sis

sis (definite accusative sisi, plural sisler)

sisi (accusative definite)
sisler (plural)
sis (nominative singular)
sisler (nominative plural)
sisi (accusative definite singular)
sisleri (accusative definite plural)
sise (dative singular)
sislere (dative plural)
siste (locative singular)
sislerde (locative plural)
sisten (ablative singular)
sislerden (ablative plural)
sisin (genitive singular)
sislerin (genitive plural)
sisim (first-person nominative singular)
sislerim (first-person nominative singular)
sisin (nominative second-person singular)
sislerin (nominative second-person singular)
sisi (nominative singular third-person)
sisleri (nominative singular third-person)
sisimiz (first-person nominative plural)
sislerimiz (first-person nominative plural)
sisiniz (nominative plural second-person)
sisleriniz (nominative plural second-person)
sisleri (nominative plural third-person)
sisimi (accusative definite first-person singular)
sislerimi (accusative definite first-person singular)
sisini (accusative definite second-person singular)
sislerini (accusative definite second-person singular)
sisini (accusative definite singular third-person)
sislerini (accusative definite singular third-person)
sisimizi (accusative definite first-person plural)
sislerimizi (accusative definite first-person plural)
sisinizi (accusative definite plural second-person)
sislerinizi (accusative definite plural second-person)
sislerini (accusative definite plural third-person)
sisime (dative first-person singular)
sislerime (dative first-person singular)
sisine (dative second-person singular)
sislerine (dative second-person singular)
sisine (dative singular third-person)
sislerine (dative singular third-person)
sisimize (dative first-person plural)
sislerimize (dative first-person plural)
sisinize (dative plural second-person)
sislerinize (dative plural second-person)
sislerine (dative plural third-person)
sisimde (first-person locative singular)
sislerimde (first-person locative singular)
sisinde (locative second-person singular)
sislerinde (locative second-person singular)
sisinde (locative singular third-person)
sislerinde (locative singular third-person)
sisimizde (first-person locative plural)
sislerimizde (first-person locative plural)
sisinizde (locative plural second-person)
sislerinizde (locative plural second-person)
sislerinde (locative plural third-person)
sisimden (ablative first-person singular)
sislerimden (ablative first-person singular)
sisinden (ablative second-person singular)
sislerinden (ablative second-person singular)
sisinden (ablative singular third-person)
sislerinden (ablative singular third-person)
sisimizden (ablative first-person plural)
sislerimizden (ablative first-person plural)
sisinizden (ablative plural second-person)
sislerinizden (ablative plural second-person)
sislerinden (ablative plural third-person)
sisimin (first-person genitive singular)
sislerimin (first-person genitive singular)
sisinin (genitive second-person singular)
sislerinin (genitive second-person singular)
sisinin (genitive singular third-person)
sislerinin (genitive singular third-person)
sisimizin (first-person genitive plural)
sislerimizin (first-person genitive plural)
sisinizin (genitive plural second-person)
sislerinizin (genitive plural second-person)
sislerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سیس (sis, “freckle, spot; mist, fog”), origin unknown.


alet

head

alet (definite accusative aleti, plural aletler)

aleti (accusative definite)
aletler (plural)
alet (nominative singular)
aletler (nominative plural)
aleti (accusative definite singular)
aletleri (accusative definite plural)
alete (dative singular)
aletlere (dative plural)
alette (locative singular)
aletlerde (locative plural)
aletten (ablative singular)
aletlerden (ablative plural)
aletin (genitive singular)
aletlerin (genitive plural)
aletim (first-person nominative singular)
aletlerim (first-person nominative singular)
aletin (nominative second-person singular)
aletlerin (nominative second-person singular)
aleti (nominative singular third-person)
aletleri (nominative singular third-person)
aletimiz (first-person nominative plural)
aletlerimiz (first-person nominative plural)
aletiniz (nominative plural second-person)
aletleriniz (nominative plural second-person)
aletleri (nominative plural third-person)
aletimi (accusative definite first-person singular)
aletlerimi (accusative definite first-person singular)
aletini (accusative definite second-person singular)
aletlerini (accusative definite second-person singular)
aletini (accusative definite singular third-person)
aletlerini (accusative definite singular third-person)
aletimizi (accusative definite first-person plural)
aletlerimizi (accusative definite first-person plural)
aletinizi (accusative definite plural second-person)
aletlerinizi (accusative definite plural second-person)
aletlerini (accusative definite plural third-person)
aletime (dative first-person singular)
aletlerime (dative first-person singular)
aletine (dative second-person singular)
aletlerine (dative second-person singular)
aletine (dative singular third-person)
aletlerine (dative singular third-person)
aletimize (dative first-person plural)
aletlerimize (dative first-person plural)
aletinize (dative plural second-person)
aletlerinize (dative plural second-person)
aletlerine (dative plural third-person)
aletimde (first-person locative singular)
aletlerimde (first-person locative singular)
aletinde (locative second-person singular)
aletlerinde (locative second-person singular)
aletinde (locative singular third-person)
aletlerinde (locative singular third-person)
aletimizde (first-person locative plural)
aletlerimizde (first-person locative plural)
aletinizde (locative plural second-person)
aletlerinizde (locative plural second-person)
aletlerinde (locative plural third-person)
aletimden (ablative first-person singular)
aletlerimden (ablative first-person singular)
aletinden (ablative second-person singular)
aletlerinden (ablative second-person singular)
aletinden (ablative singular third-person)
aletlerinden (ablative singular third-person)
aletimizden (ablative first-person plural)
aletlerimizden (ablative first-person plural)
aletinizden (ablative plural second-person)
aletlerinizden (ablative plural second-person)
aletlerinden (ablative plural third-person)
aletimin (first-person genitive singular)
aletlerimin (first-person genitive singular)
aletinin (genitive second-person singular)
aletlerinin (genitive second-person singular)
aletinin (genitive singular third-person)
aletlerinin (genitive singular third-person)
aletimizin (first-person genitive plural)
aletlerimizin (first-person genitive plural)
aletinizin (genitive plural second-person)
aletlerinizin (genitive plural second-person)
aletlerinin (genitive plural third-person)
aletim (first-person singular)
aletlerim (first-person singular)
aletsin (second-person singular)
aletlersin (second-person singular)
alet (singular third-person)
alettir (singular third-person)
aletler (singular third-person)
aletlerdir (singular third-person)
aletiz (first-person plural)
aletleriz (first-person plural)
aletsiniz (plural second-person)
aletlersiniz (plural second-person)
aletler (plural third-person)
aletlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish آلت (alet), from Arabic آلَة (ʔāla).


halat

halat (definite accusative halatı, plural halatlar)

halatı (accusative definite)
halatlar (plural)
halat (nominative singular)
halatlar (nominative plural)
halatı (accusative definite singular)
halatları (accusative definite plural)
halata (dative singular)
halatlara (dative plural)
halatta (locative singular)
halatlarda (locative plural)
halattan (ablative singular)
halatlardan (ablative plural)
halatın (genitive singular)
halatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish خلاط (halat, “hawser, rope”), itself from Byzantine Greek καλόδιο (kalódio, “rope”).


peri

head

peri (definite accusative periyi, plural periler)

periyi (accusative definite)
periler (plural)
peri (nominative singular)
periler (nominative plural)
periyi (accusative definite singular)
perileri (accusative definite plural)
periye (dative singular)
perilere (dative plural)
peride (locative singular)
perilerde (locative plural)
periden (ablative singular)
perilerden (ablative plural)
perinin (genitive singular)
perilerin (genitive plural)
perim (first-person nominative singular)
perilerim (first-person nominative singular)
perin (nominative second-person singular)
perilerin (nominative second-person singular)
perisi (nominative singular third-person)
perileri (nominative singular third-person)
perimiz (first-person nominative plural)
perilerimiz (first-person nominative plural)
periniz (nominative plural second-person)
perileriniz (nominative plural second-person)
perileri (nominative plural third-person)
perimi (accusative definite first-person singular)
perilerimi (accusative definite first-person singular)
perini (accusative definite second-person singular)
perilerini (accusative definite second-person singular)
perisini (accusative definite singular third-person)
perilerini (accusative definite singular third-person)
perimizi (accusative definite first-person plural)
perilerimizi (accusative definite first-person plural)
perinizi (accusative definite plural second-person)
perilerinizi (accusative definite plural second-person)
perilerini (accusative definite plural third-person)
perime (dative first-person singular)
perilerime (dative first-person singular)
perine (dative second-person singular)
perilerine (dative second-person singular)
perisine (dative singular third-person)
perilerine (dative singular third-person)
perimize (dative first-person plural)
perilerimize (dative first-person plural)
perinize (dative plural second-person)
perilerinize (dative plural second-person)
perilerine (dative plural third-person)
perimde (first-person locative singular)
perilerimde (first-person locative singular)
perinde (locative second-person singular)
perilerinde (locative second-person singular)
perisinde (locative singular third-person)
perilerinde (locative singular third-person)
perimizde (first-person locative plural)
perilerimizde (first-person locative plural)
perinizde (locative plural second-person)
perilerinizde (locative plural second-person)
perilerinde (locative plural third-person)
perimden (ablative first-person singular)
perilerimden (ablative first-person singular)
perinden (ablative second-person singular)
perilerinden (ablative second-person singular)
perisinden (ablative singular third-person)
perilerinden (ablative singular third-person)
perimizden (ablative first-person plural)
perilerimizden (ablative first-person plural)
perinizden (ablative plural second-person)
perilerinizden (ablative plural second-person)
perilerinden (ablative plural third-person)
perimin (first-person genitive singular)
perilerimin (first-person genitive singular)
perinin (genitive second-person singular)
perilerinin (genitive second-person singular)
perisinin (genitive singular third-person)
perilerinin (genitive singular third-person)
perimizin (first-person genitive plural)
perilerimizin (first-person genitive plural)
perinizin (genitive plural second-person)
perilerinizin (genitive plural second-person)
perilerinin (genitive plural third-person)
periyim (first-person singular)
perilerim (first-person singular)
perisin (second-person singular)
perilersin (second-person singular)
peri (singular third-person)
peridir (singular third-person)
periler (singular third-person)
perilerdir (singular third-person)
periyiz (first-person plural)
perileriz (first-person plural)
perisiniz (plural second-person)
perilersiniz (plural second-person)
periler (plural third-person)
perilerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پری (peri), from Persian پری (pari).


namaz

head

namaz (definite accusative namazı, plural namazlar)

namazı (accusative definite)
namazlar (plural)
namaz (nominative singular)
namazlar (nominative plural)
namazı (accusative definite singular)
namazları (accusative definite plural)
namaza (dative singular)
namazlara (dative plural)
namazda (locative singular)
namazlarda (locative plural)
namazdan (ablative singular)
namazlardan (ablative plural)
namazın (genitive singular)
namazların (genitive plural)
namazım (first-person nominative singular)
namazlarım (first-person nominative singular)
namazın (nominative second-person singular)
namazların (nominative second-person singular)
namazı (nominative singular third-person)
namazları (nominative singular third-person)
namazımız (first-person nominative plural)
namazlarımız (first-person nominative plural)
namazınız (nominative plural second-person)
namazlarınız (nominative plural second-person)
namazları (nominative plural third-person)
namazımı (accusative definite first-person singular)
namazlarımı (accusative definite first-person singular)
namazını (accusative definite second-person singular)
namazlarını (accusative definite second-person singular)
namazını (accusative definite singular third-person)
namazlarını (accusative definite singular third-person)
namazımızı (accusative definite first-person plural)
namazlarımızı (accusative definite first-person plural)
namazınızı (accusative definite plural second-person)
namazlarınızı (accusative definite plural second-person)
namazlarını (accusative definite plural third-person)
namazıma (dative first-person singular)
namazlarıma (dative first-person singular)
namazına (dative second-person singular)
namazlarına (dative second-person singular)
namazına (dative singular third-person)
namazlarına (dative singular third-person)
namazımıza (dative first-person plural)
namazlarımıza (dative first-person plural)
namazınıza (dative plural second-person)
namazlarınıza (dative plural second-person)
namazlarına (dative plural third-person)
namazımda (first-person locative singular)
namazlarımda (first-person locative singular)
namazında (locative second-person singular)
namazlarında (locative second-person singular)
namazında (locative singular third-person)
namazlarında (locative singular third-person)
namazımızda (first-person locative plural)
namazlarımızda (first-person locative plural)
namazınızda (locative plural second-person)
namazlarınızda (locative plural second-person)
namazlarında (locative plural third-person)
namazımdan (ablative first-person singular)
namazlarımdan (ablative first-person singular)
namazından (ablative second-person singular)
namazlarından (ablative second-person singular)
namazından (ablative singular third-person)
namazlarından (ablative singular third-person)
namazımızdan (ablative first-person plural)
namazlarımızdan (ablative first-person plural)
namazınızdan (ablative plural second-person)
namazlarınızdan (ablative plural second-person)
namazlarından (ablative plural third-person)
namazımın (first-person genitive singular)
namazlarımın (first-person genitive singular)
namazının (genitive second-person singular)
namazlarının (genitive second-person singular)
namazının (genitive singular third-person)
namazlarının (genitive singular third-person)
namazımızın (first-person genitive plural)
namazlarımızın (first-person genitive plural)
namazınızın (genitive plural second-person)
namazlarınızın (genitive plural second-person)
namazlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نماز (namâz), from Persian نماز (namâz).

namaz kılmak

Namaz vakitleri - sabah 7,25 öğle 1,09 ikindi 14,32 akşam 16,44 yatsı 18,23 imsak 5,34

1930 January 1, “Yarın'ın takvimi [Yarin's calendar]”, in Yarın:

Prayer times - morning 7:25 noon 1:09 afternoon 14:32 evening 16:44 night 18:23 fasting 5:34


anason

anason (nominative singular)
anasonlar (nominative plural)
anasonu (accusative definite singular)
anasonları (accusative definite plural)
anasona (dative singular)
anasonlara (dative plural)
anasonda (locative singular)
anasonlarda (locative plural)
anasondan (ablative singular)
anasonlardan (ablative plural)
anasonun (genitive singular)
anasonların (genitive plural)
anasonum (first-person nominative singular)
anasonlarım (first-person nominative singular)
anasonun (nominative second-person singular)
anasonların (nominative second-person singular)
anasonu (nominative singular third-person)
anasonları (nominative singular third-person)
anasonumuz (first-person nominative plural)
anasonlarımız (first-person nominative plural)
anasonunuz (nominative plural second-person)
anasonlarınız (nominative plural second-person)
anasonları (nominative plural third-person)
anasonumu (accusative definite first-person singular)
anasonlarımı (accusative definite first-person singular)
anasonunu (accusative definite second-person singular)
anasonlarını (accusative definite second-person singular)
anasonunu (accusative definite singular third-person)
anasonlarını (accusative definite singular third-person)
anasonumuzu (accusative definite first-person plural)
anasonlarımızı (accusative definite first-person plural)
anasonunuzu (accusative definite plural second-person)
anasonlarınızı (accusative definite plural second-person)
anasonlarını (accusative definite plural third-person)
anasonuma (dative first-person singular)
anasonlarıma (dative first-person singular)
anasonuna (dative second-person singular)
anasonlarına (dative second-person singular)
anasonuna (dative singular third-person)
anasonlarına (dative singular third-person)
anasonumuza (dative first-person plural)
anasonlarımıza (dative first-person plural)
anasonunuza (dative plural second-person)
anasonlarınıza (dative plural second-person)
anasonlarına (dative plural third-person)
anasonumda (first-person locative singular)
anasonlarımda (first-person locative singular)
anasonunda (locative second-person singular)
anasonlarında (locative second-person singular)
anasonunda (locative singular third-person)
anasonlarında (locative singular third-person)
anasonumuzda (first-person locative plural)
anasonlarımızda (first-person locative plural)
anasonunuzda (locative plural second-person)
anasonlarınızda (locative plural second-person)
anasonlarında (locative plural third-person)
anasonumdan (ablative first-person singular)
anasonlarımdan (ablative first-person singular)
anasonundan (ablative second-person singular)
anasonlarından (ablative second-person singular)
anasonundan (ablative singular third-person)
anasonlarından (ablative singular third-person)
anasonumuzdan (ablative first-person plural)
anasonlarımızdan (ablative first-person plural)
anasonunuzdan (ablative plural second-person)
anasonlarınızdan (ablative plural second-person)
anasonlarından (ablative plural third-person)
anasonumun (first-person genitive singular)
anasonlarımın (first-person genitive singular)
anasonunun (genitive second-person singular)
anasonlarının (genitive second-person singular)
anasonunun (genitive singular third-person)
anasonlarının (genitive singular third-person)
anasonumuzun (first-person genitive plural)
anasonlarımızın (first-person genitive plural)
anasonunuzun (genitive plural second-person)
anasonlarınızın (genitive plural second-person)
anasonlarının (genitive plural third-person)
anasonum (first-person singular)
anasonlarım (first-person singular)
anasonsun (second-person singular)
anasonlarsın (second-person singular)
anason (singular third-person)
anasondur (singular third-person)
anasonlar (singular third-person)
anasonlardır (singular third-person)
anasonuz (first-person plural)
anasonlarız (first-person plural)
anasonsunuz (plural second-person)
anasonlarsınız (plural second-person)
anasonlar (plural third-person)
anasonlardır (plural third-person)


avantaj

avantaj (definite accusative avantajı, plural avantajlar)

avantajı (accusative definite)
avantajlar (plural)
avantaj (nominative singular)
avantajlar (nominative plural)
avantajı (accusative definite singular)
avantajları (accusative definite plural)
avantaja (dative singular)
avantajlara (dative plural)
avantajda (locative singular)
avantajlarda (locative plural)
avantajdan (ablative singular)
avantajlardan (ablative plural)
avantajın (genitive singular)
avantajların (genitive plural)
avantajım (first-person nominative singular)
avantajlarım (first-person nominative singular)
avantajın (nominative second-person singular)
avantajların (nominative second-person singular)
avantajı (nominative singular third-person)
avantajları (nominative singular third-person)
avantajımız (first-person nominative plural)
avantajlarımız (first-person nominative plural)
avantajınız (nominative plural second-person)
avantajlarınız (nominative plural second-person)
avantajları (nominative plural third-person)
avantajımı (accusative definite first-person singular)
avantajlarımı (accusative definite first-person singular)
avantajını (accusative definite second-person singular)
avantajlarını (accusative definite second-person singular)
avantajını (accusative definite singular third-person)
avantajlarını (accusative definite singular third-person)
avantajımızı (accusative definite first-person plural)
avantajlarımızı (accusative definite first-person plural)
avantajınızı (accusative definite plural second-person)
avantajlarınızı (accusative definite plural second-person)
avantajlarını (accusative definite plural third-person)
avantajıma (dative first-person singular)
avantajlarıma (dative first-person singular)
avantajına (dative second-person singular)
avantajlarına (dative second-person singular)
avantajına (dative singular third-person)
avantajlarına (dative singular third-person)
avantajımıza (dative first-person plural)
avantajlarımıza (dative first-person plural)
avantajınıza (dative plural second-person)
avantajlarınıza (dative plural second-person)
avantajlarına (dative plural third-person)
avantajımda (first-person locative singular)
avantajlarımda (first-person locative singular)
avantajında (locative second-person singular)
avantajlarında (locative second-person singular)
avantajında (locative singular third-person)
avantajlarında (locative singular third-person)
avantajımızda (first-person locative plural)
avantajlarımızda (first-person locative plural)
avantajınızda (locative plural second-person)
avantajlarınızda (locative plural second-person)
avantajlarında (locative plural third-person)
avantajımdan (ablative first-person singular)
avantajlarımdan (ablative first-person singular)
avantajından (ablative second-person singular)
avantajlarından (ablative second-person singular)
avantajından (ablative singular third-person)
avantajlarından (ablative singular third-person)
avantajımızdan (ablative first-person plural)
avantajlarımızdan (ablative first-person plural)
avantajınızdan (ablative plural second-person)
avantajlarınızdan (ablative plural second-person)
avantajlarından (ablative plural third-person)
avantajımın (first-person genitive singular)
avantajlarımın (first-person genitive singular)
avantajının (genitive second-person singular)
avantajlarının (genitive second-person singular)
avantajının (genitive singular third-person)
avantajlarının (genitive singular third-person)
avantajımızın (first-person genitive plural)
avantajlarımızın (first-person genitive plural)
avantajınızın (genitive plural second-person)
avantajlarınızın (genitive plural second-person)
avantajlarının (genitive plural third-person)


adrenalin

adrenalin (nominative singular)
adrenalini (accusative definite singular)
adrenaline (dative singular)
adrenalinde (locative singular)
adrenalinden (ablative singular)
adrenalinin (genitive singular)

(biochemistry) adrenaline (epinephrine, the hormone and neurotransmitter)


sele

sele (definite accusative seleyi, plural seleler)

seleyi (accusative definite)
seleler (plural)
sele (nominative singular)
seleler (nominative plural)
seleyi (accusative definite singular)
seleleri (accusative definite plural)
seleye (dative singular)
selelere (dative plural)
selede (locative singular)
selelerde (locative plural)
seleden (ablative singular)
selelerden (ablative plural)
selenin (genitive singular)
selelerin (genitive plural)
selem (first-person nominative singular)
selelerim (first-person nominative singular)
selen (nominative second-person singular)
selelerin (nominative second-person singular)
selesi (nominative singular third-person)
seleleri (nominative singular third-person)
selemiz (first-person nominative plural)
selelerimiz (first-person nominative plural)
seleniz (nominative plural second-person)
seleleriniz (nominative plural second-person)
seleleri (nominative plural third-person)
selemi (accusative definite first-person singular)
selelerimi (accusative definite first-person singular)
seleni (accusative definite second-person singular)
selelerini (accusative definite second-person singular)
selesini (accusative definite singular third-person)
selelerini (accusative definite singular third-person)
selemizi (accusative definite first-person plural)
selelerimizi (accusative definite first-person plural)
selenizi (accusative definite plural second-person)
selelerinizi (accusative definite plural second-person)
selelerini (accusative definite plural third-person)
seleme (dative first-person singular)
selelerime (dative first-person singular)
selene (dative second-person singular)
selelerine (dative second-person singular)
selesine (dative singular third-person)
selelerine (dative singular third-person)
selemize (dative first-person plural)
selelerimize (dative first-person plural)
selenize (dative plural second-person)
selelerinize (dative plural second-person)
selelerine (dative plural third-person)
selemde (first-person locative singular)
selelerimde (first-person locative singular)
selende (locative second-person singular)
selelerinde (locative second-person singular)
selesinde (locative singular third-person)
selelerinde (locative singular third-person)
selemizde (first-person locative plural)
selelerimizde (first-person locative plural)
selenizde (locative plural second-person)
selelerinizde (locative plural second-person)
selelerinde (locative plural third-person)
selemden (ablative first-person singular)
selelerimden (ablative first-person singular)
selenden (ablative second-person singular)
selelerinden (ablative second-person singular)
selesinden (ablative singular third-person)
selelerinden (ablative singular third-person)
selemizden (ablative first-person plural)
selelerimizden (ablative first-person plural)
selenizden (ablative plural second-person)
selelerinizden (ablative plural second-person)
selelerinden (ablative plural third-person)
selemin (first-person genitive singular)
selelerimin (first-person genitive singular)
selenin (genitive second-person singular)
selelerinin (genitive second-person singular)
selesinin (genitive singular third-person)
selelerinin (genitive singular third-person)
selemizin (first-person genitive plural)
selelerimizin (first-person genitive plural)
selenizin (genitive plural second-person)
selelerinizin (genitive plural second-person)
selelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سله, from Arabic سَلَّة (salla), from Classical Syriac ܣܲܠܛܵܐ (sallətā, “basket”).


sele

seleyi (accusative definite)
seleler (plural)


seki

From Ottoman Turkish سكی (sekü, seki), from Proto-Turkic *sekü (“stone bench, stage, dais”).


kefe

From Ottoman Turkish كفه, from Arabic كَفَّة (kaffa), from Arabic كَفّ (kaff).


hac

head

hac (definite accusative haccı, plural haclar)

haccı (accusative definite)
haclar (plural)
hac (nominative singular)
haclar (nominative plural)
haccı (accusative definite singular)
hacları (accusative definite plural)
hacca (dative singular)
haclara (dative plural)
hacda (locative singular)
haclarda (locative plural)
hacdan (ablative singular)
haclardan (ablative plural)
haccın (genitive singular)
hacların (genitive plural)
haccım (first-person nominative singular)
haclarım (first-person nominative singular)
haccın (nominative second-person singular)
hacların (nominative second-person singular)
haccı (nominative singular third-person)
hacları (nominative singular third-person)
haccımız (first-person nominative plural)
haclarımız (first-person nominative plural)
haccınız (nominative plural second-person)
haclarınız (nominative plural second-person)
hacları (nominative plural third-person)
haccımı (accusative definite first-person singular)
haclarımı (accusative definite first-person singular)
haccını (accusative definite second-person singular)
haclarını (accusative definite second-person singular)
haccını (accusative definite singular third-person)
haclarını (accusative definite singular third-person)
haccımızı (accusative definite first-person plural)
haclarımızı (accusative definite first-person plural)
haccınızı (accusative definite plural second-person)
haclarınızı (accusative definite plural second-person)
haclarını (accusative definite plural third-person)
haccıma (dative first-person singular)
haclarıma (dative first-person singular)
haccına (dative second-person singular)
haclarına (dative second-person singular)
haccına (dative singular third-person)
haclarına (dative singular third-person)
haccımıza (dative first-person plural)
haclarımıza (dative first-person plural)
haccınıza (dative plural second-person)
haclarınıza (dative plural second-person)
haclarına (dative plural third-person)
haccımda (first-person locative singular)
haclarımda (first-person locative singular)
haccında (locative second-person singular)
haclarında (locative second-person singular)
haccında (locative singular third-person)
haclarında (locative singular third-person)
haccımızda (first-person locative plural)
haclarımızda (first-person locative plural)
haccınızda (locative plural second-person)
haclarınızda (locative plural second-person)
haclarında (locative plural third-person)
haccımdan (ablative first-person singular)
haclarımdan (ablative first-person singular)
haccından (ablative second-person singular)
haclarından (ablative second-person singular)
haccından (ablative singular third-person)
haclarından (ablative singular third-person)
haccımızdan (ablative first-person plural)
haclarımızdan (ablative first-person plural)
haccınızdan (ablative plural second-person)
haclarınızdan (ablative plural second-person)
haclarından (ablative plural third-person)
haccımın (first-person genitive singular)
haclarımın (first-person genitive singular)
haccının (genitive second-person singular)
haclarının (genitive second-person singular)
haccının (genitive singular third-person)
haclarının (genitive singular third-person)
haccımızın (first-person genitive plural)
haclarımızın (first-person genitive plural)
haccınızın (genitive plural second-person)
haclarınızın (genitive plural second-person)
haclarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حج (hac), from Arabic حَجّ (ḥajj, “pilgrimage”), from حَجَّ (ḥajja, “to overcome”).

(religion) The act of visiting a sacred place during certain times of the year, generally in monotheistic religions; pilgrimage.

(Islam) The pilgrimage to Mecca by Muslims; the Hajj ritual.


gök

gök (definite accusative göğü, plural gökler)

göğü (accusative definite)
gökler (plural)
gök (nominative singular)
gökler (nominative plural)
göğü (accusative definite singular)
gökleri (accusative definite plural)
göğe (dative singular)
göklere (dative plural)
gökte (locative singular)
göklerde (locative plural)
gökten (ablative singular)
göklerden (ablative plural)
göğün (genitive singular)
göklerin (genitive plural)
göğüm (first-person nominative singular)
göklerim (first-person nominative singular)
göğün (nominative second-person singular)
göklerin (nominative second-person singular)
göğü (nominative singular third-person)
gökleri (nominative singular third-person)
göğümüz (first-person nominative plural)
göklerimiz (first-person nominative plural)
göğünüz (nominative plural second-person)
gökleriniz (nominative plural second-person)
gökleri (nominative plural third-person)
göğümü (accusative definite first-person singular)
göklerimi (accusative definite first-person singular)
göğünü (accusative definite second-person singular)
göklerini (accusative definite second-person singular)
göğünü (accusative definite singular third-person)
göklerini (accusative definite singular third-person)
göğümüzü (accusative definite first-person plural)
göklerimizi (accusative definite first-person plural)
göğünüzü (accusative definite plural second-person)
göklerinizi (accusative definite plural second-person)
göklerini (accusative definite plural third-person)
göğüme (dative first-person singular)
göklerime (dative first-person singular)
göğüne (dative second-person singular)
göklerine (dative second-person singular)
göğüne (dative singular third-person)
göklerine (dative singular third-person)
göğümüze (dative first-person plural)
göklerimize (dative first-person plural)
göğünüze (dative plural second-person)
göklerinize (dative plural second-person)
göklerine (dative plural third-person)
göğümde (first-person locative singular)
göklerimde (first-person locative singular)
göğünde (locative second-person singular)
göklerinde (locative second-person singular)
göğünde (locative singular third-person)
göklerinde (locative singular third-person)
göğümüzde (first-person locative plural)
göklerimizde (first-person locative plural)
göğünüzde (locative plural second-person)
göklerinizde (locative plural second-person)
göklerinde (locative plural third-person)
göğümden (ablative first-person singular)
göklerimden (ablative first-person singular)
göğünden (ablative second-person singular)
göklerinden (ablative second-person singular)
göğünden (ablative singular third-person)
göklerinden (ablative singular third-person)
göğümüzden (ablative first-person plural)
göklerimizden (ablative first-person plural)
göğünüzden (ablative plural second-person)
göklerinizden (ablative plural second-person)
göklerinden (ablative plural third-person)
göğümün (first-person genitive singular)
göklerimin (first-person genitive singular)
göğünün (genitive second-person singular)
göklerinin (genitive second-person singular)
göğünün (genitive singular third-person)
göklerinin (genitive singular third-person)
göğümüzün (first-person genitive plural)
göklerimizin (first-person genitive plural)
göğünüzün (genitive plural second-person)
göklerinizin (genitive plural second-person)
göklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گوك (gök, “blue, green, sky”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (gök, “blue, green”), from Proto-Turkic *kȫk (“blue, green”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰚 (kök, “blue”).


teras

head

teras (definite accusative terası, plural teraslar)

terası (accusative definite)
teraslar (plural)
teras (nominative singular)
teraslar (nominative plural)
terası (accusative definite singular)
terasları (accusative definite plural)
terasa (dative singular)
teraslara (dative plural)
terasta (locative singular)
teraslarda (locative plural)
terastan (ablative singular)
teraslardan (ablative plural)
terasın (genitive singular)
terasların (genitive plural)

Borrowed from French terrasse. Doublet of taraça, a form borrowed from Italian.

terrace (platform that extends outwards from a building)


nazar

nazar (definite accusative nazarı, plural nazarlar)

nazarı (accusative definite)
nazarlar (plural)
nazar (nominative singular)
nazarlar (nominative plural)
nazarı (accusative definite singular)
nazarları (accusative definite plural)
nazara (dative singular)
nazarlara (dative plural)
nazarda (locative singular)
nazarlarda (locative plural)
nazardan (ablative singular)
nazarlardan (ablative plural)
nazarın (genitive singular)
nazarların (genitive plural)
nazarım (first-person nominative singular)
nazarlarım (first-person nominative singular)
nazarın (nominative second-person singular)
nazarların (nominative second-person singular)
nazarı (nominative singular third-person)
nazarları (nominative singular third-person)
nazarımız (first-person nominative plural)
nazarlarımız (first-person nominative plural)
nazarınız (nominative plural second-person)
nazarlarınız (nominative plural second-person)
nazarları (nominative plural third-person)
nazarımı (accusative definite first-person singular)
nazarlarımı (accusative definite first-person singular)
nazarını (accusative definite second-person singular)
nazarlarını (accusative definite second-person singular)
nazarını (accusative definite singular third-person)
nazarlarını (accusative definite singular third-person)
nazarımızı (accusative definite first-person plural)
nazarlarımızı (accusative definite first-person plural)
nazarınızı (accusative definite plural second-person)
nazarlarınızı (accusative definite plural second-person)
nazarlarını (accusative definite plural third-person)
nazarıma (dative first-person singular)
nazarlarıma (dative first-person singular)
nazarına (dative second-person singular)
nazarlarına (dative second-person singular)
nazarına (dative singular third-person)
nazarlarına (dative singular third-person)
nazarımıza (dative first-person plural)
nazarlarımıza (dative first-person plural)
nazarınıza (dative plural second-person)
nazarlarınıza (dative plural second-person)
nazarlarına (dative plural third-person)
nazarımda (first-person locative singular)
nazarlarımda (first-person locative singular)
nazarında (locative second-person singular)
nazarlarında (locative second-person singular)
nazarında (locative singular third-person)
nazarlarında (locative singular third-person)
nazarımızda (first-person locative plural)
nazarlarımızda (first-person locative plural)
nazarınızda (locative plural second-person)
nazarlarınızda (locative plural second-person)
nazarlarında (locative plural third-person)
nazarımdan (ablative first-person singular)
nazarlarımdan (ablative first-person singular)
nazarından (ablative second-person singular)
nazarlarından (ablative second-person singular)
nazarından (ablative singular third-person)
nazarlarından (ablative singular third-person)
nazarımızdan (ablative first-person plural)
nazarlarımızdan (ablative first-person plural)
nazarınızdan (ablative plural second-person)
nazarlarınızdan (ablative plural second-person)
nazarlarından (ablative plural third-person)
nazarımın (first-person genitive singular)
nazarlarımın (first-person genitive singular)
nazarının (genitive second-person singular)
nazarlarının (genitive second-person singular)
nazarının (genitive singular third-person)
nazarlarının (genitive singular third-person)
nazarımızın (first-person genitive plural)
nazarlarımızın (first-person genitive plural)
nazarınızın (genitive plural second-person)
nazarlarınızın (genitive plural second-person)
nazarlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نظر (nazar), from Arabic نَظَر (naẓar).


alabalık

head

alabalık (definite accusative alabalığı, plural alabalıklar)

alabalığı (accusative definite)
alabalıklar (plural)
alabalık (nominative singular)
alabalıklar (nominative plural)
alabalığı (accusative definite singular)
alabalıkları (accusative definite plural)
alabalığa (dative singular)
alabalıklara (dative plural)
alabalıkta (locative singular)
alabalıklarda (locative plural)
alabalıktan (ablative singular)
alabalıklardan (ablative plural)
alabalığın (genitive singular)
alabalıkların (genitive plural)

From Ottoman Turkish آلا بالق (ala balık), equivalent to ala (“variegated”) + balık (“fish”).


pire

pire (definite accusative pireyi, plural pireler)

pireyi (accusative definite)
pireler (plural)

From Ottoman Turkish پیره (pire), from Proto-Turkic *bürge, *bürče (“flea”).


hayır

hayır (definite accusative hayrı, plural hayırlar)

hayrı (accusative definite)
hayırlar (plural)

→ Ladino: hayre

Inherited from Ottoman Turkish خیر (hayır), from Arabic خَيْر (ḵayr, “good, well, wellbeing”), same word as above.


kız

head

kız (definite accusative kızı, plural kızlar)

kızı (accusative definite)
kızlar (plural)
kız (nominative singular)
kızlar (nominative plural)
kızı (accusative definite singular)
kızları (accusative definite plural)
kıza (dative singular)
kızlara (dative plural)
kızda (locative singular)
kızlarda (locative plural)
kızdan (ablative singular)
kızlardan (ablative plural)
kızın (genitive singular)
kızların (genitive plural)
kızım (first-person nominative singular)
kızlarım (first-person nominative singular)
kızın (nominative second-person singular)
kızların (nominative second-person singular)
kızı (nominative singular third-person)
kızları (nominative singular third-person)
kızımız (first-person nominative plural)
kızlarımız (first-person nominative plural)
kızınız (nominative plural second-person)
kızlarınız (nominative plural second-person)
kızları (nominative plural third-person)
kızımı (accusative definite first-person singular)
kızlarımı (accusative definite first-person singular)
kızını (accusative definite second-person singular)
kızlarını (accusative definite second-person singular)
kızını (accusative definite singular third-person)
kızlarını (accusative definite singular third-person)
kızımızı (accusative definite first-person plural)
kızlarımızı (accusative definite first-person plural)
kızınızı (accusative definite plural second-person)
kızlarınızı (accusative definite plural second-person)
kızlarını (accusative definite plural third-person)
kızıma (dative first-person singular)
kızlarıma (dative first-person singular)
kızına (dative second-person singular)
kızlarına (dative second-person singular)
kızına (dative singular third-person)
kızlarına (dative singular third-person)
kızımıza (dative first-person plural)
kızlarımıza (dative first-person plural)
kızınıza (dative plural second-person)
kızlarınıza (dative plural second-person)
kızlarına (dative plural third-person)
kızımda (first-person locative singular)
kızlarımda (first-person locative singular)
kızında (locative second-person singular)
kızlarında (locative second-person singular)
kızında (locative singular third-person)
kızlarında (locative singular third-person)
kızımızda (first-person locative plural)
kızlarımızda (first-person locative plural)
kızınızda (locative plural second-person)
kızlarınızda (locative plural second-person)
kızlarında (locative plural third-person)
kızımdan (ablative first-person singular)
kızlarımdan (ablative first-person singular)
kızından (ablative second-person singular)
kızlarından (ablative second-person singular)
kızından (ablative singular third-person)
kızlarından (ablative singular third-person)
kızımızdan (ablative first-person plural)
kızlarımızdan (ablative first-person plural)
kızınızdan (ablative plural second-person)
kızlarınızdan (ablative plural second-person)
kızlarından (ablative plural third-person)
kızımın (first-person genitive singular)
kızlarımın (first-person genitive singular)
kızının (genitive second-person singular)
kızlarının (genitive second-person singular)
kızının (genitive singular third-person)
kızlarının (genitive singular third-person)
kızımızın (first-person genitive plural)
kızlarımızın (first-person genitive plural)
kızınızın (genitive plural second-person)
kızlarınızın (genitive plural second-person)
kızlarının (genitive plural third-person)
kızım (first-person singular)
kızlarım (first-person singular)
kızsın (second-person singular)
kızlarsın (second-person singular)
kız (singular third-person)
kızdır (singular third-person)
kızlar (singular third-person)
kızlardır (singular third-person)
kızız (first-person plural)
kızlarız (first-person plural)
kızsınız (plural second-person)
kızlarsınız (plural second-person)
kızlar (plural third-person)
kızlardır (plural third-person)

→ Northern Kurdish: qîz

→ Swedish: guss c

From Ottoman Turkish قیز (qïz, “girl, daughter”), from Proto-Turkic *kï̄ŕ (“girl, woman”). Cognate with Old Turkic 𐰶𐰃𐰕 (qïz), Chuvash хӗр (hĕr, “girl, daughter”).


koca

head

koca (definite accusative kocayı, plural kocalar)

kocayı (accusative definite)
kocalar (plural)
koca (nominative singular)
kocalar (nominative plural)
kocayı (accusative definite singular)
kocaları (accusative definite plural)
kocaya (dative singular)
kocalara (dative plural)
kocada (locative singular)
kocalarda (locative plural)
kocadan (ablative singular)
kocalardan (ablative plural)
kocanın (genitive singular)
kocaların (genitive plural)
kocam (first-person nominative singular)
kocalarım (first-person nominative singular)
kocan (nominative second-person singular)
kocaların (nominative second-person singular)
kocası (nominative singular third-person)
kocaları (nominative singular third-person)
kocamız (first-person nominative plural)
kocalarımız (first-person nominative plural)
kocanız (nominative plural second-person)
kocalarınız (nominative plural second-person)
kocaları (nominative plural third-person)
kocamı (accusative definite first-person singular)
kocalarımı (accusative definite first-person singular)
kocanı (accusative definite second-person singular)
kocalarını (accusative definite second-person singular)
kocasını (accusative definite singular third-person)
kocalarını (accusative definite singular third-person)
kocamızı (accusative definite first-person plural)
kocalarımızı (accusative definite first-person plural)
kocanızı (accusative definite plural second-person)
kocalarınızı (accusative definite plural second-person)
kocalarını (accusative definite plural third-person)
kocama (dative first-person singular)
kocalarıma (dative first-person singular)
kocana (dative second-person singular)
kocalarına (dative second-person singular)
kocasına (dative singular third-person)
kocalarına (dative singular third-person)
kocamıza (dative first-person plural)
kocalarımıza (dative first-person plural)
kocanıza (dative plural second-person)
kocalarınıza (dative plural second-person)
kocalarına (dative plural third-person)
kocamda (first-person locative singular)
kocalarımda (first-person locative singular)
kocanda (locative second-person singular)
kocalarında (locative second-person singular)
kocasında (locative singular third-person)
kocalarında (locative singular third-person)
kocamızda (first-person locative plural)
kocalarımızda (first-person locative plural)
kocanızda (locative plural second-person)
kocalarınızda (locative plural second-person)
kocalarında (locative plural third-person)
kocamdan (ablative first-person singular)
kocalarımdan (ablative first-person singular)
kocandan (ablative second-person singular)
kocalarından (ablative second-person singular)
kocasından (ablative singular third-person)
kocalarından (ablative singular third-person)
kocamızdan (ablative first-person plural)
kocalarımızdan (ablative first-person plural)
kocanızdan (ablative plural second-person)
kocalarınızdan (ablative plural second-person)
kocalarından (ablative plural third-person)
kocamın (first-person genitive singular)
kocalarımın (first-person genitive singular)
kocanın (genitive second-person singular)
kocalarının (genitive second-person singular)
kocasının (genitive singular third-person)
kocalarının (genitive singular third-person)
kocamızın (first-person genitive plural)
kocalarımızın (first-person genitive plural)
kocanızın (genitive plural second-person)
kocalarınızın (genitive plural second-person)
kocalarının (genitive plural third-person)
kocayım (first-person singular)
kocalarım (first-person singular)
kocasın (second-person singular)
kocalarsın (second-person singular)
koca (singular third-person)
kocadır (singular third-person)
kocalar (singular third-person)
kocalardır (singular third-person)
kocayız (first-person plural)
kocalarız (first-person plural)
kocasınız (plural second-person)
kocalarsınız (plural second-person)
kocalar (plural third-person)
kocalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوجه (koca), possibly a doublet of Ottoman Turkish خواجه (hoca), from Persian خواجه (xâje).
Cognate with Tatar хуҗа (xuca, “host, owner”), Kazakh қожа (qoja, “host, owner”), Kyrgyz кожо (kojo, “host, owner”), Uzbek xoʻja (“host, owner”), Uyghur خوجا (xoja, “host, owner”), Bashkir хужа (xuja, “master, owner”).


ön

head

ön (definite accusative önü, plural önler)

önü (accusative definite)
önler (plural)
ön (nominative singular)
önler (nominative plural)
önü (accusative definite singular)
önleri (accusative definite plural)
öne (dative singular)
önlere (dative plural)
önde (locative singular)
önlerde (locative plural)
önden (ablative singular)
önlerden (ablative plural)
önün (genitive singular)
önlerin (genitive plural)
önüm (first-person nominative singular)
önlerim (first-person nominative singular)
önün (nominative second-person singular)
önlerin (nominative second-person singular)
önü (nominative singular third-person)
önleri (nominative singular third-person)
önümüz (first-person nominative plural)
önlerimiz (first-person nominative plural)
önünüz (nominative plural second-person)
önleriniz (nominative plural second-person)
önleri (nominative plural third-person)
önümü (accusative definite first-person singular)
önlerimi (accusative definite first-person singular)
önünü (accusative definite second-person singular)
önlerini (accusative definite second-person singular)
önünü (accusative definite singular third-person)
önlerini (accusative definite singular third-person)
önümüzü (accusative definite first-person plural)
önlerimizi (accusative definite first-person plural)
önünüzü (accusative definite plural second-person)
önlerinizi (accusative definite plural second-person)
önlerini (accusative definite plural third-person)
önüme (dative first-person singular)
önlerime (dative first-person singular)
önüne (dative second-person singular)
önlerine (dative second-person singular)
önüne (dative singular third-person)
önlerine (dative singular third-person)
önümüze (dative first-person plural)
önlerimize (dative first-person plural)
önünüze (dative plural second-person)
önlerinize (dative plural second-person)
önlerine (dative plural third-person)
önümde (first-person locative singular)
önlerimde (first-person locative singular)
önünde (locative second-person singular)
önlerinde (locative second-person singular)
önünde (locative singular third-person)
önlerinde (locative singular third-person)
önümüzde (first-person locative plural)
önlerimizde (first-person locative plural)
önünüzde (locative plural second-person)
önlerinizde (locative plural second-person)
önlerinde (locative plural third-person)
önümden (ablative first-person singular)
önlerimden (ablative first-person singular)
önünden (ablative second-person singular)
önlerinden (ablative second-person singular)
önünden (ablative singular third-person)
önlerinden (ablative singular third-person)
önümüzden (ablative first-person plural)
önlerimizden (ablative first-person plural)
önünüzden (ablative plural second-person)
önlerinizden (ablative plural second-person)
önlerinden (ablative plural third-person)
önümün (first-person genitive singular)
önlerimin (first-person genitive singular)
önünün (genitive second-person singular)
önlerinin (genitive second-person singular)
önünün (genitive singular third-person)
önlerinin (genitive singular third-person)
önümüzün (first-person genitive plural)
önlerimizin (first-person genitive plural)
önünüzün (genitive plural second-person)
önlerinizin (genitive plural second-person)
önlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوك (öñ), from Proto-Turkic *öŋ, *oŋ. Compare Old Turkic [script needed] (öŋ).


karı

karı (definite accusative karıyı, plural karılar)

karıyı (accusative definite)
karılar (plural)
karı (nominative singular)
karılar (nominative plural)
karıyı (accusative definite singular)
karıları (accusative definite plural)
karıya (dative singular)
karılara (dative plural)
karıda (locative singular)
karılarda (locative plural)
karıdan (ablative singular)
karılardan (ablative plural)
karının (genitive singular)
karıların (genitive plural)
karım (first-person nominative singular)
karılarım (first-person nominative singular)
karın (nominative second-person singular)
karıların (nominative second-person singular)
karısı (nominative singular third-person)
karıları (nominative singular third-person)
karımız (first-person nominative plural)
karılarımız (first-person nominative plural)
karınız (nominative plural second-person)
karılarınız (nominative plural second-person)
karıları (nominative plural third-person)
karımı (accusative definite first-person singular)
karılarımı (accusative definite first-person singular)
karını (accusative definite second-person singular)
karılarını (accusative definite second-person singular)
karısını (accusative definite singular third-person)
karılarını (accusative definite singular third-person)
karımızı (accusative definite first-person plural)
karılarımızı (accusative definite first-person plural)
karınızı (accusative definite plural second-person)
karılarınızı (accusative definite plural second-person)
karılarını (accusative definite plural third-person)
karıma (dative first-person singular)
karılarıma (dative first-person singular)
karına (dative second-person singular)
karılarına (dative second-person singular)
karısına (dative singular third-person)
karılarına (dative singular third-person)
karımıza (dative first-person plural)
karılarımıza (dative first-person plural)
karınıza (dative plural second-person)
karılarınıza (dative plural second-person)
karılarına (dative plural third-person)
karımda (first-person locative singular)
karılarımda (first-person locative singular)
karında (locative second-person singular)
karılarında (locative second-person singular)
karısında (locative singular third-person)
karılarında (locative singular third-person)
karımızda (first-person locative plural)
karılarımızda (first-person locative plural)
karınızda (locative plural second-person)
karılarınızda (locative plural second-person)
karılarında (locative plural third-person)
karımdan (ablative first-person singular)
karılarımdan (ablative first-person singular)
karından (ablative second-person singular)
karılarından (ablative second-person singular)
karısından (ablative singular third-person)
karılarından (ablative singular third-person)
karımızdan (ablative first-person plural)
karılarımızdan (ablative first-person plural)
karınızdan (ablative plural second-person)
karılarınızdan (ablative plural second-person)
karılarından (ablative plural third-person)
karımın (first-person genitive singular)
karılarımın (first-person genitive singular)
karının (genitive second-person singular)
karılarının (genitive second-person singular)
karısının (genitive singular third-person)
karılarının (genitive singular third-person)
karımızın (first-person genitive plural)
karılarımızın (first-person genitive plural)
karınızın (genitive plural second-person)
karılarınızın (genitive plural second-person)
karılarının (genitive plural third-person)
karıyım (first-person singular)
karılarım (first-person singular)
karısın (second-person singular)
karılarsın (second-person singular)
karı (singular third-person)
karıdır (singular third-person)
karılar (singular third-person)
karılardır (singular third-person)
karıyız (first-person plural)
karılarız (first-person plural)
karısınız (plural second-person)
karılarsınız (plural second-person)
karılar (plural third-person)
karılardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قاری (karı, “woman, wife”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (karı, “old person”), from Proto-Turkic *kạrï.


nal

head

nal (definite accusative nalı, plural nallar)

nalı (accusative definite)
nallar (plural)
nal (nominative singular)
nallar (nominative plural)
nalı (accusative definite singular)
nalları (accusative definite plural)
nala (dative singular)
nallara (dative plural)
nalda (locative singular)
nallarda (locative plural)
naldan (ablative singular)
nallardan (ablative plural)
nalın (genitive singular)
nalların (genitive plural)
nalım (first-person nominative singular)
nallarım (first-person nominative singular)
nalın (nominative second-person singular)
nalların (nominative second-person singular)
nalı (nominative singular third-person)
nalları (nominative singular third-person)
nalımız (first-person nominative plural)
nallarımız (first-person nominative plural)
nalınız (nominative plural second-person)
nallarınız (nominative plural second-person)
nalları (nominative plural third-person)
nalımı (accusative definite first-person singular)
nallarımı (accusative definite first-person singular)
nalını (accusative definite second-person singular)
nallarını (accusative definite second-person singular)
nalını (accusative definite singular third-person)
nallarını (accusative definite singular third-person)
nalımızı (accusative definite first-person plural)
nallarımızı (accusative definite first-person plural)
nalınızı (accusative definite plural second-person)
nallarınızı (accusative definite plural second-person)
nallarını (accusative definite plural third-person)
nalıma (dative first-person singular)
nallarıma (dative first-person singular)
nalına (dative second-person singular)
nallarına (dative second-person singular)
nalına (dative singular third-person)
nallarına (dative singular third-person)
nalımıza (dative first-person plural)
nallarımıza (dative first-person plural)
nalınıza (dative plural second-person)
nallarınıza (dative plural second-person)
nallarına (dative plural third-person)
nalımda (first-person locative singular)
nallarımda (first-person locative singular)
nalında (locative second-person singular)
nallarında (locative second-person singular)
nalında (locative singular third-person)
nallarında (locative singular third-person)
nalımızda (first-person locative plural)
nallarımızda (first-person locative plural)
nalınızda (locative plural second-person)
nallarınızda (locative plural second-person)
nallarında (locative plural third-person)
nalımdan (ablative first-person singular)
nallarımdan (ablative first-person singular)
nalından (ablative second-person singular)
nallarından (ablative second-person singular)
nalından (ablative singular third-person)
nallarından (ablative singular third-person)
nalımızdan (ablative first-person plural)
nallarımızdan (ablative first-person plural)
nalınızdan (ablative plural second-person)
nallarınızdan (ablative plural second-person)
nallarından (ablative plural third-person)
nalımın (first-person genitive singular)
nallarımın (first-person genitive singular)
nalının (genitive second-person singular)
nallarının (genitive second-person singular)
nalının (genitive singular third-person)
nallarının (genitive singular third-person)
nalımızın (first-person genitive plural)
nallarımızın (first-person genitive plural)
nalınızın (genitive plural second-person)
nallarınızın (genitive plural second-person)
nallarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نعل (naʼl, “horseshoe”), from Arabic نَعْل (naʕl).

inh+

a shoe for an animal (mainly for horses but also donkeys, bulls, etc.), horseshoe


büyük

head

büyük (definite accusative büyüğü, plural büyükler)

büyüğü (accusative definite)
büyükler (plural)
büyük (nominative singular)
büyükler (nominative plural)
büyüğü (accusative definite singular)
büyükleri (accusative definite plural)
büyüğe (dative singular)
büyüklere (dative plural)
büyükte (locative singular)
büyüklerde (locative plural)
büyükten (ablative singular)
büyüklerden (ablative plural)
büyüğün (genitive singular)
büyüklerin (genitive plural)
büyüğüm (first-person nominative singular)
büyüklerim (first-person nominative singular)
büyüğün (nominative second-person singular)
büyüklerin (nominative second-person singular)
büyüğü (nominative singular third-person)
büyükleri (nominative singular third-person)
büyüğümüz (first-person nominative plural)
büyüklerimiz (first-person nominative plural)
büyüğünüz (nominative plural second-person)
büyükleriniz (nominative plural second-person)
büyükleri (nominative plural third-person)
büyüğümü (accusative definite first-person singular)
büyüklerimi (accusative definite first-person singular)
büyüğünü (accusative definite second-person singular)
büyüklerini (accusative definite second-person singular)
büyüğünü (accusative definite singular third-person)
büyüklerini (accusative definite singular third-person)
büyüğümüzü (accusative definite first-person plural)
büyüklerimizi (accusative definite first-person plural)
büyüğünüzü (accusative definite plural second-person)
büyüklerinizi (accusative definite plural second-person)
büyüklerini (accusative definite plural third-person)
büyüğüme (dative first-person singular)
büyüklerime (dative first-person singular)
büyüğüne (dative second-person singular)
büyüklerine (dative second-person singular)
büyüğüne (dative singular third-person)
büyüklerine (dative singular third-person)
büyüğümüze (dative first-person plural)
büyüklerimize (dative first-person plural)
büyüğünüze (dative plural second-person)
büyüklerinize (dative plural second-person)
büyüklerine (dative plural third-person)
büyüğümde (first-person locative singular)
büyüklerimde (first-person locative singular)
büyüğünde (locative second-person singular)
büyüklerinde (locative second-person singular)
büyüğünde (locative singular third-person)
büyüklerinde (locative singular third-person)
büyüğümüzde (first-person locative plural)
büyüklerimizde (first-person locative plural)
büyüğünüzde (locative plural second-person)
büyüklerinizde (locative plural second-person)
büyüklerinde (locative plural third-person)
büyüğümden (ablative first-person singular)
büyüklerimden (ablative first-person singular)
büyüğünden (ablative second-person singular)
büyüklerinden (ablative second-person singular)
büyüğünden (ablative singular third-person)
büyüklerinden (ablative singular third-person)
büyüğümüzden (ablative first-person plural)
büyüklerimizden (ablative first-person plural)
büyüğünüzden (ablative plural second-person)
büyüklerinizden (ablative plural second-person)
büyüklerinden (ablative plural third-person)
büyüğümün (first-person genitive singular)
büyüklerimin (first-person genitive singular)
büyüğünün (genitive second-person singular)
büyüklerinin (genitive second-person singular)
büyüğünün (genitive singular third-person)
büyüklerinin (genitive singular third-person)
büyüğümüzün (first-person genitive plural)
büyüklerimizin (first-person genitive plural)
büyüğünüzün (genitive plural second-person)
büyüklerinizin (genitive plural second-person)
büyüklerinin (genitive plural third-person)
büyüğüm (first-person singular)
büyüklerim (first-person singular)
büyüksün (second-person singular)
büyüklersin (second-person singular)
büyük (singular third-person)
büyüktür (singular third-person)
büyükler (singular third-person)
büyüklerdir (singular third-person)
büyüğüz (first-person plural)
büyükleriz (first-person plural)
büyüksünüz (plural second-person)
büyüklersiniz (plural second-person)
büyükler (plural third-person)
büyüklerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish بیوك (büyük, “big, grand”), from earlier *biyük < *beδük, from Proto-Turkic *bedük (“big”), derived from *bedü- (“to grow big”). See büyü-. Cognate with Karakhanid بَدُكْ (bedük, “big”), Old Uyghur pʾdwk (bedük, “big”), Kazakh биік (biık, “high”).

inh

büyük abdestbüyük oynamakbüyük söz söylemekbüyükanneBüyükayıbüyükbababüyükelçibüyüklenmekbüyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öpmekbüyüklübüyüklü küçüklübüyüklükbüyüksübüyümekbüyüsemebüyüsemek

Kardeşim senle uğraşamam büyüğüne bağla beni

Dude I can't waste my time with you call someone higher of rank for me

(figurative) people higher by rank or degree


kör

head

kör (definite accusative körü, plural körler)

körü (accusative definite)
körler (plural)
kör (nominative singular)
körler (nominative plural)
körü (accusative definite singular)
körleri (accusative definite plural)
köre (dative singular)
körlere (dative plural)
körde (locative singular)
körlerde (locative plural)
körden (ablative singular)
körlerden (ablative plural)
körün (genitive singular)
körlerin (genitive plural)
körüm (first-person nominative singular)
körlerim (first-person nominative singular)
körün (nominative second-person singular)
körlerin (nominative second-person singular)
körü (nominative singular third-person)
körleri (nominative singular third-person)
körümüz (first-person nominative plural)
körlerimiz (first-person nominative plural)
körünüz (nominative plural second-person)
körleriniz (nominative plural second-person)
körleri (nominative plural third-person)
körümü (accusative definite first-person singular)
körlerimi (accusative definite first-person singular)
körünü (accusative definite second-person singular)
körlerini (accusative definite second-person singular)
körünü (accusative definite singular third-person)
körlerini (accusative definite singular third-person)
körümüzü (accusative definite first-person plural)
körlerimizi (accusative definite first-person plural)
körünüzü (accusative definite plural second-person)
körlerinizi (accusative definite plural second-person)
körlerini (accusative definite plural third-person)
körüme (dative first-person singular)
körlerime (dative first-person singular)
körüne (dative second-person singular)
körlerine (dative second-person singular)
körüne (dative singular third-person)
körlerine (dative singular third-person)
körümüze (dative first-person plural)
körlerimize (dative first-person plural)
körünüze (dative plural second-person)
körlerinize (dative plural second-person)
körlerine (dative plural third-person)
körümde (first-person locative singular)
körlerimde (first-person locative singular)
köründe (locative second-person singular)
körlerinde (locative second-person singular)
köründe (locative singular third-person)
körlerinde (locative singular third-person)
körümüzde (first-person locative plural)
körlerimizde (first-person locative plural)
körünüzde (locative plural second-person)
körlerinizde (locative plural second-person)
körlerinde (locative plural third-person)
körümden (ablative first-person singular)
körlerimden (ablative first-person singular)
köründen (ablative second-person singular)
körlerinden (ablative second-person singular)
köründen (ablative singular third-person)
körlerinden (ablative singular third-person)
körümüzden (ablative first-person plural)
körlerimizden (ablative first-person plural)
körünüzden (ablative plural second-person)
körlerinizden (ablative plural second-person)
körlerinden (ablative plural third-person)
körümün (first-person genitive singular)
körlerimin (first-person genitive singular)
körünün (genitive second-person singular)
körlerinin (genitive second-person singular)
körünün (genitive singular third-person)
körlerinin (genitive singular third-person)
körümüzün (first-person genitive plural)
körlerimizin (first-person genitive plural)
körünüzün (genitive plural second-person)
körlerinizin (genitive plural second-person)
körlerinin (genitive plural third-person)
körüm (first-person singular)
körlerim (first-person singular)
körsün (second-person singular)
körlersin (second-person singular)
kör (singular third-person)
kördür (singular third-person)
körler (singular third-person)
körlerdir (singular third-person)
körüz (first-person plural)
körleriz (first-person plural)
körsünüz (plural second-person)
körlersiniz (plural second-person)
körler (plural third-person)
körlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كور (kör), ultimately from Persian کور (kur).


halk

halk (definite accusative halkı, plural halklar)

halkı (accusative definite)
halklar (plural)
halk (nominative singular)
halklar (nominative plural)
halkı (accusative definite singular)
halkları (accusative definite plural)
halka (dative singular)
halklara (dative plural)
halkta (locative singular)
halklarda (locative plural)
halktan (ablative singular)
halklardan (ablative plural)
halkın (genitive singular)
halkların (genitive plural)
halkım (first-person nominative singular)
halklarım (first-person nominative singular)
halkın (nominative second-person singular)
halkların (nominative second-person singular)
halkı (nominative singular third-person)
halkları (nominative singular third-person)
halkımız (first-person nominative plural)
halklarımız (first-person nominative plural)
halkınız (nominative plural second-person)
halklarınız (nominative plural second-person)
halkları (nominative plural third-person)
halkımı (accusative definite first-person singular)
halklarımı (accusative definite first-person singular)
halkını (accusative definite second-person singular)
halklarını (accusative definite second-person singular)
halkını (accusative definite singular third-person)
halklarını (accusative definite singular third-person)
halkımızı (accusative definite first-person plural)
halklarımızı (accusative definite first-person plural)
halkınızı (accusative definite plural second-person)
halklarınızı (accusative definite plural second-person)
halklarını (accusative definite plural third-person)
halkıma (dative first-person singular)
halklarıma (dative first-person singular)
halkına (dative second-person singular)
halklarına (dative second-person singular)
halkına (dative singular third-person)
halklarına (dative singular third-person)
halkımıza (dative first-person plural)
halklarımıza (dative first-person plural)
halkınıza (dative plural second-person)
halklarınıza (dative plural second-person)
halklarına (dative plural third-person)
halkımda (first-person locative singular)
halklarımda (first-person locative singular)
halkında (locative second-person singular)
halklarında (locative second-person singular)
halkında (locative singular third-person)
halklarında (locative singular third-person)
halkımızda (first-person locative plural)
halklarımızda (first-person locative plural)
halkınızda (locative plural second-person)
halklarınızda (locative plural second-person)
halklarında (locative plural third-person)
halkımdan (ablative first-person singular)
halklarımdan (ablative first-person singular)
halkından (ablative second-person singular)
halklarından (ablative second-person singular)
halkından (ablative singular third-person)
halklarından (ablative singular third-person)
halkımızdan (ablative first-person plural)
halklarımızdan (ablative first-person plural)
halkınızdan (ablative plural second-person)
halklarınızdan (ablative plural second-person)
halklarından (ablative plural third-person)
halkımın (first-person genitive singular)
halklarımın (first-person genitive singular)
halkının (genitive second-person singular)
halklarının (genitive second-person singular)
halkının (genitive singular third-person)
halklarının (genitive singular third-person)
halkımızın (first-person genitive plural)
halklarımızın (first-person genitive plural)
halkınızın (genitive plural second-person)
halklarınızın (genitive plural second-person)
halklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish خلق (halk), from Arabic خَلْق (ḵalq).

İngiliz halk şarkısı

halk kostümü


göl

göl (definite accusative gölü, plural göller)

gölü (accusative definite)
göller (plural)
göl (nominative singular)
göller (nominative plural)
gölü (accusative definite singular)
gölleri (accusative definite plural)
göle (dative singular)
göllere (dative plural)
gölde (locative singular)
göllerde (locative plural)
gölden (ablative singular)
göllerden (ablative plural)
gölün (genitive singular)
göllerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كول (göl, “lake”), from Proto-Turkic *kȫl (“lake”).
Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰠 (köl, “lake”), Azerbaijani göl, Crimean Tatar göl, Turkmen köl, Balkan Gagauz Turkish göl, Bashkir күл (kül), Tatar күл (kül), Karachay-Balkar кёл (köl), Kazakh көл (köl), Kyrgyz көл (köl), Uzbek ko'l, Yakut күөл (küöl), Dolgan хөл (xöl), Chuvash кӳлӗ (külĕ).


verem

From Ottoman Turkish ورم (verem), from Arabic وَرَم (waram, “tumor”).


okul

okul (definite accusative okulu, plural okullar)

okulu (accusative definite)
okullar (plural)
okul (nominative singular)
okullar (nominative plural)
okulu (accusative definite singular)
okulları (accusative definite plural)
okula (dative singular)
okullara (dative plural)
okulda (locative singular)
okullarda (locative plural)
okuldan (ablative singular)
okullardan (ablative plural)
okulun (genitive singular)
okulların (genitive plural)
okulum (first-person nominative singular)
okullarım (first-person nominative singular)
okulun (nominative second-person singular)
okulların (nominative second-person singular)
okulu (nominative singular third-person)
okulları (nominative singular third-person)
okulumuz (first-person nominative plural)
okullarımız (first-person nominative plural)
okulunuz (nominative plural second-person)
okullarınız (nominative plural second-person)
okulları (nominative plural third-person)
okulumu (accusative definite first-person singular)
okullarımı (accusative definite first-person singular)
okulunu (accusative definite second-person singular)
okullarını (accusative definite second-person singular)
okulunu (accusative definite singular third-person)
okullarını (accusative definite singular third-person)
okulumuzu (accusative definite first-person plural)
okullarımızı (accusative definite first-person plural)
okulunuzu (accusative definite plural second-person)
okullarınızı (accusative definite plural second-person)
okullarını (accusative definite plural third-person)
okuluma (dative first-person singular)
okullarıma (dative first-person singular)
okuluna (dative second-person singular)
okullarına (dative second-person singular)
okuluna (dative singular third-person)
okullarına (dative singular third-person)
okulumuza (dative first-person plural)
okullarımıza (dative first-person plural)
okulunuza (dative plural second-person)
okullarınıza (dative plural second-person)
okullarına (dative plural third-person)
okulumda (first-person locative singular)
okullarımda (first-person locative singular)
okulunda (locative second-person singular)
okullarında (locative second-person singular)
okulunda (locative singular third-person)
okullarında (locative singular third-person)
okulumuzda (first-person locative plural)
okullarımızda (first-person locative plural)
okulunuzda (locative plural second-person)
okullarınızda (locative plural second-person)
okullarında (locative plural third-person)
okulumdan (ablative first-person singular)
okullarımdan (ablative first-person singular)
okulundan (ablative second-person singular)
okullarından (ablative second-person singular)
okulundan (ablative singular third-person)
okullarından (ablative singular third-person)
okulumuzdan (ablative first-person plural)
okullarımızdan (ablative first-person plural)
okulunuzdan (ablative plural second-person)
okullarınızdan (ablative plural second-person)
okullarından (ablative plural third-person)
okulumun (first-person genitive singular)
okullarımın (first-person genitive singular)
okulunun (genitive second-person singular)
okullarının (genitive second-person singular)
okulunun (genitive singular third-person)
okullarının (genitive singular third-person)
okulumuzun (first-person genitive plural)
okullarımızın (first-person genitive plural)
okulunuzun (genitive plural second-person)
okullarınızın (genitive plural second-person)
okullarının (genitive plural third-person)

Coined during the language reforms from oku- (“to read, study”), possibly a phono-semantic matching of French école (“school”).

psm

Turkish language#Language reform and modern Turkish


damar

head

damar (definite accusative damarı, plural damarlar)

damarı (accusative definite)
damarlar (plural)
damar (nominative singular)
damarlar (nominative plural)
damarı (accusative definite singular)
damarları (accusative definite plural)
damara (dative singular)
damarlara (dative plural)
damarda (locative singular)
damarlarda (locative plural)
damardan (ablative singular)
damarlardan (ablative plural)
damarın (genitive singular)
damarların (genitive plural)
damarım (first-person nominative singular)
damarlarım (first-person nominative singular)
damarın (nominative second-person singular)
damarların (nominative second-person singular)
damarı (nominative singular third-person)
damarları (nominative singular third-person)
damarımız (first-person nominative plural)
damarlarımız (first-person nominative plural)
damarınız (nominative plural second-person)
damarlarınız (nominative plural second-person)
damarları (nominative plural third-person)
damarımı (accusative definite first-person singular)
damarlarımı (accusative definite first-person singular)
damarını (accusative definite second-person singular)
damarlarını (accusative definite second-person singular)
damarını (accusative definite singular third-person)
damarlarını (accusative definite singular third-person)
damarımızı (accusative definite first-person plural)
damarlarımızı (accusative definite first-person plural)
damarınızı (accusative definite plural second-person)
damarlarınızı (accusative definite plural second-person)
damarlarını (accusative definite plural third-person)
damarıma (dative first-person singular)
damarlarıma (dative first-person singular)
damarına (dative second-person singular)
damarlarına (dative second-person singular)
damarına (dative singular third-person)
damarlarına (dative singular third-person)
damarımıza (dative first-person plural)
damarlarımıza (dative first-person plural)
damarınıza (dative plural second-person)
damarlarınıza (dative plural second-person)
damarlarına (dative plural third-person)
damarımda (first-person locative singular)
damarlarımda (first-person locative singular)
damarında (locative second-person singular)
damarlarında (locative second-person singular)
damarında (locative singular third-person)
damarlarında (locative singular third-person)
damarımızda (first-person locative plural)
damarlarımızda (first-person locative plural)
damarınızda (locative plural second-person)
damarlarınızda (locative plural second-person)
damarlarında (locative plural third-person)
damarımdan (ablative first-person singular)
damarlarımdan (ablative first-person singular)
damarından (ablative second-person singular)
damarlarından (ablative second-person singular)
damarından (ablative singular third-person)
damarlarından (ablative singular third-person)
damarımızdan (ablative first-person plural)
damarlarımızdan (ablative first-person plural)
damarınızdan (ablative plural second-person)
damarlarınızdan (ablative plural second-person)
damarlarından (ablative plural third-person)
damarımın (first-person genitive singular)
damarlarımın (first-person genitive singular)
damarının (genitive second-person singular)
damarlarının (genitive second-person singular)
damarının (genitive singular third-person)
damarlarının (genitive singular third-person)
damarımızın (first-person genitive plural)
damarlarımızın (first-person genitive plural)
damarınızın (genitive plural second-person)
damarlarınızın (genitive plural second-person)
damarlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طمر (damar, “vein”), from Proto-Turkic *tamïr (“vein, root”). Related to damlamak (“to drip”).


kahverengi

Inherited from Ottoman Turkish قهوه رنگی (kahve rengi). By surface analysis, kahve (“coffee”) + renk (“color”) + -i (possessive suffix), literally “the color of coffee”.


kahve

head

kahve (definite accusative kahveyi, plural kahveler)

kahveyi (accusative definite)
kahveler (plural)
kahve (nominative singular)
kahveler (nominative plural)
kahveyi (accusative definite singular)
kahveleri (accusative definite plural)
kahveye (dative singular)
kahvelere (dative plural)
kahvede (locative singular)
kahvelerde (locative plural)
kahveden (ablative singular)
kahvelerden (ablative plural)
kahvenin (genitive singular)
kahvelerin (genitive plural)
kahvem (first-person nominative singular)
kahvelerim (first-person nominative singular)
kahven (nominative second-person singular)
kahvelerin (nominative second-person singular)
kahvesi (nominative singular third-person)
kahveleri (nominative singular third-person)
kahvemiz (first-person nominative plural)
kahvelerimiz (first-person nominative plural)
kahveniz (nominative plural second-person)
kahveleriniz (nominative plural second-person)
kahveleri (nominative plural third-person)
kahvemi (accusative definite first-person singular)
kahvelerimi (accusative definite first-person singular)
kahveni (accusative definite second-person singular)
kahvelerini (accusative definite second-person singular)
kahvesini (accusative definite singular third-person)
kahvelerini (accusative definite singular third-person)
kahvemizi (accusative definite first-person plural)
kahvelerimizi (accusative definite first-person plural)
kahvenizi (accusative definite plural second-person)
kahvelerinizi (accusative definite plural second-person)
kahvelerini (accusative definite plural third-person)
kahveme (dative first-person singular)
kahvelerime (dative first-person singular)
kahvene (dative second-person singular)
kahvelerine (dative second-person singular)
kahvesine (dative singular third-person)
kahvelerine (dative singular third-person)
kahvemize (dative first-person plural)
kahvelerimize (dative first-person plural)
kahvenize (dative plural second-person)
kahvelerinize (dative plural second-person)
kahvelerine (dative plural third-person)
kahvemde (first-person locative singular)
kahvelerimde (first-person locative singular)
kahvende (locative second-person singular)
kahvelerinde (locative second-person singular)
kahvesinde (locative singular third-person)
kahvelerinde (locative singular third-person)
kahvemizde (first-person locative plural)
kahvelerimizde (first-person locative plural)
kahvenizde (locative plural second-person)
kahvelerinizde (locative plural second-person)
kahvelerinde (locative plural third-person)
kahvemden (ablative first-person singular)
kahvelerimden (ablative first-person singular)
kahvenden (ablative second-person singular)
kahvelerinden (ablative second-person singular)
kahvesinden (ablative singular third-person)
kahvelerinden (ablative singular third-person)
kahvemizden (ablative first-person plural)
kahvelerimizden (ablative first-person plural)
kahvenizden (ablative plural second-person)
kahvelerinizden (ablative plural second-person)
kahvelerinden (ablative plural third-person)
kahvemin (first-person genitive singular)
kahvelerimin (first-person genitive singular)
kahvenin (genitive second-person singular)
kahvelerinin (genitive second-person singular)
kahvesinin (genitive singular third-person)
kahvelerinin (genitive singular third-person)
kahvemizin (first-person genitive plural)
kahvelerimizin (first-person genitive plural)
kahvenizin (genitive plural second-person)
kahvelerinizin (genitive plural second-person)
kahvelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قهوه (kahve), from Arabic قَهْوَة (qahwa). Doublet of kafe and kafeterya.


sözlük

head

sözlük (definite accusative sözlüğü, plural sözlükler)

sözlüğü (accusative definite)
sözlükler (plural)
sözlük (nominative singular)
sözlükler (nominative plural)
sözlüğü (accusative definite singular)
sözlükleri (accusative definite plural)
sözlüğe (dative singular)
sözlüklere (dative plural)
sözlükte (locative singular)
sözlüklerde (locative plural)
sözlükten (ablative singular)
sözlüklerden (ablative plural)
sözlüğün (genitive singular)
sözlüklerin (genitive plural)
sözlüğüm (first-person nominative singular)
sözlüklerim (first-person nominative singular)
sözlüğün (nominative second-person singular)
sözlüklerin (nominative second-person singular)
sözlüğü (nominative singular third-person)
sözlükleri (nominative singular third-person)
sözlüğümüz (first-person nominative plural)
sözlüklerimiz (first-person nominative plural)
sözlüğünüz (nominative plural second-person)
sözlükleriniz (nominative plural second-person)
sözlükleri (nominative plural third-person)
sözlüğümü (accusative definite first-person singular)
sözlüklerimi (accusative definite first-person singular)
sözlüğünü (accusative definite second-person singular)
sözlüklerini (accusative definite second-person singular)
sözlüğünü (accusative definite singular third-person)
sözlüklerini (accusative definite singular third-person)
sözlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
sözlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
sözlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
sözlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
sözlüklerini (accusative definite plural third-person)
sözlüğüme (dative first-person singular)
sözlüklerime (dative first-person singular)
sözlüğüne (dative second-person singular)
sözlüklerine (dative second-person singular)
sözlüğüne (dative singular third-person)
sözlüklerine (dative singular third-person)
sözlüğümüze (dative first-person plural)
sözlüklerimize (dative first-person plural)
sözlüğünüze (dative plural second-person)
sözlüklerinize (dative plural second-person)
sözlüklerine (dative plural third-person)
sözlüğümde (first-person locative singular)
sözlüklerimde (first-person locative singular)
sözlüğünde (locative second-person singular)
sözlüklerinde (locative second-person singular)
sözlüğünde (locative singular third-person)
sözlüklerinde (locative singular third-person)
sözlüğümüzde (first-person locative plural)
sözlüklerimizde (first-person locative plural)
sözlüğünüzde (locative plural second-person)
sözlüklerinizde (locative plural second-person)
sözlüklerinde (locative plural third-person)
sözlüğümden (ablative first-person singular)
sözlüklerimden (ablative first-person singular)
sözlüğünden (ablative second-person singular)
sözlüklerinden (ablative second-person singular)
sözlüğünden (ablative singular third-person)
sözlüklerinden (ablative singular third-person)
sözlüğümüzden (ablative first-person plural)
sözlüklerimizden (ablative first-person plural)
sözlüğünüzden (ablative plural second-person)
sözlüklerinizden (ablative plural second-person)
sözlüklerinden (ablative plural third-person)
sözlüğümün (first-person genitive singular)
sözlüklerimin (first-person genitive singular)
sözlüğünün (genitive second-person singular)
sözlüklerinin (genitive second-person singular)
sözlüğünün (genitive singular third-person)
sözlüklerinin (genitive singular third-person)
sözlüğümüzün (first-person genitive plural)
sözlüklerimizin (first-person genitive plural)
sözlüğünüzün (genitive plural second-person)
sözlüklerinizin (genitive plural second-person)
sözlüklerinin (genitive plural third-person)
sözlüğüm (first-person singular)
sözlüklerim (first-person singular)
sözlüksün (second-person singular)
sözlüklersin (second-person singular)
sözlük (singular third-person)
sözlüktür (singular third-person)
sözlükler (singular third-person)
sözlüklerdir (singular third-person)
sözlüğüz (first-person plural)
sözlükleriz (first-person plural)
sözlüksünüz (plural second-person)
sözlüklersiniz (plural second-person)
sözlükler (plural third-person)
sözlüklerdir (plural third-person)

From söz + -lük. Cognate with Uzbek soʻzlik and Kazakh сөздік (sözdık).


baston

baston (definite accusative bastonu, plural bastonlar)

bastonu (accusative definite)
bastonlar (plural)
baston (nominative singular)
bastonlar (nominative plural)
bastonu (accusative definite singular)
bastonları (accusative definite plural)
bastona (dative singular)
bastonlara (dative plural)
bastonda (locative singular)
bastonlarda (locative plural)
bastondan (ablative singular)
bastonlardan (ablative plural)
bastonun (genitive singular)
bastonların (genitive plural)
bastonum (first-person nominative singular)
bastonlarım (first-person nominative singular)
bastonun (nominative second-person singular)
bastonların (nominative second-person singular)
bastonu (nominative singular third-person)
bastonları (nominative singular third-person)
bastonumuz (first-person nominative plural)
bastonlarımız (first-person nominative plural)
bastonunuz (nominative plural second-person)
bastonlarınız (nominative plural second-person)
bastonları (nominative plural third-person)
bastonumu (accusative definite first-person singular)
bastonlarımı (accusative definite first-person singular)
bastonunu (accusative definite second-person singular)
bastonlarını (accusative definite second-person singular)
bastonunu (accusative definite singular third-person)
bastonlarını (accusative definite singular third-person)
bastonumuzu (accusative definite first-person plural)
bastonlarımızı (accusative definite first-person plural)
bastonunuzu (accusative definite plural second-person)
bastonlarınızı (accusative definite plural second-person)
bastonlarını (accusative definite plural third-person)
bastonuma (dative first-person singular)
bastonlarıma (dative first-person singular)
bastonuna (dative second-person singular)
bastonlarına (dative second-person singular)
bastonuna (dative singular third-person)
bastonlarına (dative singular third-person)
bastonumuza (dative first-person plural)
bastonlarımıza (dative first-person plural)
bastonunuza (dative plural second-person)
bastonlarınıza (dative plural second-person)
bastonlarına (dative plural third-person)
bastonumda (first-person locative singular)
bastonlarımda (first-person locative singular)
bastonunda (locative second-person singular)
bastonlarında (locative second-person singular)
bastonunda (locative singular third-person)
bastonlarında (locative singular third-person)
bastonumuzda (first-person locative plural)
bastonlarımızda (first-person locative plural)
bastonunuzda (locative plural second-person)
bastonlarınızda (locative plural second-person)
bastonlarında (locative plural third-person)
bastonumdan (ablative first-person singular)
bastonlarımdan (ablative first-person singular)
bastonundan (ablative second-person singular)
bastonlarından (ablative second-person singular)
bastonundan (ablative singular third-person)
bastonlarından (ablative singular third-person)
bastonumuzdan (ablative first-person plural)
bastonlarımızdan (ablative first-person plural)
bastonunuzdan (ablative plural second-person)
bastonlarınızdan (ablative plural second-person)
bastonlarından (ablative plural third-person)
bastonumun (first-person genitive singular)
bastonlarımın (first-person genitive singular)
bastonunun (genitive second-person singular)
bastonlarının (genitive second-person singular)
bastonunun (genitive singular third-person)
bastonlarının (genitive singular third-person)
bastonumuzun (first-person genitive plural)
bastonlarımızın (first-person genitive plural)
bastonunuzun (genitive plural second-person)
bastonlarınızın (genitive plural second-person)
bastonlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish باستون (baston), from Venetian bastón.


tepe

tepe (definite accusative tepeyi, plural tepeler)

tepeyi (accusative definite)
tepeler (plural)
tepe (nominative singular)
tepeler (nominative plural)
tepeyi (accusative definite singular)
tepeleri (accusative definite plural)
tepeye (dative singular)
tepelere (dative plural)
tepede (locative singular)
tepelerde (locative plural)
tepeden (ablative singular)
tepelerden (ablative plural)
tepenin (genitive singular)
tepelerin (genitive plural)
tepem (first-person nominative singular)
tepelerim (first-person nominative singular)
tepen (nominative second-person singular)
tepelerin (nominative second-person singular)
tepesi (nominative singular third-person)
tepeleri (nominative singular third-person)
tepemiz (first-person nominative plural)
tepelerimiz (first-person nominative plural)
tepeniz (nominative plural second-person)
tepeleriniz (nominative plural second-person)
tepeleri (nominative plural third-person)
tepemi (accusative definite first-person singular)
tepelerimi (accusative definite first-person singular)
tepeni (accusative definite second-person singular)
tepelerini (accusative definite second-person singular)
tepesini (accusative definite singular third-person)
tepelerini (accusative definite singular third-person)
tepemizi (accusative definite first-person plural)
tepelerimizi (accusative definite first-person plural)
tepenizi (accusative definite plural second-person)
tepelerinizi (accusative definite plural second-person)
tepelerini (accusative definite plural third-person)
tepeme (dative first-person singular)
tepelerime (dative first-person singular)
tepene (dative second-person singular)
tepelerine (dative second-person singular)
tepesine (dative singular third-person)
tepelerine (dative singular third-person)
tepemize (dative first-person plural)
tepelerimize (dative first-person plural)
tepenize (dative plural second-person)
tepelerinize (dative plural second-person)
tepelerine (dative plural third-person)
tepemde (first-person locative singular)
tepelerimde (first-person locative singular)
tepende (locative second-person singular)
tepelerinde (locative second-person singular)
tepesinde (locative singular third-person)
tepelerinde (locative singular third-person)
tepemizde (first-person locative plural)
tepelerimizde (first-person locative plural)
tepenizde (locative plural second-person)
tepelerinizde (locative plural second-person)
tepelerinde (locative plural third-person)
tepemden (ablative first-person singular)
tepelerimden (ablative first-person singular)
tependen (ablative second-person singular)
tepelerinden (ablative second-person singular)
tepesinden (ablative singular third-person)
tepelerinden (ablative singular third-person)
tepemizden (ablative first-person plural)
tepelerimizden (ablative first-person plural)
tepenizden (ablative plural second-person)
tepelerinizden (ablative plural second-person)
tepelerinden (ablative plural third-person)
tepemin (first-person genitive singular)
tepelerimin (first-person genitive singular)
tepenin (genitive second-person singular)
tepelerinin (genitive second-person singular)
tepesinin (genitive singular third-person)
tepelerinin (genitive singular third-person)
tepemizin (first-person genitive plural)
tepelerimizin (first-person genitive plural)
tepenizin (genitive plural second-person)
tepelerinizin (genitive plural second-person)
tepelerinin (genitive plural third-person)
tepeyim (first-person singular)
tepelerim (first-person singular)
tepesin (second-person singular)
tepelersin (second-person singular)
tepe (singular third-person)
tepedir (singular third-person)
tepeler (singular third-person)
tepelerdir (singular third-person)
tepeyiz (first-person plural)
tepeleriz (first-person plural)
tepesiniz (plural second-person)
tepelersiniz (plural second-person)
tepeler (plural third-person)
tepelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish تپه (tepe, “crown of the head, apex, summit, mountain peak, hill”), from Proto-Turkic *tepe (“hill, top; top of head”). Cognate with Old Turkic 𐱅𐰇𐰯𐰇 (töpü, “height”), Old Uyghur [script needed] (töpü, “top of head”), Karakhanid [script needed] (töpü, “summit of a mountain, hill, crown of a head”), Yakut төбө (töbö, “top, summit”).


renk

head

renk (definite accusative rengi, plural renkler)

rengi (accusative definite)
renkler (plural)
renk (nominative singular)
renkler (nominative plural)
rengi (accusative definite singular)
renkleri (accusative definite plural)
renge (dative singular)
renklere (dative plural)
renkte (locative singular)
renklerde (locative plural)
renkten (ablative singular)
renklerden (ablative plural)
rengin (genitive singular)
renklerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish رنك (renk), from Classical Persian رنگ (rang).

inh+

Giderken bıraktığı bütün renkler siyah oldu / Üzülme, anla artık, belki de huzur buldu

2004, “Dursun Zaman [Let Time Stop]”, in maNga:

All the colors she left behind turned to black / Don't be sad, understand, maybe she found her peace