piyasa

head

piyasa (definite accusative piyasayı, plural piyasalar)

piyasayı (accusative definite)
piyasalar (plural)
piyasa (nominative singular)
piyasalar (nominative plural)
piyasayı (accusative definite singular)
piyasaları (accusative definite plural)
piyasaya (dative singular)
piyasalara (dative plural)
piyasada (locative singular)
piyasalarda (locative plural)
piyasadan (ablative singular)
piyasalardan (ablative plural)
piyasanın (genitive singular)
piyasaların (genitive plural)
piyasam (first-person nominative singular)
piyasalarım (first-person nominative singular)
piyasan (nominative second-person singular)
piyasaların (nominative second-person singular)
piyasası (nominative singular third-person)
piyasaları (nominative singular third-person)
piyasamız (first-person nominative plural)
piyasalarımız (first-person nominative plural)
piyasanız (nominative plural second-person)
piyasalarınız (nominative plural second-person)
piyasaları (nominative plural third-person)
piyasamı (accusative definite first-person singular)
piyasalarımı (accusative definite first-person singular)
piyasanı (accusative definite second-person singular)
piyasalarını (accusative definite second-person singular)
piyasasını (accusative definite singular third-person)
piyasalarını (accusative definite singular third-person)
piyasamızı (accusative definite first-person plural)
piyasalarımızı (accusative definite first-person plural)
piyasanızı (accusative definite plural second-person)
piyasalarınızı (accusative definite plural second-person)
piyasalarını (accusative definite plural third-person)
piyasama (dative first-person singular)
piyasalarıma (dative first-person singular)
piyasana (dative second-person singular)
piyasalarına (dative second-person singular)
piyasasına (dative singular third-person)
piyasalarına (dative singular third-person)
piyasamıza (dative first-person plural)
piyasalarımıza (dative first-person plural)
piyasanıza (dative plural second-person)
piyasalarınıza (dative plural second-person)
piyasalarına (dative plural third-person)
piyasamda (first-person locative singular)
piyasalarımda (first-person locative singular)
piyasanda (locative second-person singular)
piyasalarında (locative second-person singular)
piyasasında (locative singular third-person)
piyasalarında (locative singular third-person)
piyasamızda (first-person locative plural)
piyasalarımızda (first-person locative plural)
piyasanızda (locative plural second-person)
piyasalarınızda (locative plural second-person)
piyasalarında (locative plural third-person)
piyasamdan (ablative first-person singular)
piyasalarımdan (ablative first-person singular)
piyasandan (ablative second-person singular)
piyasalarından (ablative second-person singular)
piyasasından (ablative singular third-person)
piyasalarından (ablative singular third-person)
piyasamızdan (ablative first-person plural)
piyasalarımızdan (ablative first-person plural)
piyasanızdan (ablative plural second-person)
piyasalarınızdan (ablative plural second-person)
piyasalarından (ablative plural third-person)
piyasamın (first-person genitive singular)
piyasalarımın (first-person genitive singular)
piyasanın (genitive second-person singular)
piyasalarının (genitive second-person singular)
piyasasının (genitive singular third-person)
piyasalarının (genitive singular third-person)
piyasamızın (first-person genitive plural)
piyasalarımızın (first-person genitive plural)
piyasanızın (genitive plural second-person)
piyasalarınızın (genitive plural second-person)
piyasalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پیاسه (piyasa), from Venetian piasa, from Latin platea, from Ancient Greek πλατεῖα (plateîa). Doublet of plaza.

inh+

Bodrum'un akşam piyasası başlamıştı. Azmakbaşı'na doğru kalabalığın içinden yavaş yavaş yürüdüler....

2011 September 1, Mustafa Yoker, Muhabir: 12 Eylül Kuşları (Roman), Cinius Yayınları, →ISBN, →LCCN, →OCLC:

Bodrum's nightlife had begun. They walked slowly through the crowd towards Azmakbaşı.

Yazın başlarında bir gün , çarşıda akşam piyasası zamanı Mayir Behar ile birlikte dolaşıyoruz . Askeri liseliler dört beş kişilik bir grup . Onlar da geziyorlar . Karşılaştığımda ters ters bakanları var...

2003, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e meşhurların okul anıları (Ark kitapları), Ark Kitapları, →OCLC, page 254:

One day in the early summer, we were walking around the bazaar with Mayir Behar during the evening scene. Military high school students are a group of four or five people. They are also walking around. As I pass along, some of them stare at me..

(informal) scene, activity, comings and goings, life ((informal) Social life)


mekân

head

mekân (definite accusative mekânı, plural mekânlar)

mekânı (accusative definite)
mekânlar (plural)
mekân (nominative singular)
mekânlar (nominative plural)
mekânı (accusative definite singular)
mekânları (accusative definite plural)
mekâna (dative singular)
mekânlara (dative plural)
mekânda (locative singular)
mekânlarda (locative plural)
mekândan (ablative singular)
mekânlardan (ablative plural)
mekânın (genitive singular)
mekânların (genitive plural)
mekânım (first-person nominative singular)
mekânlarım (first-person nominative singular)
mekânın (nominative second-person singular)
mekânların (nominative second-person singular)
mekânı (nominative singular third-person)
mekânları (nominative singular third-person)
mekânımız (first-person nominative plural)
mekânlarımız (first-person nominative plural)
mekânınız (nominative plural second-person)
mekânlarınız (nominative plural second-person)
mekânları (nominative plural third-person)
mekânımı (accusative definite first-person singular)
mekânlarımı (accusative definite first-person singular)
mekânını (accusative definite second-person singular)
mekânlarını (accusative definite second-person singular)
mekânını (accusative definite singular third-person)
mekânlarını (accusative definite singular third-person)
mekânımızı (accusative definite first-person plural)
mekânlarımızı (accusative definite first-person plural)
mekânınızı (accusative definite plural second-person)
mekânlarınızı (accusative definite plural second-person)
mekânlarını (accusative definite plural third-person)
mekânıma (dative first-person singular)
mekânlarıma (dative first-person singular)
mekânına (dative second-person singular)
mekânlarına (dative second-person singular)
mekânına (dative singular third-person)
mekânlarına (dative singular third-person)
mekânımıza (dative first-person plural)
mekânlarımıza (dative first-person plural)
mekânınıza (dative plural second-person)
mekânlarınıza (dative plural second-person)
mekânlarına (dative plural third-person)
mekânımda (first-person locative singular)
mekânlarımda (first-person locative singular)
mekânında (locative second-person singular)
mekânlarında (locative second-person singular)
mekânında (locative singular third-person)
mekânlarında (locative singular third-person)
mekânımızda (first-person locative plural)
mekânlarımızda (first-person locative plural)
mekânınızda (locative plural second-person)
mekânlarınızda (locative plural second-person)
mekânlarında (locative plural third-person)
mekânımdan (ablative first-person singular)
mekânlarımdan (ablative first-person singular)
mekânından (ablative second-person singular)
mekânlarından (ablative second-person singular)
mekânından (ablative singular third-person)
mekânlarından (ablative singular third-person)
mekânımızdan (ablative first-person plural)
mekânlarımızdan (ablative first-person plural)
mekânınızdan (ablative plural second-person)
mekânlarınızdan (ablative plural second-person)
mekânlarından (ablative plural third-person)
mekânımın (first-person genitive singular)
mekânlarımın (first-person genitive singular)
mekânının (genitive second-person singular)
mekânlarının (genitive second-person singular)
mekânının (genitive singular third-person)
mekânlarının (genitive singular third-person)
mekânımızın (first-person genitive plural)
mekânlarımızın (first-person genitive plural)
mekânınızın (genitive plural second-person)
mekânlarınızın (genitive plural second-person)
mekânlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مكان (meḱan), from Arabic مَكَان (makān).


defa

defa (definite accusative defayı, plural defalar)

defayı (accusative definite)
defalar (plural)

From Ottoman Turkish دفعه (def'a), from Arabic دَفْعَة (dafʕa).


hüviyet

hüviyet (definite accusative hüviyeti, plural hüviyetler)

hüviyeti (accusative definite)
hüviyetler (plural)

From Ottoman Turkish هویت (hüviyet), from Arabic هُوِيَّة (huwiyya, “identity”). The semantic shift from the philosophical to the bureaucratic sense of identity dates from the late 19th century.


egzoz

egzoz (definite accusative egzozu, plural egzozlar)

egzozu (accusative definite)
egzozlar (plural)
egzoz (nominative singular)
egzozlar (nominative plural)
egzozu (accusative definite singular)
egzozları (accusative definite plural)
egzoza (dative singular)
egzozlara (dative plural)
egzozda (locative singular)
egzozlarda (locative plural)
egzozdan (ablative singular)
egzozlardan (ablative plural)
egzozun (genitive singular)
egzozların (genitive plural)
egzozum (first-person nominative singular)
egzozlarım (first-person nominative singular)
egzozun (nominative second-person singular)
egzozların (nominative second-person singular)
egzozu (nominative singular third-person)
egzozları (nominative singular third-person)
egzozumuz (first-person nominative plural)
egzozlarımız (first-person nominative plural)
egzozunuz (nominative plural second-person)
egzozlarınız (nominative plural second-person)
egzozları (nominative plural third-person)
egzozumu (accusative definite first-person singular)
egzozlarımı (accusative definite first-person singular)
egzozunu (accusative definite second-person singular)
egzozlarını (accusative definite second-person singular)
egzozunu (accusative definite singular third-person)
egzozlarını (accusative definite singular third-person)
egzozumuzu (accusative definite first-person plural)
egzozlarımızı (accusative definite first-person plural)
egzozunuzu (accusative definite plural second-person)
egzozlarınızı (accusative definite plural second-person)
egzozlarını (accusative definite plural third-person)
egzozuma (dative first-person singular)
egzozlarıma (dative first-person singular)
egzozuna (dative second-person singular)
egzozlarına (dative second-person singular)
egzozuna (dative singular third-person)
egzozlarına (dative singular third-person)
egzozumuza (dative first-person plural)
egzozlarımıza (dative first-person plural)
egzozunuza (dative plural second-person)
egzozlarınıza (dative plural second-person)
egzozlarına (dative plural third-person)
egzozumda (first-person locative singular)
egzozlarımda (first-person locative singular)
egzozunda (locative second-person singular)
egzozlarında (locative second-person singular)
egzozunda (locative singular third-person)
egzozlarında (locative singular third-person)
egzozumuzda (first-person locative plural)
egzozlarımızda (first-person locative plural)
egzozunuzda (locative plural second-person)
egzozlarınızda (locative plural second-person)
egzozlarında (locative plural third-person)
egzozumdan (ablative first-person singular)
egzozlarımdan (ablative first-person singular)
egzozundan (ablative second-person singular)
egzozlarından (ablative second-person singular)
egzozundan (ablative singular third-person)
egzozlarından (ablative singular third-person)
egzozumuzdan (ablative first-person plural)
egzozlarımızdan (ablative first-person plural)
egzozunuzdan (ablative plural second-person)
egzozlarınızdan (ablative plural second-person)
egzozlarından (ablative plural third-person)
egzozumun (first-person genitive singular)
egzozlarımın (first-person genitive singular)
egzozunun (genitive second-person singular)
egzozlarının (genitive second-person singular)
egzozunun (genitive singular third-person)
egzozlarının (genitive singular third-person)
egzozumuzun (first-person genitive plural)
egzozlarımızın (first-person genitive plural)
egzozunuzun (genitive plural second-person)
egzozlarınızın (genitive plural second-person)
egzozlarının (genitive plural third-person)

From English exhaust, from Latin exhaustus, past participle of exhaurīre (“to draw out, drink up, empty, exhaust”).

exhaust (a system consisting of the parts of an engine through which burned gases or steam are discharged)


gemici

gemici (definite accusative gemiciyi, plural gemiciler)

gemiciyi (accusative definite)
gemiciler (plural)
gemici (nominative singular)
gemiciler (nominative plural)
gemiciyi (accusative definite singular)
gemicileri (accusative definite plural)
gemiciye (dative singular)
gemicilere (dative plural)
gemicide (locative singular)
gemicilerde (locative plural)
gemiciden (ablative singular)
gemicilerden (ablative plural)
gemicinin (genitive singular)
gemicilerin (genitive plural)
gemiciyim (first-person singular)
gemicilerim (first-person singular)
gemicisin (second-person singular)
gemicilersin (second-person singular)
gemici (singular third-person)
gemicidir (singular third-person)
gemiciler (singular third-person)
gemicilerdir (singular third-person)
gemiciyiz (first-person plural)
gemicileriz (first-person plural)
gemicisiniz (plural second-person)
gemicilersiniz (plural second-person)
gemiciler (plural third-person)
gemicilerdir (plural third-person)

From gemi + -ci, from Ottoman Turkish كمیجی.


bahşiş

bahşiş (definite accusative bahşişi, plural bahşişler)

bahşişi (accusative definite)
bahşişler (plural)
bahşiş (nominative singular)
bahşişler (nominative plural)
bahşişi (accusative definite singular)
bahşişleri (accusative definite plural)
bahşişe (dative singular)
bahşişlere (dative plural)
bahşişte (locative singular)
bahşişlerde (locative plural)
bahşişten (ablative singular)
bahşişlerden (ablative plural)
bahşişin (genitive singular)
bahşişlerin (genitive plural)
bahşişim (first-person nominative singular)
bahşişlerim (first-person nominative singular)
bahşişin (nominative second-person singular)
bahşişlerin (nominative second-person singular)
bahşişi (nominative singular third-person)
bahşişleri (nominative singular third-person)
bahşişimiz (first-person nominative plural)
bahşişlerimiz (first-person nominative plural)
bahşişiniz (nominative plural second-person)
bahşişleriniz (nominative plural second-person)
bahşişleri (nominative plural third-person)
bahşişimi (accusative definite first-person singular)
bahşişlerimi (accusative definite first-person singular)
bahşişini (accusative definite second-person singular)
bahşişlerini (accusative definite second-person singular)
bahşişini (accusative definite singular third-person)
bahşişlerini (accusative definite singular third-person)
bahşişimizi (accusative definite first-person plural)
bahşişlerimizi (accusative definite first-person plural)
bahşişinizi (accusative definite plural second-person)
bahşişlerinizi (accusative definite plural second-person)
bahşişlerini (accusative definite plural third-person)
bahşişime (dative first-person singular)
bahşişlerime (dative first-person singular)
bahşişine (dative second-person singular)
bahşişlerine (dative second-person singular)
bahşişine (dative singular third-person)
bahşişlerine (dative singular third-person)
bahşişimize (dative first-person plural)
bahşişlerimize (dative first-person plural)
bahşişinize (dative plural second-person)
bahşişlerinize (dative plural second-person)
bahşişlerine (dative plural third-person)
bahşişimde (first-person locative singular)
bahşişlerimde (first-person locative singular)
bahşişinde (locative second-person singular)
bahşişlerinde (locative second-person singular)
bahşişinde (locative singular third-person)
bahşişlerinde (locative singular third-person)
bahşişimizde (first-person locative plural)
bahşişlerimizde (first-person locative plural)
bahşişinizde (locative plural second-person)
bahşişlerinizde (locative plural second-person)
bahşişlerinde (locative plural third-person)
bahşişimden (ablative first-person singular)
bahşişlerimden (ablative first-person singular)
bahşişinden (ablative second-person singular)
bahşişlerinden (ablative second-person singular)
bahşişinden (ablative singular third-person)
bahşişlerinden (ablative singular third-person)
bahşişimizden (ablative first-person plural)
bahşişlerimizden (ablative first-person plural)
bahşişinizden (ablative plural second-person)
bahşişlerinizden (ablative plural second-person)
bahşişlerinden (ablative plural third-person)
bahşişimin (first-person genitive singular)
bahşişlerimin (first-person genitive singular)
bahşişinin (genitive second-person singular)
bahşişlerinin (genitive second-person singular)
bahşişinin (genitive singular third-person)
bahşişlerinin (genitive singular third-person)
bahşişimizin (first-person genitive plural)
bahşişlerimizin (first-person genitive plural)
bahşişinizin (genitive plural second-person)
bahşişlerinizin (genitive plural second-person)
bahşişlerinin (genitive plural third-person)

→ Bulgarian: бакшиш (bakšiš)

→ Czech: bakšiš

→ English: baksheesh

→ Portuguese: baksheesh

→ French: bakchich

→ German: Bakschisch

→ Greek: μπαξίσι (baxísi)

→ Hungarian: baksis

→ Ladino: bahshish, bakshish

→ Macedonian: бакшиш (bakšiš)

→ Polish: bakszysz

→ Romanian: bacșiș

→ Russian: бакшиш (bakšiš)

→ Serbo-Croatian:

Cyrillic script: ба̀кшиш

Latin script: bàkšiš

→ Ukrainian: бакшиш (bakšyš)

From Ottoman Turkish بخشش, from Persian بخشش (“forgiveness”).

tip (small amount of money left for a servant as a token of appreciation)


şarküteri

şarküteri (definite accusative şarküteriyi, plural şarküteriler)

şarküteriyi (accusative definite)
şarküteriler (plural)
şarküteri (nominative singular)
şarküteriler (nominative plural)
şarküteriyi (accusative definite singular)
şarküterileri (accusative definite plural)
şarküteriye (dative singular)
şarküterilere (dative plural)
şarküteride (locative singular)
şarküterilerde (locative plural)
şarküteriden (ablative singular)
şarküterilerden (ablative plural)
şarküterinin (genitive singular)
şarküterilerin (genitive plural)
şarküterim (first-person nominative singular)
şarküterilerim (first-person nominative singular)
şarküterin (nominative second-person singular)
şarküterilerin (nominative second-person singular)
şarküterisi (nominative singular third-person)
şarküterileri (nominative singular third-person)
şarküterimiz (first-person nominative plural)
şarküterilerimiz (first-person nominative plural)
şarküteriniz (nominative plural second-person)
şarküterileriniz (nominative plural second-person)
şarküterileri (nominative plural third-person)
şarküterimi (accusative definite first-person singular)
şarküterilerimi (accusative definite first-person singular)
şarküterini (accusative definite second-person singular)
şarküterilerini (accusative definite second-person singular)
şarküterisini (accusative definite singular third-person)
şarküterilerini (accusative definite singular third-person)
şarküterimizi (accusative definite first-person plural)
şarküterilerimizi (accusative definite first-person plural)
şarküterinizi (accusative definite plural second-person)
şarküterilerinizi (accusative definite plural second-person)
şarküterilerini (accusative definite plural third-person)
şarküterime (dative first-person singular)
şarküterilerime (dative first-person singular)
şarküterine (dative second-person singular)
şarküterilerine (dative second-person singular)
şarküterisine (dative singular third-person)
şarküterilerine (dative singular third-person)
şarküterimize (dative first-person plural)
şarküterilerimize (dative first-person plural)
şarküterinize (dative plural second-person)
şarküterilerinize (dative plural second-person)
şarküterilerine (dative plural third-person)
şarküterimde (first-person locative singular)
şarküterilerimde (first-person locative singular)
şarküterinde (locative second-person singular)
şarküterilerinde (locative second-person singular)
şarküterisinde (locative singular third-person)
şarküterilerinde (locative singular third-person)
şarküterimizde (first-person locative plural)
şarküterilerimizde (first-person locative plural)
şarküterinizde (locative plural second-person)
şarküterilerinizde (locative plural second-person)
şarküterilerinde (locative plural third-person)
şarküterimden (ablative first-person singular)
şarküterilerimden (ablative first-person singular)
şarküterinden (ablative second-person singular)
şarküterilerinden (ablative second-person singular)
şarküterisinden (ablative singular third-person)
şarküterilerinden (ablative singular third-person)
şarküterimizden (ablative first-person plural)
şarküterilerimizden (ablative first-person plural)
şarküterinizden (ablative plural second-person)
şarküterilerinizden (ablative plural second-person)
şarküterilerinden (ablative plural third-person)
şarküterimin (first-person genitive singular)
şarküterilerimin (first-person genitive singular)
şarküterinin (genitive second-person singular)
şarküterilerinin (genitive second-person singular)
şarküterisinin (genitive singular third-person)
şarküterilerinin (genitive singular third-person)
şarküterimizin (first-person genitive plural)
şarküterilerimizin (first-person genitive plural)
şarküterinizin (genitive plural second-person)
şarküterilerinizin (genitive plural second-person)
şarküterilerinin (genitive plural third-person)


statüko

statüko (definite accusative statükoyu, plural statükolar)

statükoyu (accusative definite)
statükolar (plural)
statüko (nominative singular)
statükolar (nominative plural)
statükoyu (accusative definite singular)
statükoları (accusative definite plural)
statükoya (dative singular)
statükolara (dative plural)
statükoda (locative singular)
statükolarda (locative plural)
statükodan (ablative singular)
statükolardan (ablative plural)
statükonun (genitive singular)
statükoların (genitive plural)
statükom (first-person nominative singular)
statükolarım (first-person nominative singular)
statükon (nominative second-person singular)
statükoların (nominative second-person singular)
statükosu (nominative singular third-person)
statükoları (nominative singular third-person)
statükomuz (first-person nominative plural)
statükolarımız (first-person nominative plural)
statükonuz (nominative plural second-person)
statükolarınız (nominative plural second-person)
statükoları (nominative plural third-person)
statükomu (accusative definite first-person singular)
statükolarımı (accusative definite first-person singular)
statükonu (accusative definite second-person singular)
statükolarını (accusative definite second-person singular)
statükosunu (accusative definite singular third-person)
statükolarını (accusative definite singular third-person)
statükomuzu (accusative definite first-person plural)
statükolarımızı (accusative definite first-person plural)
statükonuzu (accusative definite plural second-person)
statükolarınızı (accusative definite plural second-person)
statükolarını (accusative definite plural third-person)
statükoma (dative first-person singular)
statükolarıma (dative first-person singular)
statükona (dative second-person singular)
statükolarına (dative second-person singular)
statükosuna (dative singular third-person)
statükolarına (dative singular third-person)
statükomuza (dative first-person plural)
statükolarımıza (dative first-person plural)
statükonuza (dative plural second-person)
statükolarınıza (dative plural second-person)
statükolarına (dative plural third-person)
statükomda (first-person locative singular)
statükolarımda (first-person locative singular)
statükonda (locative second-person singular)
statükolarında (locative second-person singular)
statükosunda (locative singular third-person)
statükolarında (locative singular third-person)
statükomuzda (first-person locative plural)
statükolarımızda (first-person locative plural)
statükonuzda (locative plural second-person)
statükolarınızda (locative plural second-person)
statükolarında (locative plural third-person)
statükomdan (ablative first-person singular)
statükolarımdan (ablative first-person singular)
statükondan (ablative second-person singular)
statükolarından (ablative second-person singular)
statükosundan (ablative singular third-person)
statükolarından (ablative singular third-person)
statükomuzdan (ablative first-person plural)
statükolarımızdan (ablative first-person plural)
statükonuzdan (ablative plural second-person)
statükolarınızdan (ablative plural second-person)
statükolarından (ablative plural third-person)
statükomun (first-person genitive singular)
statükolarımın (first-person genitive singular)
statükonun (genitive second-person singular)
statükolarının (genitive second-person singular)
statükosunun (genitive singular third-person)
statükolarının (genitive singular third-person)
statükomuzun (first-person genitive plural)
statükolarımızın (first-person genitive plural)
statükonuzun (genitive plural second-person)
statükolarınızın (genitive plural second-person)
statükolarının (genitive plural third-person)

From Latin status (“state”) (sometimes used in the ablative statu) + quō (“in which”), the ablative of quī (“which”).


ıslahatçı

ıslahatçı (definite accusative ıslahatçıyı, plural ıslahatçılar)

ıslahatçıyı (accusative definite)
ıslahatçılar (plural)
ıslahatçı (nominative singular)
ıslahatçılar (nominative plural)
ıslahatçıyı (accusative definite singular)
ıslahatçıları (accusative definite plural)
ıslahatçıya (dative singular)
ıslahatçılara (dative plural)
ıslahatçıda (locative singular)
ıslahatçılarda (locative plural)
ıslahatçıdan (ablative singular)
ıslahatçılardan (ablative plural)
ıslahatçının (genitive singular)
ıslahatçıların (genitive plural)
ıslahatçım (first-person nominative singular)
ıslahatçılarım (first-person nominative singular)
ıslahatçın (nominative second-person singular)
ıslahatçıların (nominative second-person singular)
ıslahatçısı (nominative singular third-person)
ıslahatçıları (nominative singular third-person)
ıslahatçımız (first-person nominative plural)
ıslahatçılarımız (first-person nominative plural)
ıslahatçınız (nominative plural second-person)
ıslahatçılarınız (nominative plural second-person)
ıslahatçıları (nominative plural third-person)
ıslahatçımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçılarımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçılarını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçısını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçılarını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçılarımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılarınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılarını (accusative definite plural third-person)
ıslahatçıma (dative first-person singular)
ıslahatçılarıma (dative first-person singular)
ıslahatçına (dative second-person singular)
ıslahatçılarına (dative second-person singular)
ıslahatçısına (dative singular third-person)
ıslahatçılarına (dative singular third-person)
ıslahatçımıza (dative first-person plural)
ıslahatçılarımıza (dative first-person plural)
ıslahatçınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılarınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılarına (dative plural third-person)
ıslahatçımda (first-person locative singular)
ıslahatçılarımda (first-person locative singular)
ıslahatçında (locative second-person singular)
ıslahatçılarında (locative second-person singular)
ıslahatçısında (locative singular third-person)
ıslahatçılarında (locative singular third-person)
ıslahatçımızda (first-person locative plural)
ıslahatçılarımızda (first-person locative plural)
ıslahatçınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılarınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılarında (locative plural third-person)
ıslahatçımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçılarımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçından (ablative second-person singular)
ıslahatçılarından (ablative second-person singular)
ıslahatçısından (ablative singular third-person)
ıslahatçılarından (ablative singular third-person)
ıslahatçımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçılarımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılarınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılarından (ablative plural third-person)
ıslahatçımın (first-person genitive singular)
ıslahatçılarımın (first-person genitive singular)
ıslahatçının (genitive second-person singular)
ıslahatçılarının (genitive second-person singular)
ıslahatçısının (genitive singular third-person)
ıslahatçılarının (genitive singular third-person)
ıslahatçımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçılarımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılarınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اصلاحاتجی (ıslahatçı), equivalent to ıslahat + -çı.


ıslahatçılık

ıslahatçılık (definite accusative ıslahatçılığı, plural ıslahatçılıklar)

ıslahatçılığı (accusative definite)
ıslahatçılıklar (plural)
ıslahatçılık (nominative singular)
ıslahatçılıklar (nominative plural)
ıslahatçılığı (accusative definite singular)
ıslahatçılıkları (accusative definite plural)
ıslahatçılığa (dative singular)
ıslahatçılıklara (dative plural)
ıslahatçılıkta (locative singular)
ıslahatçılıklarda (locative plural)
ıslahatçılıktan (ablative singular)
ıslahatçılıklardan (ablative plural)
ıslahatçılığın (genitive singular)
ıslahatçılıkların (genitive plural)
ıslahatçılığım (first-person nominative singular)
ıslahatçılıklarım (first-person nominative singular)
ıslahatçılığın (nominative second-person singular)
ıslahatçılıkların (nominative second-person singular)
ıslahatçılığı (nominative singular third-person)
ıslahatçılıkları (nominative singular third-person)
ıslahatçılığımız (first-person nominative plural)
ıslahatçılıklarımız (first-person nominative plural)
ıslahatçılığınız (nominative plural second-person)
ıslahatçılıklarınız (nominative plural second-person)
ıslahatçılıkları (nominative plural third-person)
ıslahatçılığımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçılıklarımı (accusative definite first-person singular)
ıslahatçılığını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçılıklarını (accusative definite second-person singular)
ıslahatçılığını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçılıklarını (accusative definite singular third-person)
ıslahatçılığımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
ıslahatçılığınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
ıslahatçılıklarını (accusative definite plural third-person)
ıslahatçılığıma (dative first-person singular)
ıslahatçılıklarıma (dative first-person singular)
ıslahatçılığına (dative second-person singular)
ıslahatçılıklarına (dative second-person singular)
ıslahatçılığına (dative singular third-person)
ıslahatçılıklarına (dative singular third-person)
ıslahatçılığımıza (dative first-person plural)
ıslahatçılıklarımıza (dative first-person plural)
ıslahatçılığınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılıklarınıza (dative plural second-person)
ıslahatçılıklarına (dative plural third-person)
ıslahatçılığımda (first-person locative singular)
ıslahatçılıklarımda (first-person locative singular)
ıslahatçılığında (locative second-person singular)
ıslahatçılıklarında (locative second-person singular)
ıslahatçılığında (locative singular third-person)
ıslahatçılıklarında (locative singular third-person)
ıslahatçılığımızda (first-person locative plural)
ıslahatçılıklarımızda (first-person locative plural)
ıslahatçılığınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılıklarınızda (locative plural second-person)
ıslahatçılıklarında (locative plural third-person)
ıslahatçılığımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçılıklarımdan (ablative first-person singular)
ıslahatçılığından (ablative second-person singular)
ıslahatçılıklarından (ablative second-person singular)
ıslahatçılığından (ablative singular third-person)
ıslahatçılıklarından (ablative singular third-person)
ıslahatçılığımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçılıklarımızdan (ablative first-person plural)
ıslahatçılığınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılıklarınızdan (ablative plural second-person)
ıslahatçılıklarından (ablative plural third-person)
ıslahatçılığımın (first-person genitive singular)
ıslahatçılıklarımın (first-person genitive singular)
ıslahatçılığının (genitive second-person singular)
ıslahatçılıklarının (genitive second-person singular)
ıslahatçılığının (genitive singular third-person)
ıslahatçılıklarının (genitive singular third-person)
ıslahatçılığımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçılıklarımızın (first-person genitive plural)
ıslahatçılığınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılıklarınızın (genitive plural second-person)
ıslahatçılıklarının (genitive plural third-person)


karşılaştırma

karşılaştırma (definite accusative karşılaştırmayı, plural karşılaştırmalar)

karşılaştırmayı (accusative definite)
karşılaştırmalar (plural)


havale

havale (definite accusative havaleyi, plural havaleler)

havaleyi (accusative definite)
havaleler (plural)

From Ottoman Turkish حواله (havale), from Arabic حَوَالَة (ḥawāla), from حَالَ (ḥāla).


marş

marş (definite accusative marşı, plural marşlar)

marşı (accusative definite)
marşlar (plural)
marş (nominative singular)
marşlar (nominative plural)
marşı (accusative definite singular)
marşları (accusative definite plural)
marşa (dative singular)
marşlara (dative plural)
marşta (locative singular)
marşlarda (locative plural)
marştan (ablative singular)
marşlardan (ablative plural)
marşın (genitive singular)
marşların (genitive plural)
marşım (first-person nominative singular)
marşlarım (first-person nominative singular)
marşın (nominative second-person singular)
marşların (nominative second-person singular)
marşı (nominative singular third-person)
marşları (nominative singular third-person)
marşımız (first-person nominative plural)
marşlarımız (first-person nominative plural)
marşınız (nominative plural second-person)
marşlarınız (nominative plural second-person)
marşları (nominative plural third-person)
marşımı (accusative definite first-person singular)
marşlarımı (accusative definite first-person singular)
marşını (accusative definite second-person singular)
marşlarını (accusative definite second-person singular)
marşını (accusative definite singular third-person)
marşlarını (accusative definite singular third-person)
marşımızı (accusative definite first-person plural)
marşlarımızı (accusative definite first-person plural)
marşınızı (accusative definite plural second-person)
marşlarınızı (accusative definite plural second-person)
marşlarını (accusative definite plural third-person)
marşıma (dative first-person singular)
marşlarıma (dative first-person singular)
marşına (dative second-person singular)
marşlarına (dative second-person singular)
marşına (dative singular third-person)
marşlarına (dative singular third-person)
marşımıza (dative first-person plural)
marşlarımıza (dative first-person plural)
marşınıza (dative plural second-person)
marşlarınıza (dative plural second-person)
marşlarına (dative plural third-person)
marşımda (first-person locative singular)
marşlarımda (first-person locative singular)
marşında (locative second-person singular)
marşlarında (locative second-person singular)
marşında (locative singular third-person)
marşlarında (locative singular third-person)
marşımızda (first-person locative plural)
marşlarımızda (first-person locative plural)
marşınızda (locative plural second-person)
marşlarınızda (locative plural second-person)
marşlarında (locative plural third-person)
marşımdan (ablative first-person singular)
marşlarımdan (ablative first-person singular)
marşından (ablative second-person singular)
marşlarından (ablative second-person singular)
marşından (ablative singular third-person)
marşlarından (ablative singular third-person)
marşımızdan (ablative first-person plural)
marşlarımızdan (ablative first-person plural)
marşınızdan (ablative plural second-person)
marşlarınızdan (ablative plural second-person)
marşlarından (ablative plural third-person)
marşımın (first-person genitive singular)
marşlarımın (first-person genitive singular)
marşının (genitive second-person singular)
marşlarının (genitive second-person singular)
marşının (genitive singular third-person)
marşlarının (genitive singular third-person)
marşımızın (first-person genitive plural)
marşlarımızın (first-person genitive plural)
marşınızın (genitive plural second-person)
marşlarınızın (genitive plural second-person)
marşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مارش, from French marche.

(music) anthem (a choral or vocal composition, often with a religious or political lyric)


taahhüt

taahhüt (definite accusative taahhüdü, plural taahhütler)

taahhüdü (accusative definite)
taahhütler (plural)
taahhüt (nominative singular)
taahhütler (nominative plural)
taahhüdü (accusative definite singular)
taahhütleri (accusative definite plural)
taahhüde (dative singular)
taahhütlere (dative plural)
taahhütte (locative singular)
taahhütlerde (locative plural)
taahhütten (ablative singular)
taahhütlerden (ablative plural)
taahhüdün (genitive singular)
taahhütlerin (genitive plural)
taahhüdüm (first-person nominative singular)
taahhütlerim (first-person nominative singular)
taahhüdün (nominative second-person singular)
taahhütlerin (nominative second-person singular)
taahhüdü (nominative singular third-person)
taahhütleri (nominative singular third-person)
taahhüdümüz (first-person nominative plural)
taahhütlerimiz (first-person nominative plural)
taahhüdünüz (nominative plural second-person)
taahhütleriniz (nominative plural second-person)
taahhütleri (nominative plural third-person)
taahhüdümü (accusative definite first-person singular)
taahhütlerimi (accusative definite first-person singular)
taahhüdünü (accusative definite second-person singular)
taahhütlerini (accusative definite second-person singular)
taahhüdünü (accusative definite singular third-person)
taahhütlerini (accusative definite singular third-person)
taahhüdümüzü (accusative definite first-person plural)
taahhütlerimizi (accusative definite first-person plural)
taahhüdünüzü (accusative definite plural second-person)
taahhütlerinizi (accusative definite plural second-person)
taahhütlerini (accusative definite plural third-person)
taahhüdüme (dative first-person singular)
taahhütlerime (dative first-person singular)
taahhüdüne (dative second-person singular)
taahhütlerine (dative second-person singular)
taahhüdüne (dative singular third-person)
taahhütlerine (dative singular third-person)
taahhüdümüze (dative first-person plural)
taahhütlerimize (dative first-person plural)
taahhüdünüze (dative plural second-person)
taahhütlerinize (dative plural second-person)
taahhütlerine (dative plural third-person)
taahhüdümde (first-person locative singular)
taahhütlerimde (first-person locative singular)
taahhüdünde (locative second-person singular)
taahhütlerinde (locative second-person singular)
taahhüdünde (locative singular third-person)
taahhütlerinde (locative singular third-person)
taahhüdümüzde (first-person locative plural)
taahhütlerimizde (first-person locative plural)
taahhüdünüzde (locative plural second-person)
taahhütlerinizde (locative plural second-person)
taahhütlerinde (locative plural third-person)
taahhüdümden (ablative first-person singular)
taahhütlerimden (ablative first-person singular)
taahhüdünden (ablative second-person singular)
taahhütlerinden (ablative second-person singular)
taahhüdünden (ablative singular third-person)
taahhütlerinden (ablative singular third-person)
taahhüdümüzden (ablative first-person plural)
taahhütlerimizden (ablative first-person plural)
taahhüdünüzden (ablative plural second-person)
taahhütlerinizden (ablative plural second-person)
taahhütlerinden (ablative plural third-person)
taahhüdümün (first-person genitive singular)
taahhütlerimin (first-person genitive singular)
taahhüdünün (genitive second-person singular)
taahhütlerinin (genitive second-person singular)
taahhüdünün (genitive singular third-person)
taahhütlerinin (genitive singular third-person)
taahhüdümüzün (first-person genitive plural)
taahhütlerimizin (first-person genitive plural)
taahhüdünüzün (genitive plural second-person)
taahhütlerinizin (genitive plural second-person)
taahhütlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تعهد (ta'ahhüd, “pledge”), from Arabic تَعَهُّد (taʕahhud).


etkinlik

head

etkinlik (definite accusative etkinliği, plural etkinlikler)

etkinliği (accusative definite)
etkinlikler (plural)
etkinlik (nominative singular)
etkinlikler (nominative plural)
etkinliği (accusative definite singular)
etkinlikleri (accusative definite plural)
etkinliğe (dative singular)
etkinliklere (dative plural)
etkinlikte (locative singular)
etkinliklerde (locative plural)
etkinlikten (ablative singular)
etkinliklerden (ablative plural)
etkinliğin (genitive singular)
etkinliklerin (genitive plural)
etkinliğim (first-person nominative singular)
etkinliklerim (first-person nominative singular)
etkinliğin (nominative second-person singular)
etkinliklerin (nominative second-person singular)
etkinliği (nominative singular third-person)
etkinlikleri (nominative singular third-person)
etkinliğimiz (first-person nominative plural)
etkinliklerimiz (first-person nominative plural)
etkinliğiniz (nominative plural second-person)
etkinlikleriniz (nominative plural second-person)
etkinlikleri (nominative plural third-person)
etkinliğimi (accusative definite first-person singular)
etkinliklerimi (accusative definite first-person singular)
etkinliğini (accusative definite second-person singular)
etkinliklerini (accusative definite second-person singular)
etkinliğini (accusative definite singular third-person)
etkinliklerini (accusative definite singular third-person)
etkinliğimizi (accusative definite first-person plural)
etkinliklerimizi (accusative definite first-person plural)
etkinliğinizi (accusative definite plural second-person)
etkinliklerinizi (accusative definite plural second-person)
etkinliklerini (accusative definite plural third-person)
etkinliğime (dative first-person singular)
etkinliklerime (dative first-person singular)
etkinliğine (dative second-person singular)
etkinliklerine (dative second-person singular)
etkinliğine (dative singular third-person)
etkinliklerine (dative singular third-person)
etkinliğimize (dative first-person plural)
etkinliklerimize (dative first-person plural)
etkinliğinize (dative plural second-person)
etkinliklerinize (dative plural second-person)
etkinliklerine (dative plural third-person)
etkinliğimde (first-person locative singular)
etkinliklerimde (first-person locative singular)
etkinliğinde (locative second-person singular)
etkinliklerinde (locative second-person singular)
etkinliğinde (locative singular third-person)
etkinliklerinde (locative singular third-person)
etkinliğimizde (first-person locative plural)
etkinliklerimizde (first-person locative plural)
etkinliğinizde (locative plural second-person)
etkinliklerinizde (locative plural second-person)
etkinliklerinde (locative plural third-person)
etkinliğimden (ablative first-person singular)
etkinliklerimden (ablative first-person singular)
etkinliğinden (ablative second-person singular)
etkinliklerinden (ablative second-person singular)
etkinliğinden (ablative singular third-person)
etkinliklerinden (ablative singular third-person)
etkinliğimizden (ablative first-person plural)
etkinliklerimizden (ablative first-person plural)
etkinliğinizden (ablative plural second-person)
etkinliklerinizden (ablative plural second-person)
etkinliklerinden (ablative plural third-person)
etkinliğimin (first-person genitive singular)
etkinliklerimin (first-person genitive singular)
etkinliğinin (genitive second-person singular)
etkinliklerinin (genitive second-person singular)
etkinliğinin (genitive singular third-person)
etkinliklerinin (genitive singular third-person)
etkinliğimizin (first-person genitive plural)
etkinliklerimizin (first-person genitive plural)
etkinliğinizin (genitive plural second-person)
etkinliklerinizin (genitive plural second-person)
etkinliklerinin (genitive plural third-person)

From etkin (“active”) + -lik (“-ity, -ness”).


delege

delege (definite accusative delegeyi, plural delegeler)

delegeyi (accusative definite)
delegeler (plural)
delege (nominative singular)
delegeler (nominative plural)
delegeyi (accusative definite singular)
delegeleri (accusative definite plural)
delegeye (dative singular)
delegelere (dative plural)
delegede (locative singular)
delegelerde (locative plural)
delegeden (ablative singular)
delegelerden (ablative plural)
delegenin (genitive singular)
delegelerin (genitive plural)
delegem (first-person nominative singular)
delegelerim (first-person nominative singular)
delegen (nominative second-person singular)
delegelerin (nominative second-person singular)
delegesi (nominative singular third-person)
delegeleri (nominative singular third-person)
delegemiz (first-person nominative plural)
delegelerimiz (first-person nominative plural)
delegeniz (nominative plural second-person)
delegeleriniz (nominative plural second-person)
delegeleri (nominative plural third-person)
delegemi (accusative definite first-person singular)
delegelerimi (accusative definite first-person singular)
delegeni (accusative definite second-person singular)
delegelerini (accusative definite second-person singular)
delegesini (accusative definite singular third-person)
delegelerini (accusative definite singular third-person)
delegemizi (accusative definite first-person plural)
delegelerimizi (accusative definite first-person plural)
delegenizi (accusative definite plural second-person)
delegelerinizi (accusative definite plural second-person)
delegelerini (accusative definite plural third-person)
delegeme (dative first-person singular)
delegelerime (dative first-person singular)
delegene (dative second-person singular)
delegelerine (dative second-person singular)
delegesine (dative singular third-person)
delegelerine (dative singular third-person)
delegemize (dative first-person plural)
delegelerimize (dative first-person plural)
delegenize (dative plural second-person)
delegelerinize (dative plural second-person)
delegelerine (dative plural third-person)
delegemde (first-person locative singular)
delegelerimde (first-person locative singular)
delegende (locative second-person singular)
delegelerinde (locative second-person singular)
delegesinde (locative singular third-person)
delegelerinde (locative singular third-person)
delegemizde (first-person locative plural)
delegelerimizde (first-person locative plural)
delegenizde (locative plural second-person)
delegelerinizde (locative plural second-person)
delegelerinde (locative plural third-person)
delegemden (ablative first-person singular)
delegelerimden (ablative first-person singular)
delegenden (ablative second-person singular)
delegelerinden (ablative second-person singular)
delegesinden (ablative singular third-person)
delegelerinden (ablative singular third-person)
delegemizden (ablative first-person plural)
delegelerimizden (ablative first-person plural)
delegenizden (ablative plural second-person)
delegelerinizden (ablative plural second-person)
delegelerinden (ablative plural third-person)
delegemin (first-person genitive singular)
delegelerimin (first-person genitive singular)
delegenin (genitive second-person singular)
delegelerinin (genitive second-person singular)
delegesinin (genitive singular third-person)
delegelerinin (genitive singular third-person)
delegemizin (first-person genitive plural)
delegelerimizin (first-person genitive plural)
delegenizin (genitive plural second-person)
delegelerinizin (genitive plural second-person)
delegelerinin (genitive plural third-person)
delegeyim (first-person singular)
delegelerim (first-person singular)
delegesin (second-person singular)
delegelersin (second-person singular)
delege (singular third-person)
delegedir (singular third-person)
delegeler (singular third-person)
delegelerdir (singular third-person)
delegeyiz (first-person plural)
delegeleriz (first-person plural)
delegesiniz (plural second-person)
delegelersiniz (plural second-person)
delegeler (plural third-person)
delegelerdir (plural third-person)


kroşe

kroşe (definite accusative kroşeyi, plural kroşeler)

kroşeyi (accusative definite)
kroşeler (plural)


yaşam döngüsü

yaşam döngüsü (definite accusative yaşam döngüsünü, plural yaşam döngüleri)

yaşam döngüsünü (accusative definite)
yaşam döngüleri (plural)


emekli

emekli (definite accusative emekliyi, plural emekliler)

emekliyi (accusative definite)
emekliler (plural)

From emek + -li. Replaced the Arabic borrowing mütekait.


redüksiyon

redüksiyon (definite accusative redüksiyonu, plural redüksiyonlar)

redüksiyonu (accusative definite)
redüksiyonlar (plural)
redüksiyon (nominative singular)
redüksiyonlar (nominative plural)
redüksiyonu (accusative definite singular)
redüksiyonları (accusative definite plural)
redüksiyona (dative singular)
redüksiyonlara (dative plural)
redüksiyonda (locative singular)
redüksiyonlarda (locative plural)
redüksiyondan (ablative singular)
redüksiyonlardan (ablative plural)
redüksiyonun (genitive singular)
redüksiyonların (genitive plural)
redüksiyonum (first-person nominative singular)
redüksiyonlarım (first-person nominative singular)
redüksiyonun (nominative second-person singular)
redüksiyonların (nominative second-person singular)
redüksiyonu (nominative singular third-person)
redüksiyonları (nominative singular third-person)
redüksiyonumuz (first-person nominative plural)
redüksiyonlarımız (first-person nominative plural)
redüksiyonunuz (nominative plural second-person)
redüksiyonlarınız (nominative plural second-person)
redüksiyonları (nominative plural third-person)
redüksiyonumu (accusative definite first-person singular)
redüksiyonlarımı (accusative definite first-person singular)
redüksiyonunu (accusative definite second-person singular)
redüksiyonlarını (accusative definite second-person singular)
redüksiyonunu (accusative definite singular third-person)
redüksiyonlarını (accusative definite singular third-person)
redüksiyonumuzu (accusative definite first-person plural)
redüksiyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
redüksiyonunuzu (accusative definite plural second-person)
redüksiyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
redüksiyonlarını (accusative definite plural third-person)
redüksiyonuma (dative first-person singular)
redüksiyonlarıma (dative first-person singular)
redüksiyonuna (dative second-person singular)
redüksiyonlarına (dative second-person singular)
redüksiyonuna (dative singular third-person)
redüksiyonlarına (dative singular third-person)
redüksiyonumuza (dative first-person plural)
redüksiyonlarımıza (dative first-person plural)
redüksiyonunuza (dative plural second-person)
redüksiyonlarınıza (dative plural second-person)
redüksiyonlarına (dative plural third-person)
redüksiyonumda (first-person locative singular)
redüksiyonlarımda (first-person locative singular)
redüksiyonunda (locative second-person singular)
redüksiyonlarında (locative second-person singular)
redüksiyonunda (locative singular third-person)
redüksiyonlarında (locative singular third-person)
redüksiyonumuzda (first-person locative plural)
redüksiyonlarımızda (first-person locative plural)
redüksiyonunuzda (locative plural second-person)
redüksiyonlarınızda (locative plural second-person)
redüksiyonlarında (locative plural third-person)
redüksiyonumdan (ablative first-person singular)
redüksiyonlarımdan (ablative first-person singular)
redüksiyonundan (ablative second-person singular)
redüksiyonlarından (ablative second-person singular)
redüksiyonundan (ablative singular third-person)
redüksiyonlarından (ablative singular third-person)
redüksiyonumuzdan (ablative first-person plural)
redüksiyonlarımızdan (ablative first-person plural)
redüksiyonunuzdan (ablative plural second-person)
redüksiyonlarınızdan (ablative plural second-person)
redüksiyonlarından (ablative plural third-person)
redüksiyonumun (first-person genitive singular)
redüksiyonlarımın (first-person genitive singular)
redüksiyonunun (genitive second-person singular)
redüksiyonlarının (genitive second-person singular)
redüksiyonunun (genitive singular third-person)
redüksiyonlarının (genitive singular third-person)
redüksiyonumuzun (first-person genitive plural)
redüksiyonlarımızın (first-person genitive plural)
redüksiyonunuzun (genitive plural second-person)
redüksiyonlarınızın (genitive plural second-person)
redüksiyonlarının (genitive plural third-person)


nişangâh

nişangâh (definite accusative nişangâhı, plural nişangâhlar)

nişangâhı (accusative definite)
nişangâhlar (plural)
nişangâh (nominative singular)
nişangâhlar (nominative plural)
nişangâhı (accusative definite singular)
nişangâhları (accusative definite plural)
nişangâha (dative singular)
nişangâhlara (dative plural)
nişangâhta (locative singular)
nişangâhlarda (locative plural)
nişangâhtan (ablative singular)
nişangâhlardan (ablative plural)
nişangâhın (genitive singular)
nişangâhların (genitive plural)
nişangâhım (first-person nominative singular)
nişangâhlarım (first-person nominative singular)
nişangâhın (nominative second-person singular)
nişangâhların (nominative second-person singular)
nişangâhı (nominative singular third-person)
nişangâhları (nominative singular third-person)
nişangâhımız (first-person nominative plural)
nişangâhlarımız (first-person nominative plural)
nişangâhınız (nominative plural second-person)
nişangâhlarınız (nominative plural second-person)
nişangâhları (nominative plural third-person)
nişangâhımı (accusative definite first-person singular)
nişangâhlarımı (accusative definite first-person singular)
nişangâhını (accusative definite second-person singular)
nişangâhlarını (accusative definite second-person singular)
nişangâhını (accusative definite singular third-person)
nişangâhlarını (accusative definite singular third-person)
nişangâhımızı (accusative definite first-person plural)
nişangâhlarımızı (accusative definite first-person plural)
nişangâhınızı (accusative definite plural second-person)
nişangâhlarınızı (accusative definite plural second-person)
nişangâhlarını (accusative definite plural third-person)
nişangâhıma (dative first-person singular)
nişangâhlarıma (dative first-person singular)
nişangâhına (dative second-person singular)
nişangâhlarına (dative second-person singular)
nişangâhına (dative singular third-person)
nişangâhlarına (dative singular third-person)
nişangâhımıza (dative first-person plural)
nişangâhlarımıza (dative first-person plural)
nişangâhınıza (dative plural second-person)
nişangâhlarınıza (dative plural second-person)
nişangâhlarına (dative plural third-person)
nişangâhımda (first-person locative singular)
nişangâhlarımda (first-person locative singular)
nişangâhında (locative second-person singular)
nişangâhlarında (locative second-person singular)
nişangâhında (locative singular third-person)
nişangâhlarında (locative singular third-person)
nişangâhımızda (first-person locative plural)
nişangâhlarımızda (first-person locative plural)
nişangâhınızda (locative plural second-person)
nişangâhlarınızda (locative plural second-person)
nişangâhlarında (locative plural third-person)
nişangâhımdan (ablative first-person singular)
nişangâhlarımdan (ablative first-person singular)
nişangâhından (ablative second-person singular)
nişangâhlarından (ablative second-person singular)
nişangâhından (ablative singular third-person)
nişangâhlarından (ablative singular third-person)
nişangâhımızdan (ablative first-person plural)
nişangâhlarımızdan (ablative first-person plural)
nişangâhınızdan (ablative plural second-person)
nişangâhlarınızdan (ablative plural second-person)
nişangâhlarından (ablative plural third-person)
nişangâhımın (first-person genitive singular)
nişangâhlarımın (first-person genitive singular)
nişangâhının (genitive second-person singular)
nişangâhlarının (genitive second-person singular)
nişangâhının (genitive singular third-person)
nişangâhlarının (genitive singular third-person)
nişangâhımızın (first-person genitive plural)
nişangâhlarımızın (first-person genitive plural)
nişangâhınızın (genitive plural second-person)
nişangâhlarınızın (genitive plural second-person)
nişangâhlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نشانكاه (“reticle”). By surface analysis, nişan + -gâh.


atkuyruğu

head

atkuyruğu (definite accusative atkuyruğunu, plural atkuyrukları)

atkuyruğunu (accusative definite)
atkuyrukları (plural)

From at (“horse”) + kuyruk (“tail”). An identical formation, Ottoman Turkish آت قویروغی (at kuyruğu), was used for mare's tail.


ışık hızı

ışık hızı (definite accusative ışık hızını, plural ışık hızları)

ışık hızını (accusative definite)
ışık hızları (plural)


hurda

hurda (definite accusative hurdayı, plural hurdalar)

hurdayı (accusative definite)
hurdalar (plural)

From Ottoman Turkish خرده (hurde), from Persian خرده, خورده (xorde).


muska

muska (definite accusative muskayı, plural muskalar)

muskayı (accusative definite)
muskalar (plural)

From Ottoman Turkish موسقه (muska), from older نسخه (nusha, nüsha), from Arabic نُسْخَة (nusḵa).
Doublet of nüsha.


hijyen

hijyen (definite accusative hijyeni, plural hijyenler)

hijyeni (accusative definite)
hijyenler (plural)
hijyen (nominative singular)
hijyenler (nominative plural)
hijyeni (accusative definite singular)
hijyenleri (accusative definite plural)
hijyene (dative singular)
hijyenlere (dative plural)
hijyende (locative singular)
hijyenlerde (locative plural)
hijyenden (ablative singular)
hijyenlerden (ablative plural)
hijyenin (genitive singular)
hijyenlerin (genitive plural)
hijyenim (first-person nominative singular)
hijyenlerim (first-person nominative singular)
hijyenin (nominative second-person singular)
hijyenlerin (nominative second-person singular)
hijyeni (nominative singular third-person)
hijyenleri (nominative singular third-person)
hijyenimiz (first-person nominative plural)
hijyenlerimiz (first-person nominative plural)
hijyeniniz (nominative plural second-person)
hijyenleriniz (nominative plural second-person)
hijyenleri (nominative plural third-person)
hijyenimi (accusative definite first-person singular)
hijyenlerimi (accusative definite first-person singular)
hijyenini (accusative definite second-person singular)
hijyenlerini (accusative definite second-person singular)
hijyenini (accusative definite singular third-person)
hijyenlerini (accusative definite singular third-person)
hijyenimizi (accusative definite first-person plural)
hijyenlerimizi (accusative definite first-person plural)
hijyeninizi (accusative definite plural second-person)
hijyenlerinizi (accusative definite plural second-person)
hijyenlerini (accusative definite plural third-person)
hijyenime (dative first-person singular)
hijyenlerime (dative first-person singular)
hijyenine (dative second-person singular)
hijyenlerine (dative second-person singular)
hijyenine (dative singular third-person)
hijyenlerine (dative singular third-person)
hijyenimize (dative first-person plural)
hijyenlerimize (dative first-person plural)
hijyeninize (dative plural second-person)
hijyenlerinize (dative plural second-person)
hijyenlerine (dative plural third-person)
hijyenimde (first-person locative singular)
hijyenlerimde (first-person locative singular)
hijyeninde (locative second-person singular)
hijyenlerinde (locative second-person singular)
hijyeninde (locative singular third-person)
hijyenlerinde (locative singular third-person)
hijyenimizde (first-person locative plural)
hijyenlerimizde (first-person locative plural)
hijyeninizde (locative plural second-person)
hijyenlerinizde (locative plural second-person)
hijyenlerinde (locative plural third-person)
hijyenimden (ablative first-person singular)
hijyenlerimden (ablative first-person singular)
hijyeninden (ablative second-person singular)
hijyenlerinden (ablative second-person singular)
hijyeninden (ablative singular third-person)
hijyenlerinden (ablative singular third-person)
hijyenimizden (ablative first-person plural)
hijyenlerimizden (ablative first-person plural)
hijyeninizden (ablative plural second-person)
hijyenlerinizden (ablative plural second-person)
hijyenlerinden (ablative plural third-person)
hijyenimin (first-person genitive singular)
hijyenlerimin (first-person genitive singular)
hijyeninin (genitive second-person singular)
hijyenlerinin (genitive second-person singular)
hijyeninin (genitive singular third-person)
hijyenlerinin (genitive singular third-person)
hijyenimizin (first-person genitive plural)
hijyenlerimizin (first-person genitive plural)
hijyeninizin (genitive plural second-person)
hijyenlerinizin (genitive plural second-person)
hijyenlerinin (genitive plural third-person)


illüzyon

illüzyon (definite accusative illüzyonu, plural illüzyonlar)

illüzyonu (accusative definite)
illüzyonlar (plural)
illüzyon (nominative singular)
illüzyonlar (nominative plural)
illüzyonu (accusative definite singular)
illüzyonları (accusative definite plural)
illüzyona (dative singular)
illüzyonlara (dative plural)
illüzyonda (locative singular)
illüzyonlarda (locative plural)
illüzyondan (ablative singular)
illüzyonlardan (ablative plural)
illüzyonun (genitive singular)
illüzyonların (genitive plural)
illüzyonum (first-person nominative singular)
illüzyonlarım (first-person nominative singular)
illüzyonun (nominative second-person singular)
illüzyonların (nominative second-person singular)
illüzyonu (nominative singular third-person)
illüzyonları (nominative singular third-person)
illüzyonumuz (first-person nominative plural)
illüzyonlarımız (first-person nominative plural)
illüzyonunuz (nominative plural second-person)
illüzyonlarınız (nominative plural second-person)
illüzyonları (nominative plural third-person)
illüzyonumu (accusative definite first-person singular)
illüzyonlarımı (accusative definite first-person singular)
illüzyonunu (accusative definite second-person singular)
illüzyonlarını (accusative definite second-person singular)
illüzyonunu (accusative definite singular third-person)
illüzyonlarını (accusative definite singular third-person)
illüzyonumuzu (accusative definite first-person plural)
illüzyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
illüzyonunuzu (accusative definite plural second-person)
illüzyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
illüzyonlarını (accusative definite plural third-person)
illüzyonuma (dative first-person singular)
illüzyonlarıma (dative first-person singular)
illüzyonuna (dative second-person singular)
illüzyonlarına (dative second-person singular)
illüzyonuna (dative singular third-person)
illüzyonlarına (dative singular third-person)
illüzyonumuza (dative first-person plural)
illüzyonlarımıza (dative first-person plural)
illüzyonunuza (dative plural second-person)
illüzyonlarınıza (dative plural second-person)
illüzyonlarına (dative plural third-person)
illüzyonumda (first-person locative singular)
illüzyonlarımda (first-person locative singular)
illüzyonunda (locative second-person singular)
illüzyonlarında (locative second-person singular)
illüzyonunda (locative singular third-person)
illüzyonlarında (locative singular third-person)
illüzyonumuzda (first-person locative plural)
illüzyonlarımızda (first-person locative plural)
illüzyonunuzda (locative plural second-person)
illüzyonlarınızda (locative plural second-person)
illüzyonlarında (locative plural third-person)
illüzyonumdan (ablative first-person singular)
illüzyonlarımdan (ablative first-person singular)
illüzyonundan (ablative second-person singular)
illüzyonlarından (ablative second-person singular)
illüzyonundan (ablative singular third-person)
illüzyonlarından (ablative singular third-person)
illüzyonumuzdan (ablative first-person plural)
illüzyonlarımızdan (ablative first-person plural)
illüzyonunuzdan (ablative plural second-person)
illüzyonlarınızdan (ablative plural second-person)
illüzyonlarından (ablative plural third-person)
illüzyonumun (first-person genitive singular)
illüzyonlarımın (first-person genitive singular)
illüzyonunun (genitive second-person singular)
illüzyonlarının (genitive second-person singular)
illüzyonunun (genitive singular third-person)
illüzyonlarının (genitive singular third-person)
illüzyonumuzun (first-person genitive plural)
illüzyonlarımızın (first-person genitive plural)
illüzyonunuzun (genitive plural second-person)
illüzyonlarınızın (genitive plural second-person)
illüzyonlarının (genitive plural third-person)


kulak kepçesi

kulak kepçesi (definite accusative kulak kepçesini, plural kulak kepçeleri)

kulak kepçesini (accusative definite)
kulak kepçeleri (plural)


balayı

balayı (definite accusative balayını, plural balayları)

balayını (accusative definite)
balayları (plural)
balayı (nominative singular)
balayları (nominative plural)
balayını (accusative definite singular)
balaylarını (accusative definite plural)
balayına (dative singular)
balaylarına (dative plural)
balayında (locative singular)
balaylarında (locative plural)
balayından (ablative singular)
balaylarından (ablative plural)
balayının (genitive singular)
balaylarının (genitive plural)

From bal (“honey”) + ay (“moon”) + -ı (possessive suffix), a calque of French lune de miel.


görkem

head

görkem (definite accusative görkemi, plural görkemler)

görkemi (accusative definite)
görkemler (plural)

Learned borrowing from Old Anatolian Turkish گوركم (görkäm, “worth seeing, flashy, beautiful”, adjective), from Old Anatolian Turkish [Term?] (“görk”). Related to görmek (“to see”). Compare Azerbaijani görkəm.
The word had fallen out of use before being revived during the language reform.


şantöz

head

şantöz (definite accusative şantözü, plural şantözler)

şantözü (accusative definite)
şantözler (plural)
şantöz (nominative singular)
şantözler (nominative plural)
şantözü (accusative definite singular)
şantözleri (accusative definite plural)
şantöze (dative singular)
şantözlere (dative plural)
şantözde (locative singular)
şantözlerde (locative plural)
şantözden (ablative singular)
şantözlerden (ablative plural)
şantözün (genitive singular)
şantözlerin (genitive plural)
şantözüm (first-person singular)
şantözlerim (first-person singular)
şantözsün (second-person singular)
şantözlersin (second-person singular)
şantöz (singular third-person)
şantözdür (singular third-person)
şantözler (singular third-person)
şantözlerdir (singular third-person)
şantözüz (first-person plural)
şantözleriz (first-person plural)
şantözsünüz (plural second-person)
şantözlersiniz (plural second-person)
şantözler (plural third-person)
şantözlerdir (plural third-person)


şantör

şantör (definite accusative şantörü, plural şantörler)

şantörü (accusative definite)
şantörler (plural)
şantör (nominative singular)
şantörler (nominative plural)
şantörü (accusative definite singular)
şantörleri (accusative definite plural)
şantöre (dative singular)
şantörlere (dative plural)
şantörde (locative singular)
şantörlerde (locative plural)
şantörden (ablative singular)
şantörlerden (ablative plural)
şantörün (genitive singular)
şantörlerin (genitive plural)
şantörüm (first-person singular)
şantörlerim (first-person singular)
şantörsün (second-person singular)
şantörlersin (second-person singular)
şantör (singular third-person)
şantördür (singular third-person)
şantörler (singular third-person)
şantörlerdir (singular third-person)
şantörüz (first-person plural)
şantörleriz (first-person plural)
şantörsünüz (plural second-person)
şantörlersiniz (plural second-person)
şantörler (plural third-person)
şantörlerdir (plural third-person)


şan

şan (definite accusative şanı, plural şanlar)

şanı (accusative definite)
şanlar (plural)
şan (nominative singular)
şanlar (nominative plural)
şanı (accusative definite singular)
şanları (accusative definite plural)
şana (dative singular)
şanlara (dative plural)
şanda (locative singular)
şanlarda (locative plural)
şandan (ablative singular)
şanlardan (ablative plural)
şanın (genitive singular)
şanların (genitive plural)
şanım (first-person nominative singular)
şanlarım (first-person nominative singular)
şanın (nominative second-person singular)
şanların (nominative second-person singular)
şanı (nominative singular third-person)
şanları (nominative singular third-person)
şanımız (first-person nominative plural)
şanlarımız (first-person nominative plural)
şanınız (nominative plural second-person)
şanlarınız (nominative plural second-person)
şanları (nominative plural third-person)
şanımı (accusative definite first-person singular)
şanlarımı (accusative definite first-person singular)
şanını (accusative definite second-person singular)
şanlarını (accusative definite second-person singular)
şanını (accusative definite singular third-person)
şanlarını (accusative definite singular third-person)
şanımızı (accusative definite first-person plural)
şanlarımızı (accusative definite first-person plural)
şanınızı (accusative definite plural second-person)
şanlarınızı (accusative definite plural second-person)
şanlarını (accusative definite plural third-person)
şanıma (dative first-person singular)
şanlarıma (dative first-person singular)
şanına (dative second-person singular)
şanlarına (dative second-person singular)
şanına (dative singular third-person)
şanlarına (dative singular third-person)
şanımıza (dative first-person plural)
şanlarımıza (dative first-person plural)
şanınıza (dative plural second-person)
şanlarınıza (dative plural second-person)
şanlarına (dative plural third-person)
şanımda (first-person locative singular)
şanlarımda (first-person locative singular)
şanında (locative second-person singular)
şanlarında (locative second-person singular)
şanında (locative singular third-person)
şanlarında (locative singular third-person)
şanımızda (first-person locative plural)
şanlarımızda (first-person locative plural)
şanınızda (locative plural second-person)
şanlarınızda (locative plural second-person)
şanlarında (locative plural third-person)
şanımdan (ablative first-person singular)
şanlarımdan (ablative first-person singular)
şanından (ablative second-person singular)
şanlarından (ablative second-person singular)
şanından (ablative singular third-person)
şanlarından (ablative singular third-person)
şanımızdan (ablative first-person plural)
şanlarımızdan (ablative first-person plural)
şanınızdan (ablative plural second-person)
şanlarınızdan (ablative plural second-person)
şanlarından (ablative plural third-person)
şanımın (first-person genitive singular)
şanlarımın (first-person genitive singular)
şanının (genitive second-person singular)
şanlarının (genitive second-person singular)
şanının (genitive singular third-person)
şanlarının (genitive singular third-person)
şanımızın (first-person genitive plural)
şanlarımızın (first-person genitive plural)
şanınızın (genitive plural second-person)
şanlarınızın (genitive plural second-person)
şanlarının (genitive plural third-person)
şanım (first-person singular)
şanlarım (first-person singular)
şansın (second-person singular)
şanlarsın (second-person singular)
şan (singular third-person)
şandır (singular third-person)
şanlar (singular third-person)
şanlardır (singular third-person)
şanız (first-person plural)
şanlarız (first-person plural)
şansınız (plural second-person)
şanlarsınız (plural second-person)
şanlar (plural third-person)
şanlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شان (şan), from Arabic شَأْن (šaʔn)


ekseriyet

head

ekseriyet (definite accusative ekseriyeti, plural ekseriyetler)

ekseriyeti (accusative definite)
ekseriyetler (plural)
ekseriyet (nominative singular)
ekseriyetler (nominative plural)
ekseriyeti (accusative definite singular)
ekseriyetleri (accusative definite plural)
ekseriyete (dative singular)
ekseriyetlere (dative plural)
ekseriyette (locative singular)
ekseriyetlerde (locative plural)
ekseriyetten (ablative singular)
ekseriyetlerden (ablative plural)
ekseriyetin (genitive singular)
ekseriyetlerin (genitive plural)
ekseriyetim (first-person singular)
ekseriyetlerim (first-person singular)
ekseriyetsin (second-person singular)
ekseriyetlersin (second-person singular)
ekseriyet (singular third-person)
ekseriyettir (singular third-person)
ekseriyetler (singular third-person)
ekseriyetlerdir (singular third-person)
ekseriyetiz (first-person plural)
ekseriyetleriz (first-person plural)
ekseriyetsiniz (plural second-person)
ekseriyetlersiniz (plural second-person)
ekseriyetler (plural third-person)
ekseriyetlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اكثریت (ekseriyet), from Arabic أَكْثَرِيَّة (ʔakṯariyya).

der

أَكْثَرِيَّة


tekerrür

head

tekerrür (definite accusative tekerrürü, plural tekerrürler)

tekerrürü (accusative definite)
tekerrürler (plural)
tekerrür (nominative singular)
tekerrürler (nominative plural)
tekerrürü (accusative definite singular)
tekerrürleri (accusative definite plural)
tekerrüre (dative singular)
tekerrürlere (dative plural)
tekerrürde (locative singular)
tekerrürlerde (locative plural)
tekerrürden (ablative singular)
tekerrürlerden (ablative plural)
tekerrürün (genitive singular)
tekerrürlerin (genitive plural)
tekerrürüm (first-person nominative singular)
tekerrürlerim (first-person nominative singular)
tekerrürün (nominative second-person singular)
tekerrürlerin (nominative second-person singular)
tekerrürü (nominative singular third-person)
tekerrürleri (nominative singular third-person)
tekerrürümüz (first-person nominative plural)
tekerrürlerimiz (first-person nominative plural)
tekerrürünüz (nominative plural second-person)
tekerrürleriniz (nominative plural second-person)
tekerrürleri (nominative plural third-person)
tekerrürümü (accusative definite first-person singular)
tekerrürlerimi (accusative definite first-person singular)
tekerrürünü (accusative definite second-person singular)
tekerrürlerini (accusative definite second-person singular)
tekerrürünü (accusative definite singular third-person)
tekerrürlerini (accusative definite singular third-person)
tekerrürümüzü (accusative definite first-person plural)
tekerrürlerimizi (accusative definite first-person plural)
tekerrürünüzü (accusative definite plural second-person)
tekerrürlerinizi (accusative definite plural second-person)
tekerrürlerini (accusative definite plural third-person)
tekerrürüme (dative first-person singular)
tekerrürlerime (dative first-person singular)
tekerrürüne (dative second-person singular)
tekerrürlerine (dative second-person singular)
tekerrürüne (dative singular third-person)
tekerrürlerine (dative singular third-person)
tekerrürümüze (dative first-person plural)
tekerrürlerimize (dative first-person plural)
tekerrürünüze (dative plural second-person)
tekerrürlerinize (dative plural second-person)
tekerrürlerine (dative plural third-person)
tekerrürümde (first-person locative singular)
tekerrürlerimde (first-person locative singular)
tekerrüründe (locative second-person singular)
tekerrürlerinde (locative second-person singular)
tekerrüründe (locative singular third-person)
tekerrürlerinde (locative singular third-person)
tekerrürümüzde (first-person locative plural)
tekerrürlerimizde (first-person locative plural)
tekerrürünüzde (locative plural second-person)
tekerrürlerinizde (locative plural second-person)
tekerrürlerinde (locative plural third-person)
tekerrürümden (ablative first-person singular)
tekerrürlerimden (ablative first-person singular)
tekerrüründen (ablative second-person singular)
tekerrürlerinden (ablative second-person singular)
tekerrüründen (ablative singular third-person)
tekerrürlerinden (ablative singular third-person)
tekerrürümüzden (ablative first-person plural)
tekerrürlerimizden (ablative first-person plural)
tekerrürünüzden (ablative plural second-person)
tekerrürlerinizden (ablative plural second-person)
tekerrürlerinden (ablative plural third-person)
tekerrürümün (first-person genitive singular)
tekerrürlerimin (first-person genitive singular)
tekerrürünün (genitive second-person singular)
tekerrürlerinin (genitive second-person singular)
tekerrürünün (genitive singular third-person)
tekerrürlerinin (genitive singular third-person)
tekerrürümüzün (first-person genitive plural)
tekerrürlerimizin (first-person genitive plural)
tekerrürünüzün (genitive plural second-person)
tekerrürlerinizin (genitive plural second-person)
tekerrürlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تكرر, from Arabic تَكَرُّر (takarrur).


maharet

maharet (definite accusative mahareti, plural maharetler)

mahareti (accusative definite)
maharetler (plural)
maharet (nominative singular)
maharetler (nominative plural)
mahareti (accusative definite singular)
maharetleri (accusative definite plural)
maharete (dative singular)
maharetlere (dative plural)
maharette (locative singular)
maharetlerde (locative plural)
maharetten (ablative singular)
maharetlerden (ablative plural)
maharetin (genitive singular)
maharetlerin (genitive plural)
maharetim (first-person nominative singular)
maharetlerim (first-person nominative singular)
maharetin (nominative second-person singular)
maharetlerin (nominative second-person singular)
mahareti (nominative singular third-person)
maharetleri (nominative singular third-person)
maharetimiz (first-person nominative plural)
maharetlerimiz (first-person nominative plural)
maharetiniz (nominative plural second-person)
maharetleriniz (nominative plural second-person)
maharetleri (nominative plural third-person)
maharetimi (accusative definite first-person singular)
maharetlerimi (accusative definite first-person singular)
maharetini (accusative definite second-person singular)
maharetlerini (accusative definite second-person singular)
maharetini (accusative definite singular third-person)
maharetlerini (accusative definite singular third-person)
maharetimizi (accusative definite first-person plural)
maharetlerimizi (accusative definite first-person plural)
maharetinizi (accusative definite plural second-person)
maharetlerinizi (accusative definite plural second-person)
maharetlerini (accusative definite plural third-person)
maharetime (dative first-person singular)
maharetlerime (dative first-person singular)
maharetine (dative second-person singular)
maharetlerine (dative second-person singular)
maharetine (dative singular third-person)
maharetlerine (dative singular third-person)
maharetimize (dative first-person plural)
maharetlerimize (dative first-person plural)
maharetinize (dative plural second-person)
maharetlerinize (dative plural second-person)
maharetlerine (dative plural third-person)
maharetimde (first-person locative singular)
maharetlerimde (first-person locative singular)
maharetinde (locative second-person singular)
maharetlerinde (locative second-person singular)
maharetinde (locative singular third-person)
maharetlerinde (locative singular third-person)
maharetimizde (first-person locative plural)
maharetlerimizde (first-person locative plural)
maharetinizde (locative plural second-person)
maharetlerinizde (locative plural second-person)
maharetlerinde (locative plural third-person)
maharetimden (ablative first-person singular)
maharetlerimden (ablative first-person singular)
maharetinden (ablative second-person singular)
maharetlerinden (ablative second-person singular)
maharetinden (ablative singular third-person)
maharetlerinden (ablative singular third-person)
maharetimizden (ablative first-person plural)
maharetlerimizden (ablative first-person plural)
maharetinizden (ablative plural second-person)
maharetlerinizden (ablative plural second-person)
maharetlerinden (ablative plural third-person)
maharetimin (first-person genitive singular)
maharetlerimin (first-person genitive singular)
maharetinin (genitive second-person singular)
maharetlerinin (genitive second-person singular)
maharetinin (genitive singular third-person)
maharetlerinin (genitive singular third-person)
maharetimizin (first-person genitive plural)
maharetlerimizin (first-person genitive plural)
maharetinizin (genitive plural second-person)
maharetlerinizin (genitive plural second-person)
maharetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مهارت, from Arabic مَهَارَة (mahāra).

(dated) skill (capacity to do something well)


hicran

hicran (definite accusative hicranı, plural hicranlar)

hicranı (accusative definite)
hicranlar (plural)
hicran (nominative singular)
hicranlar (nominative plural)
hicranı (accusative definite singular)
hicranları (accusative definite plural)
hicrana (dative singular)
hicranlara (dative plural)
hicranda (locative singular)
hicranlarda (locative plural)
hicrandan (ablative singular)
hicranlardan (ablative plural)
hicranın (genitive singular)
hicranların (genitive plural)
hicranım (first-person nominative singular)
hicranlarım (first-person nominative singular)
hicranın (nominative second-person singular)
hicranların (nominative second-person singular)
hicranı (nominative singular third-person)
hicranları (nominative singular third-person)
hicranımız (first-person nominative plural)
hicranlarımız (first-person nominative plural)
hicranınız (nominative plural second-person)
hicranlarınız (nominative plural second-person)
hicranları (nominative plural third-person)
hicranımı (accusative definite first-person singular)
hicranlarımı (accusative definite first-person singular)
hicranını (accusative definite second-person singular)
hicranlarını (accusative definite second-person singular)
hicranını (accusative definite singular third-person)
hicranlarını (accusative definite singular third-person)
hicranımızı (accusative definite first-person plural)
hicranlarımızı (accusative definite first-person plural)
hicranınızı (accusative definite plural second-person)
hicranlarınızı (accusative definite plural second-person)
hicranlarını (accusative definite plural third-person)
hicranıma (dative first-person singular)
hicranlarıma (dative first-person singular)
hicranına (dative second-person singular)
hicranlarına (dative second-person singular)
hicranına (dative singular third-person)
hicranlarına (dative singular third-person)
hicranımıza (dative first-person plural)
hicranlarımıza (dative first-person plural)
hicranınıza (dative plural second-person)
hicranlarınıza (dative plural second-person)
hicranlarına (dative plural third-person)
hicranımda (first-person locative singular)
hicranlarımda (first-person locative singular)
hicranında (locative second-person singular)
hicranlarında (locative second-person singular)
hicranında (locative singular third-person)
hicranlarında (locative singular third-person)
hicranımızda (first-person locative plural)
hicranlarımızda (first-person locative plural)
hicranınızda (locative plural second-person)
hicranlarınızda (locative plural second-person)
hicranlarında (locative plural third-person)
hicranımdan (ablative first-person singular)
hicranlarımdan (ablative first-person singular)
hicranından (ablative second-person singular)
hicranlarından (ablative second-person singular)
hicranından (ablative singular third-person)
hicranlarından (ablative singular third-person)
hicranımızdan (ablative first-person plural)
hicranlarımızdan (ablative first-person plural)
hicranınızdan (ablative plural second-person)
hicranlarınızdan (ablative plural second-person)
hicranlarından (ablative plural third-person)
hicranımın (first-person genitive singular)
hicranlarımın (first-person genitive singular)
hicranının (genitive second-person singular)
hicranlarının (genitive second-person singular)
hicranının (genitive singular third-person)
hicranlarının (genitive singular third-person)
hicranımızın (first-person genitive plural)
hicranlarımızın (first-person genitive plural)
hicranınızın (genitive plural second-person)
hicranlarınızın (genitive plural second-person)
hicranlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هجران (hicran), from Arabic هِجْرَان (hijrān).


zekât

zekât (definite accusative zekâtı, plural zekâtlar)

zekâtı (accusative definite)
zekâtlar (plural)
zekât (nominative singular)
zekâtlar (nominative plural)
zekâtı (accusative definite singular)
zekâtları (accusative definite plural)
zekâta (dative singular)
zekâtlara (dative plural)
zekâtta (locative singular)
zekâtlarda (locative plural)
zekâttan (ablative singular)
zekâtlardan (ablative plural)
zekâtın (genitive singular)
zekâtların (genitive plural)

From Ottoman Turkish زكات (zeḱat), from Arabic زَكَاة (zakāh).


ihmal

From Ottoman Turkish اهمال, from Arabic إهمال.


bağlam

bağlam (definite accusative bağlamı, plural bağlamlar)

bağlamı (accusative definite)
bağlamlar (plural)
bağlam (nominative singular)
bağlamlar (nominative plural)
bağlamı (accusative definite singular)
bağlamları (accusative definite plural)
bağlama (dative singular)
bağlamlara (dative plural)
bağlamda (locative singular)
bağlamlarda (locative plural)
bağlamdan (ablative singular)
bağlamlardan (ablative plural)
bağlamın (genitive singular)
bağlamların (genitive plural)


hariç

hariç (definite accusative harici, plural hariçler)

harici (accusative definite)
hariçler (plural)
hariç (nominative singular)
hariçler (nominative plural)
harici (accusative definite singular)
hariçleri (accusative definite plural)
harice (dative singular)
hariçlere (dative plural)
hariçte (locative singular)
hariçlerde (locative plural)
hariçten (ablative singular)
hariçlerden (ablative plural)
haricin (genitive singular)
hariçlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish خارج (haric), ultimately from Arabic خَارِج (ḵārij).


eviye

head

eviye (definite accusative eviyeyi, plural eviyeler)

eviyeyi (accusative definite)
eviyeler (plural)
eviye (nominative singular)
eviyeler (nominative plural)
eviyeyi (accusative definite singular)
eviyeleri (accusative definite plural)
eviyeye (dative singular)
eviyelere (dative plural)
eviyede (locative singular)
eviyelerde (locative plural)
eviyeden (ablative singular)
eviyelerden (ablative plural)
eviyenin (genitive singular)
eviyelerin (genitive plural)
eviyem (first-person nominative singular)
eviyelerim (first-person nominative singular)
eviyen (nominative second-person singular)
eviyelerin (nominative second-person singular)
eviyesi (nominative singular third-person)
eviyeleri (nominative singular third-person)
eviyemiz (first-person nominative plural)
eviyelerimiz (first-person nominative plural)
eviyeniz (nominative plural second-person)
eviyeleriniz (nominative plural second-person)
eviyeleri (nominative plural third-person)
eviyemi (accusative definite first-person singular)
eviyelerimi (accusative definite first-person singular)
eviyeni (accusative definite second-person singular)
eviyelerini (accusative definite second-person singular)
eviyesini (accusative definite singular third-person)
eviyelerini (accusative definite singular third-person)
eviyemizi (accusative definite first-person plural)
eviyelerimizi (accusative definite first-person plural)
eviyenizi (accusative definite plural second-person)
eviyelerinizi (accusative definite plural second-person)
eviyelerini (accusative definite plural third-person)
eviyeme (dative first-person singular)
eviyelerime (dative first-person singular)
eviyene (dative second-person singular)
eviyelerine (dative second-person singular)
eviyesine (dative singular third-person)
eviyelerine (dative singular third-person)
eviyemize (dative first-person plural)
eviyelerimize (dative first-person plural)
eviyenize (dative plural second-person)
eviyelerinize (dative plural second-person)
eviyelerine (dative plural third-person)
eviyemde (first-person locative singular)
eviyelerimde (first-person locative singular)
eviyende (locative second-person singular)
eviyelerinde (locative second-person singular)
eviyesinde (locative singular third-person)
eviyelerinde (locative singular third-person)
eviyemizde (first-person locative plural)
eviyelerimizde (first-person locative plural)
eviyenizde (locative plural second-person)
eviyelerinizde (locative plural second-person)
eviyelerinde (locative plural third-person)
eviyemden (ablative first-person singular)
eviyelerimden (ablative first-person singular)
eviyenden (ablative second-person singular)
eviyelerinden (ablative second-person singular)
eviyesinden (ablative singular third-person)
eviyelerinden (ablative singular third-person)
eviyemizden (ablative first-person plural)
eviyelerimizden (ablative first-person plural)
eviyenizden (ablative plural second-person)
eviyelerinizden (ablative plural second-person)
eviyelerinden (ablative plural third-person)
eviyemin (first-person genitive singular)
eviyelerimin (first-person genitive singular)
eviyenin (genitive second-person singular)
eviyelerinin (genitive second-person singular)
eviyesinin (genitive singular third-person)
eviyelerinin (genitive singular third-person)
eviyemizin (first-person genitive plural)
eviyelerimizin (first-person genitive plural)
eviyenizin (genitive plural second-person)
eviyelerinizin (genitive plural second-person)
eviyelerinin (genitive plural third-person)


ekol

ekol (definite accusative ekolü, plural ekoller)

ekolü (accusative definite)
ekoller (plural)
ekol (nominative singular)
ekoller (nominative plural)
ekolü (accusative definite singular)
ekolleri (accusative definite plural)
ekole (dative singular)
ekollere (dative plural)
ekolde (locative singular)
ekollerde (locative plural)
ekolden (ablative singular)
ekollerden (ablative plural)
ekolün (genitive singular)
ekollerin (genitive plural)
ekolüm (first-person nominative singular)
ekollerim (first-person nominative singular)
ekolün (nominative second-person singular)
ekollerin (nominative second-person singular)
ekolü (nominative singular third-person)
ekolleri (nominative singular third-person)
ekolümüz (first-person nominative plural)
ekollerimiz (first-person nominative plural)
ekolünüz (nominative plural second-person)
ekolleriniz (nominative plural second-person)
ekolleri (nominative plural third-person)
ekolümü (accusative definite first-person singular)
ekollerimi (accusative definite first-person singular)
ekolünü (accusative definite second-person singular)
ekollerini (accusative definite second-person singular)
ekolünü (accusative definite singular third-person)
ekollerini (accusative definite singular third-person)
ekolümüzü (accusative definite first-person plural)
ekollerimizi (accusative definite first-person plural)
ekolünüzü (accusative definite plural second-person)
ekollerinizi (accusative definite plural second-person)
ekollerini (accusative definite plural third-person)
ekolüme (dative first-person singular)
ekollerime (dative first-person singular)
ekolüne (dative second-person singular)
ekollerine (dative second-person singular)
ekolüne (dative singular third-person)
ekollerine (dative singular third-person)
ekolümüze (dative first-person plural)
ekollerimize (dative first-person plural)
ekolünüze (dative plural second-person)
ekollerinize (dative plural second-person)
ekollerine (dative plural third-person)
ekolümde (first-person locative singular)
ekollerimde (first-person locative singular)
ekolünde (locative second-person singular)
ekollerinde (locative second-person singular)
ekolünde (locative singular third-person)
ekollerinde (locative singular third-person)
ekolümüzde (first-person locative plural)
ekollerimizde (first-person locative plural)
ekolünüzde (locative plural second-person)
ekollerinizde (locative plural second-person)
ekollerinde (locative plural third-person)
ekolümden (ablative first-person singular)
ekollerimden (ablative first-person singular)
ekolünden (ablative second-person singular)
ekollerinden (ablative second-person singular)
ekolünden (ablative singular third-person)
ekollerinden (ablative singular third-person)
ekolümüzden (ablative first-person plural)
ekollerimizden (ablative first-person plural)
ekolünüzden (ablative plural second-person)
ekollerinizden (ablative plural second-person)
ekollerinden (ablative plural third-person)
ekolümün (first-person genitive singular)
ekollerimin (first-person genitive singular)
ekolünün (genitive second-person singular)
ekollerinin (genitive second-person singular)
ekolünün (genitive singular third-person)
ekollerinin (genitive singular third-person)
ekolümüzün (first-person genitive plural)
ekollerimizin (first-person genitive plural)
ekolünüzün (genitive plural second-person)
ekollerinizin (genitive plural second-person)
ekollerinin (genitive plural third-person)

school (the followers of a particular doctrine; a particular way of thinking or particular doctrine; a school of thought)


ortalama

ortalama (definite accusative ortalamayı, plural ortalamalar)

ortalamayı (accusative definite)
ortalamalar (plural)
ortalama (nominative singular)
ortalamalar (nominative plural)
ortalamayı (accusative definite singular)
ortalamaları (accusative definite plural)
ortalamaya (dative singular)
ortalamalara (dative plural)
ortalamada (locative singular)
ortalamalarda (locative plural)
ortalamadan (ablative singular)
ortalamalardan (ablative plural)
ortalamanın (genitive singular)
ortalamaların (genitive plural)
ortalamam (first-person nominative singular)
ortalamalarım (first-person nominative singular)
ortalaman (nominative second-person singular)
ortalamaların (nominative second-person singular)
ortalaması (nominative singular third-person)
ortalamaları (nominative singular third-person)
ortalamamız (first-person nominative plural)
ortalamalarımız (first-person nominative plural)
ortalamanız (nominative plural second-person)
ortalamalarınız (nominative plural second-person)
ortalamaları (nominative plural third-person)
ortalamamı (accusative definite first-person singular)
ortalamalarımı (accusative definite first-person singular)
ortalamanı (accusative definite second-person singular)
ortalamalarını (accusative definite second-person singular)
ortalamasını (accusative definite singular third-person)
ortalamalarını (accusative definite singular third-person)
ortalamamızı (accusative definite first-person plural)
ortalamalarımızı (accusative definite first-person plural)
ortalamanızı (accusative definite plural second-person)
ortalamalarınızı (accusative definite plural second-person)
ortalamalarını (accusative definite plural third-person)
ortalamama (dative first-person singular)
ortalamalarıma (dative first-person singular)
ortalamana (dative second-person singular)
ortalamalarına (dative second-person singular)
ortalamasına (dative singular third-person)
ortalamalarına (dative singular third-person)
ortalamamıza (dative first-person plural)
ortalamalarımıza (dative first-person plural)
ortalamanıza (dative plural second-person)
ortalamalarınıza (dative plural second-person)
ortalamalarına (dative plural third-person)
ortalamamda (first-person locative singular)
ortalamalarımda (first-person locative singular)
ortalamanda (locative second-person singular)
ortalamalarında (locative second-person singular)
ortalamasında (locative singular third-person)
ortalamalarında (locative singular third-person)
ortalamamızda (first-person locative plural)
ortalamalarımızda (first-person locative plural)
ortalamanızda (locative plural second-person)
ortalamalarınızda (locative plural second-person)
ortalamalarında (locative plural third-person)
ortalamamdan (ablative first-person singular)
ortalamalarımdan (ablative first-person singular)
ortalamandan (ablative second-person singular)
ortalamalarından (ablative second-person singular)
ortalamasından (ablative singular third-person)
ortalamalarından (ablative singular third-person)
ortalamamızdan (ablative first-person plural)
ortalamalarımızdan (ablative first-person plural)
ortalamanızdan (ablative plural second-person)
ortalamalarınızdan (ablative plural second-person)
ortalamalarından (ablative plural third-person)
ortalamamın (first-person genitive singular)
ortalamalarımın (first-person genitive singular)
ortalamanın (genitive second-person singular)
ortalamalarının (genitive second-person singular)
ortalamasının (genitive singular third-person)
ortalamalarının (genitive singular third-person)
ortalamamızın (first-person genitive plural)
ortalamalarımızın (first-person genitive plural)
ortalamanızın (genitive plural second-person)
ortalamalarınızın (genitive plural second-person)
ortalamalarının (genitive plural third-person)

From orta (“center”) + -la (verb-forming suffix) + -ma (“-ing”).


kerhane

head

kerhane (definite accusative kerhaneyi, plural kerhaneler)

kerhaneyi (accusative definite)
kerhaneler (plural)
kerhane (nominative singular)
kerhaneler (nominative plural)
kerhaneyi (accusative definite singular)
kerhaneleri (accusative definite plural)
kerhaneye (dative singular)
kerhanelere (dative plural)
kerhanede (locative singular)
kerhanelerde (locative plural)
kerhaneden (ablative singular)
kerhanelerden (ablative plural)
kerhanenin (genitive singular)
kerhanelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كرخانه, ultimately from Persian کارخانه (kârxâne).


nükleer enerji

nükleer enerji (definite accusative nükleer enerjiyi, plural nükleer enerjiler)

nükleer enerjiyi (accusative definite)
nükleer enerjiler (plural)


atom enerjisi

atom enerjisi (definite accusative atom enerjisini, plural atom enerjileri)

atom enerjisini (accusative definite)
atom enerjileri (plural)