cevelan

cevelan (definite accusative cevelanı, plural cevelanlar)

cevelanı (accusative definite)
cevelanlar (plural)
cevelan (nominative singular)
cevelanlar (nominative plural)
cevelanı (accusative definite singular)
cevelanları (accusative definite plural)
cevelana (dative singular)
cevelanlara (dative plural)
cevelanda (locative singular)
cevelanlarda (locative plural)
cevelandan (ablative singular)
cevelanlardan (ablative plural)
cevelanın (genitive singular)
cevelanların (genitive plural)
cevelanım (first-person nominative singular)
cevelanlarım (first-person nominative singular)
cevelanın (nominative second-person singular)
cevelanların (nominative second-person singular)
cevelanı (nominative singular third-person)
cevelanları (nominative singular third-person)
cevelanımız (first-person nominative plural)
cevelanlarımız (first-person nominative plural)
cevelanınız (nominative plural second-person)
cevelanlarınız (nominative plural second-person)
cevelanları (nominative plural third-person)
cevelanımı (accusative definite first-person singular)
cevelanlarımı (accusative definite first-person singular)
cevelanını (accusative definite second-person singular)
cevelanlarını (accusative definite second-person singular)
cevelanını (accusative definite singular third-person)
cevelanlarını (accusative definite singular third-person)
cevelanımızı (accusative definite first-person plural)
cevelanlarımızı (accusative definite first-person plural)
cevelanınızı (accusative definite plural second-person)
cevelanlarınızı (accusative definite plural second-person)
cevelanlarını (accusative definite plural third-person)
cevelanıma (dative first-person singular)
cevelanlarıma (dative first-person singular)
cevelanına (dative second-person singular)
cevelanlarına (dative second-person singular)
cevelanına (dative singular third-person)
cevelanlarına (dative singular third-person)
cevelanımıza (dative first-person plural)
cevelanlarımıza (dative first-person plural)
cevelanınıza (dative plural second-person)
cevelanlarınıza (dative plural second-person)
cevelanlarına (dative plural third-person)
cevelanımda (first-person locative singular)
cevelanlarımda (first-person locative singular)
cevelanında (locative second-person singular)
cevelanlarında (locative second-person singular)
cevelanında (locative singular third-person)
cevelanlarında (locative singular third-person)
cevelanımızda (first-person locative plural)
cevelanlarımızda (first-person locative plural)
cevelanınızda (locative plural second-person)
cevelanlarınızda (locative plural second-person)
cevelanlarında (locative plural third-person)
cevelanımdan (ablative first-person singular)
cevelanlarımdan (ablative first-person singular)
cevelanından (ablative second-person singular)
cevelanlarından (ablative second-person singular)
cevelanından (ablative singular third-person)
cevelanlarından (ablative singular third-person)
cevelanımızdan (ablative first-person plural)
cevelanlarımızdan (ablative first-person plural)
cevelanınızdan (ablative plural second-person)
cevelanlarınızdan (ablative plural second-person)
cevelanlarından (ablative plural third-person)
cevelanımın (first-person genitive singular)
cevelanlarımın (first-person genitive singular)
cevelanının (genitive second-person singular)
cevelanlarının (genitive second-person singular)
cevelanının (genitive singular third-person)
cevelanlarının (genitive singular third-person)
cevelanımızın (first-person genitive plural)
cevelanlarımızın (first-person genitive plural)
cevelanınızın (genitive plural second-person)
cevelanlarınızın (genitive plural second-person)
cevelanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جولان (cevelan), from Arabic جَوَلَان (jawalān).


duvarcı

head

duvarcı (definite accusative duvarcıyı, plural duvarcılar)

duvarcıyı (accusative definite)
duvarcılar (plural)
duvarcı (nominative singular)
duvarcılar (nominative plural)
duvarcıyı (accusative definite singular)
duvarcıları (accusative definite plural)
duvarcıya (dative singular)
duvarcılara (dative plural)
duvarcıda (locative singular)
duvarcılarda (locative plural)
duvarcıdan (ablative singular)
duvarcılardan (ablative plural)
duvarcının (genitive singular)
duvarcıların (genitive plural)
duvarcım (first-person nominative singular)
duvarcılarım (first-person nominative singular)
duvarcın (nominative second-person singular)
duvarcıların (nominative second-person singular)
duvarcısı (nominative singular third-person)
duvarcıları (nominative singular third-person)
duvarcımız (first-person nominative plural)
duvarcılarımız (first-person nominative plural)
duvarcınız (nominative plural second-person)
duvarcılarınız (nominative plural second-person)
duvarcıları (nominative plural third-person)
duvarcımı (accusative definite first-person singular)
duvarcılarımı (accusative definite first-person singular)
duvarcını (accusative definite second-person singular)
duvarcılarını (accusative definite second-person singular)
duvarcısını (accusative definite singular third-person)
duvarcılarını (accusative definite singular third-person)
duvarcımızı (accusative definite first-person plural)
duvarcılarımızı (accusative definite first-person plural)
duvarcınızı (accusative definite plural second-person)
duvarcılarınızı (accusative definite plural second-person)
duvarcılarını (accusative definite plural third-person)
duvarcıma (dative first-person singular)
duvarcılarıma (dative first-person singular)
duvarcına (dative second-person singular)
duvarcılarına (dative second-person singular)
duvarcısına (dative singular third-person)
duvarcılarına (dative singular third-person)
duvarcımıza (dative first-person plural)
duvarcılarımıza (dative first-person plural)
duvarcınıza (dative plural second-person)
duvarcılarınıza (dative plural second-person)
duvarcılarına (dative plural third-person)
duvarcımda (first-person locative singular)
duvarcılarımda (first-person locative singular)
duvarcında (locative second-person singular)
duvarcılarında (locative second-person singular)
duvarcısında (locative singular third-person)
duvarcılarında (locative singular third-person)
duvarcımızda (first-person locative plural)
duvarcılarımızda (first-person locative plural)
duvarcınızda (locative plural second-person)
duvarcılarınızda (locative plural second-person)
duvarcılarında (locative plural third-person)
duvarcımdan (ablative first-person singular)
duvarcılarımdan (ablative first-person singular)
duvarcından (ablative second-person singular)
duvarcılarından (ablative second-person singular)
duvarcısından (ablative singular third-person)
duvarcılarından (ablative singular third-person)
duvarcımızdan (ablative first-person plural)
duvarcılarımızdan (ablative first-person plural)
duvarcınızdan (ablative plural second-person)
duvarcılarınızdan (ablative plural second-person)
duvarcılarından (ablative plural third-person)
duvarcımın (first-person genitive singular)
duvarcılarımın (first-person genitive singular)
duvarcının (genitive second-person singular)
duvarcılarının (genitive second-person singular)
duvarcısının (genitive singular third-person)
duvarcılarının (genitive singular third-person)
duvarcımızın (first-person genitive plural)
duvarcılarımızın (first-person genitive plural)
duvarcınızın (genitive plural second-person)
duvarcılarınızın (genitive plural second-person)
duvarcılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دیوارجی (duvarcı, “mason, bricklayer”), equivalent to duvar (“wall”) + -cı.

inh

mason, bricklayer, one whose occupation is to build with stone or brick


milat

head

milat (definite accusative miladı, plural milatlar)

miladı (accusative definite)
milatlar (plural)

From Ottoman Turkish میلاد, from Arabic مِيلَاد (mīlād).


yaştaş

yaştaş (definite accusative yaştaşı, plural yaştaşlar)

yaştaşı (accusative definite)
yaştaşlar (plural)
yaştaş (nominative singular)
yaştaşlar (nominative plural)
yaştaşı (accusative definite singular)
yaştaşları (accusative definite plural)
yaştaşa (dative singular)
yaştaşlara (dative plural)
yaştaşta (locative singular)
yaştaşlarda (locative plural)
yaştaştan (ablative singular)
yaştaşlardan (ablative plural)
yaştaşın (genitive singular)
yaştaşların (genitive plural)
yaştaşım (first-person nominative singular)
yaştaşlarım (first-person nominative singular)
yaştaşın (nominative second-person singular)
yaştaşların (nominative second-person singular)
yaştaşı (nominative singular third-person)
yaştaşları (nominative singular third-person)
yaştaşımız (first-person nominative plural)
yaştaşlarımız (first-person nominative plural)
yaştaşınız (nominative plural second-person)
yaştaşlarınız (nominative plural second-person)
yaştaşları (nominative plural third-person)
yaştaşımı (accusative definite first-person singular)
yaştaşlarımı (accusative definite first-person singular)
yaştaşını (accusative definite second-person singular)
yaştaşlarını (accusative definite second-person singular)
yaştaşını (accusative definite singular third-person)
yaştaşlarını (accusative definite singular third-person)
yaştaşımızı (accusative definite first-person plural)
yaştaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
yaştaşınızı (accusative definite plural second-person)
yaştaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
yaştaşlarını (accusative definite plural third-person)
yaştaşıma (dative first-person singular)
yaştaşlarıma (dative first-person singular)
yaştaşına (dative second-person singular)
yaştaşlarına (dative second-person singular)
yaştaşına (dative singular third-person)
yaştaşlarına (dative singular third-person)
yaştaşımıza (dative first-person plural)
yaştaşlarımıza (dative first-person plural)
yaştaşınıza (dative plural second-person)
yaştaşlarınıza (dative plural second-person)
yaştaşlarına (dative plural third-person)
yaştaşımda (first-person locative singular)
yaştaşlarımda (first-person locative singular)
yaştaşında (locative second-person singular)
yaştaşlarında (locative second-person singular)
yaştaşında (locative singular third-person)
yaştaşlarında (locative singular third-person)
yaştaşımızda (first-person locative plural)
yaştaşlarımızda (first-person locative plural)
yaştaşınızda (locative plural second-person)
yaştaşlarınızda (locative plural second-person)
yaştaşlarında (locative plural third-person)
yaştaşımdan (ablative first-person singular)
yaştaşlarımdan (ablative first-person singular)
yaştaşından (ablative second-person singular)
yaştaşlarından (ablative second-person singular)
yaştaşından (ablative singular third-person)
yaştaşlarından (ablative singular third-person)
yaştaşımızdan (ablative first-person plural)
yaştaşlarımızdan (ablative first-person plural)
yaştaşınızdan (ablative plural second-person)
yaştaşlarınızdan (ablative plural second-person)
yaştaşlarından (ablative plural third-person)
yaştaşımın (first-person genitive singular)
yaştaşlarımın (first-person genitive singular)
yaştaşının (genitive second-person singular)
yaştaşlarının (genitive second-person singular)
yaştaşının (genitive singular third-person)
yaştaşlarının (genitive singular third-person)
yaştaşımızın (first-person genitive plural)
yaştaşlarımızın (first-person genitive plural)
yaştaşınızın (genitive plural second-person)
yaştaşlarınızın (genitive plural second-person)
yaştaşlarının (genitive plural third-person)


mehabet

mehabet (definite accusative mehabeti, plural mehabetler)

mehabeti (accusative definite)
mehabetler (plural)
mehabet (nominative singular)
mehabetler (nominative plural)
mehabeti (accusative definite singular)
mehabetleri (accusative definite plural)
mehabete (dative singular)
mehabetlere (dative plural)
mehabette (locative singular)
mehabetlerde (locative plural)
mehabetten (ablative singular)
mehabetlerden (ablative plural)
mehabetin (genitive singular)
mehabetlerin (genitive plural)
mehabetim (first-person nominative singular)
mehabetlerim (first-person nominative singular)
mehabetin (nominative second-person singular)
mehabetlerin (nominative second-person singular)
mehabeti (nominative singular third-person)
mehabetleri (nominative singular third-person)
mehabetimiz (first-person nominative plural)
mehabetlerimiz (first-person nominative plural)
mehabetiniz (nominative plural second-person)
mehabetleriniz (nominative plural second-person)
mehabetleri (nominative plural third-person)
mehabetimi (accusative definite first-person singular)
mehabetlerimi (accusative definite first-person singular)
mehabetini (accusative definite second-person singular)
mehabetlerini (accusative definite second-person singular)
mehabetini (accusative definite singular third-person)
mehabetlerini (accusative definite singular third-person)
mehabetimizi (accusative definite first-person plural)
mehabetlerimizi (accusative definite first-person plural)
mehabetinizi (accusative definite plural second-person)
mehabetlerinizi (accusative definite plural second-person)
mehabetlerini (accusative definite plural third-person)
mehabetime (dative first-person singular)
mehabetlerime (dative first-person singular)
mehabetine (dative second-person singular)
mehabetlerine (dative second-person singular)
mehabetine (dative singular third-person)
mehabetlerine (dative singular third-person)
mehabetimize (dative first-person plural)
mehabetlerimize (dative first-person plural)
mehabetinize (dative plural second-person)
mehabetlerinize (dative plural second-person)
mehabetlerine (dative plural third-person)
mehabetimde (first-person locative singular)
mehabetlerimde (first-person locative singular)
mehabetinde (locative second-person singular)
mehabetlerinde (locative second-person singular)
mehabetinde (locative singular third-person)
mehabetlerinde (locative singular third-person)
mehabetimizde (first-person locative plural)
mehabetlerimizde (first-person locative plural)
mehabetinizde (locative plural second-person)
mehabetlerinizde (locative plural second-person)
mehabetlerinde (locative plural third-person)
mehabetimden (ablative first-person singular)
mehabetlerimden (ablative first-person singular)
mehabetinden (ablative second-person singular)
mehabetlerinden (ablative second-person singular)
mehabetinden (ablative singular third-person)
mehabetlerinden (ablative singular third-person)
mehabetimizden (ablative first-person plural)
mehabetlerimizden (ablative first-person plural)
mehabetinizden (ablative plural second-person)
mehabetlerinizden (ablative plural second-person)
mehabetlerinden (ablative plural third-person)
mehabetimin (first-person genitive singular)
mehabetlerimin (first-person genitive singular)
mehabetinin (genitive second-person singular)
mehabetlerinin (genitive second-person singular)
mehabetinin (genitive singular third-person)
mehabetlerinin (genitive singular third-person)
mehabetimizin (first-person genitive plural)
mehabetlerimizin (first-person genitive plural)
mehabetinizin (genitive plural second-person)
mehabetlerinizin (genitive plural second-person)
mehabetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مهابت (mehabet), from Arabic مَهَابَة (mahāba).


taydaş

taydaş (definite accusative taydaşı, plural taydaşlar)

taydaşı (accusative definite)
taydaşlar (plural)
taydaş (nominative singular)
taydaşlar (nominative plural)
taydaşı (accusative definite singular)
taydaşları (accusative definite plural)
taydaşa (dative singular)
taydaşlara (dative plural)
taydaşta (locative singular)
taydaşlarda (locative plural)
taydaştan (ablative singular)
taydaşlardan (ablative plural)
taydaşın (genitive singular)
taydaşların (genitive plural)
taydaşım (first-person nominative singular)
taydaşlarım (first-person nominative singular)
taydaşın (nominative second-person singular)
taydaşların (nominative second-person singular)
taydaşı (nominative singular third-person)
taydaşları (nominative singular third-person)
taydaşımız (first-person nominative plural)
taydaşlarımız (first-person nominative plural)
taydaşınız (nominative plural second-person)
taydaşlarınız (nominative plural second-person)
taydaşları (nominative plural third-person)
taydaşımı (accusative definite first-person singular)
taydaşlarımı (accusative definite first-person singular)
taydaşını (accusative definite second-person singular)
taydaşlarını (accusative definite second-person singular)
taydaşını (accusative definite singular third-person)
taydaşlarını (accusative definite singular third-person)
taydaşımızı (accusative definite first-person plural)
taydaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
taydaşınızı (accusative definite plural second-person)
taydaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
taydaşlarını (accusative definite plural third-person)
taydaşıma (dative first-person singular)
taydaşlarıma (dative first-person singular)
taydaşına (dative second-person singular)
taydaşlarına (dative second-person singular)
taydaşına (dative singular third-person)
taydaşlarına (dative singular third-person)
taydaşımıza (dative first-person plural)
taydaşlarımıza (dative first-person plural)
taydaşınıza (dative plural second-person)
taydaşlarınıza (dative plural second-person)
taydaşlarına (dative plural third-person)
taydaşımda (first-person locative singular)
taydaşlarımda (first-person locative singular)
taydaşında (locative second-person singular)
taydaşlarında (locative second-person singular)
taydaşında (locative singular third-person)
taydaşlarında (locative singular third-person)
taydaşımızda (first-person locative plural)
taydaşlarımızda (first-person locative plural)
taydaşınızda (locative plural second-person)
taydaşlarınızda (locative plural second-person)
taydaşlarında (locative plural third-person)
taydaşımdan (ablative first-person singular)
taydaşlarımdan (ablative first-person singular)
taydaşından (ablative second-person singular)
taydaşlarından (ablative second-person singular)
taydaşından (ablative singular third-person)
taydaşlarından (ablative singular third-person)
taydaşımızdan (ablative first-person plural)
taydaşlarımızdan (ablative first-person plural)
taydaşınızdan (ablative plural second-person)
taydaşlarınızdan (ablative plural second-person)
taydaşlarından (ablative plural third-person)
taydaşımın (first-person genitive singular)
taydaşlarımın (first-person genitive singular)
taydaşının (genitive second-person singular)
taydaşlarının (genitive second-person singular)
taydaşının (genitive singular third-person)
taydaşlarının (genitive singular third-person)
taydaşımızın (first-person genitive plural)
taydaşlarımızın (first-person genitive plural)
taydaşınızın (genitive plural second-person)
taydaşlarınızın (genitive plural second-person)
taydaşlarının (genitive plural third-person)


zemheri

→ Laz: ზემფერი (zemperi)

A vulgar form of Ottoman Turkish زمهریر (zemherir), from Arabic زَمْهَرِير (zamharīr).

zemheri zürafası (jocular)

one who wears very inadequate clothes in winter


şefaat

şefaat (definite accusative şefaatı, plural şefaatlar)

şefaatı (accusative definite)
şefaatlar (plural)
şefaat (nominative singular)
şefaatlar (nominative plural)
şefaatı (accusative definite singular)
şefaatları (accusative definite plural)
şefaata (dative singular)
şefaatlara (dative plural)
şefaatta (locative singular)
şefaatlarda (locative plural)
şefaattan (ablative singular)
şefaatlardan (ablative plural)
şefaatın (genitive singular)
şefaatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شفاعت (şefaat), from Arabic شَفاعَة (šafāʕa).


mürekkepçi

head

mürekkepçi (definite accusative mürekkepçiyi, plural mürekkepçiler)

mürekkepçiyi (accusative definite)
mürekkepçiler (plural)
mürekkepçi (nominative singular)
mürekkepçiler (nominative plural)
mürekkepçiyi (accusative definite singular)
mürekkepçileri (accusative definite plural)
mürekkepçiye (dative singular)
mürekkepçilere (dative plural)
mürekkepçide (locative singular)
mürekkepçilerde (locative plural)
mürekkepçiden (ablative singular)
mürekkepçilerden (ablative plural)
mürekkepçinin (genitive singular)
mürekkepçilerin (genitive plural)
mürekkepçim (first-person nominative singular)
mürekkepçilerim (first-person nominative singular)
mürekkepçin (nominative second-person singular)
mürekkepçilerin (nominative second-person singular)
mürekkepçisi (nominative singular third-person)
mürekkepçileri (nominative singular third-person)
mürekkepçimiz (first-person nominative plural)
mürekkepçilerimiz (first-person nominative plural)
mürekkepçiniz (nominative plural second-person)
mürekkepçileriniz (nominative plural second-person)
mürekkepçileri (nominative plural third-person)
mürekkepçimi (accusative definite first-person singular)
mürekkepçilerimi (accusative definite first-person singular)
mürekkepçini (accusative definite second-person singular)
mürekkepçilerini (accusative definite second-person singular)
mürekkepçisini (accusative definite singular third-person)
mürekkepçilerini (accusative definite singular third-person)
mürekkepçimizi (accusative definite first-person plural)
mürekkepçilerimizi (accusative definite first-person plural)
mürekkepçinizi (accusative definite plural second-person)
mürekkepçilerinizi (accusative definite plural second-person)
mürekkepçilerini (accusative definite plural third-person)
mürekkepçime (dative first-person singular)
mürekkepçilerime (dative first-person singular)
mürekkepçine (dative second-person singular)
mürekkepçilerine (dative second-person singular)
mürekkepçisine (dative singular third-person)
mürekkepçilerine (dative singular third-person)
mürekkepçimize (dative first-person plural)
mürekkepçilerimize (dative first-person plural)
mürekkepçinize (dative plural second-person)
mürekkepçilerinize (dative plural second-person)
mürekkepçilerine (dative plural third-person)
mürekkepçimde (first-person locative singular)
mürekkepçilerimde (first-person locative singular)
mürekkepçinde (locative second-person singular)
mürekkepçilerinde (locative second-person singular)
mürekkepçisinde (locative singular third-person)
mürekkepçilerinde (locative singular third-person)
mürekkepçimizde (first-person locative plural)
mürekkepçilerimizde (first-person locative plural)
mürekkepçinizde (locative plural second-person)
mürekkepçilerinizde (locative plural second-person)
mürekkepçilerinde (locative plural third-person)
mürekkepçimden (ablative first-person singular)
mürekkepçilerimden (ablative first-person singular)
mürekkepçinden (ablative second-person singular)
mürekkepçilerinden (ablative second-person singular)
mürekkepçisinden (ablative singular third-person)
mürekkepçilerinden (ablative singular third-person)
mürekkepçimizden (ablative first-person plural)
mürekkepçilerimizden (ablative first-person plural)
mürekkepçinizden (ablative plural second-person)
mürekkepçilerinizden (ablative plural second-person)
mürekkepçilerinden (ablative plural third-person)
mürekkepçimin (first-person genitive singular)
mürekkepçilerimin (first-person genitive singular)
mürekkepçinin (genitive second-person singular)
mürekkepçilerinin (genitive second-person singular)
mürekkepçisinin (genitive singular third-person)
mürekkepçilerinin (genitive singular third-person)
mürekkepçimizin (first-person genitive plural)
mürekkepçilerimizin (first-person genitive plural)
mürekkepçinizin (genitive plural second-person)
mürekkepçilerinizin (genitive plural second-person)
mürekkepçilerinin (genitive plural third-person)
mürekkepçiyim (first-person singular)
mürekkepçilerim (first-person singular)
mürekkepçisin (second-person singular)
mürekkepçilersin (second-person singular)
mürekkepçi (singular third-person)
mürekkepçidir (singular third-person)
mürekkepçiler (singular third-person)
mürekkepçilerdir (singular third-person)
mürekkepçiyiz (first-person plural)
mürekkepçileriz (first-person plural)
mürekkepçisiniz (plural second-person)
mürekkepçilersiniz (plural second-person)
mürekkepçiler (plural third-person)
mürekkepçilerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مركبجی (mürekkebci, “ink manufacturer”). By surface analysis, mürekkep (“ink”) + -çi.

surf

person who manufactures or sells ink professionally


zulmet

head

zulmet (definite accusative zulmeti, plural zulmetler)

zulmeti (accusative definite)
zulmetler (plural)
zulmet (nominative singular)
zulmetler (nominative plural)
zulmeti (accusative definite singular)
zulmetleri (accusative definite plural)
zulmete (dative singular)
zulmetlere (dative plural)
zulmette (locative singular)
zulmetlerde (locative plural)
zulmetten (ablative singular)
zulmetlerden (ablative plural)
zulmetin (genitive singular)
zulmetlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish ظلمت (zulmet), from Arabic ظُلْمَة (ẓulma).


oküler

head

oküler (definite accusative oküleri, plural okülerler)

oküleri (accusative definite)
okülerler (plural)
oküler (nominative singular)
okülerler (nominative plural)
oküleri (accusative definite singular)
okülerleri (accusative definite plural)
okülere (dative singular)
okülerlere (dative plural)
okülerde (locative singular)
okülerlerde (locative plural)
okülerden (ablative singular)
okülerlerden (ablative plural)
okülerin (genitive singular)
okülerlerin (genitive plural)


mizanseni

definite accusative singular of mizansen


hazım

hazım (definite accusative hazımı, plural hazımlar)

hazımı (accusative definite)
hazımlar (plural)
hazım (nominative singular)
hazımlar (nominative plural)
hazımı (accusative definite singular)
hazımları (accusative definite plural)
hazıma (dative singular)
hazımlara (dative plural)
hazımda (locative singular)
hazımlarda (locative plural)
hazımdan (ablative singular)
hazımlardan (ablative plural)
hazımın (genitive singular)
hazımların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish هضم (hazm), from Arabic هَضْم (haḍm).


göşmen

head

göşmen (definite accusative göşmeni, plural göşmenler)

göşmeni (accusative definite)
göşmenler (plural)

(chiefly Cyprus) Alternative spelling of göçmen.


götduvar

götduvar (definite accusative götduvarı, plural götduvarlar)

götduvarı (accusative definite)
götduvarlar (plural)

Compound of göt (“ass”) + duvar (“wall”).

(chiefly Cyprus) The outer wall of the building that does not face the road.


feragat

feragat (definite accusative feragatı, plural feragatlar)

feragatı (accusative definite)
feragatlar (plural)
feragat (nominative singular)
feragatlar (nominative plural)
feragatı (accusative definite singular)
feragatları (accusative definite plural)
feragata (dative singular)
feragatlara (dative plural)
feragatta (locative singular)
feragatlarda (locative plural)
feragattan (ablative singular)
feragatlardan (ablative plural)
feragatın (genitive singular)
feragatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish فراغت (feragat), from Arabic فَرَاغ (farāḡ).


postacı

head

postacı (definite accusative postacıyı, plural postacılar)

postacıyı (accusative definite)
postacılar (plural)
postacı (nominative singular)
postacılar (nominative plural)
postacıyı (accusative definite singular)
postacıları (accusative definite plural)
postacıya (dative singular)
postacılara (dative plural)
postacıda (locative singular)
postacılarda (locative plural)
postacıdan (ablative singular)
postacılardan (ablative plural)
postacının (genitive singular)
postacıların (genitive plural)
postacım (first-person nominative singular)
postacılarım (first-person nominative singular)
postacın (nominative second-person singular)
postacıların (nominative second-person singular)
postacısı (nominative singular third-person)
postacıları (nominative singular third-person)
postacımız (first-person nominative plural)
postacılarımız (first-person nominative plural)
postacınız (nominative plural second-person)
postacılarınız (nominative plural second-person)
postacıları (nominative plural third-person)
postacımı (accusative definite first-person singular)
postacılarımı (accusative definite first-person singular)
postacını (accusative definite second-person singular)
postacılarını (accusative definite second-person singular)
postacısını (accusative definite singular third-person)
postacılarını (accusative definite singular third-person)
postacımızı (accusative definite first-person plural)
postacılarımızı (accusative definite first-person plural)
postacınızı (accusative definite plural second-person)
postacılarınızı (accusative definite plural second-person)
postacılarını (accusative definite plural third-person)
postacıma (dative first-person singular)
postacılarıma (dative first-person singular)
postacına (dative second-person singular)
postacılarına (dative second-person singular)
postacısına (dative singular third-person)
postacılarına (dative singular third-person)
postacımıza (dative first-person plural)
postacılarımıza (dative first-person plural)
postacınıza (dative plural second-person)
postacılarınıza (dative plural second-person)
postacılarına (dative plural third-person)
postacımda (first-person locative singular)
postacılarımda (first-person locative singular)
postacında (locative second-person singular)
postacılarında (locative second-person singular)
postacısında (locative singular third-person)
postacılarında (locative singular third-person)
postacımızda (first-person locative plural)
postacılarımızda (first-person locative plural)
postacınızda (locative plural second-person)
postacılarınızda (locative plural second-person)
postacılarında (locative plural third-person)
postacımdan (ablative first-person singular)
postacılarımdan (ablative first-person singular)
postacından (ablative second-person singular)
postacılarından (ablative second-person singular)
postacısından (ablative singular third-person)
postacılarından (ablative singular third-person)
postacımızdan (ablative first-person plural)
postacılarımızdan (ablative first-person plural)
postacınızdan (ablative plural second-person)
postacılarınızdan (ablative plural second-person)
postacılarından (ablative plural third-person)
postacımın (first-person genitive singular)
postacılarımın (first-person genitive singular)
postacının (genitive second-person singular)
postacılarının (genitive second-person singular)
postacısının (genitive singular third-person)
postacılarının (genitive singular third-person)
postacımızın (first-person genitive plural)
postacılarımızın (first-person genitive plural)
postacınızın (genitive plural second-person)
postacılarınızın (genitive plural second-person)
postacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پوستهجی (postacı, “mailman”), equivalent to posta (“mail, post”) + -cı.

inh

mailman, postman, someone who delivers or collects mail or post


kumcu

head

kumcu (definite accusative kumcuyu, plural kumcular)

kumcuyu (accusative definite)
kumcular (plural)
kumcu (nominative singular)
kumcular (nominative plural)
kumcuyu (accusative definite singular)
kumcuları (accusative definite plural)
kumcuya (dative singular)
kumculara (dative plural)
kumcuda (locative singular)
kumcularda (locative plural)
kumcudan (ablative singular)
kumculardan (ablative plural)
kumcunun (genitive singular)
kumcuların (genitive plural)
kumcum (first-person nominative singular)
kumcularım (first-person nominative singular)
kumcun (nominative second-person singular)
kumcuların (nominative second-person singular)
kumcusu (nominative singular third-person)
kumcuları (nominative singular third-person)
kumcumuz (first-person nominative plural)
kumcularımız (first-person nominative plural)
kumcunuz (nominative plural second-person)
kumcularınız (nominative plural second-person)
kumcuları (nominative plural third-person)
kumcumu (accusative definite first-person singular)
kumcularımı (accusative definite first-person singular)
kumcunu (accusative definite second-person singular)
kumcularını (accusative definite second-person singular)
kumcusunu (accusative definite singular third-person)
kumcularını (accusative definite singular third-person)
kumcumuzu (accusative definite first-person plural)
kumcularımızı (accusative definite first-person plural)
kumcunuzu (accusative definite plural second-person)
kumcularınızı (accusative definite plural second-person)
kumcularını (accusative definite plural third-person)
kumcuma (dative first-person singular)
kumcularıma (dative first-person singular)
kumcuna (dative second-person singular)
kumcularına (dative second-person singular)
kumcusuna (dative singular third-person)
kumcularına (dative singular third-person)
kumcumuza (dative first-person plural)
kumcularımıza (dative first-person plural)
kumcunuza (dative plural second-person)
kumcularınıza (dative plural second-person)
kumcularına (dative plural third-person)
kumcumda (first-person locative singular)
kumcularımda (first-person locative singular)
kumcunda (locative second-person singular)
kumcularında (locative second-person singular)
kumcusunda (locative singular third-person)
kumcularında (locative singular third-person)
kumcumuzda (first-person locative plural)
kumcularımızda (first-person locative plural)
kumcunuzda (locative plural second-person)
kumcularınızda (locative plural second-person)
kumcularında (locative plural third-person)
kumcumdan (ablative first-person singular)
kumcularımdan (ablative first-person singular)
kumcundan (ablative second-person singular)
kumcularından (ablative second-person singular)
kumcusundan (ablative singular third-person)
kumcularından (ablative singular third-person)
kumcumuzdan (ablative first-person plural)
kumcularımızdan (ablative first-person plural)
kumcunuzdan (ablative plural second-person)
kumcularınızdan (ablative plural second-person)
kumcularından (ablative plural third-person)
kumcumun (first-person genitive singular)
kumcularımın (first-person genitive singular)
kumcunun (genitive second-person singular)
kumcularının (genitive second-person singular)
kumcusunun (genitive singular third-person)
kumcularının (genitive singular third-person)
kumcumuzun (first-person genitive plural)
kumcularımızın (first-person genitive plural)
kumcunuzun (genitive plural second-person)
kumcularınızın (genitive plural second-person)
kumcularının (genitive plural third-person)
kumcuyum (first-person singular)
kumcularım (first-person singular)
kumcusun (second-person singular)
kumcularsın (second-person singular)
kumcu (singular third-person)
kumcudur (singular third-person)
kumcular (singular third-person)
kumculardır (singular third-person)
kumcuyuz (first-person plural)
kumcularız (first-person plural)
kumcusunuz (plural second-person)
kumcularsınız (plural second-person)
kumcular (plural third-person)
kumculardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قومجی (kumcu, “sand merchant”), equivalent to kum (sand) + -cu.

inh

sand-merchant, a person that trades and sells sand


angarya

head

angarya (definite accusative angaryayı, plural angaryalar)

angaryayı (accusative definite)
angaryalar (plural)
angarya (nominative singular)
angaryalar (nominative plural)
angaryayı (accusative definite singular)
angaryaları (accusative definite plural)
angaryaya (dative singular)
angaryalara (dative plural)
angaryada (locative singular)
angaryalarda (locative plural)
angaryadan (ablative singular)
angaryalardan (ablative plural)
angaryanın (genitive singular)
angaryaların (genitive plural)
angaryam (first-person nominative singular)
angaryalarım (first-person nominative singular)
angaryan (nominative second-person singular)
angaryaların (nominative second-person singular)
angaryası (nominative singular third-person)
angaryaları (nominative singular third-person)
angaryamız (first-person nominative plural)
angaryalarımız (first-person nominative plural)
angaryanız (nominative plural second-person)
angaryalarınız (nominative plural second-person)
angaryaları (nominative plural third-person)
angaryamı (accusative definite first-person singular)
angaryalarımı (accusative definite first-person singular)
angaryanı (accusative definite second-person singular)
angaryalarını (accusative definite second-person singular)
angaryasını (accusative definite singular third-person)
angaryalarını (accusative definite singular third-person)
angaryamızı (accusative definite first-person plural)
angaryalarımızı (accusative definite first-person plural)
angaryanızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarınızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarını (accusative definite plural third-person)
angaryama (dative first-person singular)
angaryalarıma (dative first-person singular)
angaryana (dative second-person singular)
angaryalarına (dative second-person singular)
angaryasına (dative singular third-person)
angaryalarına (dative singular third-person)
angaryamıza (dative first-person plural)
angaryalarımıza (dative first-person plural)
angaryanıza (dative plural second-person)
angaryalarınıza (dative plural second-person)
angaryalarına (dative plural third-person)
angaryamda (first-person locative singular)
angaryalarımda (first-person locative singular)
angaryanda (locative second-person singular)
angaryalarında (locative second-person singular)
angaryasında (locative singular third-person)
angaryalarında (locative singular third-person)
angaryamızda (first-person locative plural)
angaryalarımızda (first-person locative plural)
angaryanızda (locative plural second-person)
angaryalarınızda (locative plural second-person)
angaryalarında (locative plural third-person)
angaryamdan (ablative first-person singular)
angaryalarımdan (ablative first-person singular)
angaryandan (ablative second-person singular)
angaryalarından (ablative second-person singular)
angaryasından (ablative singular third-person)
angaryalarından (ablative singular third-person)
angaryamızdan (ablative first-person plural)
angaryalarımızdan (ablative first-person plural)
angaryanızdan (ablative plural second-person)
angaryalarınızdan (ablative plural second-person)
angaryalarından (ablative plural third-person)
angaryamın (first-person genitive singular)
angaryalarımın (first-person genitive singular)
angaryanın (genitive second-person singular)
angaryalarının (genitive second-person singular)
angaryasının (genitive singular third-person)
angaryalarının (genitive singular third-person)
angaryamızın (first-person genitive plural)
angaryalarımızın (first-person genitive plural)
angaryanızın (genitive plural second-person)
angaryalarınızın (genitive plural second-person)
angaryalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آنغاریه (angarya, angariya, angariye), from Greek αγγαρεία (angareía).

inh+

(law) a warring state taking advantage of a foreign state's merchant ships in its waters by confiscating them

(law) a state in extraordinary circumstances or in martial law confiscating its residents' vehicles

(history) internal services other than drills in the Ottoman army

(nautical) heavy work done on or outside of the ship, apart from the main services in the ship's program

(figuratively) drudgery, donkeywork, chore


sükûnet

head

sükûnet (definite accusative sükûnedi, plural sükûnetler)

sükûnedi (accusative definite)
sükûnetler (plural)

From Ottoman Turkish سكونت, from Arabic سُكُونَة (sukūna).


sekene

sekeneyi (accusative definite)
sekene (nominative singular)
sekeneyi (accusative definite singular)
sekeneye (dative singular)
sekenede (locative singular)
sekeneden (ablative singular)
sekenenin (genitive singular)
sekenem (first-person nominative singular)
sekenelerim (first-person nominative singular)
sekenen (nominative second-person singular)
sekenelerin (nominative second-person singular)
sekenesi (nominative singular third-person)
sekeneleri (nominative singular third-person)
sekenemiz (first-person nominative plural)
sekenelerimiz (first-person nominative plural)
sekeneniz (nominative plural second-person)
sekeneleriniz (nominative plural second-person)
sekeneleri (nominative plural third-person)
sekenemi (accusative definite first-person singular)
sekenelerimi (accusative definite first-person singular)
sekeneni (accusative definite second-person singular)
sekenelerini (accusative definite second-person singular)
sekenesini (accusative definite singular third-person)
sekenelerini (accusative definite singular third-person)
sekenemizi (accusative definite first-person plural)
sekenelerimizi (accusative definite first-person plural)
sekenenizi (accusative definite plural second-person)
sekenelerinizi (accusative definite plural second-person)
sekenelerini (accusative definite plural third-person)
sekeneme (dative first-person singular)
sekenelerime (dative first-person singular)
sekenene (dative second-person singular)
sekenelerine (dative second-person singular)
sekenesine (dative singular third-person)
sekenelerine (dative singular third-person)
sekenemize (dative first-person plural)
sekenelerimize (dative first-person plural)
sekenenize (dative plural second-person)
sekenelerinize (dative plural second-person)
sekenelerine (dative plural third-person)
sekenemde (first-person locative singular)
sekenelerimde (first-person locative singular)
sekenende (locative second-person singular)
sekenelerinde (locative second-person singular)
sekenesinde (locative singular third-person)
sekenelerinde (locative singular third-person)
sekenemizde (first-person locative plural)
sekenelerimizde (first-person locative plural)
sekenenizde (locative plural second-person)
sekenelerinizde (locative plural second-person)
sekenelerinde (locative plural third-person)
sekenemden (ablative first-person singular)
sekenelerimden (ablative first-person singular)
sekenenden (ablative second-person singular)
sekenelerinden (ablative second-person singular)
sekenesinden (ablative singular third-person)
sekenelerinden (ablative singular third-person)
sekenemizden (ablative first-person plural)
sekenelerimizden (ablative first-person plural)
sekenenizden (ablative plural second-person)
sekenelerinizden (ablative plural second-person)
sekenelerinden (ablative plural third-person)
sekenemin (first-person genitive singular)
sekenelerimin (first-person genitive singular)
sekenenin (genitive second-person singular)
sekenelerinin (genitive second-person singular)
sekenesinin (genitive singular third-person)
sekenelerinin (genitive singular third-person)
sekenemizin (first-person genitive plural)
sekenelerimizin (first-person genitive plural)
sekenenizin (genitive plural second-person)
sekenelerinizin (genitive plural second-person)
sekenelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سكنه, from Arabic سَكَنَة (sakana), plural of سَاكِن (sākin).


teçhiz

teçhiz (definite accusative teçhizi, plural teçhizler)

teçhizi (accusative definite)
teçhizler (plural)
teçhiz (nominative singular)
teçhizler (nominative plural)
teçhizi (accusative definite singular)
teçhizleri (accusative definite plural)
teçhize (dative singular)
teçhizlere (dative plural)
teçhizde (locative singular)
teçhizlerde (locative plural)
teçhizden (ablative singular)
teçhizlerden (ablative plural)
teçhizin (genitive singular)
teçhizlerin (genitive plural)
teçhizim (first-person nominative singular)
teçhizlerim (first-person nominative singular)
teçhizin (nominative second-person singular)
teçhizlerin (nominative second-person singular)
teçhizi (nominative singular third-person)
teçhizleri (nominative singular third-person)
teçhizimiz (first-person nominative plural)
teçhizlerimiz (first-person nominative plural)
teçhiziniz (nominative plural second-person)
teçhizleriniz (nominative plural second-person)
teçhizleri (nominative plural third-person)
teçhizimi (accusative definite first-person singular)
teçhizlerimi (accusative definite first-person singular)
teçhizini (accusative definite second-person singular)
teçhizlerini (accusative definite second-person singular)
teçhizini (accusative definite singular third-person)
teçhizlerini (accusative definite singular third-person)
teçhizimizi (accusative definite first-person plural)
teçhizlerimizi (accusative definite first-person plural)
teçhizinizi (accusative definite plural second-person)
teçhizlerinizi (accusative definite plural second-person)
teçhizlerini (accusative definite plural third-person)
teçhizime (dative first-person singular)
teçhizlerime (dative first-person singular)
teçhizine (dative second-person singular)
teçhizlerine (dative second-person singular)
teçhizine (dative singular third-person)
teçhizlerine (dative singular third-person)
teçhizimize (dative first-person plural)
teçhizlerimize (dative first-person plural)
teçhizinize (dative plural second-person)
teçhizlerinize (dative plural second-person)
teçhizlerine (dative plural third-person)
teçhizimde (first-person locative singular)
teçhizlerimde (first-person locative singular)
teçhizinde (locative second-person singular)
teçhizlerinde (locative second-person singular)
teçhizinde (locative singular third-person)
teçhizlerinde (locative singular third-person)
teçhizimizde (first-person locative plural)
teçhizlerimizde (first-person locative plural)
teçhizinizde (locative plural second-person)
teçhizlerinizde (locative plural second-person)
teçhizlerinde (locative plural third-person)
teçhizimden (ablative first-person singular)
teçhizlerimden (ablative first-person singular)
teçhizinden (ablative second-person singular)
teçhizlerinden (ablative second-person singular)
teçhizinden (ablative singular third-person)
teçhizlerinden (ablative singular third-person)
teçhizimizden (ablative first-person plural)
teçhizlerimizden (ablative first-person plural)
teçhizinizden (ablative plural second-person)
teçhizlerinizden (ablative plural second-person)
teçhizlerinden (ablative plural third-person)
teçhizimin (first-person genitive singular)
teçhizlerimin (first-person genitive singular)
teçhizinin (genitive second-person singular)
teçhizlerinin (genitive second-person singular)
teçhizinin (genitive singular third-person)
teçhizlerinin (genitive singular third-person)
teçhizimizin (first-person genitive plural)
teçhizlerimizin (first-person genitive plural)
teçhizinizin (genitive plural second-person)
teçhizlerinizin (genitive plural second-person)
teçhizlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تجهیز (techiz), from Arabic تَجْهِيز (tajhīz).


evham

evham (definite accusative evhamı, plural evhamlar)

evhamı (accusative definite)
evhamlar (plural)
evham (nominative singular)
evhamlar (nominative plural)
evhamı (accusative definite singular)
evhamları (accusative definite plural)
evhama (dative singular)
evhamlara (dative plural)
evhamda (locative singular)
evhamlarda (locative plural)
evhamdan (ablative singular)
evhamlardan (ablative plural)
evhamın (genitive singular)
evhamların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اوهام (evham), from Arabic أَوْهَام, plural of وَهْم (wahm).

der

Arabic أَوْهَام


gadsavida

head

gadsavida (definite accusative gadsavidayı, plural gadsavidalar)

gadsavidayı (accusative definite)
gadsavidalar (plural)

(chiefly Cyprus) Alternative spelling of gatsavida.


büllük

büllük (definite accusative büllüğü, plural büllükler)

büllüğü (accusative definite)
büllükler (plural)

(colloquial, Cyprus, Ankara, İçel) Alternative spelling of bülük.


bülük

bülük (definite accusative bülüğü, plural bülükler)

bülüğü (accusative definite)
bülükler (plural)

From childish talk, or derivated from Arabic بلوغ (bulūḡ, “puberty, maturity”).


gatsavida

head

gatsavida (definite accusative gatsavidayı, plural gatsavidalar)

gatsavidayı (accusative definite)
gatsavidalar (plural)

Derived from Greek κατσαβίδι (katsavídi), from Italian cacciavite.


bükü

bükü (definite accusative büküyü, plural büküler)

büküyü (accusative definite)
büküler (plural)

(colloquial, İzmir, Ankara) Alternative spelling of büyü.


hüzme

hüzme (definite accusative hüzmeyi, plural hüzmeler)

hüzmeyi (accusative definite)
hüzmeler (plural)
hüzme (nominative singular)
hüzmeler (nominative plural)
hüzmeyi (accusative definite singular)
hüzmeleri (accusative definite plural)
hüzmeye (dative singular)
hüzmelere (dative plural)
hüzmede (locative singular)
hüzmelerde (locative plural)
hüzmeden (ablative singular)
hüzmelerden (ablative plural)
hüzmenin (genitive singular)
hüzmelerin (genitive plural)
hüzmem (first-person nominative singular)
hüzmelerim (first-person nominative singular)
hüzmen (nominative second-person singular)
hüzmelerin (nominative second-person singular)
hüzmesi (nominative singular third-person)
hüzmeleri (nominative singular third-person)
hüzmemiz (first-person nominative plural)
hüzmelerimiz (first-person nominative plural)
hüzmeniz (nominative plural second-person)
hüzmeleriniz (nominative plural second-person)
hüzmeleri (nominative plural third-person)
hüzmemi (accusative definite first-person singular)
hüzmelerimi (accusative definite first-person singular)
hüzmeni (accusative definite second-person singular)
hüzmelerini (accusative definite second-person singular)
hüzmesini (accusative definite singular third-person)
hüzmelerini (accusative definite singular third-person)
hüzmemizi (accusative definite first-person plural)
hüzmelerimizi (accusative definite first-person plural)
hüzmenizi (accusative definite plural second-person)
hüzmelerinizi (accusative definite plural second-person)
hüzmelerini (accusative definite plural third-person)
hüzmeme (dative first-person singular)
hüzmelerime (dative first-person singular)
hüzmene (dative second-person singular)
hüzmelerine (dative second-person singular)
hüzmesine (dative singular third-person)
hüzmelerine (dative singular third-person)
hüzmemize (dative first-person plural)
hüzmelerimize (dative first-person plural)
hüzmenize (dative plural second-person)
hüzmelerinize (dative plural second-person)
hüzmelerine (dative plural third-person)
hüzmemde (first-person locative singular)
hüzmelerimde (first-person locative singular)
hüzmende (locative second-person singular)
hüzmelerinde (locative second-person singular)
hüzmesinde (locative singular third-person)
hüzmelerinde (locative singular third-person)
hüzmemizde (first-person locative plural)
hüzmelerimizde (first-person locative plural)
hüzmenizde (locative plural second-person)
hüzmelerinizde (locative plural second-person)
hüzmelerinde (locative plural third-person)
hüzmemden (ablative first-person singular)
hüzmelerimden (ablative first-person singular)
hüzmenden (ablative second-person singular)
hüzmelerinden (ablative second-person singular)
hüzmesinden (ablative singular third-person)
hüzmelerinden (ablative singular third-person)
hüzmemizden (ablative first-person plural)
hüzmelerimizden (ablative first-person plural)
hüzmenizden (ablative plural second-person)
hüzmelerinizden (ablative plural second-person)
hüzmelerinden (ablative plural third-person)
hüzmemin (first-person genitive singular)
hüzmelerimin (first-person genitive singular)
hüzmenin (genitive second-person singular)
hüzmelerinin (genitive second-person singular)
hüzmesinin (genitive singular third-person)
hüzmelerinin (genitive singular third-person)
hüzmemizin (first-person genitive plural)
hüzmelerimizin (first-person genitive plural)
hüzmenizin (genitive plural second-person)
hüzmelerinizin (genitive plural second-person)
hüzmelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حزمه (hüzme), from Arabic حُزْمَة (ḥuzma).


helvacı

helvacı (definite accusative helvacıyı, plural helvacılar)

helvacıyı (accusative definite)
helvacılar (plural)
helvacı (nominative singular)
helvacılar (nominative plural)
helvacıyı (accusative definite singular)
helvacıları (accusative definite plural)
helvacıya (dative singular)
helvacılara (dative plural)
helvacıda (locative singular)
helvacılarda (locative plural)
helvacıdan (ablative singular)
helvacılardan (ablative plural)
helvacının (genitive singular)
helvacıların (genitive plural)
helvacım (first-person nominative singular)
helvacılarım (first-person nominative singular)
helvacın (nominative second-person singular)
helvacıların (nominative second-person singular)
helvacısı (nominative singular third-person)
helvacıları (nominative singular third-person)
helvacımız (first-person nominative plural)
helvacılarımız (first-person nominative plural)
helvacınız (nominative plural second-person)
helvacılarınız (nominative plural second-person)
helvacıları (nominative plural third-person)
helvacımı (accusative definite first-person singular)
helvacılarımı (accusative definite first-person singular)
helvacını (accusative definite second-person singular)
helvacılarını (accusative definite second-person singular)
helvacısını (accusative definite singular third-person)
helvacılarını (accusative definite singular third-person)
helvacımızı (accusative definite first-person plural)
helvacılarımızı (accusative definite first-person plural)
helvacınızı (accusative definite plural second-person)
helvacılarınızı (accusative definite plural second-person)
helvacılarını (accusative definite plural third-person)
helvacıma (dative first-person singular)
helvacılarıma (dative first-person singular)
helvacına (dative second-person singular)
helvacılarına (dative second-person singular)
helvacısına (dative singular third-person)
helvacılarına (dative singular third-person)
helvacımıza (dative first-person plural)
helvacılarımıza (dative first-person plural)
helvacınıza (dative plural second-person)
helvacılarınıza (dative plural second-person)
helvacılarına (dative plural third-person)
helvacımda (first-person locative singular)
helvacılarımda (first-person locative singular)
helvacında (locative second-person singular)
helvacılarında (locative second-person singular)
helvacısında (locative singular third-person)
helvacılarında (locative singular third-person)
helvacımızda (first-person locative plural)
helvacılarımızda (first-person locative plural)
helvacınızda (locative plural second-person)
helvacılarınızda (locative plural second-person)
helvacılarında (locative plural third-person)
helvacımdan (ablative first-person singular)
helvacılarımdan (ablative first-person singular)
helvacından (ablative second-person singular)
helvacılarından (ablative second-person singular)
helvacısından (ablative singular third-person)
helvacılarından (ablative singular third-person)
helvacımızdan (ablative first-person plural)
helvacılarımızdan (ablative first-person plural)
helvacınızdan (ablative plural second-person)
helvacılarınızdan (ablative plural second-person)
helvacılarından (ablative plural third-person)
helvacımın (first-person genitive singular)
helvacılarımın (first-person genitive singular)
helvacının (genitive second-person singular)
helvacılarının (genitive second-person singular)
helvacısının (genitive singular third-person)
helvacılarının (genitive singular third-person)
helvacımızın (first-person genitive plural)
helvacılarımızın (first-person genitive plural)
helvacınızın (genitive plural second-person)
helvacılarınızın (genitive plural second-person)
helvacılarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حلواجی (helvacı, “confectioner”), equivalent to helva (“halva, confection”) + -cı.

inh+

maker or seller of halva, a traditional Middle Eastern confection


KKC

head

KKC (definite accusative [please provide], plural [please provide])

(astronomy) Abbreviation of Kuiper Kuşağı Cismi.


dizelge

dizelge (definite accusative dizelgeyi, plural dizelgeler)

dizelgeyi (accusative definite)
dizelgeler (plural)
dizelge (nominative singular)
dizelgeler (nominative plural)
dizelgeyi (accusative definite singular)
dizelgeleri (accusative definite plural)
dizelgeye (dative singular)
dizelgelere (dative plural)
dizelgede (locative singular)
dizelgelerde (locative plural)
dizelgeden (ablative singular)
dizelgelerden (ablative plural)
dizelgenin (genitive singular)
dizelgelerin (genitive plural)
dizelgem (first-person nominative singular)
dizelgelerim (first-person nominative singular)
dizelgen (nominative second-person singular)
dizelgelerin (nominative second-person singular)
dizelgesi (nominative singular third-person)
dizelgeleri (nominative singular third-person)
dizelgemiz (first-person nominative plural)
dizelgelerimiz (first-person nominative plural)
dizelgeniz (nominative plural second-person)
dizelgeleriniz (nominative plural second-person)
dizelgeleri (nominative plural third-person)
dizelgemi (accusative definite first-person singular)
dizelgelerimi (accusative definite first-person singular)
dizelgeni (accusative definite second-person singular)
dizelgelerini (accusative definite second-person singular)
dizelgesini (accusative definite singular third-person)
dizelgelerini (accusative definite singular third-person)
dizelgemizi (accusative definite first-person plural)
dizelgelerimizi (accusative definite first-person plural)
dizelgenizi (accusative definite plural second-person)
dizelgelerinizi (accusative definite plural second-person)
dizelgelerini (accusative definite plural third-person)
dizelgeme (dative first-person singular)
dizelgelerime (dative first-person singular)
dizelgene (dative second-person singular)
dizelgelerine (dative second-person singular)
dizelgesine (dative singular third-person)
dizelgelerine (dative singular third-person)
dizelgemize (dative first-person plural)
dizelgelerimize (dative first-person plural)
dizelgenize (dative plural second-person)
dizelgelerinize (dative plural second-person)
dizelgelerine (dative plural third-person)
dizelgemde (first-person locative singular)
dizelgelerimde (first-person locative singular)
dizelgende (locative second-person singular)
dizelgelerinde (locative second-person singular)
dizelgesinde (locative singular third-person)
dizelgelerinde (locative singular third-person)
dizelgemizde (first-person locative plural)
dizelgelerimizde (first-person locative plural)
dizelgenizde (locative plural second-person)
dizelgelerinizde (locative plural second-person)
dizelgelerinde (locative plural third-person)
dizelgemden (ablative first-person singular)
dizelgelerimden (ablative first-person singular)
dizelgenden (ablative second-person singular)
dizelgelerinden (ablative second-person singular)
dizelgesinden (ablative singular third-person)
dizelgelerinden (ablative singular third-person)
dizelgemizden (ablative first-person plural)
dizelgelerimizden (ablative first-person plural)
dizelgenizden (ablative plural second-person)
dizelgelerinizden (ablative plural second-person)
dizelgelerinden (ablative plural third-person)
dizelgemin (first-person genitive singular)
dizelgelerimin (first-person genitive singular)
dizelgenin (genitive second-person singular)
dizelgelerinin (genitive second-person singular)
dizelgesinin (genitive singular third-person)
dizelgelerinin (genitive singular third-person)
dizelgemizin (first-person genitive plural)
dizelgelerimizin (first-person genitive plural)
dizelgenizin (genitive plural second-person)
dizelgelerinizin (genitive plural second-person)
dizelgelerinin (genitive plural third-person)

Neologism, coined as part of Atatürk's language reforms, from diz- (to arrange) + -elge.


ülküdeş

ülküdeş (definite accusative ülküdeşi, plural ülküdeşler)

ülküdeşi (accusative definite)
ülküdeşler (plural)


türdeş

türdeş (definite accusative türdeşi, plural türdeşler)

türdeşi (accusative definite)
türdeşler (plural)

tür (“species”) + -deş. Cognate with Uyghur تۈرداش (türdash).


sırdaş

sırdaş (definite accusative sırdaşı, plural sırdaşlar)

sırdaşı (accusative definite)
sırdaşlar (plural)
sırdaş (nominative singular)
sırdaşlar (nominative plural)
sırdaşı (accusative definite singular)
sırdaşları (accusative definite plural)
sırdaşa (dative singular)
sırdaşlara (dative plural)
sırdaşta (locative singular)
sırdaşlarda (locative plural)
sırdaştan (ablative singular)
sırdaşlardan (ablative plural)
sırdaşın (genitive singular)
sırdaşların (genitive plural)
sırdaşım (first-person nominative singular)
sırdaşlarım (first-person nominative singular)
sırdaşın (nominative second-person singular)
sırdaşların (nominative second-person singular)
sırdaşı (nominative singular third-person)
sırdaşları (nominative singular third-person)
sırdaşımız (first-person nominative plural)
sırdaşlarımız (first-person nominative plural)
sırdaşınız (nominative plural second-person)
sırdaşlarınız (nominative plural second-person)
sırdaşları (nominative plural third-person)
sırdaşımı (accusative definite first-person singular)
sırdaşlarımı (accusative definite first-person singular)
sırdaşını (accusative definite second-person singular)
sırdaşlarını (accusative definite second-person singular)
sırdaşını (accusative definite singular third-person)
sırdaşlarını (accusative definite singular third-person)
sırdaşımızı (accusative definite first-person plural)
sırdaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
sırdaşınızı (accusative definite plural second-person)
sırdaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
sırdaşlarını (accusative definite plural third-person)
sırdaşıma (dative first-person singular)
sırdaşlarıma (dative first-person singular)
sırdaşına (dative second-person singular)
sırdaşlarına (dative second-person singular)
sırdaşına (dative singular third-person)
sırdaşlarına (dative singular third-person)
sırdaşımıza (dative first-person plural)
sırdaşlarımıza (dative first-person plural)
sırdaşınıza (dative plural second-person)
sırdaşlarınıza (dative plural second-person)
sırdaşlarına (dative plural third-person)
sırdaşımda (first-person locative singular)
sırdaşlarımda (first-person locative singular)
sırdaşında (locative second-person singular)
sırdaşlarında (locative second-person singular)
sırdaşında (locative singular third-person)
sırdaşlarında (locative singular third-person)
sırdaşımızda (first-person locative plural)
sırdaşlarımızda (first-person locative plural)
sırdaşınızda (locative plural second-person)
sırdaşlarınızda (locative plural second-person)
sırdaşlarında (locative plural third-person)
sırdaşımdan (ablative first-person singular)
sırdaşlarımdan (ablative first-person singular)
sırdaşından (ablative second-person singular)
sırdaşlarından (ablative second-person singular)
sırdaşından (ablative singular third-person)
sırdaşlarından (ablative singular third-person)
sırdaşımızdan (ablative first-person plural)
sırdaşlarımızdan (ablative first-person plural)
sırdaşınızdan (ablative plural second-person)
sırdaşlarınızdan (ablative plural second-person)
sırdaşlarından (ablative plural third-person)
sırdaşımın (first-person genitive singular)
sırdaşlarımın (first-person genitive singular)
sırdaşının (genitive second-person singular)
sırdaşlarının (genitive second-person singular)
sırdaşının (genitive singular third-person)
sırdaşlarının (genitive singular third-person)
sırdaşımızın (first-person genitive plural)
sırdaşlarımızın (first-person genitive plural)
sırdaşınızın (genitive plural second-person)
sırdaşlarınızın (genitive plural second-person)
sırdaşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سرداش (sırrdaş). sır (“secret”) + -daş


utanç

utanç (definite accusative utancı, plural utançlar)

utancı (accusative definite)
utançlar (plural)
utanç (nominative singular)
utançlar (nominative plural)
utancı (accusative definite singular)
utançları (accusative definite plural)
utanca (dative singular)
utançlara (dative plural)
utançta (locative singular)
utançlarda (locative plural)
utançtan (ablative singular)
utançlardan (ablative plural)
utancın (genitive singular)
utançların (genitive plural)
utancım (first-person nominative singular)
utançlarım (first-person nominative singular)
utancın (nominative second-person singular)
utançların (nominative second-person singular)
utancı (nominative singular third-person)
utançları (nominative singular third-person)
utancımız (first-person nominative plural)
utançlarımız (first-person nominative plural)
utancınız (nominative plural second-person)
utançlarınız (nominative plural second-person)
utançları (nominative plural third-person)
utancımı (accusative definite first-person singular)
utançlarımı (accusative definite first-person singular)
utancını (accusative definite second-person singular)
utançlarını (accusative definite second-person singular)
utancını (accusative definite singular third-person)
utançlarını (accusative definite singular third-person)
utancımızı (accusative definite first-person plural)
utançlarımızı (accusative definite first-person plural)
utancınızı (accusative definite plural second-person)
utançlarınızı (accusative definite plural second-person)
utançlarını (accusative definite plural third-person)
utancıma (dative first-person singular)
utançlarıma (dative first-person singular)
utancına (dative second-person singular)
utançlarına (dative second-person singular)
utancına (dative singular third-person)
utançlarına (dative singular third-person)
utancımıza (dative first-person plural)
utançlarımıza (dative first-person plural)
utancınıza (dative plural second-person)
utançlarınıza (dative plural second-person)
utançlarına (dative plural third-person)
utancımda (first-person locative singular)
utançlarımda (first-person locative singular)
utancında (locative second-person singular)
utançlarında (locative second-person singular)
utancında (locative singular third-person)
utançlarında (locative singular third-person)
utancımızda (first-person locative plural)
utançlarımızda (first-person locative plural)
utancınızda (locative plural second-person)
utançlarınızda (locative plural second-person)
utançlarında (locative plural third-person)
utancımdan (ablative first-person singular)
utançlarımdan (ablative first-person singular)
utancından (ablative second-person singular)
utançlarından (ablative second-person singular)
utancından (ablative singular third-person)
utançlarından (ablative singular third-person)
utancımızdan (ablative first-person plural)
utançlarımızdan (ablative first-person plural)
utancınızdan (ablative plural second-person)
utançlarınızdan (ablative plural second-person)
utançlarından (ablative plural third-person)
utancımın (first-person genitive singular)
utançlarımın (first-person genitive singular)
utancının (genitive second-person singular)
utançlarının (genitive second-person singular)
utancının (genitive singular third-person)
utançlarının (genitive singular third-person)
utancımızın (first-person genitive plural)
utançlarımızın (first-person genitive plural)
utancınızın (genitive plural second-person)
utançlarınızın (genitive plural second-person)
utançlarının (genitive plural third-person)

Equivalent to utan- (“to be ashamed”) + -ç.


omuzdaş

omuzdaş (definite accusative omuzdaşı, plural omuzdaşlar)

omuzdaşı (accusative definite)
omuzdaşlar (plural)
omuzdaş (nominative singular)
omuzdaşlar (nominative plural)
omuzdaşı (accusative definite singular)
omuzdaşları (accusative definite plural)
omuzdaşa (dative singular)
omuzdaşlara (dative plural)
omuzdaşta (locative singular)
omuzdaşlarda (locative plural)
omuzdaştan (ablative singular)
omuzdaşlardan (ablative plural)
omuzdaşın (genitive singular)
omuzdaşların (genitive plural)
omuzdaşım (first-person nominative singular)
omuzdaşlarım (first-person nominative singular)
omuzdaşın (nominative second-person singular)
omuzdaşların (nominative second-person singular)
omuzdaşı (nominative singular third-person)
omuzdaşları (nominative singular third-person)
omuzdaşımız (first-person nominative plural)
omuzdaşlarımız (first-person nominative plural)
omuzdaşınız (nominative plural second-person)
omuzdaşlarınız (nominative plural second-person)
omuzdaşları (nominative plural third-person)
omuzdaşımı (accusative definite first-person singular)
omuzdaşlarımı (accusative definite first-person singular)
omuzdaşını (accusative definite second-person singular)
omuzdaşlarını (accusative definite second-person singular)
omuzdaşını (accusative definite singular third-person)
omuzdaşlarını (accusative definite singular third-person)
omuzdaşımızı (accusative definite first-person plural)
omuzdaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
omuzdaşınızı (accusative definite plural second-person)
omuzdaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
omuzdaşlarını (accusative definite plural third-person)
omuzdaşıma (dative first-person singular)
omuzdaşlarıma (dative first-person singular)
omuzdaşına (dative second-person singular)
omuzdaşlarına (dative second-person singular)
omuzdaşına (dative singular third-person)
omuzdaşlarına (dative singular third-person)
omuzdaşımıza (dative first-person plural)
omuzdaşlarımıza (dative first-person plural)
omuzdaşınıza (dative plural second-person)
omuzdaşlarınıza (dative plural second-person)
omuzdaşlarına (dative plural third-person)
omuzdaşımda (first-person locative singular)
omuzdaşlarımda (first-person locative singular)
omuzdaşında (locative second-person singular)
omuzdaşlarında (locative second-person singular)
omuzdaşında (locative singular third-person)
omuzdaşlarında (locative singular third-person)
omuzdaşımızda (first-person locative plural)
omuzdaşlarımızda (first-person locative plural)
omuzdaşınızda (locative plural second-person)
omuzdaşlarınızda (locative plural second-person)
omuzdaşlarında (locative plural third-person)
omuzdaşımdan (ablative first-person singular)
omuzdaşlarımdan (ablative first-person singular)
omuzdaşından (ablative second-person singular)
omuzdaşlarından (ablative second-person singular)
omuzdaşından (ablative singular third-person)
omuzdaşlarından (ablative singular third-person)
omuzdaşımızdan (ablative first-person plural)
omuzdaşlarımızdan (ablative first-person plural)
omuzdaşınızdan (ablative plural second-person)
omuzdaşlarınızdan (ablative plural second-person)
omuzdaşlarından (ablative plural third-person)
omuzdaşımın (first-person genitive singular)
omuzdaşlarımın (first-person genitive singular)
omuzdaşının (genitive second-person singular)
omuzdaşlarının (genitive second-person singular)
omuzdaşının (genitive singular third-person)
omuzdaşlarının (genitive singular third-person)
omuzdaşımızın (first-person genitive plural)
omuzdaşlarımızın (first-person genitive plural)
omuzdaşınızın (genitive plural second-person)
omuzdaşlarınızın (genitive plural second-person)
omuzdaşlarının (genitive plural third-person)


ayaktaş

ayaktaş (definite accusative ayaktaşı, plural ayaktaşlar)

ayaktaşı (accusative definite)
ayaktaşlar (plural)
ayaktaş (nominative singular)
ayaktaşlar (nominative plural)
ayaktaşı (accusative definite singular)
ayaktaşları (accusative definite plural)
ayaktaşa (dative singular)
ayaktaşlara (dative plural)
ayaktaşta (locative singular)
ayaktaşlarda (locative plural)
ayaktaştan (ablative singular)
ayaktaşlardan (ablative plural)
ayaktaşın (genitive singular)
ayaktaşların (genitive plural)
ayaktaşım (first-person nominative singular)
ayaktaşlarım (first-person nominative singular)
ayaktaşın (nominative second-person singular)
ayaktaşların (nominative second-person singular)
ayaktaşı (nominative singular third-person)
ayaktaşları (nominative singular third-person)
ayaktaşımız (first-person nominative plural)
ayaktaşlarımız (first-person nominative plural)
ayaktaşınız (nominative plural second-person)
ayaktaşlarınız (nominative plural second-person)
ayaktaşları (nominative plural third-person)
ayaktaşımı (accusative definite first-person singular)
ayaktaşlarımı (accusative definite first-person singular)
ayaktaşını (accusative definite second-person singular)
ayaktaşlarını (accusative definite second-person singular)
ayaktaşını (accusative definite singular third-person)
ayaktaşlarını (accusative definite singular third-person)
ayaktaşımızı (accusative definite first-person plural)
ayaktaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
ayaktaşınızı (accusative definite plural second-person)
ayaktaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
ayaktaşlarını (accusative definite plural third-person)
ayaktaşıma (dative first-person singular)
ayaktaşlarıma (dative first-person singular)
ayaktaşına (dative second-person singular)
ayaktaşlarına (dative second-person singular)
ayaktaşına (dative singular third-person)
ayaktaşlarına (dative singular third-person)
ayaktaşımıza (dative first-person plural)
ayaktaşlarımıza (dative first-person plural)
ayaktaşınıza (dative plural second-person)
ayaktaşlarınıza (dative plural second-person)
ayaktaşlarına (dative plural third-person)
ayaktaşımda (first-person locative singular)
ayaktaşlarımda (first-person locative singular)
ayaktaşında (locative second-person singular)
ayaktaşlarında (locative second-person singular)
ayaktaşında (locative singular third-person)
ayaktaşlarında (locative singular third-person)
ayaktaşımızda (first-person locative plural)
ayaktaşlarımızda (first-person locative plural)
ayaktaşınızda (locative plural second-person)
ayaktaşlarınızda (locative plural second-person)
ayaktaşlarında (locative plural third-person)
ayaktaşımdan (ablative first-person singular)
ayaktaşlarımdan (ablative first-person singular)
ayaktaşından (ablative second-person singular)
ayaktaşlarından (ablative second-person singular)
ayaktaşından (ablative singular third-person)
ayaktaşlarından (ablative singular third-person)
ayaktaşımızdan (ablative first-person plural)
ayaktaşlarımızdan (ablative first-person plural)
ayaktaşınızdan (ablative plural second-person)
ayaktaşlarınızdan (ablative plural second-person)
ayaktaşlarından (ablative plural third-person)
ayaktaşımın (first-person genitive singular)
ayaktaşlarımın (first-person genitive singular)
ayaktaşının (genitive second-person singular)
ayaktaşlarının (genitive second-person singular)
ayaktaşının (genitive singular third-person)
ayaktaşlarının (genitive singular third-person)
ayaktaşımızın (first-person genitive plural)
ayaktaşlarımızın (first-person genitive plural)
ayaktaşınızın (genitive plural second-person)
ayaktaşlarınızın (genitive plural second-person)
ayaktaşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آیاقداش (ayakdaş). Equivalent to ayak (“equal”) + -taş


denktaş

denktaş (definite accusative denktaşı, plural denktaşlar)

denktaşı (accusative definite)
denktaşlar (plural)
denktaş (nominative singular)
denktaşlar (nominative plural)
denktaşı (accusative definite singular)
denktaşları (accusative definite plural)
denktaşa (dative singular)
denktaşlara (dative plural)
denktaşta (locative singular)
denktaşlarda (locative plural)
denktaştan (ablative singular)
denktaşlardan (ablative plural)
denktaşın (genitive singular)
denktaşların (genitive plural)
denktaşım (first-person nominative singular)
denktaşlarım (first-person nominative singular)
denktaşın (nominative second-person singular)
denktaşların (nominative second-person singular)
denktaşı (nominative singular third-person)
denktaşları (nominative singular third-person)
denktaşımız (first-person nominative plural)
denktaşlarımız (first-person nominative plural)
denktaşınız (nominative plural second-person)
denktaşlarınız (nominative plural second-person)
denktaşları (nominative plural third-person)
denktaşımı (accusative definite first-person singular)
denktaşlarımı (accusative definite first-person singular)
denktaşını (accusative definite second-person singular)
denktaşlarını (accusative definite second-person singular)
denktaşını (accusative definite singular third-person)
denktaşlarını (accusative definite singular third-person)
denktaşımızı (accusative definite first-person plural)
denktaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
denktaşınızı (accusative definite plural second-person)
denktaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
denktaşlarını (accusative definite plural third-person)
denktaşıma (dative first-person singular)
denktaşlarıma (dative first-person singular)
denktaşına (dative second-person singular)
denktaşlarına (dative second-person singular)
denktaşına (dative singular third-person)
denktaşlarına (dative singular third-person)
denktaşımıza (dative first-person plural)
denktaşlarımıza (dative first-person plural)
denktaşınıza (dative plural second-person)
denktaşlarınıza (dative plural second-person)
denktaşlarına (dative plural third-person)
denktaşımda (first-person locative singular)
denktaşlarımda (first-person locative singular)
denktaşında (locative second-person singular)
denktaşlarında (locative second-person singular)
denktaşında (locative singular third-person)
denktaşlarında (locative singular third-person)
denktaşımızda (first-person locative plural)
denktaşlarımızda (first-person locative plural)
denktaşınızda (locative plural second-person)
denktaşlarınızda (locative plural second-person)
denktaşlarında (locative plural third-person)
denktaşımdan (ablative first-person singular)
denktaşlarımdan (ablative first-person singular)
denktaşından (ablative second-person singular)
denktaşlarından (ablative second-person singular)
denktaşından (ablative singular third-person)
denktaşlarından (ablative singular third-person)
denktaşımızdan (ablative first-person plural)
denktaşlarımızdan (ablative first-person plural)
denktaşınızdan (ablative plural second-person)
denktaşlarınızdan (ablative plural second-person)
denktaşlarından (ablative plural third-person)
denktaşımın (first-person genitive singular)
denktaşlarımın (first-person genitive singular)
denktaşının (genitive second-person singular)
denktaşlarının (genitive second-person singular)
denktaşının (genitive singular third-person)
denktaşlarının (genitive singular third-person)
denktaşımızın (first-person genitive plural)
denktaşlarımızın (first-person genitive plural)
denktaşınızın (genitive plural second-person)
denktaşlarınızın (genitive plural second-person)
denktaşlarının (genitive plural third-person)


ihtişam

ihtişam (definite accusative ihtişamı, plural ihtişamlar)

ihtişamı (accusative definite)
ihtişamlar (plural)
ihtişam (nominative singular)
ihtişamlar (nominative plural)
ihtişamı (accusative definite singular)
ihtişamları (accusative definite plural)
ihtişama (dative singular)
ihtişamlara (dative plural)
ihtişamda (locative singular)
ihtişamlarda (locative plural)
ihtişamdan (ablative singular)
ihtişamlardan (ablative plural)
ihtişamın (genitive singular)
ihtişamların (genitive plural)
ihtişamım (first-person nominative singular)
ihtişamlarım (first-person nominative singular)
ihtişamın (nominative second-person singular)
ihtişamların (nominative second-person singular)
ihtişamı (nominative singular third-person)
ihtişamları (nominative singular third-person)
ihtişamımız (first-person nominative plural)
ihtişamlarımız (first-person nominative plural)
ihtişamınız (nominative plural second-person)
ihtişamlarınız (nominative plural second-person)
ihtişamları (nominative plural third-person)
ihtişamımı (accusative definite first-person singular)
ihtişamlarımı (accusative definite first-person singular)
ihtişamını (accusative definite second-person singular)
ihtişamlarını (accusative definite second-person singular)
ihtişamını (accusative definite singular third-person)
ihtişamlarını (accusative definite singular third-person)
ihtişamımızı (accusative definite first-person plural)
ihtişamlarımızı (accusative definite first-person plural)
ihtişamınızı (accusative definite plural second-person)
ihtişamlarınızı (accusative definite plural second-person)
ihtişamlarını (accusative definite plural third-person)
ihtişamıma (dative first-person singular)
ihtişamlarıma (dative first-person singular)
ihtişamına (dative second-person singular)
ihtişamlarına (dative second-person singular)
ihtişamına (dative singular third-person)
ihtişamlarına (dative singular third-person)
ihtişamımıza (dative first-person plural)
ihtişamlarımıza (dative first-person plural)
ihtişamınıza (dative plural second-person)
ihtişamlarınıza (dative plural second-person)
ihtişamlarına (dative plural third-person)
ihtişamımda (first-person locative singular)
ihtişamlarımda (first-person locative singular)
ihtişamında (locative second-person singular)
ihtişamlarında (locative second-person singular)
ihtişamında (locative singular third-person)
ihtişamlarında (locative singular third-person)
ihtişamımızda (first-person locative plural)
ihtişamlarımızda (first-person locative plural)
ihtişamınızda (locative plural second-person)
ihtişamlarınızda (locative plural second-person)
ihtişamlarında (locative plural third-person)
ihtişamımdan (ablative first-person singular)
ihtişamlarımdan (ablative first-person singular)
ihtişamından (ablative second-person singular)
ihtişamlarından (ablative second-person singular)
ihtişamından (ablative singular third-person)
ihtişamlarından (ablative singular third-person)
ihtişamımızdan (ablative first-person plural)
ihtişamlarımızdan (ablative first-person plural)
ihtişamınızdan (ablative plural second-person)
ihtişamlarınızdan (ablative plural second-person)
ihtişamlarından (ablative plural third-person)
ihtişamımın (first-person genitive singular)
ihtişamlarımın (first-person genitive singular)
ihtişamının (genitive second-person singular)
ihtişamlarının (genitive second-person singular)
ihtişamının (genitive singular third-person)
ihtişamlarının (genitive singular third-person)
ihtişamımızın (first-person genitive plural)
ihtişamlarımızın (first-person genitive plural)
ihtişamınızın (genitive plural second-person)
ihtişamlarınızın (genitive plural second-person)
ihtişamlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish احتشام (ihtişam), from Arabic اِحْتِشَام (iḥtišām).

der

Arabic اِحْتِشَام (iḥtišām)


şüş

head

şüş (definite accusative şüşü, plural şüşler)

şüşü (accusative definite)
şüşler (plural)
şüş (nominative singular)
şüşler (nominative plural)
şüşü (accusative definite singular)
şüşleri (accusative definite plural)
şüşe (dative singular)
şüşlere (dative plural)
şüşte (locative singular)
şüşlerde (locative plural)
şüşten (ablative singular)
şüşlerden (ablative plural)
şüşün (genitive singular)
şüşlerin (genitive plural)


dalkavuk

dalkavuk (definite accusative dalkavuğu, plural dalkavuklar)

dalkavuğu (accusative definite)
dalkavuklar (plural)
dalkavuk (nominative singular)
dalkavuklar (nominative plural)
dalkavuğu (accusative definite singular)
dalkavukları (accusative definite plural)
dalkavuğa (dative singular)
dalkavuklara (dative plural)
dalkavukta (locative singular)
dalkavuklarda (locative plural)
dalkavuktan (ablative singular)
dalkavuklardan (ablative plural)
dalkavuğun (genitive singular)
dalkavukların (genitive plural)


barutçu

barutçu (definite accusative barutçuyu, plural barutçular)

barutçuyu (accusative definite)
barutçular (plural)
barutçu (nominative singular)
barutçular (nominative plural)
barutçuyu (accusative definite singular)
barutçuları (accusative definite plural)
barutçuya (dative singular)
barutçulara (dative plural)
barutçuda (locative singular)
barutçularda (locative plural)
barutçudan (ablative singular)
barutçulardan (ablative plural)
barutçunun (genitive singular)
barutçuların (genitive plural)
barutçum (first-person nominative singular)
barutçularım (first-person nominative singular)
barutçun (nominative second-person singular)
barutçuların (nominative second-person singular)
barutçusu (nominative singular third-person)
barutçuları (nominative singular third-person)
barutçumuz (first-person nominative plural)
barutçularımız (first-person nominative plural)
barutçunuz (nominative plural second-person)
barutçularınız (nominative plural second-person)
barutçuları (nominative plural third-person)
barutçumu (accusative definite first-person singular)
barutçularımı (accusative definite first-person singular)
barutçunu (accusative definite second-person singular)
barutçularını (accusative definite second-person singular)
barutçusunu (accusative definite singular third-person)
barutçularını (accusative definite singular third-person)
barutçumuzu (accusative definite first-person plural)
barutçularımızı (accusative definite first-person plural)
barutçunuzu (accusative definite plural second-person)
barutçularınızı (accusative definite plural second-person)
barutçularını (accusative definite plural third-person)
barutçuma (dative first-person singular)
barutçularıma (dative first-person singular)
barutçuna (dative second-person singular)
barutçularına (dative second-person singular)
barutçusuna (dative singular third-person)
barutçularına (dative singular third-person)
barutçumuza (dative first-person plural)
barutçularımıza (dative first-person plural)
barutçunuza (dative plural second-person)
barutçularınıza (dative plural second-person)
barutçularına (dative plural third-person)
barutçumda (first-person locative singular)
barutçularımda (first-person locative singular)
barutçunda (locative second-person singular)
barutçularında (locative second-person singular)
barutçusunda (locative singular third-person)
barutçularında (locative singular third-person)
barutçumuzda (first-person locative plural)
barutçularımızda (first-person locative plural)
barutçunuzda (locative plural second-person)
barutçularınızda (locative plural second-person)
barutçularında (locative plural third-person)
barutçumdan (ablative first-person singular)
barutçularımdan (ablative first-person singular)
barutçundan (ablative second-person singular)
barutçularından (ablative second-person singular)
barutçusundan (ablative singular third-person)
barutçularından (ablative singular third-person)
barutçumuzdan (ablative first-person plural)
barutçularımızdan (ablative first-person plural)
barutçunuzdan (ablative plural second-person)
barutçularınızdan (ablative plural second-person)
barutçularından (ablative plural third-person)
barutçumun (first-person genitive singular)
barutçularımın (first-person genitive singular)
barutçunun (genitive second-person singular)
barutçularının (genitive second-person singular)
barutçusunun (genitive singular third-person)
barutçularının (genitive singular third-person)
barutçumuzun (first-person genitive plural)
barutçularımızın (first-person genitive plural)
barutçunuzun (genitive plural second-person)
barutçularınızın (genitive plural second-person)
barutçularının (genitive plural third-person)
barutçuyum (first-person singular)
barutçularım (first-person singular)
barutçusun (second-person singular)
barutçularsın (second-person singular)
barutçu (singular third-person)
barutçudur (singular third-person)
barutçular (singular third-person)
barutçulardır (singular third-person)
barutçuyuz (first-person plural)
barutçularız (first-person plural)
barutçusunuz (plural second-person)
barutçularsınız (plural second-person)
barutçular (plural third-person)
barutçulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish باروتجی (barutcu, “powdermaker”), equivalent to barut (“gunpowder”) + -cu.

inh

powdermaker, a person that makes gunpowder


şaklaban

head

şaklaban (definite accusative şaklabanı, plural şaklabanlar)

şaklabanı (accusative definite)
şaklabanlar (plural)
şaklaban (nominative singular)
şaklabanlar (nominative plural)
şaklabanı (accusative definite singular)
şaklabanları (accusative definite plural)
şaklabana (dative singular)
şaklabanlara (dative plural)
şaklabanda (locative singular)
şaklabanlarda (locative plural)
şaklabandan (ablative singular)
şaklabanlardan (ablative plural)
şaklabanın (genitive singular)
şaklabanların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شاقلابان (şaklaban).


kovuk

Inherited from Ottoman Turkish قووق. Cognate to Azerbaijani qovuq, Turkmen gowak (“hole, burrow; cave, den”, noun), Salar qok (“void, hollow”, noun), Karakhanid قُوُق (kovuk, “hollow”).


kavuk

head

kavuk (definite accusative kavuğu, plural kavuklar)

kavuğu (accusative definite)
kavuklar (plural)
kavuk (nominative singular)
kavuklar (nominative plural)
kavuğu (accusative definite singular)
kavukları (accusative definite plural)
kavuğa (dative singular)
kavuklara (dative plural)
kavukta (locative singular)
kavuklarda (locative plural)
kavuktan (ablative singular)
kavuklardan (ablative plural)
kavuğun (genitive singular)
kavukların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قاوق (kavuk). The second sense is due to contamination with kovuk (“hollow, empty”).


enjektörü

inflection of enjektör:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


ilimcilik

head

ilimcilik (definite accusative ilimciliği, plural ilimcilikler)

ilimciliği (accusative definite)
ilimcilikler (plural)
ilimcilik (nominative singular)
ilimcilikler (nominative plural)
ilimciliği (accusative definite singular)
ilimcilikleri (accusative definite plural)
ilimciliğe (dative singular)
ilimciliklere (dative plural)
ilimcilikte (locative singular)
ilimciliklerde (locative plural)
ilimcilikten (ablative singular)
ilimciliklerden (ablative plural)
ilimciliğin (genitive singular)
ilimciliklerin (genitive plural)
ilimciliğim (first-person nominative singular)
ilimciliklerim (first-person nominative singular)
ilimciliğin (nominative second-person singular)
ilimciliklerin (nominative second-person singular)
ilimciliği (nominative singular third-person)
ilimcilikleri (nominative singular third-person)
ilimciliğimiz (first-person nominative plural)
ilimciliklerimiz (first-person nominative plural)
ilimciliğiniz (nominative plural second-person)
ilimcilikleriniz (nominative plural second-person)
ilimcilikleri (nominative plural third-person)
ilimciliğimi (accusative definite first-person singular)
ilimciliklerimi (accusative definite first-person singular)
ilimciliğini (accusative definite second-person singular)
ilimciliklerini (accusative definite second-person singular)
ilimciliğini (accusative definite singular third-person)
ilimciliklerini (accusative definite singular third-person)
ilimciliğimizi (accusative definite first-person plural)
ilimciliklerimizi (accusative definite first-person plural)
ilimciliğinizi (accusative definite plural second-person)
ilimciliklerinizi (accusative definite plural second-person)
ilimciliklerini (accusative definite plural third-person)
ilimciliğime (dative first-person singular)
ilimciliklerime (dative first-person singular)
ilimciliğine (dative second-person singular)
ilimciliklerine (dative second-person singular)
ilimciliğine (dative singular third-person)
ilimciliklerine (dative singular third-person)
ilimciliğimize (dative first-person plural)
ilimciliklerimize (dative first-person plural)
ilimciliğinize (dative plural second-person)
ilimciliklerinize (dative plural second-person)
ilimciliklerine (dative plural third-person)
ilimciliğimde (first-person locative singular)
ilimciliklerimde (first-person locative singular)
ilimciliğinde (locative second-person singular)
ilimciliklerinde (locative second-person singular)
ilimciliğinde (locative singular third-person)
ilimciliklerinde (locative singular third-person)
ilimciliğimizde (first-person locative plural)
ilimciliklerimizde (first-person locative plural)
ilimciliğinizde (locative plural second-person)
ilimciliklerinizde (locative plural second-person)
ilimciliklerinde (locative plural third-person)
ilimciliğimden (ablative first-person singular)
ilimciliklerimden (ablative first-person singular)
ilimciliğinden (ablative second-person singular)
ilimciliklerinden (ablative second-person singular)
ilimciliğinden (ablative singular third-person)
ilimciliklerinden (ablative singular third-person)
ilimciliğimizden (ablative first-person plural)
ilimciliklerimizden (ablative first-person plural)
ilimciliğinizden (ablative plural second-person)
ilimciliklerinizden (ablative plural second-person)
ilimciliklerinden (ablative plural third-person)
ilimciliğimin (first-person genitive singular)
ilimciliklerimin (first-person genitive singular)
ilimciliğinin (genitive second-person singular)
ilimciliklerinin (genitive second-person singular)
ilimciliğinin (genitive singular third-person)
ilimciliklerinin (genitive singular third-person)
ilimciliğimizin (first-person genitive plural)
ilimciliklerimizin (first-person genitive plural)
ilimciliğinizin (genitive plural second-person)
ilimciliklerinizin (genitive plural second-person)
ilimciliklerinin (genitive plural third-person)


ilimci

ilimci (definite accusative ilimciyi, plural ilimciler)

ilimciyi (accusative definite)
ilimciler (plural)
ilimci (nominative singular)
ilimciler (nominative plural)
ilimciyi (accusative definite singular)
ilimcileri (accusative definite plural)
ilimciye (dative singular)
ilimcilere (dative plural)
ilimcide (locative singular)
ilimcilerde (locative plural)
ilimciden (ablative singular)
ilimcilerden (ablative plural)
ilimcinin (genitive singular)
ilimcilerin (genitive plural)
ilimcim (first-person nominative singular)
ilimcilerim (first-person nominative singular)
ilimcin (nominative second-person singular)
ilimcilerin (nominative second-person singular)
ilimcisi (nominative singular third-person)
ilimcileri (nominative singular third-person)
ilimcimiz (first-person nominative plural)
ilimcilerimiz (first-person nominative plural)
ilimciniz (nominative plural second-person)
ilimcileriniz (nominative plural second-person)
ilimcileri (nominative plural third-person)
ilimcimi (accusative definite first-person singular)
ilimcilerimi (accusative definite first-person singular)
ilimcini (accusative definite second-person singular)
ilimcilerini (accusative definite second-person singular)
ilimcisini (accusative definite singular third-person)
ilimcilerini (accusative definite singular third-person)
ilimcimizi (accusative definite first-person plural)
ilimcilerimizi (accusative definite first-person plural)
ilimcinizi (accusative definite plural second-person)
ilimcilerinizi (accusative definite plural second-person)
ilimcilerini (accusative definite plural third-person)
ilimcime (dative first-person singular)
ilimcilerime (dative first-person singular)
ilimcine (dative second-person singular)
ilimcilerine (dative second-person singular)
ilimcisine (dative singular third-person)
ilimcilerine (dative singular third-person)
ilimcimize (dative first-person plural)
ilimcilerimize (dative first-person plural)
ilimcinize (dative plural second-person)
ilimcilerinize (dative plural second-person)
ilimcilerine (dative plural third-person)
ilimcimde (first-person locative singular)
ilimcilerimde (first-person locative singular)
ilimcinde (locative second-person singular)
ilimcilerinde (locative second-person singular)
ilimcisinde (locative singular third-person)
ilimcilerinde (locative singular third-person)
ilimcimizde (first-person locative plural)
ilimcilerimizde (first-person locative plural)
ilimcinizde (locative plural second-person)
ilimcilerinizde (locative plural second-person)
ilimcilerinde (locative plural third-person)
ilimcimden (ablative first-person singular)
ilimcilerimden (ablative first-person singular)
ilimcinden (ablative second-person singular)
ilimcilerinden (ablative second-person singular)
ilimcisinden (ablative singular third-person)
ilimcilerinden (ablative singular third-person)
ilimcimizden (ablative first-person plural)
ilimcilerimizden (ablative first-person plural)
ilimcinizden (ablative plural second-person)
ilimcilerinizden (ablative plural second-person)
ilimcilerinden (ablative plural third-person)
ilimcimin (first-person genitive singular)
ilimcilerimin (first-person genitive singular)
ilimcinin (genitive second-person singular)
ilimcilerinin (genitive second-person singular)
ilimcisinin (genitive singular third-person)
ilimcilerinin (genitive singular third-person)
ilimcimizin (first-person genitive plural)
ilimcilerimizin (first-person genitive plural)
ilimcinizin (genitive plural second-person)
ilimcilerinizin (genitive plural second-person)
ilimcilerinin (genitive plural third-person)


sırık

sırık (definite accusative sırığı, plural sırıklar)

sırığı (accusative definite)
sırıklar (plural)
sırık (nominative singular)
sırıklar (nominative plural)
sırığı (accusative definite singular)
sırıkları (accusative definite plural)
sırığa (dative singular)
sırıklara (dative plural)
sırıkta (locative singular)
sırıklarda (locative plural)
sırıktan (ablative singular)
sırıklardan (ablative plural)
sırığın (genitive singular)
sırıkların (genitive plural)
sırığım (first-person nominative singular)
sırıklarım (first-person nominative singular)
sırığın (nominative second-person singular)
sırıkların (nominative second-person singular)
sırığı (nominative singular third-person)
sırıkları (nominative singular third-person)
sırığımız (first-person nominative plural)
sırıklarımız (first-person nominative plural)
sırığınız (nominative plural second-person)
sırıklarınız (nominative plural second-person)
sırıkları (nominative plural third-person)
sırığımı (accusative definite first-person singular)
sırıklarımı (accusative definite first-person singular)
sırığını (accusative definite second-person singular)
sırıklarını (accusative definite second-person singular)
sırığını (accusative definite singular third-person)
sırıklarını (accusative definite singular third-person)
sırığımızı (accusative definite first-person plural)
sırıklarımızı (accusative definite first-person plural)
sırığınızı (accusative definite plural second-person)
sırıklarınızı (accusative definite plural second-person)
sırıklarını (accusative definite plural third-person)
sırığıma (dative first-person singular)
sırıklarıma (dative first-person singular)
sırığına (dative second-person singular)
sırıklarına (dative second-person singular)
sırığına (dative singular third-person)
sırıklarına (dative singular third-person)
sırığımıza (dative first-person plural)
sırıklarımıza (dative first-person plural)
sırığınıza (dative plural second-person)
sırıklarınıza (dative plural second-person)
sırıklarına (dative plural third-person)
sırığımda (first-person locative singular)
sırıklarımda (first-person locative singular)
sırığında (locative second-person singular)
sırıklarında (locative second-person singular)
sırığında (locative singular third-person)
sırıklarında (locative singular third-person)
sırığımızda (first-person locative plural)
sırıklarımızda (first-person locative plural)
sırığınızda (locative plural second-person)
sırıklarınızda (locative plural second-person)
sırıklarında (locative plural third-person)
sırığımdan (ablative first-person singular)
sırıklarımdan (ablative first-person singular)
sırığından (ablative second-person singular)
sırıklarından (ablative second-person singular)
sırığından (ablative singular third-person)
sırıklarından (ablative singular third-person)
sırığımızdan (ablative first-person plural)
sırıklarımızdan (ablative first-person plural)
sırığınızdan (ablative plural second-person)
sırıklarınızdan (ablative plural second-person)
sırıklarından (ablative plural third-person)
sırığımın (first-person genitive singular)
sırıklarımın (first-person genitive singular)
sırığının (genitive second-person singular)
sırıklarının (genitive second-person singular)
sırığının (genitive singular third-person)
sırıklarının (genitive singular third-person)
sırığımızın (first-person genitive plural)
sırıklarımızın (first-person genitive plural)
sırığınızın (genitive plural second-person)
sırıklarınızın (genitive plural second-person)
sırıklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صیریق (sırık), from Proto-Turkic *sïruk (“pole, rod”). Cognate with Azerbaijani sırıq and Turkmen syryk (“pole”).

inh+

pole, a long and slender piece of wood, used for various construction or support purposes

pole, an implement used for pole-vaulting, now usually made of glassfiber or carbon fiber