sendika

head

sendika (definite accusative sendikayı, plural sendikalar)

sendikayı (accusative definite)
sendikalar (plural)
sendika (nominative singular)
sendikalar (nominative plural)
sendikayı (accusative definite singular)
sendikaları (accusative definite plural)
sendikaya (dative singular)
sendikalara (dative plural)
sendikada (locative singular)
sendikalarda (locative plural)
sendikadan (ablative singular)
sendikalardan (ablative plural)
sendikanın (genitive singular)
sendikaların (genitive plural)
sendikam (first-person nominative singular)
sendikalarım (first-person nominative singular)
sendikan (nominative second-person singular)
sendikaların (nominative second-person singular)
sendikası (nominative singular third-person)
sendikaları (nominative singular third-person)
sendikamız (first-person nominative plural)
sendikalarımız (first-person nominative plural)
sendikanız (nominative plural second-person)
sendikalarınız (nominative plural second-person)
sendikaları (nominative plural third-person)
sendikamı (accusative definite first-person singular)
sendikalarımı (accusative definite first-person singular)
sendikanı (accusative definite second-person singular)
sendikalarını (accusative definite second-person singular)
sendikasını (accusative definite singular third-person)
sendikalarını (accusative definite singular third-person)
sendikamızı (accusative definite first-person plural)
sendikalarımızı (accusative definite first-person plural)
sendikanızı (accusative definite plural second-person)
sendikalarınızı (accusative definite plural second-person)
sendikalarını (accusative definite plural third-person)
sendikama (dative first-person singular)
sendikalarıma (dative first-person singular)
sendikana (dative second-person singular)
sendikalarına (dative second-person singular)
sendikasına (dative singular third-person)
sendikalarına (dative singular third-person)
sendikamıza (dative first-person plural)
sendikalarımıza (dative first-person plural)
sendikanıza (dative plural second-person)
sendikalarınıza (dative plural second-person)
sendikalarına (dative plural third-person)
sendikamda (first-person locative singular)
sendikalarımda (first-person locative singular)
sendikanda (locative second-person singular)
sendikalarında (locative second-person singular)
sendikasında (locative singular third-person)
sendikalarında (locative singular third-person)
sendikamızda (first-person locative plural)
sendikalarımızda (first-person locative plural)
sendikanızda (locative plural second-person)
sendikalarınızda (locative plural second-person)
sendikalarında (locative plural third-person)
sendikamdan (ablative first-person singular)
sendikalarımdan (ablative first-person singular)
sendikandan (ablative second-person singular)
sendikalarından (ablative second-person singular)
sendikasından (ablative singular third-person)
sendikalarından (ablative singular third-person)
sendikamızdan (ablative first-person plural)
sendikalarımızdan (ablative first-person plural)
sendikanızdan (ablative plural second-person)
sendikalarınızdan (ablative plural second-person)
sendikalarından (ablative plural third-person)
sendikamın (first-person genitive singular)
sendikalarımın (first-person genitive singular)
sendikanın (genitive second-person singular)
sendikalarının (genitive second-person singular)
sendikasının (genitive singular third-person)
sendikalarının (genitive singular third-person)
sendikamızın (first-person genitive plural)
sendikalarımızın (first-person genitive plural)
sendikanızın (genitive plural second-person)
sendikalarınızın (genitive plural second-person)
sendikalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سندیقه (sendika), from French syndicat, from Greek συνδικάτο (syndikáto, “trade union”).


çeviri

head

çeviri (definite accusative çeviriyi, plural çeviriler)

çeviriyi (accusative definite)
çeviriler (plural)

translation (act of translating between languages)


çikolatayı

singular definite accusative of çikolata


klavye

klavye (definite accusative klavyeyi, plural klavyeler)

klavyeyi (accusative definite)
klavyeler (plural)
klavye (nominative singular)
klavyeler (nominative plural)
klavyeyi (accusative definite singular)
klavyeleri (accusative definite plural)
klavyeye (dative singular)
klavyelere (dative plural)
klavyede (locative singular)
klavyelerde (locative plural)
klavyeden (ablative singular)
klavyelerden (ablative plural)
klavyenin (genitive singular)
klavyelerin (genitive plural)
klavyem (first-person nominative singular)
klavyelerim (first-person nominative singular)
klavyen (nominative second-person singular)
klavyelerin (nominative second-person singular)
klavyesi (nominative singular third-person)
klavyeleri (nominative singular third-person)
klavyemiz (first-person nominative plural)
klavyelerimiz (first-person nominative plural)
klavyeniz (nominative plural second-person)
klavyeleriniz (nominative plural second-person)
klavyeleri (nominative plural third-person)
klavyemi (accusative definite first-person singular)
klavyelerimi (accusative definite first-person singular)
klavyeni (accusative definite second-person singular)
klavyelerini (accusative definite second-person singular)
klavyesini (accusative definite singular third-person)
klavyelerini (accusative definite singular third-person)
klavyemizi (accusative definite first-person plural)
klavyelerimizi (accusative definite first-person plural)
klavyenizi (accusative definite plural second-person)
klavyelerinizi (accusative definite plural second-person)
klavyelerini (accusative definite plural third-person)
klavyeme (dative first-person singular)
klavyelerime (dative first-person singular)
klavyene (dative second-person singular)
klavyelerine (dative second-person singular)
klavyesine (dative singular third-person)
klavyelerine (dative singular third-person)
klavyemize (dative first-person plural)
klavyelerimize (dative first-person plural)
klavyenize (dative plural second-person)
klavyelerinize (dative plural second-person)
klavyelerine (dative plural third-person)
klavyemde (first-person locative singular)
klavyelerimde (first-person locative singular)
klavyende (locative second-person singular)
klavyelerinde (locative second-person singular)
klavyesinde (locative singular third-person)
klavyelerinde (locative singular third-person)
klavyemizde (first-person locative plural)
klavyelerimizde (first-person locative plural)
klavyenizde (locative plural second-person)
klavyelerinizde (locative plural second-person)
klavyelerinde (locative plural third-person)
klavyemden (ablative first-person singular)
klavyelerimden (ablative first-person singular)
klavyenden (ablative second-person singular)
klavyelerinden (ablative second-person singular)
klavyesinden (ablative singular third-person)
klavyelerinden (ablative singular third-person)
klavyemizden (ablative first-person plural)
klavyelerimizden (ablative first-person plural)
klavyenizden (ablative plural second-person)
klavyelerinizden (ablative plural second-person)
klavyelerinden (ablative plural third-person)
klavyemin (first-person genitive singular)
klavyelerimin (first-person genitive singular)
klavyenin (genitive second-person singular)
klavyelerinin (genitive second-person singular)
klavyesinin (genitive singular third-person)
klavyelerinin (genitive singular third-person)
klavyemizin (first-person genitive plural)
klavyelerimizin (first-person genitive plural)
klavyenizin (genitive plural second-person)
klavyelerinizin (genitive plural second-person)
klavyelerinin (genitive plural third-person)
klavyeyim (first-person singular)
klavyelerim (first-person singular)
klavyesin (second-person singular)
klavyelersin (second-person singular)
klavye (singular third-person)
klavyedir (singular third-person)
klavyeler (singular third-person)
klavyelerdir (singular third-person)
klavyeyiz (first-person plural)
klavyeleriz (first-person plural)
klavyesiniz (plural second-person)
klavyelersiniz (plural second-person)
klavyeler (plural third-person)
klavyelerdir (plural third-person)


kıl

kıl (definite accusative kılı, plural kıllar)

kılı (accusative definite)
kıllar (plural)
kıl (nominative singular)
kıllar (nominative plural)
kılı (accusative definite singular)
kılları (accusative definite plural)
kıla (dative singular)
kıllara (dative plural)
kılda (locative singular)
kıllarda (locative plural)
kıldan (ablative singular)
kıllardan (ablative plural)
kılın (genitive singular)
kılların (genitive plural)
kılım (first-person nominative singular)
kıllarım (first-person nominative singular)
kılın (nominative second-person singular)
kılların (nominative second-person singular)
kılı (nominative singular third-person)
kılları (nominative singular third-person)
kılımız (first-person nominative plural)
kıllarımız (first-person nominative plural)
kılınız (nominative plural second-person)
kıllarınız (nominative plural second-person)
kılları (nominative plural third-person)
kılımı (accusative definite first-person singular)
kıllarımı (accusative definite first-person singular)
kılını (accusative definite second-person singular)
kıllarını (accusative definite second-person singular)
kılını (accusative definite singular third-person)
kıllarını (accusative definite singular third-person)
kılımızı (accusative definite first-person plural)
kıllarımızı (accusative definite first-person plural)
kılınızı (accusative definite plural second-person)
kıllarınızı (accusative definite plural second-person)
kıllarını (accusative definite plural third-person)
kılıma (dative first-person singular)
kıllarıma (dative first-person singular)
kılına (dative second-person singular)
kıllarına (dative second-person singular)
kılına (dative singular third-person)
kıllarına (dative singular third-person)
kılımıza (dative first-person plural)
kıllarımıza (dative first-person plural)
kılınıza (dative plural second-person)
kıllarınıza (dative plural second-person)
kıllarına (dative plural third-person)
kılımda (first-person locative singular)
kıllarımda (first-person locative singular)
kılında (locative second-person singular)
kıllarında (locative second-person singular)
kılında (locative singular third-person)
kıllarında (locative singular third-person)
kılımızda (first-person locative plural)
kıllarımızda (first-person locative plural)
kılınızda (locative plural second-person)
kıllarınızda (locative plural second-person)
kıllarında (locative plural third-person)
kılımdan (ablative first-person singular)
kıllarımdan (ablative first-person singular)
kılından (ablative second-person singular)
kıllarından (ablative second-person singular)
kılından (ablative singular third-person)
kıllarından (ablative singular third-person)
kılımızdan (ablative first-person plural)
kıllarımızdan (ablative first-person plural)
kılınızdan (ablative plural second-person)
kıllarınızdan (ablative plural second-person)
kıllarından (ablative plural third-person)
kılımın (first-person genitive singular)
kıllarımın (first-person genitive singular)
kılının (genitive second-person singular)
kıllarının (genitive second-person singular)
kılının (genitive singular third-person)
kıllarının (genitive singular third-person)
kılımızın (first-person genitive plural)
kıllarımızın (first-person genitive plural)
kılınızın (genitive plural second-person)
kıllarınızın (genitive plural second-person)
kıllarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قیل (qıl), ultimately from Proto-Turkic *kïl (“hair”). Cognate with Old Turkic [script needed] (kil), Yakut кыл (kıl).

body hair (the collection or mass of filaments growing from the skin of humans and animals)


etki

etki (definite accusative etkiyi, plural etkiler)

etkiyi (accusative definite)
etkiler (plural)
etki (nominative singular)
etkiler (nominative plural)
etkiyi (accusative definite singular)
etkileri (accusative definite plural)
etkiye (dative singular)
etkilere (dative plural)
etkide (locative singular)
etkilerde (locative plural)
etkiden (ablative singular)
etkilerden (ablative plural)
etkinin (genitive singular)
etkilerin (genitive plural)
etkim (first-person nominative singular)
etkilerim (first-person nominative singular)
etkin (nominative second-person singular)
etkilerin (nominative second-person singular)
etkisi (nominative singular third-person)
etkileri (nominative singular third-person)
etkimiz (first-person nominative plural)
etkilerimiz (first-person nominative plural)
etkiniz (nominative plural second-person)
etkileriniz (nominative plural second-person)
etkileri (nominative plural third-person)
etkimi (accusative definite first-person singular)
etkilerimi (accusative definite first-person singular)
etkini (accusative definite second-person singular)
etkilerini (accusative definite second-person singular)
etkisini (accusative definite singular third-person)
etkilerini (accusative definite singular third-person)
etkimizi (accusative definite first-person plural)
etkilerimizi (accusative definite first-person plural)
etkinizi (accusative definite plural second-person)
etkilerinizi (accusative definite plural second-person)
etkilerini (accusative definite plural third-person)
etkime (dative first-person singular)
etkilerime (dative first-person singular)
etkine (dative second-person singular)
etkilerine (dative second-person singular)
etkisine (dative singular third-person)
etkilerine (dative singular third-person)
etkimize (dative first-person plural)
etkilerimize (dative first-person plural)
etkinize (dative plural second-person)
etkilerinize (dative plural second-person)
etkilerine (dative plural third-person)
etkimde (first-person locative singular)
etkilerimde (first-person locative singular)
etkinde (locative second-person singular)
etkilerinde (locative second-person singular)
etkisinde (locative singular third-person)
etkilerinde (locative singular third-person)
etkimizde (first-person locative plural)
etkilerimizde (first-person locative plural)
etkinizde (locative plural second-person)
etkilerinizde (locative plural second-person)
etkilerinde (locative plural third-person)
etkimden (ablative first-person singular)
etkilerimden (ablative first-person singular)
etkinden (ablative second-person singular)
etkilerinden (ablative second-person singular)
etkisinden (ablative singular third-person)
etkilerinden (ablative singular third-person)
etkimizden (ablative first-person plural)
etkilerimizden (ablative first-person plural)
etkinizden (ablative plural second-person)
etkilerinizden (ablative plural second-person)
etkilerinden (ablative plural third-person)
etkimin (first-person genitive singular)
etkilerimin (first-person genitive singular)
etkinin (genitive second-person singular)
etkilerinin (genitive second-person singular)
etkisinin (genitive singular third-person)
etkilerinin (genitive singular third-person)
etkimizin (first-person genitive plural)
etkilerimizin (first-person genitive plural)
etkinizin (genitive plural second-person)
etkilerinizin (genitive plural second-person)
etkilerinin (genitive plural third-person)

From et- + -ki. A 1930s neologism. Partially displaced Ottoman Turkish تأثیر (tesir).


melankoli

melankoli (definite accusative melankoliyi, plural melankoliler)

melankoliyi (accusative definite)
melankoliler (plural)
melankoli (nominative singular)
melankoliler (nominative plural)
melankoliyi (accusative definite singular)
melankolileri (accusative definite plural)
melankoliye (dative singular)
melankolilere (dative plural)
melankolide (locative singular)
melankolilerde (locative plural)
melankoliden (ablative singular)
melankolilerden (ablative plural)
melankolinin (genitive singular)
melankolilerin (genitive plural)
melankolim (first-person nominative singular)
melankolilerim (first-person nominative singular)
melankolin (nominative second-person singular)
melankolilerin (nominative second-person singular)
melankolisi (nominative singular third-person)
melankolileri (nominative singular third-person)
melankolimiz (first-person nominative plural)
melankolilerimiz (first-person nominative plural)
melankoliniz (nominative plural second-person)
melankolileriniz (nominative plural second-person)
melankolileri (nominative plural third-person)
melankolimi (accusative definite first-person singular)
melankolilerimi (accusative definite first-person singular)
melankolini (accusative definite second-person singular)
melankolilerini (accusative definite second-person singular)
melankolisini (accusative definite singular third-person)
melankolilerini (accusative definite singular third-person)
melankolimizi (accusative definite first-person plural)
melankolilerimizi (accusative definite first-person plural)
melankolinizi (accusative definite plural second-person)
melankolilerinizi (accusative definite plural second-person)
melankolilerini (accusative definite plural third-person)
melankolime (dative first-person singular)
melankolilerime (dative first-person singular)
melankoline (dative second-person singular)
melankolilerine (dative second-person singular)
melankolisine (dative singular third-person)
melankolilerine (dative singular third-person)
melankolimize (dative first-person plural)
melankolilerimize (dative first-person plural)
melankolinize (dative plural second-person)
melankolilerinize (dative plural second-person)
melankolilerine (dative plural third-person)
melankolimde (first-person locative singular)
melankolilerimde (first-person locative singular)
melankolinde (locative second-person singular)
melankolilerinde (locative second-person singular)
melankolisinde (locative singular third-person)
melankolilerinde (locative singular third-person)
melankolimizde (first-person locative plural)
melankolilerimizde (first-person locative plural)
melankolinizde (locative plural second-person)
melankolilerinizde (locative plural second-person)
melankolilerinde (locative plural third-person)
melankolimden (ablative first-person singular)
melankolilerimden (ablative first-person singular)
melankolinden (ablative second-person singular)
melankolilerinden (ablative second-person singular)
melankolisinden (ablative singular third-person)
melankolilerinden (ablative singular third-person)
melankolimizden (ablative first-person plural)
melankolilerimizden (ablative first-person plural)
melankolinizden (ablative plural second-person)
melankolilerinizden (ablative plural second-person)
melankolilerinden (ablative plural third-person)
melankolimin (first-person genitive singular)
melankolilerimin (first-person genitive singular)
melankolinin (genitive second-person singular)
melankolilerinin (genitive second-person singular)
melankolisinin (genitive singular third-person)
melankolilerinin (genitive singular third-person)
melankolimizin (first-person genitive plural)
melankolilerimizin (first-person genitive plural)
melankolinizin (genitive plural second-person)
melankolilerinizin (genitive plural second-person)
melankolilerinin (genitive plural third-person)


dondurmayı

singular definite accusative of dondurma


ön ek

ön ek (definite accusative ön eki, plural ön ekler)

ön eki (accusative definite)
ön ekler (plural)
ön ek (nominative singular)
ön ekler (nominative plural)
ön eki (accusative definite singular)
ön ekleri (accusative definite plural)
ön eke (dative singular)
ön eklere (dative plural)
ön ekte (locative singular)
ön eklerde (locative plural)
ön ekten (ablative singular)
ön eklerden (ablative plural)
ön ekin (genitive singular)
ön eklerin (genitive plural)
ön ekim (first-person nominative singular)
ön eklerim (first-person nominative singular)
ön ekin (nominative second-person singular)
ön eklerin (nominative second-person singular)
ön eki (nominative singular third-person)
ön ekleri (nominative singular third-person)
ön ekimiz (first-person nominative plural)
ön eklerimiz (first-person nominative plural)
ön ekiniz (nominative plural second-person)
ön ekleriniz (nominative plural second-person)
ön ekleri (nominative plural third-person)
ön ekimi (accusative definite first-person singular)
ön eklerimi (accusative definite first-person singular)
ön ekini (accusative definite second-person singular)
ön eklerini (accusative definite second-person singular)
ön ekini (accusative definite singular third-person)
ön eklerini (accusative definite singular third-person)
ön ekimizi (accusative definite first-person plural)
ön eklerimizi (accusative definite first-person plural)
ön ekinizi (accusative definite plural second-person)
ön eklerinizi (accusative definite plural second-person)
ön eklerini (accusative definite plural third-person)
ön ekime (dative first-person singular)
ön eklerime (dative first-person singular)
ön ekine (dative second-person singular)
ön eklerine (dative second-person singular)
ön ekine (dative singular third-person)
ön eklerine (dative singular third-person)
ön ekimize (dative first-person plural)
ön eklerimize (dative first-person plural)
ön ekinize (dative plural second-person)
ön eklerinize (dative plural second-person)
ön eklerine (dative plural third-person)
ön ekimde (first-person locative singular)
ön eklerimde (first-person locative singular)
ön ekinde (locative second-person singular)
ön eklerinde (locative second-person singular)
ön ekinde (locative singular third-person)
ön eklerinde (locative singular third-person)
ön ekimizde (first-person locative plural)
ön eklerimizde (first-person locative plural)
ön ekinizde (locative plural second-person)
ön eklerinizde (locative plural second-person)
ön eklerinde (locative plural third-person)
ön ekimden (ablative first-person singular)
ön eklerimden (ablative first-person singular)
ön ekinden (ablative second-person singular)
ön eklerinden (ablative second-person singular)
ön ekinden (ablative singular third-person)
ön eklerinden (ablative singular third-person)
ön ekimizden (ablative first-person plural)
ön eklerimizden (ablative first-person plural)
ön ekinizden (ablative plural second-person)
ön eklerinizden (ablative plural second-person)
ön eklerinden (ablative plural third-person)
ön ekimin (first-person genitive singular)
ön eklerimin (first-person genitive singular)
ön ekinin (genitive second-person singular)
ön eklerinin (genitive second-person singular)
ön ekinin (genitive singular third-person)
ön eklerinin (genitive singular third-person)
ön ekimizin (first-person genitive plural)
ön eklerimizin (first-person genitive plural)
ön ekinizin (genitive plural second-person)
ön eklerinizin (genitive plural second-person)
ön eklerinin (genitive plural third-person)

prefix (letters at the beginning of a word)


bellek

bellek (definite accusative belleği, plural bellekler)

belleği (accusative definite)
bellekler (plural)
bellek (nominative singular)
bellekler (nominative plural)
belleği (accusative definite singular)
bellekleri (accusative definite plural)
belleğe (dative singular)
belleklere (dative plural)
bellekte (locative singular)
belleklerde (locative plural)
bellekten (ablative singular)
belleklerden (ablative plural)
belleğin (genitive singular)
belleklerin (genitive plural)
belleğim (first-person nominative singular)
belleklerim (first-person nominative singular)
belleğin (nominative second-person singular)
belleklerin (nominative second-person singular)
belleği (nominative singular third-person)
bellekleri (nominative singular third-person)
belleğimiz (first-person nominative plural)
belleklerimiz (first-person nominative plural)
belleğiniz (nominative plural second-person)
bellekleriniz (nominative plural second-person)
bellekleri (nominative plural third-person)
belleğimi (accusative definite first-person singular)
belleklerimi (accusative definite first-person singular)
belleğini (accusative definite second-person singular)
belleklerini (accusative definite second-person singular)
belleğini (accusative definite singular third-person)
belleklerini (accusative definite singular third-person)
belleğimizi (accusative definite first-person plural)
belleklerimizi (accusative definite first-person plural)
belleğinizi (accusative definite plural second-person)
belleklerinizi (accusative definite plural second-person)
belleklerini (accusative definite plural third-person)
belleğime (dative first-person singular)
belleklerime (dative first-person singular)
belleğine (dative second-person singular)
belleklerine (dative second-person singular)
belleğine (dative singular third-person)
belleklerine (dative singular third-person)
belleğimize (dative first-person plural)
belleklerimize (dative first-person plural)
belleğinize (dative plural second-person)
belleklerinize (dative plural second-person)
belleklerine (dative plural third-person)
belleğimde (first-person locative singular)
belleklerimde (first-person locative singular)
belleğinde (locative second-person singular)
belleklerinde (locative second-person singular)
belleğinde (locative singular third-person)
belleklerinde (locative singular third-person)
belleğimizde (first-person locative plural)
belleklerimizde (first-person locative plural)
belleğinizde (locative plural second-person)
belleklerinizde (locative plural second-person)
belleklerinde (locative plural third-person)
belleğimden (ablative first-person singular)
belleklerimden (ablative first-person singular)
belleğinden (ablative second-person singular)
belleklerinden (ablative second-person singular)
belleğinden (ablative singular third-person)
belleklerinden (ablative singular third-person)
belleğimizden (ablative first-person plural)
belleklerimizden (ablative first-person plural)
belleğinizden (ablative plural second-person)
belleklerinizden (ablative plural second-person)
belleklerinden (ablative plural third-person)
belleğimin (first-person genitive singular)
belleklerimin (first-person genitive singular)
belleğinin (genitive second-person singular)
belleklerinin (genitive second-person singular)
belleğinin (genitive singular third-person)
belleklerinin (genitive singular third-person)
belleğimizin (first-person genitive plural)
belleklerimizin (first-person genitive plural)
belleğinizin (genitive plural second-person)
belleklerinizin (genitive plural second-person)
belleklerinin (genitive plural third-person)

From bellemek. Coined by Turkish writer, poet and literary critic Nurullah Ataç.

coin

Lewis, Geoffrey (1999) The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success, Oxford, New York: Oxford University Press, page 88


istatistik

head

istatistik (definite accusative istatistiği, plural istatistikler)

istatistiği (accusative definite)
istatistikler (plural)
istatistik (nominative singular)
istatistikler (nominative plural)
istatistiği (accusative definite singular)
istatistikleri (accusative definite plural)
istatistiğe (dative singular)
istatistiklere (dative plural)
istatistikte (locative singular)
istatistiklerde (locative plural)
istatistikten (ablative singular)
istatistiklerden (ablative plural)
istatistiğin (genitive singular)
istatistiklerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish استاتستیق (istatistik), from French statistique, from Greek στατιστική (statistikí, “statistics”).


arıcı

head

arıcı (definite accusative arıcıyı, plural arıcılar)

arıcıyı (accusative definite)
arıcılar (plural)


bilinç

bilinç (definite accusative bilinci, plural bilinçler)

bilinci (accusative definite)
bilinçler (plural)
bilinç (nominative singular)
bilinçler (nominative plural)
bilinci (accusative definite singular)
bilinçleri (accusative definite plural)
bilince (dative singular)
bilinçlere (dative plural)
bilinçte (locative singular)
bilinçlerde (locative plural)
bilinçten (ablative singular)
bilinçlerden (ablative plural)
bilincin (genitive singular)
bilinçlerin (genitive plural)
bilincim (first-person nominative singular)
bilinçlerim (first-person nominative singular)
bilincin (nominative second-person singular)
bilinçlerin (nominative second-person singular)
bilinci (nominative singular third-person)
bilinçleri (nominative singular third-person)
bilincimiz (first-person nominative plural)
bilinçlerimiz (first-person nominative plural)
bilinciniz (nominative plural second-person)
bilinçleriniz (nominative plural second-person)
bilinçleri (nominative plural third-person)
bilincimi (accusative definite first-person singular)
bilinçlerimi (accusative definite first-person singular)
bilincini (accusative definite second-person singular)
bilinçlerini (accusative definite second-person singular)
bilincini (accusative definite singular third-person)
bilinçlerini (accusative definite singular third-person)
bilincimizi (accusative definite first-person plural)
bilinçlerimizi (accusative definite first-person plural)
bilincinizi (accusative definite plural second-person)
bilinçlerinizi (accusative definite plural second-person)
bilinçlerini (accusative definite plural third-person)
bilincime (dative first-person singular)
bilinçlerime (dative first-person singular)
bilincine (dative second-person singular)
bilinçlerine (dative second-person singular)
bilincine (dative singular third-person)
bilinçlerine (dative singular third-person)
bilincimize (dative first-person plural)
bilinçlerimize (dative first-person plural)
bilincinize (dative plural second-person)
bilinçlerinize (dative plural second-person)
bilinçlerine (dative plural third-person)
bilincimde (first-person locative singular)
bilinçlerimde (first-person locative singular)
bilincinde (locative second-person singular)
bilinçlerinde (locative second-person singular)
bilincinde (locative singular third-person)
bilinçlerinde (locative singular third-person)
bilincimizde (first-person locative plural)
bilinçlerimizde (first-person locative plural)
bilincinizde (locative plural second-person)
bilinçlerinizde (locative plural second-person)
bilinçlerinde (locative plural third-person)
bilincimden (ablative first-person singular)
bilinçlerimden (ablative first-person singular)
bilincinden (ablative second-person singular)
bilinçlerinden (ablative second-person singular)
bilincinden (ablative singular third-person)
bilinçlerinden (ablative singular third-person)
bilincimizden (ablative first-person plural)
bilinçlerimizden (ablative first-person plural)
bilincinizden (ablative plural second-person)
bilinçlerinizden (ablative plural second-person)
bilinçlerinden (ablative plural third-person)
bilincimin (first-person genitive singular)
bilinçlerimin (first-person genitive singular)
bilincinin (genitive second-person singular)
bilinçlerinin (genitive second-person singular)
bilincinin (genitive singular third-person)
bilinçlerinin (genitive singular third-person)
bilincimizin (first-person genitive plural)
bilinçlerimizin (first-person genitive plural)
bilincinizin (genitive plural second-person)
bilinçlerinizin (genitive plural second-person)
bilinçlerinin (genitive plural third-person)


kalyon

kalyon (definite accusative kalyonu, plural kalyonlar)

kalyonu (accusative definite)
kalyonlar (plural)

From Ottoman Turkish قالیون, قلیون (kalyon), from Venetian galión.


pancar

pancar (nominative singular)
pancarlar (nominative plural)
pancarı (accusative definite singular)
pancarları (accusative definite plural)
pancara (dative singular)
pancarlara (dative plural)
pancarda (locative singular)
pancarlarda (locative plural)
pancardan (ablative singular)
pancarlardan (ablative plural)
pancarın (genitive singular)
pancarların (genitive plural)
pancarım (first-person nominative singular)
pancarlarım (first-person nominative singular)
pancarın (nominative second-person singular)
pancarların (nominative second-person singular)
pancarı (nominative singular third-person)
pancarları (nominative singular third-person)
pancarımız (first-person nominative plural)
pancarlarımız (first-person nominative plural)
pancarınız (nominative plural second-person)
pancarlarınız (nominative plural second-person)
pancarları (nominative plural third-person)
pancarımı (accusative definite first-person singular)
pancarlarımı (accusative definite first-person singular)
pancarını (accusative definite second-person singular)
pancarlarını (accusative definite second-person singular)
pancarını (accusative definite singular third-person)
pancarlarını (accusative definite singular third-person)
pancarımızı (accusative definite first-person plural)
pancarlarımızı (accusative definite first-person plural)
pancarınızı (accusative definite plural second-person)
pancarlarınızı (accusative definite plural second-person)
pancarlarını (accusative definite plural third-person)
pancarıma (dative first-person singular)
pancarlarıma (dative first-person singular)
pancarına (dative second-person singular)
pancarlarına (dative second-person singular)
pancarına (dative singular third-person)
pancarlarına (dative singular third-person)
pancarımıza (dative first-person plural)
pancarlarımıza (dative first-person plural)
pancarınıza (dative plural second-person)
pancarlarınıza (dative plural second-person)
pancarlarına (dative plural third-person)
pancarımda (first-person locative singular)
pancarlarımda (first-person locative singular)
pancarında (locative second-person singular)
pancarlarında (locative second-person singular)
pancarında (locative singular third-person)
pancarlarında (locative singular third-person)
pancarımızda (first-person locative plural)
pancarlarımızda (first-person locative plural)
pancarınızda (locative plural second-person)
pancarlarınızda (locative plural second-person)
pancarlarında (locative plural third-person)
pancarımdan (ablative first-person singular)
pancarlarımdan (ablative first-person singular)
pancarından (ablative second-person singular)
pancarlarından (ablative second-person singular)
pancarından (ablative singular third-person)
pancarlarından (ablative singular third-person)
pancarımızdan (ablative first-person plural)
pancarlarımızdan (ablative first-person plural)
pancarınızdan (ablative plural second-person)
pancarlarınızdan (ablative plural second-person)
pancarlarından (ablative plural third-person)
pancarımın (first-person genitive singular)
pancarlarımın (first-person genitive singular)
pancarının (genitive second-person singular)
pancarlarının (genitive second-person singular)
pancarının (genitive singular third-person)
pancarlarının (genitive singular third-person)
pancarımızın (first-person genitive plural)
pancarlarımızın (first-person genitive plural)
pancarınızın (genitive plural second-person)
pancarlarınızın (genitive plural second-person)
pancarlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پانجار (pancar), from Armenian բանջար (banǰar, “edible greens, vegetable”) (in dialects also փանջար (pʻanǰar), փա̈նջա̈ր (pʻänǰär), պա̈նջա̈ր (pänǰär) etc.), from Old Armenian բանջար (banǰar, “edible greens, vegetable”).

der

Beta vulgaris
Beta vulgaris#Translingual


deyimi

third-person singular possessive of deyim


yıldırım

head

yıldırım (definite accusative yıldırımı, plural yıldırımlar)

yıldırımı (accusative definite)
yıldırımlar (plural)
yıldırım (nominative singular)
yıldırımlar (nominative plural)
yıldırımı (accusative definite singular)
yıldırımları (accusative definite plural)
yıldırıma (dative singular)
yıldırımlara (dative plural)
yıldırımda (locative singular)
yıldırımlarda (locative plural)
yıldırımdan (ablative singular)
yıldırımlardan (ablative plural)
yıldırımın (genitive singular)
yıldırımların (genitive plural)
yıldırımım (first-person nominative singular)
yıldırımlarım (first-person nominative singular)
yıldırımın (nominative second-person singular)
yıldırımların (nominative second-person singular)
yıldırımı (nominative singular third-person)
yıldırımları (nominative singular third-person)
yıldırımımız (first-person nominative plural)
yıldırımlarımız (first-person nominative plural)
yıldırımınız (nominative plural second-person)
yıldırımlarınız (nominative plural second-person)
yıldırımları (nominative plural third-person)
yıldırımımı (accusative definite first-person singular)
yıldırımlarımı (accusative definite first-person singular)
yıldırımını (accusative definite second-person singular)
yıldırımlarını (accusative definite second-person singular)
yıldırımını (accusative definite singular third-person)
yıldırımlarını (accusative definite singular third-person)
yıldırımımızı (accusative definite first-person plural)
yıldırımlarımızı (accusative definite first-person plural)
yıldırımınızı (accusative definite plural second-person)
yıldırımlarınızı (accusative definite plural second-person)
yıldırımlarını (accusative definite plural third-person)
yıldırımıma (dative first-person singular)
yıldırımlarıma (dative first-person singular)
yıldırımına (dative second-person singular)
yıldırımlarına (dative second-person singular)
yıldırımına (dative singular third-person)
yıldırımlarına (dative singular third-person)
yıldırımımıza (dative first-person plural)
yıldırımlarımıza (dative first-person plural)
yıldırımınıza (dative plural second-person)
yıldırımlarınıza (dative plural second-person)
yıldırımlarına (dative plural third-person)
yıldırımımda (first-person locative singular)
yıldırımlarımda (first-person locative singular)
yıldırımında (locative second-person singular)
yıldırımlarında (locative second-person singular)
yıldırımında (locative singular third-person)
yıldırımlarında (locative singular third-person)
yıldırımımızda (first-person locative plural)
yıldırımlarımızda (first-person locative plural)
yıldırımınızda (locative plural second-person)
yıldırımlarınızda (locative plural second-person)
yıldırımlarında (locative plural third-person)
yıldırımımdan (ablative first-person singular)
yıldırımlarımdan (ablative first-person singular)
yıldırımından (ablative second-person singular)
yıldırımlarından (ablative second-person singular)
yıldırımından (ablative singular third-person)
yıldırımlarından (ablative singular third-person)
yıldırımımızdan (ablative first-person plural)
yıldırımlarımızdan (ablative first-person plural)
yıldırımınızdan (ablative plural second-person)
yıldırımlarınızdan (ablative plural second-person)
yıldırımlarından (ablative plural third-person)
yıldırımımın (first-person genitive singular)
yıldırımlarımın (first-person genitive singular)
yıldırımının (genitive second-person singular)
yıldırımlarının (genitive second-person singular)
yıldırımının (genitive singular third-person)
yıldırımlarının (genitive singular third-person)
yıldırımımızın (first-person genitive plural)
yıldırımlarımızın (first-person genitive plural)
yıldırımınızın (genitive plural second-person)
yıldırımlarınızın (genitive plural second-person)
yıldırımlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یلدرم (yıldırım, “thunderbolt”). Earliest attested in Kipchak records in 1312 as یولدوروم (yuldurum, “spark”) together with the deriving stem [script needed] (yuldura-, “to shine”), also Ottoman Turkish یلدرامق (yıldıramak, “to flash, gleam, glitter”). Equivalent to یلدرا (yıldıra-, “to flash”) + ـم (-ım, “noun forming suffix”).
Cognate with Azerbaijani ildırım (“lightning, thunder”), Turkmen ýyldyrym (“lightning, thunder”). Akin to Karakhanid [script needed] (yuldrık, “sparkling, shining”) from [script needed] (yuldramāk, “to shine”) and Turkmen ýaldyramak (“to shine”).


kalas

head

kalas (definite accusative kalası, plural kalaslar)

kalası (accusative definite)
kalaslar (plural)
kalas (nominative singular)
kalaslar (nominative plural)
kalası (accusative definite singular)
kalasları (accusative definite plural)
kalasa (dative singular)
kalaslara (dative plural)
kalasta (locative singular)
kalaslarda (locative plural)
kalastan (ablative singular)
kalaslardan (ablative plural)
kalasın (genitive singular)
kalasların (genitive plural)
kalasım (first-person nominative singular)
kalaslarım (first-person nominative singular)
kalasın (nominative second-person singular)
kalasların (nominative second-person singular)
kalası (nominative singular third-person)
kalasları (nominative singular third-person)
kalasımız (first-person nominative plural)
kalaslarımız (first-person nominative plural)
kalasınız (nominative plural second-person)
kalaslarınız (nominative plural second-person)
kalasları (nominative plural third-person)
kalasımı (accusative definite first-person singular)
kalaslarımı (accusative definite first-person singular)
kalasını (accusative definite second-person singular)
kalaslarını (accusative definite second-person singular)
kalasını (accusative definite singular third-person)
kalaslarını (accusative definite singular third-person)
kalasımızı (accusative definite first-person plural)
kalaslarımızı (accusative definite first-person plural)
kalasınızı (accusative definite plural second-person)
kalaslarınızı (accusative definite plural second-person)
kalaslarını (accusative definite plural third-person)
kalasıma (dative first-person singular)
kalaslarıma (dative first-person singular)
kalasına (dative second-person singular)
kalaslarına (dative second-person singular)
kalasına (dative singular third-person)
kalaslarına (dative singular third-person)
kalasımıza (dative first-person plural)
kalaslarımıza (dative first-person plural)
kalasınıza (dative plural second-person)
kalaslarınıza (dative plural second-person)
kalaslarına (dative plural third-person)
kalasımda (first-person locative singular)
kalaslarımda (first-person locative singular)
kalasında (locative second-person singular)
kalaslarında (locative second-person singular)
kalasında (locative singular third-person)
kalaslarında (locative singular third-person)
kalasımızda (first-person locative plural)
kalaslarımızda (first-person locative plural)
kalasınızda (locative plural second-person)
kalaslarınızda (locative plural second-person)
kalaslarında (locative plural third-person)
kalasımdan (ablative first-person singular)
kalaslarımdan (ablative first-person singular)
kalasından (ablative second-person singular)
kalaslarından (ablative second-person singular)
kalasından (ablative singular third-person)
kalaslarından (ablative singular third-person)
kalasımızdan (ablative first-person plural)
kalaslarımızdan (ablative first-person plural)
kalasınızdan (ablative plural second-person)
kalaslarınızdan (ablative plural second-person)
kalaslarından (ablative plural third-person)
kalasımın (first-person genitive singular)
kalaslarımın (first-person genitive singular)
kalasının (genitive second-person singular)
kalaslarının (genitive second-person singular)
kalasının (genitive singular third-person)
kalaslarının (genitive singular third-person)
kalasımızın (first-person genitive plural)
kalaslarımızın (first-person genitive plural)
kalasınızın (genitive plural second-person)
kalaslarınızın (genitive plural second-person)
kalaslarının (genitive plural third-person)

Named after the town of Galați in the historic region of Moldavia for the timber imported from the region, from Ottoman Turkish قلاص (ḳalaṣ, “the town of Galați in Moldavia, name of many kinds of building timber imported”) or غلاص (ġalaṣ, “Galați on the lower Danube, pine or fir plank brought from the vicinity”).

der

A thick and long wood plank or beam, used for construction.


patlıcanı

singular definite accusative of patlıcan


selam

head

selam (definite accusative selamı, plural selamlar)

selamı (accusative definite)
selamlar (plural)
selam (nominative singular)
selamlar (nominative plural)
selamı (accusative definite singular)
selamları (accusative definite plural)
selama (dative singular)
selamlara (dative plural)
selamda (locative singular)
selamlarda (locative plural)
selamdan (ablative singular)
selamlardan (ablative plural)
selamın (genitive singular)
selamların (genitive plural)

From Ottoman Turkish سلام (selam), from Arabic سَلَام (salām).


atmosfer

atmosfer (definite accusative atmosferi, plural atmosferler)

atmosferi (accusative definite)
atmosferler (plural)
atmosfer (nominative singular)
atmosferler (nominative plural)
atmosferi (accusative definite singular)
atmosferleri (accusative definite plural)
atmosfere (dative singular)
atmosferlere (dative plural)
atmosferde (locative singular)
atmosferlerde (locative plural)
atmosferden (ablative singular)
atmosferlerden (ablative plural)
atmosferin (genitive singular)
atmosferlerin (genitive plural)
atmosferim (first-person nominative singular)
atmosferlerim (first-person nominative singular)
atmosferin (nominative second-person singular)
atmosferlerin (nominative second-person singular)
atmosferi (nominative singular third-person)
atmosferleri (nominative singular third-person)
atmosferimiz (first-person nominative plural)
atmosferlerimiz (first-person nominative plural)
atmosferiniz (nominative plural second-person)
atmosferleriniz (nominative plural second-person)
atmosferleri (nominative plural third-person)
atmosferimi (accusative definite first-person singular)
atmosferlerimi (accusative definite first-person singular)
atmosferini (accusative definite second-person singular)
atmosferlerini (accusative definite second-person singular)
atmosferini (accusative definite singular third-person)
atmosferlerini (accusative definite singular third-person)
atmosferimizi (accusative definite first-person plural)
atmosferlerimizi (accusative definite first-person plural)
atmosferinizi (accusative definite plural second-person)
atmosferlerinizi (accusative definite plural second-person)
atmosferlerini (accusative definite plural third-person)
atmosferime (dative first-person singular)
atmosferlerime (dative first-person singular)
atmosferine (dative second-person singular)
atmosferlerine (dative second-person singular)
atmosferine (dative singular third-person)
atmosferlerine (dative singular third-person)
atmosferimize (dative first-person plural)
atmosferlerimize (dative first-person plural)
atmosferinize (dative plural second-person)
atmosferlerinize (dative plural second-person)
atmosferlerine (dative plural third-person)
atmosferimde (first-person locative singular)
atmosferlerimde (first-person locative singular)
atmosferinde (locative second-person singular)
atmosferlerinde (locative second-person singular)
atmosferinde (locative singular third-person)
atmosferlerinde (locative singular third-person)
atmosferimizde (first-person locative plural)
atmosferlerimizde (first-person locative plural)
atmosferinizde (locative plural second-person)
atmosferlerinizde (locative plural second-person)
atmosferlerinde (locative plural third-person)
atmosferimden (ablative first-person singular)
atmosferlerimden (ablative first-person singular)
atmosferinden (ablative second-person singular)
atmosferlerinden (ablative second-person singular)
atmosferinden (ablative singular third-person)
atmosferlerinden (ablative singular third-person)
atmosferimizden (ablative first-person plural)
atmosferlerimizden (ablative first-person plural)
atmosferinizden (ablative plural second-person)
atmosferlerinizden (ablative plural second-person)
atmosferlerinden (ablative plural third-person)
atmosferimin (first-person genitive singular)
atmosferlerimin (first-person genitive singular)
atmosferinin (genitive second-person singular)
atmosferlerinin (genitive second-person singular)
atmosferinin (genitive singular third-person)
atmosferlerinin (genitive singular third-person)
atmosferimizin (first-person genitive plural)
atmosferlerimizin (first-person genitive plural)
atmosferinizin (genitive plural second-person)
atmosferlerinizin (genitive plural second-person)
atmosferlerinin (genitive plural third-person)

atmosphere (gases surrounding the Earth)

atmosphere, ambiance (the emotional circumstances in a place)


plastik

plastik (definite accusative plastiği, plural plastikler)

plastiği (accusative definite)
plastikler (plural)
plastik (nominative singular)
plastikler (nominative plural)
plastiği (accusative definite singular)
plastikleri (accusative definite plural)
plastiğe (dative singular)
plastiklere (dative plural)
plastikte (locative singular)
plastiklerde (locative plural)
plastikten (ablative singular)
plastiklerden (ablative plural)
plastiğin (genitive singular)
plastiklerin (genitive plural)
plastiğim (first-person nominative singular)
plastiklerim (first-person nominative singular)
plastiğin (nominative second-person singular)
plastiklerin (nominative second-person singular)
plastiği (nominative singular third-person)
plastikleri (nominative singular third-person)
plastiğimiz (first-person nominative plural)
plastiklerimiz (first-person nominative plural)
plastiğiniz (nominative plural second-person)
plastikleriniz (nominative plural second-person)
plastikleri (nominative plural third-person)
plastiğimi (accusative definite first-person singular)
plastiklerimi (accusative definite first-person singular)
plastiğini (accusative definite second-person singular)
plastiklerini (accusative definite second-person singular)
plastiğini (accusative definite singular third-person)
plastiklerini (accusative definite singular third-person)
plastiğimizi (accusative definite first-person plural)
plastiklerimizi (accusative definite first-person plural)
plastiğinizi (accusative definite plural second-person)
plastiklerinizi (accusative definite plural second-person)
plastiklerini (accusative definite plural third-person)
plastiğime (dative first-person singular)
plastiklerime (dative first-person singular)
plastiğine (dative second-person singular)
plastiklerine (dative second-person singular)
plastiğine (dative singular third-person)
plastiklerine (dative singular third-person)
plastiğimize (dative first-person plural)
plastiklerimize (dative first-person plural)
plastiğinize (dative plural second-person)
plastiklerinize (dative plural second-person)
plastiklerine (dative plural third-person)
plastiğimde (first-person locative singular)
plastiklerimde (first-person locative singular)
plastiğinde (locative second-person singular)
plastiklerinde (locative second-person singular)
plastiğinde (locative singular third-person)
plastiklerinde (locative singular third-person)
plastiğimizde (first-person locative plural)
plastiklerimizde (first-person locative plural)
plastiğinizde (locative plural second-person)
plastiklerinizde (locative plural second-person)
plastiklerinde (locative plural third-person)
plastiğimden (ablative first-person singular)
plastiklerimden (ablative first-person singular)
plastiğinden (ablative second-person singular)
plastiklerinden (ablative second-person singular)
plastiğinden (ablative singular third-person)
plastiklerinden (ablative singular third-person)
plastiğimizden (ablative first-person plural)
plastiklerimizden (ablative first-person plural)
plastiğinizden (ablative plural second-person)
plastiklerinizden (ablative plural second-person)
plastiklerinden (ablative plural third-person)
plastiğimin (first-person genitive singular)
plastiklerimin (first-person genitive singular)
plastiğinin (genitive second-person singular)
plastiklerinin (genitive second-person singular)
plastiğinin (genitive singular third-person)
plastiklerinin (genitive singular third-person)
plastiğimizin (first-person genitive plural)
plastiklerimizin (first-person genitive plural)
plastiğinizin (genitive plural second-person)
plastiklerinizin (genitive plural second-person)
plastiklerinin (genitive plural third-person)

plastic (a stiff but usually slightly flexible synthetic material)


kozmonot

kozmonot (definite accusative kozmonotu, plural kozmonotlar)

kozmonotu (accusative definite)
kozmonotlar (plural)
kozmonot (nominative singular)
kozmonotlar (nominative plural)
kozmonotu (accusative definite singular)
kozmonotları (accusative definite plural)
kozmonota (dative singular)
kozmonotlara (dative plural)
kozmonotta (locative singular)
kozmonotlarda (locative plural)
kozmonottan (ablative singular)
kozmonotlardan (ablative plural)
kozmonotun (genitive singular)
kozmonotların (genitive plural)
kozmonotum (first-person nominative singular)
kozmonotlarım (first-person nominative singular)
kozmonotun (nominative second-person singular)
kozmonotların (nominative second-person singular)
kozmonotu (nominative singular third-person)
kozmonotları (nominative singular third-person)
kozmonotumuz (first-person nominative plural)
kozmonotlarımız (first-person nominative plural)
kozmonotunuz (nominative plural second-person)
kozmonotlarınız (nominative plural second-person)
kozmonotları (nominative plural third-person)
kozmonotumu (accusative definite first-person singular)
kozmonotlarımı (accusative definite first-person singular)
kozmonotunu (accusative definite second-person singular)
kozmonotlarını (accusative definite second-person singular)
kozmonotunu (accusative definite singular third-person)
kozmonotlarını (accusative definite singular third-person)
kozmonotumuzu (accusative definite first-person plural)
kozmonotlarımızı (accusative definite first-person plural)
kozmonotunuzu (accusative definite plural second-person)
kozmonotlarınızı (accusative definite plural second-person)
kozmonotlarını (accusative definite plural third-person)
kozmonotuma (dative first-person singular)
kozmonotlarıma (dative first-person singular)
kozmonotuna (dative second-person singular)
kozmonotlarına (dative second-person singular)
kozmonotuna (dative singular third-person)
kozmonotlarına (dative singular third-person)
kozmonotumuza (dative first-person plural)
kozmonotlarımıza (dative first-person plural)
kozmonotunuza (dative plural second-person)
kozmonotlarınıza (dative plural second-person)
kozmonotlarına (dative plural third-person)
kozmonotumda (first-person locative singular)
kozmonotlarımda (first-person locative singular)
kozmonotunda (locative second-person singular)
kozmonotlarında (locative second-person singular)
kozmonotunda (locative singular third-person)
kozmonotlarında (locative singular third-person)
kozmonotumuzda (first-person locative plural)
kozmonotlarımızda (first-person locative plural)
kozmonotunuzda (locative plural second-person)
kozmonotlarınızda (locative plural second-person)
kozmonotlarında (locative plural third-person)
kozmonotumdan (ablative first-person singular)
kozmonotlarımdan (ablative first-person singular)
kozmonotundan (ablative second-person singular)
kozmonotlarından (ablative second-person singular)
kozmonotundan (ablative singular third-person)
kozmonotlarından (ablative singular third-person)
kozmonotumuzdan (ablative first-person plural)
kozmonotlarımızdan (ablative first-person plural)
kozmonotunuzdan (ablative plural second-person)
kozmonotlarınızdan (ablative plural second-person)
kozmonotlarından (ablative plural third-person)
kozmonotumun (first-person genitive singular)
kozmonotlarımın (first-person genitive singular)
kozmonotunun (genitive second-person singular)
kozmonotlarının (genitive second-person singular)
kozmonotunun (genitive singular third-person)
kozmonotlarının (genitive singular third-person)
kozmonotumuzun (first-person genitive plural)
kozmonotlarımızın (first-person genitive plural)
kozmonotunuzun (genitive plural second-person)
kozmonotlarınızın (genitive plural second-person)
kozmonotlarının (genitive plural third-person)

Borrowed from Russian космона́вт (kosmonávt) or via French cosmonaute.


ucube

ucube (definite accusative ucubeyi, plural ucubeler)

ucubeyi (accusative definite)
ucubeler (plural)
ucube (nominative singular)
ucubeler (nominative plural)
ucubeyi (accusative definite singular)
ucubeleri (accusative definite plural)
ucubeye (dative singular)
ucubelere (dative plural)
ucubede (locative singular)
ucubelerde (locative plural)
ucubeden (ablative singular)
ucubelerden (ablative plural)
ucubenin (genitive singular)
ucubelerin (genitive plural)
ucubem (first-person nominative singular)
ucubelerim (first-person nominative singular)
ucuben (nominative second-person singular)
ucubelerin (nominative second-person singular)
ucubesi (nominative singular third-person)
ucubeleri (nominative singular third-person)
ucubemiz (first-person nominative plural)
ucubelerimiz (first-person nominative plural)
ucubeniz (nominative plural second-person)
ucubeleriniz (nominative plural second-person)
ucubeleri (nominative plural third-person)
ucubemi (accusative definite first-person singular)
ucubelerimi (accusative definite first-person singular)
ucubeni (accusative definite second-person singular)
ucubelerini (accusative definite second-person singular)
ucubesini (accusative definite singular third-person)
ucubelerini (accusative definite singular third-person)
ucubemizi (accusative definite first-person plural)
ucubelerimizi (accusative definite first-person plural)
ucubenizi (accusative definite plural second-person)
ucubelerinizi (accusative definite plural second-person)
ucubelerini (accusative definite plural third-person)
ucubeme (dative first-person singular)
ucubelerime (dative first-person singular)
ucubene (dative second-person singular)
ucubelerine (dative second-person singular)
ucubesine (dative singular third-person)
ucubelerine (dative singular third-person)
ucubemize (dative first-person plural)
ucubelerimize (dative first-person plural)
ucubenize (dative plural second-person)
ucubelerinize (dative plural second-person)
ucubelerine (dative plural third-person)
ucubemde (first-person locative singular)
ucubelerimde (first-person locative singular)
ucubende (locative second-person singular)
ucubelerinde (locative second-person singular)
ucubesinde (locative singular third-person)
ucubelerinde (locative singular third-person)
ucubemizde (first-person locative plural)
ucubelerimizde (first-person locative plural)
ucubenizde (locative plural second-person)
ucubelerinizde (locative plural second-person)
ucubelerinde (locative plural third-person)
ucubemden (ablative first-person singular)
ucubelerimden (ablative first-person singular)
ucubenden (ablative second-person singular)
ucubelerinden (ablative second-person singular)
ucubesinden (ablative singular third-person)
ucubelerinden (ablative singular third-person)
ucubemizden (ablative first-person plural)
ucubelerimizden (ablative first-person plural)
ucubenizden (ablative plural second-person)
ucubelerinizden (ablative plural second-person)
ucubelerinden (ablative plural third-person)
ucubemin (first-person genitive singular)
ucubelerimin (first-person genitive singular)
ucubenin (genitive second-person singular)
ucubelerinin (genitive second-person singular)
ucubesinin (genitive singular third-person)
ucubelerinin (genitive singular third-person)
ucubemizin (first-person genitive plural)
ucubelerimizin (first-person genitive plural)
ucubenizin (genitive plural second-person)
ucubelerinizin (genitive plural second-person)
ucubelerinin (genitive plural third-person)
ucubeyim (first-person singular)
ucubelerim (first-person singular)
ucubesin (second-person singular)
ucubelersin (second-person singular)
ucube (singular third-person)
ucubedir (singular third-person)
ucubeler (singular third-person)
ucubelerdir (singular third-person)
ucubeyiz (first-person plural)
ucubeleriz (first-person plural)
ucubesiniz (plural second-person)
ucubelersiniz (plural second-person)
ucubeler (plural third-person)
ucubelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اعجوبه, from Arabic أُعْجُوبَة (ʔuʕjūba).

der

Arabic أُعْجُوبَة (ʔuʕjūba)


okulumuz

first-person plural single-possession possessive of okul


okulunuz

second-person plural single-possession possessive of okul


okulum

first-person singular single-possession possessive of okul


okulu

third-person singular possessive of okul


bilgisayarı

third-person singular possessive of bilgisayar


okulun

second-person singular single-possession possessive of okul


koruyucu

head

koruyucu (definite accusative koruyucuyu, plural koruyucular)

koruyucuyu (accusative definite)
koruyucular (plural)
koruyucu (nominative singular)
koruyucular (nominative plural)
koruyucuyu (accusative definite singular)
koruyucuları (accusative definite plural)
koruyucuya (dative singular)
koruyuculara (dative plural)
koruyucuda (locative singular)
koruyucularda (locative plural)
koruyucudan (ablative singular)
koruyuculardan (ablative plural)
koruyucunun (genitive singular)
koruyucuların (genitive plural)
koruyucum (first-person nominative singular)
koruyucularım (first-person nominative singular)
koruyucun (nominative second-person singular)
koruyucuların (nominative second-person singular)
koruyucusu (nominative singular third-person)
koruyucuları (nominative singular third-person)
koruyucumuz (first-person nominative plural)
koruyucularımız (first-person nominative plural)
koruyucunuz (nominative plural second-person)
koruyucularınız (nominative plural second-person)
koruyucuları (nominative plural third-person)
koruyucumu (accusative definite first-person singular)
koruyucularımı (accusative definite first-person singular)
koruyucunu (accusative definite second-person singular)
koruyucularını (accusative definite second-person singular)
koruyucusunu (accusative definite singular third-person)
koruyucularını (accusative definite singular third-person)
koruyucumuzu (accusative definite first-person plural)
koruyucularımızı (accusative definite first-person plural)
koruyucunuzu (accusative definite plural second-person)
koruyucularınızı (accusative definite plural second-person)
koruyucularını (accusative definite plural third-person)
koruyucuma (dative first-person singular)
koruyucularıma (dative first-person singular)
koruyucuna (dative second-person singular)
koruyucularına (dative second-person singular)
koruyucusuna (dative singular third-person)
koruyucularına (dative singular third-person)
koruyucumuza (dative first-person plural)
koruyucularımıza (dative first-person plural)
koruyucunuza (dative plural second-person)
koruyucularınıza (dative plural second-person)
koruyucularına (dative plural third-person)
koruyucumda (first-person locative singular)
koruyucularımda (first-person locative singular)
koruyucunda (locative second-person singular)
koruyucularında (locative second-person singular)
koruyucusunda (locative singular third-person)
koruyucularında (locative singular third-person)
koruyucumuzda (first-person locative plural)
koruyucularımızda (first-person locative plural)
koruyucunuzda (locative plural second-person)
koruyucularınızda (locative plural second-person)
koruyucularında (locative plural third-person)
koruyucumdan (ablative first-person singular)
koruyucularımdan (ablative first-person singular)
koruyucundan (ablative second-person singular)
koruyucularından (ablative second-person singular)
koruyucusundan (ablative singular third-person)
koruyucularından (ablative singular third-person)
koruyucumuzdan (ablative first-person plural)
koruyucularımızdan (ablative first-person plural)
koruyucunuzdan (ablative plural second-person)
koruyucularınızdan (ablative plural second-person)
koruyucularından (ablative plural third-person)
koruyucumun (first-person genitive singular)
koruyucularımın (first-person genitive singular)
koruyucunun (genitive second-person singular)
koruyucularının (genitive second-person singular)
koruyucusunun (genitive singular third-person)
koruyucularının (genitive singular third-person)
koruyucumuzun (first-person genitive plural)
koruyucularımızın (first-person genitive plural)
koruyucunuzun (genitive plural second-person)
koruyucularınızın (genitive plural second-person)
koruyucularının (genitive plural third-person)
koruyucuyum (first-person singular)
koruyucularım (first-person singular)
koruyucusun (second-person singular)
koruyucularsın (second-person singular)
koruyucu (singular third-person)
koruyucudur (singular third-person)
koruyucular (singular third-person)
koruyuculardır (singular third-person)
koruyucuyuz (first-person plural)
koruyucularız (first-person plural)
koruyucusunuz (plural second-person)
koruyucularsınız (plural second-person)
koruyucular (plural third-person)
koruyuculardır (plural third-person)


aynasız

aynasız (definite accusative aynasızı, plural aynasızlar)

aynasızı (accusative definite)
aynasızlar (plural)
aynasız (nominative singular)
aynasızlar (nominative plural)
aynasızı (accusative definite singular)
aynasızları (accusative definite plural)
aynasıza (dative singular)
aynasızlara (dative plural)
aynasızda (locative singular)
aynasızlarda (locative plural)
aynasızdan (ablative singular)
aynasızlardan (ablative plural)
aynasızın (genitive singular)
aynasızların (genitive plural)
aynasızım (first-person nominative singular)
aynasızlarım (first-person nominative singular)
aynasızın (nominative second-person singular)
aynasızların (nominative second-person singular)
aynasızı (nominative singular third-person)
aynasızları (nominative singular third-person)
aynasızımız (first-person nominative plural)
aynasızlarımız (first-person nominative plural)
aynasızınız (nominative plural second-person)
aynasızlarınız (nominative plural second-person)
aynasızları (nominative plural third-person)
aynasızımı (accusative definite first-person singular)
aynasızlarımı (accusative definite first-person singular)
aynasızını (accusative definite second-person singular)
aynasızlarını (accusative definite second-person singular)
aynasızını (accusative definite singular third-person)
aynasızlarını (accusative definite singular third-person)
aynasızımızı (accusative definite first-person plural)
aynasızlarımızı (accusative definite first-person plural)
aynasızınızı (accusative definite plural second-person)
aynasızlarınızı (accusative definite plural second-person)
aynasızlarını (accusative definite plural third-person)
aynasızıma (dative first-person singular)
aynasızlarıma (dative first-person singular)
aynasızına (dative second-person singular)
aynasızlarına (dative second-person singular)
aynasızına (dative singular third-person)
aynasızlarına (dative singular third-person)
aynasızımıza (dative first-person plural)
aynasızlarımıza (dative first-person plural)
aynasızınıza (dative plural second-person)
aynasızlarınıza (dative plural second-person)
aynasızlarına (dative plural third-person)
aynasızımda (first-person locative singular)
aynasızlarımda (first-person locative singular)
aynasızında (locative second-person singular)
aynasızlarında (locative second-person singular)
aynasızında (locative singular third-person)
aynasızlarında (locative singular third-person)
aynasızımızda (first-person locative plural)
aynasızlarımızda (first-person locative plural)
aynasızınızda (locative plural second-person)
aynasızlarınızda (locative plural second-person)
aynasızlarında (locative plural third-person)
aynasızımdan (ablative first-person singular)
aynasızlarımdan (ablative first-person singular)
aynasızından (ablative second-person singular)
aynasızlarından (ablative second-person singular)
aynasızından (ablative singular third-person)
aynasızlarından (ablative singular third-person)
aynasızımızdan (ablative first-person plural)
aynasızlarımızdan (ablative first-person plural)
aynasızınızdan (ablative plural second-person)
aynasızlarınızdan (ablative plural second-person)
aynasızlarından (ablative plural third-person)
aynasızımın (first-person genitive singular)
aynasızlarımın (first-person genitive singular)
aynasızının (genitive second-person singular)
aynasızlarının (genitive second-person singular)
aynasızının (genitive singular third-person)
aynasızlarının (genitive singular third-person)
aynasızımızın (first-person genitive plural)
aynasızlarımızın (first-person genitive plural)
aynasızınızın (genitive plural second-person)
aynasızlarınızın (genitive plural second-person)
aynasızlarının (genitive plural third-person)
aynasızım (first-person singular)
aynasızlarım (first-person singular)
aynasızsın (second-person singular)
aynasızlarsın (second-person singular)
aynasız (singular third-person)
aynasızdır (singular third-person)
aynasızlar (singular third-person)
aynasızlardır (singular third-person)
aynasızız (first-person plural)
aynasızlarız (first-person plural)
aynasızsınız (plural second-person)
aynasızlarsınız (plural second-person)
aynasızlar (plural third-person)
aynasızlardır (plural third-person)

→ Swedish: aina

By surface analysis, ayna (“mirror”) + sız (“-less”).
The slang sense is of uncertain origin. Folk etymology claims that the “police” sense is from the fact that in the 1970s, Turkish police used Renault 12 TSs, which lacked one side mirror; the concept of lacking a mirror came to be associated with the police. However, the sense dates back to at least the 1930s, so this cannot be correct.
An older meaning of “formless, ugly” dates to at least 1889 and is supported by the existence of the antonym aynalı (“handsome, beautiful”) (By surface analysis, ayna (“mirror”) + lı (“-ful”)).


masan

second-person singular possessive of masa


ninni

head

ninni (definite accusative ninniyi, plural ninniler)

ninniyi (accusative definite)
ninniler (plural)
ninni (nominative singular)
ninniler (nominative plural)
ninniyi (accusative definite singular)
ninnileri (accusative definite plural)
ninniye (dative singular)
ninnilere (dative plural)
ninnide (locative singular)
ninnilerde (locative plural)
ninniden (ablative singular)
ninnilerden (ablative plural)
ninninin (genitive singular)
ninnilerin (genitive plural)
ninnim (first-person nominative singular)
ninnilerim (first-person nominative singular)
ninnin (nominative second-person singular)
ninnilerin (nominative second-person singular)
ninnisi (nominative singular third-person)
ninnileri (nominative singular third-person)
ninnimiz (first-person nominative plural)
ninnilerimiz (first-person nominative plural)
ninniniz (nominative plural second-person)
ninnileriniz (nominative plural second-person)
ninnileri (nominative plural third-person)
ninnimi (accusative definite first-person singular)
ninnilerimi (accusative definite first-person singular)
ninnini (accusative definite second-person singular)
ninnilerini (accusative definite second-person singular)
ninnisini (accusative definite singular third-person)
ninnilerini (accusative definite singular third-person)
ninnimizi (accusative definite first-person plural)
ninnilerimizi (accusative definite first-person plural)
ninninizi (accusative definite plural second-person)
ninnilerinizi (accusative definite plural second-person)
ninnilerini (accusative definite plural third-person)
ninnime (dative first-person singular)
ninnilerime (dative first-person singular)
ninnine (dative second-person singular)
ninnilerine (dative second-person singular)
ninnisine (dative singular third-person)
ninnilerine (dative singular third-person)
ninnimize (dative first-person plural)
ninnilerimize (dative first-person plural)
ninninize (dative plural second-person)
ninnilerinize (dative plural second-person)
ninnilerine (dative plural third-person)
ninnimde (first-person locative singular)
ninnilerimde (first-person locative singular)
ninninde (locative second-person singular)
ninnilerinde (locative second-person singular)
ninnisinde (locative singular third-person)
ninnilerinde (locative singular third-person)
ninnimizde (first-person locative plural)
ninnilerimizde (first-person locative plural)
ninninizde (locative plural second-person)
ninnilerinizde (locative plural second-person)
ninnilerinde (locative plural third-person)
ninnimden (ablative first-person singular)
ninnilerimden (ablative first-person singular)
ninninden (ablative second-person singular)
ninnilerinden (ablative second-person singular)
ninnisinden (ablative singular third-person)
ninnilerinden (ablative singular third-person)
ninnimizden (ablative first-person plural)
ninnilerimizden (ablative first-person plural)
ninninizden (ablative plural second-person)
ninnilerinizden (ablative plural second-person)
ninnilerinden (ablative plural third-person)
ninnimin (first-person genitive singular)
ninnilerimin (first-person genitive singular)
ninninin (genitive second-person singular)
ninnilerinin (genitive second-person singular)
ninnisinin (genitive singular third-person)
ninnilerinin (genitive singular third-person)
ninnimizin (first-person genitive plural)
ninnilerimizin (first-person genitive plural)
ninninizin (genitive plural second-person)
ninnilerinizin (genitive plural second-person)
ninnilerinin (genitive plural third-person)
ninniyim (first-person singular)
ninnilerim (first-person singular)
ninnisin (second-person singular)
ninnilersin (second-person singular)
ninni (singular third-person)
ninnidir (singular third-person)
ninniler (singular third-person)
ninnilerdir (singular third-person)
ninniyiz (first-person plural)
ninnileriz (first-person plural)
ninnisiniz (plural second-person)
ninnilersiniz (plural second-person)
ninniler (plural third-person)
ninnilerdir (plural third-person)


kül

kül (definite accusative külü, plural küller)

külü (accusative definite)
küller (plural)
kül (nominative singular)
küller (nominative plural)
külü (accusative definite singular)
külleri (accusative definite plural)
küle (dative singular)
küllere (dative plural)
külde (locative singular)
küllerde (locative plural)
külden (ablative singular)
küllerden (ablative plural)
külün (genitive singular)
küllerin (genitive plural)
külüm (first-person nominative singular)
küllerim (first-person nominative singular)
külün (nominative second-person singular)
küllerin (nominative second-person singular)
külü (nominative singular third-person)
külleri (nominative singular third-person)
külümüz (first-person nominative plural)
küllerimiz (first-person nominative plural)
külünüz (nominative plural second-person)
külleriniz (nominative plural second-person)
külleri (nominative plural third-person)
külümü (accusative definite first-person singular)
küllerimi (accusative definite first-person singular)
külünü (accusative definite second-person singular)
küllerini (accusative definite second-person singular)
külünü (accusative definite singular third-person)
küllerini (accusative definite singular third-person)
külümüzü (accusative definite first-person plural)
küllerimizi (accusative definite first-person plural)
külünüzü (accusative definite plural second-person)
küllerinizi (accusative definite plural second-person)
küllerini (accusative definite plural third-person)
külüme (dative first-person singular)
küllerime (dative first-person singular)
külüne (dative second-person singular)
küllerine (dative second-person singular)
külüne (dative singular third-person)
küllerine (dative singular third-person)
külümüze (dative first-person plural)
küllerimize (dative first-person plural)
külünüze (dative plural second-person)
küllerinize (dative plural second-person)
küllerine (dative plural third-person)
külümde (first-person locative singular)
küllerimde (first-person locative singular)
külünde (locative second-person singular)
küllerinde (locative second-person singular)
külünde (locative singular third-person)
küllerinde (locative singular third-person)
külümüzde (first-person locative plural)
küllerimizde (first-person locative plural)
külünüzde (locative plural second-person)
küllerinizde (locative plural second-person)
küllerinde (locative plural third-person)
külümden (ablative first-person singular)
küllerimden (ablative first-person singular)
külünden (ablative second-person singular)
küllerinden (ablative second-person singular)
külünden (ablative singular third-person)
küllerinden (ablative singular third-person)
külümüzden (ablative first-person plural)
küllerimizden (ablative first-person plural)
külünüzden (ablative plural second-person)
küllerinizden (ablative plural second-person)
küllerinden (ablative plural third-person)
külümün (first-person genitive singular)
küllerimin (first-person genitive singular)
külünün (genitive second-person singular)
küllerinin (genitive second-person singular)
külünün (genitive singular third-person)
küllerinin (genitive singular third-person)
külümüzün (first-person genitive plural)
küllerimizin (first-person genitive plural)
külünüzün (genitive plural second-person)
küllerinizin (genitive plural second-person)
küllerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كول (kül), from Old Anatolian Turkish [script needed] (kül), from Proto-Turkic *kül.


kül

head

kül (definite accusative küllü, uncountable)

From Ottoman Turkish كل (kül), from Arabic كُلّ (kull).

all, the whole (of something uncountable)


tarım

tarım (definite accusative tarımı, plural tarımlar)

tarımı (accusative definite)
tarımlar (plural)
tarım (nominative singular)
tarımlar (nominative plural)
tarımı (accusative definite singular)
tarımları (accusative definite plural)
tarıma (dative singular)
tarımlara (dative plural)
tarımda (locative singular)
tarımlarda (locative plural)
tarımdan (ablative singular)
tarımlardan (ablative plural)
tarımın (genitive singular)
tarımların (genitive plural)
tarımım (first-person nominative singular)
tarımlarım (first-person nominative singular)
tarımın (nominative second-person singular)
tarımların (nominative second-person singular)
tarımı (nominative singular third-person)
tarımları (nominative singular third-person)
tarımımız (first-person nominative plural)
tarımlarımız (first-person nominative plural)
tarımınız (nominative plural second-person)
tarımlarınız (nominative plural second-person)
tarımları (nominative plural third-person)
tarımımı (accusative definite first-person singular)
tarımlarımı (accusative definite first-person singular)
tarımını (accusative definite second-person singular)
tarımlarını (accusative definite second-person singular)
tarımını (accusative definite singular third-person)
tarımlarını (accusative definite singular third-person)
tarımımızı (accusative definite first-person plural)
tarımlarımızı (accusative definite first-person plural)
tarımınızı (accusative definite plural second-person)
tarımlarınızı (accusative definite plural second-person)
tarımlarını (accusative definite plural third-person)
tarımıma (dative first-person singular)
tarımlarıma (dative first-person singular)
tarımına (dative second-person singular)
tarımlarına (dative second-person singular)
tarımına (dative singular third-person)
tarımlarına (dative singular third-person)
tarımımıza (dative first-person plural)
tarımlarımıza (dative first-person plural)
tarımınıza (dative plural second-person)
tarımlarınıza (dative plural second-person)
tarımlarına (dative plural third-person)
tarımımda (first-person locative singular)
tarımlarımda (first-person locative singular)
tarımında (locative second-person singular)
tarımlarında (locative second-person singular)
tarımında (locative singular third-person)
tarımlarında (locative singular third-person)
tarımımızda (first-person locative plural)
tarımlarımızda (first-person locative plural)
tarımınızda (locative plural second-person)
tarımlarınızda (locative plural second-person)
tarımlarında (locative plural third-person)
tarımımdan (ablative first-person singular)
tarımlarımdan (ablative first-person singular)
tarımından (ablative second-person singular)
tarımlarından (ablative second-person singular)
tarımından (ablative singular third-person)
tarımlarından (ablative singular third-person)
tarımımızdan (ablative first-person plural)
tarımlarımızdan (ablative first-person plural)
tarımınızdan (ablative plural second-person)
tarımlarınızdan (ablative plural second-person)
tarımlarından (ablative plural third-person)
tarımımın (first-person genitive singular)
tarımlarımın (first-person genitive singular)
tarımının (genitive second-person singular)
tarımlarının (genitive second-person singular)
tarımının (genitive singular third-person)
tarımlarının (genitive singular third-person)
tarımımızın (first-person genitive plural)
tarımlarımızın (first-person genitive plural)
tarımınızın (genitive plural second-person)
tarımlarınızın (genitive plural second-person)
tarımlarının (genitive plural third-person)

Learned borrowing from Karakhanid [script needed] (tarı-, “to cultivate”) during the language revolution. Ultimately from Proto-Turkic *tạrï-.


tek boynuzlu at

head

tek boynuzlu at (definite accusative tek boynuzlu atı, plural tek boynuzlu atlar)

tek boynuzlu atı (accusative definite)
tek boynuzlu atlar (plural)
tek boynuzlu at (nominative singular)
tek boynuzlu atlar (nominative plural)
tek boynuzlu atı (accusative definite singular)
tek boynuzlu atları (accusative definite plural)
tek boynuzlu ata (dative singular)
tek boynuzlu atlara (dative plural)
tek boynuzlu atta (locative singular)
tek boynuzlu atlarda (locative plural)
tek boynuzlu attan (ablative singular)
tek boynuzlu atlardan (ablative plural)
tek boynuzlu atın (genitive singular)
tek boynuzlu atların (genitive plural)
tek boynuzlu atım (first-person nominative singular)
tek boynuzlu atlarım (first-person nominative singular)
tek boynuzlu atın (nominative second-person singular)
tek boynuzlu atların (nominative second-person singular)
tek boynuzlu atı (nominative singular third-person)
tek boynuzlu atları (nominative singular third-person)
tek boynuzlu atımız (first-person nominative plural)
tek boynuzlu atlarımız (first-person nominative plural)
tek boynuzlu atınız (nominative plural second-person)
tek boynuzlu atlarınız (nominative plural second-person)
tek boynuzlu atları (nominative plural third-person)
tek boynuzlu atımı (accusative definite first-person singular)
tek boynuzlu atlarımı (accusative definite first-person singular)
tek boynuzlu atını (accusative definite second-person singular)
tek boynuzlu atlarını (accusative definite second-person singular)
tek boynuzlu atını (accusative definite singular third-person)
tek boynuzlu atlarını (accusative definite singular third-person)
tek boynuzlu atımızı (accusative definite first-person plural)
tek boynuzlu atlarımızı (accusative definite first-person plural)
tek boynuzlu atınızı (accusative definite plural second-person)
tek boynuzlu atlarınızı (accusative definite plural second-person)
tek boynuzlu atlarını (accusative definite plural third-person)
tek boynuzlu atıma (dative first-person singular)
tek boynuzlu atlarıma (dative first-person singular)
tek boynuzlu atına (dative second-person singular)
tek boynuzlu atlarına (dative second-person singular)
tek boynuzlu atına (dative singular third-person)
tek boynuzlu atlarına (dative singular third-person)
tek boynuzlu atımıza (dative first-person plural)
tek boynuzlu atlarımıza (dative first-person plural)
tek boynuzlu atınıza (dative plural second-person)
tek boynuzlu atlarınıza (dative plural second-person)
tek boynuzlu atlarına (dative plural third-person)
tek boynuzlu atımda (first-person locative singular)
tek boynuzlu atlarımda (first-person locative singular)
tek boynuzlu atında (locative second-person singular)
tek boynuzlu atlarında (locative second-person singular)
tek boynuzlu atında (locative singular third-person)
tek boynuzlu atlarında (locative singular third-person)
tek boynuzlu atımızda (first-person locative plural)
tek boynuzlu atlarımızda (first-person locative plural)
tek boynuzlu atınızda (locative plural second-person)
tek boynuzlu atlarınızda (locative plural second-person)
tek boynuzlu atlarında (locative plural third-person)
tek boynuzlu atımdan (ablative first-person singular)
tek boynuzlu atlarımdan (ablative first-person singular)
tek boynuzlu atından (ablative second-person singular)
tek boynuzlu atlarından (ablative second-person singular)
tek boynuzlu atından (ablative singular third-person)
tek boynuzlu atlarından (ablative singular third-person)
tek boynuzlu atımızdan (ablative first-person plural)
tek boynuzlu atlarımızdan (ablative first-person plural)
tek boynuzlu atınızdan (ablative plural second-person)
tek boynuzlu atlarınızdan (ablative plural second-person)
tek boynuzlu atlarından (ablative plural third-person)
tek boynuzlu atımın (first-person genitive singular)
tek boynuzlu atlarımın (first-person genitive singular)
tek boynuzlu atının (genitive second-person singular)
tek boynuzlu atlarının (genitive second-person singular)
tek boynuzlu atının (genitive singular third-person)
tek boynuzlu atlarının (genitive singular third-person)
tek boynuzlu atımızın (first-person genitive plural)
tek boynuzlu atlarımızın (first-person genitive plural)
tek boynuzlu atınızın (genitive plural second-person)
tek boynuzlu atlarınızın (genitive plural second-person)
tek boynuzlu atlarının (genitive plural third-person)

* "tek" (unique, one) + "boynuz" (horn) + "-lu" (with)+ "at" (horse); it literally means "the horse with one horn"


tümce

tümce (definite accusative tümceyi, plural tümceler)

tümceyi (accusative definite)
tümceler (plural)
tümce (nominative singular)
tümceler (nominative plural)
tümceyi (accusative definite singular)
tümceleri (accusative definite plural)
tümceye (dative singular)
tümcelere (dative plural)
tümcede (locative singular)
tümcelerde (locative plural)
tümceden (ablative singular)
tümcelerden (ablative plural)
tümcenin (genitive singular)
tümcelerin (genitive plural)
tümcem (first-person nominative singular)
tümcelerim (first-person nominative singular)
tümcen (nominative second-person singular)
tümcelerin (nominative second-person singular)
tümcesi (nominative singular third-person)
tümceleri (nominative singular third-person)
tümcemiz (first-person nominative plural)
tümcelerimiz (first-person nominative plural)
tümceniz (nominative plural second-person)
tümceleriniz (nominative plural second-person)
tümceleri (nominative plural third-person)
tümcemi (accusative definite first-person singular)
tümcelerimi (accusative definite first-person singular)
tümceni (accusative definite second-person singular)
tümcelerini (accusative definite second-person singular)
tümcesini (accusative definite singular third-person)
tümcelerini (accusative definite singular third-person)
tümcemizi (accusative definite first-person plural)
tümcelerimizi (accusative definite first-person plural)
tümcenizi (accusative definite plural second-person)
tümcelerinizi (accusative definite plural second-person)
tümcelerini (accusative definite plural third-person)
tümceme (dative first-person singular)
tümcelerime (dative first-person singular)
tümcene (dative second-person singular)
tümcelerine (dative second-person singular)
tümcesine (dative singular third-person)
tümcelerine (dative singular third-person)
tümcemize (dative first-person plural)
tümcelerimize (dative first-person plural)
tümcenize (dative plural second-person)
tümcelerinize (dative plural second-person)
tümcelerine (dative plural third-person)
tümcemde (first-person locative singular)
tümcelerimde (first-person locative singular)
tümcende (locative second-person singular)
tümcelerinde (locative second-person singular)
tümcesinde (locative singular third-person)
tümcelerinde (locative singular third-person)
tümcemizde (first-person locative plural)
tümcelerimizde (first-person locative plural)
tümcenizde (locative plural second-person)
tümcelerinizde (locative plural second-person)
tümcelerinde (locative plural third-person)
tümcemden (ablative first-person singular)
tümcelerimden (ablative first-person singular)
tümcenden (ablative second-person singular)
tümcelerinden (ablative second-person singular)
tümcesinden (ablative singular third-person)
tümcelerinden (ablative singular third-person)
tümcemizden (ablative first-person plural)
tümcelerimizden (ablative first-person plural)
tümcenizden (ablative plural second-person)
tümcelerinizden (ablative plural second-person)
tümcelerinden (ablative plural third-person)
tümcemin (first-person genitive singular)
tümcelerimin (first-person genitive singular)
tümcenin (genitive second-person singular)
tümcelerinin (genitive second-person singular)
tümcesinin (genitive singular third-person)
tümcelerinin (genitive singular third-person)
tümcemizin (first-person genitive plural)
tümcelerimizin (first-person genitive plural)
tümcenizin (genitive plural second-person)
tümcelerinizin (genitive plural second-person)
tümcelerinin (genitive plural third-person)
tümceyim (first-person singular)
tümcelerim (first-person singular)
tümcesin (second-person singular)
tümcelersin (second-person singular)
tümce (singular third-person)
tümcedir (singular third-person)
tümceler (singular third-person)
tümcelerdir (singular third-person)
tümceyiz (first-person plural)
tümceleriz (first-person plural)
tümcesiniz (plural second-person)
tümcelersiniz (plural second-person)
tümceler (plural third-person)
tümcelerdir (plural third-person)

From tüm, calque of Arabic جُمْلَة (jumla) to replace borrowed cümle.


hece

hece (definite accusative heceyi, plural heceler)

heceyi (accusative definite)
heceler (plural)
hece (nominative singular)
heceler (nominative plural)
heceyi (accusative definite singular)
heceleri (accusative definite plural)
heceye (dative singular)
hecelere (dative plural)
hecede (locative singular)
hecelerde (locative plural)
heceden (ablative singular)
hecelerden (ablative plural)
hecenin (genitive singular)
hecelerin (genitive plural)
hecem (first-person nominative singular)
hecelerim (first-person nominative singular)
hecen (nominative second-person singular)
hecelerin (nominative second-person singular)
hecesi (nominative singular third-person)
heceleri (nominative singular third-person)
hecemiz (first-person nominative plural)
hecelerimiz (first-person nominative plural)
heceniz (nominative plural second-person)
heceleriniz (nominative plural second-person)
heceleri (nominative plural third-person)
hecemi (accusative definite first-person singular)
hecelerimi (accusative definite first-person singular)
heceni (accusative definite second-person singular)
hecelerini (accusative definite second-person singular)
hecesini (accusative definite singular third-person)
hecelerini (accusative definite singular third-person)
hecemizi (accusative definite first-person plural)
hecelerimizi (accusative definite first-person plural)
hecenizi (accusative definite plural second-person)
hecelerinizi (accusative definite plural second-person)
hecelerini (accusative definite plural third-person)
heceme (dative first-person singular)
hecelerime (dative first-person singular)
hecene (dative second-person singular)
hecelerine (dative second-person singular)
hecesine (dative singular third-person)
hecelerine (dative singular third-person)
hecemize (dative first-person plural)
hecelerimize (dative first-person plural)
hecenize (dative plural second-person)
hecelerinize (dative plural second-person)
hecelerine (dative plural third-person)
hecemde (first-person locative singular)
hecelerimde (first-person locative singular)
hecende (locative second-person singular)
hecelerinde (locative second-person singular)
hecesinde (locative singular third-person)
hecelerinde (locative singular third-person)
hecemizde (first-person locative plural)
hecelerimizde (first-person locative plural)
hecenizde (locative plural second-person)
hecelerinizde (locative plural second-person)
hecelerinde (locative plural third-person)
hecemden (ablative first-person singular)
hecelerimden (ablative first-person singular)
hecenden (ablative second-person singular)
hecelerinden (ablative second-person singular)
hecesinden (ablative singular third-person)
hecelerinden (ablative singular third-person)
hecemizden (ablative first-person plural)
hecelerimizden (ablative first-person plural)
hecenizden (ablative plural second-person)
hecelerinizden (ablative plural second-person)
hecelerinden (ablative plural third-person)
hecemin (first-person genitive singular)
hecelerimin (first-person genitive singular)
hecenin (genitive second-person singular)
hecelerinin (genitive second-person singular)
hecesinin (genitive singular third-person)
hecelerinin (genitive singular third-person)
hecemizin (first-person genitive plural)
hecelerimizin (first-person genitive plural)
hecenizin (genitive plural second-person)
hecelerinizin (genitive plural second-person)
hecelerinin (genitive plural third-person)
heceyim (first-person singular)
hecelerim (first-person singular)
hecesin (second-person singular)
hecelersin (second-person singular)
hece (singular third-person)
hecedir (singular third-person)
heceler (singular third-person)
hecelerdir (singular third-person)
heceyiz (first-person plural)
heceleriz (first-person plural)
hecesiniz (plural second-person)
hecelersiniz (plural second-person)
heceler (plural third-person)
hecelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish هجا (heca, hece), from Arabic هَجَاء (hajāʔ).


işkence

işkence (definite accusative işkenceyi, plural işkenceler)

işkenceyi (accusative definite)
işkenceler (plural)
işkence (nominative singular)
işkenceler (nominative plural)
işkenceyi (accusative definite singular)
işkenceleri (accusative definite plural)
işkenceye (dative singular)
işkencelere (dative plural)
işkencede (locative singular)
işkencelerde (locative plural)
işkenceden (ablative singular)
işkencelerden (ablative plural)
işkencenin (genitive singular)
işkencelerin (genitive plural)
işkencem (first-person nominative singular)
işkencelerim (first-person nominative singular)
işkencen (nominative second-person singular)
işkencelerin (nominative second-person singular)
işkencesi (nominative singular third-person)
işkenceleri (nominative singular third-person)
işkencemiz (first-person nominative plural)
işkencelerimiz (first-person nominative plural)
işkenceniz (nominative plural second-person)
işkenceleriniz (nominative plural second-person)
işkenceleri (nominative plural third-person)
işkencemi (accusative definite first-person singular)
işkencelerimi (accusative definite first-person singular)
işkenceni (accusative definite second-person singular)
işkencelerini (accusative definite second-person singular)
işkencesini (accusative definite singular third-person)
işkencelerini (accusative definite singular third-person)
işkencemizi (accusative definite first-person plural)
işkencelerimizi (accusative definite first-person plural)
işkencenizi (accusative definite plural second-person)
işkencelerinizi (accusative definite plural second-person)
işkencelerini (accusative definite plural third-person)
işkenceme (dative first-person singular)
işkencelerime (dative first-person singular)
işkencene (dative second-person singular)
işkencelerine (dative second-person singular)
işkencesine (dative singular third-person)
işkencelerine (dative singular third-person)
işkencemize (dative first-person plural)
işkencelerimize (dative first-person plural)
işkencenize (dative plural second-person)
işkencelerinize (dative plural second-person)
işkencelerine (dative plural third-person)
işkencemde (first-person locative singular)
işkencelerimde (first-person locative singular)
işkencende (locative second-person singular)
işkencelerinde (locative second-person singular)
işkencesinde (locative singular third-person)
işkencelerinde (locative singular third-person)
işkencemizde (first-person locative plural)
işkencelerimizde (first-person locative plural)
işkencenizde (locative plural second-person)
işkencelerinizde (locative plural second-person)
işkencelerinde (locative plural third-person)
işkencemden (ablative first-person singular)
işkencelerimden (ablative first-person singular)
işkencenden (ablative second-person singular)
işkencelerinden (ablative second-person singular)
işkencesinden (ablative singular third-person)
işkencelerinden (ablative singular third-person)
işkencemizden (ablative first-person plural)
işkencelerimizden (ablative first-person plural)
işkencenizden (ablative plural second-person)
işkencelerinizden (ablative plural second-person)
işkencelerinden (ablative plural third-person)
işkencemin (first-person genitive singular)
işkencelerimin (first-person genitive singular)
işkencenin (genitive second-person singular)
işkencelerinin (genitive second-person singular)
işkencesinin (genitive singular third-person)
işkencelerinin (genitive singular third-person)
işkencemizin (first-person genitive plural)
işkencelerimizin (first-person genitive plural)
işkencenizin (genitive plural second-person)
işkencelerinizin (genitive plural second-person)
işkencelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اشكنجه (işkence), from Old Anatolian Turkish [script needed] (şikence, “press”), [script needed] (işkenci, “pain, trouble”), from Persian شکنجه (šekanje, “torment; torture”), اشکنجه (eškanje). Cognate of Azerbaijani işgəncə.