totem

totem (definite accusative totemi, plural totemler)

totemi (accusative definite)
totemler (plural)
totem (nominative singular)
totemler (nominative plural)
totemi (accusative definite singular)
totemleri (accusative definite plural)
toteme (dative singular)
totemlere (dative plural)
totemde (locative singular)
totemlerde (locative plural)
totemden (ablative singular)
totemlerden (ablative plural)
totemin (genitive singular)
totemlerin (genitive plural)
totemim (first-person nominative singular)
totemlerim (first-person nominative singular)
totemin (nominative second-person singular)
totemlerin (nominative second-person singular)
totemi (nominative singular third-person)
totemleri (nominative singular third-person)
totemimiz (first-person nominative plural)
totemlerimiz (first-person nominative plural)
toteminiz (nominative plural second-person)
totemleriniz (nominative plural second-person)
totemleri (nominative plural third-person)
totemimi (accusative definite first-person singular)
totemlerimi (accusative definite first-person singular)
totemini (accusative definite second-person singular)
totemlerini (accusative definite second-person singular)
totemini (accusative definite singular third-person)
totemlerini (accusative definite singular third-person)
totemimizi (accusative definite first-person plural)
totemlerimizi (accusative definite first-person plural)
toteminizi (accusative definite plural second-person)
totemlerinizi (accusative definite plural second-person)
totemlerini (accusative definite plural third-person)
totemime (dative first-person singular)
totemlerime (dative first-person singular)
totemine (dative second-person singular)
totemlerine (dative second-person singular)
totemine (dative singular third-person)
totemlerine (dative singular third-person)
totemimize (dative first-person plural)
totemlerimize (dative first-person plural)
toteminize (dative plural second-person)
totemlerinize (dative plural second-person)
totemlerine (dative plural third-person)
totemimde (first-person locative singular)
totemlerimde (first-person locative singular)
toteminde (locative second-person singular)
totemlerinde (locative second-person singular)
toteminde (locative singular third-person)
totemlerinde (locative singular third-person)
totemimizde (first-person locative plural)
totemlerimizde (first-person locative plural)
toteminizde (locative plural second-person)
totemlerinizde (locative plural second-person)
totemlerinde (locative plural third-person)
totemimden (ablative first-person singular)
totemlerimden (ablative first-person singular)
toteminden (ablative second-person singular)
totemlerinden (ablative second-person singular)
toteminden (ablative singular third-person)
totemlerinden (ablative singular third-person)
totemimizden (ablative first-person plural)
totemlerimizden (ablative first-person plural)
toteminizden (ablative plural second-person)
totemlerinizden (ablative plural second-person)
totemlerinden (ablative plural third-person)
totemimin (first-person genitive singular)
totemlerimin (first-person genitive singular)
toteminin (genitive second-person singular)
totemlerinin (genitive second-person singular)
toteminin (genitive singular third-person)
totemlerinin (genitive singular third-person)
totemimizin (first-person genitive plural)
totemlerimizin (first-person genitive plural)
toteminizin (genitive plural second-person)
totemlerinizin (genitive plural second-person)
totemlerinin (genitive plural third-person)

Borrowed from French totem, from Ojibwe (o)doodem(an).


kömür

head

kömür (definite accusative kömürü, plural kömürler)

kömürü (accusative definite)
kömürler (plural)
kömür (nominative singular)
kömürler (nominative plural)
kömürü (accusative definite singular)
kömürleri (accusative definite plural)
kömüre (dative singular)
kömürlere (dative plural)
kömürde (locative singular)
kömürlerde (locative plural)
kömürden (ablative singular)
kömürlerden (ablative plural)
kömürün (genitive singular)
kömürlerin (genitive plural)
kömürüm (first-person nominative singular)
kömürlerim (first-person nominative singular)
kömürün (nominative second-person singular)
kömürlerin (nominative second-person singular)
kömürü (nominative singular third-person)
kömürleri (nominative singular third-person)
kömürümüz (first-person nominative plural)
kömürlerimiz (first-person nominative plural)
kömürünüz (nominative plural second-person)
kömürleriniz (nominative plural second-person)
kömürleri (nominative plural third-person)
kömürümü (accusative definite first-person singular)
kömürlerimi (accusative definite first-person singular)
kömürünü (accusative definite second-person singular)
kömürlerini (accusative definite second-person singular)
kömürünü (accusative definite singular third-person)
kömürlerini (accusative definite singular third-person)
kömürümüzü (accusative definite first-person plural)
kömürlerimizi (accusative definite first-person plural)
kömürünüzü (accusative definite plural second-person)
kömürlerinizi (accusative definite plural second-person)
kömürlerini (accusative definite plural third-person)
kömürüme (dative first-person singular)
kömürlerime (dative first-person singular)
kömürüne (dative second-person singular)
kömürlerine (dative second-person singular)
kömürüne (dative singular third-person)
kömürlerine (dative singular third-person)
kömürümüze (dative first-person plural)
kömürlerimize (dative first-person plural)
kömürünüze (dative plural second-person)
kömürlerinize (dative plural second-person)
kömürlerine (dative plural third-person)
kömürümde (first-person locative singular)
kömürlerimde (first-person locative singular)
kömüründe (locative second-person singular)
kömürlerinde (locative second-person singular)
kömüründe (locative singular third-person)
kömürlerinde (locative singular third-person)
kömürümüzde (first-person locative plural)
kömürlerimizde (first-person locative plural)
kömürünüzde (locative plural second-person)
kömürlerinizde (locative plural second-person)
kömürlerinde (locative plural third-person)
kömürümden (ablative first-person singular)
kömürlerimden (ablative first-person singular)
kömüründen (ablative second-person singular)
kömürlerinden (ablative second-person singular)
kömüründen (ablative singular third-person)
kömürlerinden (ablative singular third-person)
kömürümüzden (ablative first-person plural)
kömürlerimizden (ablative first-person plural)
kömürünüzden (ablative plural second-person)
kömürlerinizden (ablative plural second-person)
kömürlerinden (ablative plural third-person)
kömürümün (first-person genitive singular)
kömürlerimin (first-person genitive singular)
kömürünün (genitive second-person singular)
kömürlerinin (genitive second-person singular)
kömürünün (genitive singular third-person)
kömürlerinin (genitive singular third-person)
kömürümüzün (first-person genitive plural)
kömürlerimizin (first-person genitive plural)
kömürünüzün (genitive plural second-person)
kömürlerinizin (genitive plural second-person)
kömürlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كومور (kömür), from Proto-Turkic *kömür (“coal”).


koridor

koridor (definite accusative koridoru, plural koridorlar)

koridoru (accusative definite)
koridorlar (plural)
koridor (nominative singular)
koridorlar (nominative plural)
koridoru (accusative definite singular)
koridorları (accusative definite plural)
koridora (dative singular)
koridorlara (dative plural)
koridorda (locative singular)
koridorlarda (locative plural)
koridordan (ablative singular)
koridorlardan (ablative plural)
koridorun (genitive singular)
koridorların (genitive plural)
koridorum (first-person nominative singular)
koridorlarım (first-person nominative singular)
koridorun (nominative second-person singular)
koridorların (nominative second-person singular)
koridoru (nominative singular third-person)
koridorları (nominative singular third-person)
koridorumuz (first-person nominative plural)
koridorlarımız (first-person nominative plural)
koridorunuz (nominative plural second-person)
koridorlarınız (nominative plural second-person)
koridorları (nominative plural third-person)
koridorumu (accusative definite first-person singular)
koridorlarımı (accusative definite first-person singular)
koridorunu (accusative definite second-person singular)
koridorlarını (accusative definite second-person singular)
koridorunu (accusative definite singular third-person)
koridorlarını (accusative definite singular third-person)
koridorumuzu (accusative definite first-person plural)
koridorlarımızı (accusative definite first-person plural)
koridorunuzu (accusative definite plural second-person)
koridorlarınızı (accusative definite plural second-person)
koridorlarını (accusative definite plural third-person)
koridoruma (dative first-person singular)
koridorlarıma (dative first-person singular)
koridoruna (dative second-person singular)
koridorlarına (dative second-person singular)
koridoruna (dative singular third-person)
koridorlarına (dative singular third-person)
koridorumuza (dative first-person plural)
koridorlarımıza (dative first-person plural)
koridorunuza (dative plural second-person)
koridorlarınıza (dative plural second-person)
koridorlarına (dative plural third-person)
koridorumda (first-person locative singular)
koridorlarımda (first-person locative singular)
koridorunda (locative second-person singular)
koridorlarında (locative second-person singular)
koridorunda (locative singular third-person)
koridorlarında (locative singular third-person)
koridorumuzda (first-person locative plural)
koridorlarımızda (first-person locative plural)
koridorunuzda (locative plural second-person)
koridorlarınızda (locative plural second-person)
koridorlarında (locative plural third-person)
koridorumdan (ablative first-person singular)
koridorlarımdan (ablative first-person singular)
koridorundan (ablative second-person singular)
koridorlarından (ablative second-person singular)
koridorundan (ablative singular third-person)
koridorlarından (ablative singular third-person)
koridorumuzdan (ablative first-person plural)
koridorlarımızdan (ablative first-person plural)
koridorunuzdan (ablative plural second-person)
koridorlarınızdan (ablative plural second-person)
koridorlarından (ablative plural third-person)
koridorumun (first-person genitive singular)
koridorlarımın (first-person genitive singular)
koridorunun (genitive second-person singular)
koridorlarının (genitive second-person singular)
koridorunun (genitive singular third-person)
koridorlarının (genitive singular third-person)
koridorumuzun (first-person genitive plural)
koridorlarımızın (first-person genitive plural)
koridorunuzun (genitive plural second-person)
koridorlarınızın (genitive plural second-person)
koridorlarının (genitive plural third-person)


endişe

endişe (definite accusative endişeyi, plural endişeler)

endişeyi (accusative definite)
endişeler (plural)

From Ottoman Turkish اندیشه (endişe), from Persian اندیشه (andiše).


kaygı

kaygı (definite accusative kaygıyı, plural kaygılar)

kaygıyı (accusative definite)
kaygılar (plural)
kaygı (nominative singular)
kaygılar (nominative plural)
kaygıyı (accusative definite singular)
kaygıları (accusative definite plural)
kaygıya (dative singular)
kaygılara (dative plural)
kaygıda (locative singular)
kaygılarda (locative plural)
kaygıdan (ablative singular)
kaygılardan (ablative plural)
kaygının (genitive singular)
kaygıların (genitive plural)

From Proto-Turkic *kadgu (“sorrow”). Cognate with Azerbaijani qayğı, Uzbek qaygʻu, Chuvash хуйхӑ (hujh̬ă, “grief, sorrow”).


korku

korku (definite accusative korkuyu, plural korkular)

korkuyu (accusative definite)
korkular (plural)
korku (nominative singular)
korkular (nominative plural)
korkuyu (accusative definite singular)
korkuları (accusative definite plural)
korkuya (dative singular)
korkulara (dative plural)
korkuda (locative singular)
korkularda (locative plural)
korkudan (ablative singular)
korkulardan (ablative plural)
korkunun (genitive singular)
korkuların (genitive plural)
korkum (first-person nominative singular)
korkularım (first-person nominative singular)
korkun (nominative second-person singular)
korkuların (nominative second-person singular)
korkusu (nominative singular third-person)
korkuları (nominative singular third-person)
korkumuz (first-person nominative plural)
korkularımız (first-person nominative plural)
korkunuz (nominative plural second-person)
korkularınız (nominative plural second-person)
korkuları (nominative plural third-person)
korkumu (accusative definite first-person singular)
korkularımı (accusative definite first-person singular)
korkunu (accusative definite second-person singular)
korkularını (accusative definite second-person singular)
korkusunu (accusative definite singular third-person)
korkularını (accusative definite singular third-person)
korkumuzu (accusative definite first-person plural)
korkularımızı (accusative definite first-person plural)
korkunuzu (accusative definite plural second-person)
korkularınızı (accusative definite plural second-person)
korkularını (accusative definite plural third-person)
korkuma (dative first-person singular)
korkularıma (dative first-person singular)
korkuna (dative second-person singular)
korkularına (dative second-person singular)
korkusuna (dative singular third-person)
korkularına (dative singular third-person)
korkumuza (dative first-person plural)
korkularımıza (dative first-person plural)
korkunuza (dative plural second-person)
korkularınıza (dative plural second-person)
korkularına (dative plural third-person)
korkumda (first-person locative singular)
korkularımda (first-person locative singular)
korkunda (locative second-person singular)
korkularında (locative second-person singular)
korkusunda (locative singular third-person)
korkularında (locative singular third-person)
korkumuzda (first-person locative plural)
korkularımızda (first-person locative plural)
korkunuzda (locative plural second-person)
korkularınızda (locative plural second-person)
korkularında (locative plural third-person)
korkumdan (ablative first-person singular)
korkularımdan (ablative first-person singular)
korkundan (ablative second-person singular)
korkularından (ablative second-person singular)
korkusundan (ablative singular third-person)
korkularından (ablative singular third-person)
korkumuzdan (ablative first-person plural)
korkularımızdan (ablative first-person plural)
korkunuzdan (ablative plural second-person)
korkularınızdan (ablative plural second-person)
korkularından (ablative plural third-person)
korkumun (first-person genitive singular)
korkularımın (first-person genitive singular)
korkunun (genitive second-person singular)
korkularının (genitive second-person singular)
korkusunun (genitive singular third-person)
korkularının (genitive singular third-person)
korkumuzun (first-person genitive plural)
korkularımızın (first-person genitive plural)
korkunuzun (genitive plural second-person)
korkularınızın (genitive plural second-person)
korkularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قورقو (korku), equivalent to kork- (“to be afraid”) + -u (deverbal nominal suffix).

suf

-i<alt:-u><id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>


heyecan

head

heyecan (definite accusative heyecanı, plural heyecanlar)

heyecanı (accusative definite)
heyecanlar (plural)
heyecan (nominative singular)
heyecanlar (nominative plural)
heyecanı (accusative definite singular)
heyecanları (accusative definite plural)
heyecana (dative singular)
heyecanlara (dative plural)
heyecanda (locative singular)
heyecanlarda (locative plural)
heyecandan (ablative singular)
heyecanlardan (ablative plural)
heyecanın (genitive singular)
heyecanların (genitive plural)
heyecanım (first-person nominative singular)
heyecanlarım (first-person nominative singular)
heyecanın (nominative second-person singular)
heyecanların (nominative second-person singular)
heyecanı (nominative singular third-person)
heyecanları (nominative singular third-person)
heyecanımız (first-person nominative plural)
heyecanlarımız (first-person nominative plural)
heyecanınız (nominative plural second-person)
heyecanlarınız (nominative plural second-person)
heyecanları (nominative plural third-person)
heyecanımı (accusative definite first-person singular)
heyecanlarımı (accusative definite first-person singular)
heyecanını (accusative definite second-person singular)
heyecanlarını (accusative definite second-person singular)
heyecanını (accusative definite singular third-person)
heyecanlarını (accusative definite singular third-person)
heyecanımızı (accusative definite first-person plural)
heyecanlarımızı (accusative definite first-person plural)
heyecanınızı (accusative definite plural second-person)
heyecanlarınızı (accusative definite plural second-person)
heyecanlarını (accusative definite plural third-person)
heyecanıma (dative first-person singular)
heyecanlarıma (dative first-person singular)
heyecanına (dative second-person singular)
heyecanlarına (dative second-person singular)
heyecanına (dative singular third-person)
heyecanlarına (dative singular third-person)
heyecanımıza (dative first-person plural)
heyecanlarımıza (dative first-person plural)
heyecanınıza (dative plural second-person)
heyecanlarınıza (dative plural second-person)
heyecanlarına (dative plural third-person)
heyecanımda (first-person locative singular)
heyecanlarımda (first-person locative singular)
heyecanında (locative second-person singular)
heyecanlarında (locative second-person singular)
heyecanında (locative singular third-person)
heyecanlarında (locative singular third-person)
heyecanımızda (first-person locative plural)
heyecanlarımızda (first-person locative plural)
heyecanınızda (locative plural second-person)
heyecanlarınızda (locative plural second-person)
heyecanlarında (locative plural third-person)
heyecanımdan (ablative first-person singular)
heyecanlarımdan (ablative first-person singular)
heyecanından (ablative second-person singular)
heyecanlarından (ablative second-person singular)
heyecanından (ablative singular third-person)
heyecanlarından (ablative singular third-person)
heyecanımızdan (ablative first-person plural)
heyecanlarımızdan (ablative first-person plural)
heyecanınızdan (ablative plural second-person)
heyecanlarınızdan (ablative plural second-person)
heyecanlarından (ablative plural third-person)
heyecanımın (first-person genitive singular)
heyecanlarımın (first-person genitive singular)
heyecanının (genitive second-person singular)
heyecanlarının (genitive second-person singular)
heyecanının (genitive singular third-person)
heyecanlarının (genitive singular third-person)
heyecanımızın (first-person genitive plural)
heyecanlarımızın (first-person genitive plural)
heyecanınızın (genitive plural second-person)
heyecanlarınızın (genitive plural second-person)
heyecanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هیجان, from Arabic هَيَجَان (hayajān).


cinsel ilişki

cinsel ilişki (definite accusative cinsel ilişkiyi, plural cinsel ilişkiler)

cinsel ilişkiyi (accusative definite)
cinsel ilişkiler (plural)
cinsel ilişki (nominative singular)
cinsel ilişkiler (nominative plural)
cinsel ilişkiyi (accusative definite singular)
cinsel ilişkileri (accusative definite plural)
cinsel ilişkiye (dative singular)
cinsel ilişkilere (dative plural)
cinsel ilişkide (locative singular)
cinsel ilişkilerde (locative plural)
cinsel ilişkiden (ablative singular)
cinsel ilişkilerden (ablative plural)
cinsel ilişkinin (genitive singular)
cinsel ilişkilerin (genitive plural)


cinsiyet

cinsiyet (definite accusative cinsiyeti, plural cinsiyetler)

cinsiyeti (accusative definite)
cinsiyetler (plural)
cinsiyet (nominative singular)
cinsiyetler (nominative plural)
cinsiyeti (accusative definite singular)
cinsiyetleri (accusative definite plural)
cinsiyete (dative singular)
cinsiyetlere (dative plural)
cinsiyette (locative singular)
cinsiyetlerde (locative plural)
cinsiyetten (ablative singular)
cinsiyetlerden (ablative plural)
cinsiyetin (genitive singular)
cinsiyetlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish جنسیت (cinsiyet), by surface analysis, cins + -iyet


tartışma

tartışma (definite accusative tartışmayı, plural tartışmalar)

tartışmayı (accusative definite)
tartışmalar (plural)

verbal noun of tartışmak: discussion, debate, controversy, argument


merak

merak (definite accusative merakı, plural meraklar)

merakı (accusative definite)
meraklar (plural)
merak (nominative singular)
meraklar (nominative plural)
merakı (accusative definite singular)
merakları (accusative definite plural)
meraka (dative singular)
meraklara (dative plural)
merakta (locative singular)
meraklarda (locative plural)
meraktan (ablative singular)
meraklardan (ablative plural)
merakın (genitive singular)
merakların (genitive plural)
merakım (first-person nominative singular)
meraklarım (first-person nominative singular)
merakın (nominative second-person singular)
merakların (nominative second-person singular)
merakı (nominative singular third-person)
merakları (nominative singular third-person)
merakımız (first-person nominative plural)
meraklarımız (first-person nominative plural)
merakınız (nominative plural second-person)
meraklarınız (nominative plural second-person)
merakları (nominative plural third-person)
merakımı (accusative definite first-person singular)
meraklarımı (accusative definite first-person singular)
merakını (accusative definite second-person singular)
meraklarını (accusative definite second-person singular)
merakını (accusative definite singular third-person)
meraklarını (accusative definite singular third-person)
merakımızı (accusative definite first-person plural)
meraklarımızı (accusative definite first-person plural)
merakınızı (accusative definite plural second-person)
meraklarınızı (accusative definite plural second-person)
meraklarını (accusative definite plural third-person)
merakıma (dative first-person singular)
meraklarıma (dative first-person singular)
merakına (dative second-person singular)
meraklarına (dative second-person singular)
merakına (dative singular third-person)
meraklarına (dative singular third-person)
merakımıza (dative first-person plural)
meraklarımıza (dative first-person plural)
merakınıza (dative plural second-person)
meraklarınıza (dative plural second-person)
meraklarına (dative plural third-person)
merakımda (first-person locative singular)
meraklarımda (first-person locative singular)
merakında (locative second-person singular)
meraklarında (locative second-person singular)
merakında (locative singular third-person)
meraklarında (locative singular third-person)
merakımızda (first-person locative plural)
meraklarımızda (first-person locative plural)
merakınızda (locative plural second-person)
meraklarınızda (locative plural second-person)
meraklarında (locative plural third-person)
merakımdan (ablative first-person singular)
meraklarımdan (ablative first-person singular)
merakından (ablative second-person singular)
meraklarından (ablative second-person singular)
merakından (ablative singular third-person)
meraklarından (ablative singular third-person)
merakımızdan (ablative first-person plural)
meraklarımızdan (ablative first-person plural)
merakınızdan (ablative plural second-person)
meraklarınızdan (ablative plural second-person)
meraklarından (ablative plural third-person)
merakımın (first-person genitive singular)
meraklarımın (first-person genitive singular)
merakının (genitive second-person singular)
meraklarının (genitive second-person singular)
merakının (genitive singular third-person)
meraklarının (genitive singular third-person)
merakımızın (first-person genitive plural)
meraklarımızın (first-person genitive plural)
merakınızın (genitive plural second-person)
meraklarınızın (genitive plural second-person)
meraklarının (genitive plural third-person)
merakım (first-person singular)
meraklarım (first-person singular)
meraksın (second-person singular)
meraklarsın (second-person singular)
merak (singular third-person)
meraktır (singular third-person)
meraklar (singular third-person)
meraklardır (singular third-person)
merakız (first-person plural)
meraklarız (first-person plural)
meraksınız (plural second-person)
meraklarsınız (plural second-person)
meraklar (plural third-person)
meraklardır (plural third-person)


boş

boş (definite accusative boşu, plural boşlar)

boşu (accusative definite)
boşlar (plural)

From Ottoman Turkish بوش (boş), from Proto-Turkic *boĺ (“empty”).


anma

anma (definite accusative anmayı, plural anmalar)

anmayı (accusative definite)
anmalar (plural)
anma (nominative singular)
anmalar (nominative plural)
anmayı (accusative definite singular)
anmaları (accusative definite plural)
anmaya (dative singular)
anmalara (dative plural)
anmada (locative singular)
anmalarda (locative plural)
anmadan (ablative singular)
anmalardan (ablative plural)
anmanın (genitive singular)
anmaların (genitive plural)
anmam (first-person nominative singular)
anmalarım (first-person nominative singular)
anman (nominative second-person singular)
anmaların (nominative second-person singular)
anması (nominative singular third-person)
anmaları (nominative singular third-person)
anmamız (first-person nominative plural)
anmalarımız (first-person nominative plural)
anmanız (nominative plural second-person)
anmalarınız (nominative plural second-person)
anmaları (nominative plural third-person)
anmamı (accusative definite first-person singular)
anmalarımı (accusative definite first-person singular)
anmanı (accusative definite second-person singular)
anmalarını (accusative definite second-person singular)
anmasını (accusative definite singular third-person)
anmalarını (accusative definite singular third-person)
anmamızı (accusative definite first-person plural)
anmalarımızı (accusative definite first-person plural)
anmanızı (accusative definite plural second-person)
anmalarınızı (accusative definite plural second-person)
anmalarını (accusative definite plural third-person)
anmama (dative first-person singular)
anmalarıma (dative first-person singular)
anmana (dative second-person singular)
anmalarına (dative second-person singular)
anmasına (dative singular third-person)
anmalarına (dative singular third-person)
anmamıza (dative first-person plural)
anmalarımıza (dative first-person plural)
anmanıza (dative plural second-person)
anmalarınıza (dative plural second-person)
anmalarına (dative plural third-person)
anmamda (first-person locative singular)
anmalarımda (first-person locative singular)
anmanda (locative second-person singular)
anmalarında (locative second-person singular)
anmasında (locative singular third-person)
anmalarında (locative singular third-person)
anmamızda (first-person locative plural)
anmalarımızda (first-person locative plural)
anmanızda (locative plural second-person)
anmalarınızda (locative plural second-person)
anmalarında (locative plural third-person)
anmamdan (ablative first-person singular)
anmalarımdan (ablative first-person singular)
anmandan (ablative second-person singular)
anmalarından (ablative second-person singular)
anmasından (ablative singular third-person)
anmalarından (ablative singular third-person)
anmamızdan (ablative first-person plural)
anmalarımızdan (ablative first-person plural)
anmanızdan (ablative plural second-person)
anmalarınızdan (ablative plural second-person)
anmalarından (ablative plural third-person)
anmamın (first-person genitive singular)
anmalarımın (first-person genitive singular)
anmanın (genitive second-person singular)
anmalarının (genitive second-person singular)
anmasının (genitive singular third-person)
anmalarının (genitive singular third-person)
anmamızın (first-person genitive plural)
anmalarımızın (first-person genitive plural)
anmanızın (genitive plural second-person)
anmalarınızın (genitive plural second-person)
anmalarının (genitive plural third-person)

surf

<i class="Latn mention" lang="tr">an-</i>


yoğurt

head

yoğurt (definite accusative yoğurdu, plural yoğurtlar)

yoğurdu (accusative definite)
yoğurtlar (plural)
yoğurt (nominative singular)
yoğurtlar (nominative plural)
yoğurdu (accusative definite singular)
yoğurtları (accusative definite plural)
yoğurda (dative singular)
yoğurtlara (dative plural)
yoğurtta (locative singular)
yoğurtlarda (locative plural)
yoğurttan (ablative singular)
yoğurtlardan (ablative plural)
yoğurdun (genitive singular)
yoğurtların (genitive plural)
yoğurdum (first-person nominative singular)
yoğurtlarım (first-person nominative singular)
yoğurdun (nominative second-person singular)
yoğurtların (nominative second-person singular)
yoğurdu (nominative singular third-person)
yoğurtları (nominative singular third-person)
yoğurdumuz (first-person nominative plural)
yoğurtlarımız (first-person nominative plural)
yoğurdunuz (nominative plural second-person)
yoğurtlarınız (nominative plural second-person)
yoğurtları (nominative plural third-person)
yoğurdumu (accusative definite first-person singular)
yoğurtlarımı (accusative definite first-person singular)
yoğurdunu (accusative definite second-person singular)
yoğurtlarını (accusative definite second-person singular)
yoğurdunu (accusative definite singular third-person)
yoğurtlarını (accusative definite singular third-person)
yoğurdumuzu (accusative definite first-person plural)
yoğurtlarımızı (accusative definite first-person plural)
yoğurdunuzu (accusative definite plural second-person)
yoğurtlarınızı (accusative definite plural second-person)
yoğurtlarını (accusative definite plural third-person)
yoğurduma (dative first-person singular)
yoğurtlarıma (dative first-person singular)
yoğurduna (dative second-person singular)
yoğurtlarına (dative second-person singular)
yoğurduna (dative singular third-person)
yoğurtlarına (dative singular third-person)
yoğurdumuza (dative first-person plural)
yoğurtlarımıza (dative first-person plural)
yoğurdunuza (dative plural second-person)
yoğurtlarınıza (dative plural second-person)
yoğurtlarına (dative plural third-person)
yoğurdumda (first-person locative singular)
yoğurtlarımda (first-person locative singular)
yoğurdunda (locative second-person singular)
yoğurtlarında (locative second-person singular)
yoğurdunda (locative singular third-person)
yoğurtlarında (locative singular third-person)
yoğurdumuzda (first-person locative plural)
yoğurtlarımızda (first-person locative plural)
yoğurdunuzda (locative plural second-person)
yoğurtlarınızda (locative plural second-person)
yoğurtlarında (locative plural third-person)
yoğurdumdan (ablative first-person singular)
yoğurtlarımdan (ablative first-person singular)
yoğurdundan (ablative second-person singular)
yoğurtlarından (ablative second-person singular)
yoğurdundan (ablative singular third-person)
yoğurtlarından (ablative singular third-person)
yoğurdumuzdan (ablative first-person plural)
yoğurtlarımızdan (ablative first-person plural)
yoğurdunuzdan (ablative plural second-person)
yoğurtlarınızdan (ablative plural second-person)
yoğurtlarından (ablative plural third-person)
yoğurdumun (first-person genitive singular)
yoğurtlarımın (first-person genitive singular)
yoğurdunun (genitive second-person singular)
yoğurtlarının (genitive second-person singular)
yoğurdunun (genitive singular third-person)
yoğurtlarının (genitive singular third-person)
yoğurdumuzun (first-person genitive plural)
yoğurtlarımızın (first-person genitive plural)
yoğurdunuzun (genitive plural second-person)
yoğurtlarınızın (genitive plural second-person)
yoğurtlarının (genitive plural third-person)

→ Danish: yoghurt

→ Dutch: yoghurt

→ French: yaourt

→ Norwegian Bokmål: yoghurt, jogurt

Inherited from Ottoman Turkish یوغورت, from Proto-Turkic *yogrut (“curdled, coagulated milk”), from *yogur- (“to knead, to fluff up, to condense”) + *-ut, equivalent to yoğur- (“to knead”) + -t. Cognate with Old Uyghur 𐽶𐽳𐽲𐽾𐽳𐾀 (yogrut, “yoghurt”).


salon

head

salon (definite accusative salonu, plural salonlar)

salonu (accusative definite)
salonlar (plural)
salon (nominative singular)
salonlar (nominative plural)
salonu (accusative definite singular)
salonları (accusative definite plural)
salona (dative singular)
salonlara (dative plural)
salonda (locative singular)
salonlarda (locative plural)
salondan (ablative singular)
salonlardan (ablative plural)
salonun (genitive singular)
salonların (genitive plural)
salonum (first-person nominative singular)
salonlarım (first-person nominative singular)
salonun (nominative second-person singular)
salonların (nominative second-person singular)
salonu (nominative singular third-person)
salonları (nominative singular third-person)
salonumuz (first-person nominative plural)
salonlarımız (first-person nominative plural)
salonunuz (nominative plural second-person)
salonlarınız (nominative plural second-person)
salonları (nominative plural third-person)
salonumu (accusative definite first-person singular)
salonlarımı (accusative definite first-person singular)
salonunu (accusative definite second-person singular)
salonlarını (accusative definite second-person singular)
salonunu (accusative definite singular third-person)
salonlarını (accusative definite singular third-person)
salonumuzu (accusative definite first-person plural)
salonlarımızı (accusative definite first-person plural)
salonunuzu (accusative definite plural second-person)
salonlarınızı (accusative definite plural second-person)
salonlarını (accusative definite plural third-person)
salonuma (dative first-person singular)
salonlarıma (dative first-person singular)
salonuna (dative second-person singular)
salonlarına (dative second-person singular)
salonuna (dative singular third-person)
salonlarına (dative singular third-person)
salonumuza (dative first-person plural)
salonlarımıza (dative first-person plural)
salonunuza (dative plural second-person)
salonlarınıza (dative plural second-person)
salonlarına (dative plural third-person)
salonumda (first-person locative singular)
salonlarımda (first-person locative singular)
salonunda (locative second-person singular)
salonlarında (locative second-person singular)
salonunda (locative singular third-person)
salonlarında (locative singular third-person)
salonumuzda (first-person locative plural)
salonlarımızda (first-person locative plural)
salonunuzda (locative plural second-person)
salonlarınızda (locative plural second-person)
salonlarında (locative plural third-person)
salonumdan (ablative first-person singular)
salonlarımdan (ablative first-person singular)
salonundan (ablative second-person singular)
salonlarından (ablative second-person singular)
salonundan (ablative singular third-person)
salonlarından (ablative singular third-person)
salonumuzdan (ablative first-person plural)
salonlarımızdan (ablative first-person plural)
salonunuzdan (ablative plural second-person)
salonlarınızdan (ablative plural second-person)
salonlarından (ablative plural third-person)
salonumun (first-person genitive singular)
salonlarımın (first-person genitive singular)
salonunun (genitive second-person singular)
salonlarının (genitive second-person singular)
salonunun (genitive singular third-person)
salonlarının (genitive singular third-person)
salonumuzun (first-person genitive plural)
salonlarımızın (first-person genitive plural)
salonunuzun (genitive plural second-person)
salonlarınızın (genitive plural second-person)
salonlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صالون (salon), from French salon.


meydan okuma

meydan okuma (definite accusative meydan okumayı, plural meydan okumalar)

meydan okumayı (accusative definite)
meydan okumalar (plural)
meydan okuma (nominative singular)
meydan okumalar (nominative plural)
meydan okumayı (accusative definite singular)
meydan okumaları (accusative definite plural)
meydan okumaya (dative singular)
meydan okumalara (dative plural)
meydan okumada (locative singular)
meydan okumalarda (locative plural)
meydan okumadan (ablative singular)
meydan okumalardan (ablative plural)
meydan okumanın (genitive singular)
meydan okumaların (genitive plural)
meydan okumam (first-person nominative singular)
meydan okumalarım (first-person nominative singular)
meydan okuman (nominative second-person singular)
meydan okumaların (nominative second-person singular)
meydan okuması (nominative singular third-person)
meydan okumaları (nominative singular third-person)
meydan okumamız (first-person nominative plural)
meydan okumalarımız (first-person nominative plural)
meydan okumanız (nominative plural second-person)
meydan okumalarınız (nominative plural second-person)
meydan okumaları (nominative plural third-person)
meydan okumamı (accusative definite first-person singular)
meydan okumalarımı (accusative definite first-person singular)
meydan okumanı (accusative definite second-person singular)
meydan okumalarını (accusative definite second-person singular)
meydan okumasını (accusative definite singular third-person)
meydan okumalarını (accusative definite singular third-person)
meydan okumamızı (accusative definite first-person plural)
meydan okumalarımızı (accusative definite first-person plural)
meydan okumanızı (accusative definite plural second-person)
meydan okumalarınızı (accusative definite plural second-person)
meydan okumalarını (accusative definite plural third-person)
meydan okumama (dative first-person singular)
meydan okumalarıma (dative first-person singular)
meydan okumana (dative second-person singular)
meydan okumalarına (dative second-person singular)
meydan okumasına (dative singular third-person)
meydan okumalarına (dative singular third-person)
meydan okumamıza (dative first-person plural)
meydan okumalarımıza (dative first-person plural)
meydan okumanıza (dative plural second-person)
meydan okumalarınıza (dative plural second-person)
meydan okumalarına (dative plural third-person)
meydan okumamda (first-person locative singular)
meydan okumalarımda (first-person locative singular)
meydan okumanda (locative second-person singular)
meydan okumalarında (locative second-person singular)
meydan okumasında (locative singular third-person)
meydan okumalarında (locative singular third-person)
meydan okumamızda (first-person locative plural)
meydan okumalarımızda (first-person locative plural)
meydan okumanızda (locative plural second-person)
meydan okumalarınızda (locative plural second-person)
meydan okumalarında (locative plural third-person)
meydan okumamdan (ablative first-person singular)
meydan okumalarımdan (ablative first-person singular)
meydan okumandan (ablative second-person singular)
meydan okumalarından (ablative second-person singular)
meydan okumasından (ablative singular third-person)
meydan okumalarından (ablative singular third-person)
meydan okumamızdan (ablative first-person plural)
meydan okumalarımızdan (ablative first-person plural)
meydan okumanızdan (ablative plural second-person)
meydan okumalarınızdan (ablative plural second-person)
meydan okumalarından (ablative plural third-person)
meydan okumamın (first-person genitive singular)
meydan okumalarımın (first-person genitive singular)
meydan okumanın (genitive second-person singular)
meydan okumalarının (genitive second-person singular)
meydan okumasının (genitive singular third-person)
meydan okumalarının (genitive singular third-person)
meydan okumamızın (first-person genitive plural)
meydan okumalarımızın (first-person genitive plural)
meydan okumanızın (genitive plural second-person)
meydan okumalarınızın (genitive plural second-person)
meydan okumalarının (genitive plural third-person)


konsonant

konsonant (definite accusative konsonantı, plural konsonantlar)

konsonantı (accusative definite)
konsonantlar (plural)
konsonant (nominative singular)
konsonantlar (nominative plural)
konsonantı (accusative definite singular)
konsonantları (accusative definite plural)
konsonanta (dative singular)
konsonantlara (dative plural)
konsonantta (locative singular)
konsonantlarda (locative plural)
konsonanttan (ablative singular)
konsonantlardan (ablative plural)
konsonantın (genitive singular)
konsonantların (genitive plural)
konsonantım (first-person singular)
konsonantlarım (first-person singular)
konsonantsın (second-person singular)
konsonantlarsın (second-person singular)
konsonant (singular third-person)
konsonanttır (singular third-person)
konsonantlar (singular third-person)
konsonantlardır (singular third-person)
konsonantız (first-person plural)
konsonantlarız (first-person plural)
konsonantsınız (plural second-person)
konsonantlarsınız (plural second-person)
konsonantlar (plural third-person)
konsonantlardır (plural third-person)


mermer

mermer (definite accusative mermeri, uncountable)

Inherited from Ottoman Turkish مرمر (mermer), from Ancient Greek μάρμαρος (mármaros, “marble”). Compare Marmara Denizi (“Sea of Marmara”), from the same word.


irs

head

irs (definite accusative irsi, plural irsler)

irsi (accusative definite)
irsler (plural)
irs (nominative singular)
irsler (nominative plural)
irsi (accusative definite singular)
irsleri (accusative definite plural)
irse (dative singular)
irslere (dative plural)
irste (locative singular)
irslerde (locative plural)
irsten (ablative singular)
irslerden (ablative plural)
irsin (genitive singular)
irslerin (genitive plural)
irsim (first-person nominative singular)
irslerim (first-person nominative singular)
irsin (nominative second-person singular)
irslerin (nominative second-person singular)
irsi (nominative singular third-person)
irsleri (nominative singular third-person)
irsimiz (first-person nominative plural)
irslerimiz (first-person nominative plural)
irsiniz (nominative plural second-person)
irsleriniz (nominative plural second-person)
irsleri (nominative plural third-person)
irsimi (accusative definite first-person singular)
irslerimi (accusative definite first-person singular)
irsini (accusative definite second-person singular)
irslerini (accusative definite second-person singular)
irsini (accusative definite singular third-person)
irslerini (accusative definite singular third-person)
irsimizi (accusative definite first-person plural)
irslerimizi (accusative definite first-person plural)
irsinizi (accusative definite plural second-person)
irslerinizi (accusative definite plural second-person)
irslerini (accusative definite plural third-person)
irsime (dative first-person singular)
irslerime (dative first-person singular)
irsine (dative second-person singular)
irslerine (dative second-person singular)
irsine (dative singular third-person)
irslerine (dative singular third-person)
irsimize (dative first-person plural)
irslerimize (dative first-person plural)
irsinize (dative plural second-person)
irslerinize (dative plural second-person)
irslerine (dative plural third-person)
irsimde (first-person locative singular)
irslerimde (first-person locative singular)
irsinde (locative second-person singular)
irslerinde (locative second-person singular)
irsinde (locative singular third-person)
irslerinde (locative singular third-person)
irsimizde (first-person locative plural)
irslerimizde (first-person locative plural)
irsinizde (locative plural second-person)
irslerinizde (locative plural second-person)
irslerinde (locative plural third-person)
irsimden (ablative first-person singular)
irslerimden (ablative first-person singular)
irsinden (ablative second-person singular)
irslerinden (ablative second-person singular)
irsinden (ablative singular third-person)
irslerinden (ablative singular third-person)
irsimizden (ablative first-person plural)
irslerimizden (ablative first-person plural)
irsinizden (ablative plural second-person)
irslerinizden (ablative plural second-person)
irslerinden (ablative plural third-person)
irsimin (first-person genitive singular)
irslerimin (first-person genitive singular)
irsinin (genitive second-person singular)
irslerinin (genitive second-person singular)
irsinin (genitive singular third-person)
irslerinin (genitive singular third-person)
irsimizin (first-person genitive plural)
irslerimizin (first-person genitive plural)
irsinizin (genitive plural second-person)
irslerinizin (genitive plural second-person)
irslerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ارث (irs, “inheritance; heritage”), from Arabic إِرْث (ʔirṯ).


abajur

head

abajur (definite accusative abajuru, plural abajurlar)

abajuru (accusative definite)
abajurlar (plural)
abajur (nominative singular)
abajurlar (nominative plural)
abajuru (accusative definite singular)
abajurları (accusative definite plural)
abajura (dative singular)
abajurlara (dative plural)
abajurda (locative singular)
abajurlarda (locative plural)
abajurdan (ablative singular)
abajurlardan (ablative plural)
abajurun (genitive singular)
abajurların (genitive plural)
abajurum (first-person nominative singular)
abajurlarım (first-person nominative singular)
abajurun (nominative second-person singular)
abajurların (nominative second-person singular)
abajuru (nominative singular third-person)
abajurları (nominative singular third-person)
abajurumuz (first-person nominative plural)
abajurlarımız (first-person nominative plural)
abajurunuz (nominative plural second-person)
abajurlarınız (nominative plural second-person)
abajurları (nominative plural third-person)
abajurumu (accusative definite first-person singular)
abajurlarımı (accusative definite first-person singular)
abajurunu (accusative definite second-person singular)
abajurlarını (accusative definite second-person singular)
abajurunu (accusative definite singular third-person)
abajurlarını (accusative definite singular third-person)
abajurumuzu (accusative definite first-person plural)
abajurlarımızı (accusative definite first-person plural)
abajurunuzu (accusative definite plural second-person)
abajurlarınızı (accusative definite plural second-person)
abajurlarını (accusative definite plural third-person)
abajuruma (dative first-person singular)
abajurlarıma (dative first-person singular)
abajuruna (dative second-person singular)
abajurlarına (dative second-person singular)
abajuruna (dative singular third-person)
abajurlarına (dative singular third-person)
abajurumuza (dative first-person plural)
abajurlarımıza (dative first-person plural)
abajurunuza (dative plural second-person)
abajurlarınıza (dative plural second-person)
abajurlarına (dative plural third-person)
abajurumda (first-person locative singular)
abajurlarımda (first-person locative singular)
abajurunda (locative second-person singular)
abajurlarında (locative second-person singular)
abajurunda (locative singular third-person)
abajurlarında (locative singular third-person)
abajurumuzda (first-person locative plural)
abajurlarımızda (first-person locative plural)
abajurunuzda (locative plural second-person)
abajurlarınızda (locative plural second-person)
abajurlarında (locative plural third-person)
abajurumdan (ablative first-person singular)
abajurlarımdan (ablative first-person singular)
abajurundan (ablative second-person singular)
abajurlarından (ablative second-person singular)
abajurundan (ablative singular third-person)
abajurlarından (ablative singular third-person)
abajurumuzdan (ablative first-person plural)
abajurlarımızdan (ablative first-person plural)
abajurunuzdan (ablative plural second-person)
abajurlarınızdan (ablative plural second-person)
abajurlarından (ablative plural third-person)
abajurumun (first-person genitive singular)
abajurlarımın (first-person genitive singular)
abajurunun (genitive second-person singular)
abajurlarının (genitive second-person singular)
abajurunun (genitive singular third-person)
abajurlarının (genitive singular third-person)
abajurumuzun (first-person genitive plural)
abajurlarımızın (first-person genitive plural)
abajurunuzun (genitive plural second-person)
abajurlarınızın (genitive plural second-person)
abajurlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آباژور, from French abat-jour.


belge

belge (definite accusative belgeyi, plural belgeler)

belgeyi (accusative definite)
belgeler (plural)
belge (nominative singular)
belgeler (nominative plural)
belgeyi (accusative definite singular)
belgeleri (accusative definite plural)
belgeye (dative singular)
belgelere (dative plural)
belgede (locative singular)
belgelerde (locative plural)
belgeden (ablative singular)
belgelerden (ablative plural)
belgenin (genitive singular)
belgelerin (genitive plural)
belgem (first-person nominative singular)
belgelerim (first-person nominative singular)
belgen (nominative second-person singular)
belgelerin (nominative second-person singular)
belgesi (nominative singular third-person)
belgeleri (nominative singular third-person)
belgemiz (first-person nominative plural)
belgelerimiz (first-person nominative plural)
belgeniz (nominative plural second-person)
belgeleriniz (nominative plural second-person)
belgeleri (nominative plural third-person)
belgemi (accusative definite first-person singular)
belgelerimi (accusative definite first-person singular)
belgeni (accusative definite second-person singular)
belgelerini (accusative definite second-person singular)
belgesini (accusative definite singular third-person)
belgelerini (accusative definite singular third-person)
belgemizi (accusative definite first-person plural)
belgelerimizi (accusative definite first-person plural)
belgenizi (accusative definite plural second-person)
belgelerinizi (accusative definite plural second-person)
belgelerini (accusative definite plural third-person)
belgeme (dative first-person singular)
belgelerime (dative first-person singular)
belgene (dative second-person singular)
belgelerine (dative second-person singular)
belgesine (dative singular third-person)
belgelerine (dative singular third-person)
belgemize (dative first-person plural)
belgelerimize (dative first-person plural)
belgenize (dative plural second-person)
belgelerinize (dative plural second-person)
belgelerine (dative plural third-person)
belgemde (first-person locative singular)
belgelerimde (first-person locative singular)
belgende (locative second-person singular)
belgelerinde (locative second-person singular)
belgesinde (locative singular third-person)
belgelerinde (locative singular third-person)
belgemizde (first-person locative plural)
belgelerimizde (first-person locative plural)
belgenizde (locative plural second-person)
belgelerinizde (locative plural second-person)
belgelerinde (locative plural third-person)
belgemden (ablative first-person singular)
belgelerimden (ablative first-person singular)
belgenden (ablative second-person singular)
belgelerinden (ablative second-person singular)
belgesinden (ablative singular third-person)
belgelerinden (ablative singular third-person)
belgemizden (ablative first-person plural)
belgelerimizden (ablative first-person plural)
belgenizden (ablative plural second-person)
belgelerinizden (ablative plural second-person)
belgelerinden (ablative plural third-person)
belgemin (first-person genitive singular)
belgelerimin (first-person genitive singular)
belgenin (genitive second-person singular)
belgelerinin (genitive second-person singular)
belgesinin (genitive singular third-person)
belgelerinin (genitive singular third-person)
belgemizin (first-person genitive plural)
belgelerimizin (first-person genitive plural)
belgenizin (genitive plural second-person)
belgelerinizin (genitive plural second-person)
belgelerinin (genitive plural third-person)

→ Laz: ბელგე (belge)

Learned borrowing from Middle Mongol [script needed] (belge, “official seal, stamp”) borrowed into modern Turkish during the Language reform. The Mongol form is itself from Karakhanid or Old Turkic [script needed] (belgi, belgü).


zerre

head

zerre (definite accusative zerreyi, plural zerreler)

zerreyi (accusative definite)
zerreler (plural)
zerre (nominative singular)
zerreler (nominative plural)
zerreyi (accusative definite singular)
zerreleri (accusative definite plural)
zerreye (dative singular)
zerrelere (dative plural)
zerrede (locative singular)
zerrelerde (locative plural)
zerreden (ablative singular)
zerrelerden (ablative plural)
zerrenin (genitive singular)
zerrelerin (genitive plural)
zerrem (first-person nominative singular)
zerrelerim (first-person nominative singular)
zerren (nominative second-person singular)
zerrelerin (nominative second-person singular)
zerresi (nominative singular third-person)
zerreleri (nominative singular third-person)
zerremiz (first-person nominative plural)
zerrelerimiz (first-person nominative plural)
zerreniz (nominative plural second-person)
zerreleriniz (nominative plural second-person)
zerreleri (nominative plural third-person)
zerremi (accusative definite first-person singular)
zerrelerimi (accusative definite first-person singular)
zerreni (accusative definite second-person singular)
zerrelerini (accusative definite second-person singular)
zerresini (accusative definite singular third-person)
zerrelerini (accusative definite singular third-person)
zerremizi (accusative definite first-person plural)
zerrelerimizi (accusative definite first-person plural)
zerrenizi (accusative definite plural second-person)
zerrelerinizi (accusative definite plural second-person)
zerrelerini (accusative definite plural third-person)
zerreme (dative first-person singular)
zerrelerime (dative first-person singular)
zerrene (dative second-person singular)
zerrelerine (dative second-person singular)
zerresine (dative singular third-person)
zerrelerine (dative singular third-person)
zerremize (dative first-person plural)
zerrelerimize (dative first-person plural)
zerrenize (dative plural second-person)
zerrelerinize (dative plural second-person)
zerrelerine (dative plural third-person)
zerremde (first-person locative singular)
zerrelerimde (first-person locative singular)
zerrende (locative second-person singular)
zerrelerinde (locative second-person singular)
zerresinde (locative singular third-person)
zerrelerinde (locative singular third-person)
zerremizde (first-person locative plural)
zerrelerimizde (first-person locative plural)
zerrenizde (locative plural second-person)
zerrelerinizde (locative plural second-person)
zerrelerinde (locative plural third-person)
zerremden (ablative first-person singular)
zerrelerimden (ablative first-person singular)
zerrenden (ablative second-person singular)
zerrelerinden (ablative second-person singular)
zerresinden (ablative singular third-person)
zerrelerinden (ablative singular third-person)
zerremizden (ablative first-person plural)
zerrelerimizden (ablative first-person plural)
zerrenizden (ablative plural second-person)
zerrelerinizden (ablative plural second-person)
zerrelerinden (ablative plural third-person)
zerremin (first-person genitive singular)
zerrelerimin (first-person genitive singular)
zerrenin (genitive second-person singular)
zerrelerinin (genitive second-person singular)
zerresinin (genitive singular third-person)
zerrelerinin (genitive singular third-person)
zerremizin (first-person genitive plural)
zerrelerimizin (first-person genitive plural)
zerrenizin (genitive plural second-person)
zerrelerinizin (genitive plural second-person)
zerrelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ذره (zerre), from Arabic ذَرَّة (ḏarra).


zenci

zenci (definite accusative zenciyi, plural zenciler)

zenciyi (accusative definite)
zenciler (plural)
zenci (nominative singular)
zenciler (nominative plural)
zenciyi (accusative definite singular)
zencileri (accusative definite plural)
zenciye (dative singular)
zencilere (dative plural)
zencide (locative singular)
zencilerde (locative plural)
zenciden (ablative singular)
zencilerden (ablative plural)
zencinin (genitive singular)
zencilerin (genitive plural)
zenciyim (first-person singular)
zencilerim (first-person singular)
zencisin (second-person singular)
zencilersin (second-person singular)
zenci (singular third-person)
zencidir (singular third-person)
zenciler (singular third-person)
zencilerdir (singular third-person)
zenciyiz (first-person plural)
zencileriz (first-person plural)
zencisiniz (plural second-person)
zencilersiniz (plural second-person)
zenciler (plural third-person)
zencilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish زنجی (zenci), from Arabic زَنْجِيّ (zanjiyy), from Classical Persian زنگی (zangī).


dut

dut (definite accusative dutu, plural dutlar)

dutu (accusative definite)
dutlar (plural)
dut (nominative singular)
dutlar (nominative plural)
dutu (accusative definite singular)
dutları (accusative definite plural)
duta (dative singular)
dutlara (dative plural)
dutta (locative singular)
dutlarda (locative plural)
duttan (ablative singular)
dutlardan (ablative plural)
dutun (genitive singular)
dutların (genitive plural)
dutum (first-person nominative singular)
dutlarım (first-person nominative singular)
dutun (nominative second-person singular)
dutların (nominative second-person singular)
dutu (nominative singular third-person)
dutları (nominative singular third-person)
dutumuz (first-person nominative plural)
dutlarımız (first-person nominative plural)
dutunuz (nominative plural second-person)
dutlarınız (nominative plural second-person)
dutları (nominative plural third-person)
dutumu (accusative definite first-person singular)
dutlarımı (accusative definite first-person singular)
dutunu (accusative definite second-person singular)
dutlarını (accusative definite second-person singular)
dutunu (accusative definite singular third-person)
dutlarını (accusative definite singular third-person)
dutumuzu (accusative definite first-person plural)
dutlarımızı (accusative definite first-person plural)
dutunuzu (accusative definite plural second-person)
dutlarınızı (accusative definite plural second-person)
dutlarını (accusative definite plural third-person)
dutuma (dative first-person singular)
dutlarıma (dative first-person singular)
dutuna (dative second-person singular)
dutlarına (dative second-person singular)
dutuna (dative singular third-person)
dutlarına (dative singular third-person)
dutumuza (dative first-person plural)
dutlarımıza (dative first-person plural)
dutunuza (dative plural second-person)
dutlarınıza (dative plural second-person)
dutlarına (dative plural third-person)
dutumda (first-person locative singular)
dutlarımda (first-person locative singular)
dutunda (locative second-person singular)
dutlarında (locative second-person singular)
dutunda (locative singular third-person)
dutlarında (locative singular third-person)
dutumuzda (first-person locative plural)
dutlarımızda (first-person locative plural)
dutunuzda (locative plural second-person)
dutlarınızda (locative plural second-person)
dutlarında (locative plural third-person)
dutumdan (ablative first-person singular)
dutlarımdan (ablative first-person singular)
dutundan (ablative second-person singular)
dutlarından (ablative second-person singular)
dutundan (ablative singular third-person)
dutlarından (ablative singular third-person)
dutumuzdan (ablative first-person plural)
dutlarımızdan (ablative first-person plural)
dutunuzdan (ablative plural second-person)
dutlarınızdan (ablative plural second-person)
dutlarından (ablative plural third-person)
dutumun (first-person genitive singular)
dutlarımın (first-person genitive singular)
dutunun (genitive second-person singular)
dutlarının (genitive second-person singular)
dutunun (genitive singular third-person)
dutlarının (genitive singular third-person)
dutumuzun (first-person genitive plural)
dutlarımızın (first-person genitive plural)
dutunuzun (genitive plural second-person)
dutlarınızın (genitive plural second-person)
dutlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوت (tut, dut), from Persian توت (tut).


baş

baş (definite accusative başı, plural başlar)

başı (accusative definite)
başlar (plural)
baş (nominative singular)
başlar (nominative plural)
başı (accusative definite singular)
başları (accusative definite plural)
başa (dative singular)
başlara (dative plural)
başta (locative singular)
başlarda (locative plural)
baştan (ablative singular)
başlardan (ablative plural)
başın (genitive singular)
başların (genitive plural)
başım (first-person nominative singular)
başlarım (first-person nominative singular)
başın (nominative second-person singular)
başların (nominative second-person singular)
başı (nominative singular third-person)
başları (nominative singular third-person)
başımız (first-person nominative plural)
başlarımız (first-person nominative plural)
başınız (nominative plural second-person)
başlarınız (nominative plural second-person)
başları (nominative plural third-person)
başımı (accusative definite first-person singular)
başlarımı (accusative definite first-person singular)
başını (accusative definite second-person singular)
başlarını (accusative definite second-person singular)
başını (accusative definite singular third-person)
başlarını (accusative definite singular third-person)
başımızı (accusative definite first-person plural)
başlarımızı (accusative definite first-person plural)
başınızı (accusative definite plural second-person)
başlarınızı (accusative definite plural second-person)
başlarını (accusative definite plural third-person)
başıma (dative first-person singular)
başlarıma (dative first-person singular)
başına (dative second-person singular)
başlarına (dative second-person singular)
başına (dative singular third-person)
başlarına (dative singular third-person)
başımıza (dative first-person plural)
başlarımıza (dative first-person plural)
başınıza (dative plural second-person)
başlarınıza (dative plural second-person)
başlarına (dative plural third-person)
başımda (first-person locative singular)
başlarımda (first-person locative singular)
başında (locative second-person singular)
başlarında (locative second-person singular)
başında (locative singular third-person)
başlarında (locative singular third-person)
başımızda (first-person locative plural)
başlarımızda (first-person locative plural)
başınızda (locative plural second-person)
başlarınızda (locative plural second-person)
başlarında (locative plural third-person)
başımdan (ablative first-person singular)
başlarımdan (ablative first-person singular)
başından (ablative second-person singular)
başlarından (ablative second-person singular)
başından (ablative singular third-person)
başlarından (ablative singular third-person)
başımızdan (ablative first-person plural)
başlarımızdan (ablative first-person plural)
başınızdan (ablative plural second-person)
başlarınızdan (ablative plural second-person)
başlarından (ablative plural third-person)
başımın (first-person genitive singular)
başlarımın (first-person genitive singular)
başının (genitive second-person singular)
başlarının (genitive second-person singular)
başının (genitive singular third-person)
başlarının (genitive singular third-person)
başımızın (first-person genitive plural)
başlarımızın (first-person genitive plural)
başınızın (genitive plural second-person)
başlarınızın (genitive plural second-person)
başlarının (genitive plural third-person)
başım (first-person singular)
başlarım (first-person singular)
başsın (second-person singular)
başlarsın (second-person singular)
baş (singular third-person)
baştır (singular third-person)
başlar (singular third-person)
başlardır (singular third-person)
başız (first-person plural)
başlarız (first-person plural)
başsınız (plural second-person)
başlarsınız (plural second-person)
başlar (plural third-person)
başlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish باش (baş, “head”), from Proto-Turkic *baĺč (“head”). Cognate with Karakhanid بَشْ (baš, “head”), Old Turkic 𐰉𐱁 (b¹š /baš/, “head”).


baş

başı (accusative definite)
başlar (plural)


allame

head

allame (definite accusative allameyi, plural allameler)

allameyi (accusative definite)
allameler (plural)
allame (nominative singular)
allameler (nominative plural)
allameyi (accusative definite singular)
allameleri (accusative definite plural)
allameye (dative singular)
allamelere (dative plural)
allamede (locative singular)
allamelerde (locative plural)
allameden (ablative singular)
allamelerden (ablative plural)
allamenin (genitive singular)
allamelerin (genitive plural)
allameyim (first-person singular)
allamelerim (first-person singular)
allamesin (second-person singular)
allamelersin (second-person singular)
allame (singular third-person)
allamedir (singular third-person)
allameler (singular third-person)
allamelerdir (singular third-person)
allameyiz (first-person plural)
allameleriz (first-person plural)
allamesiniz (plural second-person)
allamelersiniz (plural second-person)
allameler (plural third-person)
allamelerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish علامه (ʿallāme, “exceedingly learned, well versed in genealogies”), from Arabic عَلَّامة (ʕallāma).

inh+

(dated) A very learned person who has extensive knowledge.


sultan

head

sultan (definite accusative sultanı, plural sultanlar)

sultanı (accusative definite)
sultanlar (plural)
sultan (nominative singular)
sultanlar (nominative plural)
sultanı (accusative definite singular)
sultanları (accusative definite plural)
sultana (dative singular)
sultanlara (dative plural)
sultanda (locative singular)
sultanlarda (locative plural)
sultandan (ablative singular)
sultanlardan (ablative plural)
sultanın (genitive singular)
sultanların (genitive plural)
sultanım (first-person nominative singular)
sultanlarım (first-person nominative singular)
sultanın (nominative second-person singular)
sultanların (nominative second-person singular)
sultanı (nominative singular third-person)
sultanları (nominative singular third-person)
sultanımız (first-person nominative plural)
sultanlarımız (first-person nominative plural)
sultanınız (nominative plural second-person)
sultanlarınız (nominative plural second-person)
sultanları (nominative plural third-person)
sultanımı (accusative definite first-person singular)
sultanlarımı (accusative definite first-person singular)
sultanını (accusative definite second-person singular)
sultanlarını (accusative definite second-person singular)
sultanını (accusative definite singular third-person)
sultanlarını (accusative definite singular third-person)
sultanımızı (accusative definite first-person plural)
sultanlarımızı (accusative definite first-person plural)
sultanınızı (accusative definite plural second-person)
sultanlarınızı (accusative definite plural second-person)
sultanlarını (accusative definite plural third-person)
sultanıma (dative first-person singular)
sultanlarıma (dative first-person singular)
sultanına (dative second-person singular)
sultanlarına (dative second-person singular)
sultanına (dative singular third-person)
sultanlarına (dative singular third-person)
sultanımıza (dative first-person plural)
sultanlarımıza (dative first-person plural)
sultanınıza (dative plural second-person)
sultanlarınıza (dative plural second-person)
sultanlarına (dative plural third-person)
sultanımda (first-person locative singular)
sultanlarımda (first-person locative singular)
sultanında (locative second-person singular)
sultanlarında (locative second-person singular)
sultanında (locative singular third-person)
sultanlarında (locative singular third-person)
sultanımızda (first-person locative plural)
sultanlarımızda (first-person locative plural)
sultanınızda (locative plural second-person)
sultanlarınızda (locative plural second-person)
sultanlarında (locative plural third-person)
sultanımdan (ablative first-person singular)
sultanlarımdan (ablative first-person singular)
sultanından (ablative second-person singular)
sultanlarından (ablative second-person singular)
sultanından (ablative singular third-person)
sultanlarından (ablative singular third-person)
sultanımızdan (ablative first-person plural)
sultanlarımızdan (ablative first-person plural)
sultanınızdan (ablative plural second-person)
sultanlarınızdan (ablative plural second-person)
sultanlarından (ablative plural third-person)
sultanımın (first-person genitive singular)
sultanlarımın (first-person genitive singular)
sultanının (genitive second-person singular)
sultanlarının (genitive second-person singular)
sultanının (genitive singular third-person)
sultanlarının (genitive singular third-person)
sultanımızın (first-person genitive plural)
sultanlarımızın (first-person genitive plural)
sultanınızın (genitive plural second-person)
sultanlarınızın (genitive plural second-person)
sultanlarının (genitive plural third-person)
sultanım (first-person singular)
sultanlarım (first-person singular)
sultansın (second-person singular)
sultanlarsın (second-person singular)
sultan (singular third-person)
sultandır (singular third-person)
sultanlar (singular third-person)
sultanlardır (singular third-person)
sultanız (first-person plural)
sultanlarız (first-person plural)
sultansınız (plural second-person)
sultanlarsınız (plural second-person)
sultanlar (plural third-person)
sultanlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish سلطان (sultân), from Arabic سُلْطَان (sulṭān), from Aramaic שולטנא (šulṭānā, “strength, authority”) (compare Hebrew שִׁלְטוֹן (shiltón)).

der

A monarchic title for Sunni Muslim monarchs.

A noble title for monarch's mother, wives and children.

A breed of chicken originating in Turkey, kept primarily in gardens for ornamental reasons. See: sultan (chicken)


tipi

head

tipi (definite accusative tipiyi, plural tipiler)

tipiyi (accusative definite)
tipiler (plural)
tipi (nominative singular)
tipiler (nominative plural)
tipiyi (accusative definite singular)
tipileri (accusative definite plural)
tipiye (dative singular)
tipilere (dative plural)
tipide (locative singular)
tipilerde (locative plural)
tipiden (ablative singular)
tipilerden (ablative plural)
tipinin (genitive singular)
tipilerin (genitive plural)
tipim (first-person nominative singular)
tipilerim (first-person nominative singular)
tipin (nominative second-person singular)
tipilerin (nominative second-person singular)
tipisi (nominative singular third-person)
tipileri (nominative singular third-person)
tipimiz (first-person nominative plural)
tipilerimiz (first-person nominative plural)
tipiniz (nominative plural second-person)
tipileriniz (nominative plural second-person)
tipileri (nominative plural third-person)
tipimi (accusative definite first-person singular)
tipilerimi (accusative definite first-person singular)
tipini (accusative definite second-person singular)
tipilerini (accusative definite second-person singular)
tipisini (accusative definite singular third-person)
tipilerini (accusative definite singular third-person)
tipimizi (accusative definite first-person plural)
tipilerimizi (accusative definite first-person plural)
tipinizi (accusative definite plural second-person)
tipilerinizi (accusative definite plural second-person)
tipilerini (accusative definite plural third-person)
tipime (dative first-person singular)
tipilerime (dative first-person singular)
tipine (dative second-person singular)
tipilerine (dative second-person singular)
tipisine (dative singular third-person)
tipilerine (dative singular third-person)
tipimize (dative first-person plural)
tipilerimize (dative first-person plural)
tipinize (dative plural second-person)
tipilerinize (dative plural second-person)
tipilerine (dative plural third-person)
tipimde (first-person locative singular)
tipilerimde (first-person locative singular)
tipinde (locative second-person singular)
tipilerinde (locative second-person singular)
tipisinde (locative singular third-person)
tipilerinde (locative singular third-person)
tipimizde (first-person locative plural)
tipilerimizde (first-person locative plural)
tipinizde (locative plural second-person)
tipilerinizde (locative plural second-person)
tipilerinde (locative plural third-person)
tipimden (ablative first-person singular)
tipilerimden (ablative first-person singular)
tipinden (ablative second-person singular)
tipilerinden (ablative second-person singular)
tipisinden (ablative singular third-person)
tipilerinden (ablative singular third-person)
tipimizden (ablative first-person plural)
tipilerimizden (ablative first-person plural)
tipinizden (ablative plural second-person)
tipilerinizden (ablative plural second-person)
tipilerinden (ablative plural third-person)
tipimin (first-person genitive singular)
tipilerimin (first-person genitive singular)
tipinin (genitive second-person singular)
tipilerinin (genitive second-person singular)
tipisinin (genitive singular third-person)
tipilerinin (genitive singular third-person)
tipimizin (first-person genitive plural)
tipilerimizin (first-person genitive plural)
tipinizin (genitive plural second-person)
tipilerinizin (genitive plural second-person)
tipilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تپی (tipi), from Proto-Turkic *tüpi.


yemeni

yemeni (definite accusative yemeniyi, plural yemeniler)

yemeniyi (accusative definite)
yemeniler (plural)
yemeni (nominative singular)
yemeniler (nominative plural)
yemeniyi (accusative definite singular)
yemenileri (accusative definite plural)
yemeniye (dative singular)
yemenilere (dative plural)
yemenide (locative singular)
yemenilerde (locative plural)
yemeniden (ablative singular)
yemenilerden (ablative plural)
yemeninin (genitive singular)
yemenilerin (genitive plural)
yemenim (first-person nominative singular)
yemenilerim (first-person nominative singular)
yemenin (nominative second-person singular)
yemenilerin (nominative second-person singular)
yemenisi (nominative singular third-person)
yemenileri (nominative singular third-person)
yemenimiz (first-person nominative plural)
yemenilerimiz (first-person nominative plural)
yemeniniz (nominative plural second-person)
yemenileriniz (nominative plural second-person)
yemenileri (nominative plural third-person)
yemenimi (accusative definite first-person singular)
yemenilerimi (accusative definite first-person singular)
yemenini (accusative definite second-person singular)
yemenilerini (accusative definite second-person singular)
yemenisini (accusative definite singular third-person)
yemenilerini (accusative definite singular third-person)
yemenimizi (accusative definite first-person plural)
yemenilerimizi (accusative definite first-person plural)
yemeninizi (accusative definite plural second-person)
yemenilerinizi (accusative definite plural second-person)
yemenilerini (accusative definite plural third-person)
yemenime (dative first-person singular)
yemenilerime (dative first-person singular)
yemenine (dative second-person singular)
yemenilerine (dative second-person singular)
yemenisine (dative singular third-person)
yemenilerine (dative singular third-person)
yemenimize (dative first-person plural)
yemenilerimize (dative first-person plural)
yemeninize (dative plural second-person)
yemenilerinize (dative plural second-person)
yemenilerine (dative plural third-person)
yemenimde (first-person locative singular)
yemenilerimde (first-person locative singular)
yemeninde (locative second-person singular)
yemenilerinde (locative second-person singular)
yemenisinde (locative singular third-person)
yemenilerinde (locative singular third-person)
yemenimizde (first-person locative plural)
yemenilerimizde (first-person locative plural)
yemeninizde (locative plural second-person)
yemenilerinizde (locative plural second-person)
yemenilerinde (locative plural third-person)
yemenimden (ablative first-person singular)
yemenilerimden (ablative first-person singular)
yemeninden (ablative second-person singular)
yemenilerinden (ablative second-person singular)
yemenisinden (ablative singular third-person)
yemenilerinden (ablative singular third-person)
yemenimizden (ablative first-person plural)
yemenilerimizden (ablative first-person plural)
yemeninizden (ablative plural second-person)
yemenilerinizden (ablative plural second-person)
yemenilerinden (ablative plural third-person)
yemenimin (first-person genitive singular)
yemenilerimin (first-person genitive singular)
yemeninin (genitive second-person singular)
yemenilerinin (genitive second-person singular)
yemenisinin (genitive singular third-person)
yemenilerinin (genitive singular third-person)
yemenimizin (first-person genitive plural)
yemenilerimizin (first-person genitive plural)
yemeninizin (genitive plural second-person)
yemenilerinizin (genitive plural second-person)
yemenilerinin (genitive plural third-person)

Greek: γεμενί (gemení)

From Ottoman Turkish یمنی, from Arabic يَمَنِي (yamanī, “Yemeni”).

a traditional headscarf worn on the head for warmth, cleanliness or fashion.


okey

→ English: okey


ahbap

ahbap (definite accusative ahbapı, plural ahbaplar)

ahbapı (accusative definite)
ahbaplar (plural)

From Ottoman Turkish احباب (ahbab, ahbap), from Arabic أَحْبَاب (ʔaḥbāb), plural of حَبِيب (ḥabīb).

der

Arabic أَحْبَاب (ʔaḥbāb)


taraça

From Italian terrazza. Doublet of teras, a form borrowed directly from French.


aptal

head

aptal (definite accusative aptalı, plural aptallar)

aptalı (accusative definite)
aptallar (plural)
aptal (nominative singular)
aptallar (nominative plural)
aptalı (accusative definite singular)
aptalları (accusative definite plural)
aptala (dative singular)
aptallara (dative plural)
aptalda (locative singular)
aptallarda (locative plural)
aptaldan (ablative singular)
aptallardan (ablative plural)
aptalın (genitive singular)
aptalların (genitive plural)

[ɑp.t̟ʰɑɫ̟̊]

From Ottoman Turkish ابدال (abdal, aptal), from Arabic أَبْدَال pl (ʔabdāl) of singular بَدَل (badal, “a substitute; a good, religious man; saint”) and بَدِيل (badīl).


dolar

dolar (definite accusative doları, plural dolarlar)

doları (accusative definite)
dolarlar (plural)

From Ottoman Turkish دولار (dolar), from French dollar, from English dollar, from early Dutch daler, daalder, from German Taler, Thaler (“dollar”), from Sankt Joachimsthaler (literally “of Joachimstal”), the name for coins minted in German Sankt Joachimsthal (“St. Joachim's Valley”) (now Jáchymov, Czech Republic), ultimately from Joachim + Tal (“valley”).


maymun

head

maymun (definite accusative maymunu, plural maymunlar)

maymunu (accusative definite)
maymunlar (plural)
maymun (nominative singular)
maymunlar (nominative plural)
maymunu (accusative definite singular)
maymunları (accusative definite plural)
maymuna (dative singular)
maymunlara (dative plural)
maymunda (locative singular)
maymunlarda (locative plural)
maymundan (ablative singular)
maymunlardan (ablative plural)
maymunun (genitive singular)
maymunların (genitive plural)
maymunum (first-person nominative singular)
maymunlarım (first-person nominative singular)
maymunun (nominative second-person singular)
maymunların (nominative second-person singular)
maymunu (nominative singular third-person)
maymunları (nominative singular third-person)
maymunumuz (first-person nominative plural)
maymunlarımız (first-person nominative plural)
maymununuz (nominative plural second-person)
maymunlarınız (nominative plural second-person)
maymunları (nominative plural third-person)
maymunumu (accusative definite first-person singular)
maymunlarımı (accusative definite first-person singular)
maymununu (accusative definite second-person singular)
maymunlarını (accusative definite second-person singular)
maymununu (accusative definite singular third-person)
maymunlarını (accusative definite singular third-person)
maymunumuzu (accusative definite first-person plural)
maymunlarımızı (accusative definite first-person plural)
maymununuzu (accusative definite plural second-person)
maymunlarınızı (accusative definite plural second-person)
maymunlarını (accusative definite plural third-person)
maymunuma (dative first-person singular)
maymunlarıma (dative first-person singular)
maymununa (dative second-person singular)
maymunlarına (dative second-person singular)
maymununa (dative singular third-person)
maymunlarına (dative singular third-person)
maymunumuza (dative first-person plural)
maymunlarımıza (dative first-person plural)
maymununuza (dative plural second-person)
maymunlarınıza (dative plural second-person)
maymunlarına (dative plural third-person)
maymunumda (first-person locative singular)
maymunlarımda (first-person locative singular)
maymununda (locative second-person singular)
maymunlarında (locative second-person singular)
maymununda (locative singular third-person)
maymunlarında (locative singular third-person)
maymunumuzda (first-person locative plural)
maymunlarımızda (first-person locative plural)
maymununuzda (locative plural second-person)
maymunlarınızda (locative plural second-person)
maymunlarında (locative plural third-person)
maymunumdan (ablative first-person singular)
maymunlarımdan (ablative first-person singular)
maymunundan (ablative second-person singular)
maymunlarından (ablative second-person singular)
maymunundan (ablative singular third-person)
maymunlarından (ablative singular third-person)
maymunumuzdan (ablative first-person plural)
maymunlarımızdan (ablative first-person plural)
maymununuzdan (ablative plural second-person)
maymunlarınızdan (ablative plural second-person)
maymunlarından (ablative plural third-person)
maymunumun (first-person genitive singular)
maymunlarımın (first-person genitive singular)
maymununun (genitive second-person singular)
maymunlarının (genitive second-person singular)
maymununun (genitive singular third-person)
maymunlarının (genitive singular third-person)
maymunumuzun (first-person genitive plural)
maymunlarımızın (first-person genitive plural)
maymununuzun (genitive plural second-person)
maymunlarınızın (genitive plural second-person)
maymunlarının (genitive plural third-person)
maymunum (first-person singular)
maymunlarım (first-person singular)
maymunsun (second-person singular)
maymunlarsın (second-person singular)
maymun (singular third-person)
maymundur (singular third-person)
maymunlar (singular third-person)
maymunlardır (singular third-person)
maymunuz (first-person plural)
maymunlarız (first-person plural)
maymunsunuz (plural second-person)
maymunlarsınız (plural second-person)
maymunlar (plural third-person)
maymunlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish میمون, from Arabic مَيْمُون (maymūn).


kere

kere (definite accusative kereyi, plural kereler)

kereyi (accusative definite)
kereler (plural)
kere (nominative singular)
kereler (nominative plural)
kereyi (accusative definite singular)
kereleri (accusative definite plural)
kereye (dative singular)
kerelere (dative plural)
kerede (locative singular)
kerelerde (locative plural)
kereden (ablative singular)
kerelerden (ablative plural)
kerenin (genitive singular)
kerelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كره (kerre), from Arabic كَرَّة (karra).

time, occasion (an instance or occurrence)


ayak

ayak (definite accusative ayağı, plural ayaklar)

ayağı (accusative definite)
ayaklar (plural)
ayak (nominative singular)
ayaklar (nominative plural)
ayağı (accusative definite singular)
ayakları (accusative definite plural)
ayağa (dative singular)
ayaklara (dative plural)
ayakta (locative singular)
ayaklarda (locative plural)
ayaktan (ablative singular)
ayaklardan (ablative plural)
ayağın (genitive singular)
ayakların (genitive plural)
ayağım (first-person nominative singular)
ayaklarım (first-person nominative singular)
ayağın (nominative second-person singular)
ayakların (nominative second-person singular)
ayağı (nominative singular third-person)
ayakları (nominative singular third-person)
ayağımız (first-person nominative plural)
ayaklarımız (first-person nominative plural)
ayağınız (nominative plural second-person)
ayaklarınız (nominative plural second-person)
ayakları (nominative plural third-person)
ayağımı (accusative definite first-person singular)
ayaklarımı (accusative definite first-person singular)
ayağını (accusative definite second-person singular)
ayaklarını (accusative definite second-person singular)
ayağını (accusative definite singular third-person)
ayaklarını (accusative definite singular third-person)
ayağımızı (accusative definite first-person plural)
ayaklarımızı (accusative definite first-person plural)
ayağınızı (accusative definite plural second-person)
ayaklarınızı (accusative definite plural second-person)
ayaklarını (accusative definite plural third-person)
ayağıma (dative first-person singular)
ayaklarıma (dative first-person singular)
ayağına (dative second-person singular)
ayaklarına (dative second-person singular)
ayağına (dative singular third-person)
ayaklarına (dative singular third-person)
ayağımıza (dative first-person plural)
ayaklarımıza (dative first-person plural)
ayağınıza (dative plural second-person)
ayaklarınıza (dative plural second-person)
ayaklarına (dative plural third-person)
ayağımda (first-person locative singular)
ayaklarımda (first-person locative singular)
ayağında (locative second-person singular)
ayaklarında (locative second-person singular)
ayağında (locative singular third-person)
ayaklarında (locative singular third-person)
ayağımızda (first-person locative plural)
ayaklarımızda (first-person locative plural)
ayağınızda (locative plural second-person)
ayaklarınızda (locative plural second-person)
ayaklarında (locative plural third-person)
ayağımdan (ablative first-person singular)
ayaklarımdan (ablative first-person singular)
ayağından (ablative second-person singular)
ayaklarından (ablative second-person singular)
ayağından (ablative singular third-person)
ayaklarından (ablative singular third-person)
ayağımızdan (ablative first-person plural)
ayaklarımızdan (ablative first-person plural)
ayağınızdan (ablative plural second-person)
ayaklarınızdan (ablative plural second-person)
ayaklarından (ablative plural third-person)
ayağımın (first-person genitive singular)
ayaklarımın (first-person genitive singular)
ayağının (genitive second-person singular)
ayaklarının (genitive second-person singular)
ayağının (genitive singular third-person)
ayaklarının (genitive singular third-person)
ayağımızın (first-person genitive plural)
ayaklarımızın (first-person genitive plural)
ayağınızın (genitive plural second-person)
ayaklarınızın (genitive plural second-person)
ayaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آیاق (ayak, “foot”), from earlier *aδaq, from Proto-Turkic *adak (“foot”).

Kumsaldayız. Neden ayağında çorap var?

(literally, “Why is there sock on your foot”)

We're at the beach. Why are you wearing socks?

Dünyanın en büyük asma köprüsü unvanına da sahip olan köprünün ayakları 318 metrelik yüksekliğiyle 18 Mart Çanakkale Deniz Zaferi’ni simgeliyor.

2022 February 14, “1915 Çanakkale Köprüsü’nde asfaltlama çalışmaları tamamlandı”, in Hurriyet:


ayak

ayağı (accusative definite)
ayaklar (plural)

Inherited from Proto-Turkic *ańak (“vessel, cup”)


budala

head

budala (definite accusative budalayı, plural budalalar)

budalayı (accusative definite)
budalalar (plural)

From Ottoman Turkish بدلا (budala), from Arabic اَبْدَال pl (abdāl) of singular بديل, بَدَل (badal, “a substitute; a good, religious man; saint”), بَدَل (badal, “a substitute; a good, religious man; saint”), from بَدَلَ (badala, “to replace”).


nörd

nörd (definite accusative nördü, plural nördler)

nördü (accusative definite)
nördler (plural)
nörd (nominative singular)
nördler (nominative plural)
nördü (accusative definite singular)
nördleri (accusative definite plural)
nörde (dative singular)
nördlere (dative plural)
nördde (locative singular)
nördlerde (locative plural)
nördden (ablative singular)
nördlerden (ablative plural)
nördün (genitive singular)
nördlerin (genitive plural)
nördüm (first-person nominative singular)
nördlerim (first-person nominative singular)
nördün (nominative second-person singular)
nördlerin (nominative second-person singular)
nördü (nominative singular third-person)
nördleri (nominative singular third-person)
nördümüz (first-person nominative plural)
nördlerimiz (first-person nominative plural)
nördünüz (nominative plural second-person)
nördleriniz (nominative plural second-person)
nördleri (nominative plural third-person)
nördümü (accusative definite first-person singular)
nördlerimi (accusative definite first-person singular)
nördünü (accusative definite second-person singular)
nördlerini (accusative definite second-person singular)
nördünü (accusative definite singular third-person)
nördlerini (accusative definite singular third-person)
nördümüzü (accusative definite first-person plural)
nördlerimizi (accusative definite first-person plural)
nördünüzü (accusative definite plural second-person)
nördlerinizi (accusative definite plural second-person)
nördlerini (accusative definite plural third-person)
nördüme (dative first-person singular)
nördlerime (dative first-person singular)
nördüne (dative second-person singular)
nördlerine (dative second-person singular)
nördüne (dative singular third-person)
nördlerine (dative singular third-person)
nördümüze (dative first-person plural)
nördlerimize (dative first-person plural)
nördünüze (dative plural second-person)
nördlerinize (dative plural second-person)
nördlerine (dative plural third-person)
nördümde (first-person locative singular)
nördlerimde (first-person locative singular)
nördünde (locative second-person singular)
nördlerinde (locative second-person singular)
nördünde (locative singular third-person)
nördlerinde (locative singular third-person)
nördümüzde (first-person locative plural)
nördlerimizde (first-person locative plural)
nördünüzde (locative plural second-person)
nördlerinizde (locative plural second-person)
nördlerinde (locative plural third-person)
nördümden (ablative first-person singular)
nördlerimden (ablative first-person singular)
nördünden (ablative second-person singular)
nördlerinden (ablative second-person singular)
nördünden (ablative singular third-person)
nördlerinden (ablative singular third-person)
nördümüzden (ablative first-person plural)
nördlerimizden (ablative first-person plural)
nördünüzden (ablative plural second-person)
nördlerinizden (ablative plural second-person)
nördlerinden (ablative plural third-person)
nördümün (first-person genitive singular)
nördlerimin (first-person genitive singular)
nördünün (genitive second-person singular)
nördlerinin (genitive second-person singular)
nördünün (genitive singular third-person)
nördlerinin (genitive singular third-person)
nördümüzün (first-person genitive plural)
nördlerimizin (first-person genitive plural)
nördünüzün (genitive plural second-person)
nördlerinizin (genitive plural second-person)
nördlerinin (genitive plural third-person)
nördüm (first-person singular)
nördlerim (first-person singular)
nördsün (second-person singular)
nördlersin (second-person singular)
nörd (singular third-person)
nörddür (singular third-person)
nördler (singular third-person)
nördlerdir (singular third-person)
nördüz (first-person plural)
nördleriz (first-person plural)
nördsünüz (plural second-person)
nördlersiniz (plural second-person)
nördler (plural third-person)
nördlerdir (plural third-person)


marka

marka (definite accusative markayı, plural markalar)

markayı (accusative definite)
markalar (plural)
marka (nominative singular)
markalar (nominative plural)
markayı (accusative definite singular)
markaları (accusative definite plural)
markaya (dative singular)
markalara (dative plural)
markada (locative singular)
markalarda (locative plural)
markadan (ablative singular)
markalardan (ablative plural)
markanın (genitive singular)
markaların (genitive plural)
markam (first-person nominative singular)
markalarım (first-person nominative singular)
markan (nominative second-person singular)
markaların (nominative second-person singular)
markası (nominative singular third-person)
markaları (nominative singular third-person)
markamız (first-person nominative plural)
markalarımız (first-person nominative plural)
markanız (nominative plural second-person)
markalarınız (nominative plural second-person)
markaları (nominative plural third-person)
markamı (accusative definite first-person singular)
markalarımı (accusative definite first-person singular)
markanı (accusative definite second-person singular)
markalarını (accusative definite second-person singular)
markasını (accusative definite singular third-person)
markalarını (accusative definite singular third-person)
markamızı (accusative definite first-person plural)
markalarımızı (accusative definite first-person plural)
markanızı (accusative definite plural second-person)
markalarınızı (accusative definite plural second-person)
markalarını (accusative definite plural third-person)
markama (dative first-person singular)
markalarıma (dative first-person singular)
markana (dative second-person singular)
markalarına (dative second-person singular)
markasına (dative singular third-person)
markalarına (dative singular third-person)
markamıza (dative first-person plural)
markalarımıza (dative first-person plural)
markanıza (dative plural second-person)
markalarınıza (dative plural second-person)
markalarına (dative plural third-person)
markamda (first-person locative singular)
markalarımda (first-person locative singular)
markanda (locative second-person singular)
markalarında (locative second-person singular)
markasında (locative singular third-person)
markalarında (locative singular third-person)
markamızda (first-person locative plural)
markalarımızda (first-person locative plural)
markanızda (locative plural second-person)
markalarınızda (locative plural second-person)
markalarında (locative plural third-person)
markamdan (ablative first-person singular)
markalarımdan (ablative first-person singular)
markandan (ablative second-person singular)
markalarından (ablative second-person singular)
markasından (ablative singular third-person)
markalarından (ablative singular third-person)
markamızdan (ablative first-person plural)
markalarımızdan (ablative first-person plural)
markanızdan (ablative plural second-person)
markalarınızdan (ablative plural second-person)
markalarından (ablative plural third-person)
markamın (first-person genitive singular)
markalarımın (first-person genitive singular)
markanın (genitive second-person singular)
markalarının (genitive second-person singular)
markasının (genitive singular third-person)
markalarının (genitive singular third-person)
markamızın (first-person genitive plural)
markalarımızın (first-person genitive plural)
markanızın (genitive plural second-person)
markalarınızın (genitive plural second-person)
markalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مارقه (marka), from Italian marca.


gerdanlık

head

gerdanlık (definite accusative gerdanlığı, plural gerdanlıklar)

gerdanlığı (accusative definite)
gerdanlıklar (plural)


gerdan

gerdan (definite accusative gerdanı, plural gerdanlar)

gerdanı (accusative definite)
gerdanlar (plural)

→ Romanian: gherdan

From Ottoman Turkish كردان (gerdan, “neck”), from older كردن (gerden), from Persian گردن (gardan).


idrar

idrar (definite accusative idrarı, plural idrarlar)

idrarı (accusative definite)
idrarlar (plural)
idrar (nominative singular)
idrarlar (nominative plural)
idrarı (accusative definite singular)
idrarları (accusative definite plural)
idrara (dative singular)
idrarlara (dative plural)
idrarda (locative singular)
idrarlarda (locative plural)
idrardan (ablative singular)
idrarlardan (ablative plural)
idrarın (genitive singular)
idrarların (genitive plural)
idrarım (first-person nominative singular)
idrarlarım (first-person nominative singular)
idrarın (nominative second-person singular)
idrarların (nominative second-person singular)
idrarı (nominative singular third-person)
idrarları (nominative singular third-person)
idrarımız (first-person nominative plural)
idrarlarımız (first-person nominative plural)
idrarınız (nominative plural second-person)
idrarlarınız (nominative plural second-person)
idrarları (nominative plural third-person)
idrarımı (accusative definite first-person singular)
idrarlarımı (accusative definite first-person singular)
idrarını (accusative definite second-person singular)
idrarlarını (accusative definite second-person singular)
idrarını (accusative definite singular third-person)
idrarlarını (accusative definite singular third-person)
idrarımızı (accusative definite first-person plural)
idrarlarımızı (accusative definite first-person plural)
idrarınızı (accusative definite plural second-person)
idrarlarınızı (accusative definite plural second-person)
idrarlarını (accusative definite plural third-person)
idrarıma (dative first-person singular)
idrarlarıma (dative first-person singular)
idrarına (dative second-person singular)
idrarlarına (dative second-person singular)
idrarına (dative singular third-person)
idrarlarına (dative singular third-person)
idrarımıza (dative first-person plural)
idrarlarımıza (dative first-person plural)
idrarınıza (dative plural second-person)
idrarlarınıza (dative plural second-person)
idrarlarına (dative plural third-person)
idrarımda (first-person locative singular)
idrarlarımda (first-person locative singular)
idrarında (locative second-person singular)
idrarlarında (locative second-person singular)
idrarında (locative singular third-person)
idrarlarında (locative singular third-person)
idrarımızda (first-person locative plural)
idrarlarımızda (first-person locative plural)
idrarınızda (locative plural second-person)
idrarlarınızda (locative plural second-person)
idrarlarında (locative plural third-person)
idrarımdan (ablative first-person singular)
idrarlarımdan (ablative first-person singular)
idrarından (ablative second-person singular)
idrarlarından (ablative second-person singular)
idrarından (ablative singular third-person)
idrarlarından (ablative singular third-person)
idrarımızdan (ablative first-person plural)
idrarlarımızdan (ablative first-person plural)
idrarınızdan (ablative plural second-person)
idrarlarınızdan (ablative plural second-person)
idrarlarından (ablative plural third-person)
idrarımın (first-person genitive singular)
idrarlarımın (first-person genitive singular)
idrarının (genitive second-person singular)
idrarlarının (genitive second-person singular)
idrarının (genitive singular third-person)
idrarlarının (genitive singular third-person)
idrarımızın (first-person genitive plural)
idrarlarımızın (first-person genitive plural)
idrarınızın (genitive plural second-person)
idrarlarınızın (genitive plural second-person)
idrarlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ادرار (idrar), itself from Arabic إِدْرَار (ʔidrār).

Kan, idrar, bilmem ne tahlilleri filan bile bize esaslı bir şey söylemez.

Even blood, urine, etc. tests do not tell us anything essential.