Protestanlık

Protestanlık (definite accusative Protestanlığı, uncountable)

Protestanlığı (accusative definite)
Protestanlık (nominative singular)
Protestanlıklar (nominative plural)
Protestanlığı (accusative definite singular)
Protestanlıkları (accusative definite plural)
Protestanlığa (dative singular)
Protestanlıklara (dative plural)
Protestanlıkta (locative singular)
Protestanlıklarda (locative plural)
Protestanlıktan (ablative singular)
Protestanlıklardan (ablative plural)
Protestanlığın (genitive singular)
Protestanlıkların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish پروتستانلق (protestanlık). By surface analysis, Protestan + -lık.


vakıa

head

vakıa (definite accusative vakıayı, plural vakıalar)

vakıayı (accusative definite)
vakıalar (plural)
vakıa (nominative singular)
vakıalar (nominative plural)
vakıayı (accusative definite singular)
vakıaları (accusative definite plural)
vakıaya (dative singular)
vakıalara (dative plural)
vakıada (locative singular)
vakıalarda (locative plural)
vakıadan (ablative singular)
vakıalardan (ablative plural)
vakıanın (genitive singular)
vakıaların (genitive plural)
vakıam (first-person nominative singular)
vakıalarım (first-person nominative singular)
vakıan (nominative second-person singular)
vakıaların (nominative second-person singular)
vakıası (nominative singular third-person)
vakıaları (nominative singular third-person)
vakıamız (first-person nominative plural)
vakıalarımız (first-person nominative plural)
vakıanız (nominative plural second-person)
vakıalarınız (nominative plural second-person)
vakıaları (nominative plural third-person)
vakıamı (accusative definite first-person singular)
vakıalarımı (accusative definite first-person singular)
vakıanı (accusative definite second-person singular)
vakıalarını (accusative definite second-person singular)
vakıasını (accusative definite singular third-person)
vakıalarını (accusative definite singular third-person)
vakıamızı (accusative definite first-person plural)
vakıalarımızı (accusative definite first-person plural)
vakıanızı (accusative definite plural second-person)
vakıalarınızı (accusative definite plural second-person)
vakıalarını (accusative definite plural third-person)
vakıama (dative first-person singular)
vakıalarıma (dative first-person singular)
vakıana (dative second-person singular)
vakıalarına (dative second-person singular)
vakıasına (dative singular third-person)
vakıalarına (dative singular third-person)
vakıamıza (dative first-person plural)
vakıalarımıza (dative first-person plural)
vakıanıza (dative plural second-person)
vakıalarınıza (dative plural second-person)
vakıalarına (dative plural third-person)
vakıamda (first-person locative singular)
vakıalarımda (first-person locative singular)
vakıanda (locative second-person singular)
vakıalarında (locative second-person singular)
vakıasında (locative singular third-person)
vakıalarında (locative singular third-person)
vakıamızda (first-person locative plural)
vakıalarımızda (first-person locative plural)
vakıanızda (locative plural second-person)
vakıalarınızda (locative plural second-person)
vakıalarında (locative plural third-person)
vakıamdan (ablative first-person singular)
vakıalarımdan (ablative first-person singular)
vakıandan (ablative second-person singular)
vakıalarından (ablative second-person singular)
vakıasından (ablative singular third-person)
vakıalarından (ablative singular third-person)
vakıamızdan (ablative first-person plural)
vakıalarımızdan (ablative first-person plural)
vakıanızdan (ablative plural second-person)
vakıalarınızdan (ablative plural second-person)
vakıalarından (ablative plural third-person)
vakıamın (first-person genitive singular)
vakıalarımın (first-person genitive singular)
vakıanın (genitive second-person singular)
vakıalarının (genitive second-person singular)
vakıasının (genitive singular third-person)
vakıalarının (genitive singular third-person)
vakıamızın (first-person genitive plural)
vakıalarımızın (first-person genitive plural)
vakıanızın (genitive plural second-person)
vakıalarınızın (genitive plural second-person)
vakıalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish واقعه, from Arabic وَاقِعَة (wāqiʕa).


aeroloji

aeroloji (definite accusative aerolojiyi, plural aerolojiler)

aerolojiyi (accusative definite)
aerolojiler (plural)
aeroloji (nominative singular)
aerolojiler (nominative plural)
aerolojiyi (accusative definite singular)
aerolojileri (accusative definite plural)
aerolojiye (dative singular)
aerolojilere (dative plural)
aerolojide (locative singular)
aerolojilerde (locative plural)
aerolojiden (ablative singular)
aerolojilerden (ablative plural)
aerolojinin (genitive singular)
aerolojilerin (genitive plural)


afirmasyon

afirmasyon (definite accusative afirmasyonu, plural afirmasyonlar)

afirmasyonu (accusative definite)
afirmasyonlar (plural)
afirmasyon (nominative singular)
afirmasyonlar (nominative plural)
afirmasyonu (accusative definite singular)
afirmasyonları (accusative definite plural)
afirmasyona (dative singular)
afirmasyonlara (dative plural)
afirmasyonda (locative singular)
afirmasyonlarda (locative plural)
afirmasyondan (ablative singular)
afirmasyonlardan (ablative plural)
afirmasyonun (genitive singular)
afirmasyonların (genitive plural)
afirmasyonum (first-person nominative singular)
afirmasyonlarım (first-person nominative singular)
afirmasyonun (nominative second-person singular)
afirmasyonların (nominative second-person singular)
afirmasyonu (nominative singular third-person)
afirmasyonları (nominative singular third-person)
afirmasyonumuz (first-person nominative plural)
afirmasyonlarımız (first-person nominative plural)
afirmasyonunuz (nominative plural second-person)
afirmasyonlarınız (nominative plural second-person)
afirmasyonları (nominative plural third-person)
afirmasyonumu (accusative definite first-person singular)
afirmasyonlarımı (accusative definite first-person singular)
afirmasyonunu (accusative definite second-person singular)
afirmasyonlarını (accusative definite second-person singular)
afirmasyonunu (accusative definite singular third-person)
afirmasyonlarını (accusative definite singular third-person)
afirmasyonumuzu (accusative definite first-person plural)
afirmasyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
afirmasyonunuzu (accusative definite plural second-person)
afirmasyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
afirmasyonlarını (accusative definite plural third-person)
afirmasyonuma (dative first-person singular)
afirmasyonlarıma (dative first-person singular)
afirmasyonuna (dative second-person singular)
afirmasyonlarına (dative second-person singular)
afirmasyonuna (dative singular third-person)
afirmasyonlarına (dative singular third-person)
afirmasyonumuza (dative first-person plural)
afirmasyonlarımıza (dative first-person plural)
afirmasyonunuza (dative plural second-person)
afirmasyonlarınıza (dative plural second-person)
afirmasyonlarına (dative plural third-person)
afirmasyonumda (first-person locative singular)
afirmasyonlarımda (first-person locative singular)
afirmasyonunda (locative second-person singular)
afirmasyonlarında (locative second-person singular)
afirmasyonunda (locative singular third-person)
afirmasyonlarında (locative singular third-person)
afirmasyonumuzda (first-person locative plural)
afirmasyonlarımızda (first-person locative plural)
afirmasyonunuzda (locative plural second-person)
afirmasyonlarınızda (locative plural second-person)
afirmasyonlarında (locative plural third-person)
afirmasyonumdan (ablative first-person singular)
afirmasyonlarımdan (ablative first-person singular)
afirmasyonundan (ablative second-person singular)
afirmasyonlarından (ablative second-person singular)
afirmasyonundan (ablative singular third-person)
afirmasyonlarından (ablative singular third-person)
afirmasyonumuzdan (ablative first-person plural)
afirmasyonlarımızdan (ablative first-person plural)
afirmasyonunuzdan (ablative plural second-person)
afirmasyonlarınızdan (ablative plural second-person)
afirmasyonlarından (ablative plural third-person)
afirmasyonumun (first-person genitive singular)
afirmasyonlarımın (first-person genitive singular)
afirmasyonunun (genitive second-person singular)
afirmasyonlarının (genitive second-person singular)
afirmasyonunun (genitive singular third-person)
afirmasyonlarının (genitive singular third-person)
afirmasyonumuzun (first-person genitive plural)
afirmasyonlarımızın (first-person genitive plural)
afirmasyonunuzun (genitive plural second-person)
afirmasyonlarınızın (genitive plural second-person)
afirmasyonlarının (genitive plural third-person)


kolordu

kolordu (definite accusative kolorduyu, plural kolordular)

kolorduyu (accusative definite)
kolordular (plural)

From Ottoman Turkish قول اردو, equivalent to kol + ordu.


şifre

şifre (definite accusative şifreyi, plural şifreler)

şifreyi (accusative definite)
şifreler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish شیفره (şifre), from French chiffre, from Latin cifra, from Arabic صِفْر (ṣifr). Doublet of sıfır.


mevcudiyet

head

mevcudiyet (definite accusative mevcudiyedi, plural mevcudiyetler)

mevcudiyedi (accusative definite)
mevcudiyetler (plural)

From Ottoman Turkish موجودیت, equivalent to Arabic مَوْجُود (mawjūd) + ـِيَّة (-iyya) but possibly a pseudo-Arabic formation in Ottoman Turkish or Persian.

affix

مَوْجُود (mawjūd) + ـِيَّة (-iyya)


kahpe

head

kahpe (definite accusative kahpeyi, plural kahpeler)

kahpeyi (accusative definite)
kahpeler (plural)
kahpe (nominative singular)
kahpeler (nominative plural)
kahpeyi (accusative definite singular)
kahpeleri (accusative definite plural)
kahpeye (dative singular)
kahpelere (dative plural)
kahpede (locative singular)
kahpelerde (locative plural)
kahpeden (ablative singular)
kahpelerden (ablative plural)
kahpenin (genitive singular)
kahpelerin (genitive plural)
kahpem (first-person nominative singular)
kahpelerim (first-person nominative singular)
kahpen (nominative second-person singular)
kahpelerin (nominative second-person singular)
kahpesi (nominative singular third-person)
kahpeleri (nominative singular third-person)
kahpemiz (first-person nominative plural)
kahpelerimiz (first-person nominative plural)
kahpeniz (nominative plural second-person)
kahpeleriniz (nominative plural second-person)
kahpeleri (nominative plural third-person)
kahpemi (accusative definite first-person singular)
kahpelerimi (accusative definite first-person singular)
kahpeni (accusative definite second-person singular)
kahpelerini (accusative definite second-person singular)
kahpesini (accusative definite singular third-person)
kahpelerini (accusative definite singular third-person)
kahpemizi (accusative definite first-person plural)
kahpelerimizi (accusative definite first-person plural)
kahpenizi (accusative definite plural second-person)
kahpelerinizi (accusative definite plural second-person)
kahpelerini (accusative definite plural third-person)
kahpeme (dative first-person singular)
kahpelerime (dative first-person singular)
kahpene (dative second-person singular)
kahpelerine (dative second-person singular)
kahpesine (dative singular third-person)
kahpelerine (dative singular third-person)
kahpemize (dative first-person plural)
kahpelerimize (dative first-person plural)
kahpenize (dative plural second-person)
kahpelerinize (dative plural second-person)
kahpelerine (dative plural third-person)
kahpemde (first-person locative singular)
kahpelerimde (first-person locative singular)
kahpende (locative second-person singular)
kahpelerinde (locative second-person singular)
kahpesinde (locative singular third-person)
kahpelerinde (locative singular third-person)
kahpemizde (first-person locative plural)
kahpelerimizde (first-person locative plural)
kahpenizde (locative plural second-person)
kahpelerinizde (locative plural second-person)
kahpelerinde (locative plural third-person)
kahpemden (ablative first-person singular)
kahpelerimden (ablative first-person singular)
kahpenden (ablative second-person singular)
kahpelerinden (ablative second-person singular)
kahpesinden (ablative singular third-person)
kahpelerinden (ablative singular third-person)
kahpemizden (ablative first-person plural)
kahpelerimizden (ablative first-person plural)
kahpenizden (ablative plural second-person)
kahpelerinizden (ablative plural second-person)
kahpelerinden (ablative plural third-person)
kahpemin (first-person genitive singular)
kahpelerimin (first-person genitive singular)
kahpenin (genitive second-person singular)
kahpelerinin (genitive second-person singular)
kahpesinin (genitive singular third-person)
kahpelerinin (genitive singular third-person)
kahpemizin (first-person genitive plural)
kahpelerimizin (first-person genitive plural)
kahpenizin (genitive plural second-person)
kahpelerinizin (genitive plural second-person)
kahpelerinin (genitive plural third-person)
kahpeyim (first-person singular)
kahpelerim (first-person singular)
kahpesin (second-person singular)
kahpelersin (second-person singular)
kahpe (singular third-person)
kahpedir (singular third-person)
kahpeler (singular third-person)
kahpelerdir (singular third-person)
kahpeyiz (first-person plural)
kahpeleriz (first-person plural)
kahpesiniz (plural second-person)
kahpelersiniz (plural second-person)
kahpeler (plural third-person)
kahpelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish قحبه (kahbe), from Arabic قَحْبَة (qaḥba, “whore”).


aktüalite

aktüalite (definite accusative aktüaliteyi, plural aktüaliteler)

aktüaliteyi (accusative definite)
aktüaliteler (plural)
aktüalite (nominative singular)
aktüaliteler (nominative plural)
aktüaliteyi (accusative definite singular)
aktüaliteleri (accusative definite plural)
aktüaliteye (dative singular)
aktüalitelere (dative plural)
aktüalitede (locative singular)
aktüalitelerde (locative plural)
aktüaliteden (ablative singular)
aktüalitelerden (ablative plural)
aktüalitenin (genitive singular)
aktüalitelerin (genitive plural)


ötanazi

ötanazi (definite accusative ötanaziyi, plural ötanaziler)

ötanaziyi (accusative definite)
ötanaziler (plural)
ötanazi (nominative singular)
ötanaziler (nominative plural)
ötanaziyi (accusative definite singular)
ötanazileri (accusative definite plural)
ötanaziye (dative singular)
ötanazilere (dative plural)
ötanazide (locative singular)
ötanazilerde (locative plural)
ötanaziden (ablative singular)
ötanazilerden (ablative plural)
ötanazinin (genitive singular)
ötanazilerin (genitive plural)

From French euthanasie, from Ancient Greek εὐθανασία (euthanasía, literally “good death”).

der

euthanasia (the practice of intentionally and painlessly killing a human being or animal for humane reasons)


oduncu

head

oduncu (definite accusative oduncuyu, plural oduncular)

oduncuyu (accusative definite)
oduncular (plural)
oduncu (nominative singular)
oduncular (nominative plural)
oduncuyu (accusative definite singular)
oduncuları (accusative definite plural)
oduncuya (dative singular)
odunculara (dative plural)
oduncuda (locative singular)
oduncularda (locative plural)
oduncudan (ablative singular)
odunculardan (ablative plural)
oduncunun (genitive singular)
oduncuların (genitive plural)
oduncum (first-person nominative singular)
oduncularım (first-person nominative singular)
oduncun (nominative second-person singular)
oduncuların (nominative second-person singular)
oduncusu (nominative singular third-person)
oduncuları (nominative singular third-person)
oduncumuz (first-person nominative plural)
oduncularımız (first-person nominative plural)
oduncunuz (nominative plural second-person)
oduncularınız (nominative plural second-person)
oduncuları (nominative plural third-person)
oduncumu (accusative definite first-person singular)
oduncularımı (accusative definite first-person singular)
oduncunu (accusative definite second-person singular)
oduncularını (accusative definite second-person singular)
oduncusunu (accusative definite singular third-person)
oduncularını (accusative definite singular third-person)
oduncumuzu (accusative definite first-person plural)
oduncularımızı (accusative definite first-person plural)
oduncunuzu (accusative definite plural second-person)
oduncularınızı (accusative definite plural second-person)
oduncularını (accusative definite plural third-person)
oduncuma (dative first-person singular)
oduncularıma (dative first-person singular)
oduncuna (dative second-person singular)
oduncularına (dative second-person singular)
oduncusuna (dative singular third-person)
oduncularına (dative singular third-person)
oduncumuza (dative first-person plural)
oduncularımıza (dative first-person plural)
oduncunuza (dative plural second-person)
oduncularınıza (dative plural second-person)
oduncularına (dative plural third-person)
oduncumda (first-person locative singular)
oduncularımda (first-person locative singular)
oduncunda (locative second-person singular)
oduncularında (locative second-person singular)
oduncusunda (locative singular third-person)
oduncularında (locative singular third-person)
oduncumuzda (first-person locative plural)
oduncularımızda (first-person locative plural)
oduncunuzda (locative plural second-person)
oduncularınızda (locative plural second-person)
oduncularında (locative plural third-person)
oduncumdan (ablative first-person singular)
oduncularımdan (ablative first-person singular)
oduncundan (ablative second-person singular)
oduncularından (ablative second-person singular)
oduncusundan (ablative singular third-person)
oduncularından (ablative singular third-person)
oduncumuzdan (ablative first-person plural)
oduncularımızdan (ablative first-person plural)
oduncunuzdan (ablative plural second-person)
oduncularınızdan (ablative plural second-person)
oduncularından (ablative plural third-person)
oduncumun (first-person genitive singular)
oduncularımın (first-person genitive singular)
oduncunun (genitive second-person singular)
oduncularının (genitive second-person singular)
oduncusunun (genitive singular third-person)
oduncularının (genitive singular third-person)
oduncumuzun (first-person genitive plural)
oduncularımızın (first-person genitive plural)
oduncunuzun (genitive plural second-person)
oduncularınızın (genitive plural second-person)
oduncularının (genitive plural third-person)
oduncuyum (first-person singular)
oduncularım (first-person singular)
oduncusun (second-person singular)
oduncularsın (second-person singular)
oduncu (singular third-person)
oduncudur (singular third-person)
oduncular (singular third-person)
odunculardır (singular third-person)
oduncuyuz (first-person plural)
oduncularız (first-person plural)
oduncusunuz (plural second-person)
oduncularsınız (plural second-person)
oduncular (plural third-person)
odunculardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوطونجی (oduncu). By surface analysis, odun (“wood”) + -cu.


anketör

head

anketör (definite accusative anketörü, plural anketörler)

anketörü (accusative definite)
anketörler (plural)
anketör (nominative singular)
anketörler (nominative plural)
anketörü (accusative definite singular)
anketörleri (accusative definite plural)
anketöre (dative singular)
anketörlere (dative plural)
anketörde (locative singular)
anketörlerde (locative plural)
anketörden (ablative singular)
anketörlerden (ablative plural)
anketörün (genitive singular)
anketörlerin (genitive plural)
anketörüm (first-person singular)
anketörlerim (first-person singular)
anketörsün (second-person singular)
anketörlersin (second-person singular)
anketör (singular third-person)
anketördür (singular third-person)
anketörler (singular third-person)
anketörlerdir (singular third-person)
anketörüz (first-person plural)
anketörleriz (first-person plural)
anketörsünüz (plural second-person)
anketörlersiniz (plural second-person)
anketörler (plural third-person)
anketörlerdir (plural third-person)


anksiyete

anksiyete (definite accusative anksiyeteyi, plural anksiyeteler)

anksiyeteyi (accusative definite)
anksiyeteler (plural)
anksiyete (nominative singular)
anksiyeteler (nominative plural)
anksiyeteyi (accusative definite singular)
anksiyeteleri (accusative definite plural)
anksiyeteye (dative singular)
anksiyetelere (dative plural)
anksiyetede (locative singular)
anksiyetelerde (locative plural)
anksiyeteden (ablative singular)
anksiyetelerden (ablative plural)
anksiyetenin (genitive singular)
anksiyetelerin (genitive plural)
anksiyetem (first-person nominative singular)
anksiyetelerim (first-person nominative singular)
anksiyeten (nominative second-person singular)
anksiyetelerin (nominative second-person singular)
anksiyetesi (nominative singular third-person)
anksiyeteleri (nominative singular third-person)
anksiyetemiz (first-person nominative plural)
anksiyetelerimiz (first-person nominative plural)
anksiyeteniz (nominative plural second-person)
anksiyeteleriniz (nominative plural second-person)
anksiyeteleri (nominative plural third-person)
anksiyetemi (accusative definite first-person singular)
anksiyetelerimi (accusative definite first-person singular)
anksiyeteni (accusative definite second-person singular)
anksiyetelerini (accusative definite second-person singular)
anksiyetesini (accusative definite singular third-person)
anksiyetelerini (accusative definite singular third-person)
anksiyetemizi (accusative definite first-person plural)
anksiyetelerimizi (accusative definite first-person plural)
anksiyetenizi (accusative definite plural second-person)
anksiyetelerinizi (accusative definite plural second-person)
anksiyetelerini (accusative definite plural third-person)
anksiyeteme (dative first-person singular)
anksiyetelerime (dative first-person singular)
anksiyetene (dative second-person singular)
anksiyetelerine (dative second-person singular)
anksiyetesine (dative singular third-person)
anksiyetelerine (dative singular third-person)
anksiyetemize (dative first-person plural)
anksiyetelerimize (dative first-person plural)
anksiyetenize (dative plural second-person)
anksiyetelerinize (dative plural second-person)
anksiyetelerine (dative plural third-person)
anksiyetemde (first-person locative singular)
anksiyetelerimde (first-person locative singular)
anksiyetende (locative second-person singular)
anksiyetelerinde (locative second-person singular)
anksiyetesinde (locative singular third-person)
anksiyetelerinde (locative singular third-person)
anksiyetemizde (first-person locative plural)
anksiyetelerimizde (first-person locative plural)
anksiyetenizde (locative plural second-person)
anksiyetelerinizde (locative plural second-person)
anksiyetelerinde (locative plural third-person)
anksiyetemden (ablative first-person singular)
anksiyetelerimden (ablative first-person singular)
anksiyetenden (ablative second-person singular)
anksiyetelerinden (ablative second-person singular)
anksiyetesinden (ablative singular third-person)
anksiyetelerinden (ablative singular third-person)
anksiyetemizden (ablative first-person plural)
anksiyetelerimizden (ablative first-person plural)
anksiyetenizden (ablative plural second-person)
anksiyetelerinizden (ablative plural second-person)
anksiyetelerinden (ablative plural third-person)
anksiyetemin (first-person genitive singular)
anksiyetelerimin (first-person genitive singular)
anksiyetenin (genitive second-person singular)
anksiyetelerinin (genitive second-person singular)
anksiyetesinin (genitive singular third-person)
anksiyetelerinin (genitive singular third-person)
anksiyetemizin (first-person genitive plural)
anksiyetelerimizin (first-person genitive plural)
anksiyetenizin (genitive plural second-person)
anksiyetelerinizin (genitive plural second-person)
anksiyetelerinin (genitive plural third-person)


abdüktör

abdüktör (definite accusative abdüktörü, plural abdüktörler)

abdüktörü (accusative definite)
abdüktörler (plural)
abdüktör (nominative singular)
abdüktörler (nominative plural)
abdüktörü (accusative definite singular)
abdüktörleri (accusative definite plural)
abdüktöre (dative singular)
abdüktörlere (dative plural)
abdüktörde (locative singular)
abdüktörlerde (locative plural)
abdüktörden (ablative singular)
abdüktörlerden (ablative plural)
abdüktörün (genitive singular)
abdüktörlerin (genitive plural)
abdüktörüm (first-person nominative singular)
abdüktörlerim (first-person nominative singular)
abdüktörün (nominative second-person singular)
abdüktörlerin (nominative second-person singular)
abdüktörü (nominative singular third-person)
abdüktörleri (nominative singular third-person)
abdüktörümüz (first-person nominative plural)
abdüktörlerimiz (first-person nominative plural)
abdüktörünüz (nominative plural second-person)
abdüktörleriniz (nominative plural second-person)
abdüktörleri (nominative plural third-person)
abdüktörümü (accusative definite first-person singular)
abdüktörlerimi (accusative definite first-person singular)
abdüktörünü (accusative definite second-person singular)
abdüktörlerini (accusative definite second-person singular)
abdüktörünü (accusative definite singular third-person)
abdüktörlerini (accusative definite singular third-person)
abdüktörümüzü (accusative definite first-person plural)
abdüktörlerimizi (accusative definite first-person plural)
abdüktörünüzü (accusative definite plural second-person)
abdüktörlerinizi (accusative definite plural second-person)
abdüktörlerini (accusative definite plural third-person)
abdüktörüme (dative first-person singular)
abdüktörlerime (dative first-person singular)
abdüktörüne (dative second-person singular)
abdüktörlerine (dative second-person singular)
abdüktörüne (dative singular third-person)
abdüktörlerine (dative singular third-person)
abdüktörümüze (dative first-person plural)
abdüktörlerimize (dative first-person plural)
abdüktörünüze (dative plural second-person)
abdüktörlerinize (dative plural second-person)
abdüktörlerine (dative plural third-person)
abdüktörümde (first-person locative singular)
abdüktörlerimde (first-person locative singular)
abdüktöründe (locative second-person singular)
abdüktörlerinde (locative second-person singular)
abdüktöründe (locative singular third-person)
abdüktörlerinde (locative singular third-person)
abdüktörümüzde (first-person locative plural)
abdüktörlerimizde (first-person locative plural)
abdüktörünüzde (locative plural second-person)
abdüktörlerinizde (locative plural second-person)
abdüktörlerinde (locative plural third-person)
abdüktörümden (ablative first-person singular)
abdüktörlerimden (ablative first-person singular)
abdüktöründen (ablative second-person singular)
abdüktörlerinden (ablative second-person singular)
abdüktöründen (ablative singular third-person)
abdüktörlerinden (ablative singular third-person)
abdüktörümüzden (ablative first-person plural)
abdüktörlerimizden (ablative first-person plural)
abdüktörünüzden (ablative plural second-person)
abdüktörlerinizden (ablative plural second-person)
abdüktörlerinden (ablative plural third-person)
abdüktörümün (first-person genitive singular)
abdüktörlerimin (first-person genitive singular)
abdüktörünün (genitive second-person singular)
abdüktörlerinin (genitive second-person singular)
abdüktörünün (genitive singular third-person)
abdüktörlerinin (genitive singular third-person)
abdüktörümüzün (first-person genitive plural)
abdüktörlerimizin (first-person genitive plural)
abdüktörünüzün (genitive plural second-person)
abdüktörlerinizin (genitive plural second-person)
abdüktörlerinin (genitive plural third-person)


planço

planço (definite accusative plançoyu, plural plançolar)

plançoyu (accusative definite)
plançolar (plural)


musibet

musibet (definite accusative musibeti, plural musibetler)

musibeti (accusative definite)
musibetler (plural)

From Ottoman Turkish مصیبت (musıbet), from Arabic مُصِيبَة (muṣība).


teferruat

teferruat (definite accusative teferruadı, plural teferruatlar)

teferruadı (accusative definite)
teferruatlar (plural)

From Ottoman Turkish تفرعات (teferruat), plural of تفرع (teferru, “ramifying, subdivision”), from Arabic تَفَرُّع (tafarruʕ), verbal noun of تَفَرَّعَ (tafarraʕa).


bilanço

bilanço (definite accusative bilançoyu, plural bilançolar)

bilançoyu (accusative definite)
bilançolar (plural)
bilanço (nominative singular)
bilançolar (nominative plural)
bilançoyu (accusative definite singular)
bilançoları (accusative definite plural)
bilançoya (dative singular)
bilançolara (dative plural)
bilançoda (locative singular)
bilançolarda (locative plural)
bilançodan (ablative singular)
bilançolardan (ablative plural)
bilançonun (genitive singular)
bilançoların (genitive plural)
bilançom (first-person nominative singular)
bilançolarım (first-person nominative singular)
bilançon (nominative second-person singular)
bilançoların (nominative second-person singular)
bilançosu (nominative singular third-person)
bilançoları (nominative singular third-person)
bilançomuz (first-person nominative plural)
bilançolarımız (first-person nominative plural)
bilançonuz (nominative plural second-person)
bilançolarınız (nominative plural second-person)
bilançoları (nominative plural third-person)
bilançomu (accusative definite first-person singular)
bilançolarımı (accusative definite first-person singular)
bilançonu (accusative definite second-person singular)
bilançolarını (accusative definite second-person singular)
bilançosunu (accusative definite singular third-person)
bilançolarını (accusative definite singular third-person)
bilançomuzu (accusative definite first-person plural)
bilançolarımızı (accusative definite first-person plural)
bilançonuzu (accusative definite plural second-person)
bilançolarınızı (accusative definite plural second-person)
bilançolarını (accusative definite plural third-person)
bilançoma (dative first-person singular)
bilançolarıma (dative first-person singular)
bilançona (dative second-person singular)
bilançolarına (dative second-person singular)
bilançosuna (dative singular third-person)
bilançolarına (dative singular third-person)
bilançomuza (dative first-person plural)
bilançolarımıza (dative first-person plural)
bilançonuza (dative plural second-person)
bilançolarınıza (dative plural second-person)
bilançolarına (dative plural third-person)
bilançomda (first-person locative singular)
bilançolarımda (first-person locative singular)
bilançonda (locative second-person singular)
bilançolarında (locative second-person singular)
bilançosunda (locative singular third-person)
bilançolarında (locative singular third-person)
bilançomuzda (first-person locative plural)
bilançolarımızda (first-person locative plural)
bilançonuzda (locative plural second-person)
bilançolarınızda (locative plural second-person)
bilançolarında (locative plural third-person)
bilançomdan (ablative first-person singular)
bilançolarımdan (ablative first-person singular)
bilançondan (ablative second-person singular)
bilançolarından (ablative second-person singular)
bilançosundan (ablative singular third-person)
bilançolarından (ablative singular third-person)
bilançomuzdan (ablative first-person plural)
bilançolarımızdan (ablative first-person plural)
bilançonuzdan (ablative plural second-person)
bilançolarınızdan (ablative plural second-person)
bilançolarından (ablative plural third-person)
bilançomun (first-person genitive singular)
bilançolarımın (first-person genitive singular)
bilançonun (genitive second-person singular)
bilançolarının (genitive second-person singular)
bilançosunun (genitive singular third-person)
bilançolarının (genitive singular third-person)
bilançomuzun (first-person genitive plural)
bilançolarımızın (first-person genitive plural)
bilançonuzun (genitive plural second-person)
bilançolarınızın (genitive plural second-person)
bilançolarının (genitive plural third-person)
bilançoyum (first-person singular)
bilançolarım (first-person singular)
bilançosun (second-person singular)
bilançolarsın (second-person singular)
bilanço (singular third-person)
bilançodur (singular third-person)
bilançolar (singular third-person)
bilançolardır (singular third-person)
bilançoyuz (first-person plural)
bilançolarız (first-person plural)
bilançosunuz (plural second-person)
bilançolarsınız (plural second-person)
bilançolar (plural third-person)
bilançolardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish بیلانچو, from Italian bilancio, from Late Latin *bilancia, from bilanx.


dalalet

dalalet (definite accusative dalaleti, plural dalaletler)

dalaleti (accusative definite)
dalaletler (plural)

From Ottoman Turkish ضلالت (dalalet, “being astray or lost; error”), from Arabic ضَلَالَة (ḍalāla), verbal noun of ضَلَّ (ḍalla, “to go astray; to lose”). The initial d is unusual; more often ض (ḍ) in Arabic becomes z when borrowed into in Turkish.

inh

(chiefly religion) error; corruption; going astray


istibdat

head

istibdat (definite accusative istibdadı, plural istibdatlar)

istibdadı (accusative definite)
istibdatlar (plural)
istibdat (nominative singular)
istibdatlar (nominative plural)
istibdadı (accusative definite singular)
istibdatları (accusative definite plural)
istibdada (dative singular)
istibdatlara (dative plural)
istibdatta (locative singular)
istibdatlarda (locative plural)
istibdattan (ablative singular)
istibdatlardan (ablative plural)
istibdadın (genitive singular)
istibdatların (genitive plural)
istibdadım (first-person nominative singular)
istibdatlarım (first-person nominative singular)
istibdadın (nominative second-person singular)
istibdatların (nominative second-person singular)
istibdadı (nominative singular third-person)
istibdatları (nominative singular third-person)
istibdadımız (first-person nominative plural)
istibdatlarımız (first-person nominative plural)
istibdadınız (nominative plural second-person)
istibdatlarınız (nominative plural second-person)
istibdatları (nominative plural third-person)
istibdadımı (accusative definite first-person singular)
istibdatlarımı (accusative definite first-person singular)
istibdadını (accusative definite second-person singular)
istibdatlarını (accusative definite second-person singular)
istibdadını (accusative definite singular third-person)
istibdatlarını (accusative definite singular third-person)
istibdadımızı (accusative definite first-person plural)
istibdatlarımızı (accusative definite first-person plural)
istibdadınızı (accusative definite plural second-person)
istibdatlarınızı (accusative definite plural second-person)
istibdatlarını (accusative definite plural third-person)
istibdadıma (dative first-person singular)
istibdatlarıma (dative first-person singular)
istibdadına (dative second-person singular)
istibdatlarına (dative second-person singular)
istibdadına (dative singular third-person)
istibdatlarına (dative singular third-person)
istibdadımıza (dative first-person plural)
istibdatlarımıza (dative first-person plural)
istibdadınıza (dative plural second-person)
istibdatlarınıza (dative plural second-person)
istibdatlarına (dative plural third-person)
istibdadımda (first-person locative singular)
istibdatlarımda (first-person locative singular)
istibdadında (locative second-person singular)
istibdatlarında (locative second-person singular)
istibdadında (locative singular third-person)
istibdatlarında (locative singular third-person)
istibdadımızda (first-person locative plural)
istibdatlarımızda (first-person locative plural)
istibdadınızda (locative plural second-person)
istibdatlarınızda (locative plural second-person)
istibdatlarında (locative plural third-person)
istibdadımdan (ablative first-person singular)
istibdatlarımdan (ablative first-person singular)
istibdadından (ablative second-person singular)
istibdatlarından (ablative second-person singular)
istibdadından (ablative singular third-person)
istibdatlarından (ablative singular third-person)
istibdadımızdan (ablative first-person plural)
istibdatlarımızdan (ablative first-person plural)
istibdadınızdan (ablative plural second-person)
istibdatlarınızdan (ablative plural second-person)
istibdatlarından (ablative plural third-person)
istibdadımın (first-person genitive singular)
istibdatlarımın (first-person genitive singular)
istibdadının (genitive second-person singular)
istibdatlarının (genitive second-person singular)
istibdadının (genitive singular third-person)
istibdatlarının (genitive singular third-person)
istibdadımızın (first-person genitive plural)
istibdatlarımızın (first-person genitive plural)
istibdadınızın (genitive plural second-person)
istibdatlarınızın (genitive plural second-person)
istibdatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استبداد (istibdad), from Arabic اِسْتِبْدَاد (istibdād), verbal noun of اِسْتَبَدَّ (istabadda).

der

اِسْتِبْدَاد

Kahrolsun istibdat, kahrolsun zulüm. Yaşasın hürriyet, adalet, müsavat, meşveret!

Damn the tyranny, damn the oppression. Long live liberty, justice, equality, and legitimacy!


yortu

head

yortu (definite accusative yortuyu, plural yortular)

yortuyu (accusative definite)
yortular (plural)
yortu (nominative singular)
yortular (nominative plural)
yortuyu (accusative definite singular)
yortuları (accusative definite plural)
yortuya (dative singular)
yortulara (dative plural)
yortuda (locative singular)
yortularda (locative plural)
yortudan (ablative singular)
yortulardan (ablative plural)
yortunun (genitive singular)
yortuların (genitive plural)
yortum (first-person nominative singular)
yortularım (first-person nominative singular)
yortun (nominative second-person singular)
yortuların (nominative second-person singular)
yortusu (nominative singular third-person)
yortuları (nominative singular third-person)
yortumuz (first-person nominative plural)
yortularımız (first-person nominative plural)
yortunuz (nominative plural second-person)
yortularınız (nominative plural second-person)
yortuları (nominative plural third-person)
yortumu (accusative definite first-person singular)
yortularımı (accusative definite first-person singular)
yortunu (accusative definite second-person singular)
yortularını (accusative definite second-person singular)
yortusunu (accusative definite singular third-person)
yortularını (accusative definite singular third-person)
yortumuzu (accusative definite first-person plural)
yortularımızı (accusative definite first-person plural)
yortunuzu (accusative definite plural second-person)
yortularınızı (accusative definite plural second-person)
yortularını (accusative definite plural third-person)
yortuma (dative first-person singular)
yortularıma (dative first-person singular)
yortuna (dative second-person singular)
yortularına (dative second-person singular)
yortusuna (dative singular third-person)
yortularına (dative singular third-person)
yortumuza (dative first-person plural)
yortularımıza (dative first-person plural)
yortunuza (dative plural second-person)
yortularınıza (dative plural second-person)
yortularına (dative plural third-person)
yortumda (first-person locative singular)
yortularımda (first-person locative singular)
yortunda (locative second-person singular)
yortularında (locative second-person singular)
yortusunda (locative singular third-person)
yortularında (locative singular third-person)
yortumuzda (first-person locative plural)
yortularımızda (first-person locative plural)
yortunuzda (locative plural second-person)
yortularınızda (locative plural second-person)
yortularında (locative plural third-person)
yortumdan (ablative first-person singular)
yortularımdan (ablative first-person singular)
yortundan (ablative second-person singular)
yortularından (ablative second-person singular)
yortusundan (ablative singular third-person)
yortularından (ablative singular third-person)
yortumuzdan (ablative first-person plural)
yortularımızdan (ablative first-person plural)
yortunuzdan (ablative plural second-person)
yortularınızdan (ablative plural second-person)
yortularından (ablative plural third-person)
yortumun (first-person genitive singular)
yortularımın (first-person genitive singular)
yortunun (genitive second-person singular)
yortularının (genitive second-person singular)
yortusunun (genitive singular third-person)
yortularının (genitive singular third-person)
yortumuzun (first-person genitive plural)
yortularımızın (first-person genitive plural)
yortunuzun (genitive plural second-person)
yortularınızın (genitive plural second-person)
yortularının (genitive plural third-person)
yortuyum (first-person singular)
yortularım (first-person singular)
yortusun (second-person singular)
yortularsın (second-person singular)
yortu (singular third-person)
yortudur (singular third-person)
yortular (singular third-person)
yortulardır (singular third-person)
yortuyuz (first-person plural)
yortularız (first-person plural)
yortusunuz (plural second-person)
yortularsınız (plural second-person)
yortular (plural third-person)
yortulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish یورتی (yortu), from Greek γιορτή (giortí), from Ancient Greek ἑορτή (heortḗ).


istikbal

istikbal (definite accusative istikbali, plural istikballer)

istikbali (accusative definite)
istikballer (plural)

From Ottoman Turkish استقبال, from Arabic اِسْتِقْبَال (istiqbāl).

der

اِسْتِقْبَال

Ey Türk istikbalinin evladı!

2015, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, →ISBN, page 666:


takviye

head

takviye (definite accusative takviyeyi, plural takviyeler)

takviyeyi (accusative definite)
takviyeler (plural)

From Ottoman Turkish تقویه (takviye), from Arabic تَقْوِيَة (taqwiya), verbal noun of قَوَّى (qawwā). Ottoman Turkish also borrowed the alternative pronunciation تقویت (takviyet), but that form is obsolete.


diyet

diyet (definite accusative diyeti, plural diyetler)

diyeti (accusative definite)
diyetler (plural)
diyet (nominative singular)
diyetler (nominative plural)
diyeti (accusative definite singular)
diyetleri (accusative definite plural)
diyete (dative singular)
diyetlere (dative plural)
diyette (locative singular)
diyetlerde (locative plural)
diyetten (ablative singular)
diyetlerden (ablative plural)
diyetin (genitive singular)
diyetlerin (genitive plural)
diyetim (first-person nominative singular)
diyetlerim (first-person nominative singular)
diyetin (nominative second-person singular)
diyetlerin (nominative second-person singular)
diyeti (nominative singular third-person)
diyetleri (nominative singular third-person)
diyetimiz (first-person nominative plural)
diyetlerimiz (first-person nominative plural)
diyetiniz (nominative plural second-person)
diyetleriniz (nominative plural second-person)
diyetleri (nominative plural third-person)
diyetimi (accusative definite first-person singular)
diyetlerimi (accusative definite first-person singular)
diyetini (accusative definite second-person singular)
diyetlerini (accusative definite second-person singular)
diyetini (accusative definite singular third-person)
diyetlerini (accusative definite singular third-person)
diyetimizi (accusative definite first-person plural)
diyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
diyetinizi (accusative definite plural second-person)
diyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
diyetlerini (accusative definite plural third-person)
diyetime (dative first-person singular)
diyetlerime (dative first-person singular)
diyetine (dative second-person singular)
diyetlerine (dative second-person singular)
diyetine (dative singular third-person)
diyetlerine (dative singular third-person)
diyetimize (dative first-person plural)
diyetlerimize (dative first-person plural)
diyetinize (dative plural second-person)
diyetlerinize (dative plural second-person)
diyetlerine (dative plural third-person)
diyetimde (first-person locative singular)
diyetlerimde (first-person locative singular)
diyetinde (locative second-person singular)
diyetlerinde (locative second-person singular)
diyetinde (locative singular third-person)
diyetlerinde (locative singular third-person)
diyetimizde (first-person locative plural)
diyetlerimizde (first-person locative plural)
diyetinizde (locative plural second-person)
diyetlerinizde (locative plural second-person)
diyetlerinde (locative plural third-person)
diyetimden (ablative first-person singular)
diyetlerimden (ablative first-person singular)
diyetinden (ablative second-person singular)
diyetlerinden (ablative second-person singular)
diyetinden (ablative singular third-person)
diyetlerinden (ablative singular third-person)
diyetimizden (ablative first-person plural)
diyetlerimizden (ablative first-person plural)
diyetinizden (ablative plural second-person)
diyetlerinizden (ablative plural second-person)
diyetlerinden (ablative plural third-person)
diyetimin (first-person genitive singular)
diyetlerimin (first-person genitive singular)
diyetinin (genitive second-person singular)
diyetlerinin (genitive second-person singular)
diyetinin (genitive singular third-person)
diyetlerinin (genitive singular third-person)
diyetimizin (first-person genitive plural)
diyetlerimizin (first-person genitive plural)
diyetinizin (genitive plural second-person)
diyetlerinizin (genitive plural second-person)
diyetlerinin (genitive plural third-person)


anonsör

anonsör (definite accusative anonsörü, plural anonsörler)

anonsörü (accusative definite)
anonsörler (plural)
anonsör (nominative singular)
anonsörler (nominative plural)
anonsörü (accusative definite singular)
anonsörleri (accusative definite plural)
anonsöre (dative singular)
anonsörlere (dative plural)
anonsörde (locative singular)
anonsörlerde (locative plural)
anonsörden (ablative singular)
anonsörlerden (ablative plural)
anonsörün (genitive singular)
anonsörlerin (genitive plural)
anonsörüm (first-person nominative singular)
anonsörlerim (first-person nominative singular)
anonsörün (nominative second-person singular)
anonsörlerin (nominative second-person singular)
anonsörü (nominative singular third-person)
anonsörleri (nominative singular third-person)
anonsörümüz (first-person nominative plural)
anonsörlerimiz (first-person nominative plural)
anonsörünüz (nominative plural second-person)
anonsörleriniz (nominative plural second-person)
anonsörleri (nominative plural third-person)
anonsörümü (accusative definite first-person singular)
anonsörlerimi (accusative definite first-person singular)
anonsörünü (accusative definite second-person singular)
anonsörlerini (accusative definite second-person singular)
anonsörünü (accusative definite singular third-person)
anonsörlerini (accusative definite singular third-person)
anonsörümüzü (accusative definite first-person plural)
anonsörlerimizi (accusative definite first-person plural)
anonsörünüzü (accusative definite plural second-person)
anonsörlerinizi (accusative definite plural second-person)
anonsörlerini (accusative definite plural third-person)
anonsörüme (dative first-person singular)
anonsörlerime (dative first-person singular)
anonsörüne (dative second-person singular)
anonsörlerine (dative second-person singular)
anonsörüne (dative singular third-person)
anonsörlerine (dative singular third-person)
anonsörümüze (dative first-person plural)
anonsörlerimize (dative first-person plural)
anonsörünüze (dative plural second-person)
anonsörlerinize (dative plural second-person)
anonsörlerine (dative plural third-person)
anonsörümde (first-person locative singular)
anonsörlerimde (first-person locative singular)
anonsöründe (locative second-person singular)
anonsörlerinde (locative second-person singular)
anonsöründe (locative singular third-person)
anonsörlerinde (locative singular third-person)
anonsörümüzde (first-person locative plural)
anonsörlerimizde (first-person locative plural)
anonsörünüzde (locative plural second-person)
anonsörlerinizde (locative plural second-person)
anonsörlerinde (locative plural third-person)
anonsörümden (ablative first-person singular)
anonsörlerimden (ablative first-person singular)
anonsöründen (ablative second-person singular)
anonsörlerinden (ablative second-person singular)
anonsöründen (ablative singular third-person)
anonsörlerinden (ablative singular third-person)
anonsörümüzden (ablative first-person plural)
anonsörlerimizden (ablative first-person plural)
anonsörünüzden (ablative plural second-person)
anonsörlerinizden (ablative plural second-person)
anonsörlerinden (ablative plural third-person)
anonsörümün (first-person genitive singular)
anonsörlerimin (first-person genitive singular)
anonsörünün (genitive second-person singular)
anonsörlerinin (genitive second-person singular)
anonsörünün (genitive singular third-person)
anonsörlerinin (genitive singular third-person)
anonsörümüzün (first-person genitive plural)
anonsörlerimizin (first-person genitive plural)
anonsörünüzün (genitive plural second-person)
anonsörlerinizin (genitive plural second-person)
anonsörlerinin (genitive plural third-person)
anonsörüm (first-person singular)
anonsörlerim (first-person singular)
anonsörsün (second-person singular)
anonsörlersin (second-person singular)
anonsör (singular third-person)
anonsördür (singular third-person)
anonsörler (singular third-person)
anonsörlerdir (singular third-person)
anonsörüz (first-person plural)
anonsörleriz (first-person plural)
anonsörsünüz (plural second-person)
anonsörlersiniz (plural second-person)
anonsörler (plural third-person)
anonsörlerdir (plural third-person)


bijuteri

bijuteri (definite accusative bijuteriyi, plural bijuteriler)

bijuteriyi (accusative definite)
bijuteriler (plural)
bijuteri (nominative singular)
bijuteriler (nominative plural)
bijuteriyi (accusative definite singular)
bijuterileri (accusative definite plural)
bijuteriye (dative singular)
bijuterilere (dative plural)
bijuteride (locative singular)
bijuterilerde (locative plural)
bijuteriden (ablative singular)
bijuterilerden (ablative plural)
bijuterinin (genitive singular)
bijuterilerin (genitive plural)
bijuterim (first-person nominative singular)
bijuterilerim (first-person nominative singular)
bijuterin (nominative second-person singular)
bijuterilerin (nominative second-person singular)
bijuterisi (nominative singular third-person)
bijuterileri (nominative singular third-person)
bijuterimiz (first-person nominative plural)
bijuterilerimiz (first-person nominative plural)
bijuteriniz (nominative plural second-person)
bijuterileriniz (nominative plural second-person)
bijuterileri (nominative plural third-person)
bijuterimi (accusative definite first-person singular)
bijuterilerimi (accusative definite first-person singular)
bijuterini (accusative definite second-person singular)
bijuterilerini (accusative definite second-person singular)
bijuterisini (accusative definite singular third-person)
bijuterilerini (accusative definite singular third-person)
bijuterimizi (accusative definite first-person plural)
bijuterilerimizi (accusative definite first-person plural)
bijuterinizi (accusative definite plural second-person)
bijuterilerinizi (accusative definite plural second-person)
bijuterilerini (accusative definite plural third-person)
bijuterime (dative first-person singular)
bijuterilerime (dative first-person singular)
bijuterine (dative second-person singular)
bijuterilerine (dative second-person singular)
bijuterisine (dative singular third-person)
bijuterilerine (dative singular third-person)
bijuterimize (dative first-person plural)
bijuterilerimize (dative first-person plural)
bijuterinize (dative plural second-person)
bijuterilerinize (dative plural second-person)
bijuterilerine (dative plural third-person)
bijuterimde (first-person locative singular)
bijuterilerimde (first-person locative singular)
bijuterinde (locative second-person singular)
bijuterilerinde (locative second-person singular)
bijuterisinde (locative singular third-person)
bijuterilerinde (locative singular third-person)
bijuterimizde (first-person locative plural)
bijuterilerimizde (first-person locative plural)
bijuterinizde (locative plural second-person)
bijuterilerinizde (locative plural second-person)
bijuterilerinde (locative plural third-person)
bijuterimden (ablative first-person singular)
bijuterilerimden (ablative first-person singular)
bijuterinden (ablative second-person singular)
bijuterilerinden (ablative second-person singular)
bijuterisinden (ablative singular third-person)
bijuterilerinden (ablative singular third-person)
bijuterimizden (ablative first-person plural)
bijuterilerimizden (ablative first-person plural)
bijuterinizden (ablative plural second-person)
bijuterilerinizden (ablative plural second-person)
bijuterilerinden (ablative plural third-person)
bijuterimin (first-person genitive singular)
bijuterilerimin (first-person genitive singular)
bijuterinin (genitive second-person singular)
bijuterilerinin (genitive second-person singular)
bijuterisinin (genitive singular third-person)
bijuterilerinin (genitive singular third-person)
bijuterimizin (first-person genitive plural)
bijuterilerimizin (first-person genitive plural)
bijuterinizin (genitive plural second-person)
bijuterilerinizin (genitive plural second-person)
bijuterilerinin (genitive plural third-person)


müzaheret

müzaheret (definite accusative müzahereti, plural müzaheretler)

müzahereti (accusative definite)
müzaheretler (plural)

From Ottoman Turkish مظاهرت (muzaheret), from Arabic مُظَاهَرَة (muẓāhara), verbal noun of ظَاهَرَ (ẓāhara).


teşekkül

teşekkül (definite accusative teşekkülü, plural teşekküller)

teşekkülü (accusative definite)
teşekküller (plural)

From Ottoman Turkish تشكل, from Arabic تَشَكُّل (tašakkul), verbal noun of تَشَكَّلَ (tašakkala, “to become shaped, formed”).


enstitü

enstitü (definite accusative enstitüyü, plural enstitüler)

enstitüyü (accusative definite)
enstitüler (plural)
enstitü (nominative singular)
enstitüler (nominative plural)
enstitüyü (accusative definite singular)
enstitüleri (accusative definite plural)
enstitüye (dative singular)
enstitülere (dative plural)
enstitüde (locative singular)
enstitülerde (locative plural)
enstitüden (ablative singular)
enstitülerden (ablative plural)
enstitünün (genitive singular)
enstitülerin (genitive plural)
enstitüm (first-person nominative singular)
enstitülerim (first-person nominative singular)
enstitün (nominative second-person singular)
enstitülerin (nominative second-person singular)
enstitüsü (nominative singular third-person)
enstitüleri (nominative singular third-person)
enstitümüz (first-person nominative plural)
enstitülerimiz (first-person nominative plural)
enstitünüz (nominative plural second-person)
enstitüleriniz (nominative plural second-person)
enstitüleri (nominative plural third-person)
enstitümü (accusative definite first-person singular)
enstitülerimi (accusative definite first-person singular)
enstitünü (accusative definite second-person singular)
enstitülerini (accusative definite second-person singular)
enstitüsünü (accusative definite singular third-person)
enstitülerini (accusative definite singular third-person)
enstitümüzü (accusative definite first-person plural)
enstitülerimizi (accusative definite first-person plural)
enstitünüzü (accusative definite plural second-person)
enstitülerinizi (accusative definite plural second-person)
enstitülerini (accusative definite plural third-person)
enstitüme (dative first-person singular)
enstitülerime (dative first-person singular)
enstitüne (dative second-person singular)
enstitülerine (dative second-person singular)
enstitüsüne (dative singular third-person)
enstitülerine (dative singular third-person)
enstitümüze (dative first-person plural)
enstitülerimize (dative first-person plural)
enstitünüze (dative plural second-person)
enstitülerinize (dative plural second-person)
enstitülerine (dative plural third-person)
enstitümde (first-person locative singular)
enstitülerimde (first-person locative singular)
enstitünde (locative second-person singular)
enstitülerinde (locative second-person singular)
enstitüsünde (locative singular third-person)
enstitülerinde (locative singular third-person)
enstitümüzde (first-person locative plural)
enstitülerimizde (first-person locative plural)
enstitünüzde (locative plural second-person)
enstitülerinizde (locative plural second-person)
enstitülerinde (locative plural third-person)
enstitümden (ablative first-person singular)
enstitülerimden (ablative first-person singular)
enstitünden (ablative second-person singular)
enstitülerinden (ablative second-person singular)
enstitüsünden (ablative singular third-person)
enstitülerinden (ablative singular third-person)
enstitümüzden (ablative first-person plural)
enstitülerimizden (ablative first-person plural)
enstitünüzden (ablative plural second-person)
enstitülerinizden (ablative plural second-person)
enstitülerinden (ablative plural third-person)
enstitümün (first-person genitive singular)
enstitülerimin (first-person genitive singular)
enstitünün (genitive second-person singular)
enstitülerinin (genitive second-person singular)
enstitüsünün (genitive singular third-person)
enstitülerinin (genitive singular third-person)
enstitümüzün (first-person genitive plural)
enstitülerimizin (first-person genitive plural)
enstitünüzün (genitive plural second-person)
enstitülerinizin (genitive plural second-person)
enstitülerinin (genitive plural third-person)

From French institut, from Latin īnstitūtum.


kargaşa

kargaşa (definite accusative kargaşayı, plural kargaşalar)

kargaşayı (accusative definite)
kargaşalar (plural)

From Ottoman Turkish قارغاشه, قارغشه (kargaşa, “dispute; confusion; clamor of crows”). Cognate with Kyrgyz каргаша (kargaşa, “disaster”).


hakimiyet

hakimiyet (definite accusative hakimiyeti, plural hakimiyetler)

hakimiyeti (accusative definite)
hakimiyetler (plural)

From Ottoman Turkish حاكمیت, from Arabic حَاكِمِيَّة (ḥākimiyya) (or formed like it in Ottoman Turkish), from حَاكِم (ḥākim).


jenosit

jenosit (definite accusative jenosidi, plural jenositler)

jenosidi (accusative definite)
jenositler (plural)
jenosit (nominative singular)
jenositler (nominative plural)
jenosidi (accusative definite singular)
jenositleri (accusative definite plural)
jenoside (dative singular)
jenositlere (dative plural)
jenositte (locative singular)
jenositlerde (locative plural)
jenositten (ablative singular)
jenositlerden (ablative plural)
jenosidin (genitive singular)
jenositlerin (genitive plural)


providansiyalist

providansiyalist (definite accusative providansiyalisti, plural providansiyalistler)

providansiyalisti (accusative definite)
providansiyalistler (plural)
providansiyalist (nominative singular)
providansiyalistler (nominative plural)
providansiyalisti (accusative definite singular)
providansiyalistleri (accusative definite plural)
providansiyaliste (dative singular)
providansiyalistlere (dative plural)
providansiyalistte (locative singular)
providansiyalistlerde (locative plural)
providansiyalistten (ablative singular)
providansiyalistlerden (ablative plural)
providansiyalistin (genitive singular)
providansiyalistlerin (genitive plural)


mukadderat

mukadderat (definite accusative mukadderatı, plural mukadderatlar)

mukadderatı (accusative definite)
mukadderatlar (plural)

From Ottoman Turkish مقدرات, plural of مقدر, from Arabic مُقَدَّر (muqaddar), passive participle of قَدَّرَ (qaddara, “to determine, estimate, foresee”). Formally, the Arabic plural of mukadder.

Paşa Hazretleri; biz mukadderatımızı ne böyle milletin mukadderatını bilmeyen hükümete ve ne de son anda düşünülerek gönderilecek valilere terk edemeyiz.

2015, Mustafa Kemal Atatürk, quoting Yahya Galip Kargı, Nutuk, →ISBN, page 204:


providansiyalizm

providansiyalizm (definite accusative providansiyalizmi, plural providansiyalizmler)

providansiyalizmi (accusative definite)
providansiyalizmler (plural)
providansiyalizm (nominative singular)
providansiyalizmler (nominative plural)
providansiyalizmi (accusative definite singular)
providansiyalizmleri (accusative definite plural)
providansiyalizme (dative singular)
providansiyalizmlere (dative plural)
providansiyalizmde (locative singular)
providansiyalizmlerde (locative plural)
providansiyalizmden (ablative singular)
providansiyalizmlerden (ablative plural)
providansiyalizmin (genitive singular)
providansiyalizmlerin (genitive plural)


mülhakat

mülhakat (definite accusative mülhakatı, plural mülhakatlar)

mülhakatı (accusative definite)
mülhakatlar (plural)

From Ottoman Turkish ملحقات, plural of ملحق, from Arabic مُلْحَق (mulḥaq), passive participle of أَلْحَقَ (ʔalḥaqa). Formally, the Arabic plural of mülhak.

(literally) additions, annexes, things added

(government) places subordinate to a central government; dependencies; annexed provinces


kesel

kesel (definite accusative keseli, plural keseller)

keseli (accusative definite)
keseller (plural)
kesel (nominative singular)
keseller (nominative plural)
keseli (accusative definite singular)
keselleri (accusative definite plural)
kesele (dative singular)
kesellere (dative plural)
keselde (locative singular)
kesellerde (locative plural)
keselden (ablative singular)
kesellerden (ablative plural)
keselin (genitive singular)
kesellerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كسل (kesel), from Arabic كَسَل (kasal).


zevat

From Ottoman Turkish ذوات, from Arabic ذَوَات (ḏawāt), plural of ذَات (ḏāt).


provokatör

head

provokatör (definite accusative provokatörü, plural provokatörler)

provokatörü (accusative definite)
provokatörler (plural)
provokatör (nominative singular)
provokatörler (nominative plural)
provokatörü (accusative definite singular)
provokatörleri (accusative definite plural)
provokatöre (dative singular)
provokatörlere (dative plural)
provokatörde (locative singular)
provokatörlerde (locative plural)
provokatörden (ablative singular)
provokatörlerden (ablative plural)
provokatörün (genitive singular)
provokatörlerin (genitive plural)
provokatörüm (first-person singular)
provokatörlerim (first-person singular)
provokatörsün (second-person singular)
provokatörlersin (second-person singular)
provokatör (singular third-person)
provokatördür (singular third-person)
provokatörler (singular third-person)
provokatörlerdir (singular third-person)
provokatörüz (first-person plural)
provokatörleriz (first-person plural)
provokatörsünüz (plural second-person)
provokatörlersiniz (plural second-person)
provokatörler (plural third-person)
provokatörlerdir (plural third-person)


hayrat

hayrat (definite accusative hayratı, plural hayratlar)

hayratı (accusative definite)
hayratlar (plural)

From Ottoman Turkish خیرات, from Arabic خَيْرَات (ḵayrāt). Formally, a plural of hayır (“good; charity”).


antrikot

antrikot (definite accusative antrikotu, plural antrikotlar)

antrikotu (accusative definite)
antrikotlar (plural)


kontrfile

kontrfile (definite accusative kontrfileyi, plural kontrfileler)

kontrfileyi (accusative definite)
kontrfileler (plural)


konulma

konulma (definite accusative konulmayı, plural konulmalar)

konulmayı (accusative definite)
konulmalar (plural)


sunma

sunma (definite accusative sunmayı, plural sunmalar)

sunmayı (accusative definite)
sunmalar (plural)
sunma (nominative singular)
sunmalar (nominative plural)
sunmayı (accusative definite singular)
sunmaları (accusative definite plural)
sunmaya (dative singular)
sunmalara (dative plural)
sunmada (locative singular)
sunmalarda (locative plural)
sunmadan (ablative singular)
sunmalardan (ablative plural)
sunmanın (genitive singular)
sunmaların (genitive plural)
sunmam (first-person nominative singular)
sunmalarım (first-person nominative singular)
sunman (nominative second-person singular)
sunmaların (nominative second-person singular)
sunması (nominative singular third-person)
sunmaları (nominative singular third-person)
sunmamız (first-person nominative plural)
sunmalarımız (first-person nominative plural)
sunmanız (nominative plural second-person)
sunmalarınız (nominative plural second-person)
sunmaları (nominative plural third-person)
sunmamı (accusative definite first-person singular)
sunmalarımı (accusative definite first-person singular)
sunmanı (accusative definite second-person singular)
sunmalarını (accusative definite second-person singular)
sunmasını (accusative definite singular third-person)
sunmalarını (accusative definite singular third-person)
sunmamızı (accusative definite first-person plural)
sunmalarımızı (accusative definite first-person plural)
sunmanızı (accusative definite plural second-person)
sunmalarınızı (accusative definite plural second-person)
sunmalarını (accusative definite plural third-person)
sunmama (dative first-person singular)
sunmalarıma (dative first-person singular)
sunmana (dative second-person singular)
sunmalarına (dative second-person singular)
sunmasına (dative singular third-person)
sunmalarına (dative singular third-person)
sunmamıza (dative first-person plural)
sunmalarımıza (dative first-person plural)
sunmanıza (dative plural second-person)
sunmalarınıza (dative plural second-person)
sunmalarına (dative plural third-person)
sunmamda (first-person locative singular)
sunmalarımda (first-person locative singular)
sunmanda (locative second-person singular)
sunmalarında (locative second-person singular)
sunmasında (locative singular third-person)
sunmalarında (locative singular third-person)
sunmamızda (first-person locative plural)
sunmalarımızda (first-person locative plural)
sunmanızda (locative plural second-person)
sunmalarınızda (locative plural second-person)
sunmalarında (locative plural third-person)
sunmamdan (ablative first-person singular)
sunmalarımdan (ablative first-person singular)
sunmandan (ablative second-person singular)
sunmalarından (ablative second-person singular)
sunmasından (ablative singular third-person)
sunmalarından (ablative singular third-person)
sunmamızdan (ablative first-person plural)
sunmalarımızdan (ablative first-person plural)
sunmanızdan (ablative plural second-person)
sunmalarınızdan (ablative plural second-person)
sunmalarından (ablative plural third-person)
sunmamın (first-person genitive singular)
sunmalarımın (first-person genitive singular)
sunmanın (genitive second-person singular)
sunmalarının (genitive second-person singular)
sunmasının (genitive singular third-person)
sunmalarının (genitive singular third-person)
sunmamızın (first-person genitive plural)
sunmalarımızın (first-person genitive plural)
sunmanızın (genitive plural second-person)
sunmalarınızın (genitive plural second-person)
sunmalarının (genitive plural third-person)


adamım

first-person singular predicative of adam

first-person singular possessive of adam


çöküntü

çöküntü (definite accusative çöküntüyü, plural çöküntüler)

çöküntüyü (accusative definite)
çöküntüler (plural)
çöküntü (nominative singular)
çöküntüler (nominative plural)
çöküntüyü (accusative definite singular)
çöküntüleri (accusative definite plural)
çöküntüye (dative singular)
çöküntülere (dative plural)
çöküntüde (locative singular)
çöküntülerde (locative plural)
çöküntüden (ablative singular)
çöküntülerden (ablative plural)
çöküntünün (genitive singular)
çöküntülerin (genitive plural)
çöküntüm (first-person nominative singular)
çöküntülerim (first-person nominative singular)
çöküntün (nominative second-person singular)
çöküntülerin (nominative second-person singular)
çöküntüsü (nominative singular third-person)
çöküntüleri (nominative singular third-person)
çöküntümüz (first-person nominative plural)
çöküntülerimiz (first-person nominative plural)
çöküntünüz (nominative plural second-person)
çöküntüleriniz (nominative plural second-person)
çöküntüleri (nominative plural third-person)
çöküntümü (accusative definite first-person singular)
çöküntülerimi (accusative definite first-person singular)
çöküntünü (accusative definite second-person singular)
çöküntülerini (accusative definite second-person singular)
çöküntüsünü (accusative definite singular third-person)
çöküntülerini (accusative definite singular third-person)
çöküntümüzü (accusative definite first-person plural)
çöküntülerimizi (accusative definite first-person plural)
çöküntünüzü (accusative definite plural second-person)
çöküntülerinizi (accusative definite plural second-person)
çöküntülerini (accusative definite plural third-person)
çöküntüme (dative first-person singular)
çöküntülerime (dative first-person singular)
çöküntüne (dative second-person singular)
çöküntülerine (dative second-person singular)
çöküntüsüne (dative singular third-person)
çöküntülerine (dative singular third-person)
çöküntümüze (dative first-person plural)
çöküntülerimize (dative first-person plural)
çöküntünüze (dative plural second-person)
çöküntülerinize (dative plural second-person)
çöküntülerine (dative plural third-person)
çöküntümde (first-person locative singular)
çöküntülerimde (first-person locative singular)
çöküntünde (locative second-person singular)
çöküntülerinde (locative second-person singular)
çöküntüsünde (locative singular third-person)
çöküntülerinde (locative singular third-person)
çöküntümüzde (first-person locative plural)
çöküntülerimizde (first-person locative plural)
çöküntünüzde (locative plural second-person)
çöküntülerinizde (locative plural second-person)
çöküntülerinde (locative plural third-person)
çöküntümden (ablative first-person singular)
çöküntülerimden (ablative first-person singular)
çöküntünden (ablative second-person singular)
çöküntülerinden (ablative second-person singular)
çöküntüsünden (ablative singular third-person)
çöküntülerinden (ablative singular third-person)
çöküntümüzden (ablative first-person plural)
çöküntülerimizden (ablative first-person plural)
çöküntünüzden (ablative plural second-person)
çöküntülerinizden (ablative plural second-person)
çöküntülerinden (ablative plural third-person)
çöküntümün (first-person genitive singular)
çöküntülerimin (first-person genitive singular)
çöküntünün (genitive second-person singular)
çöküntülerinin (genitive second-person singular)
çöküntüsünün (genitive singular third-person)
çöküntülerinin (genitive singular third-person)
çöküntümüzün (first-person genitive plural)
çöküntülerimizin (first-person genitive plural)
çöküntünüzün (genitive plural second-person)
çöküntülerinizin (genitive plural second-person)
çöküntülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چوكندی (çökündü, “fallen materials, sediment, deposit”), from Ottoman Turkish چوكونمك (çökünmek, “to kneel or crouch down, for sediment to settle”), from Ottoman Turkish چوكمك (çökmek, “to collapse, to fall down, for sediment to settle or be precipitated”), from Proto-Turkic *čök- (“to kneel, to sit down”), morphologically çök- + -ün + -tü.

inh

The remnant of things that have collapsed; debris, wreck, wreckage.

The materials that settle down at the bottom of a liquid; sediment, deposit.


ayağını

second-person singular single-possession definite accusative of ayak

third-person singular single-possession definite accusative of ayak


yorganına

second-person singular single-possession dative of yorgan

third-person singular single-possession dative of yorgan


hanesine

third-person singular single-possession dative of hane


kavşak

head

kavşak (definite accusative kavşağı, plural kavşaklar)

kavşağı (accusative definite)
kavşaklar (plural)
kavşak (nominative singular)
kavşaklar (nominative plural)
kavşağı (accusative definite singular)
kavşakları (accusative definite plural)
kavşağa (dative singular)
kavşaklara (dative plural)
kavşakta (locative singular)
kavşaklarda (locative plural)
kavşaktan (ablative singular)
kavşaklardan (ablative plural)
kavşağın (genitive singular)
kavşakların (genitive plural)
kavşağım (first-person nominative singular)
kavşaklarım (first-person nominative singular)
kavşağın (nominative second-person singular)
kavşakların (nominative second-person singular)
kavşağı (nominative singular third-person)
kavşakları (nominative singular third-person)
kavşağımız (first-person nominative plural)
kavşaklarımız (first-person nominative plural)
kavşağınız (nominative plural second-person)
kavşaklarınız (nominative plural second-person)
kavşakları (nominative plural third-person)
kavşağımı (accusative definite first-person singular)
kavşaklarımı (accusative definite first-person singular)
kavşağını (accusative definite second-person singular)
kavşaklarını (accusative definite second-person singular)
kavşağını (accusative definite singular third-person)
kavşaklarını (accusative definite singular third-person)
kavşağımızı (accusative definite first-person plural)
kavşaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kavşağınızı (accusative definite plural second-person)
kavşaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kavşaklarını (accusative definite plural third-person)
kavşağıma (dative first-person singular)
kavşaklarıma (dative first-person singular)
kavşağına (dative second-person singular)
kavşaklarına (dative second-person singular)
kavşağına (dative singular third-person)
kavşaklarına (dative singular third-person)
kavşağımıza (dative first-person plural)
kavşaklarımıza (dative first-person plural)
kavşağınıza (dative plural second-person)
kavşaklarınıza (dative plural second-person)
kavşaklarına (dative plural third-person)
kavşağımda (first-person locative singular)
kavşaklarımda (first-person locative singular)
kavşağında (locative second-person singular)
kavşaklarında (locative second-person singular)
kavşağında (locative singular third-person)
kavşaklarında (locative singular third-person)
kavşağımızda (first-person locative plural)
kavşaklarımızda (first-person locative plural)
kavşağınızda (locative plural second-person)
kavşaklarınızda (locative plural second-person)
kavşaklarında (locative plural third-person)
kavşağımdan (ablative first-person singular)
kavşaklarımdan (ablative first-person singular)
kavşağından (ablative second-person singular)
kavşaklarından (ablative second-person singular)
kavşağından (ablative singular third-person)
kavşaklarından (ablative singular third-person)
kavşağımızdan (ablative first-person plural)
kavşaklarımızdan (ablative first-person plural)
kavşağınızdan (ablative plural second-person)
kavşaklarınızdan (ablative plural second-person)
kavşaklarından (ablative plural third-person)
kavşağımın (first-person genitive singular)
kavşaklarımın (first-person genitive singular)
kavşağının (genitive second-person singular)
kavşaklarının (genitive second-person singular)
kavşağının (genitive singular third-person)
kavşaklarının (genitive singular third-person)
kavşağımızın (first-person genitive plural)
kavşaklarımızın (first-person genitive plural)
kavşağınızın (genitive plural second-person)
kavşaklarınızın (genitive plural second-person)
kavşaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاوشاق (kavşak), equivalent to kavuş- + -ak.


halkının

second-person singular single-possession genitive singular of halk

third-person singular single-possession genitive singular of halk


radyoloji

radyoloji (definite accusative radyolojiyi, uncountable)

radiology (the use of radiation in diagnosis)


radyoaktivite

radyoaktivite (definite accusative radyoaktiviteyi, uncountable)


radyolog

radyolog (definite accusative radyologu, plural radyologlar)

radyologu (accusative definite)
radyologlar (plural)


kâhin

kâhin (definite accusative kâhini, plural kâhinler)

kâhini (accusative definite)
kâhinler (plural)
kâhin (nominative singular)
kâhinler (nominative plural)
kâhini (accusative definite singular)
kâhinleri (accusative definite plural)
kâhine (dative singular)
kâhinlere (dative plural)
kâhinde (locative singular)
kâhinlerde (locative plural)
kâhinden (ablative singular)
kâhinlerden (ablative plural)
kâhinin (genitive singular)
kâhinlerin (genitive plural)
kâhinim (first-person singular)
kâhinlerim (first-person singular)
kâhinsin (second-person singular)
kâhinlersin (second-person singular)
kâhin (singular third-person)
kâhindir (singular third-person)
kâhinler (singular third-person)
kâhinlerdir (singular third-person)
kâhiniz (first-person plural)
kâhinleriz (first-person plural)
kâhinsiniz (plural second-person)
kâhinlersiniz (plural second-person)
kâhinler (plural third-person)
kâhinlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كاهن (ḱahin), from Arabic كَاهِن (kāhin).

clairvoyant, seer, soothsayer (one who foretells the future)


buyruk

buyruk (definite accusative buyruğu, plural buyruklar)

buyruğu (accusative definite)
buyruklar (plural)
buyruk (nominative singular)
buyruklar (nominative plural)
buyruğu (accusative definite singular)
buyrukları (accusative definite plural)
buyruğa (dative singular)
buyruklara (dative plural)
buyrukta (locative singular)
buyruklarda (locative plural)
buyruktan (ablative singular)
buyruklardan (ablative plural)
buyruğun (genitive singular)
buyrukların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish بیورق (buyuruḳ, “a command, decree”) (alternatively بویرق), from Ottoman Turkish بیورق (buyurmaḳ, “to order to be done, to decree, to deign or to condescend to say”), from Proto-Turkic *buyur- (“to order”), morphologically buyur- + -uk.


giyme

head

giyme (definite accusative giymeyi, plural giymeler)

giymeyi (accusative definite)
giymeler (plural)
giyme (nominative singular)
giymeler (nominative plural)
giymeyi (accusative definite singular)
giymeleri (accusative definite plural)
giymeye (dative singular)
giymelere (dative plural)
giymede (locative singular)
giymelerde (locative plural)
giymeden (ablative singular)
giymelerden (ablative plural)
giymenin (genitive singular)
giymelerin (genitive plural)
giymem (first-person nominative singular)
giymelerim (first-person nominative singular)
giymen (nominative second-person singular)
giymelerin (nominative second-person singular)
giymesi (nominative singular third-person)
giymeleri (nominative singular third-person)
giymemiz (first-person nominative plural)
giymelerimiz (first-person nominative plural)
giymeniz (nominative plural second-person)
giymeleriniz (nominative plural second-person)
giymeleri (nominative plural third-person)
giymemi (accusative definite first-person singular)
giymelerimi (accusative definite first-person singular)
giymeni (accusative definite second-person singular)
giymelerini (accusative definite second-person singular)
giymesini (accusative definite singular third-person)
giymelerini (accusative definite singular third-person)
giymemizi (accusative definite first-person plural)
giymelerimizi (accusative definite first-person plural)
giymenizi (accusative definite plural second-person)
giymelerinizi (accusative definite plural second-person)
giymelerini (accusative definite plural third-person)
giymeme (dative first-person singular)
giymelerime (dative first-person singular)
giymene (dative second-person singular)
giymelerine (dative second-person singular)
giymesine (dative singular third-person)
giymelerine (dative singular third-person)
giymemize (dative first-person plural)
giymelerimize (dative first-person plural)
giymenize (dative plural second-person)
giymelerinize (dative plural second-person)
giymelerine (dative plural third-person)
giymemde (first-person locative singular)
giymelerimde (first-person locative singular)
giymende (locative second-person singular)
giymelerinde (locative second-person singular)
giymesinde (locative singular third-person)
giymelerinde (locative singular third-person)
giymemizde (first-person locative plural)
giymelerimizde (first-person locative plural)
giymenizde (locative plural second-person)
giymelerinizde (locative plural second-person)
giymelerinde (locative plural third-person)
giymemden (ablative first-person singular)
giymelerimden (ablative first-person singular)
giymenden (ablative second-person singular)
giymelerinden (ablative second-person singular)
giymesinden (ablative singular third-person)
giymelerinden (ablative singular third-person)
giymemizden (ablative first-person plural)
giymelerimizden (ablative first-person plural)
giymenizden (ablative plural second-person)
giymelerinizden (ablative plural second-person)
giymelerinden (ablative plural third-person)
giymemin (first-person genitive singular)
giymelerimin (first-person genitive singular)
giymenin (genitive second-person singular)
giymelerinin (genitive second-person singular)
giymesinin (genitive singular third-person)
giymelerinin (genitive singular third-person)
giymemizin (first-person genitive plural)
giymelerimizin (first-person genitive plural)
giymenizin (genitive plural second-person)
giymelerinizin (genitive plural second-person)
giymelerinin (genitive plural third-person)


doğal seçilim

doğal seçilim (definite accusative doğal seçilimi, uncountable)


kefil

kefil (definite accusative kefili, plural kefiller)

kefili (accusative definite)
kefiller (plural)

From Ottoman Turkish كفیل (kefil, “bail, security, surety”), from Arabic كَفِيل (kafīl, “that vouches for, guarantee, surety”).


sterilizasyon

head

sterilizasyon (definite accusative sterilizasyonu, plural sterilizasyonlar)

sterilizasyonu (accusative definite)
sterilizasyonlar (plural)
sterilizasyon (nominative singular)
sterilizasyonlar (nominative plural)
sterilizasyonu (accusative definite singular)
sterilizasyonları (accusative definite plural)
sterilizasyona (dative singular)
sterilizasyonlara (dative plural)
sterilizasyonda (locative singular)
sterilizasyonlarda (locative plural)
sterilizasyondan (ablative singular)
sterilizasyonlardan (ablative plural)
sterilizasyonun (genitive singular)
sterilizasyonların (genitive plural)


miyar

miyar (definite accusative miyarı, plural miyarlar)

miyarı (accusative definite)
miyarlar (plural)

From Ottoman Turkish معیار, from Arabic مِعْيَار (miʕyār).


temlik

temlik (definite accusative temliki, plural temlikler)

temliki (accusative definite)
temlikler (plural)

From Ottoman Turkish تملیك (temlik), from Arabic تَمْلِيك (tamlīk), verbal noun of مَلَكَ (malaka, “to possess, take possession, control”).


mübadil

mübadil (definite accusative mübadili, plural mübadiller)

mübadili (accusative definite)
mübadiller (plural)

From Ottoman Turkish مبادل (mübadil), a late Ottoman Turkish coinage modeled on the active participle of Arabic بَادَلَ (bādala).

(specifically, historical) Participant in the population exchange between Greece and Turkey in 1923.


hazret

hazret (definite accusative hazreti, plural hazretler)

hazreti (accusative definite)
hazretler (plural)

From Ottoman Turkish حضرت, from Arabic حَضْرَة (ḥaḍra).


otorizasyon

otorizasyon (definite accusative otorizasyonu, plural otorizasyonlar)

otorizasyonu (accusative definite)
otorizasyonlar (plural)
otorizasyon (nominative singular)
otorizasyonlar (nominative plural)
otorizasyonu (accusative definite singular)
otorizasyonları (accusative definite plural)
otorizasyona (dative singular)
otorizasyonlara (dative plural)
otorizasyonda (locative singular)
otorizasyonlarda (locative plural)
otorizasyondan (ablative singular)
otorizasyonlardan (ablative plural)
otorizasyonun (genitive singular)
otorizasyonların (genitive plural)
otorizasyonum (first-person nominative singular)
otorizasyonlarım (first-person nominative singular)
otorizasyonun (nominative second-person singular)
otorizasyonların (nominative second-person singular)
otorizasyonu (nominative singular third-person)
otorizasyonları (nominative singular third-person)
otorizasyonumuz (first-person nominative plural)
otorizasyonlarımız (first-person nominative plural)
otorizasyonunuz (nominative plural second-person)
otorizasyonlarınız (nominative plural second-person)
otorizasyonları (nominative plural third-person)
otorizasyonumu (accusative definite first-person singular)
otorizasyonlarımı (accusative definite first-person singular)
otorizasyonunu (accusative definite second-person singular)
otorizasyonlarını (accusative definite second-person singular)
otorizasyonunu (accusative definite singular third-person)
otorizasyonlarını (accusative definite singular third-person)
otorizasyonumuzu (accusative definite first-person plural)
otorizasyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
otorizasyonunuzu (accusative definite plural second-person)
otorizasyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
otorizasyonlarını (accusative definite plural third-person)
otorizasyonuma (dative first-person singular)
otorizasyonlarıma (dative first-person singular)
otorizasyonuna (dative second-person singular)
otorizasyonlarına (dative second-person singular)
otorizasyonuna (dative singular third-person)
otorizasyonlarına (dative singular third-person)
otorizasyonumuza (dative first-person plural)
otorizasyonlarımıza (dative first-person plural)
otorizasyonunuza (dative plural second-person)
otorizasyonlarınıza (dative plural second-person)
otorizasyonlarına (dative plural third-person)
otorizasyonumda (first-person locative singular)
otorizasyonlarımda (first-person locative singular)
otorizasyonunda (locative second-person singular)
otorizasyonlarında (locative second-person singular)
otorizasyonunda (locative singular third-person)
otorizasyonlarında (locative singular third-person)
otorizasyonumuzda (first-person locative plural)
otorizasyonlarımızda (first-person locative plural)
otorizasyonunuzda (locative plural second-person)
otorizasyonlarınızda (locative plural second-person)
otorizasyonlarında (locative plural third-person)
otorizasyonumdan (ablative first-person singular)
otorizasyonlarımdan (ablative first-person singular)
otorizasyonundan (ablative second-person singular)
otorizasyonlarından (ablative second-person singular)
otorizasyonundan (ablative singular third-person)
otorizasyonlarından (ablative singular third-person)
otorizasyonumuzdan (ablative first-person plural)
otorizasyonlarımızdan (ablative first-person plural)
otorizasyonunuzdan (ablative plural second-person)
otorizasyonlarınızdan (ablative plural second-person)
otorizasyonlarından (ablative plural third-person)
otorizasyonumun (first-person genitive singular)
otorizasyonlarımın (first-person genitive singular)
otorizasyonunun (genitive second-person singular)
otorizasyonlarının (genitive second-person singular)
otorizasyonunun (genitive singular third-person)
otorizasyonlarının (genitive singular third-person)
otorizasyonumuzun (first-person genitive plural)
otorizasyonlarımızın (first-person genitive plural)
otorizasyonunuzun (genitive plural second-person)
otorizasyonlarınızın (genitive plural second-person)
otorizasyonlarının (genitive plural third-person)


amele

amele (definite accusative ameleyi, plural ameleler)

ameleyi (accusative definite)
ameleler (plural)

From Ottoman Turkish عمله (amele, “workers; government officials”), from Arabic عَمَلَة (ʕamala), plural of عَامِل (ʕāmil, “worker, laborer”).


müfredat

head

müfredat (definite accusative müfredatı, uncountable)

müfredatı (accusative definite)
müfredat (nominative singular)
müfredatı (accusative definite singular)
müfredata (dative singular)
müfredatta (locative singular)
müfredattan (ablative singular)
müfredatın (genitive singular)

From Ottoman Turkish مفردات (müfredat), from Arabic مُفْرَدَات (mufradāt), plural of مُفْرَد (mufrad).


minaresi

third-person singular single-possession of minare


deniz minaresi

deniz minaresi (definite accusative deniz minaresini, plural deniz minareleri)

deniz minaresini (accusative definite)
deniz minareleri (plural)

Bu yaz, ne bir otel ne de bir pansiyonda oturmadım. Temmuz başlarma doğru alelâcele edindiğim bir çadırı, bir gazino sahibi ile uyuşarak deniz minareleri, beyaz çakıllar ve ayakları tırmalayan yüz binlerce umla dolu bir sahile yarım saat içinde kuruverdim.

1940 August 27, Kenan Hulûsi, “Deniz kenarında [By the seashore]”, in Vakit, page 5:

A sea snail of species Turritella communis, or any similarly shaped sea snail.


çocuk oyuncağı

çocuk oyuncağı (definite accusative çocuk oyuncağını, plural çocuk oyuncakları)

çocuk oyuncağını (accusative definite)
çocuk oyuncakları (plural)

(idiomatic) child's play, piece of cake, breeze (something very simple or easy)


onbiraylık

onbiraylık (definite accusative onbiraylığı, plural onbiraylıklar)

onbiraylığı (accusative definite)
onbiraylıklar (plural)


tehacüm

tehacüm (definite accusative tehacümü, plural tehacümler)

tehacümü (accusative definite)
tehacümler (plural)

From Ottoman Turkish تهاجم (tehacüm), from Arabic تَهَاجُم (tahājum), verbal noun of تَهَاجَمَ (tahājama, “to attack one another”).


klüp

klüp (definite accusative klübi, plural klüpler)

klübi (accusative definite)
klüpler (plural)


terfi

terfi (definite accusative terfii or terfiyi, plural terfiler)

terfii (accusative definite)
terfiyi (accusative definite)
terfiler (plural)

From Ottoman Turkish ترفیع (terfi), from Arabic تَرْفِيع (tarfīʕ), verbal noun of رَفَعَ (rafaʕa).


nezaret

nezaret (definite accusative nezareti, plural nezaretler)

nezareti (accusative definite)
nezaretler (plural)

From Ottoman Turkish نظارت (nezaret), from Arabic نِظَارَة (niẓāra).


mutavassıt

mutavassıt (definite accusative mutavassıtı, plural mutavassıtlar)

mutavassıtı (accusative definite)
mutavassıtlar (plural)

From Ottoman Turkish متوسط (mütavassıt, mutavassıt), from Arabic مُتَوَسِّط (mutawassiṭ).


tevkil

head

tevkil (definite accusative tevkili, plural tevkiller)

tevkili (accusative definite)
tevkiller (plural)

From Ottoman Turkish توكیل, from Arabic تَوْكِيل (tawkīl), verbal noun of وَكَّلَ (wakkala, “to authorize, empower”).


normatiflik

normatiflik (definite accusative normatifliği, uncountable)

normatifliği (accusative definite)
normatiflik (nominative singular)
normatifliği (accusative definite singular)
normatifliğe (dative singular)
normatiflikte (locative singular)
normatiflikten (ablative singular)
normatifliğin (genitive singular)
normatifliğim (first-person nominative singular)
normatifliklerim (first-person nominative singular)
normatifliğin (nominative second-person singular)
normatifliklerin (nominative second-person singular)
normatifliği (nominative singular third-person)
normatiflikleri (nominative singular third-person)
normatifliğimiz (first-person nominative plural)
normatifliklerimiz (first-person nominative plural)
normatifliğiniz (nominative plural second-person)
normatiflikleriniz (nominative plural second-person)
normatiflikleri (nominative plural third-person)
normatifliğimi (accusative definite first-person singular)
normatifliklerimi (accusative definite first-person singular)
normatifliğini (accusative definite second-person singular)
normatifliklerini (accusative definite second-person singular)
normatifliğini (accusative definite singular third-person)
normatifliklerini (accusative definite singular third-person)
normatifliğimizi (accusative definite first-person plural)
normatifliklerimizi (accusative definite first-person plural)
normatifliğinizi (accusative definite plural second-person)
normatifliklerinizi (accusative definite plural second-person)
normatifliklerini (accusative definite plural third-person)
normatifliğime (dative first-person singular)
normatifliklerime (dative first-person singular)
normatifliğine (dative second-person singular)
normatifliklerine (dative second-person singular)
normatifliğine (dative singular third-person)
normatifliklerine (dative singular third-person)
normatifliğimize (dative first-person plural)
normatifliklerimize (dative first-person plural)
normatifliğinize (dative plural second-person)
normatifliklerinize (dative plural second-person)
normatifliklerine (dative plural third-person)
normatifliğimde (first-person locative singular)
normatifliklerimde (first-person locative singular)
normatifliğinde (locative second-person singular)
normatifliklerinde (locative second-person singular)
normatifliğinde (locative singular third-person)
normatifliklerinde (locative singular third-person)
normatifliğimizde (first-person locative plural)
normatifliklerimizde (first-person locative plural)
normatifliğinizde (locative plural second-person)
normatifliklerinizde (locative plural second-person)
normatifliklerinde (locative plural third-person)
normatifliğimden (ablative first-person singular)
normatifliklerimden (ablative first-person singular)
normatifliğinden (ablative second-person singular)
normatifliklerinden (ablative second-person singular)
normatifliğinden (ablative singular third-person)
normatifliklerinden (ablative singular third-person)
normatifliğimizden (ablative first-person plural)
normatifliklerimizden (ablative first-person plural)
normatifliğinizden (ablative plural second-person)
normatifliklerinizden (ablative plural second-person)
normatifliklerinden (ablative plural third-person)
normatifliğimin (first-person genitive singular)
normatifliklerimin (first-person genitive singular)
normatifliğinin (genitive second-person singular)
normatifliklerinin (genitive second-person singular)
normatifliğinin (genitive singular third-person)
normatifliklerinin (genitive singular third-person)
normatifliğimizin (first-person genitive plural)
normatifliklerimizin (first-person genitive plural)
normatifliğinizin (genitive plural second-person)
normatifliklerinizin (genitive plural second-person)
normatifliklerinin (genitive plural third-person)

From normatif (“normative”) + -lik (“-ness”).


lağv

lağv (definite accusative lağvı, plural lağvlar)

lağvı (accusative definite)
lağvlar (plural)


lüzum

lüzum (definite accusative lüzumu, plural lüzumlar)

lüzumu (accusative definite)
lüzumlar (plural)

From Ottoman Turkish لزوم (lüzum), from Arabic لُزُوم (luzūm).


temayüz

temayüz (definite accusative temayüzü, plural temayüzler)

temayüzü (accusative definite)
temayüzler (plural)

A 19th century borrowing from Arabic تَمَايُز (tamāyuz), verbal noun of تَمَايَزَ (tamāyaza, “to distinguish, differ”).


sarf

sarf (definite accusative sarfı, plural sarflar)

sarfı (accusative definite)
sarflar (plural)

From Ottoman Turkish صرف (sarf), from Arabic صَرْف (ṣarf).


tasvip

tasvip (definite accusative tasvibi, plural tasvipler)

tasvibi (accusative definite)
tasvipler (plural)

From Ottoman Turkish تصویب (tasvib), from Arabic تَصْوِيب (taṣwīb), verbal noun of صَوَّبَ (ṣawwaba).

tasvip etmek


tımarhane

tımarhane (definite accusative tımarhaneyi, plural tımarhaneler)

tımarhaneyi (accusative definite)
tımarhaneler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish تیمارخانه (timarhane).
By surface analysis, tımar (“care”) + -hane (“house”).


envestisman

head

envestisman (definite accusative envestismanı, plural envestismanlar)

envestismanı (accusative definite)
envestismanlar (plural)
envestisman (nominative singular)
envestismanlar (nominative plural)
envestismanı (accusative definite singular)
envestismanları (accusative definite plural)
envestismana (dative singular)
envestismanlara (dative plural)
envestismanda (locative singular)
envestismanlarda (locative plural)
envestismandan (ablative singular)
envestismanlardan (ablative plural)
envestismanın (genitive singular)
envestismanların (genitive plural)


fayans

fayans (definite accusative fayansı, plural fayanslar)

fayansı (accusative definite)
fayanslar (plural)
fayans (nominative singular)
fayanslar (nominative plural)
fayansı (accusative definite singular)
fayansları (accusative definite plural)
fayansa (dative singular)
fayanslara (dative plural)
fayansta (locative singular)
fayanslarda (locative plural)
fayanstan (ablative singular)
fayanslardan (ablative plural)
fayansın (genitive singular)
fayansların (genitive plural)


jeotermi

jeotermi (definite accusative jeotermiyi, plural jeotermiler)

jeotermiyi (accusative definite)
jeotermiler (plural)


faktitif

faktitif (definite accusative faktitifi, plural faktitifler)

faktitifi (accusative definite)
faktitifler (plural)
faktitif (nominative singular)
faktitifler (nominative plural)
faktitifi (accusative definite singular)
faktitifleri (accusative definite plural)
faktitife (dative singular)
faktitiflere (dative plural)
faktitifte (locative singular)
faktitiflerde (locative plural)
faktitiften (ablative singular)
faktitiflerden (ablative plural)
faktitifin (genitive singular)
faktitiflerin (genitive plural)


falez

falez (definite accusative falezi, plural falezler)

falezi (accusative definite)
falezler (plural)
falez (nominative singular)
falezler (nominative plural)
falezi (accusative definite singular)
falezleri (accusative definite plural)
faleze (dative singular)
falezlere (dative plural)
falezde (locative singular)
falezlerde (locative plural)
falezden (ablative singular)
falezlerden (ablative plural)
falezin (genitive singular)
falezlerin (genitive plural)


jeodinamik

jeodinamik (definite accusative jeodinamiği, uncountable)

jeodinamiği (accusative definite)
jeodinamik (nominative singular)
jeodinamiği (accusative definite singular)
jeodinamiğe (dative singular)
jeodinamikte (locative singular)
jeodinamikten (ablative singular)
jeodinamiğin (genitive singular)


jeosantrizm

jeosantrizm (definite accusative jeosantrizmi, plural jeosantrizmler)

jeosantrizmi (accusative definite)
jeosantrizmler (plural)
jeosantrizm (nominative singular)
jeosantrizmler (nominative plural)
jeosantrizmi (accusative definite singular)
jeosantrizmleri (accusative definite plural)
jeosantrizme (dative singular)
jeosantrizmlere (dative plural)
jeosantrizmde (locative singular)
jeosantrizmlerde (locative plural)
jeosantrizmden (ablative singular)
jeosantrizmlerden (ablative plural)
jeosantrizmin (genitive singular)
jeosantrizmlerin (genitive plural)


jeodezi

jeodezi (definite accusative jeodeziyi, plural jeodeziler)

jeodeziyi (accusative definite)
jeodeziler (plural)
jeodezi (nominative singular)
jeodeziler (nominative plural)
jeodeziyi (accusative definite singular)
jeodezileri (accusative definite plural)
jeodeziye (dative singular)
jeodezilere (dative plural)
jeodezide (locative singular)
jeodezilerde (locative plural)
jeodeziden (ablative singular)
jeodezilerden (ablative plural)
jeodezinin (genitive singular)
jeodezilerin (genitive plural)


jeopolitik

jeopolitik (definite accusative jeopolitiği, uncountable)

jeopolitiği (accusative definite)
jeopolitik (nominative singular)
jeopolitiği (accusative definite singular)
jeopolitiğe (dative singular)
jeopolitikte (locative singular)
jeopolitikten (ablative singular)
jeopolitiğin (genitive singular)


jeofizik

jeofizik (definite accusative jeofiziği, plural jeofizikler)

jeofiziği (accusative definite)
jeofizikler (plural)
jeofizik (nominative singular)
jeofizikler (nominative plural)
jeofiziği (accusative definite singular)
jeofizikleri (accusative definite plural)
jeofiziğe (dative singular)
jeofiziklere (dative plural)
jeofizikte (locative singular)
jeofiziklerde (locative plural)
jeofizikten (ablative singular)
jeofiziklerden (ablative plural)
jeofiziğin (genitive singular)
jeofiziklerin (genitive plural)


jeomorfoloji

jeomorfoloji (definite accusative jeomorfolojiyi, uncountable)

jeomorfolojiyi (accusative definite)
jeomorfoloji (nominative singular)
jeomorfolojiler (nominative plural)
jeomorfolojiyi (accusative definite singular)
jeomorfolojileri (accusative definite plural)
jeomorfolojiye (dative singular)
jeomorfolojilere (dative plural)
jeomorfolojide (locative singular)
jeomorfolojilerde (locative plural)
jeomorfolojiden (ablative singular)
jeomorfolojilerden (ablative plural)
jeomorfolojinin (genitive singular)
jeomorfolojilerin (genitive plural)


jeosenklinal

jeosenklinal (definite accusative jeosenklinali, plural jeosenklinaller)

jeosenklinali (accusative definite)
jeosenklinaller (plural)
jeosenklinal (nominative singular)
jeosenklinaller (nominative plural)
jeosenklinali (accusative definite singular)
jeosenklinalleri (accusative definite plural)
jeosenklinale (dative singular)
jeosenklinallere (dative plural)
jeosenklinalde (locative singular)
jeosenklinallerde (locative plural)
jeosenklinalden (ablative singular)
jeosenklinallerden (ablative plural)
jeosenklinalin (genitive singular)
jeosenklinallerin (genitive plural)