albümin

albümin (definite accusative albümini, plural albüminler)

albümini (accusative definite)
albüminler (plural)
albümin (nominative singular)
albüminler (nominative plural)
albümini (accusative definite singular)
albüminleri (accusative definite plural)
albümine (dative singular)
albüminlere (dative plural)
albüminde (locative singular)
albüminlerde (locative plural)
albüminden (ablative singular)
albüminlerden (ablative plural)
albüminin (genitive singular)
albüminlerin (genitive plural)
albüminim (first-person nominative singular)
albüminlerim (first-person nominative singular)
albüminin (nominative second-person singular)
albüminlerin (nominative second-person singular)
albümini (nominative singular third-person)
albüminleri (nominative singular third-person)
albüminimiz (first-person nominative plural)
albüminlerimiz (first-person nominative plural)
albümininiz (nominative plural second-person)
albüminleriniz (nominative plural second-person)
albüminleri (nominative plural third-person)
albüminimi (accusative definite first-person singular)
albüminlerimi (accusative definite first-person singular)
albüminini (accusative definite second-person singular)
albüminlerini (accusative definite second-person singular)
albüminini (accusative definite singular third-person)
albüminlerini (accusative definite singular third-person)
albüminimizi (accusative definite first-person plural)
albüminlerimizi (accusative definite first-person plural)
albümininizi (accusative definite plural second-person)
albüminlerinizi (accusative definite plural second-person)
albüminlerini (accusative definite plural third-person)
albüminime (dative first-person singular)
albüminlerime (dative first-person singular)
albüminine (dative second-person singular)
albüminlerine (dative second-person singular)
albüminine (dative singular third-person)
albüminlerine (dative singular third-person)
albüminimize (dative first-person plural)
albüminlerimize (dative first-person plural)
albümininize (dative plural second-person)
albüminlerinize (dative plural second-person)
albüminlerine (dative plural third-person)
albüminimde (first-person locative singular)
albüminlerimde (first-person locative singular)
albümininde (locative second-person singular)
albüminlerinde (locative second-person singular)
albümininde (locative singular third-person)
albüminlerinde (locative singular third-person)
albüminimizde (first-person locative plural)
albüminlerimizde (first-person locative plural)
albümininizde (locative plural second-person)
albüminlerinizde (locative plural second-person)
albüminlerinde (locative plural third-person)
albüminimden (ablative first-person singular)
albüminlerimden (ablative first-person singular)
albümininden (ablative second-person singular)
albüminlerinden (ablative second-person singular)
albümininden (ablative singular third-person)
albüminlerinden (ablative singular third-person)
albüminimizden (ablative first-person plural)
albüminlerimizden (ablative first-person plural)
albümininizden (ablative plural second-person)
albüminlerinizden (ablative plural second-person)
albüminlerinden (ablative plural third-person)
albüminimin (first-person genitive singular)
albüminlerimin (first-person genitive singular)
albümininin (genitive second-person singular)
albüminlerinin (genitive second-person singular)
albümininin (genitive singular third-person)
albüminlerinin (genitive singular third-person)
albüminimizin (first-person genitive plural)
albüminlerimizin (first-person genitive plural)
albümininizin (genitive plural second-person)
albüminlerinizin (genitive plural second-person)
albüminlerinin (genitive plural third-person)


teravih

head

teravih (definite accusative teravihi, plural teravihler)

teravihi (accusative definite)
teravihler (plural)
teravih (nominative singular)
teravihler (nominative plural)
teravihi (accusative definite singular)
teravihleri (accusative definite plural)
teravihe (dative singular)
teravihlere (dative plural)
teravihte (locative singular)
teravihlerde (locative plural)
teravihten (ablative singular)
teravihlerden (ablative plural)
teravihin (genitive singular)
teravihlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish تراویح (terāvih), from Arabic تَرَاوِيحْ (tarāwīḥ), plural of تَرْوِيحَة (tarwīḥa, “relief, rest for breathing”).

der

Arabic تَرَاوِيحْ (tarāwīḥ)

(Islam) Ellipsis of teravih namazı (“teravih prayer”); a special prayer performed every night of Ramadan after the Night prayer.


gülkurusu

head

gülkurusu (definite accusative gülkurusunu, uncountable)

gülkurusunu (accusative definite)
gülkurusu (nominative singular)
gülkurusunu (accusative definite singular)
gülkurusuna (dative singular)
gülkurusunda (locative singular)
gülkurusundan (ablative singular)
gülkurusunun (genitive singular)

From gül (“rose”) + kuru (“dry, dried”) + -(s)u (“possessive suffix with "s" as buffer consonant”).

af

-i<alt:-(s)u><t:possessive suffix with "s" as buffer consonant><id:possessive>

gülkurusu:

The color of a pink rose's petals when dried, a light, matte purpleish-pink tone.


ihsan

head

ihsan (definite accusative ihsanı, plural ihsanlar)

ihsanı (accusative definite)
ihsanlar (plural)
ihsan (nominative singular)
ihsanlar (nominative plural)
ihsanı (accusative definite singular)
ihsanları (accusative definite plural)
ihsana (dative singular)
ihsanlara (dative plural)
ihsanda (locative singular)
ihsanlarda (locative plural)
ihsandan (ablative singular)
ihsanlardan (ablative plural)
ihsanın (genitive singular)
ihsanların (genitive plural)
ihsanım (first-person nominative singular)
ihsanlarım (first-person nominative singular)
ihsanın (nominative second-person singular)
ihsanların (nominative second-person singular)
ihsanı (nominative singular third-person)
ihsanları (nominative singular third-person)
ihsanımız (first-person nominative plural)
ihsanlarımız (first-person nominative plural)
ihsanınız (nominative plural second-person)
ihsanlarınız (nominative plural second-person)
ihsanları (nominative plural third-person)
ihsanımı (accusative definite first-person singular)
ihsanlarımı (accusative definite first-person singular)
ihsanını (accusative definite second-person singular)
ihsanlarını (accusative definite second-person singular)
ihsanını (accusative definite singular third-person)
ihsanlarını (accusative definite singular third-person)
ihsanımızı (accusative definite first-person plural)
ihsanlarımızı (accusative definite first-person plural)
ihsanınızı (accusative definite plural second-person)
ihsanlarınızı (accusative definite plural second-person)
ihsanlarını (accusative definite plural third-person)
ihsanıma (dative first-person singular)
ihsanlarıma (dative first-person singular)
ihsanına (dative second-person singular)
ihsanlarına (dative second-person singular)
ihsanına (dative singular third-person)
ihsanlarına (dative singular third-person)
ihsanımıza (dative first-person plural)
ihsanlarımıza (dative first-person plural)
ihsanınıza (dative plural second-person)
ihsanlarınıza (dative plural second-person)
ihsanlarına (dative plural third-person)
ihsanımda (first-person locative singular)
ihsanlarımda (first-person locative singular)
ihsanında (locative second-person singular)
ihsanlarında (locative second-person singular)
ihsanında (locative singular third-person)
ihsanlarında (locative singular third-person)
ihsanımızda (first-person locative plural)
ihsanlarımızda (first-person locative plural)
ihsanınızda (locative plural second-person)
ihsanlarınızda (locative plural second-person)
ihsanlarında (locative plural third-person)
ihsanımdan (ablative first-person singular)
ihsanlarımdan (ablative first-person singular)
ihsanından (ablative second-person singular)
ihsanlarından (ablative second-person singular)
ihsanından (ablative singular third-person)
ihsanlarından (ablative singular third-person)
ihsanımızdan (ablative first-person plural)
ihsanlarımızdan (ablative first-person plural)
ihsanınızdan (ablative plural second-person)
ihsanlarınızdan (ablative plural second-person)
ihsanlarından (ablative plural third-person)
ihsanımın (first-person genitive singular)
ihsanlarımın (first-person genitive singular)
ihsanının (genitive second-person singular)
ihsanlarının (genitive second-person singular)
ihsanının (genitive singular third-person)
ihsanlarının (genitive singular third-person)
ihsanımızın (first-person genitive plural)
ihsanlarımızın (first-person genitive plural)
ihsanınızın (genitive plural second-person)
ihsanlarınızın (genitive plural second-person)
ihsanlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish احسان (iḥsān, “a being good or beautiful, an acting well, doing one's duty well towards God, an acting kindly”), from Arabic إِحْسَان (ʔiḥsān), verbal noun of أَحْسَنَ (ʔaḥsana, “to do or act well, to do or act right”).

der

Arabic إِحْسَان (ʔiḥsān)

An act of doing something good, being good.

An aid done without expecting a return; a favor.


devetüyü

head

devetüyü (definite accusative devetüyünü, uncountable)

devetüyünü (accusative definite)
devetüyü (nominative singular)
devetüyünü (accusative definite singular)
devetüyüne (dative singular)
devetüyünde (locative singular)
devetüyünden (ablative singular)
devetüyünün (genitive singular)

From deve (“camel”) + tüy (“hair, fur”) + -ü (“possessive suffix”).

af

devetüyü:

The color of a camel's fur, a light, soft brown tone.


yadigâr

head

yadigâr (definite accusative yadigârı, plural yadigârlar)

yadigârı (accusative definite)
yadigârlar (plural)

[yɑːdiɟˈɑːɾ]

Inherited from Ottoman Turkish یادگار (yâdigâr), from Persian یادگار.


istiğna

head

istiğna (definite accusative istiğnayı, plural istiğnalar)

istiğnayı (accusative definite)
istiğnalar (plural)
istiğna (nominative singular)
istiğnalar (nominative plural)
istiğnayı (accusative definite singular)
istiğnaları (accusative definite plural)
istiğnaya (dative singular)
istiğnalara (dative plural)
istiğnada (locative singular)
istiğnalarda (locative plural)
istiğnadan (ablative singular)
istiğnalardan (ablative plural)
istiğnanın (genitive singular)
istiğnaların (genitive plural)
istiğnam (first-person nominative singular)
istiğnalarım (first-person nominative singular)
istiğnan (nominative second-person singular)
istiğnaların (nominative second-person singular)
istiğnası (nominative singular third-person)
istiğnaları (nominative singular third-person)
istiğnamız (first-person nominative plural)
istiğnalarımız (first-person nominative plural)
istiğnanız (nominative plural second-person)
istiğnalarınız (nominative plural second-person)
istiğnaları (nominative plural third-person)
istiğnamı (accusative definite first-person singular)
istiğnalarımı (accusative definite first-person singular)
istiğnanı (accusative definite second-person singular)
istiğnalarını (accusative definite second-person singular)
istiğnasını (accusative definite singular third-person)
istiğnalarını (accusative definite singular third-person)
istiğnamızı (accusative definite first-person plural)
istiğnalarımızı (accusative definite first-person plural)
istiğnanızı (accusative definite plural second-person)
istiğnalarınızı (accusative definite plural second-person)
istiğnalarını (accusative definite plural third-person)
istiğnama (dative first-person singular)
istiğnalarıma (dative first-person singular)
istiğnana (dative second-person singular)
istiğnalarına (dative second-person singular)
istiğnasına (dative singular third-person)
istiğnalarına (dative singular third-person)
istiğnamıza (dative first-person plural)
istiğnalarımıza (dative first-person plural)
istiğnanıza (dative plural second-person)
istiğnalarınıza (dative plural second-person)
istiğnalarına (dative plural third-person)
istiğnamda (first-person locative singular)
istiğnalarımda (first-person locative singular)
istiğnanda (locative second-person singular)
istiğnalarında (locative second-person singular)
istiğnasında (locative singular third-person)
istiğnalarında (locative singular third-person)
istiğnamızda (first-person locative plural)
istiğnalarımızda (first-person locative plural)
istiğnanızda (locative plural second-person)
istiğnalarınızda (locative plural second-person)
istiğnalarında (locative plural third-person)
istiğnamdan (ablative first-person singular)
istiğnalarımdan (ablative first-person singular)
istiğnandan (ablative second-person singular)
istiğnalarından (ablative second-person singular)
istiğnasından (ablative singular third-person)
istiğnalarından (ablative singular third-person)
istiğnamızdan (ablative first-person plural)
istiğnalarımızdan (ablative first-person plural)
istiğnanızdan (ablative plural second-person)
istiğnalarınızdan (ablative plural second-person)
istiğnalarından (ablative plural third-person)
istiğnamın (first-person genitive singular)
istiğnalarımın (first-person genitive singular)
istiğnanın (genitive second-person singular)
istiğnalarının (genitive second-person singular)
istiğnasının (genitive singular third-person)
istiğnalarının (genitive singular third-person)
istiğnamızın (first-person genitive plural)
istiğnalarımızın (first-person genitive plural)
istiğnanızın (genitive plural second-person)
istiğnalarınızın (genitive plural second-person)
istiğnalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish استغنا or استغناء (istiġnā, “a being sufficiently rich to have no need of help”), from Arabic اِسْتِغْنَاء (istiḡnāʔ), verbal noun of اِسْتَغْنَى (istaḡnā, “to be rich; to do without”).

der

اِسْتِغْنَاء

Arabic اِسْتِغْنَاء (istiḡnāʔ)

(archaic) An act of feigning reluctance towards an offer; playing coy, accismus.

(archaic) The state of being content with one's current condition, contentedness.


askerî hükûmet

head

askerî hükûmet (definite accusative askerî hükûmeti, plural askerî hükûmetler)

askerî hükûmeti (accusative definite)
askerî hükûmetler (plural)


temizlenme

temizlenme (definite accusative temizlenmeyi, plural temizlenmeler)

temizlenmeyi (accusative definite)
temizlenmeler (plural)
temizlenme (nominative singular)
temizlenmeler (nominative plural)
temizlenmeyi (accusative definite singular)
temizlenmeleri (accusative definite plural)
temizlenmeye (dative singular)
temizlenmelere (dative plural)
temizlenmede (locative singular)
temizlenmelerde (locative plural)
temizlenmeden (ablative singular)
temizlenmelerden (ablative plural)
temizlenmenin (genitive singular)
temizlenmelerin (genitive plural)
temizlenmem (first-person nominative singular)
temizlenmelerim (first-person nominative singular)
temizlenmen (nominative second-person singular)
temizlenmelerin (nominative second-person singular)
temizlenmesi (nominative singular third-person)
temizlenmeleri (nominative singular third-person)
temizlenmemiz (first-person nominative plural)
temizlenmelerimiz (first-person nominative plural)
temizlenmeniz (nominative plural second-person)
temizlenmeleriniz (nominative plural second-person)
temizlenmeleri (nominative plural third-person)
temizlenmemi (accusative definite first-person singular)
temizlenmelerimi (accusative definite first-person singular)
temizlenmeni (accusative definite second-person singular)
temizlenmelerini (accusative definite second-person singular)
temizlenmesini (accusative definite singular third-person)
temizlenmelerini (accusative definite singular third-person)
temizlenmemizi (accusative definite first-person plural)
temizlenmelerimizi (accusative definite first-person plural)
temizlenmenizi (accusative definite plural second-person)
temizlenmelerinizi (accusative definite plural second-person)
temizlenmelerini (accusative definite plural third-person)
temizlenmeme (dative first-person singular)
temizlenmelerime (dative first-person singular)
temizlenmene (dative second-person singular)
temizlenmelerine (dative second-person singular)
temizlenmesine (dative singular third-person)
temizlenmelerine (dative singular third-person)
temizlenmemize (dative first-person plural)
temizlenmelerimize (dative first-person plural)
temizlenmenize (dative plural second-person)
temizlenmelerinize (dative plural second-person)
temizlenmelerine (dative plural third-person)
temizlenmemde (first-person locative singular)
temizlenmelerimde (first-person locative singular)
temizlenmende (locative second-person singular)
temizlenmelerinde (locative second-person singular)
temizlenmesinde (locative singular third-person)
temizlenmelerinde (locative singular third-person)
temizlenmemizde (first-person locative plural)
temizlenmelerimizde (first-person locative plural)
temizlenmenizde (locative plural second-person)
temizlenmelerinizde (locative plural second-person)
temizlenmelerinde (locative plural third-person)
temizlenmemden (ablative first-person singular)
temizlenmelerimden (ablative first-person singular)
temizlenmenden (ablative second-person singular)
temizlenmelerinden (ablative second-person singular)
temizlenmesinden (ablative singular third-person)
temizlenmelerinden (ablative singular third-person)
temizlenmemizden (ablative first-person plural)
temizlenmelerimizden (ablative first-person plural)
temizlenmenizden (ablative plural second-person)
temizlenmelerinizden (ablative plural second-person)
temizlenmelerinden (ablative plural third-person)
temizlenmemin (first-person genitive singular)
temizlenmelerimin (first-person genitive singular)
temizlenmenin (genitive second-person singular)
temizlenmelerinin (genitive second-person singular)
temizlenmesinin (genitive singular third-person)
temizlenmelerinin (genitive singular third-person)
temizlenmemizin (first-person genitive plural)
temizlenmelerimizin (first-person genitive plural)
temizlenmenizin (genitive plural second-person)
temizlenmelerinizin (genitive plural second-person)
temizlenmelerinin (genitive plural third-person)


terkip

terkip (definite accusative terkibi, plural terkipler)

terkibi (accusative definite)
terkipler (plural)
terkip (nominative singular)
terkipler (nominative plural)
terkibi (accusative definite singular)
terkipleri (accusative definite plural)
terkibe (dative singular)
terkiplere (dative plural)
terkipte (locative singular)
terkiplerde (locative plural)
terkipten (ablative singular)
terkiplerden (ablative plural)
terkibin (genitive singular)
terkiplerin (genitive plural)
terkibim (first-person nominative singular)
terkiplerim (first-person nominative singular)
terkibin (nominative second-person singular)
terkiplerin (nominative second-person singular)
terkibi (nominative singular third-person)
terkipleri (nominative singular third-person)
terkibimiz (first-person nominative plural)
terkiplerimiz (first-person nominative plural)
terkibiniz (nominative plural second-person)
terkipleriniz (nominative plural second-person)
terkipleri (nominative plural third-person)
terkibimi (accusative definite first-person singular)
terkiplerimi (accusative definite first-person singular)
terkibini (accusative definite second-person singular)
terkiplerini (accusative definite second-person singular)
terkibini (accusative definite singular third-person)
terkiplerini (accusative definite singular third-person)
terkibimizi (accusative definite first-person plural)
terkiplerimizi (accusative definite first-person plural)
terkibinizi (accusative definite plural second-person)
terkiplerinizi (accusative definite plural second-person)
terkiplerini (accusative definite plural third-person)
terkibime (dative first-person singular)
terkiplerime (dative first-person singular)
terkibine (dative second-person singular)
terkiplerine (dative second-person singular)
terkibine (dative singular third-person)
terkiplerine (dative singular third-person)
terkibimize (dative first-person plural)
terkiplerimize (dative first-person plural)
terkibinize (dative plural second-person)
terkiplerinize (dative plural second-person)
terkiplerine (dative plural third-person)
terkibimde (first-person locative singular)
terkiplerimde (first-person locative singular)
terkibinde (locative second-person singular)
terkiplerinde (locative second-person singular)
terkibinde (locative singular third-person)
terkiplerinde (locative singular third-person)
terkibimizde (first-person locative plural)
terkiplerimizde (first-person locative plural)
terkibinizde (locative plural second-person)
terkiplerinizde (locative plural second-person)
terkiplerinde (locative plural third-person)
terkibimden (ablative first-person singular)
terkiplerimden (ablative first-person singular)
terkibinden (ablative second-person singular)
terkiplerinden (ablative second-person singular)
terkibinden (ablative singular third-person)
terkiplerinden (ablative singular third-person)
terkibimizden (ablative first-person plural)
terkiplerimizden (ablative first-person plural)
terkibinizden (ablative plural second-person)
terkiplerinizden (ablative plural second-person)
terkiplerinden (ablative plural third-person)
terkibimin (first-person genitive singular)
terkiplerimin (first-person genitive singular)
terkibinin (genitive second-person singular)
terkiplerinin (genitive second-person singular)
terkibinin (genitive singular third-person)
terkiplerinin (genitive singular third-person)
terkibimizin (first-person genitive plural)
terkiplerimizin (first-person genitive plural)
terkibinizin (genitive plural second-person)
terkiplerinizin (genitive plural second-person)
terkiplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تركیب (terkib, “a mounting, a furnishing with arms and a mount, a joining or compounding together, a composite whole, compound, mixture”), from Arabic تَرْكِيب (tarkīb, “installation, putting up”), verbal noun of رَكَّبَ (rakkaba, “to assemble, to compose, to combine”).

der

(dated) An act of assembling, putting together, combining.

(grammar, dated) A compound term, a noun phrase.

(chemistry, dated) A chemical compound, mixture.


kurtarma

head

kurtarma (definite accusative kurtarmayı, plural kurtarmalar)

kurtarmayı (accusative definite)
kurtarmalar (plural)
kurtarma (nominative singular)
kurtarmalar (nominative plural)
kurtarmayı (accusative definite singular)
kurtarmaları (accusative definite plural)
kurtarmaya (dative singular)
kurtarmalara (dative plural)
kurtarmada (locative singular)
kurtarmalarda (locative plural)
kurtarmadan (ablative singular)
kurtarmalardan (ablative plural)
kurtarmanın (genitive singular)
kurtarmaların (genitive plural)
kurtarmam (first-person nominative singular)
kurtarmalarım (first-person nominative singular)
kurtarman (nominative second-person singular)
kurtarmaların (nominative second-person singular)
kurtarması (nominative singular third-person)
kurtarmaları (nominative singular third-person)
kurtarmamız (first-person nominative plural)
kurtarmalarımız (first-person nominative plural)
kurtarmanız (nominative plural second-person)
kurtarmalarınız (nominative plural second-person)
kurtarmaları (nominative plural third-person)
kurtarmamı (accusative definite first-person singular)
kurtarmalarımı (accusative definite first-person singular)
kurtarmanı (accusative definite second-person singular)
kurtarmalarını (accusative definite second-person singular)
kurtarmasını (accusative definite singular third-person)
kurtarmalarını (accusative definite singular third-person)
kurtarmamızı (accusative definite first-person plural)
kurtarmalarımızı (accusative definite first-person plural)
kurtarmanızı (accusative definite plural second-person)
kurtarmalarınızı (accusative definite plural second-person)
kurtarmalarını (accusative definite plural third-person)
kurtarmama (dative first-person singular)
kurtarmalarıma (dative first-person singular)
kurtarmana (dative second-person singular)
kurtarmalarına (dative second-person singular)
kurtarmasına (dative singular third-person)
kurtarmalarına (dative singular third-person)
kurtarmamıza (dative first-person plural)
kurtarmalarımıza (dative first-person plural)
kurtarmanıza (dative plural second-person)
kurtarmalarınıza (dative plural second-person)
kurtarmalarına (dative plural third-person)
kurtarmamda (first-person locative singular)
kurtarmalarımda (first-person locative singular)
kurtarmanda (locative second-person singular)
kurtarmalarında (locative second-person singular)
kurtarmasında (locative singular third-person)
kurtarmalarında (locative singular third-person)
kurtarmamızda (first-person locative plural)
kurtarmalarımızda (first-person locative plural)
kurtarmanızda (locative plural second-person)
kurtarmalarınızda (locative plural second-person)
kurtarmalarında (locative plural third-person)
kurtarmamdan (ablative first-person singular)
kurtarmalarımdan (ablative first-person singular)
kurtarmandan (ablative second-person singular)
kurtarmalarından (ablative second-person singular)
kurtarmasından (ablative singular third-person)
kurtarmalarından (ablative singular third-person)
kurtarmamızdan (ablative first-person plural)
kurtarmalarımızdan (ablative first-person plural)
kurtarmanızdan (ablative plural second-person)
kurtarmalarınızdan (ablative plural second-person)
kurtarmalarından (ablative plural third-person)
kurtarmamın (first-person genitive singular)
kurtarmalarımın (first-person genitive singular)
kurtarmanın (genitive second-person singular)
kurtarmalarının (genitive second-person singular)
kurtarmasının (genitive singular third-person)
kurtarmalarının (genitive singular third-person)
kurtarmamızın (first-person genitive plural)
kurtarmalarımızın (first-person genitive plural)
kurtarmanızın (genitive plural second-person)
kurtarmalarınızın (genitive plural second-person)
kurtarmalarının (genitive plural third-person)


buluş

buluş (definite accusative buluşu, plural buluşlar)

buluşu (accusative definite)
buluşlar (plural)
buluş (nominative singular)
buluşlar (nominative plural)
buluşu (accusative definite singular)
buluşları (accusative definite plural)
buluşa (dative singular)
buluşlara (dative plural)
buluşta (locative singular)
buluşlarda (locative plural)
buluştan (ablative singular)
buluşlardan (ablative plural)
buluşun (genitive singular)
buluşların (genitive plural)


anonim şirket

anonim şirket (definite accusative anonim şirketi, plural anonim şirketler)

anonim şirketi (accusative definite)
anonim şirketler (plural)
anonim şirket (nominative singular)
anonim şirketler (nominative plural)
anonim şirketi (accusative definite singular)
anonim şirketleri (accusative definite plural)
anonim şirkete (dative singular)
anonim şirketlere (dative plural)
anonim şirkette (locative singular)
anonim şirketlerde (locative plural)
anonim şirketten (ablative singular)
anonim şirketlerden (ablative plural)
anonim şirketin (genitive singular)
anonim şirketlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish آنونیم شركت (anonim şirket).


dermatoloji

head

dermatoloji (definite accusative dermatolojiyi, plural dermatolojiler)

dermatolojiyi (accusative definite)
dermatolojiler (plural)

Borrowed from French dermatologie. Compare Persian درماتولوژی (dermâtoloži).


kardiyoloji

kardiyoloji (definite accusative kardiyolojiyi, plural kardiyolojiler)

kardiyolojiyi (accusative definite)
kardiyolojiler (plural)

Borrowed from French cardiologie. Compare Persian کاردیولوژی (kârdiyoloži).


pnömoloji

pnömoloji (definite accusative pnömolojiyi, plural pnömolojiler)

pnömolojiyi (accusative definite)
pnömolojiler (plural)

Borrowed from French pneumologie. By surface analysis, pnömo- (“pneumo-”) + -loji (“-logy”). Compare Persian پنومولوژی (penomoloži).


pnömokok

head

pnömokok (definite accusative pnömokoku, plural pnömokoklar)

pnömokoku (accusative definite)
pnömokoklar (plural)

Borrowed from French pneumocoque. By surface analysis, pnömo- (“pneumo-”) + -kok (“-coccus”). Compare Persian پنوموکوک (penomokok).


nöroloji

head

nöroloji (definite accusative nörolojiyi, plural nörolojiler)

nörolojiyi (accusative definite)
nörolojiler (plural)

Borrowed from French neurologie. Compare Persian نورولوژی (noroloži).


stafilokok

stafilokok (definite accusative stafilokoku, plural stafilokoklar)

stafilokoku (accusative definite)
stafilokoklar (plural)

Borrowed from French staphylocoque. By surface analysis, stafilo- (“staphylo-”) + -kok (“-coccus”). Compare Persian استافیلوکوک (estâfilokok).


streptokok

head

streptokok (definite accusative streptokoku, plural streptokoklar)

streptokoku (accusative definite)
streptokoklar (plural)

Borrowed from French streptocoque. By surface analysis, strepto- (“strepto-”) + -kok (“-coccus”). Compare Persian استرپتوکوک (estereptokok).


yapağı

head

yapağı (definite accusative yapağıyı, plural yapağılar)

yapağıyı (accusative definite)
yapağılar (plural)
yapağı (nominative singular)
yapağılar (nominative plural)
yapağıyı (accusative definite singular)
yapağıları (accusative definite plural)
yapağıya (dative singular)
yapağılara (dative plural)
yapağıda (locative singular)
yapağılarda (locative plural)
yapağıdan (ablative singular)
yapağılardan (ablative plural)
yapağının (genitive singular)
yapağıların (genitive plural)
yapağım (first-person nominative singular)
yapağılarım (first-person nominative singular)
yapağın (nominative second-person singular)
yapağıların (nominative second-person singular)
yapağısı (nominative singular third-person)
yapağıları (nominative singular third-person)
yapağımız (first-person nominative plural)
yapağılarımız (first-person nominative plural)
yapağınız (nominative plural second-person)
yapağılarınız (nominative plural second-person)
yapağıları (nominative plural third-person)
yapağımı (accusative definite first-person singular)
yapağılarımı (accusative definite first-person singular)
yapağını (accusative definite second-person singular)
yapağılarını (accusative definite second-person singular)
yapağısını (accusative definite singular third-person)
yapağılarını (accusative definite singular third-person)
yapağımızı (accusative definite first-person plural)
yapağılarımızı (accusative definite first-person plural)
yapağınızı (accusative definite plural second-person)
yapağılarınızı (accusative definite plural second-person)
yapağılarını (accusative definite plural third-person)
yapağıma (dative first-person singular)
yapağılarıma (dative first-person singular)
yapağına (dative second-person singular)
yapağılarına (dative second-person singular)
yapağısına (dative singular third-person)
yapağılarına (dative singular third-person)
yapağımıza (dative first-person plural)
yapağılarımıza (dative first-person plural)
yapağınıza (dative plural second-person)
yapağılarınıza (dative plural second-person)
yapağılarına (dative plural third-person)
yapağımda (first-person locative singular)
yapağılarımda (first-person locative singular)
yapağında (locative second-person singular)
yapağılarında (locative second-person singular)
yapağısında (locative singular third-person)
yapağılarında (locative singular third-person)
yapağımızda (first-person locative plural)
yapağılarımızda (first-person locative plural)
yapağınızda (locative plural second-person)
yapağılarınızda (locative plural second-person)
yapağılarında (locative plural third-person)
yapağımdan (ablative first-person singular)
yapağılarımdan (ablative first-person singular)
yapağından (ablative second-person singular)
yapağılarından (ablative second-person singular)
yapağısından (ablative singular third-person)
yapağılarından (ablative singular third-person)
yapağımızdan (ablative first-person plural)
yapağılarımızdan (ablative first-person plural)
yapağınızdan (ablative plural second-person)
yapağılarınızdan (ablative plural second-person)
yapağılarından (ablative plural third-person)
yapağımın (first-person genitive singular)
yapağılarımın (first-person genitive singular)
yapağının (genitive second-person singular)
yapağılarının (genitive second-person singular)
yapağısının (genitive singular third-person)
yapağılarının (genitive singular third-person)
yapağımızın (first-person genitive plural)
yapağılarımızın (first-person genitive plural)
yapağınızın (genitive plural second-person)
yapağılarınızın (genitive plural second-person)
yapağılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یاپاغی (yapağı, “fleece”), itself from Proto-Turkic *yapagu (“fleece”); cognate with Hungarian gyapjú and Tatar yabağa.


halel

head

halel (definite accusative haleli, plural haleller)

haleli (accusative definite)
haleller (plural)
halel (nominative singular)
haleller (nominative plural)
haleli (accusative definite singular)
halelleri (accusative definite plural)
halele (dative singular)
halellere (dative plural)
halelde (locative singular)
halellerde (locative plural)
halelden (ablative singular)
halellerden (ablative plural)
halelin (genitive singular)
halellerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish خلل (halel), from Arabic خَلَل (ḵalal).


pedoloji

pedoloji (definite accusative pedolojiyi, plural pedolojiler)

pedolojiyi (accusative definite)
pedolojiler (plural)


vezikül

vezikül (definite accusative vezikülü, plural veziküller)

vezikülü (accusative definite)
veziküller (plural)
vezikül (nominative singular)
veziküller (nominative plural)
vezikülü (accusative definite singular)
vezikülleri (accusative definite plural)
veziküle (dative singular)
veziküllere (dative plural)
vezikülde (locative singular)
veziküllerde (locative plural)
vezikülden (ablative singular)
veziküllerden (ablative plural)
vezikülün (genitive singular)
veziküllerin (genitive plural)

Borrowed from French vésicule. Compare Persian وزیکول (vezikul).


oftalmoloji

oftalmoloji (definite accusative oftalmolojiyi, plural oftalmolojiler)

oftalmolojiyi (accusative definite)
oftalmolojiler (plural)


psikiyatri

psikiyatri (definite accusative psikiyatriyi, plural psikiyatriler)

psikiyatriyi (accusative definite)
psikiyatriler (plural)


teskin

teskin (definite accusative teskini, plural teskinler)

teskini (accusative definite)
teskinler (plural)
teskin (nominative singular)
teskinler (nominative plural)
teskini (accusative definite singular)
teskinleri (accusative definite plural)
teskine (dative singular)
teskinlere (dative plural)
teskinde (locative singular)
teskinlerde (locative plural)
teskinden (ablative singular)
teskinlerden (ablative plural)
teskinin (genitive singular)
teskinlerin (genitive plural)
teskinim (first-person nominative singular)
teskinlerim (first-person nominative singular)
teskinin (nominative second-person singular)
teskinlerin (nominative second-person singular)
teskini (nominative singular third-person)
teskinleri (nominative singular third-person)
teskinimiz (first-person nominative plural)
teskinlerimiz (first-person nominative plural)
teskininiz (nominative plural second-person)
teskinleriniz (nominative plural second-person)
teskinleri (nominative plural third-person)
teskinimi (accusative definite first-person singular)
teskinlerimi (accusative definite first-person singular)
teskinini (accusative definite second-person singular)
teskinlerini (accusative definite second-person singular)
teskinini (accusative definite singular third-person)
teskinlerini (accusative definite singular third-person)
teskinimizi (accusative definite first-person plural)
teskinlerimizi (accusative definite first-person plural)
teskininizi (accusative definite plural second-person)
teskinlerinizi (accusative definite plural second-person)
teskinlerini (accusative definite plural third-person)
teskinime (dative first-person singular)
teskinlerime (dative first-person singular)
teskinine (dative second-person singular)
teskinlerine (dative second-person singular)
teskinine (dative singular third-person)
teskinlerine (dative singular third-person)
teskinimize (dative first-person plural)
teskinlerimize (dative first-person plural)
teskininize (dative plural second-person)
teskinlerinize (dative plural second-person)
teskinlerine (dative plural third-person)
teskinimde (first-person locative singular)
teskinlerimde (first-person locative singular)
teskininde (locative second-person singular)
teskinlerinde (locative second-person singular)
teskininde (locative singular third-person)
teskinlerinde (locative singular third-person)
teskinimizde (first-person locative plural)
teskinlerimizde (first-person locative plural)
teskininizde (locative plural second-person)
teskinlerinizde (locative plural second-person)
teskinlerinde (locative plural third-person)
teskinimden (ablative first-person singular)
teskinlerimden (ablative first-person singular)
teskininden (ablative second-person singular)
teskinlerinden (ablative second-person singular)
teskininden (ablative singular third-person)
teskinlerinden (ablative singular third-person)
teskinimizden (ablative first-person plural)
teskinlerimizden (ablative first-person plural)
teskininizden (ablative plural second-person)
teskinlerinizden (ablative plural second-person)
teskinlerinden (ablative plural third-person)
teskinimin (first-person genitive singular)
teskinlerimin (first-person genitive singular)
teskininin (genitive second-person singular)
teskinlerinin (genitive second-person singular)
teskininin (genitive singular third-person)
teskinlerinin (genitive singular third-person)
teskinimizin (first-person genitive plural)
teskinlerimizin (first-person genitive plural)
teskininizin (genitive plural second-person)
teskinlerinizin (genitive plural second-person)
teskinlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تسكین (teskin, “a calming, pasifying, making quiet”), from Arabic تَسْكِين (taskīn, “pacification”), verbal noun of سَكَّنَ (sakkana, “to calm, to reassure, to appease”).

der

An act of calming, soothing pain, anger, excitement etc.


immünoloji

head

immünoloji (definite accusative immünolojiyi, plural immünolojiler)

immünolojiyi (accusative definite)
immünolojiler (plural)


viroloji

viroloji (definite accusative virolojiyi, plural virolojiler)

virolojiyi (accusative definite)
virolojiler (plural)


bakteriyoloji

bakteriyoloji (definite accusative bakteriyolojiyi, plural bakteriyolojiler)

bakteriyolojiyi (accusative definite)
bakteriyolojiler (plural)


antijen

antijen (definite accusative antijeni, plural antijenler)

antijeni (accusative definite)
antijenler (plural)
antijen (nominative singular)
antijenler (nominative plural)
antijeni (accusative definite singular)
antijenleri (accusative definite plural)
antijene (dative singular)
antijenlere (dative plural)
antijende (locative singular)
antijenlerde (locative plural)
antijenden (ablative singular)
antijenlerden (ablative plural)
antijenin (genitive singular)
antijenlerin (genitive plural)


dâhiliye

dâhiliye (definite accusative dâhiliyeyi, plural dâhiliyeler)

dâhiliyeyi (accusative definite)
dâhiliyeler (plural)
dâhiliye (nominative singular)
dâhiliyeler (nominative plural)
dâhiliyeyi (accusative definite singular)
dâhiliyeleri (accusative definite plural)
dâhiliyeye (dative singular)
dâhiliyelere (dative plural)
dâhiliyede (locative singular)
dâhiliyelerde (locative plural)
dâhiliyeden (ablative singular)
dâhiliyelerden (ablative plural)
dâhiliyenin (genitive singular)
dâhiliyelerin (genitive plural)
dâhiliyem (first-person nominative singular)
dâhiliyelerim (first-person nominative singular)
dâhiliyen (nominative second-person singular)
dâhiliyelerin (nominative second-person singular)
dâhiliyesi (nominative singular third-person)
dâhiliyeleri (nominative singular third-person)
dâhiliyemiz (first-person nominative plural)
dâhiliyelerimiz (first-person nominative plural)
dâhiliyeniz (nominative plural second-person)
dâhiliyeleriniz (nominative plural second-person)
dâhiliyeleri (nominative plural third-person)
dâhiliyemi (accusative definite first-person singular)
dâhiliyelerimi (accusative definite first-person singular)
dâhiliyeni (accusative definite second-person singular)
dâhiliyelerini (accusative definite second-person singular)
dâhiliyesini (accusative definite singular third-person)
dâhiliyelerini (accusative definite singular third-person)
dâhiliyemizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliyelerimizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliyenizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliyelerinizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliyelerini (accusative definite plural third-person)
dâhiliyeme (dative first-person singular)
dâhiliyelerime (dative first-person singular)
dâhiliyene (dative second-person singular)
dâhiliyelerine (dative second-person singular)
dâhiliyesine (dative singular third-person)
dâhiliyelerine (dative singular third-person)
dâhiliyemize (dative first-person plural)
dâhiliyelerimize (dative first-person plural)
dâhiliyenize (dative plural second-person)
dâhiliyelerinize (dative plural second-person)
dâhiliyelerine (dative plural third-person)
dâhiliyemde (first-person locative singular)
dâhiliyelerimde (first-person locative singular)
dâhiliyende (locative second-person singular)
dâhiliyelerinde (locative second-person singular)
dâhiliyesinde (locative singular third-person)
dâhiliyelerinde (locative singular third-person)
dâhiliyemizde (first-person locative plural)
dâhiliyelerimizde (first-person locative plural)
dâhiliyenizde (locative plural second-person)
dâhiliyelerinizde (locative plural second-person)
dâhiliyelerinde (locative plural third-person)
dâhiliyemden (ablative first-person singular)
dâhiliyelerimden (ablative first-person singular)
dâhiliyenden (ablative second-person singular)
dâhiliyelerinden (ablative second-person singular)
dâhiliyesinden (ablative singular third-person)
dâhiliyelerinden (ablative singular third-person)
dâhiliyemizden (ablative first-person plural)
dâhiliyelerimizden (ablative first-person plural)
dâhiliyenizden (ablative plural second-person)
dâhiliyelerinizden (ablative plural second-person)
dâhiliyelerinden (ablative plural third-person)
dâhiliyemin (first-person genitive singular)
dâhiliyelerimin (first-person genitive singular)
dâhiliyenin (genitive second-person singular)
dâhiliyelerinin (genitive second-person singular)
dâhiliyesinin (genitive singular third-person)
dâhiliyelerinin (genitive singular third-person)
dâhiliyemizin (first-person genitive plural)
dâhiliyelerimizin (first-person genitive plural)
dâhiliyenizin (genitive plural second-person)
dâhiliyelerinizin (genitive plural second-person)
dâhiliyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish داخلیه (dahiliyye, “interior”), from Arabic دَاخِلِيَّة (dāḵiliyya), from دَاخِل (dāḵil) + ـِيَّة (-iyya), active participle of دَخَلَ (daḵala, “to enter, to go in”).

com

دَاخِل (dāḵil) + ـِيَّة (-iyya)


muşta

head

muşta (definite accusative muştayı, plural muştalar)

muştayı (accusative definite)
muştalar (plural)
muşta (nominative singular)
muştalar (nominative plural)
muştayı (accusative definite singular)
muştaları (accusative definite plural)
muştaya (dative singular)
muştalara (dative plural)
muştada (locative singular)
muştalarda (locative plural)
muştadan (ablative singular)
muştalardan (ablative plural)
muştanın (genitive singular)
muştaların (genitive plural)
muştam (first-person nominative singular)
muştalarım (first-person nominative singular)
muştan (nominative second-person singular)
muştaların (nominative second-person singular)
muştası (nominative singular third-person)
muştaları (nominative singular third-person)
muştamız (first-person nominative plural)
muştalarımız (first-person nominative plural)
muştanız (nominative plural second-person)
muştalarınız (nominative plural second-person)
muştaları (nominative plural third-person)
muştamı (accusative definite first-person singular)
muştalarımı (accusative definite first-person singular)
muştanı (accusative definite second-person singular)
muştalarını (accusative definite second-person singular)
muştasını (accusative definite singular third-person)
muştalarını (accusative definite singular third-person)
muştamızı (accusative definite first-person plural)
muştalarımızı (accusative definite first-person plural)
muştanızı (accusative definite plural second-person)
muştalarınızı (accusative definite plural second-person)
muştalarını (accusative definite plural third-person)
muştama (dative first-person singular)
muştalarıma (dative first-person singular)
muştana (dative second-person singular)
muştalarına (dative second-person singular)
muştasına (dative singular third-person)
muştalarına (dative singular third-person)
muştamıza (dative first-person plural)
muştalarımıza (dative first-person plural)
muştanıza (dative plural second-person)
muştalarınıza (dative plural second-person)
muştalarına (dative plural third-person)
muştamda (first-person locative singular)
muştalarımda (first-person locative singular)
muştanda (locative second-person singular)
muştalarında (locative second-person singular)
muştasında (locative singular third-person)
muştalarında (locative singular third-person)
muştamızda (first-person locative plural)
muştalarımızda (first-person locative plural)
muştanızda (locative plural second-person)
muştalarınızda (locative plural second-person)
muştalarında (locative plural third-person)
muştamdan (ablative first-person singular)
muştalarımdan (ablative first-person singular)
muştandan (ablative second-person singular)
muştalarından (ablative second-person singular)
muştasından (ablative singular third-person)
muştalarından (ablative singular third-person)
muştamızdan (ablative first-person plural)
muştalarımızdan (ablative first-person plural)
muştanızdan (ablative plural second-person)
muştalarınızdan (ablative plural second-person)
muştalarından (ablative plural third-person)
muştamın (first-person genitive singular)
muştalarımın (first-person genitive singular)
muştanın (genitive second-person singular)
muştalarının (genitive second-person singular)
muştasının (genitive singular third-person)
muştalarının (genitive singular third-person)
muştamızın (first-person genitive plural)
muştalarımızın (first-person genitive plural)
muştanızın (genitive plural second-person)
muştalarınızın (genitive plural second-person)
muştalarının (genitive plural third-person)


eşraf

eşrafı (accusative definite)
eşraf (nominative singular)
eşraflar (nominative plural)
eşrafı (accusative definite singular)
eşrafları (accusative definite plural)
eşrafa (dative singular)
eşraflara (dative plural)
eşrafta (locative singular)
eşraflarda (locative plural)
eşraftan (ablative singular)
eşraflardan (ablative plural)
eşrafın (genitive singular)
eşrafların (genitive plural)
eşrafım (first-person singular)
eşraflarım (first-person singular)
eşrafsın (second-person singular)
eşraflarsın (second-person singular)
eşraf (singular third-person)
eşraftır (singular third-person)
eşraflar (singular third-person)
eşraflardır (singular third-person)
eşrafız (first-person plural)
eşraflarız (first-person plural)
eşrafsınız (plural second-person)
eşraflarsınız (plural second-person)
eşraflar (plural third-person)
eşraflardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اشراف (eşrāf, “noble, honorable, reverend; the descendants of Muhammed”), from Arabic أَشْرَاف (ʔašrāf), plural of شَرِيف (šarīf, “noble, honored”).

der

Arabic أَشْرَاف (ʔašrāf)


firkete

head

firkete (definite accusative firketeyi, plural firketeler)

firketeyi (accusative definite)
firketeler (plural)
firkete (nominative singular)
firketeler (nominative plural)
firketeyi (accusative definite singular)
firketeleri (accusative definite plural)
firketeye (dative singular)
firketelere (dative plural)
firketede (locative singular)
firketelerde (locative plural)
firketeden (ablative singular)
firketelerden (ablative plural)
firketenin (genitive singular)
firketelerin (genitive plural)
firketem (first-person nominative singular)
firketelerim (first-person nominative singular)
firketen (nominative second-person singular)
firketelerin (nominative second-person singular)
firketesi (nominative singular third-person)
firketeleri (nominative singular third-person)
firketemiz (first-person nominative plural)
firketelerimiz (first-person nominative plural)
firketeniz (nominative plural second-person)
firketeleriniz (nominative plural second-person)
firketeleri (nominative plural third-person)
firketemi (accusative definite first-person singular)
firketelerimi (accusative definite first-person singular)
firketeni (accusative definite second-person singular)
firketelerini (accusative definite second-person singular)
firketesini (accusative definite singular third-person)
firketelerini (accusative definite singular third-person)
firketemizi (accusative definite first-person plural)
firketelerimizi (accusative definite first-person plural)
firketenizi (accusative definite plural second-person)
firketelerinizi (accusative definite plural second-person)
firketelerini (accusative definite plural third-person)
firketeme (dative first-person singular)
firketelerime (dative first-person singular)
firketene (dative second-person singular)
firketelerine (dative second-person singular)
firketesine (dative singular third-person)
firketelerine (dative singular third-person)
firketemize (dative first-person plural)
firketelerimize (dative first-person plural)
firketenize (dative plural second-person)
firketelerinize (dative plural second-person)
firketelerine (dative plural third-person)
firketemde (first-person locative singular)
firketelerimde (first-person locative singular)
firketende (locative second-person singular)
firketelerinde (locative second-person singular)
firketesinde (locative singular third-person)
firketelerinde (locative singular third-person)
firketemizde (first-person locative plural)
firketelerimizde (first-person locative plural)
firketenizde (locative plural second-person)
firketelerinizde (locative plural second-person)
firketelerinde (locative plural third-person)
firketemden (ablative first-person singular)
firketelerimden (ablative first-person singular)
firketenden (ablative second-person singular)
firketelerinden (ablative second-person singular)
firketesinden (ablative singular third-person)
firketelerinden (ablative singular third-person)
firketemizden (ablative first-person plural)
firketelerimizden (ablative first-person plural)
firketenizden (ablative plural second-person)
firketelerinizden (ablative plural second-person)
firketelerinden (ablative plural third-person)
firketemin (first-person genitive singular)
firketelerimin (first-person genitive singular)
firketenin (genitive second-person singular)
firketelerinin (genitive second-person singular)
firketesinin (genitive singular third-person)
firketelerinin (genitive singular third-person)
firketemizin (first-person genitive plural)
firketelerimizin (first-person genitive plural)
firketenizin (genitive plural second-person)
firketelerinizin (genitive plural second-person)
firketelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فوركته (furkete), from Italian forchetta.


külliyat

head

külliyat (definite accusative külliyatı, plural külliyatlar)

külliyatı (accusative definite)
külliyatlar (plural)

From Ottoman Turkish كلیات (külliyat, “universal; complete works”), from Arabic كُلِّيَّات (kulliyyāt), plural of كُلِّيَّة (kulliyya).


papil

head

papil (definite accusative papili, plural papiller)

papili (accusative definite)
papiller (plural)


erişte

erişte (definite accusative erişteyi, plural erişteler)

erişteyi (accusative definite)
erişteler (plural)
erişte (nominative singular)
erişteler (nominative plural)
erişteyi (accusative definite singular)
erişteleri (accusative definite plural)
erişteye (dative singular)
eriştelere (dative plural)
eriştede (locative singular)
eriştelerde (locative plural)
erişteden (ablative singular)
eriştelerden (ablative plural)
eriştenin (genitive singular)
eriştelerin (genitive plural)
eriştem (first-person nominative singular)
eriştelerim (first-person nominative singular)
erişten (nominative second-person singular)
eriştelerin (nominative second-person singular)
eriştesi (nominative singular third-person)
erişteleri (nominative singular third-person)
eriştemiz (first-person nominative plural)
eriştelerimiz (first-person nominative plural)
erişteniz (nominative plural second-person)
erişteleriniz (nominative plural second-person)
erişteleri (nominative plural third-person)
eriştemi (accusative definite first-person singular)
eriştelerimi (accusative definite first-person singular)
erişteni (accusative definite second-person singular)
eriştelerini (accusative definite second-person singular)
eriştesini (accusative definite singular third-person)
eriştelerini (accusative definite singular third-person)
eriştemizi (accusative definite first-person plural)
eriştelerimizi (accusative definite first-person plural)
eriştenizi (accusative definite plural second-person)
eriştelerinizi (accusative definite plural second-person)
eriştelerini (accusative definite plural third-person)
erişteme (dative first-person singular)
eriştelerime (dative first-person singular)
eriştene (dative second-person singular)
eriştelerine (dative second-person singular)
eriştesine (dative singular third-person)
eriştelerine (dative singular third-person)
eriştemize (dative first-person plural)
eriştelerimize (dative first-person plural)
eriştenize (dative plural second-person)
eriştelerinize (dative plural second-person)
eriştelerine (dative plural third-person)
eriştemde (first-person locative singular)
eriştelerimde (first-person locative singular)
eriştende (locative second-person singular)
eriştelerinde (locative second-person singular)
eriştesinde (locative singular third-person)
eriştelerinde (locative singular third-person)
eriştemizde (first-person locative plural)
eriştelerimizde (first-person locative plural)
eriştenizde (locative plural second-person)
eriştelerinizde (locative plural second-person)
eriştelerinde (locative plural third-person)
eriştemden (ablative first-person singular)
eriştelerimden (ablative first-person singular)
eriştenden (ablative second-person singular)
eriştelerinden (ablative second-person singular)
eriştesinden (ablative singular third-person)
eriştelerinden (ablative singular third-person)
eriştemizden (ablative first-person plural)
eriştelerimizden (ablative first-person plural)
eriştenizden (ablative plural second-person)
eriştelerinizden (ablative plural second-person)
eriştelerinden (ablative plural third-person)
eriştemin (first-person genitive singular)
eriştelerimin (first-person genitive singular)
eriştenin (genitive second-person singular)
eriştelerinin (genitive second-person singular)
eriştesinin (genitive singular third-person)
eriştelerinin (genitive singular third-person)
eriştemizin (first-person genitive plural)
eriştelerimizin (first-person genitive plural)
eriştenizin (genitive plural second-person)
eriştelerinizin (genitive plural second-person)
eriştelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish رشته (rişte), from Persian رشته (rešte). For the initial e- compare oruç and orospu.


üroloji

üroloji (definite accusative ürolojiyi, plural ürolojiler)

ürolojiyi (accusative definite)
ürolojiler (plural)

Borrowed from French urologie. Compare Persian اورولوژی (uroloži).


revolüsyon

revolüsyon (definite accusative revolüsyonu, plural revolüsyonlar)

revolüsyonu (accusative definite)
revolüsyonlar (plural)


ithal

ithal (definite accusative ithali, plural ithaller)

ithali (accusative definite)
ithaller (plural)
ithal (nominative singular)
ithaller (nominative plural)
ithali (accusative definite singular)
ithalleri (accusative definite plural)
ithale (dative singular)
ithallere (dative plural)
ithalde (locative singular)
ithallerde (locative plural)
ithalden (ablative singular)
ithallerden (ablative plural)
ithalin (genitive singular)
ithallerin (genitive plural)
ithalim (first-person nominative singular)
ithallerim (first-person nominative singular)
ithalin (nominative second-person singular)
ithallerin (nominative second-person singular)
ithali (nominative singular third-person)
ithalleri (nominative singular third-person)
ithalimiz (first-person nominative plural)
ithallerimiz (first-person nominative plural)
ithaliniz (nominative plural second-person)
ithalleriniz (nominative plural second-person)
ithalleri (nominative plural third-person)
ithalimi (accusative definite first-person singular)
ithallerimi (accusative definite first-person singular)
ithalini (accusative definite second-person singular)
ithallerini (accusative definite second-person singular)
ithalini (accusative definite singular third-person)
ithallerini (accusative definite singular third-person)
ithalimizi (accusative definite first-person plural)
ithallerimizi (accusative definite first-person plural)
ithalinizi (accusative definite plural second-person)
ithallerinizi (accusative definite plural second-person)
ithallerini (accusative definite plural third-person)
ithalime (dative first-person singular)
ithallerime (dative first-person singular)
ithaline (dative second-person singular)
ithallerine (dative second-person singular)
ithaline (dative singular third-person)
ithallerine (dative singular third-person)
ithalimize (dative first-person plural)
ithallerimize (dative first-person plural)
ithalinize (dative plural second-person)
ithallerinize (dative plural second-person)
ithallerine (dative plural third-person)
ithalimde (first-person locative singular)
ithallerimde (first-person locative singular)
ithalinde (locative second-person singular)
ithallerinde (locative second-person singular)
ithalinde (locative singular third-person)
ithallerinde (locative singular third-person)
ithalimizde (first-person locative plural)
ithallerimizde (first-person locative plural)
ithalinizde (locative plural second-person)
ithallerinizde (locative plural second-person)
ithallerinde (locative plural third-person)
ithalimden (ablative first-person singular)
ithallerimden (ablative first-person singular)
ithalinden (ablative second-person singular)
ithallerinden (ablative second-person singular)
ithalinden (ablative singular third-person)
ithallerinden (ablative singular third-person)
ithalimizden (ablative first-person plural)
ithallerimizden (ablative first-person plural)
ithalinizden (ablative plural second-person)
ithallerinizden (ablative plural second-person)
ithallerinden (ablative plural third-person)
ithalimin (first-person genitive singular)
ithallerimin (first-person genitive singular)
ithalinin (genitive second-person singular)
ithallerinin (genitive second-person singular)
ithalinin (genitive singular third-person)
ithallerinin (genitive singular third-person)
ithalimizin (first-person genitive plural)
ithallerimizin (first-person genitive plural)
ithalinizin (genitive plural second-person)
ithallerinizin (genitive plural second-person)
ithallerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ادخال (idḫal, itḫal, “a making or letting a person enter, introducing, inserting; an importing”), from Arabic إِدْخَال (ʔidḵāl, “introducing, causing to enter”), verbal noun of أَدْخَلَ (ʔadḵala, “to make enter, to let in, to introduce”).

der

(dated) An act of letting in, causing to enter.

(business) An act of importing goods from abroad.

(business) An imported product, an import.


zekâ bölümü

head

zekâ bölümü (definite accusative zekâ bölümünü, plural zekâ bölümleri)

zekâ bölümünü (accusative definite)
zekâ bölümleri (plural)
zekâ bölümü (nominative singular)
zekâ bölümleri (nominative plural)
zekâ bölümünü (accusative definite singular)
zekâ bölümlerini (accusative definite plural)
zekâ bölümüne (dative singular)
zekâ bölümlerine (dative plural)
zekâ bölümünde (locative singular)
zekâ bölümlerinde (locative plural)
zekâ bölümünden (ablative singular)
zekâ bölümlerinden (ablative plural)
zekâ bölümünün (genitive singular)
zekâ bölümlerinin (genitive plural)

ze‧kâ‧bö‧lü‧mü

Calque of English intelligence quotient, compound of zekâ (“intelligence”) + bölüm (“(result of) division, section”) + -ü (possessive suffix).

com+

intelligence quotient
intelligence quotient


ihtimam

head

ihtimam (definite accusative ihtimamı, plural ihtimamlar)

ihtimamı (accusative definite)
ihtimamlar (plural)
ihtimam (nominative singular)
ihtimamlar (nominative plural)
ihtimamı (accusative definite singular)
ihtimamları (accusative definite plural)
ihtimama (dative singular)
ihtimamlara (dative plural)
ihtimamda (locative singular)
ihtimamlarda (locative plural)
ihtimamdan (ablative singular)
ihtimamlardan (ablative plural)
ihtimamın (genitive singular)
ihtimamların (genitive plural)
ihtimamım (first-person nominative singular)
ihtimamlarım (first-person nominative singular)
ihtimamın (nominative second-person singular)
ihtimamların (nominative second-person singular)
ihtimamı (nominative singular third-person)
ihtimamları (nominative singular third-person)
ihtimamımız (first-person nominative plural)
ihtimamlarımız (first-person nominative plural)
ihtimamınız (nominative plural second-person)
ihtimamlarınız (nominative plural second-person)
ihtimamları (nominative plural third-person)
ihtimamımı (accusative definite first-person singular)
ihtimamlarımı (accusative definite first-person singular)
ihtimamını (accusative definite second-person singular)
ihtimamlarını (accusative definite second-person singular)
ihtimamını (accusative definite singular third-person)
ihtimamlarını (accusative definite singular third-person)
ihtimamımızı (accusative definite first-person plural)
ihtimamlarımızı (accusative definite first-person plural)
ihtimamınızı (accusative definite plural second-person)
ihtimamlarınızı (accusative definite plural second-person)
ihtimamlarını (accusative definite plural third-person)
ihtimamıma (dative first-person singular)
ihtimamlarıma (dative first-person singular)
ihtimamına (dative second-person singular)
ihtimamlarına (dative second-person singular)
ihtimamına (dative singular third-person)
ihtimamlarına (dative singular third-person)
ihtimamımıza (dative first-person plural)
ihtimamlarımıza (dative first-person plural)
ihtimamınıza (dative plural second-person)
ihtimamlarınıza (dative plural second-person)
ihtimamlarına (dative plural third-person)
ihtimamımda (first-person locative singular)
ihtimamlarımda (first-person locative singular)
ihtimamında (locative second-person singular)
ihtimamlarında (locative second-person singular)
ihtimamında (locative singular third-person)
ihtimamlarında (locative singular third-person)
ihtimamımızda (first-person locative plural)
ihtimamlarımızda (first-person locative plural)
ihtimamınızda (locative plural second-person)
ihtimamlarınızda (locative plural second-person)
ihtimamlarında (locative plural third-person)
ihtimamımdan (ablative first-person singular)
ihtimamlarımdan (ablative first-person singular)
ihtimamından (ablative second-person singular)
ihtimamlarından (ablative second-person singular)
ihtimamından (ablative singular third-person)
ihtimamlarından (ablative singular third-person)
ihtimamımızdan (ablative first-person plural)
ihtimamlarımızdan (ablative first-person plural)
ihtimamınızdan (ablative plural second-person)
ihtimamlarınızdan (ablative plural second-person)
ihtimamlarından (ablative plural third-person)
ihtimamımın (first-person genitive singular)
ihtimamlarımın (first-person genitive singular)
ihtimamının (genitive second-person singular)
ihtimamlarının (genitive second-person singular)
ihtimamının (genitive singular third-person)
ihtimamlarının (genitive singular third-person)
ihtimamımızın (first-person genitive plural)
ihtimamlarımızın (first-person genitive plural)
ihtimamınızın (genitive plural second-person)
ihtimamlarınızın (genitive plural second-person)
ihtimamlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اهتمام (ihtimām, “a being thoughtful, anxious, sorrowful; care, anxiety; an employing much thought about a thing; nicety of adjustment, carefulness of finish”), from Arabic اِهْتِمَام (ihtimām).

inh+

(dated) Attention and care given to a task at hand; pains.


itiyat

head

itiyat (definite accusative itiyadı, plural itiyatlar)

itiyadı (accusative definite)
itiyatlar (plural)
itiyat (nominative singular)
itiyatlar (nominative plural)
itiyadı (accusative definite singular)
itiyatları (accusative definite plural)
itiyada (dative singular)
itiyatlara (dative plural)
itiyatta (locative singular)
itiyatlarda (locative plural)
itiyattan (ablative singular)
itiyatlardan (ablative plural)
itiyadın (genitive singular)
itiyatların (genitive plural)
itiyadım (first-person nominative singular)
itiyatlarım (first-person nominative singular)
itiyadın (nominative second-person singular)
itiyatların (nominative second-person singular)
itiyadı (nominative singular third-person)
itiyatları (nominative singular third-person)
itiyadımız (first-person nominative plural)
itiyatlarımız (first-person nominative plural)
itiyadınız (nominative plural second-person)
itiyatlarınız (nominative plural second-person)
itiyatları (nominative plural third-person)
itiyadımı (accusative definite first-person singular)
itiyatlarımı (accusative definite first-person singular)
itiyadını (accusative definite second-person singular)
itiyatlarını (accusative definite second-person singular)
itiyadını (accusative definite singular third-person)
itiyatlarını (accusative definite singular third-person)
itiyadımızı (accusative definite first-person plural)
itiyatlarımızı (accusative definite first-person plural)
itiyadınızı (accusative definite plural second-person)
itiyatlarınızı (accusative definite plural second-person)
itiyatlarını (accusative definite plural third-person)
itiyadıma (dative first-person singular)
itiyatlarıma (dative first-person singular)
itiyadına (dative second-person singular)
itiyatlarına (dative second-person singular)
itiyadına (dative singular third-person)
itiyatlarına (dative singular third-person)
itiyadımıza (dative first-person plural)
itiyatlarımıza (dative first-person plural)
itiyadınıza (dative plural second-person)
itiyatlarınıza (dative plural second-person)
itiyatlarına (dative plural third-person)
itiyadımda (first-person locative singular)
itiyatlarımda (first-person locative singular)
itiyadında (locative second-person singular)
itiyatlarında (locative second-person singular)
itiyadında (locative singular third-person)
itiyatlarında (locative singular third-person)
itiyadımızda (first-person locative plural)
itiyatlarımızda (first-person locative plural)
itiyadınızda (locative plural second-person)
itiyatlarınızda (locative plural second-person)
itiyatlarında (locative plural third-person)
itiyadımdan (ablative first-person singular)
itiyatlarımdan (ablative first-person singular)
itiyadından (ablative second-person singular)
itiyatlarından (ablative second-person singular)
itiyadından (ablative singular third-person)
itiyatlarından (ablative singular third-person)
itiyadımızdan (ablative first-person plural)
itiyatlarımızdan (ablative first-person plural)
itiyadınızdan (ablative plural second-person)
itiyatlarınızdan (ablative plural second-person)
itiyatlarından (ablative plural third-person)
itiyadımın (first-person genitive singular)
itiyatlarımın (first-person genitive singular)
itiyadının (genitive second-person singular)
itiyatlarının (genitive second-person singular)
itiyadının (genitive singular third-person)
itiyatlarının (genitive singular third-person)
itiyadımızın (first-person genitive plural)
itiyatlarımızın (first-person genitive plural)
itiyadınızın (genitive plural second-person)
itiyatlarınızın (genitive plural second-person)
itiyatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اعتیاد (iʿtiyād, “a repeatedly doing an act, a becoming habituated to; habit”), from Arabic اِعْتِيَاد (iʕtiyād)


idareci

head

idareci (definite accusative idareciyi, plural idareciler)

idareciyi (accusative definite)
idareciler (plural)

From idare (“management, administration”) + -ci (“suffix for professions/occupations”)


ışıldak

head

ışıldak (definite accusative ışıldağı, plural ışıldaklar)

ışıldağı (accusative definite)
ışıldaklar (plural)


pornoğrafya

pornoğrafya (definite accusative pornoğrafyayı, plural pornoğrafyalar)

pornoğrafyayı (accusative definite)
pornoğrafyalar (plural)
pornoğrafya (nominative singular)
pornoğrafyalar (nominative plural)
pornoğrafyayı (accusative definite singular)
pornoğrafyaları (accusative definite plural)
pornoğrafyaya (dative singular)
pornoğrafyalara (dative plural)
pornoğrafyada (locative singular)
pornoğrafyalarda (locative plural)
pornoğrafyadan (ablative singular)
pornoğrafyalardan (ablative plural)
pornoğrafyanın (genitive singular)
pornoğrafyaların (genitive plural)
pornoğrafyam (first-person nominative singular)
pornoğrafyalarım (first-person nominative singular)
pornoğrafyan (nominative second-person singular)
pornoğrafyaların (nominative second-person singular)
pornoğrafyası (nominative singular third-person)
pornoğrafyaları (nominative singular third-person)
pornoğrafyamız (first-person nominative plural)
pornoğrafyalarımız (first-person nominative plural)
pornoğrafyanız (nominative plural second-person)
pornoğrafyalarınız (nominative plural second-person)
pornoğrafyaları (nominative plural third-person)
pornoğrafyamı (accusative definite first-person singular)
pornoğrafyalarımı (accusative definite first-person singular)
pornoğrafyanı (accusative definite second-person singular)
pornoğrafyalarını (accusative definite second-person singular)
pornoğrafyasını (accusative definite singular third-person)
pornoğrafyalarını (accusative definite singular third-person)
pornoğrafyamızı (accusative definite first-person plural)
pornoğrafyalarımızı (accusative definite first-person plural)
pornoğrafyanızı (accusative definite plural second-person)
pornoğrafyalarınızı (accusative definite plural second-person)
pornoğrafyalarını (accusative definite plural third-person)
pornoğrafyama (dative first-person singular)
pornoğrafyalarıma (dative first-person singular)
pornoğrafyana (dative second-person singular)
pornoğrafyalarına (dative second-person singular)
pornoğrafyasına (dative singular third-person)
pornoğrafyalarına (dative singular third-person)
pornoğrafyamıza (dative first-person plural)
pornoğrafyalarımıza (dative first-person plural)
pornoğrafyanıza (dative plural second-person)
pornoğrafyalarınıza (dative plural second-person)
pornoğrafyalarına (dative plural third-person)
pornoğrafyamda (first-person locative singular)
pornoğrafyalarımda (first-person locative singular)
pornoğrafyanda (locative second-person singular)
pornoğrafyalarında (locative second-person singular)
pornoğrafyasında (locative singular third-person)
pornoğrafyalarında (locative singular third-person)
pornoğrafyamızda (first-person locative plural)
pornoğrafyalarımızda (first-person locative plural)
pornoğrafyanızda (locative plural second-person)
pornoğrafyalarınızda (locative plural second-person)
pornoğrafyalarında (locative plural third-person)
pornoğrafyamdan (ablative first-person singular)
pornoğrafyalarımdan (ablative first-person singular)
pornoğrafyandan (ablative second-person singular)
pornoğrafyalarından (ablative second-person singular)
pornoğrafyasından (ablative singular third-person)
pornoğrafyalarından (ablative singular third-person)
pornoğrafyamızdan (ablative first-person plural)
pornoğrafyalarımızdan (ablative first-person plural)
pornoğrafyanızdan (ablative plural second-person)
pornoğrafyalarınızdan (ablative plural second-person)
pornoğrafyalarından (ablative plural third-person)
pornoğrafyamın (first-person genitive singular)
pornoğrafyalarımın (first-person genitive singular)
pornoğrafyanın (genitive second-person singular)
pornoğrafyalarının (genitive second-person singular)
pornoğrafyasının (genitive singular third-person)
pornoğrafyalarının (genitive singular third-person)
pornoğrafyamızın (first-person genitive plural)
pornoğrafyalarımızın (first-person genitive plural)
pornoğrafyanızın (genitive plural second-person)
pornoğrafyalarınızın (genitive plural second-person)
pornoğrafyalarının (genitive plural third-person)
pornoğrafyayım (first-person singular)
pornoğrafyalarım (first-person singular)
pornoğrafyasın (second-person singular)
pornoğrafyalarsın (second-person singular)
pornoğrafya (singular third-person)
pornoğrafyadır (singular third-person)
pornoğrafyalar (singular third-person)
pornoğrafyalardır (singular third-person)
pornoğrafyayız (first-person plural)
pornoğrafyalarız (first-person plural)
pornoğrafyasınız (plural second-person)
pornoğrafyalarsınız (plural second-person)
pornoğrafyalar (plural third-person)
pornoğrafyalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پورنوغرافیا (pornoğrafya), from Egyptian Arabic بُورْنُوجْرَافِيَا (burnugrāfiyā), پُورْنُوجْرَافِيَا (purnugrāfiyā), from Ancient Greek πορνογράφος (pornográphos).

der

بُورْنُوجْرَافِيَا

pornography (depiction of sexual subject matter with prurient intent)


tencere

head

tencere (definite accusative tencereyi, plural tencereler)

tencereyi (accusative definite)
tencereler (plural)
tencere (nominative singular)
tencereler (nominative plural)
tencereyi (accusative definite singular)
tencereleri (accusative definite plural)
tencereye (dative singular)
tencerelere (dative plural)
tencerede (locative singular)
tencerelerde (locative plural)
tencereden (ablative singular)
tencerelerden (ablative plural)
tencerenin (genitive singular)
tencerelerin (genitive plural)
tencerem (first-person nominative singular)
tencerelerim (first-person nominative singular)
tenceren (nominative second-person singular)
tencerelerin (nominative second-person singular)
tenceresi (nominative singular third-person)
tencereleri (nominative singular third-person)
tenceremiz (first-person nominative plural)
tencerelerimiz (first-person nominative plural)
tencereniz (nominative plural second-person)
tencereleriniz (nominative plural second-person)
tencereleri (nominative plural third-person)
tenceremi (accusative definite first-person singular)
tencerelerimi (accusative definite first-person singular)
tencereni (accusative definite second-person singular)
tencerelerini (accusative definite second-person singular)
tenceresini (accusative definite singular third-person)
tencerelerini (accusative definite singular third-person)
tenceremizi (accusative definite first-person plural)
tencerelerimizi (accusative definite first-person plural)
tencerenizi (accusative definite plural second-person)
tencerelerinizi (accusative definite plural second-person)
tencerelerini (accusative definite plural third-person)
tencereme (dative first-person singular)
tencerelerime (dative first-person singular)
tencerene (dative second-person singular)
tencerelerine (dative second-person singular)
tenceresine (dative singular third-person)
tencerelerine (dative singular third-person)
tenceremize (dative first-person plural)
tencerelerimize (dative first-person plural)
tencerenize (dative plural second-person)
tencerelerinize (dative plural second-person)
tencerelerine (dative plural third-person)
tenceremde (first-person locative singular)
tencerelerimde (first-person locative singular)
tencerende (locative second-person singular)
tencerelerinde (locative second-person singular)
tenceresinde (locative singular third-person)
tencerelerinde (locative singular third-person)
tenceremizde (first-person locative plural)
tencerelerimizde (first-person locative plural)
tencerenizde (locative plural second-person)
tencerelerinizde (locative plural second-person)
tencerelerinde (locative plural third-person)
tenceremden (ablative first-person singular)
tencerelerimden (ablative first-person singular)
tencerenden (ablative second-person singular)
tencerelerinden (ablative second-person singular)
tenceresinden (ablative singular third-person)
tencerelerinden (ablative singular third-person)
tenceremizden (ablative first-person plural)
tencerelerimizden (ablative first-person plural)
tencerenizden (ablative plural second-person)
tencerelerinizden (ablative plural second-person)
tencerelerinden (ablative plural third-person)
tenceremin (first-person genitive singular)
tencerelerimin (first-person genitive singular)
tencerenin (genitive second-person singular)
tencerelerinin (genitive second-person singular)
tenceresinin (genitive singular third-person)
tencerelerinin (genitive singular third-person)
tenceremizin (first-person genitive plural)
tencerelerimizin (first-person genitive plural)
tencerenizin (genitive plural second-person)
tencerelerinizin (genitive plural second-person)
tencerelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تنجره (tencere, “a saucepan, kettle, stewpan, pipkin”), from Arabic طَنْجَرَة (ṭanjara).


nevir

head

nevir (definite accusative nevri, plural nevirler)

nevri (accusative definite)
nevirler (plural)
nevir (nominative singular)
nevirler (nominative plural)
nevri (accusative definite singular)
nevirleri (accusative definite plural)
nevre (dative singular)
nevirlere (dative plural)
nevirde (locative singular)
nevirlerde (locative plural)
nevirden (ablative singular)
nevirlerden (ablative plural)
nevrin (genitive singular)
nevirlerin (genitive plural)
nevrim (first-person nominative singular)
nevirlerim (first-person nominative singular)
nevrin (nominative second-person singular)
nevirlerin (nominative second-person singular)
nevri (nominative singular third-person)
nevirleri (nominative singular third-person)
nevrimiz (first-person nominative plural)
nevirlerimiz (first-person nominative plural)
nevriniz (nominative plural second-person)
nevirleriniz (nominative plural second-person)
nevirleri (nominative plural third-person)
nevrimi (accusative definite first-person singular)
nevirlerimi (accusative definite first-person singular)
nevrini (accusative definite second-person singular)
nevirlerini (accusative definite second-person singular)
nevrini (accusative definite singular third-person)
nevirlerini (accusative definite singular third-person)
nevrimizi (accusative definite first-person plural)
nevirlerimizi (accusative definite first-person plural)
nevrinizi (accusative definite plural second-person)
nevirlerinizi (accusative definite plural second-person)
nevirlerini (accusative definite plural third-person)
nevrime (dative first-person singular)
nevirlerime (dative first-person singular)
nevrine (dative second-person singular)
nevirlerine (dative second-person singular)
nevrine (dative singular third-person)
nevirlerine (dative singular third-person)
nevrimize (dative first-person plural)
nevirlerimize (dative first-person plural)
nevrinize (dative plural second-person)
nevirlerinize (dative plural second-person)
nevirlerine (dative plural third-person)
nevrimde (first-person locative singular)
nevirlerimde (first-person locative singular)
nevrinde (locative second-person singular)
nevirlerinde (locative second-person singular)
nevrinde (locative singular third-person)
nevirlerinde (locative singular third-person)
nevrimizde (first-person locative plural)
nevirlerimizde (first-person locative plural)
nevrinizde (locative plural second-person)
nevirlerinizde (locative plural second-person)
nevirlerinde (locative plural third-person)
nevrimden (ablative first-person singular)
nevirlerimden (ablative first-person singular)
nevrinden (ablative second-person singular)
nevirlerinden (ablative second-person singular)
nevrinden (ablative singular third-person)
nevirlerinden (ablative singular third-person)
nevrimizden (ablative first-person plural)
nevirlerimizden (ablative first-person plural)
nevrinizden (ablative plural second-person)
nevirlerinizden (ablative plural second-person)
nevirlerinden (ablative plural third-person)
nevrimin (first-person genitive singular)
nevirlerimin (first-person genitive singular)
nevrinin (genitive second-person singular)
nevirlerinin (genitive second-person singular)
nevrinin (genitive singular third-person)
nevirlerinin (genitive singular third-person)
nevrimizin (first-person genitive plural)
nevirlerimizin (first-person genitive plural)
nevrinizin (genitive plural second-person)
nevirlerinizin (genitive plural second-person)
nevirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نور (nevr, “a being bright, brightness; white blossoms”), from Arabic نَوْر (nawr, “blossoms”).

inh+

(colloquial) The color of one's face, complexion.


endüksiyon

head

endüksiyon (definite accusative endüksiyonu, plural endüksiyonlar)

endüksiyonu (accusative definite)
endüksiyonlar (plural)

From Ottoman Turkish اندوكسیون (endüksiyon), from French induction.


indüktans

indüktans (definite accusative indüktansı, plural indüktanslar)

indüktansı (accusative definite)
indüktanslar (plural)


ipekkuyruk

ipekkuyruk (definite accusative ipekkuyruğu, plural ipekkuyruklar)

ipekkuyruğu (accusative definite)
ipekkuyruklar (plural)
ipekkuyruk (nominative singular)
ipekkuyruklar (nominative plural)
ipekkuyruğu (accusative definite singular)
ipekkuyrukları (accusative definite plural)
ipekkuyruğa (dative singular)
ipekkuyruklara (dative plural)
ipekkuyrukta (locative singular)
ipekkuyruklarda (locative plural)
ipekkuyruktan (ablative singular)
ipekkuyruklardan (ablative plural)
ipekkuyruğun (genitive singular)
ipekkuyrukların (genitive plural)
ipekkuyruğum (first-person nominative singular)
ipekkuyruklarım (first-person nominative singular)
ipekkuyruğun (nominative second-person singular)
ipekkuyrukların (nominative second-person singular)
ipekkuyruğu (nominative singular third-person)
ipekkuyrukları (nominative singular third-person)
ipekkuyruğumuz (first-person nominative plural)
ipekkuyruklarımız (first-person nominative plural)
ipekkuyruğunuz (nominative plural second-person)
ipekkuyruklarınız (nominative plural second-person)
ipekkuyrukları (nominative plural third-person)
ipekkuyruğumu (accusative definite first-person singular)
ipekkuyruklarımı (accusative definite first-person singular)
ipekkuyruğunu (accusative definite second-person singular)
ipekkuyruklarını (accusative definite second-person singular)
ipekkuyruğunu (accusative definite singular third-person)
ipekkuyruklarını (accusative definite singular third-person)
ipekkuyruğumuzu (accusative definite first-person plural)
ipekkuyruklarımızı (accusative definite first-person plural)
ipekkuyruğunuzu (accusative definite plural second-person)
ipekkuyruklarınızı (accusative definite plural second-person)
ipekkuyruklarını (accusative definite plural third-person)
ipekkuyruğuma (dative first-person singular)
ipekkuyruklarıma (dative first-person singular)
ipekkuyruğuna (dative second-person singular)
ipekkuyruklarına (dative second-person singular)
ipekkuyruğuna (dative singular third-person)
ipekkuyruklarına (dative singular third-person)
ipekkuyruğumuza (dative first-person plural)
ipekkuyruklarımıza (dative first-person plural)
ipekkuyruğunuza (dative plural second-person)
ipekkuyruklarınıza (dative plural second-person)
ipekkuyruklarına (dative plural third-person)
ipekkuyruğumda (first-person locative singular)
ipekkuyruklarımda (first-person locative singular)
ipekkuyruğunda (locative second-person singular)
ipekkuyruklarında (locative second-person singular)
ipekkuyruğunda (locative singular third-person)
ipekkuyruklarında (locative singular third-person)
ipekkuyruğumuzda (first-person locative plural)
ipekkuyruklarımızda (first-person locative plural)
ipekkuyruğunuzda (locative plural second-person)
ipekkuyruklarınızda (locative plural second-person)
ipekkuyruklarında (locative plural third-person)
ipekkuyruğumdan (ablative first-person singular)
ipekkuyruklarımdan (ablative first-person singular)
ipekkuyruğundan (ablative second-person singular)
ipekkuyruklarından (ablative second-person singular)
ipekkuyruğundan (ablative singular third-person)
ipekkuyruklarından (ablative singular third-person)
ipekkuyruğumuzdan (ablative first-person plural)
ipekkuyruklarımızdan (ablative first-person plural)
ipekkuyruğunuzdan (ablative plural second-person)
ipekkuyruklarınızdan (ablative plural second-person)
ipekkuyruklarından (ablative plural third-person)
ipekkuyruğumun (first-person genitive singular)
ipekkuyruklarımın (first-person genitive singular)
ipekkuyruğunun (genitive second-person singular)
ipekkuyruklarının (genitive second-person singular)
ipekkuyruğunun (genitive singular third-person)
ipekkuyruklarının (genitive singular third-person)
ipekkuyruğumuzun (first-person genitive plural)
ipekkuyruklarımızın (first-person genitive plural)
ipekkuyruğunuzun (genitive plural second-person)
ipekkuyruklarınızın (genitive plural second-person)
ipekkuyruklarının (genitive plural third-person)

ipek (“silk”) + kuyruk (“tail”). Perhaps ultimately a calque of German Seidenschwanz.


ihtiva

ihtiva (definite accusative ihtivayı, plural ihtivalar)

ihtivayı (accusative definite)
ihtivalar (plural)
ihtiva (nominative singular)
ihtivalar (nominative plural)
ihtivayı (accusative definite singular)
ihtivaları (accusative definite plural)
ihtivaya (dative singular)
ihtivalara (dative plural)
ihtivada (locative singular)
ihtivalarda (locative plural)
ihtivadan (ablative singular)
ihtivalardan (ablative plural)
ihtivanın (genitive singular)
ihtivaların (genitive plural)
ihtivam (first-person nominative singular)
ihtivalarım (first-person nominative singular)
ihtivan (nominative second-person singular)
ihtivaların (nominative second-person singular)
ihtivası (nominative singular third-person)
ihtivaları (nominative singular third-person)
ihtivamız (first-person nominative plural)
ihtivalarımız (first-person nominative plural)
ihtivanız (nominative plural second-person)
ihtivalarınız (nominative plural second-person)
ihtivaları (nominative plural third-person)
ihtivamı (accusative definite first-person singular)
ihtivalarımı (accusative definite first-person singular)
ihtivanı (accusative definite second-person singular)
ihtivalarını (accusative definite second-person singular)
ihtivasını (accusative definite singular third-person)
ihtivalarını (accusative definite singular third-person)
ihtivamızı (accusative definite first-person plural)
ihtivalarımızı (accusative definite first-person plural)
ihtivanızı (accusative definite plural second-person)
ihtivalarınızı (accusative definite plural second-person)
ihtivalarını (accusative definite plural third-person)
ihtivama (dative first-person singular)
ihtivalarıma (dative first-person singular)
ihtivana (dative second-person singular)
ihtivalarına (dative second-person singular)
ihtivasına (dative singular third-person)
ihtivalarına (dative singular third-person)
ihtivamıza (dative first-person plural)
ihtivalarımıza (dative first-person plural)
ihtivanıza (dative plural second-person)
ihtivalarınıza (dative plural second-person)
ihtivalarına (dative plural third-person)
ihtivamda (first-person locative singular)
ihtivalarımda (first-person locative singular)
ihtivanda (locative second-person singular)
ihtivalarında (locative second-person singular)
ihtivasında (locative singular third-person)
ihtivalarında (locative singular third-person)
ihtivamızda (first-person locative plural)
ihtivalarımızda (first-person locative plural)
ihtivanızda (locative plural second-person)
ihtivalarınızda (locative plural second-person)
ihtivalarında (locative plural third-person)
ihtivamdan (ablative first-person singular)
ihtivalarımdan (ablative first-person singular)
ihtivandan (ablative second-person singular)
ihtivalarından (ablative second-person singular)
ihtivasından (ablative singular third-person)
ihtivalarından (ablative singular third-person)
ihtivamızdan (ablative first-person plural)
ihtivalarımızdan (ablative first-person plural)
ihtivanızdan (ablative plural second-person)
ihtivalarınızdan (ablative plural second-person)
ihtivalarından (ablative plural third-person)
ihtivamın (first-person genitive singular)
ihtivalarımın (first-person genitive singular)
ihtivanın (genitive second-person singular)
ihtivalarının (genitive second-person singular)
ihtivasının (genitive singular third-person)
ihtivalarının (genitive singular third-person)
ihtivamızın (first-person genitive plural)
ihtivalarımızın (first-person genitive plural)
ihtivanızın (genitive plural second-person)
ihtivalarınızın (genitive plural second-person)
ihtivalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish احتوا (ihtivā, “a holding, taking, containing (within) itself”), from Arabic اِحْتِوَاء (iḥtiwāʔ), verbal noun of اِحْتَوَى (iḥtawā, “to contain”).

der

Arabic اِحْتِوَاء (iḥtiwāʔ)

An act of containing, including withing itself.


salaş

head

salaş (definite accusative salaşı, plural salaşlar)

salaşı (accusative definite)
salaşlar (plural)
salaş (nominative singular)
salaşlar (nominative plural)
salaşı (accusative definite singular)
salaşları (accusative definite plural)
salaşa (dative singular)
salaşlara (dative plural)
salaşta (locative singular)
salaşlarda (locative plural)
salaştan (ablative singular)
salaşlardan (ablative plural)
salaşın (genitive singular)
salaşların (genitive plural)
salaşım (first-person nominative singular)
salaşlarım (first-person nominative singular)
salaşın (nominative second-person singular)
salaşların (nominative second-person singular)
salaşı (nominative singular third-person)
salaşları (nominative singular third-person)
salaşımız (first-person nominative plural)
salaşlarımız (first-person nominative plural)
salaşınız (nominative plural second-person)
salaşlarınız (nominative plural second-person)
salaşları (nominative plural third-person)
salaşımı (accusative definite first-person singular)
salaşlarımı (accusative definite first-person singular)
salaşını (accusative definite second-person singular)
salaşlarını (accusative definite second-person singular)
salaşını (accusative definite singular third-person)
salaşlarını (accusative definite singular third-person)
salaşımızı (accusative definite first-person plural)
salaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
salaşınızı (accusative definite plural second-person)
salaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
salaşlarını (accusative definite plural third-person)
salaşıma (dative first-person singular)
salaşlarıma (dative first-person singular)
salaşına (dative second-person singular)
salaşlarına (dative second-person singular)
salaşına (dative singular third-person)
salaşlarına (dative singular third-person)
salaşımıza (dative first-person plural)
salaşlarımıza (dative first-person plural)
salaşınıza (dative plural second-person)
salaşlarınıza (dative plural second-person)
salaşlarına (dative plural third-person)
salaşımda (first-person locative singular)
salaşlarımda (first-person locative singular)
salaşında (locative second-person singular)
salaşlarında (locative second-person singular)
salaşında (locative singular third-person)
salaşlarında (locative singular third-person)
salaşımızda (first-person locative plural)
salaşlarımızda (first-person locative plural)
salaşınızda (locative plural second-person)
salaşlarınızda (locative plural second-person)
salaşlarında (locative plural third-person)
salaşımdan (ablative first-person singular)
salaşlarımdan (ablative first-person singular)
salaşından (ablative second-person singular)
salaşlarından (ablative second-person singular)
salaşından (ablative singular third-person)
salaşlarından (ablative singular third-person)
salaşımızdan (ablative first-person plural)
salaşlarımızdan (ablative first-person plural)
salaşınızdan (ablative plural second-person)
salaşlarınızdan (ablative plural second-person)
salaşlarından (ablative plural third-person)
salaşımın (first-person genitive singular)
salaşlarımın (first-person genitive singular)
salaşının (genitive second-person singular)
salaşlarının (genitive second-person singular)
salaşının (genitive singular third-person)
salaşlarının (genitive singular third-person)
salaşımızın (first-person genitive plural)
salaşlarımızın (first-person genitive plural)
salaşınızın (genitive plural second-person)
salaşlarınızın (genitive plural second-person)
salaşlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صالاش or صلاش (ṣalaş, “a booth”), from Hungarian szállás.

(dated) A hastily put together stall in order to sell fruits, vegetables etc.


erkeç

erkeç (definite accusative erkeci, plural erkeçler)

erkeci (accusative definite)
erkeçler (plural)
erkeç (nominative singular)
erkeçler (nominative plural)
erkeci (accusative definite singular)
erkeçleri (accusative definite plural)
erkece (dative singular)
erkeçlere (dative plural)
erkeçte (locative singular)
erkeçlerde (locative plural)
erkeçten (ablative singular)
erkeçlerden (ablative plural)
erkecin (genitive singular)
erkeçlerin (genitive plural)
erkecim (first-person nominative singular)
erkeçlerim (first-person nominative singular)
erkecin (nominative second-person singular)
erkeçlerin (nominative second-person singular)
erkeci (nominative singular third-person)
erkeçleri (nominative singular third-person)
erkecimiz (first-person nominative plural)
erkeçlerimiz (first-person nominative plural)
erkeciniz (nominative plural second-person)
erkeçleriniz (nominative plural second-person)
erkeçleri (nominative plural third-person)
erkecimi (accusative definite first-person singular)
erkeçlerimi (accusative definite first-person singular)
erkecini (accusative definite second-person singular)
erkeçlerini (accusative definite second-person singular)
erkecini (accusative definite singular third-person)
erkeçlerini (accusative definite singular third-person)
erkecimizi (accusative definite first-person plural)
erkeçlerimizi (accusative definite first-person plural)
erkecinizi (accusative definite plural second-person)
erkeçlerinizi (accusative definite plural second-person)
erkeçlerini (accusative definite plural third-person)
erkecime (dative first-person singular)
erkeçlerime (dative first-person singular)
erkecine (dative second-person singular)
erkeçlerine (dative second-person singular)
erkecine (dative singular third-person)
erkeçlerine (dative singular third-person)
erkecimize (dative first-person plural)
erkeçlerimize (dative first-person plural)
erkecinize (dative plural second-person)
erkeçlerinize (dative plural second-person)
erkeçlerine (dative plural third-person)
erkecimde (first-person locative singular)
erkeçlerimde (first-person locative singular)
erkecinde (locative second-person singular)
erkeçlerinde (locative second-person singular)
erkecinde (locative singular third-person)
erkeçlerinde (locative singular third-person)
erkecimizde (first-person locative plural)
erkeçlerimizde (first-person locative plural)
erkecinizde (locative plural second-person)
erkeçlerinizde (locative plural second-person)
erkeçlerinde (locative plural third-person)
erkecimden (ablative first-person singular)
erkeçlerimden (ablative first-person singular)
erkecinden (ablative second-person singular)
erkeçlerinden (ablative second-person singular)
erkecinden (ablative singular third-person)
erkeçlerinden (ablative singular third-person)
erkecimizden (ablative first-person plural)
erkeçlerimizden (ablative first-person plural)
erkecinizden (ablative plural second-person)
erkeçlerinizden (ablative plural second-person)
erkeçlerinden (ablative plural third-person)
erkecimin (first-person genitive singular)
erkeçlerimin (first-person genitive singular)
erkecinin (genitive second-person singular)
erkeçlerinin (genitive second-person singular)
erkecinin (genitive singular third-person)
erkeçlerinin (genitive singular third-person)
erkecimizin (first-person genitive plural)
erkeçlerimizin (first-person genitive plural)
erkecinizin (genitive plural second-person)
erkeçlerinizin (genitive plural second-person)
erkeçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اركج (erkec, “billy goat”), possibly a blend of erkek (“male”) + keçi (“goat”).

inh+

billy goat, buck, an adult male of the species Capra hircus


elebaşı

head

elebaşı (definite accusative elebaşını, plural elebaşları)

elebaşını (accusative definite)
elebaşları (plural)

From Ottoman Turkish الهباشی (elebaşı), equivalent to er (“man, brave”) + baş.

ringleader; a leader of bandits, terrorists, etc.