özel okul

özel okul (definite accusative özel okulu, plural özel okullar)

özel okulu (accusative definite)
özel okullar (plural)
özel okul (nominative singular)
özel okullar (nominative plural)
özel okulu (accusative definite singular)
özel okulları (accusative definite plural)
özel okula (dative singular)
özel okullara (dative plural)
özel okulda (locative singular)
özel okullarda (locative plural)
özel okuldan (ablative singular)
özel okullardan (ablative plural)
özel okulun (genitive singular)
özel okulların (genitive plural)
özel okulum (first-person nominative singular)
özel okullarım (first-person nominative singular)
özel okulun (nominative second-person singular)
özel okulların (nominative second-person singular)
özel okulu (nominative singular third-person)
özel okulları (nominative singular third-person)
özel okulumuz (first-person nominative plural)
özel okullarımız (first-person nominative plural)
özel okulunuz (nominative plural second-person)
özel okullarınız (nominative plural second-person)
özel okulları (nominative plural third-person)
özel okulumu (accusative definite first-person singular)
özel okullarımı (accusative definite first-person singular)
özel okulunu (accusative definite second-person singular)
özel okullarını (accusative definite second-person singular)
özel okulunu (accusative definite singular third-person)
özel okullarını (accusative definite singular third-person)
özel okulumuzu (accusative definite first-person plural)
özel okullarımızı (accusative definite first-person plural)
özel okulunuzu (accusative definite plural second-person)
özel okullarınızı (accusative definite plural second-person)
özel okullarını (accusative definite plural third-person)
özel okuluma (dative first-person singular)
özel okullarıma (dative first-person singular)
özel okuluna (dative second-person singular)
özel okullarına (dative second-person singular)
özel okuluna (dative singular third-person)
özel okullarına (dative singular third-person)
özel okulumuza (dative first-person plural)
özel okullarımıza (dative first-person plural)
özel okulunuza (dative plural second-person)
özel okullarınıza (dative plural second-person)
özel okullarına (dative plural third-person)
özel okulumda (first-person locative singular)
özel okullarımda (first-person locative singular)
özel okulunda (locative second-person singular)
özel okullarında (locative second-person singular)
özel okulunda (locative singular third-person)
özel okullarında (locative singular third-person)
özel okulumuzda (first-person locative plural)
özel okullarımızda (first-person locative plural)
özel okulunuzda (locative plural second-person)
özel okullarınızda (locative plural second-person)
özel okullarında (locative plural third-person)
özel okulumdan (ablative first-person singular)
özel okullarımdan (ablative first-person singular)
özel okulundan (ablative second-person singular)
özel okullarından (ablative second-person singular)
özel okulundan (ablative singular third-person)
özel okullarından (ablative singular third-person)
özel okulumuzdan (ablative first-person plural)
özel okullarımızdan (ablative first-person plural)
özel okulunuzdan (ablative plural second-person)
özel okullarınızdan (ablative plural second-person)
özel okullarından (ablative plural third-person)
özel okulumun (first-person genitive singular)
özel okullarımın (first-person genitive singular)
özel okulunun (genitive second-person singular)
özel okullarının (genitive second-person singular)
özel okulunun (genitive singular third-person)
özel okullarının (genitive singular third-person)
özel okulumuzun (first-person genitive plural)
özel okullarımızın (first-person genitive plural)
özel okulunuzun (genitive plural second-person)
özel okullarınızın (genitive plural second-person)
özel okullarının (genitive plural third-person)


hücre

head

hücre (definite accusative hücreyi, plural hücreler)

hücreyi (accusative definite)
hücreler (plural)
hücre (nominative singular)
hücreler (nominative plural)
hücreyi (accusative definite singular)
hücreleri (accusative definite plural)
hücreye (dative singular)
hücrelere (dative plural)
hücrede (locative singular)
hücrelerde (locative plural)
hücreden (ablative singular)
hücrelerden (ablative plural)
hücrenin (genitive singular)
hücrelerin (genitive plural)
hücrem (first-person nominative singular)
hücrelerim (first-person nominative singular)
hücren (nominative second-person singular)
hücrelerin (nominative second-person singular)
hücresi (nominative singular third-person)
hücreleri (nominative singular third-person)
hücremiz (first-person nominative plural)
hücrelerimiz (first-person nominative plural)
hücreniz (nominative plural second-person)
hücreleriniz (nominative plural second-person)
hücreleri (nominative plural third-person)
hücremi (accusative definite first-person singular)
hücrelerimi (accusative definite first-person singular)
hücreni (accusative definite second-person singular)
hücrelerini (accusative definite second-person singular)
hücresini (accusative definite singular third-person)
hücrelerini (accusative definite singular third-person)
hücremizi (accusative definite first-person plural)
hücrelerimizi (accusative definite first-person plural)
hücrenizi (accusative definite plural second-person)
hücrelerinizi (accusative definite plural second-person)
hücrelerini (accusative definite plural third-person)
hücreme (dative first-person singular)
hücrelerime (dative first-person singular)
hücrene (dative second-person singular)
hücrelerine (dative second-person singular)
hücresine (dative singular third-person)
hücrelerine (dative singular third-person)
hücremize (dative first-person plural)
hücrelerimize (dative first-person plural)
hücrenize (dative plural second-person)
hücrelerinize (dative plural second-person)
hücrelerine (dative plural third-person)
hücremde (first-person locative singular)
hücrelerimde (first-person locative singular)
hücrende (locative second-person singular)
hücrelerinde (locative second-person singular)
hücresinde (locative singular third-person)
hücrelerinde (locative singular third-person)
hücremizde (first-person locative plural)
hücrelerimizde (first-person locative plural)
hücrenizde (locative plural second-person)
hücrelerinizde (locative plural second-person)
hücrelerinde (locative plural third-person)
hücremden (ablative first-person singular)
hücrelerimden (ablative first-person singular)
hücrenden (ablative second-person singular)
hücrelerinden (ablative second-person singular)
hücresinden (ablative singular third-person)
hücrelerinden (ablative singular third-person)
hücremizden (ablative first-person plural)
hücrelerimizden (ablative first-person plural)
hücrenizden (ablative plural second-person)
hücrelerinizden (ablative plural second-person)
hücrelerinden (ablative plural third-person)
hücremin (first-person genitive singular)
hücrelerimin (first-person genitive singular)
hücrenin (genitive second-person singular)
hücrelerinin (genitive second-person singular)
hücresinin (genitive singular third-person)
hücrelerinin (genitive singular third-person)
hücremizin (first-person genitive plural)
hücrelerimizin (first-person genitive plural)
hücrenizin (genitive plural second-person)
hücrelerinizin (genitive plural second-person)
hücrelerinin (genitive plural third-person)
hücreyim (first-person singular)
hücrelerim (first-person singular)
hücresin (second-person singular)
hücrelersin (second-person singular)
hücre (singular third-person)
hücredir (singular third-person)
hücreler (singular third-person)
hücrelerdir (singular third-person)
hücreyiz (first-person plural)
hücreleriz (first-person plural)
hücresiniz (plural second-person)
hücrelersiniz (plural second-person)
hücreler (plural third-person)
hücrelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish حجره (hücre), from Arabic حُجْرَة (ḥujra).


kullanıcı

kullanıcı (definite accusative kullanıcıyı, plural kullanıcılar)

kullanıcıyı (accusative definite)
kullanıcılar (plural)
kullanıcı (nominative singular)
kullanıcılar (nominative plural)
kullanıcıyı (accusative definite singular)
kullanıcıları (accusative definite plural)
kullanıcıya (dative singular)
kullanıcılara (dative plural)
kullanıcıda (locative singular)
kullanıcılarda (locative plural)
kullanıcıdan (ablative singular)
kullanıcılardan (ablative plural)
kullanıcının (genitive singular)
kullanıcıların (genitive plural)
kullanıcım (first-person nominative singular)
kullanıcılarım (first-person nominative singular)
kullanıcın (nominative second-person singular)
kullanıcıların (nominative second-person singular)
kullanıcısı (nominative singular third-person)
kullanıcıları (nominative singular third-person)
kullanıcımız (first-person nominative plural)
kullanıcılarımız (first-person nominative plural)
kullanıcınız (nominative plural second-person)
kullanıcılarınız (nominative plural second-person)
kullanıcıları (nominative plural third-person)
kullanıcımı (accusative definite first-person singular)
kullanıcılarımı (accusative definite first-person singular)
kullanıcını (accusative definite second-person singular)
kullanıcılarını (accusative definite second-person singular)
kullanıcısını (accusative definite singular third-person)
kullanıcılarını (accusative definite singular third-person)
kullanıcımızı (accusative definite first-person plural)
kullanıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
kullanıcınızı (accusative definite plural second-person)
kullanıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
kullanıcılarını (accusative definite plural third-person)
kullanıcıma (dative first-person singular)
kullanıcılarıma (dative first-person singular)
kullanıcına (dative second-person singular)
kullanıcılarına (dative second-person singular)
kullanıcısına (dative singular third-person)
kullanıcılarına (dative singular third-person)
kullanıcımıza (dative first-person plural)
kullanıcılarımıza (dative first-person plural)
kullanıcınıza (dative plural second-person)
kullanıcılarınıza (dative plural second-person)
kullanıcılarına (dative plural third-person)
kullanıcımda (first-person locative singular)
kullanıcılarımda (first-person locative singular)
kullanıcında (locative second-person singular)
kullanıcılarında (locative second-person singular)
kullanıcısında (locative singular third-person)
kullanıcılarında (locative singular third-person)
kullanıcımızda (first-person locative plural)
kullanıcılarımızda (first-person locative plural)
kullanıcınızda (locative plural second-person)
kullanıcılarınızda (locative plural second-person)
kullanıcılarında (locative plural third-person)
kullanıcımdan (ablative first-person singular)
kullanıcılarımdan (ablative first-person singular)
kullanıcından (ablative second-person singular)
kullanıcılarından (ablative second-person singular)
kullanıcısından (ablative singular third-person)
kullanıcılarından (ablative singular third-person)
kullanıcımızdan (ablative first-person plural)
kullanıcılarımızdan (ablative first-person plural)
kullanıcınızdan (ablative plural second-person)
kullanıcılarınızdan (ablative plural second-person)
kullanıcılarından (ablative plural third-person)
kullanıcımın (first-person genitive singular)
kullanıcılarımın (first-person genitive singular)
kullanıcının (genitive second-person singular)
kullanıcılarının (genitive second-person singular)
kullanıcısının (genitive singular third-person)
kullanıcılarının (genitive singular third-person)
kullanıcımızın (first-person genitive plural)
kullanıcılarımızın (first-person genitive plural)
kullanıcınızın (genitive plural second-person)
kullanıcılarınızın (genitive plural second-person)
kullanıcılarının (genitive plural third-person)
kullanıcıyım (first-person singular)
kullanıcılarım (first-person singular)
kullanıcısın (second-person singular)
kullanıcılarsın (second-person singular)
kullanıcı (singular third-person)
kullanıcıdır (singular third-person)
kullanıcılar (singular third-person)
kullanıcılardır (singular third-person)
kullanıcıyız (first-person plural)
kullanıcılarız (first-person plural)
kullanıcısınız (plural second-person)
kullanıcılarsınız (plural second-person)
kullanıcılar (plural third-person)
kullanıcılardır (plural third-person)

From kullan- (“to use”) + -ıcı (noun forming suffix).
Compare with Tatar кулланучы (qullanuçı, “user”), Bashkir ҡулланыусы (qullanıwsı, “user”).


hemşire

head

hemşire (definite accusative hemşireyi, plural hemşireler)

hemşireyi (accusative definite)
hemşireler (plural)
hemşire (nominative singular)
hemşireler (nominative plural)
hemşireyi (accusative definite singular)
hemşireleri (accusative definite plural)
hemşireye (dative singular)
hemşirelere (dative plural)
hemşirede (locative singular)
hemşirelerde (locative plural)
hemşireden (ablative singular)
hemşirelerden (ablative plural)
hemşirenin (genitive singular)
hemşirelerin (genitive plural)
hemşirem (first-person nominative singular)
hemşirelerim (first-person nominative singular)
hemşiren (nominative second-person singular)
hemşirelerin (nominative second-person singular)
hemşiresi (nominative singular third-person)
hemşireleri (nominative singular third-person)
hemşiremiz (first-person nominative plural)
hemşirelerimiz (first-person nominative plural)
hemşireniz (nominative plural second-person)
hemşireleriniz (nominative plural second-person)
hemşireleri (nominative plural third-person)
hemşiremi (accusative definite first-person singular)
hemşirelerimi (accusative definite first-person singular)
hemşireni (accusative definite second-person singular)
hemşirelerini (accusative definite second-person singular)
hemşiresini (accusative definite singular third-person)
hemşirelerini (accusative definite singular third-person)
hemşiremizi (accusative definite first-person plural)
hemşirelerimizi (accusative definite first-person plural)
hemşirenizi (accusative definite plural second-person)
hemşirelerinizi (accusative definite plural second-person)
hemşirelerini (accusative definite plural third-person)
hemşireme (dative first-person singular)
hemşirelerime (dative first-person singular)
hemşirene (dative second-person singular)
hemşirelerine (dative second-person singular)
hemşiresine (dative singular third-person)
hemşirelerine (dative singular third-person)
hemşiremize (dative first-person plural)
hemşirelerimize (dative first-person plural)
hemşirenize (dative plural second-person)
hemşirelerinize (dative plural second-person)
hemşirelerine (dative plural third-person)
hemşiremde (first-person locative singular)
hemşirelerimde (first-person locative singular)
hemşirende (locative second-person singular)
hemşirelerinde (locative second-person singular)
hemşiresinde (locative singular third-person)
hemşirelerinde (locative singular third-person)
hemşiremizde (first-person locative plural)
hemşirelerimizde (first-person locative plural)
hemşirenizde (locative plural second-person)
hemşirelerinizde (locative plural second-person)
hemşirelerinde (locative plural third-person)
hemşiremden (ablative first-person singular)
hemşirelerimden (ablative first-person singular)
hemşirenden (ablative second-person singular)
hemşirelerinden (ablative second-person singular)
hemşiresinden (ablative singular third-person)
hemşirelerinden (ablative singular third-person)
hemşiremizden (ablative first-person plural)
hemşirelerimizden (ablative first-person plural)
hemşirenizden (ablative plural second-person)
hemşirelerinizden (ablative plural second-person)
hemşirelerinden (ablative plural third-person)
hemşiremin (first-person genitive singular)
hemşirelerimin (first-person genitive singular)
hemşirenin (genitive second-person singular)
hemşirelerinin (genitive second-person singular)
hemşiresinin (genitive singular third-person)
hemşirelerinin (genitive singular third-person)
hemşiremizin (first-person genitive plural)
hemşirelerimizin (first-person genitive plural)
hemşirenizin (genitive plural second-person)
hemşirelerinizin (genitive plural second-person)
hemşirelerinin (genitive plural third-person)
hemşireyim (first-person singular)
hemşirelerim (first-person singular)
hemşiresin (second-person singular)
hemşirelersin (second-person singular)
hemşire (singular third-person)
hemşiredir (singular third-person)
hemşireler (singular third-person)
hemşirelerdir (singular third-person)
hemşireyiz (first-person plural)
hemşireleriz (first-person plural)
hemşiresiniz (plural second-person)
hemşirelersiniz (plural second-person)
hemşireler (plural third-person)
hemşirelerdir (plural third-person)

From Persian همشیره (hamšire, “sister”).


otobüs

otobüs (definite accusative otobüsü, plural otobüsler)

otobüsü (accusative definite)
otobüsler (plural)
otobüs (nominative singular)
otobüsler (nominative plural)
otobüsü (accusative definite singular)
otobüsleri (accusative definite plural)
otobüse (dative singular)
otobüslere (dative plural)
otobüste (locative singular)
otobüslerde (locative plural)
otobüsten (ablative singular)
otobüslerden (ablative plural)
otobüsün (genitive singular)
otobüslerin (genitive plural)
otobüsüm (first-person nominative singular)
otobüslerim (first-person nominative singular)
otobüsün (nominative second-person singular)
otobüslerin (nominative second-person singular)
otobüsü (nominative singular third-person)
otobüsleri (nominative singular third-person)
otobüsümüz (first-person nominative plural)
otobüslerimiz (first-person nominative plural)
otobüsünüz (nominative plural second-person)
otobüsleriniz (nominative plural second-person)
otobüsleri (nominative plural third-person)
otobüsümü (accusative definite first-person singular)
otobüslerimi (accusative definite first-person singular)
otobüsünü (accusative definite second-person singular)
otobüslerini (accusative definite second-person singular)
otobüsünü (accusative definite singular third-person)
otobüslerini (accusative definite singular third-person)
otobüsümüzü (accusative definite first-person plural)
otobüslerimizi (accusative definite first-person plural)
otobüsünüzü (accusative definite plural second-person)
otobüslerinizi (accusative definite plural second-person)
otobüslerini (accusative definite plural third-person)
otobüsüme (dative first-person singular)
otobüslerime (dative first-person singular)
otobüsüne (dative second-person singular)
otobüslerine (dative second-person singular)
otobüsüne (dative singular third-person)
otobüslerine (dative singular third-person)
otobüsümüze (dative first-person plural)
otobüslerimize (dative first-person plural)
otobüsünüze (dative plural second-person)
otobüslerinize (dative plural second-person)
otobüslerine (dative plural third-person)
otobüsümde (first-person locative singular)
otobüslerimde (first-person locative singular)
otobüsünde (locative second-person singular)
otobüslerinde (locative second-person singular)
otobüsünde (locative singular third-person)
otobüslerinde (locative singular third-person)
otobüsümüzde (first-person locative plural)
otobüslerimizde (first-person locative plural)
otobüsünüzde (locative plural second-person)
otobüslerinizde (locative plural second-person)
otobüslerinde (locative plural third-person)
otobüsümden (ablative first-person singular)
otobüslerimden (ablative first-person singular)
otobüsünden (ablative second-person singular)
otobüslerinden (ablative second-person singular)
otobüsünden (ablative singular third-person)
otobüslerinden (ablative singular third-person)
otobüsümüzden (ablative first-person plural)
otobüslerimizden (ablative first-person plural)
otobüsünüzden (ablative plural second-person)
otobüslerinizden (ablative plural second-person)
otobüslerinden (ablative plural third-person)
otobüsümün (first-person genitive singular)
otobüslerimin (first-person genitive singular)
otobüsünün (genitive second-person singular)
otobüslerinin (genitive second-person singular)
otobüsünün (genitive singular third-person)
otobüslerinin (genitive singular third-person)
otobüsümüzün (first-person genitive plural)
otobüslerimizin (first-person genitive plural)
otobüsünüzün (genitive plural second-person)
otobüslerinizin (genitive plural second-person)
otobüslerinin (genitive plural third-person)


televizyon

televizyon (definite accusative televizyonu, plural televizyonlar)

televizyonu (accusative definite)
televizyonlar (plural)
televizyon (nominative singular)
televizyonlar (nominative plural)
televizyonu (accusative definite singular)
televizyonları (accusative definite plural)
televizyona (dative singular)
televizyonlara (dative plural)
televizyonda (locative singular)
televizyonlarda (locative plural)
televizyondan (ablative singular)
televizyonlardan (ablative plural)
televizyonun (genitive singular)
televizyonların (genitive plural)
televizyonum (first-person nominative singular)
televizyonlarım (first-person nominative singular)
televizyonun (nominative second-person singular)
televizyonların (nominative second-person singular)
televizyonu (nominative singular third-person)
televizyonları (nominative singular third-person)
televizyonumuz (first-person nominative plural)
televizyonlarımız (first-person nominative plural)
televizyonunuz (nominative plural second-person)
televizyonlarınız (nominative plural second-person)
televizyonları (nominative plural third-person)
televizyonumu (accusative definite first-person singular)
televizyonlarımı (accusative definite first-person singular)
televizyonunu (accusative definite second-person singular)
televizyonlarını (accusative definite second-person singular)
televizyonunu (accusative definite singular third-person)
televizyonlarını (accusative definite singular third-person)
televizyonumuzu (accusative definite first-person plural)
televizyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
televizyonunuzu (accusative definite plural second-person)
televizyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
televizyonlarını (accusative definite plural third-person)
televizyonuma (dative first-person singular)
televizyonlarıma (dative first-person singular)
televizyonuna (dative second-person singular)
televizyonlarına (dative second-person singular)
televizyonuna (dative singular third-person)
televizyonlarına (dative singular third-person)
televizyonumuza (dative first-person plural)
televizyonlarımıza (dative first-person plural)
televizyonunuza (dative plural second-person)
televizyonlarınıza (dative plural second-person)
televizyonlarına (dative plural third-person)
televizyonumda (first-person locative singular)
televizyonlarımda (first-person locative singular)
televizyonunda (locative second-person singular)
televizyonlarında (locative second-person singular)
televizyonunda (locative singular third-person)
televizyonlarında (locative singular third-person)
televizyonumuzda (first-person locative plural)
televizyonlarımızda (first-person locative plural)
televizyonunuzda (locative plural second-person)
televizyonlarınızda (locative plural second-person)
televizyonlarında (locative plural third-person)
televizyonumdan (ablative first-person singular)
televizyonlarımdan (ablative first-person singular)
televizyonundan (ablative second-person singular)
televizyonlarından (ablative second-person singular)
televizyonundan (ablative singular third-person)
televizyonlarından (ablative singular third-person)
televizyonumuzdan (ablative first-person plural)
televizyonlarımızdan (ablative first-person plural)
televizyonunuzdan (ablative plural second-person)
televizyonlarınızdan (ablative plural second-person)
televizyonlarından (ablative plural third-person)
televizyonumun (first-person genitive singular)
televizyonlarımın (first-person genitive singular)
televizyonunun (genitive second-person singular)
televizyonlarının (genitive second-person singular)
televizyonunun (genitive singular third-person)
televizyonlarının (genitive singular third-person)
televizyonumuzun (first-person genitive plural)
televizyonlarımızın (first-person genitive plural)
televizyonunuzun (genitive plural second-person)
televizyonlarınızın (genitive plural second-person)
televizyonlarının (genitive plural third-person)


domates

domates (definite accusative domatesi, plural domatesler)

domatesi (accusative definite)
domatesler (plural)
domates (nominative singular)
domatesler (nominative plural)
domatesi (accusative definite singular)
domatesleri (accusative definite plural)
domatese (dative singular)
domateslere (dative plural)
domateste (locative singular)
domateslerde (locative plural)
domatesten (ablative singular)
domateslerden (ablative plural)
domatesin (genitive singular)
domateslerin (genitive plural)
domatesim (first-person nominative singular)
domateslerim (first-person nominative singular)
domatesin (nominative second-person singular)
domateslerin (nominative second-person singular)
domatesi (nominative singular third-person)
domatesleri (nominative singular third-person)
domatesimiz (first-person nominative plural)
domateslerimiz (first-person nominative plural)
domatesiniz (nominative plural second-person)
domatesleriniz (nominative plural second-person)
domatesleri (nominative plural third-person)
domatesimi (accusative definite first-person singular)
domateslerimi (accusative definite first-person singular)
domatesini (accusative definite second-person singular)
domateslerini (accusative definite second-person singular)
domatesini (accusative definite singular third-person)
domateslerini (accusative definite singular third-person)
domatesimizi (accusative definite first-person plural)
domateslerimizi (accusative definite first-person plural)
domatesinizi (accusative definite plural second-person)
domateslerinizi (accusative definite plural second-person)
domateslerini (accusative definite plural third-person)
domatesime (dative first-person singular)
domateslerime (dative first-person singular)
domatesine (dative second-person singular)
domateslerine (dative second-person singular)
domatesine (dative singular third-person)
domateslerine (dative singular third-person)
domatesimize (dative first-person plural)
domateslerimize (dative first-person plural)
domatesinize (dative plural second-person)
domateslerinize (dative plural second-person)
domateslerine (dative plural third-person)
domatesimde (first-person locative singular)
domateslerimde (first-person locative singular)
domatesinde (locative second-person singular)
domateslerinde (locative second-person singular)
domatesinde (locative singular third-person)
domateslerinde (locative singular third-person)
domatesimizde (first-person locative plural)
domateslerimizde (first-person locative plural)
domatesinizde (locative plural second-person)
domateslerinizde (locative plural second-person)
domateslerinde (locative plural third-person)
domatesimden (ablative first-person singular)
domateslerimden (ablative first-person singular)
domatesinden (ablative second-person singular)
domateslerinden (ablative second-person singular)
domatesinden (ablative singular third-person)
domateslerinden (ablative singular third-person)
domatesimizden (ablative first-person plural)
domateslerimizden (ablative first-person plural)
domatesinizden (ablative plural second-person)
domateslerinizden (ablative plural second-person)
domateslerinden (ablative plural third-person)
domatesimin (first-person genitive singular)
domateslerimin (first-person genitive singular)
domatesinin (genitive second-person singular)
domateslerinin (genitive second-person singular)
domatesinin (genitive singular third-person)
domateslerinin (genitive singular third-person)
domatesimizin (first-person genitive plural)
domateslerimizin (first-person genitive plural)
domatesinizin (genitive plural second-person)
domateslerinizin (genitive plural second-person)
domateslerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوماتس (domates, tomates), from Greek ντομάτες (ntomátes), from Spanish tomate, from Classical Nahuatl tomatl, from Proto-Nahuan *tomatl.


şemsiye

head

şemsiye (definite accusative şemsiyeyi, plural şemsiyeler)

şemsiyeyi (accusative definite)
şemsiyeler (plural)
şemsiye (nominative singular)
şemsiyeler (nominative plural)
şemsiyeyi (accusative definite singular)
şemsiyeleri (accusative definite plural)
şemsiyeye (dative singular)
şemsiyelere (dative plural)
şemsiyede (locative singular)
şemsiyelerde (locative plural)
şemsiyeden (ablative singular)
şemsiyelerden (ablative plural)
şemsiyenin (genitive singular)
şemsiyelerin (genitive plural)
şemsiyem (first-person nominative singular)
şemsiyelerim (first-person nominative singular)
şemsiyen (nominative second-person singular)
şemsiyelerin (nominative second-person singular)
şemsiyesi (nominative singular third-person)
şemsiyeleri (nominative singular third-person)
şemsiyemiz (first-person nominative plural)
şemsiyelerimiz (first-person nominative plural)
şemsiyeniz (nominative plural second-person)
şemsiyeleriniz (nominative plural second-person)
şemsiyeleri (nominative plural third-person)
şemsiyemi (accusative definite first-person singular)
şemsiyelerimi (accusative definite first-person singular)
şemsiyeni (accusative definite second-person singular)
şemsiyelerini (accusative definite second-person singular)
şemsiyesini (accusative definite singular third-person)
şemsiyelerini (accusative definite singular third-person)
şemsiyemizi (accusative definite first-person plural)
şemsiyelerimizi (accusative definite first-person plural)
şemsiyenizi (accusative definite plural second-person)
şemsiyelerinizi (accusative definite plural second-person)
şemsiyelerini (accusative definite plural third-person)
şemsiyeme (dative first-person singular)
şemsiyelerime (dative first-person singular)
şemsiyene (dative second-person singular)
şemsiyelerine (dative second-person singular)
şemsiyesine (dative singular third-person)
şemsiyelerine (dative singular third-person)
şemsiyemize (dative first-person plural)
şemsiyelerimize (dative first-person plural)
şemsiyenize (dative plural second-person)
şemsiyelerinize (dative plural second-person)
şemsiyelerine (dative plural third-person)
şemsiyemde (first-person locative singular)
şemsiyelerimde (first-person locative singular)
şemsiyende (locative second-person singular)
şemsiyelerinde (locative second-person singular)
şemsiyesinde (locative singular third-person)
şemsiyelerinde (locative singular third-person)
şemsiyemizde (first-person locative plural)
şemsiyelerimizde (first-person locative plural)
şemsiyenizde (locative plural second-person)
şemsiyelerinizde (locative plural second-person)
şemsiyelerinde (locative plural third-person)
şemsiyemden (ablative first-person singular)
şemsiyelerimden (ablative first-person singular)
şemsiyenden (ablative second-person singular)
şemsiyelerinden (ablative second-person singular)
şemsiyesinden (ablative singular third-person)
şemsiyelerinden (ablative singular third-person)
şemsiyemizden (ablative first-person plural)
şemsiyelerimizden (ablative first-person plural)
şemsiyenizden (ablative plural second-person)
şemsiyelerinizden (ablative plural second-person)
şemsiyelerinden (ablative plural third-person)
şemsiyemin (first-person genitive singular)
şemsiyelerimin (first-person genitive singular)
şemsiyenin (genitive second-person singular)
şemsiyelerinin (genitive second-person singular)
şemsiyesinin (genitive singular third-person)
şemsiyelerinin (genitive singular third-person)
şemsiyemizin (first-person genitive plural)
şemsiyelerimizin (first-person genitive plural)
şemsiyenizin (genitive plural second-person)
şemsiyelerinizin (genitive plural second-person)
şemsiyelerinin (genitive plural third-person)
şemsiyeyim (first-person singular)
şemsiyelerim (first-person singular)
şemsiyesin (second-person singular)
şemsiyelersin (second-person singular)
şemsiye (singular third-person)
şemsiyedir (singular third-person)
şemsiyeler (singular third-person)
şemsiyelerdir (singular third-person)
şemsiyeyiz (first-person plural)
şemsiyeleriz (first-person plural)
şemsiyesiniz (plural second-person)
şemsiyelersiniz (plural second-person)
şemsiyeler (plural third-person)
şemsiyelerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شمسیه (şemsiye), from Arabic شَمْسِيَّة (šamsiyya). By surface analysis, şems + -iye.


sarhoş

head

sarhoş (definite accusative sarhoşu, plural sarhoşlar)

sarhoşu (accusative definite)
sarhoşlar (plural)
sarhoş (nominative singular)
sarhoşlar (nominative plural)
sarhoşu (accusative definite singular)
sarhoşları (accusative definite plural)
sarhoşa (dative singular)
sarhoşlara (dative plural)
sarhoşta (locative singular)
sarhoşlarda (locative plural)
sarhoştan (ablative singular)
sarhoşlardan (ablative plural)
sarhoşun (genitive singular)
sarhoşların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish سرخوش, from Persian سرخوش (sarxoš).


gökkuşağı

gökkuşağı (definite accusative gökkuşağını, plural gökkuşakları)

gökkuşağını (accusative definite)
gökkuşakları (plural)
gökkuşağı (nominative singular)
gökkuşakları (nominative plural)
gökkuşağını (accusative definite singular)
gökkuşaklarını (accusative definite plural)
gökkuşağına (dative singular)
gökkuşaklarına (dative plural)
gökkuşağında (locative singular)
gökkuşaklarında (locative plural)
gökkuşağından (ablative singular)
gökkuşaklarından (ablative plural)
gökkuşağının (genitive singular)
gökkuşaklarının (genitive plural)

Compound of gök (“sky”) + kuşak (“belt”). Compare Azerbaijani göy qurşağı (“rainbow”).


kurabiye

head

kurabiye (definite accusative kurabiyeyi, plural kurabiyeler)

kurabiyeyi (accusative definite)
kurabiyeler (plural)
kurabiye (nominative singular)
kurabiyeler (nominative plural)
kurabiyeyi (accusative definite singular)
kurabiyeleri (accusative definite plural)
kurabiyeye (dative singular)
kurabiyelere (dative plural)
kurabiyede (locative singular)
kurabiyelerde (locative plural)
kurabiyeden (ablative singular)
kurabiyelerden (ablative plural)
kurabiyenin (genitive singular)
kurabiyelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish قرابیه (kurabiye), غرابیه (gurabiye, “an almond-biscuit; a small hunting-case watch”), a pseudo-Arabism like جمهوریت (cumhuriyet) suffixed ـیت (-iyyet) from Arabic غُرَاب (ḡurāb, “the extremity of the haunch, bend of the scabbard”) because the fob watch was carried near the haunch or scabbard, from which the cookie name was transferred.


peynir

head

peynir (definite accusative peyniri, plural peynirler)

peyniri (accusative definite)
peynirler (plural)
peynir (nominative singular)
peynirler (nominative plural)
peyniri (accusative definite singular)
peynirleri (accusative definite plural)
peynire (dative singular)
peynirlere (dative plural)
peynirde (locative singular)
peynirlerde (locative plural)
peynirden (ablative singular)
peynirlerden (ablative plural)
peynirin (genitive singular)
peynirlerin (genitive plural)
peynirim (first-person nominative singular)
peynirlerim (first-person nominative singular)
peynirin (nominative second-person singular)
peynirlerin (nominative second-person singular)
peyniri (nominative singular third-person)
peynirleri (nominative singular third-person)
peynirimiz (first-person nominative plural)
peynirlerimiz (first-person nominative plural)
peyniriniz (nominative plural second-person)
peynirleriniz (nominative plural second-person)
peynirleri (nominative plural third-person)
peynirimi (accusative definite first-person singular)
peynirlerimi (accusative definite first-person singular)
peynirini (accusative definite second-person singular)
peynirlerini (accusative definite second-person singular)
peynirini (accusative definite singular third-person)
peynirlerini (accusative definite singular third-person)
peynirimizi (accusative definite first-person plural)
peynirlerimizi (accusative definite first-person plural)
peynirinizi (accusative definite plural second-person)
peynirlerinizi (accusative definite plural second-person)
peynirlerini (accusative definite plural third-person)
peynirime (dative first-person singular)
peynirlerime (dative first-person singular)
peynirine (dative second-person singular)
peynirlerine (dative second-person singular)
peynirine (dative singular third-person)
peynirlerine (dative singular third-person)
peynirimize (dative first-person plural)
peynirlerimize (dative first-person plural)
peynirinize (dative plural second-person)
peynirlerinize (dative plural second-person)
peynirlerine (dative plural third-person)
peynirimde (first-person locative singular)
peynirlerimde (first-person locative singular)
peynirinde (locative second-person singular)
peynirlerinde (locative second-person singular)
peynirinde (locative singular third-person)
peynirlerinde (locative singular third-person)
peynirimizde (first-person locative plural)
peynirlerimizde (first-person locative plural)
peynirinizde (locative plural second-person)
peynirlerinizde (locative plural second-person)
peynirlerinde (locative plural third-person)
peynirimden (ablative first-person singular)
peynirlerimden (ablative first-person singular)
peynirinden (ablative second-person singular)
peynirlerinden (ablative second-person singular)
peynirinden (ablative singular third-person)
peynirlerinden (ablative singular third-person)
peynirimizden (ablative first-person plural)
peynirlerimizden (ablative first-person plural)
peynirinizden (ablative plural second-person)
peynirlerinizden (ablative plural second-person)
peynirlerinden (ablative plural third-person)
peynirimin (first-person genitive singular)
peynirlerimin (first-person genitive singular)
peynirinin (genitive second-person singular)
peynirlerinin (genitive second-person singular)
peynirinin (genitive singular third-person)
peynirlerinin (genitive singular third-person)
peynirimizin (first-person genitive plural)
peynirlerimizin (first-person genitive plural)
peynirinizin (genitive plural second-person)
peynirlerinizin (genitive plural second-person)
peynirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پنیر (penir), from Persian پنیر (panir, “cheese”). Compare Armenian պանիր (panir), English paneer, Turkmen peýnir, Azerbaijani pendir.


zeytin

head

zeytin (definite accusative zeytini, plural zeytinler)

zeytini (accusative definite)
zeytinler (plural)
zeytin (nominative singular)
zeytinler (nominative plural)
zeytini (accusative definite singular)
zeytinleri (accusative definite plural)
zeytine (dative singular)
zeytinlere (dative plural)
zeytinde (locative singular)
zeytinlerde (locative plural)
zeytinden (ablative singular)
zeytinlerden (ablative plural)
zeytinin (genitive singular)
zeytinlerin (genitive plural)
zeytinim (first-person nominative singular)
zeytinlerim (first-person nominative singular)
zeytinin (nominative second-person singular)
zeytinlerin (nominative second-person singular)
zeytini (nominative singular third-person)
zeytinleri (nominative singular third-person)
zeytinimiz (first-person nominative plural)
zeytinlerimiz (first-person nominative plural)
zeytininiz (nominative plural second-person)
zeytinleriniz (nominative plural second-person)
zeytinleri (nominative plural third-person)
zeytinimi (accusative definite first-person singular)
zeytinlerimi (accusative definite first-person singular)
zeytinini (accusative definite second-person singular)
zeytinlerini (accusative definite second-person singular)
zeytinini (accusative definite singular third-person)
zeytinlerini (accusative definite singular third-person)
zeytinimizi (accusative definite first-person plural)
zeytinlerimizi (accusative definite first-person plural)
zeytininizi (accusative definite plural second-person)
zeytinlerinizi (accusative definite plural second-person)
zeytinlerini (accusative definite plural third-person)
zeytinime (dative first-person singular)
zeytinlerime (dative first-person singular)
zeytinine (dative second-person singular)
zeytinlerine (dative second-person singular)
zeytinine (dative singular third-person)
zeytinlerine (dative singular third-person)
zeytinimize (dative first-person plural)
zeytinlerimize (dative first-person plural)
zeytininize (dative plural second-person)
zeytinlerinize (dative plural second-person)
zeytinlerine (dative plural third-person)
zeytinimde (first-person locative singular)
zeytinlerimde (first-person locative singular)
zeytininde (locative second-person singular)
zeytinlerinde (locative second-person singular)
zeytininde (locative singular third-person)
zeytinlerinde (locative singular third-person)
zeytinimizde (first-person locative plural)
zeytinlerimizde (first-person locative plural)
zeytininizde (locative plural second-person)
zeytinlerinizde (locative plural second-person)
zeytinlerinde (locative plural third-person)
zeytinimden (ablative first-person singular)
zeytinlerimden (ablative first-person singular)
zeytininden (ablative second-person singular)
zeytinlerinden (ablative second-person singular)
zeytininden (ablative singular third-person)
zeytinlerinden (ablative singular third-person)
zeytinimizden (ablative first-person plural)
zeytinlerimizden (ablative first-person plural)
zeytininizden (ablative plural second-person)
zeytinlerinizden (ablative plural second-person)
zeytinlerinden (ablative plural third-person)
zeytinimin (first-person genitive singular)
zeytinlerimin (first-person genitive singular)
zeytininin (genitive second-person singular)
zeytinlerinin (genitive second-person singular)
zeytininin (genitive singular third-person)
zeytinlerinin (genitive singular third-person)
zeytinimizin (first-person genitive plural)
zeytinlerimizin (first-person genitive plural)
zeytininizin (genitive plural second-person)
zeytinlerinizin (genitive plural second-person)
zeytinlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زیتون (zeytun, zeytin), ultimately from Arabic زَيْتُون (zaytūn).


mühendis

mühendis (definite accusative mühendisi, plural mühendisler)

mühendisi (accusative definite)
mühendisler (plural)
mühendis (nominative singular)
mühendisler (nominative plural)
mühendisi (accusative definite singular)
mühendisleri (accusative definite plural)
mühendise (dative singular)
mühendislere (dative plural)
mühendiste (locative singular)
mühendislerde (locative plural)
mühendisten (ablative singular)
mühendislerden (ablative plural)
mühendisin (genitive singular)
mühendislerin (genitive plural)
mühendisim (first-person nominative singular)
mühendislerim (first-person nominative singular)
mühendisin (nominative second-person singular)
mühendislerin (nominative second-person singular)
mühendisi (nominative singular third-person)
mühendisleri (nominative singular third-person)
mühendisimiz (first-person nominative plural)
mühendislerimiz (first-person nominative plural)
mühendisiniz (nominative plural second-person)
mühendisleriniz (nominative plural second-person)
mühendisleri (nominative plural third-person)
mühendisimi (accusative definite first-person singular)
mühendislerimi (accusative definite first-person singular)
mühendisini (accusative definite second-person singular)
mühendislerini (accusative definite second-person singular)
mühendisini (accusative definite singular third-person)
mühendislerini (accusative definite singular third-person)
mühendisimizi (accusative definite first-person plural)
mühendislerimizi (accusative definite first-person plural)
mühendisinizi (accusative definite plural second-person)
mühendislerinizi (accusative definite plural second-person)
mühendislerini (accusative definite plural third-person)
mühendisime (dative first-person singular)
mühendislerime (dative first-person singular)
mühendisine (dative second-person singular)
mühendislerine (dative second-person singular)
mühendisine (dative singular third-person)
mühendislerine (dative singular third-person)
mühendisimize (dative first-person plural)
mühendislerimize (dative first-person plural)
mühendisinize (dative plural second-person)
mühendislerinize (dative plural second-person)
mühendislerine (dative plural third-person)
mühendisimde (first-person locative singular)
mühendislerimde (first-person locative singular)
mühendisinde (locative second-person singular)
mühendislerinde (locative second-person singular)
mühendisinde (locative singular third-person)
mühendislerinde (locative singular third-person)
mühendisimizde (first-person locative plural)
mühendislerimizde (first-person locative plural)
mühendisinizde (locative plural second-person)
mühendislerinizde (locative plural second-person)
mühendislerinde (locative plural third-person)
mühendisimden (ablative first-person singular)
mühendislerimden (ablative first-person singular)
mühendisinden (ablative second-person singular)
mühendislerinden (ablative second-person singular)
mühendisinden (ablative singular third-person)
mühendislerinden (ablative singular third-person)
mühendisimizden (ablative first-person plural)
mühendislerimizden (ablative first-person plural)
mühendisinizden (ablative plural second-person)
mühendislerinizden (ablative plural second-person)
mühendislerinden (ablative plural third-person)
mühendisimin (first-person genitive singular)
mühendislerimin (first-person genitive singular)
mühendisinin (genitive second-person singular)
mühendislerinin (genitive second-person singular)
mühendisinin (genitive singular third-person)
mühendislerinin (genitive singular third-person)
mühendisimizin (first-person genitive plural)
mühendislerimizin (first-person genitive plural)
mühendisinizin (genitive plural second-person)
mühendislerinizin (genitive plural second-person)
mühendislerinin (genitive plural third-person)
mühendisim (first-person singular)
mühendislerim (first-person singular)
mühendissin (second-person singular)
mühendislersin (second-person singular)
mühendis (singular third-person)
mühendistir (singular third-person)
mühendisler (singular third-person)
mühendislerdir (singular third-person)
mühendisiz (first-person plural)
mühendisleriz (first-person plural)
mühendissiniz (plural second-person)
mühendislersiniz (plural second-person)
mühendisler (plural third-person)
mühendislerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish مهندس (mühendis), from Arabic مُهَنْدِس (muhandis), from Middle Persian اندازه (andāza).


lale

lale (definite accusative laleyi, plural laleler)

laleyi (accusative definite)
laleler (plural)
lale (nominative singular)
laleler (nominative plural)
laleyi (accusative definite singular)
laleleri (accusative definite plural)
laleye (dative singular)
lalelere (dative plural)
lalede (locative singular)
lalelerde (locative plural)
laleden (ablative singular)
lalelerden (ablative plural)
lalenin (genitive singular)
lalelerin (genitive plural)
lalem (first-person nominative singular)
lalelerim (first-person nominative singular)
lalen (nominative second-person singular)
lalelerin (nominative second-person singular)
lalesi (nominative singular third-person)
laleleri (nominative singular third-person)
lalemiz (first-person nominative plural)
lalelerimiz (first-person nominative plural)
laleniz (nominative plural second-person)
laleleriniz (nominative plural second-person)
laleleri (nominative plural third-person)
lalemi (accusative definite first-person singular)
lalelerimi (accusative definite first-person singular)
laleni (accusative definite second-person singular)
lalelerini (accusative definite second-person singular)
lalesini (accusative definite singular third-person)
lalelerini (accusative definite singular third-person)
lalemizi (accusative definite first-person plural)
lalelerimizi (accusative definite first-person plural)
lalenizi (accusative definite plural second-person)
lalelerinizi (accusative definite plural second-person)
lalelerini (accusative definite plural third-person)
laleme (dative first-person singular)
lalelerime (dative first-person singular)
lalene (dative second-person singular)
lalelerine (dative second-person singular)
lalesine (dative singular third-person)
lalelerine (dative singular third-person)
lalemize (dative first-person plural)
lalelerimize (dative first-person plural)
lalenize (dative plural second-person)
lalelerinize (dative plural second-person)
lalelerine (dative plural third-person)
lalemde (first-person locative singular)
lalelerimde (first-person locative singular)
lalende (locative second-person singular)
lalelerinde (locative second-person singular)
lalesinde (locative singular third-person)
lalelerinde (locative singular third-person)
lalemizde (first-person locative plural)
lalelerimizde (first-person locative plural)
lalenizde (locative plural second-person)
lalelerinizde (locative plural second-person)
lalelerinde (locative plural third-person)
lalemden (ablative first-person singular)
lalelerimden (ablative first-person singular)
lalenden (ablative second-person singular)
lalelerinden (ablative second-person singular)
lalesinden (ablative singular third-person)
lalelerinden (ablative singular third-person)
lalemizden (ablative first-person plural)
lalelerimizden (ablative first-person plural)
lalenizden (ablative plural second-person)
lalelerinizden (ablative plural second-person)
lalelerinden (ablative plural third-person)
lalemin (first-person genitive singular)
lalelerimin (first-person genitive singular)
lalenin (genitive second-person singular)
lalelerinin (genitive second-person singular)
lalesinin (genitive singular third-person)
lalelerinin (genitive singular third-person)
lalemizin (first-person genitive plural)
lalelerimizin (first-person genitive plural)
lalenizin (genitive plural second-person)
lalelerinizin (genitive plural second-person)
lalelerinin (genitive plural third-person)
laleyim (first-person singular)
lalelerim (first-person singular)
lalesin (second-person singular)
lalelersin (second-person singular)
lale (singular third-person)
laledir (singular third-person)
laleler (singular third-person)
lalelerdir (singular third-person)
laleyiz (first-person plural)
laleleriz (first-person plural)
lalesiniz (plural second-person)
lalelersiniz (plural second-person)
laleler (plural third-person)
lalelerdir (plural third-person)


aşk

aşk (definite accusative aşkı, plural aşklar)

aşkı (accusative definite)
aşklar (plural)
aşk (nominative singular)
aşklar (nominative plural)
aşkı (accusative definite singular)
aşkları (accusative definite plural)
aşka (dative singular)
aşklara (dative plural)
aşkta (locative singular)
aşklarda (locative plural)
aşktan (ablative singular)
aşklardan (ablative plural)
aşkın (genitive singular)
aşkların (genitive plural)
aşkım (first-person nominative singular)
aşklarım (first-person nominative singular)
aşkın (nominative second-person singular)
aşkların (nominative second-person singular)
aşkı (nominative singular third-person)
aşkları (nominative singular third-person)
aşkımız (first-person nominative plural)
aşklarımız (first-person nominative plural)
aşkınız (nominative plural second-person)
aşklarınız (nominative plural second-person)
aşkları (nominative plural third-person)
aşkımı (accusative definite first-person singular)
aşklarımı (accusative definite first-person singular)
aşkını (accusative definite second-person singular)
aşklarını (accusative definite second-person singular)
aşkını (accusative definite singular third-person)
aşklarını (accusative definite singular third-person)
aşkımızı (accusative definite first-person plural)
aşklarımızı (accusative definite first-person plural)
aşkınızı (accusative definite plural second-person)
aşklarınızı (accusative definite plural second-person)
aşklarını (accusative definite plural third-person)
aşkıma (dative first-person singular)
aşklarıma (dative first-person singular)
aşkına (dative second-person singular)
aşklarına (dative second-person singular)
aşkına (dative singular third-person)
aşklarına (dative singular third-person)
aşkımıza (dative first-person plural)
aşklarımıza (dative first-person plural)
aşkınıza (dative plural second-person)
aşklarınıza (dative plural second-person)
aşklarına (dative plural third-person)
aşkımda (first-person locative singular)
aşklarımda (first-person locative singular)
aşkında (locative second-person singular)
aşklarında (locative second-person singular)
aşkında (locative singular third-person)
aşklarında (locative singular third-person)
aşkımızda (first-person locative plural)
aşklarımızda (first-person locative plural)
aşkınızda (locative plural second-person)
aşklarınızda (locative plural second-person)
aşklarında (locative plural third-person)
aşkımdan (ablative first-person singular)
aşklarımdan (ablative first-person singular)
aşkından (ablative second-person singular)
aşklarından (ablative second-person singular)
aşkından (ablative singular third-person)
aşklarından (ablative singular third-person)
aşkımızdan (ablative first-person plural)
aşklarımızdan (ablative first-person plural)
aşkınızdan (ablative plural second-person)
aşklarınızdan (ablative plural second-person)
aşklarından (ablative plural third-person)
aşkımın (first-person genitive singular)
aşklarımın (first-person genitive singular)
aşkının (genitive second-person singular)
aşklarının (genitive second-person singular)
aşkının (genitive singular third-person)
aşklarının (genitive singular third-person)
aşkımızın (first-person genitive plural)
aşklarımızın (first-person genitive plural)
aşkınızın (genitive plural second-person)
aşklarınızın (genitive plural second-person)
aşklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish عشق ('aşk), from Arabic عِشْق (ʕišq). According to Nisanyan, the first vowel was /ı/ until the 18th century, the change to /a/ is unexplained and appears to be unique to Turkish.

inh+

Aynalara, aşk sadece anlayana
 Güzel gözlüm sen bir yana

2022 May 13, Velet (lyrics and music), “Aşk Sadece Anlayana”:

To the mirrors, love only to whom understood it
 Aside, you my beautiful eyed lover


bisküvi

head

bisküvi (definite accusative bisküviyi, plural bisküviler)

bisküviyi (accusative definite)
bisküviler (plural)
bisküvi (nominative singular)
bisküviler (nominative plural)
bisküviyi (accusative definite singular)
bisküvileri (accusative definite plural)
bisküviye (dative singular)
bisküvilere (dative plural)
bisküvide (locative singular)
bisküvilerde (locative plural)
bisküviden (ablative singular)
bisküvilerden (ablative plural)
bisküvinin (genitive singular)
bisküvilerin (genitive plural)
bisküvim (first-person nominative singular)
bisküvilerim (first-person nominative singular)
bisküvin (nominative second-person singular)
bisküvilerin (nominative second-person singular)
bisküvisi (nominative singular third-person)
bisküvileri (nominative singular third-person)
bisküvimiz (first-person nominative plural)
bisküvilerimiz (first-person nominative plural)
bisküviniz (nominative plural second-person)
bisküvileriniz (nominative plural second-person)
bisküvileri (nominative plural third-person)
bisküvimi (accusative definite first-person singular)
bisküvilerimi (accusative definite first-person singular)
bisküvini (accusative definite second-person singular)
bisküvilerini (accusative definite second-person singular)
bisküvisini (accusative definite singular third-person)
bisküvilerini (accusative definite singular third-person)
bisküvimizi (accusative definite first-person plural)
bisküvilerimizi (accusative definite first-person plural)
bisküvinizi (accusative definite plural second-person)
bisküvilerinizi (accusative definite plural second-person)
bisküvilerini (accusative definite plural third-person)
bisküvime (dative first-person singular)
bisküvilerime (dative first-person singular)
bisküvine (dative second-person singular)
bisküvilerine (dative second-person singular)
bisküvisine (dative singular third-person)
bisküvilerine (dative singular third-person)
bisküvimize (dative first-person plural)
bisküvilerimize (dative first-person plural)
bisküvinize (dative plural second-person)
bisküvilerinize (dative plural second-person)
bisküvilerine (dative plural third-person)
bisküvimde (first-person locative singular)
bisküvilerimde (first-person locative singular)
bisküvinde (locative second-person singular)
bisküvilerinde (locative second-person singular)
bisküvisinde (locative singular third-person)
bisküvilerinde (locative singular third-person)
bisküvimizde (first-person locative plural)
bisküvilerimizde (first-person locative plural)
bisküvinizde (locative plural second-person)
bisküvilerinizde (locative plural second-person)
bisküvilerinde (locative plural third-person)
bisküvimden (ablative first-person singular)
bisküvilerimden (ablative first-person singular)
bisküvinden (ablative second-person singular)
bisküvilerinden (ablative second-person singular)
bisküvisinden (ablative singular third-person)
bisküvilerinden (ablative singular third-person)
bisküvimizden (ablative first-person plural)
bisküvilerimizden (ablative first-person plural)
bisküvinizden (ablative plural second-person)
bisküvilerinizden (ablative plural second-person)
bisküvilerinden (ablative plural third-person)
bisküvimin (first-person genitive singular)
bisküvilerimin (first-person genitive singular)
bisküvinin (genitive second-person singular)
bisküvilerinin (genitive second-person singular)
bisküvisinin (genitive singular third-person)
bisküvilerinin (genitive singular third-person)
bisküvimizin (first-person genitive plural)
bisküvilerimizin (first-person genitive plural)
bisküvinizin (genitive plural second-person)
bisküvilerinizin (genitive plural second-person)
bisküvilerinin (genitive plural third-person)

Misafire çay ve bisküvi ikram etmek, ona değer vermemektir. Muhakkak içeceğin yanında taze birşeyler elden hazırlanıp sunulmalıdır.

To offer the guest tea and biscuit is to not dignify them. Surely, besides the drinks, something fresh handmade should be presented.


sıfat

sıfat (definite accusative sıfatı, plural sıfatlar)

sıfatı (accusative definite)
sıfatlar (plural)
sıfat (nominative singular)
sıfatlar (nominative plural)
sıfatı (accusative definite singular)
sıfatları (accusative definite plural)
sıfata (dative singular)
sıfatlara (dative plural)
sıfatta (locative singular)
sıfatlarda (locative plural)
sıfattan (ablative singular)
sıfatlardan (ablative plural)
sıfatın (genitive singular)
sıfatların (genitive plural)
sıfatım (first-person nominative singular)
sıfatlarım (first-person nominative singular)
sıfatın (nominative second-person singular)
sıfatların (nominative second-person singular)
sıfatı (nominative singular third-person)
sıfatları (nominative singular third-person)
sıfatımız (first-person nominative plural)
sıfatlarımız (first-person nominative plural)
sıfatınız (nominative plural second-person)
sıfatlarınız (nominative plural second-person)
sıfatları (nominative plural third-person)
sıfatımı (accusative definite first-person singular)
sıfatlarımı (accusative definite first-person singular)
sıfatını (accusative definite second-person singular)
sıfatlarını (accusative definite second-person singular)
sıfatını (accusative definite singular third-person)
sıfatlarını (accusative definite singular third-person)
sıfatımızı (accusative definite first-person plural)
sıfatlarımızı (accusative definite first-person plural)
sıfatınızı (accusative definite plural second-person)
sıfatlarınızı (accusative definite plural second-person)
sıfatlarını (accusative definite plural third-person)
sıfatıma (dative first-person singular)
sıfatlarıma (dative first-person singular)
sıfatına (dative second-person singular)
sıfatlarına (dative second-person singular)
sıfatına (dative singular third-person)
sıfatlarına (dative singular third-person)
sıfatımıza (dative first-person plural)
sıfatlarımıza (dative first-person plural)
sıfatınıza (dative plural second-person)
sıfatlarınıza (dative plural second-person)
sıfatlarına (dative plural third-person)
sıfatımda (first-person locative singular)
sıfatlarımda (first-person locative singular)
sıfatında (locative second-person singular)
sıfatlarında (locative second-person singular)
sıfatında (locative singular third-person)
sıfatlarında (locative singular third-person)
sıfatımızda (first-person locative plural)
sıfatlarımızda (first-person locative plural)
sıfatınızda (locative plural second-person)
sıfatlarınızda (locative plural second-person)
sıfatlarında (locative plural third-person)
sıfatımdan (ablative first-person singular)
sıfatlarımdan (ablative first-person singular)
sıfatından (ablative second-person singular)
sıfatlarından (ablative second-person singular)
sıfatından (ablative singular third-person)
sıfatlarından (ablative singular third-person)
sıfatımızdan (ablative first-person plural)
sıfatlarımızdan (ablative first-person plural)
sıfatınızdan (ablative plural second-person)
sıfatlarınızdan (ablative plural second-person)
sıfatlarından (ablative plural third-person)
sıfatımın (first-person genitive singular)
sıfatlarımın (first-person genitive singular)
sıfatının (genitive second-person singular)
sıfatlarının (genitive second-person singular)
sıfatının (genitive singular third-person)
sıfatlarının (genitive singular third-person)
sıfatımızın (first-person genitive plural)
sıfatlarımızın (first-person genitive plural)
sıfatınızın (genitive plural second-person)
sıfatlarınızın (genitive plural second-person)
sıfatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صفت, from Arabic صِفَة (ṣifa).


kötü

kötü (definite accusative kötüyü, plural kötüler)

kötüyü (accusative definite)
kötüler (plural)
kötü (nominative singular)
kötüler (nominative plural)
kötüyü (accusative definite singular)
kötüleri (accusative definite plural)
kötüye (dative singular)
kötülere (dative plural)
kötüde (locative singular)
kötülerde (locative plural)
kötüden (ablative singular)
kötülerden (ablative plural)
kötünün (genitive singular)
kötülerin (genitive plural)
kötüm (first-person nominative singular)
kötülerim (first-person nominative singular)
kötün (nominative second-person singular)
kötülerin (nominative second-person singular)
kötüsü (nominative singular third-person)
kötüleri (nominative singular third-person)
kötümüz (first-person nominative plural)
kötülerimiz (first-person nominative plural)
kötünüz (nominative plural second-person)
kötüleriniz (nominative plural second-person)
kötüleri (nominative plural third-person)
kötümü (accusative definite first-person singular)
kötülerimi (accusative definite first-person singular)
kötünü (accusative definite second-person singular)
kötülerini (accusative definite second-person singular)
kötüsünü (accusative definite singular third-person)
kötülerini (accusative definite singular third-person)
kötümüzü (accusative definite first-person plural)
kötülerimizi (accusative definite first-person plural)
kötünüzü (accusative definite plural second-person)
kötülerinizi (accusative definite plural second-person)
kötülerini (accusative definite plural third-person)
kötüme (dative first-person singular)
kötülerime (dative first-person singular)
kötüne (dative second-person singular)
kötülerine (dative second-person singular)
kötüsüne (dative singular third-person)
kötülerine (dative singular third-person)
kötümüze (dative first-person plural)
kötülerimize (dative first-person plural)
kötünüze (dative plural second-person)
kötülerinize (dative plural second-person)
kötülerine (dative plural third-person)
kötümde (first-person locative singular)
kötülerimde (first-person locative singular)
kötünde (locative second-person singular)
kötülerinde (locative second-person singular)
kötüsünde (locative singular third-person)
kötülerinde (locative singular third-person)
kötümüzde (first-person locative plural)
kötülerimizde (first-person locative plural)
kötünüzde (locative plural second-person)
kötülerinizde (locative plural second-person)
kötülerinde (locative plural third-person)
kötümden (ablative first-person singular)
kötülerimden (ablative first-person singular)
kötünden (ablative second-person singular)
kötülerinden (ablative second-person singular)
kötüsünden (ablative singular third-person)
kötülerinden (ablative singular third-person)
kötümüzden (ablative first-person plural)
kötülerimizden (ablative first-person plural)
kötünüzden (ablative plural second-person)
kötülerinizden (ablative plural second-person)
kötülerinden (ablative plural third-person)
kötümün (first-person genitive singular)
kötülerimin (first-person genitive singular)
kötünün (genitive second-person singular)
kötülerinin (genitive second-person singular)
kötüsünün (genitive singular third-person)
kötülerinin (genitive singular third-person)
kötümüzün (first-person genitive plural)
kötülerimizin (first-person genitive plural)
kötünüzün (genitive plural second-person)
kötülerinizin (genitive plural second-person)
kötülerinin (genitive plural third-person)
kötüyüm (first-person singular)
kötülerim (first-person singular)
kötüsün (second-person singular)
kötülersin (second-person singular)
kötü (singular third-person)
kötüdür (singular third-person)
kötüler (singular third-person)
kötülerdir (singular third-person)
kötüyüz (first-person plural)
kötüleriz (first-person plural)
kötüsünüz (plural second-person)
kötülersiniz (plural second-person)
kötüler (plural third-person)
kötülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كوتی (kötü).
Perhaps related to göt (“ass”). For the sense development, compare Arabic دُبْر (dubr, “buttocks->unfortunate”). Initial /k/ preserved unvoiced perhaps to distinguish the word from göt. However, the vowel of the last syllable of kötü cannot be explained morphologically which makes unlikely a derivation from göt (“ass”).
Dankoff puts under Armenian գոդի (godi) in his list of Turkish words whose Armenian etymology is speculative or not firmly established. To be compared to the Turkish dialectal form of Çanıllı kötü (“weak, thin, sickly”). For the sense development, compare with Persian پیس (“stained, wrinkled, leprous”) (archaic), whence Turkish has pis (“filthy”) and Azerbaijani pis (“bad, dirty”).


güç

head

güç (definite accusative gücü, plural güçler)

gücü (accusative definite)
güçler (plural)
güç (nominative singular)
güçler (nominative plural)
gücü (accusative definite singular)
güçleri (accusative definite plural)
güce (dative singular)
güçlere (dative plural)
güçte (locative singular)
güçlerde (locative plural)
güçten (ablative singular)
güçlerden (ablative plural)
gücün (genitive singular)
güçlerin (genitive plural)
gücüm (first-person nominative singular)
güçlerim (first-person nominative singular)
gücün (nominative second-person singular)
güçlerin (nominative second-person singular)
gücü (nominative singular third-person)
güçleri (nominative singular third-person)
gücümüz (first-person nominative plural)
güçlerimiz (first-person nominative plural)
gücünüz (nominative plural second-person)
güçleriniz (nominative plural second-person)
güçleri (nominative plural third-person)
gücümü (accusative definite first-person singular)
güçlerimi (accusative definite first-person singular)
gücünü (accusative definite second-person singular)
güçlerini (accusative definite second-person singular)
gücünü (accusative definite singular third-person)
güçlerini (accusative definite singular third-person)
gücümüzü (accusative definite first-person plural)
güçlerimizi (accusative definite first-person plural)
gücünüzü (accusative definite plural second-person)
güçlerinizi (accusative definite plural second-person)
güçlerini (accusative definite plural third-person)
gücüme (dative first-person singular)
güçlerime (dative first-person singular)
gücüne (dative second-person singular)
güçlerine (dative second-person singular)
gücüne (dative singular third-person)
güçlerine (dative singular third-person)
gücümüze (dative first-person plural)
güçlerimize (dative first-person plural)
gücünüze (dative plural second-person)
güçlerinize (dative plural second-person)
güçlerine (dative plural third-person)
gücümde (first-person locative singular)
güçlerimde (first-person locative singular)
gücünde (locative second-person singular)
güçlerinde (locative second-person singular)
gücünde (locative singular third-person)
güçlerinde (locative singular third-person)
gücümüzde (first-person locative plural)
güçlerimizde (first-person locative plural)
gücünüzde (locative plural second-person)
güçlerinizde (locative plural second-person)
güçlerinde (locative plural third-person)
gücümden (ablative first-person singular)
güçlerimden (ablative first-person singular)
gücünden (ablative second-person singular)
güçlerinden (ablative second-person singular)
gücünden (ablative singular third-person)
güçlerinden (ablative singular third-person)
gücümüzden (ablative first-person plural)
güçlerimizden (ablative first-person plural)
gücünüzden (ablative plural second-person)
güçlerinizden (ablative plural second-person)
güçlerinden (ablative plural third-person)
gücümün (first-person genitive singular)
güçlerimin (first-person genitive singular)
gücünün (genitive second-person singular)
güçlerinin (genitive second-person singular)
gücünün (genitive singular third-person)
güçlerinin (genitive singular third-person)
gücümüzün (first-person genitive plural)
güçlerimizin (first-person genitive plural)
gücünüzün (genitive plural second-person)
güçlerinizin (genitive plural second-person)
güçlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گوچ (güç), from Old Anatolian Turkish کوج (güç, güc), from Common Turkic *kǖč (“strength”). Cognate with Kazakh күш (küş), Kyrgyz күч (küc), etc.

Bu ağır kapıyı yerinden kaldırmak güç ister.

To move this heavy door from its location, one has to have strength.

Arabamın gücü elli beş kilovat olduğundan vergisi az.

As the power of my car is fifty five kilowatts, its tax is low.

(geography) the power of a river of carrying and eroding


öğretmen

öğretmen (definite accusative öğretmeni, plural öğretmenler)

öğretmeni (accusative definite)
öğretmenler (plural)
öğretmen (nominative singular)
öğretmenler (nominative plural)
öğretmeni (accusative definite singular)
öğretmenleri (accusative definite plural)
öğretmene (dative singular)
öğretmenlere (dative plural)
öğretmende (locative singular)
öğretmenlerde (locative plural)
öğretmenden (ablative singular)
öğretmenlerden (ablative plural)
öğretmenin (genitive singular)
öğretmenlerin (genitive plural)
öğretmenim (first-person nominative singular)
öğretmenlerim (first-person nominative singular)
öğretmenin (nominative second-person singular)
öğretmenlerin (nominative second-person singular)
öğretmeni (nominative singular third-person)
öğretmenleri (nominative singular third-person)
öğretmenimiz (first-person nominative plural)
öğretmenlerimiz (first-person nominative plural)
öğretmeniniz (nominative plural second-person)
öğretmenleriniz (nominative plural second-person)
öğretmenleri (nominative plural third-person)
öğretmenimi (accusative definite first-person singular)
öğretmenlerimi (accusative definite first-person singular)
öğretmenini (accusative definite second-person singular)
öğretmenlerini (accusative definite second-person singular)
öğretmenini (accusative definite singular third-person)
öğretmenlerini (accusative definite singular third-person)
öğretmenimizi (accusative definite first-person plural)
öğretmenlerimizi (accusative definite first-person plural)
öğretmeninizi (accusative definite plural second-person)
öğretmenlerinizi (accusative definite plural second-person)
öğretmenlerini (accusative definite plural third-person)
öğretmenime (dative first-person singular)
öğretmenlerime (dative first-person singular)
öğretmenine (dative second-person singular)
öğretmenlerine (dative second-person singular)
öğretmenine (dative singular third-person)
öğretmenlerine (dative singular third-person)
öğretmenimize (dative first-person plural)
öğretmenlerimize (dative first-person plural)
öğretmeninize (dative plural second-person)
öğretmenlerinize (dative plural second-person)
öğretmenlerine (dative plural third-person)
öğretmenimde (first-person locative singular)
öğretmenlerimde (first-person locative singular)
öğretmeninde (locative second-person singular)
öğretmenlerinde (locative second-person singular)
öğretmeninde (locative singular third-person)
öğretmenlerinde (locative singular third-person)
öğretmenimizde (first-person locative plural)
öğretmenlerimizde (first-person locative plural)
öğretmeninizde (locative plural second-person)
öğretmenlerinizde (locative plural second-person)
öğretmenlerinde (locative plural third-person)
öğretmenimden (ablative first-person singular)
öğretmenlerimden (ablative first-person singular)
öğretmeninden (ablative second-person singular)
öğretmenlerinden (ablative second-person singular)
öğretmeninden (ablative singular third-person)
öğretmenlerinden (ablative singular third-person)
öğretmenimizden (ablative first-person plural)
öğretmenlerimizden (ablative first-person plural)
öğretmeninizden (ablative plural second-person)
öğretmenlerinizden (ablative plural second-person)
öğretmenlerinden (ablative plural third-person)
öğretmenimin (first-person genitive singular)
öğretmenlerimin (first-person genitive singular)
öğretmeninin (genitive second-person singular)
öğretmenlerinin (genitive second-person singular)
öğretmeninin (genitive singular third-person)
öğretmenlerinin (genitive singular third-person)
öğretmenimizin (first-person genitive plural)
öğretmenlerimizin (first-person genitive plural)
öğretmeninizin (genitive plural second-person)
öğretmenlerinizin (genitive plural second-person)
öğretmenlerinin (genitive plural third-person)
öğretmenim (first-person singular)
öğretmenlerim (first-person singular)
öğretmensin (second-person singular)
öğretmenlersin (second-person singular)
öğretmen (singular third-person)
öğretmendir (singular third-person)
öğretmenler (singular third-person)
öğretmenlerdir (singular third-person)
öğretmeniz (first-person plural)
öğretmenleriz (first-person plural)
öğretmensiniz (plural second-person)
öğretmenlersiniz (plural second-person)
öğretmenler (plural third-person)
öğretmenlerdir (plural third-person)

From öğret (“to teach”) + -men. Coined during the language reform, displacing the older Arabic-derived muallim.


dövme

dövme (definite accusative dövmeyi, plural dövmeler)

dövmeyi (accusative definite)
dövmeler (plural)
dövme (nominative singular)
dövmeler (nominative plural)
dövmeyi (accusative definite singular)
dövmeleri (accusative definite plural)
dövmeye (dative singular)
dövmelere (dative plural)
dövmede (locative singular)
dövmelerde (locative plural)
dövmeden (ablative singular)
dövmelerden (ablative plural)
dövmenin (genitive singular)
dövmelerin (genitive plural)
dövmem (first-person nominative singular)
dövmelerim (first-person nominative singular)
dövmen (nominative second-person singular)
dövmelerin (nominative second-person singular)
dövmesi (nominative singular third-person)
dövmeleri (nominative singular third-person)
dövmemiz (first-person nominative plural)
dövmelerimiz (first-person nominative plural)
dövmeniz (nominative plural second-person)
dövmeleriniz (nominative plural second-person)
dövmeleri (nominative plural third-person)
dövmemi (accusative definite first-person singular)
dövmelerimi (accusative definite first-person singular)
dövmeni (accusative definite second-person singular)
dövmelerini (accusative definite second-person singular)
dövmesini (accusative definite singular third-person)
dövmelerini (accusative definite singular third-person)
dövmemizi (accusative definite first-person plural)
dövmelerimizi (accusative definite first-person plural)
dövmenizi (accusative definite plural second-person)
dövmelerinizi (accusative definite plural second-person)
dövmelerini (accusative definite plural third-person)
dövmeme (dative first-person singular)
dövmelerime (dative first-person singular)
dövmene (dative second-person singular)
dövmelerine (dative second-person singular)
dövmesine (dative singular third-person)
dövmelerine (dative singular third-person)
dövmemize (dative first-person plural)
dövmelerimize (dative first-person plural)
dövmenize (dative plural second-person)
dövmelerinize (dative plural second-person)
dövmelerine (dative plural third-person)
dövmemde (first-person locative singular)
dövmelerimde (first-person locative singular)
dövmende (locative second-person singular)
dövmelerinde (locative second-person singular)
dövmesinde (locative singular third-person)
dövmelerinde (locative singular third-person)
dövmemizde (first-person locative plural)
dövmelerimizde (first-person locative plural)
dövmenizde (locative plural second-person)
dövmelerinizde (locative plural second-person)
dövmelerinde (locative plural third-person)
dövmemden (ablative first-person singular)
dövmelerimden (ablative first-person singular)
dövmenden (ablative second-person singular)
dövmelerinden (ablative second-person singular)
dövmesinden (ablative singular third-person)
dövmelerinden (ablative singular third-person)
dövmemizden (ablative first-person plural)
dövmelerimizden (ablative first-person plural)
dövmenizden (ablative plural second-person)
dövmelerinizden (ablative plural second-person)
dövmelerinden (ablative plural third-person)
dövmemin (first-person genitive singular)
dövmelerimin (first-person genitive singular)
dövmenin (genitive second-person singular)
dövmelerinin (genitive second-person singular)
dövmesinin (genitive singular third-person)
dövmelerinin (genitive singular third-person)
dövmemizin (first-person genitive plural)
dövmelerimizin (first-person genitive plural)
dövmenizin (genitive plural second-person)
dövmelerinizin (genitive plural second-person)
dövmelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دوگمه (dögme, “hammered, wrought with hammer”), can be analyzed as döv- (“to beat”) + -me (“noun forming suffix”).


yatılı okul

head

yatılı okul (definite accusative yatılı okulu, plural yatılı okullar)

yatılı okulu (accusative definite)
yatılı okullar (plural)
yatılı okul (nominative singular)
yatılı okullar (nominative plural)
yatılı okulu (accusative definite singular)
yatılı okulları (accusative definite plural)
yatılı okula (dative singular)
yatılı okullara (dative plural)
yatılı okulda (locative singular)
yatılı okullarda (locative plural)
yatılı okuldan (ablative singular)
yatılı okullardan (ablative plural)
yatılı okulun (genitive singular)
yatılı okulların (genitive plural)
yatılı okulum (first-person nominative singular)
yatılı okullarım (first-person nominative singular)
yatılı okulun (nominative second-person singular)
yatılı okulların (nominative second-person singular)
yatılı okulu (nominative singular third-person)
yatılı okulları (nominative singular third-person)
yatılı okulumuz (first-person nominative plural)
yatılı okullarımız (first-person nominative plural)
yatılı okulunuz (nominative plural second-person)
yatılı okullarınız (nominative plural second-person)
yatılı okulları (nominative plural third-person)
yatılı okulumu (accusative definite first-person singular)
yatılı okullarımı (accusative definite first-person singular)
yatılı okulunu (accusative definite second-person singular)
yatılı okullarını (accusative definite second-person singular)
yatılı okulunu (accusative definite singular third-person)
yatılı okullarını (accusative definite singular third-person)
yatılı okulumuzu (accusative definite first-person plural)
yatılı okullarımızı (accusative definite first-person plural)
yatılı okulunuzu (accusative definite plural second-person)
yatılı okullarınızı (accusative definite plural second-person)
yatılı okullarını (accusative definite plural third-person)
yatılı okuluma (dative first-person singular)
yatılı okullarıma (dative first-person singular)
yatılı okuluna (dative second-person singular)
yatılı okullarına (dative second-person singular)
yatılı okuluna (dative singular third-person)
yatılı okullarına (dative singular third-person)
yatılı okulumuza (dative first-person plural)
yatılı okullarımıza (dative first-person plural)
yatılı okulunuza (dative plural second-person)
yatılı okullarınıza (dative plural second-person)
yatılı okullarına (dative plural third-person)
yatılı okulumda (first-person locative singular)
yatılı okullarımda (first-person locative singular)
yatılı okulunda (locative second-person singular)
yatılı okullarında (locative second-person singular)
yatılı okulunda (locative singular third-person)
yatılı okullarında (locative singular third-person)
yatılı okulumuzda (first-person locative plural)
yatılı okullarımızda (first-person locative plural)
yatılı okulunuzda (locative plural second-person)
yatılı okullarınızda (locative plural second-person)
yatılı okullarında (locative plural third-person)
yatılı okulumdan (ablative first-person singular)
yatılı okullarımdan (ablative first-person singular)
yatılı okulundan (ablative second-person singular)
yatılı okullarından (ablative second-person singular)
yatılı okulundan (ablative singular third-person)
yatılı okullarından (ablative singular third-person)
yatılı okulumuzdan (ablative first-person plural)
yatılı okullarımızdan (ablative first-person plural)
yatılı okulunuzdan (ablative plural second-person)
yatılı okullarınızdan (ablative plural second-person)
yatılı okullarından (ablative plural third-person)
yatılı okulumun (first-person genitive singular)
yatılı okullarımın (first-person genitive singular)
yatılı okulunun (genitive second-person singular)
yatılı okullarının (genitive second-person singular)
yatılı okulunun (genitive singular third-person)
yatılı okullarının (genitive singular third-person)
yatılı okulumuzun (first-person genitive plural)
yatılı okullarımızın (first-person genitive plural)
yatılı okulunuzun (genitive plural second-person)
yatılı okullarınızın (genitive plural second-person)
yatılı okullarının (genitive plural third-person)


yaprak

yaprak (definite accusative yaprağı, plural yapraklar)

yaprağı (accusative definite)
yapraklar (plural)
yaprak (nominative singular)
yapraklar (nominative plural)
yaprağı (accusative definite singular)
yaprakları (accusative definite plural)
yaprağa (dative singular)
yapraklara (dative plural)
yaprakta (locative singular)
yapraklarda (locative plural)
yapraktan (ablative singular)
yapraklardan (ablative plural)
yaprağın (genitive singular)
yaprakların (genitive plural)
yaprağım (first-person nominative singular)
yapraklarım (first-person nominative singular)
yaprağın (nominative second-person singular)
yaprakların (nominative second-person singular)
yaprağı (nominative singular third-person)
yaprakları (nominative singular third-person)
yaprağımız (first-person nominative plural)
yapraklarımız (first-person nominative plural)
yaprağınız (nominative plural second-person)
yapraklarınız (nominative plural second-person)
yaprakları (nominative plural third-person)
yaprağımı (accusative definite first-person singular)
yapraklarımı (accusative definite first-person singular)
yaprağını (accusative definite second-person singular)
yapraklarını (accusative definite second-person singular)
yaprağını (accusative definite singular third-person)
yapraklarını (accusative definite singular third-person)
yaprağımızı (accusative definite first-person plural)
yapraklarımızı (accusative definite first-person plural)
yaprağınızı (accusative definite plural second-person)
yapraklarınızı (accusative definite plural second-person)
yapraklarını (accusative definite plural third-person)
yaprağıma (dative first-person singular)
yapraklarıma (dative first-person singular)
yaprağına (dative second-person singular)
yapraklarına (dative second-person singular)
yaprağına (dative singular third-person)
yapraklarına (dative singular third-person)
yaprağımıza (dative first-person plural)
yapraklarımıza (dative first-person plural)
yaprağınıza (dative plural second-person)
yapraklarınıza (dative plural second-person)
yapraklarına (dative plural third-person)
yaprağımda (first-person locative singular)
yapraklarımda (first-person locative singular)
yaprağında (locative second-person singular)
yapraklarında (locative second-person singular)
yaprağında (locative singular third-person)
yapraklarında (locative singular third-person)
yaprağımızda (first-person locative plural)
yapraklarımızda (first-person locative plural)
yaprağınızda (locative plural second-person)
yapraklarınızda (locative plural second-person)
yapraklarında (locative plural third-person)
yaprağımdan (ablative first-person singular)
yapraklarımdan (ablative first-person singular)
yaprağından (ablative second-person singular)
yapraklarından (ablative second-person singular)
yaprağından (ablative singular third-person)
yapraklarından (ablative singular third-person)
yaprağımızdan (ablative first-person plural)
yapraklarımızdan (ablative first-person plural)
yaprağınızdan (ablative plural second-person)
yapraklarınızdan (ablative plural second-person)
yapraklarından (ablative plural third-person)
yaprağımın (first-person genitive singular)
yapraklarımın (first-person genitive singular)
yaprağının (genitive second-person singular)
yapraklarının (genitive second-person singular)
yaprağının (genitive singular third-person)
yapraklarının (genitive singular third-person)
yaprağımızın (first-person genitive plural)
yapraklarımızın (first-person genitive plural)
yaprağınızın (genitive plural second-person)
yapraklarınızın (genitive plural second-person)
yapraklarının (genitive plural third-person)

→ Northern Kurdish: îprax

From Ottoman Turkish یپراق (yapraq, “leaf”), from Proto-Turkic *yapurgak (“leaf”).


nalbant

Inherited from Ottoman Turkish نعلبند (nalbant), from Persian نعلبند (na'l-band).


kanka

head

kanka (definite accusative kankayı, plural kankalar)

kankayı (accusative definite)
kankalar (plural)
kanka (nominative singular)
kankalar (nominative plural)
kankayı (accusative definite singular)
kankaları (accusative definite plural)
kankaya (dative singular)
kankalara (dative plural)
kankada (locative singular)
kankalarda (locative plural)
kankadan (ablative singular)
kankalardan (ablative plural)
kankanın (genitive singular)
kankaların (genitive plural)
kankam (first-person nominative singular)
kankalarım (first-person nominative singular)
kankan (nominative second-person singular)
kankaların (nominative second-person singular)
kankası (nominative singular third-person)
kankaları (nominative singular third-person)
kankamız (first-person nominative plural)
kankalarımız (first-person nominative plural)
kankanız (nominative plural second-person)
kankalarınız (nominative plural second-person)
kankaları (nominative plural third-person)
kankamı (accusative definite first-person singular)
kankalarımı (accusative definite first-person singular)
kankanı (accusative definite second-person singular)
kankalarını (accusative definite second-person singular)
kankasını (accusative definite singular third-person)
kankalarını (accusative definite singular third-person)
kankamızı (accusative definite first-person plural)
kankalarımızı (accusative definite first-person plural)
kankanızı (accusative definite plural second-person)
kankalarınızı (accusative definite plural second-person)
kankalarını (accusative definite plural third-person)
kankama (dative first-person singular)
kankalarıma (dative first-person singular)
kankana (dative second-person singular)
kankalarına (dative second-person singular)
kankasına (dative singular third-person)
kankalarına (dative singular third-person)
kankamıza (dative first-person plural)
kankalarımıza (dative first-person plural)
kankanıza (dative plural second-person)
kankalarınıza (dative plural second-person)
kankalarına (dative plural third-person)
kankamda (first-person locative singular)
kankalarımda (first-person locative singular)
kankanda (locative second-person singular)
kankalarında (locative second-person singular)
kankasında (locative singular third-person)
kankalarında (locative singular third-person)
kankamızda (first-person locative plural)
kankalarımızda (first-person locative plural)
kankanızda (locative plural second-person)
kankalarınızda (locative plural second-person)
kankalarında (locative plural third-person)
kankamdan (ablative first-person singular)
kankalarımdan (ablative first-person singular)
kankandan (ablative second-person singular)
kankalarından (ablative second-person singular)
kankasından (ablative singular third-person)
kankalarından (ablative singular third-person)
kankamızdan (ablative first-person plural)
kankalarımızdan (ablative first-person plural)
kankanızdan (ablative plural second-person)
kankalarınızdan (ablative plural second-person)
kankalarından (ablative plural third-person)
kankamın (first-person genitive singular)
kankalarımın (first-person genitive singular)
kankanın (genitive second-person singular)
kankalarının (genitive second-person singular)
kankasının (genitive singular third-person)
kankalarının (genitive singular third-person)
kankamızın (first-person genitive plural)
kankalarımızın (first-person genitive plural)
kankanızın (genitive plural second-person)
kankalarınızın (genitive plural second-person)
kankalarının (genitive plural third-person)

The origin is uncertain. Borrowed from Romani kanka (“friend”) according to Nişanyan. Possibly a clipping of colloquial Turkish kankardeş (“blood-brother”). An alternative origin is also suggested, based on the regional Turkish kaka (“brother, elder brother”).


öğrenci

öğrenci (definite accusative öğrenciyi, plural öğrenciler)

öğrenciyi (accusative definite)
öğrenciler (plural)
öğrenci (nominative singular)
öğrenciler (nominative plural)
öğrenciyi (accusative definite singular)
öğrencileri (accusative definite plural)
öğrenciye (dative singular)
öğrencilere (dative plural)
öğrencide (locative singular)
öğrencilerde (locative plural)
öğrenciden (ablative singular)
öğrencilerden (ablative plural)
öğrencinin (genitive singular)
öğrencilerin (genitive plural)
öğrencim (first-person nominative singular)
öğrencilerim (first-person nominative singular)
öğrencin (nominative second-person singular)
öğrencilerin (nominative second-person singular)
öğrencisi (nominative singular third-person)
öğrencileri (nominative singular third-person)
öğrencimiz (first-person nominative plural)
öğrencilerimiz (first-person nominative plural)
öğrenciniz (nominative plural second-person)
öğrencileriniz (nominative plural second-person)
öğrencileri (nominative plural third-person)
öğrencimi (accusative definite first-person singular)
öğrencilerimi (accusative definite first-person singular)
öğrencini (accusative definite second-person singular)
öğrencilerini (accusative definite second-person singular)
öğrencisini (accusative definite singular third-person)
öğrencilerini (accusative definite singular third-person)
öğrencimizi (accusative definite first-person plural)
öğrencilerimizi (accusative definite first-person plural)
öğrencinizi (accusative definite plural second-person)
öğrencilerinizi (accusative definite plural second-person)
öğrencilerini (accusative definite plural third-person)
öğrencime (dative first-person singular)
öğrencilerime (dative first-person singular)
öğrencine (dative second-person singular)
öğrencilerine (dative second-person singular)
öğrencisine (dative singular third-person)
öğrencilerine (dative singular third-person)
öğrencimize (dative first-person plural)
öğrencilerimize (dative first-person plural)
öğrencinize (dative plural second-person)
öğrencilerinize (dative plural second-person)
öğrencilerine (dative plural third-person)
öğrencimde (first-person locative singular)
öğrencilerimde (first-person locative singular)
öğrencinde (locative second-person singular)
öğrencilerinde (locative second-person singular)
öğrencisinde (locative singular third-person)
öğrencilerinde (locative singular third-person)
öğrencimizde (first-person locative plural)
öğrencilerimizde (first-person locative plural)
öğrencinizde (locative plural second-person)
öğrencilerinizde (locative plural second-person)
öğrencilerinde (locative plural third-person)
öğrencimden (ablative first-person singular)
öğrencilerimden (ablative first-person singular)
öğrencinden (ablative second-person singular)
öğrencilerinden (ablative second-person singular)
öğrencisinden (ablative singular third-person)
öğrencilerinden (ablative singular third-person)
öğrencimizden (ablative first-person plural)
öğrencilerimizden (ablative first-person plural)
öğrencinizden (ablative plural second-person)
öğrencilerinizden (ablative plural second-person)
öğrencilerinden (ablative plural third-person)
öğrencimin (first-person genitive singular)
öğrencilerimin (first-person genitive singular)
öğrencinin (genitive second-person singular)
öğrencilerinin (genitive second-person singular)
öğrencisinin (genitive singular third-person)
öğrencilerinin (genitive singular third-person)
öğrencimizin (first-person genitive plural)
öğrencilerimizin (first-person genitive plural)
öğrencinizin (genitive plural second-person)
öğrencilerinizin (genitive plural second-person)
öğrencilerinin (genitive plural third-person)
öğrenciyim (first-person singular)
öğrencilerim (first-person singular)
öğrencisin (second-person singular)
öğrencilersin (second-person singular)
öğrenci (singular third-person)
öğrencidir (singular third-person)
öğrenciler (singular third-person)
öğrencilerdir (singular third-person)
öğrenciyiz (first-person plural)
öğrencileriz (first-person plural)
öğrencisiniz (plural second-person)
öğrencilersiniz (plural second-person)
öğrenciler (plural third-person)
öğrencilerdir (plural third-person)


bayrak

bayrak (definite accusative bayrağı, plural bayraklar)

bayrağı (accusative definite)
bayraklar (plural)
bayrak (nominative singular)
bayraklar (nominative plural)
bayrağı (accusative definite singular)
bayrakları (accusative definite plural)
bayrağa (dative singular)
bayraklara (dative plural)
bayrakta (locative singular)
bayraklarda (locative plural)
bayraktan (ablative singular)
bayraklardan (ablative plural)
bayrağın (genitive singular)
bayrakların (genitive plural)
bayrağım (first-person nominative singular)
bayraklarım (first-person nominative singular)
bayrağın (nominative second-person singular)
bayrakların (nominative second-person singular)
bayrağı (nominative singular third-person)
bayrakları (nominative singular third-person)
bayrağımız (first-person nominative plural)
bayraklarımız (first-person nominative plural)
bayrağınız (nominative plural second-person)
bayraklarınız (nominative plural second-person)
bayrakları (nominative plural third-person)
bayrağımı (accusative definite first-person singular)
bayraklarımı (accusative definite first-person singular)
bayrağını (accusative definite second-person singular)
bayraklarını (accusative definite second-person singular)
bayrağını (accusative definite singular third-person)
bayraklarını (accusative definite singular third-person)
bayrağımızı (accusative definite first-person plural)
bayraklarımızı (accusative definite first-person plural)
bayrağınızı (accusative definite plural second-person)
bayraklarınızı (accusative definite plural second-person)
bayraklarını (accusative definite plural third-person)
bayrağıma (dative first-person singular)
bayraklarıma (dative first-person singular)
bayrağına (dative second-person singular)
bayraklarına (dative second-person singular)
bayrağına (dative singular third-person)
bayraklarına (dative singular third-person)
bayrağımıza (dative first-person plural)
bayraklarımıza (dative first-person plural)
bayrağınıza (dative plural second-person)
bayraklarınıza (dative plural second-person)
bayraklarına (dative plural third-person)
bayrağımda (first-person locative singular)
bayraklarımda (first-person locative singular)
bayrağında (locative second-person singular)
bayraklarında (locative second-person singular)
bayrağında (locative singular third-person)
bayraklarında (locative singular third-person)
bayrağımızda (first-person locative plural)
bayraklarımızda (first-person locative plural)
bayrağınızda (locative plural second-person)
bayraklarınızda (locative plural second-person)
bayraklarında (locative plural third-person)
bayrağımdan (ablative first-person singular)
bayraklarımdan (ablative first-person singular)
bayrağından (ablative second-person singular)
bayraklarından (ablative second-person singular)
bayrağından (ablative singular third-person)
bayraklarından (ablative singular third-person)
bayrağımızdan (ablative first-person plural)
bayraklarımızdan (ablative first-person plural)
bayrağınızdan (ablative plural second-person)
bayraklarınızdan (ablative plural second-person)
bayraklarından (ablative plural third-person)
bayrağımın (first-person genitive singular)
bayraklarımın (first-person genitive singular)
bayrağının (genitive second-person singular)
bayraklarının (genitive second-person singular)
bayrağının (genitive singular third-person)
bayraklarının (genitive singular third-person)
bayrağımızın (first-person genitive plural)
bayraklarımızın (first-person genitive plural)
bayrağınızın (genitive plural second-person)
bayraklarınızın (genitive plural second-person)
bayraklarının (genitive plural third-person)
bayrağım (first-person singular)
bayraklarım (first-person singular)
bayraksın (second-person singular)
bayraklarsın (second-person singular)
bayrak (singular third-person)
bayraktır (singular third-person)
bayraklar (singular third-person)
bayraklardır (singular third-person)
bayrağız (first-person plural)
bayraklarız (first-person plural)
bayraksınız (plural second-person)
bayraklarsınız (plural second-person)
bayraklar (plural third-person)
bayraklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish بیراق (bayrak), from Proto-Turkic *badrak *badruk (“banner, flag”). Cognate with Azerbaijani bayraq, Bashkir байраҡ (bayraq), Tatar bayraq, Turkmen baýdak, Uzbek bayroq, Uyghur بايراق (bayraq), Kyrgyz байрак (bayrak), Kazakh байрақ (bairaq), etc.