çekinme

çekinme (definite accusative çekinmeyi, plural çekinmeler)

çekinmeyi (accusative definite)
çekinmeler (plural)
çekinme (nominative singular)
çekinmeler (nominative plural)
çekinmeyi (accusative definite singular)
çekinmeleri (accusative definite plural)
çekinmeye (dative singular)
çekinmelere (dative plural)
çekinmede (locative singular)
çekinmelerde (locative plural)
çekinmeden (ablative singular)
çekinmelerden (ablative plural)
çekinmenin (genitive singular)
çekinmelerin (genitive plural)
çekinmem (first-person nominative singular)
çekinmelerim (first-person nominative singular)
çekinmen (nominative second-person singular)
çekinmelerin (nominative second-person singular)
çekinmesi (nominative singular third-person)
çekinmeleri (nominative singular third-person)
çekinmemiz (first-person nominative plural)
çekinmelerimiz (first-person nominative plural)
çekinmeniz (nominative plural second-person)
çekinmeleriniz (nominative plural second-person)
çekinmeleri (nominative plural third-person)
çekinmemi (accusative definite first-person singular)
çekinmelerimi (accusative definite first-person singular)
çekinmeni (accusative definite second-person singular)
çekinmelerini (accusative definite second-person singular)
çekinmesini (accusative definite singular third-person)
çekinmelerini (accusative definite singular third-person)
çekinmemizi (accusative definite first-person plural)
çekinmelerimizi (accusative definite first-person plural)
çekinmenizi (accusative definite plural second-person)
çekinmelerinizi (accusative definite plural second-person)
çekinmelerini (accusative definite plural third-person)
çekinmeme (dative first-person singular)
çekinmelerime (dative first-person singular)
çekinmene (dative second-person singular)
çekinmelerine (dative second-person singular)
çekinmesine (dative singular third-person)
çekinmelerine (dative singular third-person)
çekinmemize (dative first-person plural)
çekinmelerimize (dative first-person plural)
çekinmenize (dative plural second-person)
çekinmelerinize (dative plural second-person)
çekinmelerine (dative plural third-person)
çekinmemde (first-person locative singular)
çekinmelerimde (first-person locative singular)
çekinmende (locative second-person singular)
çekinmelerinde (locative second-person singular)
çekinmesinde (locative singular third-person)
çekinmelerinde (locative singular third-person)
çekinmemizde (first-person locative plural)
çekinmelerimizde (first-person locative plural)
çekinmenizde (locative plural second-person)
çekinmelerinizde (locative plural second-person)
çekinmelerinde (locative plural third-person)
çekinmemden (ablative first-person singular)
çekinmelerimden (ablative first-person singular)
çekinmenden (ablative second-person singular)
çekinmelerinden (ablative second-person singular)
çekinmesinden (ablative singular third-person)
çekinmelerinden (ablative singular third-person)
çekinmemizden (ablative first-person plural)
çekinmelerimizden (ablative first-person plural)
çekinmenizden (ablative plural second-person)
çekinmelerinizden (ablative plural second-person)
çekinmelerinden (ablative plural third-person)
çekinmemin (first-person genitive singular)
çekinmelerimin (first-person genitive singular)
çekinmenin (genitive second-person singular)
çekinmelerinin (genitive second-person singular)
çekinmesinin (genitive singular third-person)
çekinmelerinin (genitive singular third-person)
çekinmemizin (first-person genitive plural)
çekinmelerimizin (first-person genitive plural)
çekinmenizin (genitive plural second-person)
çekinmelerinizin (genitive plural second-person)
çekinmelerinin (genitive plural third-person)


seyirci

head

seyirci (definite accusative seyirciyi, plural seyirciler)

seyirciyi (accusative definite)
seyirciler (plural)
seyirci (nominative singular)
seyirciler (nominative plural)
seyirciyi (accusative definite singular)
seyircileri (accusative definite plural)
seyirciye (dative singular)
seyircilere (dative plural)
seyircide (locative singular)
seyircilerde (locative plural)
seyirciden (ablative singular)
seyircilerden (ablative plural)
seyircinin (genitive singular)
seyircilerin (genitive plural)
seyircim (first-person nominative singular)
seyircilerim (first-person nominative singular)
seyircin (nominative second-person singular)
seyircilerin (nominative second-person singular)
seyircisi (nominative singular third-person)
seyircileri (nominative singular third-person)
seyircimiz (first-person nominative plural)
seyircilerimiz (first-person nominative plural)
seyirciniz (nominative plural second-person)
seyircileriniz (nominative plural second-person)
seyircileri (nominative plural third-person)
seyircimi (accusative definite first-person singular)
seyircilerimi (accusative definite first-person singular)
seyircini (accusative definite second-person singular)
seyircilerini (accusative definite second-person singular)
seyircisini (accusative definite singular third-person)
seyircilerini (accusative definite singular third-person)
seyircimizi (accusative definite first-person plural)
seyircilerimizi (accusative definite first-person plural)
seyircinizi (accusative definite plural second-person)
seyircilerinizi (accusative definite plural second-person)
seyircilerini (accusative definite plural third-person)
seyircime (dative first-person singular)
seyircilerime (dative first-person singular)
seyircine (dative second-person singular)
seyircilerine (dative second-person singular)
seyircisine (dative singular third-person)
seyircilerine (dative singular third-person)
seyircimize (dative first-person plural)
seyircilerimize (dative first-person plural)
seyircinize (dative plural second-person)
seyircilerinize (dative plural second-person)
seyircilerine (dative plural third-person)
seyircimde (first-person locative singular)
seyircilerimde (first-person locative singular)
seyircinde (locative second-person singular)
seyircilerinde (locative second-person singular)
seyircisinde (locative singular third-person)
seyircilerinde (locative singular third-person)
seyircimizde (first-person locative plural)
seyircilerimizde (first-person locative plural)
seyircinizde (locative plural second-person)
seyircilerinizde (locative plural second-person)
seyircilerinde (locative plural third-person)
seyircimden (ablative first-person singular)
seyircilerimden (ablative first-person singular)
seyircinden (ablative second-person singular)
seyircilerinden (ablative second-person singular)
seyircisinden (ablative singular third-person)
seyircilerinden (ablative singular third-person)
seyircimizden (ablative first-person plural)
seyircilerimizden (ablative first-person plural)
seyircinizden (ablative plural second-person)
seyircilerinizden (ablative plural second-person)
seyircilerinden (ablative plural third-person)
seyircimin (first-person genitive singular)
seyircilerimin (first-person genitive singular)
seyircinin (genitive second-person singular)
seyircilerinin (genitive second-person singular)
seyircisinin (genitive singular third-person)
seyircilerinin (genitive singular third-person)
seyircimizin (first-person genitive plural)
seyircilerimizin (first-person genitive plural)
seyircinizin (genitive plural second-person)
seyircilerinizin (genitive plural second-person)
seyircilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سیرجی (seyirci), equivalent to seyir + -ci.


çoban köpeği

çoban köpeği (definite accusative çoban köpeğini, plural çoban köpekleri)

çoban köpeğini (accusative definite)
çoban köpekleri (plural)
çoban köpeği (nominative singular)
çoban köpekleri (nominative plural)
çoban köpeğini (accusative definite singular)
çoban köpeklerini (accusative definite plural)
çoban köpeğine (dative singular)
çoban köpeklerine (dative plural)
çoban köpeğinde (locative singular)
çoban köpeklerinde (locative plural)
çoban köpeğinden (ablative singular)
çoban köpeklerinden (ablative plural)
çoban köpeğinin (genitive singular)
çoban köpeklerinin (genitive plural)

From çoban (“shepherd”) + köpek (“dog”). Literally means "shepherd dog".


yalancı bahar

yalancı bahar (definite accusative yalancı baharı, plural yalancı baharlar)

yalancı baharı (accusative definite)
yalancı baharlar (plural)
yalancı bahar (nominative singular)
yalancı baharlar (nominative plural)
yalancı baharı (accusative definite singular)
yalancı baharları (accusative definite plural)
yalancı bahara (dative singular)
yalancı baharlara (dative plural)
yalancı baharda (locative singular)
yalancı baharlarda (locative plural)
yalancı bahardan (ablative singular)
yalancı baharlardan (ablative plural)
yalancı baharın (genitive singular)
yalancı baharların (genitive plural)

From yalancı (“liar”) + bahar (“spring”). Literally means "liar spring".


iyileştirme

iyileştirme (definite accusative iyileştirmeyi, plural iyileştirmeler)

iyileştirmeyi (accusative definite)
iyileştirmeler (plural)
iyileştirme (nominative singular)
iyileştirmeler (nominative plural)
iyileştirmeyi (accusative definite singular)
iyileştirmeleri (accusative definite plural)
iyileştirmeye (dative singular)
iyileştirmelere (dative plural)
iyileştirmede (locative singular)
iyileştirmelerde (locative plural)
iyileştirmeden (ablative singular)
iyileştirmelerden (ablative plural)
iyileştirmenin (genitive singular)
iyileştirmelerin (genitive plural)
iyileştirmem (first-person nominative singular)
iyileştirmelerim (first-person nominative singular)
iyileştirmen (nominative second-person singular)
iyileştirmelerin (nominative second-person singular)
iyileştirmesi (nominative singular third-person)
iyileştirmeleri (nominative singular third-person)
iyileştirmemiz (first-person nominative plural)
iyileştirmelerimiz (first-person nominative plural)
iyileştirmeniz (nominative plural second-person)
iyileştirmeleriniz (nominative plural second-person)
iyileştirmeleri (nominative plural third-person)
iyileştirmemi (accusative definite first-person singular)
iyileştirmelerimi (accusative definite first-person singular)
iyileştirmeni (accusative definite second-person singular)
iyileştirmelerini (accusative definite second-person singular)
iyileştirmesini (accusative definite singular third-person)
iyileştirmelerini (accusative definite singular third-person)
iyileştirmemizi (accusative definite first-person plural)
iyileştirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
iyileştirmenizi (accusative definite plural second-person)
iyileştirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
iyileştirmelerini (accusative definite plural third-person)
iyileştirmeme (dative first-person singular)
iyileştirmelerime (dative first-person singular)
iyileştirmene (dative second-person singular)
iyileştirmelerine (dative second-person singular)
iyileştirmesine (dative singular third-person)
iyileştirmelerine (dative singular third-person)
iyileştirmemize (dative first-person plural)
iyileştirmelerimize (dative first-person plural)
iyileştirmenize (dative plural second-person)
iyileştirmelerinize (dative plural second-person)
iyileştirmelerine (dative plural third-person)
iyileştirmemde (first-person locative singular)
iyileştirmelerimde (first-person locative singular)
iyileştirmende (locative second-person singular)
iyileştirmelerinde (locative second-person singular)
iyileştirmesinde (locative singular third-person)
iyileştirmelerinde (locative singular third-person)
iyileştirmemizde (first-person locative plural)
iyileştirmelerimizde (first-person locative plural)
iyileştirmenizde (locative plural second-person)
iyileştirmelerinizde (locative plural second-person)
iyileştirmelerinde (locative plural third-person)
iyileştirmemden (ablative first-person singular)
iyileştirmelerimden (ablative first-person singular)
iyileştirmenden (ablative second-person singular)
iyileştirmelerinden (ablative second-person singular)
iyileştirmesinden (ablative singular third-person)
iyileştirmelerinden (ablative singular third-person)
iyileştirmemizden (ablative first-person plural)
iyileştirmelerimizden (ablative first-person plural)
iyileştirmenizden (ablative plural second-person)
iyileştirmelerinizden (ablative plural second-person)
iyileştirmelerinden (ablative plural third-person)
iyileştirmemin (first-person genitive singular)
iyileştirmelerimin (first-person genitive singular)
iyileştirmenin (genitive second-person singular)
iyileştirmelerinin (genitive second-person singular)
iyileştirmesinin (genitive singular third-person)
iyileştirmelerinin (genitive singular third-person)
iyileştirmemizin (first-person genitive plural)
iyileştirmelerimizin (first-person genitive plural)
iyileştirmenizin (genitive plural second-person)
iyileştirmelerinizin (genitive plural second-person)
iyileştirmelerinin (genitive plural third-person)


kalite kontrolü

kalite kontrolü (definite accusative kalite kontrolünü, plural kalite kontrolleri)

kalite kontrolünü (accusative definite)
kalite kontrolleri (plural)
kalite kontrolü (nominative singular)
kalite kontrolleri (nominative plural)
kalite kontrolünü (accusative definite singular)
kalite kontrollerini (accusative definite plural)
kalite kontrolüne (dative singular)
kalite kontrollerine (dative plural)
kalite kontrolünde (locative singular)
kalite kontrollerinde (locative plural)
kalite kontrolünden (ablative singular)
kalite kontrollerinden (ablative plural)
kalite kontrolünün (genitive singular)
kalite kontrollerinin (genitive plural)

From kalite (“quality”) + kontrol (“control”), calque of English quality control.


güçlendirme

head

güçlendirme (definite accusative güçlendirmeyi, plural güçlendirmeler)

güçlendirmeyi (accusative definite)
güçlendirmeler (plural)
güçlendirme (nominative singular)
güçlendirmeler (nominative plural)
güçlendirmeyi (accusative definite singular)
güçlendirmeleri (accusative definite plural)
güçlendirmeye (dative singular)
güçlendirmelere (dative plural)
güçlendirmede (locative singular)
güçlendirmelerde (locative plural)
güçlendirmeden (ablative singular)
güçlendirmelerden (ablative plural)
güçlendirmenin (genitive singular)
güçlendirmelerin (genitive plural)
güçlendirmem (first-person nominative singular)
güçlendirmelerim (first-person nominative singular)
güçlendirmen (nominative second-person singular)
güçlendirmelerin (nominative second-person singular)
güçlendirmesi (nominative singular third-person)
güçlendirmeleri (nominative singular third-person)
güçlendirmemiz (first-person nominative plural)
güçlendirmelerimiz (first-person nominative plural)
güçlendirmeniz (nominative plural second-person)
güçlendirmeleriniz (nominative plural second-person)
güçlendirmeleri (nominative plural third-person)
güçlendirmemi (accusative definite first-person singular)
güçlendirmelerimi (accusative definite first-person singular)
güçlendirmeni (accusative definite second-person singular)
güçlendirmelerini (accusative definite second-person singular)
güçlendirmesini (accusative definite singular third-person)
güçlendirmelerini (accusative definite singular third-person)
güçlendirmemizi (accusative definite first-person plural)
güçlendirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
güçlendirmenizi (accusative definite plural second-person)
güçlendirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
güçlendirmelerini (accusative definite plural third-person)
güçlendirmeme (dative first-person singular)
güçlendirmelerime (dative first-person singular)
güçlendirmene (dative second-person singular)
güçlendirmelerine (dative second-person singular)
güçlendirmesine (dative singular third-person)
güçlendirmelerine (dative singular third-person)
güçlendirmemize (dative first-person plural)
güçlendirmelerimize (dative first-person plural)
güçlendirmenize (dative plural second-person)
güçlendirmelerinize (dative plural second-person)
güçlendirmelerine (dative plural third-person)
güçlendirmemde (first-person locative singular)
güçlendirmelerimde (first-person locative singular)
güçlendirmende (locative second-person singular)
güçlendirmelerinde (locative second-person singular)
güçlendirmesinde (locative singular third-person)
güçlendirmelerinde (locative singular third-person)
güçlendirmemizde (first-person locative plural)
güçlendirmelerimizde (first-person locative plural)
güçlendirmenizde (locative plural second-person)
güçlendirmelerinizde (locative plural second-person)
güçlendirmelerinde (locative plural third-person)
güçlendirmemden (ablative first-person singular)
güçlendirmelerimden (ablative first-person singular)
güçlendirmenden (ablative second-person singular)
güçlendirmelerinden (ablative second-person singular)
güçlendirmesinden (ablative singular third-person)
güçlendirmelerinden (ablative singular third-person)
güçlendirmemizden (ablative first-person plural)
güçlendirmelerimizden (ablative first-person plural)
güçlendirmenizden (ablative plural second-person)
güçlendirmelerinizden (ablative plural second-person)
güçlendirmelerinden (ablative plural third-person)
güçlendirmemin (first-person genitive singular)
güçlendirmelerimin (first-person genitive singular)
güçlendirmenin (genitive second-person singular)
güçlendirmelerinin (genitive second-person singular)
güçlendirmesinin (genitive singular third-person)
güçlendirmelerinin (genitive singular third-person)
güçlendirmemizin (first-person genitive plural)
güçlendirmelerimizin (first-person genitive plural)
güçlendirmenizin (genitive plural second-person)
güçlendirmelerinizin (genitive plural second-person)
güçlendirmelerinin (genitive plural third-person)


süpernova

süpernova (definite accusative süpernovayı, plural süpernovalar)

süpernovayı (accusative definite)
süpernovalar (plural)
süpernova (nominative singular)
süpernovalar (nominative plural)
süpernovayı (accusative definite singular)
süpernovaları (accusative definite plural)
süpernovaya (dative singular)
süpernovalara (dative plural)
süpernovada (locative singular)
süpernovalarda (locative plural)
süpernovadan (ablative singular)
süpernovalardan (ablative plural)
süpernovanın (genitive singular)
süpernovaların (genitive plural)
süpernovam (first-person nominative singular)
süpernovalarım (first-person nominative singular)
süpernovan (nominative second-person singular)
süpernovaların (nominative second-person singular)
süpernovası (nominative singular third-person)
süpernovaları (nominative singular third-person)
süpernovamız (first-person nominative plural)
süpernovalarımız (first-person nominative plural)
süpernovanız (nominative plural second-person)
süpernovalarınız (nominative plural second-person)
süpernovaları (nominative plural third-person)
süpernovamı (accusative definite first-person singular)
süpernovalarımı (accusative definite first-person singular)
süpernovanı (accusative definite second-person singular)
süpernovalarını (accusative definite second-person singular)
süpernovasını (accusative definite singular third-person)
süpernovalarını (accusative definite singular third-person)
süpernovamızı (accusative definite first-person plural)
süpernovalarımızı (accusative definite first-person plural)
süpernovanızı (accusative definite plural second-person)
süpernovalarınızı (accusative definite plural second-person)
süpernovalarını (accusative definite plural third-person)
süpernovama (dative first-person singular)
süpernovalarıma (dative first-person singular)
süpernovana (dative second-person singular)
süpernovalarına (dative second-person singular)
süpernovasına (dative singular third-person)
süpernovalarına (dative singular third-person)
süpernovamıza (dative first-person plural)
süpernovalarımıza (dative first-person plural)
süpernovanıza (dative plural second-person)
süpernovalarınıza (dative plural second-person)
süpernovalarına (dative plural third-person)
süpernovamda (first-person locative singular)
süpernovalarımda (first-person locative singular)
süpernovanda (locative second-person singular)
süpernovalarında (locative second-person singular)
süpernovasında (locative singular third-person)
süpernovalarında (locative singular third-person)
süpernovamızda (first-person locative plural)
süpernovalarımızda (first-person locative plural)
süpernovanızda (locative plural second-person)
süpernovalarınızda (locative plural second-person)
süpernovalarında (locative plural third-person)
süpernovamdan (ablative first-person singular)
süpernovalarımdan (ablative first-person singular)
süpernovandan (ablative second-person singular)
süpernovalarından (ablative second-person singular)
süpernovasından (ablative singular third-person)
süpernovalarından (ablative singular third-person)
süpernovamızdan (ablative first-person plural)
süpernovalarımızdan (ablative first-person plural)
süpernovanızdan (ablative plural second-person)
süpernovalarınızdan (ablative plural second-person)
süpernovalarından (ablative plural third-person)
süpernovamın (first-person genitive singular)
süpernovalarımın (first-person genitive singular)
süpernovanın (genitive second-person singular)
süpernovalarının (genitive second-person singular)
süpernovasının (genitive singular third-person)
süpernovalarının (genitive singular third-person)
süpernovamızın (first-person genitive plural)
süpernovalarımızın (first-person genitive plural)
süpernovanızın (genitive plural second-person)
süpernovalarınızın (genitive plural second-person)
süpernovalarının (genitive plural third-person)


seyrüsefer

seyrüsefer (definite accusative seyrüseferi, plural seyrüseferler)

seyrüseferi (accusative definite)
seyrüseferler (plural)
seyrüsefer (nominative singular)
seyrüseferler (nominative plural)
seyrüseferi (accusative definite singular)
seyrüseferleri (accusative definite plural)
seyrüsefere (dative singular)
seyrüseferlere (dative plural)
seyrüseferde (locative singular)
seyrüseferlerde (locative plural)
seyrüseferden (ablative singular)
seyrüseferlerden (ablative plural)
seyrüseferin (genitive singular)
seyrüseferlerin (genitive plural)
seyrüseferim (first-person nominative singular)
seyrüseferlerim (first-person nominative singular)
seyrüseferin (nominative second-person singular)
seyrüseferlerin (nominative second-person singular)
seyrüseferi (nominative singular third-person)
seyrüseferleri (nominative singular third-person)
seyrüseferimiz (first-person nominative plural)
seyrüseferlerimiz (first-person nominative plural)
seyrüseferiniz (nominative plural second-person)
seyrüseferleriniz (nominative plural second-person)
seyrüseferleri (nominative plural third-person)
seyrüseferimi (accusative definite first-person singular)
seyrüseferlerimi (accusative definite first-person singular)
seyrüseferini (accusative definite second-person singular)
seyrüseferlerini (accusative definite second-person singular)
seyrüseferini (accusative definite singular third-person)
seyrüseferlerini (accusative definite singular third-person)
seyrüseferimizi (accusative definite first-person plural)
seyrüseferlerimizi (accusative definite first-person plural)
seyrüseferinizi (accusative definite plural second-person)
seyrüseferlerinizi (accusative definite plural second-person)
seyrüseferlerini (accusative definite plural third-person)
seyrüseferime (dative first-person singular)
seyrüseferlerime (dative first-person singular)
seyrüseferine (dative second-person singular)
seyrüseferlerine (dative second-person singular)
seyrüseferine (dative singular third-person)
seyrüseferlerine (dative singular third-person)
seyrüseferimize (dative first-person plural)
seyrüseferlerimize (dative first-person plural)
seyrüseferinize (dative plural second-person)
seyrüseferlerinize (dative plural second-person)
seyrüseferlerine (dative plural third-person)
seyrüseferimde (first-person locative singular)
seyrüseferlerimde (first-person locative singular)
seyrüseferinde (locative second-person singular)
seyrüseferlerinde (locative second-person singular)
seyrüseferinde (locative singular third-person)
seyrüseferlerinde (locative singular third-person)
seyrüseferimizde (first-person locative plural)
seyrüseferlerimizde (first-person locative plural)
seyrüseferinizde (locative plural second-person)
seyrüseferlerinizde (locative plural second-person)
seyrüseferlerinde (locative plural third-person)
seyrüseferimden (ablative first-person singular)
seyrüseferlerimden (ablative first-person singular)
seyrüseferinden (ablative second-person singular)
seyrüseferlerinden (ablative second-person singular)
seyrüseferinden (ablative singular third-person)
seyrüseferlerinden (ablative singular third-person)
seyrüseferimizden (ablative first-person plural)
seyrüseferlerimizden (ablative first-person plural)
seyrüseferinizden (ablative plural second-person)
seyrüseferlerinizden (ablative plural second-person)
seyrüseferlerinden (ablative plural third-person)
seyrüseferimin (first-person genitive singular)
seyrüseferlerimin (first-person genitive singular)
seyrüseferinin (genitive second-person singular)
seyrüseferlerinin (genitive second-person singular)
seyrüseferinin (genitive singular third-person)
seyrüseferlerinin (genitive singular third-person)
seyrüseferimizin (first-person genitive plural)
seyrüseferlerimizin (first-person genitive plural)
seyrüseferinizin (genitive plural second-person)
seyrüseferlerinizin (genitive plural second-person)
seyrüseferlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سیر و سفر (seyr ü sefer), from Classical Persian سیر و سفر (sayr u safar, “travel”), from Arabic سَيْر (sayr, “movement, traffic”) and Arabic سَفَر (safar, “travel”). By surface analysis, seyir + ü + sefer.


alıntı

head

alıntı (definite accusative alıntıyı, plural alıntılar)

alıntıyı (accusative definite)
alıntılar (plural)
alıntı (nominative singular)
alıntılar (nominative plural)
alıntıyı (accusative definite singular)
alıntıları (accusative definite plural)
alıntıya (dative singular)
alıntılara (dative plural)
alıntıda (locative singular)
alıntılarda (locative plural)
alıntıdan (ablative singular)
alıntılardan (ablative plural)
alıntının (genitive singular)
alıntıların (genitive plural)
alıntım (first-person nominative singular)
alıntılarım (first-person nominative singular)
alıntın (nominative second-person singular)
alıntıların (nominative second-person singular)
alıntısı (nominative singular third-person)
alıntıları (nominative singular third-person)
alıntımız (first-person nominative plural)
alıntılarımız (first-person nominative plural)
alıntınız (nominative plural second-person)
alıntılarınız (nominative plural second-person)
alıntıları (nominative plural third-person)
alıntımı (accusative definite first-person singular)
alıntılarımı (accusative definite first-person singular)
alıntını (accusative definite second-person singular)
alıntılarını (accusative definite second-person singular)
alıntısını (accusative definite singular third-person)
alıntılarını (accusative definite singular third-person)
alıntımızı (accusative definite first-person plural)
alıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
alıntınızı (accusative definite plural second-person)
alıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
alıntılarını (accusative definite plural third-person)
alıntıma (dative first-person singular)
alıntılarıma (dative first-person singular)
alıntına (dative second-person singular)
alıntılarına (dative second-person singular)
alıntısına (dative singular third-person)
alıntılarına (dative singular third-person)
alıntımıza (dative first-person plural)
alıntılarımıza (dative first-person plural)
alıntınıza (dative plural second-person)
alıntılarınıza (dative plural second-person)
alıntılarına (dative plural third-person)
alıntımda (first-person locative singular)
alıntılarımda (first-person locative singular)
alıntında (locative second-person singular)
alıntılarında (locative second-person singular)
alıntısında (locative singular third-person)
alıntılarında (locative singular third-person)
alıntımızda (first-person locative plural)
alıntılarımızda (first-person locative plural)
alıntınızda (locative plural second-person)
alıntılarınızda (locative plural second-person)
alıntılarında (locative plural third-person)
alıntımdan (ablative first-person singular)
alıntılarımdan (ablative first-person singular)
alıntından (ablative second-person singular)
alıntılarından (ablative second-person singular)
alıntısından (ablative singular third-person)
alıntılarından (ablative singular third-person)
alıntımızdan (ablative first-person plural)
alıntılarımızdan (ablative first-person plural)
alıntınızdan (ablative plural second-person)
alıntılarınızdan (ablative plural second-person)
alıntılarından (ablative plural third-person)
alıntımın (first-person genitive singular)
alıntılarımın (first-person genitive singular)
alıntının (genitive second-person singular)
alıntılarının (genitive second-person singular)
alıntısının (genitive singular third-person)
alıntılarının (genitive singular third-person)
alıntımızın (first-person genitive plural)
alıntılarımızın (first-person genitive plural)
alıntınızın (genitive plural second-person)
alıntılarınızın (genitive plural second-person)
alıntılarının (genitive plural third-person)

From the verb Proto-Turkic *ạlïn- (“to take on, to take for self”), derived from Proto-Turkic *ạl- (“to take, to hold, to defeat”) with the suffix Proto-Turkic *-ïn morphologically al- + -ın + -tı.

inh

(literature) quote, quotation, citation, excerpt

(linguistics) A word taken from another language; loanword.


kontrpuan

head

kontrpuan (definite accusative kontrpuanı, plural kontrpuanlar)

kontrpuanı (accusative definite)
kontrpuanlar (plural)


pamukçu

pamukçu (definite accusative pamukçuyu, plural pamukçular)

pamukçuyu (accusative definite)
pamukçular (plural)
pamukçu (nominative singular)
pamukçular (nominative plural)
pamukçuyu (accusative definite singular)
pamukçuları (accusative definite plural)
pamukçuya (dative singular)
pamukçulara (dative plural)
pamukçuda (locative singular)
pamukçularda (locative plural)
pamukçudan (ablative singular)
pamukçulardan (ablative plural)
pamukçunun (genitive singular)
pamukçuların (genitive plural)
pamukçum (first-person nominative singular)
pamukçularım (first-person nominative singular)
pamukçun (nominative second-person singular)
pamukçuların (nominative second-person singular)
pamukçusu (nominative singular third-person)
pamukçuları (nominative singular third-person)
pamukçumuz (first-person nominative plural)
pamukçularımız (first-person nominative plural)
pamukçunuz (nominative plural second-person)
pamukçularınız (nominative plural second-person)
pamukçuları (nominative plural third-person)
pamukçumu (accusative definite first-person singular)
pamukçularımı (accusative definite first-person singular)
pamukçunu (accusative definite second-person singular)
pamukçularını (accusative definite second-person singular)
pamukçusunu (accusative definite singular third-person)
pamukçularını (accusative definite singular third-person)
pamukçumuzu (accusative definite first-person plural)
pamukçularımızı (accusative definite first-person plural)
pamukçunuzu (accusative definite plural second-person)
pamukçularınızı (accusative definite plural second-person)
pamukçularını (accusative definite plural third-person)
pamukçuma (dative first-person singular)
pamukçularıma (dative first-person singular)
pamukçuna (dative second-person singular)
pamukçularına (dative second-person singular)
pamukçusuna (dative singular third-person)
pamukçularına (dative singular third-person)
pamukçumuza (dative first-person plural)
pamukçularımıza (dative first-person plural)
pamukçunuza (dative plural second-person)
pamukçularınıza (dative plural second-person)
pamukçularına (dative plural third-person)
pamukçumda (first-person locative singular)
pamukçularımda (first-person locative singular)
pamukçunda (locative second-person singular)
pamukçularında (locative second-person singular)
pamukçusunda (locative singular third-person)
pamukçularında (locative singular third-person)
pamukçumuzda (first-person locative plural)
pamukçularımızda (first-person locative plural)
pamukçunuzda (locative plural second-person)
pamukçularınızda (locative plural second-person)
pamukçularında (locative plural third-person)
pamukçumdan (ablative first-person singular)
pamukçularımdan (ablative first-person singular)
pamukçundan (ablative second-person singular)
pamukçularından (ablative second-person singular)
pamukçusundan (ablative singular third-person)
pamukçularından (ablative singular third-person)
pamukçumuzdan (ablative first-person plural)
pamukçularımızdan (ablative first-person plural)
pamukçunuzdan (ablative plural second-person)
pamukçularınızdan (ablative plural second-person)
pamukçularından (ablative plural third-person)
pamukçumun (first-person genitive singular)
pamukçularımın (first-person genitive singular)
pamukçunun (genitive second-person singular)
pamukçularının (genitive second-person singular)
pamukçusunun (genitive singular third-person)
pamukçularının (genitive singular third-person)
pamukçumuzun (first-person genitive plural)
pamukçularımızın (first-person genitive plural)
pamukçunuzun (genitive plural second-person)
pamukçularınızın (genitive plural second-person)
pamukçularının (genitive plural third-person)
pamukçuyum (first-person singular)
pamukçularım (first-person singular)
pamukçusun (second-person singular)
pamukçularsın (second-person singular)
pamukçu (singular third-person)
pamukçudur (singular third-person)
pamukçular (singular third-person)
pamukçulardır (singular third-person)
pamukçuyuz (first-person plural)
pamukçularız (first-person plural)
pamukçusunuz (plural second-person)
pamukçularsınız (plural second-person)
pamukçular (plural third-person)
pamukçulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish پاموقجی (pamukcu, “cotton trader or producer”), equivalent to pamuk (“cotton”) + -çu.


hücum yeleği

head

hücum yeleği (definite accusative hücum yeleğini, plural hücum yelekleri)

hücum yeleğini (accusative definite)
hücum yelekleri (plural)
hücum yeleği (nominative singular)
hücum yelekleri (nominative plural)
hücum yeleğini (accusative definite singular)
hücum yeleklerini (accusative definite plural)
hücum yeleğine (dative singular)
hücum yeleklerine (dative plural)
hücum yeleğinde (locative singular)
hücum yeleklerinde (locative plural)
hücum yeleğinden (ablative singular)
hücum yeleklerinden (ablative plural)
hücum yeleğinin (genitive singular)
hücum yeleklerinin (genitive plural)
hücum yeleğim (first-person nominative singular)
hücum yeleklerim (first-person nominative singular)
hücum yeleğin (nominative second-person singular)
hücum yeleklerin (nominative second-person singular)
hücum yeleği (nominative singular third-person)
hücum yelekleri (nominative singular third-person)
hücum yeleğimiz (first-person nominative plural)
hücum yeleklerimiz (first-person nominative plural)
hücum yeleğiniz (nominative plural second-person)
hücum yelekleriniz (nominative plural second-person)
hücum yelekleri (nominative plural third-person)
hücum yeleğimi (accusative definite first-person singular)
hücum yeleklerimi (accusative definite first-person singular)
hücum yeleğini (accusative definite second-person singular)
hücum yeleklerini (accusative definite second-person singular)
hücum yeleğini (accusative definite singular third-person)
hücum yeleklerini (accusative definite singular third-person)
hücum yeleğimizi (accusative definite first-person plural)
hücum yeleklerimizi (accusative definite first-person plural)
hücum yeleğinizi (accusative definite plural second-person)
hücum yeleklerinizi (accusative definite plural second-person)
hücum yeleklerini (accusative definite plural third-person)
hücum yeleğime (dative first-person singular)
hücum yeleklerime (dative first-person singular)
hücum yeleğine (dative second-person singular)
hücum yeleklerine (dative second-person singular)
hücum yeleğine (dative singular third-person)
hücum yeleklerine (dative singular third-person)
hücum yeleğimize (dative first-person plural)
hücum yeleklerimize (dative first-person plural)
hücum yeleğinize (dative plural second-person)
hücum yeleklerinize (dative plural second-person)
hücum yeleklerine (dative plural third-person)
hücum yeleğimde (first-person locative singular)
hücum yeleklerimde (first-person locative singular)
hücum yeleğinde (locative second-person singular)
hücum yeleklerinde (locative second-person singular)
hücum yeleğinde (locative singular third-person)
hücum yeleklerinde (locative singular third-person)
hücum yeleğimizde (first-person locative plural)
hücum yeleklerimizde (first-person locative plural)
hücum yeleğinizde (locative plural second-person)
hücum yeleklerinizde (locative plural second-person)
hücum yeleklerinde (locative plural third-person)
hücum yeleğimden (ablative first-person singular)
hücum yeleklerimden (ablative first-person singular)
hücum yeleğinden (ablative second-person singular)
hücum yeleklerinden (ablative second-person singular)
hücum yeleğinden (ablative singular third-person)
hücum yeleklerinden (ablative singular third-person)
hücum yeleğimizden (ablative first-person plural)
hücum yeleklerimizden (ablative first-person plural)
hücum yeleğinizden (ablative plural second-person)
hücum yeleklerinizden (ablative plural second-person)
hücum yeleklerinden (ablative plural third-person)
hücum yeleğimin (first-person genitive singular)
hücum yeleklerimin (first-person genitive singular)
hücum yeleğinin (genitive second-person singular)
hücum yeleklerinin (genitive second-person singular)
hücum yeleğinin (genitive singular third-person)
hücum yeleklerinin (genitive singular third-person)
hücum yeleğimizin (first-person genitive plural)
hücum yeleklerimizin (first-person genitive plural)
hücum yeleğinizin (genitive plural second-person)
hücum yeleklerinizin (genitive plural second-person)
hücum yeleklerinin (genitive plural third-person)
hücum yeleğiyim (first-person singular)
hücum yelekleriyim (first-person singular)
hücum yeleğisin (second-person singular)
hücum yeleklerisin (second-person singular)
hücum yeleği (singular third-person)
hücum yelekleri (singular third-person)
hücum yeleğiyiz (first-person plural)
hücum yelekleriyiz (first-person plural)
hücum yeleğisiniz (plural second-person)
hücum yeleklerisiniz (plural second-person)
hücum yelekleri (plural third-person)

Compound of hücum (“assault”) + yelek (“vest”).


faraş

head

faraş (definite accusative faraşi, plural faraşler)

faraşi (accusative definite)
faraşler (plural)
faraş (nominative singular)
faraşler (nominative plural)
faraşi (accusative definite singular)
faraşleri (accusative definite plural)
faraşe (dative singular)
faraşlere (dative plural)
faraşte (locative singular)
faraşlerde (locative plural)
faraşten (ablative singular)
faraşlerden (ablative plural)
faraşin (genitive singular)
faraşlerin (genitive plural)
faraşim (first-person nominative singular)
faraşlerim (first-person nominative singular)
faraşin (nominative second-person singular)
faraşlerin (nominative second-person singular)
faraşi (nominative singular third-person)
faraşleri (nominative singular third-person)
faraşimiz (first-person nominative plural)
faraşlerimiz (first-person nominative plural)
faraşiniz (nominative plural second-person)
faraşleriniz (nominative plural second-person)
faraşleri (nominative plural third-person)
faraşimi (accusative definite first-person singular)
faraşlerimi (accusative definite first-person singular)
faraşini (accusative definite second-person singular)
faraşlerini (accusative definite second-person singular)
faraşini (accusative definite singular third-person)
faraşlerini (accusative definite singular third-person)
faraşimizi (accusative definite first-person plural)
faraşlerimizi (accusative definite first-person plural)
faraşinizi (accusative definite plural second-person)
faraşlerinizi (accusative definite plural second-person)
faraşlerini (accusative definite plural third-person)
faraşime (dative first-person singular)
faraşlerime (dative first-person singular)
faraşine (dative second-person singular)
faraşlerine (dative second-person singular)
faraşine (dative singular third-person)
faraşlerine (dative singular third-person)
faraşimize (dative first-person plural)
faraşlerimize (dative first-person plural)
faraşinize (dative plural second-person)
faraşlerinize (dative plural second-person)
faraşlerine (dative plural third-person)
faraşimde (first-person locative singular)
faraşlerimde (first-person locative singular)
faraşinde (locative second-person singular)
faraşlerinde (locative second-person singular)
faraşinde (locative singular third-person)
faraşlerinde (locative singular third-person)
faraşimizde (first-person locative plural)
faraşlerimizde (first-person locative plural)
faraşinizde (locative plural second-person)
faraşlerinizde (locative plural second-person)
faraşlerinde (locative plural third-person)
faraşimden (ablative first-person singular)
faraşlerimden (ablative first-person singular)
faraşinden (ablative second-person singular)
faraşlerinden (ablative second-person singular)
faraşinden (ablative singular third-person)
faraşlerinden (ablative singular third-person)
faraşimizden (ablative first-person plural)
faraşlerimizden (ablative first-person plural)
faraşinizden (ablative plural second-person)
faraşlerinizden (ablative plural second-person)
faraşlerinden (ablative plural third-person)
faraşimin (first-person genitive singular)
faraşlerimin (first-person genitive singular)
faraşinin (genitive second-person singular)
faraşlerinin (genitive second-person singular)
faraşinin (genitive singular third-person)
faraşlerinin (genitive singular third-person)
faraşimizin (first-person genitive plural)
faraşlerimizin (first-person genitive plural)
faraşinizin (genitive plural second-person)
faraşlerinizin (genitive plural second-person)
faraşlerinin (genitive plural third-person)

→ Macedonian: фараш (faraš, “dustbin”)

Inherited from Ottoman Turkish فراش (faraş). Compare with Greek φαράσι (farási), Romanian făraș.


tarhun

head

tarhun (definite accusative tarhunu, plural tarhunlar)

tarhunu (accusative definite)
tarhunlar (plural)
tarhun (nominative singular)
tarhunlar (nominative plural)
tarhunu (accusative definite singular)
tarhunları (accusative definite plural)
tarhuna (dative singular)
tarhunlara (dative plural)
tarhunda (locative singular)
tarhunlarda (locative plural)
tarhundan (ablative singular)
tarhunlardan (ablative plural)
tarhunun (genitive singular)
tarhunların (genitive plural)
tarhunum (first-person nominative singular)
tarhunlarım (first-person nominative singular)
tarhunun (nominative second-person singular)
tarhunların (nominative second-person singular)
tarhunu (nominative singular third-person)
tarhunları (nominative singular third-person)
tarhunumuz (first-person nominative plural)
tarhunlarımız (first-person nominative plural)
tarhununuz (nominative plural second-person)
tarhunlarınız (nominative plural second-person)
tarhunları (nominative plural third-person)
tarhunumu (accusative definite first-person singular)
tarhunlarımı (accusative definite first-person singular)
tarhununu (accusative definite second-person singular)
tarhunlarını (accusative definite second-person singular)
tarhununu (accusative definite singular third-person)
tarhunlarını (accusative definite singular third-person)
tarhunumuzu (accusative definite first-person plural)
tarhunlarımızı (accusative definite first-person plural)
tarhununuzu (accusative definite plural second-person)
tarhunlarınızı (accusative definite plural second-person)
tarhunlarını (accusative definite plural third-person)
tarhunuma (dative first-person singular)
tarhunlarıma (dative first-person singular)
tarhununa (dative second-person singular)
tarhunlarına (dative second-person singular)
tarhununa (dative singular third-person)
tarhunlarına (dative singular third-person)
tarhunumuza (dative first-person plural)
tarhunlarımıza (dative first-person plural)
tarhununuza (dative plural second-person)
tarhunlarınıza (dative plural second-person)
tarhunlarına (dative plural third-person)
tarhunumda (first-person locative singular)
tarhunlarımda (first-person locative singular)
tarhununda (locative second-person singular)
tarhunlarında (locative second-person singular)
tarhununda (locative singular third-person)
tarhunlarında (locative singular third-person)
tarhunumuzda (first-person locative plural)
tarhunlarımızda (first-person locative plural)
tarhununuzda (locative plural second-person)
tarhunlarınızda (locative plural second-person)
tarhunlarında (locative plural third-person)
tarhunumdan (ablative first-person singular)
tarhunlarımdan (ablative first-person singular)
tarhunundan (ablative second-person singular)
tarhunlarından (ablative second-person singular)
tarhunundan (ablative singular third-person)
tarhunlarından (ablative singular third-person)
tarhunumuzdan (ablative first-person plural)
tarhunlarımızdan (ablative first-person plural)
tarhununuzdan (ablative plural second-person)
tarhunlarınızdan (ablative plural second-person)
tarhunlarından (ablative plural third-person)
tarhunumun (first-person genitive singular)
tarhunlarımın (first-person genitive singular)
tarhununun (genitive second-person singular)
tarhunlarının (genitive second-person singular)
tarhununun (genitive singular third-person)
tarhunlarının (genitive singular third-person)
tarhunumuzun (first-person genitive plural)
tarhunlarımızın (first-person genitive plural)
tarhununuzun (genitive plural second-person)
tarhunlarınızın (genitive plural second-person)
tarhunlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طرخون (tarhun), from Arabic طَرْخُون (ṭarḵūn), from Ancient Greek δρακόντιον (drakóntion).

der

Arabic طَرْخُون (ṭarḵūn)

Artemisia dracunculus
Artemisia dracunculus#Translingual

tarragon, estragon (Artemisia dracunculus)


eleştirel düşünce

head

eleştirel düşünce (definite accusative eleştirel düşünceyi, plural eleştirel düşünceler)

eleştirel düşünceyi (accusative definite)
eleştirel düşünceler (plural)

From eleştirel (“critical”) + düşünce (“cognition, thinking”). Ultimately a calque of English critical thinking.


mukayese

head

mukayese (definite accusative mukayeseyi, plural mukayeseler)

mukayeseyi (accusative definite)
mukayeseler (plural)
mukayese (nominative singular)
mukayeseler (nominative plural)
mukayeseyi (accusative definite singular)
mukayeseleri (accusative definite plural)
mukayeseye (dative singular)
mukayeselere (dative plural)
mukayesede (locative singular)
mukayeselerde (locative plural)
mukayeseden (ablative singular)
mukayeselerden (ablative plural)
mukayesenin (genitive singular)
mukayeselerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish مقایسه (mukayese), from Arabic مُقَايَسَة (muqāyasa).


bukle

bukle (definite accusative bukleyi, plural bukleler)

bukleyi (accusative definite)
bukleler (plural)
bukle (nominative singular)
bukleler (nominative plural)
bukleyi (accusative definite singular)
bukleleri (accusative definite plural)
bukleye (dative singular)
buklelere (dative plural)
buklede (locative singular)
buklelerde (locative plural)
bukleden (ablative singular)
buklelerden (ablative plural)
buklenin (genitive singular)
buklelerin (genitive plural)
buklem (first-person nominative singular)
buklelerim (first-person nominative singular)
buklen (nominative second-person singular)
buklelerin (nominative second-person singular)
buklesi (nominative singular third-person)
bukleleri (nominative singular third-person)
buklemiz (first-person nominative plural)
buklelerimiz (first-person nominative plural)
bukleniz (nominative plural second-person)
bukleleriniz (nominative plural second-person)
bukleleri (nominative plural third-person)
buklemi (accusative definite first-person singular)
buklelerimi (accusative definite first-person singular)
bukleni (accusative definite second-person singular)
buklelerini (accusative definite second-person singular)
buklesini (accusative definite singular third-person)
buklelerini (accusative definite singular third-person)
buklemizi (accusative definite first-person plural)
buklelerimizi (accusative definite first-person plural)
buklenizi (accusative definite plural second-person)
buklelerinizi (accusative definite plural second-person)
buklelerini (accusative definite plural third-person)
bukleme (dative first-person singular)
buklelerime (dative first-person singular)
buklene (dative second-person singular)
buklelerine (dative second-person singular)
buklesine (dative singular third-person)
buklelerine (dative singular third-person)
buklemize (dative first-person plural)
buklelerimize (dative first-person plural)
buklenize (dative plural second-person)
buklelerinize (dative plural second-person)
buklelerine (dative plural third-person)
buklemde (first-person locative singular)
buklelerimde (first-person locative singular)
buklende (locative second-person singular)
buklelerinde (locative second-person singular)
buklesinde (locative singular third-person)
buklelerinde (locative singular third-person)
buklemizde (first-person locative plural)
buklelerimizde (first-person locative plural)
buklenizde (locative plural second-person)
buklelerinizde (locative plural second-person)
buklelerinde (locative plural third-person)
buklemden (ablative first-person singular)
buklelerimden (ablative first-person singular)
buklenden (ablative second-person singular)
buklelerinden (ablative second-person singular)
buklesinden (ablative singular third-person)
buklelerinden (ablative singular third-person)
buklemizden (ablative first-person plural)
buklelerimizden (ablative first-person plural)
buklenizden (ablative plural second-person)
buklelerinizden (ablative plural second-person)
buklelerinden (ablative plural third-person)
buklemin (first-person genitive singular)
buklelerimin (first-person genitive singular)
buklenin (genitive second-person singular)
buklelerinin (genitive second-person singular)
buklesinin (genitive singular third-person)
buklelerinin (genitive singular third-person)
buklemizin (first-person genitive plural)
buklelerimizin (first-person genitive plural)
buklenizin (genitive plural second-person)
buklelerinizin (genitive plural second-person)
buklelerinin (genitive plural third-person)


akıntı

akıntı (definite accusative akıntıyı, plural akıntılar)

akıntıyı (accusative definite)
akıntılar (plural)
akıntı (nominative singular)
akıntılar (nominative plural)
akıntıyı (accusative definite singular)
akıntıları (accusative definite plural)
akıntıya (dative singular)
akıntılara (dative plural)
akıntıda (locative singular)
akıntılarda (locative plural)
akıntıdan (ablative singular)
akıntılardan (ablative plural)
akıntının (genitive singular)
akıntıların (genitive plural)
akıntım (first-person nominative singular)
akıntılarım (first-person nominative singular)
akıntın (nominative second-person singular)
akıntıların (nominative second-person singular)
akıntısı (nominative singular third-person)
akıntıları (nominative singular third-person)
akıntımız (first-person nominative plural)
akıntılarımız (first-person nominative plural)
akıntınız (nominative plural second-person)
akıntılarınız (nominative plural second-person)
akıntıları (nominative plural third-person)
akıntımı (accusative definite first-person singular)
akıntılarımı (accusative definite first-person singular)
akıntını (accusative definite second-person singular)
akıntılarını (accusative definite second-person singular)
akıntısını (accusative definite singular third-person)
akıntılarını (accusative definite singular third-person)
akıntımızı (accusative definite first-person plural)
akıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
akıntınızı (accusative definite plural second-person)
akıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
akıntılarını (accusative definite plural third-person)
akıntıma (dative first-person singular)
akıntılarıma (dative first-person singular)
akıntına (dative second-person singular)
akıntılarına (dative second-person singular)
akıntısına (dative singular third-person)
akıntılarına (dative singular third-person)
akıntımıza (dative first-person plural)
akıntılarımıza (dative first-person plural)
akıntınıza (dative plural second-person)
akıntılarınıza (dative plural second-person)
akıntılarına (dative plural third-person)
akıntımda (first-person locative singular)
akıntılarımda (first-person locative singular)
akıntında (locative second-person singular)
akıntılarında (locative second-person singular)
akıntısında (locative singular third-person)
akıntılarında (locative singular third-person)
akıntımızda (first-person locative plural)
akıntılarımızda (first-person locative plural)
akıntınızda (locative plural second-person)
akıntılarınızda (locative plural second-person)
akıntılarında (locative plural third-person)
akıntımdan (ablative first-person singular)
akıntılarımdan (ablative first-person singular)
akıntından (ablative second-person singular)
akıntılarından (ablative second-person singular)
akıntısından (ablative singular third-person)
akıntılarından (ablative singular third-person)
akıntımızdan (ablative first-person plural)
akıntılarımızdan (ablative first-person plural)
akıntınızdan (ablative plural second-person)
akıntılarınızdan (ablative plural second-person)
akıntılarından (ablative plural third-person)
akıntımın (first-person genitive singular)
akıntılarımın (first-person genitive singular)
akıntının (genitive second-person singular)
akıntılarının (genitive second-person singular)
akıntısının (genitive singular third-person)
akıntılarının (genitive singular third-person)
akıntımızın (first-person genitive plural)
akıntılarımızın (first-person genitive plural)
akıntınızın (genitive plural second-person)
akıntılarınızın (genitive plural second-person)
akıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آقندی (aḳındı, aḳıntı, “a current of running water, stream”) or آقینتی (aḳıntı), from Ottoman Turkish آقمق (aḳmaḳ, “to flow, to glide, to trickle”), from Proto-Turkic *ak- (“to flow”), morphologically ak- + -ın + -tı.

inh

Kuzey Pasifik Akıntısı

Flowing of resin from plants, such as pine trees.

(medicine) Flowing of liquid material from the body due to a disease.


söylenti

head

söylenti (definite accusative söylentiyi, plural söylentiler)

söylentiyi (accusative definite)
söylentiler (plural)
söylenti (nominative singular)
söylentiler (nominative plural)
söylentiyi (accusative definite singular)
söylentileri (accusative definite plural)
söylentiye (dative singular)
söylentilere (dative plural)
söylentide (locative singular)
söylentilerde (locative plural)
söylentiden (ablative singular)
söylentilerden (ablative plural)
söylentinin (genitive singular)
söylentilerin (genitive plural)
söylentim (first-person nominative singular)
söylentilerim (first-person nominative singular)
söylentin (nominative second-person singular)
söylentilerin (nominative second-person singular)
söylentisi (nominative singular third-person)
söylentileri (nominative singular third-person)
söylentimiz (first-person nominative plural)
söylentilerimiz (first-person nominative plural)
söylentiniz (nominative plural second-person)
söylentileriniz (nominative plural second-person)
söylentileri (nominative plural third-person)
söylentimi (accusative definite first-person singular)
söylentilerimi (accusative definite first-person singular)
söylentini (accusative definite second-person singular)
söylentilerini (accusative definite second-person singular)
söylentisini (accusative definite singular third-person)
söylentilerini (accusative definite singular third-person)
söylentimizi (accusative definite first-person plural)
söylentilerimizi (accusative definite first-person plural)
söylentinizi (accusative definite plural second-person)
söylentilerinizi (accusative definite plural second-person)
söylentilerini (accusative definite plural third-person)
söylentime (dative first-person singular)
söylentilerime (dative first-person singular)
söylentine (dative second-person singular)
söylentilerine (dative second-person singular)
söylentisine (dative singular third-person)
söylentilerine (dative singular third-person)
söylentimize (dative first-person plural)
söylentilerimize (dative first-person plural)
söylentinize (dative plural second-person)
söylentilerinize (dative plural second-person)
söylentilerine (dative plural third-person)
söylentimde (first-person locative singular)
söylentilerimde (first-person locative singular)
söylentinde (locative second-person singular)
söylentilerinde (locative second-person singular)
söylentisinde (locative singular third-person)
söylentilerinde (locative singular third-person)
söylentimizde (first-person locative plural)
söylentilerimizde (first-person locative plural)
söylentinizde (locative plural second-person)
söylentilerinizde (locative plural second-person)
söylentilerinde (locative plural third-person)
söylentimden (ablative first-person singular)
söylentilerimden (ablative first-person singular)
söylentinden (ablative second-person singular)
söylentilerinden (ablative second-person singular)
söylentisinden (ablative singular third-person)
söylentilerinden (ablative singular third-person)
söylentimizden (ablative first-person plural)
söylentilerimizden (ablative first-person plural)
söylentinizden (ablative plural second-person)
söylentilerinizden (ablative plural second-person)
söylentilerinden (ablative plural third-person)
söylentimin (first-person genitive singular)
söylentilerimin (first-person genitive singular)
söylentinin (genitive second-person singular)
söylentilerinin (genitive second-person singular)
söylentisinin (genitive singular third-person)
söylentilerinin (genitive singular third-person)
söylentimizin (first-person genitive plural)
söylentilerimizin (first-person genitive plural)
söylentinizin (genitive plural second-person)
söylentilerinizin (genitive plural second-person)
söylentilerinin (genitive plural third-person)


doğrultu

doğrultu (definite accusative doğrultuyu, plural doğrultular)

doğrultuyu (accusative definite)
doğrultular (plural)
doğrultu (nominative singular)
doğrultular (nominative plural)
doğrultuyu (accusative definite singular)
doğrultuları (accusative definite plural)
doğrultuya (dative singular)
doğrultulara (dative plural)
doğrultuda (locative singular)
doğrultularda (locative plural)
doğrultudan (ablative singular)
doğrultulardan (ablative plural)
doğrultunun (genitive singular)
doğrultuların (genitive plural)
doğrultum (first-person nominative singular)
doğrultularım (first-person nominative singular)
doğrultun (nominative second-person singular)
doğrultuların (nominative second-person singular)
doğrultusu (nominative singular third-person)
doğrultuları (nominative singular third-person)
doğrultumuz (first-person nominative plural)
doğrultularımız (first-person nominative plural)
doğrultunuz (nominative plural second-person)
doğrultularınız (nominative plural second-person)
doğrultuları (nominative plural third-person)
doğrultumu (accusative definite first-person singular)
doğrultularımı (accusative definite first-person singular)
doğrultunu (accusative definite second-person singular)
doğrultularını (accusative definite second-person singular)
doğrultusunu (accusative definite singular third-person)
doğrultularını (accusative definite singular third-person)
doğrultumuzu (accusative definite first-person plural)
doğrultularımızı (accusative definite first-person plural)
doğrultunuzu (accusative definite plural second-person)
doğrultularınızı (accusative definite plural second-person)
doğrultularını (accusative definite plural third-person)
doğrultuma (dative first-person singular)
doğrultularıma (dative first-person singular)
doğrultuna (dative second-person singular)
doğrultularına (dative second-person singular)
doğrultusuna (dative singular third-person)
doğrultularına (dative singular third-person)
doğrultumuza (dative first-person plural)
doğrultularımıza (dative first-person plural)
doğrultunuza (dative plural second-person)
doğrultularınıza (dative plural second-person)
doğrultularına (dative plural third-person)
doğrultumda (first-person locative singular)
doğrultularımda (first-person locative singular)
doğrultunda (locative second-person singular)
doğrultularında (locative second-person singular)
doğrultusunda (locative singular third-person)
doğrultularında (locative singular third-person)
doğrultumuzda (first-person locative plural)
doğrultularımızda (first-person locative plural)
doğrultunuzda (locative plural second-person)
doğrultularınızda (locative plural second-person)
doğrultularında (locative plural third-person)
doğrultumdan (ablative first-person singular)
doğrultularımdan (ablative first-person singular)
doğrultundan (ablative second-person singular)
doğrultularından (ablative second-person singular)
doğrultusundan (ablative singular third-person)
doğrultularından (ablative singular third-person)
doğrultumuzdan (ablative first-person plural)
doğrultularımızdan (ablative first-person plural)
doğrultunuzdan (ablative plural second-person)
doğrultularınızdan (ablative plural second-person)
doğrultularından (ablative plural third-person)
doğrultumun (first-person genitive singular)
doğrultularımın (first-person genitive singular)
doğrultunun (genitive second-person singular)
doğrultularının (genitive second-person singular)
doğrultusunun (genitive singular third-person)
doğrultularının (genitive singular third-person)
doğrultumuzun (first-person genitive plural)
doğrultularımızın (first-person genitive plural)
doğrultunuzun (genitive plural second-person)
doğrultularınızın (genitive plural second-person)
doğrultularının (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *toġru (“passing through, along”), morphologically doğru + -l- + -tu.


beklenti

head

beklenti (definite accusative beklentiyi, plural beklentiler)

beklentiyi (accusative definite)
beklentiler (plural)
beklenti (nominative singular)
beklentiler (nominative plural)
beklentiyi (accusative definite singular)
beklentileri (accusative definite plural)
beklentiye (dative singular)
beklentilere (dative plural)
beklentide (locative singular)
beklentilerde (locative plural)
beklentiden (ablative singular)
beklentilerden (ablative plural)
beklentinin (genitive singular)
beklentilerin (genitive plural)
beklentim (first-person nominative singular)
beklentilerim (first-person nominative singular)
beklentin (nominative second-person singular)
beklentilerin (nominative second-person singular)
beklentisi (nominative singular third-person)
beklentileri (nominative singular third-person)
beklentimiz (first-person nominative plural)
beklentilerimiz (first-person nominative plural)
beklentiniz (nominative plural second-person)
beklentileriniz (nominative plural second-person)
beklentileri (nominative plural third-person)
beklentimi (accusative definite first-person singular)
beklentilerimi (accusative definite first-person singular)
beklentini (accusative definite second-person singular)
beklentilerini (accusative definite second-person singular)
beklentisini (accusative definite singular third-person)
beklentilerini (accusative definite singular third-person)
beklentimizi (accusative definite first-person plural)
beklentilerimizi (accusative definite first-person plural)
beklentinizi (accusative definite plural second-person)
beklentilerinizi (accusative definite plural second-person)
beklentilerini (accusative definite plural third-person)
beklentime (dative first-person singular)
beklentilerime (dative first-person singular)
beklentine (dative second-person singular)
beklentilerine (dative second-person singular)
beklentisine (dative singular third-person)
beklentilerine (dative singular third-person)
beklentimize (dative first-person plural)
beklentilerimize (dative first-person plural)
beklentinize (dative plural second-person)
beklentilerinize (dative plural second-person)
beklentilerine (dative plural third-person)
beklentimde (first-person locative singular)
beklentilerimde (first-person locative singular)
beklentinde (locative second-person singular)
beklentilerinde (locative second-person singular)
beklentisinde (locative singular third-person)
beklentilerinde (locative singular third-person)
beklentimizde (first-person locative plural)
beklentilerimizde (first-person locative plural)
beklentinizde (locative plural second-person)
beklentilerinizde (locative plural second-person)
beklentilerinde (locative plural third-person)
beklentimden (ablative first-person singular)
beklentilerimden (ablative first-person singular)
beklentinden (ablative second-person singular)
beklentilerinden (ablative second-person singular)
beklentisinden (ablative singular third-person)
beklentilerinden (ablative singular third-person)
beklentimizden (ablative first-person plural)
beklentilerimizden (ablative first-person plural)
beklentinizden (ablative plural second-person)
beklentilerinizden (ablative plural second-person)
beklentilerinden (ablative plural third-person)
beklentimin (first-person genitive singular)
beklentilerimin (first-person genitive singular)
beklentinin (genitive second-person singular)
beklentilerinin (genitive second-person singular)
beklentisinin (genitive singular third-person)
beklentilerinin (genitive singular third-person)
beklentimizin (first-person genitive plural)
beklentilerimizin (first-person genitive plural)
beklentinizin (genitive plural second-person)
beklentilerinizin (genitive plural second-person)
beklentilerinin (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *bekle- (to fortify, to protect), from Proto-Turkic *bek (firm, sturdy), morphologically bekle- + -n + ti.

inh

Something expected to happen; an expectation, prospect.


bilimci

head

bilimci (definite accusative bilimciyi, plural bilimciler)

bilimciyi (accusative definite)
bilimciler (plural)
bilimci (nominative singular)
bilimciler (nominative plural)
bilimciyi (accusative definite singular)
bilimcileri (accusative definite plural)
bilimciye (dative singular)
bilimcilere (dative plural)
bilimcide (locative singular)
bilimcilerde (locative plural)
bilimciden (ablative singular)
bilimcilerden (ablative plural)
bilimcinin (genitive singular)
bilimcilerin (genitive plural)
bilimcim (first-person nominative singular)
bilimcilerim (first-person nominative singular)
bilimcin (nominative second-person singular)
bilimcilerin (nominative second-person singular)
bilimcisi (nominative singular third-person)
bilimcileri (nominative singular third-person)
bilimcimiz (first-person nominative plural)
bilimcilerimiz (first-person nominative plural)
bilimciniz (nominative plural second-person)
bilimcileriniz (nominative plural second-person)
bilimcileri (nominative plural third-person)
bilimcimi (accusative definite first-person singular)
bilimcilerimi (accusative definite first-person singular)
bilimcini (accusative definite second-person singular)
bilimcilerini (accusative definite second-person singular)
bilimcisini (accusative definite singular third-person)
bilimcilerini (accusative definite singular third-person)
bilimcimizi (accusative definite first-person plural)
bilimcilerimizi (accusative definite first-person plural)
bilimcinizi (accusative definite plural second-person)
bilimcilerinizi (accusative definite plural second-person)
bilimcilerini (accusative definite plural third-person)
bilimcime (dative first-person singular)
bilimcilerime (dative first-person singular)
bilimcine (dative second-person singular)
bilimcilerine (dative second-person singular)
bilimcisine (dative singular third-person)
bilimcilerine (dative singular third-person)
bilimcimize (dative first-person plural)
bilimcilerimize (dative first-person plural)
bilimcinize (dative plural second-person)
bilimcilerinize (dative plural second-person)
bilimcilerine (dative plural third-person)
bilimcimde (first-person locative singular)
bilimcilerimde (first-person locative singular)
bilimcinde (locative second-person singular)
bilimcilerinde (locative second-person singular)
bilimcisinde (locative singular third-person)
bilimcilerinde (locative singular third-person)
bilimcimizde (first-person locative plural)
bilimcilerimizde (first-person locative plural)
bilimcinizde (locative plural second-person)
bilimcilerinizde (locative plural second-person)
bilimcilerinde (locative plural third-person)
bilimcimden (ablative first-person singular)
bilimcilerimden (ablative first-person singular)
bilimcinden (ablative second-person singular)
bilimcilerinden (ablative second-person singular)
bilimcisinden (ablative singular third-person)
bilimcilerinden (ablative singular third-person)
bilimcimizden (ablative first-person plural)
bilimcilerimizden (ablative first-person plural)
bilimcinizden (ablative plural second-person)
bilimcilerinizden (ablative plural second-person)
bilimcilerinden (ablative plural third-person)
bilimcimin (first-person genitive singular)
bilimcilerimin (first-person genitive singular)
bilimcinin (genitive second-person singular)
bilimcilerinin (genitive second-person singular)
bilimcisinin (genitive singular third-person)
bilimcilerinin (genitive singular third-person)
bilimcimizin (first-person genitive plural)
bilimcilerimizin (first-person genitive plural)
bilimcinizin (genitive plural second-person)
bilimcilerinizin (genitive plural second-person)
bilimcilerinin (genitive plural third-person)


rakibe

rakibe (definite accusative rakibeyi, plural rakibeler)

rakibeyi (accusative definite)
rakibeler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic رَقِيبَة (raqība).

female equivalent of rakip (“watchman, guardian, rival”)


muallime

muallime (definite accusative muallimeyi, plural muallimeler)

muallimeyi (accusative definite)
muallimeler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic مُعَلِّمَة (muʕallima).

(obsolete, nonstandard) female equivalent of muallim (“teacher”)


hoşlanma

hoşlanma (definite accusative hoşlanmayı, plural hoşlanmalar)

hoşlanmayı (accusative definite)
hoşlanmalar (plural)
hoşlanma (nominative singular)
hoşlanmalar (nominative plural)
hoşlanmayı (accusative definite singular)
hoşlanmaları (accusative definite plural)
hoşlanmaya (dative singular)
hoşlanmalara (dative plural)
hoşlanmada (locative singular)
hoşlanmalarda (locative plural)
hoşlanmadan (ablative singular)
hoşlanmalardan (ablative plural)
hoşlanmanın (genitive singular)
hoşlanmaların (genitive plural)
hoşlanmam (first-person nominative singular)
hoşlanmalarım (first-person nominative singular)
hoşlanman (nominative second-person singular)
hoşlanmaların (nominative second-person singular)
hoşlanması (nominative singular third-person)
hoşlanmaları (nominative singular third-person)
hoşlanmamız (first-person nominative plural)
hoşlanmalarımız (first-person nominative plural)
hoşlanmanız (nominative plural second-person)
hoşlanmalarınız (nominative plural second-person)
hoşlanmaları (nominative plural third-person)
hoşlanmamı (accusative definite first-person singular)
hoşlanmalarımı (accusative definite first-person singular)
hoşlanmanı (accusative definite second-person singular)
hoşlanmalarını (accusative definite second-person singular)
hoşlanmasını (accusative definite singular third-person)
hoşlanmalarını (accusative definite singular third-person)
hoşlanmamızı (accusative definite first-person plural)
hoşlanmalarımızı (accusative definite first-person plural)
hoşlanmanızı (accusative definite plural second-person)
hoşlanmalarınızı (accusative definite plural second-person)
hoşlanmalarını (accusative definite plural third-person)
hoşlanmama (dative first-person singular)
hoşlanmalarıma (dative first-person singular)
hoşlanmana (dative second-person singular)
hoşlanmalarına (dative second-person singular)
hoşlanmasına (dative singular third-person)
hoşlanmalarına (dative singular third-person)
hoşlanmamıza (dative first-person plural)
hoşlanmalarımıza (dative first-person plural)
hoşlanmanıza (dative plural second-person)
hoşlanmalarınıza (dative plural second-person)
hoşlanmalarına (dative plural third-person)
hoşlanmamda (first-person locative singular)
hoşlanmalarımda (first-person locative singular)
hoşlanmanda (locative second-person singular)
hoşlanmalarında (locative second-person singular)
hoşlanmasında (locative singular third-person)
hoşlanmalarında (locative singular third-person)
hoşlanmamızda (first-person locative plural)
hoşlanmalarımızda (first-person locative plural)
hoşlanmanızda (locative plural second-person)
hoşlanmalarınızda (locative plural second-person)
hoşlanmalarında (locative plural third-person)
hoşlanmamdan (ablative first-person singular)
hoşlanmalarımdan (ablative first-person singular)
hoşlanmandan (ablative second-person singular)
hoşlanmalarından (ablative second-person singular)
hoşlanmasından (ablative singular third-person)
hoşlanmalarından (ablative singular third-person)
hoşlanmamızdan (ablative first-person plural)
hoşlanmalarımızdan (ablative first-person plural)
hoşlanmanızdan (ablative plural second-person)
hoşlanmalarınızdan (ablative plural second-person)
hoşlanmalarından (ablative plural third-person)
hoşlanmamın (first-person genitive singular)
hoşlanmalarımın (first-person genitive singular)
hoşlanmanın (genitive second-person singular)
hoşlanmalarının (genitive second-person singular)
hoşlanmasının (genitive singular third-person)
hoşlanmalarının (genitive singular third-person)
hoşlanmamızın (first-person genitive plural)
hoşlanmalarımızın (first-person genitive plural)
hoşlanmanızın (genitive plural second-person)
hoşlanmalarınızın (genitive plural second-person)
hoşlanmalarının (genitive plural third-person)


kaşıntı

kaşıntı (definite accusative kaşıntıyı, plural kaşıntılar)

kaşıntıyı (accusative definite)
kaşıntılar (plural)
kaşıntı (nominative singular)
kaşıntılar (nominative plural)
kaşıntıyı (accusative definite singular)
kaşıntıları (accusative definite plural)
kaşıntıya (dative singular)
kaşıntılara (dative plural)
kaşıntıda (locative singular)
kaşıntılarda (locative plural)
kaşıntıdan (ablative singular)
kaşıntılardan (ablative plural)
kaşıntının (genitive singular)
kaşıntıların (genitive plural)
kaşıntım (first-person nominative singular)
kaşıntılarım (first-person nominative singular)
kaşıntın (nominative second-person singular)
kaşıntıların (nominative second-person singular)
kaşıntısı (nominative singular third-person)
kaşıntıları (nominative singular third-person)
kaşıntımız (first-person nominative plural)
kaşıntılarımız (first-person nominative plural)
kaşıntınız (nominative plural second-person)
kaşıntılarınız (nominative plural second-person)
kaşıntıları (nominative plural third-person)
kaşıntımı (accusative definite first-person singular)
kaşıntılarımı (accusative definite first-person singular)
kaşıntını (accusative definite second-person singular)
kaşıntılarını (accusative definite second-person singular)
kaşıntısını (accusative definite singular third-person)
kaşıntılarını (accusative definite singular third-person)
kaşıntımızı (accusative definite first-person plural)
kaşıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
kaşıntınızı (accusative definite plural second-person)
kaşıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
kaşıntılarını (accusative definite plural third-person)
kaşıntıma (dative first-person singular)
kaşıntılarıma (dative first-person singular)
kaşıntına (dative second-person singular)
kaşıntılarına (dative second-person singular)
kaşıntısına (dative singular third-person)
kaşıntılarına (dative singular third-person)
kaşıntımıza (dative first-person plural)
kaşıntılarımıza (dative first-person plural)
kaşıntınıza (dative plural second-person)
kaşıntılarınıza (dative plural second-person)
kaşıntılarına (dative plural third-person)
kaşıntımda (first-person locative singular)
kaşıntılarımda (first-person locative singular)
kaşıntında (locative second-person singular)
kaşıntılarında (locative second-person singular)
kaşıntısında (locative singular third-person)
kaşıntılarında (locative singular third-person)
kaşıntımızda (first-person locative plural)
kaşıntılarımızda (first-person locative plural)
kaşıntınızda (locative plural second-person)
kaşıntılarınızda (locative plural second-person)
kaşıntılarında (locative plural third-person)
kaşıntımdan (ablative first-person singular)
kaşıntılarımdan (ablative first-person singular)
kaşıntından (ablative second-person singular)
kaşıntılarından (ablative second-person singular)
kaşıntısından (ablative singular third-person)
kaşıntılarından (ablative singular third-person)
kaşıntımızdan (ablative first-person plural)
kaşıntılarımızdan (ablative first-person plural)
kaşıntınızdan (ablative plural second-person)
kaşıntılarınızdan (ablative plural second-person)
kaşıntılarından (ablative plural third-person)
kaşıntımın (first-person genitive singular)
kaşıntılarımın (first-person genitive singular)
kaşıntının (genitive second-person singular)
kaşıntılarının (genitive second-person singular)
kaşıntısının (genitive singular third-person)
kaşıntılarının (genitive singular third-person)
kaşıntımızın (first-person genitive plural)
kaşıntılarımızın (first-person genitive plural)
kaşıntınızın (genitive plural second-person)
kaşıntılarınızın (genitive plural second-person)
kaşıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاشنمق (ḳaşınmaḳ, “to scratch one's self, to itch”), from Ottoman Turkish قاشمق (ḳaşımaḳ, “to scratch with the nails”), Proto-Turkic *kaĺı- (to scrape, to scratch), morphologically kaşı- + -n + -tı.


gezinti

head

gezinti (definite accusative gezintiyi, plural gezintiler)

gezintiyi (accusative definite)
gezintiler (plural)
gezinti (nominative singular)
gezintiler (nominative plural)
gezintiyi (accusative definite singular)
gezintileri (accusative definite plural)
gezintiye (dative singular)
gezintilere (dative plural)
gezintide (locative singular)
gezintilerde (locative plural)
gezintiden (ablative singular)
gezintilerden (ablative plural)
gezintinin (genitive singular)
gezintilerin (genitive plural)
gezintim (first-person nominative singular)
gezintilerim (first-person nominative singular)
gezintin (nominative second-person singular)
gezintilerin (nominative second-person singular)
gezintisi (nominative singular third-person)
gezintileri (nominative singular third-person)
gezintimiz (first-person nominative plural)
gezintilerimiz (first-person nominative plural)
gezintiniz (nominative plural second-person)
gezintileriniz (nominative plural second-person)
gezintileri (nominative plural third-person)
gezintimi (accusative definite first-person singular)
gezintilerimi (accusative definite first-person singular)
gezintini (accusative definite second-person singular)
gezintilerini (accusative definite second-person singular)
gezintisini (accusative definite singular third-person)
gezintilerini (accusative definite singular third-person)
gezintimizi (accusative definite first-person plural)
gezintilerimizi (accusative definite first-person plural)
gezintinizi (accusative definite plural second-person)
gezintilerinizi (accusative definite plural second-person)
gezintilerini (accusative definite plural third-person)
gezintime (dative first-person singular)
gezintilerime (dative first-person singular)
gezintine (dative second-person singular)
gezintilerine (dative second-person singular)
gezintisine (dative singular third-person)
gezintilerine (dative singular third-person)
gezintimize (dative first-person plural)
gezintilerimize (dative first-person plural)
gezintinize (dative plural second-person)
gezintilerinize (dative plural second-person)
gezintilerine (dative plural third-person)
gezintimde (first-person locative singular)
gezintilerimde (first-person locative singular)
gezintinde (locative second-person singular)
gezintilerinde (locative second-person singular)
gezintisinde (locative singular third-person)
gezintilerinde (locative singular third-person)
gezintimizde (first-person locative plural)
gezintilerimizde (first-person locative plural)
gezintinizde (locative plural second-person)
gezintilerinizde (locative plural second-person)
gezintilerinde (locative plural third-person)
gezintimden (ablative first-person singular)
gezintilerimden (ablative first-person singular)
gezintinden (ablative second-person singular)
gezintilerinden (ablative second-person singular)
gezintisinden (ablative singular third-person)
gezintilerinden (ablative singular third-person)
gezintimizden (ablative first-person plural)
gezintilerimizden (ablative first-person plural)
gezintinizden (ablative plural second-person)
gezintilerinizden (ablative plural second-person)
gezintilerinden (ablative plural third-person)
gezintimin (first-person genitive singular)
gezintilerimin (first-person genitive singular)
gezintinin (genitive second-person singular)
gezintilerinin (genitive second-person singular)
gezintisinin (genitive singular third-person)
gezintilerinin (genitive singular third-person)
gezintimizin (first-person genitive plural)
gezintilerimizin (first-person genitive plural)
gezintinizin (genitive plural second-person)
gezintilerinizin (genitive plural second-person)
gezintilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كزندی (gezindi, gezinti, “a corridor, place where there is much walking, an idle stroller”), from Ottoman Turkish كزنمك (gezinmek, “to go about without a definite purpose”) or Ottoman Turkish كزینمك (gezinmek), from Ottoman Turkish كزمك (gezmek, “to move or travel about in, to go about or lounge about”), from Proto-Turkic *keŕ- (to wander, to walk through), morphologically gez- + -in + -ti.


zeytinci

head

zeytinci (definite accusative zeytinciyi, plural zeytinciler)

zeytinciyi (accusative definite)
zeytinciler (plural)
zeytinci (nominative singular)
zeytinciler (nominative plural)
zeytinciyi (accusative definite singular)
zeytincileri (accusative definite plural)
zeytinciye (dative singular)
zeytincilere (dative plural)
zeytincide (locative singular)
zeytincilerde (locative plural)
zeytinciden (ablative singular)
zeytincilerden (ablative plural)
zeytincinin (genitive singular)
zeytincilerin (genitive plural)
zeytincim (first-person nominative singular)
zeytincilerim (first-person nominative singular)
zeytincin (nominative second-person singular)
zeytincilerin (nominative second-person singular)
zeytincisi (nominative singular third-person)
zeytincileri (nominative singular third-person)
zeytincimiz (first-person nominative plural)
zeytincilerimiz (first-person nominative plural)
zeytinciniz (nominative plural second-person)
zeytincileriniz (nominative plural second-person)
zeytincileri (nominative plural third-person)
zeytincimi (accusative definite first-person singular)
zeytincilerimi (accusative definite first-person singular)
zeytincini (accusative definite second-person singular)
zeytincilerini (accusative definite second-person singular)
zeytincisini (accusative definite singular third-person)
zeytincilerini (accusative definite singular third-person)
zeytincimizi (accusative definite first-person plural)
zeytincilerimizi (accusative definite first-person plural)
zeytincinizi (accusative definite plural second-person)
zeytincilerinizi (accusative definite plural second-person)
zeytincilerini (accusative definite plural third-person)
zeytincime (dative first-person singular)
zeytincilerime (dative first-person singular)
zeytincine (dative second-person singular)
zeytincilerine (dative second-person singular)
zeytincisine (dative singular third-person)
zeytincilerine (dative singular third-person)
zeytincimize (dative first-person plural)
zeytincilerimize (dative first-person plural)
zeytincinize (dative plural second-person)
zeytincilerinize (dative plural second-person)
zeytincilerine (dative plural third-person)
zeytincimde (first-person locative singular)
zeytincilerimde (first-person locative singular)
zeytincinde (locative second-person singular)
zeytincilerinde (locative second-person singular)
zeytincisinde (locative singular third-person)
zeytincilerinde (locative singular third-person)
zeytincimizde (first-person locative plural)
zeytincilerimizde (first-person locative plural)
zeytincinizde (locative plural second-person)
zeytincilerinizde (locative plural second-person)
zeytincilerinde (locative plural third-person)
zeytincimden (ablative first-person singular)
zeytincilerimden (ablative first-person singular)
zeytincinden (ablative second-person singular)
zeytincilerinden (ablative second-person singular)
zeytincisinden (ablative singular third-person)
zeytincilerinden (ablative singular third-person)
zeytincimizden (ablative first-person plural)
zeytincilerimizden (ablative first-person plural)
zeytincinizden (ablative plural second-person)
zeytincilerinizden (ablative plural second-person)
zeytincilerinden (ablative plural third-person)
zeytincimin (first-person genitive singular)
zeytincilerimin (first-person genitive singular)
zeytincinin (genitive second-person singular)
zeytincilerinin (genitive second-person singular)
zeytincisinin (genitive singular third-person)
zeytincilerinin (genitive singular third-person)
zeytincimizin (first-person genitive plural)
zeytincilerimizin (first-person genitive plural)
zeytincinizin (genitive plural second-person)
zeytincilerinizin (genitive plural second-person)
zeytincilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زیتونجی (zeytinci, “grower or seller of olives”), equivalent to zeytin (“olive”) + -ci.


önbellek

head

önbellek (definite accusative önbelleği, plural önbellekler)

önbelleği (accusative definite)
önbellekler (plural)
önbellek (nominative singular)
önbellekler (nominative plural)
önbelleği (accusative definite singular)
önbellekleri (accusative definite plural)
önbelleğe (dative singular)
önbelleklere (dative plural)
önbellekte (locative singular)
önbelleklerde (locative plural)
önbellekten (ablative singular)
önbelleklerden (ablative plural)
önbelleğin (genitive singular)
önbelleklerin (genitive plural)


çırpıntı

çırpıntı (definite accusative çırpıntıyı, plural çırpıntılar)

çırpıntıyı (accusative definite)
çırpıntılar (plural)
çırpıntı (nominative singular)
çırpıntılar (nominative plural)
çırpıntıyı (accusative definite singular)
çırpıntıları (accusative definite plural)
çırpıntıya (dative singular)
çırpıntılara (dative plural)
çırpıntıda (locative singular)
çırpıntılarda (locative plural)
çırpıntıdan (ablative singular)
çırpıntılardan (ablative plural)
çırpıntının (genitive singular)
çırpıntıların (genitive plural)
çırpıntım (first-person nominative singular)
çırpıntılarım (first-person nominative singular)
çırpıntın (nominative second-person singular)
çırpıntıların (nominative second-person singular)
çırpıntısı (nominative singular third-person)
çırpıntıları (nominative singular third-person)
çırpıntımız (first-person nominative plural)
çırpıntılarımız (first-person nominative plural)
çırpıntınız (nominative plural second-person)
çırpıntılarınız (nominative plural second-person)
çırpıntıları (nominative plural third-person)
çırpıntımı (accusative definite first-person singular)
çırpıntılarımı (accusative definite first-person singular)
çırpıntını (accusative definite second-person singular)
çırpıntılarını (accusative definite second-person singular)
çırpıntısını (accusative definite singular third-person)
çırpıntılarını (accusative definite singular third-person)
çırpıntımızı (accusative definite first-person plural)
çırpıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
çırpıntınızı (accusative definite plural second-person)
çırpıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
çırpıntılarını (accusative definite plural third-person)
çırpıntıma (dative first-person singular)
çırpıntılarıma (dative first-person singular)
çırpıntına (dative second-person singular)
çırpıntılarına (dative second-person singular)
çırpıntısına (dative singular third-person)
çırpıntılarına (dative singular third-person)
çırpıntımıza (dative first-person plural)
çırpıntılarımıza (dative first-person plural)
çırpıntınıza (dative plural second-person)
çırpıntılarınıza (dative plural second-person)
çırpıntılarına (dative plural third-person)
çırpıntımda (first-person locative singular)
çırpıntılarımda (first-person locative singular)
çırpıntında (locative second-person singular)
çırpıntılarında (locative second-person singular)
çırpıntısında (locative singular third-person)
çırpıntılarında (locative singular third-person)
çırpıntımızda (first-person locative plural)
çırpıntılarımızda (first-person locative plural)
çırpıntınızda (locative plural second-person)
çırpıntılarınızda (locative plural second-person)
çırpıntılarında (locative plural third-person)
çırpıntımdan (ablative first-person singular)
çırpıntılarımdan (ablative first-person singular)
çırpıntından (ablative second-person singular)
çırpıntılarından (ablative second-person singular)
çırpıntısından (ablative singular third-person)
çırpıntılarından (ablative singular third-person)
çırpıntımızdan (ablative first-person plural)
çırpıntılarımızdan (ablative first-person plural)
çırpıntınızdan (ablative plural second-person)
çırpıntılarınızdan (ablative plural second-person)
çırpıntılarından (ablative plural third-person)
çırpıntımın (first-person genitive singular)
çırpıntılarımın (first-person genitive singular)
çırpıntının (genitive second-person singular)
çırpıntılarının (genitive second-person singular)
çırpıntısının (genitive singular third-person)
çırpıntılarının (genitive singular third-person)
çırpıntımızın (first-person genitive plural)
çırpıntılarımızın (first-person genitive plural)
çırpıntınızın (genitive plural second-person)
çırpıntılarınızın (genitive plural second-person)
çırpıntılarının (genitive plural third-person)

/t͡ʃɯɾ.pɯnˈtɯ/

From Ottoman Turkish چرپنتی (çırpıntı, “the rubbish cast on shore by the waves”), from Ottoman Turkish چرپنمق (çırpınmaḳ, “to flutter and struggle with the wings or arms, to make a fuss”), from Ottoman Turkish چرپمق (çırpmaḳ, “to beat slightly, to tap, to clip, (of the heart) to beat violently”), morphologically çırp- + -ın + -tı.


saplantı

head

saplantı (definite accusative saplantıyı, plural saplantılar)

saplantıyı (accusative definite)
saplantılar (plural)
saplantı (nominative singular)
saplantılar (nominative plural)
saplantıyı (accusative definite singular)
saplantıları (accusative definite plural)
saplantıya (dative singular)
saplantılara (dative plural)
saplantıda (locative singular)
saplantılarda (locative plural)
saplantıdan (ablative singular)
saplantılardan (ablative plural)
saplantının (genitive singular)
saplantıların (genitive plural)
saplantım (first-person nominative singular)
saplantılarım (first-person nominative singular)
saplantın (nominative second-person singular)
saplantıların (nominative second-person singular)
saplantısı (nominative singular third-person)
saplantıları (nominative singular third-person)
saplantımız (first-person nominative plural)
saplantılarımız (first-person nominative plural)
saplantınız (nominative plural second-person)
saplantılarınız (nominative plural second-person)
saplantıları (nominative plural third-person)
saplantımı (accusative definite first-person singular)
saplantılarımı (accusative definite first-person singular)
saplantını (accusative definite second-person singular)
saplantılarını (accusative definite second-person singular)
saplantısını (accusative definite singular third-person)
saplantılarını (accusative definite singular third-person)
saplantımızı (accusative definite first-person plural)
saplantılarımızı (accusative definite first-person plural)
saplantınızı (accusative definite plural second-person)
saplantılarınızı (accusative definite plural second-person)
saplantılarını (accusative definite plural third-person)
saplantıma (dative first-person singular)
saplantılarıma (dative first-person singular)
saplantına (dative second-person singular)
saplantılarına (dative second-person singular)
saplantısına (dative singular third-person)
saplantılarına (dative singular third-person)
saplantımıza (dative first-person plural)
saplantılarımıza (dative first-person plural)
saplantınıza (dative plural second-person)
saplantılarınıza (dative plural second-person)
saplantılarına (dative plural third-person)
saplantımda (first-person locative singular)
saplantılarımda (first-person locative singular)
saplantında (locative second-person singular)
saplantılarında (locative second-person singular)
saplantısında (locative singular third-person)
saplantılarında (locative singular third-person)
saplantımızda (first-person locative plural)
saplantılarımızda (first-person locative plural)
saplantınızda (locative plural second-person)
saplantılarınızda (locative plural second-person)
saplantılarında (locative plural third-person)
saplantımdan (ablative first-person singular)
saplantılarımdan (ablative first-person singular)
saplantından (ablative second-person singular)
saplantılarından (ablative second-person singular)
saplantısından (ablative singular third-person)
saplantılarından (ablative singular third-person)
saplantımızdan (ablative first-person plural)
saplantılarımızdan (ablative first-person plural)
saplantınızdan (ablative plural second-person)
saplantılarınızdan (ablative plural second-person)
saplantılarından (ablative plural third-person)
saplantımın (first-person genitive singular)
saplantılarımın (first-person genitive singular)
saplantının (genitive second-person singular)
saplantılarının (genitive second-person singular)
saplantısının (genitive singular third-person)
saplantılarının (genitive singular third-person)
saplantımızın (first-person genitive plural)
saplantılarımızın (first-person genitive plural)
saplantınızın (genitive plural second-person)
saplantılarınızın (genitive plural second-person)
saplantılarının (genitive plural third-person)

Derived from Proto-Turkic *sapla- (“to attach a handle”), from Proto-Turkic *sap (“hilt of a knife or sword”), morphologically sapla- + -n + -tı.

inh

(psychology) obsession, fixation, monomania.


kesinti

head

kesinti (definite accusative kesintiyi, plural kesintiler)

kesintiyi (accusative definite)
kesintiler (plural)
kesinti (nominative singular)
kesintiler (nominative plural)
kesintiyi (accusative definite singular)
kesintileri (accusative definite plural)
kesintiye (dative singular)
kesintilere (dative plural)
kesintide (locative singular)
kesintilerde (locative plural)
kesintiden (ablative singular)
kesintilerden (ablative plural)
kesintinin (genitive singular)
kesintilerin (genitive plural)
kesintim (first-person nominative singular)
kesintilerim (first-person nominative singular)
kesintin (nominative second-person singular)
kesintilerin (nominative second-person singular)
kesintisi (nominative singular third-person)
kesintileri (nominative singular third-person)
kesintimiz (first-person nominative plural)
kesintilerimiz (first-person nominative plural)
kesintiniz (nominative plural second-person)
kesintileriniz (nominative plural second-person)
kesintileri (nominative plural third-person)
kesintimi (accusative definite first-person singular)
kesintilerimi (accusative definite first-person singular)
kesintini (accusative definite second-person singular)
kesintilerini (accusative definite second-person singular)
kesintisini (accusative definite singular third-person)
kesintilerini (accusative definite singular third-person)
kesintimizi (accusative definite first-person plural)
kesintilerimizi (accusative definite first-person plural)
kesintinizi (accusative definite plural second-person)
kesintilerinizi (accusative definite plural second-person)
kesintilerini (accusative definite plural third-person)
kesintime (dative first-person singular)
kesintilerime (dative first-person singular)
kesintine (dative second-person singular)
kesintilerine (dative second-person singular)
kesintisine (dative singular third-person)
kesintilerine (dative singular third-person)
kesintimize (dative first-person plural)
kesintilerimize (dative first-person plural)
kesintinize (dative plural second-person)
kesintilerinize (dative plural second-person)
kesintilerine (dative plural third-person)
kesintimde (first-person locative singular)
kesintilerimde (first-person locative singular)
kesintinde (locative second-person singular)
kesintilerinde (locative second-person singular)
kesintisinde (locative singular third-person)
kesintilerinde (locative singular third-person)
kesintimizde (first-person locative plural)
kesintilerimizde (first-person locative plural)
kesintinizde (locative plural second-person)
kesintilerinizde (locative plural second-person)
kesintilerinde (locative plural third-person)
kesintimden (ablative first-person singular)
kesintilerimden (ablative first-person singular)
kesintinden (ablative second-person singular)
kesintilerinden (ablative second-person singular)
kesintisinden (ablative singular third-person)
kesintilerinden (ablative singular third-person)
kesintimizden (ablative first-person plural)
kesintilerimizden (ablative first-person plural)
kesintinizden (ablative plural second-person)
kesintilerinizden (ablative plural second-person)
kesintilerinden (ablative plural third-person)
kesintimin (first-person genitive singular)
kesintilerimin (first-person genitive singular)
kesintinin (genitive second-person singular)
kesintilerinin (genitive second-person singular)
kesintisinin (genitive singular third-person)
kesintilerinin (genitive singular third-person)
kesintimizin (first-person genitive plural)
kesintilerimizin (first-person genitive plural)
kesintinizin (genitive plural second-person)
kesintilerinizin (genitive plural second-person)
kesintilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كسندی (kesindi, kesinti, “a cutting, clipping, cuttings, a shooting pain”), from Ottoman Turkish كسنمك (kesinmek, “to cut out clothes for one's self”), from Ottoman Turkish كسمك (kesmek, “to cut”), from Proto-Turkic *kes- (“to cut, to reap”), morphologically kes- + -in + -ti.

inh

For something to be interrupted temporarily; an interruption, stoppage, outage.

(economy) A reduction in payment; a wage cut, deduction.