müsaade

head

müsaade (definite accusative müsaadeyi, plural müsaadeler)

müsaadeyi (accusative definite)
müsaadeler (plural)
müsaade (nominative singular)
müsaadeler (nominative plural)
müsaadeyi (accusative definite singular)
müsaadeleri (accusative definite plural)
müsaadeye (dative singular)
müsaadelere (dative plural)
müsaadede (locative singular)
müsaadelerde (locative plural)
müsaadeden (ablative singular)
müsaadelerden (ablative plural)
müsaadenin (genitive singular)
müsaadelerin (genitive plural)
müsaadem (first-person nominative singular)
müsaadelerim (first-person nominative singular)
müsaaden (nominative second-person singular)
müsaadelerin (nominative second-person singular)
müsaadesi (nominative singular third-person)
müsaadeleri (nominative singular third-person)
müsaademiz (first-person nominative plural)
müsaadelerimiz (first-person nominative plural)
müsaadeniz (nominative plural second-person)
müsaadeleriniz (nominative plural second-person)
müsaadeleri (nominative plural third-person)
müsaademi (accusative definite first-person singular)
müsaadelerimi (accusative definite first-person singular)
müsaadeni (accusative definite second-person singular)
müsaadelerini (accusative definite second-person singular)
müsaadesini (accusative definite singular third-person)
müsaadelerini (accusative definite singular third-person)
müsaademizi (accusative definite first-person plural)
müsaadelerimizi (accusative definite first-person plural)
müsaadenizi (accusative definite plural second-person)
müsaadelerinizi (accusative definite plural second-person)
müsaadelerini (accusative definite plural third-person)
müsaademe (dative first-person singular)
müsaadelerime (dative first-person singular)
müsaadene (dative second-person singular)
müsaadelerine (dative second-person singular)
müsaadesine (dative singular third-person)
müsaadelerine (dative singular third-person)
müsaademize (dative first-person plural)
müsaadelerimize (dative first-person plural)
müsaadenize (dative plural second-person)
müsaadelerinize (dative plural second-person)
müsaadelerine (dative plural third-person)
müsaademde (first-person locative singular)
müsaadelerimde (first-person locative singular)
müsaadende (locative second-person singular)
müsaadelerinde (locative second-person singular)
müsaadesinde (locative singular third-person)
müsaadelerinde (locative singular third-person)
müsaademizde (first-person locative plural)
müsaadelerimizde (first-person locative plural)
müsaadenizde (locative plural second-person)
müsaadelerinizde (locative plural second-person)
müsaadelerinde (locative plural third-person)
müsaademden (ablative first-person singular)
müsaadelerimden (ablative first-person singular)
müsaadenden (ablative second-person singular)
müsaadelerinden (ablative second-person singular)
müsaadesinden (ablative singular third-person)
müsaadelerinden (ablative singular third-person)
müsaademizden (ablative first-person plural)
müsaadelerimizden (ablative first-person plural)
müsaadenizden (ablative plural second-person)
müsaadelerinizden (ablative plural second-person)
müsaadelerinden (ablative plural third-person)
müsaademin (first-person genitive singular)
müsaadelerimin (first-person genitive singular)
müsaadenin (genitive second-person singular)
müsaadelerinin (genitive second-person singular)
müsaadesinin (genitive singular third-person)
müsaadelerinin (genitive singular third-person)
müsaademizin (first-person genitive plural)
müsaadelerimizin (first-person genitive plural)
müsaadenizin (genitive plural second-person)
müsaadelerinizin (genitive plural second-person)
müsaadelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مساعده (müsa'ade, “assistance; permission”), from Arabic مُسَاعَدَة (musāʕada, “assistance”).


bitişi

third-person singular possessive of bitiş


başlamanın

second-person singular possessive genitive of başlama


iftitahım

first-person singular possessive of iftitah


gün bilgisi

head

gün bilgisi (definite accusative gün bilgisini, plural gün bilgileri)

gün bilgisini (accusative definite)
gün bilgileri (plural)


iftitahı

third-person singular possessive of iftitah


dinlenmeme

dinlenmeme (definite accusative dinlenmemeyi, plural dinlenmemeler)

dinlenmemeyi (accusative definite)
dinlenmemeler (plural)


dinlenmem

first-person negative past definite of dinlenmeme


dinlenmemem

first-person singular simple present possessive of dinlenmeme

first-person negative past definite of dinlenme

first-person past definite of dinlenmeme


dinlenmenin

genitive singular of the second-person singular possessive of dinlenme


dinlenmemenin

second-person singular possessive genitive of dinlenmeme


istirahat

istirahat (definite accusative istirahatı, plural istirahatlar)

istirahatı (accusative definite)
istirahatlar (plural)
istirahat (nominative singular)
istirahatlar (nominative plural)
istirahatı (accusative definite singular)
istirahatları (accusative definite plural)
istirahata (dative singular)
istirahatlara (dative plural)
istirahatta (locative singular)
istirahatlarda (locative plural)
istirahattan (ablative singular)
istirahatlardan (ablative plural)
istirahatın (genitive singular)
istirahatların (genitive plural)
istirahatım (first-person nominative singular)
istirahatlarım (first-person nominative singular)
istirahatın (nominative second-person singular)
istirahatların (nominative second-person singular)
istirahatı (nominative singular third-person)
istirahatları (nominative singular third-person)
istirahatımız (first-person nominative plural)
istirahatlarımız (first-person nominative plural)
istirahatınız (nominative plural second-person)
istirahatlarınız (nominative plural second-person)
istirahatları (nominative plural third-person)
istirahatımı (accusative definite first-person singular)
istirahatlarımı (accusative definite first-person singular)
istirahatını (accusative definite second-person singular)
istirahatlarını (accusative definite second-person singular)
istirahatını (accusative definite singular third-person)
istirahatlarını (accusative definite singular third-person)
istirahatımızı (accusative definite first-person plural)
istirahatlarımızı (accusative definite first-person plural)
istirahatınızı (accusative definite plural second-person)
istirahatlarınızı (accusative definite plural second-person)
istirahatlarını (accusative definite plural third-person)
istirahatıma (dative first-person singular)
istirahatlarıma (dative first-person singular)
istirahatına (dative second-person singular)
istirahatlarına (dative second-person singular)
istirahatına (dative singular third-person)
istirahatlarına (dative singular third-person)
istirahatımıza (dative first-person plural)
istirahatlarımıza (dative first-person plural)
istirahatınıza (dative plural second-person)
istirahatlarınıza (dative plural second-person)
istirahatlarına (dative plural third-person)
istirahatımda (first-person locative singular)
istirahatlarımda (first-person locative singular)
istirahatında (locative second-person singular)
istirahatlarında (locative second-person singular)
istirahatında (locative singular third-person)
istirahatlarında (locative singular third-person)
istirahatımızda (first-person locative plural)
istirahatlarımızda (first-person locative plural)
istirahatınızda (locative plural second-person)
istirahatlarınızda (locative plural second-person)
istirahatlarında (locative plural third-person)
istirahatımdan (ablative first-person singular)
istirahatlarımdan (ablative first-person singular)
istirahatından (ablative second-person singular)
istirahatlarından (ablative second-person singular)
istirahatından (ablative singular third-person)
istirahatlarından (ablative singular third-person)
istirahatımızdan (ablative first-person plural)
istirahatlarımızdan (ablative first-person plural)
istirahatınızdan (ablative plural second-person)
istirahatlarınızdan (ablative plural second-person)
istirahatlarından (ablative plural third-person)
istirahatımın (first-person genitive singular)
istirahatlarımın (first-person genitive singular)
istirahatının (genitive second-person singular)
istirahatlarının (genitive second-person singular)
istirahatının (genitive singular third-person)
istirahatlarının (genitive singular third-person)
istirahatımızın (first-person genitive plural)
istirahatlarımızın (first-person genitive plural)
istirahatınızın (genitive plural second-person)
istirahatlarınızın (genitive plural second-person)
istirahatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استراحت (istirahat), from Arabic اِسْتِرَاحَة (istirāḥa).

der

اِسْتِرَاحَة

Arabic اِسْتِرَاحَة (istirāḥa)


iftitahın

second-person singular possessive of iftitah


bitiş

head

bitiş (definite accusative bitişi, plural bitişler)

bitişi (accusative definite)
bitişler (plural)
bitiş (nominative singular)
bitişler (nominative plural)
bitişi (accusative definite singular)
bitişleri (accusative definite plural)
bitişe (dative singular)
bitişlere (dative plural)
bitişte (locative singular)
bitişlerde (locative plural)
bitişten (ablative singular)
bitişlerden (ablative plural)
bitişin (genitive singular)
bitişlerin (genitive plural)
bitişim (first-person nominative singular)
bitişlerim (first-person nominative singular)
bitişin (nominative second-person singular)
bitişlerin (nominative second-person singular)
bitişi (nominative singular third-person)
bitişleri (nominative singular third-person)
bitişimiz (first-person nominative plural)
bitişlerimiz (first-person nominative plural)
bitişiniz (nominative plural second-person)
bitişleriniz (nominative plural second-person)
bitişleri (nominative plural third-person)
bitişimi (accusative definite first-person singular)
bitişlerimi (accusative definite first-person singular)
bitişini (accusative definite second-person singular)
bitişlerini (accusative definite second-person singular)
bitişini (accusative definite singular third-person)
bitişlerini (accusative definite singular third-person)
bitişimizi (accusative definite first-person plural)
bitişlerimizi (accusative definite first-person plural)
bitişinizi (accusative definite plural second-person)
bitişlerinizi (accusative definite plural second-person)
bitişlerini (accusative definite plural third-person)
bitişime (dative first-person singular)
bitişlerime (dative first-person singular)
bitişine (dative second-person singular)
bitişlerine (dative second-person singular)
bitişine (dative singular third-person)
bitişlerine (dative singular third-person)
bitişimize (dative first-person plural)
bitişlerimize (dative first-person plural)
bitişinize (dative plural second-person)
bitişlerinize (dative plural second-person)
bitişlerine (dative plural third-person)
bitişimde (first-person locative singular)
bitişlerimde (first-person locative singular)
bitişinde (locative second-person singular)
bitişlerinde (locative second-person singular)
bitişinde (locative singular third-person)
bitişlerinde (locative singular third-person)
bitişimizde (first-person locative plural)
bitişlerimizde (first-person locative plural)
bitişinizde (locative plural second-person)
bitişlerinizde (locative plural second-person)
bitişlerinde (locative plural third-person)
bitişimden (ablative first-person singular)
bitişlerimden (ablative first-person singular)
bitişinden (ablative second-person singular)
bitişlerinden (ablative second-person singular)
bitişinden (ablative singular third-person)
bitişlerinden (ablative singular third-person)
bitişimizden (ablative first-person plural)
bitişlerimizden (ablative first-person plural)
bitişinizden (ablative plural second-person)
bitişlerinizden (ablative plural second-person)
bitişlerinden (ablative plural third-person)
bitişimin (first-person genitive singular)
bitişlerimin (first-person genitive singular)
bitişinin (genitive second-person singular)
bitişlerinin (genitive second-person singular)
bitişinin (genitive singular third-person)
bitişlerinin (genitive singular third-person)
bitişimizin (first-person genitive plural)
bitişlerimizin (first-person genitive plural)
bitişinizin (genitive plural second-person)
bitişlerinizin (genitive plural second-person)
bitişlerinin (genitive plural third-person)


bitme

bitme (definite accusative bitmeyi, plural bitmeler)

bitmeyi (accusative definite)
bitmeler (plural)
bitme (nominative singular)
bitmeler (nominative plural)
bitmeyi (accusative definite singular)
bitmeleri (accusative definite plural)
bitmeye (dative singular)
bitmelere (dative plural)
bitmede (locative singular)
bitmelerde (locative plural)
bitmeden (ablative singular)
bitmelerden (ablative plural)
bitmenin (genitive singular)
bitmelerin (genitive plural)
bitmem (first-person nominative singular)
bitmelerim (first-person nominative singular)
bitmen (nominative second-person singular)
bitmelerin (nominative second-person singular)
bitmesi (nominative singular third-person)
bitmeleri (nominative singular third-person)
bitmemiz (first-person nominative plural)
bitmelerimiz (first-person nominative plural)
bitmeniz (nominative plural second-person)
bitmeleriniz (nominative plural second-person)
bitmeleri (nominative plural third-person)
bitmemi (accusative definite first-person singular)
bitmelerimi (accusative definite first-person singular)
bitmeni (accusative definite second-person singular)
bitmelerini (accusative definite second-person singular)
bitmesini (accusative definite singular third-person)
bitmelerini (accusative definite singular third-person)
bitmemizi (accusative definite first-person plural)
bitmelerimizi (accusative definite first-person plural)
bitmenizi (accusative definite plural second-person)
bitmelerinizi (accusative definite plural second-person)
bitmelerini (accusative definite plural third-person)
bitmeme (dative first-person singular)
bitmelerime (dative first-person singular)
bitmene (dative second-person singular)
bitmelerine (dative second-person singular)
bitmesine (dative singular third-person)
bitmelerine (dative singular third-person)
bitmemize (dative first-person plural)
bitmelerimize (dative first-person plural)
bitmenize (dative plural second-person)
bitmelerinize (dative plural second-person)
bitmelerine (dative plural third-person)
bitmemde (first-person locative singular)
bitmelerimde (first-person locative singular)
bitmende (locative second-person singular)
bitmelerinde (locative second-person singular)
bitmesinde (locative singular third-person)
bitmelerinde (locative singular third-person)
bitmemizde (first-person locative plural)
bitmelerimizde (first-person locative plural)
bitmenizde (locative plural second-person)
bitmelerinizde (locative plural second-person)
bitmelerinde (locative plural third-person)
bitmemden (ablative first-person singular)
bitmelerimden (ablative first-person singular)
bitmenden (ablative second-person singular)
bitmelerinden (ablative second-person singular)
bitmesinden (ablative singular third-person)
bitmelerinden (ablative singular third-person)
bitmemizden (ablative first-person plural)
bitmelerimizden (ablative first-person plural)
bitmenizden (ablative plural second-person)
bitmelerinizden (ablative plural second-person)
bitmelerinden (ablative plural third-person)
bitmemin (first-person genitive singular)
bitmelerimin (first-person genitive singular)
bitmenin (genitive second-person singular)
bitmelerinin (genitive second-person singular)
bitmesinin (genitive singular third-person)
bitmelerinin (genitive singular third-person)
bitmemizin (first-person genitive plural)
bitmelerimizin (first-person genitive plural)
bitmenizin (genitive plural second-person)
bitmelerinizin (genitive plural second-person)
bitmelerinin (genitive plural third-person)


dinlenme

dinlenme (definite accusative dinlenmeyi, plural dinlenmeler)

dinlenmeyi (accusative definite)
dinlenmeler (plural)
dinlenme (nominative singular)
dinlenmeler (nominative plural)
dinlenmeyi (accusative definite singular)
dinlenmeleri (accusative definite plural)
dinlenmeye (dative singular)
dinlenmelere (dative plural)
dinlenmede (locative singular)
dinlenmelerde (locative plural)
dinlenmeden (ablative singular)
dinlenmelerden (ablative plural)
dinlenmenin (genitive singular)
dinlenmelerin (genitive plural)
dinlenmem (first-person nominative singular)
dinlenmelerim (first-person nominative singular)
dinlenmen (nominative second-person singular)
dinlenmelerin (nominative second-person singular)
dinlenmesi (nominative singular third-person)
dinlenmeleri (nominative singular third-person)
dinlenmemiz (first-person nominative plural)
dinlenmelerimiz (first-person nominative plural)
dinlenmeniz (nominative plural second-person)
dinlenmeleriniz (nominative plural second-person)
dinlenmeleri (nominative plural third-person)
dinlenmemi (accusative definite first-person singular)
dinlenmelerimi (accusative definite first-person singular)
dinlenmeni (accusative definite second-person singular)
dinlenmelerini (accusative definite second-person singular)
dinlenmesini (accusative definite singular third-person)
dinlenmelerini (accusative definite singular third-person)
dinlenmemizi (accusative definite first-person plural)
dinlenmelerimizi (accusative definite first-person plural)
dinlenmenizi (accusative definite plural second-person)
dinlenmelerinizi (accusative definite plural second-person)
dinlenmelerini (accusative definite plural third-person)
dinlenmeme (dative first-person singular)
dinlenmelerime (dative first-person singular)
dinlenmene (dative second-person singular)
dinlenmelerine (dative second-person singular)
dinlenmesine (dative singular third-person)
dinlenmelerine (dative singular third-person)
dinlenmemize (dative first-person plural)
dinlenmelerimize (dative first-person plural)
dinlenmenize (dative plural second-person)
dinlenmelerinize (dative plural second-person)
dinlenmelerine (dative plural third-person)
dinlenmemde (first-person locative singular)
dinlenmelerimde (first-person locative singular)
dinlenmende (locative second-person singular)
dinlenmelerinde (locative second-person singular)
dinlenmesinde (locative singular third-person)
dinlenmelerinde (locative singular third-person)
dinlenmemizde (first-person locative plural)
dinlenmelerimizde (first-person locative plural)
dinlenmenizde (locative plural second-person)
dinlenmelerinizde (locative plural second-person)
dinlenmelerinde (locative plural third-person)
dinlenmemden (ablative first-person singular)
dinlenmelerimden (ablative first-person singular)
dinlenmenden (ablative second-person singular)
dinlenmelerinden (ablative second-person singular)
dinlenmesinden (ablative singular third-person)
dinlenmelerinden (ablative singular third-person)
dinlenmemizden (ablative first-person plural)
dinlenmelerimizden (ablative first-person plural)
dinlenmenizden (ablative plural second-person)
dinlenmelerinizden (ablative plural second-person)
dinlenmelerinden (ablative plural third-person)
dinlenmemin (first-person genitive singular)
dinlenmelerimin (first-person genitive singular)
dinlenmenin (genitive second-person singular)
dinlenmelerinin (genitive second-person singular)
dinlenmesinin (genitive singular third-person)
dinlenmelerinin (genitive singular third-person)
dinlenmemizin (first-person genitive plural)
dinlenmelerimizin (first-person genitive plural)
dinlenmenizin (genitive plural second-person)
dinlenmelerinizin (genitive plural second-person)
dinlenmelerinin (genitive plural third-person)


iftitah

iftitah (definite accusative iftitahı, plural iftitahlar)

iftitahı (accusative definite)
iftitahlar (plural)
iftitah (nominative singular)
iftitahlar (nominative plural)
iftitahı (accusative definite singular)
iftitahları (accusative definite plural)
iftitaha (dative singular)
iftitahlara (dative plural)
iftitahta (locative singular)
iftitahlarda (locative plural)
iftitahtan (ablative singular)
iftitahlardan (ablative plural)
iftitahın (genitive singular)
iftitahların (genitive plural)
iftitahım (first-person nominative singular)
iftitahlarım (first-person nominative singular)
iftitahın (nominative second-person singular)
iftitahların (nominative second-person singular)
iftitahı (nominative singular third-person)
iftitahları (nominative singular third-person)
iftitahımız (first-person nominative plural)
iftitahlarımız (first-person nominative plural)
iftitahınız (nominative plural second-person)
iftitahlarınız (nominative plural second-person)
iftitahları (nominative plural third-person)
iftitahımı (accusative definite first-person singular)
iftitahlarımı (accusative definite first-person singular)
iftitahını (accusative definite second-person singular)
iftitahlarını (accusative definite second-person singular)
iftitahını (accusative definite singular third-person)
iftitahlarını (accusative definite singular third-person)
iftitahımızı (accusative definite first-person plural)
iftitahlarımızı (accusative definite first-person plural)
iftitahınızı (accusative definite plural second-person)
iftitahlarınızı (accusative definite plural second-person)
iftitahlarını (accusative definite plural third-person)
iftitahıma (dative first-person singular)
iftitahlarıma (dative first-person singular)
iftitahına (dative second-person singular)
iftitahlarına (dative second-person singular)
iftitahına (dative singular third-person)
iftitahlarına (dative singular third-person)
iftitahımıza (dative first-person plural)
iftitahlarımıza (dative first-person plural)
iftitahınıza (dative plural second-person)
iftitahlarınıza (dative plural second-person)
iftitahlarına (dative plural third-person)
iftitahımda (first-person locative singular)
iftitahlarımda (first-person locative singular)
iftitahında (locative second-person singular)
iftitahlarında (locative second-person singular)
iftitahında (locative singular third-person)
iftitahlarında (locative singular third-person)
iftitahımızda (first-person locative plural)
iftitahlarımızda (first-person locative plural)
iftitahınızda (locative plural second-person)
iftitahlarınızda (locative plural second-person)
iftitahlarında (locative plural third-person)
iftitahımdan (ablative first-person singular)
iftitahlarımdan (ablative first-person singular)
iftitahından (ablative second-person singular)
iftitahlarından (ablative second-person singular)
iftitahından (ablative singular third-person)
iftitahlarından (ablative singular third-person)
iftitahımızdan (ablative first-person plural)
iftitahlarımızdan (ablative first-person plural)
iftitahınızdan (ablative plural second-person)
iftitahlarınızdan (ablative plural second-person)
iftitahlarından (ablative plural third-person)
iftitahımın (first-person genitive singular)
iftitahlarımın (first-person genitive singular)
iftitahının (genitive second-person singular)
iftitahlarının (genitive second-person singular)
iftitahının (genitive singular third-person)
iftitahlarının (genitive singular third-person)
iftitahımızın (first-person genitive plural)
iftitahlarımızın (first-person genitive plural)
iftitahınızın (genitive plural second-person)
iftitahlarınızın (genitive plural second-person)
iftitahlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish افتتاح, from Arabic اِفْتِتَاح (iftitāḥ).


başlama

başlama (definite accusative başlamayı, plural başlamalar)

başlamayı (accusative definite)
başlamalar (plural)
başlama (nominative singular)
başlamalar (nominative plural)
başlamayı (accusative definite singular)
başlamaları (accusative definite plural)
başlamaya (dative singular)
başlamalara (dative plural)
başlamada (locative singular)
başlamalarda (locative plural)
başlamadan (ablative singular)
başlamalardan (ablative plural)
başlamanın (genitive singular)
başlamaların (genitive plural)
başlamam (first-person nominative singular)
başlamalarım (first-person nominative singular)
başlaman (nominative second-person singular)
başlamaların (nominative second-person singular)
başlaması (nominative singular third-person)
başlamaları (nominative singular third-person)
başlamamız (first-person nominative plural)
başlamalarımız (first-person nominative plural)
başlamanız (nominative plural second-person)
başlamalarınız (nominative plural second-person)
başlamaları (nominative plural third-person)
başlamamı (accusative definite first-person singular)
başlamalarımı (accusative definite first-person singular)
başlamanı (accusative definite second-person singular)
başlamalarını (accusative definite second-person singular)
başlamasını (accusative definite singular third-person)
başlamalarını (accusative definite singular third-person)
başlamamızı (accusative definite first-person plural)
başlamalarımızı (accusative definite first-person plural)
başlamanızı (accusative definite plural second-person)
başlamalarınızı (accusative definite plural second-person)
başlamalarını (accusative definite plural third-person)
başlamama (dative first-person singular)
başlamalarıma (dative first-person singular)
başlamana (dative second-person singular)
başlamalarına (dative second-person singular)
başlamasına (dative singular third-person)
başlamalarına (dative singular third-person)
başlamamıza (dative first-person plural)
başlamalarımıza (dative first-person plural)
başlamanıza (dative plural second-person)
başlamalarınıza (dative plural second-person)
başlamalarına (dative plural third-person)
başlamamda (first-person locative singular)
başlamalarımda (first-person locative singular)
başlamanda (locative second-person singular)
başlamalarında (locative second-person singular)
başlamasında (locative singular third-person)
başlamalarında (locative singular third-person)
başlamamızda (first-person locative plural)
başlamalarımızda (first-person locative plural)
başlamanızda (locative plural second-person)
başlamalarınızda (locative plural second-person)
başlamalarında (locative plural third-person)
başlamamdan (ablative first-person singular)
başlamalarımdan (ablative first-person singular)
başlamandan (ablative second-person singular)
başlamalarından (ablative second-person singular)
başlamasından (ablative singular third-person)
başlamalarından (ablative singular third-person)
başlamamızdan (ablative first-person plural)
başlamalarımızdan (ablative first-person plural)
başlamanızdan (ablative plural second-person)
başlamalarınızdan (ablative plural second-person)
başlamalarından (ablative plural third-person)
başlamamın (first-person genitive singular)
başlamalarımın (first-person genitive singular)
başlamanın (genitive second-person singular)
başlamalarının (genitive second-person singular)
başlamasının (genitive singular third-person)
başlamalarının (genitive singular third-person)
başlamamızın (first-person genitive plural)
başlamalarımızın (first-person genitive plural)
başlamanızın (genitive plural second-person)
başlamalarınızın (genitive plural second-person)
başlamalarının (genitive plural third-person)


başlangıç

başlangıç (definite accusative başlangıcı, plural başlangıçlar)

başlangıcı (accusative definite)
başlangıçlar (plural)
başlangıç (nominative singular)
başlangıçlar (nominative plural)
başlangıcı (accusative definite singular)
başlangıçları (accusative definite plural)
başlangıca (dative singular)
başlangıçlara (dative plural)
başlangıçta (locative singular)
başlangıçlarda (locative plural)
başlangıçtan (ablative singular)
başlangıçlardan (ablative plural)
başlangıcın (genitive singular)
başlangıçların (genitive plural)
başlangıcım (first-person nominative singular)
başlangıçlarım (first-person nominative singular)
başlangıcın (nominative second-person singular)
başlangıçların (nominative second-person singular)
başlangıcı (nominative singular third-person)
başlangıçları (nominative singular third-person)
başlangıcımız (first-person nominative plural)
başlangıçlarımız (first-person nominative plural)
başlangıcınız (nominative plural second-person)
başlangıçlarınız (nominative plural second-person)
başlangıçları (nominative plural third-person)
başlangıcımı (accusative definite first-person singular)
başlangıçlarımı (accusative definite first-person singular)
başlangıcını (accusative definite second-person singular)
başlangıçlarını (accusative definite second-person singular)
başlangıcını (accusative definite singular third-person)
başlangıçlarını (accusative definite singular third-person)
başlangıcımızı (accusative definite first-person plural)
başlangıçlarımızı (accusative definite first-person plural)
başlangıcınızı (accusative definite plural second-person)
başlangıçlarınızı (accusative definite plural second-person)
başlangıçlarını (accusative definite plural third-person)
başlangıcıma (dative first-person singular)
başlangıçlarıma (dative first-person singular)
başlangıcına (dative second-person singular)
başlangıçlarına (dative second-person singular)
başlangıcına (dative singular third-person)
başlangıçlarına (dative singular third-person)
başlangıcımıza (dative first-person plural)
başlangıçlarımıza (dative first-person plural)
başlangıcınıza (dative plural second-person)
başlangıçlarınıza (dative plural second-person)
başlangıçlarına (dative plural third-person)
başlangıcımda (first-person locative singular)
başlangıçlarımda (first-person locative singular)
başlangıcında (locative second-person singular)
başlangıçlarında (locative second-person singular)
başlangıcında (locative singular third-person)
başlangıçlarında (locative singular third-person)
başlangıcımızda (first-person locative plural)
başlangıçlarımızda (first-person locative plural)
başlangıcınızda (locative plural second-person)
başlangıçlarınızda (locative plural second-person)
başlangıçlarında (locative plural third-person)
başlangıcımdan (ablative first-person singular)
başlangıçlarımdan (ablative first-person singular)
başlangıcından (ablative second-person singular)
başlangıçlarından (ablative second-person singular)
başlangıcından (ablative singular third-person)
başlangıçlarından (ablative singular third-person)
başlangıcımızdan (ablative first-person plural)
başlangıçlarımızdan (ablative first-person plural)
başlangıcınızdan (ablative plural second-person)
başlangıçlarınızdan (ablative plural second-person)
başlangıçlarından (ablative plural third-person)
başlangıcımın (first-person genitive singular)
başlangıçlarımın (first-person genitive singular)
başlangıcının (genitive second-person singular)
başlangıçlarının (genitive second-person singular)
başlangıcının (genitive singular third-person)
başlangıçlarının (genitive singular third-person)
başlangıcımızın (first-person genitive plural)
başlangıçlarımızın (first-person genitive plural)
başlangıcınızın (genitive plural second-person)
başlangıçlarınızın (genitive plural second-person)
başlangıçlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish باشلانغیچ (başlangıç), unattested in Turkish until the second half of the XIXth century. Compare, however, Old Turkic [script needed] (başlaġuçı, “one who begins”). Related to Turkish başlamak (“to begin”).


dindarlığım

first-person singular possessive of dindarlık


dinsizliğim

first-person singular possessive of dinsizlik


dinsizliğin

second-person singular possessive of dinsizlik


bisküvinin

genitive singular of the second-person singular possessive of bisküvi


dindarlığın

second-person singular possessive of dindarlık


dinsizliği

third-person singular possessive of dinsizlik


dinleri

third-person plural simple present possessive of din


dinliliğin

second-person singular possessive of dinlilik


dinliliği

third-person singular possessive of dinlilik


dinliliğim

first-person singular possessive of dinlilik


bileşiğim

first-person singular possessive of bileşik


bileşiğin

second-person singular possessive of bileşik


kafes bileşiğim

first-person singular possessive of kafes bileşik


kafes bileşiği

third-person singular possessive of kafes bileşik


klatratın

second-person singular possessive of klatrat


klatratı

third-person singular possessive of klatrat


kafes bileşiğin

second-person singular possessive of kafes bileşik


susuzluğun

second-person singular possessive of susuzluk


sululuğum

first-person singular possessive of sululuk


dinsizlik

head

dinsizlik (definite accusative dinsizliği, plural dinsizlikler)

dinsizliği (accusative definite)
dinsizlikler (plural)
dinsizlik (nominative singular)
dinsizlikler (nominative plural)
dinsizliği (accusative definite singular)
dinsizlikleri (accusative definite plural)
dinsizliğe (dative singular)
dinsizliklere (dative plural)
dinsizlikte (locative singular)
dinsizliklerde (locative plural)
dinsizlikten (ablative singular)
dinsizliklerden (ablative plural)
dinsizliğin (genitive singular)
dinsizliklerin (genitive plural)
dinsizliğim (first-person nominative singular)
dinsizliklerim (first-person nominative singular)
dinsizliğin (nominative second-person singular)
dinsizliklerin (nominative second-person singular)
dinsizliği (nominative singular third-person)
dinsizlikleri (nominative singular third-person)
dinsizliğimiz (first-person nominative plural)
dinsizliklerimiz (first-person nominative plural)
dinsizliğiniz (nominative plural second-person)
dinsizlikleriniz (nominative plural second-person)
dinsizlikleri (nominative plural third-person)
dinsizliğimi (accusative definite first-person singular)
dinsizliklerimi (accusative definite first-person singular)
dinsizliğini (accusative definite second-person singular)
dinsizliklerini (accusative definite second-person singular)
dinsizliğini (accusative definite singular third-person)
dinsizliklerini (accusative definite singular third-person)
dinsizliğimizi (accusative definite first-person plural)
dinsizliklerimizi (accusative definite first-person plural)
dinsizliğinizi (accusative definite plural second-person)
dinsizliklerinizi (accusative definite plural second-person)
dinsizliklerini (accusative definite plural third-person)
dinsizliğime (dative first-person singular)
dinsizliklerime (dative first-person singular)
dinsizliğine (dative second-person singular)
dinsizliklerine (dative second-person singular)
dinsizliğine (dative singular third-person)
dinsizliklerine (dative singular third-person)
dinsizliğimize (dative first-person plural)
dinsizliklerimize (dative first-person plural)
dinsizliğinize (dative plural second-person)
dinsizliklerinize (dative plural second-person)
dinsizliklerine (dative plural third-person)
dinsizliğimde (first-person locative singular)
dinsizliklerimde (first-person locative singular)
dinsizliğinde (locative second-person singular)
dinsizliklerinde (locative second-person singular)
dinsizliğinde (locative singular third-person)
dinsizliklerinde (locative singular third-person)
dinsizliğimizde (first-person locative plural)
dinsizliklerimizde (first-person locative plural)
dinsizliğinizde (locative plural second-person)
dinsizliklerinizde (locative plural second-person)
dinsizliklerinde (locative plural third-person)
dinsizliğimden (ablative first-person singular)
dinsizliklerimden (ablative first-person singular)
dinsizliğinden (ablative second-person singular)
dinsizliklerinden (ablative second-person singular)
dinsizliğinden (ablative singular third-person)
dinsizliklerinden (ablative singular third-person)
dinsizliğimizden (ablative first-person plural)
dinsizliklerimizden (ablative first-person plural)
dinsizliğinizden (ablative plural second-person)
dinsizliklerinizden (ablative plural second-person)
dinsizliklerinden (ablative plural third-person)
dinsizliğimin (first-person genitive singular)
dinsizliklerimin (first-person genitive singular)
dinsizliğinin (genitive second-person singular)
dinsizliklerinin (genitive second-person singular)
dinsizliğinin (genitive singular third-person)
dinsizliklerinin (genitive singular third-person)
dinsizliğimizin (first-person genitive plural)
dinsizliklerimizin (first-person genitive plural)
dinsizliğinizin (genitive plural second-person)
dinsizliklerinizin (genitive plural second-person)
dinsizliklerinin (genitive plural third-person)


dinlilik

dinlilik (definite accusative dinliliği, plural dinlilikler)

dinliliği (accusative definite)
dinlilikler (plural)
dinlilik (nominative singular)
dinlilikler (nominative plural)
dinliliği (accusative definite singular)
dinlilikleri (accusative definite plural)
dinliliğe (dative singular)
dinliliklere (dative plural)
dinlilikte (locative singular)
dinliliklerde (locative plural)
dinlilikten (ablative singular)
dinliliklerden (ablative plural)
dinliliğin (genitive singular)
dinliliklerin (genitive plural)
dinliliğim (first-person nominative singular)
dinliliklerim (first-person nominative singular)
dinliliğin (nominative second-person singular)
dinliliklerin (nominative second-person singular)
dinliliği (nominative singular third-person)
dinlilikleri (nominative singular third-person)
dinliliğimiz (first-person nominative plural)
dinliliklerimiz (first-person nominative plural)
dinliliğiniz (nominative plural second-person)
dinlilikleriniz (nominative plural second-person)
dinlilikleri (nominative plural third-person)
dinliliğimi (accusative definite first-person singular)
dinliliklerimi (accusative definite first-person singular)
dinliliğini (accusative definite second-person singular)
dinliliklerini (accusative definite second-person singular)
dinliliğini (accusative definite singular third-person)
dinliliklerini (accusative definite singular third-person)
dinliliğimizi (accusative definite first-person plural)
dinliliklerimizi (accusative definite first-person plural)
dinliliğinizi (accusative definite plural second-person)
dinliliklerinizi (accusative definite plural second-person)
dinliliklerini (accusative definite plural third-person)
dinliliğime (dative first-person singular)
dinliliklerime (dative first-person singular)
dinliliğine (dative second-person singular)
dinliliklerine (dative second-person singular)
dinliliğine (dative singular third-person)
dinliliklerine (dative singular third-person)
dinliliğimize (dative first-person plural)
dinliliklerimize (dative first-person plural)
dinliliğinize (dative plural second-person)
dinliliklerinize (dative plural second-person)
dinliliklerine (dative plural third-person)
dinliliğimde (first-person locative singular)
dinliliklerimde (first-person locative singular)
dinliliğinde (locative second-person singular)
dinliliklerinde (locative second-person singular)
dinliliğinde (locative singular third-person)
dinliliklerinde (locative singular third-person)
dinliliğimizde (first-person locative plural)
dinliliklerimizde (first-person locative plural)
dinliliğinizde (locative plural second-person)
dinliliklerinizde (locative plural second-person)
dinliliklerinde (locative plural third-person)
dinliliğimden (ablative first-person singular)
dinliliklerimden (ablative first-person singular)
dinliliğinden (ablative second-person singular)
dinliliklerinden (ablative second-person singular)
dinliliğinden (ablative singular third-person)
dinliliklerinden (ablative singular third-person)
dinliliğimizden (ablative first-person plural)
dinliliklerimizden (ablative first-person plural)
dinliliğinizden (ablative plural second-person)
dinliliklerinizden (ablative plural second-person)
dinliliklerinden (ablative plural third-person)
dinliliğimin (first-person genitive singular)
dinliliklerimin (first-person genitive singular)
dinliliğinin (genitive second-person singular)
dinliliklerinin (genitive second-person singular)
dinliliğinin (genitive singular third-person)
dinliliklerinin (genitive singular third-person)
dinliliğimizin (first-person genitive plural)
dinliliklerimizin (first-person genitive plural)
dinliliğinizin (genitive plural second-person)
dinliliklerinizin (genitive plural second-person)
dinliliklerinin (genitive plural third-person)


sululuğun

second-person singular possessive of sululuk


klatratım

first-person singular possessive of klatrat


bileşik

bileşik (definite accusative bileşiği, plural bileşikler)

bileşiği (accusative definite)
bileşikler (plural)
bileşik (nominative singular)
bileşikler (nominative plural)
bileşiği (accusative definite singular)
bileşikleri (accusative definite plural)
bileşiğe (dative singular)
bileşiklere (dative plural)
bileşikte (locative singular)
bileşiklerde (locative plural)
bileşikten (ablative singular)
bileşiklerden (ablative plural)
bileşiğin (genitive singular)
bileşiklerin (genitive plural)
bileşiğim (first-person nominative singular)
bileşiklerim (first-person nominative singular)
bileşiğin (nominative second-person singular)
bileşiklerin (nominative second-person singular)
bileşiği (nominative singular third-person)
bileşikleri (nominative singular third-person)
bileşiğimiz (first-person nominative plural)
bileşiklerimiz (first-person nominative plural)
bileşiğiniz (nominative plural second-person)
bileşikleriniz (nominative plural second-person)
bileşikleri (nominative plural third-person)
bileşiğimi (accusative definite first-person singular)
bileşiklerimi (accusative definite first-person singular)
bileşiğini (accusative definite second-person singular)
bileşiklerini (accusative definite second-person singular)
bileşiğini (accusative definite singular third-person)
bileşiklerini (accusative definite singular third-person)
bileşiğimizi (accusative definite first-person plural)
bileşiklerimizi (accusative definite first-person plural)
bileşiğinizi (accusative definite plural second-person)
bileşiklerinizi (accusative definite plural second-person)
bileşiklerini (accusative definite plural third-person)
bileşiğime (dative first-person singular)
bileşiklerime (dative first-person singular)
bileşiğine (dative second-person singular)
bileşiklerine (dative second-person singular)
bileşiğine (dative singular third-person)
bileşiklerine (dative singular third-person)
bileşiğimize (dative first-person plural)
bileşiklerimize (dative first-person plural)
bileşiğinize (dative plural second-person)
bileşiklerinize (dative plural second-person)
bileşiklerine (dative plural third-person)
bileşiğimde (first-person locative singular)
bileşiklerimde (first-person locative singular)
bileşiğinde (locative second-person singular)
bileşiklerinde (locative second-person singular)
bileşiğinde (locative singular third-person)
bileşiklerinde (locative singular third-person)
bileşiğimizde (first-person locative plural)
bileşiklerimizde (first-person locative plural)
bileşiğinizde (locative plural second-person)
bileşiklerinizde (locative plural second-person)
bileşiklerinde (locative plural third-person)
bileşiğimden (ablative first-person singular)
bileşiklerimden (ablative first-person singular)
bileşiğinden (ablative second-person singular)
bileşiklerinden (ablative second-person singular)
bileşiğinden (ablative singular third-person)
bileşiklerinden (ablative singular third-person)
bileşiğimizden (ablative first-person plural)
bileşiklerimizden (ablative first-person plural)
bileşiğinizden (ablative plural second-person)
bileşiklerinizden (ablative plural second-person)
bileşiklerinden (ablative plural third-person)
bileşiğimin (first-person genitive singular)
bileşiklerimin (first-person genitive singular)
bileşiğinin (genitive second-person singular)
bileşiklerinin (genitive second-person singular)
bileşiğinin (genitive singular third-person)
bileşiklerinin (genitive singular third-person)
bileşiğimizin (first-person genitive plural)
bileşiklerimizin (first-person genitive plural)
bileşiğinizin (genitive plural second-person)
bileşiklerinizin (genitive plural second-person)
bileşiklerinin (genitive plural third-person)

From bileşmek, like it coined from bilemek during the language reform.


kafes bileşik

kafes bileşik (definite accusative kafes bileşiği, plural kafes bileşikler)

kafes bileşiği (accusative definite)
kafes bileşikler (plural)
kafes bileşik (nominative singular)
kafes bileşikler (nominative plural)
kafes bileşiği (accusative definite singular)
kafes bileşikleri (accusative definite plural)
kafes bileşiğe (dative singular)
kafes bileşiklere (dative plural)
kafes bileşikte (locative singular)
kafes bileşiklerde (locative plural)
kafes bileşikten (ablative singular)
kafes bileşiklerden (ablative plural)
kafes bileşiğin (genitive singular)
kafes bileşiklerin (genitive plural)
kafes bileşiğim (first-person nominative singular)
kafes bileşiklerim (first-person nominative singular)
kafes bileşiğin (nominative second-person singular)
kafes bileşiklerin (nominative second-person singular)
kafes bileşiği (nominative singular third-person)
kafes bileşikleri (nominative singular third-person)
kafes bileşiğimiz (first-person nominative plural)
kafes bileşiklerimiz (first-person nominative plural)
kafes bileşiğiniz (nominative plural second-person)
kafes bileşikleriniz (nominative plural second-person)
kafes bileşikleri (nominative plural third-person)
kafes bileşiğimi (accusative definite first-person singular)
kafes bileşiklerimi (accusative definite first-person singular)
kafes bileşiğini (accusative definite second-person singular)
kafes bileşiklerini (accusative definite second-person singular)
kafes bileşiğini (accusative definite singular third-person)
kafes bileşiklerini (accusative definite singular third-person)
kafes bileşiğimizi (accusative definite first-person plural)
kafes bileşiklerimizi (accusative definite first-person plural)
kafes bileşiğinizi (accusative definite plural second-person)
kafes bileşiklerinizi (accusative definite plural second-person)
kafes bileşiklerini (accusative definite plural third-person)
kafes bileşiğime (dative first-person singular)
kafes bileşiklerime (dative first-person singular)
kafes bileşiğine (dative second-person singular)
kafes bileşiklerine (dative second-person singular)
kafes bileşiğine (dative singular third-person)
kafes bileşiklerine (dative singular third-person)
kafes bileşiğimize (dative first-person plural)
kafes bileşiklerimize (dative first-person plural)
kafes bileşiğinize (dative plural second-person)
kafes bileşiklerinize (dative plural second-person)
kafes bileşiklerine (dative plural third-person)
kafes bileşiğimde (first-person locative singular)
kafes bileşiklerimde (first-person locative singular)
kafes bileşiğinde (locative second-person singular)
kafes bileşiklerinde (locative second-person singular)
kafes bileşiğinde (locative singular third-person)
kafes bileşiklerinde (locative singular third-person)
kafes bileşiğimizde (first-person locative plural)
kafes bileşiklerimizde (first-person locative plural)
kafes bileşiğinizde (locative plural second-person)
kafes bileşiklerinizde (locative plural second-person)
kafes bileşiklerinde (locative plural third-person)
kafes bileşiğimden (ablative first-person singular)
kafes bileşiklerimden (ablative first-person singular)
kafes bileşiğinden (ablative second-person singular)
kafes bileşiklerinden (ablative second-person singular)
kafes bileşiğinden (ablative singular third-person)
kafes bileşiklerinden (ablative singular third-person)
kafes bileşiğimizden (ablative first-person plural)
kafes bileşiklerimizden (ablative first-person plural)
kafes bileşiğinizden (ablative plural second-person)
kafes bileşiklerinizden (ablative plural second-person)
kafes bileşiklerinden (ablative plural third-person)
kafes bileşiğimin (first-person genitive singular)
kafes bileşiklerimin (first-person genitive singular)
kafes bileşiğinin (genitive second-person singular)
kafes bileşiklerinin (genitive second-person singular)
kafes bileşiğinin (genitive singular third-person)
kafes bileşiklerinin (genitive singular third-person)
kafes bileşiğimizin (first-person genitive plural)
kafes bileşiklerimizin (first-person genitive plural)
kafes bileşiğinizin (genitive plural second-person)
kafes bileşiklerinizin (genitive plural second-person)
kafes bileşiklerinin (genitive plural third-person)


bileşiği

third-person singular possessive of bileşik


klatrat

klatrat (definite accusative klatratı, plural klatratlar)

klatratı (accusative definite)
klatratlar (plural)
klatrat (nominative singular)
klatratlar (nominative plural)
klatratı (accusative definite singular)
klatratları (accusative definite plural)
klatrata (dative singular)
klatratlara (dative plural)
klatratta (locative singular)
klatratlarda (locative plural)
klatrattan (ablative singular)
klatratlardan (ablative plural)
klatratın (genitive singular)
klatratların (genitive plural)
klatratım (first-person nominative singular)
klatratlarım (first-person nominative singular)
klatratın (nominative second-person singular)
klatratların (nominative second-person singular)
klatratı (nominative singular third-person)
klatratları (nominative singular third-person)
klatratımız (first-person nominative plural)
klatratlarımız (first-person nominative plural)
klatratınız (nominative plural second-person)
klatratlarınız (nominative plural second-person)
klatratları (nominative plural third-person)
klatratımı (accusative definite first-person singular)
klatratlarımı (accusative definite first-person singular)
klatratını (accusative definite second-person singular)
klatratlarını (accusative definite second-person singular)
klatratını (accusative definite singular third-person)
klatratlarını (accusative definite singular third-person)
klatratımızı (accusative definite first-person plural)
klatratlarımızı (accusative definite first-person plural)
klatratınızı (accusative definite plural second-person)
klatratlarınızı (accusative definite plural second-person)
klatratlarını (accusative definite plural third-person)
klatratıma (dative first-person singular)
klatratlarıma (dative first-person singular)
klatratına (dative second-person singular)
klatratlarına (dative second-person singular)
klatratına (dative singular third-person)
klatratlarına (dative singular third-person)
klatratımıza (dative first-person plural)
klatratlarımıza (dative first-person plural)
klatratınıza (dative plural second-person)
klatratlarınıza (dative plural second-person)
klatratlarına (dative plural third-person)
klatratımda (first-person locative singular)
klatratlarımda (first-person locative singular)
klatratında (locative second-person singular)
klatratlarında (locative second-person singular)
klatratında (locative singular third-person)
klatratlarında (locative singular third-person)
klatratımızda (first-person locative plural)
klatratlarımızda (first-person locative plural)
klatratınızda (locative plural second-person)
klatratlarınızda (locative plural second-person)
klatratlarında (locative plural third-person)
klatratımdan (ablative first-person singular)
klatratlarımdan (ablative first-person singular)
klatratından (ablative second-person singular)
klatratlarından (ablative second-person singular)
klatratından (ablative singular third-person)
klatratlarından (ablative singular third-person)
klatratımızdan (ablative first-person plural)
klatratlarımızdan (ablative first-person plural)
klatratınızdan (ablative plural second-person)
klatratlarınızdan (ablative plural second-person)
klatratlarından (ablative plural third-person)
klatratımın (first-person genitive singular)
klatratlarımın (first-person genitive singular)
klatratının (genitive second-person singular)
klatratlarının (genitive second-person singular)
klatratının (genitive singular third-person)
klatratlarının (genitive singular third-person)
klatratımızın (first-person genitive plural)
klatratlarımızın (first-person genitive plural)
klatratınızın (genitive plural second-person)
klatratlarınızın (genitive plural second-person)
klatratlarının (genitive plural third-person)

(chemistry) Synonym of kafes bileşik (clathrate)


yarar

yarar (definite accusative yararı, plural yararlar)

yararı (accusative definite)
yararlar (plural)


çiftin

second-person singular possessive of çift


çiftesi

third-person singular possessive of çifte


çifti

third-person singular possessive of çift


çiften

second-person singular possessive of çifte


çiftem

first-person singular possessive of çifte


çiftim

first-person singular possessive of çift


çiftenin

second-person singular possessive genitive of çifte


çifte

See the etymology of the corresponding lemma form.


çifte

head

çifte (definite accusative çifteyi, plural çifteler)

çifteyi (accusative definite)
çifteler (plural)
çifte (nominative singular)
çifteler (nominative plural)
çifteyi (accusative definite singular)
çifteleri (accusative definite plural)
çifteye (dative singular)
çiftelere (dative plural)
çiftede (locative singular)
çiftelerde (locative plural)
çifteden (ablative singular)
çiftelerden (ablative plural)
çiftenin (genitive singular)
çiftelerin (genitive plural)
çiftem (first-person nominative singular)
çiftelerim (first-person nominative singular)
çiften (nominative second-person singular)
çiftelerin (nominative second-person singular)
çiftesi (nominative singular third-person)
çifteleri (nominative singular third-person)
çiftemiz (first-person nominative plural)
çiftelerimiz (first-person nominative plural)
çifteniz (nominative plural second-person)
çifteleriniz (nominative plural second-person)
çifteleri (nominative plural third-person)
çiftemi (accusative definite first-person singular)
çiftelerimi (accusative definite first-person singular)
çifteni (accusative definite second-person singular)
çiftelerini (accusative definite second-person singular)
çiftesini (accusative definite singular third-person)
çiftelerini (accusative definite singular third-person)
çiftemizi (accusative definite first-person plural)
çiftelerimizi (accusative definite first-person plural)
çiftenizi (accusative definite plural second-person)
çiftelerinizi (accusative definite plural second-person)
çiftelerini (accusative definite plural third-person)
çifteme (dative first-person singular)
çiftelerime (dative first-person singular)
çiftene (dative second-person singular)
çiftelerine (dative second-person singular)
çiftesine (dative singular third-person)
çiftelerine (dative singular third-person)
çiftemize (dative first-person plural)
çiftelerimize (dative first-person plural)
çiftenize (dative plural second-person)
çiftelerinize (dative plural second-person)
çiftelerine (dative plural third-person)
çiftemde (first-person locative singular)
çiftelerimde (first-person locative singular)
çiftende (locative second-person singular)
çiftelerinde (locative second-person singular)
çiftesinde (locative singular third-person)
çiftelerinde (locative singular third-person)
çiftemizde (first-person locative plural)
çiftelerimizde (first-person locative plural)
çiftenizde (locative plural second-person)
çiftelerinizde (locative plural second-person)
çiftelerinde (locative plural third-person)
çiftemden (ablative first-person singular)
çiftelerimden (ablative first-person singular)
çiftenden (ablative second-person singular)
çiftelerinden (ablative second-person singular)
çiftesinden (ablative singular third-person)
çiftelerinden (ablative singular third-person)
çiftemizden (ablative first-person plural)
çiftelerimizden (ablative first-person plural)
çiftenizden (ablative plural second-person)
çiftelerinizden (ablative plural second-person)
çiftelerinden (ablative plural third-person)
çiftemin (first-person genitive singular)
çiftelerimin (first-person genitive singular)
çiftenin (genitive second-person singular)
çiftelerinin (genitive second-person singular)
çiftesinin (genitive singular third-person)
çiftelerinin (genitive singular third-person)
çiftemizin (first-person genitive plural)
çiftelerimizin (first-person genitive plural)
çiftenizin (genitive plural second-person)
çiftelerinizin (genitive plural second-person)
çiftelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چفته (çifte), from Persian جفته (jofte), with some separate Ottoman developments from چفت (çift).

At çifteyi atınca arkasındaki adam, alnında o rüzgârı hissedip korktu.

When the horse kicked with two legs, the man felt the wind at his forehead and was afraid.

a kick with two legs (often for odd-toed ungulates)

double-barrelled shotgun
double-barrelled shotgun


bademim

first-person singular possessive of badem


bademi

third-person singular possessive of badem


bademin

second-person singular possessive of badem


pelinin

second-person singular possessive of pelin


pelini

third-person singular possessive of pelin


pelinim

first-person singular possessive of pelin


ilişkinin

genitive singular of the second-person singular possessive of ilişki


pastil

pastil (definite accusative pastili, plural pastiller)

pastili (accusative definite)
pastiller (plural)


modelim

first-person singular possessive of model


ilişkisel modelin

second-person singular possessive of ilişkisel model


ilişkisel modeli

third-person singular possessive of ilişkisel model


ilişkisel modelim

first-person singular possessive of ilişkisel model


ilişkisel model

ilişkisel model (definite accusative ilişkisel modeli, plural ilişkisel modeller)

ilişkisel modeli (accusative definite)
ilişkisel modeller (plural)
ilişkisel model (nominative singular)
ilişkisel modeller (nominative plural)
ilişkisel modeli (accusative definite singular)
ilişkisel modelleri (accusative definite plural)
ilişkisel modele (dative singular)
ilişkisel modellere (dative plural)
ilişkisel modelde (locative singular)
ilişkisel modellerde (locative plural)
ilişkisel modelden (ablative singular)
ilişkisel modellerden (ablative plural)
ilişkisel modelin (genitive singular)
ilişkisel modellerin (genitive plural)
ilişkisel modelim (first-person nominative singular)
ilişkisel modellerim (first-person nominative singular)
ilişkisel modelin (nominative second-person singular)
ilişkisel modellerin (nominative second-person singular)
ilişkisel modeli (nominative singular third-person)
ilişkisel modelleri (nominative singular third-person)
ilişkisel modelimiz (first-person nominative plural)
ilişkisel modellerimiz (first-person nominative plural)
ilişkisel modeliniz (nominative plural second-person)
ilişkisel modelleriniz (nominative plural second-person)
ilişkisel modelleri (nominative plural third-person)
ilişkisel modelimi (accusative definite first-person singular)
ilişkisel modellerimi (accusative definite first-person singular)
ilişkisel modelini (accusative definite second-person singular)
ilişkisel modellerini (accusative definite second-person singular)
ilişkisel modelini (accusative definite singular third-person)
ilişkisel modellerini (accusative definite singular third-person)
ilişkisel modelimizi (accusative definite first-person plural)
ilişkisel modellerimizi (accusative definite first-person plural)
ilişkisel modelinizi (accusative definite plural second-person)
ilişkisel modellerinizi (accusative definite plural second-person)
ilişkisel modellerini (accusative definite plural third-person)
ilişkisel modelime (dative first-person singular)
ilişkisel modellerime (dative first-person singular)
ilişkisel modeline (dative second-person singular)
ilişkisel modellerine (dative second-person singular)
ilişkisel modeline (dative singular third-person)
ilişkisel modellerine (dative singular third-person)
ilişkisel modelimize (dative first-person plural)
ilişkisel modellerimize (dative first-person plural)
ilişkisel modelinize (dative plural second-person)
ilişkisel modellerinize (dative plural second-person)
ilişkisel modellerine (dative plural third-person)
ilişkisel modelimde (first-person locative singular)
ilişkisel modellerimde (first-person locative singular)
ilişkisel modelinde (locative second-person singular)
ilişkisel modellerinde (locative second-person singular)
ilişkisel modelinde (locative singular third-person)
ilişkisel modellerinde (locative singular third-person)
ilişkisel modelimizde (first-person locative plural)
ilişkisel modellerimizde (first-person locative plural)
ilişkisel modelinizde (locative plural second-person)
ilişkisel modellerinizde (locative plural second-person)
ilişkisel modellerinde (locative plural third-person)
ilişkisel modelimden (ablative first-person singular)
ilişkisel modellerimden (ablative first-person singular)
ilişkisel modelinden (ablative second-person singular)
ilişkisel modellerinden (ablative second-person singular)
ilişkisel modelinden (ablative singular third-person)
ilişkisel modellerinden (ablative singular third-person)
ilişkisel modelimizden (ablative first-person plural)
ilişkisel modellerimizden (ablative first-person plural)
ilişkisel modelinizden (ablative plural second-person)
ilişkisel modellerinizden (ablative plural second-person)
ilişkisel modellerinden (ablative plural third-person)
ilişkisel modelimin (first-person genitive singular)
ilişkisel modellerimin (first-person genitive singular)
ilişkisel modelinin (genitive second-person singular)
ilişkisel modellerinin (genitive second-person singular)
ilişkisel modelinin (genitive singular third-person)
ilişkisel modellerinin (genitive singular third-person)
ilişkisel modelimizin (first-person genitive plural)
ilişkisel modellerimizin (first-person genitive plural)
ilişkisel modelinizin (genitive plural second-person)
ilişkisel modellerinizin (genitive plural second-person)
ilişkisel modellerinin (genitive plural third-person)


elçisi

third-person singular possessive of elçi


elçim

first-person singular possessive of elçi


elçin

second-person singular possessive of elçi


zevali

third-person singular possessive of zeval


zeval

zeval (definite accusative zevali, plural zevaller)

zevali (accusative definite)
zevaller (plural)
zeval (nominative singular)
zevaller (nominative plural)
zevali (accusative definite singular)
zevalleri (accusative definite plural)
zevale (dative singular)
zevallere (dative plural)
zevalde (locative singular)
zevallerde (locative plural)
zevalden (ablative singular)
zevallerden (ablative plural)
zevalin (genitive singular)
zevallerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish زوال (zeval), from Arabic زَوَال (zawāl).


elçi

elçi (definite accusative elçiyi, plural elçiler)

elçiyi (accusative definite)
elçiler (plural)
elçi (nominative singular)
elçiler (nominative plural)
elçiyi (accusative definite singular)
elçileri (accusative definite plural)
elçiye (dative singular)
elçilere (dative plural)
elçide (locative singular)
elçilerde (locative plural)
elçiden (ablative singular)
elçilerden (ablative plural)
elçinin (genitive singular)
elçilerin (genitive plural)
elçim (first-person nominative singular)
elçilerim (first-person nominative singular)
elçin (nominative second-person singular)
elçilerin (nominative second-person singular)
elçisi (nominative singular third-person)
elçileri (nominative singular third-person)
elçimiz (first-person nominative plural)
elçilerimiz (first-person nominative plural)
elçiniz (nominative plural second-person)
elçileriniz (nominative plural second-person)
elçileri (nominative plural third-person)
elçimi (accusative definite first-person singular)
elçilerimi (accusative definite first-person singular)
elçini (accusative definite second-person singular)
elçilerini (accusative definite second-person singular)
elçisini (accusative definite singular third-person)
elçilerini (accusative definite singular third-person)
elçimizi (accusative definite first-person plural)
elçilerimizi (accusative definite first-person plural)
elçinizi (accusative definite plural second-person)
elçilerinizi (accusative definite plural second-person)
elçilerini (accusative definite plural third-person)
elçime (dative first-person singular)
elçilerime (dative first-person singular)
elçine (dative second-person singular)
elçilerine (dative second-person singular)
elçisine (dative singular third-person)
elçilerine (dative singular third-person)
elçimize (dative first-person plural)
elçilerimize (dative first-person plural)
elçinize (dative plural second-person)
elçilerinize (dative plural second-person)
elçilerine (dative plural third-person)
elçimde (first-person locative singular)
elçilerimde (first-person locative singular)
elçinde (locative second-person singular)
elçilerinde (locative second-person singular)
elçisinde (locative singular third-person)
elçilerinde (locative singular third-person)
elçimizde (first-person locative plural)
elçilerimizde (first-person locative plural)
elçinizde (locative plural second-person)
elçilerinizde (locative plural second-person)
elçilerinde (locative plural third-person)
elçimden (ablative first-person singular)
elçilerimden (ablative first-person singular)
elçinden (ablative second-person singular)
elçilerinden (ablative second-person singular)
elçisinden (ablative singular third-person)
elçilerinden (ablative singular third-person)
elçimizden (ablative first-person plural)
elçilerimizden (ablative first-person plural)
elçinizden (ablative plural second-person)
elçilerinizden (ablative plural second-person)
elçilerinden (ablative plural third-person)
elçimin (first-person genitive singular)
elçilerimin (first-person genitive singular)
elçinin (genitive second-person singular)
elçilerinin (genitive second-person singular)
elçisinin (genitive singular third-person)
elçilerinin (genitive singular third-person)
elçimizin (first-person genitive plural)
elçilerimizin (first-person genitive plural)
elçinizin (genitive plural second-person)
elçilerinizin (genitive plural second-person)
elçilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ایلچی (ilçi, elçi), equivalent to el + -çi. Cognate with Kazakh елші (elşı).


rehberin

second-person singular possessive of rehber


rehberi

third-person singular possessive of rehber


rehberim

first-person singular possessive of rehber


güzelin

second-person singular possessive of güzel


hududu

third-person singular possessive of hudut


hududun

second-person singular possessive of hudut


sınırım

first-person singular possessive of sınır


sınırı

third-person singular possessive of sınır


sınırın

second-person singular possessive of sınır


hududum

first-person singular possessive of hudut


sınır

sınır (definite accusative sınırı, plural sınırlar)

sınırı (accusative definite)
sınırlar (plural)
sınır (nominative singular)
sınırlar (nominative plural)
sınırı (accusative definite singular)
sınırları (accusative definite plural)
sınıra (dative singular)
sınırlara (dative plural)
sınırda (locative singular)
sınırlarda (locative plural)
sınırdan (ablative singular)
sınırlardan (ablative plural)
sınırın (genitive singular)
sınırların (genitive plural)
sınırım (first-person nominative singular)
sınırlarım (first-person nominative singular)
sınırın (nominative second-person singular)
sınırların (nominative second-person singular)
sınırı (nominative singular third-person)
sınırları (nominative singular third-person)
sınırımız (first-person nominative plural)
sınırlarımız (first-person nominative plural)
sınırınız (nominative plural second-person)
sınırlarınız (nominative plural second-person)
sınırları (nominative plural third-person)
sınırımı (accusative definite first-person singular)
sınırlarımı (accusative definite first-person singular)
sınırını (accusative definite second-person singular)
sınırlarını (accusative definite second-person singular)
sınırını (accusative definite singular third-person)
sınırlarını (accusative definite singular third-person)
sınırımızı (accusative definite first-person plural)
sınırlarımızı (accusative definite first-person plural)
sınırınızı (accusative definite plural second-person)
sınırlarınızı (accusative definite plural second-person)
sınırlarını (accusative definite plural third-person)
sınırıma (dative first-person singular)
sınırlarıma (dative first-person singular)
sınırına (dative second-person singular)
sınırlarına (dative second-person singular)
sınırına (dative singular third-person)
sınırlarına (dative singular third-person)
sınırımıza (dative first-person plural)
sınırlarımıza (dative first-person plural)
sınırınıza (dative plural second-person)
sınırlarınıza (dative plural second-person)
sınırlarına (dative plural third-person)
sınırımda (first-person locative singular)
sınırlarımda (first-person locative singular)
sınırında (locative second-person singular)
sınırlarında (locative second-person singular)
sınırında (locative singular third-person)
sınırlarında (locative singular third-person)
sınırımızda (first-person locative plural)
sınırlarımızda (first-person locative plural)
sınırınızda (locative plural second-person)
sınırlarınızda (locative plural second-person)
sınırlarında (locative plural third-person)
sınırımdan (ablative first-person singular)
sınırlarımdan (ablative first-person singular)
sınırından (ablative second-person singular)
sınırlarından (ablative second-person singular)
sınırından (ablative singular third-person)
sınırlarından (ablative singular third-person)
sınırımızdan (ablative first-person plural)
sınırlarımızdan (ablative first-person plural)
sınırınızdan (ablative plural second-person)
sınırlarınızdan (ablative plural second-person)
sınırlarından (ablative plural third-person)
sınırımın (first-person genitive singular)
sınırlarımın (first-person genitive singular)
sınırının (genitive second-person singular)
sınırlarının (genitive second-person singular)
sınırının (genitive singular third-person)
sınırlarının (genitive singular third-person)
sınırımızın (first-person genitive plural)
sınırlarımızın (first-person genitive plural)
sınırınızın (genitive plural second-person)
sınırlarınızın (genitive plural second-person)
sınırlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سنور (sinor), from Ancient Greek σῠ́νορᾰ (súnora, “frontier, border”).

der

Sınır namustur.

Her ferdinin son nefesi, Türk ulusunun nefesinin sönmeyeceğini, onun ebedî olduğunu göstermelidir. Yüksel Türk! Senin için yükseklik sınırı yoktur. İşte parola budur. -Mustafa Kemal Atatürk
The last breath of every individual must show that the breath of the Turkish nation will not be extinguished, that it is eternal. Rise, Turk! There is no limit of height for you. This is the motto. -Mustafa Kemal Atatürk


hudut

hududu (accusative definite)
hudut (nominative singular)
hududu (accusative definite singular)
hududa (dative singular)
hudutta (locative singular)
huduttan (ablative singular)
hududun (genitive singular)
hududum (first-person nominative singular)
hudutlarım (first-person nominative singular)
hududun (nominative second-person singular)
hudutların (nominative second-person singular)
hududu (nominative singular third-person)
hudutları (nominative singular third-person)
hududumuz (first-person nominative plural)
hudutlarımız (first-person nominative plural)
hududunuz (nominative plural second-person)
hudutlarınız (nominative plural second-person)
hudutları (nominative plural third-person)
hududumu (accusative definite first-person singular)
hudutlarımı (accusative definite first-person singular)
hududunu (accusative definite second-person singular)
hudutlarını (accusative definite second-person singular)
hududunu (accusative definite singular third-person)
hudutlarını (accusative definite singular third-person)
hududumuzu (accusative definite first-person plural)
hudutlarımızı (accusative definite first-person plural)
hududunuzu (accusative definite plural second-person)
hudutlarınızı (accusative definite plural second-person)
hudutlarını (accusative definite plural third-person)
hududuma (dative first-person singular)
hudutlarıma (dative first-person singular)
hududuna (dative second-person singular)
hudutlarına (dative second-person singular)
hududuna (dative singular third-person)
hudutlarına (dative singular third-person)
hududumuza (dative first-person plural)
hudutlarımıza (dative first-person plural)
hududunuza (dative plural second-person)
hudutlarınıza (dative plural second-person)
hudutlarına (dative plural third-person)
hududumda (first-person locative singular)
hudutlarımda (first-person locative singular)
hududunda (locative second-person singular)
hudutlarında (locative second-person singular)
hududunda (locative singular third-person)
hudutlarında (locative singular third-person)
hududumuzda (first-person locative plural)
hudutlarımızda (first-person locative plural)
hududunuzda (locative plural second-person)
hudutlarınızda (locative plural second-person)
hudutlarında (locative plural third-person)
hududumdan (ablative first-person singular)
hudutlarımdan (ablative first-person singular)
hududundan (ablative second-person singular)
hudutlarından (ablative second-person singular)
hududundan (ablative singular third-person)
hudutlarından (ablative singular third-person)
hududumuzdan (ablative first-person plural)
hudutlarımızdan (ablative first-person plural)
hududunuzdan (ablative plural second-person)
hudutlarınızdan (ablative plural second-person)
hudutlarından (ablative plural third-person)
hududumun (first-person genitive singular)
hudutlarımın (first-person genitive singular)
hududunun (genitive second-person singular)
hudutlarının (genitive second-person singular)
hududunun (genitive singular third-person)
hudutlarının (genitive singular third-person)
hududumuzun (first-person genitive plural)
hudutlarımızın (first-person genitive plural)
hududunuzun (genitive plural second-person)
hudutlarınızın (genitive plural second-person)
hudutlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حدود (hudud), from Arabic حُدُود (ḥudūd), plural of حَدّ (ḥadd).

Hudut namustur.


sürdürülebilirliği

accusative singular of sürdürülebilirlik

third-person singular possessive of sürdürülebilirlik


sürdürebilirliği

third-person singular possessive of sürdürebilirlik


sürdürülebilirlik

head

sürdürülebilirlik (definite accusative sürdürülebilirliği, plural sürdürülebilirlikler)

sürdürülebilirliği (accusative definite)
sürdürülebilirlikler (plural)
sürdürülebilirlik (nominative singular)
sürdürülebilirlikler (nominative plural)
sürdürülebilirliği (accusative definite singular)
sürdürülebilirlikleri (accusative definite plural)
sürdürülebilirliğe (dative singular)
sürdürülebilirliklere (dative plural)
sürdürülebilirlikte (locative singular)
sürdürülebilirliklerde (locative plural)
sürdürülebilirlikten (ablative singular)
sürdürülebilirliklerden (ablative plural)
sürdürülebilirliğin (genitive singular)
sürdürülebilirliklerin (genitive plural)


sürdürebilirlik

sürdürebilirlik (definite accusative sürdürebilirliği, plural sürdürebilirlikler)

sürdürebilirliği (accusative definite)
sürdürebilirlikler (plural)
sürdürebilirlik (nominative singular)
sürdürebilirlikler (nominative plural)
sürdürebilirliği (accusative definite singular)
sürdürebilirlikleri (accusative definite plural)
sürdürebilirliğe (dative singular)
sürdürebilirliklere (dative plural)
sürdürebilirlikte (locative singular)
sürdürebilirliklerde (locative plural)
sürdürebilirlikten (ablative singular)
sürdürebilirliklerden (ablative plural)
sürdürebilirliğin (genitive singular)
sürdürebilirliklerin (genitive plural)

(ecology) Synonym of sürdürülebilirlik (sustainability)


sinir

sinir (definite accusative siniri, plural sinirler)

siniri (accusative definite)
sinirler (plural)
sinir (nominative singular)
sinirler (nominative plural)
siniri (accusative definite singular)
sinirleri (accusative definite plural)
sinire (dative singular)
sinirlere (dative plural)
sinirde (locative singular)
sinirlerde (locative plural)
sinirden (ablative singular)
sinirlerden (ablative plural)
sinirin (genitive singular)
sinirlerin (genitive plural)
sinirim (first-person nominative singular)
sinirlerim (first-person nominative singular)
sinirin (nominative second-person singular)
sinirlerin (nominative second-person singular)
siniri (nominative singular third-person)
sinirleri (nominative singular third-person)
sinirimiz (first-person nominative plural)
sinirlerimiz (first-person nominative plural)
siniriniz (nominative plural second-person)
sinirleriniz (nominative plural second-person)
sinirleri (nominative plural third-person)
sinirimi (accusative definite first-person singular)
sinirlerimi (accusative definite first-person singular)
sinirini (accusative definite second-person singular)
sinirlerini (accusative definite second-person singular)
sinirini (accusative definite singular third-person)
sinirlerini (accusative definite singular third-person)
sinirimizi (accusative definite first-person plural)
sinirlerimizi (accusative definite first-person plural)
sinirinizi (accusative definite plural second-person)
sinirlerinizi (accusative definite plural second-person)
sinirlerini (accusative definite plural third-person)
sinirime (dative first-person singular)
sinirlerime (dative first-person singular)
sinirine (dative second-person singular)
sinirlerine (dative second-person singular)
sinirine (dative singular third-person)
sinirlerine (dative singular third-person)
sinirimize (dative first-person plural)
sinirlerimize (dative first-person plural)
sinirinize (dative plural second-person)
sinirlerinize (dative plural second-person)
sinirlerine (dative plural third-person)
sinirimde (first-person locative singular)
sinirlerimde (first-person locative singular)
sinirinde (locative second-person singular)
sinirlerinde (locative second-person singular)
sinirinde (locative singular third-person)
sinirlerinde (locative singular third-person)
sinirimizde (first-person locative plural)
sinirlerimizde (first-person locative plural)
sinirinizde (locative plural second-person)
sinirlerinizde (locative plural second-person)
sinirlerinde (locative plural third-person)
sinirimden (ablative first-person singular)
sinirlerimden (ablative first-person singular)
sinirinden (ablative second-person singular)
sinirlerinden (ablative second-person singular)
sinirinden (ablative singular third-person)
sinirlerinden (ablative singular third-person)
sinirimizden (ablative first-person plural)
sinirlerimizden (ablative first-person plural)
sinirinizden (ablative plural second-person)
sinirlerinizden (ablative plural second-person)
sinirlerinden (ablative plural third-person)
sinirimin (first-person genitive singular)
sinirlerimin (first-person genitive singular)
sinirinin (genitive second-person singular)
sinirlerinin (genitive second-person singular)
sinirinin (genitive singular third-person)
sinirlerinin (genitive singular third-person)
sinirimizin (first-person genitive plural)
sinirlerimizin (first-person genitive plural)
sinirinizin (genitive plural second-person)
sinirlerinizin (genitive plural second-person)
sinirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سڭیر (siŋir, “sinew, tendon, thew, nerve, rib, vein”), from Proto-Turkic *siŋir (“sinew”).


borcu

third-person singular possessive of borç


borcum

first-person singular possessive of borç


borcun

second-person singular possessive of borç


duyman

second-person singular possessive of duyma


duymamam

first-person singular possessive of duymama


duymaman

second-person singular possessive of duymama


duymam

first-person singular possessive of duyma


duyması

third-person singular possessive of duyma


duymamanın

second-person singular possessive genitive of duymama


duymama

head

duymama (definite accusative duymamayı, plural duymamalar)

duymamayı (accusative definite)
duymamalar (plural)


duyun

second-person singular simple present possessive of duy


düyun

From Ottoman Turkish دیون (düyun), from Arabic دُيُون (duyūn), plural of دَيْن (dayn).


borç

borç (definite accusative borcu, plural borçlar)

borcu (accusative definite)
borçlar (plural)
borç (nominative singular)
borçlar (nominative plural)
borcu (accusative definite singular)
borçları (accusative definite plural)
borca (dative singular)
borçlara (dative plural)
borçta (locative singular)
borçlarda (locative plural)
borçtan (ablative singular)
borçlardan (ablative plural)
borcun (genitive singular)
borçların (genitive plural)
borcum (first-person nominative singular)
borçlarım (first-person nominative singular)
borcun (nominative second-person singular)
borçların (nominative second-person singular)
borcu (nominative singular third-person)
borçları (nominative singular third-person)
borcumuz (first-person nominative plural)
borçlarımız (first-person nominative plural)
borcunuz (nominative plural second-person)
borçlarınız (nominative plural second-person)
borçları (nominative plural third-person)
borcumu (accusative definite first-person singular)
borçlarımı (accusative definite first-person singular)
borcunu (accusative definite second-person singular)
borçlarını (accusative definite second-person singular)
borcunu (accusative definite singular third-person)
borçlarını (accusative definite singular third-person)
borcumuzu (accusative definite first-person plural)
borçlarımızı (accusative definite first-person plural)
borcunuzu (accusative definite plural second-person)
borçlarınızı (accusative definite plural second-person)
borçlarını (accusative definite plural third-person)
borcuma (dative first-person singular)
borçlarıma (dative first-person singular)
borcuna (dative second-person singular)
borçlarına (dative second-person singular)
borcuna (dative singular third-person)
borçlarına (dative singular third-person)
borcumuza (dative first-person plural)
borçlarımıza (dative first-person plural)
borcunuza (dative plural second-person)
borçlarınıza (dative plural second-person)
borçlarına (dative plural third-person)
borcumda (first-person locative singular)
borçlarımda (first-person locative singular)
borcunda (locative second-person singular)
borçlarında (locative second-person singular)
borcunda (locative singular third-person)
borçlarında (locative singular third-person)
borcumuzda (first-person locative plural)
borçlarımızda (first-person locative plural)
borcunuzda (locative plural second-person)
borçlarınızda (locative plural second-person)
borçlarında (locative plural third-person)
borcumdan (ablative first-person singular)
borçlarımdan (ablative first-person singular)
borcundan (ablative second-person singular)
borçlarından (ablative second-person singular)
borcundan (ablative singular third-person)
borçlarından (ablative singular third-person)
borcumuzdan (ablative first-person plural)
borçlarımızdan (ablative first-person plural)
borcunuzdan (ablative plural second-person)
borçlarınızdan (ablative plural second-person)
borçlarından (ablative plural third-person)
borcumun (first-person genitive singular)
borçlarımın (first-person genitive singular)
borcunun (genitive second-person singular)
borçlarının (genitive second-person singular)
borcunun (genitive singular third-person)
borçlarının (genitive singular third-person)
borcumuzun (first-person genitive plural)
borçlarımızın (first-person genitive plural)
borcunuzun (genitive plural second-person)
borçlarınızın (genitive plural second-person)
borçlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بورج (borc), ultimately from Sogdian 𐼾𐼴𐽀𐼿 (pwrč).


kavmim

first-person singular possessive of kavim


kavmi

third-person singular possessive of kavim


kavmin

second-person singular possessive of kavim


duyma

duyma (definite accusative duymayı, plural duymalar)

duymayı (accusative definite)
duymalar (plural)
duyma (nominative singular)
duymalar (nominative plural)
duymayı (accusative definite singular)
duymaları (accusative definite plural)
duymaya (dative singular)
duymalara (dative plural)
duymada (locative singular)
duymalarda (locative plural)
duymadan (ablative singular)
duymalardan (ablative plural)
duymanın (genitive singular)
duymaların (genitive plural)
duymam (first-person nominative singular)
duymalarım (first-person nominative singular)
duyman (nominative second-person singular)
duymaların (nominative second-person singular)
duyması (nominative singular third-person)
duymaları (nominative singular third-person)
duymamız (first-person nominative plural)
duymalarımız (first-person nominative plural)
duymanız (nominative plural second-person)
duymalarınız (nominative plural second-person)
duymaları (nominative plural third-person)
duymamı (accusative definite first-person singular)
duymalarımı (accusative definite first-person singular)
duymanı (accusative definite second-person singular)
duymalarını (accusative definite second-person singular)
duymasını (accusative definite singular third-person)
duymalarını (accusative definite singular third-person)
duymamızı (accusative definite first-person plural)
duymalarımızı (accusative definite first-person plural)
duymanızı (accusative definite plural second-person)
duymalarınızı (accusative definite plural second-person)
duymalarını (accusative definite plural third-person)
duymama (dative first-person singular)
duymalarıma (dative first-person singular)
duymana (dative second-person singular)
duymalarına (dative second-person singular)
duymasına (dative singular third-person)
duymalarına (dative singular third-person)
duymamıza (dative first-person plural)
duymalarımıza (dative first-person plural)
duymanıza (dative plural second-person)
duymalarınıza (dative plural second-person)
duymalarına (dative plural third-person)
duymamda (first-person locative singular)
duymalarımda (first-person locative singular)
duymanda (locative second-person singular)
duymalarında (locative second-person singular)
duymasında (locative singular third-person)
duymalarında (locative singular third-person)
duymamızda (first-person locative plural)
duymalarımızda (first-person locative plural)
duymanızda (locative plural second-person)
duymalarınızda (locative plural second-person)
duymalarında (locative plural third-person)
duymamdan (ablative first-person singular)
duymalarımdan (ablative first-person singular)
duymandan (ablative second-person singular)
duymalarından (ablative second-person singular)
duymasından (ablative singular third-person)
duymalarından (ablative singular third-person)
duymamızdan (ablative first-person plural)
duymalarımızdan (ablative first-person plural)
duymanızdan (ablative plural second-person)
duymalarınızdan (ablative plural second-person)
duymalarından (ablative plural third-person)
duymamın (first-person genitive singular)
duymalarımın (first-person genitive singular)
duymanın (genitive second-person singular)
duymalarının (genitive second-person singular)
duymasının (genitive singular third-person)
duymalarının (genitive singular third-person)
duymamızın (first-person genitive plural)
duymalarımızın (first-person genitive plural)
duymanızın (genitive plural second-person)
duymalarınızın (genitive plural second-person)
duymalarının (genitive plural third-person)


deyn

deyn (definite accusative deyni, plural düyun)

deyni (accusative definite)
düyun (plural)
deyn (nominative singular)
deynler (nominative plural)
deyni (accusative definite singular)
deynleri (accusative definite plural)
deyne (dative singular)
deynlere (dative plural)
deynde (locative singular)
deynlerde (locative plural)
deynden (ablative singular)
deynlerden (ablative plural)
deynin (genitive singular)
deynlerin (genitive plural)


duy

duy (definite accusative duyu, plural duylar)

duyu (accusative definite)
duylar (plural)
duy (nominative singular)
duylar (nominative plural)
duyu (accusative definite singular)
duyları (accusative definite plural)
duya (dative singular)
duylara (dative plural)
duyda (locative singular)
duylarda (locative plural)
duydan (ablative singular)
duylardan (ablative plural)
duyun (genitive singular)
duyların (genitive plural)
duyum (first-person nominative singular)
duylarım (first-person nominative singular)
duyun (nominative second-person singular)
duyların (nominative second-person singular)
duyu (nominative singular third-person)
duyları (nominative singular third-person)
duyumuz (first-person nominative plural)
duylarımız (first-person nominative plural)
duyunuz (nominative plural second-person)
duylarınız (nominative plural second-person)
duyları (nominative plural third-person)
duyumu (accusative definite first-person singular)
duylarımı (accusative definite first-person singular)
duyunu (accusative definite second-person singular)
duylarını (accusative definite second-person singular)
duyunu (accusative definite singular third-person)
duylarını (accusative definite singular third-person)
duyumuzu (accusative definite first-person plural)
duylarımızı (accusative definite first-person plural)
duyunuzu (accusative definite plural second-person)
duylarınızı (accusative definite plural second-person)
duylarını (accusative definite plural third-person)
duyuma (dative first-person singular)
duylarıma (dative first-person singular)
duyuna (dative second-person singular)
duylarına (dative second-person singular)
duyuna (dative singular third-person)
duylarına (dative singular third-person)
duyumuza (dative first-person plural)
duylarımıza (dative first-person plural)
duyunuza (dative plural second-person)
duylarınıza (dative plural second-person)
duylarına (dative plural third-person)
duyumda (first-person locative singular)
duylarımda (first-person locative singular)
duyunda (locative second-person singular)
duylarında (locative second-person singular)
duyunda (locative singular third-person)
duylarında (locative singular third-person)
duyumuzda (first-person locative plural)
duylarımızda (first-person locative plural)
duyunuzda (locative plural second-person)
duylarınızda (locative plural second-person)
duylarında (locative plural third-person)
duyumdan (ablative first-person singular)
duylarımdan (ablative first-person singular)
duyundan (ablative second-person singular)
duylarından (ablative second-person singular)
duyundan (ablative singular third-person)
duylarından (ablative singular third-person)
duyumuzdan (ablative first-person plural)
duylarımızdan (ablative first-person plural)
duyunuzdan (ablative plural second-person)
duylarınızdan (ablative plural second-person)
duylarından (ablative plural third-person)
duyumun (first-person genitive singular)
duylarımın (first-person genitive singular)
duyunun (genitive second-person singular)
duylarının (genitive second-person singular)
duyunun (genitive singular third-person)
duylarının (genitive singular third-person)
duyumuzun (first-person genitive plural)
duylarımızın (first-person genitive plural)
duyunuzun (genitive plural second-person)
duylarınızın (genitive plural second-person)
duylarının (genitive plural third-person)


kavim

kavim (definite accusative kavmi, plural kavimler or (dated) akvam)

kavmi (accusative definite)
kavimler (plural)
akvam (dated plural)
kavim (nominative singular)
kavimler (nominative plural)
kavmi (accusative definite singular)
kavimleri (accusative definite plural)
kavme (dative singular)
kavimlere (dative plural)
kavimde (locative singular)
kavimlerde (locative plural)
kavimden (ablative singular)
kavimlerden (ablative plural)
kavmin (genitive singular)
kavimlerin (genitive plural)
kavmim (first-person nominative singular)
kavimlerim (first-person nominative singular)
kavmin (nominative second-person singular)
kavimlerin (nominative second-person singular)
kavmi (nominative singular third-person)
kavimleri (nominative singular third-person)
kavmimiz (first-person nominative plural)
kavimlerimiz (first-person nominative plural)
kavminiz (nominative plural second-person)
kavimleriniz (nominative plural second-person)
kavimleri (nominative plural third-person)
kavmimi (accusative definite first-person singular)
kavimlerimi (accusative definite first-person singular)
kavmini (accusative definite second-person singular)
kavimlerini (accusative definite second-person singular)
kavmini (accusative definite singular third-person)
kavimlerini (accusative definite singular third-person)
kavmimizi (accusative definite first-person plural)
kavimlerimizi (accusative definite first-person plural)
kavminizi (accusative definite plural second-person)
kavimlerinizi (accusative definite plural second-person)
kavimlerini (accusative definite plural third-person)
kavmime (dative first-person singular)
kavimlerime (dative first-person singular)
kavmine (dative second-person singular)
kavimlerine (dative second-person singular)
kavmine (dative singular third-person)
kavimlerine (dative singular third-person)
kavmimize (dative first-person plural)
kavimlerimize (dative first-person plural)
kavminize (dative plural second-person)
kavimlerinize (dative plural second-person)
kavimlerine (dative plural third-person)
kavmimde (first-person locative singular)
kavimlerimde (first-person locative singular)
kavminde (locative second-person singular)
kavimlerinde (locative second-person singular)
kavminde (locative singular third-person)
kavimlerinde (locative singular third-person)
kavmimizde (first-person locative plural)
kavimlerimizde (first-person locative plural)
kavminizde (locative plural second-person)
kavimlerinizde (locative plural second-person)
kavimlerinde (locative plural third-person)
kavmimden (ablative first-person singular)
kavimlerimden (ablative first-person singular)
kavminden (ablative second-person singular)
kavimlerinden (ablative second-person singular)
kavminden (ablative singular third-person)
kavimlerinden (ablative singular third-person)
kavmimizden (ablative first-person plural)
kavimlerimizden (ablative first-person plural)
kavminizden (ablative plural second-person)
kavimlerinizden (ablative plural second-person)
kavimlerinden (ablative plural third-person)
kavmimin (first-person genitive singular)
kavimlerimin (first-person genitive singular)
kavminin (genitive second-person singular)
kavimlerinin (genitive second-person singular)
kavminin (genitive singular third-person)
kavimlerinin (genitive singular third-person)
kavmimizin (first-person genitive plural)
kavimlerimizin (first-person genitive plural)
kavminizin (genitive plural second-person)
kavimlerinizin (genitive plural second-person)
kavimlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوم (ḳavm, “a party, group, class of people, a people, nation”), from Arabic قَوْم (qawm, “people, nation, tribe”), from قَامَ (qāma, “to rise, to stand up”).

der

(sociology) A group of people who share a common culture, language, traditions, as well as ancestry; a people, nation, tribe.


okunaksızlığı

third-person singular possessive of okunaksızlık


okunaklılığın

second-person singular possessive of okunaklılık


okunaklılığı

third-person singular possessive of okunaklılık


okunaksızlığın

second-person singular possessive of okunaksızlık


okunaksızlık

head

okunaksızlık (definite accusative okunaksızlığı, plural okunaksızlıklar)

okunaksızlığı (accusative definite)
okunaksızlıklar (plural)
okunaksızlık (nominative singular)
okunaksızlıklar (nominative plural)
okunaksızlığı (accusative definite singular)
okunaksızlıkları (accusative definite plural)
okunaksızlığa (dative singular)
okunaksızlıklara (dative plural)
okunaksızlıkta (locative singular)
okunaksızlıklarda (locative plural)
okunaksızlıktan (ablative singular)
okunaksızlıklardan (ablative plural)
okunaksızlığın (genitive singular)
okunaksızlıkların (genitive plural)


okunaklılık

okunaklılık (definite accusative okunaklılığı, plural okunaklılıklar)

okunaklılığı (accusative definite)
okunaklılıklar (plural)
okunaklılık (nominative singular)
okunaklılıklar (nominative plural)
okunaklılığı (accusative definite singular)
okunaklılıkları (accusative definite plural)
okunaklılığa (dative singular)
okunaklılıklara (dative plural)
okunaklılıkta (locative singular)
okunaklılıklarda (locative plural)
okunaklılıktan (ablative singular)
okunaklılıklardan (ablative plural)
okunaklılığın (genitive singular)
okunaklılıkların (genitive plural)


dizemim

first-person singular possessive of dizem


dizemin

second-person singular possessive of dizem


ritimi

third-person singular possessive of ritim


ritmim

first-person singular possessive of ritim


dizesi

third-person singular possessive of dize


ritimin

second-person singular possessive of ritim


dizemi

third-person singular possessive of dizem


ritmin

second-person singular possessive of ritm


hamsterim

first-person singular possessive of hamster


hamsterin

second-person singular possessive of hamster


mısrası

third-person singular possessive of mısra


mısran

second-person singular possessive of mısra


mısram

first-person singular possessive of mısra


mısranın

second-person singular possessive genitive of mısra


etkin galaktik çekirdekler

etkin galaktik çekirdek
etkin galaktik çekirdek#Turkish

nominative plural of etkin galaktik çekirdek


galaksinin

second-person singular possessive genitive of galaksi


etkin galaktik çekirdeği

accusative singular of etkin galaktik çekirdek

third-person singular possessive of etkin galaktik çekirdek


çubuklu sarmal galaksiyi

çubuklu sarmal galaksi
çubuklu sarmal galaksi#Turkish

accusative singular of çubuklu sarmal galaksi


çubuklu sarmal galaksiler

nominative plural of çubuklu sarmal galaksi


etkin galaktik çekirdek

etkin galaktik çekirdek (definite accusative etkin galaktik çekirdeği, plural etkin galaktik çekirdekler)

etkin galaktik çekirdeği (accusative definite)
etkin galaktik çekirdekler (plural)

active galactic nuclei
active galactic nuclei


çubuklu sarmal galaksinin

genitive singular of çubuklu sarmal galaksi

second-person singular possessive genitive of çubuklu sarmal galaksi


sarmal gök ada

sarmal gök ada (definite accusative sarmal gök adayı, plural sarmal gök adalar)

sarmal gök adayı (accusative definite)
sarmal gök adalar (plural)

(astronomy) Synonym of sarmal galaksi (spiral galaxy)


sarmal galaksi

sarmal galaksi (definite accusative sarmal galaksiyi, plural sarmal galaksiler)

sarmal galaksiyi (accusative definite)
sarmal galaksiler (plural)


çubuklu sarmal galaksi

çubuklu sarmal galaksi (definite accusative çubuklu sarmal galaksiyi, plural çubuklu sarmal galaksiler)

çubuklu sarmal galaksiyi (accusative definite)
çubuklu sarmal galaksiler (plural)

barred spiral galaxy
barred spiral galaxy


çubuklu sarmal gök ada

çubuklu sarmal gök ada (definite accusative çubuklu sarmal gök adayı, plural çubuklu sarmal gök adalar)

çubuklu sarmal gök adayı (accusative definite)
çubuklu sarmal gök adalar (plural)

barred spiral galaxy
barred spiral galaxy#English

(astronomy) Synonym of çubuklu sarmal galaksi (barred spiral galaxy)