dudu

dudu (definite accusative duduyu, plural dudular)

duduyu (accusative definite)
dudular (plural)
dudu (nominative singular)
dudular (nominative plural)
duduyu (accusative definite singular)
duduları (accusative definite plural)
duduya (dative singular)
dudulara (dative plural)
dududa (locative singular)
dudularda (locative plural)
dududan (ablative singular)
dudulardan (ablative plural)
dudunun (genitive singular)
duduların (genitive plural)
dudum (first-person nominative singular)
dudularım (first-person nominative singular)
dudun (nominative second-person singular)
duduların (nominative second-person singular)
dudusu (nominative singular third-person)
duduları (nominative singular third-person)
dudumuz (first-person nominative plural)
dudularımız (first-person nominative plural)
dudunuz (nominative plural second-person)
dudularınız (nominative plural second-person)
duduları (nominative plural third-person)
dudumu (accusative definite first-person singular)
dudularımı (accusative definite first-person singular)
dudunu (accusative definite second-person singular)
dudularını (accusative definite second-person singular)
dudusunu (accusative definite singular third-person)
dudularını (accusative definite singular third-person)
dudumuzu (accusative definite first-person plural)
dudularımızı (accusative definite first-person plural)
dudunuzu (accusative definite plural second-person)
dudularınızı (accusative definite plural second-person)
dudularını (accusative definite plural third-person)
duduma (dative first-person singular)
dudularıma (dative first-person singular)
duduna (dative second-person singular)
dudularına (dative second-person singular)
dudusuna (dative singular third-person)
dudularına (dative singular third-person)
dudumuza (dative first-person plural)
dudularımıza (dative first-person plural)
dudunuza (dative plural second-person)
dudularınıza (dative plural second-person)
dudularına (dative plural third-person)
dudumda (first-person locative singular)
dudularımda (first-person locative singular)
dudunda (locative second-person singular)
dudularında (locative second-person singular)
dudusunda (locative singular third-person)
dudularında (locative singular third-person)
dudumuzda (first-person locative plural)
dudularımızda (first-person locative plural)
dudunuzda (locative plural second-person)
dudularınızda (locative plural second-person)
dudularında (locative plural third-person)
dudumdan (ablative first-person singular)
dudularımdan (ablative first-person singular)
dudundan (ablative second-person singular)
dudularından (ablative second-person singular)
dudusundan (ablative singular third-person)
dudularından (ablative singular third-person)
dudumuzdan (ablative first-person plural)
dudularımızdan (ablative first-person plural)
dudunuzdan (ablative plural second-person)
dudularınızdan (ablative plural second-person)
dudularından (ablative plural third-person)
dudumun (first-person genitive singular)
dudularımın (first-person genitive singular)
dudunun (genitive second-person singular)
dudularının (genitive second-person singular)
dudusunun (genitive singular third-person)
dudularının (genitive singular third-person)
dudumuzun (first-person genitive plural)
dudularımızın (first-person genitive plural)
dudunuzun (genitive plural second-person)
dudularınızın (genitive plural second-person)
dudularının (genitive plural third-person)

From Persian طوطی.
Compare Middle Armenian թութակ (tʻutʻak), Arabic طُوطَق (ṭūṭaq, “parrot”), Iranian borrowings.


gafletim

first-person singular possessive of gaflet


gafın

second-person singular possessive of gaf


gafleti

third-person singular possessive of gaflet


gafletin

second-person singular possessive of gaflet


spamım

first-person singular possessive of spam


spamın

second-person singular possessive of spam


spamı

third-person singular possessive of spam


övgünün

second-person singular possessive genitive of övgü


hamdım

first-person singular possessive of hamt


hamdı

third-person singular possessive of hamt


hamdın

second-person singular possessive of hamt


gaflet

head

gaflet (definite accusative gafleti, plural gafletler)

gafleti (accusative definite)
gafletler (plural)
gaflet (nominative singular)
gafletler (nominative plural)
gafleti (accusative definite singular)
gafletleri (accusative definite plural)
gaflete (dative singular)
gafletlere (dative plural)
gaflette (locative singular)
gafletlerde (locative plural)
gafletten (ablative singular)
gafletlerden (ablative plural)
gafletin (genitive singular)
gafletlerin (genitive plural)
gafletim (first-person nominative singular)
gafletlerim (first-person nominative singular)
gafletin (nominative second-person singular)
gafletlerin (nominative second-person singular)
gafleti (nominative singular third-person)
gafletleri (nominative singular third-person)
gafletimiz (first-person nominative plural)
gafletlerimiz (first-person nominative plural)
gafletiniz (nominative plural second-person)
gafletleriniz (nominative plural second-person)
gafletleri (nominative plural third-person)
gafletimi (accusative definite first-person singular)
gafletlerimi (accusative definite first-person singular)
gafletini (accusative definite second-person singular)
gafletlerini (accusative definite second-person singular)
gafletini (accusative definite singular third-person)
gafletlerini (accusative definite singular third-person)
gafletimizi (accusative definite first-person plural)
gafletlerimizi (accusative definite first-person plural)
gafletinizi (accusative definite plural second-person)
gafletlerinizi (accusative definite plural second-person)
gafletlerini (accusative definite plural third-person)
gafletime (dative first-person singular)
gafletlerime (dative first-person singular)
gafletine (dative second-person singular)
gafletlerine (dative second-person singular)
gafletine (dative singular third-person)
gafletlerine (dative singular third-person)
gafletimize (dative first-person plural)
gafletlerimize (dative first-person plural)
gafletinize (dative plural second-person)
gafletlerinize (dative plural second-person)
gafletlerine (dative plural third-person)
gafletimde (first-person locative singular)
gafletlerimde (first-person locative singular)
gafletinde (locative second-person singular)
gafletlerinde (locative second-person singular)
gafletinde (locative singular third-person)
gafletlerinde (locative singular third-person)
gafletimizde (first-person locative plural)
gafletlerimizde (first-person locative plural)
gafletinizde (locative plural second-person)
gafletlerinizde (locative plural second-person)
gafletlerinde (locative plural third-person)
gafletimden (ablative first-person singular)
gafletlerimden (ablative first-person singular)
gafletinden (ablative second-person singular)
gafletlerinden (ablative second-person singular)
gafletinden (ablative singular third-person)
gafletlerinden (ablative singular third-person)
gafletimizden (ablative first-person plural)
gafletlerimizden (ablative first-person plural)
gafletinizden (ablative plural second-person)
gafletlerinizden (ablative plural second-person)
gafletlerinden (ablative plural third-person)
gafletimin (first-person genitive singular)
gafletlerimin (first-person genitive singular)
gafletinin (genitive second-person singular)
gafletlerinin (genitive second-person singular)
gafletinin (genitive singular third-person)
gafletlerinin (genitive singular third-person)
gafletimizin (first-person genitive plural)
gafletlerimizin (first-person genitive plural)
gafletinizin (genitive plural second-person)
gafletlerinizin (genitive plural second-person)
gafletlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish غفلت, from Arabic غَفْلَة (ḡafla).


övgü

övgü (definite accusative övgüyü, plural övgüler)

övgüyü (accusative definite)
övgüler (plural)
övgü (nominative singular)
övgüler (nominative plural)
övgüyü (accusative definite singular)
övgüleri (accusative definite plural)
övgüye (dative singular)
övgülere (dative plural)
övgüde (locative singular)
övgülerde (locative plural)
övgüden (ablative singular)
övgülerden (ablative plural)
övgünün (genitive singular)
övgülerin (genitive plural)
övgüm (first-person nominative singular)
övgülerim (first-person nominative singular)
övgün (nominative second-person singular)
övgülerin (nominative second-person singular)
övgüsü (nominative singular third-person)
övgüleri (nominative singular third-person)
övgümüz (first-person nominative plural)
övgülerimiz (first-person nominative plural)
övgünüz (nominative plural second-person)
övgüleriniz (nominative plural second-person)
övgüleri (nominative plural third-person)
övgümü (accusative definite first-person singular)
övgülerimi (accusative definite first-person singular)
övgünü (accusative definite second-person singular)
övgülerini (accusative definite second-person singular)
övgüsünü (accusative definite singular third-person)
övgülerini (accusative definite singular third-person)
övgümüzü (accusative definite first-person plural)
övgülerimizi (accusative definite first-person plural)
övgünüzü (accusative definite plural second-person)
övgülerinizi (accusative definite plural second-person)
övgülerini (accusative definite plural third-person)
övgüme (dative first-person singular)
övgülerime (dative first-person singular)
övgüne (dative second-person singular)
övgülerine (dative second-person singular)
övgüsüne (dative singular third-person)
övgülerine (dative singular third-person)
övgümüze (dative first-person plural)
övgülerimize (dative first-person plural)
övgünüze (dative plural second-person)
övgülerinize (dative plural second-person)
övgülerine (dative plural third-person)
övgümde (first-person locative singular)
övgülerimde (first-person locative singular)
övgünde (locative second-person singular)
övgülerinde (locative second-person singular)
övgüsünde (locative singular third-person)
övgülerinde (locative singular third-person)
övgümüzde (first-person locative plural)
övgülerimizde (first-person locative plural)
övgünüzde (locative plural second-person)
övgülerinizde (locative plural second-person)
övgülerinde (locative plural third-person)
övgümden (ablative first-person singular)
övgülerimden (ablative first-person singular)
övgünden (ablative second-person singular)
övgülerinden (ablative second-person singular)
övgüsünden (ablative singular third-person)
övgülerinden (ablative singular third-person)
övgümüzden (ablative first-person plural)
övgülerimizden (ablative first-person plural)
övgünüzden (ablative plural second-person)
övgülerinizden (ablative plural second-person)
övgülerinden (ablative plural third-person)
övgümün (first-person genitive singular)
övgülerimin (first-person genitive singular)
övgünün (genitive second-person singular)
övgülerinin (genitive second-person singular)
övgüsünün (genitive singular third-person)
övgülerinin (genitive singular third-person)
övgümüzün (first-person genitive plural)
övgülerimizin (first-person genitive plural)
övgünüzün (genitive plural second-person)
övgülerinizin (genitive plural second-person)
övgülerinin (genitive plural third-person)


hamt

hamt (definite accusative hamdı, plural hamtlar)

hamdı (accusative definite)
hamtlar (plural)
hamt (nominative singular)
hamtlar (nominative plural)
hamdı (accusative definite singular)
hamtları (accusative definite plural)
hamda (dative singular)
hamtlara (dative plural)
hamtta (locative singular)
hamtlarda (locative plural)
hamttan (ablative singular)
hamtlardan (ablative plural)
hamdın (genitive singular)
hamtların (genitive plural)
hamdım (first-person nominative singular)
hamtlarım (first-person nominative singular)
hamdın (nominative second-person singular)
hamtların (nominative second-person singular)
hamdı (nominative singular third-person)
hamtları (nominative singular third-person)
hamdımız (first-person nominative plural)
hamtlarımız (first-person nominative plural)
hamdınız (nominative plural second-person)
hamtlarınız (nominative plural second-person)
hamtları (nominative plural third-person)
hamdımı (accusative definite first-person singular)
hamtlarımı (accusative definite first-person singular)
hamdını (accusative definite second-person singular)
hamtlarını (accusative definite second-person singular)
hamdını (accusative definite singular third-person)
hamtlarını (accusative definite singular third-person)
hamdımızı (accusative definite first-person plural)
hamtlarımızı (accusative definite first-person plural)
hamdınızı (accusative definite plural second-person)
hamtlarınızı (accusative definite plural second-person)
hamtlarını (accusative definite plural third-person)
hamdıma (dative first-person singular)
hamtlarıma (dative first-person singular)
hamdına (dative second-person singular)
hamtlarına (dative second-person singular)
hamdına (dative singular third-person)
hamtlarına (dative singular third-person)
hamdımıza (dative first-person plural)
hamtlarımıza (dative first-person plural)
hamdınıza (dative plural second-person)
hamtlarınıza (dative plural second-person)
hamtlarına (dative plural third-person)
hamdımda (first-person locative singular)
hamtlarımda (first-person locative singular)
hamdında (locative second-person singular)
hamtlarında (locative second-person singular)
hamdında (locative singular third-person)
hamtlarında (locative singular third-person)
hamdımızda (first-person locative plural)
hamtlarımızda (first-person locative plural)
hamdınızda (locative plural second-person)
hamtlarınızda (locative plural second-person)
hamtlarında (locative plural third-person)
hamdımdan (ablative first-person singular)
hamtlarımdan (ablative first-person singular)
hamdından (ablative second-person singular)
hamtlarından (ablative second-person singular)
hamdından (ablative singular third-person)
hamtlarından (ablative singular third-person)
hamdımızdan (ablative first-person plural)
hamtlarımızdan (ablative first-person plural)
hamdınızdan (ablative plural second-person)
hamtlarınızdan (ablative plural second-person)
hamtlarından (ablative plural third-person)
hamdımın (first-person genitive singular)
hamtlarımın (first-person genitive singular)
hamdının (genitive second-person singular)
hamtlarının (genitive second-person singular)
hamdının (genitive singular third-person)
hamtlarının (genitive singular third-person)
hamdımızın (first-person genitive plural)
hamtlarımızın (first-person genitive plural)
hamdınızın (genitive plural second-person)
hamtlarınızın (genitive plural second-person)
hamtlarının (genitive plural third-person)


kovma

kovma (definite accusative kovmayı, plural kovmalar)

kovmayı (accusative definite)
kovmalar (plural)


bulunma hali

bulunma hali (definite accusative bulunma halini, plural [please provide])

bulunma halini (accusative definite)
bulunma hali (nominative singular)
bulunma halleri (nominative plural)
bulunma halini (accusative definite singular)
bulunma hallerini (accusative definite plural)
bulunma haline (dative singular)
bulunma hallerine (dative plural)
bulunma halinde (locative singular)
bulunma hallerinde (locative plural)
bulunma halinden (ablative singular)
bulunma hallerinden (ablative plural)
bulunma halinin (genitive singular)
bulunma hallerinin (genitive plural)

From bulunma ("presence") + hal ("case").


tamlayan hâli

tamlayan hâli (definite accusative tamlayan hâlini, plural tamlayan hâlleri)

tamlayan hâlini (accusative definite)
tamlayan hâlleri (plural)
tamlayan hâli (nominative singular)
tamlayan hâlleri (nominative plural)
tamlayan hâlini (accusative definite singular)
tamlayan hâllerini (accusative definite plural)
tamlayan hâline (dative singular)
tamlayan hâllerine (dative plural)
tamlayan hâlinde (locative singular)
tamlayan hâllerinde (locative plural)
tamlayan hâlinden (ablative singular)
tamlayan hâllerinden (ablative plural)
tamlayan hâlinin (genitive singular)
tamlayan hâllerinin (genitive plural)

From tamlayan ("attributive") + hâl ("case").


belirtme hâli

belirtme hâli (definite accusative belirtme hâlini, plural belirtme hâlleri)

belirtme hâlini (accusative definite)
belirtme hâlleri (plural)
belirtme hâli (nominative singular)
belirtme hâlleri (nominative plural)
belirtme hâlini (accusative definite singular)
belirtme hâllerini (accusative definite plural)
belirtme hâline (dative singular)
belirtme hâllerine (dative plural)
belirtme hâlinde (locative singular)
belirtme hâllerinde (locative plural)
belirtme hâlinden (ablative singular)
belirtme hâllerinden (ablative plural)
belirtme hâlinin (genitive singular)
belirtme hâllerinin (genitive plural)

From belirtme ("indicating, determinating") + hâl ("case").


tamlayan hali

tamlayan hali (definite accusative tamlayan halini, plural tamlayan halleri)

tamlayan halini (accusative definite)
tamlayan halleri (plural)
tamlayan hali (nominative singular)
tamlayan halleri (nominative plural)
tamlayan halini (accusative definite singular)
tamlayan hallerini (accusative definite plural)
tamlayan haline (dative singular)
tamlayan hallerine (dative plural)
tamlayan halinde (locative singular)
tamlayan hallerinde (locative plural)
tamlayan halinden (ablative singular)
tamlayan hallerinden (ablative plural)
tamlayan halinin (genitive singular)
tamlayan hallerinin (genitive plural)

From tamlayan ("attributive") + hal ("case").


araç hali

araç hali (definite accusative araç halini, plural [please provide])

araç halini (accusative definite)
araç hali (nominative singular)
araç halleri (nominative plural)
araç halini (accusative definite singular)
araç hallerini (accusative definite plural)
araç haline (dative singular)
araç hallerine (dative plural)
araç halinde (locative singular)
araç hallerinde (locative plural)
araç halinden (ablative singular)
araç hallerinden (ablative plural)
araç halinin (genitive singular)
araç hallerinin (genitive plural)

From araç ("tool, instrument") + hal ("case").


ayrılma hâli

ayrılma hâli (definite accusative ayrılma hâlini, plural ayrılma hâlleri)

ayrılma hâlini (accusative definite)
ayrılma hâlleri (plural)
ayrılma hâli (nominative singular)
ayrılma hâlleri (nominative plural)
ayrılma hâlini (accusative definite singular)
ayrılma hâllerini (accusative definite plural)
ayrılma hâline (dative singular)
ayrılma hâllerine (dative plural)
ayrılma hâlinde (locative singular)
ayrılma hâllerinde (locative plural)
ayrılma hâlinden (ablative singular)
ayrılma hâllerinden (ablative plural)
ayrılma hâlinin (genitive singular)
ayrılma hâllerinin (genitive plural)

From ayrılma ("leaving, exiting") + hâl ("case").


çıkma hâli

çıkma hâli (definite accusative çıkma hâlini, plural [please provide])

çıkma hâlini (accusative definite)
çıkma hâli (nominative singular)
çıkma hâlleri (nominative plural)
çıkma hâlini (accusative definite singular)
çıkma hâllerini (accusative definite plural)
çıkma hâline (dative singular)
çıkma hâllerine (dative plural)
çıkma hâlinde (locative singular)
çıkma hâllerinde (locative plural)
çıkma hâlinden (ablative singular)
çıkma hâllerinden (ablative plural)
çıkma hâlinin (genitive singular)
çıkma hâllerinin (genitive plural)


ayrılma hali

ayrılma hali (definite accusative ayrılma halini)

ayrılma halini (accusative definite)
ayrılma hali (nominative singular)
ayrılma halleri (nominative plural)
ayrılma halini (accusative definite singular)
ayrılma hallerini (accusative definite plural)
ayrılma haline (dative singular)
ayrılma hallerine (dative plural)
ayrılma halinde (locative singular)
ayrılma hallerinde (locative plural)
ayrılma halinden (ablative singular)
ayrılma hallerinden (ablative plural)
ayrılma halinin (genitive singular)
ayrılma hallerinin (genitive plural)

From ayrılma ("leaving, exiting") + hal ("case").


belirtme durumu

belirtme durumu (definite accusative belirtme durumunu, plural [please provide])

belirtme durumunu (accusative definite)
belirtme durumu (nominative singular)
belirtme durumları (nominative plural)
belirtme durumunu (accusative definite singular)
belirtme durumlarını (accusative definite plural)
belirtme durumuna (dative singular)
belirtme durumlarına (dative plural)
belirtme durumunda (locative singular)
belirtme durumlarında (locative plural)
belirtme durumundan (ablative singular)
belirtme durumlarından (ablative plural)
belirtme durumunun (genitive singular)
belirtme durumlarının (genitive plural)

From belirtme ("indicating, specificating") + durum ("case").


araç hâli

araç hâli (definite accusative araç hâlini, plural araç hâlleri)

araç hâlini (accusative definite)
araç hâlleri (plural)
araç hâli (nominative singular)
araç hâlleri (nominative plural)
araç hâlini (accusative definite singular)
araç hâllerini (accusative definite plural)
araç hâline (dative singular)
araç hâllerine (dative plural)
araç hâlinde (locative singular)
araç hâllerinde (locative plural)
araç hâlinden (ablative singular)
araç hâllerinden (ablative plural)
araç hâlinin (genitive singular)
araç hâllerinin (genitive plural)

From araç (“tool, instrument”) + hâl (“case”).


bulunma hâli

head

bulunma hâli (definite accusative bulunma hâlini, plural [please provide])

bulunma hâlini (accusative definite)
bulunma hâli (nominative singular)
bulunma hâlleri (nominative plural)
bulunma hâlini (accusative definite singular)
bulunma hâllerini (accusative definite plural)
bulunma hâline (dative singular)
bulunma hâllerine (dative plural)
bulunma hâlinde (locative singular)
bulunma hâllerinde (locative plural)
bulunma hâlinden (ablative singular)
bulunma hâllerinden (ablative plural)
bulunma hâlinin (genitive singular)
bulunma hâllerinin (genitive plural)

From bulunma ("presence, being present in somewhere") + hâl ("case").


belirtme

belirtme (definite accusative belirtmeyi, plural belirtmeler)

belirtmeyi (accusative definite)
belirtmeler (plural)
belirtme (nominative singular)
belirtmeler (nominative plural)
belirtmeyi (accusative definite singular)
belirtmeleri (accusative definite plural)
belirtmeye (dative singular)
belirtmelere (dative plural)
belirtmede (locative singular)
belirtmelerde (locative plural)
belirtmeden (ablative singular)
belirtmelerden (ablative plural)
belirtmenin (genitive singular)
belirtmelerin (genitive plural)

verbal noun of belirtmek
specifying, indicating

verbal noun of belirtmek
(grammar, by extension) accusative case

verbal noun of belirtmek
accusative case


ayrılma durumu

ayrılma durumu (definite accusative ayrılma durumunu, plural [please provide])

ayrılma durumunu (accusative definite)
ayrılma durumu (nominative singular)
ayrılma durumları (nominative plural)
ayrılma durumunu (accusative definite singular)
ayrılma durumlarını (accusative definite plural)
ayrılma durumuna (dative singular)
ayrılma durumlarına (dative plural)
ayrılma durumunda (locative singular)
ayrılma durumlarında (locative plural)
ayrılma durumundan (ablative singular)
ayrılma durumlarından (ablative plural)
ayrılma durumunun (genitive singular)
ayrılma durumlarının (genitive plural)

From ayrılma ("leaving, exiting") + durum ("case").


belirtme hali

belirtme hali (definite accusative belirtme halini, plural [please provide])

belirtme halini (accusative definite)
belirtme hali (nominative singular)
belirtme halleri (nominative plural)
belirtme halini (accusative definite singular)
belirtme hallerini (accusative definite plural)
belirtme haline (dative singular)
belirtme hallerine (dative plural)
belirtme halinde (locative singular)
belirtme hallerinde (locative plural)
belirtme halinden (ablative singular)
belirtme hallerinden (ablative plural)
belirtme halinin (genitive singular)
belirtme hallerinin (genitive plural)

From belirtme ("indicating, specificating") + hal ("case").


yönelme hâli

yönelme hâli (definite accusative yönelme hâlini, plural yönelme hâlleri)

yönelme hâlini (accusative definite)
yönelme hâlleri (plural)
yönelme hâli (nominative singular)
yönelme hâlleri (nominative plural)
yönelme hâlini (accusative definite singular)
yönelme hâllerini (accusative definite plural)
yönelme hâline (dative singular)
yönelme hâllerine (dative plural)
yönelme hâlinde (locative singular)
yönelme hâllerinde (locative plural)
yönelme hâlinden (ablative singular)
yönelme hâllerinden (ablative plural)
yönelme hâlinin (genitive singular)
yönelme hâllerinin (genitive plural)

From yönelme (“formatting, orientating”) + hâl (“case”).


tamlayan durumu

head

tamlayan durumu (definite accusative tamlayan durumunu, plural [please provide])

tamlayan durumunu (accusative definite)
tamlayan durumu (nominative singular)
tamlayan durumları (nominative plural)
tamlayan durumunu (accusative definite singular)
tamlayan durumlarını (accusative definite plural)
tamlayan durumuna (dative singular)
tamlayan durumlarına (dative plural)
tamlayan durumunda (locative singular)
tamlayan durumlarında (locative plural)
tamlayan durumundan (ablative singular)
tamlayan durumlarından (ablative plural)
tamlayan durumunun (genitive singular)
tamlayan durumlarının (genitive plural)

From tamlayan ("attributive") + durum ("case").


bulunma durumu

bulunma durumu (definite accusative bulunma durumunu, plural [please provide])

bulunma durumunu (accusative definite)
bulunma durumu (nominative singular)
bulunma durumları (nominative plural)
bulunma durumunu (accusative definite singular)
bulunma durumlarını (accusative definite plural)
bulunma durumuna (dative singular)
bulunma durumlarına (dative plural)
bulunma durumunda (locative singular)
bulunma durumlarında (locative plural)
bulunma durumundan (ablative singular)
bulunma durumlarından (ablative plural)
bulunma durumunun (genitive singular)
bulunma durumlarının (genitive plural)

From bulunma ("presence") + durum ("case").


çıkma durumu

çıkma durumu (definite accusative çıkma durumunu, plural [please provide])

çıkma durumunu (accusative definite)
çıkma durumu (nominative singular)
çıkma durumları (nominative plural)
çıkma durumunu (accusative definite singular)
çıkma durumlarını (accusative definite plural)
çıkma durumuna (dative singular)
çıkma durumlarına (dative plural)
çıkma durumunda (locative singular)
çıkma durumlarında (locative plural)
çıkma durumundan (ablative singular)
çıkma durumlarından (ablative plural)
çıkma durumunun (genitive singular)
çıkma durumlarının (genitive plural)

From çıkma ("exiting") + durum ("case").


yönelme hali

yönelme hali (definite accusative yönelme halini, plural yönelme halleri)

yönelme halini (accusative definite)
yönelme halleri (plural)
yönelme hali (nominative singular)
yönelme halleri (nominative plural)
yönelme halini (accusative definite singular)
yönelme hallerini (accusative definite plural)
yönelme haline (dative singular)
yönelme hallerine (dative plural)
yönelme halinde (locative singular)
yönelme hallerinde (locative plural)
yönelme halinden (ablative singular)
yönelme hallerinden (ablative plural)
yönelme halinin (genitive singular)
yönelme hallerinin (genitive plural)

From yönelme (“orientating, formatting”) + hal (“case”).


yönelme

head

yönelme (definite accusative yönelmeyi, plural yönelmeler)

yönelmeyi (accusative definite)
yönelmeler (plural)
yönelme (nominative singular)
yönelmeler (nominative plural)
yönelmeyi (accusative definite singular)
yönelmeleri (accusative definite plural)
yönelmeye (dative singular)
yönelmelere (dative plural)
yönelmede (locative singular)
yönelmelerde (locative plural)
yönelmeden (ablative singular)
yönelmelerden (ablative plural)
yönelmenin (genitive singular)
yönelmelerin (genitive plural)

verbal noun of yönelmek
orienting, formatting

verbal noun of yönelmek
(grammar, by extension) dative case


bulunma

bulunma (definite accusative bulunmayı, plural bulunmalar)

bulunmayı (accusative definite)
bulunmalar (plural)
bulunma (nominative singular)
bulunmalar (nominative plural)
bulunmayı (accusative definite singular)
bulunmaları (accusative definite plural)
bulunmaya (dative singular)
bulunmalara (dative plural)
bulunmada (locative singular)
bulunmalarda (locative plural)
bulunmadan (ablative singular)
bulunmalardan (ablative plural)
bulunmanın (genitive singular)
bulunmaların (genitive plural)

verbal noun of bulunmak
being present, being in/at somewhere

being found, having been found or located

verbal noun of bulunmak
(grammar, by extension) locative case


yönelme durumu

yönelme durumu (definite accusative yönelme durumunu, plural [please provide])

yönelme durumunu (accusative definite)
yönelme durumu (nominative singular)
yönelme durumları (nominative plural)
yönelme durumunu (accusative definite singular)
yönelme durumlarını (accusative definite plural)
yönelme durumuna (dative singular)
yönelme durumlarına (dative plural)
yönelme durumunda (locative singular)
yönelme durumlarında (locative plural)
yönelme durumundan (ablative singular)
yönelme durumlarından (ablative plural)
yönelme durumunun (genitive singular)
yönelme durumlarının (genitive plural)

From yönelme (“formatting, orientating”) + durum (“case”).


ayrılma

head

ayrılma (definite accusative ayrılmayı, plural ayrılmalar)

ayrılmayı (accusative definite)
ayrılmalar (plural)
ayrılma (nominative singular)
ayrılmalar (nominative plural)
ayrılmayı (accusative definite singular)
ayrılmaları (accusative definite plural)
ayrılmaya (dative singular)
ayrılmalara (dative plural)
ayrılmada (locative singular)
ayrılmalarda (locative plural)
ayrılmadan (ablative singular)
ayrılmalardan (ablative plural)
ayrılmanın (genitive singular)
ayrılmaların (genitive plural)

verbal noun of ayrılmak
leaving, exiting, quitting

verbal noun of ayrılmak
breaking up with someone

verbal noun of ayrılmak
(grammar, by extension) ablative case


çıkma

çıkma (definite accusative çıkmayı, plural çıkmalar)

çıkmayı (accusative definite)
çıkmalar (plural)
çıkma (nominative singular)
çıkmalar (nominative plural)
çıkmayı (accusative definite singular)
çıkmaları (accusative definite plural)
çıkmaya (dative singular)
çıkmalara (dative plural)
çıkmada (locative singular)
çıkmalarda (locative plural)
çıkmadan (ablative singular)
çıkmalardan (ablative plural)
çıkmanın (genitive singular)
çıkmaların (genitive plural)

verbal noun of çıkmak
exiting, going out

verbal noun of çıkmak
(grammar, by extension) ablative case

structure extending from a building, balcony

marginal note on a book or document, marginalia


çıkma hali

çıkma hali (definite accusative çıkma halini, plural [please provide])

çıkma halini (accusative definite)
çıkma hali (nominative singular)
çıkma halleri (nominative plural)
çıkma halini (accusative definite singular)
çıkma hallerini (accusative definite plural)
çıkma haline (dative singular)
çıkma hallerine (dative plural)
çıkma halinde (locative singular)
çıkma hallerinde (locative plural)
çıkma halinden (ablative singular)
çıkma hallerinden (ablative plural)
çıkma halinin (genitive singular)
çıkma hallerinin (genitive plural)

From çıkma ("quitting, exiting") + hal ("case").


tamlanan

tamlanan (definite accusative tamlananı, plural tamlananlar)

tamlananı (accusative definite)
tamlananlar (plural)
tamlanan (nominative singular)
tamlananlar (nominative plural)
tamlananı (accusative definite singular)
tamlananları (accusative definite plural)
tamlanana (dative singular)
tamlananlara (dative plural)
tamlananda (locative singular)
tamlananlarda (locative plural)
tamlanandan (ablative singular)
tamlananlardan (ablative plural)
tamlananın (genitive singular)
tamlananların (genitive plural)

(grammar) modified noun, a noun that is modified by an attributive noun.


tamlayan

tamlayan (definite accusative tamlayanı, plural tamlayanlar)

tamlayanı (accusative definite)
tamlayanlar (plural)
tamlayan (nominative singular)
tamlayanlar (nominative plural)
tamlayanı (accusative definite singular)
tamlayanları (accusative definite plural)
tamlayana (dative singular)
tamlayanlara (dative plural)
tamlayanda (locative singular)
tamlayanlarda (locative plural)
tamlayandan (ablative singular)
tamlayanlardan (ablative plural)
tamlayanın (genitive singular)
tamlayanların (genitive plural)

(grammar) attributive noun, a noun that modifies another noun attributively.


yalın hâl

yalın hâl (definite accusative yalın hâli, plural yalın hâller)

yalın hâli (accusative definite)
yalın hâller (plural)
yalın hâl (nominative singular)
yalın hâller (nominative plural)
yalın hâli (accusative definite singular)
yalın hâlleri (accusative definite plural)
yalın hâle (dative singular)
yalın hâllere (dative plural)
yalın hâlde (locative singular)
yalın hâllerde (locative plural)
yalın hâlden (ablative singular)
yalın hâllerden (ablative plural)
yalın hâlin (genitive singular)
yalın hâllerin (genitive plural)
yalın hâlim (first-person nominative singular)
yalın hâllerim (first-person nominative singular)
yalın hâlin (nominative second-person singular)
yalın hâllerin (nominative second-person singular)
yalın hâli (nominative singular third-person)
yalın hâlleri (nominative singular third-person)
yalın hâlimiz (first-person nominative plural)
yalın hâllerimiz (first-person nominative plural)
yalın hâliniz (nominative plural second-person)
yalın hâlleriniz (nominative plural second-person)
yalın hâlleri (nominative plural third-person)
yalın hâlimi (accusative definite first-person singular)
yalın hâllerimi (accusative definite first-person singular)
yalın hâlini (accusative definite second-person singular)
yalın hâllerini (accusative definite second-person singular)
yalın hâlini (accusative definite singular third-person)
yalın hâllerini (accusative definite singular third-person)
yalın hâlimizi (accusative definite first-person plural)
yalın hâllerimizi (accusative definite first-person plural)
yalın hâlinizi (accusative definite plural second-person)
yalın hâllerinizi (accusative definite plural second-person)
yalın hâllerini (accusative definite plural third-person)
yalın hâlime (dative first-person singular)
yalın hâllerime (dative first-person singular)
yalın hâline (dative second-person singular)
yalın hâllerine (dative second-person singular)
yalın hâline (dative singular third-person)
yalın hâllerine (dative singular third-person)
yalın hâlimize (dative first-person plural)
yalın hâllerimize (dative first-person plural)
yalın hâlinize (dative plural second-person)
yalın hâllerinize (dative plural second-person)
yalın hâllerine (dative plural third-person)
yalın hâlimde (first-person locative singular)
yalın hâllerimde (first-person locative singular)
yalın hâlinde (locative second-person singular)
yalın hâllerinde (locative second-person singular)
yalın hâlinde (locative singular third-person)
yalın hâllerinde (locative singular third-person)
yalın hâlimizde (first-person locative plural)
yalın hâllerimizde (first-person locative plural)
yalın hâlinizde (locative plural second-person)
yalın hâllerinizde (locative plural second-person)
yalın hâllerinde (locative plural third-person)
yalın hâlimden (ablative first-person singular)
yalın hâllerimden (ablative first-person singular)
yalın hâlinden (ablative second-person singular)
yalın hâllerinden (ablative second-person singular)
yalın hâlinden (ablative singular third-person)
yalın hâllerinden (ablative singular third-person)
yalın hâlimizden (ablative first-person plural)
yalın hâllerimizden (ablative first-person plural)
yalın hâlinizden (ablative plural second-person)
yalın hâllerinizden (ablative plural second-person)
yalın hâllerinden (ablative plural third-person)
yalın hâlimin (first-person genitive singular)
yalın hâllerimin (first-person genitive singular)
yalın hâlinin (genitive second-person singular)
yalın hâllerinin (genitive second-person singular)
yalın hâlinin (genitive singular third-person)
yalın hâllerinin (genitive singular third-person)
yalın hâlimizin (first-person genitive plural)
yalın hâllerimizin (first-person genitive plural)
yalın hâlinizin (genitive plural second-person)
yalın hâllerinizin (genitive plural second-person)
yalın hâllerinin (genitive plural third-person)


yalın hal

yalın hal (definite accusative yalın hali, plural yalın haller)

yalın hali (accusative definite)
yalın haller (plural)
yalın hal (nominative singular)
yalın haller (nominative plural)
yalın hali (accusative definite singular)
yalın halleri (accusative definite plural)
yalın hale (dative singular)
yalın hallere (dative plural)
yalın halde (locative singular)
yalın hallerde (locative plural)
yalın halden (ablative singular)
yalın hallerden (ablative plural)
yalın halin (genitive singular)
yalın hallerin (genitive plural)
yalın halim (first-person nominative singular)
yalın hallerim (first-person nominative singular)
yalın halin (nominative second-person singular)
yalın hallerin (nominative second-person singular)
yalın hali (nominative singular third-person)
yalın halleri (nominative singular third-person)
yalın halimiz (first-person nominative plural)
yalın hallerimiz (first-person nominative plural)
yalın haliniz (nominative plural second-person)
yalın halleriniz (nominative plural second-person)
yalın halleri (nominative plural third-person)
yalın halimi (accusative definite first-person singular)
yalın hallerimi (accusative definite first-person singular)
yalın halini (accusative definite second-person singular)
yalın hallerini (accusative definite second-person singular)
yalın halini (accusative definite singular third-person)
yalın hallerini (accusative definite singular third-person)
yalın halimizi (accusative definite first-person plural)
yalın hallerimizi (accusative definite first-person plural)
yalın halinizi (accusative definite plural second-person)
yalın hallerinizi (accusative definite plural second-person)
yalın hallerini (accusative definite plural third-person)
yalın halime (dative first-person singular)
yalın hallerime (dative first-person singular)
yalın haline (dative second-person singular)
yalın hallerine (dative second-person singular)
yalın haline (dative singular third-person)
yalın hallerine (dative singular third-person)
yalın halimize (dative first-person plural)
yalın hallerimize (dative first-person plural)
yalın halinize (dative plural second-person)
yalın hallerinize (dative plural second-person)
yalın hallerine (dative plural third-person)
yalın halimde (first-person locative singular)
yalın hallerimde (first-person locative singular)
yalın halinde (locative second-person singular)
yalın hallerinde (locative second-person singular)
yalın halinde (locative singular third-person)
yalın hallerinde (locative singular third-person)
yalın halimizde (first-person locative plural)
yalın hallerimizde (first-person locative plural)
yalın halinizde (locative plural second-person)
yalın hallerinizde (locative plural second-person)
yalın hallerinde (locative plural third-person)
yalın halimden (ablative first-person singular)
yalın hallerimden (ablative first-person singular)
yalın halinden (ablative second-person singular)
yalın hallerinden (ablative second-person singular)
yalın halinden (ablative singular third-person)
yalın hallerinden (ablative singular third-person)
yalın halimizden (ablative first-person plural)
yalın hallerimizden (ablative first-person plural)
yalın halinizden (ablative plural second-person)
yalın hallerinizden (ablative plural second-person)
yalın hallerinden (ablative plural third-person)
yalın halimin (first-person genitive singular)
yalın hallerimin (first-person genitive singular)
yalın halinin (genitive second-person singular)
yalın hallerinin (genitive second-person singular)
yalın halinin (genitive singular third-person)
yalın hallerinin (genitive singular third-person)
yalın halimizin (first-person genitive plural)
yalın hallerimizin (first-person genitive plural)
yalın halinizin (genitive plural second-person)
yalın hallerinizin (genitive plural second-person)
yalın hallerinin (genitive plural third-person)


yalın

yalın (definite accusative yalını, plural yalınlar)

yalını (accusative definite)
yalınlar (plural)

From Ottoman Turkish یالیڭ (yalıñ) یالین (yalın), Proto-Turkic *yalïŋ (“lonely”). Related to Turkish yalnız (“only”).


yalın

yalını (accusative definite)
yalınlar (plural)
yalın (nominative singular)
yalınlar (nominative plural)
yalını (accusative definite singular)
yalınları (accusative definite plural)
yalına (dative singular)
yalınlara (dative plural)
yalında (locative singular)
yalınlarda (locative plural)
yalından (ablative singular)
yalınlardan (ablative plural)
yalının (genitive singular)
yalınların (genitive plural)

From Ottoman Turkish یالیڭ (yalıñ), from Proto-Turkic *yalïn (“flame”). Doublet of alev.


yalın durum

yalın durum (definite accusative yalın durumu, plural yalın durumlar)

yalın durumu (accusative definite)
yalın durumlar (plural)
yalın durum (nominative singular)
yalın durumlar (nominative plural)
yalın durumu (accusative definite singular)
yalın durumları (accusative definite plural)
yalın duruma (dative singular)
yalın durumlara (dative plural)
yalın durumda (locative singular)
yalın durumlarda (locative plural)
yalın durumdan (ablative singular)
yalın durumlardan (ablative plural)
yalın durumun (genitive singular)
yalın durumların (genitive plural)
yalın durumum (first-person nominative singular)
yalın durumlarım (first-person nominative singular)
yalın durumun (nominative second-person singular)
yalın durumların (nominative second-person singular)
yalın durumu (nominative singular third-person)
yalın durumları (nominative singular third-person)
yalın durumumuz (first-person nominative plural)
yalın durumlarımız (first-person nominative plural)
yalın durumunuz (nominative plural second-person)
yalın durumlarınız (nominative plural second-person)
yalın durumları (nominative plural third-person)
yalın durumumu (accusative definite first-person singular)
yalın durumlarımı (accusative definite first-person singular)
yalın durumunu (accusative definite second-person singular)
yalın durumlarını (accusative definite second-person singular)
yalın durumunu (accusative definite singular third-person)
yalın durumlarını (accusative definite singular third-person)
yalın durumumuzu (accusative definite first-person plural)
yalın durumlarımızı (accusative definite first-person plural)
yalın durumunuzu (accusative definite plural second-person)
yalın durumlarınızı (accusative definite plural second-person)
yalın durumlarını (accusative definite plural third-person)
yalın durumuma (dative first-person singular)
yalın durumlarıma (dative first-person singular)
yalın durumuna (dative second-person singular)
yalın durumlarına (dative second-person singular)
yalın durumuna (dative singular third-person)
yalın durumlarına (dative singular third-person)
yalın durumumuza (dative first-person plural)
yalın durumlarımıza (dative first-person plural)
yalın durumunuza (dative plural second-person)
yalın durumlarınıza (dative plural second-person)
yalın durumlarına (dative plural third-person)
yalın durumumda (first-person locative singular)
yalın durumlarımda (first-person locative singular)
yalın durumunda (locative second-person singular)
yalın durumlarında (locative second-person singular)
yalın durumunda (locative singular third-person)
yalın durumlarında (locative singular third-person)
yalın durumumuzda (first-person locative plural)
yalın durumlarımızda (first-person locative plural)
yalın durumunuzda (locative plural second-person)
yalın durumlarınızda (locative plural second-person)
yalın durumlarında (locative plural third-person)
yalın durumumdan (ablative first-person singular)
yalın durumlarımdan (ablative first-person singular)
yalın durumundan (ablative second-person singular)
yalın durumlarından (ablative second-person singular)
yalın durumundan (ablative singular third-person)
yalın durumlarından (ablative singular third-person)
yalın durumumuzdan (ablative first-person plural)
yalın durumlarımızdan (ablative first-person plural)
yalın durumunuzdan (ablative plural second-person)
yalın durumlarınızdan (ablative plural second-person)
yalın durumlarından (ablative plural third-person)
yalın durumumun (first-person genitive singular)
yalın durumlarımın (first-person genitive singular)
yalın durumunun (genitive second-person singular)
yalın durumlarının (genitive second-person singular)
yalın durumunun (genitive singular third-person)
yalın durumlarının (genitive singular third-person)
yalın durumumuzun (first-person genitive plural)
yalın durumlarımızın (first-person genitive plural)
yalın durumunuzun (genitive plural second-person)
yalın durumlarınızın (genitive plural second-person)
yalın durumlarının (genitive plural third-person)


yavşağım

first-person singular possessive of yavşak


yavşağın

second-person singular possessive of yavşak


yavşağı

third-person singular possessive of yavşak


Katolik

Katolik (definite accusative Katoliği, plural Katolikler)

Katoliği (accusative definite)
Katolikler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish قتولیك (katolik), from French catholique, from Latin catholicus, from Ancient Greek καθολικός (katholikós).


emlağın

second-person singular possessive of emlak


emlağım

first-person singular possessive of emlak


emlağı

third-person singular possessive of emlak


emlak

head

emlak (definite accusative emlakı, plural emlaklar)

emlakı (accusative definite)
emlaklar (plural)
emlak (nominative singular)
emlaklar (nominative plural)
emlakı (accusative definite singular)
emlakları (accusative definite plural)
emlaka (dative singular)
emlaklara (dative plural)
emlakta (locative singular)
emlaklarda (locative plural)
emlaktan (ablative singular)
emlaklardan (ablative plural)
emlakın (genitive singular)
emlakların (genitive plural)
emlakım (first-person nominative singular)
emlaklarım (first-person nominative singular)
emlakın (nominative second-person singular)
emlakların (nominative second-person singular)
emlakı (nominative singular third-person)
emlakları (nominative singular third-person)
emlakımız (first-person nominative plural)
emlaklarımız (first-person nominative plural)
emlakınız (nominative plural second-person)
emlaklarınız (nominative plural second-person)
emlakları (nominative plural third-person)
emlakımı (accusative definite first-person singular)
emlaklarımı (accusative definite first-person singular)
emlakını (accusative definite second-person singular)
emlaklarını (accusative definite second-person singular)
emlakını (accusative definite singular third-person)
emlaklarını (accusative definite singular third-person)
emlakımızı (accusative definite first-person plural)
emlaklarımızı (accusative definite first-person plural)
emlakınızı (accusative definite plural second-person)
emlaklarınızı (accusative definite plural second-person)
emlaklarını (accusative definite plural third-person)
emlakıma (dative first-person singular)
emlaklarıma (dative first-person singular)
emlakına (dative second-person singular)
emlaklarına (dative second-person singular)
emlakına (dative singular third-person)
emlaklarına (dative singular third-person)
emlakımıza (dative first-person plural)
emlaklarımıza (dative first-person plural)
emlakınıza (dative plural second-person)
emlaklarınıza (dative plural second-person)
emlaklarına (dative plural third-person)
emlakımda (first-person locative singular)
emlaklarımda (first-person locative singular)
emlakında (locative second-person singular)
emlaklarında (locative second-person singular)
emlakında (locative singular third-person)
emlaklarında (locative singular third-person)
emlakımızda (first-person locative plural)
emlaklarımızda (first-person locative plural)
emlakınızda (locative plural second-person)
emlaklarınızda (locative plural second-person)
emlaklarında (locative plural third-person)
emlakımdan (ablative first-person singular)
emlaklarımdan (ablative first-person singular)
emlakından (ablative second-person singular)
emlaklarından (ablative second-person singular)
emlakından (ablative singular third-person)
emlaklarından (ablative singular third-person)
emlakımızdan (ablative first-person plural)
emlaklarımızdan (ablative first-person plural)
emlakınızdan (ablative plural second-person)
emlaklarınızdan (ablative plural second-person)
emlaklarından (ablative plural third-person)
emlakımın (first-person genitive singular)
emlaklarımın (first-person genitive singular)
emlakının (genitive second-person singular)
emlaklarının (genitive second-person singular)
emlakının (genitive singular third-person)
emlaklarının (genitive singular third-person)
emlakımızın (first-person genitive plural)
emlaklarımızın (first-person genitive plural)
emlakınızın (genitive plural second-person)
emlaklarınızın (genitive plural second-person)
emlaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish املاك (emlak), from Arabic أَمْلَاك (ʔamlāk), plural of مِلْك (milk, “property, estate”).


dil biliminin

third-person singular possessive genitive of dil bilimi


dil bilimini

second-person singular possessive of dil bilimi


ticaret

head

ticaret (definite accusative ticareti, plural ticaretler)

ticareti (accusative definite)
ticaretler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish تجارت (ticâret, “trade, commerce; profit”), from Arabic تِجَارَة (tijāra, “commerce, trade”), verbal noun of تَجَرَ (tajara, “to trade, to traffic, to practice commerce”).


emlakçılığım

head

emlâkçılığım

emlâkçılığım

first-person singular possessive of emlakçılık


emlakçım

first-person singular possessive of emlakçı


emlakçısı

third-person singular possessive of emlakçı


emlakçın

second-person singular possessive of emlakçı


emlakçının

second-person singular possessive genitive of emlakçı


ilmim

first-person singular possessive of ilim


portakalım

first-person singular possessive of portakal


portakalın

second-person singular possessive of portakal


bilimin

second-person singular possessive of bilim


bilimim

first-person singular possessive of bilim


ilmin

second-person singular possessive of ilim


emlakçılığı

third-person singular possessive of emlakçılık


emlakçı

emlâkçı (definite accusative emlakçıyı, plural emlakçılar)

emlâkçı (canonical)
emlakçıyı (accusative definite)
emlakçılar (plural)
emlakçı (nominative singular)
emlakçılar (nominative plural)
emlakçıyı (accusative definite singular)
emlakçıları (accusative definite plural)
emlakçıya (dative singular)
emlakçılara (dative plural)
emlakçıda (locative singular)
emlakçılarda (locative plural)
emlakçıdan (ablative singular)
emlakçılardan (ablative plural)
emlakçının (genitive singular)
emlakçıların (genitive plural)
emlakçım (first-person nominative singular)
emlakçılarım (first-person nominative singular)
emlakçın (nominative second-person singular)
emlakçıların (nominative second-person singular)
emlakçısı (nominative singular third-person)
emlakçıları (nominative singular third-person)
emlakçımız (first-person nominative plural)
emlakçılarımız (first-person nominative plural)
emlakçınız (nominative plural second-person)
emlakçılarınız (nominative plural second-person)
emlakçıları (nominative plural third-person)
emlakçımı (accusative definite first-person singular)
emlakçılarımı (accusative definite first-person singular)
emlakçını (accusative definite second-person singular)
emlakçılarını (accusative definite second-person singular)
emlakçısını (accusative definite singular third-person)
emlakçılarını (accusative definite singular third-person)
emlakçımızı (accusative definite first-person plural)
emlakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
emlakçınızı (accusative definite plural second-person)
emlakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
emlakçılarını (accusative definite plural third-person)
emlakçıma (dative first-person singular)
emlakçılarıma (dative first-person singular)
emlakçına (dative second-person singular)
emlakçılarına (dative second-person singular)
emlakçısına (dative singular third-person)
emlakçılarına (dative singular third-person)
emlakçımıza (dative first-person plural)
emlakçılarımıza (dative first-person plural)
emlakçınıza (dative plural second-person)
emlakçılarınıza (dative plural second-person)
emlakçılarına (dative plural third-person)
emlakçımda (first-person locative singular)
emlakçılarımda (first-person locative singular)
emlakçında (locative second-person singular)
emlakçılarında (locative second-person singular)
emlakçısında (locative singular third-person)
emlakçılarında (locative singular third-person)
emlakçımızda (first-person locative plural)
emlakçılarımızda (first-person locative plural)
emlakçınızda (locative plural second-person)
emlakçılarınızda (locative plural second-person)
emlakçılarında (locative plural third-person)
emlakçımdan (ablative first-person singular)
emlakçılarımdan (ablative first-person singular)
emlakçından (ablative second-person singular)
emlakçılarından (ablative second-person singular)
emlakçısından (ablative singular third-person)
emlakçılarından (ablative singular third-person)
emlakçımızdan (ablative first-person plural)
emlakçılarımızdan (ablative first-person plural)
emlakçınızdan (ablative plural second-person)
emlakçılarınızdan (ablative plural second-person)
emlakçılarından (ablative plural third-person)
emlakçımın (first-person genitive singular)
emlakçılarımın (first-person genitive singular)
emlakçının (genitive second-person singular)
emlakçılarının (genitive second-person singular)
emlakçısının (genitive singular third-person)
emlakçılarının (genitive singular third-person)
emlakçımızın (first-person genitive plural)
emlakçılarımızın (first-person genitive plural)
emlakçınızın (genitive plural second-person)
emlakçılarınızın (genitive plural second-person)
emlakçılarının (genitive plural third-person)

[emɫʲɑkt͡ʃɯ]


emlakçılık

emlâkçılık (definite accusative emlakçılığı, plural emlakçılıklar)

emlâkçılık (canonical)
emlakçılığı (accusative definite)
emlakçılıklar (plural)
emlakçılık (nominative singular)
emlakçılıklar (nominative plural)
emlakçılığı (accusative definite singular)
emlakçılıkları (accusative definite plural)
emlakçılığa (dative singular)
emlakçılıklara (dative plural)
emlakçılıkta (locative singular)
emlakçılıklarda (locative plural)
emlakçılıktan (ablative singular)
emlakçılıklardan (ablative plural)
emlakçılığın (genitive singular)
emlakçılıkların (genitive plural)
emlakçılığım (first-person nominative singular)
emlakçılıklarım (first-person nominative singular)
emlakçılığın (nominative second-person singular)
emlakçılıkların (nominative second-person singular)
emlakçılığı (nominative singular third-person)
emlakçılıkları (nominative singular third-person)
emlakçılığımız (first-person nominative plural)
emlakçılıklarımız (first-person nominative plural)
emlakçılığınız (nominative plural second-person)
emlakçılıklarınız (nominative plural second-person)
emlakçılıkları (nominative plural third-person)
emlakçılığımı (accusative definite first-person singular)
emlakçılıklarımı (accusative definite first-person singular)
emlakçılığını (accusative definite second-person singular)
emlakçılıklarını (accusative definite second-person singular)
emlakçılığını (accusative definite singular third-person)
emlakçılıklarını (accusative definite singular third-person)
emlakçılığımızı (accusative definite first-person plural)
emlakçılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
emlakçılığınızı (accusative definite plural second-person)
emlakçılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
emlakçılıklarını (accusative definite plural third-person)
emlakçılığıma (dative first-person singular)
emlakçılıklarıma (dative first-person singular)
emlakçılığına (dative second-person singular)
emlakçılıklarına (dative second-person singular)
emlakçılığına (dative singular third-person)
emlakçılıklarına (dative singular third-person)
emlakçılığımıza (dative first-person plural)
emlakçılıklarımıza (dative first-person plural)
emlakçılığınıza (dative plural second-person)
emlakçılıklarınıza (dative plural second-person)
emlakçılıklarına (dative plural third-person)
emlakçılığımda (first-person locative singular)
emlakçılıklarımda (first-person locative singular)
emlakçılığında (locative second-person singular)
emlakçılıklarında (locative second-person singular)
emlakçılığında (locative singular third-person)
emlakçılıklarında (locative singular third-person)
emlakçılığımızda (first-person locative plural)
emlakçılıklarımızda (first-person locative plural)
emlakçılığınızda (locative plural second-person)
emlakçılıklarınızda (locative plural second-person)
emlakçılıklarında (locative plural third-person)
emlakçılığımdan (ablative first-person singular)
emlakçılıklarımdan (ablative first-person singular)
emlakçılığından (ablative second-person singular)
emlakçılıklarından (ablative second-person singular)
emlakçılığından (ablative singular third-person)
emlakçılıklarından (ablative singular third-person)
emlakçılığımızdan (ablative first-person plural)
emlakçılıklarımızdan (ablative first-person plural)
emlakçılığınızdan (ablative plural second-person)
emlakçılıklarınızdan (ablative plural second-person)
emlakçılıklarından (ablative plural third-person)
emlakçılığımın (first-person genitive singular)
emlakçılıklarımın (first-person genitive singular)
emlakçılığının (genitive second-person singular)
emlakçılıklarının (genitive second-person singular)
emlakçılığının (genitive singular third-person)
emlakçılıklarının (genitive singular third-person)
emlakçılığımızın (first-person genitive plural)
emlakçılıklarımızın (first-person genitive plural)
emlakçılığınızın (genitive plural second-person)
emlakçılıklarınızın (genitive plural second-person)
emlakçılıklarının (genitive plural third-person)

[emɫʲɑkt͡ʃɯɫɯk]


emlakçılığın

emlâkçılığın

emlâkçılığın

second-person singular possessive of emlakçılık


sü

From Proto-Turkic [Term?]. Cognate with Old Turkic 𐰾𐰇 (s²ü, “soldier ; army”)


cezeryen

second-person singular possessive of cezerye


cezeryem

first-person singular possessive of cezerye


cezeriyem

first-person singular possessive of cezeriye


cezeriyesi

third-person singular possessive of cezeriye


cezeryesi

third-person singular possessive of cezerye


cezeriyenin

second-person singular possessive of cezeriye


aksisedayı

definite accusative singular of aksiseda


yankının

second-person singular possessive genitive of yankı


aksisedanın

second-person singular possessive genitive of aksiseda


büyükelçi

büyükelçi (definite accusative büyükelçiyi, plural büyükelçiler)

büyükelçiyi (accusative definite)
büyükelçiler (plural)
büyükelçi (nominative singular)
büyükelçiler (nominative plural)
büyükelçiyi (accusative definite singular)
büyükelçileri (accusative definite plural)
büyükelçiye (dative singular)
büyükelçilere (dative plural)
büyükelçide (locative singular)
büyükelçilerde (locative plural)
büyükelçiden (ablative singular)
büyükelçilerden (ablative plural)
büyükelçinin (genitive singular)
büyükelçilerin (genitive plural)


cezeriye

cezeriye (definite accusative cezeriyeyi, plural cezeriyeler)

cezeriyeyi (accusative definite)
cezeriyeler (plural)
cezeriye (nominative singular)
cezeriyeler (nominative plural)
cezeriyeyi (accusative definite singular)
cezeriyeleri (accusative definite plural)
cezeriyeye (dative singular)
cezeriyelere (dative plural)
cezeriyede (locative singular)
cezeriyelerde (locative plural)
cezeriyeden (ablative singular)
cezeriyelerden (ablative plural)
cezeriyenin (genitive singular)
cezeriyelerin (genitive plural)
cezeriyem (first-person nominative singular)
cezeriyelerim (first-person nominative singular)
cezeriyen (nominative second-person singular)
cezeriyelerin (nominative second-person singular)
cezeriyesi (nominative singular third-person)
cezeriyeleri (nominative singular third-person)
cezeriyemiz (first-person nominative plural)
cezeriyelerimiz (first-person nominative plural)
cezeriyeniz (nominative plural second-person)
cezeriyeleriniz (nominative plural second-person)
cezeriyeleri (nominative plural third-person)
cezeriyemi (accusative definite first-person singular)
cezeriyelerimi (accusative definite first-person singular)
cezeriyeni (accusative definite second-person singular)
cezeriyelerini (accusative definite second-person singular)
cezeriyesini (accusative definite singular third-person)
cezeriyelerini (accusative definite singular third-person)
cezeriyemizi (accusative definite first-person plural)
cezeriyelerimizi (accusative definite first-person plural)
cezeriyenizi (accusative definite plural second-person)
cezeriyelerinizi (accusative definite plural second-person)
cezeriyelerini (accusative definite plural third-person)
cezeriyeme (dative first-person singular)
cezeriyelerime (dative first-person singular)
cezeriyene (dative second-person singular)
cezeriyelerine (dative second-person singular)
cezeriyesine (dative singular third-person)
cezeriyelerine (dative singular third-person)
cezeriyemize (dative first-person plural)
cezeriyelerimize (dative first-person plural)
cezeriyenize (dative plural second-person)
cezeriyelerinize (dative plural second-person)
cezeriyelerine (dative plural third-person)
cezeriyemde (first-person locative singular)
cezeriyelerimde (first-person locative singular)
cezeriyende (locative second-person singular)
cezeriyelerinde (locative second-person singular)
cezeriyesinde (locative singular third-person)
cezeriyelerinde (locative singular third-person)
cezeriyemizde (first-person locative plural)
cezeriyelerimizde (first-person locative plural)
cezeriyenizde (locative plural second-person)
cezeriyelerinizde (locative plural second-person)
cezeriyelerinde (locative plural third-person)
cezeriyemden (ablative first-person singular)
cezeriyelerimden (ablative first-person singular)
cezeriyenden (ablative second-person singular)
cezeriyelerinden (ablative second-person singular)
cezeriyesinden (ablative singular third-person)
cezeriyelerinden (ablative singular third-person)
cezeriyemizden (ablative first-person plural)
cezeriyelerimizden (ablative first-person plural)
cezeriyenizden (ablative plural second-person)
cezeriyelerinizden (ablative plural second-person)
cezeriyelerinden (ablative plural third-person)
cezeriyemin (first-person genitive singular)
cezeriyelerimin (first-person genitive singular)
cezeriyenin (genitive second-person singular)
cezeriyelerinin (genitive second-person singular)
cezeriyesinin (genitive singular third-person)
cezeriyelerinin (genitive singular third-person)
cezeriyemizin (first-person genitive plural)
cezeriyelerimizin (first-person genitive plural)
cezeriyenizin (genitive plural second-person)
cezeriyelerinizin (genitive plural second-person)
cezeriyelerinin (genitive plural third-person)


cezerye

cezerye (definite accusative cezeryeyi, plural cezeryeler)

cezeryeyi (accusative definite)
cezeryeler (plural)
cezerye (nominative singular)
cezeryeler (nominative plural)
cezeryeyi (accusative definite singular)
cezeryeleri (accusative definite plural)
cezeryeye (dative singular)
cezeryelere (dative plural)
cezeryede (locative singular)
cezeryelerde (locative plural)
cezeryeden (ablative singular)
cezeryelerden (ablative plural)
cezeryenin (genitive singular)
cezeryelerin (genitive plural)
cezeryem (first-person nominative singular)
cezeryelerim (first-person nominative singular)
cezeryen (nominative second-person singular)
cezeryelerin (nominative second-person singular)
cezeryesi (nominative singular third-person)
cezeryeleri (nominative singular third-person)
cezeryemiz (first-person nominative plural)
cezeryelerimiz (first-person nominative plural)
cezeryeniz (nominative plural second-person)
cezeryeleriniz (nominative plural second-person)
cezeryeleri (nominative plural third-person)
cezeryemi (accusative definite first-person singular)
cezeryelerimi (accusative definite first-person singular)
cezeryeni (accusative definite second-person singular)
cezeryelerini (accusative definite second-person singular)
cezeryesini (accusative definite singular third-person)
cezeryelerini (accusative definite singular third-person)
cezeryemizi (accusative definite first-person plural)
cezeryelerimizi (accusative definite first-person plural)
cezeryenizi (accusative definite plural second-person)
cezeryelerinizi (accusative definite plural second-person)
cezeryelerini (accusative definite plural third-person)
cezeryeme (dative first-person singular)
cezeryelerime (dative first-person singular)
cezeryene (dative second-person singular)
cezeryelerine (dative second-person singular)
cezeryesine (dative singular third-person)
cezeryelerine (dative singular third-person)
cezeryemize (dative first-person plural)
cezeryelerimize (dative first-person plural)
cezeryenize (dative plural second-person)
cezeryelerinize (dative plural second-person)
cezeryelerine (dative plural third-person)
cezeryemde (first-person locative singular)
cezeryelerimde (first-person locative singular)
cezeryende (locative second-person singular)
cezeryelerinde (locative second-person singular)
cezeryesinde (locative singular third-person)
cezeryelerinde (locative singular third-person)
cezeryemizde (first-person locative plural)
cezeryelerimizde (first-person locative plural)
cezeryenizde (locative plural second-person)
cezeryelerinizde (locative plural second-person)
cezeryelerinde (locative plural third-person)
cezeryemden (ablative first-person singular)
cezeryelerimden (ablative first-person singular)
cezeryenden (ablative second-person singular)
cezeryelerinden (ablative second-person singular)
cezeryesinden (ablative singular third-person)
cezeryelerinden (ablative singular third-person)
cezeryemizden (ablative first-person plural)
cezeryelerimizden (ablative first-person plural)
cezeryenizden (ablative plural second-person)
cezeryelerinizden (ablative plural second-person)
cezeryelerinden (ablative plural third-person)
cezeryemin (first-person genitive singular)
cezeryelerimin (first-person genitive singular)
cezeryenin (genitive second-person singular)
cezeryelerinin (genitive second-person singular)
cezeryesinin (genitive singular third-person)
cezeryelerinin (genitive singular third-person)
cezeryemizin (first-person genitive plural)
cezeryelerimizin (first-person genitive plural)
cezeryenizin (genitive plural second-person)
cezeryelerinizin (genitive plural second-person)
cezeryelerinin (genitive plural third-person)

From North Levantine Arabic جزريّة (jazariyya, “with carrots”), from Arabic جزر (jazar, “carrots”), from Persian گزر (gazar).


aksiseda

head

aksisedā (definite accusative aksisedayı, plural aksisedalar)

aksisedā (canonical)
aksisedayı (accusative definite)
aksisedalar (plural)
aksiseda (nominative singular)
aksisedalar (nominative plural)
aksisedayı (accusative definite singular)
aksisedaları (accusative definite plural)
aksisedaya (dative singular)
aksisedalara (dative plural)
aksisedada (locative singular)
aksisedalarda (locative plural)
aksisedadan (ablative singular)
aksisedalardan (ablative plural)
aksisedanın (genitive singular)
aksisedaların (genitive plural)
aksisedam (first-person nominative singular)
aksisedalarım (first-person nominative singular)
aksisedan (nominative second-person singular)
aksisedaların (nominative second-person singular)
aksisedası (nominative singular third-person)
aksisedaları (nominative singular third-person)
aksisedamız (first-person nominative plural)
aksisedalarımız (first-person nominative plural)
aksisedanız (nominative plural second-person)
aksisedalarınız (nominative plural second-person)
aksisedaları (nominative plural third-person)
aksisedamı (accusative definite first-person singular)
aksisedalarımı (accusative definite first-person singular)
aksisedanı (accusative definite second-person singular)
aksisedalarını (accusative definite second-person singular)
aksisedasını (accusative definite singular third-person)
aksisedalarını (accusative definite singular third-person)
aksisedamızı (accusative definite first-person plural)
aksisedalarımızı (accusative definite first-person plural)
aksisedanızı (accusative definite plural second-person)
aksisedalarınızı (accusative definite plural second-person)
aksisedalarını (accusative definite plural third-person)
aksisedama (dative first-person singular)
aksisedalarıma (dative first-person singular)
aksisedana (dative second-person singular)
aksisedalarına (dative second-person singular)
aksisedasına (dative singular third-person)
aksisedalarına (dative singular third-person)
aksisedamıza (dative first-person plural)
aksisedalarımıza (dative first-person plural)
aksisedanıza (dative plural second-person)
aksisedalarınıza (dative plural second-person)
aksisedalarına (dative plural third-person)
aksisedamda (first-person locative singular)
aksisedalarımda (first-person locative singular)
aksisedanda (locative second-person singular)
aksisedalarında (locative second-person singular)
aksisedasında (locative singular third-person)
aksisedalarında (locative singular third-person)
aksisedamızda (first-person locative plural)
aksisedalarımızda (first-person locative plural)
aksisedanızda (locative plural second-person)
aksisedalarınızda (locative plural second-person)
aksisedalarında (locative plural third-person)
aksisedamdan (ablative first-person singular)
aksisedalarımdan (ablative first-person singular)
aksisedandan (ablative second-person singular)
aksisedalarından (ablative second-person singular)
aksisedasından (ablative singular third-person)
aksisedalarından (ablative singular third-person)
aksisedamızdan (ablative first-person plural)
aksisedalarımızdan (ablative first-person plural)
aksisedanızdan (ablative plural second-person)
aksisedalarınızdan (ablative plural second-person)
aksisedalarından (ablative plural third-person)
aksisedamın (first-person genitive singular)
aksisedalarımın (first-person genitive singular)
aksisedanın (genitive second-person singular)
aksisedalarının (genitive second-person singular)
aksisedasının (genitive singular third-person)
aksisedalarının (genitive singular third-person)
aksisedamızın (first-person genitive plural)
aksisedalarımızın (first-person genitive plural)
aksisedanızın (genitive plural second-person)
aksisedalarınızın (genitive plural second-person)
aksisedalarının (genitive plural third-person)


leh

leh (definite accusative lehi, plural lehler)

lehi (accusative definite)
lehler (plural)
leh (nominative singular)
lehler (nominative plural)
lehi (accusative definite singular)
lehleri (accusative definite plural)
lehe (dative singular)
lehlere (dative plural)
lehte (locative singular)
lehlerde (locative plural)
lehten (ablative singular)
lehlerden (ablative plural)
lehin (genitive singular)
lehlerin (genitive plural)
lehim (first-person nominative singular)
lehlerim (first-person nominative singular)
lehin (nominative second-person singular)
lehlerin (nominative second-person singular)
lehi (nominative singular third-person)
lehleri (nominative singular third-person)
lehimiz (first-person nominative plural)
lehlerimiz (first-person nominative plural)
lehiniz (nominative plural second-person)
lehleriniz (nominative plural second-person)
lehleri (nominative plural third-person)
lehimi (accusative definite first-person singular)
lehlerimi (accusative definite first-person singular)
lehini (accusative definite second-person singular)
lehlerini (accusative definite second-person singular)
lehini (accusative definite singular third-person)
lehlerini (accusative definite singular third-person)
lehimizi (accusative definite first-person plural)
lehlerimizi (accusative definite first-person plural)
lehinizi (accusative definite plural second-person)
lehlerinizi (accusative definite plural second-person)
lehlerini (accusative definite plural third-person)
lehime (dative first-person singular)
lehlerime (dative first-person singular)
lehine (dative second-person singular)
lehlerine (dative second-person singular)
lehine (dative singular third-person)
lehlerine (dative singular third-person)
lehimize (dative first-person plural)
lehlerimize (dative first-person plural)
lehinize (dative plural second-person)
lehlerinize (dative plural second-person)
lehlerine (dative plural third-person)
lehimde (first-person locative singular)
lehlerimde (first-person locative singular)
lehinde (locative second-person singular)
lehlerinde (locative second-person singular)
lehinde (locative singular third-person)
lehlerinde (locative singular third-person)
lehimizde (first-person locative plural)
lehlerimizde (first-person locative plural)
lehinizde (locative plural second-person)
lehlerinizde (locative plural second-person)
lehlerinde (locative plural third-person)
lehimden (ablative first-person singular)
lehlerimden (ablative first-person singular)
lehinden (ablative second-person singular)
lehlerinden (ablative second-person singular)
lehinden (ablative singular third-person)
lehlerinden (ablative singular third-person)
lehimizden (ablative first-person plural)
lehlerimizden (ablative first-person plural)
lehinizden (ablative plural second-person)
lehlerinizden (ablative plural second-person)
lehlerinden (ablative plural third-person)
lehimin (first-person genitive singular)
lehlerimin (first-person genitive singular)
lehinin (genitive second-person singular)
lehlerinin (genitive second-person singular)
lehinin (genitive singular third-person)
lehlerinin (genitive singular third-person)
lehimizin (first-person genitive plural)
lehlerimizin (first-person genitive plural)
lehinizin (genitive plural second-person)
lehlerinizin (genitive plural second-person)
lehlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish له (leh, “for him/it; in favor of him/it; to, belonging to him/it”), from Arabic لَهُ (lahu).

inh+

Her durumu kendi lehine çevirmekte uzmansın.

You're an expert at turning every situation to your benefit.

Hepsinin mahkemede lehimizde tanıklık edeceğini tahmin ediyoruz.

We predict that they are all going to testify in our favor in court.

(chiefly in possessive, with dative or locative) Being in favor of, favorable or for to a thing or person; one's benefit.


sırat köprüsü

head

sırat köprüsü (definite accusative sırat köprüsünü, plural [please provide])

sırat köprüsünü (accusative definite)
sırat köprüsü (nominative singular)
sırat köprüleri (nominative plural)
sırat köprüsünü (accusative definite singular)
sırat köprülerini (accusative definite plural)
sırat köprüsüne (dative singular)
sırat köprülerine (dative plural)
sırat köprüsünde (locative singular)
sırat köprülerinde (locative plural)
sırat köprüsünden (ablative singular)
sırat köprülerinden (ablative plural)
sırat köprüsünün (genitive singular)
sırat köprülerinin (genitive plural)

(Islam) As-Sirāt; according to Muslim belief, the hair-narrow bridge which every person must pass to enter Paradise.


efendi

efendi (definite accusative efendiyi, plural efendiler)

efendiyi (accusative definite)
efendiler (plural)
efendi (nominative singular)
efendiler (nominative plural)
efendiyi (accusative definite singular)
efendileri (accusative definite plural)
efendiye (dative singular)
efendilere (dative plural)
efendide (locative singular)
efendilerde (locative plural)
efendiden (ablative singular)
efendilerden (ablative plural)
efendinin (genitive singular)
efendilerin (genitive plural)
efendim (first-person nominative singular)
efendilerim (first-person nominative singular)
efendin (nominative second-person singular)
efendilerin (nominative second-person singular)
efendisi (nominative singular third-person)
efendileri (nominative singular third-person)
efendimiz (first-person nominative plural)
efendilerimiz (first-person nominative plural)
efendiniz (nominative plural second-person)
efendileriniz (nominative plural second-person)
efendileri (nominative plural third-person)
efendimi (accusative definite first-person singular)
efendilerimi (accusative definite first-person singular)
efendini (accusative definite second-person singular)
efendilerini (accusative definite second-person singular)
efendisini (accusative definite singular third-person)
efendilerini (accusative definite singular third-person)
efendimizi (accusative definite first-person plural)
efendilerimizi (accusative definite first-person plural)
efendinizi (accusative definite plural second-person)
efendilerinizi (accusative definite plural second-person)
efendilerini (accusative definite plural third-person)
efendime (dative first-person singular)
efendilerime (dative first-person singular)
efendine (dative second-person singular)
efendilerine (dative second-person singular)
efendisine (dative singular third-person)
efendilerine (dative singular third-person)
efendimize (dative first-person plural)
efendilerimize (dative first-person plural)
efendinize (dative plural second-person)
efendilerinize (dative plural second-person)
efendilerine (dative plural third-person)
efendimde (first-person locative singular)
efendilerimde (first-person locative singular)
efendinde (locative second-person singular)
efendilerinde (locative second-person singular)
efendisinde (locative singular third-person)
efendilerinde (locative singular third-person)
efendimizde (first-person locative plural)
efendilerimizde (first-person locative plural)
efendinizde (locative plural second-person)
efendilerinizde (locative plural second-person)
efendilerinde (locative plural third-person)
efendimden (ablative first-person singular)
efendilerimden (ablative first-person singular)
efendinden (ablative second-person singular)
efendilerinden (ablative second-person singular)
efendisinden (ablative singular third-person)
efendilerinden (ablative singular third-person)
efendimizden (ablative first-person plural)
efendilerimizden (ablative first-person plural)
efendinizden (ablative plural second-person)
efendilerinizden (ablative plural second-person)
efendilerinden (ablative plural third-person)
efendimin (first-person genitive singular)
efendilerimin (first-person genitive singular)
efendinin (genitive second-person singular)
efendilerinin (genitive second-person singular)
efendisinin (genitive singular third-person)
efendilerinin (genitive singular third-person)
efendimizin (first-person genitive plural)
efendilerimizin (first-person genitive plural)
efendinizin (genitive plural second-person)
efendilerinizin (genitive plural second-person)
efendilerinin (genitive plural third-person)
efendiyim (first-person singular)
efendilerim (first-person singular)
efendisin (second-person singular)
efendilersin (second-person singular)
efendi (singular third-person)
efendidir (singular third-person)
efendiler (singular third-person)
efendilerdir (singular third-person)
efendiyiz (first-person plural)
efendileriz (first-person plural)
efendisiniz (plural second-person)
efendilersiniz (plural second-person)
efendiler (plural third-person)
efendilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish افندی (efendi), from Greek αφέντης (aféntis), from Ancient Greek αὐθέντης (authéntēs). Doublet of otantik.

(regional, rustic, informal) mister ((no equivalent expression), similar to "mate", "fellow" usually followed by a proper noun, also in plural with a proper noun signifying the whole family; sometimes ironically and admonishingly instead of bey.)


olmazsa olmaz

olmazsa olmaz (definite accusative olmazsa olmazı, plural olmazsa olmazlar)

olmazsa olmazı (accusative definite)
olmazsa olmazlar (plural)
olmazsa olmaz (nominative singular)
olmazsa olmazlar (nominative plural)
olmazsa olmazı (accusative definite singular)
olmazsa olmazları (accusative definite plural)
olmazsa olmaza (dative singular)
olmazsa olmazlara (dative plural)
olmazsa olmazda (locative singular)
olmazsa olmazlarda (locative plural)
olmazsa olmazdan (ablative singular)
olmazsa olmazlardan (ablative plural)
olmazsa olmazın (genitive singular)
olmazsa olmazların (genitive plural)
olmazsa olmazım (first-person nominative singular)
olmazsa olmazlarım (first-person nominative singular)
olmazsa olmazın (nominative second-person singular)
olmazsa olmazların (nominative second-person singular)
olmazsa olmazı (nominative singular third-person)
olmazsa olmazları (nominative singular third-person)
olmazsa olmazımız (first-person nominative plural)
olmazsa olmazlarımız (first-person nominative plural)
olmazsa olmazınız (nominative plural second-person)
olmazsa olmazlarınız (nominative plural second-person)
olmazsa olmazları (nominative plural third-person)
olmazsa olmazımı (accusative definite first-person singular)
olmazsa olmazlarımı (accusative definite first-person singular)
olmazsa olmazını (accusative definite second-person singular)
olmazsa olmazlarını (accusative definite second-person singular)
olmazsa olmazını (accusative definite singular third-person)
olmazsa olmazlarını (accusative definite singular third-person)
olmazsa olmazımızı (accusative definite first-person plural)
olmazsa olmazlarımızı (accusative definite first-person plural)
olmazsa olmazınızı (accusative definite plural second-person)
olmazsa olmazlarınızı (accusative definite plural second-person)
olmazsa olmazlarını (accusative definite plural third-person)
olmazsa olmazıma (dative first-person singular)
olmazsa olmazlarıma (dative first-person singular)
olmazsa olmazına (dative second-person singular)
olmazsa olmazlarına (dative second-person singular)
olmazsa olmazına (dative singular third-person)
olmazsa olmazlarına (dative singular third-person)
olmazsa olmazımıza (dative first-person plural)
olmazsa olmazlarımıza (dative first-person plural)
olmazsa olmazınıza (dative plural second-person)
olmazsa olmazlarınıza (dative plural second-person)
olmazsa olmazlarına (dative plural third-person)
olmazsa olmazımda (first-person locative singular)
olmazsa olmazlarımda (first-person locative singular)
olmazsa olmazında (locative second-person singular)
olmazsa olmazlarında (locative second-person singular)
olmazsa olmazında (locative singular third-person)
olmazsa olmazlarında (locative singular third-person)
olmazsa olmazımızda (first-person locative plural)
olmazsa olmazlarımızda (first-person locative plural)
olmazsa olmazınızda (locative plural second-person)
olmazsa olmazlarınızda (locative plural second-person)
olmazsa olmazlarında (locative plural third-person)
olmazsa olmazımdan (ablative first-person singular)
olmazsa olmazlarımdan (ablative first-person singular)
olmazsa olmazından (ablative second-person singular)
olmazsa olmazlarından (ablative second-person singular)
olmazsa olmazından (ablative singular third-person)
olmazsa olmazlarından (ablative singular third-person)
olmazsa olmazımızdan (ablative first-person plural)
olmazsa olmazlarımızdan (ablative first-person plural)
olmazsa olmazınızdan (ablative plural second-person)
olmazsa olmazlarınızdan (ablative plural second-person)
olmazsa olmazlarından (ablative plural third-person)
olmazsa olmazımın (first-person genitive singular)
olmazsa olmazlarımın (first-person genitive singular)
olmazsa olmazının (genitive second-person singular)
olmazsa olmazlarının (genitive second-person singular)
olmazsa olmazının (genitive singular third-person)
olmazsa olmazlarının (genitive singular third-person)
olmazsa olmazımızın (first-person genitive plural)
olmazsa olmazlarımızın (first-person genitive plural)
olmazsa olmazınızın (genitive plural second-person)
olmazsa olmazlarınızın (genitive plural second-person)
olmazsa olmazlarının (genitive plural third-person)

Bu hayatın olmazsa olmazlarına sahip olmak, onun için çok önemliydi.

The must haves of this life were very important for [him/her/it].


senkretizmim

first-person singular possessive of senkretizm


senkretizmi

third-person singular possessive of senkretizm


senkretizmin

second-person singular possessive of senkretizm


kapısı

third-person singular possessive of kapı


kapım

first-person singular possessive of kapı


görüntünün

second-person singular possessive genitive of görüntü


kapının

second-person singular possessive genitive of kapı


görüntü kapısı

görüntü kapısı (definite accusative görüntü kapısını, plural görüntü kapıları)

görüntü kapısını (accusative definite)
görüntü kapıları (plural)
görüntü kapısı (nominative singular)
görüntü kapıları (nominative plural)
görüntü kapısını (accusative definite singular)
görüntü kapılarını (accusative definite plural)
görüntü kapısına (dative singular)
görüntü kapılarına (dative plural)
görüntü kapısında (locative singular)
görüntü kapılarında (locative plural)
görüntü kapısından (ablative singular)
görüntü kapılarından (ablative plural)
görüntü kapısının (genitive singular)
görüntü kapılarının (genitive plural)

gö‧rün‧tü‧ka‧pı‧sı


senkretizm

senkretizm (definite accusative senkretizmi, plural senkretizmler)

senkretizmi (accusative definite)
senkretizmler (plural)
senkretizm (nominative singular)
senkretizmler (nominative plural)
senkretizmi (accusative definite singular)
senkretizmleri (accusative definite plural)
senkretizme (dative singular)
senkretizmlere (dative plural)
senkretizmde (locative singular)
senkretizmlerde (locative plural)
senkretizmden (ablative singular)
senkretizmlerden (ablative plural)
senkretizmin (genitive singular)
senkretizmlerin (genitive plural)
senkretizmim (first-person nominative singular)
senkretizmlerim (first-person nominative singular)
senkretizmin (nominative second-person singular)
senkretizmlerin (nominative second-person singular)
senkretizmi (nominative singular third-person)
senkretizmleri (nominative singular third-person)
senkretizmimiz (first-person nominative plural)
senkretizmlerimiz (first-person nominative plural)
senkretizminiz (nominative plural second-person)
senkretizmleriniz (nominative plural second-person)
senkretizmleri (nominative plural third-person)
senkretizmimi (accusative definite first-person singular)
senkretizmlerimi (accusative definite first-person singular)
senkretizmini (accusative definite second-person singular)
senkretizmlerini (accusative definite second-person singular)
senkretizmini (accusative definite singular third-person)
senkretizmlerini (accusative definite singular third-person)
senkretizmimizi (accusative definite first-person plural)
senkretizmlerimizi (accusative definite first-person plural)
senkretizminizi (accusative definite plural second-person)
senkretizmlerinizi (accusative definite plural second-person)
senkretizmlerini (accusative definite plural third-person)
senkretizmime (dative first-person singular)
senkretizmlerime (dative first-person singular)
senkretizmine (dative second-person singular)
senkretizmlerine (dative second-person singular)
senkretizmine (dative singular third-person)
senkretizmlerine (dative singular third-person)
senkretizmimize (dative first-person plural)
senkretizmlerimize (dative first-person plural)
senkretizminize (dative plural second-person)
senkretizmlerinize (dative plural second-person)
senkretizmlerine (dative plural third-person)
senkretizmimde (first-person locative singular)
senkretizmlerimde (first-person locative singular)
senkretizminde (locative second-person singular)
senkretizmlerinde (locative second-person singular)
senkretizminde (locative singular third-person)
senkretizmlerinde (locative singular third-person)
senkretizmimizde (first-person locative plural)
senkretizmlerimizde (first-person locative plural)
senkretizminizde (locative plural second-person)
senkretizmlerinizde (locative plural second-person)
senkretizmlerinde (locative plural third-person)
senkretizmimden (ablative first-person singular)
senkretizmlerimden (ablative first-person singular)
senkretizminden (ablative second-person singular)
senkretizmlerinden (ablative second-person singular)
senkretizminden (ablative singular third-person)
senkretizmlerinden (ablative singular third-person)
senkretizmimizden (ablative first-person plural)
senkretizmlerimizden (ablative first-person plural)
senkretizminizden (ablative plural second-person)
senkretizmlerinizden (ablative plural second-person)
senkretizmlerinden (ablative plural third-person)
senkretizmimin (first-person genitive singular)
senkretizmlerimin (first-person genitive singular)
senkretizminin (genitive second-person singular)
senkretizmlerinin (genitive second-person singular)
senkretizminin (genitive singular third-person)
senkretizmlerinin (genitive singular third-person)
senkretizmimizin (first-person genitive plural)
senkretizmlerimizin (first-person genitive plural)
senkretizminizin (genitive plural second-person)
senkretizmlerinizin (genitive plural second-person)
senkretizmlerinin (genitive plural third-person)


kapın

second-person singular simple present possessive of kapı


görüntü kapısının

second-person singular possessive genitive of görüntü kapısı


ekonomist

ekonomist (definite accusative ekonomisti, plural ekonomistler)

ekonomisti (accusative definite)
ekonomistler (plural)
ekonomist (nominative singular)
ekonomistler (nominative plural)
ekonomisti (accusative definite singular)
ekonomistleri (accusative definite plural)
ekonomiste (dative singular)
ekonomistlere (dative plural)
ekonomistte (locative singular)
ekonomistlerde (locative plural)
ekonomistten (ablative singular)
ekonomistlerden (ablative plural)
ekonomistin (genitive singular)
ekonomistlerin (genitive plural)
ekonomistim (first-person singular)
ekonomistlerim (first-person singular)
ekonomistsin (second-person singular)
ekonomistlersin (second-person singular)
ekonomist (singular third-person)
ekonomisttir (singular third-person)
ekonomistler (singular third-person)
ekonomistlerdir (singular third-person)
ekonomistiz (first-person plural)
ekonomistleriz (first-person plural)
ekonomistsiniz (plural second-person)
ekonomistlersiniz (plural second-person)
ekonomistler (plural third-person)
ekonomistlerdir (plural third-person)


idam

idam (definite accusative idamı, plural idamlar)

idamı (accusative definite)
idamlar (plural)
idam (nominative singular)
idamlar (nominative plural)
idamı (accusative definite singular)
idamları (accusative definite plural)
idama (dative singular)
idamlara (dative plural)
idamda (locative singular)
idamlarda (locative plural)
idamdan (ablative singular)
idamlardan (ablative plural)
idamın (genitive singular)
idamların (genitive plural)
idamım (first-person nominative singular)
idamlarım (first-person nominative singular)
idamın (nominative second-person singular)
idamların (nominative second-person singular)
idamı (nominative singular third-person)
idamları (nominative singular third-person)
idamımız (first-person nominative plural)
idamlarımız (first-person nominative plural)
idamınız (nominative plural second-person)
idamlarınız (nominative plural second-person)
idamları (nominative plural third-person)
idamımı (accusative definite first-person singular)
idamlarımı (accusative definite first-person singular)
idamını (accusative definite second-person singular)
idamlarını (accusative definite second-person singular)
idamını (accusative definite singular third-person)
idamlarını (accusative definite singular third-person)
idamımızı (accusative definite first-person plural)
idamlarımızı (accusative definite first-person plural)
idamınızı (accusative definite plural second-person)
idamlarınızı (accusative definite plural second-person)
idamlarını (accusative definite plural third-person)
idamıma (dative first-person singular)
idamlarıma (dative first-person singular)
idamına (dative second-person singular)
idamlarına (dative second-person singular)
idamına (dative singular third-person)
idamlarına (dative singular third-person)
idamımıza (dative first-person plural)
idamlarımıza (dative first-person plural)
idamınıza (dative plural second-person)
idamlarınıza (dative plural second-person)
idamlarına (dative plural third-person)
idamımda (first-person locative singular)
idamlarımda (first-person locative singular)
idamında (locative second-person singular)
idamlarında (locative second-person singular)
idamında (locative singular third-person)
idamlarında (locative singular third-person)
idamımızda (first-person locative plural)
idamlarımızda (first-person locative plural)
idamınızda (locative plural second-person)
idamlarınızda (locative plural second-person)
idamlarında (locative plural third-person)
idamımdan (ablative first-person singular)
idamlarımdan (ablative first-person singular)
idamından (ablative second-person singular)
idamlarından (ablative second-person singular)
idamından (ablative singular third-person)
idamlarından (ablative singular third-person)
idamımızdan (ablative first-person plural)
idamlarımızdan (ablative first-person plural)
idamınızdan (ablative plural second-person)
idamlarınızdan (ablative plural second-person)
idamlarından (ablative plural third-person)
idamımın (first-person genitive singular)
idamlarımın (first-person genitive singular)
idamının (genitive second-person singular)
idamlarının (genitive second-person singular)
idamının (genitive singular third-person)
idamlarının (genitive singular third-person)
idamımızın (first-person genitive plural)
idamlarımızın (first-person genitive plural)
idamınızın (genitive plural second-person)
idamlarınızın (genitive plural second-person)
idamlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اعدام (idam), from Arabic إِعْدَام (ʔiʕdām).

der

Arabic إِعْدَام (ʔiʕdām)

Japonlar, adadan hiç kimsenin çıkmasına müsaade etmekte ve kaçarken yakalancakların derhal idam edileceklerini ilân etmektedirler.

1939 February 14, “Japonlar”, in Aydin, page 1:

execution (the act of killing as punishment)


görüntü

head

görüntü (definite accusative görüntüyü, plural görüntüler)

görüntüyü (accusative definite)
görüntüler (plural)
görüntü (nominative singular)
görüntüler (nominative plural)
görüntüyü (accusative definite singular)
görüntüleri (accusative definite plural)
görüntüye (dative singular)
görüntülere (dative plural)
görüntüde (locative singular)
görüntülerde (locative plural)
görüntüden (ablative singular)
görüntülerden (ablative plural)
görüntünün (genitive singular)
görüntülerin (genitive plural)
görüntüm (first-person nominative singular)
görüntülerim (first-person nominative singular)
görüntün (nominative second-person singular)
görüntülerin (nominative second-person singular)
görüntüsü (nominative singular third-person)
görüntüleri (nominative singular third-person)
görüntümüz (first-person nominative plural)
görüntülerimiz (first-person nominative plural)
görüntünüz (nominative plural second-person)
görüntüleriniz (nominative plural second-person)
görüntüleri (nominative plural third-person)
görüntümü (accusative definite first-person singular)
görüntülerimi (accusative definite first-person singular)
görüntünü (accusative definite second-person singular)
görüntülerini (accusative definite second-person singular)
görüntüsünü (accusative definite singular third-person)
görüntülerini (accusative definite singular third-person)
görüntümüzü (accusative definite first-person plural)
görüntülerimizi (accusative definite first-person plural)
görüntünüzü (accusative definite plural second-person)
görüntülerinizi (accusative definite plural second-person)
görüntülerini (accusative definite plural third-person)
görüntüme (dative first-person singular)
görüntülerime (dative first-person singular)
görüntüne (dative second-person singular)
görüntülerine (dative second-person singular)
görüntüsüne (dative singular third-person)
görüntülerine (dative singular third-person)
görüntümüze (dative first-person plural)
görüntülerimize (dative first-person plural)
görüntünüze (dative plural second-person)
görüntülerinize (dative plural second-person)
görüntülerine (dative plural third-person)
görüntümde (first-person locative singular)
görüntülerimde (first-person locative singular)
görüntünde (locative second-person singular)
görüntülerinde (locative second-person singular)
görüntüsünde (locative singular third-person)
görüntülerinde (locative singular third-person)
görüntümüzde (first-person locative plural)
görüntülerimizde (first-person locative plural)
görüntünüzde (locative plural second-person)
görüntülerinizde (locative plural second-person)
görüntülerinde (locative plural third-person)
görüntümden (ablative first-person singular)
görüntülerimden (ablative first-person singular)
görüntünden (ablative second-person singular)
görüntülerinden (ablative second-person singular)
görüntüsünden (ablative singular third-person)
görüntülerinden (ablative singular third-person)
görüntümüzden (ablative first-person plural)
görüntülerimizden (ablative first-person plural)
görüntünüzden (ablative plural second-person)
görüntülerinizden (ablative plural second-person)
görüntülerinden (ablative plural third-person)
görüntümün (first-person genitive singular)
görüntülerimin (first-person genitive singular)
görüntünün (genitive second-person singular)
görüntülerinin (genitive second-person singular)
görüntüsünün (genitive singular third-person)
görüntülerinin (genitive singular third-person)
görüntümüzün (first-person genitive plural)
görüntülerimizin (first-person genitive plural)
görüntünüzün (genitive plural second-person)
görüntülerinizin (genitive plural second-person)
görüntülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گورنمك (görünmek, “to show one's self, to appear, to come in sight”), from Ottoman Turkish گورمك (görmek, “to perceive by sight, to see”), from Proto-Turkic *kör- (“to see”), morphologically gör- + -ün + -tü.

inh

(electronics, computing) Any information or image represented on a screen or a monitor.

(uncommon) Something that appears as though real; apparition, vision, spectre.


dönüşün

second-person singular possessive of dönüş


dönüşü

third-person singular possessive of dönüş