zillet

head

zillet (definite accusative zilleti, plural zilletler)

zilleti (accusative definite)
zilletler (plural)
zillet (nominative singular)
zilletler (nominative plural)
zilleti (accusative definite singular)
zilletleri (accusative definite plural)
zillete (dative singular)
zilletlere (dative plural)
zillette (locative singular)
zilletlerde (locative plural)
zilletten (ablative singular)
zilletlerden (ablative plural)
zilletin (genitive singular)
zilletlerin (genitive plural)
zilletim (first-person nominative singular)
zilletlerim (first-person nominative singular)
zilletin (nominative second-person singular)
zilletlerin (nominative second-person singular)
zilleti (nominative singular third-person)
zilletleri (nominative singular third-person)
zilletimiz (first-person nominative plural)
zilletlerimiz (first-person nominative plural)
zilletiniz (nominative plural second-person)
zilletleriniz (nominative plural second-person)
zilletleri (nominative plural third-person)
zilletimi (accusative definite first-person singular)
zilletlerimi (accusative definite first-person singular)
zilletini (accusative definite second-person singular)
zilletlerini (accusative definite second-person singular)
zilletini (accusative definite singular third-person)
zilletlerini (accusative definite singular third-person)
zilletimizi (accusative definite first-person plural)
zilletlerimizi (accusative definite first-person plural)
zilletinizi (accusative definite plural second-person)
zilletlerinizi (accusative definite plural second-person)
zilletlerini (accusative definite plural third-person)
zilletime (dative first-person singular)
zilletlerime (dative first-person singular)
zilletine (dative second-person singular)
zilletlerine (dative second-person singular)
zilletine (dative singular third-person)
zilletlerine (dative singular third-person)
zilletimize (dative first-person plural)
zilletlerimize (dative first-person plural)
zilletinize (dative plural second-person)
zilletlerinize (dative plural second-person)
zilletlerine (dative plural third-person)
zilletimde (first-person locative singular)
zilletlerimde (first-person locative singular)
zilletinde (locative second-person singular)
zilletlerinde (locative second-person singular)
zilletinde (locative singular third-person)
zilletlerinde (locative singular third-person)
zilletimizde (first-person locative plural)
zilletlerimizde (first-person locative plural)
zilletinizde (locative plural second-person)
zilletlerinizde (locative plural second-person)
zilletlerinde (locative plural third-person)
zilletimden (ablative first-person singular)
zilletlerimden (ablative first-person singular)
zilletinden (ablative second-person singular)
zilletlerinden (ablative second-person singular)
zilletinden (ablative singular third-person)
zilletlerinden (ablative singular third-person)
zilletimizden (ablative first-person plural)
zilletlerimizden (ablative first-person plural)
zilletinizden (ablative plural second-person)
zilletlerinizden (ablative plural second-person)
zilletlerinden (ablative plural third-person)
zilletimin (first-person genitive singular)
zilletlerimin (first-person genitive singular)
zilletinin (genitive second-person singular)
zilletlerinin (genitive second-person singular)
zilletinin (genitive singular third-person)
zilletlerinin (genitive singular third-person)
zilletimizin (first-person genitive plural)
zilletlerimizin (first-person genitive plural)
zilletinizin (genitive plural second-person)
zilletlerinizin (genitive plural second-person)
zilletlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ذلت (zillet), from Arabic ذِلَّة (ḏilla).


tezellül

tezellül (definite accusative tezellülü, plural tezellüller)

tezellülü (accusative definite)
tezellüller (plural)
tezellül (nominative singular)
tezellüller (nominative plural)
tezellülü (accusative definite singular)
tezellülleri (accusative definite plural)
tezellüle (dative singular)
tezellüllere (dative plural)
tezellülde (locative singular)
tezellüllerde (locative plural)
tezellülden (ablative singular)
tezellüllerden (ablative plural)
tezellülün (genitive singular)
tezellüllerin (genitive plural)
tezellülüm (first-person nominative singular)
tezellüllerim (first-person nominative singular)
tezellülün (nominative second-person singular)
tezellüllerin (nominative second-person singular)
tezellülü (nominative singular third-person)
tezellülleri (nominative singular third-person)
tezellülümüz (first-person nominative plural)
tezellüllerimiz (first-person nominative plural)
tezellülünüz (nominative plural second-person)
tezellülleriniz (nominative plural second-person)
tezellülleri (nominative plural third-person)
tezellülümü (accusative definite first-person singular)
tezellüllerimi (accusative definite first-person singular)
tezellülünü (accusative definite second-person singular)
tezellüllerini (accusative definite second-person singular)
tezellülünü (accusative definite singular third-person)
tezellüllerini (accusative definite singular third-person)
tezellülümüzü (accusative definite first-person plural)
tezellüllerimizi (accusative definite first-person plural)
tezellülünüzü (accusative definite plural second-person)
tezellüllerinizi (accusative definite plural second-person)
tezellüllerini (accusative definite plural third-person)
tezellülüme (dative first-person singular)
tezellüllerime (dative first-person singular)
tezellülüne (dative second-person singular)
tezellüllerine (dative second-person singular)
tezellülüne (dative singular third-person)
tezellüllerine (dative singular third-person)
tezellülümüze (dative first-person plural)
tezellüllerimize (dative first-person plural)
tezellülünüze (dative plural second-person)
tezellüllerinize (dative plural second-person)
tezellüllerine (dative plural third-person)
tezellülümde (first-person locative singular)
tezellüllerimde (first-person locative singular)
tezellülünde (locative second-person singular)
tezellüllerinde (locative second-person singular)
tezellülünde (locative singular third-person)
tezellüllerinde (locative singular third-person)
tezellülümüzde (first-person locative plural)
tezellüllerimizde (first-person locative plural)
tezellülünüzde (locative plural second-person)
tezellüllerinizde (locative plural second-person)
tezellüllerinde (locative plural third-person)
tezellülümden (ablative first-person singular)
tezellüllerimden (ablative first-person singular)
tezellülünden (ablative second-person singular)
tezellüllerinden (ablative second-person singular)
tezellülünden (ablative singular third-person)
tezellüllerinden (ablative singular third-person)
tezellülümüzden (ablative first-person plural)
tezellüllerimizden (ablative first-person plural)
tezellülünüzden (ablative plural second-person)
tezellüllerinizden (ablative plural second-person)
tezellüllerinden (ablative plural third-person)
tezellülümün (first-person genitive singular)
tezellüllerimin (first-person genitive singular)
tezellülünün (genitive second-person singular)
tezellüllerinin (genitive second-person singular)
tezellülünün (genitive singular third-person)
tezellüllerinin (genitive singular third-person)
tezellülümüzün (first-person genitive plural)
tezellüllerimizin (first-person genitive plural)
tezellülünüzün (genitive plural second-person)
tezellüllerinizin (genitive plural second-person)
tezellüllerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تذلل (tezellül), from Arabic تَذَلُّل (taḏallul).


akışkanlık

akışkanlık (definite accusative akışkanlığı, plural akışkanlıklar)

akışkanlığı (accusative definite)
akışkanlıklar (plural)
akışkanlık (nominative singular)
akışkanlıklar (nominative plural)
akışkanlığı (accusative definite singular)
akışkanlıkları (accusative definite plural)
akışkanlığa (dative singular)
akışkanlıklara (dative plural)
akışkanlıkta (locative singular)
akışkanlıklarda (locative plural)
akışkanlıktan (ablative singular)
akışkanlıklardan (ablative plural)
akışkanlığın (genitive singular)
akışkanlıkların (genitive plural)
akışkanlığım (first-person nominative singular)
akışkanlıklarım (first-person nominative singular)
akışkanlığın (nominative second-person singular)
akışkanlıkların (nominative second-person singular)
akışkanlığı (nominative singular third-person)
akışkanlıkları (nominative singular third-person)
akışkanlığımız (first-person nominative plural)
akışkanlıklarımız (first-person nominative plural)
akışkanlığınız (nominative plural second-person)
akışkanlıklarınız (nominative plural second-person)
akışkanlıkları (nominative plural third-person)
akışkanlığımı (accusative definite first-person singular)
akışkanlıklarımı (accusative definite first-person singular)
akışkanlığını (accusative definite second-person singular)
akışkanlıklarını (accusative definite second-person singular)
akışkanlığını (accusative definite singular third-person)
akışkanlıklarını (accusative definite singular third-person)
akışkanlığımızı (accusative definite first-person plural)
akışkanlıklarımızı (accusative definite first-person plural)
akışkanlığınızı (accusative definite plural second-person)
akışkanlıklarınızı (accusative definite plural second-person)
akışkanlıklarını (accusative definite plural third-person)
akışkanlığıma (dative first-person singular)
akışkanlıklarıma (dative first-person singular)
akışkanlığına (dative second-person singular)
akışkanlıklarına (dative second-person singular)
akışkanlığına (dative singular third-person)
akışkanlıklarına (dative singular third-person)
akışkanlığımıza (dative first-person plural)
akışkanlıklarımıza (dative first-person plural)
akışkanlığınıza (dative plural second-person)
akışkanlıklarınıza (dative plural second-person)
akışkanlıklarına (dative plural third-person)
akışkanlığımda (first-person locative singular)
akışkanlıklarımda (first-person locative singular)
akışkanlığında (locative second-person singular)
akışkanlıklarında (locative second-person singular)
akışkanlığında (locative singular third-person)
akışkanlıklarında (locative singular third-person)
akışkanlığımızda (first-person locative plural)
akışkanlıklarımızda (first-person locative plural)
akışkanlığınızda (locative plural second-person)
akışkanlıklarınızda (locative plural second-person)
akışkanlıklarında (locative plural third-person)
akışkanlığımdan (ablative first-person singular)
akışkanlıklarımdan (ablative first-person singular)
akışkanlığından (ablative second-person singular)
akışkanlıklarından (ablative second-person singular)
akışkanlığından (ablative singular third-person)
akışkanlıklarından (ablative singular third-person)
akışkanlığımızdan (ablative first-person plural)
akışkanlıklarımızdan (ablative first-person plural)
akışkanlığınızdan (ablative plural second-person)
akışkanlıklarınızdan (ablative plural second-person)
akışkanlıklarından (ablative plural third-person)
akışkanlığımın (first-person genitive singular)
akışkanlıklarımın (first-person genitive singular)
akışkanlığının (genitive second-person singular)
akışkanlıklarının (genitive second-person singular)
akışkanlığının (genitive singular third-person)
akışkanlıklarının (genitive singular third-person)
akışkanlığımızın (first-person genitive plural)
akışkanlıklarımızın (first-person genitive plural)
akışkanlığınızın (genitive plural second-person)
akışkanlıklarınızın (genitive plural second-person)
akışkanlıklarının (genitive plural third-person)

Equivalent to akışkan (“liquid”) + -lık.


kemirgen

kemirgen (definite accusative kemirgeni, plural kemirgenler)

kemirgeni (accusative definite)
kemirgenler (plural)
kemirgen (nominative singular)
kemirgenler (nominative plural)
kemirgeni (accusative definite singular)
kemirgenleri (accusative definite plural)
kemirgene (dative singular)
kemirgenlere (dative plural)
kemirgende (locative singular)
kemirgenlerde (locative plural)
kemirgenden (ablative singular)
kemirgenlerden (ablative plural)
kemirgenin (genitive singular)
kemirgenlerin (genitive plural)
kemirgenim (first-person nominative singular)
kemirgenlerim (first-person nominative singular)
kemirgenin (nominative second-person singular)
kemirgenlerin (nominative second-person singular)
kemirgeni (nominative singular third-person)
kemirgenleri (nominative singular third-person)
kemirgenimiz (first-person nominative plural)
kemirgenlerimiz (first-person nominative plural)
kemirgeniniz (nominative plural second-person)
kemirgenleriniz (nominative plural second-person)
kemirgenleri (nominative plural third-person)
kemirgenimi (accusative definite first-person singular)
kemirgenlerimi (accusative definite first-person singular)
kemirgenini (accusative definite second-person singular)
kemirgenlerini (accusative definite second-person singular)
kemirgenini (accusative definite singular third-person)
kemirgenlerini (accusative definite singular third-person)
kemirgenimizi (accusative definite first-person plural)
kemirgenlerimizi (accusative definite first-person plural)
kemirgeninizi (accusative definite plural second-person)
kemirgenlerinizi (accusative definite plural second-person)
kemirgenlerini (accusative definite plural third-person)
kemirgenime (dative first-person singular)
kemirgenlerime (dative first-person singular)
kemirgenine (dative second-person singular)
kemirgenlerine (dative second-person singular)
kemirgenine (dative singular third-person)
kemirgenlerine (dative singular third-person)
kemirgenimize (dative first-person plural)
kemirgenlerimize (dative first-person plural)
kemirgeninize (dative plural second-person)
kemirgenlerinize (dative plural second-person)
kemirgenlerine (dative plural third-person)
kemirgenimde (first-person locative singular)
kemirgenlerimde (first-person locative singular)
kemirgeninde (locative second-person singular)
kemirgenlerinde (locative second-person singular)
kemirgeninde (locative singular third-person)
kemirgenlerinde (locative singular third-person)
kemirgenimizde (first-person locative plural)
kemirgenlerimizde (first-person locative plural)
kemirgeninizde (locative plural second-person)
kemirgenlerinizde (locative plural second-person)
kemirgenlerinde (locative plural third-person)
kemirgenimden (ablative first-person singular)
kemirgenlerimden (ablative first-person singular)
kemirgeninden (ablative second-person singular)
kemirgenlerinden (ablative second-person singular)
kemirgeninden (ablative singular third-person)
kemirgenlerinden (ablative singular third-person)
kemirgenimizden (ablative first-person plural)
kemirgenlerimizden (ablative first-person plural)
kemirgeninizden (ablative plural second-person)
kemirgenlerinizden (ablative plural second-person)
kemirgenlerinden (ablative plural third-person)
kemirgenimin (first-person genitive singular)
kemirgenlerimin (first-person genitive singular)
kemirgeninin (genitive second-person singular)
kemirgenlerinin (genitive second-person singular)
kemirgeninin (genitive singular third-person)
kemirgenlerinin (genitive singular third-person)
kemirgenimizin (first-person genitive plural)
kemirgenlerimizin (first-person genitive plural)
kemirgeninizin (genitive plural second-person)
kemirgenlerinizin (genitive plural second-person)
kemirgenlerinin (genitive plural third-person)

kemir- (“to gnaw”) + -gen (“habitual suffix”). (literally: that which gnaws a lot)


devamlılık

head

devamlılık (definite accusative devamlılığı, plural devamlılıklar)

devamlılığı (accusative definite)
devamlılıklar (plural)
devamlılık (nominative singular)
devamlılıklar (nominative plural)
devamlılığı (accusative definite singular)
devamlılıkları (accusative definite plural)
devamlılığa (dative singular)
devamlılıklara (dative plural)
devamlılıkta (locative singular)
devamlılıklarda (locative plural)
devamlılıktan (ablative singular)
devamlılıklardan (ablative plural)
devamlılığın (genitive singular)
devamlılıkların (genitive plural)
devamlılığım (first-person nominative singular)
devamlılıklarım (first-person nominative singular)
devamlılığın (nominative second-person singular)
devamlılıkların (nominative second-person singular)
devamlılığı (nominative singular third-person)
devamlılıkları (nominative singular third-person)
devamlılığımız (first-person nominative plural)
devamlılıklarımız (first-person nominative plural)
devamlılığınız (nominative plural second-person)
devamlılıklarınız (nominative plural second-person)
devamlılıkları (nominative plural third-person)
devamlılığımı (accusative definite first-person singular)
devamlılıklarımı (accusative definite first-person singular)
devamlılığını (accusative definite second-person singular)
devamlılıklarını (accusative definite second-person singular)
devamlılığını (accusative definite singular third-person)
devamlılıklarını (accusative definite singular third-person)
devamlılığımızı (accusative definite first-person plural)
devamlılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
devamlılığınızı (accusative definite plural second-person)
devamlılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
devamlılıklarını (accusative definite plural third-person)
devamlılığıma (dative first-person singular)
devamlılıklarıma (dative first-person singular)
devamlılığına (dative second-person singular)
devamlılıklarına (dative second-person singular)
devamlılığına (dative singular third-person)
devamlılıklarına (dative singular third-person)
devamlılığımıza (dative first-person plural)
devamlılıklarımıza (dative first-person plural)
devamlılığınıza (dative plural second-person)
devamlılıklarınıza (dative plural second-person)
devamlılıklarına (dative plural third-person)
devamlılığımda (first-person locative singular)
devamlılıklarımda (first-person locative singular)
devamlılığında (locative second-person singular)
devamlılıklarında (locative second-person singular)
devamlılığında (locative singular third-person)
devamlılıklarında (locative singular third-person)
devamlılığımızda (first-person locative plural)
devamlılıklarımızda (first-person locative plural)
devamlılığınızda (locative plural second-person)
devamlılıklarınızda (locative plural second-person)
devamlılıklarında (locative plural third-person)
devamlılığımdan (ablative first-person singular)
devamlılıklarımdan (ablative first-person singular)
devamlılığından (ablative second-person singular)
devamlılıklarından (ablative second-person singular)
devamlılığından (ablative singular third-person)
devamlılıklarından (ablative singular third-person)
devamlılığımızdan (ablative first-person plural)
devamlılıklarımızdan (ablative first-person plural)
devamlılığınızdan (ablative plural second-person)
devamlılıklarınızdan (ablative plural second-person)
devamlılıklarından (ablative plural third-person)
devamlılığımın (first-person genitive singular)
devamlılıklarımın (first-person genitive singular)
devamlılığının (genitive second-person singular)
devamlılıklarının (genitive second-person singular)
devamlılığının (genitive singular third-person)
devamlılıklarının (genitive singular third-person)
devamlılığımızın (first-person genitive plural)
devamlılıklarımızın (first-person genitive plural)
devamlılığınızın (genitive plural second-person)
devamlılıklarınızın (genitive plural second-person)
devamlılıklarının (genitive plural third-person)

Equivalent to devamlı (“continuous,”) + -lık.


şükran

şükran (definite accusative şükranı, plural şükranlar)

şükranı (accusative definite)
şükranlar (plural)
şükran (nominative singular)
şükranlar (nominative plural)
şükranı (accusative definite singular)
şükranları (accusative definite plural)
şükrana (dative singular)
şükranlara (dative plural)
şükranda (locative singular)
şükranlarda (locative plural)
şükrandan (ablative singular)
şükranlardan (ablative plural)
şükranın (genitive singular)
şükranların (genitive plural)
şükranım (first-person nominative singular)
şükranlarım (first-person nominative singular)
şükranın (nominative second-person singular)
şükranların (nominative second-person singular)
şükranı (nominative singular third-person)
şükranları (nominative singular third-person)
şükranımız (first-person nominative plural)
şükranlarımız (first-person nominative plural)
şükranınız (nominative plural second-person)
şükranlarınız (nominative plural second-person)
şükranları (nominative plural third-person)
şükranımı (accusative definite first-person singular)
şükranlarımı (accusative definite first-person singular)
şükranını (accusative definite second-person singular)
şükranlarını (accusative definite second-person singular)
şükranını (accusative definite singular third-person)
şükranlarını (accusative definite singular third-person)
şükranımızı (accusative definite first-person plural)
şükranlarımızı (accusative definite first-person plural)
şükranınızı (accusative definite plural second-person)
şükranlarınızı (accusative definite plural second-person)
şükranlarını (accusative definite plural third-person)
şükranıma (dative first-person singular)
şükranlarıma (dative first-person singular)
şükranına (dative second-person singular)
şükranlarına (dative second-person singular)
şükranına (dative singular third-person)
şükranlarına (dative singular third-person)
şükranımıza (dative first-person plural)
şükranlarımıza (dative first-person plural)
şükranınıza (dative plural second-person)
şükranlarınıza (dative plural second-person)
şükranlarına (dative plural third-person)
şükranımda (first-person locative singular)
şükranlarımda (first-person locative singular)
şükranında (locative second-person singular)
şükranlarında (locative second-person singular)
şükranında (locative singular third-person)
şükranlarında (locative singular third-person)
şükranımızda (first-person locative plural)
şükranlarımızda (first-person locative plural)
şükranınızda (locative plural second-person)
şükranlarınızda (locative plural second-person)
şükranlarında (locative plural third-person)
şükranımdan (ablative first-person singular)
şükranlarımdan (ablative first-person singular)
şükranından (ablative second-person singular)
şükranlarından (ablative second-person singular)
şükranından (ablative singular third-person)
şükranlarından (ablative singular third-person)
şükranımızdan (ablative first-person plural)
şükranlarımızdan (ablative first-person plural)
şükranınızdan (ablative plural second-person)
şükranlarınızdan (ablative plural second-person)
şükranlarından (ablative plural third-person)
şükranımın (first-person genitive singular)
şükranlarımın (first-person genitive singular)
şükranının (genitive second-person singular)
şükranlarının (genitive second-person singular)
şükranının (genitive singular third-person)
şükranlarının (genitive singular third-person)
şükranımızın (first-person genitive plural)
şükranlarımızın (first-person genitive plural)
şükranınızın (genitive plural second-person)
şükranlarınızın (genitive plural second-person)
şükranlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شكران (şükran), from Arabic شُكْرَان (šukrān).


kontum

first-person singular single-possession possessive

first-person singular predicative of the singular


mücazat

mücazat (definite accusative mücazatı, plural mücazatlar)

mücazatı (accusative definite)
mücazatlar (plural)
mücazat (nominative singular)
mücazatlar (nominative plural)
mücazatı (accusative definite singular)
mücazatları (accusative definite plural)
mücazata (dative singular)
mücazatlara (dative plural)
mücazatta (locative singular)
mücazatlarda (locative plural)
mücazattan (ablative singular)
mücazatlardan (ablative plural)
mücazatın (genitive singular)
mücazatların (genitive plural)
mücazatım (first-person nominative singular)
mücazatlarım (first-person nominative singular)
mücazatın (nominative second-person singular)
mücazatların (nominative second-person singular)
mücazatı (nominative singular third-person)
mücazatları (nominative singular third-person)
mücazatımız (first-person nominative plural)
mücazatlarımız (first-person nominative plural)
mücazatınız (nominative plural second-person)
mücazatlarınız (nominative plural second-person)
mücazatları (nominative plural third-person)
mücazatımı (accusative definite first-person singular)
mücazatlarımı (accusative definite first-person singular)
mücazatını (accusative definite second-person singular)
mücazatlarını (accusative definite second-person singular)
mücazatını (accusative definite singular third-person)
mücazatlarını (accusative definite singular third-person)
mücazatımızı (accusative definite first-person plural)
mücazatlarımızı (accusative definite first-person plural)
mücazatınızı (accusative definite plural second-person)
mücazatlarınızı (accusative definite plural second-person)
mücazatlarını (accusative definite plural third-person)
mücazatıma (dative first-person singular)
mücazatlarıma (dative first-person singular)
mücazatına (dative second-person singular)
mücazatlarına (dative second-person singular)
mücazatına (dative singular third-person)
mücazatlarına (dative singular third-person)
mücazatımıza (dative first-person plural)
mücazatlarımıza (dative first-person plural)
mücazatınıza (dative plural second-person)
mücazatlarınıza (dative plural second-person)
mücazatlarına (dative plural third-person)
mücazatımda (first-person locative singular)
mücazatlarımda (first-person locative singular)
mücazatında (locative second-person singular)
mücazatlarında (locative second-person singular)
mücazatında (locative singular third-person)
mücazatlarında (locative singular third-person)
mücazatımızda (first-person locative plural)
mücazatlarımızda (first-person locative plural)
mücazatınızda (locative plural second-person)
mücazatlarınızda (locative plural second-person)
mücazatlarında (locative plural third-person)
mücazatımdan (ablative first-person singular)
mücazatlarımdan (ablative first-person singular)
mücazatından (ablative second-person singular)
mücazatlarından (ablative second-person singular)
mücazatından (ablative singular third-person)
mücazatlarından (ablative singular third-person)
mücazatımızdan (ablative first-person plural)
mücazatlarımızdan (ablative first-person plural)
mücazatınızdan (ablative plural second-person)
mücazatlarınızdan (ablative plural second-person)
mücazatlarından (ablative plural third-person)
mücazatımın (first-person genitive singular)
mücazatlarımın (first-person genitive singular)
mücazatının (genitive second-person singular)
mücazatlarının (genitive second-person singular)
mücazatının (genitive singular third-person)
mücazatlarının (genitive singular third-person)
mücazatımızın (first-person genitive plural)
mücazatlarımızın (first-person genitive plural)
mücazatınızın (genitive plural second-person)
mücazatlarınızın (genitive plural second-person)
mücazatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مجازات (mücazat), from Arabic مُجَازَاة (mujāzāh).


mütevelli

mütevelli (definite accusative mütevelliyi, plural mütevelliler)

mütevelliyi (accusative definite)
mütevelliler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish متولی (mütevellî), from Arabic مُتَوَلٍ (mutawalin).


müvekkil

head

müvekkil (definite accusative müvekkili, plural müvekkiller)

müvekkili (accusative definite)
müvekkiller (plural)

Inherited from Ottoman Turkish موكل (müvekkil), from Arabic مُوَكِّل (muwakkil).


hürmet

head

hürmet (definite accusative hürmeti, plural hürmetler)

hürmeti (accusative definite)
hürmetler (plural)
hürmet (nominative singular)
hürmetler (nominative plural)
hürmeti (accusative definite singular)
hürmetleri (accusative definite plural)
hürmete (dative singular)
hürmetlere (dative plural)
hürmette (locative singular)
hürmetlerde (locative plural)
hürmetten (ablative singular)
hürmetlerden (ablative plural)
hürmetin (genitive singular)
hürmetlerin (genitive plural)
hürmetim (first-person nominative singular)
hürmetlerim (first-person nominative singular)
hürmetin (nominative second-person singular)
hürmetlerin (nominative second-person singular)
hürmeti (nominative singular third-person)
hürmetleri (nominative singular third-person)
hürmetimiz (first-person nominative plural)
hürmetlerimiz (first-person nominative plural)
hürmetiniz (nominative plural second-person)
hürmetleriniz (nominative plural second-person)
hürmetleri (nominative plural third-person)
hürmetimi (accusative definite first-person singular)
hürmetlerimi (accusative definite first-person singular)
hürmetini (accusative definite second-person singular)
hürmetlerini (accusative definite second-person singular)
hürmetini (accusative definite singular third-person)
hürmetlerini (accusative definite singular third-person)
hürmetimizi (accusative definite first-person plural)
hürmetlerimizi (accusative definite first-person plural)
hürmetinizi (accusative definite plural second-person)
hürmetlerinizi (accusative definite plural second-person)
hürmetlerini (accusative definite plural third-person)
hürmetime (dative first-person singular)
hürmetlerime (dative first-person singular)
hürmetine (dative second-person singular)
hürmetlerine (dative second-person singular)
hürmetine (dative singular third-person)
hürmetlerine (dative singular third-person)
hürmetimize (dative first-person plural)
hürmetlerimize (dative first-person plural)
hürmetinize (dative plural second-person)
hürmetlerinize (dative plural second-person)
hürmetlerine (dative plural third-person)
hürmetimde (first-person locative singular)
hürmetlerimde (first-person locative singular)
hürmetinde (locative second-person singular)
hürmetlerinde (locative second-person singular)
hürmetinde (locative singular third-person)
hürmetlerinde (locative singular third-person)
hürmetimizde (first-person locative plural)
hürmetlerimizde (first-person locative plural)
hürmetinizde (locative plural second-person)
hürmetlerinizde (locative plural second-person)
hürmetlerinde (locative plural third-person)
hürmetimden (ablative first-person singular)
hürmetlerimden (ablative first-person singular)
hürmetinden (ablative second-person singular)
hürmetlerinden (ablative second-person singular)
hürmetinden (ablative singular third-person)
hürmetlerinden (ablative singular third-person)
hürmetimizden (ablative first-person plural)
hürmetlerimizden (ablative first-person plural)
hürmetinizden (ablative plural second-person)
hürmetlerinizden (ablative plural second-person)
hürmetlerinden (ablative plural third-person)
hürmetimin (first-person genitive singular)
hürmetlerimin (first-person genitive singular)
hürmetinin (genitive second-person singular)
hürmetlerinin (genitive second-person singular)
hürmetinin (genitive singular third-person)
hürmetlerinin (genitive singular third-person)
hürmetimizin (first-person genitive plural)
hürmetlerimizin (first-person genitive plural)
hürmetinizin (genitive plural second-person)
hürmetlerinizin (genitive plural second-person)
hürmetlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حرمت (hürmet), from Arabic حُرْمَة (ḥurma).


tehir

head

tehir (definite accusative tehiri, plural tehirler)

tehiri (accusative definite)
tehirler (plural)
tehir (nominative singular)
tehirler (nominative plural)
tehiri (accusative definite singular)
tehirleri (accusative definite plural)
tehire (dative singular)
tehirlere (dative plural)
tehirde (locative singular)
tehirlerde (locative plural)
tehirden (ablative singular)
tehirlerden (ablative plural)
tehirin (genitive singular)
tehirlerin (genitive plural)
tehirim (first-person nominative singular)
tehirlerim (first-person nominative singular)
tehirin (nominative second-person singular)
tehirlerin (nominative second-person singular)
tehiri (nominative singular third-person)
tehirleri (nominative singular third-person)
tehirimiz (first-person nominative plural)
tehirlerimiz (first-person nominative plural)
tehiriniz (nominative plural second-person)
tehirleriniz (nominative plural second-person)
tehirleri (nominative plural third-person)
tehirimi (accusative definite first-person singular)
tehirlerimi (accusative definite first-person singular)
tehirini (accusative definite second-person singular)
tehirlerini (accusative definite second-person singular)
tehirini (accusative definite singular third-person)
tehirlerini (accusative definite singular third-person)
tehirimizi (accusative definite first-person plural)
tehirlerimizi (accusative definite first-person plural)
tehirinizi (accusative definite plural second-person)
tehirlerinizi (accusative definite plural second-person)
tehirlerini (accusative definite plural third-person)
tehirime (dative first-person singular)
tehirlerime (dative first-person singular)
tehirine (dative second-person singular)
tehirlerine (dative second-person singular)
tehirine (dative singular third-person)
tehirlerine (dative singular third-person)
tehirimize (dative first-person plural)
tehirlerimize (dative first-person plural)
tehirinize (dative plural second-person)
tehirlerinize (dative plural second-person)
tehirlerine (dative plural third-person)
tehirimde (first-person locative singular)
tehirlerimde (first-person locative singular)
tehirinde (locative second-person singular)
tehirlerinde (locative second-person singular)
tehirinde (locative singular third-person)
tehirlerinde (locative singular third-person)
tehirimizde (first-person locative plural)
tehirlerimizde (first-person locative plural)
tehirinizde (locative plural second-person)
tehirlerinizde (locative plural second-person)
tehirlerinde (locative plural third-person)
tehirimden (ablative first-person singular)
tehirlerimden (ablative first-person singular)
tehirinden (ablative second-person singular)
tehirlerinden (ablative second-person singular)
tehirinden (ablative singular third-person)
tehirlerinden (ablative singular third-person)
tehirimizden (ablative first-person plural)
tehirlerimizden (ablative first-person plural)
tehirinizden (ablative plural second-person)
tehirlerinizden (ablative plural second-person)
tehirlerinden (ablative plural third-person)
tehirimin (first-person genitive singular)
tehirlerimin (first-person genitive singular)
tehirinin (genitive second-person singular)
tehirlerinin (genitive second-person singular)
tehirinin (genitive singular third-person)
tehirlerinin (genitive singular third-person)
tehirimizin (first-person genitive plural)
tehirlerimizin (first-person genitive plural)
tehirinizin (genitive plural second-person)
tehirlerinizin (genitive plural second-person)
tehirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تأخیر (tehir), from Arabic تَأْخِير (taʔḵīr).

der

Arabic تَأْخِير (taʔḵīr)


iştikak

head

iştikak (definite accusative iştikakı, plural iştikaklar)

iştikakı (accusative definite)
iştikaklar (plural)
iştikak (nominative singular)
iştikaklar (nominative plural)
iştikakı (accusative definite singular)
iştikakları (accusative definite plural)
iştikaka (dative singular)
iştikaklara (dative plural)
iştikakta (locative singular)
iştikaklarda (locative plural)
iştikaktan (ablative singular)
iştikaklardan (ablative plural)
iştikakın (genitive singular)
iştikakların (genitive plural)
iştikakım (first-person nominative singular)
iştikaklarım (first-person nominative singular)
iştikakın (nominative second-person singular)
iştikakların (nominative second-person singular)
iştikakı (nominative singular third-person)
iştikakları (nominative singular third-person)
iştikakımız (first-person nominative plural)
iştikaklarımız (first-person nominative plural)
iştikakınız (nominative plural second-person)
iştikaklarınız (nominative plural second-person)
iştikakları (nominative plural third-person)
iştikakımı (accusative definite first-person singular)
iştikaklarımı (accusative definite first-person singular)
iştikakını (accusative definite second-person singular)
iştikaklarını (accusative definite second-person singular)
iştikakını (accusative definite singular third-person)
iştikaklarını (accusative definite singular third-person)
iştikakımızı (accusative definite first-person plural)
iştikaklarımızı (accusative definite first-person plural)
iştikakınızı (accusative definite plural second-person)
iştikaklarınızı (accusative definite plural second-person)
iştikaklarını (accusative definite plural third-person)
iştikakıma (dative first-person singular)
iştikaklarıma (dative first-person singular)
iştikakına (dative second-person singular)
iştikaklarına (dative second-person singular)
iştikakına (dative singular third-person)
iştikaklarına (dative singular third-person)
iştikakımıza (dative first-person plural)
iştikaklarımıza (dative first-person plural)
iştikakınıza (dative plural second-person)
iştikaklarınıza (dative plural second-person)
iştikaklarına (dative plural third-person)
iştikakımda (first-person locative singular)
iştikaklarımda (first-person locative singular)
iştikakında (locative second-person singular)
iştikaklarında (locative second-person singular)
iştikakında (locative singular third-person)
iştikaklarında (locative singular third-person)
iştikakımızda (first-person locative plural)
iştikaklarımızda (first-person locative plural)
iştikakınızda (locative plural second-person)
iştikaklarınızda (locative plural second-person)
iştikaklarında (locative plural third-person)
iştikakımdan (ablative first-person singular)
iştikaklarımdan (ablative first-person singular)
iştikakından (ablative second-person singular)
iştikaklarından (ablative second-person singular)
iştikakından (ablative singular third-person)
iştikaklarından (ablative singular third-person)
iştikakımızdan (ablative first-person plural)
iştikaklarımızdan (ablative first-person plural)
iştikakınızdan (ablative plural second-person)
iştikaklarınızdan (ablative plural second-person)
iştikaklarından (ablative plural third-person)
iştikakımın (first-person genitive singular)
iştikaklarımın (first-person genitive singular)
iştikakının (genitive second-person singular)
iştikaklarının (genitive second-person singular)
iştikakının (genitive singular third-person)
iştikaklarının (genitive singular third-person)
iştikakımızın (first-person genitive plural)
iştikaklarımızın (first-person genitive plural)
iştikakınızın (genitive plural second-person)
iştikaklarınızın (genitive plural second-person)
iştikaklarının (genitive plural third-person)
iştikakım (first-person singular)
iştikaklarım (first-person singular)
iştikaksın (second-person singular)
iştikaklarsın (second-person singular)
iştikak (singular third-person)
iştikaktır (singular third-person)
iştikaklar (singular third-person)
iştikaklardır (singular third-person)
iştikakız (first-person plural)
iştikaklarız (first-person plural)
iştikaksınız (plural second-person)
iştikaklarsınız (plural second-person)
iştikaklar (plural third-person)
iştikaklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اشتقاق (iştikak), from Arabic اِشْتِقَاق (ištiqāq).


müsvedde

müsvedde (definite accusative müsveddei, plural müsveddeler)

müsveddei (accusative definite)
müsveddeler (plural)
müsvedde (nominative singular)
müsveddeler (nominative plural)
müsveddeyi (accusative definite singular)
müsveddeleri (accusative definite plural)
müsveddeye (dative singular)
müsveddelere (dative plural)
müsveddede (locative singular)
müsveddelerde (locative plural)
müsveddeden (ablative singular)
müsveddelerden (ablative plural)
müsveddenin (genitive singular)
müsveddelerin (genitive plural)
müsveddem (first-person nominative singular)
müsveddelerim (first-person nominative singular)
müsvedden (nominative second-person singular)
müsveddelerin (nominative second-person singular)
müsveddesi (nominative singular third-person)
müsveddeleri (nominative singular third-person)
müsveddemiz (first-person nominative plural)
müsveddelerimiz (first-person nominative plural)
müsveddeniz (nominative plural second-person)
müsveddeleriniz (nominative plural second-person)
müsveddeleri (nominative plural third-person)
müsveddemi (accusative definite first-person singular)
müsveddelerimi (accusative definite first-person singular)
müsveddeni (accusative definite second-person singular)
müsveddelerini (accusative definite second-person singular)
müsveddesini (accusative definite singular third-person)
müsveddelerini (accusative definite singular third-person)
müsveddemizi (accusative definite first-person plural)
müsveddelerimizi (accusative definite first-person plural)
müsveddenizi (accusative definite plural second-person)
müsveddelerinizi (accusative definite plural second-person)
müsveddelerini (accusative definite plural third-person)
müsveddeme (dative first-person singular)
müsveddelerime (dative first-person singular)
müsveddene (dative second-person singular)
müsveddelerine (dative second-person singular)
müsveddesine (dative singular third-person)
müsveddelerine (dative singular third-person)
müsveddemize (dative first-person plural)
müsveddelerimize (dative first-person plural)
müsveddenize (dative plural second-person)
müsveddelerinize (dative plural second-person)
müsveddelerine (dative plural third-person)
müsveddemde (first-person locative singular)
müsveddelerimde (first-person locative singular)
müsveddende (locative second-person singular)
müsveddelerinde (locative second-person singular)
müsveddesinde (locative singular third-person)
müsveddelerinde (locative singular third-person)
müsveddemizde (first-person locative plural)
müsveddelerimizde (first-person locative plural)
müsveddenizde (locative plural second-person)
müsveddelerinizde (locative plural second-person)
müsveddelerinde (locative plural third-person)
müsveddemden (ablative first-person singular)
müsveddelerimden (ablative first-person singular)
müsveddenden (ablative second-person singular)
müsveddelerinden (ablative second-person singular)
müsveddesinden (ablative singular third-person)
müsveddelerinden (ablative singular third-person)
müsveddemizden (ablative first-person plural)
müsveddelerimizden (ablative first-person plural)
müsveddenizden (ablative plural second-person)
müsveddelerinizden (ablative plural second-person)
müsveddelerinden (ablative plural third-person)
müsveddemin (first-person genitive singular)
müsveddelerimin (first-person genitive singular)
müsveddenin (genitive second-person singular)
müsveddelerinin (genitive second-person singular)
müsveddesinin (genitive singular third-person)
müsveddelerinin (genitive singular third-person)
müsveddemizin (first-person genitive plural)
müsveddelerimizin (first-person genitive plural)
müsveddenizin (genitive plural second-person)
müsveddelerinizin (genitive plural second-person)
müsveddelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مسوده (müsvedde), from Arabic مُسَوَّدَة (musawwada).


intibak

head

intibak (definite accusative intibakı, plural intibaklar)

intibakı (accusative definite)
intibaklar (plural)
intibak (nominative singular)
intibaklar (nominative plural)
intibakı (accusative definite singular)
intibakları (accusative definite plural)
intibaka (dative singular)
intibaklara (dative plural)
intibakta (locative singular)
intibaklarda (locative plural)
intibaktan (ablative singular)
intibaklardan (ablative plural)
intibakın (genitive singular)
intibakların (genitive plural)
intibakım (first-person nominative singular)
intibaklarım (first-person nominative singular)
intibakın (nominative second-person singular)
intibakların (nominative second-person singular)
intibakı (nominative singular third-person)
intibakları (nominative singular third-person)
intibakımız (first-person nominative plural)
intibaklarımız (first-person nominative plural)
intibakınız (nominative plural second-person)
intibaklarınız (nominative plural second-person)
intibakları (nominative plural third-person)
intibakımı (accusative definite first-person singular)
intibaklarımı (accusative definite first-person singular)
intibakını (accusative definite second-person singular)
intibaklarını (accusative definite second-person singular)
intibakını (accusative definite singular third-person)
intibaklarını (accusative definite singular third-person)
intibakımızı (accusative definite first-person plural)
intibaklarımızı (accusative definite first-person plural)
intibakınızı (accusative definite plural second-person)
intibaklarınızı (accusative definite plural second-person)
intibaklarını (accusative definite plural third-person)
intibakıma (dative first-person singular)
intibaklarıma (dative first-person singular)
intibakına (dative second-person singular)
intibaklarına (dative second-person singular)
intibakına (dative singular third-person)
intibaklarına (dative singular third-person)
intibakımıza (dative first-person plural)
intibaklarımıza (dative first-person plural)
intibakınıza (dative plural second-person)
intibaklarınıza (dative plural second-person)
intibaklarına (dative plural third-person)
intibakımda (first-person locative singular)
intibaklarımda (first-person locative singular)
intibakında (locative second-person singular)
intibaklarında (locative second-person singular)
intibakında (locative singular third-person)
intibaklarında (locative singular third-person)
intibakımızda (first-person locative plural)
intibaklarımızda (first-person locative plural)
intibakınızda (locative plural second-person)
intibaklarınızda (locative plural second-person)
intibaklarında (locative plural third-person)
intibakımdan (ablative first-person singular)
intibaklarımdan (ablative first-person singular)
intibakından (ablative second-person singular)
intibaklarından (ablative second-person singular)
intibakından (ablative singular third-person)
intibaklarından (ablative singular third-person)
intibakımızdan (ablative first-person plural)
intibaklarımızdan (ablative first-person plural)
intibakınızdan (ablative plural second-person)
intibaklarınızdan (ablative plural second-person)
intibaklarından (ablative plural third-person)
intibakımın (first-person genitive singular)
intibaklarımın (first-person genitive singular)
intibakının (genitive second-person singular)
intibaklarının (genitive second-person singular)
intibakının (genitive singular third-person)
intibaklarının (genitive singular third-person)
intibakımızın (first-person genitive plural)
intibaklarımızın (first-person genitive plural)
intibakınızın (genitive plural second-person)
intibaklarınızın (genitive plural second-person)
intibaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish انطباق (intibâk), from Arabic اِنْطِبَاق (inṭibāq).

inh+

adaptation (artistic work that has been adapted)


tesviye

head

tesviye (definite accusative tesviyeyi, plural tesviyeler)

tesviyeyi (accusative definite)
tesviyeler (plural)
tesviye (nominative singular)
tesviyeler (nominative plural)
tesviyeyi (accusative definite singular)
tesviyeleri (accusative definite plural)
tesviyeye (dative singular)
tesviyelere (dative plural)
tesviyede (locative singular)
tesviyelerde (locative plural)
tesviyeden (ablative singular)
tesviyelerden (ablative plural)
tesviyenin (genitive singular)
tesviyelerin (genitive plural)
tesviyem (first-person nominative singular)
tesviyelerim (first-person nominative singular)
tesviyen (nominative second-person singular)
tesviyelerin (nominative second-person singular)
tesviyesi (nominative singular third-person)
tesviyeleri (nominative singular third-person)
tesviyemiz (first-person nominative plural)
tesviyelerimiz (first-person nominative plural)
tesviyeniz (nominative plural second-person)
tesviyeleriniz (nominative plural second-person)
tesviyeleri (nominative plural third-person)
tesviyemi (accusative definite first-person singular)
tesviyelerimi (accusative definite first-person singular)
tesviyeni (accusative definite second-person singular)
tesviyelerini (accusative definite second-person singular)
tesviyesini (accusative definite singular third-person)
tesviyelerini (accusative definite singular third-person)
tesviyemizi (accusative definite first-person plural)
tesviyelerimizi (accusative definite first-person plural)
tesviyenizi (accusative definite plural second-person)
tesviyelerinizi (accusative definite plural second-person)
tesviyelerini (accusative definite plural third-person)
tesviyeme (dative first-person singular)
tesviyelerime (dative first-person singular)
tesviyene (dative second-person singular)
tesviyelerine (dative second-person singular)
tesviyesine (dative singular third-person)
tesviyelerine (dative singular third-person)
tesviyemize (dative first-person plural)
tesviyelerimize (dative first-person plural)
tesviyenize (dative plural second-person)
tesviyelerinize (dative plural second-person)
tesviyelerine (dative plural third-person)
tesviyemde (first-person locative singular)
tesviyelerimde (first-person locative singular)
tesviyende (locative second-person singular)
tesviyelerinde (locative second-person singular)
tesviyesinde (locative singular third-person)
tesviyelerinde (locative singular third-person)
tesviyemizde (first-person locative plural)
tesviyelerimizde (first-person locative plural)
tesviyenizde (locative plural second-person)
tesviyelerinizde (locative plural second-person)
tesviyelerinde (locative plural third-person)
tesviyemden (ablative first-person singular)
tesviyelerimden (ablative first-person singular)
tesviyenden (ablative second-person singular)
tesviyelerinden (ablative second-person singular)
tesviyesinden (ablative singular third-person)
tesviyelerinden (ablative singular third-person)
tesviyemizden (ablative first-person plural)
tesviyelerimizden (ablative first-person plural)
tesviyenizden (ablative plural second-person)
tesviyelerinizden (ablative plural second-person)
tesviyelerinden (ablative plural third-person)
tesviyemin (first-person genitive singular)
tesviyelerimin (first-person genitive singular)
tesviyenin (genitive second-person singular)
tesviyelerinin (genitive second-person singular)
tesviyesinin (genitive singular third-person)
tesviyelerinin (genitive singular third-person)
tesviyemizin (first-person genitive plural)
tesviyelerimizin (first-person genitive plural)
tesviyenizin (genitive plural second-person)
tesviyelerinizin (genitive plural second-person)
tesviyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تسویه (tesviye), from Arabic تَسْوِيَة (taswiya).


istiva

head

istiva (definite accusative istivayı, plural istivalar)

istivayı (accusative definite)
istivalar (plural)
istiva (nominative singular)
istivalar (nominative plural)
istivayı (accusative definite singular)
istivaları (accusative definite plural)
istivaya (dative singular)
istivalara (dative plural)
istivada (locative singular)
istivalarda (locative plural)
istivadan (ablative singular)
istivalardan (ablative plural)
istivanın (genitive singular)
istivaların (genitive plural)
istivam (first-person nominative singular)
istivalarım (first-person nominative singular)
istivan (nominative second-person singular)
istivaların (nominative second-person singular)
istivası (nominative singular third-person)
istivaları (nominative singular third-person)
istivamız (first-person nominative plural)
istivalarımız (first-person nominative plural)
istivanız (nominative plural second-person)
istivalarınız (nominative plural second-person)
istivaları (nominative plural third-person)
istivamı (accusative definite first-person singular)
istivalarımı (accusative definite first-person singular)
istivanı (accusative definite second-person singular)
istivalarını (accusative definite second-person singular)
istivasını (accusative definite singular third-person)
istivalarını (accusative definite singular third-person)
istivamızı (accusative definite first-person plural)
istivalarımızı (accusative definite first-person plural)
istivanızı (accusative definite plural second-person)
istivalarınızı (accusative definite plural second-person)
istivalarını (accusative definite plural third-person)
istivama (dative first-person singular)
istivalarıma (dative first-person singular)
istivana (dative second-person singular)
istivalarına (dative second-person singular)
istivasına (dative singular third-person)
istivalarına (dative singular third-person)
istivamıza (dative first-person plural)
istivalarımıza (dative first-person plural)
istivanıza (dative plural second-person)
istivalarınıza (dative plural second-person)
istivalarına (dative plural third-person)
istivamda (first-person locative singular)
istivalarımda (first-person locative singular)
istivanda (locative second-person singular)
istivalarında (locative second-person singular)
istivasında (locative singular third-person)
istivalarında (locative singular third-person)
istivamızda (first-person locative plural)
istivalarımızda (first-person locative plural)
istivanızda (locative plural second-person)
istivalarınızda (locative plural second-person)
istivalarında (locative plural third-person)
istivamdan (ablative first-person singular)
istivalarımdan (ablative first-person singular)
istivandan (ablative second-person singular)
istivalarından (ablative second-person singular)
istivasından (ablative singular third-person)
istivalarından (ablative singular third-person)
istivamızdan (ablative first-person plural)
istivalarımızdan (ablative first-person plural)
istivanızdan (ablative plural second-person)
istivalarınızdan (ablative plural second-person)
istivalarından (ablative plural third-person)
istivamın (first-person genitive singular)
istivalarımın (first-person genitive singular)
istivanın (genitive second-person singular)
istivalarının (genitive second-person singular)
istivasının (genitive singular third-person)
istivalarının (genitive singular third-person)
istivamızın (first-person genitive plural)
istivalarımızın (first-person genitive plural)
istivanızın (genitive plural second-person)
istivalarınızın (genitive plural second-person)
istivalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish استوا (istivâ), from Arabic اِسْتِوَاء (istiwāʔ).


tükenmez

head

tükenmez (definite accusative tükenmezi, plural tükenmezler)

tükenmezi (accusative definite)
tükenmezler (plural)

From Ottoman Turkish توكنمز (tükenmez), morphologically tüken- (“to expire”) + -mez.


sevgililik

sevgililik (definite accusative sevgililiği, plural sevgililikler)

sevgililiği (accusative definite)
sevgililikler (plural)

The state or condition of being lovers, loverdom.


istenç

istenç (definite accusative istenci, plural istençler)

istenci (accusative definite)
istençler (plural)

Morphologically isten- (“to be wanted”) + -ç.


istihâle

istihâle (definite accusative istihâleyi, plural istihâleler)

istihâleyi (accusative definite)
istihâleler (plural)
istihâle (nominative singular)
istihâleler (nominative plural)
istihâleyi (accusative definite singular)
istihâleleri (accusative definite plural)
istihâleye (dative singular)
istihâlelere (dative plural)
istihâlede (locative singular)
istihâlelerde (locative plural)
istihâleden (ablative singular)
istihâlelerden (ablative plural)
istihâlenin (genitive singular)
istihâlelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish استحاله (istihâle), from Arabic اِسْتِحَالَة (istiḥāla).

der

اِسْتِحَالَة

Arabic اِسْتِحَالَة (istiḥāla)


nepotizm

head

nepotizm (definite accusative nepotizmi, uncountable)

nepotizmi (accusative definite)
nepotizm (nominative singular)
nepotizmler (nominative plural)
nepotizmi (accusative definite singular)
nepotizmleri (accusative definite plural)
nepotizme (dative singular)
nepotizmlere (dative plural)
nepotizmde (locative singular)
nepotizmlerde (locative plural)
nepotizmden (ablative singular)
nepotizmlerden (ablative plural)
nepotizmin (genitive singular)
nepotizmlerin (genitive plural)
nepotizmim (first-person nominative singular)
nepotizmlerim (first-person nominative singular)
nepotizmin (nominative second-person singular)
nepotizmlerin (nominative second-person singular)
nepotizmi (nominative singular third-person)
nepotizmleri (nominative singular third-person)
nepotizmimiz (first-person nominative plural)
nepotizmlerimiz (first-person nominative plural)
nepotizminiz (nominative plural second-person)
nepotizmleriniz (nominative plural second-person)
nepotizmleri (nominative plural third-person)
nepotizmimi (accusative definite first-person singular)
nepotizmlerimi (accusative definite first-person singular)
nepotizmini (accusative definite second-person singular)
nepotizmlerini (accusative definite second-person singular)
nepotizmini (accusative definite singular third-person)
nepotizmlerini (accusative definite singular third-person)
nepotizmimizi (accusative definite first-person plural)
nepotizmlerimizi (accusative definite first-person plural)
nepotizminizi (accusative definite plural second-person)
nepotizmlerinizi (accusative definite plural second-person)
nepotizmlerini (accusative definite plural third-person)
nepotizmime (dative first-person singular)
nepotizmlerime (dative first-person singular)
nepotizmine (dative second-person singular)
nepotizmlerine (dative second-person singular)
nepotizmine (dative singular third-person)
nepotizmlerine (dative singular third-person)
nepotizmimize (dative first-person plural)
nepotizmlerimize (dative first-person plural)
nepotizminize (dative plural second-person)
nepotizmlerinize (dative plural second-person)
nepotizmlerine (dative plural third-person)
nepotizmimde (first-person locative singular)
nepotizmlerimde (first-person locative singular)
nepotizminde (locative second-person singular)
nepotizmlerinde (locative second-person singular)
nepotizminde (locative singular third-person)
nepotizmlerinde (locative singular third-person)
nepotizmimizde (first-person locative plural)
nepotizmlerimizde (first-person locative plural)
nepotizminizde (locative plural second-person)
nepotizmlerinizde (locative plural second-person)
nepotizmlerinde (locative plural third-person)
nepotizmimden (ablative first-person singular)
nepotizmlerimden (ablative first-person singular)
nepotizminden (ablative second-person singular)
nepotizmlerinden (ablative second-person singular)
nepotizminden (ablative singular third-person)
nepotizmlerinden (ablative singular third-person)
nepotizmimizden (ablative first-person plural)
nepotizmlerimizden (ablative first-person plural)
nepotizminizden (ablative plural second-person)
nepotizmlerinizden (ablative plural second-person)
nepotizmlerinden (ablative plural third-person)
nepotizmimin (first-person genitive singular)
nepotizmlerimin (first-person genitive singular)
nepotizminin (genitive second-person singular)
nepotizmlerinin (genitive second-person singular)
nepotizminin (genitive singular third-person)
nepotizmlerinin (genitive singular third-person)
nepotizmimizin (first-person genitive plural)
nepotizmlerimizin (first-person genitive plural)
nepotizminizin (genitive plural second-person)
nepotizmlerinizin (genitive plural second-person)
nepotizmlerinin (genitive plural third-person)

From French népotisme, from Italian nepotismo.


istidat

istidat (definite accusative istidadı, plural istidatlar)

istidadı (accusative definite)
istidatlar (plural)

From Ottoman Turkish استعداد (isti'dâd), from Arabic اِسْتِعْدَاد (istiʕdād).

der

اِسْتِعْدَاد

Arabic اِسْتِعْدَاد (istiʕdād)


istihbar

head

istihbar (definite accusative istihbarı, plural istihbarlar)

istihbarı (accusative definite)
istihbarlar (plural)

From Ottoman Turkish استخبار (istihbâr), from Arabic اِسْتِخْبَار (istiḵbār).

der

اِسْتِخْبَار

Arabic اِسْتِخْبَار (istiḵbār)


istihzar

head

istihzar (definite accusative istihzarı, plural istihzarlar)

istihzarı (accusative definite)
istihzarlar (plural)

From Ottoman Turkish استحضار (istihzar), from Arabic اِسْتِحْضَار (istiḥḍār).

der

اِسْتِحْضَار

Arabic اِسْتِحْضَار (istiḥḍār)


istinat

head

istinat (definite accusative istinadı, plural istinatlar)

istinadı (accusative definite)
istinatlar (plural)

From Ottoman Turkish استناد (istinâd), from Arabic اِسْتِنَاد (istinād).


mesnet

mesnet (definite accusative mesnedi, plural mesnetler)

mesnedi (accusative definite)
mesnetler (plural)

From Ottoman Turkish مسند (misned), from Arabic مَسْنَد (masnad).


isnat

isnat (definite accusative isnadı, plural isnatlar)

isnadı (accusative definite)
isnatlar (plural)

From Ottoman Turkish اسناد (isnâd), from Arabic إِسْنَاد (ʔisnād).


müsnet

müsnet (definite accusative müsnedi, plural müsnetler)

müsnedi (accusative definite)
müsnetler (plural)

From Ottoman Turkish مسند (müsned), from Arabic مُسْنَد (musnad).


tesanüt

tesanüt (definite accusative tesanüdü, plural tesanütler)

tesanüdü (accusative definite)
tesanütler (plural)

From Ottoman Turkish تساند (tesânüd), from Arabic تَسَانُد (tasānud).


meşrep

meşrep (definite accusative meşrebi, plural meşrepler)

meşrebi (accusative definite)
meşrepler (plural)

From Ottoman Turkish مشرب (meşreb), from Arabic مَشْرَب (mašrab).


meşhurluk

meşhurluk (definite accusative meşhurluğu, plural meşhurluklar)

meşhurluğu (accusative definite)
meşhurluklar (plural)
meşhurluk (nominative singular)
meşhurluklar (nominative plural)
meşhurluğu (accusative definite singular)
meşhurlukları (accusative definite plural)
meşhurluğa (dative singular)
meşhurluklara (dative plural)
meşhurlukta (locative singular)
meşhurluklarda (locative plural)
meşhurluktan (ablative singular)
meşhurluklardan (ablative plural)
meşhurluğun (genitive singular)
meşhurlukların (genitive plural)
meşhurluğum (first-person nominative singular)
meşhurluklarım (first-person nominative singular)
meşhurluğun (nominative second-person singular)
meşhurlukların (nominative second-person singular)
meşhurluğu (nominative singular third-person)
meşhurlukları (nominative singular third-person)
meşhurluğumuz (first-person nominative plural)
meşhurluklarımız (first-person nominative plural)
meşhurluğunuz (nominative plural second-person)
meşhurluklarınız (nominative plural second-person)
meşhurlukları (nominative plural third-person)
meşhurluğumu (accusative definite first-person singular)
meşhurluklarımı (accusative definite first-person singular)
meşhurluğunu (accusative definite second-person singular)
meşhurluklarını (accusative definite second-person singular)
meşhurluğunu (accusative definite singular third-person)
meşhurluklarını (accusative definite singular third-person)
meşhurluğumuzu (accusative definite first-person plural)
meşhurluklarımızı (accusative definite first-person plural)
meşhurluğunuzu (accusative definite plural second-person)
meşhurluklarınızı (accusative definite plural second-person)
meşhurluklarını (accusative definite plural third-person)
meşhurluğuma (dative first-person singular)
meşhurluklarıma (dative first-person singular)
meşhurluğuna (dative second-person singular)
meşhurluklarına (dative second-person singular)
meşhurluğuna (dative singular third-person)
meşhurluklarına (dative singular third-person)
meşhurluğumuza (dative first-person plural)
meşhurluklarımıza (dative first-person plural)
meşhurluğunuza (dative plural second-person)
meşhurluklarınıza (dative plural second-person)
meşhurluklarına (dative plural third-person)
meşhurluğumda (first-person locative singular)
meşhurluklarımda (first-person locative singular)
meşhurluğunda (locative second-person singular)
meşhurluklarında (locative second-person singular)
meşhurluğunda (locative singular third-person)
meşhurluklarında (locative singular third-person)
meşhurluğumuzda (first-person locative plural)
meşhurluklarımızda (first-person locative plural)
meşhurluğunuzda (locative plural second-person)
meşhurluklarınızda (locative plural second-person)
meşhurluklarında (locative plural third-person)
meşhurluğumdan (ablative first-person singular)
meşhurluklarımdan (ablative first-person singular)
meşhurluğundan (ablative second-person singular)
meşhurluklarından (ablative second-person singular)
meşhurluğundan (ablative singular third-person)
meşhurluklarından (ablative singular third-person)
meşhurluğumuzdan (ablative first-person plural)
meşhurluklarımızdan (ablative first-person plural)
meşhurluğunuzdan (ablative plural second-person)
meşhurluklarınızdan (ablative plural second-person)
meşhurluklarından (ablative plural third-person)
meşhurluğumun (first-person genitive singular)
meşhurluklarımın (first-person genitive singular)
meşhurluğunun (genitive second-person singular)
meşhurluklarının (genitive second-person singular)
meşhurluğunun (genitive singular third-person)
meşhurluklarının (genitive singular third-person)
meşhurluğumuzun (first-person genitive plural)
meşhurluklarımızın (first-person genitive plural)
meşhurluğunuzun (genitive plural second-person)
meşhurluklarınızın (genitive plural second-person)
meşhurluklarının (genitive plural third-person)

From meşhur (“famous”) + -luk. Compare Azerbaijani məşhurluq and Uzbek mashhurlik.


meşrup

meşrup (definite accusative meşrubu, plural meşruplar)

meşrubu (accusative definite)
meşruplar (plural)

From Ottoman Turkish مشروب (meşrub), from Arabic مَشْرُوب (mašrūb, “drink, beverage”).


teşrif

head

teşrif (definite accusative teşrifi, plural teşrifler)

teşrifi (accusative definite)
teşrifler (plural)

From Ottoman Turkish تشریف (teşrîf), from Arabic تَشْرِيف (tašrīf).


kargocu

kargocu (definite accusative kargocuyu, plural kargocular)

kargocuyu (accusative definite)
kargocular (plural)


faraziye

faraziye (definite accusative faraziyeyi, plural faraziyeler)

faraziyeyi (accusative definite)
faraziyeler (plural)

From Ottoman Turkish فرضیه (faraziye), from Arabic فَرَضِيَّة (faraḍiyya).


fariza

fariza (definite accusative farizayı, plural farizalar)

farizayı (accusative definite)
farizalar (plural)

From Ottoman Turkish فريضه (fariza), from Arabic فَرِيضَة (farīḍa).


taharet

taharet (definite accusative tahareti, plural taharetler)

tahareti (accusative definite)
taharetler (plural)

From Ottoman Turkish طهارت (tahâret), from Arabic طَهَارَة (ṭahāra).


mutabakat

mutabakat (definite accusative mutabakatı, plural mutabakatlar)

mutabakatı (accusative definite)
mutabakatlar (plural)

From Ottoman Turkish مطابقت (mutabakat), from Arabic مُطَابَقَة (muṭābaqa).


cezp

cezp (definite accusative cezbi, plural cezpler)

cezbi (accusative definite)
cezpler (plural)
cezp (nominative singular)
cezpler (nominative plural)
cezbi (accusative definite singular)
cezpleri (accusative definite plural)
cezbe (dative singular)
cezplere (dative plural)
cezpte (locative singular)
cezplerde (locative plural)
cezpten (ablative singular)
cezplerden (ablative plural)
cezbin (genitive singular)
cezplerin (genitive plural)
cezbim (first-person nominative singular)
cezplerim (first-person nominative singular)
cezbin (nominative second-person singular)
cezplerin (nominative second-person singular)
cezbi (nominative singular third-person)
cezpleri (nominative singular third-person)
cezbimiz (first-person nominative plural)
cezplerimiz (first-person nominative plural)
cezbiniz (nominative plural second-person)
cezpleriniz (nominative plural second-person)
cezpleri (nominative plural third-person)
cezbimi (accusative definite first-person singular)
cezplerimi (accusative definite first-person singular)
cezbini (accusative definite second-person singular)
cezplerini (accusative definite second-person singular)
cezbini (accusative definite singular third-person)
cezplerini (accusative definite singular third-person)
cezbimizi (accusative definite first-person plural)
cezplerimizi (accusative definite first-person plural)
cezbinizi (accusative definite plural second-person)
cezplerinizi (accusative definite plural second-person)
cezplerini (accusative definite plural third-person)
cezbime (dative first-person singular)
cezplerime (dative first-person singular)
cezbine (dative second-person singular)
cezplerine (dative second-person singular)
cezbine (dative singular third-person)
cezplerine (dative singular third-person)
cezbimize (dative first-person plural)
cezplerimize (dative first-person plural)
cezbinize (dative plural second-person)
cezplerinize (dative plural second-person)
cezplerine (dative plural third-person)
cezbimde (first-person locative singular)
cezplerimde (first-person locative singular)
cezbinde (locative second-person singular)
cezplerinde (locative second-person singular)
cezbinde (locative singular third-person)
cezplerinde (locative singular third-person)
cezbimizde (first-person locative plural)
cezplerimizde (first-person locative plural)
cezbinizde (locative plural second-person)
cezplerinizde (locative plural second-person)
cezplerinde (locative plural third-person)
cezbimden (ablative first-person singular)
cezplerimden (ablative first-person singular)
cezbinden (ablative second-person singular)
cezplerinden (ablative second-person singular)
cezbinden (ablative singular third-person)
cezplerinden (ablative singular third-person)
cezbimizden (ablative first-person plural)
cezplerimizden (ablative first-person plural)
cezbinizden (ablative plural second-person)
cezplerinizden (ablative plural second-person)
cezplerinden (ablative plural third-person)
cezbimin (first-person genitive singular)
cezplerimin (first-person genitive singular)
cezbinin (genitive second-person singular)
cezplerinin (genitive second-person singular)
cezbinin (genitive singular third-person)
cezplerinin (genitive singular third-person)
cezbimizin (first-person genitive plural)
cezplerimizin (first-person genitive plural)
cezbinizin (genitive plural second-person)
cezplerinizin (genitive plural second-person)
cezplerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جذب (cezb), from Arabic جَذْب (jaḏb).


irtifak

irtifak (definite accusative irtifakı, plural irtifaklar)

irtifakı (accusative definite)
irtifaklar (plural)
irtifak (nominative singular)
irtifaklar (nominative plural)
irtifakı (accusative definite singular)
irtifakları (accusative definite plural)
irtifaka (dative singular)
irtifaklara (dative plural)
irtifakta (locative singular)
irtifaklarda (locative plural)
irtifaktan (ablative singular)
irtifaklardan (ablative plural)
irtifakın (genitive singular)
irtifakların (genitive plural)
irtifakım (first-person nominative singular)
irtifaklarım (first-person nominative singular)
irtifakın (nominative second-person singular)
irtifakların (nominative second-person singular)
irtifakı (nominative singular third-person)
irtifakları (nominative singular third-person)
irtifakımız (first-person nominative plural)
irtifaklarımız (first-person nominative plural)
irtifakınız (nominative plural second-person)
irtifaklarınız (nominative plural second-person)
irtifakları (nominative plural third-person)
irtifakımı (accusative definite first-person singular)
irtifaklarımı (accusative definite first-person singular)
irtifakını (accusative definite second-person singular)
irtifaklarını (accusative definite second-person singular)
irtifakını (accusative definite singular third-person)
irtifaklarını (accusative definite singular third-person)
irtifakımızı (accusative definite first-person plural)
irtifaklarımızı (accusative definite first-person plural)
irtifakınızı (accusative definite plural second-person)
irtifaklarınızı (accusative definite plural second-person)
irtifaklarını (accusative definite plural third-person)
irtifakıma (dative first-person singular)
irtifaklarıma (dative first-person singular)
irtifakına (dative second-person singular)
irtifaklarına (dative second-person singular)
irtifakına (dative singular third-person)
irtifaklarına (dative singular third-person)
irtifakımıza (dative first-person plural)
irtifaklarımıza (dative first-person plural)
irtifakınıza (dative plural second-person)
irtifaklarınıza (dative plural second-person)
irtifaklarına (dative plural third-person)
irtifakımda (first-person locative singular)
irtifaklarımda (first-person locative singular)
irtifakında (locative second-person singular)
irtifaklarında (locative second-person singular)
irtifakında (locative singular third-person)
irtifaklarında (locative singular third-person)
irtifakımızda (first-person locative plural)
irtifaklarımızda (first-person locative plural)
irtifakınızda (locative plural second-person)
irtifaklarınızda (locative plural second-person)
irtifaklarında (locative plural third-person)
irtifakımdan (ablative first-person singular)
irtifaklarımdan (ablative first-person singular)
irtifakından (ablative second-person singular)
irtifaklarından (ablative second-person singular)
irtifakından (ablative singular third-person)
irtifaklarından (ablative singular third-person)
irtifakımızdan (ablative first-person plural)
irtifaklarımızdan (ablative first-person plural)
irtifakınızdan (ablative plural second-person)
irtifaklarınızdan (ablative plural second-person)
irtifaklarından (ablative plural third-person)
irtifakımın (first-person genitive singular)
irtifaklarımın (first-person genitive singular)
irtifakının (genitive second-person singular)
irtifaklarının (genitive second-person singular)
irtifakının (genitive singular third-person)
irtifaklarının (genitive singular third-person)
irtifakımızın (first-person genitive plural)
irtifaklarımızın (first-person genitive plural)
irtifakınızın (genitive plural second-person)
irtifaklarınızın (genitive plural second-person)
irtifaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ارتفاق (irtifâk), from Arabic اِرْتِفَاق (irtifāq).


vahşet

vahşet (definite accusative vahşeti, plural vahşetler)

vahşeti (accusative definite)
vahşetler (plural)
vahşet (nominative singular)
vahşetler (nominative plural)
vahşeti (accusative definite singular)
vahşetleri (accusative definite plural)
vahşete (dative singular)
vahşetlere (dative plural)
vahşette (locative singular)
vahşetlerde (locative plural)
vahşetten (ablative singular)
vahşetlerden (ablative plural)
vahşetin (genitive singular)
vahşetlerin (genitive plural)
vahşetim (first-person nominative singular)
vahşetlerim (first-person nominative singular)
vahşetin (nominative second-person singular)
vahşetlerin (nominative second-person singular)
vahşeti (nominative singular third-person)
vahşetleri (nominative singular third-person)
vahşetimiz (first-person nominative plural)
vahşetlerimiz (first-person nominative plural)
vahşetiniz (nominative plural second-person)
vahşetleriniz (nominative plural second-person)
vahşetleri (nominative plural third-person)
vahşetimi (accusative definite first-person singular)
vahşetlerimi (accusative definite first-person singular)
vahşetini (accusative definite second-person singular)
vahşetlerini (accusative definite second-person singular)
vahşetini (accusative definite singular third-person)
vahşetlerini (accusative definite singular third-person)
vahşetimizi (accusative definite first-person plural)
vahşetlerimizi (accusative definite first-person plural)
vahşetinizi (accusative definite plural second-person)
vahşetlerinizi (accusative definite plural second-person)
vahşetlerini (accusative definite plural third-person)
vahşetime (dative first-person singular)
vahşetlerime (dative first-person singular)
vahşetine (dative second-person singular)
vahşetlerine (dative second-person singular)
vahşetine (dative singular third-person)
vahşetlerine (dative singular third-person)
vahşetimize (dative first-person plural)
vahşetlerimize (dative first-person plural)
vahşetinize (dative plural second-person)
vahşetlerinize (dative plural second-person)
vahşetlerine (dative plural third-person)
vahşetimde (first-person locative singular)
vahşetlerimde (first-person locative singular)
vahşetinde (locative second-person singular)
vahşetlerinde (locative second-person singular)
vahşetinde (locative singular third-person)
vahşetlerinde (locative singular third-person)
vahşetimizde (first-person locative plural)
vahşetlerimizde (first-person locative plural)
vahşetinizde (locative plural second-person)
vahşetlerinizde (locative plural second-person)
vahşetlerinde (locative plural third-person)
vahşetimden (ablative first-person singular)
vahşetlerimden (ablative first-person singular)
vahşetinden (ablative second-person singular)
vahşetlerinden (ablative second-person singular)
vahşetinden (ablative singular third-person)
vahşetlerinden (ablative singular third-person)
vahşetimizden (ablative first-person plural)
vahşetlerimizden (ablative first-person plural)
vahşetinizden (ablative plural second-person)
vahşetlerinizden (ablative plural second-person)
vahşetlerinden (ablative plural third-person)
vahşetimin (first-person genitive singular)
vahşetlerimin (first-person genitive singular)
vahşetinin (genitive second-person singular)
vahşetlerinin (genitive second-person singular)
vahşetinin (genitive singular third-person)
vahşetlerinin (genitive singular third-person)
vahşetimizin (first-person genitive plural)
vahşetlerimizin (first-person genitive plural)
vahşetinizin (genitive plural second-person)
vahşetlerinizin (genitive plural second-person)
vahşetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وحشت (vahşet), from Arabic وَحْشَة (waḥša).


izale

izale (definite accusative izaleyi, plural izaleler)

izaleyi (accusative definite)
izaleler (plural)
izale (nominative singular)
izaleler (nominative plural)
izaleyi (accusative definite singular)
izaleleri (accusative definite plural)
izaleye (dative singular)
izalelere (dative plural)
izalede (locative singular)
izalelerde (locative plural)
izaleden (ablative singular)
izalelerden (ablative plural)
izalenin (genitive singular)
izalelerin (genitive plural)
izalem (first-person nominative singular)
izalelerim (first-person nominative singular)
izalen (nominative second-person singular)
izalelerin (nominative second-person singular)
izalesi (nominative singular third-person)
izaleleri (nominative singular third-person)
izalemiz (first-person nominative plural)
izalelerimiz (first-person nominative plural)
izaleniz (nominative plural second-person)
izaleleriniz (nominative plural second-person)
izaleleri (nominative plural third-person)
izalemi (accusative definite first-person singular)
izalelerimi (accusative definite first-person singular)
izaleni (accusative definite second-person singular)
izalelerini (accusative definite second-person singular)
izalesini (accusative definite singular third-person)
izalelerini (accusative definite singular third-person)
izalemizi (accusative definite first-person plural)
izalelerimizi (accusative definite first-person plural)
izalenizi (accusative definite plural second-person)
izalelerinizi (accusative definite plural second-person)
izalelerini (accusative definite plural third-person)
izaleme (dative first-person singular)
izalelerime (dative first-person singular)
izalene (dative second-person singular)
izalelerine (dative second-person singular)
izalesine (dative singular third-person)
izalelerine (dative singular third-person)
izalemize (dative first-person plural)
izalelerimize (dative first-person plural)
izalenize (dative plural second-person)
izalelerinize (dative plural second-person)
izalelerine (dative plural third-person)
izalemde (first-person locative singular)
izalelerimde (first-person locative singular)
izalende (locative second-person singular)
izalelerinde (locative second-person singular)
izalesinde (locative singular third-person)
izalelerinde (locative singular third-person)
izalemizde (first-person locative plural)
izalelerimizde (first-person locative plural)
izalenizde (locative plural second-person)
izalelerinizde (locative plural second-person)
izalelerinde (locative plural third-person)
izalemden (ablative first-person singular)
izalelerimden (ablative first-person singular)
izalenden (ablative second-person singular)
izalelerinden (ablative second-person singular)
izalesinden (ablative singular third-person)
izalelerinden (ablative singular third-person)
izalemizden (ablative first-person plural)
izalelerimizden (ablative first-person plural)
izalenizden (ablative plural second-person)
izalelerinizden (ablative plural second-person)
izalelerinden (ablative plural third-person)
izalemin (first-person genitive singular)
izalelerimin (first-person genitive singular)
izalenin (genitive second-person singular)
izalelerinin (genitive second-person singular)
izalesinin (genitive singular third-person)
izalelerinin (genitive singular third-person)
izalemizin (first-person genitive plural)
izalelerimizin (first-person genitive plural)
izalenizin (genitive plural second-person)
izalelerinizin (genitive plural second-person)
izalelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ازاله (izâle), from Arabic إِزَالَة (ʔizāla).


mürit

mürit (definite accusative müridi, plural müritler)

müridi (accusative definite)
müritler (plural)

From Ottoman Turkish مرید (mürîd), from Arabic مُرِيد (murīd).


istinaf

istinaf (definite accusative istinafı, plural istinaflar)

istinafı (accusative definite)
istinaflar (plural)
istinaf (nominative singular)
istinaflar (nominative plural)
istinafı (accusative definite singular)
istinafları (accusative definite plural)
istinafa (dative singular)
istinaflara (dative plural)
istinafta (locative singular)
istinaflarda (locative plural)
istinaftan (ablative singular)
istinaflardan (ablative plural)
istinafın (genitive singular)
istinafların (genitive plural)
istinafım (first-person nominative singular)
istinaflarım (first-person nominative singular)
istinafın (nominative second-person singular)
istinafların (nominative second-person singular)
istinafı (nominative singular third-person)
istinafları (nominative singular third-person)
istinafımız (first-person nominative plural)
istinaflarımız (first-person nominative plural)
istinafınız (nominative plural second-person)
istinaflarınız (nominative plural second-person)
istinafları (nominative plural third-person)
istinafımı (accusative definite first-person singular)
istinaflarımı (accusative definite first-person singular)
istinafını (accusative definite second-person singular)
istinaflarını (accusative definite second-person singular)
istinafını (accusative definite singular third-person)
istinaflarını (accusative definite singular third-person)
istinafımızı (accusative definite first-person plural)
istinaflarımızı (accusative definite first-person plural)
istinafınızı (accusative definite plural second-person)
istinaflarınızı (accusative definite plural second-person)
istinaflarını (accusative definite plural third-person)
istinafıma (dative first-person singular)
istinaflarıma (dative first-person singular)
istinafına (dative second-person singular)
istinaflarına (dative second-person singular)
istinafına (dative singular third-person)
istinaflarına (dative singular third-person)
istinafımıza (dative first-person plural)
istinaflarımıza (dative first-person plural)
istinafınıza (dative plural second-person)
istinaflarınıza (dative plural second-person)
istinaflarına (dative plural third-person)
istinafımda (first-person locative singular)
istinaflarımda (first-person locative singular)
istinafında (locative second-person singular)
istinaflarında (locative second-person singular)
istinafında (locative singular third-person)
istinaflarında (locative singular third-person)
istinafımızda (first-person locative plural)
istinaflarımızda (first-person locative plural)
istinafınızda (locative plural second-person)
istinaflarınızda (locative plural second-person)
istinaflarında (locative plural third-person)
istinafımdan (ablative first-person singular)
istinaflarımdan (ablative first-person singular)
istinafından (ablative second-person singular)
istinaflarından (ablative second-person singular)
istinafından (ablative singular third-person)
istinaflarından (ablative singular third-person)
istinafımızdan (ablative first-person plural)
istinaflarımızdan (ablative first-person plural)
istinafınızdan (ablative plural second-person)
istinaflarınızdan (ablative plural second-person)
istinaflarından (ablative plural third-person)
istinafımın (first-person genitive singular)
istinaflarımın (first-person genitive singular)
istinafının (genitive second-person singular)
istinaflarının (genitive second-person singular)
istinafının (genitive singular third-person)
istinaflarının (genitive singular third-person)
istinafımızın (first-person genitive plural)
istinaflarımızın (first-person genitive plural)
istinafınızın (genitive plural second-person)
istinaflarınızın (genitive plural second-person)
istinaflarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استئناف (isti'naf), from Arabic اِسْتِئْنَاف (istiʔnāf).

der

اِسْتِئْنَاف

Arabic اِسْتِئْنَاف (istiʔnāf)


intifa

head

intifa (definite accusative intifayı, plural intifalar)

intifayı (accusative definite)
intifalar (plural)
intifa (nominative singular)
intifalar (nominative plural)
intifayı (accusative definite singular)
intifaları (accusative definite plural)
intifaya (dative singular)
intifalara (dative plural)
intifada (locative singular)
intifalarda (locative plural)
intifadan (ablative singular)
intifalardan (ablative plural)
intifanın (genitive singular)
intifaların (genitive plural)
intifam (first-person nominative singular)
intifalarım (first-person nominative singular)
intifan (nominative second-person singular)
intifaların (nominative second-person singular)
intifası (nominative singular third-person)
intifaları (nominative singular third-person)
intifamız (first-person nominative plural)
intifalarımız (first-person nominative plural)
intifanız (nominative plural second-person)
intifalarınız (nominative plural second-person)
intifaları (nominative plural third-person)
intifamı (accusative definite first-person singular)
intifalarımı (accusative definite first-person singular)
intifanı (accusative definite second-person singular)
intifalarını (accusative definite second-person singular)
intifasını (accusative definite singular third-person)
intifalarını (accusative definite singular third-person)
intifamızı (accusative definite first-person plural)
intifalarımızı (accusative definite first-person plural)
intifanızı (accusative definite plural second-person)
intifalarınızı (accusative definite plural second-person)
intifalarını (accusative definite plural third-person)
intifama (dative first-person singular)
intifalarıma (dative first-person singular)
intifana (dative second-person singular)
intifalarına (dative second-person singular)
intifasına (dative singular third-person)
intifalarına (dative singular third-person)
intifamıza (dative first-person plural)
intifalarımıza (dative first-person plural)
intifanıza (dative plural second-person)
intifalarınıza (dative plural second-person)
intifalarına (dative plural third-person)
intifamda (first-person locative singular)
intifalarımda (first-person locative singular)
intifanda (locative second-person singular)
intifalarında (locative second-person singular)
intifasında (locative singular third-person)
intifalarında (locative singular third-person)
intifamızda (first-person locative plural)
intifalarımızda (first-person locative plural)
intifanızda (locative plural second-person)
intifalarınızda (locative plural second-person)
intifalarında (locative plural third-person)
intifamdan (ablative first-person singular)
intifalarımdan (ablative first-person singular)
intifandan (ablative second-person singular)
intifalarından (ablative second-person singular)
intifasından (ablative singular third-person)
intifalarından (ablative singular third-person)
intifamızdan (ablative first-person plural)
intifalarımızdan (ablative first-person plural)
intifanızdan (ablative plural second-person)
intifalarınızdan (ablative plural second-person)
intifalarından (ablative plural third-person)
intifamın (first-person genitive singular)
intifalarımın (first-person genitive singular)
intifanın (genitive second-person singular)
intifalarının (genitive second-person singular)
intifasının (genitive singular third-person)
intifalarının (genitive singular third-person)
intifamızın (first-person genitive plural)
intifalarımızın (first-person genitive plural)
intifanızın (genitive plural second-person)
intifalarınızın (genitive plural second-person)
intifalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انتفاع (intifa), from Arabic اِنْتِفَاع (intifāʕ).


semere

semere (definite accusative semereyi, plural semereler)

semereyi (accusative definite)
semereler (plural)
semere (nominative singular)
semereler (nominative plural)
semereyi (accusative definite singular)
semereleri (accusative definite plural)
semereye (dative singular)
semerelere (dative plural)
semerede (locative singular)
semerelerde (locative plural)
semereden (ablative singular)
semerelerden (ablative plural)
semerenin (genitive singular)
semerelerin (genitive plural)
semerem (first-person nominative singular)
semerelerim (first-person nominative singular)
semeren (nominative second-person singular)
semerelerin (nominative second-person singular)
semeresi (nominative singular third-person)
semereleri (nominative singular third-person)
semeremiz (first-person nominative plural)
semerelerimiz (first-person nominative plural)
semereniz (nominative plural second-person)
semereleriniz (nominative plural second-person)
semereleri (nominative plural third-person)
semeremi (accusative definite first-person singular)
semerelerimi (accusative definite first-person singular)
semereni (accusative definite second-person singular)
semerelerini (accusative definite second-person singular)
semeresini (accusative definite singular third-person)
semerelerini (accusative definite singular third-person)
semeremizi (accusative definite first-person plural)
semerelerimizi (accusative definite first-person plural)
semerenizi (accusative definite plural second-person)
semerelerinizi (accusative definite plural second-person)
semerelerini (accusative definite plural third-person)
semereme (dative first-person singular)
semerelerime (dative first-person singular)
semerene (dative second-person singular)
semerelerine (dative second-person singular)
semeresine (dative singular third-person)
semerelerine (dative singular third-person)
semeremize (dative first-person plural)
semerelerimize (dative first-person plural)
semerenize (dative plural second-person)
semerelerinize (dative plural second-person)
semerelerine (dative plural third-person)
semeremde (first-person locative singular)
semerelerimde (first-person locative singular)
semerende (locative second-person singular)
semerelerinde (locative second-person singular)
semeresinde (locative singular third-person)
semerelerinde (locative singular third-person)
semeremizde (first-person locative plural)
semerelerimizde (first-person locative plural)
semerenizde (locative plural second-person)
semerelerinizde (locative plural second-person)
semerelerinde (locative plural third-person)
semeremden (ablative first-person singular)
semerelerimden (ablative first-person singular)
semerenden (ablative second-person singular)
semerelerinden (ablative second-person singular)
semeresinden (ablative singular third-person)
semerelerinden (ablative singular third-person)
semeremizden (ablative first-person plural)
semerelerimizden (ablative first-person plural)
semerenizden (ablative plural second-person)
semerelerinizden (ablative plural second-person)
semerelerinden (ablative plural third-person)
semeremin (first-person genitive singular)
semerelerimin (first-person genitive singular)
semerenin (genitive second-person singular)
semerelerinin (genitive second-person singular)
semeresinin (genitive singular third-person)
semerelerinin (genitive singular third-person)
semeremizin (first-person genitive plural)
semerelerimizin (first-person genitive plural)
semerenizin (genitive plural second-person)
semerelerinizin (genitive plural second-person)
semerelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ثمره (semere), from Arabic ثَمَرَة (ṯamara).


istihsal

istihsal (definite accusative istihsalı, plural istihsallar)

istihsalı (accusative definite)
istihsallar (plural)
istihsal (nominative singular)
istihsallar (nominative plural)
istihsalı (accusative definite singular)
istihsalları (accusative definite plural)
istihsala (dative singular)
istihsallara (dative plural)
istihsalda (locative singular)
istihsallarda (locative plural)
istihsaldan (ablative singular)
istihsallardan (ablative plural)
istihsalın (genitive singular)
istihsalların (genitive plural)
istihsalım (first-person nominative singular)
istihsallarım (first-person nominative singular)
istihsalın (nominative second-person singular)
istihsalların (nominative second-person singular)
istihsalı (nominative singular third-person)
istihsalları (nominative singular third-person)
istihsalımız (first-person nominative plural)
istihsallarımız (first-person nominative plural)
istihsalınız (nominative plural second-person)
istihsallarınız (nominative plural second-person)
istihsalları (nominative plural third-person)
istihsalımı (accusative definite first-person singular)
istihsallarımı (accusative definite first-person singular)
istihsalını (accusative definite second-person singular)
istihsallarını (accusative definite second-person singular)
istihsalını (accusative definite singular third-person)
istihsallarını (accusative definite singular third-person)
istihsalımızı (accusative definite first-person plural)
istihsallarımızı (accusative definite first-person plural)
istihsalınızı (accusative definite plural second-person)
istihsallarınızı (accusative definite plural second-person)
istihsallarını (accusative definite plural third-person)
istihsalıma (dative first-person singular)
istihsallarıma (dative first-person singular)
istihsalına (dative second-person singular)
istihsallarına (dative second-person singular)
istihsalına (dative singular third-person)
istihsallarına (dative singular third-person)
istihsalımıza (dative first-person plural)
istihsallarımıza (dative first-person plural)
istihsalınıza (dative plural second-person)
istihsallarınıza (dative plural second-person)
istihsallarına (dative plural third-person)
istihsalımda (first-person locative singular)
istihsallarımda (first-person locative singular)
istihsalında (locative second-person singular)
istihsallarında (locative second-person singular)
istihsalında (locative singular third-person)
istihsallarında (locative singular third-person)
istihsalımızda (first-person locative plural)
istihsallarımızda (first-person locative plural)
istihsalınızda (locative plural second-person)
istihsallarınızda (locative plural second-person)
istihsallarında (locative plural third-person)
istihsalımdan (ablative first-person singular)
istihsallarımdan (ablative first-person singular)
istihsalından (ablative second-person singular)
istihsallarından (ablative second-person singular)
istihsalından (ablative singular third-person)
istihsallarından (ablative singular third-person)
istihsalımızdan (ablative first-person plural)
istihsallarımızdan (ablative first-person plural)
istihsalınızdan (ablative plural second-person)
istihsallarınızdan (ablative plural second-person)
istihsallarından (ablative plural third-person)
istihsalımın (first-person genitive singular)
istihsallarımın (first-person genitive singular)
istihsalının (genitive second-person singular)
istihsallarının (genitive second-person singular)
istihsalının (genitive singular third-person)
istihsallarının (genitive singular third-person)
istihsalımızın (first-person genitive plural)
istihsallarımızın (first-person genitive plural)
istihsalınızın (genitive plural second-person)
istihsallarınızın (genitive plural second-person)
istihsallarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استحصال (semere), from Arabic اِسْتِحْصَال (istiḥṣāl).

der

اِسْتِحْصَال

Arabic اِسْتِحْصَال (istiḥṣāl)


aybaşını

/ˈɑjbɑʃɯˌnɯ/

[ˈɑj.bɑ.ʃɯˌn̪ɯ]

inflection of aybaşı:
accusative singular

third-person singular possessive nominative singular


regli

inflection of regl:
third-person singular possessive


regller

[ɾe̞ɟˈl̠ʲæɾ̞̊]


güneşliği

inflection of güneşlik:
accusative singular

inflection of güneşlik:
third-person singular possesive


güneşlik

head

güneşlik (definite accusative güneşliği, plural güneşlikler)

güneşliği (accusative definite)
güneşlikler (plural)

An object reminiscent of a curtain meant to be a protection from sunlight.

Any object meant to be a way of protection from sunlight.


aşağılığı

/ɑʃɑɰɯɫɯˈɰɯ/

[ɑ.ʃɑ.(ɰ)ɯ.ɫɯˈ(ɰ)ɯ]

/ɑʃːɑːɫɯˈɰɯ/

[ɑʃ.ʃɑː.ɫ̪ɯˈ(ɰ)ɯ]

inflection of aşağılık:
accusative singular

inflection of aşağılık:
singular third-person possessive


aşağılıklar

/ɑʃɑɰɯɫɯkˈɫɑɾ/

[ɑ.ʃɑ.(ɰ)ɯ.ɫ̪ɯkˈɫ̪ɑɾ̞̊]

/ɑʃːɑːɫɯkˈɫɑɾ/

[ɑʃ.ʃɑː.ɫ̪ɯkˈɫ̪ɑɾ̞̊]


ayılığı

[ɑ.jɯ.ɫ̪ɯˈ(ɰ)ɯ]

inflection of ayılık:
accusative singular

inflection of ayılık:
third-person singular possessive


ayılıklar

/ɑjɯɫɯkˈɫɑr/

[ɑ.jɯ.ɫ̪ɯkˈɫ̪ɑɾ̞̊]