adisyon

head

adisyon (definite accusative adisyonu, plural adisyonlar)

adisyonu (accusative definite)
adisyonlar (plural)
adisyon (nominative singular)
adisyonlar (nominative plural)
adisyonu (accusative definite singular)
adisyonları (accusative definite plural)
adisyona (dative singular)
adisyonlara (dative plural)
adisyonda (locative singular)
adisyonlarda (locative plural)
adisyondan (ablative singular)
adisyonlardan (ablative plural)
adisyonun (genitive singular)
adisyonların (genitive plural)
adisyonum (first-person nominative singular)
adisyonlarım (first-person nominative singular)
adisyonun (nominative second-person singular)
adisyonların (nominative second-person singular)
adisyonu (nominative singular third-person)
adisyonları (nominative singular third-person)
adisyonumuz (first-person nominative plural)
adisyonlarımız (first-person nominative plural)
adisyonunuz (nominative plural second-person)
adisyonlarınız (nominative plural second-person)
adisyonları (nominative plural third-person)
adisyonumu (accusative definite first-person singular)
adisyonlarımı (accusative definite first-person singular)
adisyonunu (accusative definite second-person singular)
adisyonlarını (accusative definite second-person singular)
adisyonunu (accusative definite singular third-person)
adisyonlarını (accusative definite singular third-person)
adisyonumuzu (accusative definite first-person plural)
adisyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
adisyonunuzu (accusative definite plural second-person)
adisyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
adisyonlarını (accusative definite plural third-person)
adisyonuma (dative first-person singular)
adisyonlarıma (dative first-person singular)
adisyonuna (dative second-person singular)
adisyonlarına (dative second-person singular)
adisyonuna (dative singular third-person)
adisyonlarına (dative singular third-person)
adisyonumuza (dative first-person plural)
adisyonlarımıza (dative first-person plural)
adisyonunuza (dative plural second-person)
adisyonlarınıza (dative plural second-person)
adisyonlarına (dative plural third-person)
adisyonumda (first-person locative singular)
adisyonlarımda (first-person locative singular)
adisyonunda (locative second-person singular)
adisyonlarında (locative second-person singular)
adisyonunda (locative singular third-person)
adisyonlarında (locative singular third-person)
adisyonumuzda (first-person locative plural)
adisyonlarımızda (first-person locative plural)
adisyonunuzda (locative plural second-person)
adisyonlarınızda (locative plural second-person)
adisyonlarında (locative plural third-person)
adisyonumdan (ablative first-person singular)
adisyonlarımdan (ablative first-person singular)
adisyonundan (ablative second-person singular)
adisyonlarından (ablative second-person singular)
adisyonundan (ablative singular third-person)
adisyonlarından (ablative singular third-person)
adisyonumuzdan (ablative first-person plural)
adisyonlarımızdan (ablative first-person plural)
adisyonunuzdan (ablative plural second-person)
adisyonlarınızdan (ablative plural second-person)
adisyonlarından (ablative plural third-person)
adisyonumun (first-person genitive singular)
adisyonlarımın (first-person genitive singular)
adisyonunun (genitive second-person singular)
adisyonlarının (genitive second-person singular)
adisyonunun (genitive singular third-person)
adisyonlarının (genitive singular third-person)
adisyonumuzun (first-person genitive plural)
adisyonlarımızın (first-person genitive plural)
adisyonunuzun (genitive plural second-person)
adisyonlarınızın (genitive plural second-person)
adisyonlarının (genitive plural third-person)

bill (UK), check (US) (in a restaurant, etc)


mayn

mayn (definite accusative maynı, plural maynlar)

maynı (accusative definite)
maynlar (plural)


ağababa

ağababa (definite accusative ağababayı, plural ağababalar)

ağababayı (accusative definite)
ağababalar (plural)
ağababa (nominative singular)
ağababalar (nominative plural)
ağababayı (accusative definite singular)
ağababaları (accusative definite plural)
ağababaya (dative singular)
ağababalara (dative plural)
ağababada (locative singular)
ağababalarda (locative plural)
ağababadan (ablative singular)
ağababalardan (ablative plural)
ağababanın (genitive singular)
ağababaların (genitive plural)

term used to address an older man (familiar)


afyonkeş

afyonkeş (definite accusative afyonkeşi, plural afyonkeşler)

afyonkeşi (accusative definite)
afyonkeşler (plural)
afyonkeş (nominative singular)
afyonkeşler (nominative plural)
afyonkeşi (accusative definite singular)
afyonkeşleri (accusative definite plural)
afyonkeşe (dative singular)
afyonkeşlere (dative plural)
afyonkeşte (locative singular)
afyonkeşlerde (locative plural)
afyonkeşten (ablative singular)
afyonkeşlerden (ablative plural)
afyonkeşin (genitive singular)
afyonkeşlerin (genitive plural)
afyonkeşim (first-person nominative singular)
afyonkeşlerim (first-person nominative singular)
afyonkeşin (nominative second-person singular)
afyonkeşlerin (nominative second-person singular)
afyonkeşi (nominative singular third-person)
afyonkeşleri (nominative singular third-person)
afyonkeşimiz (first-person nominative plural)
afyonkeşlerimiz (first-person nominative plural)
afyonkeşiniz (nominative plural second-person)
afyonkeşleriniz (nominative plural second-person)
afyonkeşleri (nominative plural third-person)
afyonkeşimi (accusative definite first-person singular)
afyonkeşlerimi (accusative definite first-person singular)
afyonkeşini (accusative definite second-person singular)
afyonkeşlerini (accusative definite second-person singular)
afyonkeşini (accusative definite singular third-person)
afyonkeşlerini (accusative definite singular third-person)
afyonkeşimizi (accusative definite first-person plural)
afyonkeşlerimizi (accusative definite first-person plural)
afyonkeşinizi (accusative definite plural second-person)
afyonkeşlerinizi (accusative definite plural second-person)
afyonkeşlerini (accusative definite plural third-person)
afyonkeşime (dative first-person singular)
afyonkeşlerime (dative first-person singular)
afyonkeşine (dative second-person singular)
afyonkeşlerine (dative second-person singular)
afyonkeşine (dative singular third-person)
afyonkeşlerine (dative singular third-person)
afyonkeşimize (dative first-person plural)
afyonkeşlerimize (dative first-person plural)
afyonkeşinize (dative plural second-person)
afyonkeşlerinize (dative plural second-person)
afyonkeşlerine (dative plural third-person)
afyonkeşimde (first-person locative singular)
afyonkeşlerimde (first-person locative singular)
afyonkeşinde (locative second-person singular)
afyonkeşlerinde (locative second-person singular)
afyonkeşinde (locative singular third-person)
afyonkeşlerinde (locative singular third-person)
afyonkeşimizde (first-person locative plural)
afyonkeşlerimizde (first-person locative plural)
afyonkeşinizde (locative plural second-person)
afyonkeşlerinizde (locative plural second-person)
afyonkeşlerinde (locative plural third-person)
afyonkeşimden (ablative first-person singular)
afyonkeşlerimden (ablative first-person singular)
afyonkeşinden (ablative second-person singular)
afyonkeşlerinden (ablative second-person singular)
afyonkeşinden (ablative singular third-person)
afyonkeşlerinden (ablative singular third-person)
afyonkeşimizden (ablative first-person plural)
afyonkeşlerimizden (ablative first-person plural)
afyonkeşinizden (ablative plural second-person)
afyonkeşlerinizden (ablative plural second-person)
afyonkeşlerinden (ablative plural third-person)
afyonkeşimin (first-person genitive singular)
afyonkeşlerimin (first-person genitive singular)
afyonkeşinin (genitive second-person singular)
afyonkeşlerinin (genitive second-person singular)
afyonkeşinin (genitive singular third-person)
afyonkeşlerinin (genitive singular third-person)
afyonkeşimizin (first-person genitive plural)
afyonkeşlerimizin (first-person genitive plural)
afyonkeşinizin (genitive plural second-person)
afyonkeşlerinizin (genitive plural second-person)
afyonkeşlerinin (genitive plural third-person)


aftos

aftos (definite accusative aftosu, plural aftoslar)

aftosu (accusative definite)
aftoslar (plural)
aftos (nominative singular)
aftoslar (nominative plural)
aftosu (accusative definite singular)
aftosları (accusative definite plural)
aftosa (dative singular)
aftoslara (dative plural)
aftosta (locative singular)
aftoslarda (locative plural)
aftostan (ablative singular)
aftoslardan (ablative plural)
aftosun (genitive singular)
aftosların (genitive plural)
aftosum (first-person nominative singular)
aftoslarım (first-person nominative singular)
aftosun (nominative second-person singular)
aftosların (nominative second-person singular)
aftosu (nominative singular third-person)
aftosları (nominative singular third-person)
aftosumuz (first-person nominative plural)
aftoslarımız (first-person nominative plural)
aftosunuz (nominative plural second-person)
aftoslarınız (nominative plural second-person)
aftosları (nominative plural third-person)
aftosumu (accusative definite first-person singular)
aftoslarımı (accusative definite first-person singular)
aftosunu (accusative definite second-person singular)
aftoslarını (accusative definite second-person singular)
aftosunu (accusative definite singular third-person)
aftoslarını (accusative definite singular third-person)
aftosumuzu (accusative definite first-person plural)
aftoslarımızı (accusative definite first-person plural)
aftosunuzu (accusative definite plural second-person)
aftoslarınızı (accusative definite plural second-person)
aftoslarını (accusative definite plural third-person)
aftosuma (dative first-person singular)
aftoslarıma (dative first-person singular)
aftosuna (dative second-person singular)
aftoslarına (dative second-person singular)
aftosuna (dative singular third-person)
aftoslarına (dative singular third-person)
aftosumuza (dative first-person plural)
aftoslarımıza (dative first-person plural)
aftosunuza (dative plural second-person)
aftoslarınıza (dative plural second-person)
aftoslarına (dative plural third-person)
aftosumda (first-person locative singular)
aftoslarımda (first-person locative singular)
aftosunda (locative second-person singular)
aftoslarında (locative second-person singular)
aftosunda (locative singular third-person)
aftoslarında (locative singular third-person)
aftosumuzda (first-person locative plural)
aftoslarımızda (first-person locative plural)
aftosunuzda (locative plural second-person)
aftoslarınızda (locative plural second-person)
aftoslarında (locative plural third-person)
aftosumdan (ablative first-person singular)
aftoslarımdan (ablative first-person singular)
aftosundan (ablative second-person singular)
aftoslarından (ablative second-person singular)
aftosundan (ablative singular third-person)
aftoslarından (ablative singular third-person)
aftosumuzdan (ablative first-person plural)
aftoslarımızdan (ablative first-person plural)
aftosunuzdan (ablative plural second-person)
aftoslarınızdan (ablative plural second-person)
aftoslarından (ablative plural third-person)
aftosumun (first-person genitive singular)
aftoslarımın (first-person genitive singular)
aftosunun (genitive second-person singular)
aftoslarının (genitive second-person singular)
aftosunun (genitive singular third-person)
aftoslarının (genitive singular third-person)
aftosumuzun (first-person genitive plural)
aftoslarımızın (first-person genitive plural)
aftosunuzun (genitive plural second-person)
aftoslarınızın (genitive plural second-person)
aftoslarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish [script needed] (aftos), Greek αυτός (aftós, “this one (masculine singular demonstrative)”); the sense development is unclear.


idman

head

idman (definite accusative idmanı, plural idmanlar)

idmanı (accusative definite)
idmanlar (plural)
idman (nominative singular)
idmanlar (nominative plural)
idmanı (accusative definite singular)
idmanları (accusative definite plural)
idmana (dative singular)
idmanlara (dative plural)
idmanda (locative singular)
idmanlarda (locative plural)
idmandan (ablative singular)
idmanlardan (ablative plural)
idmanın (genitive singular)
idmanların (genitive plural)
idmanım (first-person nominative singular)
idmanlarım (first-person nominative singular)
idmanın (nominative second-person singular)
idmanların (nominative second-person singular)
idmanı (nominative singular third-person)
idmanları (nominative singular third-person)
idmanımız (first-person nominative plural)
idmanlarımız (first-person nominative plural)
idmanınız (nominative plural second-person)
idmanlarınız (nominative plural second-person)
idmanları (nominative plural third-person)
idmanımı (accusative definite first-person singular)
idmanlarımı (accusative definite first-person singular)
idmanını (accusative definite second-person singular)
idmanlarını (accusative definite second-person singular)
idmanını (accusative definite singular third-person)
idmanlarını (accusative definite singular third-person)
idmanımızı (accusative definite first-person plural)
idmanlarımızı (accusative definite first-person plural)
idmanınızı (accusative definite plural second-person)
idmanlarınızı (accusative definite plural second-person)
idmanlarını (accusative definite plural third-person)
idmanıma (dative first-person singular)
idmanlarıma (dative first-person singular)
idmanına (dative second-person singular)
idmanlarına (dative second-person singular)
idmanına (dative singular third-person)
idmanlarına (dative singular third-person)
idmanımıza (dative first-person plural)
idmanlarımıza (dative first-person plural)
idmanınıza (dative plural second-person)
idmanlarınıza (dative plural second-person)
idmanlarına (dative plural third-person)
idmanımda (first-person locative singular)
idmanlarımda (first-person locative singular)
idmanında (locative second-person singular)
idmanlarında (locative second-person singular)
idmanında (locative singular third-person)
idmanlarında (locative singular third-person)
idmanımızda (first-person locative plural)
idmanlarımızda (first-person locative plural)
idmanınızda (locative plural second-person)
idmanlarınızda (locative plural second-person)
idmanlarında (locative plural third-person)
idmanımdan (ablative first-person singular)
idmanlarımdan (ablative first-person singular)
idmanından (ablative second-person singular)
idmanlarından (ablative second-person singular)
idmanından (ablative singular third-person)
idmanlarından (ablative singular third-person)
idmanımızdan (ablative first-person plural)
idmanlarımızdan (ablative first-person plural)
idmanınızdan (ablative plural second-person)
idmanlarınızdan (ablative plural second-person)
idmanlarından (ablative plural third-person)
idmanımın (first-person genitive singular)
idmanlarımın (first-person genitive singular)
idmanının (genitive second-person singular)
idmanlarının (genitive second-person singular)
idmanının (genitive singular third-person)
idmanlarının (genitive singular third-person)
idmanımızın (first-person genitive plural)
idmanlarımızın (first-person genitive plural)
idmanınızın (genitive plural second-person)
idmanlarınızın (genitive plural second-person)
idmanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ادمان (idman), from Arabic إِدْمَان (ʔidmān).


yetim

yetim (definite accusative yetimi, plural yetimler)

yetimi (accusative definite)
yetimler (plural)
yetim (nominative singular)
yetimler (nominative plural)
yetimi (accusative definite singular)
yetimleri (accusative definite plural)
yetime (dative singular)
yetimlere (dative plural)
yetimde (locative singular)
yetimlerde (locative plural)
yetimden (ablative singular)
yetimlerden (ablative plural)
yetimin (genitive singular)
yetimlerin (genitive plural)
yetimim (first-person nominative singular)
yetimlerim (first-person nominative singular)
yetimin (nominative second-person singular)
yetimlerin (nominative second-person singular)
yetimi (nominative singular third-person)
yetimleri (nominative singular third-person)
yetimimiz (first-person nominative plural)
yetimlerimiz (first-person nominative plural)
yetiminiz (nominative plural second-person)
yetimleriniz (nominative plural second-person)
yetimleri (nominative plural third-person)
yetimimi (accusative definite first-person singular)
yetimlerimi (accusative definite first-person singular)
yetimini (accusative definite second-person singular)
yetimlerini (accusative definite second-person singular)
yetimini (accusative definite singular third-person)
yetimlerini (accusative definite singular third-person)
yetimimizi (accusative definite first-person plural)
yetimlerimizi (accusative definite first-person plural)
yetiminizi (accusative definite plural second-person)
yetimlerinizi (accusative definite plural second-person)
yetimlerini (accusative definite plural third-person)
yetimime (dative first-person singular)
yetimlerime (dative first-person singular)
yetimine (dative second-person singular)
yetimlerine (dative second-person singular)
yetimine (dative singular third-person)
yetimlerine (dative singular third-person)
yetimimize (dative first-person plural)
yetimlerimize (dative first-person plural)
yetiminize (dative plural second-person)
yetimlerinize (dative plural second-person)
yetimlerine (dative plural third-person)
yetimimde (first-person locative singular)
yetimlerimde (first-person locative singular)
yetiminde (locative second-person singular)
yetimlerinde (locative second-person singular)
yetiminde (locative singular third-person)
yetimlerinde (locative singular third-person)
yetimimizde (first-person locative plural)
yetimlerimizde (first-person locative plural)
yetiminizde (locative plural second-person)
yetimlerinizde (locative plural second-person)
yetimlerinde (locative plural third-person)
yetimimden (ablative first-person singular)
yetimlerimden (ablative first-person singular)
yetiminden (ablative second-person singular)
yetimlerinden (ablative second-person singular)
yetiminden (ablative singular third-person)
yetimlerinden (ablative singular third-person)
yetimimizden (ablative first-person plural)
yetimlerimizden (ablative first-person plural)
yetiminizden (ablative plural second-person)
yetimlerinizden (ablative plural second-person)
yetimlerinden (ablative plural third-person)
yetimimin (first-person genitive singular)
yetimlerimin (first-person genitive singular)
yetiminin (genitive second-person singular)
yetimlerinin (genitive second-person singular)
yetiminin (genitive singular third-person)
yetimlerinin (genitive singular third-person)
yetimimizin (first-person genitive plural)
yetimlerimizin (first-person genitive plural)
yetiminizin (genitive plural second-person)
yetimlerinizin (genitive plural second-person)
yetimlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یتیم (yetim), from Arabic يَتِيم (yatīm).


liberalizm

liberalizm (nominative singular uncountable)
liberalizmi (accusative singular uncountable)
liberalizme (dative singular uncountable)
liberalizmde (locative singular uncountable)
liberalizmden (ablative singular uncountable)
liberalizmin (genitive singular uncountable)


ağartma

head

ağartma (definite accusative ağartmayı, plural ağartmalar)

ağartmayı (accusative definite)
ağartmalar (plural)
ağartma (nominative singular)
ağartmalar (nominative plural)
ağartmayı (accusative definite singular)
ağartmaları (accusative definite plural)
ağartmaya (dative singular)
ağartmalara (dative plural)
ağartmada (locative singular)
ağartmalarda (locative plural)
ağartmadan (ablative singular)
ağartmalardan (ablative plural)
ağartmanın (genitive singular)
ağartmaların (genitive plural)
ağartmam (first-person nominative singular)
ağartmalarım (first-person nominative singular)
ağartman (nominative second-person singular)
ağartmaların (nominative second-person singular)
ağartması (nominative singular third-person)
ağartmaları (nominative singular third-person)
ağartmamız (first-person nominative plural)
ağartmalarımız (first-person nominative plural)
ağartmanız (nominative plural second-person)
ağartmalarınız (nominative plural second-person)
ağartmaları (nominative plural third-person)
ağartmamı (accusative definite first-person singular)
ağartmalarımı (accusative definite first-person singular)
ağartmanı (accusative definite second-person singular)
ağartmalarını (accusative definite second-person singular)
ağartmasını (accusative definite singular third-person)
ağartmalarını (accusative definite singular third-person)
ağartmamızı (accusative definite first-person plural)
ağartmalarımızı (accusative definite first-person plural)
ağartmanızı (accusative definite plural second-person)
ağartmalarınızı (accusative definite plural second-person)
ağartmalarını (accusative definite plural third-person)
ağartmama (dative first-person singular)
ağartmalarıma (dative first-person singular)
ağartmana (dative second-person singular)
ağartmalarına (dative second-person singular)
ağartmasına (dative singular third-person)
ağartmalarına (dative singular third-person)
ağartmamıza (dative first-person plural)
ağartmalarımıza (dative first-person plural)
ağartmanıza (dative plural second-person)
ağartmalarınıza (dative plural second-person)
ağartmalarına (dative plural third-person)
ağartmamda (first-person locative singular)
ağartmalarımda (first-person locative singular)
ağartmanda (locative second-person singular)
ağartmalarında (locative second-person singular)
ağartmasında (locative singular third-person)
ağartmalarında (locative singular third-person)
ağartmamızda (first-person locative plural)
ağartmalarımızda (first-person locative plural)
ağartmanızda (locative plural second-person)
ağartmalarınızda (locative plural second-person)
ağartmalarında (locative plural third-person)
ağartmamdan (ablative first-person singular)
ağartmalarımdan (ablative first-person singular)
ağartmandan (ablative second-person singular)
ağartmalarından (ablative second-person singular)
ağartmasından (ablative singular third-person)
ağartmalarından (ablative singular third-person)
ağartmamızdan (ablative first-person plural)
ağartmalarımızdan (ablative first-person plural)
ağartmanızdan (ablative plural second-person)
ağartmalarınızdan (ablative plural second-person)
ağartmalarından (ablative plural third-person)
ağartmamın (first-person genitive singular)
ağartmalarımın (first-person genitive singular)
ağartmanın (genitive second-person singular)
ağartmalarının (genitive second-person singular)
ağartmasının (genitive singular third-person)
ağartmalarının (genitive singular third-person)
ağartmamızın (first-person genitive plural)
ağartmalarımızın (first-person genitive plural)
ağartmanızın (genitive plural second-person)
ağartmalarınızın (genitive plural second-person)
ağartmalarının (genitive plural third-person)


ağırbaşlılık

ağırbaşlılığı

ağırbaşlılık (definite accusative ağırbaşlılığı, plural ağırbaşlılıklar)

tr-noun

ağırbaşlılığı

ağırbaşlılığı (accusative definite)
ağırbaşlılıklar (plural)
ağırbaşlılık (nominative singular)
ağırbaşlılıklar (nominative plural)
ağırbaşlılığı (accusative definite singular)
ağırbaşlılıkları (accusative definite plural)
ağırbaşlılığa (dative singular)
ağırbaşlılıklara (dative plural)
ağırbaşlılıkta (locative singular)
ağırbaşlılıklarda (locative plural)
ağırbaşlılıktan (ablative singular)
ağırbaşlılıklardan (ablative plural)
ağırbaşlılığın (genitive singular)
ağırbaşlılıkların (genitive plural)
ağırbaşlılığım (first-person nominative singular)
ağırbaşlılıklarım (first-person nominative singular)
ağırbaşlılığın (nominative second-person singular)
ağırbaşlılıkların (nominative second-person singular)
ağırbaşlılığı (nominative singular third-person)
ağırbaşlılıkları (nominative singular third-person)
ağırbaşlılığımız (first-person nominative plural)
ağırbaşlılıklarımız (first-person nominative plural)
ağırbaşlılığınız (nominative plural second-person)
ağırbaşlılıklarınız (nominative plural second-person)
ağırbaşlılıkları (nominative plural third-person)
ağırbaşlılığımı (accusative definite first-person singular)
ağırbaşlılıklarımı (accusative definite first-person singular)
ağırbaşlılığını (accusative definite second-person singular)
ağırbaşlılıklarını (accusative definite second-person singular)
ağırbaşlılığını (accusative definite singular third-person)
ağırbaşlılıklarını (accusative definite singular third-person)
ağırbaşlılığımızı (accusative definite first-person plural)
ağırbaşlılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
ağırbaşlılığınızı (accusative definite plural second-person)
ağırbaşlılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
ağırbaşlılıklarını (accusative definite plural third-person)
ağırbaşlılığıma (dative first-person singular)
ağırbaşlılıklarıma (dative first-person singular)
ağırbaşlılığına (dative second-person singular)
ağırbaşlılıklarına (dative second-person singular)
ağırbaşlılığına (dative singular third-person)
ağırbaşlılıklarına (dative singular third-person)
ağırbaşlılığımıza (dative first-person plural)
ağırbaşlılıklarımıza (dative first-person plural)
ağırbaşlılığınıza (dative plural second-person)
ağırbaşlılıklarınıza (dative plural second-person)
ağırbaşlılıklarına (dative plural third-person)
ağırbaşlılığımda (first-person locative singular)
ağırbaşlılıklarımda (first-person locative singular)
ağırbaşlılığında (locative second-person singular)
ağırbaşlılıklarında (locative second-person singular)
ağırbaşlılığında (locative singular third-person)
ağırbaşlılıklarında (locative singular third-person)
ağırbaşlılığımızda (first-person locative plural)
ağırbaşlılıklarımızda (first-person locative plural)
ağırbaşlılığınızda (locative plural second-person)
ağırbaşlılıklarınızda (locative plural second-person)
ağırbaşlılıklarında (locative plural third-person)
ağırbaşlılığımdan (ablative first-person singular)
ağırbaşlılıklarımdan (ablative first-person singular)
ağırbaşlılığından (ablative second-person singular)
ağırbaşlılıklarından (ablative second-person singular)
ağırbaşlılığından (ablative singular third-person)
ağırbaşlılıklarından (ablative singular third-person)
ağırbaşlılığımızdan (ablative first-person plural)
ağırbaşlılıklarımızdan (ablative first-person plural)
ağırbaşlılığınızdan (ablative plural second-person)
ağırbaşlılıklarınızdan (ablative plural second-person)
ağırbaşlılıklarından (ablative plural third-person)
ağırbaşlılığımın (first-person genitive singular)
ağırbaşlılıklarımın (first-person genitive singular)
ağırbaşlılığının (genitive second-person singular)
ağırbaşlılıklarının (genitive second-person singular)
ağırbaşlılığının (genitive singular third-person)
ağırbaşlılıklarının (genitive singular third-person)
ağırbaşlılığımızın (first-person genitive plural)
ağırbaşlılıklarımızın (first-person genitive plural)
ağırbaşlılığınızın (genitive plural second-person)
ağırbaşlılıklarınızın (genitive plural second-person)
ağırbaşlılıklarının (genitive plural third-person)

tr-infl-noun-c

ağırbaşlılığ


saldırı

head

saldırı (definite accusative saldırıyı, plural saldırılar)

saldırıyı (accusative definite)
saldırılar (plural)
saldırı (nominative singular)
saldırılar (nominative plural)
saldırıyı (accusative definite singular)
saldırıları (accusative definite plural)
saldırıya (dative singular)
saldırılara (dative plural)
saldırıda (locative singular)
saldırılarda (locative plural)
saldırıdan (ablative singular)
saldırılardan (ablative plural)
saldırının (genitive singular)
saldırıların (genitive plural)
saldırım (first-person nominative singular)
saldırılarım (first-person nominative singular)
saldırın (nominative second-person singular)
saldırıların (nominative second-person singular)
saldırısı (nominative singular third-person)
saldırıları (nominative singular third-person)
saldırımız (first-person nominative plural)
saldırılarımız (first-person nominative plural)
saldırınız (nominative plural second-person)
saldırılarınız (nominative plural second-person)
saldırıları (nominative plural third-person)
saldırımı (accusative definite first-person singular)
saldırılarımı (accusative definite first-person singular)
saldırını (accusative definite second-person singular)
saldırılarını (accusative definite second-person singular)
saldırısını (accusative definite singular third-person)
saldırılarını (accusative definite singular third-person)
saldırımızı (accusative definite first-person plural)
saldırılarımızı (accusative definite first-person plural)
saldırınızı (accusative definite plural second-person)
saldırılarınızı (accusative definite plural second-person)
saldırılarını (accusative definite plural third-person)
saldırıma (dative first-person singular)
saldırılarıma (dative first-person singular)
saldırına (dative second-person singular)
saldırılarına (dative second-person singular)
saldırısına (dative singular third-person)
saldırılarına (dative singular third-person)
saldırımıza (dative first-person plural)
saldırılarımıza (dative first-person plural)
saldırınıza (dative plural second-person)
saldırılarınıza (dative plural second-person)
saldırılarına (dative plural third-person)
saldırımda (first-person locative singular)
saldırılarımda (first-person locative singular)
saldırında (locative second-person singular)
saldırılarında (locative second-person singular)
saldırısında (locative singular third-person)
saldırılarında (locative singular third-person)
saldırımızda (first-person locative plural)
saldırılarımızda (first-person locative plural)
saldırınızda (locative plural second-person)
saldırılarınızda (locative plural second-person)
saldırılarında (locative plural third-person)
saldırımdan (ablative first-person singular)
saldırılarımdan (ablative first-person singular)
saldırından (ablative second-person singular)
saldırılarından (ablative second-person singular)
saldırısından (ablative singular third-person)
saldırılarından (ablative singular third-person)
saldırımızdan (ablative first-person plural)
saldırılarımızdan (ablative first-person plural)
saldırınızdan (ablative plural second-person)
saldırılarınızdan (ablative plural second-person)
saldırılarından (ablative plural third-person)
saldırımın (first-person genitive singular)
saldırılarımın (first-person genitive singular)
saldırının (genitive second-person singular)
saldırılarının (genitive second-person singular)
saldırısının (genitive singular third-person)
saldırılarının (genitive singular third-person)
saldırımızın (first-person genitive plural)
saldırılarımızın (first-person genitive plural)
saldırınızın (genitive plural second-person)
saldırılarınızın (genitive plural second-person)
saldırılarının (genitive plural third-person)

Coined from saldırmak during the language reform to replace the Arabic borrowings taaddi, taarruz, and tecavüz.


ağış

ağış (definite accusative ağışı, plural ağışlar)

ağışı (accusative definite)
ağışlar (plural)
ağış (nominative singular)
ağışlar (nominative plural)
ağışı (accusative definite singular)
ağışları (accusative definite plural)
ağışa (dative singular)
ağışlara (dative plural)
ağışta (locative singular)
ağışlarda (locative plural)
ağıştan (ablative singular)
ağışlardan (ablative plural)
ağışın (genitive singular)
ağışların (genitive plural)
ağışım (first-person nominative singular)
ağışlarım (first-person nominative singular)
ağışın (nominative second-person singular)
ağışların (nominative second-person singular)
ağışı (nominative singular third-person)
ağışları (nominative singular third-person)
ağışımız (first-person nominative plural)
ağışlarımız (first-person nominative plural)
ağışınız (nominative plural second-person)
ağışlarınız (nominative plural second-person)
ağışları (nominative plural third-person)
ağışımı (accusative definite first-person singular)
ağışlarımı (accusative definite first-person singular)
ağışını (accusative definite second-person singular)
ağışlarını (accusative definite second-person singular)
ağışını (accusative definite singular third-person)
ağışlarını (accusative definite singular third-person)
ağışımızı (accusative definite first-person plural)
ağışlarımızı (accusative definite first-person plural)
ağışınızı (accusative definite plural second-person)
ağışlarınızı (accusative definite plural second-person)
ağışlarını (accusative definite plural third-person)
ağışıma (dative first-person singular)
ağışlarıma (dative first-person singular)
ağışına (dative second-person singular)
ağışlarına (dative second-person singular)
ağışına (dative singular third-person)
ağışlarına (dative singular third-person)
ağışımıza (dative first-person plural)
ağışlarımıza (dative first-person plural)
ağışınıza (dative plural second-person)
ağışlarınıza (dative plural second-person)
ağışlarına (dative plural third-person)
ağışımda (first-person locative singular)
ağışlarımda (first-person locative singular)
ağışında (locative second-person singular)
ağışlarında (locative second-person singular)
ağışında (locative singular third-person)
ağışlarında (locative singular third-person)
ağışımızda (first-person locative plural)
ağışlarımızda (first-person locative plural)
ağışınızda (locative plural second-person)
ağışlarınızda (locative plural second-person)
ağışlarında (locative plural third-person)
ağışımdan (ablative first-person singular)
ağışlarımdan (ablative first-person singular)
ağışından (ablative second-person singular)
ağışlarından (ablative second-person singular)
ağışından (ablative singular third-person)
ağışlarından (ablative singular third-person)
ağışımızdan (ablative first-person plural)
ağışlarımızdan (ablative first-person plural)
ağışınızdan (ablative plural second-person)
ağışlarınızdan (ablative plural second-person)
ağışlarından (ablative plural third-person)
ağışımın (first-person genitive singular)
ağışlarımın (first-person genitive singular)
ağışının (genitive second-person singular)
ağışlarının (genitive second-person singular)
ağışının (genitive singular third-person)
ağışlarının (genitive singular third-person)
ağışımızın (first-person genitive plural)
ağışlarımızın (first-person genitive plural)
ağışınızın (genitive plural second-person)
ağışlarınızın (genitive plural second-person)
ağışlarının (genitive plural third-person)


fıkra

fıkra (definite accusative fıkrayı, plural fıkralar)

fıkrayı (accusative definite)
fıkralar (plural)
fıkra (nominative singular)
fıkralar (nominative plural)
fıkrayı (accusative definite singular)
fıkraları (accusative definite plural)
fıkraya (dative singular)
fıkralara (dative plural)
fıkrada (locative singular)
fıkralarda (locative plural)
fıkradan (ablative singular)
fıkralardan (ablative plural)
fıkranın (genitive singular)
fıkraların (genitive plural)
fıkram (first-person nominative singular)
fıkralarım (first-person nominative singular)
fıkran (nominative second-person singular)
fıkraların (nominative second-person singular)
fıkrası (nominative singular third-person)
fıkraları (nominative singular third-person)
fıkramız (first-person nominative plural)
fıkralarımız (first-person nominative plural)
fıkranız (nominative plural second-person)
fıkralarınız (nominative plural second-person)
fıkraları (nominative plural third-person)
fıkramı (accusative definite first-person singular)
fıkralarımı (accusative definite first-person singular)
fıkranı (accusative definite second-person singular)
fıkralarını (accusative definite second-person singular)
fıkrasını (accusative definite singular third-person)
fıkralarını (accusative definite singular third-person)
fıkramızı (accusative definite first-person plural)
fıkralarımızı (accusative definite first-person plural)
fıkranızı (accusative definite plural second-person)
fıkralarınızı (accusative definite plural second-person)
fıkralarını (accusative definite plural third-person)
fıkrama (dative first-person singular)
fıkralarıma (dative first-person singular)
fıkrana (dative second-person singular)
fıkralarına (dative second-person singular)
fıkrasına (dative singular third-person)
fıkralarına (dative singular third-person)
fıkramıza (dative first-person plural)
fıkralarımıza (dative first-person plural)
fıkranıza (dative plural second-person)
fıkralarınıza (dative plural second-person)
fıkralarına (dative plural third-person)
fıkramda (first-person locative singular)
fıkralarımda (first-person locative singular)
fıkranda (locative second-person singular)
fıkralarında (locative second-person singular)
fıkrasında (locative singular third-person)
fıkralarında (locative singular third-person)
fıkramızda (first-person locative plural)
fıkralarımızda (first-person locative plural)
fıkranızda (locative plural second-person)
fıkralarınızda (locative plural second-person)
fıkralarında (locative plural third-person)
fıkramdan (ablative first-person singular)
fıkralarımdan (ablative first-person singular)
fıkrandan (ablative second-person singular)
fıkralarından (ablative second-person singular)
fıkrasından (ablative singular third-person)
fıkralarından (ablative singular third-person)
fıkramızdan (ablative first-person plural)
fıkralarımızdan (ablative first-person plural)
fıkranızdan (ablative plural second-person)
fıkralarınızdan (ablative plural second-person)
fıkralarından (ablative plural third-person)
fıkramın (first-person genitive singular)
fıkralarımın (first-person genitive singular)
fıkranın (genitive second-person singular)
fıkralarının (genitive second-person singular)
fıkrasının (genitive singular third-person)
fıkralarının (genitive singular third-person)
fıkramızın (first-person genitive plural)
fıkralarımızın (first-person genitive plural)
fıkranızın (genitive plural second-person)
fıkralarınızın (genitive plural second-person)
fıkralarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فقره (fıkra), from Arabic فِقْرة (fiqra, “short text, short story, line of a poem”).


ağıtçı

head

ağıtçı (definite accusative ağıtçıyı, plural ağıtçılar)

ağıtçıyı (accusative definite)
ağıtçılar (plural)
ağıtçı (nominative singular)
ağıtçılar (nominative plural)
ağıtçıyı (accusative definite singular)
ağıtçıları (accusative definite plural)
ağıtçıya (dative singular)
ağıtçılara (dative plural)
ağıtçıda (locative singular)
ağıtçılarda (locative plural)
ağıtçıdan (ablative singular)
ağıtçılardan (ablative plural)
ağıtçının (genitive singular)
ağıtçıların (genitive plural)
ağıtçım (first-person nominative singular)
ağıtçılarım (first-person nominative singular)
ağıtçın (nominative second-person singular)
ağıtçıların (nominative second-person singular)
ağıtçısı (nominative singular third-person)
ağıtçıları (nominative singular third-person)
ağıtçımız (first-person nominative plural)
ağıtçılarımız (first-person nominative plural)
ağıtçınız (nominative plural second-person)
ağıtçılarınız (nominative plural second-person)
ağıtçıları (nominative plural third-person)
ağıtçımı (accusative definite first-person singular)
ağıtçılarımı (accusative definite first-person singular)
ağıtçını (accusative definite second-person singular)
ağıtçılarını (accusative definite second-person singular)
ağıtçısını (accusative definite singular third-person)
ağıtçılarını (accusative definite singular third-person)
ağıtçımızı (accusative definite first-person plural)
ağıtçılarımızı (accusative definite first-person plural)
ağıtçınızı (accusative definite plural second-person)
ağıtçılarınızı (accusative definite plural second-person)
ağıtçılarını (accusative definite plural third-person)
ağıtçıma (dative first-person singular)
ağıtçılarıma (dative first-person singular)
ağıtçına (dative second-person singular)
ağıtçılarına (dative second-person singular)
ağıtçısına (dative singular third-person)
ağıtçılarına (dative singular third-person)
ağıtçımıza (dative first-person plural)
ağıtçılarımıza (dative first-person plural)
ağıtçınıza (dative plural second-person)
ağıtçılarınıza (dative plural second-person)
ağıtçılarına (dative plural third-person)
ağıtçımda (first-person locative singular)
ağıtçılarımda (first-person locative singular)
ağıtçında (locative second-person singular)
ağıtçılarında (locative second-person singular)
ağıtçısında (locative singular third-person)
ağıtçılarında (locative singular third-person)
ağıtçımızda (first-person locative plural)
ağıtçılarımızda (first-person locative plural)
ağıtçınızda (locative plural second-person)
ağıtçılarınızda (locative plural second-person)
ağıtçılarında (locative plural third-person)
ağıtçımdan (ablative first-person singular)
ağıtçılarımdan (ablative first-person singular)
ağıtçından (ablative second-person singular)
ağıtçılarından (ablative second-person singular)
ağıtçısından (ablative singular third-person)
ağıtçılarından (ablative singular third-person)
ağıtçımızdan (ablative first-person plural)
ağıtçılarımızdan (ablative first-person plural)
ağıtçınızdan (ablative plural second-person)
ağıtçılarınızdan (ablative plural second-person)
ağıtçılarından (ablative plural third-person)
ağıtçımın (first-person genitive singular)
ağıtçılarımın (first-person genitive singular)
ağıtçının (genitive second-person singular)
ağıtçılarının (genitive second-person singular)
ağıtçısının (genitive singular third-person)
ağıtçılarının (genitive singular third-person)
ağıtçımızın (first-person genitive plural)
ağıtçılarımızın (first-person genitive plural)
ağıtçınızın (genitive plural second-person)
ağıtçılarınızın (genitive plural second-person)
ağıtçılarının (genitive plural third-person)


ağırşak

ağırşak (definite accusative ağırşağı, plural ağırşaklar)

ağırşağı (accusative definite)
ağırşaklar (plural)
ağırşak (nominative singular)
ağırşaklar (nominative plural)
ağırşağı (accusative definite singular)
ağırşakları (accusative definite plural)
ağırşağa (dative singular)
ağırşaklara (dative plural)
ağırşakta (locative singular)
ağırşaklarda (locative plural)
ağırşaktan (ablative singular)
ağırşaklardan (ablative plural)
ağırşağın (genitive singular)
ağırşakların (genitive plural)
ağırşağım (first-person nominative singular)
ağırşaklarım (first-person nominative singular)
ağırşağın (nominative second-person singular)
ağırşakların (nominative second-person singular)
ağırşağı (nominative singular third-person)
ağırşakları (nominative singular third-person)
ağırşağımız (first-person nominative plural)
ağırşaklarımız (first-person nominative plural)
ağırşağınız (nominative plural second-person)
ağırşaklarınız (nominative plural second-person)
ağırşakları (nominative plural third-person)
ağırşağımı (accusative definite first-person singular)
ağırşaklarımı (accusative definite first-person singular)
ağırşağını (accusative definite second-person singular)
ağırşaklarını (accusative definite second-person singular)
ağırşağını (accusative definite singular third-person)
ağırşaklarını (accusative definite singular third-person)
ağırşağımızı (accusative definite first-person plural)
ağırşaklarımızı (accusative definite first-person plural)
ağırşağınızı (accusative definite plural second-person)
ağırşaklarınızı (accusative definite plural second-person)
ağırşaklarını (accusative definite plural third-person)
ağırşağıma (dative first-person singular)
ağırşaklarıma (dative first-person singular)
ağırşağına (dative second-person singular)
ağırşaklarına (dative second-person singular)
ağırşağına (dative singular third-person)
ağırşaklarına (dative singular third-person)
ağırşağımıza (dative first-person plural)
ağırşaklarımıza (dative first-person plural)
ağırşağınıza (dative plural second-person)
ağırşaklarınıza (dative plural second-person)
ağırşaklarına (dative plural third-person)
ağırşağımda (first-person locative singular)
ağırşaklarımda (first-person locative singular)
ağırşağında (locative second-person singular)
ağırşaklarında (locative second-person singular)
ağırşağında (locative singular third-person)
ağırşaklarında (locative singular third-person)
ağırşağımızda (first-person locative plural)
ağırşaklarımızda (first-person locative plural)
ağırşağınızda (locative plural second-person)
ağırşaklarınızda (locative plural second-person)
ağırşaklarında (locative plural third-person)
ağırşağımdan (ablative first-person singular)
ağırşaklarımdan (ablative first-person singular)
ağırşağından (ablative second-person singular)
ağırşaklarından (ablative second-person singular)
ağırşağından (ablative singular third-person)
ağırşaklarından (ablative singular third-person)
ağırşağımızdan (ablative first-person plural)
ağırşaklarımızdan (ablative first-person plural)
ağırşağınızdan (ablative plural second-person)
ağırşaklarınızdan (ablative plural second-person)
ağırşaklarından (ablative plural third-person)
ağırşağımın (first-person genitive singular)
ağırşaklarımın (first-person genitive singular)
ağırşağının (genitive second-person singular)
ağırşaklarının (genitive second-person singular)
ağırşağının (genitive singular third-person)
ağırşaklarının (genitive singular third-person)
ağırşağımızın (first-person genitive plural)
ağırşaklarımızın (first-person genitive plural)
ağırşağınızın (genitive plural second-person)
ağırşaklarınızın (genitive plural second-person)
ağırşaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آغرشاق (ağırşak, “disk, solid circle”), itself from Proto-Turkic *aġïrsuk.


ağartı

head

ağartı (definite accusative ağartıyı, plural ağartılar)

ağartıyı (accusative definite)
ağartılar (plural)
ağartı (nominative singular)
ağartılar (nominative plural)
ağartıyı (accusative definite singular)
ağartıları (accusative definite plural)
ağartıya (dative singular)
ağartılara (dative plural)
ağartıda (locative singular)
ağartılarda (locative plural)
ağartıdan (ablative singular)
ağartılardan (ablative plural)
ağartının (genitive singular)
ağartıların (genitive plural)
ağartım (first-person nominative singular)
ağartılarım (first-person nominative singular)
ağartın (nominative second-person singular)
ağartıların (nominative second-person singular)
ağartısı (nominative singular third-person)
ağartıları (nominative singular third-person)
ağartımız (first-person nominative plural)
ağartılarımız (first-person nominative plural)
ağartınız (nominative plural second-person)
ağartılarınız (nominative plural second-person)
ağartıları (nominative plural third-person)
ağartımı (accusative definite first-person singular)
ağartılarımı (accusative definite first-person singular)
ağartını (accusative definite second-person singular)
ağartılarını (accusative definite second-person singular)
ağartısını (accusative definite singular third-person)
ağartılarını (accusative definite singular third-person)
ağartımızı (accusative definite first-person plural)
ağartılarımızı (accusative definite first-person plural)
ağartınızı (accusative definite plural second-person)
ağartılarınızı (accusative definite plural second-person)
ağartılarını (accusative definite plural third-person)
ağartıma (dative first-person singular)
ağartılarıma (dative first-person singular)
ağartına (dative second-person singular)
ağartılarına (dative second-person singular)
ağartısına (dative singular third-person)
ağartılarına (dative singular third-person)
ağartımıza (dative first-person plural)
ağartılarımıza (dative first-person plural)
ağartınıza (dative plural second-person)
ağartılarınıza (dative plural second-person)
ağartılarına (dative plural third-person)
ağartımda (first-person locative singular)
ağartılarımda (first-person locative singular)
ağartında (locative second-person singular)
ağartılarında (locative second-person singular)
ağartısında (locative singular third-person)
ağartılarında (locative singular third-person)
ağartımızda (first-person locative plural)
ağartılarımızda (first-person locative plural)
ağartınızda (locative plural second-person)
ağartılarınızda (locative plural second-person)
ağartılarında (locative plural third-person)
ağartımdan (ablative first-person singular)
ağartılarımdan (ablative first-person singular)
ağartından (ablative second-person singular)
ağartılarından (ablative second-person singular)
ağartısından (ablative singular third-person)
ağartılarından (ablative singular third-person)
ağartımızdan (ablative first-person plural)
ağartılarımızdan (ablative first-person plural)
ağartınızdan (ablative plural second-person)
ağartılarınızdan (ablative plural second-person)
ağartılarından (ablative plural third-person)
ağartımın (first-person genitive singular)
ağartılarımın (first-person genitive singular)
ağartının (genitive second-person singular)
ağartılarının (genitive second-person singular)
ağartısının (genitive singular third-person)
ağartılarının (genitive singular third-person)
ağartımızın (first-person genitive plural)
ağartılarımızın (first-person genitive plural)
ağartınızın (genitive plural second-person)
ağartılarınızın (genitive plural second-person)
ağartılarının (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *ak (“white”) with the suffix Proto-Turkic *+(g)Ar- (“derives intransitive verbs from names of colors”), morphologically ak + -ar- + -tı.

inh

Vaguely discernable whiteness, lightness.


vicdan

head

vicdan (definite accusative vicdanı, plural vicdanlar)

vicdanı (accusative definite)
vicdanlar (plural)
vicdan (nominative singular)
vicdanlar (nominative plural)
vicdanı (accusative definite singular)
vicdanları (accusative definite plural)
vicdana (dative singular)
vicdanlara (dative plural)
vicdanda (locative singular)
vicdanlarda (locative plural)
vicdandan (ablative singular)
vicdanlardan (ablative plural)
vicdanın (genitive singular)
vicdanların (genitive plural)
vicdanım (first-person nominative singular)
vicdanlarım (first-person nominative singular)
vicdanın (nominative second-person singular)
vicdanların (nominative second-person singular)
vicdanı (nominative singular third-person)
vicdanları (nominative singular third-person)
vicdanımız (first-person nominative plural)
vicdanlarımız (first-person nominative plural)
vicdanınız (nominative plural second-person)
vicdanlarınız (nominative plural second-person)
vicdanları (nominative plural third-person)
vicdanımı (accusative definite first-person singular)
vicdanlarımı (accusative definite first-person singular)
vicdanını (accusative definite second-person singular)
vicdanlarını (accusative definite second-person singular)
vicdanını (accusative definite singular third-person)
vicdanlarını (accusative definite singular third-person)
vicdanımızı (accusative definite first-person plural)
vicdanlarımızı (accusative definite first-person plural)
vicdanınızı (accusative definite plural second-person)
vicdanlarınızı (accusative definite plural second-person)
vicdanlarını (accusative definite plural third-person)
vicdanıma (dative first-person singular)
vicdanlarıma (dative first-person singular)
vicdanına (dative second-person singular)
vicdanlarına (dative second-person singular)
vicdanına (dative singular third-person)
vicdanlarına (dative singular third-person)
vicdanımıza (dative first-person plural)
vicdanlarımıza (dative first-person plural)
vicdanınıza (dative plural second-person)
vicdanlarınıza (dative plural second-person)
vicdanlarına (dative plural third-person)
vicdanımda (first-person locative singular)
vicdanlarımda (first-person locative singular)
vicdanında (locative second-person singular)
vicdanlarında (locative second-person singular)
vicdanında (locative singular third-person)
vicdanlarında (locative singular third-person)
vicdanımızda (first-person locative plural)
vicdanlarımızda (first-person locative plural)
vicdanınızda (locative plural second-person)
vicdanlarınızda (locative plural second-person)
vicdanlarında (locative plural third-person)
vicdanımdan (ablative first-person singular)
vicdanlarımdan (ablative first-person singular)
vicdanından (ablative second-person singular)
vicdanlarından (ablative second-person singular)
vicdanından (ablative singular third-person)
vicdanlarından (ablative singular third-person)
vicdanımızdan (ablative first-person plural)
vicdanlarımızdan (ablative first-person plural)
vicdanınızdan (ablative plural second-person)
vicdanlarınızdan (ablative plural second-person)
vicdanlarından (ablative plural third-person)
vicdanımın (first-person genitive singular)
vicdanlarımın (first-person genitive singular)
vicdanının (genitive second-person singular)
vicdanlarının (genitive second-person singular)
vicdanının (genitive singular third-person)
vicdanlarının (genitive singular third-person)
vicdanımızın (first-person genitive plural)
vicdanlarımızın (first-person genitive plural)
vicdanınızın (genitive plural second-person)
vicdanlarınızın (genitive plural second-person)
vicdanlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish وجدان (vicdan, “conscience”), from Arabic وِجْدَان (wijdān).

inh+

scruple (with regard to the morality or propriety of a course of action)


agrandisman

head

agrandisman (definite accusative agrandismanı, plural agrandismanlar)

agrandismanı (accusative definite)
agrandismanlar (plural)
agrandisman (nominative singular)
agrandismanlar (nominative plural)
agrandismanı (accusative definite singular)
agrandismanları (accusative definite plural)
agrandismana (dative singular)
agrandismanlara (dative plural)
agrandismanda (locative singular)
agrandismanlarda (locative plural)
agrandismandan (ablative singular)
agrandismanlardan (ablative plural)
agrandismanın (genitive singular)
agrandismanların (genitive plural)
agrandismanım (first-person nominative singular)
agrandismanlarım (first-person nominative singular)
agrandismanın (nominative second-person singular)
agrandismanların (nominative second-person singular)
agrandismanı (nominative singular third-person)
agrandismanları (nominative singular third-person)
agrandismanımız (first-person nominative plural)
agrandismanlarımız (first-person nominative plural)
agrandismanınız (nominative plural second-person)
agrandismanlarınız (nominative plural second-person)
agrandismanları (nominative plural third-person)
agrandismanımı (accusative definite first-person singular)
agrandismanlarımı (accusative definite first-person singular)
agrandismanını (accusative definite second-person singular)
agrandismanlarını (accusative definite second-person singular)
agrandismanını (accusative definite singular third-person)
agrandismanlarını (accusative definite singular third-person)
agrandismanımızı (accusative definite first-person plural)
agrandismanlarımızı (accusative definite first-person plural)
agrandismanınızı (accusative definite plural second-person)
agrandismanlarınızı (accusative definite plural second-person)
agrandismanlarını (accusative definite plural third-person)
agrandismanıma (dative first-person singular)
agrandismanlarıma (dative first-person singular)
agrandismanına (dative second-person singular)
agrandismanlarına (dative second-person singular)
agrandismanına (dative singular third-person)
agrandismanlarına (dative singular third-person)
agrandismanımıza (dative first-person plural)
agrandismanlarımıza (dative first-person plural)
agrandismanınıza (dative plural second-person)
agrandismanlarınıza (dative plural second-person)
agrandismanlarına (dative plural third-person)
agrandismanımda (first-person locative singular)
agrandismanlarımda (first-person locative singular)
agrandismanında (locative second-person singular)
agrandismanlarında (locative second-person singular)
agrandismanında (locative singular third-person)
agrandismanlarında (locative singular third-person)
agrandismanımızda (first-person locative plural)
agrandismanlarımızda (first-person locative plural)
agrandismanınızda (locative plural second-person)
agrandismanlarınızda (locative plural second-person)
agrandismanlarında (locative plural third-person)
agrandismanımdan (ablative first-person singular)
agrandismanlarımdan (ablative first-person singular)
agrandismanından (ablative second-person singular)
agrandismanlarından (ablative second-person singular)
agrandismanından (ablative singular third-person)
agrandismanlarından (ablative singular third-person)
agrandismanımızdan (ablative first-person plural)
agrandismanlarımızdan (ablative first-person plural)
agrandismanınızdan (ablative plural second-person)
agrandismanlarınızdan (ablative plural second-person)
agrandismanlarından (ablative plural third-person)
agrandismanımın (first-person genitive singular)
agrandismanlarımın (first-person genitive singular)
agrandismanının (genitive second-person singular)
agrandismanlarının (genitive second-person singular)
agrandismanının (genitive singular third-person)
agrandismanlarının (genitive singular third-person)
agrandismanımızın (first-person genitive plural)
agrandismanlarımızın (first-person genitive plural)
agrandismanınızın (genitive plural second-person)
agrandismanlarınızın (genitive plural second-person)
agrandismanlarının (genitive plural third-person)


bakteri

bakteri (definite accusative bakteriyi, plural bakteriler)

bakteriyi (accusative definite)
bakteriler (plural)
bakteri (nominative singular)
bakteriler (nominative plural)
bakteriyi (accusative definite singular)
bakterileri (accusative definite plural)
bakteriye (dative singular)
bakterilere (dative plural)
bakteride (locative singular)
bakterilerde (locative plural)
bakteriden (ablative singular)
bakterilerden (ablative plural)
bakterinin (genitive singular)
bakterilerin (genitive plural)
bakterim (first-person nominative singular)
bakterilerim (first-person nominative singular)
bakterin (nominative second-person singular)
bakterilerin (nominative second-person singular)
bakterisi (nominative singular third-person)
bakterileri (nominative singular third-person)
bakterimiz (first-person nominative plural)
bakterilerimiz (first-person nominative plural)
bakteriniz (nominative plural second-person)
bakterileriniz (nominative plural second-person)
bakterileri (nominative plural third-person)
bakterimi (accusative definite first-person singular)
bakterilerimi (accusative definite first-person singular)
bakterini (accusative definite second-person singular)
bakterilerini (accusative definite second-person singular)
bakterisini (accusative definite singular third-person)
bakterilerini (accusative definite singular third-person)
bakterimizi (accusative definite first-person plural)
bakterilerimizi (accusative definite first-person plural)
bakterinizi (accusative definite plural second-person)
bakterilerinizi (accusative definite plural second-person)
bakterilerini (accusative definite plural third-person)
bakterime (dative first-person singular)
bakterilerime (dative first-person singular)
bakterine (dative second-person singular)
bakterilerine (dative second-person singular)
bakterisine (dative singular third-person)
bakterilerine (dative singular third-person)
bakterimize (dative first-person plural)
bakterilerimize (dative first-person plural)
bakterinize (dative plural second-person)
bakterilerinize (dative plural second-person)
bakterilerine (dative plural third-person)
bakterimde (first-person locative singular)
bakterilerimde (first-person locative singular)
bakterinde (locative second-person singular)
bakterilerinde (locative second-person singular)
bakterisinde (locative singular third-person)
bakterilerinde (locative singular third-person)
bakterimizde (first-person locative plural)
bakterilerimizde (first-person locative plural)
bakterinizde (locative plural second-person)
bakterilerinizde (locative plural second-person)
bakterilerinde (locative plural third-person)
bakterimden (ablative first-person singular)
bakterilerimden (ablative first-person singular)
bakterinden (ablative second-person singular)
bakterilerinden (ablative second-person singular)
bakterisinden (ablative singular third-person)
bakterilerinden (ablative singular third-person)
bakterimizden (ablative first-person plural)
bakterilerimizden (ablative first-person plural)
bakterinizden (ablative plural second-person)
bakterilerinizden (ablative plural second-person)
bakterilerinden (ablative plural third-person)
bakterimin (first-person genitive singular)
bakterilerimin (first-person genitive singular)
bakterinin (genitive second-person singular)
bakterilerinin (genitive second-person singular)
bakterisinin (genitive singular third-person)
bakterilerinin (genitive singular third-person)
bakterimizin (first-person genitive plural)
bakterilerimizin (first-person genitive plural)
bakterinizin (genitive plural second-person)
bakterilerinizin (genitive plural second-person)
bakterilerinin (genitive plural third-person)
bakteriyim (first-person singular)
bakterilerim (first-person singular)
bakterisin (second-person singular)
bakterilersin (second-person singular)
bakteri (singular third-person)
bakteridir (singular third-person)
bakteriler (singular third-person)
bakterilerdir (singular third-person)
bakteriyiz (first-person plural)
bakterileriz (first-person plural)
bakterisiniz (plural second-person)
bakterilersiniz (plural second-person)
bakteriler (plural third-person)
bakterilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish باقتری (bakteri), from French bactérie, from New Latin bactērium, from Ancient Greek βακτήριον (baktḗrion, “small staff”), from βακτηρία (baktēría), from Proto-Indo-European *bak-.


ahali

head

ahali (definite accusative ahaliyi, plural ahaliler)

ahaliyi (accusative definite)
ahaliler (plural)
ahali (nominative singular)
ahaliler (nominative plural)
ahaliyi (accusative definite singular)
ahalileri (accusative definite plural)
ahaliye (dative singular)
ahalilere (dative plural)
ahalide (locative singular)
ahalilerde (locative plural)
ahaliden (ablative singular)
ahalilerden (ablative plural)
ahalinin (genitive singular)
ahalilerin (genitive plural)
ahalim (first-person nominative singular)
ahalilerim (first-person nominative singular)
ahalin (nominative second-person singular)
ahalilerin (nominative second-person singular)
ahalisi (nominative singular third-person)
ahalileri (nominative singular third-person)
ahalimiz (first-person nominative plural)
ahalilerimiz (first-person nominative plural)
ahaliniz (nominative plural second-person)
ahalileriniz (nominative plural second-person)
ahalileri (nominative plural third-person)
ahalimi (accusative definite first-person singular)
ahalilerimi (accusative definite first-person singular)
ahalini (accusative definite second-person singular)
ahalilerini (accusative definite second-person singular)
ahalisini (accusative definite singular third-person)
ahalilerini (accusative definite singular third-person)
ahalimizi (accusative definite first-person plural)
ahalilerimizi (accusative definite first-person plural)
ahalinizi (accusative definite plural second-person)
ahalilerinizi (accusative definite plural second-person)
ahalilerini (accusative definite plural third-person)
ahalime (dative first-person singular)
ahalilerime (dative first-person singular)
ahaline (dative second-person singular)
ahalilerine (dative second-person singular)
ahalisine (dative singular third-person)
ahalilerine (dative singular third-person)
ahalimize (dative first-person plural)
ahalilerimize (dative first-person plural)
ahalinize (dative plural second-person)
ahalilerinize (dative plural second-person)
ahalilerine (dative plural third-person)
ahalimde (first-person locative singular)
ahalilerimde (first-person locative singular)
ahalinde (locative second-person singular)
ahalilerinde (locative second-person singular)
ahalisinde (locative singular third-person)
ahalilerinde (locative singular third-person)
ahalimizde (first-person locative plural)
ahalilerimizde (first-person locative plural)
ahalinizde (locative plural second-person)
ahalilerinizde (locative plural second-person)
ahalilerinde (locative plural third-person)
ahalimden (ablative first-person singular)
ahalilerimden (ablative first-person singular)
ahalinden (ablative second-person singular)
ahalilerinden (ablative second-person singular)
ahalisinden (ablative singular third-person)
ahalilerinden (ablative singular third-person)
ahalimizden (ablative first-person plural)
ahalilerimizden (ablative first-person plural)
ahalinizden (ablative plural second-person)
ahalilerinizden (ablative plural second-person)
ahalilerinden (ablative plural third-person)
ahalimin (first-person genitive singular)
ahalilerimin (first-person genitive singular)
ahalinin (genitive second-person singular)
ahalilerinin (genitive second-person singular)
ahalisinin (genitive singular third-person)
ahalilerinin (genitive singular third-person)
ahalimizin (first-person genitive plural)
ahalilerimizin (first-person genitive plural)
ahalinizin (genitive plural second-person)
ahalilerinizin (genitive plural second-person)
ahalilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اهالی (ehali, ahali), from Arabic أَهَالِي (ʔahālī), the plural of أَهْل (ʔahl).

der

Arabic أَهَالِي (ʔahālī)


alıcı

head

alıcı (definite accusative alıcıyı, plural alıcılar)

alıcıyı (accusative definite)
alıcılar (plural)
alıcı (nominative singular)
alıcılar (nominative plural)
alıcıyı (accusative definite singular)
alıcıları (accusative definite plural)
alıcıya (dative singular)
alıcılara (dative plural)
alıcıda (locative singular)
alıcılarda (locative plural)
alıcıdan (ablative singular)
alıcılardan (ablative plural)
alıcının (genitive singular)
alıcıların (genitive plural)
alıcım (first-person nominative singular)
alıcılarım (first-person nominative singular)
alıcın (nominative second-person singular)
alıcıların (nominative second-person singular)
alıcısı (nominative singular third-person)
alıcıları (nominative singular third-person)
alıcımız (first-person nominative plural)
alıcılarımız (first-person nominative plural)
alıcınız (nominative plural second-person)
alıcılarınız (nominative plural second-person)
alıcıları (nominative plural third-person)
alıcımı (accusative definite first-person singular)
alıcılarımı (accusative definite first-person singular)
alıcını (accusative definite second-person singular)
alıcılarını (accusative definite second-person singular)
alıcısını (accusative definite singular third-person)
alıcılarını (accusative definite singular third-person)
alıcımızı (accusative definite first-person plural)
alıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
alıcınızı (accusative definite plural second-person)
alıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
alıcılarını (accusative definite plural third-person)
alıcıma (dative first-person singular)
alıcılarıma (dative first-person singular)
alıcına (dative second-person singular)
alıcılarına (dative second-person singular)
alıcısına (dative singular third-person)
alıcılarına (dative singular third-person)
alıcımıza (dative first-person plural)
alıcılarımıza (dative first-person plural)
alıcınıza (dative plural second-person)
alıcılarınıza (dative plural second-person)
alıcılarına (dative plural third-person)
alıcımda (first-person locative singular)
alıcılarımda (first-person locative singular)
alıcında (locative second-person singular)
alıcılarında (locative second-person singular)
alıcısında (locative singular third-person)
alıcılarında (locative singular third-person)
alıcımızda (first-person locative plural)
alıcılarımızda (first-person locative plural)
alıcınızda (locative plural second-person)
alıcılarınızda (locative plural second-person)
alıcılarında (locative plural third-person)
alıcımdan (ablative first-person singular)
alıcılarımdan (ablative first-person singular)
alıcından (ablative second-person singular)
alıcılarından (ablative second-person singular)
alıcısından (ablative singular third-person)
alıcılarından (ablative singular third-person)
alıcımızdan (ablative first-person plural)
alıcılarımızdan (ablative first-person plural)
alıcınızdan (ablative plural second-person)
alıcılarınızdan (ablative plural second-person)
alıcılarından (ablative plural third-person)
alıcımın (first-person genitive singular)
alıcılarımın (first-person genitive singular)
alıcının (genitive second-person singular)
alıcılarının (genitive second-person singular)
alıcısının (genitive singular third-person)
alıcılarının (genitive singular third-person)
alıcımızın (first-person genitive plural)
alıcılarımızın (first-person genitive plural)
alıcınızın (genitive plural second-person)
alıcılarınızın (genitive plural second-person)
alıcılarının (genitive plural third-person)


kadife

kadife (definite accusative kadifeyi, plural kadifeler)

kadifeyi (accusative definite)
kadifeler (plural)

From Ottoman Turkish قطیفه (kadife, katife), from Arabic قَطِيفَة (qaṭīfa). Doublet of kadayıf.


menemen

menemen (definite accusative menemeni, plural menemenler)

menemeni (accusative definite)
menemenler (plural)
menemen (nominative singular)
menemenler (nominative plural)
menemeni (accusative definite singular)
menemenleri (accusative definite plural)
menemene (dative singular)
menemenlere (dative plural)
menemende (locative singular)
menemenlerde (locative plural)
menemenden (ablative singular)
menemenlerden (ablative plural)
menemenin (genitive singular)
menemenlerin (genitive plural)
menemenim (first-person nominative singular)
menemenlerim (first-person nominative singular)
menemenin (nominative second-person singular)
menemenlerin (nominative second-person singular)
menemeni (nominative singular third-person)
menemenleri (nominative singular third-person)
menemenimiz (first-person nominative plural)
menemenlerimiz (first-person nominative plural)
menemeniniz (nominative plural second-person)
menemenleriniz (nominative plural second-person)
menemenleri (nominative plural third-person)
menemenimi (accusative definite first-person singular)
menemenlerimi (accusative definite first-person singular)
menemenini (accusative definite second-person singular)
menemenlerini (accusative definite second-person singular)
menemenini (accusative definite singular third-person)
menemenlerini (accusative definite singular third-person)
menemenimizi (accusative definite first-person plural)
menemenlerimizi (accusative definite first-person plural)
menemeninizi (accusative definite plural second-person)
menemenlerinizi (accusative definite plural second-person)
menemenlerini (accusative definite plural third-person)
menemenime (dative first-person singular)
menemenlerime (dative first-person singular)
menemenine (dative second-person singular)
menemenlerine (dative second-person singular)
menemenine (dative singular third-person)
menemenlerine (dative singular third-person)
menemenimize (dative first-person plural)
menemenlerimize (dative first-person plural)
menemeninize (dative plural second-person)
menemenlerinize (dative plural second-person)
menemenlerine (dative plural third-person)
menemenimde (first-person locative singular)
menemenlerimde (first-person locative singular)
menemeninde (locative second-person singular)
menemenlerinde (locative second-person singular)
menemeninde (locative singular third-person)
menemenlerinde (locative singular third-person)
menemenimizde (first-person locative plural)
menemenlerimizde (first-person locative plural)
menemeninizde (locative plural second-person)
menemenlerinizde (locative plural second-person)
menemenlerinde (locative plural third-person)
menemenimden (ablative first-person singular)
menemenlerimden (ablative first-person singular)
menemeninden (ablative second-person singular)
menemenlerinden (ablative second-person singular)
menemeninden (ablative singular third-person)
menemenlerinden (ablative singular third-person)
menemenimizden (ablative first-person plural)
menemenlerimizden (ablative first-person plural)
menemeninizden (ablative plural second-person)
menemenlerinizden (ablative plural second-person)
menemenlerinden (ablative plural third-person)
menemenimin (first-person genitive singular)
menemenlerimin (first-person genitive singular)
menemeninin (genitive second-person singular)
menemenlerinin (genitive second-person singular)
menemeninin (genitive singular third-person)
menemenlerinin (genitive singular third-person)
menemenimizin (first-person genitive plural)
menemenlerimizin (first-person genitive plural)
menemeninizin (genitive plural second-person)
menemenlerinizin (genitive plural second-person)
menemenlerinin (genitive plural third-person)

The etymology remains unknown. Nişanyan disregards any relation with the placename Menemen and proposes that it's ultimately derived from or related to Ancient Greek μάλαγμα (málagma). Greek μενεμέν (menemén) is a borrowing from Turkish.

A traditional Turkish breakfast dish of scrambled eggs cooked with diced tomatoes and green peppers.


kociş

kociş (definite accusative kocişi, plural kocişler)

kocişi (accusative definite)
kocişler (plural)

From koca (“husband”) + -iş (suffix creating terms of endearment).


zimmet

head

zimmet (definite accusative zimmeti, plural zimmetler)

zimmeti (accusative definite)
zimmetler (plural)


deportasyon

deportasyon (definite accusative deportasyonu, plural deportasyonlar)

deportasyonu (accusative definite)
deportasyonlar (plural)
deportasyon (nominative singular)
deportasyonlar (nominative plural)
deportasyonu (accusative definite singular)
deportasyonları (accusative definite plural)
deportasyona (dative singular)
deportasyonlara (dative plural)
deportasyonda (locative singular)
deportasyonlarda (locative plural)
deportasyondan (ablative singular)
deportasyonlardan (ablative plural)
deportasyonun (genitive singular)
deportasyonların (genitive plural)


otoş

otoş (definite accusative otoşu, plural otoşlar)

otoşu (accusative definite)
otoşlar (plural)


gezegende

Başka bir gezegende hayat var mı?


esinti

esinti (definite accusative esintiyi, plural esintiler)

esintiyi (accusative definite)
esintiler (plural)
esinti (nominative singular)
esintiler (nominative plural)
esintiyi (accusative definite singular)
esintileri (accusative definite plural)
esintiye (dative singular)
esintilere (dative plural)
esintide (locative singular)
esintilerde (locative plural)
esintiden (ablative singular)
esintilerden (ablative plural)
esintinin (genitive singular)
esintilerin (genitive plural)
esintim (first-person nominative singular)
esintilerim (first-person nominative singular)
esintin (nominative second-person singular)
esintilerin (nominative second-person singular)
esintisi (nominative singular third-person)
esintileri (nominative singular third-person)
esintimiz (first-person nominative plural)
esintilerimiz (first-person nominative plural)
esintiniz (nominative plural second-person)
esintileriniz (nominative plural second-person)
esintileri (nominative plural third-person)
esintimi (accusative definite first-person singular)
esintilerimi (accusative definite first-person singular)
esintini (accusative definite second-person singular)
esintilerini (accusative definite second-person singular)
esintisini (accusative definite singular third-person)
esintilerini (accusative definite singular third-person)
esintimizi (accusative definite first-person plural)
esintilerimizi (accusative definite first-person plural)
esintinizi (accusative definite plural second-person)
esintilerinizi (accusative definite plural second-person)
esintilerini (accusative definite plural third-person)
esintime (dative first-person singular)
esintilerime (dative first-person singular)
esintine (dative second-person singular)
esintilerine (dative second-person singular)
esintisine (dative singular third-person)
esintilerine (dative singular third-person)
esintimize (dative first-person plural)
esintilerimize (dative first-person plural)
esintinize (dative plural second-person)
esintilerinize (dative plural second-person)
esintilerine (dative plural third-person)
esintimde (first-person locative singular)
esintilerimde (first-person locative singular)
esintinde (locative second-person singular)
esintilerinde (locative second-person singular)
esintisinde (locative singular third-person)
esintilerinde (locative singular third-person)
esintimizde (first-person locative plural)
esintilerimizde (first-person locative plural)
esintinizde (locative plural second-person)
esintilerinizde (locative plural second-person)
esintilerinde (locative plural third-person)
esintimden (ablative first-person singular)
esintilerimden (ablative first-person singular)
esintinden (ablative second-person singular)
esintilerinden (ablative second-person singular)
esintisinden (ablative singular third-person)
esintilerinden (ablative singular third-person)
esintimizden (ablative first-person plural)
esintilerimizden (ablative first-person plural)
esintinizden (ablative plural second-person)
esintilerinizden (ablative plural second-person)
esintilerinden (ablative plural third-person)
esintimin (first-person genitive singular)
esintilerimin (first-person genitive singular)
esintinin (genitive second-person singular)
esintilerinin (genitive second-person singular)
esintisinin (genitive singular third-person)
esintilerinin (genitive singular third-person)
esintimizin (first-person genitive plural)
esintilerimizin (first-person genitive plural)
esintinizin (genitive plural second-person)
esintilerinizin (genitive plural second-person)
esintilerinin (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *es- ((of wind) to blow), morphologically es- + -in + -ti.


ilam

ilam (definite accusative ilamı, plural ilamlar)

ilamı (accusative definite)
ilamlar (plural)

From Ottoman Turkish اعلام (ilam), from Arabic إِعْلَام (ʔiʕlām).

der

Arabic إِعْلَام (ʔiʕlām)


çağa

head

çağa (definite accusative çağayı, plural çağalar)

çağayı (accusative definite)
çağalar (plural)
çağa (nominative singular)
çağalar (nominative plural)
çağayı (accusative definite singular)
çağaları (accusative definite plural)
çağaya (dative singular)
çağalara (dative plural)
çağada (locative singular)
çağalarda (locative plural)
çağadan (ablative singular)
çağalardan (ablative plural)
çağanın (genitive singular)
çağaların (genitive plural)
çağam (first-person nominative singular)
çağalarım (first-person nominative singular)
çağan (nominative second-person singular)
çağaların (nominative second-person singular)
çağası (nominative singular third-person)
çağaları (nominative singular third-person)
çağamız (first-person nominative plural)
çağalarımız (first-person nominative plural)
çağanız (nominative plural second-person)
çağalarınız (nominative plural second-person)
çağaları (nominative plural third-person)
çağamı (accusative definite first-person singular)
çağalarımı (accusative definite first-person singular)
çağanı (accusative definite second-person singular)
çağalarını (accusative definite second-person singular)
çağasını (accusative definite singular third-person)
çağalarını (accusative definite singular third-person)
çağamızı (accusative definite first-person plural)
çağalarımızı (accusative definite first-person plural)
çağanızı (accusative definite plural second-person)
çağalarınızı (accusative definite plural second-person)
çağalarını (accusative definite plural third-person)
çağama (dative first-person singular)
çağalarıma (dative first-person singular)
çağana (dative second-person singular)
çağalarına (dative second-person singular)
çağasına (dative singular third-person)
çağalarına (dative singular third-person)
çağamıza (dative first-person plural)
çağalarımıza (dative first-person plural)
çağanıza (dative plural second-person)
çağalarınıza (dative plural second-person)
çağalarına (dative plural third-person)
çağamda (first-person locative singular)
çağalarımda (first-person locative singular)
çağanda (locative second-person singular)
çağalarında (locative second-person singular)
çağasında (locative singular third-person)
çağalarında (locative singular third-person)
çağamızda (first-person locative plural)
çağalarımızda (first-person locative plural)
çağanızda (locative plural second-person)
çağalarınızda (locative plural second-person)
çağalarında (locative plural third-person)
çağamdan (ablative first-person singular)
çağalarımdan (ablative first-person singular)
çağandan (ablative second-person singular)
çağalarından (ablative second-person singular)
çağasından (ablative singular third-person)
çağalarından (ablative singular third-person)
çağamızdan (ablative first-person plural)
çağalarımızdan (ablative first-person plural)
çağanızdan (ablative plural second-person)
çağalarınızdan (ablative plural second-person)
çağalarından (ablative plural third-person)
çağamın (first-person genitive singular)
çağalarımın (first-person genitive singular)
çağanın (genitive second-person singular)
çağalarının (genitive second-person singular)
çağasının (genitive singular third-person)
çağalarının (genitive singular third-person)
çağamızın (first-person genitive plural)
çağalarımızın (first-person genitive plural)
çağanızın (genitive plural second-person)
çağalarınızın (genitive plural second-person)
çağalarının (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *čāka (“newborn child”).


güzergâh

güzergâh (definite accusative güzergâhı, plural güzergâhlar)

güzergâhı (accusative definite)
güzergâhlar (plural)
güzergâh (nominative singular)
güzergâhlar (nominative plural)
güzergâhı (accusative definite singular)
güzergâhları (accusative definite plural)
güzergâha (dative singular)
güzergâhlara (dative plural)
güzergâhta (locative singular)
güzergâhlarda (locative plural)
güzergâhtan (ablative singular)
güzergâhlardan (ablative plural)
güzergâhın (genitive singular)
güzergâhların (genitive plural)
güzergâhım (first-person nominative singular)
güzergâhlarım (first-person nominative singular)
güzergâhın (nominative second-person singular)
güzergâhların (nominative second-person singular)
güzergâhı (nominative singular third-person)
güzergâhları (nominative singular third-person)
güzergâhımız (first-person nominative plural)
güzergâhlarımız (first-person nominative plural)
güzergâhınız (nominative plural second-person)
güzergâhlarınız (nominative plural second-person)
güzergâhları (nominative plural third-person)
güzergâhımı (accusative definite first-person singular)
güzergâhlarımı (accusative definite first-person singular)
güzergâhını (accusative definite second-person singular)
güzergâhlarını (accusative definite second-person singular)
güzergâhını (accusative definite singular third-person)
güzergâhlarını (accusative definite singular third-person)
güzergâhımızı (accusative definite first-person plural)
güzergâhlarımızı (accusative definite first-person plural)
güzergâhınızı (accusative definite plural second-person)
güzergâhlarınızı (accusative definite plural second-person)
güzergâhlarını (accusative definite plural third-person)
güzergâhıma (dative first-person singular)
güzergâhlarıma (dative first-person singular)
güzergâhına (dative second-person singular)
güzergâhlarına (dative second-person singular)
güzergâhına (dative singular third-person)
güzergâhlarına (dative singular third-person)
güzergâhımıza (dative first-person plural)
güzergâhlarımıza (dative first-person plural)
güzergâhınıza (dative plural second-person)
güzergâhlarınıza (dative plural second-person)
güzergâhlarına (dative plural third-person)
güzergâhımda (first-person locative singular)
güzergâhlarımda (first-person locative singular)
güzergâhında (locative second-person singular)
güzergâhlarında (locative second-person singular)
güzergâhında (locative singular third-person)
güzergâhlarında (locative singular third-person)
güzergâhımızda (first-person locative plural)
güzergâhlarımızda (first-person locative plural)
güzergâhınızda (locative plural second-person)
güzergâhlarınızda (locative plural second-person)
güzergâhlarında (locative plural third-person)
güzergâhımdan (ablative first-person singular)
güzergâhlarımdan (ablative first-person singular)
güzergâhından (ablative second-person singular)
güzergâhlarından (ablative second-person singular)
güzergâhından (ablative singular third-person)
güzergâhlarından (ablative singular third-person)
güzergâhımızdan (ablative first-person plural)
güzergâhlarımızdan (ablative first-person plural)
güzergâhınızdan (ablative plural second-person)
güzergâhlarınızdan (ablative plural second-person)
güzergâhlarından (ablative plural third-person)
güzergâhımın (first-person genitive singular)
güzergâhlarımın (first-person genitive singular)
güzergâhının (genitive second-person singular)
güzergâhlarının (genitive second-person singular)
güzergâhının (genitive singular third-person)
güzergâhlarının (genitive singular third-person)
güzergâhımızın (first-person genitive plural)
güzergâhlarımızın (first-person genitive plural)
güzergâhınızın (genitive plural second-person)
güzergâhlarınızın (genitive plural second-person)
güzergâhlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كزركاه (güzergâh), from Classical Persian گذرگاه (guzargāh, “trajectory, passage”), from the present stem of گذشتن (gozaštan, “pass”) + گاه (gâh, “place”).


ataş

Ah, bir ataş ver!

Hey, give me a light! (song title of a türkü)


jandarma

head

jandarma (definite accusative jandarmayı, plural jandarmalar)

jandarmayı (accusative definite)
jandarmalar (plural)
jandarma (nominative singular)
jandarmalar (nominative plural)
jandarmayı (accusative definite singular)
jandarmaları (accusative definite plural)
jandarmaya (dative singular)
jandarmalara (dative plural)
jandarmada (locative singular)
jandarmalarda (locative plural)
jandarmadan (ablative singular)
jandarmalardan (ablative plural)
jandarmanın (genitive singular)
jandarmaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish ژاندارمه (jandarma), from French gendarme.


sahil

sahil (definite accusative sahili, plural sahiller)

sahil . (canonical)
sahili (accusative definite)
sahiller (plural)
sahil (nominative singular)
sahiller (nominative plural)
sahili (accusative definite singular)
sahilleri (accusative definite plural)
sahile (dative singular)
sahillere (dative plural)
sahilde (locative singular)
sahillerde (locative plural)
sahilden (ablative singular)
sahillerden (ablative plural)
sahilin (genitive singular)
sahillerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ساحل (sahıl, “coast, beach, bank”), from Arabic سَاحِل (sāḥil).


karine

head

karine (definite accusative karineyi, plural karineler)

karineyi (accusative definite)
karineler (plural)
karine (nominative singular)
karineler (nominative plural)
karineyi (accusative definite singular)
karineleri (accusative definite plural)
karineye (dative singular)
karinelere (dative plural)
karinede (locative singular)
karinelerde (locative plural)
karineden (ablative singular)
karinelerden (ablative plural)
karinenin (genitive singular)
karinelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قرینه (karine), from Arabic قَرِينَة (qarīna, “spouse; conjunction, linkage; evidence”).


antrakt

head

antrakt (definite accusative antraktı, plural antraktlar)

antraktı (accusative definite)
antraktlar (plural)
antrakt (nominative singular)
antraktlar (nominative plural)
antraktı (accusative definite singular)
antraktları (accusative definite plural)
antrakta (dative singular)
antraktlara (dative plural)
antraktta (locative singular)
antraktlarda (locative plural)
antrakttan (ablative singular)
antraktlardan (ablative plural)
antraktın (genitive singular)
antraktların (genitive plural)


sansür

sansür (definite accusative sansürü, plural sansürler)

sansürü (accusative definite)
sansürler (plural)


adap

From Ottoman Turkish آداب (adab), from Arabic آدَاب (ʔādāb).


dübel

dübel (definite accusative dübeli, plural dübeller)

dübeli (accusative definite)
dübeller (plural)
dübel (nominative singular)
dübeller (nominative plural)
dübeli (accusative definite singular)
dübelleri (accusative definite plural)
dübele (dative singular)
dübellere (dative plural)
dübelde (locative singular)
dübellerde (locative plural)
dübelden (ablative singular)
dübellerden (ablative plural)
dübelin (genitive singular)
dübellerin (genitive plural)

Borrowed from German Dübel, from Middle High German tübel, from Old High German tubil, from Proto-Germanic *dubilaz.


konsolosluk

konsolosluk (definite accusative konsolosluğu, plural konsolosluklar)

konsolosluğu (accusative definite)
konsolosluklar (plural)
konsolosluk (nominative singular)
konsolosluklar (nominative plural)
konsolosluğu (accusative definite singular)
konsoloslukları (accusative definite plural)
konsolosluğa (dative singular)
konsolosluklara (dative plural)
konsoloslukta (locative singular)
konsolosluklarda (locative plural)
konsolosluktan (ablative singular)
konsolosluklardan (ablative plural)
konsolosluğun (genitive singular)
konsoloslukların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قونسلوسلق (konsolosluk), equivalent to konsolos + -luk.


gedik

gedik (definite accusative gediği, plural gedikler)

gediği (accusative definite)
gedikler (plural)
gedik (nominative singular)
gedikler (nominative plural)
gediği (accusative definite singular)
gedikleri (accusative definite plural)
gediğe (dative singular)
gediklere (dative plural)
gedikte (locative singular)
gediklerde (locative plural)
gedikten (ablative singular)
gediklerden (ablative plural)
gediğin (genitive singular)
gediklerin (genitive plural)
gediğim (first-person nominative singular)
gediklerim (first-person nominative singular)
gediğin (nominative second-person singular)
gediklerin (nominative second-person singular)
gediği (nominative singular third-person)
gedikleri (nominative singular third-person)
gediğimiz (first-person nominative plural)
gediklerimiz (first-person nominative plural)
gediğiniz (nominative plural second-person)
gedikleriniz (nominative plural second-person)
gedikleri (nominative plural third-person)
gediğimi (accusative definite first-person singular)
gediklerimi (accusative definite first-person singular)
gediğini (accusative definite second-person singular)
gediklerini (accusative definite second-person singular)
gediğini (accusative definite singular third-person)
gediklerini (accusative definite singular third-person)
gediğimizi (accusative definite first-person plural)
gediklerimizi (accusative definite first-person plural)
gediğinizi (accusative definite plural second-person)
gediklerinizi (accusative definite plural second-person)
gediklerini (accusative definite plural third-person)
gediğime (dative first-person singular)
gediklerime (dative first-person singular)
gediğine (dative second-person singular)
gediklerine (dative second-person singular)
gediğine (dative singular third-person)
gediklerine (dative singular third-person)
gediğimize (dative first-person plural)
gediklerimize (dative first-person plural)
gediğinize (dative plural second-person)
gediklerinize (dative plural second-person)
gediklerine (dative plural third-person)
gediğimde (first-person locative singular)
gediklerimde (first-person locative singular)
gediğinde (locative second-person singular)
gediklerinde (locative second-person singular)
gediğinde (locative singular third-person)
gediklerinde (locative singular third-person)
gediğimizde (first-person locative plural)
gediklerimizde (first-person locative plural)
gediğinizde (locative plural second-person)
gediklerinizde (locative plural second-person)
gediklerinde (locative plural third-person)
gediğimden (ablative first-person singular)
gediklerimden (ablative first-person singular)
gediğinden (ablative second-person singular)
gediklerinden (ablative second-person singular)
gediğinden (ablative singular third-person)
gediklerinden (ablative singular third-person)
gediğimizden (ablative first-person plural)
gediklerimizden (ablative first-person plural)
gediğinizden (ablative plural second-person)
gediklerinizden (ablative plural second-person)
gediklerinden (ablative plural third-person)
gediğimin (first-person genitive singular)
gediklerimin (first-person genitive singular)
gediğinin (genitive second-person singular)
gediklerinin (genitive second-person singular)
gediğinin (genitive singular third-person)
gediklerinin (genitive singular third-person)
gediğimizin (first-person genitive plural)
gediklerimizin (first-person genitive plural)
gediğinizin (genitive plural second-person)
gediklerinizin (genitive plural second-person)
gediklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گدك (gedik, “notch, gap; mountain pass”), from Proto-Turkic *kēt- (“to indent, notch, crack”). Cognate with Azerbaijani gədik. Note the Turkic borrowings: Northern Kurdish gêdûk, geydûk, Armenian Գյադուկ (Gyaduk).


nezle

head

nezle (definite accusative nezleyi, plural nezleler)

nezleyi (accusative definite)
nezleler (plural)
nezle (nominative singular)
nezleler (nominative plural)
nezleyi (accusative definite singular)
nezleleri (accusative definite plural)
nezleye (dative singular)
nezlelere (dative plural)
nezlede (locative singular)
nezlelerde (locative plural)
nezleden (ablative singular)
nezlelerden (ablative plural)
nezlenin (genitive singular)
nezlelerin (genitive plural)
nezlem (first-person nominative singular)
nezlelerim (first-person nominative singular)
nezlen (nominative second-person singular)
nezlelerin (nominative second-person singular)
nezlesi (nominative singular third-person)
nezleleri (nominative singular third-person)
nezlemiz (first-person nominative plural)
nezlelerimiz (first-person nominative plural)
nezleniz (nominative plural second-person)
nezleleriniz (nominative plural second-person)
nezleleri (nominative plural third-person)
nezlemi (accusative definite first-person singular)
nezlelerimi (accusative definite first-person singular)
nezleni (accusative definite second-person singular)
nezlelerini (accusative definite second-person singular)
nezlesini (accusative definite singular third-person)
nezlelerini (accusative definite singular third-person)
nezlemizi (accusative definite first-person plural)
nezlelerimizi (accusative definite first-person plural)
nezlenizi (accusative definite plural second-person)
nezlelerinizi (accusative definite plural second-person)
nezlelerini (accusative definite plural third-person)
nezleme (dative first-person singular)
nezlelerime (dative first-person singular)
nezlene (dative second-person singular)
nezlelerine (dative second-person singular)
nezlesine (dative singular third-person)
nezlelerine (dative singular third-person)
nezlemize (dative first-person plural)
nezlelerimize (dative first-person plural)
nezlenize (dative plural second-person)
nezlelerinize (dative plural second-person)
nezlelerine (dative plural third-person)
nezlemde (first-person locative singular)
nezlelerimde (first-person locative singular)
nezlende (locative second-person singular)
nezlelerinde (locative second-person singular)
nezlesinde (locative singular third-person)
nezlelerinde (locative singular third-person)
nezlemizde (first-person locative plural)
nezlelerimizde (first-person locative plural)
nezlenizde (locative plural second-person)
nezlelerinizde (locative plural second-person)
nezlelerinde (locative plural third-person)
nezlemden (ablative first-person singular)
nezlelerimden (ablative first-person singular)
nezlenden (ablative second-person singular)
nezlelerinden (ablative second-person singular)
nezlesinden (ablative singular third-person)
nezlelerinden (ablative singular third-person)
nezlemizden (ablative first-person plural)
nezlelerimizden (ablative first-person plural)
nezlenizden (ablative plural second-person)
nezlelerinizden (ablative plural second-person)
nezlelerinden (ablative plural third-person)
nezlemin (first-person genitive singular)
nezlelerimin (first-person genitive singular)
nezlenin (genitive second-person singular)
nezlelerinin (genitive second-person singular)
nezlesinin (genitive singular third-person)
nezlelerinin (genitive singular third-person)
nezlemizin (first-person genitive plural)
nezlelerimizin (first-person genitive plural)
nezlenizin (genitive plural second-person)
nezlelerinizin (genitive plural second-person)
nezlelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نزله (nezle), from Arabic نَزْلَة (nazla, “feebleness, illness, common cold”).


alış

head

alış (definite accusative alışı, plural alışlar)

alışı (accusative definite)
alışlar (plural)
alış (nominative singular)
alışlar (nominative plural)
alışı (accusative definite singular)
alışları (accusative definite plural)
alışa (dative singular)
alışlara (dative plural)
alışta (locative singular)
alışlarda (locative plural)
alıştan (ablative singular)
alışlardan (ablative plural)
alışın (genitive singular)
alışların (genitive plural)
alışım (first-person nominative singular)
alışlarım (first-person nominative singular)
alışın (nominative second-person singular)
alışların (nominative second-person singular)
alışı (nominative singular third-person)
alışları (nominative singular third-person)
alışımız (first-person nominative plural)
alışlarımız (first-person nominative plural)
alışınız (nominative plural second-person)
alışlarınız (nominative plural second-person)
alışları (nominative plural third-person)
alışımı (accusative definite first-person singular)
alışlarımı (accusative definite first-person singular)
alışını (accusative definite second-person singular)
alışlarını (accusative definite second-person singular)
alışını (accusative definite singular third-person)
alışlarını (accusative definite singular third-person)
alışımızı (accusative definite first-person plural)
alışlarımızı (accusative definite first-person plural)
alışınızı (accusative definite plural second-person)
alışlarınızı (accusative definite plural second-person)
alışlarını (accusative definite plural third-person)
alışıma (dative first-person singular)
alışlarıma (dative first-person singular)
alışına (dative second-person singular)
alışlarına (dative second-person singular)
alışına (dative singular third-person)
alışlarına (dative singular third-person)
alışımıza (dative first-person plural)
alışlarımıza (dative first-person plural)
alışınıza (dative plural second-person)
alışlarınıza (dative plural second-person)
alışlarına (dative plural third-person)
alışımda (first-person locative singular)
alışlarımda (first-person locative singular)
alışında (locative second-person singular)
alışlarında (locative second-person singular)
alışında (locative singular third-person)
alışlarında (locative singular third-person)
alışımızda (first-person locative plural)
alışlarımızda (first-person locative plural)
alışınızda (locative plural second-person)
alışlarınızda (locative plural second-person)
alışlarında (locative plural third-person)
alışımdan (ablative first-person singular)
alışlarımdan (ablative first-person singular)
alışından (ablative second-person singular)
alışlarından (ablative second-person singular)
alışından (ablative singular third-person)
alışlarından (ablative singular third-person)
alışımızdan (ablative first-person plural)
alışlarımızdan (ablative first-person plural)
alışınızdan (ablative plural second-person)
alışlarınızdan (ablative plural second-person)
alışlarından (ablative plural third-person)
alışımın (first-person genitive singular)
alışlarımın (first-person genitive singular)
alışının (genitive second-person singular)
alışlarının (genitive second-person singular)
alışının (genitive singular third-person)
alışlarının (genitive singular third-person)
alışımızın (first-person genitive plural)
alışlarımızın (first-person genitive plural)
alışınızın (genitive plural second-person)
alışlarınızın (genitive plural second-person)
alışlarının (genitive plural third-person)