notilus

notilus (definite accusative notilusu, plural notiluslar)

notilusu (accusative definite)
notiluslar (plural)
notilus (nominative singular)
notiluslar (nominative plural)
notilusu (accusative definite singular)
notilusları (accusative definite plural)
notilusa (dative singular)
notiluslara (dative plural)
notilusta (locative singular)
notiluslarda (locative plural)
notilustan (ablative singular)
notiluslardan (ablative plural)
notilusun (genitive singular)
notilusların (genitive plural)
notilusum (first-person nominative singular)
notiluslarım (first-person nominative singular)
notilusun (nominative second-person singular)
notilusların (nominative second-person singular)
notilusu (nominative singular third-person)
notilusları (nominative singular third-person)
notilusumuz (first-person nominative plural)
notiluslarımız (first-person nominative plural)
notilusunuz (nominative plural second-person)
notiluslarınız (nominative plural second-person)
notilusları (nominative plural third-person)
notilusumu (accusative definite first-person singular)
notiluslarımı (accusative definite first-person singular)
notilusunu (accusative definite second-person singular)
notiluslarını (accusative definite second-person singular)
notilusunu (accusative definite singular third-person)
notiluslarını (accusative definite singular third-person)
notilusumuzu (accusative definite first-person plural)
notiluslarımızı (accusative definite first-person plural)
notilusunuzu (accusative definite plural second-person)
notiluslarınızı (accusative definite plural second-person)
notiluslarını (accusative definite plural third-person)
notilusuma (dative first-person singular)
notiluslarıma (dative first-person singular)
notilusuna (dative second-person singular)
notiluslarına (dative second-person singular)
notilusuna (dative singular third-person)
notiluslarına (dative singular third-person)
notilusumuza (dative first-person plural)
notiluslarımıza (dative first-person plural)
notilusunuza (dative plural second-person)
notiluslarınıza (dative plural second-person)
notiluslarına (dative plural third-person)
notilusumda (first-person locative singular)
notiluslarımda (first-person locative singular)
notilusunda (locative second-person singular)
notiluslarında (locative second-person singular)
notilusunda (locative singular third-person)
notiluslarında (locative singular third-person)
notilusumuzda (first-person locative plural)
notiluslarımızda (first-person locative plural)
notilusunuzda (locative plural second-person)
notiluslarınızda (locative plural second-person)
notiluslarında (locative plural third-person)
notilusumdan (ablative first-person singular)
notiluslarımdan (ablative first-person singular)
notilusundan (ablative second-person singular)
notiluslarından (ablative second-person singular)
notilusundan (ablative singular third-person)
notiluslarından (ablative singular third-person)
notilusumuzdan (ablative first-person plural)
notiluslarımızdan (ablative first-person plural)
notilusunuzdan (ablative plural second-person)
notiluslarınızdan (ablative plural second-person)
notiluslarından (ablative plural third-person)
notilusumun (first-person genitive singular)
notiluslarımın (first-person genitive singular)
notilusunun (genitive second-person singular)
notiluslarının (genitive second-person singular)
notilusunun (genitive singular third-person)
notiluslarının (genitive singular third-person)
notilusumuzun (first-person genitive plural)
notiluslarımızın (first-person genitive plural)
notilusunuzun (genitive plural second-person)
notiluslarınızın (genitive plural second-person)
notiluslarının (genitive plural third-person)


kalamar

head

kalamar (definite accusative kalamarı, plural kalamarlar)

kalamarı (accusative definite)
kalamarlar (plural)
kalamar (nominative singular)
kalamarlar (nominative plural)
kalamarı (accusative definite singular)
kalamarları (accusative definite plural)
kalamara (dative singular)
kalamarlara (dative plural)
kalamarda (locative singular)
kalamarlarda (locative plural)
kalamardan (ablative singular)
kalamarlardan (ablative plural)
kalamarın (genitive singular)
kalamarların (genitive plural)
kalamarım (first-person nominative singular)
kalamarlarım (first-person nominative singular)
kalamarın (nominative second-person singular)
kalamarların (nominative second-person singular)
kalamarı (nominative singular third-person)
kalamarları (nominative singular third-person)
kalamarımız (first-person nominative plural)
kalamarlarımız (first-person nominative plural)
kalamarınız (nominative plural second-person)
kalamarlarınız (nominative plural second-person)
kalamarları (nominative plural third-person)
kalamarımı (accusative definite first-person singular)
kalamarlarımı (accusative definite first-person singular)
kalamarını (accusative definite second-person singular)
kalamarlarını (accusative definite second-person singular)
kalamarını (accusative definite singular third-person)
kalamarlarını (accusative definite singular third-person)
kalamarımızı (accusative definite first-person plural)
kalamarlarımızı (accusative definite first-person plural)
kalamarınızı (accusative definite plural second-person)
kalamarlarınızı (accusative definite plural second-person)
kalamarlarını (accusative definite plural third-person)
kalamarıma (dative first-person singular)
kalamarlarıma (dative first-person singular)
kalamarına (dative second-person singular)
kalamarlarına (dative second-person singular)
kalamarına (dative singular third-person)
kalamarlarına (dative singular third-person)
kalamarımıza (dative first-person plural)
kalamarlarımıza (dative first-person plural)
kalamarınıza (dative plural second-person)
kalamarlarınıza (dative plural second-person)
kalamarlarına (dative plural third-person)
kalamarımda (first-person locative singular)
kalamarlarımda (first-person locative singular)
kalamarında (locative second-person singular)
kalamarlarında (locative second-person singular)
kalamarında (locative singular third-person)
kalamarlarında (locative singular third-person)
kalamarımızda (first-person locative plural)
kalamarlarımızda (first-person locative plural)
kalamarınızda (locative plural second-person)
kalamarlarınızda (locative plural second-person)
kalamarlarında (locative plural third-person)
kalamarımdan (ablative first-person singular)
kalamarlarımdan (ablative first-person singular)
kalamarından (ablative second-person singular)
kalamarlarından (ablative second-person singular)
kalamarından (ablative singular third-person)
kalamarlarından (ablative singular third-person)
kalamarımızdan (ablative first-person plural)
kalamarlarımızdan (ablative first-person plural)
kalamarınızdan (ablative plural second-person)
kalamarlarınızdan (ablative plural second-person)
kalamarlarından (ablative plural third-person)
kalamarımın (first-person genitive singular)
kalamarlarımın (first-person genitive singular)
kalamarının (genitive second-person singular)
kalamarlarının (genitive second-person singular)
kalamarının (genitive singular third-person)
kalamarlarının (genitive singular third-person)
kalamarımızın (first-person genitive plural)
kalamarlarımızın (first-person genitive plural)
kalamarınızın (genitive plural second-person)
kalamarlarınızın (genitive plural second-person)
kalamarlarının (genitive plural third-person)
kalamarım (first-person singular)
kalamarlarım (first-person singular)
kalamarsın (second-person singular)
kalamarlarsın (second-person singular)
kalamar (singular third-person)
kalamardır (singular third-person)
kalamarlar (singular third-person)
kalamarlardır (singular third-person)
kalamarız (first-person plural)
kalamarlarız (first-person plural)
kalamarsınız (plural second-person)
kalamarlarsınız (plural second-person)
kalamarlar (plural third-person)
kalamarlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قلمار, from Greek καλαμάρι (kalamári).


bozayı

bozayı (definite accusative bozayıyı, plural bozayılar)

bozayıyı (accusative definite)
bozayılar (plural)
bozayı (nominative singular)
bozayılar (nominative plural)
bozayıyı (accusative definite singular)
bozayıları (accusative definite plural)
bozayıya (dative singular)
bozayılara (dative plural)
bozayıda (locative singular)
bozayılarda (locative plural)
bozayıdan (ablative singular)
bozayılardan (ablative plural)
bozayının (genitive singular)
bozayıların (genitive plural)
bozayım (first-person nominative singular)
bozayılarım (first-person nominative singular)
bozayın (nominative second-person singular)
bozayıların (nominative second-person singular)
bozayısı (nominative singular third-person)
bozayıları (nominative singular third-person)
bozayımız (first-person nominative plural)
bozayılarımız (first-person nominative plural)
bozayınız (nominative plural second-person)
bozayılarınız (nominative plural second-person)
bozayıları (nominative plural third-person)
bozayımı (accusative definite first-person singular)
bozayılarımı (accusative definite first-person singular)
bozayını (accusative definite second-person singular)
bozayılarını (accusative definite second-person singular)
bozayısını (accusative definite singular third-person)
bozayılarını (accusative definite singular third-person)
bozayımızı (accusative definite first-person plural)
bozayılarımızı (accusative definite first-person plural)
bozayınızı (accusative definite plural second-person)
bozayılarınızı (accusative definite plural second-person)
bozayılarını (accusative definite plural third-person)
bozayıma (dative first-person singular)
bozayılarıma (dative first-person singular)
bozayına (dative second-person singular)
bozayılarına (dative second-person singular)
bozayısına (dative singular third-person)
bozayılarına (dative singular third-person)
bozayımıza (dative first-person plural)
bozayılarımıza (dative first-person plural)
bozayınıza (dative plural second-person)
bozayılarınıza (dative plural second-person)
bozayılarına (dative plural third-person)
bozayımda (first-person locative singular)
bozayılarımda (first-person locative singular)
bozayında (locative second-person singular)
bozayılarında (locative second-person singular)
bozayısında (locative singular third-person)
bozayılarında (locative singular third-person)
bozayımızda (first-person locative plural)
bozayılarımızda (first-person locative plural)
bozayınızda (locative plural second-person)
bozayılarınızda (locative plural second-person)
bozayılarında (locative plural third-person)
bozayımdan (ablative first-person singular)
bozayılarımdan (ablative first-person singular)
bozayından (ablative second-person singular)
bozayılarından (ablative second-person singular)
bozayısından (ablative singular third-person)
bozayılarından (ablative singular third-person)
bozayımızdan (ablative first-person plural)
bozayılarımızdan (ablative first-person plural)
bozayınızdan (ablative plural second-person)
bozayılarınızdan (ablative plural second-person)
bozayılarından (ablative plural third-person)
bozayımın (first-person genitive singular)
bozayılarımın (first-person genitive singular)
bozayının (genitive second-person singular)
bozayılarının (genitive second-person singular)
bozayısının (genitive singular third-person)
bozayılarının (genitive singular third-person)
bozayımızın (first-person genitive plural)
bozayılarımızın (first-person genitive plural)
bozayınızın (genitive plural second-person)
bozayılarınızın (genitive plural second-person)
bozayılarının (genitive plural third-person)
bozayıyım (first-person singular)
bozayılarım (first-person singular)
bozayısın (second-person singular)
bozayılarsın (second-person singular)
bozayı (singular third-person)
bozayıdır (singular third-person)
bozayılar (singular third-person)
bozayılardır (singular third-person)
bozayıyız (first-person plural)
bozayılarız (first-person plural)
bozayısınız (plural second-person)
bozayılarsınız (plural second-person)
bozayılar (plural third-person)
bozayılardır (plural third-person)


boz ayı

boz ayı (definite accusative boz ayıyı, plural boz ayılar)

boz ayıyı (accusative definite)
boz ayılar (plural)
boz ayı (nominative singular)
boz ayılar (nominative plural)
boz ayıyı (accusative definite singular)
boz ayıları (accusative definite plural)
boz ayıya (dative singular)
boz ayılara (dative plural)
boz ayıda (locative singular)
boz ayılarda (locative plural)
boz ayıdan (ablative singular)
boz ayılardan (ablative plural)
boz ayının (genitive singular)
boz ayıların (genitive plural)
boz ayım (first-person nominative singular)
boz ayılarım (first-person nominative singular)
boz ayın (nominative second-person singular)
boz ayıların (nominative second-person singular)
boz ayısı (nominative singular third-person)
boz ayıları (nominative singular third-person)
boz ayımız (first-person nominative plural)
boz ayılarımız (first-person nominative plural)
boz ayınız (nominative plural second-person)
boz ayılarınız (nominative plural second-person)
boz ayıları (nominative plural third-person)
boz ayımı (accusative definite first-person singular)
boz ayılarımı (accusative definite first-person singular)
boz ayını (accusative definite second-person singular)
boz ayılarını (accusative definite second-person singular)
boz ayısını (accusative definite singular third-person)
boz ayılarını (accusative definite singular third-person)
boz ayımızı (accusative definite first-person plural)
boz ayılarımızı (accusative definite first-person plural)
boz ayınızı (accusative definite plural second-person)
boz ayılarınızı (accusative definite plural second-person)
boz ayılarını (accusative definite plural third-person)
boz ayıma (dative first-person singular)
boz ayılarıma (dative first-person singular)
boz ayına (dative second-person singular)
boz ayılarına (dative second-person singular)
boz ayısına (dative singular third-person)
boz ayılarına (dative singular third-person)
boz ayımıza (dative first-person plural)
boz ayılarımıza (dative first-person plural)
boz ayınıza (dative plural second-person)
boz ayılarınıza (dative plural second-person)
boz ayılarına (dative plural third-person)
boz ayımda (first-person locative singular)
boz ayılarımda (first-person locative singular)
boz ayında (locative second-person singular)
boz ayılarında (locative second-person singular)
boz ayısında (locative singular third-person)
boz ayılarında (locative singular third-person)
boz ayımızda (first-person locative plural)
boz ayılarımızda (first-person locative plural)
boz ayınızda (locative plural second-person)
boz ayılarınızda (locative plural second-person)
boz ayılarında (locative plural third-person)
boz ayımdan (ablative first-person singular)
boz ayılarımdan (ablative first-person singular)
boz ayından (ablative second-person singular)
boz ayılarından (ablative second-person singular)
boz ayısından (ablative singular third-person)
boz ayılarından (ablative singular third-person)
boz ayımızdan (ablative first-person plural)
boz ayılarımızdan (ablative first-person plural)
boz ayınızdan (ablative plural second-person)
boz ayılarınızdan (ablative plural second-person)
boz ayılarından (ablative plural third-person)
boz ayımın (first-person genitive singular)
boz ayılarımın (first-person genitive singular)
boz ayının (genitive second-person singular)
boz ayılarının (genitive second-person singular)
boz ayısının (genitive singular third-person)
boz ayılarının (genitive singular third-person)
boz ayımızın (first-person genitive plural)
boz ayılarımızın (first-person genitive plural)
boz ayınızın (genitive plural second-person)
boz ayılarınızın (genitive plural second-person)
boz ayılarının (genitive plural third-person)
boz ayıyım (first-person singular)
boz ayılarım (first-person singular)
boz ayısın (second-person singular)
boz ayılarsın (second-person singular)
boz ayı (singular third-person)
boz ayıdır (singular third-person)
boz ayılar (singular third-person)
boz ayılardır (singular third-person)
boz ayıyız (first-person plural)
boz ayılarız (first-person plural)
boz ayısınız (plural second-person)
boz ayılarsınız (plural second-person)
boz ayılar (plural third-person)
boz ayılardır (plural third-person)


tayyare

tayyare (definite accusative tayyareyi, plural tayyareler)

tayyareyi (accusative definite)
tayyareler (plural)

From Ottoman Turkish طیاره, itself derived from the Arabic ط ي ر (ṭ y r, “related to flying”). Likely coined by Fazıl Ahmet Aykaç around 1910. Displaced by the neologism uçak starting from the late 1930s, originally proposed for the sense 'airfield' during the language reform.

der

Fazıl Ahmet Aykaç
Turkish language reform


işlemci

head

işlemci (definite accusative işlemciyi, plural işlemciler)

işlemciyi (accusative definite)
işlemciler (plural)
işlemci (nominative singular)
işlemciler (nominative plural)
işlemciyi (accusative definite singular)
işlemcileri (accusative definite plural)
işlemciye (dative singular)
işlemcilere (dative plural)
işlemcide (locative singular)
işlemcilerde (locative plural)
işlemciden (ablative singular)
işlemcilerden (ablative plural)
işlemcinin (genitive singular)
işlemcilerin (genitive plural)
işlemcim (first-person nominative singular)
işlemcilerim (first-person nominative singular)
işlemcin (nominative second-person singular)
işlemcilerin (nominative second-person singular)
işlemcisi (nominative singular third-person)
işlemcileri (nominative singular third-person)
işlemcimiz (first-person nominative plural)
işlemcilerimiz (first-person nominative plural)
işlemciniz (nominative plural second-person)
işlemcileriniz (nominative plural second-person)
işlemcileri (nominative plural third-person)
işlemcimi (accusative definite first-person singular)
işlemcilerimi (accusative definite first-person singular)
işlemcini (accusative definite second-person singular)
işlemcilerini (accusative definite second-person singular)
işlemcisini (accusative definite singular third-person)
işlemcilerini (accusative definite singular third-person)
işlemcimizi (accusative definite first-person plural)
işlemcilerimizi (accusative definite first-person plural)
işlemcinizi (accusative definite plural second-person)
işlemcilerinizi (accusative definite plural second-person)
işlemcilerini (accusative definite plural third-person)
işlemcime (dative first-person singular)
işlemcilerime (dative first-person singular)
işlemcine (dative second-person singular)
işlemcilerine (dative second-person singular)
işlemcisine (dative singular third-person)
işlemcilerine (dative singular third-person)
işlemcimize (dative first-person plural)
işlemcilerimize (dative first-person plural)
işlemcinize (dative plural second-person)
işlemcilerinize (dative plural second-person)
işlemcilerine (dative plural third-person)
işlemcimde (first-person locative singular)
işlemcilerimde (first-person locative singular)
işlemcinde (locative second-person singular)
işlemcilerinde (locative second-person singular)
işlemcisinde (locative singular third-person)
işlemcilerinde (locative singular third-person)
işlemcimizde (first-person locative plural)
işlemcilerimizde (first-person locative plural)
işlemcinizde (locative plural second-person)
işlemcilerinizde (locative plural second-person)
işlemcilerinde (locative plural third-person)
işlemcimden (ablative first-person singular)
işlemcilerimden (ablative first-person singular)
işlemcinden (ablative second-person singular)
işlemcilerinden (ablative second-person singular)
işlemcisinden (ablative singular third-person)
işlemcilerinden (ablative singular third-person)
işlemcimizden (ablative first-person plural)
işlemcilerimizden (ablative first-person plural)
işlemcinizden (ablative plural second-person)
işlemcilerinizden (ablative plural second-person)
işlemcilerinden (ablative plural third-person)
işlemcimin (first-person genitive singular)
işlemcilerimin (first-person genitive singular)
işlemcinin (genitive second-person singular)
işlemcilerinin (genitive second-person singular)
işlemcisinin (genitive singular third-person)
işlemcilerinin (genitive singular third-person)
işlemcimizin (first-person genitive plural)
işlemcilerimizin (first-person genitive plural)
işlemcinizin (genitive plural second-person)
işlemcilerinizin (genitive plural second-person)
işlemcilerinin (genitive plural third-person)

From işlem (“process, procedure”) + -ci.

(computer hardware) processor (computer, especially as short for a microprocessor)


beyin fırtınası

beyin fırtınası (definite accusative beyin fırtınasını, plural beyin fırtınaları)

beyin fırtınasını (accusative definite)
beyin fırtınaları (plural)
beyin fırtınası (nominative singular)
beyin fırtınaları (nominative plural)
beyin fırtınasını (accusative definite singular)
beyin fırtınalarını (accusative definite plural)
beyin fırtınasına (dative singular)
beyin fırtınalarına (dative plural)
beyin fırtınasında (locative singular)
beyin fırtınalarında (locative plural)
beyin fırtınasından (ablative singular)
beyin fırtınalarından (ablative plural)
beyin fırtınasının (genitive singular)
beyin fırtınalarının (genitive plural)

* From "beyin" (brain) + "fırtına" (storm)


belirteci

definite singular accusative of belirteç


külotlu çorap

külotlu çorap (definite accusative külotlu çorabı, plural külotlu çoraplar)

külotlu çorabı (accusative definite)
külotlu çoraplar (plural)
külotlu çorap (nominative singular)
külotlu çoraplar (nominative plural)
külotlu çorabı (accusative definite singular)
külotlu çorapları (accusative definite plural)
külotlu çoraba (dative singular)
külotlu çoraplara (dative plural)
külotlu çorapta (locative singular)
külotlu çoraplarda (locative plural)
külotlu çoraptan (ablative singular)
külotlu çoraplardan (ablative plural)
külotlu çorabın (genitive singular)
külotlu çorapların (genitive plural)
külotlu çorabım (first-person nominative singular)
külotlu çoraplarım (first-person nominative singular)
külotlu çorabın (nominative second-person singular)
külotlu çorapların (nominative second-person singular)
külotlu çorabı (nominative singular third-person)
külotlu çorapları (nominative singular third-person)
külotlu çorabımız (first-person nominative plural)
külotlu çoraplarımız (first-person nominative plural)
külotlu çorabınız (nominative plural second-person)
külotlu çoraplarınız (nominative plural second-person)
külotlu çorapları (nominative plural third-person)
külotlu çorabımı (accusative definite first-person singular)
külotlu çoraplarımı (accusative definite first-person singular)
külotlu çorabını (accusative definite second-person singular)
külotlu çoraplarını (accusative definite second-person singular)
külotlu çorabını (accusative definite singular third-person)
külotlu çoraplarını (accusative definite singular third-person)
külotlu çorabımızı (accusative definite first-person plural)
külotlu çoraplarımızı (accusative definite first-person plural)
külotlu çorabınızı (accusative definite plural second-person)
külotlu çoraplarınızı (accusative definite plural second-person)
külotlu çoraplarını (accusative definite plural third-person)
külotlu çorabıma (dative first-person singular)
külotlu çoraplarıma (dative first-person singular)
külotlu çorabına (dative second-person singular)
külotlu çoraplarına (dative second-person singular)
külotlu çorabına (dative singular third-person)
külotlu çoraplarına (dative singular third-person)
külotlu çorabımıza (dative first-person plural)
külotlu çoraplarımıza (dative first-person plural)
külotlu çorabınıza (dative plural second-person)
külotlu çoraplarınıza (dative plural second-person)
külotlu çoraplarına (dative plural third-person)
külotlu çorabımda (first-person locative singular)
külotlu çoraplarımda (first-person locative singular)
külotlu çorabında (locative second-person singular)
külotlu çoraplarında (locative second-person singular)
külotlu çorabında (locative singular third-person)
külotlu çoraplarında (locative singular third-person)
külotlu çorabımızda (first-person locative plural)
külotlu çoraplarımızda (first-person locative plural)
külotlu çorabınızda (locative plural second-person)
külotlu çoraplarınızda (locative plural second-person)
külotlu çoraplarında (locative plural third-person)
külotlu çorabımdan (ablative first-person singular)
külotlu çoraplarımdan (ablative first-person singular)
külotlu çorabından (ablative second-person singular)
külotlu çoraplarından (ablative second-person singular)
külotlu çorabından (ablative singular third-person)
külotlu çoraplarından (ablative singular third-person)
külotlu çorabımızdan (ablative first-person plural)
külotlu çoraplarımızdan (ablative first-person plural)
külotlu çorabınızdan (ablative plural second-person)
külotlu çoraplarınızdan (ablative plural second-person)
külotlu çoraplarından (ablative plural third-person)
külotlu çorabımın (first-person genitive singular)
külotlu çoraplarımın (first-person genitive singular)
külotlu çorabının (genitive second-person singular)
külotlu çoraplarının (genitive second-person singular)
külotlu çorabının (genitive singular third-person)
külotlu çoraplarının (genitive singular third-person)
külotlu çorabımızın (first-person genitive plural)
külotlu çoraplarımızın (first-person genitive plural)
külotlu çorabınızın (genitive plural second-person)
külotlu çoraplarınızın (genitive plural second-person)
külotlu çoraplarının (genitive plural third-person)

[cʏɫɔtˈɫʋ t͡ʃɔˈɾɑp]


bekâr

bekâr (definite accusative bekârı, plural bekârlar)

bekârı (accusative definite)
bekârlar (plural)
bekâr (nominative singular)
bekârlar (nominative plural)
bekârı (accusative definite singular)
bekârları (accusative definite plural)
bekâra (dative singular)
bekârlara (dative plural)
bekârda (locative singular)
bekârlarda (locative plural)
bekârdan (ablative singular)
bekârlardan (ablative plural)
bekârın (genitive singular)
bekârların (genitive plural)
bekârım (first-person nominative singular)
bekârlarım (first-person nominative singular)
bekârın (nominative second-person singular)
bekârların (nominative second-person singular)
bekârı (nominative singular third-person)
bekârları (nominative singular third-person)
bekârımız (first-person nominative plural)
bekârlarımız (first-person nominative plural)
bekârınız (nominative plural second-person)
bekârlarınız (nominative plural second-person)
bekârları (nominative plural third-person)
bekârımı (accusative definite first-person singular)
bekârlarımı (accusative definite first-person singular)
bekârını (accusative definite second-person singular)
bekârlarını (accusative definite second-person singular)
bekârını (accusative definite singular third-person)
bekârlarını (accusative definite singular third-person)
bekârımızı (accusative definite first-person plural)
bekârlarımızı (accusative definite first-person plural)
bekârınızı (accusative definite plural second-person)
bekârlarınızı (accusative definite plural second-person)
bekârlarını (accusative definite plural third-person)
bekârıma (dative first-person singular)
bekârlarıma (dative first-person singular)
bekârına (dative second-person singular)
bekârlarına (dative second-person singular)
bekârına (dative singular third-person)
bekârlarına (dative singular third-person)
bekârımıza (dative first-person plural)
bekârlarımıza (dative first-person plural)
bekârınıza (dative plural second-person)
bekârlarınıza (dative plural second-person)
bekârlarına (dative plural third-person)
bekârımda (first-person locative singular)
bekârlarımda (first-person locative singular)
bekârında (locative second-person singular)
bekârlarında (locative second-person singular)
bekârında (locative singular third-person)
bekârlarında (locative singular third-person)
bekârımızda (first-person locative plural)
bekârlarımızda (first-person locative plural)
bekârınızda (locative plural second-person)
bekârlarınızda (locative plural second-person)
bekârlarında (locative plural third-person)
bekârımdan (ablative first-person singular)
bekârlarımdan (ablative first-person singular)
bekârından (ablative second-person singular)
bekârlarından (ablative second-person singular)
bekârından (ablative singular third-person)
bekârlarından (ablative singular third-person)
bekârımızdan (ablative first-person plural)
bekârlarımızdan (ablative first-person plural)
bekârınızdan (ablative plural second-person)
bekârlarınızdan (ablative plural second-person)
bekârlarından (ablative plural third-person)
bekârımın (first-person genitive singular)
bekârlarımın (first-person genitive singular)
bekârının (genitive second-person singular)
bekârlarının (genitive second-person singular)
bekârının (genitive singular third-person)
bekârlarının (genitive singular third-person)
bekârımızın (first-person genitive plural)
bekârlarımızın (first-person genitive plural)
bekârınızın (genitive plural second-person)
bekârlarınızın (genitive plural second-person)
bekârlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بكار (bekâr, “bachelor”), from Arabic بِكْر (bikr, “virgin”).
Historically confused with بیكار (bekâr), a Persian word meaning unemployed as in the Ottoman بیكار اوطهلری (bekâr odaları) which were shelters for unemployed people to stay in.


allık

head

allık (definite accusative allığı, plural allıklar)

allığı (accusative definite)
allıklar (plural)
allık (nominative singular)
allıklar (nominative plural)
allığı (accusative definite singular)
allıkları (accusative definite plural)
allığa (dative singular)
allıklara (dative plural)
allıkta (locative singular)
allıklarda (locative plural)
allıktan (ablative singular)
allıklardan (ablative plural)
allığın (genitive singular)
allıkların (genitive plural)


kaş kalemi

kaş kalemi (definite accusative kaş kalemini, plural kaş kalemleri)

kaş kalemini (accusative definite)
kaş kalemleri (plural)
kaş kalemi (nominative singular)
kaş kalemleri (nominative plural)
kaş kalemini (accusative definite singular)
kaş kalemlerini (accusative definite plural)
kaş kalemine (dative singular)
kaş kalemlerine (dative plural)
kaş kaleminde (locative singular)
kaş kalemlerinde (locative plural)
kaş kaleminden (ablative singular)
kaş kalemlerinden (ablative plural)
kaş kaleminin (genitive singular)
kaş kalemlerinin (genitive plural)


dudak parlatıcısı

dudak parlatıcısı (definite accusative dudak parlatıcısını, plural dudak parlatıcıları)

dudak parlatıcısını (accusative definite)
dudak parlatıcıları (plural)
dudak parlatıcısı (nominative singular)
dudak parlatıcıları (nominative plural)
dudak parlatıcısını (accusative definite singular)
dudak parlatıcılarını (accusative definite plural)
dudak parlatıcısına (dative singular)
dudak parlatıcılarına (dative plural)
dudak parlatıcısında (locative singular)
dudak parlatıcılarında (locative plural)
dudak parlatıcısından (ablative singular)
dudak parlatıcılarından (ablative plural)
dudak parlatıcısının (genitive singular)
dudak parlatıcılarının (genitive plural)


hiperbol

hiperbol (definite accusative hiperbolü, plural hiperboller)

hiperbolü (accusative definite)
hiperboller (plural)
hiperbol (nominative singular)
hiperboller (nominative plural)
hiperbolü (accusative definite singular)
hiperbolleri (accusative definite plural)
hiperbole (dative singular)
hiperbollere (dative plural)
hiperbolde (locative singular)
hiperbollerde (locative plural)
hiperbolden (ablative singular)
hiperbollerden (ablative plural)
hiperbolün (genitive singular)
hiperbollerin (genitive plural)
hiperbolüm (first-person nominative singular)
hiperbollerim (first-person nominative singular)
hiperbolün (nominative second-person singular)
hiperbollerin (nominative second-person singular)
hiperbolü (nominative singular third-person)
hiperbolleri (nominative singular third-person)
hiperbolümüz (first-person nominative plural)
hiperbollerimiz (first-person nominative plural)
hiperbolünüz (nominative plural second-person)
hiperbolleriniz (nominative plural second-person)
hiperbolleri (nominative plural third-person)
hiperbolümü (accusative definite first-person singular)
hiperbollerimi (accusative definite first-person singular)
hiperbolünü (accusative definite second-person singular)
hiperbollerini (accusative definite second-person singular)
hiperbolünü (accusative definite singular third-person)
hiperbollerini (accusative definite singular third-person)
hiperbolümüzü (accusative definite first-person plural)
hiperbollerimizi (accusative definite first-person plural)
hiperbolünüzü (accusative definite plural second-person)
hiperbollerinizi (accusative definite plural second-person)
hiperbollerini (accusative definite plural third-person)
hiperbolüme (dative first-person singular)
hiperbollerime (dative first-person singular)
hiperbolüne (dative second-person singular)
hiperbollerine (dative second-person singular)
hiperbolüne (dative singular third-person)
hiperbollerine (dative singular third-person)
hiperbolümüze (dative first-person plural)
hiperbollerimize (dative first-person plural)
hiperbolünüze (dative plural second-person)
hiperbollerinize (dative plural second-person)
hiperbollerine (dative plural third-person)
hiperbolümde (first-person locative singular)
hiperbollerimde (first-person locative singular)
hiperbolünde (locative second-person singular)
hiperbollerinde (locative second-person singular)
hiperbolünde (locative singular third-person)
hiperbollerinde (locative singular third-person)
hiperbolümüzde (first-person locative plural)
hiperbollerimizde (first-person locative plural)
hiperbolünüzde (locative plural second-person)
hiperbollerinizde (locative plural second-person)
hiperbollerinde (locative plural third-person)
hiperbolümden (ablative first-person singular)
hiperbollerimden (ablative first-person singular)
hiperbolünden (ablative second-person singular)
hiperbollerinden (ablative second-person singular)
hiperbolünden (ablative singular third-person)
hiperbollerinden (ablative singular third-person)
hiperbolümüzden (ablative first-person plural)
hiperbollerimizden (ablative first-person plural)
hiperbolünüzden (ablative plural second-person)
hiperbollerinizden (ablative plural second-person)
hiperbollerinden (ablative plural third-person)
hiperbolümün (first-person genitive singular)
hiperbollerimin (first-person genitive singular)
hiperbolünün (genitive second-person singular)
hiperbollerinin (genitive second-person singular)
hiperbolünün (genitive singular third-person)
hiperbollerinin (genitive singular third-person)
hiperbolümüzün (first-person genitive plural)
hiperbollerimizin (first-person genitive plural)
hiperbolünüzün (genitive plural second-person)
hiperbollerinizin (genitive plural second-person)
hiperbollerinin (genitive plural third-person)


parlatıcı

parlatıcı (definite accusative parlatıcıyı, plural parlatıcılar)

parlatıcıyı (accusative definite)
parlatıcılar (plural)
parlatıcı (nominative singular)
parlatıcılar (nominative plural)
parlatıcıyı (accusative definite singular)
parlatıcıları (accusative definite plural)
parlatıcıya (dative singular)
parlatıcılara (dative plural)
parlatıcıda (locative singular)
parlatıcılarda (locative plural)
parlatıcıdan (ablative singular)
parlatıcılardan (ablative plural)
parlatıcının (genitive singular)
parlatıcıların (genitive plural)
parlatıcım (first-person nominative singular)
parlatıcılarım (first-person nominative singular)
parlatıcın (nominative second-person singular)
parlatıcıların (nominative second-person singular)
parlatıcısı (nominative singular third-person)
parlatıcıları (nominative singular third-person)
parlatıcımız (first-person nominative plural)
parlatıcılarımız (first-person nominative plural)
parlatıcınız (nominative plural second-person)
parlatıcılarınız (nominative plural second-person)
parlatıcıları (nominative plural third-person)
parlatıcımı (accusative definite first-person singular)
parlatıcılarımı (accusative definite first-person singular)
parlatıcını (accusative definite second-person singular)
parlatıcılarını (accusative definite second-person singular)
parlatıcısını (accusative definite singular third-person)
parlatıcılarını (accusative definite singular third-person)
parlatıcımızı (accusative definite first-person plural)
parlatıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
parlatıcınızı (accusative definite plural second-person)
parlatıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
parlatıcılarını (accusative definite plural third-person)
parlatıcıma (dative first-person singular)
parlatıcılarıma (dative first-person singular)
parlatıcına (dative second-person singular)
parlatıcılarına (dative second-person singular)
parlatıcısına (dative singular third-person)
parlatıcılarına (dative singular third-person)
parlatıcımıza (dative first-person plural)
parlatıcılarımıza (dative first-person plural)
parlatıcınıza (dative plural second-person)
parlatıcılarınıza (dative plural second-person)
parlatıcılarına (dative plural third-person)
parlatıcımda (first-person locative singular)
parlatıcılarımda (first-person locative singular)
parlatıcında (locative second-person singular)
parlatıcılarında (locative second-person singular)
parlatıcısında (locative singular third-person)
parlatıcılarında (locative singular third-person)
parlatıcımızda (first-person locative plural)
parlatıcılarımızda (first-person locative plural)
parlatıcınızda (locative plural second-person)
parlatıcılarınızda (locative plural second-person)
parlatıcılarında (locative plural third-person)
parlatıcımdan (ablative first-person singular)
parlatıcılarımdan (ablative first-person singular)
parlatıcından (ablative second-person singular)
parlatıcılarından (ablative second-person singular)
parlatıcısından (ablative singular third-person)
parlatıcılarından (ablative singular third-person)
parlatıcımızdan (ablative first-person plural)
parlatıcılarımızdan (ablative first-person plural)
parlatıcınızdan (ablative plural second-person)
parlatıcılarınızdan (ablative plural second-person)
parlatıcılarından (ablative plural third-person)
parlatıcımın (first-person genitive singular)
parlatıcılarımın (first-person genitive singular)
parlatıcının (genitive second-person singular)
parlatıcılarının (genitive second-person singular)
parlatıcısının (genitive singular third-person)
parlatıcılarının (genitive singular third-person)
parlatıcımızın (first-person genitive plural)
parlatıcılarımızın (first-person genitive plural)
parlatıcınızın (genitive plural second-person)
parlatıcılarınızın (genitive plural second-person)
parlatıcılarının (genitive plural third-person)
parlatıcıyım (first-person singular)
parlatıcılarım (first-person singular)
parlatıcısın (second-person singular)
parlatıcılarsın (second-person singular)
parlatıcı (singular third-person)
parlatıcıdır (singular third-person)
parlatıcılar (singular third-person)
parlatıcılardır (singular third-person)
parlatıcıyız (first-person plural)
parlatıcılarız (first-person plural)
parlatıcısınız (plural second-person)
parlatıcılarsınız (plural second-person)
parlatıcılar (plural third-person)
parlatıcılardır (plural third-person)

[pɑɾɫɑtɯdʒɯ]

From parlatmak (“to make something shine”) + -cı.

affix

any product that applied to get a shiny look.


rimel

head

rimel (definite accusative rimeli, plural rimeller)

rimeli (accusative definite)
rimeller (plural)
rimel (nominative singular)
rimeller (nominative plural)
rimeli (accusative definite singular)
rimelleri (accusative definite plural)
rimele (dative singular)
rimellere (dative plural)
rimelde (locative singular)
rimellerde (locative plural)
rimelden (ablative singular)
rimellerden (ablative plural)
rimelin (genitive singular)
rimellerin (genitive plural)
rimelim (first-person nominative singular)
rimellerim (first-person nominative singular)
rimelin (nominative second-person singular)
rimellerin (nominative second-person singular)
rimeli (nominative singular third-person)
rimelleri (nominative singular third-person)
rimelimiz (first-person nominative plural)
rimellerimiz (first-person nominative plural)
rimeliniz (nominative plural second-person)
rimelleriniz (nominative plural second-person)
rimelleri (nominative plural third-person)
rimelimi (accusative definite first-person singular)
rimellerimi (accusative definite first-person singular)
rimelini (accusative definite second-person singular)
rimellerini (accusative definite second-person singular)
rimelini (accusative definite singular third-person)
rimellerini (accusative definite singular third-person)
rimelimizi (accusative definite first-person plural)
rimellerimizi (accusative definite first-person plural)
rimelinizi (accusative definite plural second-person)
rimellerinizi (accusative definite plural second-person)
rimellerini (accusative definite plural third-person)
rimelime (dative first-person singular)
rimellerime (dative first-person singular)
rimeline (dative second-person singular)
rimellerine (dative second-person singular)
rimeline (dative singular third-person)
rimellerine (dative singular third-person)
rimelimize (dative first-person plural)
rimellerimize (dative first-person plural)
rimelinize (dative plural second-person)
rimellerinize (dative plural second-person)
rimellerine (dative plural third-person)
rimelimde (first-person locative singular)
rimellerimde (first-person locative singular)
rimelinde (locative second-person singular)
rimellerinde (locative second-person singular)
rimelinde (locative singular third-person)
rimellerinde (locative singular third-person)
rimelimizde (first-person locative plural)
rimellerimizde (first-person locative plural)
rimelinizde (locative plural second-person)
rimellerinizde (locative plural second-person)
rimellerinde (locative plural third-person)
rimelimden (ablative first-person singular)
rimellerimden (ablative first-person singular)
rimelinden (ablative second-person singular)
rimellerinden (ablative second-person singular)
rimelinden (ablative singular third-person)
rimellerinden (ablative singular third-person)
rimelimizden (ablative first-person plural)
rimellerimizden (ablative first-person plural)
rimelinizden (ablative plural second-person)
rimellerinizden (ablative plural second-person)
rimellerinden (ablative plural third-person)
rimelimin (first-person genitive singular)
rimellerimin (first-person genitive singular)
rimelinin (genitive second-person singular)
rimellerinin (genitive second-person singular)
rimelinin (genitive singular third-person)
rimellerinin (genitive singular third-person)
rimelimizin (first-person genitive plural)
rimellerimizin (first-person genitive plural)
rimelinizin (genitive plural second-person)
rimellerinizin (genitive plural second-person)
rimellerinin (genitive plural third-person)

From French rimmel, named after French-born British perfumer Eugène Rimmel.


fırtına

head

fırtına (definite accusative fırtınayı, plural fırtınalar)

fırtınayı (accusative definite)
fırtınalar (plural)
fırtına (nominative singular)
fırtınalar (nominative plural)
fırtınayı (accusative definite singular)
fırtınaları (accusative definite plural)
fırtınaya (dative singular)
fırtınalara (dative plural)
fırtınada (locative singular)
fırtınalarda (locative plural)
fırtınadan (ablative singular)
fırtınalardan (ablative plural)
fırtınanın (genitive singular)
fırtınaların (genitive plural)
fırtınam (first-person nominative singular)
fırtınalarım (first-person nominative singular)
fırtınan (nominative second-person singular)
fırtınaların (nominative second-person singular)
fırtınası (nominative singular third-person)
fırtınaları (nominative singular third-person)
fırtınamız (first-person nominative plural)
fırtınalarımız (first-person nominative plural)
fırtınanız (nominative plural second-person)
fırtınalarınız (nominative plural second-person)
fırtınaları (nominative plural third-person)
fırtınamı (accusative definite first-person singular)
fırtınalarımı (accusative definite first-person singular)
fırtınanı (accusative definite second-person singular)
fırtınalarını (accusative definite second-person singular)
fırtınasını (accusative definite singular third-person)
fırtınalarını (accusative definite singular third-person)
fırtınamızı (accusative definite first-person plural)
fırtınalarımızı (accusative definite first-person plural)
fırtınanızı (accusative definite plural second-person)
fırtınalarınızı (accusative definite plural second-person)
fırtınalarını (accusative definite plural third-person)
fırtınama (dative first-person singular)
fırtınalarıma (dative first-person singular)
fırtınana (dative second-person singular)
fırtınalarına (dative second-person singular)
fırtınasına (dative singular third-person)
fırtınalarına (dative singular third-person)
fırtınamıza (dative first-person plural)
fırtınalarımıza (dative first-person plural)
fırtınanıza (dative plural second-person)
fırtınalarınıza (dative plural second-person)
fırtınalarına (dative plural third-person)
fırtınamda (first-person locative singular)
fırtınalarımda (first-person locative singular)
fırtınanda (locative second-person singular)
fırtınalarında (locative second-person singular)
fırtınasında (locative singular third-person)
fırtınalarında (locative singular third-person)
fırtınamızda (first-person locative plural)
fırtınalarımızda (first-person locative plural)
fırtınanızda (locative plural second-person)
fırtınalarınızda (locative plural second-person)
fırtınalarında (locative plural third-person)
fırtınamdan (ablative first-person singular)
fırtınalarımdan (ablative first-person singular)
fırtınandan (ablative second-person singular)
fırtınalarından (ablative second-person singular)
fırtınasından (ablative singular third-person)
fırtınalarından (ablative singular third-person)
fırtınamızdan (ablative first-person plural)
fırtınalarımızdan (ablative first-person plural)
fırtınanızdan (ablative plural second-person)
fırtınalarınızdan (ablative plural second-person)
fırtınalarından (ablative plural third-person)
fırtınamın (first-person genitive singular)
fırtınalarımın (first-person genitive singular)
fırtınanın (genitive second-person singular)
fırtınalarının (genitive second-person singular)
fırtınasının (genitive singular third-person)
fırtınalarının (genitive singular third-person)
fırtınamızın (first-person genitive plural)
fırtınalarımızın (first-person genitive plural)
fırtınanızın (genitive plural second-person)
fırtınalarınızın (genitive plural second-person)
fırtınalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فورطنه (furtuna, fırtuna, fırtına), from Venetian fortuna, from Latin fortūna. The Latin word meant any sort of luck, good or bad, but among sailors the word became specialized to mean a particular kind of bad luck, a storm. The immediate source may have been Greek φουρτούνα (fourtoúna). The word is widespread in the Mediterranean. Kahane et al. write “It is difficult to establish clearly the secondary centers of radiation. Some variants, e.g. Alban. fortunë, Bulg. fortuna, Roum. furtună may come directly from Greek; some, e.g. SerboCroat. frtuna vrtúna, Alban. fërtunë, Gr. φουρτίνα (fourtína) may come directly from Turkish.”

inh

Bütü Avrupada kar ve fırtına yüzünden nakliyat inkitaa oğradı

1929 January 7, “Kar başlıyor”, in İkdam, Istanbul:


parabol

head

parabol (definite accusative parabolü, plural paraboller)

parabolü (accusative definite)
paraboller (plural)
parabol (nominative singular)
paraboller (nominative plural)
parabolü (accusative definite singular)
parabolleri (accusative definite plural)
parabole (dative singular)
parabollere (dative plural)
parabolde (locative singular)
parabollerde (locative plural)
parabolden (ablative singular)
parabollerden (ablative plural)
parabolün (genitive singular)
parabollerin (genitive plural)
parabolüm (first-person nominative singular)
parabollerim (first-person nominative singular)
parabolün (nominative second-person singular)
parabollerin (nominative second-person singular)
parabolü (nominative singular third-person)
parabolleri (nominative singular third-person)
parabolümüz (first-person nominative plural)
parabollerimiz (first-person nominative plural)
parabolünüz (nominative plural second-person)
parabolleriniz (nominative plural second-person)
parabolleri (nominative plural third-person)
parabolümü (accusative definite first-person singular)
parabollerimi (accusative definite first-person singular)
parabolünü (accusative definite second-person singular)
parabollerini (accusative definite second-person singular)
parabolünü (accusative definite singular third-person)
parabollerini (accusative definite singular third-person)
parabolümüzü (accusative definite first-person plural)
parabollerimizi (accusative definite first-person plural)
parabolünüzü (accusative definite plural second-person)
parabollerinizi (accusative definite plural second-person)
parabollerini (accusative definite plural third-person)
parabolüme (dative first-person singular)
parabollerime (dative first-person singular)
parabolüne (dative second-person singular)
parabollerine (dative second-person singular)
parabolüne (dative singular third-person)
parabollerine (dative singular third-person)
parabolümüze (dative first-person plural)
parabollerimize (dative first-person plural)
parabolünüze (dative plural second-person)
parabollerinize (dative plural second-person)
parabollerine (dative plural third-person)
parabolümde (first-person locative singular)
parabollerimde (first-person locative singular)
parabolünde (locative second-person singular)
parabollerinde (locative second-person singular)
parabolünde (locative singular third-person)
parabollerinde (locative singular third-person)
parabolümüzde (first-person locative plural)
parabollerimizde (first-person locative plural)
parabolünüzde (locative plural second-person)
parabollerinizde (locative plural second-person)
parabollerinde (locative plural third-person)
parabolümden (ablative first-person singular)
parabollerimden (ablative first-person singular)
parabolünden (ablative second-person singular)
parabollerinden (ablative second-person singular)
parabolünden (ablative singular third-person)
parabollerinden (ablative singular third-person)
parabolümüzden (ablative first-person plural)
parabollerimizden (ablative first-person plural)
parabolünüzden (ablative plural second-person)
parabollerinizden (ablative plural second-person)
parabollerinden (ablative plural third-person)
parabolümün (first-person genitive singular)
parabollerimin (first-person genitive singular)
parabolünün (genitive second-person singular)
parabollerinin (genitive second-person singular)
parabolünün (genitive singular third-person)
parabollerinin (genitive singular third-person)
parabolümüzün (first-person genitive plural)
parabollerimizin (first-person genitive plural)
parabolünüzün (genitive plural second-person)
parabollerinizin (genitive plural second-person)
parabollerinin (genitive plural third-person)


lunapark

lunapark (definite accusative lunaparkı, plural lunaparklar)

lunaparkı (accusative definite)
lunaparklar (plural)
lunapark (nominative singular)
lunaparklar (nominative plural)
lunaparkı (accusative definite singular)
lunaparkları (accusative definite plural)
lunaparka (dative singular)
lunaparklara (dative plural)
lunaparkta (locative singular)
lunaparklarda (locative plural)
lunaparktan (ablative singular)
lunaparklardan (ablative plural)
lunaparkın (genitive singular)
lunaparkların (genitive plural)
lunaparkım (first-person nominative singular)
lunaparklarım (first-person nominative singular)
lunaparkın (nominative second-person singular)
lunaparkların (nominative second-person singular)
lunaparkı (nominative singular third-person)
lunaparkları (nominative singular third-person)
lunaparkımız (first-person nominative plural)
lunaparklarımız (first-person nominative plural)
lunaparkınız (nominative plural second-person)
lunaparklarınız (nominative plural second-person)
lunaparkları (nominative plural third-person)
lunaparkımı (accusative definite first-person singular)
lunaparklarımı (accusative definite first-person singular)
lunaparkını (accusative definite second-person singular)
lunaparklarını (accusative definite second-person singular)
lunaparkını (accusative definite singular third-person)
lunaparklarını (accusative definite singular third-person)
lunaparkımızı (accusative definite first-person plural)
lunaparklarımızı (accusative definite first-person plural)
lunaparkınızı (accusative definite plural second-person)
lunaparklarınızı (accusative definite plural second-person)
lunaparklarını (accusative definite plural third-person)
lunaparkıma (dative first-person singular)
lunaparklarıma (dative first-person singular)
lunaparkına (dative second-person singular)
lunaparklarına (dative second-person singular)
lunaparkına (dative singular third-person)
lunaparklarına (dative singular third-person)
lunaparkımıza (dative first-person plural)
lunaparklarımıza (dative first-person plural)
lunaparkınıza (dative plural second-person)
lunaparklarınıza (dative plural second-person)
lunaparklarına (dative plural third-person)
lunaparkımda (first-person locative singular)
lunaparklarımda (first-person locative singular)
lunaparkında (locative second-person singular)
lunaparklarında (locative second-person singular)
lunaparkında (locative singular third-person)
lunaparklarında (locative singular third-person)
lunaparkımızda (first-person locative plural)
lunaparklarımızda (first-person locative plural)
lunaparkınızda (locative plural second-person)
lunaparklarınızda (locative plural second-person)
lunaparklarında (locative plural third-person)
lunaparkımdan (ablative first-person singular)
lunaparklarımdan (ablative first-person singular)
lunaparkından (ablative second-person singular)
lunaparklarından (ablative second-person singular)
lunaparkından (ablative singular third-person)
lunaparklarından (ablative singular third-person)
lunaparkımızdan (ablative first-person plural)
lunaparklarımızdan (ablative first-person plural)
lunaparkınızdan (ablative plural second-person)
lunaparklarınızdan (ablative plural second-person)
lunaparklarından (ablative plural third-person)
lunaparkımın (first-person genitive singular)
lunaparklarımın (first-person genitive singular)
lunaparkının (genitive second-person singular)
lunaparklarının (genitive second-person singular)
lunaparkının (genitive singular third-person)
lunaparklarının (genitive singular third-person)
lunaparkımızın (first-person genitive plural)
lunaparklarımızın (first-person genitive plural)
lunaparkınızın (genitive plural second-person)
lunaparklarınızın (genitive plural second-person)
lunaparklarının (genitive plural third-person)


ayakkabı

ayakkabı (definite accusative ayakkabıyı, plural ayakkabılar)

ayakkabıyı (accusative definite)
ayakkabılar (plural)
ayakkabı (nominative singular)
ayakkabılar (nominative plural)
ayakkabıyı (accusative definite singular)
ayakkabıları (accusative definite plural)
ayakkabıya (dative singular)
ayakkabılara (dative plural)
ayakkabıda (locative singular)
ayakkabılarda (locative plural)
ayakkabıdan (ablative singular)
ayakkabılardan (ablative plural)
ayakkabının (genitive singular)
ayakkabıların (genitive plural)
ayakkabım (first-person nominative singular)
ayakkabılarım (first-person nominative singular)
ayakkabın (nominative second-person singular)
ayakkabıların (nominative second-person singular)
ayakkabısı (nominative singular third-person)
ayakkabıları (nominative singular third-person)
ayakkabımız (first-person nominative plural)
ayakkabılarımız (first-person nominative plural)
ayakkabınız (nominative plural second-person)
ayakkabılarınız (nominative plural second-person)
ayakkabıları (nominative plural third-person)
ayakkabımı (accusative definite first-person singular)
ayakkabılarımı (accusative definite first-person singular)
ayakkabını (accusative definite second-person singular)
ayakkabılarını (accusative definite second-person singular)
ayakkabısını (accusative definite singular third-person)
ayakkabılarını (accusative definite singular third-person)
ayakkabımızı (accusative definite first-person plural)
ayakkabılarımızı (accusative definite first-person plural)
ayakkabınızı (accusative definite plural second-person)
ayakkabılarınızı (accusative definite plural second-person)
ayakkabılarını (accusative definite plural third-person)
ayakkabıma (dative first-person singular)
ayakkabılarıma (dative first-person singular)
ayakkabına (dative second-person singular)
ayakkabılarına (dative second-person singular)
ayakkabısına (dative singular third-person)
ayakkabılarına (dative singular third-person)
ayakkabımıza (dative first-person plural)
ayakkabılarımıza (dative first-person plural)
ayakkabınıza (dative plural second-person)
ayakkabılarınıza (dative plural second-person)
ayakkabılarına (dative plural third-person)
ayakkabımda (first-person locative singular)
ayakkabılarımda (first-person locative singular)
ayakkabında (locative second-person singular)
ayakkabılarında (locative second-person singular)
ayakkabısında (locative singular third-person)
ayakkabılarında (locative singular third-person)
ayakkabımızda (first-person locative plural)
ayakkabılarımızda (first-person locative plural)
ayakkabınızda (locative plural second-person)
ayakkabılarınızda (locative plural second-person)
ayakkabılarında (locative plural third-person)
ayakkabımdan (ablative first-person singular)
ayakkabılarımdan (ablative first-person singular)
ayakkabından (ablative second-person singular)
ayakkabılarından (ablative second-person singular)
ayakkabısından (ablative singular third-person)
ayakkabılarından (ablative singular third-person)
ayakkabımızdan (ablative first-person plural)
ayakkabılarımızdan (ablative first-person plural)
ayakkabınızdan (ablative plural second-person)
ayakkabılarınızdan (ablative plural second-person)
ayakkabılarından (ablative plural third-person)
ayakkabımın (first-person genitive singular)
ayakkabılarımın (first-person genitive singular)
ayakkabının (genitive second-person singular)
ayakkabılarının (genitive second-person singular)
ayakkabısının (genitive singular third-person)
ayakkabılarının (genitive singular third-person)
ayakkabımızın (first-person genitive plural)
ayakkabılarımızın (first-person genitive plural)
ayakkabınızın (genitive plural second-person)
ayakkabılarınızın (genitive plural second-person)
ayakkabılarının (genitive plural third-person)
ayakkabıyım (first-person singular)
ayakkabılarım (first-person singular)
ayakkabısın (second-person singular)
ayakkabılarsın (second-person singular)
ayakkabı (singular third-person)
ayakkabıdır (singular third-person)
ayakkabılar (singular third-person)
ayakkabılardır (singular third-person)
ayakkabıyız (first-person plural)
ayakkabılarız (first-person plural)
ayakkabısınız (plural second-person)
ayakkabılarsınız (plural second-person)
ayakkabılar (plural third-person)
ayakkabılardır (plural third-person)

From ayak (“foot”) + kap (“cover, container”).
From Ottoman Turkish آیاق قابی (ayak kabı). Cognate with Azerbaijani ayaqqabı.


tavukgötü

head

tavukgötü (definite accusative tavukgötünü, plural tavuk götleri)

tavukgötünü (accusative definite)
tavuk götleri (plural)
tavukgötü (nominative singular)
tavuk götleri (nominative plural)
tavukgötünü (accusative definite singular)
tavuk götlerini (accusative definite plural)
tavukgötüne (dative singular)
tavuk götlerine (dative plural)
tavukgötünde (locative singular)
tavuk götlerinde (locative plural)
tavukgötünden (ablative singular)
tavuk götlerinden (ablative plural)
tavukgötünün (genitive singular)
tavuk götlerinin (genitive plural)

From Ottoman Turkish طاوقكوتی, equivalent to tavuk (“hen”) + göt (“ass”) + -ü (third person singular possessive suffix), literally “hen's ass”.


zangoç

head

zangoç (definite accusative zangocu, plural zangoçlar)

zangocu (accusative definite)
zangoçlar (plural)
zangoç (nominative singular)
zangoçlar (nominative plural)
zangocu (accusative definite singular)
zangoçları (accusative definite plural)
zangoca (dative singular)
zangoçlara (dative plural)
zangoçta (locative singular)
zangoçlarda (locative plural)
zangoçtan (ablative singular)
zangoçlardan (ablative plural)
zangocun (genitive singular)
zangoçların (genitive plural)
zangocum (first-person nominative singular)
zangoçlarım (first-person nominative singular)
zangocun (nominative second-person singular)
zangoçların (nominative second-person singular)
zangocu (nominative singular third-person)
zangoçları (nominative singular third-person)
zangocumuz (first-person nominative plural)
zangoçlarımız (first-person nominative plural)
zangocunuz (nominative plural second-person)
zangoçlarınız (nominative plural second-person)
zangoçları (nominative plural third-person)
zangocumu (accusative definite first-person singular)
zangoçlarımı (accusative definite first-person singular)
zangocunu (accusative definite second-person singular)
zangoçlarını (accusative definite second-person singular)
zangocunu (accusative definite singular third-person)
zangoçlarını (accusative definite singular third-person)
zangocumuzu (accusative definite first-person plural)
zangoçlarımızı (accusative definite first-person plural)
zangocunuzu (accusative definite plural second-person)
zangoçlarınızı (accusative definite plural second-person)
zangoçlarını (accusative definite plural third-person)
zangocuma (dative first-person singular)
zangoçlarıma (dative first-person singular)
zangocuna (dative second-person singular)
zangoçlarına (dative second-person singular)
zangocuna (dative singular third-person)
zangoçlarına (dative singular third-person)
zangocumuza (dative first-person plural)
zangoçlarımıza (dative first-person plural)
zangocunuza (dative plural second-person)
zangoçlarınıza (dative plural second-person)
zangoçlarına (dative plural third-person)
zangocumda (first-person locative singular)
zangoçlarımda (first-person locative singular)
zangocunda (locative second-person singular)
zangoçlarında (locative second-person singular)
zangocunda (locative singular third-person)
zangoçlarında (locative singular third-person)
zangocumuzda (first-person locative plural)
zangoçlarımızda (first-person locative plural)
zangocunuzda (locative plural second-person)
zangoçlarınızda (locative plural second-person)
zangoçlarında (locative plural third-person)
zangocumdan (ablative first-person singular)
zangoçlarımdan (ablative first-person singular)
zangocundan (ablative second-person singular)
zangoçlarından (ablative second-person singular)
zangocundan (ablative singular third-person)
zangoçlarından (ablative singular third-person)
zangocumuzdan (ablative first-person plural)
zangoçlarımızdan (ablative first-person plural)
zangocunuzdan (ablative plural second-person)
zangoçlarınızdan (ablative plural second-person)
zangoçlarından (ablative plural third-person)
zangocumun (first-person genitive singular)
zangoçlarımın (first-person genitive singular)
zangocunun (genitive second-person singular)
zangoçlarının (genitive second-person singular)
zangocunun (genitive singular third-person)
zangoçlarının (genitive singular third-person)
zangocumuzun (first-person genitive plural)
zangoçlarımızın (first-person genitive plural)
zangocunuzun (genitive plural second-person)
zangoçlarınızın (genitive plural second-person)
zangoçlarının (genitive plural third-person)

Borrowed from Armenian ժամկոչ (žamkočʻ).

Küçük kilisede zangoç olarak çalışıyordu

He was working as a sexton in a/the small church

sexton (church official who looks after a church and act as a bell-ringer)


ağb

Borrowed from Armenian աղբ (aġb, “dung, manure”).


götten bacaklı

götten bacaklı (definite accusative götten bacaklıyı, plural götten bacaklılar)

götten bacaklıyı (accusative definite)
götten bacaklılar (plural)
götten bacaklı (nominative singular)
götten bacaklılar (nominative plural)
götten bacaklıyı (accusative definite singular)
götten bacaklıları (accusative definite plural)
götten bacaklıya (dative singular)
götten bacaklılara (dative plural)
götten bacaklıda (locative singular)
götten bacaklılarda (locative plural)
götten bacaklıdan (ablative singular)
götten bacaklılardan (ablative plural)
götten bacaklının (genitive singular)
götten bacaklıların (genitive plural)
götten bacaklım (first-person nominative singular)
götten bacaklılarım (first-person nominative singular)
götten bacaklın (nominative second-person singular)
götten bacaklıların (nominative second-person singular)
götten bacaklısı (nominative singular third-person)
götten bacaklıları (nominative singular third-person)
götten bacaklımız (first-person nominative plural)
götten bacaklılarımız (first-person nominative plural)
götten bacaklınız (nominative plural second-person)
götten bacaklılarınız (nominative plural second-person)
götten bacaklıları (nominative plural third-person)
götten bacaklımı (accusative definite first-person singular)
götten bacaklılarımı (accusative definite first-person singular)
götten bacaklını (accusative definite second-person singular)
götten bacaklılarını (accusative definite second-person singular)
götten bacaklısını (accusative definite singular third-person)
götten bacaklılarını (accusative definite singular third-person)
götten bacaklımızı (accusative definite first-person plural)
götten bacaklılarımızı (accusative definite first-person plural)
götten bacaklınızı (accusative definite plural second-person)
götten bacaklılarınızı (accusative definite plural second-person)
götten bacaklılarını (accusative definite plural third-person)
götten bacaklıma (dative first-person singular)
götten bacaklılarıma (dative first-person singular)
götten bacaklına (dative second-person singular)
götten bacaklılarına (dative second-person singular)
götten bacaklısına (dative singular third-person)
götten bacaklılarına (dative singular third-person)
götten bacaklımıza (dative first-person plural)
götten bacaklılarımıza (dative first-person plural)
götten bacaklınıza (dative plural second-person)
götten bacaklılarınıza (dative plural second-person)
götten bacaklılarına (dative plural third-person)
götten bacaklımda (first-person locative singular)
götten bacaklılarımda (first-person locative singular)
götten bacaklında (locative second-person singular)
götten bacaklılarında (locative second-person singular)
götten bacaklısında (locative singular third-person)
götten bacaklılarında (locative singular third-person)
götten bacaklımızda (first-person locative plural)
götten bacaklılarımızda (first-person locative plural)
götten bacaklınızda (locative plural second-person)
götten bacaklılarınızda (locative plural second-person)
götten bacaklılarında (locative plural third-person)
götten bacaklımdan (ablative first-person singular)
götten bacaklılarımdan (ablative first-person singular)
götten bacaklından (ablative second-person singular)
götten bacaklılarından (ablative second-person singular)
götten bacaklısından (ablative singular third-person)
götten bacaklılarından (ablative singular third-person)
götten bacaklımızdan (ablative first-person plural)
götten bacaklılarımızdan (ablative first-person plural)
götten bacaklınızdan (ablative plural second-person)
götten bacaklılarınızdan (ablative plural second-person)
götten bacaklılarından (ablative plural third-person)
götten bacaklımın (first-person genitive singular)
götten bacaklılarımın (first-person genitive singular)
götten bacaklının (genitive second-person singular)
götten bacaklılarının (genitive second-person singular)
götten bacaklısının (genitive singular third-person)
götten bacaklılarının (genitive singular third-person)
götten bacaklımızın (first-person genitive plural)
götten bacaklılarımızın (first-person genitive plural)
götten bacaklınızın (genitive plural second-person)
götten bacaklılarınızın (genitive plural second-person)
götten bacaklılarının (genitive plural third-person)
götten bacaklıyım (first-person singular)
götten bacaklılarım (first-person singular)
götten bacaklısın (second-person singular)
götten bacaklılarsın (second-person singular)
götten bacaklı (singular third-person)
götten bacaklıdır (singular third-person)
götten bacaklılar (singular third-person)
götten bacaklılardır (singular third-person)
götten bacaklıyız (first-person plural)
götten bacaklılarız (first-person plural)
götten bacaklısınız (plural second-person)
götten bacaklılarsınız (plural second-person)
götten bacaklılar (plural third-person)
götten bacaklılardır (plural third-person)

[ɟœtːɛn bɑdʒɑkɫɯ]

* Literal meaning "with legs from the ass". ("göt" (ass) + "-ten" (ablative suffix) + "bacak" (leg) + "-lı" (with, ... added)


kerpiç

kerpiç (definite accusative kerpici, plural kerpiçler)

kerpici (accusative definite)
kerpiçler (plural)
kerpiç (nominative singular)
kerpiçler (nominative plural)
kerpici (accusative definite singular)
kerpiçleri (accusative definite plural)
kerpice (dative singular)
kerpiçlere (dative plural)
kerpiçte (locative singular)
kerpiçlerde (locative plural)
kerpiçten (ablative singular)
kerpiçlerden (ablative plural)
kerpicin (genitive singular)
kerpiçlerin (genitive plural)
kerpicim (first-person nominative singular)
kerpiçlerim (first-person nominative singular)
kerpicin (nominative second-person singular)
kerpiçlerin (nominative second-person singular)
kerpici (nominative singular third-person)
kerpiçleri (nominative singular third-person)
kerpicimiz (first-person nominative plural)
kerpiçlerimiz (first-person nominative plural)
kerpiciniz (nominative plural second-person)
kerpiçleriniz (nominative plural second-person)
kerpiçleri (nominative plural third-person)
kerpicimi (accusative definite first-person singular)
kerpiçlerimi (accusative definite first-person singular)
kerpicini (accusative definite second-person singular)
kerpiçlerini (accusative definite second-person singular)
kerpicini (accusative definite singular third-person)
kerpiçlerini (accusative definite singular third-person)
kerpicimizi (accusative definite first-person plural)
kerpiçlerimizi (accusative definite first-person plural)
kerpicinizi (accusative definite plural second-person)
kerpiçlerinizi (accusative definite plural second-person)
kerpiçlerini (accusative definite plural third-person)
kerpicime (dative first-person singular)
kerpiçlerime (dative first-person singular)
kerpicine (dative second-person singular)
kerpiçlerine (dative second-person singular)
kerpicine (dative singular third-person)
kerpiçlerine (dative singular third-person)
kerpicimize (dative first-person plural)
kerpiçlerimize (dative first-person plural)
kerpicinize (dative plural second-person)
kerpiçlerinize (dative plural second-person)
kerpiçlerine (dative plural third-person)
kerpicimde (first-person locative singular)
kerpiçlerimde (first-person locative singular)
kerpicinde (locative second-person singular)
kerpiçlerinde (locative second-person singular)
kerpicinde (locative singular third-person)
kerpiçlerinde (locative singular third-person)
kerpicimizde (first-person locative plural)
kerpiçlerimizde (first-person locative plural)
kerpicinizde (locative plural second-person)
kerpiçlerinizde (locative plural second-person)
kerpiçlerinde (locative plural third-person)
kerpicimden (ablative first-person singular)
kerpiçlerimden (ablative first-person singular)
kerpicinden (ablative second-person singular)
kerpiçlerinden (ablative second-person singular)
kerpicinden (ablative singular third-person)
kerpiçlerinden (ablative singular third-person)
kerpicimizden (ablative first-person plural)
kerpiçlerimizden (ablative first-person plural)
kerpicinizden (ablative plural second-person)
kerpiçlerinizden (ablative plural second-person)
kerpiçlerinden (ablative plural third-person)
kerpicimin (first-person genitive singular)
kerpiçlerimin (first-person genitive singular)
kerpicinin (genitive second-person singular)
kerpiçlerinin (genitive second-person singular)
kerpicinin (genitive singular third-person)
kerpiçlerinin (genitive singular third-person)
kerpicimizin (first-person genitive plural)
kerpiçlerimizin (first-person genitive plural)
kerpicinizin (genitive plural second-person)
kerpiçlerinizin (genitive plural second-person)
kerpiçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كرپیچ (kerpiç, kirpiç), from Proto-Turkic *kerpič.

inh+

İç kesimlerdeki bazı köylerde hâlâ kerpiç evler vardır

There are still adobe houses in some inland villages.


leblebi

head

leblebi (definite accusative leblebiyi, plural leblebiler)

leblebiyi (accusative definite)
leblebiler (plural)
leblebi (nominative singular)
leblebiler (nominative plural)
leblebiyi (accusative definite singular)
leblebileri (accusative definite plural)
leblebiye (dative singular)
leblebilere (dative plural)
leblebide (locative singular)
leblebilerde (locative plural)
leblebiden (ablative singular)
leblebilerden (ablative plural)
leblebinin (genitive singular)
leblebilerin (genitive plural)
leblebim (first-person nominative singular)
leblebilerim (first-person nominative singular)
leblebin (nominative second-person singular)
leblebilerin (nominative second-person singular)
leblebisi (nominative singular third-person)
leblebileri (nominative singular third-person)
leblebimiz (first-person nominative plural)
leblebilerimiz (first-person nominative plural)
leblebiniz (nominative plural second-person)
leblebileriniz (nominative plural second-person)
leblebileri (nominative plural third-person)
leblebimi (accusative definite first-person singular)
leblebilerimi (accusative definite first-person singular)
leblebini (accusative definite second-person singular)
leblebilerini (accusative definite second-person singular)
leblebisini (accusative definite singular third-person)
leblebilerini (accusative definite singular third-person)
leblebimizi (accusative definite first-person plural)
leblebilerimizi (accusative definite first-person plural)
leblebinizi (accusative definite plural second-person)
leblebilerinizi (accusative definite plural second-person)
leblebilerini (accusative definite plural third-person)
leblebime (dative first-person singular)
leblebilerime (dative first-person singular)
leblebine (dative second-person singular)
leblebilerine (dative second-person singular)
leblebisine (dative singular third-person)
leblebilerine (dative singular third-person)
leblebimize (dative first-person plural)
leblebilerimize (dative first-person plural)
leblebinize (dative plural second-person)
leblebilerinize (dative plural second-person)
leblebilerine (dative plural third-person)
leblebimde (first-person locative singular)
leblebilerimde (first-person locative singular)
leblebinde (locative second-person singular)
leblebilerinde (locative second-person singular)
leblebisinde (locative singular third-person)
leblebilerinde (locative singular third-person)
leblebimizde (first-person locative plural)
leblebilerimizde (first-person locative plural)
leblebinizde (locative plural second-person)
leblebilerinizde (locative plural second-person)
leblebilerinde (locative plural third-person)
leblebimden (ablative first-person singular)
leblebilerimden (ablative first-person singular)
leblebinden (ablative second-person singular)
leblebilerinden (ablative second-person singular)
leblebisinden (ablative singular third-person)
leblebilerinden (ablative singular third-person)
leblebimizden (ablative first-person plural)
leblebilerimizden (ablative first-person plural)
leblebinizden (ablative plural second-person)
leblebilerinizden (ablative plural second-person)
leblebilerinden (ablative plural third-person)
leblebimin (first-person genitive singular)
leblebilerimin (first-person genitive singular)
leblebinin (genitive second-person singular)
leblebilerinin (genitive second-person singular)
leblebisinin (genitive singular third-person)
leblebilerinin (genitive singular third-person)
leblebimizin (first-person genitive plural)
leblebilerimizin (first-person genitive plural)
leblebinizin (genitive plural second-person)
leblebilerinizin (genitive plural second-person)
leblebilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish لبلبی (leblebi, “roasted chickpea; jumbled or mashed chickpea”), from Arabic لَبْلَابِيّ (lablābiyy, “chickpea stew”).


Kanada kazı

Kanada kazı (nominative singular)
Kanada kazları (nominative plural)
Kanada kazını (accusative definite singular)
Kanada kazlarını (accusative definite plural)
Kanada kazına (dative singular)
Kanada kazlarına (dative plural)
Kanada kazında (locative singular)
Kanada kazlarında (locative plural)
Kanada kazından (ablative singular)
Kanada kazlarından (ablative plural)
Kanada kazının (genitive singular)
Kanada kazlarının (genitive plural)

Branta canadensis
Branta canadensis#Translingual


pir

head

pir (definite accusative piri, plural pirler)

piri (accusative definite)
pirler (plural)


kepek

kepek (definite accusative kepeği, plural kepekler)

kepeği (accusative definite)
kepekler (plural)
kepek (nominative singular)
kepekler (nominative plural)
kepeği (accusative definite singular)
kepekleri (accusative definite plural)
kepeğe (dative singular)
kepeklere (dative plural)
kepekte (locative singular)
kepeklerde (locative plural)
kepekten (ablative singular)
kepeklerden (ablative plural)
kepeğin (genitive singular)
kepeklerin (genitive plural)
kepeğim (first-person nominative singular)
kepeklerim (first-person nominative singular)
kepeğin (nominative second-person singular)
kepeklerin (nominative second-person singular)
kepeği (nominative singular third-person)
kepekleri (nominative singular third-person)
kepeğimiz (first-person nominative plural)
kepeklerimiz (first-person nominative plural)
kepeğiniz (nominative plural second-person)
kepekleriniz (nominative plural second-person)
kepekleri (nominative plural third-person)
kepeğimi (accusative definite first-person singular)
kepeklerimi (accusative definite first-person singular)
kepeğini (accusative definite second-person singular)
kepeklerini (accusative definite second-person singular)
kepeğini (accusative definite singular third-person)
kepeklerini (accusative definite singular third-person)
kepeğimizi (accusative definite first-person plural)
kepeklerimizi (accusative definite first-person plural)
kepeğinizi (accusative definite plural second-person)
kepeklerinizi (accusative definite plural second-person)
kepeklerini (accusative definite plural third-person)
kepeğime (dative first-person singular)
kepeklerime (dative first-person singular)
kepeğine (dative second-person singular)
kepeklerine (dative second-person singular)
kepeğine (dative singular third-person)
kepeklerine (dative singular third-person)
kepeğimize (dative first-person plural)
kepeklerimize (dative first-person plural)
kepeğinize (dative plural second-person)
kepeklerinize (dative plural second-person)
kepeklerine (dative plural third-person)
kepeğimde (first-person locative singular)
kepeklerimde (first-person locative singular)
kepeğinde (locative second-person singular)
kepeklerinde (locative second-person singular)
kepeğinde (locative singular third-person)
kepeklerinde (locative singular third-person)
kepeğimizde (first-person locative plural)
kepeklerimizde (first-person locative plural)
kepeğinizde (locative plural second-person)
kepeklerinizde (locative plural second-person)
kepeklerinde (locative plural third-person)
kepeğimden (ablative first-person singular)
kepeklerimden (ablative first-person singular)
kepeğinden (ablative second-person singular)
kepeklerinden (ablative second-person singular)
kepeğinden (ablative singular third-person)
kepeklerinden (ablative singular third-person)
kepeğimizden (ablative first-person plural)
kepeklerimizden (ablative first-person plural)
kepeğinizden (ablative plural second-person)
kepeklerinizden (ablative plural second-person)
kepeklerinden (ablative plural third-person)
kepeğimin (first-person genitive singular)
kepeklerimin (first-person genitive singular)
kepeğinin (genitive second-person singular)
kepeklerinin (genitive second-person singular)
kepeğinin (genitive singular third-person)
kepeklerinin (genitive singular third-person)
kepeğimizin (first-person genitive plural)
kepeklerimizin (first-person genitive plural)
kepeğinizin (genitive plural second-person)
kepeklerinizin (genitive plural second-person)
kepeklerinin (genitive plural third-person)
kepeğim (first-person singular)
kepeklerim (first-person singular)
kepeksin (second-person singular)
kepeklersin (second-person singular)
kepek (singular third-person)
kepektir (singular third-person)
kepekler (singular third-person)
kepeklerdir (singular third-person)
kepeğiz (first-person plural)
kepekleriz (first-person plural)
kepeksiniz (plural second-person)
kepeklersiniz (plural second-person)
kepekler (plural third-person)
kepeklerdir (plural third-person)

A derivation from Proto-Turkic *kạb- (“bark; shell; husk; bran”). See more at Azerbaijani kəpək.


eğrelti

head

eğrelti (definite accusative eğreltiyi, plural eğreltiler)

eğreltiyi (accusative definite)
eğreltiler (plural)
eğrelti (nominative singular)
eğreltiler (nominative plural)
eğreltiyi (accusative definite singular)
eğreltileri (accusative definite plural)
eğreltiye (dative singular)
eğreltilere (dative plural)
eğreltide (locative singular)
eğreltilerde (locative plural)
eğreltiden (ablative singular)
eğreltilerden (ablative plural)
eğreltinin (genitive singular)
eğreltilerin (genitive plural)
eğreltim (first-person nominative singular)
eğreltilerim (first-person nominative singular)
eğreltin (nominative second-person singular)
eğreltilerin (nominative second-person singular)
eğreltisi (nominative singular third-person)
eğreltileri (nominative singular third-person)
eğreltimiz (first-person nominative plural)
eğreltilerimiz (first-person nominative plural)
eğreltiniz (nominative plural second-person)
eğreltileriniz (nominative plural second-person)
eğreltileri (nominative plural third-person)
eğreltimi (accusative definite first-person singular)
eğreltilerimi (accusative definite first-person singular)
eğreltini (accusative definite second-person singular)
eğreltilerini (accusative definite second-person singular)
eğreltisini (accusative definite singular third-person)
eğreltilerini (accusative definite singular third-person)
eğreltimizi (accusative definite first-person plural)
eğreltilerimizi (accusative definite first-person plural)
eğreltinizi (accusative definite plural second-person)
eğreltilerinizi (accusative definite plural second-person)
eğreltilerini (accusative definite plural third-person)
eğreltime (dative first-person singular)
eğreltilerime (dative first-person singular)
eğreltine (dative second-person singular)
eğreltilerine (dative second-person singular)
eğreltisine (dative singular third-person)
eğreltilerine (dative singular third-person)
eğreltimize (dative first-person plural)
eğreltilerimize (dative first-person plural)
eğreltinize (dative plural second-person)
eğreltilerinize (dative plural second-person)
eğreltilerine (dative plural third-person)
eğreltimde (first-person locative singular)
eğreltilerimde (first-person locative singular)
eğreltinde (locative second-person singular)
eğreltilerinde (locative second-person singular)
eğreltisinde (locative singular third-person)
eğreltilerinde (locative singular third-person)
eğreltimizde (first-person locative plural)
eğreltilerimizde (first-person locative plural)
eğreltinizde (locative plural second-person)
eğreltilerinizde (locative plural second-person)
eğreltilerinde (locative plural third-person)
eğreltimden (ablative first-person singular)
eğreltilerimden (ablative first-person singular)
eğreltinden (ablative second-person singular)
eğreltilerinden (ablative second-person singular)
eğreltisinden (ablative singular third-person)
eğreltilerinden (ablative singular third-person)
eğreltimizden (ablative first-person plural)
eğreltilerimizden (ablative first-person plural)
eğreltinizden (ablative plural second-person)
eğreltilerinizden (ablative plural second-person)
eğreltilerinden (ablative plural third-person)
eğreltimin (first-person genitive singular)
eğreltilerimin (first-person genitive singular)
eğreltinin (genitive second-person singular)
eğreltilerinin (genitive second-person singular)
eğreltisinin (genitive singular third-person)
eğreltilerinin (genitive singular third-person)
eğreltimizin (first-person genitive plural)
eğreltilerimizin (first-person genitive plural)
eğreltinizin (genitive plural second-person)
eğreltilerinizin (genitive plural second-person)
eğreltilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اگرلتی (eğrelti), already in the XVᵗʰ century, origin unknown. Perhaps related to eğrek (“drainage ditch”) due to where such plants grow.


hız

hız (definite accusative hızı, plural hızlar)

hızı (accusative definite)
hızlar (plural)
hız (nominative singular)
hızlar (nominative plural)
hızı (accusative definite singular)
hızları (accusative definite plural)
hıza (dative singular)
hızlara (dative plural)
hızda (locative singular)
hızlarda (locative plural)
hızdan (ablative singular)
hızlardan (ablative plural)
hızın (genitive singular)
hızların (genitive plural)
hızım (first-person nominative singular)
hızlarım (first-person nominative singular)
hızın (nominative second-person singular)
hızların (nominative second-person singular)
hızı (nominative singular third-person)
hızları (nominative singular third-person)
hızımız (first-person nominative plural)
hızlarımız (first-person nominative plural)
hızınız (nominative plural second-person)
hızlarınız (nominative plural second-person)
hızları (nominative plural third-person)
hızımı (accusative definite first-person singular)
hızlarımı (accusative definite first-person singular)
hızını (accusative definite second-person singular)
hızlarını (accusative definite second-person singular)
hızını (accusative definite singular third-person)
hızlarını (accusative definite singular third-person)
hızımızı (accusative definite first-person plural)
hızlarımızı (accusative definite first-person plural)
hızınızı (accusative definite plural second-person)
hızlarınızı (accusative definite plural second-person)
hızlarını (accusative definite plural third-person)
hızıma (dative first-person singular)
hızlarıma (dative first-person singular)
hızına (dative second-person singular)
hızlarına (dative second-person singular)
hızına (dative singular third-person)
hızlarına (dative singular third-person)
hızımıza (dative first-person plural)
hızlarımıza (dative first-person plural)
hızınıza (dative plural second-person)
hızlarınıza (dative plural second-person)
hızlarına (dative plural third-person)
hızımda (first-person locative singular)
hızlarımda (first-person locative singular)
hızında (locative second-person singular)
hızlarında (locative second-person singular)
hızında (locative singular third-person)
hızlarında (locative singular third-person)
hızımızda (first-person locative plural)
hızlarımızda (first-person locative plural)
hızınızda (locative plural second-person)
hızlarınızda (locative plural second-person)
hızlarında (locative plural third-person)
hızımdan (ablative first-person singular)
hızlarımdan (ablative first-person singular)
hızından (ablative second-person singular)
hızlarından (ablative second-person singular)
hızından (ablative singular third-person)
hızlarından (ablative singular third-person)
hızımızdan (ablative first-person plural)
hızlarımızdan (ablative first-person plural)
hızınızdan (ablative plural second-person)
hızlarınızdan (ablative plural second-person)
hızlarından (ablative plural third-person)
hızımın (first-person genitive singular)
hızlarımın (first-person genitive singular)
hızının (genitive second-person singular)
hızlarının (genitive second-person singular)
hızının (genitive singular third-person)
hızlarının (genitive singular third-person)
hızımızın (first-person genitive plural)
hızlarımızın (first-person genitive plural)
hızınızın (genitive plural second-person)
hızlarınızın (genitive plural second-person)
hızlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حز (hız, “speed, velocity”).


kabuk

head

kabuk (definite accusative kabuğu, plural kabuklar)

kabuğu (accusative definite)
kabuklar (plural)
kabuk (nominative singular)
kabuklar (nominative plural)
kabuğu (accusative definite singular)
kabukları (accusative definite plural)
kabuğa (dative singular)
kabuklara (dative plural)
kabukta (locative singular)
kabuklarda (locative plural)
kabuktan (ablative singular)
kabuklardan (ablative plural)
kabuğun (genitive singular)
kabukların (genitive plural)
kabuğum (first-person nominative singular)
kabuklarım (first-person nominative singular)
kabuğun (nominative second-person singular)
kabukların (nominative second-person singular)
kabuğu (nominative singular third-person)
kabukları (nominative singular third-person)
kabuğumuz (first-person nominative plural)
kabuklarımız (first-person nominative plural)
kabuğunuz (nominative plural second-person)
kabuklarınız (nominative plural second-person)
kabukları (nominative plural third-person)
kabuğumu (accusative definite first-person singular)
kabuklarımı (accusative definite first-person singular)
kabuğunu (accusative definite second-person singular)
kabuklarını (accusative definite second-person singular)
kabuğunu (accusative definite singular third-person)
kabuklarını (accusative definite singular third-person)
kabuğumuzu (accusative definite first-person plural)
kabuklarımızı (accusative definite first-person plural)
kabuğunuzu (accusative definite plural second-person)
kabuklarınızı (accusative definite plural second-person)
kabuklarını (accusative definite plural third-person)
kabuğuma (dative first-person singular)
kabuklarıma (dative first-person singular)
kabuğuna (dative second-person singular)
kabuklarına (dative second-person singular)
kabuğuna (dative singular third-person)
kabuklarına (dative singular third-person)
kabuğumuza (dative first-person plural)
kabuklarımıza (dative first-person plural)
kabuğunuza (dative plural second-person)
kabuklarınıza (dative plural second-person)
kabuklarına (dative plural third-person)
kabuğumda (first-person locative singular)
kabuklarımda (first-person locative singular)
kabuğunda (locative second-person singular)
kabuklarında (locative second-person singular)
kabuğunda (locative singular third-person)
kabuklarında (locative singular third-person)
kabuğumuzda (first-person locative plural)
kabuklarımızda (first-person locative plural)
kabuğunuzda (locative plural second-person)
kabuklarınızda (locative plural second-person)
kabuklarında (locative plural third-person)
kabuğumdan (ablative first-person singular)
kabuklarımdan (ablative first-person singular)
kabuğundan (ablative second-person singular)
kabuklarından (ablative second-person singular)
kabuğundan (ablative singular third-person)
kabuklarından (ablative singular third-person)
kabuğumuzdan (ablative first-person plural)
kabuklarımızdan (ablative first-person plural)
kabuğunuzdan (ablative plural second-person)
kabuklarınızdan (ablative plural second-person)
kabuklarından (ablative plural third-person)
kabuğumun (first-person genitive singular)
kabuklarımın (first-person genitive singular)
kabuğunun (genitive second-person singular)
kabuklarının (genitive second-person singular)
kabuğunun (genitive singular third-person)
kabuklarının (genitive singular third-person)
kabuğumuzun (first-person genitive plural)
kabuklarımızın (first-person genitive plural)
kabuğunuzun (genitive plural second-person)
kabuklarınızın (genitive plural second-person)
kabuklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قبوق (ḳabuḳ, “bark, rind, the skin or peel of a fruit, shell”), from Proto-Turkic *kāpuk (“bark, shell”) from Proto-Turkic *kāp- (“to surround”), equivalent to kap + -uk.

inh+

The hard layer over or around something naturally formed to protect it; shell, bark, skin of a fruit, rind or husk.

The hard, brown outer layer around bread; crust.

(medicine) The incrustation over a wound or pimple; scab.

(astronomy) The outer layer surrounding liquid or gaseous core; crust.

(zoology) The outer chitinaceous, siliceous, bony or keratinous layer around an animal.


duygu

duygu (nominative singular)
duygular (nominative plural)
duyguyu (accusative definite singular)
duyguları (accusative definite plural)
duyguya (dative singular)
duygulara (dative plural)
duyguda (locative singular)
duygularda (locative plural)
duygudan (ablative singular)
duygulardan (ablative plural)
duygunun (genitive singular)
duyguların (genitive plural)
duygum (first-person nominative singular)
duygularım (first-person nominative singular)
duygun (nominative second-person singular)
duyguların (nominative second-person singular)
duygusu (nominative singular third-person)
duyguları (nominative singular third-person)
duygumuz (first-person nominative plural)
duygularımız (first-person nominative plural)
duygunuz (nominative plural second-person)
duygularınız (nominative plural second-person)
duyguları (nominative plural third-person)
duygumu (accusative definite first-person singular)
duygularımı (accusative definite first-person singular)
duygunu (accusative definite second-person singular)
duygularını (accusative definite second-person singular)
duygusunu (accusative definite singular third-person)
duygularını (accusative definite singular third-person)
duygumuzu (accusative definite first-person plural)
duygularımızı (accusative definite first-person plural)
duygunuzu (accusative definite plural second-person)
duygularınızı (accusative definite plural second-person)
duygularını (accusative definite plural third-person)
duyguma (dative first-person singular)
duygularıma (dative first-person singular)
duyguna (dative second-person singular)
duygularına (dative second-person singular)
duygusuna (dative singular third-person)
duygularına (dative singular third-person)
duygumuza (dative first-person plural)
duygularımıza (dative first-person plural)
duygunuza (dative plural second-person)
duygularınıza (dative plural second-person)
duygularına (dative plural third-person)
duygumda (first-person locative singular)
duygularımda (first-person locative singular)
duygunda (locative second-person singular)
duygularında (locative second-person singular)
duygusunda (locative singular third-person)
duygularında (locative singular third-person)
duygumuzda (first-person locative plural)
duygularımızda (first-person locative plural)
duygunuzda (locative plural second-person)
duygularınızda (locative plural second-person)
duygularında (locative plural third-person)
duygumdan (ablative first-person singular)
duygularımdan (ablative first-person singular)
duygundan (ablative second-person singular)
duygularından (ablative second-person singular)
duygusundan (ablative singular third-person)
duygularından (ablative singular third-person)
duygumuzdan (ablative first-person plural)
duygularımızdan (ablative first-person plural)
duygunuzdan (ablative plural second-person)
duygularınızdan (ablative plural second-person)
duygularından (ablative plural third-person)
duygumun (first-person genitive singular)
duygularımın (first-person genitive singular)
duygunun (genitive second-person singular)
duygularının (genitive second-person singular)
duygusunun (genitive singular third-person)
duygularının (genitive singular third-person)
duygumuzun (first-person genitive plural)
duygularımızın (first-person genitive plural)
duygunuzun (genitive plural second-person)
duygularınızın (genitive plural second-person)
duygularının (genitive plural third-person)

From duymak. Cognate with Turkmen duýgy, Kyrgyz туйгу (tuygu), Uzbek tuygʻu, Azerbaijani duyğu, etc.


kereviz

head

kereviz (definite accusative kerevizi, plural kerevizler)

kerevizi (accusative definite)
kerevizler (plural)
kereviz (nominative singular)
kerevizler (nominative plural)
kerevizi (accusative definite singular)
kerevizleri (accusative definite plural)
kerevize (dative singular)
kerevizlere (dative plural)
kerevizde (locative singular)
kerevizlerde (locative plural)
kerevizden (ablative singular)
kerevizlerden (ablative plural)
kerevizin (genitive singular)
kerevizlerin (genitive plural)
kerevizim (first-person nominative singular)
kerevizlerim (first-person nominative singular)
kerevizin (nominative second-person singular)
kerevizlerin (nominative second-person singular)
kerevizi (nominative singular third-person)
kerevizleri (nominative singular third-person)
kerevizimiz (first-person nominative plural)
kerevizlerimiz (first-person nominative plural)
kereviziniz (nominative plural second-person)
kerevizleriniz (nominative plural second-person)
kerevizleri (nominative plural third-person)
kerevizimi (accusative definite first-person singular)
kerevizlerimi (accusative definite first-person singular)
kerevizini (accusative definite second-person singular)
kerevizlerini (accusative definite second-person singular)
kerevizini (accusative definite singular third-person)
kerevizlerini (accusative definite singular third-person)
kerevizimizi (accusative definite first-person plural)
kerevizlerimizi (accusative definite first-person plural)
kerevizinizi (accusative definite plural second-person)
kerevizlerinizi (accusative definite plural second-person)
kerevizlerini (accusative definite plural third-person)
kerevizime (dative first-person singular)
kerevizlerime (dative first-person singular)
kerevizine (dative second-person singular)
kerevizlerine (dative second-person singular)
kerevizine (dative singular third-person)
kerevizlerine (dative singular third-person)
kerevizimize (dative first-person plural)
kerevizlerimize (dative first-person plural)
kerevizinize (dative plural second-person)
kerevizlerinize (dative plural second-person)
kerevizlerine (dative plural third-person)
kerevizimde (first-person locative singular)
kerevizlerimde (first-person locative singular)
kerevizinde (locative second-person singular)
kerevizlerinde (locative second-person singular)
kerevizinde (locative singular third-person)
kerevizlerinde (locative singular third-person)
kerevizimizde (first-person locative plural)
kerevizlerimizde (first-person locative plural)
kerevizinizde (locative plural second-person)
kerevizlerinizde (locative plural second-person)
kerevizlerinde (locative plural third-person)
kerevizimden (ablative first-person singular)
kerevizlerimden (ablative first-person singular)
kerevizinden (ablative second-person singular)
kerevizlerinden (ablative second-person singular)
kerevizinden (ablative singular third-person)
kerevizlerinden (ablative singular third-person)
kerevizimizden (ablative first-person plural)
kerevizlerimizden (ablative first-person plural)
kerevizinizden (ablative plural second-person)
kerevizlerinizden (ablative plural second-person)
kerevizlerinden (ablative plural third-person)
kerevizimin (first-person genitive singular)
kerevizlerimin (first-person genitive singular)
kerevizinin (genitive second-person singular)
kerevizlerinin (genitive second-person singular)
kerevizinin (genitive singular third-person)
kerevizlerinin (genitive singular third-person)
kerevizimizin (first-person genitive plural)
kerevizlerimizin (first-person genitive plural)
kerevizinizin (genitive plural second-person)
kerevizlerinizin (genitive plural second-person)
kerevizlerinin (genitive plural third-person)
kerevizim (first-person singular)
kerevizlerim (first-person singular)
kerevizsin (second-person singular)
kerevizlersin (second-person singular)
kereviz (singular third-person)
kerevizdir (singular third-person)
kerevizler (singular third-person)
kerevizlerdir (singular third-person)
kereviziz (first-person plural)
kerevizleriz (first-person plural)
kerevizsiniz (plural second-person)
kerevizlersiniz (plural second-person)
kerevizler (plural third-person)
kerevizlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كرویز (kereviz).