bulgu

bulgu (definite accusative bulguyu, plural bulgular)

bulguyu (accusative definite)
bulgular (plural)

From Ottoman Turkish بولغو, from the same root as bulmak.


handikap

head

handikap (definite accusative handikabı, plural handikaplar)

handikabı (accusative definite)
handikaplar (plural)


majeste

majeste (definite accusative majesteyi, plural majesteler)

majesteyi (accusative definite)
majesteler (plural)
majeste (nominative singular)
majesteler (nominative plural)
majesteyi (accusative definite singular)
majesteleri (accusative definite plural)
majesteye (dative singular)
majestelere (dative plural)
majestede (locative singular)
majestelerde (locative plural)
majesteden (ablative singular)
majestelerden (ablative plural)
majestenin (genitive singular)
majestelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ماژهسته (majeste), from French majesté.


materyal

materyal (definite accusative materyali, plural materyaller)

materyali (accusative definite)
materyaller (plural)

From French matériel. Influenced by English material.


ispinoz

ispinoz (definite accusative ispinozu, plural ispinozlar)

ispinozu (accusative definite)
ispinozlar (plural)
ispinoz (nominative singular)
ispinozlar (nominative plural)
ispinozu (accusative definite singular)
ispinozları (accusative definite plural)
ispinoza (dative singular)
ispinozlara (dative plural)
ispinozda (locative singular)
ispinozlarda (locative plural)
ispinozdan (ablative singular)
ispinozlardan (ablative plural)
ispinozun (genitive singular)
ispinozların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اسپنوز (ispinoz), from Greek σπίνος (spínos).


reçine

reçine (definite accusative reçineyi, plural reçineler)

reçineyi (accusative definite)
reçineler (plural)
reçine (nominative singular)
reçineler (nominative plural)
reçineyi (accusative definite singular)
reçineleri (accusative definite plural)
reçineye (dative singular)
reçinelere (dative plural)
reçinede (locative singular)
reçinelerde (locative plural)
reçineden (ablative singular)
reçinelerden (ablative plural)
reçinenin (genitive singular)
reçinelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish رچینه (reçine), from African dialectal Arabic رَجِينَة (rajīna), from Latin rēsīna, from Ancient Greek ῥητίνη (rhētínē).


ıhlamur

ıhlamur (definite accusative ıhlamuru, plural ıhlamurlar)

ıhlamuru (accusative definite)
ıhlamurlar (plural)
ıhlamur (nominative singular)
ıhlamurlar (nominative plural)
ıhlamuru (accusative definite singular)
ıhlamurları (accusative definite plural)
ıhlamura (dative singular)
ıhlamurlara (dative plural)
ıhlamurda (locative singular)
ıhlamurlarda (locative plural)
ıhlamurdan (ablative singular)
ıhlamurlardan (ablative plural)
ıhlamurun (genitive singular)
ıhlamurların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اخلامور (ıhlamur), فلامور (fılamur), ultimately from Byzantine Greek. See the Ottoman entry for more.


gölevez

gölevez (definite accusative gölevezi, plural gölevezler)

gölevezi (accusative definite)
gölevezler (plural)
gölevez (nominative singular)
gölevezler (nominative plural)
gölevezi (accusative definite singular)
gölevezleri (accusative definite plural)
göleveze (dative singular)
gölevezlere (dative plural)
gölevezde (locative singular)
gölevezlerde (locative plural)
gölevezden (ablative singular)
gölevezlerden (ablative plural)
gölevezin (genitive singular)
gölevezlerin (genitive plural)
gölevezim (first-person nominative singular)
gölevezlerim (first-person nominative singular)
gölevezin (nominative second-person singular)
gölevezlerin (nominative second-person singular)
gölevezi (nominative singular third-person)
gölevezleri (nominative singular third-person)
gölevezimiz (first-person nominative plural)
gölevezlerimiz (first-person nominative plural)
göleveziniz (nominative plural second-person)
gölevezleriniz (nominative plural second-person)
gölevezleri (nominative plural third-person)
gölevezimi (accusative definite first-person singular)
gölevezlerimi (accusative definite first-person singular)
gölevezini (accusative definite second-person singular)
gölevezlerini (accusative definite second-person singular)
gölevezini (accusative definite singular third-person)
gölevezlerini (accusative definite singular third-person)
gölevezimizi (accusative definite first-person plural)
gölevezlerimizi (accusative definite first-person plural)
gölevezinizi (accusative definite plural second-person)
gölevezlerinizi (accusative definite plural second-person)
gölevezlerini (accusative definite plural third-person)
gölevezime (dative first-person singular)
gölevezlerime (dative first-person singular)
gölevezine (dative second-person singular)
gölevezlerine (dative second-person singular)
gölevezine (dative singular third-person)
gölevezlerine (dative singular third-person)
gölevezimize (dative first-person plural)
gölevezlerimize (dative first-person plural)
gölevezinize (dative plural second-person)
gölevezlerinize (dative plural second-person)
gölevezlerine (dative plural third-person)
gölevezimde (first-person locative singular)
gölevezlerimde (first-person locative singular)
gölevezinde (locative second-person singular)
gölevezlerinde (locative second-person singular)
gölevezinde (locative singular third-person)
gölevezlerinde (locative singular third-person)
gölevezimizde (first-person locative plural)
gölevezlerimizde (first-person locative plural)
gölevezinizde (locative plural second-person)
gölevezlerinizde (locative plural second-person)
gölevezlerinde (locative plural third-person)
gölevezimden (ablative first-person singular)
gölevezlerimden (ablative first-person singular)
gölevezinden (ablative second-person singular)
gölevezlerinden (ablative second-person singular)
gölevezinden (ablative singular third-person)
gölevezlerinden (ablative singular third-person)
gölevezimizden (ablative first-person plural)
gölevezlerimizden (ablative first-person plural)
gölevezinizden (ablative plural second-person)
gölevezlerinizden (ablative plural second-person)
gölevezlerinden (ablative plural third-person)
gölevezimin (first-person genitive singular)
gölevezlerimin (first-person genitive singular)
gölevezinin (genitive second-person singular)
gölevezlerinin (genitive second-person singular)
gölevezinin (genitive singular third-person)
gölevezlerinin (genitive singular third-person)
gölevezimizin (first-person genitive plural)
gölevezlerimizin (first-person genitive plural)
gölevezinizin (genitive plural second-person)
gölevezlerinizin (genitive plural second-person)
gölevezlerinin (genitive plural third-person)
gölevezim (first-person singular)
gölevezlerim (first-person singular)
gölevezsin (second-person singular)
gölevezlersin (second-person singular)
gölevez (singular third-person)
gölevezdir (singular third-person)
gölevezler (singular third-person)
gölevezlerdir (singular third-person)
göleveziz (first-person plural)
gölevezleriz (first-person plural)
gölevezsiniz (plural second-person)
gölevezlersiniz (plural second-person)
gölevezler (plural third-person)
gölevezlerdir (plural third-person)

Borrowed from Cypriot Greek κολοκάσι (kolokási) first into Cypriot Turkish where the most faithful forms are recorded (kolokas etc.) and then into Southern Anatolian dialects with various distortions. The form gölevez is from Mersin dialect. Replaced Ottoman Turkish قلقاس (kulkas) from Arabic قُلْقَاس (qulqās).

bor+

Colocasia esculenta
Colocasia esculenta#Translingual


yaban

head

yaban (definite accusative yabanı, plural yabanlar)

yabanı (accusative definite)
yabanlar (plural)
yaban (nominative singular)
yabanlar (nominative plural)
yabanı (accusative definite singular)
yabanları (accusative definite plural)
yabana (dative singular)
yabanlara (dative plural)
yabanda (locative singular)
yabanlarda (locative plural)
yabandan (ablative singular)
yabanlardan (ablative plural)
yabanın (genitive singular)
yabanların (genitive plural)

From Ottoman Turkish یابان, from Persian یابان (yâbân).


dibek

dibek (definite accusative dibeği, plural dibekler)

dibeği (accusative definite)
dibekler (plural)
dibek (nominative singular)
dibekler (nominative plural)
dibeği (accusative definite singular)
dibekleri (accusative definite plural)
dibeğe (dative singular)
dibeklere (dative plural)
dibekte (locative singular)
dibeklerde (locative plural)
dibekten (ablative singular)
dibeklerden (ablative plural)
dibeğin (genitive singular)
dibeklerin (genitive plural)
dibeğim (first-person nominative singular)
dibeklerim (first-person nominative singular)
dibeğin (nominative second-person singular)
dibeklerin (nominative second-person singular)
dibeği (nominative singular third-person)
dibekleri (nominative singular third-person)
dibeğimiz (first-person nominative plural)
dibeklerimiz (first-person nominative plural)
dibeğiniz (nominative plural second-person)
dibekleriniz (nominative plural second-person)
dibekleri (nominative plural third-person)
dibeğimi (accusative definite first-person singular)
dibeklerimi (accusative definite first-person singular)
dibeğini (accusative definite second-person singular)
dibeklerini (accusative definite second-person singular)
dibeğini (accusative definite singular third-person)
dibeklerini (accusative definite singular third-person)
dibeğimizi (accusative definite first-person plural)
dibeklerimizi (accusative definite first-person plural)
dibeğinizi (accusative definite plural second-person)
dibeklerinizi (accusative definite plural second-person)
dibeklerini (accusative definite plural third-person)
dibeğime (dative first-person singular)
dibeklerime (dative first-person singular)
dibeğine (dative second-person singular)
dibeklerine (dative second-person singular)
dibeğine (dative singular third-person)
dibeklerine (dative singular third-person)
dibeğimize (dative first-person plural)
dibeklerimize (dative first-person plural)
dibeğinize (dative plural second-person)
dibeklerinize (dative plural second-person)
dibeklerine (dative plural third-person)
dibeğimde (first-person locative singular)
dibeklerimde (first-person locative singular)
dibeğinde (locative second-person singular)
dibeklerinde (locative second-person singular)
dibeğinde (locative singular third-person)
dibeklerinde (locative singular third-person)
dibeğimizde (first-person locative plural)
dibeklerimizde (first-person locative plural)
dibeğinizde (locative plural second-person)
dibeklerinizde (locative plural second-person)
dibeklerinde (locative plural third-person)
dibeğimden (ablative first-person singular)
dibeklerimden (ablative first-person singular)
dibeğinden (ablative second-person singular)
dibeklerinden (ablative second-person singular)
dibeğinden (ablative singular third-person)
dibeklerinden (ablative singular third-person)
dibeğimizden (ablative first-person plural)
dibeklerimizden (ablative first-person plural)
dibeğinizden (ablative plural second-person)
dibeklerinizden (ablative plural second-person)
dibeklerinden (ablative plural third-person)
dibeğimin (first-person genitive singular)
dibeklerimin (first-person genitive singular)
dibeğinin (genitive second-person singular)
dibeklerinin (genitive second-person singular)
dibeğinin (genitive singular third-person)
dibeklerinin (genitive singular third-person)
dibeğimizin (first-person genitive plural)
dibeklerimizin (first-person genitive plural)
dibeğinizin (genitive plural second-person)
dibeklerinizin (genitive plural second-person)
dibeklerinin (genitive plural third-person)

large stone mortar (used with a pestle tokmak)


tıraş fırçası

tıraş fırçası (definite accusative tıraş fırçasını, plural tıraş fırçaları)

tıraş fırçasını (accusative definite)
tıraş fırçaları (plural)
tıraş fırçası (nominative singular)
tıraş fırçaları (nominative plural)
tıraş fırçasını (accusative definite singular)
tıraş fırçalarını (accusative definite plural)
tıraş fırçasına (dative singular)
tıraş fırçalarına (dative plural)
tıraş fırçasında (locative singular)
tıraş fırçalarında (locative plural)
tıraş fırçasından (ablative singular)
tıraş fırçalarından (ablative plural)
tıraş fırçasının (genitive singular)
tıraş fırçalarının (genitive plural)


tadil

tadil (definite accusative tadili, plural tadiller)

tadili (accusative definite)
tadiller (plural)
tadil (nominative singular)
tadiller (nominative plural)
tadili (accusative definite singular)
tadilleri (accusative definite plural)
tadile (dative singular)
tadillere (dative plural)
tadilde (locative singular)
tadillerde (locative plural)
tadilden (ablative singular)
tadillerden (ablative plural)
tadilin (genitive singular)
tadillerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تعدیل (ta'dil), from Arabic تَعْدِيل (taʕdīl).


tadilat

tadilat (definite accusative tadilatı, plural tadilatlar)

tadilatı (accusative definite)
tadilatlar (plural)
tadilat (nominative singular)
tadilatlar (nominative plural)
tadilatı (accusative definite singular)
tadilatları (accusative definite plural)
tadilata (dative singular)
tadilatlara (dative plural)
tadilatta (locative singular)
tadilatlarda (locative plural)
tadilattan (ablative singular)
tadilatlardan (ablative plural)
tadilatın (genitive singular)
tadilatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish تعدیلات, from Arabic تَعْدِيلَات (taʕdīlāt).

der

Arabic تَعْدِيلَات (taʕdīlāt)


sebil

head

sebil (definite accusative sebili, plural sebiller)

sebili (accusative definite)
sebiller (plural)
sebil (nominative singular)
sebiller (nominative plural)
sebili (accusative definite singular)
sebilleri (accusative definite plural)
sebile (dative singular)
sebillere (dative plural)
sebilde (locative singular)
sebillerde (locative plural)
sebilden (ablative singular)
sebillerden (ablative plural)
sebilin (genitive singular)
sebillerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish سبیل (sebil), from Arabic سَبِيل (sabīl).

inh+

sebil, a building where water is freely distributed to the public

(dialectal) free distribution of licorice


beyefendi

head

beyefendi (definite accusative beyefendiyi, plural beyefendiler)

beyefendiyi (accusative definite)
beyefendiler (plural)
beyefendi (nominative singular)
beyefendiler (nominative plural)
beyefendiyi (accusative definite singular)
beyefendileri (accusative definite plural)
beyefendiye (dative singular)
beyefendilere (dative plural)
beyefendide (locative singular)
beyefendilerde (locative plural)
beyefendiden (ablative singular)
beyefendilerden (ablative plural)
beyefendinin (genitive singular)
beyefendilerin (genitive plural)


anneleri

inflection of anne:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


annelerin

second-person singular multiple-possession possessive


annenin

second-person singular single-possession possessive genitive


babası

third-person singular possessive of baba


anneanneyi

definite accusative singular of anneanne


babaanneyi

definite accusative singular of babaanne


birimlerinin

genitive of birimleri, the third-person plural possessive of birim (of their unit)

birimleri

genitive of birimlerin, the second-person singular possessive of birimler, the plural of birim (of your units)

birimlerin

genitive of birimleri, the third-person singular possessive of birimler, the plural of birim (of his (her) units)

birimleri

genitive of birimleri, the third-person plural possessive of birimler, the plural of birim (of their units)


Osmanlıcı

Osmanlıcı (definite accusative Osmanlıcıyı, plural Osmanlıcılar)

Osmanlıcıyı (accusative definite)
Osmanlıcılar (plural)
Osmanlıcı (nominative singular)
Osmanlıcılar (nominative plural)
Osmanlıcıyı (accusative definite singular)
Osmanlıcıları (accusative definite plural)
Osmanlıcıya (dative singular)
Osmanlıcılara (dative plural)
Osmanlıcıda (locative singular)
Osmanlıcılarda (locative plural)
Osmanlıcıdan (ablative singular)
Osmanlıcılardan (ablative plural)
Osmanlıcının (genitive singular)
Osmanlıcıların (genitive plural)
Osmanlıcım (first-person nominative singular)
Osmanlıcılarım (first-person nominative singular)
Osmanlıcın (nominative second-person singular)
Osmanlıcıların (nominative second-person singular)
Osmanlıcısı (nominative singular third-person)
Osmanlıcıları (nominative singular third-person)
Osmanlıcımız (first-person nominative plural)
Osmanlıcılarımız (first-person nominative plural)
Osmanlıcınız (nominative plural second-person)
Osmanlıcılarınız (nominative plural second-person)
Osmanlıcıları (nominative plural third-person)
Osmanlıcımı (accusative definite first-person singular)
Osmanlıcılarımı (accusative definite first-person singular)
Osmanlıcını (accusative definite second-person singular)
Osmanlıcılarını (accusative definite second-person singular)
Osmanlıcısını (accusative definite singular third-person)
Osmanlıcılarını (accusative definite singular third-person)
Osmanlıcımızı (accusative definite first-person plural)
Osmanlıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
Osmanlıcınızı (accusative definite plural second-person)
Osmanlıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
Osmanlıcılarını (accusative definite plural third-person)
Osmanlıcıma (dative first-person singular)
Osmanlıcılarıma (dative first-person singular)
Osmanlıcına (dative second-person singular)
Osmanlıcılarına (dative second-person singular)
Osmanlıcısına (dative singular third-person)
Osmanlıcılarına (dative singular third-person)
Osmanlıcımıza (dative first-person plural)
Osmanlıcılarımıza (dative first-person plural)
Osmanlıcınıza (dative plural second-person)
Osmanlıcılarınıza (dative plural second-person)
Osmanlıcılarına (dative plural third-person)
Osmanlıcımda (first-person locative singular)
Osmanlıcılarımda (first-person locative singular)
Osmanlıcında (locative second-person singular)
Osmanlıcılarında (locative second-person singular)
Osmanlıcısında (locative singular third-person)
Osmanlıcılarında (locative singular third-person)
Osmanlıcımızda (first-person locative plural)
Osmanlıcılarımızda (first-person locative plural)
Osmanlıcınızda (locative plural second-person)
Osmanlıcılarınızda (locative plural second-person)
Osmanlıcılarında (locative plural third-person)
Osmanlıcımdan (ablative first-person singular)
Osmanlıcılarımdan (ablative first-person singular)
Osmanlıcından (ablative second-person singular)
Osmanlıcılarından (ablative second-person singular)
Osmanlıcısından (ablative singular third-person)
Osmanlıcılarından (ablative singular third-person)
Osmanlıcımızdan (ablative first-person plural)
Osmanlıcılarımızdan (ablative first-person plural)
Osmanlıcınızdan (ablative plural second-person)
Osmanlıcılarınızdan (ablative plural second-person)
Osmanlıcılarından (ablative plural third-person)
Osmanlıcımın (first-person genitive singular)
Osmanlıcılarımın (first-person genitive singular)
Osmanlıcının (genitive second-person singular)
Osmanlıcılarının (genitive second-person singular)
Osmanlıcısının (genitive singular third-person)
Osmanlıcılarının (genitive singular third-person)
Osmanlıcımızın (first-person genitive plural)
Osmanlıcılarımızın (first-person genitive plural)
Osmanlıcınızın (genitive plural second-person)
Osmanlıcılarınızın (genitive plural second-person)
Osmanlıcılarının (genitive plural third-person)
Osmanlıcıyım (first-person singular)
Osmanlıcılarım (first-person singular)
Osmanlıcısın (second-person singular)
Osmanlıcılarsın (second-person singular)
Osmanlıcı (singular third-person)
Osmanlıcıdır (singular third-person)
Osmanlıcılar (singular third-person)
Osmanlıcılardır (singular third-person)
Osmanlıcıyız (first-person plural)
Osmanlıcılarız (first-person plural)
Osmanlıcısınız (plural second-person)
Osmanlıcılarsınız (plural second-person)
Osmanlıcılar (plural third-person)
Osmanlıcılardır (plural third-person)


talep

talep (definite accusative talebi, plural talepler)

talebi (accusative definite)
talepler (plural)
talep (nominative singular)
talepler (nominative plural)
talebi (accusative definite singular)
talepleri (accusative definite plural)
talebe (dative singular)
taleplere (dative plural)
talepte (locative singular)
taleplerde (locative plural)
talepten (ablative singular)
taleplerden (ablative plural)
talebin (genitive singular)
taleplerin (genitive plural)
talebim (first-person nominative singular)
taleplerim (first-person nominative singular)
talebin (nominative second-person singular)
taleplerin (nominative second-person singular)
talebi (nominative singular third-person)
talepleri (nominative singular third-person)
talebimiz (first-person nominative plural)
taleplerimiz (first-person nominative plural)
talebiniz (nominative plural second-person)
talepleriniz (nominative plural second-person)
talepleri (nominative plural third-person)
talebimi (accusative definite first-person singular)
taleplerimi (accusative definite first-person singular)
talebini (accusative definite second-person singular)
taleplerini (accusative definite second-person singular)
talebini (accusative definite singular third-person)
taleplerini (accusative definite singular third-person)
talebimizi (accusative definite first-person plural)
taleplerimizi (accusative definite first-person plural)
talebinizi (accusative definite plural second-person)
taleplerinizi (accusative definite plural second-person)
taleplerini (accusative definite plural third-person)
talebime (dative first-person singular)
taleplerime (dative first-person singular)
talebine (dative second-person singular)
taleplerine (dative second-person singular)
talebine (dative singular third-person)
taleplerine (dative singular third-person)
talebimize (dative first-person plural)
taleplerimize (dative first-person plural)
talebinize (dative plural second-person)
taleplerinize (dative plural second-person)
taleplerine (dative plural third-person)
talebimde (first-person locative singular)
taleplerimde (first-person locative singular)
talebinde (locative second-person singular)
taleplerinde (locative second-person singular)
talebinde (locative singular third-person)
taleplerinde (locative singular third-person)
talebimizde (first-person locative plural)
taleplerimizde (first-person locative plural)
talebinizde (locative plural second-person)
taleplerinizde (locative plural second-person)
taleplerinde (locative plural third-person)
talebimden (ablative first-person singular)
taleplerimden (ablative first-person singular)
talebinden (ablative second-person singular)
taleplerinden (ablative second-person singular)
talebinden (ablative singular third-person)
taleplerinden (ablative singular third-person)
talebimizden (ablative first-person plural)
taleplerimizden (ablative first-person plural)
talebinizden (ablative plural second-person)
taleplerinizden (ablative plural second-person)
taleplerinden (ablative plural third-person)
talebimin (first-person genitive singular)
taleplerimin (first-person genitive singular)
talebinin (genitive second-person singular)
taleplerinin (genitive second-person singular)
talebinin (genitive singular third-person)
taleplerinin (genitive singular third-person)
talebimizin (first-person genitive plural)
taleplerimizin (first-person genitive plural)
talebinizin (genitive plural second-person)
taleplerinizin (genitive plural second-person)
taleplerinin (genitive plural third-person)
talebim (first-person singular)
taleplerim (first-person singular)
talepsin (second-person singular)
taleplersin (second-person singular)
talep (singular third-person)
taleptir (singular third-person)
talepler (singular third-person)
taleplerdir (singular third-person)
talebiz (first-person plural)
talepleriz (first-person plural)
talepsiniz (plural second-person)
taleplersiniz (plural second-person)
talepler (plural third-person)
taleplerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish طلب (taleb), from Arabic طَلَب (ṭalab).


hanımefendi

hanımefendi (definite accusative hanımefendiyi, plural hanımefendiler)

hanımefendiyi (accusative definite)
hanımefendiler (plural)
hanımefendi (nominative singular)
hanımefendiler (nominative plural)
hanımefendiyi (accusative definite singular)
hanımefendileri (accusative definite plural)
hanımefendiye (dative singular)
hanımefendilere (dative plural)
hanımefendide (locative singular)
hanımefendilerde (locative plural)
hanımefendiden (ablative singular)
hanımefendilerden (ablative plural)
hanımefendinin (genitive singular)
hanımefendilerin (genitive plural)

→ Northern Kurdish: xanimefendî


piç

piç (definite accusative piçi, plural piçler)

piçi (accusative definite)
piçler (plural)

a sprout that appears near the main plant


giyim

giyim (definite accusative giyimi, plural giyimler)

giyimi (accusative definite)
giyimler (plural)
giyim (nominative singular)
giyimler (nominative plural)
giyimi (accusative definite singular)
giyimleri (accusative definite plural)
giyime (dative singular)
giyimlere (dative plural)
giyimde (locative singular)
giyimlerde (locative plural)
giyimden (ablative singular)
giyimlerden (ablative plural)
giyimin (genitive singular)
giyimlerin (genitive plural)
giyimim (first-person nominative singular)
giyimlerim (first-person nominative singular)
giyimin (nominative second-person singular)
giyimlerin (nominative second-person singular)
giyimi (nominative singular third-person)
giyimleri (nominative singular third-person)
giyimimiz (first-person nominative plural)
giyimlerimiz (first-person nominative plural)
giyiminiz (nominative plural second-person)
giyimleriniz (nominative plural second-person)
giyimleri (nominative plural third-person)
giyimimi (accusative definite first-person singular)
giyimlerimi (accusative definite first-person singular)
giyimini (accusative definite second-person singular)
giyimlerini (accusative definite second-person singular)
giyimini (accusative definite singular third-person)
giyimlerini (accusative definite singular third-person)
giyimimizi (accusative definite first-person plural)
giyimlerimizi (accusative definite first-person plural)
giyiminizi (accusative definite plural second-person)
giyimlerinizi (accusative definite plural second-person)
giyimlerini (accusative definite plural third-person)
giyimime (dative first-person singular)
giyimlerime (dative first-person singular)
giyimine (dative second-person singular)
giyimlerine (dative second-person singular)
giyimine (dative singular third-person)
giyimlerine (dative singular third-person)
giyimimize (dative first-person plural)
giyimlerimize (dative first-person plural)
giyiminize (dative plural second-person)
giyimlerinize (dative plural second-person)
giyimlerine (dative plural third-person)
giyimimde (first-person locative singular)
giyimlerimde (first-person locative singular)
giyiminde (locative second-person singular)
giyimlerinde (locative second-person singular)
giyiminde (locative singular third-person)
giyimlerinde (locative singular third-person)
giyimimizde (first-person locative plural)
giyimlerimizde (first-person locative plural)
giyiminizde (locative plural second-person)
giyimlerinizde (locative plural second-person)
giyimlerinde (locative plural third-person)
giyimimden (ablative first-person singular)
giyimlerimden (ablative first-person singular)
giyiminden (ablative second-person singular)
giyimlerinden (ablative second-person singular)
giyiminden (ablative singular third-person)
giyimlerinden (ablative singular third-person)
giyimimizden (ablative first-person plural)
giyimlerimizden (ablative first-person plural)
giyiminizden (ablative plural second-person)
giyimlerinizden (ablative plural second-person)
giyimlerinden (ablative plural third-person)
giyimimin (first-person genitive singular)
giyimlerimin (first-person genitive singular)
giyiminin (genitive second-person singular)
giyimlerinin (genitive second-person singular)
giyiminin (genitive singular third-person)
giyimlerinin (genitive singular third-person)
giyimimizin (first-person genitive plural)
giyimlerimizin (first-person genitive plural)
giyiminizin (genitive plural second-person)
giyimlerinizin (genitive plural second-person)
giyimlerinin (genitive plural third-person)

From giymek + -im. See Old Turkic 𐰚𐰓𐰏𐰇 (kedgü), formed with a different suffix.


mübadele

mübadele (definite accusative mübadeleyi, plural mübadeleler)

mübadeleyi (accusative definite)
mübadeleler (plural)
mübadele (nominative singular)
mübadeleler (nominative plural)
mübadeleyi (accusative definite singular)
mübadeleleri (accusative definite plural)
mübadeleye (dative singular)
mübadelelere (dative plural)
mübadelede (locative singular)
mübadelelerde (locative plural)
mübadeleden (ablative singular)
mübadelelerden (ablative plural)
mübadelenin (genitive singular)
mübadelelerin (genitive plural)
mübadelem (first-person nominative singular)
mübadelelerim (first-person nominative singular)
mübadelen (nominative second-person singular)
mübadelelerin (nominative second-person singular)
mübadelesi (nominative singular third-person)
mübadeleleri (nominative singular third-person)
mübadelemiz (first-person nominative plural)
mübadelelerimiz (first-person nominative plural)
mübadeleniz (nominative plural second-person)
mübadeleleriniz (nominative plural second-person)
mübadeleleri (nominative plural third-person)
mübadelemi (accusative definite first-person singular)
mübadelelerimi (accusative definite first-person singular)
mübadeleni (accusative definite second-person singular)
mübadelelerini (accusative definite second-person singular)
mübadelesini (accusative definite singular third-person)
mübadelelerini (accusative definite singular third-person)
mübadelemizi (accusative definite first-person plural)
mübadelelerimizi (accusative definite first-person plural)
mübadelenizi (accusative definite plural second-person)
mübadelelerinizi (accusative definite plural second-person)
mübadelelerini (accusative definite plural third-person)
mübadeleme (dative first-person singular)
mübadelelerime (dative first-person singular)
mübadelene (dative second-person singular)
mübadelelerine (dative second-person singular)
mübadelesine (dative singular third-person)
mübadelelerine (dative singular third-person)
mübadelemize (dative first-person plural)
mübadelelerimize (dative first-person plural)
mübadelenize (dative plural second-person)
mübadelelerinize (dative plural second-person)
mübadelelerine (dative plural third-person)
mübadelemde (first-person locative singular)
mübadelelerimde (first-person locative singular)
mübadelende (locative second-person singular)
mübadelelerinde (locative second-person singular)
mübadelesinde (locative singular third-person)
mübadelelerinde (locative singular third-person)
mübadelemizde (first-person locative plural)
mübadelelerimizde (first-person locative plural)
mübadelenizde (locative plural second-person)
mübadelelerinizde (locative plural second-person)
mübadelelerinde (locative plural third-person)
mübadelemden (ablative first-person singular)
mübadelelerimden (ablative first-person singular)
mübadelenden (ablative second-person singular)
mübadelelerinden (ablative second-person singular)
mübadelesinden (ablative singular third-person)
mübadelelerinden (ablative singular third-person)
mübadelemizden (ablative first-person plural)
mübadelelerimizden (ablative first-person plural)
mübadelenizden (ablative plural second-person)
mübadelelerinizden (ablative plural second-person)
mübadelelerinden (ablative plural third-person)
mübadelemin (first-person genitive singular)
mübadelelerimin (first-person genitive singular)
mübadelenin (genitive second-person singular)
mübadelelerinin (genitive second-person singular)
mübadelesinin (genitive singular third-person)
mübadelelerinin (genitive singular third-person)
mübadelemizin (first-person genitive plural)
mübadelelerimizin (first-person genitive plural)
mübadelenizin (genitive plural second-person)
mübadelelerinizin (genitive plural second-person)
mübadelelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مبادله (“exchange; barter”), from Arabic مُبَادَلَة (mubādala).

inh

Türkiye–Yunanistan nüfus mübadelesi

Population exchange between Greece and Turkey


labada

head

labada (definite accusative labadayı, plural labadalar)

labadayı (accusative definite)
labadalar (plural)
labada (nominative singular)
labadalar (nominative plural)
labadayı (accusative definite singular)
labadaları (accusative definite plural)
labadaya (dative singular)
labadalara (dative plural)
labadada (locative singular)
labadalarda (locative plural)
labadadan (ablative singular)
labadalardan (ablative plural)
labadanın (genitive singular)
labadaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish لاباده (labada), from Old Anatolian Turkish, from a possibly Common Turkic form *(a)labVda.

Chenopodium album
Chenopodium album#Translingual

(dialectal) white goosefoot (Chenopodium album)


pislik

pislik (definite accusative pisliği, plural pislikler)

pisliği (accusative definite)
pislikler (plural)
pislik (nominative singular)
pislikler (nominative plural)
pisliği (accusative definite singular)
pislikleri (accusative definite plural)
pisliğe (dative singular)
pisliklere (dative plural)
pislikte (locative singular)
pisliklerde (locative plural)
pislikten (ablative singular)
pisliklerden (ablative plural)
pisliğin (genitive singular)
pisliklerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish پیسلك (pislik). By surface analysis, pis (“dirty”) + -lik.

surf

1934 May 20, advertisement in Akşam, page 12

(please add an English translation of this quotation)

Sinekler, her yere konarlar ve her yere sığınılar. Pisliklerde doğarlar ve mezbelelerde yatarlar.


özellik

head

özellik (definite accusative özelliği, plural özellikler)

özelliği (accusative definite)
özellikler (plural)
özellik (nominative singular)
özellikler (nominative plural)
özelliği (accusative definite singular)
özellikleri (accusative definite plural)
özelliğe (dative singular)
özelliklere (dative plural)
özellikte (locative singular)
özelliklerde (locative plural)
özellikten (ablative singular)
özelliklerden (ablative plural)
özelliğin (genitive singular)
özelliklerin (genitive plural)

→ Azerbaijani: özəllik

From özel (“special, particular”) + -lik (“-ness”).


kez

head

kez (definite accusative kezi, plural kezler)

kezi (accusative definite)
kezler (plural)
kez (nominative singular)
kezler (nominative plural)
kezi (accusative definite singular)
kezleri (accusative definite plural)
keze (dative singular)
kezlere (dative plural)
kezde (locative singular)
kezlerde (locative plural)
kezden (ablative singular)
kezlerden (ablative plural)
kezin (genitive singular)
kezlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish گز (gez) ultimately from Proto-Turkic [Term?]. Cognate with Kazakh кез (kez) and Turkmen gezek.

Bir ya da iki kez de bana söyle.

Bir kezden bir şey olmaz.

Once is like never. (lit. Nothing happens from once).

time, occasion (an instance or occurrence)


gerek

gerek (definite accusative gereği, plural gerekler)

gereği (accusative definite)
gerekler (plural)
gerek (nominative singular)
gerekler (nominative plural)
gereği (accusative definite singular)
gerekleri (accusative definite plural)
gereğe (dative singular)
gereklere (dative plural)
gerekte (locative singular)
gereklerde (locative plural)
gerekten (ablative singular)
gereklerden (ablative plural)
gereğin (genitive singular)
gereklerin (genitive plural)
gereğim (first-person nominative singular)
gereklerim (first-person nominative singular)
gereğin (nominative second-person singular)
gereklerin (nominative second-person singular)
gereği (nominative singular third-person)
gerekleri (nominative singular third-person)
gereğimiz (first-person nominative plural)
gereklerimiz (first-person nominative plural)
gereğiniz (nominative plural second-person)
gerekleriniz (nominative plural second-person)
gerekleri (nominative plural third-person)
gereğimi (accusative definite first-person singular)
gereklerimi (accusative definite first-person singular)
gereğini (accusative definite second-person singular)
gereklerini (accusative definite second-person singular)
gereğini (accusative definite singular third-person)
gereklerini (accusative definite singular third-person)
gereğimizi (accusative definite first-person plural)
gereklerimizi (accusative definite first-person plural)
gereğinizi (accusative definite plural second-person)
gereklerinizi (accusative definite plural second-person)
gereklerini (accusative definite plural third-person)
gereğime (dative first-person singular)
gereklerime (dative first-person singular)
gereğine (dative second-person singular)
gereklerine (dative second-person singular)
gereğine (dative singular third-person)
gereklerine (dative singular third-person)
gereğimize (dative first-person plural)
gereklerimize (dative first-person plural)
gereğinize (dative plural second-person)
gereklerinize (dative plural second-person)
gereklerine (dative plural third-person)
gereğimde (first-person locative singular)
gereklerimde (first-person locative singular)
gereğinde (locative second-person singular)
gereklerinde (locative second-person singular)
gereğinde (locative singular third-person)
gereklerinde (locative singular third-person)
gereğimizde (first-person locative plural)
gereklerimizde (first-person locative plural)
gereğinizde (locative plural second-person)
gereklerinizde (locative plural second-person)
gereklerinde (locative plural third-person)
gereğimden (ablative first-person singular)
gereklerimden (ablative first-person singular)
gereğinden (ablative second-person singular)
gereklerinden (ablative second-person singular)
gereğinden (ablative singular third-person)
gereklerinden (ablative singular third-person)
gereğimizden (ablative first-person plural)
gereklerimizden (ablative first-person plural)
gereğinizden (ablative plural second-person)
gereklerinizden (ablative plural second-person)
gereklerinden (ablative plural third-person)
gereğimin (first-person genitive singular)
gereklerimin (first-person genitive singular)
gereğinin (genitive second-person singular)
gereklerinin (genitive second-person singular)
gereğinin (genitive singular third-person)
gereklerinin (genitive singular third-person)
gereğimizin (first-person genitive plural)
gereklerimizin (first-person genitive plural)
gereğinizin (genitive plural second-person)
gereklerinizin (genitive plural second-person)
gereklerinin (genitive plural third-person)
gereğim (first-person singular)
gereklerim (first-person singular)
gereksin (second-person singular)
gereklersin (second-person singular)
gerek (singular third-person)
gerektir (singular third-person)
gerekler (singular third-person)
gereklerdir (singular third-person)
gereğiz (first-person plural)
gerekleriz (first-person plural)
gereksiniz (plural second-person)
gereklersiniz (plural second-person)
gerekler (plural third-person)
gereklerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish گرك (gerek), from Old Anatolian Turkish كرك (gäräk), from Proto-Turkic *kẹrgek (“necessity, necessary”), from *kẹrge- (“to need”) + *-k (participle suffix).
Cognates
Azerbaijani gərək
Bashkir кәрәк (kərək)
Karakhanid كَرَكْ, كَرَاكْ (gerek, geräk)
Kazakh керек (kerek)
Kyrgyz керек (kerek)
Nogai керек (kerek)
Northern Kurdish gerek
Southern Altai керек (kerek)
Tatar кирәк (kiräk), kiräk
Turkmen gerek
Uyghur كېرەك (kërek)
Uzbek kerak

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">gərək</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">кәрәк</i> (kərək)

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">керек</i> (kerek)

Northern Kurdish <i class="Latn mention" lang="kmr">gerek</i>

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">керек</i> (kerek)

Nogai <i class="Cyrl mention" lang="nog">керек</i> (kerek)

Southern Altai <i class="Cyrl mention" lang="alt">керек</i> (kerek)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">gerek</i>

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">كېرەك</i> (kërek)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">kerak</i>


hınzır

head

hınzır (definite accusative hınzırı, plural hınzırlar)

hınzırı (accusative definite)
hınzırlar (plural)
hınzır (nominative singular)
hınzırlar (nominative plural)
hınzırı (accusative definite singular)
hınzırları (accusative definite plural)
hınzıra (dative singular)
hınzırlara (dative plural)
hınzırda (locative singular)
hınzırlarda (locative plural)
hınzırdan (ablative singular)
hınzırlardan (ablative plural)
hınzırın (genitive singular)
hınzırların (genitive plural)
hınzırım (first-person nominative singular)
hınzırlarım (first-person nominative singular)
hınzırın (nominative second-person singular)
hınzırların (nominative second-person singular)
hınzırı (nominative singular third-person)
hınzırları (nominative singular third-person)
hınzırımız (first-person nominative plural)
hınzırlarımız (first-person nominative plural)
hınzırınız (nominative plural second-person)
hınzırlarınız (nominative plural second-person)
hınzırları (nominative plural third-person)
hınzırımı (accusative definite first-person singular)
hınzırlarımı (accusative definite first-person singular)
hınzırını (accusative definite second-person singular)
hınzırlarını (accusative definite second-person singular)
hınzırını (accusative definite singular third-person)
hınzırlarını (accusative definite singular third-person)
hınzırımızı (accusative definite first-person plural)
hınzırlarımızı (accusative definite first-person plural)
hınzırınızı (accusative definite plural second-person)
hınzırlarınızı (accusative definite plural second-person)
hınzırlarını (accusative definite plural third-person)
hınzırıma (dative first-person singular)
hınzırlarıma (dative first-person singular)
hınzırına (dative second-person singular)
hınzırlarına (dative second-person singular)
hınzırına (dative singular third-person)
hınzırlarına (dative singular third-person)
hınzırımıza (dative first-person plural)
hınzırlarımıza (dative first-person plural)
hınzırınıza (dative plural second-person)
hınzırlarınıza (dative plural second-person)
hınzırlarına (dative plural third-person)
hınzırımda (first-person locative singular)
hınzırlarımda (first-person locative singular)
hınzırında (locative second-person singular)
hınzırlarında (locative second-person singular)
hınzırında (locative singular third-person)
hınzırlarında (locative singular third-person)
hınzırımızda (first-person locative plural)
hınzırlarımızda (first-person locative plural)
hınzırınızda (locative plural second-person)
hınzırlarınızda (locative plural second-person)
hınzırlarında (locative plural third-person)
hınzırımdan (ablative first-person singular)
hınzırlarımdan (ablative first-person singular)
hınzırından (ablative second-person singular)
hınzırlarından (ablative second-person singular)
hınzırından (ablative singular third-person)
hınzırlarından (ablative singular third-person)
hınzırımızdan (ablative first-person plural)
hınzırlarımızdan (ablative first-person plural)
hınzırınızdan (ablative plural second-person)
hınzırlarınızdan (ablative plural second-person)
hınzırlarından (ablative plural third-person)
hınzırımın (first-person genitive singular)
hınzırlarımın (first-person genitive singular)
hınzırının (genitive second-person singular)
hınzırlarının (genitive second-person singular)
hınzırının (genitive singular third-person)
hınzırlarının (genitive singular third-person)
hınzırımızın (first-person genitive plural)
hınzırlarımızın (first-person genitive plural)
hınzırınızın (genitive plural second-person)
hınzırlarınızın (genitive plural second-person)
hınzırlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish خنزیر (hınzır), from Arabic خِنْزِير (ḵinzīr).


psişik

psişik (definite accusative psişiki, plural psişikler)

psişiki (accusative definite)
psişikler (plural)
psişik (nominative singular)
psişikler (nominative plural)
psişiği (accusative definite singular)
psişikleri (accusative definite plural)
psişiğe (dative singular)
psişiklere (dative plural)
psişikte (locative singular)
psişiklerde (locative plural)
psişikten (ablative singular)
psişiklerden (ablative plural)
psişiğin (genitive singular)
psişiklerin (genitive plural)
psişiğim (first-person nominative singular)
psişiklerim (first-person nominative singular)
psişiğin (nominative second-person singular)
psişiklerin (nominative second-person singular)
psişiği (nominative singular third-person)
psişikleri (nominative singular third-person)
psişiğimiz (first-person nominative plural)
psişiklerimiz (first-person nominative plural)
psişiğiniz (nominative plural second-person)
psişikleriniz (nominative plural second-person)
psişikleri (nominative plural third-person)
psişiğimi (accusative definite first-person singular)
psişiklerimi (accusative definite first-person singular)
psişiğini (accusative definite second-person singular)
psişiklerini (accusative definite second-person singular)
psişiğini (accusative definite singular third-person)
psişiklerini (accusative definite singular third-person)
psişiğimizi (accusative definite first-person plural)
psişiklerimizi (accusative definite first-person plural)
psişiğinizi (accusative definite plural second-person)
psişiklerinizi (accusative definite plural second-person)
psişiklerini (accusative definite plural third-person)
psişiğime (dative first-person singular)
psişiklerime (dative first-person singular)
psişiğine (dative second-person singular)
psişiklerine (dative second-person singular)
psişiğine (dative singular third-person)
psişiklerine (dative singular third-person)
psişiğimize (dative first-person plural)
psişiklerimize (dative first-person plural)
psişiğinize (dative plural second-person)
psişiklerinize (dative plural second-person)
psişiklerine (dative plural third-person)
psişiğimde (first-person locative singular)
psişiklerimde (first-person locative singular)
psişiğinde (locative second-person singular)
psişiklerinde (locative second-person singular)
psişiğinde (locative singular third-person)
psişiklerinde (locative singular third-person)
psişiğimizde (first-person locative plural)
psişiklerimizde (first-person locative plural)
psişiğinizde (locative plural second-person)
psişiklerinizde (locative plural second-person)
psişiklerinde (locative plural third-person)
psişiğimden (ablative first-person singular)
psişiklerimden (ablative first-person singular)
psişiğinden (ablative second-person singular)
psişiklerinden (ablative second-person singular)
psişiğinden (ablative singular third-person)
psişiklerinden (ablative singular third-person)
psişiğimizden (ablative first-person plural)
psişiklerimizden (ablative first-person plural)
psişiğinizden (ablative plural second-person)
psişiklerinizden (ablative plural second-person)
psişiklerinden (ablative plural third-person)
psişiğimin (first-person genitive singular)
psişiklerimin (first-person genitive singular)
psişiğinin (genitive second-person singular)
psişiklerinin (genitive second-person singular)
psişiğinin (genitive singular third-person)
psişiklerinin (genitive singular third-person)
psişiğimizin (first-person genitive plural)
psişiklerimizin (first-person genitive plural)
psişiğinizin (genitive plural second-person)
psişiklerinizin (genitive plural second-person)
psişiklerinin (genitive plural third-person)
psişiğim (first-person singular)
psişiklerim (first-person singular)
psişiksin (second-person singular)
psişiklersin (second-person singular)
psişik (singular third-person)
psişiktir (singular third-person)
psişikler (singular third-person)
psişiklerdir (singular third-person)
psişiğiz (first-person plural)
psişikleriz (first-person plural)
psişiksiniz (plural second-person)
psişiklersiniz (plural second-person)
psişikler (plural third-person)
psişiklerdir (plural third-person)


beylik

beylik (definite accusative beyliği, plural beylikler)

beyliği (accusative definite)
beylikler (plural)

From Ottoman Turkish بكلك (beylik), from Old Anatolian Turkish. By surface analysis, bey (“lord, chief”) + -lik.

surf

Crimean Khanate
wikipedia:Crimean Khanate

a historical administrative division of the Crimean Khanate


işlem

head

işlem (definite accusative işlemi, plural işlemler)

işlemi (accusative definite)
işlemler (plural)

işle- + -im, a neologism coined in the 1930s in the purist drive to replace loanwords by words with Turkish roots.

Cihazınızı şarj etmeniz gerekiyor, ancak bu işlem çok zaman alabilir.

You need to charge your device, but this procedure may take a lot of time.

Solvay işlemi, Ernest Solvay tarafından 1860‘larında keşfedilmiştir.

The Solvay process was discovered by Ernest Solvay in the 1860s.

Bitcoin işlem hacmi rekor kırdı!

Bitcoin transaction volume broke record!

2 + 3 × 4 formülünün sonucu bulunurken, önce çarpma işlemi yapılır; sonra toplama işlemi yapılarak sonuç bulunur.
In finding the outcome of the formula 2 + 3 × 4, first the multiplication operation is performed; next the outcome is found by performing the addition operation.


üretim

üretim (definite accusative üretimi, plural üretimler)

üretimi (accusative definite)
üretimler (plural)


türlü

türlü (definite accusative türlüyü, plural türlüler)

türlüyü (accusative definite)
türlüler (plural)
türlü (nominative singular)
türlüler (nominative plural)
türlüyü (accusative definite singular)
türlüleri (accusative definite plural)
türlüye (dative singular)
türlülere (dative plural)
türlüde (locative singular)
türlülerde (locative plural)
türlüden (ablative singular)
türlülerden (ablative plural)
türlünün (genitive singular)
türlülerin (genitive plural)
türlüm (first-person nominative singular)
türlülerim (first-person nominative singular)
türlün (nominative second-person singular)
türlülerin (nominative second-person singular)
türlüsü (nominative singular third-person)
türlüleri (nominative singular third-person)
türlümüz (first-person nominative plural)
türlülerimiz (first-person nominative plural)
türlünüz (nominative plural second-person)
türlüleriniz (nominative plural second-person)
türlüleri (nominative plural third-person)
türlümü (accusative definite first-person singular)
türlülerimi (accusative definite first-person singular)
türlünü (accusative definite second-person singular)
türlülerini (accusative definite second-person singular)
türlüsünü (accusative definite singular third-person)
türlülerini (accusative definite singular third-person)
türlümüzü (accusative definite first-person plural)
türlülerimizi (accusative definite first-person plural)
türlünüzü (accusative definite plural second-person)
türlülerinizi (accusative definite plural second-person)
türlülerini (accusative definite plural third-person)
türlüme (dative first-person singular)
türlülerime (dative first-person singular)
türlüne (dative second-person singular)
türlülerine (dative second-person singular)
türlüsüne (dative singular third-person)
türlülerine (dative singular third-person)
türlümüze (dative first-person plural)
türlülerimize (dative first-person plural)
türlünüze (dative plural second-person)
türlülerinize (dative plural second-person)
türlülerine (dative plural third-person)
türlümde (first-person locative singular)
türlülerimde (first-person locative singular)
türlünde (locative second-person singular)
türlülerinde (locative second-person singular)
türlüsünde (locative singular third-person)
türlülerinde (locative singular third-person)
türlümüzde (first-person locative plural)
türlülerimizde (first-person locative plural)
türlünüzde (locative plural second-person)
türlülerinizde (locative plural second-person)
türlülerinde (locative plural third-person)
türlümden (ablative first-person singular)
türlülerimden (ablative first-person singular)
türlünden (ablative second-person singular)
türlülerinden (ablative second-person singular)
türlüsünden (ablative singular third-person)
türlülerinden (ablative singular third-person)
türlümüzden (ablative first-person plural)
türlülerimizden (ablative first-person plural)
türlünüzden (ablative plural second-person)
türlülerinizden (ablative plural second-person)
türlülerinden (ablative plural third-person)
türlümün (first-person genitive singular)
türlülerimin (first-person genitive singular)
türlünün (genitive second-person singular)
türlülerinin (genitive second-person singular)
türlüsünün (genitive singular third-person)
türlülerinin (genitive singular third-person)
türlümüzün (first-person genitive plural)
türlülerimizin (first-person genitive plural)
türlünüzün (genitive plural second-person)
türlülerinizin (genitive plural second-person)
türlülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish درلو (türlü, türlü), equivalent to tür + -lü.


kısım

kısım (definite accusative (standard) kısmı or kısımı, plural kısımlar)

kısmı (accusative definite standard)
kısımı (accusative definite)
kısımlar (plural)
kısım (nominative singular)
kısımlar (nominative plural)
kısmı (accusative definite singular)
kısımları (accusative definite plural)
kısma (dative singular)
kısımlara (dative plural)
kısımda (locative singular)
kısımlarda (locative plural)
kısımdan (ablative singular)
kısımlardan (ablative plural)
kısmın (genitive singular)
kısımların (genitive plural)
kısmım (first-person nominative singular)
kısımlarım (first-person nominative singular)
kısmın (nominative second-person singular)
kısımların (nominative second-person singular)
kısmı (nominative singular third-person)
kısımları (nominative singular third-person)
kısmımız (first-person nominative plural)
kısımlarımız (first-person nominative plural)
kısmınız (nominative plural second-person)
kısımlarınız (nominative plural second-person)
kısımları (nominative plural third-person)
kısmımı (accusative definite first-person singular)
kısımlarımı (accusative definite first-person singular)
kısmını (accusative definite second-person singular)
kısımlarını (accusative definite second-person singular)
kısmını (accusative definite singular third-person)
kısımlarını (accusative definite singular third-person)
kısmımızı (accusative definite first-person plural)
kısımlarımızı (accusative definite first-person plural)
kısmınızı (accusative definite plural second-person)
kısımlarınızı (accusative definite plural second-person)
kısımlarını (accusative definite plural third-person)
kısmıma (dative first-person singular)
kısımlarıma (dative first-person singular)
kısmına (dative second-person singular)
kısımlarına (dative second-person singular)
kısmına (dative singular third-person)
kısımlarına (dative singular third-person)
kısmımıza (dative first-person plural)
kısımlarımıza (dative first-person plural)
kısmınıza (dative plural second-person)
kısımlarınıza (dative plural second-person)
kısımlarına (dative plural third-person)
kısmımda (first-person locative singular)
kısımlarımda (first-person locative singular)
kısmında (locative second-person singular)
kısımlarında (locative second-person singular)
kısmında (locative singular third-person)
kısımlarında (locative singular third-person)
kısmımızda (first-person locative plural)
kısımlarımızda (first-person locative plural)
kısmınızda (locative plural second-person)
kısımlarınızda (locative plural second-person)
kısımlarında (locative plural third-person)
kısmımdan (ablative first-person singular)
kısımlarımdan (ablative first-person singular)
kısmından (ablative second-person singular)
kısımlarından (ablative second-person singular)
kısmından (ablative singular third-person)
kısımlarından (ablative singular third-person)
kısmımızdan (ablative first-person plural)
kısımlarımızdan (ablative first-person plural)
kısmınızdan (ablative plural second-person)
kısımlarınızdan (ablative plural second-person)
kısımlarından (ablative plural third-person)
kısmımın (first-person genitive singular)
kısımlarımın (first-person genitive singular)
kısmının (genitive second-person singular)
kısımlarının (genitive second-person singular)
kısmının (genitive singular third-person)
kısımlarının (genitive singular third-person)
kısmımızın (first-person genitive plural)
kısımlarımızın (first-person genitive plural)
kısmınızın (genitive plural second-person)
kısımlarınızın (genitive plural second-person)
kısımlarının (genitive plural third-person)
kısım (nominative singular)
kısımlar (nominative plural)
kısımı (accusative definite singular)
kısımları (accusative definite plural)
kısıma (dative singular)
kısımlara (dative plural)
kısımda (locative singular)
kısımlarda (locative plural)
kısımdan (ablative singular)
kısımlardan (ablative plural)
kısımın (genitive singular)
kısımların (genitive plural)
kısımım (first-person nominative singular)
kısımlarım (first-person nominative singular)
kısımın (nominative second-person singular)
kısımların (nominative second-person singular)
kısımı (nominative singular third-person)
kısımları (nominative singular third-person)
kısımımız (first-person nominative plural)
kısımlarımız (first-person nominative plural)
kısımınız (nominative plural second-person)
kısımlarınız (nominative plural second-person)
kısımları (nominative plural third-person)
kısımımı (accusative definite first-person singular)
kısımlarımı (accusative definite first-person singular)
kısımını (accusative definite second-person singular)
kısımlarını (accusative definite second-person singular)
kısımını (accusative definite singular third-person)
kısımlarını (accusative definite singular third-person)
kısımımızı (accusative definite first-person plural)
kısımlarımızı (accusative definite first-person plural)
kısımınızı (accusative definite plural second-person)
kısımlarınızı (accusative definite plural second-person)
kısımlarını (accusative definite plural third-person)
kısımıma (dative first-person singular)
kısımlarıma (dative first-person singular)
kısımına (dative second-person singular)
kısımlarına (dative second-person singular)
kısımına (dative singular third-person)
kısımlarına (dative singular third-person)
kısımımıza (dative first-person plural)
kısımlarımıza (dative first-person plural)
kısımınıza (dative plural second-person)
kısımlarınıza (dative plural second-person)
kısımlarına (dative plural third-person)
kısımımda (first-person locative singular)
kısımlarımda (first-person locative singular)
kısımında (locative second-person singular)
kısımlarında (locative second-person singular)
kısımında (locative singular third-person)
kısımlarında (locative singular third-person)
kısımımızda (first-person locative plural)
kısımlarımızda (first-person locative plural)
kısımınızda (locative plural second-person)
kısımlarınızda (locative plural second-person)
kısımlarında (locative plural third-person)
kısımımdan (ablative first-person singular)
kısımlarımdan (ablative first-person singular)
kısımından (ablative second-person singular)
kısımlarından (ablative second-person singular)
kısımından (ablative singular third-person)
kısımlarından (ablative singular third-person)
kısımımızdan (ablative first-person plural)
kısımlarımızdan (ablative first-person plural)
kısımınızdan (ablative plural second-person)
kısımlarınızdan (ablative plural second-person)
kısımlarından (ablative plural third-person)
kısımımın (first-person genitive singular)
kısımlarımın (first-person genitive singular)
kısımının (genitive second-person singular)
kısımlarının (genitive second-person singular)
kısımının (genitive singular third-person)
kısımlarının (genitive singular third-person)
kısımımızın (first-person genitive plural)
kısımlarımızın (first-person genitive plural)
kısımınızın (genitive plural second-person)
kısımlarınızın (genitive plural second-person)
kısımlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قسم (kısm, kısım), from Arabic قِسْم (qism).


subay

head

subay (definite accusative subayı, plural subaylar)

subayı (accusative definite)
subaylar (plural)
subay (nominative singular)
subaylar (nominative plural)
subayı (accusative definite singular)
subayları (accusative definite plural)
subaya (dative singular)
subaylara (dative plural)
subayda (locative singular)
subaylarda (locative plural)
subaydan (ablative singular)
subaylardan (ablative plural)
subayın (genitive singular)
subayların (genitive plural)
subayım (first-person nominative singular)
subaylarım (first-person nominative singular)
subayın (nominative second-person singular)
subayların (nominative second-person singular)
subayı (nominative singular third-person)
subayları (nominative singular third-person)
subayımız (first-person nominative plural)
subaylarımız (first-person nominative plural)
subayınız (nominative plural second-person)
subaylarınız (nominative plural second-person)
subayları (nominative plural third-person)
subayımı (accusative definite first-person singular)
subaylarımı (accusative definite first-person singular)
subayını (accusative definite second-person singular)
subaylarını (accusative definite second-person singular)
subayını (accusative definite singular third-person)
subaylarını (accusative definite singular third-person)
subayımızı (accusative definite first-person plural)
subaylarımızı (accusative definite first-person plural)
subayınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarını (accusative definite plural third-person)
subayıma (dative first-person singular)
subaylarıma (dative first-person singular)
subayına (dative second-person singular)
subaylarına (dative second-person singular)
subayına (dative singular third-person)
subaylarına (dative singular third-person)
subayımıza (dative first-person plural)
subaylarımıza (dative first-person plural)
subayınıza (dative plural second-person)
subaylarınıza (dative plural second-person)
subaylarına (dative plural third-person)
subayımda (first-person locative singular)
subaylarımda (first-person locative singular)
subayında (locative second-person singular)
subaylarında (locative second-person singular)
subayında (locative singular third-person)
subaylarında (locative singular third-person)
subayımızda (first-person locative plural)
subaylarımızda (first-person locative plural)
subayınızda (locative plural second-person)
subaylarınızda (locative plural second-person)
subaylarında (locative plural third-person)
subayımdan (ablative first-person singular)
subaylarımdan (ablative first-person singular)
subayından (ablative second-person singular)
subaylarından (ablative second-person singular)
subayından (ablative singular third-person)
subaylarından (ablative singular third-person)
subayımızdan (ablative first-person plural)
subaylarımızdan (ablative first-person plural)
subayınızdan (ablative plural second-person)
subaylarınızdan (ablative plural second-person)
subaylarından (ablative plural third-person)
subayımın (first-person genitive singular)
subaylarımın (first-person genitive singular)
subayının (genitive second-person singular)
subaylarının (genitive second-person singular)
subayının (genitive singular third-person)
subaylarının (genitive singular third-person)
subayımızın (first-person genitive plural)
subaylarımızın (first-person genitive plural)
subayınızın (genitive plural second-person)
subaylarınızın (genitive plural second-person)
subaylarının (genitive plural third-person)

Probably from a misinterpretation of
Chagatai [script needed] (subay, “light cavalry”) as a compound cognate with Old Turkic 𐰾𐰇 (s²ü, “army; spearmen; heavily armed pedestrian or horsemen”)
and Old Turkic 𐰋𐰏 (b²g, “lord”) and thus having the meaning 'army lord', in order to coin a replacement for the Ottoman ضابط (“zâbit”) during Turkish language reform. See more at Azerbaijani subay.


dışarı

head

dışarı (definite accusative dışarıyı, plural dışarılar)

dışarıyı (accusative definite)
dışarılar (plural)
dışarı (nominative singular)
dışarılar (nominative plural)
dışarıyı (accusative definite singular)
dışarıları (accusative definite plural)
dışarıya (dative singular)
dışarılara (dative plural)
dışarıda (locative singular)
dışarılarda (locative plural)
dışarıdan (ablative singular)
dışarılardan (ablative plural)
dışarının (genitive singular)
dışarıların (genitive plural)
dışarım (first-person nominative singular)
dışarılarım (first-person nominative singular)
dışarın (nominative second-person singular)
dışarıların (nominative second-person singular)
dışarısı (nominative singular third-person)
dışarıları (nominative singular third-person)
dışarımız (first-person nominative plural)
dışarılarımız (first-person nominative plural)
dışarınız (nominative plural second-person)
dışarılarınız (nominative plural second-person)
dışarıları (nominative plural third-person)
dışarımı (accusative definite first-person singular)
dışarılarımı (accusative definite first-person singular)
dışarını (accusative definite second-person singular)
dışarılarını (accusative definite second-person singular)
dışarısını (accusative definite singular third-person)
dışarılarını (accusative definite singular third-person)
dışarımızı (accusative definite first-person plural)
dışarılarımızı (accusative definite first-person plural)
dışarınızı (accusative definite plural second-person)
dışarılarınızı (accusative definite plural second-person)
dışarılarını (accusative definite plural third-person)
dışarıma (dative first-person singular)
dışarılarıma (dative first-person singular)
dışarına (dative second-person singular)
dışarılarına (dative second-person singular)
dışarısına (dative singular third-person)
dışarılarına (dative singular third-person)
dışarımıza (dative first-person plural)
dışarılarımıza (dative first-person plural)
dışarınıza (dative plural second-person)
dışarılarınıza (dative plural second-person)
dışarılarına (dative plural third-person)
dışarımda (first-person locative singular)
dışarılarımda (first-person locative singular)
dışarında (locative second-person singular)
dışarılarında (locative second-person singular)
dışarısında (locative singular third-person)
dışarılarında (locative singular third-person)
dışarımızda (first-person locative plural)
dışarılarımızda (first-person locative plural)
dışarınızda (locative plural second-person)
dışarılarınızda (locative plural second-person)
dışarılarında (locative plural third-person)
dışarımdan (ablative first-person singular)
dışarılarımdan (ablative first-person singular)
dışarından (ablative second-person singular)
dışarılarından (ablative second-person singular)
dışarısından (ablative singular third-person)
dışarılarından (ablative singular third-person)
dışarımızdan (ablative first-person plural)
dışarılarımızdan (ablative first-person plural)
dışarınızdan (ablative plural second-person)
dışarılarınızdan (ablative plural second-person)
dışarılarından (ablative plural third-person)
dışarımın (first-person genitive singular)
dışarılarımın (first-person genitive singular)
dışarının (genitive second-person singular)
dışarılarının (genitive second-person singular)
dışarısının (genitive singular third-person)
dışarılarının (genitive singular third-person)
dışarımızın (first-person genitive plural)
dışarılarımızın (first-person genitive plural)
dışarınızın (genitive plural second-person)
dışarılarınızın (genitive plural second-person)
dışarılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طیشاری (ṭışarı), from طیش (ṭış, “outside, exterior”). Equivalent to dış + -arı. Compare Old Turkic [script needed] (taš, “exterior”), from Proto-Turkic *daĺ- (“outer side”). Doublet of taşra. Cognate with Kyrgyz тышкары (tışkarı), Azerbaijani dışarı.

cog

Soğuk havalarda dışarıda çalışanlar dikkat!

Those working outside in cold weather, be careful!

countryside (as opposed to major cities)

all foreign countries, collectively; any location abroad


darp

head

darp (definite accusative darbı, plural darplar)

darbı (accusative definite)
darplar (plural)
darp (nominative singular)
darplar (nominative plural)
darbı (accusative definite singular)
darpları (accusative definite plural)
darba (dative singular)
darplara (dative plural)
darpta (locative singular)
darplarda (locative plural)
darptan (ablative singular)
darplardan (ablative plural)
darbın (genitive singular)
darpların (genitive plural)
darbım (first-person nominative singular)
darplarım (first-person nominative singular)
darbın (nominative second-person singular)
darpların (nominative second-person singular)
darbı (nominative singular third-person)
darpları (nominative singular third-person)
darbımız (first-person nominative plural)
darplarımız (first-person nominative plural)
darbınız (nominative plural second-person)
darplarınız (nominative plural second-person)
darpları (nominative plural third-person)
darbımı (accusative definite first-person singular)
darplarımı (accusative definite first-person singular)
darbını (accusative definite second-person singular)
darplarını (accusative definite second-person singular)
darbını (accusative definite singular third-person)
darplarını (accusative definite singular third-person)
darbımızı (accusative definite first-person plural)
darplarımızı (accusative definite first-person plural)
darbınızı (accusative definite plural second-person)
darplarınızı (accusative definite plural second-person)
darplarını (accusative definite plural third-person)
darbıma (dative first-person singular)
darplarıma (dative first-person singular)
darbına (dative second-person singular)
darplarına (dative second-person singular)
darbına (dative singular third-person)
darplarına (dative singular third-person)
darbımıza (dative first-person plural)
darplarımıza (dative first-person plural)
darbınıza (dative plural second-person)
darplarınıza (dative plural second-person)
darplarına (dative plural third-person)
darbımda (first-person locative singular)
darplarımda (first-person locative singular)
darbında (locative second-person singular)
darplarında (locative second-person singular)
darbında (locative singular third-person)
darplarında (locative singular third-person)
darbımızda (first-person locative plural)
darplarımızda (first-person locative plural)
darbınızda (locative plural second-person)
darplarınızda (locative plural second-person)
darplarında (locative plural third-person)
darbımdan (ablative first-person singular)
darplarımdan (ablative first-person singular)
darbından (ablative second-person singular)
darplarından (ablative second-person singular)
darbından (ablative singular third-person)
darplarından (ablative singular third-person)
darbımızdan (ablative first-person plural)
darplarımızdan (ablative first-person plural)
darbınızdan (ablative plural second-person)
darplarınızdan (ablative plural second-person)
darplarından (ablative plural third-person)
darbımın (first-person genitive singular)
darplarımın (first-person genitive singular)
darbının (genitive second-person singular)
darplarının (genitive second-person singular)
darbının (genitive singular third-person)
darplarının (genitive singular third-person)
darbımızın (first-person genitive plural)
darplarımızın (first-person genitive plural)
darbınızın (genitive plural second-person)
darplarınızın (genitive plural second-person)
darplarının (genitive plural third-person)

Borrowed from Arabic ضَرْب (ḍarb), note that the letter ض is pronounced exceptionally as the phoneme /d/ instead of the usual /z/ which is seen in the etymologically related mızrap (from مِضْرَاب (miḍrāb)) or zayıf (from ضَعِيف (ḍaʕīf)).


nikbin

nikbin (definite accusative nikbini, plural nikbinler)

nikbini (accusative definite)
nikbinler (plural)

From Ottoman Turkish نيكبين, from Persian نيك + بین.


hematoloji

hematoloji (definite accusative hematolojiyi, plural hematolojiler)

hematolojiyi (accusative definite)
hematolojiler (plural)


kan bilimi

kan bilimi (definite accusative kan bilimini, plural kan bilimleri)

kan bilimini (accusative definite)
kan bilimleri (plural)


itiraf

itiraf (definite accusative itirafı, plural itiraflar)

itirafı (accusative definite)
itiraflar (plural)
itiraf (nominative singular)
itiraflar (nominative plural)
itirafı (accusative definite singular)
itirafları (accusative definite plural)
itirafa (dative singular)
itiraflara (dative plural)
itirafta (locative singular)
itiraflarda (locative plural)
itiraftan (ablative singular)
itiraflardan (ablative plural)
itirafın (genitive singular)
itirafların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اعتراف, from Arabic اِعْتِرَاف (iʕtirāf).


şahsiyet

şahsiyet (definite accusative şahsiyeti, plural şahsiyetler)

şahsiyeti (accusative definite)
şahsiyetler (plural)

From Ottoman Turkish شخصیت (şahsiyet), from Arabic شَخْصِيَّة (šaḵṣiyya).

der

Arabic شَخْصِيَّة (šaḵṣiyya)


itiraz

head

itiraz (definite accusative itirazı, plural itirazlar)

itirazı (accusative definite)
itirazlar (plural)
itiraz (nominative singular)
itirazlar (nominative plural)
itirazı (accusative definite singular)
itirazları (accusative definite plural)
itiraza (dative singular)
itirazlara (dative plural)
itirazda (locative singular)
itirazlarda (locative plural)
itirazdan (ablative singular)
itirazlardan (ablative plural)
itirazın (genitive singular)
itirazların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اعتراض (i'tiraz), from Arabic اِعْتِرَاض (iʕtirāḍ).

der

Arabic اِعْتِرَاض (iʕtirāḍ)

Mahkeme kararına karşı itiraz yolu açıktır.

The appeal road against the court decision is open.


hikmet

head

hikmet (definite accusative hikmeti, plural hikmetler)

hikmeti (accusative definite)
hikmetler (plural)
hikmet (nominative singular)
hikmetler (nominative plural)
hikmeti (accusative definite singular)
hikmetleri (accusative definite plural)
hikmete (dative singular)
hikmetlere (dative plural)
hikmette (locative singular)
hikmetlerde (locative plural)
hikmetten (ablative singular)
hikmetlerden (ablative plural)
hikmetin (genitive singular)
hikmetlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish حكمت (ḥikmet, “an ultimate occult cause or motive for existence or occurrence, a point of knowledge, a system of philosophy, science”), from Arabic حِكْمَة (ḥikma, “wisdom, knowledge, philosophy”), verbal noun of حَكُمَ (ḥakuma, “to be wise, to establish solidly”).

der

The purpose of God not understood by people.


izzet

head

izzet (definite accusative izzeti, plural izzetler)

izzeti (accusative definite)
izzetler (plural)

From Ottoman Turkish عزت (ızzet, “honor”), from Arabic عزة.

greatness, glory, supremacy, exaltedness


saygı

saygı (definite accusative saygıyı, plural saygılar)

saygıyı (accusative definite)
saygılar (plural)
saygı (nominative singular)
saygılar (nominative plural)
saygıyı (accusative definite singular)
saygıları (accusative definite plural)
saygıya (dative singular)
saygılara (dative plural)
saygıda (locative singular)
saygılarda (locative plural)
saygıdan (ablative singular)
saygılardan (ablative plural)
saygının (genitive singular)
saygıların (genitive plural)
saygım (first-person nominative singular)
saygılarım (first-person nominative singular)
saygın (nominative second-person singular)
saygıların (nominative second-person singular)
saygısı (nominative singular third-person)
saygıları (nominative singular third-person)
saygımız (first-person nominative plural)
saygılarımız (first-person nominative plural)
saygınız (nominative plural second-person)
saygılarınız (nominative plural second-person)
saygıları (nominative plural third-person)
saygımı (accusative definite first-person singular)
saygılarımı (accusative definite first-person singular)
saygını (accusative definite second-person singular)
saygılarını (accusative definite second-person singular)
saygısını (accusative definite singular third-person)
saygılarını (accusative definite singular third-person)
saygımızı (accusative definite first-person plural)
saygılarımızı (accusative definite first-person plural)
saygınızı (accusative definite plural second-person)
saygılarınızı (accusative definite plural second-person)
saygılarını (accusative definite plural third-person)
saygıma (dative first-person singular)
saygılarıma (dative first-person singular)
saygına (dative second-person singular)
saygılarına (dative second-person singular)
saygısına (dative singular third-person)
saygılarına (dative singular third-person)
saygımıza (dative first-person plural)
saygılarımıza (dative first-person plural)
saygınıza (dative plural second-person)
saygılarınıza (dative plural second-person)
saygılarına (dative plural third-person)
saygımda (first-person locative singular)
saygılarımda (first-person locative singular)
saygında (locative second-person singular)
saygılarında (locative second-person singular)
saygısında (locative singular third-person)
saygılarında (locative singular third-person)
saygımızda (first-person locative plural)
saygılarımızda (first-person locative plural)
saygınızda (locative plural second-person)
saygılarınızda (locative plural second-person)
saygılarında (locative plural third-person)
saygımdan (ablative first-person singular)
saygılarımdan (ablative first-person singular)
saygından (ablative second-person singular)
saygılarından (ablative second-person singular)
saygısından (ablative singular third-person)
saygılarından (ablative singular third-person)
saygımızdan (ablative first-person plural)
saygılarımızdan (ablative first-person plural)
saygınızdan (ablative plural second-person)
saygılarınızdan (ablative plural second-person)
saygılarından (ablative plural third-person)
saygımın (first-person genitive singular)
saygılarımın (first-person genitive singular)
saygının (genitive second-person singular)
saygılarının (genitive second-person singular)
saygısının (genitive singular third-person)
saygılarının (genitive singular third-person)
saygımızın (first-person genitive plural)
saygılarımızın (first-person genitive plural)
saygınızın (genitive plural second-person)
saygılarınızın (genitive plural second-person)
saygılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صايغی (saygı). By surface analysis, say- (“to count”) + -gı.


cila

head

cila (definite accusative cilayı, plural cilalar)

cilayı (accusative definite)
cilalar (plural)
cila (nominative singular)
cilalar (nominative plural)
cilayı (accusative definite singular)
cilaları (accusative definite plural)
cilaya (dative singular)
cilalara (dative plural)
cilada (locative singular)
cilalarda (locative plural)
ciladan (ablative singular)
cilalardan (ablative plural)
cilanın (genitive singular)
cilaların (genitive plural)
cilam (first-person nominative singular)
cilalarım (first-person nominative singular)
cilan (nominative second-person singular)
cilaların (nominative second-person singular)
cilası (nominative singular third-person)
cilaları (nominative singular third-person)
cilamız (first-person nominative plural)
cilalarımız (first-person nominative plural)
cilanız (nominative plural second-person)
cilalarınız (nominative plural second-person)
cilaları (nominative plural third-person)
cilamı (accusative definite first-person singular)
cilalarımı (accusative definite first-person singular)
cilanı (accusative definite second-person singular)
cilalarını (accusative definite second-person singular)
cilasını (accusative definite singular third-person)
cilalarını (accusative definite singular third-person)
cilamızı (accusative definite first-person plural)
cilalarımızı (accusative definite first-person plural)
cilanızı (accusative definite plural second-person)
cilalarınızı (accusative definite plural second-person)
cilalarını (accusative definite plural third-person)
cilama (dative first-person singular)
cilalarıma (dative first-person singular)
cilana (dative second-person singular)
cilalarına (dative second-person singular)
cilasına (dative singular third-person)
cilalarına (dative singular third-person)
cilamıza (dative first-person plural)
cilalarımıza (dative first-person plural)
cilanıza (dative plural second-person)
cilalarınıza (dative plural second-person)
cilalarına (dative plural third-person)
cilamda (first-person locative singular)
cilalarımda (first-person locative singular)
cilanda (locative second-person singular)
cilalarında (locative second-person singular)
cilasında (locative singular third-person)
cilalarında (locative singular third-person)
cilamızda (first-person locative plural)
cilalarımızda (first-person locative plural)
cilanızda (locative plural second-person)
cilalarınızda (locative plural second-person)
cilalarında (locative plural third-person)
cilamdan (ablative first-person singular)
cilalarımdan (ablative first-person singular)
cilandan (ablative second-person singular)
cilalarından (ablative second-person singular)
cilasından (ablative singular third-person)
cilalarından (ablative singular third-person)
cilamızdan (ablative first-person plural)
cilalarımızdan (ablative first-person plural)
cilanızdan (ablative plural second-person)
cilalarınızdan (ablative plural second-person)
cilalarından (ablative plural third-person)
cilamın (first-person genitive singular)
cilalarımın (first-person genitive singular)
cilanın (genitive second-person singular)
cilalarının (genitive second-person singular)
cilasının (genitive singular third-person)
cilalarının (genitive singular third-person)
cilamızın (first-person genitive plural)
cilalarımızın (first-person genitive plural)
cilanızın (genitive plural second-person)
cilalarınızın (genitive plural second-person)
cilalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جلا (cilā, “a cleansing, furbishing, burnishing; brightness, gloss, luster, any substance or process that gives luster; a polish; a dispelling grief, anxiety”), from Arabic جَلَاء (jalāʔ), verbal noun of جَلَا (jalā, “to polish, to clear, to remove, to depart”).

inh+

A mixture used to give shine to wooden, metallic, leather etc. objects; polish, luster.

(figuratively) A fake and deceptive appearance; varnish, false front.

(figuratively) Unnecessarily or excessively showy appearance.

(slang) A softer liquor drunk after a hard liquor.


volüm

head

volüm (definite accusative volümü, plural volümler)

volümü (accusative definite)
volümler (plural)
volüm (nominative singular)
volümler (nominative plural)
volümü (accusative definite singular)
volümleri (accusative definite plural)
volüme (dative singular)
volümlere (dative plural)
volümde (locative singular)
volümlerde (locative plural)
volümden (ablative singular)
volümlerden (ablative plural)
volümün (genitive singular)
volümlerin (genitive plural)


orun

Inherited from Ottoman Turkish اورون (orun, “position; range; place”) (till the 16th Century), from Proto-Turkic *orun (“place”). Perhaps revived from Ottoman Turkish instead of Arabic makam and mevki in Modern Turkish. Cognate with Kazakh орын (oryn).


etnonim

head

etnonim (definite accusative etnonimi, plural etnonimler)

etnonimi (accusative definite)
etnonimler (plural)


klasör

klasör (definite accusative klasörü, plural klasörler)

klasörü (accusative definite)
klasörler (plural)
klasör (nominative singular)
klasörler (nominative plural)
klasörü (accusative definite singular)
klasörleri (accusative definite plural)
klasöre (dative singular)
klasörlere (dative plural)
klasörde (locative singular)
klasörlerde (locative plural)
klasörden (ablative singular)
klasörlerden (ablative plural)
klasörün (genitive singular)
klasörlerin (genitive plural)
klasörüm (first-person nominative singular)
klasörlerim (first-person nominative singular)
klasörün (nominative second-person singular)
klasörlerin (nominative second-person singular)
klasörü (nominative singular third-person)
klasörleri (nominative singular third-person)
klasörümüz (first-person nominative plural)
klasörlerimiz (first-person nominative plural)
klasörünüz (nominative plural second-person)
klasörleriniz (nominative plural second-person)
klasörleri (nominative plural third-person)
klasörümü (accusative definite first-person singular)
klasörlerimi (accusative definite first-person singular)
klasörünü (accusative definite second-person singular)
klasörlerini (accusative definite second-person singular)
klasörünü (accusative definite singular third-person)
klasörlerini (accusative definite singular third-person)
klasörümüzü (accusative definite first-person plural)
klasörlerimizi (accusative definite first-person plural)
klasörünüzü (accusative definite plural second-person)
klasörlerinizi (accusative definite plural second-person)
klasörlerini (accusative definite plural third-person)
klasörüme (dative first-person singular)
klasörlerime (dative first-person singular)
klasörüne (dative second-person singular)
klasörlerine (dative second-person singular)
klasörüne (dative singular third-person)
klasörlerine (dative singular third-person)
klasörümüze (dative first-person plural)
klasörlerimize (dative first-person plural)
klasörünüze (dative plural second-person)
klasörlerinize (dative plural second-person)
klasörlerine (dative plural third-person)
klasörümde (first-person locative singular)
klasörlerimde (first-person locative singular)
klasöründe (locative second-person singular)
klasörlerinde (locative second-person singular)
klasöründe (locative singular third-person)
klasörlerinde (locative singular third-person)
klasörümüzde (first-person locative plural)
klasörlerimizde (first-person locative plural)
klasörünüzde (locative plural second-person)
klasörlerinizde (locative plural second-person)
klasörlerinde (locative plural third-person)
klasörümden (ablative first-person singular)
klasörlerimden (ablative first-person singular)
klasöründen (ablative second-person singular)
klasörlerinden (ablative second-person singular)
klasöründen (ablative singular third-person)
klasörlerinden (ablative singular third-person)
klasörümüzden (ablative first-person plural)
klasörlerimizden (ablative first-person plural)
klasörünüzden (ablative plural second-person)
klasörlerinizden (ablative plural second-person)
klasörlerinden (ablative plural third-person)
klasörümün (first-person genitive singular)
klasörlerimin (first-person genitive singular)
klasörünün (genitive second-person singular)
klasörlerinin (genitive second-person singular)
klasörünün (genitive singular third-person)
klasörlerinin (genitive singular third-person)
klasörümüzün (first-person genitive plural)
klasörlerimizin (first-person genitive plural)
klasörünüzün (genitive plural second-person)
klasörlerinizin (genitive plural second-person)
klasörlerinin (genitive plural third-person)
klasörüm (first-person singular)
klasörlerim (first-person singular)
klasörsün (second-person singular)
klasörlersin (second-person singular)
klasör (singular third-person)
klasördür (singular third-person)
klasörler (singular third-person)
klasörlerdir (singular third-person)
klasörüz (first-person plural)
klasörleriz (first-person plural)
klasörsünüz (plural second-person)
klasörlersiniz (plural second-person)
klasörler (plural third-person)
klasörlerdir (plural third-person)

yeni klasör


bilgi kuramı

bilgi kuramı (definite accusative bilgi kuramını, plural bilgi kuramları)

bilgi kuramını (accusative definite)
bilgi kuramları (plural)


epistemoloji

epistemoloji (definite accusative epistemolojiyi, plural epistemolojiler)

epistemolojiyi (accusative definite)
epistemolojiler (plural)


riya

riya (definite accusative riyayı, plural riyalar)

riyayı (accusative definite)
riyalar (plural)
riya (nominative singular)
riyalar (nominative plural)
riyayı (accusative definite singular)
riyaları (accusative definite plural)
riyaya (dative singular)
riyalara (dative plural)
riyada (locative singular)
riyalarda (locative plural)
riyadan (ablative singular)
riyalardan (ablative plural)
riyanın (genitive singular)
riyaların (genitive plural)
riyam (first-person nominative singular)
riyalarım (first-person nominative singular)
riyan (nominative second-person singular)
riyaların (nominative second-person singular)
riyası (nominative singular third-person)
riyaları (nominative singular third-person)
riyamız (first-person nominative plural)
riyalarımız (first-person nominative plural)
riyanız (nominative plural second-person)
riyalarınız (nominative plural second-person)
riyaları (nominative plural third-person)
riyamı (accusative definite first-person singular)
riyalarımı (accusative definite first-person singular)
riyanı (accusative definite second-person singular)
riyalarını (accusative definite second-person singular)
riyasını (accusative definite singular third-person)
riyalarını (accusative definite singular third-person)
riyamızı (accusative definite first-person plural)
riyalarımızı (accusative definite first-person plural)
riyanızı (accusative definite plural second-person)
riyalarınızı (accusative definite plural second-person)
riyalarını (accusative definite plural third-person)
riyama (dative first-person singular)
riyalarıma (dative first-person singular)
riyana (dative second-person singular)
riyalarına (dative second-person singular)
riyasına (dative singular third-person)
riyalarına (dative singular third-person)
riyamıza (dative first-person plural)
riyalarımıza (dative first-person plural)
riyanıza (dative plural second-person)
riyalarınıza (dative plural second-person)
riyalarına (dative plural third-person)
riyamda (first-person locative singular)
riyalarımda (first-person locative singular)
riyanda (locative second-person singular)
riyalarında (locative second-person singular)
riyasında (locative singular third-person)
riyalarında (locative singular third-person)
riyamızda (first-person locative plural)
riyalarımızda (first-person locative plural)
riyanızda (locative plural second-person)
riyalarınızda (locative plural second-person)
riyalarında (locative plural third-person)
riyamdan (ablative first-person singular)
riyalarımdan (ablative first-person singular)
riyandan (ablative second-person singular)
riyalarından (ablative second-person singular)
riyasından (ablative singular third-person)
riyalarından (ablative singular third-person)
riyamızdan (ablative first-person plural)
riyalarımızdan (ablative first-person plural)
riyanızdan (ablative plural second-person)
riyalarınızdan (ablative plural second-person)
riyalarından (ablative plural third-person)
riyamın (first-person genitive singular)
riyalarımın (first-person genitive singular)
riyanın (genitive second-person singular)
riyalarının (genitive second-person singular)
riyasının (genitive singular third-person)
riyalarının (genitive singular third-person)
riyamızın (first-person genitive plural)
riyalarımızın (first-person genitive plural)
riyanızın (genitive plural second-person)
riyalarınızın (genitive plural second-person)
riyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ریاء (riyâ), from Arabic رِيَاء (riyāʔ).


bıldırcın kılavuzu

bıldırcın kılavuzu (definite accusative bıldırcın kılavuzunu, plural bıldırcın kılavuzları)

bıldırcın kılavuzunu (accusative definite)
bıldırcın kılavuzları (plural)


iddia

iddia (definite accusative iddiayı, plural iddialar)

iddiayı (accusative definite)
iddialar (plural)
iddia (nominative singular)
iddialar (nominative plural)
iddiayı (accusative definite singular)
iddiaları (accusative definite plural)
iddiaya (dative singular)
iddialara (dative plural)
iddiada (locative singular)
iddialarda (locative plural)
iddiadan (ablative singular)
iddialardan (ablative plural)
iddianın (genitive singular)
iddiaların (genitive plural)
iddiam (first-person nominative singular)
iddialarım (first-person nominative singular)
iddian (nominative second-person singular)
iddiaların (nominative second-person singular)
iddiası (nominative singular third-person)
iddiaları (nominative singular third-person)
iddiamız (first-person nominative plural)
iddialarımız (first-person nominative plural)
iddianız (nominative plural second-person)
iddialarınız (nominative plural second-person)
iddiaları (nominative plural third-person)
iddiamı (accusative definite first-person singular)
iddialarımı (accusative definite first-person singular)
iddianı (accusative definite second-person singular)
iddialarını (accusative definite second-person singular)
iddiasını (accusative definite singular third-person)
iddialarını (accusative definite singular third-person)
iddiamızı (accusative definite first-person plural)
iddialarımızı (accusative definite first-person plural)
iddianızı (accusative definite plural second-person)
iddialarınızı (accusative definite plural second-person)
iddialarını (accusative definite plural third-person)
iddiama (dative first-person singular)
iddialarıma (dative first-person singular)
iddiana (dative second-person singular)
iddialarına (dative second-person singular)
iddiasına (dative singular third-person)
iddialarına (dative singular third-person)
iddiamıza (dative first-person plural)
iddialarımıza (dative first-person plural)
iddianıza (dative plural second-person)
iddialarınıza (dative plural second-person)
iddialarına (dative plural third-person)
iddiamda (first-person locative singular)
iddialarımda (first-person locative singular)
iddianda (locative second-person singular)
iddialarında (locative second-person singular)
iddiasında (locative singular third-person)
iddialarında (locative singular third-person)
iddiamızda (first-person locative plural)
iddialarımızda (first-person locative plural)
iddianızda (locative plural second-person)
iddialarınızda (locative plural second-person)
iddialarında (locative plural third-person)
iddiamdan (ablative first-person singular)
iddialarımdan (ablative first-person singular)
iddiandan (ablative second-person singular)
iddialarından (ablative second-person singular)
iddiasından (ablative singular third-person)
iddialarından (ablative singular third-person)
iddiamızdan (ablative first-person plural)
iddialarımızdan (ablative first-person plural)
iddianızdan (ablative plural second-person)
iddialarınızdan (ablative plural second-person)
iddialarından (ablative plural third-person)
iddiamın (first-person genitive singular)
iddialarımın (first-person genitive singular)
iddianın (genitive second-person singular)
iddialarının (genitive second-person singular)
iddiasının (genitive singular third-person)
iddialarının (genitive singular third-person)
iddiamızın (first-person genitive plural)
iddialarımızın (first-person genitive plural)
iddianızın (genitive plural second-person)
iddialarınızın (genitive plural second-person)
iddialarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ادعا (iddi'a), from Arabic اِدِّعَاء (iddiʕāʔ).

der

Arabic اِدِّعَاء (iddiʕāʔ)

assertation, statement (declaration or remark)


çotra

head

çotra (definite accusative çotrayı, plural çotralar)

çotrayı (accusative definite)
çotralar (plural)
çotra (nominative singular)
çotralar (nominative plural)
çotrayı (accusative definite singular)
çotraları (accusative definite plural)
çotraya (dative singular)
çotralara (dative plural)
çotrada (locative singular)
çotralarda (locative plural)
çotradan (ablative singular)
çotralardan (ablative plural)
çotranın (genitive singular)
çotraların (genitive plural)
çotram (first-person nominative singular)
çotralarım (first-person nominative singular)
çotran (nominative second-person singular)
çotraların (nominative second-person singular)
çotrası (nominative singular third-person)
çotraları (nominative singular third-person)
çotramız (first-person nominative plural)
çotralarımız (first-person nominative plural)
çotranız (nominative plural second-person)
çotralarınız (nominative plural second-person)
çotraları (nominative plural third-person)
çotramı (accusative definite first-person singular)
çotralarımı (accusative definite first-person singular)
çotranı (accusative definite second-person singular)
çotralarını (accusative definite second-person singular)
çotrasını (accusative definite singular third-person)
çotralarını (accusative definite singular third-person)
çotramızı (accusative definite first-person plural)
çotralarımızı (accusative definite first-person plural)
çotranızı (accusative definite plural second-person)
çotralarınızı (accusative definite plural second-person)
çotralarını (accusative definite plural third-person)
çotrama (dative first-person singular)
çotralarıma (dative first-person singular)
çotrana (dative second-person singular)
çotralarına (dative second-person singular)
çotrasına (dative singular third-person)
çotralarına (dative singular third-person)
çotramıza (dative first-person plural)
çotralarımıza (dative first-person plural)
çotranıza (dative plural second-person)
çotralarınıza (dative plural second-person)
çotralarına (dative plural third-person)
çotramda (first-person locative singular)
çotralarımda (first-person locative singular)
çotranda (locative second-person singular)
çotralarında (locative second-person singular)
çotrasında (locative singular third-person)
çotralarında (locative singular third-person)
çotramızda (first-person locative plural)
çotralarımızda (first-person locative plural)
çotranızda (locative plural second-person)
çotralarınızda (locative plural second-person)
çotralarında (locative plural third-person)
çotramdan (ablative first-person singular)
çotralarımdan (ablative first-person singular)
çotrandan (ablative second-person singular)
çotralarından (ablative second-person singular)
çotrasından (ablative singular third-person)
çotralarından (ablative singular third-person)
çotramızdan (ablative first-person plural)
çotralarımızdan (ablative first-person plural)
çotranızdan (ablative plural second-person)
çotralarınızdan (ablative plural second-person)
çotralarından (ablative plural third-person)
çotramın (first-person genitive singular)
çotralarımın (first-person genitive singular)
çotranın (genitive second-person singular)
çotralarının (genitive second-person singular)
çotrasının (genitive singular third-person)
çotralarının (genitive singular third-person)
çotramızın (first-person genitive plural)
çotralarımızın (first-person genitive plural)
çotranızın (genitive plural second-person)
çotralarınızın (genitive plural second-person)
çotralarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چوتره (çotra, çotura), ultimately from Ancient Greek κοτύλη (kotúlē).

canteen, wine flask, flat wooden drinking-bottle