (dative singular)
yelkenlere (dative plural)
yelkende (locative singular)
yelkenlerde (locative plural)
yelkenden (ablative singular)
yelkenlerden (ablative plural)
yelkenin (genitive singular)
yelkenlerin (genitive plural)
yelkenim (first-person nominative singular)
yelkenlerim (first-person nominative singular)
yelkenin (nominative second-person singular)
yelkenlerin (nominative second-person singular)
yelkeni (nominative singular third-person)
yelkenleri (nominative singular third-person)
yelkenimiz (first-person nominative plural)
yelkenlerimiz (first-person nominative plural)
yelkeniniz (nominative plural second-person)
yelkenleriniz (nominative plural second-person)
yelkenleri (nominative plural third-person)
yelkenimi (accusative definite first-person singular)
yelkenlerimi (accusative definite first-person singular)
yelkenini (accusative definite second-person singular)
yelkenlerini (accusative definite second-person singular)
yelkenini (accusative definite singular third-person)
yelkenlerini (accusative definite singular third-person)
yelkenimizi (accusative definite first-person plural)
yelkenlerimizi (accusative definite first-person plural)
yelkeninizi (accusative definite plural second-person)
yelkenlerinizi (accusative definite plural second-person)
yelkenlerini (accusative definite plural third-person)
yelkenime (dative first-person singular)
yelkenlerime (dative first-person singular)
yelkenine (dative second-person singular)
yelkenlerine (dative second-person singular)
yelkenine (dative singular third-person)
yelkenlerine (dative singular third-person)
yelkenimize (dative first-person plural)
yelkenlerimize (dative first-person plural)
yelkeninize (dative plural second-person)
yelkenlerinize (dative plural second-person)
yelkenlerine (dative plural third-person)
yelkenimde (first-person locative singular)
yelkenlerimde (first-person locative singular)
yelkeninde (locative second-person singular)
yelkenlerinde (locative second-person singular)
yelkeninde (locative singular third-person)
yelkenlerinde (locative singular third-person)
yelkenimizde (first-person locative plural)
yelkenlerimizde (first-person locative plural)
yelkeninizde (locative plural second-person)
yelkenlerinizde (locative plural second-person)
yelkenlerinde (locative plural third-person)
yelkenimden (ablative first-person singular)
yelkenlerimden (ablative first-person singular)
yelkeninden (ablative second-person singular)
yelkenlerinden (ablative second-person singular)
yelkeninden (ablative singular third-person)
yelkenlerinden (ablative singular third-person)
yelkenimizden (ablative first-person plural)
yelkenlerimizden (ablative first-person plural)
yelkeninizden (ablative plural second-person)
yelkenlerinizden (ablative plural second-person)
yelkenlerinden (ablative plural third-person)
yelkenimin (first-person genitive singular)
yelkenlerimin (first-person genitive singular)
yelkeninin (genitive second-person singular)
yelkenlerinin (genitive second-person singular)
yelkeninin (genitive singular third-person)
yelkenlerinin (genitive singular third-person)
yelkenimizin (first-person genitive plural)
yelkenlerimizin (first-person genitive plural)
yelkeninizin (genitive plural second-person)
yelkenlerinizin (genitive plural second-person)
yelkenlerinin (genitive plural third-person)
yelkenim (first-person singular)
yelkenlerim (first-person singular)
yelkensin (second-person singular)
yelkenlersin (second-person singular)
yelken (singular third-person)
yelkendir (singular third-person)
yelkenler (singular third-person)
yelkenlerdir (singular third-person)
yelkeniz (first-person plural)
yelkenleriz (first-person plural)
yelkensiniz (plural second-person)
yelkenlersiniz (plural second-person)
yelkenler (plural third-person)
yelkenlerdir (plural third-person)

[jæl̠ʲˈcʰæn]

From Ottoman Turkish یلكن (yelken), from Proto-Turkic *yelken (“sail”).


çelik

çelik (definite accusative çeliği, plural çelikler)

çeliği (accusative definite)
çelikler (plural)
çelik (nominative singular)
çelikler (nominative plural)
çeliği (accusative definite singular)
çelikleri (accusative definite plural)
çeliğe (dative singular)
çeliklere (dative plural)
çelikte (locative singular)
çeliklerde (locative plural)
çelikten (ablative singular)
çeliklerden (ablative plural)
çeliğin (genitive singular)
çeliklerin (genitive plural)
çeliğim (first-person nominative singular)
çeliklerim (first-person nominative singular)
çeliğin (nominative second-person singular)
çeliklerin (nominative second-person singular)
çeliği (nominative singular third-person)
çelikleri (nominative singular third-person)
çeliğimiz (first-person nominative plural)
çeliklerimiz (first-person nominative plural)
çeliğiniz (nominative plural second-person)
çelikleriniz (nominative plural second-person)
çelikleri (nominative plural third-person)
çeliğimi (accusative definite first-person singular)
çeliklerimi (accusative definite first-person singular)
çeliğini (accusative definite second-person singular)
çeliklerini (accusative definite second-person singular)
çeliğini (accusative definite singular third-person)
çeliklerini (accusative definite singular third-person)
çeliğimizi (accusative definite first-person plural)
çeliklerimizi (accusative definite first-person plural)
çeliğinizi (accusative definite plural second-person)
çeliklerinizi (accusative definite plural second-person)
çeliklerini (accusative definite plural third-person)
çeliğime (dative first-person singular)
çeliklerime (dative first-person singular)
çeliğine (dative second-person singular)
çeliklerine (dative second-person singular)
çeliğine (dative singular third-person)
çeliklerine (dative singular third-person)
çeliğimize (dative first-person plural)
çeliklerimize (dative first-person plural)
çeliğinize (dative plural second-person)
çeliklerinize (dative plural second-person)
çeliklerine (dative plural third-person)
çeliğimde (first-person locative singular)
çeliklerimde (first-person locative singular)
çeliğinde (locative second-person singular)
çeliklerinde (locative second-person singular)
çeliğinde (locative singular third-person)
çeliklerinde (locative singular third-person)
çeliğimizde (first-person locative plural)
çeliklerimizde (first-person locative plural)
çeliğinizde (locative plural second-person)
çeliklerinizde (locative plural second-person)
çeliklerinde (locative plural third-person)
çeliğimden (ablative first-person singular)
çeliklerimden (ablative first-person singular)
çeliğinden (ablative second-person singular)
çeliklerinden (ablative second-person singular)
çeliğinden (ablative singular third-person)
çeliklerinden (ablative singular third-person)
çeliğimizden (ablative first-person plural)
çeliklerimizden (ablative first-person plural)
çeliğinizden (ablative plural second-person)
çeliklerinizden (ablative plural second-person)
çeliklerinden (ablative plural third-person)
çeliğimin (first-person genitive singular)
çeliklerimin (first-person genitive singular)
çeliğinin (genitive second-person singular)
çeliklerinin (genitive second-person singular)
çeliğinin (genitive singular third-person)
çeliklerinin (genitive singular third-person)
çeliğimizin (first-person genitive plural)
çeliklerimizin (first-person genitive plural)
çeliğinizin (genitive plural second-person)
çeliklerinizin (genitive plural second-person)
çeliklerinin (genitive plural third-person)
çeliğim (first-person singular)
çeliklerim (first-person singular)
çeliksin (second-person singular)
çeliklersin (second-person singular)
çelik (singular third-person)
çeliktir (singular third-person)
çelikler (singular third-person)
çeliklerdir (singular third-person)
çeliğiz (first-person plural)
çelikleriz (first-person plural)
çeliksiniz (plural second-person)
çeliklersiniz (plural second-person)
çelikler (plural third-person)
çeliklerdir (plural third-person)

the wood piece struck in the game of tipcat


kaya

kaya (definite accusative kayayı, plural kayalar)

kayayı (accusative definite)
kayalar (plural)
kaya (nominative singular)
kayalar (nominative plural)
kayayı (accusative definite singular)
kayaları (accusative definite plural)
kayaya (dative singular)
kayalara (dative plural)
kayada (locative singular)
kayalarda (locative plural)
kayadan (ablative singular)
kayalardan (ablative plural)
kayanın (genitive singular)
kayaların (genitive plural)
kayam (first-person nominative singular)
kayalarım (first-person nominative singular)
kayan (nominative second-person singular)
kayaların (nominative second-person singular)
kayası (nominative singular third-person)
kayaları (nominative singular third-person)
kayamız (first-person nominative plural)
kayalarımız (first-person nominative plural)
kayanız (nominative plural second-person)
kayalarınız (nominative plural second-person)
kayaları (nominative plural third-person)
kayamı (accusative definite first-person singular)
kayalarımı (accusative definite first-person singular)
kayanı (accusative definite second-person singular)
kayalarını (accusative definite second-person singular)
kayasını (accusative definite singular third-person)
kayalarını (accusative definite singular third-person)
kayamızı (accusative definite first-person plural)
kayalarımızı (accusative definite first-person plural)
kayanızı (accusative definite plural second-person)
kayalarınızı (accusative definite plural second-person)
kayalarını (accusative definite plural third-person)
kayama (dative first-person singular)
kayalarıma (dative first-person singular)
kayana (dative second-person singular)
kayalarına (dative second-person singular)
kayasına (dative singular third-person)
kayalarına (dative singular third-person)
kayamıza (dative first-person plural)
kayalarımıza (dative first-person plural)
kayanıza (dative plural second-person)
kayalarınıza (dative plural second-person)
kayalarına (dative plural third-person)
kayamda (first-person locative singular)
kayalarımda (first-person locative singular)
kayanda (locative second-person singular)
kayalarında (locative second-person singular)
kayasında (locative singular third-person)
kayalarında (locative singular third-person)
kayamızda (first-person locative plural)
kayalarımızda (first-person locative plural)
kayanızda (locative plural second-person)
kayalarınızda (locative plural second-person)
kayalarında (locative plural third-person)
kayamdan (ablative first-person singular)
kayalarımdan (ablative first-person singular)
kayandan (ablative second-person singular)
kayalarından (ablative second-person singular)
kayasından (ablative singular third-person)
kayalarından (ablative singular third-person)
kayamızdan (ablative first-person plural)
kayalarımızdan (ablative first-person plural)
kayanızdan (ablative plural second-person)
kayalarınızdan (ablative plural second-person)
kayalarından (ablative plural third-person)
kayamın (first-person genitive singular)
kayalarımın (first-person genitive singular)
kayanın (genitive second-person singular)
kayalarının (genitive second-person singular)
kayasının (genitive singular third-person)
kayalarının (genitive singular third-person)
kayamızın (first-person genitive plural)
kayalarımızın (first-person genitive plural)
kayanızın (genitive plural second-person)
kayalarınızın (genitive plural second-person)
kayalarının (genitive plural third-person)
kayayım (first-person singular)
kayalarım (first-person singular)
kayasın (second-person singular)
kayalarsın (second-person singular)
kaya (singular third-person)
kayadır (singular third-person)
kayalar (singular third-person)
kayalardır (singular third-person)
kayayız (first-person plural)
kayalarız (first-person plural)
kayasınız (plural second-person)
kayalarsınız (plural second-person)
kayalar (plural third-person)
kayalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قیا (kaya), قایا (kaya, “rock”), from Proto-Turkic *k(i)aya (“rock, mountain”). Possibly akin to Proto-Mongolic *kada (“rock”) (Mongolian хад (xad, “large rock, cliff”)) and Proto-Tungusic *kada(r) (“rock”) (Evenki кадага (kadaga, “rock, cliff”)), however Old Turkic -y- instead of the expected -d- is baffling, EDAL suggests Old Turkic [script needed] (kaya, “rock”) is perhaps a borrowing from some archaic "y-dialect" such as Oghuz, Karluk and Kipchak languages where regular d→δ→y evolution took place. Helimski (1995) suggests a borrowing from Proto-Samoyedic *koəjə (“mountain”).
cognates
Cognate with Old Turkic [script needed] (kaya, “rock”), Azerbaijani qaya (“rock”), Bashkir ҡая (qaya, “rock, cliff”), Khakas хая (xaya, “rock”), Turkmen gaýa (“rock, cliff”), Tuvan хая (xaya, “rock”), Uzbek qoya (“rock, cliff”), Yakut хайа (qaya, “mountain”).