ilave

ilave (definite accusative ilaveyi, plural ilaveler)

ilaveyi (accusative definite)
ilaveler (plural)
ilave (nominative singular)
ilaveler (nominative plural)
ilaveyi (accusative definite singular)
ilaveleri (accusative definite plural)
ilaveye (dative singular)
ilavelere (dative plural)
ilavede (locative singular)
ilavelerde (locative plural)
ilaveden (ablative singular)
ilavelerden (ablative plural)
ilavenin (genitive singular)
ilavelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish علاوه (ilave), from Arabic عِلَاوة (ʕilāwa, “addition”).

inh+

addition (joining something to something else)


iskemle

head

iskemle (definite accusative iskemleyi, plural iskemleler)

iskemleyi (accusative definite)
iskemleler (plural)
iskemle (nominative singular)
iskemleler (nominative plural)
iskemleyi (accusative definite singular)
iskemleleri (accusative definite plural)
iskemleye (dative singular)
iskemlelere (dative plural)
iskemlede (locative singular)
iskemlelerde (locative plural)
iskemleden (ablative singular)
iskemlelerden (ablative plural)
iskemlenin (genitive singular)
iskemlelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اسكمله (iskemle), from Greek σκαμνί (skamní), ultimately from Latin scamnum.


diz kapağı

head

diz kapağı (definite accusative diz kapağını, plural diz kapakları)

diz kapağını (accusative definite)
diz kapakları (plural)
diz kapağı (nominative singular)
diz kapakları (nominative plural)
diz kapağını (accusative definite singular)
diz kapaklarını (accusative definite plural)
diz kapağına (dative singular)
diz kapaklarına (dative plural)
diz kapağında (locative singular)
diz kapaklarında (locative plural)
diz kapağından (ablative singular)
diz kapaklarından (ablative plural)
diz kapağının (genitive singular)
diz kapaklarının (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish دیز قپاغی (diz ḳapaġı), from compound of diz (“knee”) + kapak (“cap”) + -ı (possessive suffix). Cognates with Azerbaijani diz qapağı, Kazakh тізе қақпағы (tıze qaqpağy), Kyrgyz тизе капкагы (tize kapkagı), Tatar тез капкачы (tez qapkaçı), Uzbek tizza qopqog'i.

cog

тізе қақпағы

тизе капкагы


mehter

head

mehter (definite accusative mehteri, plural mehteran or (uncommon) mehterler or (superseded) mehterân)

mehteri (accusative definite)
mehteran (plural)
mehterler (plural uncommon)
mehterân (plural)
mehter (nominative singular)
mehterler (nominative plural)
mehteri (accusative definite singular)
mehterleri (accusative definite plural)
mehtere (dative singular)
mehterlere (dative plural)
mehterde (locative singular)
mehterlerde (locative plural)
mehterden (ablative singular)
mehterlerden (ablative plural)
mehterin (genitive singular)
mehterlerin (genitive plural)
mehterim (first-person nominative singular)
mehterlerim (first-person nominative singular)
mehterin (nominative second-person singular)
mehterlerin (nominative second-person singular)
mehteri (nominative singular third-person)
mehterleri (nominative singular third-person)
mehterimiz (first-person nominative plural)
mehterlerimiz (first-person nominative plural)
mehteriniz (nominative plural second-person)
mehterleriniz (nominative plural second-person)
mehterleri (nominative plural third-person)
mehterimi (accusative definite first-person singular)
mehterlerimi (accusative definite first-person singular)
mehterini (accusative definite second-person singular)
mehterlerini (accusative definite second-person singular)
mehterini (accusative definite singular third-person)
mehterlerini (accusative definite singular third-person)
mehterimizi (accusative definite first-person plural)
mehterlerimizi (accusative definite first-person plural)
mehterinizi (accusative definite plural second-person)
mehterlerinizi (accusative definite plural second-person)
mehterlerini (accusative definite plural third-person)
mehterime (dative first-person singular)
mehterlerime (dative first-person singular)
mehterine (dative second-person singular)
mehterlerine (dative second-person singular)
mehterine (dative singular third-person)
mehterlerine (dative singular third-person)
mehterimize (dative first-person plural)
mehterlerimize (dative first-person plural)
mehterinize (dative plural second-person)
mehterlerinize (dative plural second-person)
mehterlerine (dative plural third-person)
mehterimde (first-person locative singular)
mehterlerimde (first-person locative singular)
mehterinde (locative second-person singular)
mehterlerinde (locative second-person singular)
mehterinde (locative singular third-person)
mehterlerinde (locative singular third-person)
mehterimizde (first-person locative plural)
mehterlerimizde (first-person locative plural)
mehterinizde (locative plural second-person)
mehterlerinizde (locative plural second-person)
mehterlerinde (locative plural third-person)
mehterimden (ablative first-person singular)
mehterlerimden (ablative first-person singular)
mehterinden (ablative second-person singular)
mehterlerinden (ablative second-person singular)
mehterinden (ablative singular third-person)
mehterlerinden (ablative singular third-person)
mehterimizden (ablative first-person plural)
mehterlerimizden (ablative first-person plural)
mehterinizden (ablative plural second-person)
mehterlerinizden (ablative plural second-person)
mehterlerinden (ablative plural third-person)
mehterimin (first-person genitive singular)
mehterlerimin (first-person genitive singular)
mehterinin (genitive second-person singular)
mehterlerinin (genitive second-person singular)
mehterinin (genitive singular third-person)
mehterlerinin (genitive singular third-person)
mehterimizin (first-person genitive plural)
mehterlerimizin (first-person genitive plural)
mehterinizin (genitive plural second-person)
mehterlerinizin (genitive plural second-person)
mehterlerinin (genitive plural third-person)
mehterim (first-person singular)
mehterlerim (first-person singular)
mehtersin (second-person singular)
mehterlersin (second-person singular)
mehter (singular third-person)
mehterdir (singular third-person)
mehterler (singular third-person)
mehterlerdir (singular third-person)
mehteriz (first-person plural)
mehterleriz (first-person plural)
mehtersiniz (plural second-person)
mehterlersiniz (plural second-person)
mehterler (plural third-person)
mehterlerdir (plural third-person)

[me̞ɦ.tæɾ̞̊]

Inherited from Ottoman Turkish مهتر (mihter, mehter), from Persian مهتر (mehtar).

inh+

...mehter kelimesinin 15. yüzyıla kadar mûsikî terimi olduğuna dair bir bilgi bulunmamaktadır. 15. yüzyıla ait kaynaklarda ise bu kelimenin bir mûsikî topluluğunu tanımladığı görülmektedir. Özellikle Fatih Sultan Mehmet döneminde ortaya çıkan çalıcı mehter terimindeki "çalıcı" ifadesi zamanla kullanılmamış ve mehter, tek başına müzik topluluğunu ifade eden bir terim olarak halk diline yerleşmiştir.

2023 May, Murat Can DİLBER, Cemal KARABAŞOĞLU, “Mehterhâne-i Hümâyun'dan Mûzıkâ-yı Hümâyun'a Osmanlı Müzik Kurumlarında Batılılaşma Temâyülü”, in Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, volume 7, number 1, pages 461-478:

...until the 15th century no information is found that would suggest that mehter is a musical term. In the sources from the 15th century however, it is seen that this term describes a musical group. The term "çalıcı" (player) in the phrase çalıcı mehter, emerged especially during Mehmed II's reign, fell off use in time and mehter settled in the colloquial use as a term that refers to the band by itself.

The personnel in charge of guarding the sultan’s tent.


haile

head

haile (definite accusative haileyi, plural haileler)

haileyi (accusative definite)
haileler (plural)

A late Ottoman coinage as if from Arabic هَائِلة (hāʔila), inflected form of Arabic هَائِل (hāʔil), from هَالَ (hāla, “to frighten”)..


arasında

second-person singular single-possession locative of ara

third-person singular single-possession locative of ara


teslim

teslim (definite accusative teslimi, plural teslimler)

teslimi (accusative definite)
teslimler (plural)
teslim (nominative singular)
teslimler (nominative plural)
teslimi (accusative definite singular)
teslimleri (accusative definite plural)
teslime (dative singular)
teslimlere (dative plural)
teslimde (locative singular)
teslimlerde (locative plural)
teslimden (ablative singular)
teslimlerden (ablative plural)
teslimin (genitive singular)
teslimlerin (genitive plural)
teslimim (first-person nominative singular)
teslimlerim (first-person nominative singular)
teslimin (nominative second-person singular)
teslimlerin (nominative second-person singular)
teslimi (nominative singular third-person)
teslimleri (nominative singular third-person)
teslimimiz (first-person nominative plural)
teslimlerimiz (first-person nominative plural)
tesliminiz (nominative plural second-person)
teslimleriniz (nominative plural second-person)
teslimleri (nominative plural third-person)
teslimimi (accusative definite first-person singular)
teslimlerimi (accusative definite first-person singular)
teslimini (accusative definite second-person singular)
teslimlerini (accusative definite second-person singular)
teslimini (accusative definite singular third-person)
teslimlerini (accusative definite singular third-person)
teslimimizi (accusative definite first-person plural)
teslimlerimizi (accusative definite first-person plural)
tesliminizi (accusative definite plural second-person)
teslimlerinizi (accusative definite plural second-person)
teslimlerini (accusative definite plural third-person)
teslimime (dative first-person singular)
teslimlerime (dative first-person singular)
teslimine (dative second-person singular)
teslimlerine (dative second-person singular)
teslimine (dative singular third-person)
teslimlerine (dative singular third-person)
teslimimize (dative first-person plural)
teslimlerimize (dative first-person plural)
tesliminize (dative plural second-person)
teslimlerinize (dative plural second-person)
teslimlerine (dative plural third-person)
teslimimde (first-person locative singular)
teslimlerimde (first-person locative singular)
tesliminde (locative second-person singular)
teslimlerinde (locative second-person singular)
tesliminde (locative singular third-person)
teslimlerinde (locative singular third-person)
teslimimizde (first-person locative plural)
teslimlerimizde (first-person locative plural)
tesliminizde (locative plural second-person)
teslimlerinizde (locative plural second-person)
teslimlerinde (locative plural third-person)
teslimimden (ablative first-person singular)
teslimlerimden (ablative first-person singular)
tesliminden (ablative second-person singular)
teslimlerinden (ablative second-person singular)
tesliminden (ablative singular third-person)
teslimlerinden (ablative singular third-person)
teslimimizden (ablative first-person plural)
teslimlerimizden (ablative first-person plural)
tesliminizden (ablative plural second-person)
teslimlerinizden (ablative plural second-person)
teslimlerinden (ablative plural third-person)
teslimimin (first-person genitive singular)
teslimlerimin (first-person genitive singular)
tesliminin (genitive second-person singular)
teslimlerinin (genitive second-person singular)
tesliminin (genitive singular third-person)
teslimlerinin (genitive singular third-person)
teslimimizin (first-person genitive plural)
teslimlerimizin (first-person genitive plural)
tesliminizin (genitive plural second-person)
teslimlerinizin (genitive plural second-person)
teslimlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تسلیم (teslim), from Arabic تَسْلِيم (taslīm).


fonoloji

fonoloji (definite accusative fonolojiyi, plural fonolojiler)

fonolojiyi (accusative definite)
fonolojiler (plural)
fonoloji (nominative singular)
fonolojiler (nominative plural)
fonolojiyi (accusative definite singular)
fonolojileri (accusative definite plural)
fonolojiye (dative singular)
fonolojilere (dative plural)
fonolojide (locative singular)
fonolojilerde (locative plural)
fonolojiden (ablative singular)
fonolojilerden (ablative plural)
fonolojinin (genitive singular)
fonolojilerin (genitive plural)
fonolojim (first-person nominative singular)
fonolojilerim (first-person nominative singular)
fonolojin (nominative second-person singular)
fonolojilerin (nominative second-person singular)
fonolojisi (nominative singular third-person)
fonolojileri (nominative singular third-person)
fonolojimiz (first-person nominative plural)
fonolojilerimiz (first-person nominative plural)
fonolojiniz (nominative plural second-person)
fonolojileriniz (nominative plural second-person)
fonolojileri (nominative plural third-person)
fonolojimi (accusative definite first-person singular)
fonolojilerimi (accusative definite first-person singular)
fonolojini (accusative definite second-person singular)
fonolojilerini (accusative definite second-person singular)
fonolojisini (accusative definite singular third-person)
fonolojilerini (accusative definite singular third-person)
fonolojimizi (accusative definite first-person plural)
fonolojilerimizi (accusative definite first-person plural)
fonolojinizi (accusative definite plural second-person)
fonolojilerinizi (accusative definite plural second-person)
fonolojilerini (accusative definite plural third-person)
fonolojime (dative first-person singular)
fonolojilerime (dative first-person singular)
fonolojine (dative second-person singular)
fonolojilerine (dative second-person singular)
fonolojisine (dative singular third-person)
fonolojilerine (dative singular third-person)
fonolojimize (dative first-person plural)
fonolojilerimize (dative first-person plural)
fonolojinize (dative plural second-person)
fonolojilerinize (dative plural second-person)
fonolojilerine (dative plural third-person)
fonolojimde (first-person locative singular)
fonolojilerimde (first-person locative singular)
fonolojinde (locative second-person singular)
fonolojilerinde (locative second-person singular)
fonolojisinde (locative singular third-person)
fonolojilerinde (locative singular third-person)
fonolojimizde (first-person locative plural)
fonolojilerimizde (first-person locative plural)
fonolojinizde (locative plural second-person)
fonolojilerinizde (locative plural second-person)
fonolojilerinde (locative plural third-person)
fonolojimden (ablative first-person singular)
fonolojilerimden (ablative first-person singular)
fonolojinden (ablative second-person singular)
fonolojilerinden (ablative second-person singular)
fonolojisinden (ablative singular third-person)
fonolojilerinden (ablative singular third-person)
fonolojimizden (ablative first-person plural)
fonolojilerimizden (ablative first-person plural)
fonolojinizden (ablative plural second-person)
fonolojilerinizden (ablative plural second-person)
fonolojilerinden (ablative plural third-person)
fonolojimin (first-person genitive singular)
fonolojilerimin (first-person genitive singular)
fonolojinin (genitive second-person singular)
fonolojilerinin (genitive second-person singular)
fonolojisinin (genitive singular third-person)
fonolojilerinin (genitive singular third-person)
fonolojimizin (first-person genitive plural)
fonolojilerimizin (first-person genitive plural)
fonolojinizin (genitive plural second-person)
fonolojilerinizin (genitive plural second-person)
fonolojilerinin (genitive plural third-person)


perçin

perçin (definite accusative perçini, plural perçinler)

perçini (accusative definite)
perçinler (plural)

From Ottoman Turkish پرچین (perçin), from Persian پرچین (parčin, “put together”), پرچین (parčin).

(metalworking) An equipment to squeeze two parts of metal or plastic together.


Etiyopyalı

Etiyopyalı (definite accusative [please provide], plural [please provide])

Etiyopyalı (nominative singular)
Etiyopyalılar (nominative plural)
Etiyopyalı'lar (nominative plural)
Etiyopyalı'yı (accusative singular)
Etiyopyalıları (accusative plural)
Etiyopyalı'ları (accusative plural)
Etiyopyalı'ya (dative singular)
Etiyopyalılara (dative plural)
Etiyopyalı'lara (dative plural)
Etiyopyalı'da (locative singular)
Etiyopyalılarda (locative plural)
Etiyopyalı'larda (locative plural)
Etiyopyalı'dan (ablative singular)
Etiyopyalılardan (ablative plural)
Etiyopyalı'lardan (ablative plural)
Etiyopyalı'nın (genitive singular)
Etiyopyalıların (genitive plural)
Etiyopyalı'ların (genitive plural)


çufçuf

çufçuf (definite accusative çufçufu, plural çufçuflar)

çufçufu (accusative definite)
çufçuflar (plural)
çufçuf (nominative singular)
çufçuflar (nominative plural)
çufçufu (accusative definite singular)
çufçufları (accusative definite plural)
çufçufa (dative singular)
çufçuflara (dative plural)
çufçufta (locative singular)
çufçuflarda (locative plural)
çufçuftan (ablative singular)
çufçuflardan (ablative plural)
çufçufun (genitive singular)
çufçufların (genitive plural)
çufçufum (first-person nominative singular)
çufçuflarım (first-person nominative singular)
çufçufun (nominative second-person singular)
çufçufların (nominative second-person singular)
çufçufu (nominative singular third-person)
çufçufları (nominative singular third-person)
çufçufumuz (first-person nominative plural)
çufçuflarımız (first-person nominative plural)
çufçufunuz (nominative plural second-person)
çufçuflarınız (nominative plural second-person)
çufçufları (nominative plural third-person)
çufçufumu (accusative definite first-person singular)
çufçuflarımı (accusative definite first-person singular)
çufçufunu (accusative definite second-person singular)
çufçuflarını (accusative definite second-person singular)
çufçufunu (accusative definite singular third-person)
çufçuflarını (accusative definite singular third-person)
çufçufumuzu (accusative definite first-person plural)
çufçuflarımızı (accusative definite first-person plural)
çufçufunuzu (accusative definite plural second-person)
çufçuflarınızı (accusative definite plural second-person)
çufçuflarını (accusative definite plural third-person)
çufçufuma (dative first-person singular)
çufçuflarıma (dative first-person singular)
çufçufuna (dative second-person singular)
çufçuflarına (dative second-person singular)
çufçufuna (dative singular third-person)
çufçuflarına (dative singular third-person)
çufçufumuza (dative first-person plural)
çufçuflarımıza (dative first-person plural)
çufçufunuza (dative plural second-person)
çufçuflarınıza (dative plural second-person)
çufçuflarına (dative plural third-person)
çufçufumda (first-person locative singular)
çufçuflarımda (first-person locative singular)
çufçufunda (locative second-person singular)
çufçuflarında (locative second-person singular)
çufçufunda (locative singular third-person)
çufçuflarında (locative singular third-person)
çufçufumuzda (first-person locative plural)
çufçuflarımızda (first-person locative plural)
çufçufunuzda (locative plural second-person)
çufçuflarınızda (locative plural second-person)
çufçuflarında (locative plural third-person)
çufçufumdan (ablative first-person singular)
çufçuflarımdan (ablative first-person singular)
çufçufundan (ablative second-person singular)
çufçuflarından (ablative second-person singular)
çufçufundan (ablative singular third-person)
çufçuflarından (ablative singular third-person)
çufçufumuzdan (ablative first-person plural)
çufçuflarımızdan (ablative first-person plural)
çufçufunuzdan (ablative plural second-person)
çufçuflarınızdan (ablative plural second-person)
çufçuflarından (ablative plural third-person)
çufçufumun (first-person genitive singular)
çufçuflarımın (first-person genitive singular)
çufçufunun (genitive second-person singular)
çufçuflarının (genitive second-person singular)
çufçufunun (genitive singular third-person)
çufçuflarının (genitive singular third-person)
çufçufumuzun (first-person genitive plural)
çufçuflarımızın (first-person genitive plural)
çufçufunuzun (genitive plural second-person)
çufçuflarınızın (genitive plural second-person)
çufçuflarının (genitive plural third-person)


meyan

meyan (nominative singular)
meyanlar (nominative plural)
meyanı (accusative definite singular)
meyanları (accusative definite plural)
meyana (dative singular)
meyanlara (dative plural)
meyanda (locative singular)
meyanlarda (locative plural)
meyandan (ablative singular)
meyanlardan (ablative plural)
meyanın (genitive singular)
meyanların (genitive plural)
meyanım (first-person nominative singular)
meyanlarım (first-person nominative singular)
meyanın (nominative second-person singular)
meyanların (nominative second-person singular)
meyanı (nominative singular third-person)
meyanları (nominative singular third-person)
meyanımız (first-person nominative plural)
meyanlarımız (first-person nominative plural)
meyanınız (nominative plural second-person)
meyanlarınız (nominative plural second-person)
meyanları (nominative plural third-person)
meyanımı (accusative definite first-person singular)
meyanlarımı (accusative definite first-person singular)
meyanını (accusative definite second-person singular)
meyanlarını (accusative definite second-person singular)
meyanını (accusative definite singular third-person)
meyanlarını (accusative definite singular third-person)
meyanımızı (accusative definite first-person plural)
meyanlarımızı (accusative definite first-person plural)
meyanınızı (accusative definite plural second-person)
meyanlarınızı (accusative definite plural second-person)
meyanlarını (accusative definite plural third-person)
meyanıma (dative first-person singular)
meyanlarıma (dative first-person singular)
meyanına (dative second-person singular)
meyanlarına (dative second-person singular)
meyanına (dative singular third-person)
meyanlarına (dative singular third-person)
meyanımıza (dative first-person plural)
meyanlarımıza (dative first-person plural)
meyanınıza (dative plural second-person)
meyanlarınıza (dative plural second-person)
meyanlarına (dative plural third-person)
meyanımda (first-person locative singular)
meyanlarımda (first-person locative singular)
meyanında (locative second-person singular)
meyanlarında (locative second-person singular)
meyanında (locative singular third-person)
meyanlarında (locative singular third-person)
meyanımızda (first-person locative plural)
meyanlarımızda (first-person locative plural)
meyanınızda (locative plural second-person)
meyanlarınızda (locative plural second-person)
meyanlarında (locative plural third-person)
meyanımdan (ablative first-person singular)
meyanlarımdan (ablative first-person singular)
meyanından (ablative second-person singular)
meyanlarından (ablative second-person singular)
meyanından (ablative singular third-person)
meyanlarından (ablative singular third-person)
meyanımızdan (ablative first-person plural)
meyanlarımızdan (ablative first-person plural)
meyanınızdan (ablative plural second-person)
meyanlarınızdan (ablative plural second-person)
meyanlarından (ablative plural third-person)
meyanımın (first-person genitive singular)
meyanlarımın (first-person genitive singular)
meyanının (genitive second-person singular)
meyanlarının (genitive second-person singular)
meyanının (genitive singular third-person)
meyanlarının (genitive singular third-person)
meyanımızın (first-person genitive plural)
meyanlarımızın (first-person genitive plural)
meyanınızın (genitive plural second-person)
meyanlarınızın (genitive plural second-person)
meyanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish میان (mıyan, meyan), from Proto-Turkic *bïńan (“a kind of grass”). Cognate wth Azerbaijani biyan (“licorice”), Kazakh мия (miä, “licorice”), etc.


akseptans

akseptans (definite accusative akseptansı, plural akseptanslar)

akseptansı (accusative definite)
akseptanslar (plural)
akseptans (nominative singular)
akseptanslar (nominative plural)
akseptansı (accusative definite singular)
akseptansları (accusative definite plural)
akseptansa (dative singular)
akseptanslara (dative plural)
akseptansta (locative singular)
akseptanslarda (locative plural)
akseptanstan (ablative singular)
akseptanslardan (ablative plural)
akseptansın (genitive singular)
akseptansların (genitive plural)
akseptansım (first-person nominative singular)
akseptanslarım (first-person nominative singular)
akseptansın (nominative second-person singular)
akseptansların (nominative second-person singular)
akseptansı (nominative singular third-person)
akseptansları (nominative singular third-person)
akseptansımız (first-person nominative plural)
akseptanslarımız (first-person nominative plural)
akseptansınız (nominative plural second-person)
akseptanslarınız (nominative plural second-person)
akseptansları (nominative plural third-person)
akseptansımı (accusative definite first-person singular)
akseptanslarımı (accusative definite first-person singular)
akseptansını (accusative definite second-person singular)
akseptanslarını (accusative definite second-person singular)
akseptansını (accusative definite singular third-person)
akseptanslarını (accusative definite singular third-person)
akseptansımızı (accusative definite first-person plural)
akseptanslarımızı (accusative definite first-person plural)
akseptansınızı (accusative definite plural second-person)
akseptanslarınızı (accusative definite plural second-person)
akseptanslarını (accusative definite plural third-person)
akseptansıma (dative first-person singular)
akseptanslarıma (dative first-person singular)
akseptansına (dative second-person singular)
akseptanslarına (dative second-person singular)
akseptansına (dative singular third-person)
akseptanslarına (dative singular third-person)
akseptansımıza (dative first-person plural)
akseptanslarımıza (dative first-person plural)
akseptansınıza (dative plural second-person)
akseptanslarınıza (dative plural second-person)
akseptanslarına (dative plural third-person)
akseptansımda (first-person locative singular)
akseptanslarımda (first-person locative singular)
akseptansında (locative second-person singular)
akseptanslarında (locative second-person singular)
akseptansında (locative singular third-person)
akseptanslarında (locative singular third-person)
akseptansımızda (first-person locative plural)
akseptanslarımızda (first-person locative plural)
akseptansınızda (locative plural second-person)
akseptanslarınızda (locative plural second-person)
akseptanslarında (locative plural third-person)
akseptansımdan (ablative first-person singular)
akseptanslarımdan (ablative first-person singular)
akseptansından (ablative second-person singular)
akseptanslarından (ablative second-person singular)
akseptansından (ablative singular third-person)
akseptanslarından (ablative singular third-person)
akseptansımızdan (ablative first-person plural)
akseptanslarımızdan (ablative first-person plural)
akseptansınızdan (ablative plural second-person)
akseptanslarınızdan (ablative plural second-person)
akseptanslarından (ablative plural third-person)
akseptansımın (first-person genitive singular)
akseptanslarımın (first-person genitive singular)
akseptansının (genitive second-person singular)
akseptanslarının (genitive second-person singular)
akseptansının (genitive singular third-person)
akseptanslarının (genitive singular third-person)
akseptansımızın (first-person genitive plural)
akseptanslarımızın (first-person genitive plural)
akseptansınızın (genitive plural second-person)
akseptanslarınızın (genitive plural second-person)
akseptanslarının (genitive plural third-person)


lisans

lisans (definite accusative lisansı, plural lisanslar)

lisansı (accusative definite)
lisanslar (plural)
lisans (nominative singular)
lisanslar (nominative plural)
lisansı (accusative definite singular)
lisansları (accusative definite plural)
lisansa (dative singular)
lisanslara (dative plural)
lisansta (locative singular)
lisanslarda (locative plural)
lisanstan (ablative singular)
lisanslardan (ablative plural)
lisansın (genitive singular)
lisansların (genitive plural)
lisansım (first-person nominative singular)
lisanslarım (first-person nominative singular)
lisansın (nominative second-person singular)
lisansların (nominative second-person singular)
lisansı (nominative singular third-person)
lisansları (nominative singular third-person)
lisansımız (first-person nominative plural)
lisanslarımız (first-person nominative plural)
lisansınız (nominative plural second-person)
lisanslarınız (nominative plural second-person)
lisansları (nominative plural third-person)
lisansımı (accusative definite first-person singular)
lisanslarımı (accusative definite first-person singular)
lisansını (accusative definite second-person singular)
lisanslarını (accusative definite second-person singular)
lisansını (accusative definite singular third-person)
lisanslarını (accusative definite singular third-person)
lisansımızı (accusative definite first-person plural)
lisanslarımızı (accusative definite first-person plural)
lisansınızı (accusative definite plural second-person)
lisanslarınızı (accusative definite plural second-person)
lisanslarını (accusative definite plural third-person)
lisansıma (dative first-person singular)
lisanslarıma (dative first-person singular)
lisansına (dative second-person singular)
lisanslarına (dative second-person singular)
lisansına (dative singular third-person)
lisanslarına (dative singular third-person)
lisansımıza (dative first-person plural)
lisanslarımıza (dative first-person plural)
lisansınıza (dative plural second-person)
lisanslarınıza (dative plural second-person)
lisanslarına (dative plural third-person)
lisansımda (first-person locative singular)
lisanslarımda (first-person locative singular)
lisansında (locative second-person singular)
lisanslarında (locative second-person singular)
lisansında (locative singular third-person)
lisanslarında (locative singular third-person)
lisansımızda (first-person locative plural)
lisanslarımızda (first-person locative plural)
lisansınızda (locative plural second-person)
lisanslarınızda (locative plural second-person)
lisanslarında (locative plural third-person)
lisansımdan (ablative first-person singular)
lisanslarımdan (ablative first-person singular)
lisansından (ablative second-person singular)
lisanslarından (ablative second-person singular)
lisansından (ablative singular third-person)
lisanslarından (ablative singular third-person)
lisansımızdan (ablative first-person plural)
lisanslarımızdan (ablative first-person plural)
lisansınızdan (ablative plural second-person)
lisanslarınızdan (ablative plural second-person)
lisanslarından (ablative plural third-person)
lisansımın (first-person genitive singular)
lisanslarımın (first-person genitive singular)
lisansının (genitive second-person singular)
lisanslarının (genitive second-person singular)
lisansının (genitive singular third-person)
lisanslarının (genitive singular third-person)
lisansımızın (first-person genitive plural)
lisanslarımızın (first-person genitive plural)
lisansınızın (genitive plural second-person)
lisanslarınızın (genitive plural second-person)
lisanslarının (genitive plural third-person)


otorite

otorite (definite accusative otoriteyi, plural otoriteler)

otoriteyi (accusative definite)
otoriteler (plural)
otorite (nominative singular)
otoriteler (nominative plural)
otoriteyi (accusative definite singular)
otoriteleri (accusative definite plural)
otoriteye (dative singular)
otoritelere (dative plural)
otoritede (locative singular)
otoritelerde (locative plural)
otoriteden (ablative singular)
otoritelerden (ablative plural)
otoritenin (genitive singular)
otoritelerin (genitive plural)
otoritem (first-person nominative singular)
otoritelerim (first-person nominative singular)
otoriten (nominative second-person singular)
otoritelerin (nominative second-person singular)
otoritesi (nominative singular third-person)
otoriteleri (nominative singular third-person)
otoritemiz (first-person nominative plural)
otoritelerimiz (first-person nominative plural)
otoriteniz (nominative plural second-person)
otoriteleriniz (nominative plural second-person)
otoriteleri (nominative plural third-person)
otoritemi (accusative definite first-person singular)
otoritelerimi (accusative definite first-person singular)
otoriteni (accusative definite second-person singular)
otoritelerini (accusative definite second-person singular)
otoritesini (accusative definite singular third-person)
otoritelerini (accusative definite singular third-person)
otoritemizi (accusative definite first-person plural)
otoritelerimizi (accusative definite first-person plural)
otoritenizi (accusative definite plural second-person)
otoritelerinizi (accusative definite plural second-person)
otoritelerini (accusative definite plural third-person)
otoriteme (dative first-person singular)
otoritelerime (dative first-person singular)
otoritene (dative second-person singular)
otoritelerine (dative second-person singular)
otoritesine (dative singular third-person)
otoritelerine (dative singular third-person)
otoritemize (dative first-person plural)
otoritelerimize (dative first-person plural)
otoritenize (dative plural second-person)
otoritelerinize (dative plural second-person)
otoritelerine (dative plural third-person)
otoritemde (first-person locative singular)
otoritelerimde (first-person locative singular)
otoritende (locative second-person singular)
otoritelerinde (locative second-person singular)
otoritesinde (locative singular third-person)
otoritelerinde (locative singular third-person)
otoritemizde (first-person locative plural)
otoritelerimizde (first-person locative plural)
otoritenizde (locative plural second-person)
otoritelerinizde (locative plural second-person)
otoritelerinde (locative plural third-person)
otoritemden (ablative first-person singular)
otoritelerimden (ablative first-person singular)
otoritenden (ablative second-person singular)
otoritelerinden (ablative second-person singular)
otoritesinden (ablative singular third-person)
otoritelerinden (ablative singular third-person)
otoritemizden (ablative first-person plural)
otoritelerimizden (ablative first-person plural)
otoritenizden (ablative plural second-person)
otoritelerinizden (ablative plural second-person)
otoritelerinden (ablative plural third-person)
otoritemin (first-person genitive singular)
otoritelerimin (first-person genitive singular)
otoritenin (genitive second-person singular)
otoritelerinin (genitive second-person singular)
otoritesinin (genitive singular third-person)
otoritelerinin (genitive singular third-person)
otoritemizin (first-person genitive plural)
otoritelerimizin (first-person genitive plural)
otoritenizin (genitive plural second-person)
otoritelerinizin (genitive plural second-person)
otoritelerinin (genitive plural third-person)
otoriteyim (first-person predicative present singular)
otorite miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
otorite değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
otorite değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
otoritesin (predicative present second-person singular)
otorite misin? (interrogative predicative present second-person singular)
otorite değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
otorite değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
otorite (predicative present singular third-person)
otoritedir (predicative present singular third-person)
otorite mi? (interrogative predicative present singular third-person)
otorite değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
otorite değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
otoriteyiz (first-person plural predicative present)
otorite miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
otorite değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
otorite değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
otoritesiniz (plural predicative present second-person)
otorite misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
otorite değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
otorite değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
otorite (plural predicative present third-person)
otoriteler (plural predicative present third-person)
otorite mi? (interrogative plural predicative present third-person)
otoriteler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
otorite değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
otorite değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
otorite değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
otoriteydim (first-person past predicative singular)
otorite miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
otorite değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
otorite değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
otoriteydin (past predicative second-person singular)
otorite miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
otorite değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
otorite değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
otoriteydi (past predicative singular third-person)
otorite miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
otorite değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
otorite değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
otoriteydik (first-person past plural predicative)
otorite miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
otorite değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
otorite değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
otoriteydiniz (past plural predicative second-person)
otorite miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
otorite değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
otorite değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
otoriteydiler (past plural predicative third-person)
otorite miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
otorite değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
otorite değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
otorite değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
otoriteymişim (first-person past predicative singular)
otorite miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
otorite değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
otorite değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
otoriteymişsin (past predicative second-person singular)
otorite miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
otorite değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
otorite değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
otoriteymiş (past predicative singular third-person)
otorite miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
otorite değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
otorite değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
otoriteymişiz (first-person past plural predicative)
otorite miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
otorite değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
otorite değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
otoriteymişsiniz (past plural predicative second-person)
otorite miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
otorite değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
otorite değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
otoriteymişler (past plural predicative third-person)
otorite miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
otorite değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
otorite değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
otorite değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
otoriteysem (conditional first-person predicative singular)
otorite miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
otorite değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
otorite değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
otoriteysen (conditional predicative second-person singular)
otorite miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
otorite değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
otorite değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
otoriteyse (conditional predicative singular third-person)
otorite miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
otorite değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
otorite değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
otoriteysek (conditional first-person plural predicative)
otorite miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
otorite değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
otorite değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
otoriteyseniz (conditional plural predicative second-person)
otorite miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
otorite değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
otorite değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
otoriteyseler (conditional plural predicative third-person)
otorite miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
otorite değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
otorite değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


alveol

alveol (definite accusative alveolü, plural alveoller)

alveolü (accusative definite)
alveoller (plural)
alveol (nominative singular)
alveoller (nominative plural)
alveolü (accusative definite singular)
alveolleri (accusative definite plural)
alveole (dative singular)
alveollere (dative plural)
alveolde (locative singular)
alveollerde (locative plural)
alveolden (ablative singular)
alveollerden (ablative plural)
alveolün (genitive singular)
alveollerin (genitive plural)

From French alvéole, from Latin alveolus.


sadınım

sadınım (definite accusative sadınımı, plural sadınımlar)

sadınımı (accusative definite)
sadınımlar (plural)

From sadınmak (“to cognize”) + -ım, from Proto-Turkic *saď- (“to think, to consider, to accredit”), from *sa- (“to think”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (sa-, “to count, consider, suppose”), Azerbaijani saymaq (“to count, consider”), Chuvash сума (suma, “to count, consider, honor, respect, read”), Turkmen saýmak (“to think, assume, suppose, consider”), Yakut аах (aaq, “to read, count, consider”).


göçmen

head

göçmen (definite accusative göçmeni, plural göçmenler)

göçmeni (accusative definite)
göçmenler (plural)
göçmen (nominative singular)
göçmenler (nominative plural)
göçmeni (accusative definite singular)
göçmenleri (accusative definite plural)
göçmene (dative singular)
göçmenlere (dative plural)
göçmende (locative singular)
göçmenlerde (locative plural)
göçmenden (ablative singular)
göçmenlerden (ablative plural)
göçmenin (genitive singular)
göçmenlerin (genitive plural)
göçmenim (first-person nominative singular)
göçmenlerim (first-person nominative singular)
göçmenin (nominative second-person singular)
göçmenlerin (nominative second-person singular)
göçmeni (nominative singular third-person)
göçmenleri (nominative singular third-person)
göçmenimiz (first-person nominative plural)
göçmenlerimiz (first-person nominative plural)
göçmeniniz (nominative plural second-person)
göçmenleriniz (nominative plural second-person)
göçmenleri (nominative plural third-person)
göçmenimi (accusative definite first-person singular)
göçmenlerimi (accusative definite first-person singular)
göçmenini (accusative definite second-person singular)
göçmenlerini (accusative definite second-person singular)
göçmenini (accusative definite singular third-person)
göçmenlerini (accusative definite singular third-person)
göçmenimizi (accusative definite first-person plural)
göçmenlerimizi (accusative definite first-person plural)
göçmeninizi (accusative definite plural second-person)
göçmenlerinizi (accusative definite plural second-person)
göçmenlerini (accusative definite plural third-person)
göçmenime (dative first-person singular)
göçmenlerime (dative first-person singular)
göçmenine (dative second-person singular)
göçmenlerine (dative second-person singular)
göçmenine (dative singular third-person)
göçmenlerine (dative singular third-person)
göçmenimize (dative first-person plural)
göçmenlerimize (dative first-person plural)
göçmeninize (dative plural second-person)
göçmenlerinize (dative plural second-person)
göçmenlerine (dative plural third-person)
göçmenimde (first-person locative singular)
göçmenlerimde (first-person locative singular)
göçmeninde (locative second-person singular)
göçmenlerinde (locative second-person singular)
göçmeninde (locative singular third-person)
göçmenlerinde (locative singular third-person)
göçmenimizde (first-person locative plural)
göçmenlerimizde (first-person locative plural)
göçmeninizde (locative plural second-person)
göçmenlerinizde (locative plural second-person)
göçmenlerinde (locative plural third-person)
göçmenimden (ablative first-person singular)
göçmenlerimden (ablative first-person singular)
göçmeninden (ablative second-person singular)
göçmenlerinden (ablative second-person singular)
göçmeninden (ablative singular third-person)
göçmenlerinden (ablative singular third-person)
göçmenimizden (ablative first-person plural)
göçmenlerimizden (ablative first-person plural)
göçmeninizden (ablative plural second-person)
göçmenlerinizden (ablative plural second-person)
göçmenlerinden (ablative plural third-person)
göçmenimin (first-person genitive singular)
göçmenlerimin (first-person genitive singular)
göçmeninin (genitive second-person singular)
göçmenlerinin (genitive second-person singular)
göçmeninin (genitive singular third-person)
göçmenlerinin (genitive singular third-person)
göçmenimizin (first-person genitive plural)
göçmenlerimizin (first-person genitive plural)
göçmeninizin (genitive plural second-person)
göçmenlerinizin (genitive plural second-person)
göçmenlerinin (genitive plural third-person)

Coined during the language reforms from göç, displacing the Arabic-derivative muhacir.

düzensiz göçmen


kır

kır (definite accusative kırı, plural kırlar)

kırı (accusative definite)
kırlar (plural)
kır (nominative singular)
kırlar (nominative plural)
kırı (accusative definite singular)
kırları (accusative definite plural)
kıra (dative singular)
kırlara (dative plural)
kırda (locative singular)
kırlarda (locative plural)
kırdan (ablative singular)
kırlardan (ablative plural)
kırın (genitive singular)
kırların (genitive plural)
kırım (first-person nominative singular)
kırlarım (first-person nominative singular)
kırın (nominative second-person singular)
kırların (nominative second-person singular)
kırı (nominative singular third-person)
kırları (nominative singular third-person)
kırımız (first-person nominative plural)
kırlarımız (first-person nominative plural)
kırınız (nominative plural second-person)
kırlarınız (nominative plural second-person)
kırları (nominative plural third-person)
kırımı (accusative definite first-person singular)
kırlarımı (accusative definite first-person singular)
kırını (accusative definite second-person singular)
kırlarını (accusative definite second-person singular)
kırını (accusative definite singular third-person)
kırlarını (accusative definite singular third-person)
kırımızı (accusative definite first-person plural)
kırlarımızı (accusative definite first-person plural)
kırınızı (accusative definite plural second-person)
kırlarınızı (accusative definite plural second-person)
kırlarını (accusative definite plural third-person)
kırıma (dative first-person singular)
kırlarıma (dative first-person singular)
kırına (dative second-person singular)
kırlarına (dative second-person singular)
kırına (dative singular third-person)
kırlarına (dative singular third-person)
kırımıza (dative first-person plural)
kırlarımıza (dative first-person plural)
kırınıza (dative plural second-person)
kırlarınıza (dative plural second-person)
kırlarına (dative plural third-person)
kırımda (first-person locative singular)
kırlarımda (first-person locative singular)
kırında (locative second-person singular)
kırlarında (locative second-person singular)
kırında (locative singular third-person)
kırlarında (locative singular third-person)
kırımızda (first-person locative plural)
kırlarımızda (first-person locative plural)
kırınızda (locative plural second-person)
kırlarınızda (locative plural second-person)
kırlarında (locative plural third-person)
kırımdan (ablative first-person singular)
kırlarımdan (ablative first-person singular)
kırından (ablative second-person singular)
kırlarından (ablative second-person singular)
kırından (ablative singular third-person)
kırlarından (ablative singular third-person)
kırımızdan (ablative first-person plural)
kırlarımızdan (ablative first-person plural)
kırınızdan (ablative plural second-person)
kırlarınızdan (ablative plural second-person)
kırlarından (ablative plural third-person)
kırımın (first-person genitive singular)
kırlarımın (first-person genitive singular)
kırının (genitive second-person singular)
kırlarının (genitive second-person singular)
kırının (genitive singular third-person)
kırlarının (genitive singular third-person)
kırımızın (first-person genitive plural)
kırlarımızın (first-person genitive plural)
kırınızın (genitive plural second-person)
kırlarınızın (genitive plural second-person)
kırlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قیر (kır), from Proto-Turkic *kïr (“mountain”). The color-sense developed from the nominal sense ("the color of the mountains") and is attested already in Karakhanid قِرْ (qïr).


permi

permi (definite accusative permiyi, plural permiler)

permiyi (accusative definite)
permiler (plural)
permi (nominative singular)
permiler (nominative plural)
permiyi (accusative definite singular)
permileri (accusative definite plural)
permiye (dative singular)
permilere (dative plural)
permide (locative singular)
permilerde (locative plural)
permiden (ablative singular)
permilerden (ablative plural)
perminin (genitive singular)
permilerin (genitive plural)
permim (first-person nominative singular)
permilerim (first-person nominative singular)
permin (nominative second-person singular)
permilerin (nominative second-person singular)
permisi (nominative singular third-person)
permileri (nominative singular third-person)
permimiz (first-person nominative plural)
permilerimiz (first-person nominative plural)
perminiz (nominative plural second-person)
permileriniz (nominative plural second-person)
permileri (nominative plural third-person)
permimi (accusative definite first-person singular)
permilerimi (accusative definite first-person singular)
permini (accusative definite second-person singular)
permilerini (accusative definite second-person singular)
permisini (accusative definite singular third-person)
permilerini (accusative definite singular third-person)
permimizi (accusative definite first-person plural)
permilerimizi (accusative definite first-person plural)
perminizi (accusative definite plural second-person)
permilerinizi (accusative definite plural second-person)
permilerini (accusative definite plural third-person)
permime (dative first-person singular)
permilerime (dative first-person singular)
permine (dative second-person singular)
permilerine (dative second-person singular)
permisine (dative singular third-person)
permilerine (dative singular third-person)
permimize (dative first-person plural)
permilerimize (dative first-person plural)
perminize (dative plural second-person)
permilerinize (dative plural second-person)
permilerine (dative plural third-person)
permimde (first-person locative singular)
permilerimde (first-person locative singular)
perminde (locative second-person singular)
permilerinde (locative second-person singular)
permisinde (locative singular third-person)
permilerinde (locative singular third-person)
permimizde (first-person locative plural)
permilerimizde (first-person locative plural)
perminizde (locative plural second-person)
permilerinizde (locative plural second-person)
permilerinde (locative plural third-person)
permimden (ablative first-person singular)
permilerimden (ablative first-person singular)
perminden (ablative second-person singular)
permilerinden (ablative second-person singular)
permisinden (ablative singular third-person)
permilerinden (ablative singular third-person)
permimizden (ablative first-person plural)
permilerimizden (ablative first-person plural)
perminizden (ablative plural second-person)
permilerinizden (ablative plural second-person)
permilerinden (ablative plural third-person)
permimin (first-person genitive singular)
permilerimin (first-person genitive singular)
perminin (genitive second-person singular)
permilerinin (genitive second-person singular)
permisinin (genitive singular third-person)
permilerinin (genitive singular third-person)
permimizin (first-person genitive plural)
permilerimizin (first-person genitive plural)
perminizin (genitive plural second-person)
permilerinizin (genitive plural second-person)
permilerinin (genitive plural third-person)


davetiye

davetiye (definite accusative davetiyeyi, plural davetiyeler)

davetiyeyi (accusative definite)
davetiyeler (plural)
davetiye (nominative singular)
davetiyeler (nominative plural)
davetiyeyi (accusative definite singular)
davetiyeleri (accusative definite plural)
davetiyeye (dative singular)
davetiyelere (dative plural)
davetiyede (locative singular)
davetiyelerde (locative plural)
davetiyeden (ablative singular)
davetiyelerden (ablative plural)
davetiyenin (genitive singular)
davetiyelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish دعوتیه (da'vetiye).


inşâ

inşâ (definite accusative inşâyı, plural inşâlar)

inşâyı (accusative definite)
inşâlar (plural)


inşaat

inşaat (definite accusative inşaatı, plural inşaatlar)

inşaatı (accusative definite)
inşaatlar (plural)
inşaat (nominative singular)
inşaatlar (nominative plural)
inşaatı (accusative definite singular)
inşaatları (accusative definite plural)
inşaata (dative singular)
inşaatlara (dative plural)
inşaatta (locative singular)
inşaatlarda (locative plural)
inşaattan (ablative singular)
inşaatlardan (ablative plural)
inşaatın (genitive singular)
inşaatların (genitive plural)
inşaatım (first-person nominative singular)
inşaatlarım (first-person nominative singular)
inşaatın (nominative second-person singular)
inşaatların (nominative second-person singular)
inşaatı (nominative singular third-person)
inşaatları (nominative singular third-person)
inşaatımız (first-person nominative plural)
inşaatlarımız (first-person nominative plural)
inşaatınız (nominative plural second-person)
inşaatlarınız (nominative plural second-person)
inşaatları (nominative plural third-person)
inşaatımı (accusative definite first-person singular)
inşaatlarımı (accusative definite first-person singular)
inşaatını (accusative definite second-person singular)
inşaatlarını (accusative definite second-person singular)
inşaatını (accusative definite singular third-person)
inşaatlarını (accusative definite singular third-person)
inşaatımızı (accusative definite first-person plural)
inşaatlarımızı (accusative definite first-person plural)
inşaatınızı (accusative definite plural second-person)
inşaatlarınızı (accusative definite plural second-person)
inşaatlarını (accusative definite plural third-person)
inşaatıma (dative first-person singular)
inşaatlarıma (dative first-person singular)
inşaatına (dative second-person singular)
inşaatlarına (dative second-person singular)
inşaatına (dative singular third-person)
inşaatlarına (dative singular third-person)
inşaatımıza (dative first-person plural)
inşaatlarımıza (dative first-person plural)
inşaatınıza (dative plural second-person)
inşaatlarınıza (dative plural second-person)
inşaatlarına (dative plural third-person)
inşaatımda (first-person locative singular)
inşaatlarımda (first-person locative singular)
inşaatında (locative second-person singular)
inşaatlarında (locative second-person singular)
inşaatında (locative singular third-person)
inşaatlarında (locative singular third-person)
inşaatımızda (first-person locative plural)
inşaatlarımızda (first-person locative plural)
inşaatınızda (locative plural second-person)
inşaatlarınızda (locative plural second-person)
inşaatlarında (locative plural third-person)
inşaatımdan (ablative first-person singular)
inşaatlarımdan (ablative first-person singular)
inşaatından (ablative second-person singular)
inşaatlarından (ablative second-person singular)
inşaatından (ablative singular third-person)
inşaatlarından (ablative singular third-person)
inşaatımızdan (ablative first-person plural)
inşaatlarımızdan (ablative first-person plural)
inşaatınızdan (ablative plural second-person)
inşaatlarınızdan (ablative plural second-person)
inşaatlarından (ablative plural third-person)
inşaatımın (first-person genitive singular)
inşaatlarımın (first-person genitive singular)
inşaatının (genitive second-person singular)
inşaatlarının (genitive second-person singular)
inşaatının (genitive singular third-person)
inşaatlarının (genitive singular third-person)
inşaatımızın (first-person genitive plural)
inşaatlarımızın (first-person genitive plural)
inşaatınızın (genitive plural second-person)
inşaatlarınızın (genitive plural second-person)
inşaatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انشاآت, plural of انشا, from Arabic إِنْشَاء (ʔinšāʔ).

der

Arabic إِنْشَاء (ʔinšāʔ)

(architecture, uncountable) construction (as in “under construction”)

(architecture) building that is still under construction


apartman dairesi

head

apartman dairesi (definite accusative apartman dairesini, plural apartman daireleri)

apartman dairesini (accusative definite)
apartman daireleri (plural)


apartman binası

apartman binası (definite accusative apartman binasını, plural apartman binaları)

apartman binasını (accusative definite)
apartman binaları (plural)


çamaşır suyu

çamaşır suyu (definite accusative çamaşır suyunu, plural çamaşır suyuları)

çamaşır suyunu (accusative definite)
çamaşır suyuları (plural)


inşa

inşa (definite accusative inşayı, plural inşalar)

inşayı (accusative definite)
inşalar (plural)
inşa (nominative singular)
inşalar (nominative plural)
inşayı (accusative definite singular)
inşaları (accusative definite plural)
inşaya (dative singular)
inşalara (dative plural)
inşada (locative singular)
inşalarda (locative plural)
inşadan (ablative singular)
inşalardan (ablative plural)
inşanın (genitive singular)
inşaların (genitive plural)
inşam (first-person nominative singular)
inşalarım (first-person nominative singular)
inşan (nominative second-person singular)
inşaların (nominative second-person singular)
inşası (nominative singular third-person)
inşaları (nominative singular third-person)
inşamız (first-person nominative plural)
inşalarımız (first-person nominative plural)
inşanız (nominative plural second-person)
inşalarınız (nominative plural second-person)
inşaları (nominative plural third-person)
inşamı (accusative definite first-person singular)
inşalarımı (accusative definite first-person singular)
inşanı (accusative definite second-person singular)
inşalarını (accusative definite second-person singular)
inşasını (accusative definite singular third-person)
inşalarını (accusative definite singular third-person)
inşamızı (accusative definite first-person plural)
inşalarımızı (accusative definite first-person plural)
inşanızı (accusative definite plural second-person)
inşalarınızı (accusative definite plural second-person)
inşalarını (accusative definite plural third-person)
inşama (dative first-person singular)
inşalarıma (dative first-person singular)
inşana (dative second-person singular)
inşalarına (dative second-person singular)
inşasına (dative singular third-person)
inşalarına (dative singular third-person)
inşamıza (dative first-person plural)
inşalarımıza (dative first-person plural)
inşanıza (dative plural second-person)
inşalarınıza (dative plural second-person)
inşalarına (dative plural third-person)
inşamda (first-person locative singular)
inşalarımda (first-person locative singular)
inşanda (locative second-person singular)
inşalarında (locative second-person singular)
inşasında (locative singular third-person)
inşalarında (locative singular third-person)
inşamızda (first-person locative plural)
inşalarımızda (first-person locative plural)
inşanızda (locative plural second-person)
inşalarınızda (locative plural second-person)
inşalarında (locative plural third-person)
inşamdan (ablative first-person singular)
inşalarımdan (ablative first-person singular)
inşandan (ablative second-person singular)
inşalarından (ablative second-person singular)
inşasından (ablative singular third-person)
inşalarından (ablative singular third-person)
inşamızdan (ablative first-person plural)
inşalarımızdan (ablative first-person plural)
inşanızdan (ablative plural second-person)
inşalarınızdan (ablative plural second-person)
inşalarından (ablative plural third-person)
inşamın (first-person genitive singular)
inşalarımın (first-person genitive singular)
inşanın (genitive second-person singular)
inşalarının (genitive second-person singular)
inşasının (genitive singular third-person)
inşalarının (genitive singular third-person)
inşamızın (first-person genitive plural)
inşalarımızın (first-person genitive plural)
inşanızın (genitive plural second-person)
inşalarınızın (genitive plural second-person)
inşalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انشا (inşa), from Arabic إِنْشَاء (ʔinšāʔ).

der

Arabic إِنْشَاء (ʔinšāʔ)


saldırganlığı

definite accusative singular of saldırganlık


dildaş

head

dildaş (definite accusative dildaşı, plural dildaşlar)

dildaşı (accusative definite)
dildaşlar (plural)
dildaş (nominative singular)
dildaşlar (nominative plural)
dildaşı (accusative definite singular)
dildaşları (accusative definite plural)
dildaşa (dative singular)
dildaşlara (dative plural)
dildaşta (locative singular)
dildaşlarda (locative plural)
dildaştan (ablative singular)
dildaşlardan (ablative plural)
dildaşın (genitive singular)
dildaşların (genitive plural)
dildaşım (first-person nominative singular)
dildaşlarım (first-person nominative singular)
dildaşın (nominative second-person singular)
dildaşların (nominative second-person singular)
dildaşı (nominative singular third-person)
dildaşları (nominative singular third-person)
dildaşımız (first-person nominative plural)
dildaşlarımız (first-person nominative plural)
dildaşınız (nominative plural second-person)
dildaşlarınız (nominative plural second-person)
dildaşları (nominative plural third-person)
dildaşımı (accusative definite first-person singular)
dildaşlarımı (accusative definite first-person singular)
dildaşını (accusative definite second-person singular)
dildaşlarını (accusative definite second-person singular)
dildaşını (accusative definite singular third-person)
dildaşlarını (accusative definite singular third-person)
dildaşımızı (accusative definite first-person plural)
dildaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
dildaşınızı (accusative definite plural second-person)
dildaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
dildaşlarını (accusative definite plural third-person)
dildaşıma (dative first-person singular)
dildaşlarıma (dative first-person singular)
dildaşına (dative second-person singular)
dildaşlarına (dative second-person singular)
dildaşına (dative singular third-person)
dildaşlarına (dative singular third-person)
dildaşımıza (dative first-person plural)
dildaşlarımıza (dative first-person plural)
dildaşınıza (dative plural second-person)
dildaşlarınıza (dative plural second-person)
dildaşlarına (dative plural third-person)
dildaşımda (first-person locative singular)
dildaşlarımda (first-person locative singular)
dildaşında (locative second-person singular)
dildaşlarında (locative second-person singular)
dildaşında (locative singular third-person)
dildaşlarında (locative singular third-person)
dildaşımızda (first-person locative plural)
dildaşlarımızda (first-person locative plural)
dildaşınızda (locative plural second-person)
dildaşlarınızda (locative plural second-person)
dildaşlarında (locative plural third-person)
dildaşımdan (ablative first-person singular)
dildaşlarımdan (ablative first-person singular)
dildaşından (ablative second-person singular)
dildaşlarından (ablative second-person singular)
dildaşından (ablative singular third-person)
dildaşlarından (ablative singular third-person)
dildaşımızdan (ablative first-person plural)
dildaşlarımızdan (ablative first-person plural)
dildaşınızdan (ablative plural second-person)
dildaşlarınızdan (ablative plural second-person)
dildaşlarından (ablative plural third-person)
dildaşımın (first-person genitive singular)
dildaşlarımın (first-person genitive singular)
dildaşının (genitive second-person singular)
dildaşlarının (genitive second-person singular)
dildaşının (genitive singular third-person)
dildaşlarının (genitive singular third-person)
dildaşımızın (first-person genitive plural)
dildaşlarımızın (first-person genitive plural)
dildaşınızın (genitive plural second-person)
dildaşlarınızın (genitive plural second-person)
dildaşlarının (genitive plural third-person)

colingual (a fellow speaker of one's language)


melemen

melemen (definite accusative melemeni, plural melemenler)

melemeni (accusative definite)
melemenler (plural)
melemen (nominative singular)
melemenler (nominative plural)
melemeni (accusative definite singular)
melemenleri (accusative definite plural)
melemene (dative singular)
melemenlere (dative plural)
melemende (locative singular)
melemenlerde (locative plural)
melemenden (ablative singular)
melemenlerden (ablative plural)
melemenin (genitive singular)
melemenlerin (genitive plural)
melemenim (first-person nominative singular)
melemenlerim (first-person nominative singular)
melemenin (nominative second-person singular)
melemenlerin (nominative second-person singular)
melemeni (nominative singular third-person)
melemenleri (nominative singular third-person)
melemenimiz (first-person nominative plural)
melemenlerimiz (first-person nominative plural)
melemeniniz (nominative plural second-person)
melemenleriniz (nominative plural second-person)
melemenleri (nominative plural third-person)
melemenimi (accusative definite first-person singular)
melemenlerimi (accusative definite first-person singular)
melemenini (accusative definite second-person singular)
melemenlerini (accusative definite second-person singular)
melemenini (accusative definite singular third-person)
melemenlerini (accusative definite singular third-person)
melemenimizi (accusative definite first-person plural)
melemenlerimizi (accusative definite first-person plural)
melemeninizi (accusative definite plural second-person)
melemenlerinizi (accusative definite plural second-person)
melemenlerini (accusative definite plural third-person)
melemenime (dative first-person singular)
melemenlerime (dative first-person singular)
melemenine (dative second-person singular)
melemenlerine (dative second-person singular)
melemenine (dative singular third-person)
melemenlerine (dative singular third-person)
melemenimize (dative first-person plural)
melemenlerimize (dative first-person plural)
melemeninize (dative plural second-person)
melemenlerinize (dative plural second-person)
melemenlerine (dative plural third-person)
melemenimde (first-person locative singular)
melemenlerimde (first-person locative singular)
melemeninde (locative second-person singular)
melemenlerinde (locative second-person singular)
melemeninde (locative singular third-person)
melemenlerinde (locative singular third-person)
melemenimizde (first-person locative plural)
melemenlerimizde (first-person locative plural)
melemeninizde (locative plural second-person)
melemenlerinizde (locative plural second-person)
melemenlerinde (locative plural third-person)
melemenimden (ablative first-person singular)
melemenlerimden (ablative first-person singular)
melemeninden (ablative second-person singular)
melemenlerinden (ablative second-person singular)
melemeninden (ablative singular third-person)
melemenlerinden (ablative singular third-person)
melemenimizden (ablative first-person plural)
melemenlerimizden (ablative first-person plural)
melemeninizden (ablative plural second-person)
melemenlerinizden (ablative plural second-person)
melemenlerinden (ablative plural third-person)
melemenimin (first-person genitive singular)
melemenlerimin (first-person genitive singular)
melemeninin (genitive second-person singular)
melemenlerinin (genitive second-person singular)
melemeninin (genitive singular third-person)
melemenlerinin (genitive singular third-person)
melemenimizin (first-person genitive plural)
melemenlerimizin (first-person genitive plural)
melemeninizin (genitive plural second-person)
melemenlerinizin (genitive plural second-person)
melemenlerinin (genitive plural third-person)


melemen

second-person singular possessive of meleme


bataklık

bataklık (definite accusative bataklığı, plural bataklıklar)

bataklığı (accusative definite)
bataklıklar (plural)
bataklık (nominative singular)
bataklıklar (nominative plural)
bataklığı (accusative definite singular)
bataklıkları (accusative definite plural)
bataklığa (dative singular)
bataklıklara (dative plural)
bataklıkta (locative singular)
bataklıklarda (locative plural)
bataklıktan (ablative singular)
bataklıklardan (ablative plural)
bataklığın (genitive singular)
bataklıkların (genitive plural)
bataklığım (first-person nominative singular)
bataklıklarım (first-person nominative singular)
bataklığın (nominative second-person singular)
bataklıkların (nominative second-person singular)
bataklığı (nominative singular third-person)
bataklıkları (nominative singular third-person)
bataklığımız (first-person nominative plural)
bataklıklarımız (first-person nominative plural)
bataklığınız (nominative plural second-person)
bataklıklarınız (nominative plural second-person)
bataklıkları (nominative plural third-person)
bataklığımı (accusative definite first-person singular)
bataklıklarımı (accusative definite first-person singular)
bataklığını (accusative definite second-person singular)
bataklıklarını (accusative definite second-person singular)
bataklığını (accusative definite singular third-person)
bataklıklarını (accusative definite singular third-person)
bataklığımızı (accusative definite first-person plural)
bataklıklarımızı (accusative definite first-person plural)
bataklığınızı (accusative definite plural second-person)
bataklıklarınızı (accusative definite plural second-person)
bataklıklarını (accusative definite plural third-person)
bataklığıma (dative first-person singular)
bataklıklarıma (dative first-person singular)
bataklığına (dative second-person singular)
bataklıklarına (dative second-person singular)
bataklığına (dative singular third-person)
bataklıklarına (dative singular third-person)
bataklığımıza (dative first-person plural)
bataklıklarımıza (dative first-person plural)
bataklığınıza (dative plural second-person)
bataklıklarınıza (dative plural second-person)
bataklıklarına (dative plural third-person)
bataklığımda (first-person locative singular)
bataklıklarımda (first-person locative singular)
bataklığında (locative second-person singular)
bataklıklarında (locative second-person singular)
bataklığında (locative singular third-person)
bataklıklarında (locative singular third-person)
bataklığımızda (first-person locative plural)
bataklıklarımızda (first-person locative plural)
bataklığınızda (locative plural second-person)
bataklıklarınızda (locative plural second-person)
bataklıklarında (locative plural third-person)
bataklığımdan (ablative first-person singular)
bataklıklarımdan (ablative first-person singular)
bataklığından (ablative second-person singular)
bataklıklarından (ablative second-person singular)
bataklığından (ablative singular third-person)
bataklıklarından (ablative singular third-person)
bataklığımızdan (ablative first-person plural)
bataklıklarımızdan (ablative first-person plural)
bataklığınızdan (ablative plural second-person)
bataklıklarınızdan (ablative plural second-person)
bataklıklarından (ablative plural third-person)
bataklığımın (first-person genitive singular)
bataklıklarımın (first-person genitive singular)
bataklığının (genitive second-person singular)
bataklıklarının (genitive second-person singular)
bataklığının (genitive singular third-person)
bataklıklarının (genitive singular third-person)
bataklığımızın (first-person genitive plural)
bataklıklarımızın (first-person genitive plural)
bataklığınızın (genitive plural second-person)
bataklıklarınızın (genitive plural second-person)
bataklıklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish باتاقلق (bataklık). By surface analysis, batak + -lık.


patoz

head

patoz (definite accusative patozu, plural patozlar)

patozu (accusative definite)
patozlar (plural)

(agriculture) thresher, threshing machine


rezene

rezene (definite accusative rezeneyi, plural rezeneler)

rezeneyi (accusative definite)
rezeneler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish رزنه (rezene), from Persian رازیانه (râziyâne).


viyadük

head

viyadük (definite accusative viyadüğü, plural viyadükler)

viyadüğü (accusative definite)
viyadükler (plural)
viyadük (nominative singular)
viyadükler (nominative plural)
viyadüğü (accusative definite singular)
viyadükleri (accusative definite plural)
viyadüğe (dative singular)
viyadüklere (dative plural)
viyadükte (locative singular)
viyadüklerde (locative plural)
viyadükten (ablative singular)
viyadüklerden (ablative plural)
viyadüğün (genitive singular)
viyadüklerin (genitive plural)


nezt

nezt (definite accusative nezdi, plural nezdler)

nezdi (accusative definite)
nezdler (plural)
nezt (nominative singular)
neztler (nominative plural)
nezdi (accusative definite singular)
neztleri (accusative definite plural)
nezde (dative singular)
neztlere (dative plural)
neztte (locative singular)
neztlerde (locative plural)
neztten (ablative singular)
neztlerden (ablative plural)
nezdin (genitive singular)
neztlerin (genitive plural)
nezdim (first-person nominative singular)
neztlerim (first-person nominative singular)
nezdin (nominative second-person singular)
neztlerin (nominative second-person singular)
nezdi (nominative singular third-person)
neztleri (nominative singular third-person)
nezdimiz (first-person nominative plural)
neztlerimiz (first-person nominative plural)
nezdiniz (nominative plural second-person)
neztleriniz (nominative plural second-person)
neztleri (nominative plural third-person)
nezdimi (accusative definite first-person singular)
neztlerimi (accusative definite first-person singular)
nezdini (accusative definite second-person singular)
neztlerini (accusative definite second-person singular)
nezdini (accusative definite singular third-person)
neztlerini (accusative definite singular third-person)
nezdimizi (accusative definite first-person plural)
neztlerimizi (accusative definite first-person plural)
nezdinizi (accusative definite plural second-person)
neztlerinizi (accusative definite plural second-person)
neztlerini (accusative definite plural third-person)
nezdime (dative first-person singular)
neztlerime (dative first-person singular)
nezdine (dative second-person singular)
neztlerine (dative second-person singular)
nezdine (dative singular third-person)
neztlerine (dative singular third-person)
nezdimize (dative first-person plural)
neztlerimize (dative first-person plural)
nezdinize (dative plural second-person)
neztlerinize (dative plural second-person)
neztlerine (dative plural third-person)
nezdimde (first-person locative singular)
neztlerimde (first-person locative singular)
nezdinde (locative second-person singular)
neztlerinde (locative second-person singular)
nezdinde (locative singular third-person)
neztlerinde (locative singular third-person)
nezdimizde (first-person locative plural)
neztlerimizde (first-person locative plural)
nezdinizde (locative plural second-person)
neztlerinizde (locative plural second-person)
neztlerinde (locative plural third-person)
nezdimden (ablative first-person singular)
neztlerimden (ablative first-person singular)
nezdinden (ablative second-person singular)
neztlerinden (ablative second-person singular)
nezdinden (ablative singular third-person)
neztlerinden (ablative singular third-person)
nezdimizden (ablative first-person plural)
neztlerimizden (ablative first-person plural)
nezdinizden (ablative plural second-person)
neztlerinizden (ablative plural second-person)
neztlerinden (ablative plural third-person)
nezdimin (first-person genitive singular)
neztlerimin (first-person genitive singular)
nezdinin (genitive second-person singular)
neztlerinin (genitive second-person singular)
nezdinin (genitive singular third-person)
neztlerinin (genitive singular third-person)
nezdimizin (first-person genitive plural)
neztlerimizin (first-person genitive plural)
nezdinizin (genitive plural second-person)
neztlerinizin (genitive plural second-person)
neztlerinin (genitive plural third-person)

(formal) side (in a contractual relationship)


tersane

tersane (definite accusative tersaneyi, plural tersaneler)

tersaneyi (accusative definite)
tersaneler (plural)

From Ottoman Turkish ترسانه (tersane), from Ligurian tersaná, from Arabic دَار اَلصِّنَاعَة (dār aṣ-ṣināʕa, “industry house”). Cognate with Italian darsena and Spanish dársena and more distantly with English arsenal. The Turkish borrowing sometimes mutates to tershane under the influence of hane (“house”), which is found as a suffix in many words.

der

دَار اَلصِّنَاعَة

dockyard, especially the Ottoman Imperial Arsenal at Constantinople


tetik

head

tetik (definite accusative tetiği, plural tetikler)

tetiği (accusative definite)
tetikler (plural)
tetik (nominative singular)
tetikler (nominative plural)
tetiği (accusative definite singular)
tetikleri (accusative definite plural)
tetiğe (dative singular)
tetiklere (dative plural)
tetikte (locative singular)
tetiklerde (locative plural)
tetikten (ablative singular)
tetiklerden (ablative plural)
tetiğin (genitive singular)
tetiklerin (genitive plural)
tetiğim (first-person nominative singular)
tetiklerim (first-person nominative singular)
tetiğin (nominative second-person singular)
tetiklerin (nominative second-person singular)
tetiği (nominative singular third-person)
tetikleri (nominative singular third-person)
tetiğimiz (first-person nominative plural)
tetiklerimiz (first-person nominative plural)
tetiğiniz (nominative plural second-person)
tetikleriniz (nominative plural second-person)
tetikleri (nominative plural third-person)
tetiğimi (accusative definite first-person singular)
tetiklerimi (accusative definite first-person singular)
tetiğini (accusative definite second-person singular)
tetiklerini (accusative definite second-person singular)
tetiğini (accusative definite singular third-person)
tetiklerini (accusative definite singular third-person)
tetiğimizi (accusative definite first-person plural)
tetiklerimizi (accusative definite first-person plural)
tetiğinizi (accusative definite plural second-person)
tetiklerinizi (accusative definite plural second-person)
tetiklerini (accusative definite plural third-person)
tetiğime (dative first-person singular)
tetiklerime (dative first-person singular)
tetiğine (dative second-person singular)
tetiklerine (dative second-person singular)
tetiğine (dative singular third-person)
tetiklerine (dative singular third-person)
tetiğimize (dative first-person plural)
tetiklerimize (dative first-person plural)
tetiğinize (dative plural second-person)
tetiklerinize (dative plural second-person)
tetiklerine (dative plural third-person)
tetiğimde (first-person locative singular)
tetiklerimde (first-person locative singular)
tetiğinde (locative second-person singular)
tetiklerinde (locative second-person singular)
tetiğinde (locative singular third-person)
tetiklerinde (locative singular third-person)
tetiğimizde (first-person locative plural)
tetiklerimizde (first-person locative plural)
tetiğinizde (locative plural second-person)
tetiklerinizde (locative plural second-person)
tetiklerinde (locative plural third-person)
tetiğimden (ablative first-person singular)
tetiklerimden (ablative first-person singular)
tetiğinden (ablative second-person singular)
tetiklerinden (ablative second-person singular)
tetiğinden (ablative singular third-person)
tetiklerinden (ablative singular third-person)
tetiğimizden (ablative first-person plural)
tetiklerimizden (ablative first-person plural)
tetiğinizden (ablative plural second-person)
tetiklerinizden (ablative plural second-person)
tetiklerinden (ablative plural third-person)
tetiğimin (first-person genitive singular)
tetiklerimin (first-person genitive singular)
tetiğinin (genitive second-person singular)
tetiklerinin (genitive second-person singular)
tetiğinin (genitive singular third-person)
tetiklerinin (genitive singular third-person)
tetiğimizin (first-person genitive plural)
tetiklerimizin (first-person genitive plural)
tetiğinizin (genitive plural second-person)
tetiklerinizin (genitive plural second-person)
tetiklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تتك (tetik, “quick, sharp, vigilant, nice, delicate, a trigger of a gun”), from Proto-Turkic *tetik (“alert, clever”), from the root *tet- (“to strive, exert; bold, hero; clever, reasonable; cheerful, vigorous”), whence also didin- (“to strive”).
Compare Old Turkic [script needed] (tetik, “quickwitted, intelligent”).


tertib

head

tertib (definite accusative tertibi, plural tertibler)

tertibi (accusative definite)
tertibler (plural)


astroloji

astroloji (definite accusative astrolojiyi, plural astrolojiler)

astrolojiyi (accusative definite)
astrolojiler (plural)
astroloji (nominative singular)
astrolojiler (nominative plural)
astrolojiyi (accusative definite singular)
astrolojileri (accusative definite plural)
astrolojiye (dative singular)
astrolojilere (dative plural)
astrolojide (locative singular)
astrolojilerde (locative plural)
astrolojiden (ablative singular)
astrolojilerden (ablative plural)
astrolojinin (genitive singular)
astrolojilerin (genitive plural)
astrolojim (first-person nominative singular)
astrolojilerim (first-person nominative singular)
astrolojin (nominative second-person singular)
astrolojilerin (nominative second-person singular)
astrolojisi (nominative singular third-person)
astrolojileri (nominative singular third-person)
astrolojimiz (first-person nominative plural)
astrolojilerimiz (first-person nominative plural)
astrolojiniz (nominative plural second-person)
astrolojileriniz (nominative plural second-person)
astrolojileri (nominative plural third-person)
astrolojimi (accusative definite first-person singular)
astrolojilerimi (accusative definite first-person singular)
astrolojini (accusative definite second-person singular)
astrolojilerini (accusative definite second-person singular)
astrolojisini (accusative definite singular third-person)
astrolojilerini (accusative definite singular third-person)
astrolojimizi (accusative definite first-person plural)
astrolojilerimizi (accusative definite first-person plural)
astrolojinizi (accusative definite plural second-person)
astrolojilerinizi (accusative definite plural second-person)
astrolojilerini (accusative definite plural third-person)
astrolojime (dative first-person singular)
astrolojilerime (dative first-person singular)
astrolojine (dative second-person singular)
astrolojilerine (dative second-person singular)
astrolojisine (dative singular third-person)
astrolojilerine (dative singular third-person)
astrolojimize (dative first-person plural)
astrolojilerimize (dative first-person plural)
astrolojinize (dative plural second-person)
astrolojilerinize (dative plural second-person)
astrolojilerine (dative plural third-person)
astrolojimde (first-person locative singular)
astrolojilerimde (first-person locative singular)
astrolojinde (locative second-person singular)
astrolojilerinde (locative second-person singular)
astrolojisinde (locative singular third-person)
astrolojilerinde (locative singular third-person)
astrolojimizde (first-person locative plural)
astrolojilerimizde (first-person locative plural)
astrolojinizde (locative plural second-person)
astrolojilerinizde (locative plural second-person)
astrolojilerinde (locative plural third-person)
astrolojimden (ablative first-person singular)
astrolojilerimden (ablative first-person singular)
astrolojinden (ablative second-person singular)
astrolojilerinden (ablative second-person singular)
astrolojisinden (ablative singular third-person)
astrolojilerinden (ablative singular third-person)
astrolojimizden (ablative first-person plural)
astrolojilerimizden (ablative first-person plural)
astrolojinizden (ablative plural second-person)
astrolojilerinizden (ablative plural second-person)
astrolojilerinden (ablative plural third-person)
astrolojimin (first-person genitive singular)
astrolojilerimin (first-person genitive singular)
astrolojinin (genitive second-person singular)
astrolojilerinin (genitive second-person singular)
astrolojisinin (genitive singular third-person)
astrolojilerinin (genitive singular third-person)
astrolojimizin (first-person genitive plural)
astrolojilerimizin (first-person genitive plural)
astrolojinizin (genitive plural second-person)
astrolojilerinizin (genitive plural second-person)
astrolojilerinin (genitive plural third-person)


milim

milim (definite accusative milimi, plural milimler)

milimi (accusative definite)
milimler (plural)


nefis

nefis (definite accusative nefsi, plural nefisler)

nefsi (accusative definite)
nefisler (plural)

From Ottoman Turkish نفس (nefs, “soul, self”), from Arabic نَفْس (nafs).

inh

nefsine yedirememek

nefsi müdafaa (also as a juristic concept )

self, personality, essence, soul (obsolescing - preserved mainly in religious context and in some compounds also in popular speech)


OHAL

head

OHAL (definite accusative OHAL’i, plural OHAL’ler)

OHAL’i (accusative definite)
OHAL’ler (plural)

Acronym of olağanüstü hâl: state of emergency


olağanüstü hâl

olağanüstü hâl (definite accusative olağanüstü hâli, plural olağanüstü hâller)

olağanüstü hâli (accusative definite)
olağanüstü hâller (plural)

From olağanüstü + hâl, literally “extraordinary state”.


kolcu

kolcu (definite accusative kolcuyu, plural kolcular)

kolcuyu (accusative definite)
kolcular (plural)
kolcu (nominative singular)
kolcular (nominative plural)
kolcuyu (accusative definite singular)
kolcuları (accusative definite plural)
kolcuya (dative singular)
kolculara (dative plural)
kolcuda (locative singular)
kolcularda (locative plural)
kolcudan (ablative singular)
kolculardan (ablative plural)
kolcunun (genitive singular)
kolcuların (genitive plural)


ösümlük

ösümlük (definite accusative ösümlüğü, plural ösümlükler)

ösümlüğü (accusative definite)
ösümlükler (plural)


bakım

bakım (definite accusative bakımı, plural bakımlar)

bakımı (accusative definite)
bakımlar (plural)


zihniyet

zihniyet (definite accusative zihniyeti, plural zihniyetler)

zihniyeti (accusative definite)
zihniyetler (plural)

From Ottoman Turkish ذهنیت (zihniyet), from Arabic ذِهْنِيَّة (ḏihniyya).


haysiyet

haysiyet (definite accusative haysiyeti, plural haysiyetler)

haysiyeti (accusative definite)
haysiyetler (plural)
haysiyet (nominative singular)
haysiyetler (nominative plural)
haysiyeti (accusative definite singular)
haysiyetleri (accusative definite plural)
haysiyete (dative singular)
haysiyetlere (dative plural)
haysiyette (locative singular)
haysiyetlerde (locative plural)
haysiyetten (ablative singular)
haysiyetlerden (ablative plural)
haysiyetin (genitive singular)
haysiyetlerin (genitive plural)
haysiyetim (first-person nominative singular)
haysiyetlerim (first-person nominative singular)
haysiyetin (nominative second-person singular)
haysiyetlerin (nominative second-person singular)
haysiyeti (nominative singular third-person)
haysiyetleri (nominative singular third-person)
haysiyetimiz (first-person nominative plural)
haysiyetlerimiz (first-person nominative plural)
haysiyetiniz (nominative plural second-person)
haysiyetleriniz (nominative plural second-person)
haysiyetleri (nominative plural third-person)
haysiyetimi (accusative definite first-person singular)
haysiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
haysiyetini (accusative definite second-person singular)
haysiyetlerini (accusative definite second-person singular)
haysiyetini (accusative definite singular third-person)
haysiyetlerini (accusative definite singular third-person)
haysiyetimizi (accusative definite first-person plural)
haysiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
haysiyetinizi (accusative definite plural second-person)
haysiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
haysiyetlerini (accusative definite plural third-person)
haysiyetime (dative first-person singular)
haysiyetlerime (dative first-person singular)
haysiyetine (dative second-person singular)
haysiyetlerine (dative second-person singular)
haysiyetine (dative singular third-person)
haysiyetlerine (dative singular third-person)
haysiyetimize (dative first-person plural)
haysiyetlerimize (dative first-person plural)
haysiyetinize (dative plural second-person)
haysiyetlerinize (dative plural second-person)
haysiyetlerine (dative plural third-person)
haysiyetimde (first-person locative singular)
haysiyetlerimde (first-person locative singular)
haysiyetinde (locative second-person singular)
haysiyetlerinde (locative second-person singular)
haysiyetinde (locative singular third-person)
haysiyetlerinde (locative singular third-person)
haysiyetimizde (first-person locative plural)
haysiyetlerimizde (first-person locative plural)
haysiyetinizde (locative plural second-person)
haysiyetlerinizde (locative plural second-person)
haysiyetlerinde (locative plural third-person)
haysiyetimden (ablative first-person singular)
haysiyetlerimden (ablative first-person singular)
haysiyetinden (ablative second-person singular)
haysiyetlerinden (ablative second-person singular)
haysiyetinden (ablative singular third-person)
haysiyetlerinden (ablative singular third-person)
haysiyetimizden (ablative first-person plural)
haysiyetlerimizden (ablative first-person plural)
haysiyetinizden (ablative plural second-person)
haysiyetlerinizden (ablative plural second-person)
haysiyetlerinden (ablative plural third-person)
haysiyetimin (first-person genitive singular)
haysiyetlerimin (first-person genitive singular)
haysiyetinin (genitive second-person singular)
haysiyetlerinin (genitive second-person singular)
haysiyetinin (genitive singular third-person)
haysiyetlerinin (genitive singular third-person)
haysiyetimizin (first-person genitive plural)
haysiyetlerimizin (first-person genitive plural)
haysiyetinizin (genitive plural second-person)
haysiyetlerinizin (genitive plural second-person)
haysiyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حیثیت (haysiyet), from Arabic حَيْثِيَّة (ḥayṯiyya).


zihin

zihin (definite accusative zihni, plural zihinler)

zihni (accusative definite)
zihinler (plural)
zihin (nominative singular)
zihinler (nominative plural)
zihni (accusative definite singular)
zihinleri (accusative definite plural)
zihne (dative singular)
zihinlere (dative plural)
zihinde (locative singular)
zihinlerde (locative plural)
zihinden (ablative singular)
zihinlerden (ablative plural)
zihnin (genitive singular)
zihinlerin (genitive plural)
zihnim (first-person nominative singular)
zihinlerim (first-person nominative singular)
zihnin (nominative second-person singular)
zihinlerin (nominative second-person singular)
zihni (nominative singular third-person)
zihinleri (nominative singular third-person)
zihnimiz (first-person nominative plural)
zihinlerimiz (first-person nominative plural)
zihniniz (nominative plural second-person)
zihinleriniz (nominative plural second-person)
zihinleri (nominative plural third-person)
zihnimi (accusative definite first-person singular)
zihinlerimi (accusative definite first-person singular)
zihnini (accusative definite second-person singular)
zihinlerini (accusative definite second-person singular)
zihnini (accusative definite singular third-person)
zihinlerini (accusative definite singular third-person)
zihnimizi (accusative definite first-person plural)
zihinlerimizi (accusative definite first-person plural)
zihninizi (accusative definite plural second-person)
zihinlerinizi (accusative definite plural second-person)
zihinlerini (accusative definite plural third-person)
zihnime (dative first-person singular)
zihinlerime (dative first-person singular)
zihnine (dative second-person singular)
zihinlerine (dative second-person singular)
zihnine (dative singular third-person)
zihinlerine (dative singular third-person)
zihnimize (dative first-person plural)
zihinlerimize (dative first-person plural)
zihninize (dative plural second-person)
zihinlerinize (dative plural second-person)
zihinlerine (dative plural third-person)
zihnimde (first-person locative singular)
zihinlerimde (first-person locative singular)
zihninde (locative second-person singular)
zihinlerinde (locative second-person singular)
zihninde (locative singular third-person)
zihinlerinde (locative singular third-person)
zihnimizde (first-person locative plural)
zihinlerimizde (first-person locative plural)
zihninizde (locative plural second-person)
zihinlerinizde (locative plural second-person)
zihinlerinde (locative plural third-person)
zihnimden (ablative first-person singular)
zihinlerimden (ablative first-person singular)
zihninden (ablative second-person singular)
zihinlerinden (ablative second-person singular)
zihninden (ablative singular third-person)
zihinlerinden (ablative singular third-person)
zihnimizden (ablative first-person plural)
zihinlerimizden (ablative first-person plural)
zihninizden (ablative plural second-person)
zihinlerinizden (ablative plural second-person)
zihinlerinden (ablative plural third-person)
zihnimin (first-person genitive singular)
zihinlerimin (first-person genitive singular)
zihninin (genitive second-person singular)
zihinlerinin (genitive second-person singular)
zihninin (genitive singular third-person)
zihinlerinin (genitive singular third-person)
zihnimizin (first-person genitive plural)
zihinlerimizin (first-person genitive plural)
zihninizin (genitive plural second-person)
zihinlerinizin (genitive plural second-person)
zihinlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic ذِهْن (ḏihn).


şeref

şeref (definite accusative şerefi, plural şerefler or eşraf)

şerefi (accusative definite)
şerefler (plural)
eşraf (plural)
şeref (nominative singular)
şerefler (nominative plural)
şerefi (accusative definite singular)
şerefleri (accusative definite plural)
şerefe (dative singular)
şereflere (dative plural)
şerefte (locative singular)
şereflerde (locative plural)
şereften (ablative singular)
şereflerden (ablative plural)
şerefin (genitive singular)
şereflerin (genitive plural)
şerefim (first-person nominative singular)
şereflerim (first-person nominative singular)
şerefin (nominative second-person singular)
şereflerin (nominative second-person singular)
şerefi (nominative singular third-person)
şerefleri (nominative singular third-person)
şerefimiz (first-person nominative plural)
şereflerimiz (first-person nominative plural)
şerefiniz (nominative plural second-person)
şerefleriniz (nominative plural second-person)
şerefleri (nominative plural third-person)
şerefimi (accusative definite first-person singular)
şereflerimi (accusative definite first-person singular)
şerefini (accusative definite second-person singular)
şereflerini (accusative definite second-person singular)
şerefini (accusative definite singular third-person)
şereflerini (accusative definite singular third-person)
şerefimizi (accusative definite first-person plural)
şereflerimizi (accusative definite first-person plural)
şerefinizi (accusative definite plural second-person)
şereflerinizi (accusative definite plural second-person)
şereflerini (accusative definite plural third-person)
şerefime (dative first-person singular)
şereflerime (dative first-person singular)
şerefine (dative second-person singular)
şereflerine (dative second-person singular)
şerefine (dative singular third-person)
şereflerine (dative singular third-person)
şerefimize (dative first-person plural)
şereflerimize (dative first-person plural)
şerefinize (dative plural second-person)
şereflerinize (dative plural second-person)
şereflerine (dative plural third-person)
şerefimde (first-person locative singular)
şereflerimde (first-person locative singular)
şerefinde (locative second-person singular)
şereflerinde (locative second-person singular)
şerefinde (locative singular third-person)
şereflerinde (locative singular third-person)
şerefimizde (first-person locative plural)
şereflerimizde (first-person locative plural)
şerefinizde (locative plural second-person)
şereflerinizde (locative plural second-person)
şereflerinde (locative plural third-person)
şerefimden (ablative first-person singular)
şereflerimden (ablative first-person singular)
şerefinden (ablative second-person singular)
şereflerinden (ablative second-person singular)
şerefinden (ablative singular third-person)
şereflerinden (ablative singular third-person)
şerefimizden (ablative first-person plural)
şereflerimizden (ablative first-person plural)
şerefinizden (ablative plural second-person)
şereflerinizden (ablative plural second-person)
şereflerinden (ablative plural third-person)
şerefimin (first-person genitive singular)
şereflerimin (first-person genitive singular)
şerefinin (genitive second-person singular)
şereflerinin (genitive second-person singular)
şerefinin (genitive singular third-person)
şereflerinin (genitive singular third-person)
şerefimizin (first-person genitive plural)
şereflerimizin (first-person genitive plural)
şerefinizin (genitive plural second-person)
şereflerinizin (genitive plural second-person)
şereflerinin (genitive plural third-person)
şerefim (first-person singular)
şereflerim (first-person singular)
şerefsin (second-person singular)
şereflersin (second-person singular)
şeref (singular third-person)
şereftir (singular third-person)
şerefler (singular third-person)
şereflerdir (singular third-person)
şerefiz (first-person plural)
şerefleriz (first-person plural)
şerefsiniz (plural second-person)
şereflersiniz (plural second-person)
şerefler (plural third-person)
şereflerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish شرف, from Arabic شَرَف (šaraf).