maneviyat

maneviyat (definite accusative maneviyatı)

From Ottoman Turkish معنویات (maneviyat), plural of Arabic مَعْنَوِيّ (maʕnawiyy).

Bu memleket de, Norveç gibi bitaraflığın kendisini kurtaracağı hülyasına kapılarak müttefiklerle müşterek müdafaa plânları hazırlamamış olmasına, askerî zaafına ve maneviyatının çürüklüğüne kurban gitmiştir.

1940 May 16, Abidin Daver, “Holanda'nın teslim oluşu”, in İkdam (Sabah Postası), page 1:


kahramanlık

head

kahramanlık (definite accusative kahramanlığı, plural kahramanlıklar)

kahramanlığı (accusative definite)
kahramanlıklar (plural)


kahır

kahır (definite accusative kahrı, plural kahırlar)

kahrı (accusative definite)
kahırlar (plural)
kahır (nominative singular)
kahırlar (nominative plural)
kahrı (accusative definite singular)
kahırları (accusative definite plural)
kahra (dative singular)
kahırlara (dative plural)
kahırda (locative singular)
kahırlarda (locative plural)
kahırdan (ablative singular)
kahırlardan (ablative plural)
kahrın (genitive singular)
kahırların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قهر (kahr), from Arabic قَهْر (qahr), verbal noun of قَهَرَ (qahara, “to oppress; to defeat”). The original sense was subjugation or calamity; the sense of the reaction to such an event evolved later.


masraf

masraf (definite accusative masrafı, plural masraflar)

masrafı (accusative definite)
masraflar (plural)

From Ottoman Turkish مصرف, from Arabic مَصْرَف (maṣraf).

Gidip gelmek, yemek ve otel, pasaport masrafları dahil olmak üzere bu seyahate iştirak etmek istiyenler 100 lira vereceklerdir.

1938 June 28, “Erzurumdan Tahrana seyahat [Trip from Erzurum to Tehran]”, in Doğu:


kokoreç

kokoreç (definite accusative kokoreci, plural kokoreçler)

kokoreci (accusative definite)
kokoreçler (plural)
kokoreç (nominative singular)
kokoreçler (nominative plural)
kokoreci (accusative definite singular)
kokoreçleri (accusative definite plural)
kokorece (dative singular)
kokoreçlere (dative plural)
kokoreçte (locative singular)
kokoreçlerde (locative plural)
kokoreçten (ablative singular)
kokoreçlerden (ablative plural)
kokorecin (genitive singular)
kokoreçlerin (genitive plural)
kokorecim (first-person nominative singular)
kokoreçlerim (first-person nominative singular)
kokorecin (nominative second-person singular)
kokoreçlerin (nominative second-person singular)
kokoreci (nominative singular third-person)
kokoreçleri (nominative singular third-person)
kokorecimiz (first-person nominative plural)
kokoreçlerimiz (first-person nominative plural)
kokoreciniz (nominative plural second-person)
kokoreçleriniz (nominative plural second-person)
kokoreçleri (nominative plural third-person)
kokorecimi (accusative definite first-person singular)
kokoreçlerimi (accusative definite first-person singular)
kokorecini (accusative definite second-person singular)
kokoreçlerini (accusative definite second-person singular)
kokorecini (accusative definite singular third-person)
kokoreçlerini (accusative definite singular third-person)
kokorecimizi (accusative definite first-person plural)
kokoreçlerimizi (accusative definite first-person plural)
kokorecinizi (accusative definite plural second-person)
kokoreçlerinizi (accusative definite plural second-person)
kokoreçlerini (accusative definite plural third-person)
kokorecime (dative first-person singular)
kokoreçlerime (dative first-person singular)
kokorecine (dative second-person singular)
kokoreçlerine (dative second-person singular)
kokorecine (dative singular third-person)
kokoreçlerine (dative singular third-person)
kokorecimize (dative first-person plural)
kokoreçlerimize (dative first-person plural)
kokorecinize (dative plural second-person)
kokoreçlerinize (dative plural second-person)
kokoreçlerine (dative plural third-person)
kokorecimde (first-person locative singular)
kokoreçlerimde (first-person locative singular)
kokorecinde (locative second-person singular)
kokoreçlerinde (locative second-person singular)
kokorecinde (locative singular third-person)
kokoreçlerinde (locative singular third-person)
kokorecimizde (first-person locative plural)
kokoreçlerimizde (first-person locative plural)
kokorecinizde (locative plural second-person)
kokoreçlerinizde (locative plural second-person)
kokoreçlerinde (locative plural third-person)
kokorecimden (ablative first-person singular)
kokoreçlerimden (ablative first-person singular)
kokorecinden (ablative second-person singular)
kokoreçlerinden (ablative second-person singular)
kokorecinden (ablative singular third-person)
kokoreçlerinden (ablative singular third-person)
kokorecimizden (ablative first-person plural)
kokoreçlerimizden (ablative first-person plural)
kokorecinizden (ablative plural second-person)
kokoreçlerinizden (ablative plural second-person)
kokoreçlerinden (ablative plural third-person)
kokorecimin (first-person genitive singular)
kokoreçlerimin (first-person genitive singular)
kokorecinin (genitive second-person singular)
kokoreçlerinin (genitive second-person singular)
kokorecinin (genitive singular third-person)
kokoreçlerinin (genitive singular third-person)
kokorecimizin (first-person genitive plural)
kokoreçlerimizin (first-person genitive plural)
kokorecinizin (genitive plural second-person)
kokoreçlerinizin (genitive plural second-person)
kokoreçlerinin (genitive plural third-person)
kokorecim (first-person singular)
kokoreçlerim (first-person singular)
kokoreçsin (second-person singular)
kokoreçlersin (second-person singular)
kokoreç (singular third-person)
kokoreçtir (singular third-person)
kokoreçler (singular third-person)
kokoreçlerdir (singular third-person)
kokoreciz (first-person plural)
kokoreçleriz (first-person plural)
kokoreçsiniz (plural second-person)
kokoreçlersiniz (plural second-person)
kokoreçler (plural third-person)
kokoreçlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish قوقورج, from Greek κοκορέτσι (kokorétsi), from Albanian kukurec.


münakalat

münakalat (definite accusative münakalatı, uncountable)

From Ottoman Turkish مناقلات (münakalat), plural of مناقله (münakale), from Arabic مُنَاقَلَة (munāqala).

Eski Nazırlardan bir zat Nankinde yeni bir Çin Cümhuriyet hükûmeti kurulacağını ve Pekinle Nankin arasında muntazam münakalâtın başlayacağını, Şimali Çindeki kuvvetlerin merkezî Çindeki kuvvetler arasında irtibat tesis edildiği zaman, her iki hükûmetin birleşeceğini söylemiştir.

1938 March 30, Anadolu Agency, “Pekinde vaziyet nasıl?”, in Doğu, page 1:


sızı

sızı (definite accusative sızıyı, plural sızılar)

sızıyı (accusative definite)
sızılar (plural)
sızı (nominative singular)
sızılar (nominative plural)
sızıyı (accusative definite singular)
sızıları (accusative definite plural)
sızıya (dative singular)
sızılara (dative plural)
sızıda (locative singular)
sızılarda (locative plural)
sızıdan (ablative singular)
sızılardan (ablative plural)
sızının (genitive singular)
sızıların (genitive plural)


sayfiye

sayfiye (definite accusative sayfiyeyi, plural sayfiyeler)

sayfiyeyi (accusative definite)
sayfiyeler (plural)

From Ottoman Turkish صیفیه (sayfiye), a pseudo-Arabic formation from Arabic صَيْف (ṣayf, “summer”).


küfe

küfe (definite accusative küfeyi, plural küfeler)

küfeyi (accusative definite)
küfeler (plural)

From Ottoman Turkish كفه (küfe), from Arabic كُفَّة (kuffa).


pansiyon

pansiyon (definite accusative pansiyonu, plural pansiyonlar)

pansiyonu (accusative definite)
pansiyonlar (plural)

From Ottoman Turkish پانسیون (pansiyon), from French pension.

Bu yaz, ne bir otel ne de bir pansiyonda oturmadım.

1940 August 27, Kenan Hulûsi, “Deniz kenarında [By the seashore]”, in Vakit, page 5:

This summer, I didn't stay in a hotel or rooming house.


yanımda

first-person singular single-possession locative of yan: by my side


sonunu

second-person singular single-possession definite accusative of son

third-person singular single-possession definite accusative of son


müstahsil

müstahsil (definite accusative müstahsili, plural müstahsiller)

müstahsili (accusative definite)
müstahsiller (plural)

From Ottoman Turkish مستحصل (müstahsil), a late Ottoman coinage in the form of the active participle of Arabic اِسْتَحْصَلَ (istaḥṣala).

der

اِسْتَحْصَلَ


fıçı

head

fıçı (definite accusative fıçıyı, plural fıçılar)

fıçıyı (accusative definite)
fıçılar (plural)

From Ottoman Turkish فوچی (fuçi, fıçı), from Byzantine Greek βοῦττῐς (boûttis).


cesaret

cesaret (definite accusative cesareti, plural cesaretler)

cesareti (accusative definite)
cesaretler (plural)
cesaret (nominative singular)
cesaretler (nominative plural)
cesareti (accusative definite singular)
cesaretleri (accusative definite plural)
cesarete (dative singular)
cesaretlere (dative plural)
cesarette (locative singular)
cesaretlerde (locative plural)
cesaretten (ablative singular)
cesaretlerden (ablative plural)
cesaretin (genitive singular)
cesaretlerin (genitive plural)
cesaretim (first-person nominative singular)
cesaretlerim (first-person nominative singular)
cesaretin (nominative second-person singular)
cesaretlerin (nominative second-person singular)
cesareti (nominative singular third-person)
cesaretleri (nominative singular third-person)
cesaretimiz (first-person nominative plural)
cesaretlerimiz (first-person nominative plural)
cesaretiniz (nominative plural second-person)
cesaretleriniz (nominative plural second-person)
cesaretleri (nominative plural third-person)
cesaretimi (accusative definite first-person singular)
cesaretlerimi (accusative definite first-person singular)
cesaretini (accusative definite second-person singular)
cesaretlerini (accusative definite second-person singular)
cesaretini (accusative definite singular third-person)
cesaretlerini (accusative definite singular third-person)
cesaretimizi (accusative definite first-person plural)
cesaretlerimizi (accusative definite first-person plural)
cesaretinizi (accusative definite plural second-person)
cesaretlerinizi (accusative definite plural second-person)
cesaretlerini (accusative definite plural third-person)
cesaretime (dative first-person singular)
cesaretlerime (dative first-person singular)
cesaretine (dative second-person singular)
cesaretlerine (dative second-person singular)
cesaretine (dative singular third-person)
cesaretlerine (dative singular third-person)
cesaretimize (dative first-person plural)
cesaretlerimize (dative first-person plural)
cesaretinize (dative plural second-person)
cesaretlerinize (dative plural second-person)
cesaretlerine (dative plural third-person)
cesaretimde (first-person locative singular)
cesaretlerimde (first-person locative singular)
cesaretinde (locative second-person singular)
cesaretlerinde (locative second-person singular)
cesaretinde (locative singular third-person)
cesaretlerinde (locative singular third-person)
cesaretimizde (first-person locative plural)
cesaretlerimizde (first-person locative plural)
cesaretinizde (locative plural second-person)
cesaretlerinizde (locative plural second-person)
cesaretlerinde (locative plural third-person)
cesaretimden (ablative first-person singular)
cesaretlerimden (ablative first-person singular)
cesaretinden (ablative second-person singular)
cesaretlerinden (ablative second-person singular)
cesaretinden (ablative singular third-person)
cesaretlerinden (ablative singular third-person)
cesaretimizden (ablative first-person plural)
cesaretlerimizden (ablative first-person plural)
cesaretinizden (ablative plural second-person)
cesaretlerinizden (ablative plural second-person)
cesaretlerinden (ablative plural third-person)
cesaretimin (first-person genitive singular)
cesaretlerimin (first-person genitive singular)
cesaretinin (genitive second-person singular)
cesaretlerinin (genitive second-person singular)
cesaretinin (genitive singular third-person)
cesaretlerinin (genitive singular third-person)
cesaretimizin (first-person genitive plural)
cesaretlerimizin (first-person genitive plural)
cesaretinizin (genitive plural second-person)
cesaretlerinizin (genitive plural second-person)
cesaretlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جسارت (cesaret, “courage; impudence”), from Arabic جَسَارَة (jasāra), verbal noun of جَسَرَ (jasara).


tatbikat

head

tatbikat (definite accusative tatbikatı, plural tatbikatlar)

tatbikatı (accusative definite)
tatbikatlar (plural)
tatbikat (nominative singular)
tatbikatlar (nominative plural)
tatbikatı (accusative definite singular)
tatbikatları (accusative definite plural)
tatbikata (dative singular)
tatbikatlara (dative plural)
tatbikatta (locative singular)
tatbikatlarda (locative plural)
tatbikattan (ablative singular)
tatbikatlardan (ablative plural)
tatbikatın (genitive singular)
tatbikatların (genitive plural)

From Ottoman Turkish تطبیقات (tatbikat), from Arabic تَطْبِيقَات (taṭbīqāt), plural of تَطْبِيق (taṭbīq).

der

Arabic تَطْبِيقَات (taṭbīqāt)

drill (an activity done as an exercise or practice, particularly in preparation for some possible future event or occurrence)


şaki

head

şaki (definite accusative şakiyi, plural şakiler)

şakiyi (accusative definite)
şakiler (plural)

From Ottoman Turkish شقی (şakı), from Arabic شَقِيّ (šaqiyy, “miserable; villain”). The original sense, miserable, became obsolete before modern Turkish. From the same root as şaka.

der

1937 September 13, headline in Cumhuriyet

(please add an English translation of this quotation)


tavzih

head

tavzih (definite accusative tavzihi, plural tavzihler)

tavzihi (accusative definite)
tavzihler (plural)

From Ottoman Turkish توضیح, from Arabic تَوْضِيح (tawḍīḥ), verbal noun of وَضَّحَ (waḍḍaḥa).

der

Arabic تَوْضِيح (tawḍīḥ)


frengi

head

frengi (definite accusative frengiyi, uncountable)

From Ottoman Turkish فرنكی (frengi, “European; syphilis”). Related to frenk (and thus English Frank), a term applied to Europeans more generally in Ottoman times when the disease was also known as فرنك زحمتی (firank zahmeti, “European disease”).

inh

1937 September 13, advertisement in Cumhuriyet, page 10

PROFİLAKSİN Belsoğukluğu ve frengiden korur.


serlevha

head

serlevha (definite accusative serlevhayı, plural serlevhalar)

serlevhayı (accusative definite)
serlevhalar (plural)

From Ottoman Turkish سرلوحه (serlevha), from Persian سر (sar) and Arabic لَوْحَة (lawḥa). Equivalent to ser + levha.


kimyager

kimyager (definite accusative kimyageri, plural kimyagerler)

kimyageri (accusative definite)
kimyagerler (plural)

From Ottoman Turkish كیمیاكر (kimyager), from Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ, “chemistry”) and Persian کار (kâr, “job”).


ödün

ödün (definite accusative ödünü, plural ödünler)

ödünü (accusative definite)
ödünler (plural)
ödün (nominative singular)
ödünler (nominative plural)
ödünü (accusative definite singular)
ödünleri (accusative definite plural)
ödüne (dative singular)
ödünlere (dative plural)
ödünde (locative singular)
ödünlerde (locative plural)
ödünden (ablative singular)
ödünlerden (ablative plural)
ödünün (genitive singular)
ödünlerin (genitive plural)
ödünüm (first-person nominative singular)
ödünlerim (first-person nominative singular)
ödünün (nominative second-person singular)
ödünlerin (nominative second-person singular)
ödünü (nominative singular third-person)
ödünleri (nominative singular third-person)
ödünümüz (first-person nominative plural)
ödünlerimiz (first-person nominative plural)
ödününüz (nominative plural second-person)
ödünleriniz (nominative plural second-person)
ödünleri (nominative plural third-person)
ödünümü (accusative definite first-person singular)
ödünlerimi (accusative definite first-person singular)
ödününü (accusative definite second-person singular)
ödünlerini (accusative definite second-person singular)
ödününü (accusative definite singular third-person)
ödünlerini (accusative definite singular third-person)
ödünümüzü (accusative definite first-person plural)
ödünlerimizi (accusative definite first-person plural)
ödününüzü (accusative definite plural second-person)
ödünlerinizi (accusative definite plural second-person)
ödünlerini (accusative definite plural third-person)
ödünüme (dative first-person singular)
ödünlerime (dative first-person singular)
ödününe (dative second-person singular)
ödünlerine (dative second-person singular)
ödününe (dative singular third-person)
ödünlerine (dative singular third-person)
ödünümüze (dative first-person plural)
ödünlerimize (dative first-person plural)
ödününüze (dative plural second-person)
ödünlerinize (dative plural second-person)
ödünlerine (dative plural third-person)
ödünümde (first-person locative singular)
ödünlerimde (first-person locative singular)
ödününde (locative second-person singular)
ödünlerinde (locative second-person singular)
ödününde (locative singular third-person)
ödünlerinde (locative singular third-person)
ödünümüzde (first-person locative plural)
ödünlerimizde (first-person locative plural)
ödününüzde (locative plural second-person)
ödünlerinizde (locative plural second-person)
ödünlerinde (locative plural third-person)
ödünümden (ablative first-person singular)
ödünlerimden (ablative first-person singular)
ödününden (ablative second-person singular)
ödünlerinden (ablative second-person singular)
ödününden (ablative singular third-person)
ödünlerinden (ablative singular third-person)
ödünümüzden (ablative first-person plural)
ödünlerimizden (ablative first-person plural)
ödününüzden (ablative plural second-person)
ödünlerinizden (ablative plural second-person)
ödünlerinden (ablative plural third-person)
ödünümün (first-person genitive singular)
ödünlerimin (first-person genitive singular)
ödününün (genitive second-person singular)
ödünlerinin (genitive second-person singular)
ödününün (genitive singular third-person)
ödünlerinin (genitive singular third-person)
ödünümüzün (first-person genitive plural)
ödünlerimizin (first-person genitive plural)
ödününüzün (genitive plural second-person)
ödünlerinizin (genitive plural second-person)
ödünlerinin (genitive plural third-person)

From Old Turkic 𐰇𐱅 (öt²-, “to owe”) + -ün.


taviz

taviz (definite accusative tavizi, plural tavizler)

tavizi (accusative definite)
tavizler (plural)
taviz (nominative singular)
tavizler (nominative plural)
tavizi (accusative definite singular)
tavizleri (accusative definite plural)
tavize (dative singular)
tavizlere (dative plural)
tavizde (locative singular)
tavizlerde (locative plural)
tavizden (ablative singular)
tavizlerden (ablative plural)
tavizin (genitive singular)
tavizlerin (genitive plural)
tavizim (first-person nominative singular)
tavizlerim (first-person nominative singular)
tavizin (nominative second-person singular)
tavizlerin (nominative second-person singular)
tavizi (nominative singular third-person)
tavizleri (nominative singular third-person)
tavizimiz (first-person nominative plural)
tavizlerimiz (first-person nominative plural)
taviziniz (nominative plural second-person)
tavizleriniz (nominative plural second-person)
tavizleri (nominative plural third-person)
tavizimi (accusative definite first-person singular)
tavizlerimi (accusative definite first-person singular)
tavizini (accusative definite second-person singular)
tavizlerini (accusative definite second-person singular)
tavizini (accusative definite singular third-person)
tavizlerini (accusative definite singular third-person)
tavizimizi (accusative definite first-person plural)
tavizlerimizi (accusative definite first-person plural)
tavizinizi (accusative definite plural second-person)
tavizlerinizi (accusative definite plural second-person)
tavizlerini (accusative definite plural third-person)
tavizime (dative first-person singular)
tavizlerime (dative first-person singular)
tavizine (dative second-person singular)
tavizlerine (dative second-person singular)
tavizine (dative singular third-person)
tavizlerine (dative singular third-person)
tavizimize (dative first-person plural)
tavizlerimize (dative first-person plural)
tavizinize (dative plural second-person)
tavizlerinize (dative plural second-person)
tavizlerine (dative plural third-person)
tavizimde (first-person locative singular)
tavizlerimde (first-person locative singular)
tavizinde (locative second-person singular)
tavizlerinde (locative second-person singular)
tavizinde (locative singular third-person)
tavizlerinde (locative singular third-person)
tavizimizde (first-person locative plural)
tavizlerimizde (first-person locative plural)
tavizinizde (locative plural second-person)
tavizlerinizde (locative plural second-person)
tavizlerinde (locative plural third-person)
tavizimden (ablative first-person singular)
tavizlerimden (ablative first-person singular)
tavizinden (ablative second-person singular)
tavizlerinden (ablative second-person singular)
tavizinden (ablative singular third-person)
tavizlerinden (ablative singular third-person)
tavizimizden (ablative first-person plural)
tavizlerimizden (ablative first-person plural)
tavizinizden (ablative plural second-person)
tavizlerinizden (ablative plural second-person)
tavizlerinden (ablative plural third-person)
tavizimin (first-person genitive singular)
tavizlerimin (first-person genitive singular)
tavizinin (genitive second-person singular)
tavizlerinin (genitive second-person singular)
tavizinin (genitive singular third-person)
tavizlerinin (genitive singular third-person)
tavizimizin (first-person genitive plural)
tavizlerimizin (first-person genitive plural)
tavizinizin (genitive plural second-person)
tavizlerinizin (genitive plural second-person)
tavizlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تعویض (ta'viz), from Arabic تَعْوِيض (taʕwīḍ), verbal noun of عَوَّضَ (ʕawwaḍa).

der

Arabic تَعْوِيض (taʕwīḍ)


teslimiyet

head

teslimiyet (definite accusative teslimiyeti, plural teslimiyetler)

teslimiyeti (accusative definite)
teslimiyetler (plural)
teslimiyet (nominative singular)
teslimiyetler (nominative plural)
teslimiyeti (accusative definite singular)
teslimiyetleri (accusative definite plural)
teslimiyete (dative singular)
teslimiyetlere (dative plural)
teslimiyette (locative singular)
teslimiyetlerde (locative plural)
teslimiyetten (ablative singular)
teslimiyetlerden (ablative plural)
teslimiyetin (genitive singular)
teslimiyetlerin (genitive plural)
teslimiyetim (first-person nominative singular)
teslimiyetlerim (first-person nominative singular)
teslimiyetin (nominative second-person singular)
teslimiyetlerin (nominative second-person singular)
teslimiyeti (nominative singular third-person)
teslimiyetleri (nominative singular third-person)
teslimiyetimiz (first-person nominative plural)
teslimiyetlerimiz (first-person nominative plural)
teslimiyetiniz (nominative plural second-person)
teslimiyetleriniz (nominative plural second-person)
teslimiyetleri (nominative plural third-person)
teslimiyetimi (accusative definite first-person singular)
teslimiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
teslimiyetini (accusative definite second-person singular)
teslimiyetlerini (accusative definite second-person singular)
teslimiyetini (accusative definite singular third-person)
teslimiyetlerini (accusative definite singular third-person)
teslimiyetimizi (accusative definite first-person plural)
teslimiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
teslimiyetinizi (accusative definite plural second-person)
teslimiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
teslimiyetlerini (accusative definite plural third-person)
teslimiyetime (dative first-person singular)
teslimiyetlerime (dative first-person singular)
teslimiyetine (dative second-person singular)
teslimiyetlerine (dative second-person singular)
teslimiyetine (dative singular third-person)
teslimiyetlerine (dative singular third-person)
teslimiyetimize (dative first-person plural)
teslimiyetlerimize (dative first-person plural)
teslimiyetinize (dative plural second-person)
teslimiyetlerinize (dative plural second-person)
teslimiyetlerine (dative plural third-person)
teslimiyetimde (first-person locative singular)
teslimiyetlerimde (first-person locative singular)
teslimiyetinde (locative second-person singular)
teslimiyetlerinde (locative second-person singular)
teslimiyetinde (locative singular third-person)
teslimiyetlerinde (locative singular third-person)
teslimiyetimizde (first-person locative plural)
teslimiyetlerimizde (first-person locative plural)
teslimiyetinizde (locative plural second-person)
teslimiyetlerinizde (locative plural second-person)
teslimiyetlerinde (locative plural third-person)
teslimiyetimden (ablative first-person singular)
teslimiyetlerimden (ablative first-person singular)
teslimiyetinden (ablative second-person singular)
teslimiyetlerinden (ablative second-person singular)
teslimiyetinden (ablative singular third-person)
teslimiyetlerinden (ablative singular third-person)
teslimiyetimizden (ablative first-person plural)
teslimiyetlerimizden (ablative first-person plural)
teslimiyetinizden (ablative plural second-person)
teslimiyetlerinizden (ablative plural second-person)
teslimiyetlerinden (ablative plural third-person)
teslimiyetimin (first-person genitive singular)
teslimiyetlerimin (first-person genitive singular)
teslimiyetinin (genitive second-person singular)
teslimiyetlerinin (genitive second-person singular)
teslimiyetinin (genitive singular third-person)
teslimiyetlerinin (genitive singular third-person)
teslimiyetimizin (first-person genitive plural)
teslimiyetlerimizin (first-person genitive plural)
teslimiyetinizin (genitive plural second-person)
teslimiyetlerinizin (genitive plural second-person)
teslimiyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تسلیمیت (teslimiyet).


tereddüt

tereddüt (definite accusative tereddüdü, plural tereddütler)

tereddüdü (accusative definite)
tereddütler (plural)
tereddüt (nominative singular)
tereddütler (nominative plural)
tereddüdü (accusative definite singular)
tereddütleri (accusative definite plural)
tereddüde (dative singular)
tereddütlere (dative plural)
tereddütte (locative singular)
tereddütlerde (locative plural)
tereddütten (ablative singular)
tereddütlerden (ablative plural)
tereddüdün (genitive singular)
tereddütlerin (genitive plural)
tereddüdüm (first-person nominative singular)
tereddütlerim (first-person nominative singular)
tereddüdün (nominative second-person singular)
tereddütlerin (nominative second-person singular)
tereddüdü (nominative singular third-person)
tereddütleri (nominative singular third-person)
tereddüdümüz (first-person nominative plural)
tereddütlerimiz (first-person nominative plural)
tereddüdünüz (nominative plural second-person)
tereddütleriniz (nominative plural second-person)
tereddütleri (nominative plural third-person)
tereddüdümü (accusative definite first-person singular)
tereddütlerimi (accusative definite first-person singular)
tereddüdünü (accusative definite second-person singular)
tereddütlerini (accusative definite second-person singular)
tereddüdünü (accusative definite singular third-person)
tereddütlerini (accusative definite singular third-person)
tereddüdümüzü (accusative definite first-person plural)
tereddütlerimizi (accusative definite first-person plural)
tereddüdünüzü (accusative definite plural second-person)
tereddütlerinizi (accusative definite plural second-person)
tereddütlerini (accusative definite plural third-person)
tereddüdüme (dative first-person singular)
tereddütlerime (dative first-person singular)
tereddüdüne (dative second-person singular)
tereddütlerine (dative second-person singular)
tereddüdüne (dative singular third-person)
tereddütlerine (dative singular third-person)
tereddüdümüze (dative first-person plural)
tereddütlerimize (dative first-person plural)
tereddüdünüze (dative plural second-person)
tereddütlerinize (dative plural second-person)
tereddütlerine (dative plural third-person)
tereddüdümde (first-person locative singular)
tereddütlerimde (first-person locative singular)
tereddüdünde (locative second-person singular)
tereddütlerinde (locative second-person singular)
tereddüdünde (locative singular third-person)
tereddütlerinde (locative singular third-person)
tereddüdümüzde (first-person locative plural)
tereddütlerimizde (first-person locative plural)
tereddüdünüzde (locative plural second-person)
tereddütlerinizde (locative plural second-person)
tereddütlerinde (locative plural third-person)
tereddüdümden (ablative first-person singular)
tereddütlerimden (ablative first-person singular)
tereddüdünden (ablative second-person singular)
tereddütlerinden (ablative second-person singular)
tereddüdünden (ablative singular third-person)
tereddütlerinden (ablative singular third-person)
tereddüdümüzden (ablative first-person plural)
tereddütlerimizden (ablative first-person plural)
tereddüdünüzden (ablative plural second-person)
tereddütlerinizden (ablative plural second-person)
tereddütlerinden (ablative plural third-person)
tereddüdümün (first-person genitive singular)
tereddütlerimin (first-person genitive singular)
tereddüdünün (genitive second-person singular)
tereddütlerinin (genitive second-person singular)
tereddüdünün (genitive singular third-person)
tereddütlerinin (genitive singular third-person)
tereddüdümüzün (first-person genitive plural)
tereddütlerimizin (first-person genitive plural)
tereddüdünüzün (genitive plural second-person)
tereddütlerinizin (genitive plural second-person)
tereddütlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تردد (tereddüd), from Arabic تَرَدُّد (taraddud).


mülahaza

mülahaza (definite accusative mülahazayı, plural mülahazat)

mülahazayı (accusative definite)
mülahazat (plural)
mülahaza (nominative singular)
mülahazalar (nominative plural)
mülahazayı (accusative definite singular)
mülahazaları (accusative definite plural)
mülahazaya (dative singular)
mülahazalara (dative plural)
mülahazada (locative singular)
mülahazalarda (locative plural)
mülahazadan (ablative singular)
mülahazalardan (ablative plural)
mülahazanın (genitive singular)
mülahazaların (genitive plural)
mülahazam (first-person nominative singular)
mülahazalarım (first-person nominative singular)
mülahazan (nominative second-person singular)
mülahazaların (nominative second-person singular)
mülahazası (nominative singular third-person)
mülahazaları (nominative singular third-person)
mülahazamız (first-person nominative plural)
mülahazalarımız (first-person nominative plural)
mülahazanız (nominative plural second-person)
mülahazalarınız (nominative plural second-person)
mülahazaları (nominative plural third-person)
mülahazamı (accusative definite first-person singular)
mülahazalarımı (accusative definite first-person singular)
mülahazanı (accusative definite second-person singular)
mülahazalarını (accusative definite second-person singular)
mülahazasını (accusative definite singular third-person)
mülahazalarını (accusative definite singular third-person)
mülahazamızı (accusative definite first-person plural)
mülahazalarımızı (accusative definite first-person plural)
mülahazanızı (accusative definite plural second-person)
mülahazalarınızı (accusative definite plural second-person)
mülahazalarını (accusative definite plural third-person)
mülahazama (dative first-person singular)
mülahazalarıma (dative first-person singular)
mülahazana (dative second-person singular)
mülahazalarına (dative second-person singular)
mülahazasına (dative singular third-person)
mülahazalarına (dative singular third-person)
mülahazamıza (dative first-person plural)
mülahazalarımıza (dative first-person plural)
mülahazanıza (dative plural second-person)
mülahazalarınıza (dative plural second-person)
mülahazalarına (dative plural third-person)
mülahazamda (first-person locative singular)
mülahazalarımda (first-person locative singular)
mülahazanda (locative second-person singular)
mülahazalarında (locative second-person singular)
mülahazasında (locative singular third-person)
mülahazalarında (locative singular third-person)
mülahazamızda (first-person locative plural)
mülahazalarımızda (first-person locative plural)
mülahazanızda (locative plural second-person)
mülahazalarınızda (locative plural second-person)
mülahazalarında (locative plural third-person)
mülahazamdan (ablative first-person singular)
mülahazalarımdan (ablative first-person singular)
mülahazandan (ablative second-person singular)
mülahazalarından (ablative second-person singular)
mülahazasından (ablative singular third-person)
mülahazalarından (ablative singular third-person)
mülahazamızdan (ablative first-person plural)
mülahazalarımızdan (ablative first-person plural)
mülahazanızdan (ablative plural second-person)
mülahazalarınızdan (ablative plural second-person)
mülahazalarından (ablative plural third-person)
mülahazamın (first-person genitive singular)
mülahazalarımın (first-person genitive singular)
mülahazanın (genitive second-person singular)
mülahazalarının (genitive second-person singular)
mülahazasının (genitive singular third-person)
mülahazalarının (genitive singular third-person)
mülahazamızın (first-person genitive plural)
mülahazalarımızın (first-person genitive plural)
mülahazanızın (genitive plural second-person)
mülahazalarınızın (genitive plural second-person)
mülahazalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ملاحظه (mülahaza), from Arabic مُلَاحَظَة (mulāḥaẓa).

der

Arabic مُلَاحَظَة (mulāḥaẓa)


komitacı

head

komitacı (definite accusative komitacıyı, plural komitacılar)

komitacıyı (accusative definite)
komitacılar (plural)

From Ottoman Turkish قومیتهجی (komitacı), equivalent to komita (“revolutionary committee; secret society”) + -cı.

suffix

Seyid Rızaya evine komitacı gelip gelmediği soruldu.

1937 October 16, “Dersim asilerinin muhamekesine devam edildi [Dersim fighters' trial continued]”, in Cumhuriyet:

(historical) comitadji (rebel or irregular soldier against the Ottoman and Turkish authorities)


inkâr

head

inkâr (definite accusative inkârı, plural inkârlar)

inkârı (accusative definite)
inkârlar (plural)
inkâr (nominative singular)
inkârlar (nominative plural)
inkârı (accusative definite singular)
inkârları (accusative definite plural)
inkâra (dative singular)
inkârlara (dative plural)
inkârda (locative singular)
inkârlarda (locative plural)
inkârdan (ablative singular)
inkârlardan (ablative plural)
inkârın (genitive singular)
inkârların (genitive plural)

From Ottoman Turkish انكار, from Arabic إِنْكَار (ʔinkār).


ropdöşambr

1936 November 5, advertisement in Cumhuriyet page 12

Ropdöşambr ve pijama için gayet iyi cins / VELUTİN / Güzel desenler metrosu 50 K.


aşılma

aşılma (definite accusative aşılmayı, plural aşılmalar)

aşılmayı (accusative definite)
aşılmalar (plural)
aşılma (nominative singular)
aşılmalar (nominative plural)
aşılmayı (accusative definite singular)
aşılmaları (accusative definite plural)
aşılmaya (dative singular)
aşılmalara (dative plural)
aşılmada (locative singular)
aşılmalarda (locative plural)
aşılmadan (ablative singular)
aşılmalardan (ablative plural)
aşılmanın (genitive singular)
aşılmaların (genitive plural)


tahaşşüt

tahaşşüt (definite accusative tahaşşüdü, plural tahaşşütler)

tahaşşüdü (accusative definite)
tahaşşütler (plural)

From Ottoman Turkish تحشد (tahaşşüd), from Arabic تَحَشُّد (taḥaššud), verbal noun of تَحَشَّدَ (taḥaššada).

Bu ihatanın âcil gayesi, Şanghay ile Nankin arasındakibütün münakaleleri kesmektir. Nantao'daki Çin kıtaatı, Şanghay'ın cenubu garbisindeki Lunghua varoşuna çekilmiştir. Çin kuvvetleri, şimdi bu noktada tahaşşüd etmektedir.

1937 November 5, “Japon ordusu Şanghay'ı ihata etmeğe çalişıyor [Japanese army attempting to encircle Shanghai]”, in Cumhuriyet, page 1:


çantası

third-person singular single-possession of çanta


teorisyen

teorisyen (definite accusative teorisyeni, plural teorisyenler)

teorisyeni (accusative definite)
teorisyenler (plural)
teorisyen (nominative singular)
teorisyenler (nominative plural)
teorisyeni (accusative definite singular)
teorisyenleri (accusative definite plural)
teorisyene (dative singular)
teorisyenlere (dative plural)
teorisyende (locative singular)
teorisyenlerde (locative plural)
teorisyenden (ablative singular)
teorisyenlerden (ablative plural)
teorisyenin (genitive singular)
teorisyenlerin (genitive plural)
teorisyenim (first-person singular)
teorisyenlerim (first-person singular)
teorisyensin (second-person singular)
teorisyenlersin (second-person singular)
teorisyen (singular third-person)
teorisyendir (singular third-person)
teorisyenler (singular third-person)
teorisyenlerdir (singular third-person)
teorisyeniz (first-person plural)
teorisyenleriz (first-person plural)
teorisyensiniz (plural second-person)
teorisyenlersiniz (plural second-person)
teorisyenler (plural third-person)
teorisyenlerdir (plural third-person)


el çantası

el çantası (definite accusative el çantasını, plural el çantaları)

el çantasını (accusative definite)
el çantaları (plural)

1937 November 5, advertisement in Cumhuriyet page 12

İyi cins ve yeni şekillerde / EL Çantaları / Videlodan 350 Kuruş


truakar

truakar (definite accusative truakarı, plural truakarlar)

truakarı (accusative definite)
truakarlar (plural)

From French trois quarts, literally three quarters, referring to the length.

1937 November 5, advertisement in Cumhuriyet, page 12

Kadın / Muşambaları / Fantezi kumaştan son moda / truakar 1450 Kuruş


nükleer atık

nükleer atık (definite accusative nükleer atığı, plural nükleer atıklar)

nükleer atığı (accusative definite)
nükleer atıklar (plural)
nükleer atık (nominative singular)
nükleer atıklar (nominative plural)
nükleer atığı (accusative definite singular)
nükleer atıkları (accusative definite plural)
nükleer atığa (dative singular)
nükleer atıklara (dative plural)
nükleer atıkta (locative singular)
nükleer atıklarda (locative plural)
nükleer atıktan (ablative singular)
nükleer atıklardan (ablative plural)
nükleer atığın (genitive singular)
nükleer atıkların (genitive plural)


nükleer santral

nükleer santral (definite accusative nükleer santrali, plural nükleer santraller)

nükleer santrali (accusative definite)
nükleer santraller (plural)
nükleer santral (nominative singular)
nükleer santraller (nominative plural)
nükleer santrali (accusative definite singular)
nükleer santralleri (accusative definite plural)
nükleer santrale (dative singular)
nükleer santrallere (dative plural)
nükleer santralde (locative singular)
nükleer santrallerde (locative plural)
nükleer santralden (ablative singular)
nükleer santrallerden (ablative plural)
nükleer santralin (genitive singular)
nükleer santrallerin (genitive plural)


kaçma

kaçma (definite accusative kaçmayı, plural kaçmalar)

kaçmayı (accusative definite)
kaçmalar (plural)
kaçma (nominative singular)
kaçmalar (nominative plural)
kaçmayı (accusative definite singular)
kaçmaları (accusative definite plural)
kaçmaya (dative singular)
kaçmalara (dative plural)
kaçmada (locative singular)
kaçmalarda (locative plural)
kaçmadan (ablative singular)
kaçmalardan (ablative plural)
kaçmanın (genitive singular)
kaçmaların (genitive plural)
kaçmam (first-person nominative singular)
kaçmalarım (first-person nominative singular)
kaçman (nominative second-person singular)
kaçmaların (nominative second-person singular)
kaçması (nominative singular third-person)
kaçmaları (nominative singular third-person)
kaçmamız (first-person nominative plural)
kaçmalarımız (first-person nominative plural)
kaçmanız (nominative plural second-person)
kaçmalarınız (nominative plural second-person)
kaçmaları (nominative plural third-person)
kaçmamı (accusative definite first-person singular)
kaçmalarımı (accusative definite first-person singular)
kaçmanı (accusative definite second-person singular)
kaçmalarını (accusative definite second-person singular)
kaçmasını (accusative definite singular third-person)
kaçmalarını (accusative definite singular third-person)
kaçmamızı (accusative definite first-person plural)
kaçmalarımızı (accusative definite first-person plural)
kaçmanızı (accusative definite plural second-person)
kaçmalarınızı (accusative definite plural second-person)
kaçmalarını (accusative definite plural third-person)
kaçmama (dative first-person singular)
kaçmalarıma (dative first-person singular)
kaçmana (dative second-person singular)
kaçmalarına (dative second-person singular)
kaçmasına (dative singular third-person)
kaçmalarına (dative singular third-person)
kaçmamıza (dative first-person plural)
kaçmalarımıza (dative first-person plural)
kaçmanıza (dative plural second-person)
kaçmalarınıza (dative plural second-person)
kaçmalarına (dative plural third-person)
kaçmamda (first-person locative singular)
kaçmalarımda (first-person locative singular)
kaçmanda (locative second-person singular)
kaçmalarında (locative second-person singular)
kaçmasında (locative singular third-person)
kaçmalarında (locative singular third-person)
kaçmamızda (first-person locative plural)
kaçmalarımızda (first-person locative plural)
kaçmanızda (locative plural second-person)
kaçmalarınızda (locative plural second-person)
kaçmalarında (locative plural third-person)
kaçmamdan (ablative first-person singular)
kaçmalarımdan (ablative first-person singular)
kaçmandan (ablative second-person singular)
kaçmalarından (ablative second-person singular)
kaçmasından (ablative singular third-person)
kaçmalarından (ablative singular third-person)
kaçmamızdan (ablative first-person plural)
kaçmalarımızdan (ablative first-person plural)
kaçmanızdan (ablative plural second-person)
kaçmalarınızdan (ablative plural second-person)
kaçmalarından (ablative plural third-person)
kaçmamın (first-person genitive singular)
kaçmalarımın (first-person genitive singular)
kaçmanın (genitive second-person singular)
kaçmalarının (genitive second-person singular)
kaçmasının (genitive singular third-person)
kaçmalarının (genitive singular third-person)
kaçmamızın (first-person genitive plural)
kaçmalarımızın (first-person genitive plural)
kaçmanızın (genitive plural second-person)
kaçmalarınızın (genitive plural second-person)
kaçmalarının (genitive plural third-person)

(law) desertion; flight (act of fleeing)


santral

santral (definite accusative santrali, plural santraller)

santrali (accusative definite)
santraller (plural)
santral (nominative singular)
santraller (nominative plural)
santrali (accusative definite singular)
santralleri (accusative definite plural)
santrale (dative singular)
santrallere (dative plural)
santralde (locative singular)
santrallerde (locative plural)
santralden (ablative singular)
santrallerden (ablative plural)
santralin (genitive singular)
santrallerin (genitive plural)


maslahatgüzar

maslahatgüzar (definite accusative maslahatgüzarı, plural maslahatgüzarlar)

maslahatgüzarı (accusative definite)
maslahatgüzarlar (plural)

From Ottoman Turkish مصلحتكذار, from Arabic مَصْلَحَة (maṣlaḥa) and Persian گذار (gozâr).


yelpazelenmek

yelpazelenmek (third-person singular simple present yelpazelenir)

yelpazelenir (present singular third-person)


intihal

intihal (definite accusative intihali, plural intihaller)

intihali (accusative definite)
intihaller (plural)
intihal (nominative singular)
intihaller (nominative plural)
intihali (accusative definite singular)
intihalleri (accusative definite plural)
intihale (dative singular)
intihallere (dative plural)
intihalde (locative singular)
intihallerde (locative plural)
intihalden (ablative singular)
intihallerden (ablative plural)
intihalin (genitive singular)
intihallerin (genitive plural)
intihalim (first-person nominative singular)
intihallerim (first-person nominative singular)
intihalin (nominative second-person singular)
intihallerin (nominative second-person singular)
intihali (nominative singular third-person)
intihalleri (nominative singular third-person)
intihalimiz (first-person nominative plural)
intihallerimiz (first-person nominative plural)
intihaliniz (nominative plural second-person)
intihalleriniz (nominative plural second-person)
intihalleri (nominative plural third-person)
intihalimi (accusative definite first-person singular)
intihallerimi (accusative definite first-person singular)
intihalini (accusative definite second-person singular)
intihallerini (accusative definite second-person singular)
intihalini (accusative definite singular third-person)
intihallerini (accusative definite singular third-person)
intihalimizi (accusative definite first-person plural)
intihallerimizi (accusative definite first-person plural)
intihalinizi (accusative definite plural second-person)
intihallerinizi (accusative definite plural second-person)
intihallerini (accusative definite plural third-person)
intihalime (dative first-person singular)
intihallerime (dative first-person singular)
intihaline (dative second-person singular)
intihallerine (dative second-person singular)
intihaline (dative singular third-person)
intihallerine (dative singular third-person)
intihalimize (dative first-person plural)
intihallerimize (dative first-person plural)
intihalinize (dative plural second-person)
intihallerinize (dative plural second-person)
intihallerine (dative plural third-person)
intihalimde (first-person locative singular)
intihallerimde (first-person locative singular)
intihalinde (locative second-person singular)
intihallerinde (locative second-person singular)
intihalinde (locative singular third-person)
intihallerinde (locative singular third-person)
intihalimizde (first-person locative plural)
intihallerimizde (first-person locative plural)
intihalinizde (locative plural second-person)
intihallerinizde (locative plural second-person)
intihallerinde (locative plural third-person)
intihalimden (ablative first-person singular)
intihallerimden (ablative first-person singular)
intihalinden (ablative second-person singular)
intihallerinden (ablative second-person singular)
intihalinden (ablative singular third-person)
intihallerinden (ablative singular third-person)
intihalimizden (ablative first-person plural)
intihallerimizden (ablative first-person plural)
intihalinizden (ablative plural second-person)
intihallerinizden (ablative plural second-person)
intihallerinden (ablative plural third-person)
intihalimin (first-person genitive singular)
intihallerimin (first-person genitive singular)
intihalinin (genitive second-person singular)
intihallerinin (genitive second-person singular)
intihalinin (genitive singular third-person)
intihallerinin (genitive singular third-person)
intihalimizin (first-person genitive plural)
intihallerimizin (first-person genitive plural)
intihalinizin (genitive plural second-person)
intihallerinizin (genitive plural second-person)
intihallerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انتحال (intihal), from Arabic اِنْتِحَال (intiḥāl).


nümerotaj

nümerotaj (definite accusative nümerotajı, plural nümerotajlar)

nümerotajı (accusative definite)
nümerotajlar (plural)

1931 January 3, subheadline in Vakit, page 2

İstanbuldaki bütün mezar taslarınin numaralanmasına başlanmıştır. Şimdilik yalnız şehir içindeki mezar taşlarında nümerotaj yapalacaktır.

1937 November 13, “Mezar taşları için nümerotaj”, in Cumhuriyet, page 5:

1954 February 23, T. C. Resmî Gazete, law number 6272

Listelerin düzenlenmesinde İstatistık Genel Müdürlüğünün sayım işlerinde kullandığı numerotaj cetvelleri esas tutulur.


infilak

infilak (definite accusative infilakı, plural infilaklar)

infilakı (accusative definite)
infilaklar (plural)

From Ottoman Turkish انفلاق (infilak), from Arabic اِنْفِلَاق (infilāq), verbal noun of اِنْفَلَقَ (infalaqa, “to split; to become cleft”).


fesad

fesad (definite accusative fesadı, plural fesadlar)

fesadı (accusative definite)
fesadlar (plural)


miralay

miralay (definite accusative miralayı, plural miralaylar)

miralayı (accusative definite)
miralaylar (plural)

From Ottoman Turkish میرآلای, equivalent to mir + alay, literally “regiment commander”.


teşrik

head

teşrik (definite accusative teşriki, plural teşrikler)

teşriki (accusative definite)
teşrikler (plural)

From Ottoman Turkish تشریك (teşrik), from Arabic تَشْرِيك (tašrīk), form II verbal noun from ش ر ك (š-r-k).


pürtük

Inherited from Proto-Turkic *bürtük (“grain”).


abonmanı

inflection of abonman:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


ambulansı

definite accusative singular of ambulans


defansı

inflection of defans:
definite accusative singular


müziği

inflection of müzik:
definite accusative singular


abdüktörü

inflection of abdüktör:
definite accusative singular


sükseniz

second-person plural single-possession possessive of sükse


süksesini

third-person singular single-possession possessive definite accusative of sükse


süksesi

third-person singular single-possession possessive of sükse


sükselerimiz

first-person plural multiple-possession possessive of sükse


süksenin

second-person singular single-possession possessive genitive


sükselerin

second-person singular multiple-possession possessive


süksemi

first-person singular single-possession possessive definite accusative of sükse


süksemizi

first-person plural single-possession possessive definite accusative of sükse


süksemiz

first-person plural single-possession possessive of sükse


sükselerinizi

second-person plural multiple-possession possessive definite accusative of sükse


sükseni

second-person singular single-possession possessive definite accusative of sükse


sükselerimi

first-person singular multiple-possession possessive definite accusative of sükse


sükselerimizi

first-person plural multiple-possession possessive definite accusative of sükse


sükseleriniz

second-person plural multiple-possession possessive of sükse


anksiyeteyi

definite accusative singular of anksiyete


kondüktörü

definite accusative singular of kondüktör


sükselerini

second/third-person singular multiple-possession possessive definite accusative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive definite accusative


süksen

second-person singular single-possession possessive of sükse


sükselerim

first-person singular multiple-possession possessive of sükse


nükleer santrali

definite accusative singular of nükleer santral


süksenizi

second-person plural single-possession possessive definite accusative of sükse


sükseme

first-person singular single-possession possessive dative of sükse


süksesine

third-person singular single-possession possessive dative of sükse


süksene

second-person singular single-possession possessive dative of sükse


süksemde

first-person singular single-possession possessive locative of sükse


sükselerinize

second-person plural multiple-possession possessive dative of sükse


sükselerimde

first-person singular multiple-possession possessive locative of sükse


süksemize

first-person plural single-possession possessive dative of sükse


süksenize

second-person plural single-possession possessive dative of sükse


sükselerime

first-person singular multiple-possession possessive dative of sükse


süksende

second-person singular single-possession possessive locative of sükse


süksenizde

second-person plural single-possession possessive locative of sükse


sükselerimize

first-person plural multiple-possession possessive dative of sükse


sükselerimden

first-person singular multiple-possession possessive ablative of sükse


sükselerimizde

first-person plural multiple-possession possessive locative of sükse


süksemden

first-person singular single-possession possessive ablative of sükse


sükselerinde

second/third-person singular multiple-possession possessive locative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive locative


süksesinde

third-person singular single-possession possessive locative of sükse


süksenden

second-person singular single-possession possessive ablative of sükse


sükselerinizde

second-person plural multiple-possession possessive locative of sükse


süksesinden

third-person singular single-possession possessive ablative of sükse


süksemizde

first-person plural single-possession possessive locative of sükse


süksemizden

first-person plural single-possession possessive ablative of sükse


sükselerimizden

first-person plural multiple-possession possessive ablative of sükse


sükselerine

second/third-person singular multiple-possession possessive dative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive dative


sükselerinden

second/third-person singular multiple-possession possessive ablative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive ablative


sükseleri

inflection of sükse:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


müsteşar

head

müsteşar (definite accusative müsteşarı, plural müsteşarlar)

müsteşarı (accusative definite)
müsteşarlar (plural)

From Ottoman Turkish مستشار (müsteşar), from Arabic مُسْتَشَار (mustašār), passive participle of اِسْتَشَارَ (istašāra).


süksem

first-person singular single-possession possessive of sükse


sükselerinizden

second-person plural multiple-possession possessive ablative of sükse


süksenizden

second-person plural single-possession possessive ablative of sükse


oç

oç (definite accusative oçu, plural oçlar)

oçu (accusative definite)
oçlar (plural)
oç (nominative singular)
oçlar (nominative plural)
oçu (accusative definite singular)
oçları (accusative definite plural)
oça (dative singular)
oçlara (dative plural)
oçta (locative singular)
oçlarda (locative plural)
oçtan (ablative singular)
oçlardan (ablative plural)
oçun (genitive singular)
oçların (genitive plural)
oçum (first-person nominative singular)
oçlarım (first-person nominative singular)
oçun (nominative second-person singular)
oçların (nominative second-person singular)
oçu (nominative singular third-person)
oçları (nominative singular third-person)
oçumuz (first-person nominative plural)
oçlarımız (first-person nominative plural)
oçunuz (nominative plural second-person)
oçlarınız (nominative plural second-person)
oçları (nominative plural third-person)
oçumu (accusative definite first-person singular)
oçlarımı (accusative definite first-person singular)
oçunu (accusative definite second-person singular)
oçlarını (accusative definite second-person singular)
oçunu (accusative definite singular third-person)
oçlarını (accusative definite singular third-person)
oçumuzu (accusative definite first-person plural)
oçlarımızı (accusative definite first-person plural)
oçunuzu (accusative definite plural second-person)
oçlarınızı (accusative definite plural second-person)
oçlarını (accusative definite plural third-person)
oçuma (dative first-person singular)
oçlarıma (dative first-person singular)
oçuna (dative second-person singular)
oçlarına (dative second-person singular)
oçuna (dative singular third-person)
oçlarına (dative singular third-person)
oçumuza (dative first-person plural)
oçlarımıza (dative first-person plural)
oçunuza (dative plural second-person)
oçlarınıza (dative plural second-person)
oçlarına (dative plural third-person)
oçumda (first-person locative singular)
oçlarımda (first-person locative singular)
oçunda (locative second-person singular)
oçlarında (locative second-person singular)
oçunda (locative singular third-person)
oçlarında (locative singular third-person)
oçumuzda (first-person locative plural)
oçlarımızda (first-person locative plural)
oçunuzda (locative plural second-person)
oçlarınızda (locative plural second-person)
oçlarında (locative plural third-person)
oçumdan (ablative first-person singular)
oçlarımdan (ablative first-person singular)
oçundan (ablative second-person singular)
oçlarından (ablative second-person singular)
oçundan (ablative singular third-person)
oçlarından (ablative singular third-person)
oçumuzdan (ablative first-person plural)
oçlarımızdan (ablative first-person plural)
oçunuzdan (ablative plural second-person)
oçlarınızdan (ablative plural second-person)
oçlarından (ablative plural third-person)
oçumun (first-person genitive singular)
oçlarımın (first-person genitive singular)
oçunun (genitive second-person singular)
oçlarının (genitive second-person singular)
oçunun (genitive singular third-person)
oçlarının (genitive singular third-person)
oçumuzun (first-person genitive plural)
oçlarımızın (first-person genitive plural)
oçunuzun (genitive plural second-person)
oçlarınızın (genitive plural second-person)
oçlarının (genitive plural third-person)
oçum (first-person singular)
oçlarım (first-person singular)
oçsun (second-person singular)
oçlarsın (second-person singular)
oç (singular third-person)
oçtur (singular third-person)
oçlar (singular third-person)
oçlardır (singular third-person)
oçuz (first-person plural)
oçlarız (first-person plural)
oçsunuz (plural second-person)
oçlarsınız (plural second-person)
oçlar (plural third-person)
oçlardır (plural third-person)
oç (nominative singular)
oçları (nominative plural)
oçnu (accusative definite singular)
oçlarını (accusative definite plural)
oçna (dative singular)
oçlarına (dative plural)
oçnda (locative singular)
oçlarında (locative plural)
oçndan (ablative singular)
oçlarından (ablative plural)
oçnun (genitive singular)
oçlarının (genitive plural)

(chiefly Internet slang, text messaging) Acronym of orospu çocuğu.


oryantasyonu

inflection of oryantasyon:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


onayı

inflection of onay:
definite accusative singular


üniversiteyi

definite accusative singular of üniversite


intihali

inflection of intihal:
definite accusative singular


düello

düello (definite accusative düelloyu, plural düellolar)

düelloyu (accusative definite)
düellolar (plural)

From Ottoman Turkish دووللو (düvello), from Italian duello.

Moskova etrafındaki askerî faaliyet arazinin fenalığı yüzünden topçu düellosundan ibaret kalmıştır.

1941 November 17, Anadolu Agency, “Kerç sehrinde”, in En Son Dakika, page 1:

Military activity around Moscow remained merely as artillery duels due to the poor terrain.


sömürü

sömürü (definite accusative sömürüye, plural sömürüler)

sömürüye (accusative definite)
sömürüler (plural)
sömürü (nominative singular)
sömürüler (nominative plural)
sömürüyü (accusative definite singular)
sömürüleri (accusative definite plural)
sömürüye (dative singular)
sömürülere (dative plural)
sömürüde (locative singular)
sömürülerde (locative plural)
sömürüden (ablative singular)
sömürülerden (ablative plural)
sömürünün (genitive singular)
sömürülerin (genitive plural)


iade

iade (definite accusative iadeyi, plural iadeler)

iadeyi (accusative definite)
iadeler (plural)
iade (nominative singular)
iadeler (nominative plural)
iadeyi (accusative definite singular)
iadeleri (accusative definite plural)
iadeye (dative singular)
iadelere (dative plural)
iadede (locative singular)
iadelerde (locative plural)
iadeden (ablative singular)
iadelerden (ablative plural)
iadenin (genitive singular)
iadelerin (genitive plural)
iadem (first-person nominative singular)
iadelerim (first-person nominative singular)
iaden (nominative second-person singular)
iadelerin (nominative second-person singular)
iadesi (nominative singular third-person)
iadeleri (nominative singular third-person)
iademiz (first-person nominative plural)
iadelerimiz (first-person nominative plural)
iadeniz (nominative plural second-person)
iadeleriniz (nominative plural second-person)
iadeleri (nominative plural third-person)
iademi (accusative definite first-person singular)
iadelerimi (accusative definite first-person singular)
iadeni (accusative definite second-person singular)
iadelerini (accusative definite second-person singular)
iadesini (accusative definite singular third-person)
iadelerini (accusative definite singular third-person)
iademizi (accusative definite first-person plural)
iadelerimizi (accusative definite first-person plural)
iadenizi (accusative definite plural second-person)
iadelerinizi (accusative definite plural second-person)
iadelerini (accusative definite plural third-person)
iademe (dative first-person singular)
iadelerime (dative first-person singular)
iadene (dative second-person singular)
iadelerine (dative second-person singular)
iadesine (dative singular third-person)
iadelerine (dative singular third-person)
iademize (dative first-person plural)
iadelerimize (dative first-person plural)
iadenize (dative plural second-person)
iadelerinize (dative plural second-person)
iadelerine (dative plural third-person)
iademde (first-person locative singular)
iadelerimde (first-person locative singular)
iadende (locative second-person singular)
iadelerinde (locative second-person singular)
iadesinde (locative singular third-person)
iadelerinde (locative singular third-person)
iademizde (first-person locative plural)
iadelerimizde (first-person locative plural)
iadenizde (locative plural second-person)
iadelerinizde (locative plural second-person)
iadelerinde (locative plural third-person)
iademden (ablative first-person singular)
iadelerimden (ablative first-person singular)
iadenden (ablative second-person singular)
iadelerinden (ablative second-person singular)
iadesinden (ablative singular third-person)
iadelerinden (ablative singular third-person)
iademizden (ablative first-person plural)
iadelerimizden (ablative first-person plural)
iadenizden (ablative plural second-person)
iadelerinizden (ablative plural second-person)
iadelerinden (ablative plural third-person)
iademin (first-person genitive singular)
iadelerimin (first-person genitive singular)
iadenin (genitive second-person singular)
iadelerinin (genitive second-person singular)
iadesinin (genitive singular third-person)
iadelerinin (genitive singular third-person)
iademizin (first-person genitive plural)
iadelerimizin (first-person genitive plural)
iadenizin (genitive plural second-person)
iadelerinizin (genitive plural second-person)
iadelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اعاده (i'ade), from Arabic إِعَادَة (ʔiʕāda, “restoration”).

return (item that is returned, e.g. due to a defect, or the act of returning it)


ofans

ofans (definite accusative ofansı, plural ofanslar)

ofansı (accusative definite)
ofanslar (plural)
ofans (nominative singular)
ofanslar (nominative plural)
ofansı (accusative definite singular)
ofansları (accusative definite plural)
ofansa (dative singular)
ofanslara (dative plural)
ofansta (locative singular)
ofanslarda (locative plural)
ofanstan (ablative singular)
ofanslardan (ablative plural)
ofansın (genitive singular)
ofansların (genitive plural)
ofansım (first-person nominative singular)
ofanslarım (first-person nominative singular)
ofansın (nominative second-person singular)
ofansların (nominative second-person singular)
ofansı (nominative singular third-person)
ofansları (nominative singular third-person)
ofansımız (first-person nominative plural)
ofanslarımız (first-person nominative plural)
ofansınız (nominative plural second-person)
ofanslarınız (nominative plural second-person)
ofansları (nominative plural third-person)
ofansımı (accusative definite first-person singular)
ofanslarımı (accusative definite first-person singular)
ofansını (accusative definite second-person singular)
ofanslarını (accusative definite second-person singular)
ofansını (accusative definite singular third-person)
ofanslarını (accusative definite singular third-person)
ofansımızı (accusative definite first-person plural)
ofanslarımızı (accusative definite first-person plural)
ofansınızı (accusative definite plural second-person)
ofanslarınızı (accusative definite plural second-person)
ofanslarını (accusative definite plural third-person)
ofansıma (dative first-person singular)
ofanslarıma (dative first-person singular)
ofansına (dative second-person singular)
ofanslarına (dative second-person singular)
ofansına (dative singular third-person)
ofanslarına (dative singular third-person)
ofansımıza (dative first-person plural)
ofanslarımıza (dative first-person plural)
ofansınıza (dative plural second-person)
ofanslarınıza (dative plural second-person)
ofanslarına (dative plural third-person)
ofansımda (first-person locative singular)
ofanslarımda (first-person locative singular)
ofansında (locative second-person singular)
ofanslarında (locative second-person singular)
ofansında (locative singular third-person)
ofanslarında (locative singular third-person)
ofansımızda (first-person locative plural)
ofanslarımızda (first-person locative plural)
ofansınızda (locative plural second-person)
ofanslarınızda (locative plural second-person)
ofanslarında (locative plural third-person)
ofansımdan (ablative first-person singular)
ofanslarımdan (ablative first-person singular)
ofansından (ablative second-person singular)
ofanslarından (ablative second-person singular)
ofansından (ablative singular third-person)
ofanslarından (ablative singular third-person)
ofansımızdan (ablative first-person plural)
ofanslarımızdan (ablative first-person plural)
ofansınızdan (ablative plural second-person)
ofanslarınızdan (ablative plural second-person)
ofanslarından (ablative plural third-person)
ofansımın (first-person genitive singular)
ofanslarımın (first-person genitive singular)
ofansının (genitive second-person singular)
ofanslarının (genitive second-person singular)
ofansının (genitive singular third-person)
ofanslarının (genitive singular third-person)
ofansımızın (first-person genitive plural)
ofanslarımızın (first-person genitive plural)
ofansınızın (genitive plural second-person)
ofanslarınızın (genitive plural second-person)
ofanslarının (genitive plural third-person)

From French offense, from Latin offēnsā.


imalat

imalat (definite accusative imalatı, plural imalatlar)

imalatı (accusative definite)
imalatlar (plural)

From Ottoman Turkish اعمالات (imalat), plural of اعمال (imal), from Arabic إِعْمَال (ʔiʕmāl), verbal noun of أَعْمَلَ (ʔaʕmala).

der

Arabic إِعْمَال (ʔiʕmāl)

1940 July 24, headline in Hakikat, page 1

İngilterenin tayyare imalâtı Almanyadan daha fazla

manufactured goods; industrial production


vasiyetnâme

head

vasiyetnâme (definite accusative vasiyetnâmeyi, plural vasiyetnâmeler)

vasiyetnâmeyi (accusative definite)
vasiyetnâmeler (plural)


vasiyetname

vasiyetname (definite accusative vasiyetnameyi, plural vasiyetnameler)

vasiyetnameyi (accusative definite)
vasiyetnameler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish وصيت نامه, borrowed from Persian وصیتنامه (vasiyyat-nâme); equivalent to vasiyet + -name.

testament (A solemn, authentic instrument in writing, by which a person declares his or her will as to disposal of his or her inheritance after his or her death, benefiting specified heir(s).)


ihraç

ihraç (definite accusative ihracı, plural ihraçlar)

ihracı (accusative definite)
ihraçlar (plural)
ihraç (nominative singular)
ihraçlar (nominative plural)
ihracı (accusative definite singular)
ihraçları (accusative definite plural)
ihraca (dative singular)
ihraçlara (dative plural)
ihraçta (locative singular)
ihraçlarda (locative plural)
ihraçtan (ablative singular)
ihraçlardan (ablative plural)
ihracın (genitive singular)
ihraçların (genitive plural)
ihracım (first-person nominative singular)
ihraçlarım (first-person nominative singular)
ihracın (nominative second-person singular)
ihraçların (nominative second-person singular)
ihracı (nominative singular third-person)
ihraçları (nominative singular third-person)
ihracımız (first-person nominative plural)
ihraçlarımız (first-person nominative plural)
ihracınız (nominative plural second-person)
ihraçlarınız (nominative plural second-person)
ihraçları (nominative plural third-person)
ihracımı (accusative definite first-person singular)
ihraçlarımı (accusative definite first-person singular)
ihracını (accusative definite second-person singular)
ihraçlarını (accusative definite second-person singular)
ihracını (accusative definite singular third-person)
ihraçlarını (accusative definite singular third-person)
ihracımızı (accusative definite first-person plural)
ihraçlarımızı (accusative definite first-person plural)
ihracınızı (accusative definite plural second-person)
ihraçlarınızı (accusative definite plural second-person)
ihraçlarını (accusative definite plural third-person)
ihracıma (dative first-person singular)
ihraçlarıma (dative first-person singular)
ihracına (dative second-person singular)
ihraçlarına (dative second-person singular)
ihracına (dative singular third-person)
ihraçlarına (dative singular third-person)
ihracımıza (dative first-person plural)
ihraçlarımıza (dative first-person plural)
ihracınıza (dative plural second-person)
ihraçlarınıza (dative plural second-person)
ihraçlarına (dative plural third-person)
ihracımda (first-person locative singular)
ihraçlarımda (first-person locative singular)
ihracında (locative second-person singular)
ihraçlarında (locative second-person singular)
ihracında (locative singular third-person)
ihraçlarında (locative singular third-person)
ihracımızda (first-person locative plural)
ihraçlarımızda (first-person locative plural)
ihracınızda (locative plural second-person)
ihraçlarınızda (locative plural second-person)
ihraçlarında (locative plural third-person)
ihracımdan (ablative first-person singular)
ihraçlarımdan (ablative first-person singular)
ihracından (ablative second-person singular)
ihraçlarından (ablative second-person singular)
ihracından (ablative singular third-person)
ihraçlarından (ablative singular third-person)
ihracımızdan (ablative first-person plural)
ihraçlarımızdan (ablative first-person plural)
ihracınızdan (ablative plural second-person)
ihraçlarınızdan (ablative plural second-person)
ihraçlarından (ablative plural third-person)
ihracımın (first-person genitive singular)
ihraçlarımın (first-person genitive singular)
ihracının (genitive second-person singular)
ihraçlarının (genitive second-person singular)
ihracının (genitive singular third-person)
ihraçlarının (genitive singular third-person)
ihracımızın (first-person genitive plural)
ihraçlarımızın (first-person genitive plural)
ihracınızın (genitive plural second-person)
ihraçlarınızın (genitive plural second-person)
ihraçlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اخراج (ihrac), from Arabic إِخْرَاج (ʔiḵrāj).

der

Arabic إِخْرَاج (ʔiḵrāj)


binyılcılık

head

binyılcılık (definite accusative binyılcılığı, plural binyılcılıklar)

binyılcılığı (accusative definite)
binyılcılıklar (plural)
binyılcılık (nominative singular)
binyılcılıklar (nominative plural)
binyılcılığı (accusative definite singular)
binyılcılıkları (accusative definite plural)
binyılcılığa (dative singular)
binyılcılıklara (dative plural)
binyılcılıkta (locative singular)
binyılcılıklarda (locative plural)
binyılcılıktan (ablative singular)
binyılcılıklardan (ablative plural)
binyılcılığın (genitive singular)
binyılcılıkların (genitive plural)
binyılcılığım (first-person nominative singular)
binyılcılıklarım (first-person nominative singular)
binyılcılığın (nominative second-person singular)
binyılcılıkların (nominative second-person singular)
binyılcılığı (nominative singular third-person)
binyılcılıkları (nominative singular third-person)
binyılcılığımız (first-person nominative plural)
binyılcılıklarımız (first-person nominative plural)
binyılcılığınız (nominative plural second-person)
binyılcılıklarınız (nominative plural second-person)
binyılcılıkları (nominative plural third-person)
binyılcılığımı (accusative definite first-person singular)
binyılcılıklarımı (accusative definite first-person singular)
binyılcılığını (accusative definite second-person singular)
binyılcılıklarını (accusative definite second-person singular)
binyılcılığını (accusative definite singular third-person)
binyılcılıklarını (accusative definite singular third-person)
binyılcılığımızı (accusative definite first-person plural)
binyılcılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
binyılcılığınızı (accusative definite plural second-person)
binyılcılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
binyılcılıklarını (accusative definite plural third-person)
binyılcılığıma (dative first-person singular)
binyılcılıklarıma (dative first-person singular)
binyılcılığına (dative second-person singular)
binyılcılıklarına (dative second-person singular)
binyılcılığına (dative singular third-person)
binyılcılıklarına (dative singular third-person)
binyılcılığımıza (dative first-person plural)
binyılcılıklarımıza (dative first-person plural)
binyılcılığınıza (dative plural second-person)
binyılcılıklarınıza (dative plural second-person)
binyılcılıklarına (dative plural third-person)
binyılcılığımda (first-person locative singular)
binyılcılıklarımda (first-person locative singular)
binyılcılığında (locative second-person singular)
binyılcılıklarında (locative second-person singular)
binyılcılığında (locative singular third-person)
binyılcılıklarında (locative singular third-person)
binyılcılığımızda (first-person locative plural)
binyılcılıklarımızda (first-person locative plural)
binyılcılığınızda (locative plural second-person)
binyılcılıklarınızda (locative plural second-person)
binyılcılıklarında (locative plural third-person)
binyılcılığımdan (ablative first-person singular)
binyılcılıklarımdan (ablative first-person singular)
binyılcılığından (ablative second-person singular)
binyılcılıklarından (ablative second-person singular)
binyılcılığından (ablative singular third-person)
binyılcılıklarından (ablative singular third-person)
binyılcılığımızdan (ablative first-person plural)
binyılcılıklarımızdan (ablative first-person plural)
binyılcılığınızdan (ablative plural second-person)
binyılcılıklarınızdan (ablative plural second-person)
binyılcılıklarından (ablative plural third-person)
binyılcılığımın (first-person genitive singular)
binyılcılıklarımın (first-person genitive singular)
binyılcılığının (genitive second-person singular)
binyılcılıklarının (genitive second-person singular)
binyılcılığının (genitive singular third-person)
binyılcılıklarının (genitive singular third-person)
binyılcılığımızın (first-person genitive plural)
binyılcılıklarımızın (first-person genitive plural)
binyılcılığınızın (genitive plural second-person)
binyılcılıklarınızın (genitive plural second-person)
binyılcılıklarının (genitive plural third-person)


yüzyılcılık

yüzyılcılığı

yüzyılcılık (definite accusative yüzyılcılığı, plural yüzyılcılıklar)

tr-noun

yüzyılcılığı

yüzyılcılığı (accusative definite)
yüzyılcılıklar (plural)
yüzyılcılık (nominative singular)
yüzyılcılıklar (nominative plural)
yüzyılcılığı (accusative definite singular)
yüzyılcılıkları (accusative definite plural)
yüzyılcılığa (dative singular)
yüzyılcılıklara (dative plural)
yüzyılcılıkta (locative singular)
yüzyılcılıklarda (locative plural)
yüzyılcılıktan (ablative singular)
yüzyılcılıklardan (ablative plural)
yüzyılcılığın (genitive singular)
yüzyılcılıkların (genitive plural)
yüzyılcılığım (first-person nominative singular)
yüzyılcılıklarım (first-person nominative singular)
yüzyılcılığın (nominative second-person singular)
yüzyılcılıkların (nominative second-person singular)
yüzyılcılığı (nominative singular third-person)
yüzyılcılıkları (nominative singular third-person)
yüzyılcılığımız (first-person nominative plural)
yüzyılcılıklarımız (first-person nominative plural)
yüzyılcılığınız (nominative plural second-person)
yüzyılcılıklarınız (nominative plural second-person)
yüzyılcılıkları (nominative plural third-person)
yüzyılcılığımı (accusative definite first-person singular)
yüzyılcılıklarımı (accusative definite first-person singular)
yüzyılcılığını (accusative definite second-person singular)
yüzyılcılıklarını (accusative definite second-person singular)
yüzyılcılığını (accusative definite singular third-person)
yüzyılcılıklarını (accusative definite singular third-person)
yüzyılcılığımızı (accusative definite first-person plural)
yüzyılcılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
yüzyılcılığınızı (accusative definite plural second-person)
yüzyılcılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
yüzyılcılıklarını (accusative definite plural third-person)
yüzyılcılığıma (dative first-person singular)
yüzyılcılıklarıma (dative first-person singular)
yüzyılcılığına (dative second-person singular)
yüzyılcılıklarına (dative second-person singular)
yüzyılcılığına (dative singular third-person)
yüzyılcılıklarına (dative singular third-person)
yüzyılcılığımıza (dative first-person plural)
yüzyılcılıklarımıza (dative first-person plural)
yüzyılcılığınıza (dative plural second-person)
yüzyılcılıklarınıza (dative plural second-person)
yüzyılcılıklarına (dative plural third-person)
yüzyılcılığımda (first-person locative singular)
yüzyılcılıklarımda (first-person locative singular)
yüzyılcılığında (locative second-person singular)
yüzyılcılıklarında (locative second-person singular)
yüzyılcılığında (locative singular third-person)
yüzyılcılıklarında (locative singular third-person)
yüzyılcılığımızda (first-person locative plural)
yüzyılcılıklarımızda (first-person locative plural)
yüzyılcılığınızda (locative plural second-person)
yüzyılcılıklarınızda (locative plural second-person)
yüzyılcılıklarında (locative plural third-person)
yüzyılcılığımdan (ablative first-person singular)
yüzyılcılıklarımdan (ablative first-person singular)
yüzyılcılığından (ablative second-person singular)
yüzyılcılıklarından (ablative second-person singular)
yüzyılcılığından (ablative singular third-person)
yüzyılcılıklarından (ablative singular third-person)
yüzyılcılığımızdan (ablative first-person plural)
yüzyılcılıklarımızdan (ablative first-person plural)
yüzyılcılığınızdan (ablative plural second-person)
yüzyılcılıklarınızdan (ablative plural second-person)
yüzyılcılıklarından (ablative plural third-person)
yüzyılcılığımın (first-person genitive singular)
yüzyılcılıklarımın (first-person genitive singular)
yüzyılcılığının (genitive second-person singular)
yüzyılcılıklarının (genitive second-person singular)
yüzyılcılığının (genitive singular third-person)
yüzyılcılıklarının (genitive singular third-person)
yüzyılcılığımızın (first-person genitive plural)
yüzyılcılıklarımızın (first-person genitive plural)
yüzyılcılığınızın (genitive plural second-person)
yüzyılcılıklarınızın (genitive plural second-person)
yüzyılcılıklarının (genitive plural third-person)


asırcılık

head

asırcılık (definite accusative asırcılığı, plural asırcılıklar)

asırcılığı (accusative definite)
asırcılıklar (plural)
asırcılık (nominative singular)
asırcılıklar (nominative plural)
asırcılığı (accusative definite singular)
asırcılıkları (accusative definite plural)
asırcılığa (dative singular)
asırcılıklara (dative plural)
asırcılıkta (locative singular)
asırcılıklarda (locative plural)
asırcılıktan (ablative singular)
asırcılıklardan (ablative plural)
asırcılığın (genitive singular)
asırcılıkların (genitive plural)
asırcılığım (first-person nominative singular)
asırcılıklarım (first-person nominative singular)
asırcılığın (nominative second-person singular)
asırcılıkların (nominative second-person singular)
asırcılığı (nominative singular third-person)
asırcılıkları (nominative singular third-person)
asırcılığımız (first-person nominative plural)
asırcılıklarımız (first-person nominative plural)
asırcılığınız (nominative plural second-person)
asırcılıklarınız (nominative plural second-person)
asırcılıkları (nominative plural third-person)
asırcılığımı (accusative definite first-person singular)
asırcılıklarımı (accusative definite first-person singular)
asırcılığını (accusative definite second-person singular)
asırcılıklarını (accusative definite second-person singular)
asırcılığını (accusative definite singular third-person)
asırcılıklarını (accusative definite singular third-person)
asırcılığımızı (accusative definite first-person plural)
asırcılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
asırcılığınızı (accusative definite plural second-person)
asırcılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
asırcılıklarını (accusative definite plural third-person)
asırcılığıma (dative first-person singular)
asırcılıklarıma (dative first-person singular)
asırcılığına (dative second-person singular)
asırcılıklarına (dative second-person singular)
asırcılığına (dative singular third-person)
asırcılıklarına (dative singular third-person)
asırcılığımıza (dative first-person plural)
asırcılıklarımıza (dative first-person plural)
asırcılığınıza (dative plural second-person)
asırcılıklarınıza (dative plural second-person)
asırcılıklarına (dative plural third-person)
asırcılığımda (first-person locative singular)
asırcılıklarımda (first-person locative singular)
asırcılığında (locative second-person singular)
asırcılıklarında (locative second-person singular)
asırcılığında (locative singular third-person)
asırcılıklarında (locative singular third-person)
asırcılığımızda (first-person locative plural)
asırcılıklarımızda (first-person locative plural)
asırcılığınızda (locative plural second-person)
asırcılıklarınızda (locative plural second-person)
asırcılıklarında (locative plural third-person)
asırcılığımdan (ablative first-person singular)
asırcılıklarımdan (ablative first-person singular)
asırcılığından (ablative second-person singular)
asırcılıklarından (ablative second-person singular)
asırcılığından (ablative singular third-person)
asırcılıklarından (ablative singular third-person)
asırcılığımızdan (ablative first-person plural)
asırcılıklarımızdan (ablative first-person plural)
asırcılığınızdan (ablative plural second-person)
asırcılıklarınızdan (ablative plural second-person)
asırcılıklarından (ablative plural third-person)
asırcılığımın (first-person genitive singular)
asırcılıklarımın (first-person genitive singular)
asırcılığının (genitive second-person singular)
asırcılıklarının (genitive second-person singular)
asırcılığının (genitive singular third-person)
asırcılıklarının (genitive singular third-person)
asırcılığımızın (first-person genitive plural)
asırcılıklarımızın (first-person genitive plural)
asırcılığınızın (genitive plural second-person)
asırcılıklarınızın (genitive plural second-person)
asırcılıklarının (genitive plural third-person)


balansı

inflection of balans:
definite accusative singular


tandansı

inflection of tandans:
definite accusative singular


önünde

second-person singular single-possession locative of ön

third-person singular single-possession locative of ön


sürati

inflection of sürat:
definite accusative singular


kölelik

kölelik (definite accusative köleliği, plural kölelikler)

köleliği (accusative definite)
kölelikler (plural)
kölelik (nominative singular)
kölelikler (nominative plural)
köleliği (accusative definite singular)
kölelikleri (accusative definite plural)
köleliğe (dative singular)
köleliklere (dative plural)
kölelikte (locative singular)
köleliklerde (locative plural)
kölelikten (ablative singular)
köleliklerden (ablative plural)
köleliğin (genitive singular)
köleliklerin (genitive plural)
köleliğim (first-person nominative singular)
köleliklerim (first-person nominative singular)
köleliğin (nominative second-person singular)
köleliklerin (nominative second-person singular)
köleliği (nominative singular third-person)
kölelikleri (nominative singular third-person)
köleliğimiz (first-person nominative plural)
köleliklerimiz (first-person nominative plural)
köleliğiniz (nominative plural second-person)
kölelikleriniz (nominative plural second-person)
kölelikleri (nominative plural third-person)
köleliğimi (accusative definite first-person singular)
köleliklerimi (accusative definite first-person singular)
köleliğini (accusative definite second-person singular)
köleliklerini (accusative definite second-person singular)
köleliğini (accusative definite singular third-person)
köleliklerini (accusative definite singular third-person)
köleliğimizi (accusative definite first-person plural)
köleliklerimizi (accusative definite first-person plural)
köleliğinizi (accusative definite plural second-person)
köleliklerinizi (accusative definite plural second-person)
köleliklerini (accusative definite plural third-person)
köleliğime (dative first-person singular)
köleliklerime (dative first-person singular)
köleliğine (dative second-person singular)
köleliklerine (dative second-person singular)
köleliğine (dative singular third-person)
köleliklerine (dative singular third-person)
köleliğimize (dative first-person plural)
köleliklerimize (dative first-person plural)
köleliğinize (dative plural second-person)
köleliklerinize (dative plural second-person)
köleliklerine (dative plural third-person)
köleliğimde (first-person locative singular)
köleliklerimde (first-person locative singular)
köleliğinde (locative second-person singular)
köleliklerinde (locative second-person singular)
köleliğinde (locative singular third-person)
köleliklerinde (locative singular third-person)
köleliğimizde (first-person locative plural)
köleliklerimizde (first-person locative plural)
köleliğinizde (locative plural second-person)
köleliklerinizde (locative plural second-person)
köleliklerinde (locative plural third-person)
köleliğimden (ablative first-person singular)
köleliklerimden (ablative first-person singular)
köleliğinden (ablative second-person singular)
köleliklerinden (ablative second-person singular)
köleliğinden (ablative singular third-person)
köleliklerinden (ablative singular third-person)
köleliğimizden (ablative first-person plural)
köleliklerimizden (ablative first-person plural)
köleliğinizden (ablative plural second-person)
köleliklerinizden (ablative plural second-person)
köleliklerinden (ablative plural third-person)
köleliğimin (first-person genitive singular)
köleliklerimin (first-person genitive singular)
köleliğinin (genitive second-person singular)
köleliklerinin (genitive second-person singular)
köleliğinin (genitive singular third-person)
köleliklerinin (genitive singular third-person)
köleliğimizin (first-person genitive plural)
köleliklerimizin (first-person genitive plural)
köleliğinizin (genitive plural second-person)
köleliklerinizin (genitive plural second-person)
köleliklerinin (genitive plural third-person)


esirlik

esirlik (definite accusative esirli, plural esirlikler)

esirli (accusative definite)
esirlikler (plural)
esirlik (nominative singular)
esirlikler (nominative plural)
esirliği (accusative definite singular)
esirlikleri (accusative definite plural)
esirliğe (dative singular)
esirliklere (dative plural)
esirlikte (locative singular)
esirliklerde (locative plural)
esirlikten (ablative singular)
esirliklerden (ablative plural)
esirliğin (genitive singular)
esirliklerin (genitive plural)
esirliğim (first-person nominative singular)
esirliklerim (first-person nominative singular)
esirliğin (nominative second-person singular)
esirliklerin (nominative second-person singular)
esirliği (nominative singular third-person)
esirlikleri (nominative singular third-person)
esirliğimiz (first-person nominative plural)
esirliklerimiz (first-person nominative plural)
esirliğiniz (nominative plural second-person)
esirlikleriniz (nominative plural second-person)
esirlikleri (nominative plural third-person)
esirliğimi (accusative definite first-person singular)
esirliklerimi (accusative definite first-person singular)
esirliğini (accusative definite second-person singular)
esirliklerini (accusative definite second-person singular)
esirliğini (accusative definite singular third-person)
esirliklerini (accusative definite singular third-person)
esirliğimizi (accusative definite first-person plural)
esirliklerimizi (accusative definite first-person plural)
esirliğinizi (accusative definite plural second-person)
esirliklerinizi (accusative definite plural second-person)
esirliklerini (accusative definite plural third-person)
esirliğime (dative first-person singular)
esirliklerime (dative first-person singular)
esirliğine (dative second-person singular)
esirliklerine (dative second-person singular)
esirliğine (dative singular third-person)
esirliklerine (dative singular third-person)
esirliğimize (dative first-person plural)
esirliklerimize (dative first-person plural)
esirliğinize (dative plural second-person)
esirliklerinize (dative plural second-person)
esirliklerine (dative plural third-person)
esirliğimde (first-person locative singular)
esirliklerimde (first-person locative singular)
esirliğinde (locative second-person singular)
esirliklerinde (locative second-person singular)
esirliğinde (locative singular third-person)
esirliklerinde (locative singular third-person)
esirliğimizde (first-person locative plural)
esirliklerimizde (first-person locative plural)
esirliğinizde (locative plural second-person)
esirliklerinizde (locative plural second-person)
esirliklerinde (locative plural third-person)
esirliğimden (ablative first-person singular)
esirliklerimden (ablative first-person singular)
esirliğinden (ablative second-person singular)
esirliklerinden (ablative second-person singular)
esirliğinden (ablative singular third-person)
esirliklerinden (ablative singular third-person)
esirliğimizden (ablative first-person plural)
esirliklerimizden (ablative first-person plural)
esirliğinizden (ablative plural second-person)
esirliklerinizden (ablative plural second-person)
esirliklerinden (ablative plural third-person)
esirliğimin (first-person genitive singular)
esirliklerimin (first-person genitive singular)
esirliğinin (genitive second-person singular)
esirliklerinin (genitive second-person singular)
esirliğinin (genitive singular third-person)
esirliklerinin (genitive singular third-person)
esirliğimizin (first-person genitive plural)
esirliklerimizin (first-person genitive plural)
esirliğinizin (genitive plural second-person)
esirliklerinizin (genitive plural second-person)
esirliklerinin (genitive plural third-person)


tutsaklık

tutsaklık (definite accusative tutsaklığı, plural tutsaklıklar)

tutsaklığı (accusative definite)
tutsaklıklar (plural)
tutsaklık (nominative singular)
tutsaklıklar (nominative plural)
tutsaklığı (accusative definite singular)
tutsaklıkları (accusative definite plural)
tutsaklığa (dative singular)
tutsaklıklara (dative plural)
tutsaklıkta (locative singular)
tutsaklıklarda (locative plural)
tutsaklıktan (ablative singular)
tutsaklıklardan (ablative plural)
tutsaklığın (genitive singular)
tutsaklıkların (genitive plural)
tutsaklığım (first-person nominative singular)
tutsaklıklarım (first-person nominative singular)
tutsaklığın (nominative second-person singular)
tutsaklıkların (nominative second-person singular)
tutsaklığı (nominative singular third-person)
tutsaklıkları (nominative singular third-person)
tutsaklığımız (first-person nominative plural)
tutsaklıklarımız (first-person nominative plural)
tutsaklığınız (nominative plural second-person)
tutsaklıklarınız (nominative plural second-person)
tutsaklıkları (nominative plural third-person)
tutsaklığımı (accusative definite first-person singular)
tutsaklıklarımı (accusative definite first-person singular)
tutsaklığını (accusative definite second-person singular)
tutsaklıklarını (accusative definite second-person singular)
tutsaklığını (accusative definite singular third-person)
tutsaklıklarını (accusative definite singular third-person)
tutsaklığımızı (accusative definite first-person plural)
tutsaklıklarımızı (accusative definite first-person plural)
tutsaklığınızı (accusative definite plural second-person)
tutsaklıklarınızı (accusative definite plural second-person)
tutsaklıklarını (accusative definite plural third-person)
tutsaklığıma (dative first-person singular)
tutsaklıklarıma (dative first-person singular)
tutsaklığına (dative second-person singular)
tutsaklıklarına (dative second-person singular)
tutsaklığına (dative singular third-person)
tutsaklıklarına (dative singular third-person)
tutsaklığımıza (dative first-person plural)
tutsaklıklarımıza (dative first-person plural)
tutsaklığınıza (dative plural second-person)
tutsaklıklarınıza (dative plural second-person)
tutsaklıklarına (dative plural third-person)
tutsaklığımda (first-person locative singular)
tutsaklıklarımda (first-person locative singular)
tutsaklığında (locative second-person singular)
tutsaklıklarında (locative second-person singular)
tutsaklığında (locative singular third-person)
tutsaklıklarında (locative singular third-person)
tutsaklığımızda (first-person locative plural)
tutsaklıklarımızda (first-person locative plural)
tutsaklığınızda (locative plural second-person)
tutsaklıklarınızda (locative plural second-person)
tutsaklıklarında (locative plural third-person)
tutsaklığımdan (ablative first-person singular)
tutsaklıklarımdan (ablative first-person singular)
tutsaklığından (ablative second-person singular)
tutsaklıklarından (ablative second-person singular)
tutsaklığından (ablative singular third-person)
tutsaklıklarından (ablative singular third-person)
tutsaklığımızdan (ablative first-person plural)
tutsaklıklarımızdan (ablative first-person plural)
tutsaklığınızdan (ablative plural second-person)
tutsaklıklarınızdan (ablative plural second-person)
tutsaklıklarından (ablative plural third-person)
tutsaklığımın (first-person genitive singular)
tutsaklıklarımın (first-person genitive singular)
tutsaklığının (genitive second-person singular)
tutsaklıklarının (genitive second-person singular)
tutsaklığının (genitive singular third-person)
tutsaklıklarının (genitive singular third-person)
tutsaklığımızın (first-person genitive plural)
tutsaklıklarımızın (first-person genitive plural)
tutsaklığınızın (genitive plural second-person)
tutsaklıklarınızın (genitive plural second-person)
tutsaklıklarının (genitive plural third-person)


akümülatörü

inflection of akümülatör:
definite accusative singular


artikülasyon

artikülasyon (definite accusative artikülasyonu, plural artikülasyonlar)

artikülasyonu (accusative definite)
artikülasyonlar (plural)
artikülasyon (nominative singular)
artikülasyonlar (nominative plural)
artikülasyonu (accusative definite singular)
artikülasyonları (accusative definite plural)
artikülasyona (dative singular)
artikülasyonlara (dative plural)
artikülasyonda (locative singular)
artikülasyonlarda (locative plural)
artikülasyondan (ablative singular)
artikülasyonlardan (ablative plural)
artikülasyonun (genitive singular)
artikülasyonların (genitive plural)

Borrowed from French articulation, from Latin articulātiō.


farmason

farmason (definite accusative farmasonu, plural farmasonlar)

farmasonu (accusative definite)
farmasonlar (plural)
farmason (nominative singular)
farmasonlar (nominative plural)
farmasonu (accusative definite singular)
farmasonları (accusative definite plural)
farmasona (dative singular)
farmasonlara (dative plural)
farmasonda (locative singular)
farmasonlarda (locative plural)
farmasondan (ablative singular)
farmasonlardan (ablative plural)
farmasonun (genitive singular)
farmasonların (genitive plural)
farmasonum (first-person singular)
farmasonlarım (first-person singular)
farmasonsun (second-person singular)
farmasonlarsın (second-person singular)
farmason (singular third-person)
farmasondur (singular third-person)
farmasonlar (singular third-person)
farmasonlardır (singular third-person)
farmasonuz (first-person plural)
farmasonlarız (first-person plural)
farmasonsunuz (plural second-person)
farmasonlarsınız (plural second-person)
farmasonlar (plural third-person)
farmasonlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish فارماسون, فارماصون, from French franc-maçon.


akü

akü (definite accusative aküyü, plural aküler)

aküyü (accusative definite)
aküler (plural)
akü (nominative singular)
aküler (nominative plural)
aküyü (accusative definite singular)
aküleri (accusative definite plural)
aküye (dative singular)
akülere (dative plural)
aküde (locative singular)
akülerde (locative plural)
aküden (ablative singular)
akülerden (ablative plural)
akünün (genitive singular)
akülerin (genitive plural)
aküm (first-person nominative singular)
akülerim (first-person nominative singular)
akün (nominative second-person singular)
akülerin (nominative second-person singular)
aküsü (nominative singular third-person)
aküleri (nominative singular third-person)
akümüz (first-person nominative plural)
akülerimiz (first-person nominative plural)
akünüz (nominative plural second-person)
aküleriniz (nominative plural second-person)
aküleri (nominative plural third-person)
akümü (accusative definite first-person singular)
akülerimi (accusative definite first-person singular)
akünü (accusative definite second-person singular)
akülerini (accusative definite second-person singular)
aküsünü (accusative definite singular third-person)
akülerini (accusative definite singular third-person)
akümüzü (accusative definite first-person plural)
akülerimizi (accusative definite first-person plural)
akünüzü (accusative definite plural second-person)
akülerinizi (accusative definite plural second-person)
akülerini (accusative definite plural third-person)
aküme (dative first-person singular)
akülerime (dative first-person singular)
aküne (dative second-person singular)
akülerine (dative second-person singular)
aküsüne (dative singular third-person)
akülerine (dative singular third-person)
akümüze (dative first-person plural)
akülerimize (dative first-person plural)
akünüze (dative plural second-person)
akülerinize (dative plural second-person)
akülerine (dative plural third-person)
akümde (first-person locative singular)
akülerimde (first-person locative singular)
akünde (locative second-person singular)
akülerinde (locative second-person singular)
aküsünde (locative singular third-person)
akülerinde (locative singular third-person)
akümüzde (first-person locative plural)
akülerimizde (first-person locative plural)
akünüzde (locative plural second-person)
akülerinizde (locative plural second-person)
akülerinde (locative plural third-person)
akümden (ablative first-person singular)
akülerimden (ablative first-person singular)
akünden (ablative second-person singular)
akülerinden (ablative second-person singular)
aküsünden (ablative singular third-person)
akülerinden (ablative singular third-person)
akümüzden (ablative first-person plural)
akülerimizden (ablative first-person plural)
akünüzden (ablative plural second-person)
akülerinizden (ablative plural second-person)
akülerinden (ablative plural third-person)
akümün (first-person genitive singular)
akülerimin (first-person genitive singular)
akünün (genitive second-person singular)
akülerinin (genitive second-person singular)
aküsünün (genitive singular third-person)
akülerinin (genitive singular third-person)
akümüzün (first-person genitive plural)
akülerimizin (first-person genitive plural)
akünüzün (genitive plural second-person)
akülerinizin (genitive plural second-person)
akülerinin (genitive plural third-person)