velet

velet (definite accusative veledi, plural veletler)

veledi (accusative definite)
veletler (plural)
velet (nominative singular)
veletler (nominative plural)
veledi (accusative definite singular)
veletleri (accusative definite plural)
velede (dative singular)
veletlere (dative plural)
velette (locative singular)
veletlerde (locative plural)
veletten (ablative singular)
veletlerden (ablative plural)
veledin (genitive singular)
veletlerin (genitive plural)
veledim (first-person nominative singular)
veletlerim (first-person nominative singular)
veledin (nominative second-person singular)
veletlerin (nominative second-person singular)
veledi (nominative singular third-person)
veletleri (nominative singular third-person)
veledimiz (first-person nominative plural)
veletlerimiz (first-person nominative plural)
velediniz (nominative plural second-person)
veletleriniz (nominative plural second-person)
veletleri (nominative plural third-person)
veledimi (accusative definite first-person singular)
veletlerimi (accusative definite first-person singular)
veledini (accusative definite second-person singular)
veletlerini (accusative definite second-person singular)
veledini (accusative definite singular third-person)
veletlerini (accusative definite singular third-person)
veledimizi (accusative definite first-person plural)
veletlerimizi (accusative definite first-person plural)
veledinizi (accusative definite plural second-person)
veletlerinizi (accusative definite plural second-person)
veletlerini (accusative definite plural third-person)
veledime (dative first-person singular)
veletlerime (dative first-person singular)
veledine (dative second-person singular)
veletlerine (dative second-person singular)
veledine (dative singular third-person)
veletlerine (dative singular third-person)
veledimize (dative first-person plural)
veletlerimize (dative first-person plural)
veledinize (dative plural second-person)
veletlerinize (dative plural second-person)
veletlerine (dative plural third-person)
veledimde (first-person locative singular)
veletlerimde (first-person locative singular)
veledinde (locative second-person singular)
veletlerinde (locative second-person singular)
veledinde (locative singular third-person)
veletlerinde (locative singular third-person)
veledimizde (first-person locative plural)
veletlerimizde (first-person locative plural)
veledinizde (locative plural second-person)
veletlerinizde (locative plural second-person)
veletlerinde (locative plural third-person)
veledimden (ablative first-person singular)
veletlerimden (ablative first-person singular)
veledinden (ablative second-person singular)
veletlerinden (ablative second-person singular)
veledinden (ablative singular third-person)
veletlerinden (ablative singular third-person)
veledimizden (ablative first-person plural)
veletlerimizden (ablative first-person plural)
veledinizden (ablative plural second-person)
veletlerinizden (ablative plural second-person)
veletlerinden (ablative plural third-person)
veledimin (first-person genitive singular)
veletlerimin (first-person genitive singular)
veledinin (genitive second-person singular)
veletlerinin (genitive second-person singular)
veledinin (genitive singular third-person)
veletlerinin (genitive singular third-person)
veledimizin (first-person genitive plural)
veletlerimizin (first-person genitive plural)
veledinizin (genitive plural second-person)
veletlerinizin (genitive plural second-person)
veletlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ولد (veled), from Arabic وَلَد (walad).


fosil

head

fosil (definite accusative fosili, plural fosiller)

fosili (accusative definite)
fosiller (plural)
fosil (nominative singular)
fosiller (nominative plural)
fosili (accusative definite singular)
fosilleri (accusative definite plural)
fosile (dative singular)
fosillere (dative plural)
fosilde (locative singular)
fosillerde (locative plural)
fosilden (ablative singular)
fosillerden (ablative plural)
fosilin (genitive singular)
fosillerin (genitive plural)
fosilim (first-person nominative singular)
fosillerim (first-person nominative singular)
fosilin (nominative second-person singular)
fosillerin (nominative second-person singular)
fosili (nominative singular third-person)
fosilleri (nominative singular third-person)
fosilimiz (first-person nominative plural)
fosillerimiz (first-person nominative plural)
fosiliniz (nominative plural second-person)
fosilleriniz (nominative plural second-person)
fosilleri (nominative plural third-person)
fosilimi (accusative definite first-person singular)
fosillerimi (accusative definite first-person singular)
fosilini (accusative definite second-person singular)
fosillerini (accusative definite second-person singular)
fosilini (accusative definite singular third-person)
fosillerini (accusative definite singular third-person)
fosilimizi (accusative definite first-person plural)
fosillerimizi (accusative definite first-person plural)
fosilinizi (accusative definite plural second-person)
fosillerinizi (accusative definite plural second-person)
fosillerini (accusative definite plural third-person)
fosilime (dative first-person singular)
fosillerime (dative first-person singular)
fosiline (dative second-person singular)
fosillerine (dative second-person singular)
fosiline (dative singular third-person)
fosillerine (dative singular third-person)
fosilimize (dative first-person plural)
fosillerimize (dative first-person plural)
fosilinize (dative plural second-person)
fosillerinize (dative plural second-person)
fosillerine (dative plural third-person)
fosilimde (first-person locative singular)
fosillerimde (first-person locative singular)
fosilinde (locative second-person singular)
fosillerinde (locative second-person singular)
fosilinde (locative singular third-person)
fosillerinde (locative singular third-person)
fosilimizde (first-person locative plural)
fosillerimizde (first-person locative plural)
fosilinizde (locative plural second-person)
fosillerinizde (locative plural second-person)
fosillerinde (locative plural third-person)
fosilimden (ablative first-person singular)
fosillerimden (ablative first-person singular)
fosilinden (ablative second-person singular)
fosillerinden (ablative second-person singular)
fosilinden (ablative singular third-person)
fosillerinden (ablative singular third-person)
fosilimizden (ablative first-person plural)
fosillerimizden (ablative first-person plural)
fosilinizden (ablative plural second-person)
fosillerinizden (ablative plural second-person)
fosillerinden (ablative plural third-person)
fosilimin (first-person genitive singular)
fosillerimin (first-person genitive singular)
fosilinin (genitive second-person singular)
fosillerinin (genitive second-person singular)
fosilinin (genitive singular third-person)
fosillerinin (genitive singular third-person)
fosilimizin (first-person genitive plural)
fosillerimizin (first-person genitive plural)
fosilinizin (genitive plural second-person)
fosillerinizin (genitive plural second-person)
fosillerinin (genitive plural third-person)

fossil (the mineralized remains of an animal or plant)


aristokrat

aristokrat (definite accusative aristokratı, plural aristokratlar)

aristokratı (accusative definite)
aristokratlar (plural)
aristokrat (nominative singular)
aristokratlar (nominative plural)
aristokratı (accusative definite singular)
aristokratları (accusative definite plural)
aristokrata (dative singular)
aristokratlara (dative plural)
aristokratta (locative singular)
aristokratlarda (locative plural)
aristokrattan (ablative singular)
aristokratlardan (ablative plural)
aristokratın (genitive singular)
aristokratların (genitive plural)
aristokratım (first-person singular)
aristokratlarım (first-person singular)
aristokratsın (second-person singular)
aristokratlarsın (second-person singular)
aristokrat (singular third-person)
aristokrattır (singular third-person)
aristokratlar (singular third-person)
aristokratlardır (singular third-person)
aristokratız (first-person plural)
aristokratlarız (first-person plural)
aristokratsınız (plural second-person)
aristokratlarsınız (plural second-person)
aristokratlar (plural third-person)
aristokratlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish آریستوقرات (aristokrat), from French aristocrate.


tesir

tesir (definite accusative tesiri, plural tesirler or (obsolete) tesirat)

tesiri (accusative definite)
tesirler (plural)
tesirat (obsolete plural)
tesir (nominative singular)
tesirler (nominative plural)
tesiri (accusative definite singular)
tesirleri (accusative definite plural)
tesire (dative singular)
tesirlere (dative plural)
tesirde (locative singular)
tesirlerde (locative plural)
tesirden (ablative singular)
tesirlerden (ablative plural)
tesirin (genitive singular)
tesirlerin (genitive plural)
tesirim (first-person nominative singular)
tesirlerim (first-person nominative singular)
tesirin (nominative second-person singular)
tesirlerin (nominative second-person singular)
tesiri (nominative singular third-person)
tesirleri (nominative singular third-person)
tesirimiz (first-person nominative plural)
tesirlerimiz (first-person nominative plural)
tesiriniz (nominative plural second-person)
tesirleriniz (nominative plural second-person)
tesirleri (nominative plural third-person)
tesirimi (accusative definite first-person singular)
tesirlerimi (accusative definite first-person singular)
tesirini (accusative definite second-person singular)
tesirlerini (accusative definite second-person singular)
tesirini (accusative definite singular third-person)
tesirlerini (accusative definite singular third-person)
tesirimizi (accusative definite first-person plural)
tesirlerimizi (accusative definite first-person plural)
tesirinizi (accusative definite plural second-person)
tesirlerinizi (accusative definite plural second-person)
tesirlerini (accusative definite plural third-person)
tesirime (dative first-person singular)
tesirlerime (dative first-person singular)
tesirine (dative second-person singular)
tesirlerine (dative second-person singular)
tesirine (dative singular third-person)
tesirlerine (dative singular third-person)
tesirimize (dative first-person plural)
tesirlerimize (dative first-person plural)
tesirinize (dative plural second-person)
tesirlerinize (dative plural second-person)
tesirlerine (dative plural third-person)
tesirimde (first-person locative singular)
tesirlerimde (first-person locative singular)
tesirinde (locative second-person singular)
tesirlerinde (locative second-person singular)
tesirinde (locative singular third-person)
tesirlerinde (locative singular third-person)
tesirimizde (first-person locative plural)
tesirlerimizde (first-person locative plural)
tesirinizde (locative plural second-person)
tesirlerinizde (locative plural second-person)
tesirlerinde (locative plural third-person)
tesirimden (ablative first-person singular)
tesirlerimden (ablative first-person singular)
tesirinden (ablative second-person singular)
tesirlerinden (ablative second-person singular)
tesirinden (ablative singular third-person)
tesirlerinden (ablative singular third-person)
tesirimizden (ablative first-person plural)
tesirlerimizden (ablative first-person plural)
tesirinizden (ablative plural second-person)
tesirlerinizden (ablative plural second-person)
tesirlerinden (ablative plural third-person)
tesirimin (first-person genitive singular)
tesirlerimin (first-person genitive singular)
tesirinin (genitive second-person singular)
tesirlerinin (genitive second-person singular)
tesirinin (genitive singular third-person)
tesirlerinin (genitive singular third-person)
tesirimizin (first-person genitive plural)
tesirlerimizin (first-person genitive plural)
tesirinizin (genitive plural second-person)
tesirlerinizin (genitive plural second-person)
tesirlerinin (genitive plural third-person)
tesirim (first-person singular)
tesirlerim (first-person singular)
tesirsin (second-person singular)
tesirlersin (second-person singular)
tesir (singular third-person)
tesirdir (singular third-person)
tesirler (singular third-person)
tesirlerdir (singular third-person)
tesiriz (first-person plural)
tesirleriz (first-person plural)
tesirsiniz (plural second-person)
tesirlersiniz (plural second-person)
tesirler (plural third-person)
tesirlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish تأثیر, from Arabic تَأْثِير (taʔṯīr).

der

Arabic تَأْثِير (taʔṯīr)


enfeksiyon

head

enfeksiyon (definite accusative enfeksiyonu, plural enfeksiyonlar)

enfeksiyonu (accusative definite)
enfeksiyonlar (plural)
enfeksiyon (nominative singular)
enfeksiyonlar (nominative plural)
enfeksiyonu (accusative definite singular)
enfeksiyonları (accusative definite plural)
enfeksiyona (dative singular)
enfeksiyonlara (dative plural)
enfeksiyonda (locative singular)
enfeksiyonlarda (locative plural)
enfeksiyondan (ablative singular)
enfeksiyonlardan (ablative plural)
enfeksiyonun (genitive singular)
enfeksiyonların (genitive plural)
enfeksiyonum (first-person nominative singular)
enfeksiyonlarım (first-person nominative singular)
enfeksiyonun (nominative second-person singular)
enfeksiyonların (nominative second-person singular)
enfeksiyonu (nominative singular third-person)
enfeksiyonları (nominative singular third-person)
enfeksiyonumuz (first-person nominative plural)
enfeksiyonlarımız (first-person nominative plural)
enfeksiyonunuz (nominative plural second-person)
enfeksiyonlarınız (nominative plural second-person)
enfeksiyonları (nominative plural third-person)
enfeksiyonumu (accusative definite first-person singular)
enfeksiyonlarımı (accusative definite first-person singular)
enfeksiyonunu (accusative definite second-person singular)
enfeksiyonlarını (accusative definite second-person singular)
enfeksiyonunu (accusative definite singular third-person)
enfeksiyonlarını (accusative definite singular third-person)
enfeksiyonumuzu (accusative definite first-person plural)
enfeksiyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
enfeksiyonunuzu (accusative definite plural second-person)
enfeksiyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
enfeksiyonlarını (accusative definite plural third-person)
enfeksiyonuma (dative first-person singular)
enfeksiyonlarıma (dative first-person singular)
enfeksiyonuna (dative second-person singular)
enfeksiyonlarına (dative second-person singular)
enfeksiyonuna (dative singular third-person)
enfeksiyonlarına (dative singular third-person)
enfeksiyonumuza (dative first-person plural)
enfeksiyonlarımıza (dative first-person plural)
enfeksiyonunuza (dative plural second-person)
enfeksiyonlarınıza (dative plural second-person)
enfeksiyonlarına (dative plural third-person)
enfeksiyonumda (first-person locative singular)
enfeksiyonlarımda (first-person locative singular)
enfeksiyonunda (locative second-person singular)
enfeksiyonlarında (locative second-person singular)
enfeksiyonunda (locative singular third-person)
enfeksiyonlarında (locative singular third-person)
enfeksiyonumuzda (first-person locative plural)
enfeksiyonlarımızda (first-person locative plural)
enfeksiyonunuzda (locative plural second-person)
enfeksiyonlarınızda (locative plural second-person)
enfeksiyonlarında (locative plural third-person)
enfeksiyonumdan (ablative first-person singular)
enfeksiyonlarımdan (ablative first-person singular)
enfeksiyonundan (ablative second-person singular)
enfeksiyonlarından (ablative second-person singular)
enfeksiyonundan (ablative singular third-person)
enfeksiyonlarından (ablative singular third-person)
enfeksiyonumuzdan (ablative first-person plural)
enfeksiyonlarımızdan (ablative first-person plural)
enfeksiyonunuzdan (ablative plural second-person)
enfeksiyonlarınızdan (ablative plural second-person)
enfeksiyonlarından (ablative plural third-person)
enfeksiyonumun (first-person genitive singular)
enfeksiyonlarımın (first-person genitive singular)
enfeksiyonunun (genitive second-person singular)
enfeksiyonlarının (genitive second-person singular)
enfeksiyonunun (genitive singular third-person)
enfeksiyonlarının (genitive singular third-person)
enfeksiyonumuzun (first-person genitive plural)
enfeksiyonlarımızın (first-person genitive plural)
enfeksiyonunuzun (genitive plural second-person)
enfeksiyonlarınızın (genitive plural second-person)
enfeksiyonlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انفكسیون (enfeksiyon), from French infection.


dalak

dalak (definite accusative dalağı, plural dalaklar)

dalağı (accusative definite)
dalaklar (plural)
dalak (nominative singular)
dalaklar (nominative plural)
dalağı (accusative definite singular)
dalakları (accusative definite plural)
dalağa (dative singular)
dalaklara (dative plural)
dalakta (locative singular)
dalaklarda (locative plural)
dalaktan (ablative singular)
dalaklardan (ablative plural)
dalağın (genitive singular)
dalakların (genitive plural)
dalağım (first-person nominative singular)
dalaklarım (first-person nominative singular)
dalağın (nominative second-person singular)
dalakların (nominative second-person singular)
dalağı (nominative singular third-person)
dalakları (nominative singular third-person)
dalağımız (first-person nominative plural)
dalaklarımız (first-person nominative plural)
dalağınız (nominative plural second-person)
dalaklarınız (nominative plural second-person)
dalakları (nominative plural third-person)
dalağımı (accusative definite first-person singular)
dalaklarımı (accusative definite first-person singular)
dalağını (accusative definite second-person singular)
dalaklarını (accusative definite second-person singular)
dalağını (accusative definite singular third-person)
dalaklarını (accusative definite singular third-person)
dalağımızı (accusative definite first-person plural)
dalaklarımızı (accusative definite first-person plural)
dalağınızı (accusative definite plural second-person)
dalaklarınızı (accusative definite plural second-person)
dalaklarını (accusative definite plural third-person)
dalağıma (dative first-person singular)
dalaklarıma (dative first-person singular)
dalağına (dative second-person singular)
dalaklarına (dative second-person singular)
dalağına (dative singular third-person)
dalaklarına (dative singular third-person)
dalağımıza (dative first-person plural)
dalaklarımıza (dative first-person plural)
dalağınıza (dative plural second-person)
dalaklarınıza (dative plural second-person)
dalaklarına (dative plural third-person)
dalağımda (first-person locative singular)
dalaklarımda (first-person locative singular)
dalağında (locative second-person singular)
dalaklarında (locative second-person singular)
dalağında (locative singular third-person)
dalaklarında (locative singular third-person)
dalağımızda (first-person locative plural)
dalaklarımızda (first-person locative plural)
dalağınızda (locative plural second-person)
dalaklarınızda (locative plural second-person)
dalaklarında (locative plural third-person)
dalağımdan (ablative first-person singular)
dalaklarımdan (ablative first-person singular)
dalağından (ablative second-person singular)
dalaklarından (ablative second-person singular)
dalağından (ablative singular third-person)
dalaklarından (ablative singular third-person)
dalağımızdan (ablative first-person plural)
dalaklarımızdan (ablative first-person plural)
dalağınızdan (ablative plural second-person)
dalaklarınızdan (ablative plural second-person)
dalaklarından (ablative plural third-person)
dalağımın (first-person genitive singular)
dalaklarımın (first-person genitive singular)
dalağının (genitive second-person singular)
dalaklarının (genitive second-person singular)
dalağının (genitive singular third-person)
dalaklarının (genitive singular third-person)
dalağımızın (first-person genitive plural)
dalaklarımızın (first-person genitive plural)
dalağınızın (genitive plural second-person)
dalaklarınızın (genitive plural second-person)
dalaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طالاق (dalak), from Proto-Turkic *tiālak. Compare Yakut таал (taal).


heykel

heykel (definite accusative heykeli, plural heykeller)

heykeli (accusative definite)
heykeller (plural)
heykel (nominative singular)
heykeller (nominative plural)
heykeli (accusative definite singular)
heykelleri (accusative definite plural)
heykele (dative singular)
heykellere (dative plural)
heykelde (locative singular)
heykellerde (locative plural)
heykelden (ablative singular)
heykellerden (ablative plural)
heykelin (genitive singular)
heykellerin (genitive plural)
heykelim (first-person nominative singular)
heykellerim (first-person nominative singular)
heykelin (nominative second-person singular)
heykellerin (nominative second-person singular)
heykeli (nominative singular third-person)
heykelleri (nominative singular third-person)
heykelimiz (first-person nominative plural)
heykellerimiz (first-person nominative plural)
heykeliniz (nominative plural second-person)
heykelleriniz (nominative plural second-person)
heykelleri (nominative plural third-person)
heykelimi (accusative definite first-person singular)
heykellerimi (accusative definite first-person singular)
heykelini (accusative definite second-person singular)
heykellerini (accusative definite second-person singular)
heykelini (accusative definite singular third-person)
heykellerini (accusative definite singular third-person)
heykelimizi (accusative definite first-person plural)
heykellerimizi (accusative definite first-person plural)
heykelinizi (accusative definite plural second-person)
heykellerinizi (accusative definite plural second-person)
heykellerini (accusative definite plural third-person)
heykelime (dative first-person singular)
heykellerime (dative first-person singular)
heykeline (dative second-person singular)
heykellerine (dative second-person singular)
heykeline (dative singular third-person)
heykellerine (dative singular third-person)
heykelimize (dative first-person plural)
heykellerimize (dative first-person plural)
heykelinize (dative plural second-person)
heykellerinize (dative plural second-person)
heykellerine (dative plural third-person)
heykelimde (first-person locative singular)
heykellerimde (first-person locative singular)
heykelinde (locative second-person singular)
heykellerinde (locative second-person singular)
heykelinde (locative singular third-person)
heykellerinde (locative singular third-person)
heykelimizde (first-person locative plural)
heykellerimizde (first-person locative plural)
heykelinizde (locative plural second-person)
heykellerinizde (locative plural second-person)
heykellerinde (locative plural third-person)
heykelimden (ablative first-person singular)
heykellerimden (ablative first-person singular)
heykelinden (ablative second-person singular)
heykellerinden (ablative second-person singular)
heykelinden (ablative singular third-person)
heykellerinden (ablative singular third-person)
heykelimizden (ablative first-person plural)
heykellerimizden (ablative first-person plural)
heykelinizden (ablative plural second-person)
heykellerinizden (ablative plural second-person)
heykellerinden (ablative plural third-person)
heykelimin (first-person genitive singular)
heykellerimin (first-person genitive singular)
heykelinin (genitive second-person singular)
heykellerinin (genitive second-person singular)
heykelinin (genitive singular third-person)
heykellerinin (genitive singular third-person)
heykelimizin (first-person genitive plural)
heykellerimizin (first-person genitive plural)
heykelinizin (genitive plural second-person)
heykellerinizin (genitive plural second-person)
heykellerinin (genitive plural third-person)
heykelim (first-person singular)
heykellerim (first-person singular)
heykelsin (second-person singular)
heykellersin (second-person singular)
heykel (singular third-person)
heykeldir (singular third-person)
heykeller (singular third-person)
heykellerdir (singular third-person)
heykeliz (first-person plural)
heykelleriz (first-person plural)
heykelsiniz (plural second-person)
heykellersiniz (plural second-person)
heykeller (plural third-person)
heykellerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish هیكل (heykel), from Arabic هَيْكَل (haykal).


demirci

head

demirci (definite accusative demirciyi, plural demirciler)

demirciyi (accusative definite)
demirciler (plural)
demirci (nominative singular)
demirciler (nominative plural)
demirciyi (accusative definite singular)
demircileri (accusative definite plural)
demirciye (dative singular)
demircilere (dative plural)
demircide (locative singular)
demircilerde (locative plural)
demirciden (ablative singular)
demircilerden (ablative plural)
demircinin (genitive singular)
demircilerin (genitive plural)
demircim (first-person nominative singular)
demircilerim (first-person nominative singular)
demircin (nominative second-person singular)
demircilerin (nominative second-person singular)
demircisi (nominative singular third-person)
demircileri (nominative singular third-person)
demircimiz (first-person nominative plural)
demircilerimiz (first-person nominative plural)
demirciniz (nominative plural second-person)
demircileriniz (nominative plural second-person)
demircileri (nominative plural third-person)
demircimi (accusative definite first-person singular)
demircilerimi (accusative definite first-person singular)
demircini (accusative definite second-person singular)
demircilerini (accusative definite second-person singular)
demircisini (accusative definite singular third-person)
demircilerini (accusative definite singular third-person)
demircimizi (accusative definite first-person plural)
demircilerimizi (accusative definite first-person plural)
demircinizi (accusative definite plural second-person)
demircilerinizi (accusative definite plural second-person)
demircilerini (accusative definite plural third-person)
demircime (dative first-person singular)
demircilerime (dative first-person singular)
demircine (dative second-person singular)
demircilerine (dative second-person singular)
demircisine (dative singular third-person)
demircilerine (dative singular third-person)
demircimize (dative first-person plural)
demircilerimize (dative first-person plural)
demircinize (dative plural second-person)
demircilerinize (dative plural second-person)
demircilerine (dative plural third-person)
demircimde (first-person locative singular)
demircilerimde (first-person locative singular)
demircinde (locative second-person singular)
demircilerinde (locative second-person singular)
demircisinde (locative singular third-person)
demircilerinde (locative singular third-person)
demircimizde (first-person locative plural)
demircilerimizde (first-person locative plural)
demircinizde (locative plural second-person)
demircilerinizde (locative plural second-person)
demircilerinde (locative plural third-person)
demircimden (ablative first-person singular)
demircilerimden (ablative first-person singular)
demircinden (ablative second-person singular)
demircilerinden (ablative second-person singular)
demircisinden (ablative singular third-person)
demircilerinden (ablative singular third-person)
demircimizden (ablative first-person plural)
demircilerimizden (ablative first-person plural)
demircinizden (ablative plural second-person)
demircilerinizden (ablative plural second-person)
demircilerinden (ablative plural third-person)
demircimin (first-person genitive singular)
demircilerimin (first-person genitive singular)
demircinin (genitive second-person singular)
demircilerinin (genitive second-person singular)
demircisinin (genitive singular third-person)
demircilerinin (genitive singular third-person)
demircimizin (first-person genitive plural)
demircilerimizin (first-person genitive plural)
demircinizin (genitive plural second-person)
demircilerinizin (genitive plural second-person)
demircilerinin (genitive plural third-person)
demirciyim (first-person singular)
demircilerim (first-person singular)
demircisin (second-person singular)
demircilersin (second-person singular)
demirci (singular third-person)
demircidir (singular third-person)
demirciler (singular third-person)
demircilerdir (singular third-person)
demirciyiz (first-person plural)
demircileriz (first-person plural)
demircisiniz (plural second-person)
demircilersiniz (plural second-person)
demirciler (plural third-person)
demircilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish دمیرجی (demirci, “iron dealer, blacksmith”), تیمورجی, دمورجی (demürci) from Proto-Turkic *temürči (“blacksmith”)-.


alaşım

head

alaşım (definite accusative alaşımı, plural alaşımlar)

alaşımı (accusative definite)
alaşımlar (plural)

Coined in the 1940s to replace the Arabic-derived halita.


tahsil

tahsil (definite accusative tahsili, plural tahsiller)

tahsili (accusative definite)
tahsiller (plural)
tahsil (nominative singular)
tahsiller (nominative plural)
tahsili (accusative definite singular)
tahsilleri (accusative definite plural)
tahsile (dative singular)
tahsillere (dative plural)
tahsilde (locative singular)
tahsillerde (locative plural)
tahsilden (ablative singular)
tahsillerden (ablative plural)
tahsilin (genitive singular)
tahsillerin (genitive plural)
tahsilim (first-person nominative singular)
tahsillerim (first-person nominative singular)
tahsilin (nominative second-person singular)
tahsillerin (nominative second-person singular)
tahsili (nominative singular third-person)
tahsilleri (nominative singular third-person)
tahsilimiz (first-person nominative plural)
tahsillerimiz (first-person nominative plural)
tahsiliniz (nominative plural second-person)
tahsilleriniz (nominative plural second-person)
tahsilleri (nominative plural third-person)
tahsilimi (accusative definite first-person singular)
tahsillerimi (accusative definite first-person singular)
tahsilini (accusative definite second-person singular)
tahsillerini (accusative definite second-person singular)
tahsilini (accusative definite singular third-person)
tahsillerini (accusative definite singular third-person)
tahsilimizi (accusative definite first-person plural)
tahsillerimizi (accusative definite first-person plural)
tahsilinizi (accusative definite plural second-person)
tahsillerinizi (accusative definite plural second-person)
tahsillerini (accusative definite plural third-person)
tahsilime (dative first-person singular)
tahsillerime (dative first-person singular)
tahsiline (dative second-person singular)
tahsillerine (dative second-person singular)
tahsiline (dative singular third-person)
tahsillerine (dative singular third-person)
tahsilimize (dative first-person plural)
tahsillerimize (dative first-person plural)
tahsilinize (dative plural second-person)
tahsillerinize (dative plural second-person)
tahsillerine (dative plural third-person)
tahsilimde (first-person locative singular)
tahsillerimde (first-person locative singular)
tahsilinde (locative second-person singular)
tahsillerinde (locative second-person singular)
tahsilinde (locative singular third-person)
tahsillerinde (locative singular third-person)
tahsilimizde (first-person locative plural)
tahsillerimizde (first-person locative plural)
tahsilinizde (locative plural second-person)
tahsillerinizde (locative plural second-person)
tahsillerinde (locative plural third-person)
tahsilimden (ablative first-person singular)
tahsillerimden (ablative first-person singular)
tahsilinden (ablative second-person singular)
tahsillerinden (ablative second-person singular)
tahsilinden (ablative singular third-person)
tahsillerinden (ablative singular third-person)
tahsilimizden (ablative first-person plural)
tahsillerimizden (ablative first-person plural)
tahsilinizden (ablative plural second-person)
tahsillerinizden (ablative plural second-person)
tahsillerinden (ablative plural third-person)
tahsilimin (first-person genitive singular)
tahsillerimin (first-person genitive singular)
tahsilinin (genitive second-person singular)
tahsillerinin (genitive second-person singular)
tahsilinin (genitive singular third-person)
tahsillerinin (genitive singular third-person)
tahsilimizin (first-person genitive plural)
tahsillerimizin (first-person genitive plural)
tahsilinizin (genitive plural second-person)
tahsillerinizin (genitive plural second-person)
tahsillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تحصیل (taḥṣil, “a making be existent or present, producing, production; an extracting, educing; an obtaining, acquiring, acquisition, especially of learning or science; a collecting (money), collection of revenue”), from Arabic تَحْصِيل (taḥṣīl), verbal noun of حَصَّلَ (ḥaṣṣala, “to produce, to educe, to extract, to raise, to gather”).

der

Arabic تَحْصِيل (taḥṣīl)

An act of collecting money, a debt, due etc.; collection.

An act of learning, getting educated; education.


çiftçi

head

çiftçi (definite accusative çiftçiyi, plural çiftçiler)

çiftçiyi (accusative definite)
çiftçiler (plural)
çiftçi (nominative singular)
çiftçiler (nominative plural)
çiftçiyi (accusative definite singular)
çiftçileri (accusative definite plural)
çiftçiye (dative singular)
çiftçilere (dative plural)
çiftçide (locative singular)
çiftçilerde (locative plural)
çiftçiden (ablative singular)
çiftçilerden (ablative plural)
çiftçinin (genitive singular)
çiftçilerin (genitive plural)
çiftçim (first-person nominative singular)
çiftçilerim (first-person nominative singular)
çiftçin (nominative second-person singular)
çiftçilerin (nominative second-person singular)
çiftçisi (nominative singular third-person)
çiftçileri (nominative singular third-person)
çiftçimiz (first-person nominative plural)
çiftçilerimiz (first-person nominative plural)
çiftçiniz (nominative plural second-person)
çiftçileriniz (nominative plural second-person)
çiftçileri (nominative plural third-person)
çiftçimi (accusative definite first-person singular)
çiftçilerimi (accusative definite first-person singular)
çiftçini (accusative definite second-person singular)
çiftçilerini (accusative definite second-person singular)
çiftçisini (accusative definite singular third-person)
çiftçilerini (accusative definite singular third-person)
çiftçimizi (accusative definite first-person plural)
çiftçilerimizi (accusative definite first-person plural)
çiftçinizi (accusative definite plural second-person)
çiftçilerinizi (accusative definite plural second-person)
çiftçilerini (accusative definite plural third-person)
çiftçime (dative first-person singular)
çiftçilerime (dative first-person singular)
çiftçine (dative second-person singular)
çiftçilerine (dative second-person singular)
çiftçisine (dative singular third-person)
çiftçilerine (dative singular third-person)
çiftçimize (dative first-person plural)
çiftçilerimize (dative first-person plural)
çiftçinize (dative plural second-person)
çiftçilerinize (dative plural second-person)
çiftçilerine (dative plural third-person)
çiftçimde (first-person locative singular)
çiftçilerimde (first-person locative singular)
çiftçinde (locative second-person singular)
çiftçilerinde (locative second-person singular)
çiftçisinde (locative singular third-person)
çiftçilerinde (locative singular third-person)
çiftçimizde (first-person locative plural)
çiftçilerimizde (first-person locative plural)
çiftçinizde (locative plural second-person)
çiftçilerinizde (locative plural second-person)
çiftçilerinde (locative plural third-person)
çiftçimden (ablative first-person singular)
çiftçilerimden (ablative first-person singular)
çiftçinden (ablative second-person singular)
çiftçilerinden (ablative second-person singular)
çiftçisinden (ablative singular third-person)
çiftçilerinden (ablative singular third-person)
çiftçimizden (ablative first-person plural)
çiftçilerimizden (ablative first-person plural)
çiftçinizden (ablative plural second-person)
çiftçilerinizden (ablative plural second-person)
çiftçilerinden (ablative plural third-person)
çiftçimin (first-person genitive singular)
çiftçilerimin (first-person genitive singular)
çiftçinin (genitive second-person singular)
çiftçilerinin (genitive second-person singular)
çiftçisinin (genitive singular third-person)
çiftçilerinin (genitive singular third-person)
çiftçimizin (first-person genitive plural)
çiftçilerimizin (first-person genitive plural)
çiftçinizin (genitive plural second-person)
çiftçilerinizin (genitive plural second-person)
çiftçilerinin (genitive plural third-person)
çiftçiyim (first-person singular)
çiftçilerim (first-person singular)
çiftçisin (second-person singular)
çiftçilersin (second-person singular)
çiftçi (singular third-person)
çiftçidir (singular third-person)
çiftçiler (singular third-person)
çiftçilerdir (singular third-person)
çiftçiyiz (first-person plural)
çiftçileriz (first-person plural)
çiftçisiniz (plural second-person)
çiftçilersiniz (plural second-person)
çiftçiler (plural third-person)
çiftçilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish چفتجی (çiftçi), equivalent to çift + -çı.

farmer (person who works the land or who keeps livestock)


pastelli

pastelli (definite accusative pastelliyi, plural pastelliler)

pastelliyi (accusative definite)
pastelliler (plural)


dizi

dizi (definite accusative diziyi, plural diziler)

diziyi (accusative definite)
diziler (plural)
dizi (nominative singular)
diziler (nominative plural)
diziyi (accusative definite singular)
dizileri (accusative definite plural)
diziye (dative singular)
dizilere (dative plural)
dizide (locative singular)
dizilerde (locative plural)
diziden (ablative singular)
dizilerden (ablative plural)
dizinin (genitive singular)
dizilerin (genitive plural)
dizim (first-person nominative singular)
dizilerim (first-person nominative singular)
dizin (nominative second-person singular)
dizilerin (nominative second-person singular)
dizisi (nominative singular third-person)
dizileri (nominative singular third-person)
dizimiz (first-person nominative plural)
dizilerimiz (first-person nominative plural)
diziniz (nominative plural second-person)
dizileriniz (nominative plural second-person)
dizileri (nominative plural third-person)
dizimi (accusative definite first-person singular)
dizilerimi (accusative definite first-person singular)
dizini (accusative definite second-person singular)
dizilerini (accusative definite second-person singular)
dizisini (accusative definite singular third-person)
dizilerini (accusative definite singular third-person)
dizimizi (accusative definite first-person plural)
dizilerimizi (accusative definite first-person plural)
dizinizi (accusative definite plural second-person)
dizilerinizi (accusative definite plural second-person)
dizilerini (accusative definite plural third-person)
dizime (dative first-person singular)
dizilerime (dative first-person singular)
dizine (dative second-person singular)
dizilerine (dative second-person singular)
dizisine (dative singular third-person)
dizilerine (dative singular third-person)
dizimize (dative first-person plural)
dizilerimize (dative first-person plural)
dizinize (dative plural second-person)
dizilerinize (dative plural second-person)
dizilerine (dative plural third-person)
dizimde (first-person locative singular)
dizilerimde (first-person locative singular)
dizinde (locative second-person singular)
dizilerinde (locative second-person singular)
dizisinde (locative singular third-person)
dizilerinde (locative singular third-person)
dizimizde (first-person locative plural)
dizilerimizde (first-person locative plural)
dizinizde (locative plural second-person)
dizilerinizde (locative plural second-person)
dizilerinde (locative plural third-person)
dizimden (ablative first-person singular)
dizilerimden (ablative first-person singular)
dizinden (ablative second-person singular)
dizilerinden (ablative second-person singular)
dizisinden (ablative singular third-person)
dizilerinden (ablative singular third-person)
dizimizden (ablative first-person plural)
dizilerimizden (ablative first-person plural)
dizinizden (ablative plural second-person)
dizilerinizden (ablative plural second-person)
dizilerinden (ablative plural third-person)
dizimin (first-person genitive singular)
dizilerimin (first-person genitive singular)
dizinin (genitive second-person singular)
dizilerinin (genitive second-person singular)
dizisinin (genitive singular third-person)
dizilerinin (genitive singular third-person)
dizimizin (first-person genitive plural)
dizilerimizin (first-person genitive plural)
dizinizin (genitive plural second-person)
dizilerinizin (genitive plural second-person)
dizilerinin (genitive plural third-person)

From diz- (“to line up”) + -i (deverbal nominal suffix).

suffix

-i<id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>


irat

head

irat (definite accusative iradı, plural iratlar)

iradı (accusative definite)
iratlar (plural)

From Ottoman Turkish ایراد (irad, “bringing; offering a statement; income”), from Arabic إِيرَاد (ʔīrād), verbal noun of أَوْرَدَ (ʔawrada). A different sense of the Arabic verb survived in Azerbaijani irad (“rebuke”).

der

Arabic إِيرَاد (ʔīrād)


zil

head

zil (definite accusative zili, plural ziller)

zili (accusative definite)
ziller (plural)

From Ottoman Turkish زل (zil), perhaps from Persian زیر (zir).


ise

Inherited from Ottoman Turkish ایسه (ise), from Proto-Turkic *er-ser (“if”), equivalent to inflection with -se (“conditional mood marker”). Generally viewed as the conditional mood of the defective verb imek.


çene

head

çene (definite accusative çeneyi, plural çeneler)

çeneyi (accusative definite)
çeneler (plural)
çene (nominative singular)
çeneler (nominative plural)
çeneyi (accusative definite singular)
çeneleri (accusative definite plural)
çeneye (dative singular)
çenelere (dative plural)
çenede (locative singular)
çenelerde (locative plural)
çeneden (ablative singular)
çenelerden (ablative plural)
çenenin (genitive singular)
çenelerin (genitive plural)
çenem (first-person nominative singular)
çenelerim (first-person nominative singular)
çenen (nominative second-person singular)
çenelerin (nominative second-person singular)
çenesi (nominative singular third-person)
çeneleri (nominative singular third-person)
çenemiz (first-person nominative plural)
çenelerimiz (first-person nominative plural)
çeneniz (nominative plural second-person)
çeneleriniz (nominative plural second-person)
çeneleri (nominative plural third-person)
çenemi (accusative definite first-person singular)
çenelerimi (accusative definite first-person singular)
çeneni (accusative definite second-person singular)
çenelerini (accusative definite second-person singular)
çenesini (accusative definite singular third-person)
çenelerini (accusative definite singular third-person)
çenemizi (accusative definite first-person plural)
çenelerimizi (accusative definite first-person plural)
çenenizi (accusative definite plural second-person)
çenelerinizi (accusative definite plural second-person)
çenelerini (accusative definite plural third-person)
çeneme (dative first-person singular)
çenelerime (dative first-person singular)
çenene (dative second-person singular)
çenelerine (dative second-person singular)
çenesine (dative singular third-person)
çenelerine (dative singular third-person)
çenemize (dative first-person plural)
çenelerimize (dative first-person plural)
çenenize (dative plural second-person)
çenelerinize (dative plural second-person)
çenelerine (dative plural third-person)
çenemde (first-person locative singular)
çenelerimde (first-person locative singular)
çenende (locative second-person singular)
çenelerinde (locative second-person singular)
çenesinde (locative singular third-person)
çenelerinde (locative singular third-person)
çenemizde (first-person locative plural)
çenelerimizde (first-person locative plural)
çenenizde (locative plural second-person)
çenelerinizde (locative plural second-person)
çenelerinde (locative plural third-person)
çenemden (ablative first-person singular)
çenelerimden (ablative first-person singular)
çenenden (ablative second-person singular)
çenelerinden (ablative second-person singular)
çenesinden (ablative singular third-person)
çenelerinden (ablative singular third-person)
çenemizden (ablative first-person plural)
çenelerimizden (ablative first-person plural)
çenenizden (ablative plural second-person)
çenelerinizden (ablative plural second-person)
çenelerinden (ablative plural third-person)
çenemin (first-person genitive singular)
çenelerimin (first-person genitive singular)
çenenin (genitive second-person singular)
çenelerinin (genitive second-person singular)
çenesinin (genitive singular third-person)
çenelerinin (genitive singular third-person)
çenemizin (first-person genitive plural)
çenelerimizin (first-person genitive plural)
çenenizin (genitive plural second-person)
çenelerinizin (genitive plural second-person)
çenelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چكه (çeŋe, “chin, jawbone”), from Proto-Turkic *čeŋe (“jaw”). Cognate with Chagatai [script needed] (čeŋe), Yakut сэҥийэ (señiye, “chin”). Unclear relationship to Persian چانه (čâne, “chin”), according to Dybo, the Persian form doesn't have an Iranian etymology and rather developed under Turkic influence. Compare Persian زنخ (zanax, “chin”) with regular Iranian etymology, which is supposedly cognate with čâne.


kayın

head

kayın (definite accusative kayını, plural kayınlar)

kayını (accusative definite)
kayınlar (plural)

From Ottoman Turkish قاین (kayın), from Proto-Turkic *kadïŋ (“birch tree”). Compare Old Turkic [script needed] (kadıŋ), Uzbek qayin (“birch tree”), Kyrgyz кайың (kayıŋ), Kazakh қайың (qaiyñ), Yakut хатыҥ (qatıñ) etc.


kayın

kayın (definite accusative kaynı, plural kayınlar)

kaynı (accusative definite)
kayınlar (plural)
kayın (nominative singular)
kayınlar (nominative plural)
kaynı (accusative definite singular)
kayınları (accusative definite plural)
kayna (dative singular)
kayınlara (dative plural)
kayında (locative singular)
kayınlarda (locative plural)
kayından (ablative singular)
kayınlardan (ablative plural)
kaynın (genitive singular)
kayınların (genitive plural)
kaynım (first-person nominative singular)
kayınlarım (first-person nominative singular)
kaynın (nominative second-person singular)
kayınların (nominative second-person singular)
kaynı (nominative singular third-person)
kayınları (nominative singular third-person)
kaynımız (first-person nominative plural)
kayınlarımız (first-person nominative plural)
kaynınız (nominative plural second-person)
kayınlarınız (nominative plural second-person)
kayınları (nominative plural third-person)
kaynımı (accusative definite first-person singular)
kayınlarımı (accusative definite first-person singular)
kaynını (accusative definite second-person singular)
kayınlarını (accusative definite second-person singular)
kaynını (accusative definite singular third-person)
kayınlarını (accusative definite singular third-person)
kaynımızı (accusative definite first-person plural)
kayınlarımızı (accusative definite first-person plural)
kaynınızı (accusative definite plural second-person)
kayınlarınızı (accusative definite plural second-person)
kayınlarını (accusative definite plural third-person)
kaynıma (dative first-person singular)
kayınlarıma (dative first-person singular)
kaynına (dative second-person singular)
kayınlarına (dative second-person singular)
kaynına (dative singular third-person)
kayınlarına (dative singular third-person)
kaynımıza (dative first-person plural)
kayınlarımıza (dative first-person plural)
kaynınıza (dative plural second-person)
kayınlarınıza (dative plural second-person)
kayınlarına (dative plural third-person)
kaynımda (first-person locative singular)
kayınlarımda (first-person locative singular)
kaynında (locative second-person singular)
kayınlarında (locative second-person singular)
kaynında (locative singular third-person)
kayınlarında (locative singular third-person)
kaynımızda (first-person locative plural)
kayınlarımızda (first-person locative plural)
kaynınızda (locative plural second-person)
kayınlarınızda (locative plural second-person)
kayınlarında (locative plural third-person)
kaynımdan (ablative first-person singular)
kayınlarımdan (ablative first-person singular)
kaynından (ablative second-person singular)
kayınlarından (ablative second-person singular)
kaynından (ablative singular third-person)
kayınlarından (ablative singular third-person)
kaynımızdan (ablative first-person plural)
kayınlarımızdan (ablative first-person plural)
kaynınızdan (ablative plural second-person)
kayınlarınızdan (ablative plural second-person)
kayınlarından (ablative plural third-person)
kaynımın (first-person genitive singular)
kayınlarımın (first-person genitive singular)
kaynının (genitive second-person singular)
kayınlarının (genitive second-person singular)
kaynının (genitive singular third-person)
kayınlarının (genitive singular third-person)
kaynımızın (first-person genitive plural)
kayınlarımızın (first-person genitive plural)
kaynınızın (genitive plural second-person)
kayınlarınızın (genitive plural second-person)
kayınlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاین (kayn, kayın, “wife's brother”), from Proto-Turkic *kādïn (“relative-in-law”). Unrelated to kadın, hatun.

inh

brother-in-law
The brother of one's spouse.


havar

head

havar (definite accusative havarı, plural havarlar)

havarı (accusative definite)
havarlar (plural)
havar (nominative singular)
havarlar (nominative plural)
havarı (accusative definite singular)
havarları (accusative definite plural)
havara (dative singular)
havarlara (dative plural)
havarda (locative singular)
havarlarda (locative plural)
havardan (ablative singular)
havarlardan (ablative plural)
havarın (genitive singular)
havarların (genitive plural)


menekşe

menekşe (definite accusative menekşeyi, plural menekşeler)

menekşeyi (accusative definite)
menekşeler (plural)
menekşe (nominative singular)
menekşeler (nominative plural)
menekşeyi (accusative definite singular)
menekşeleri (accusative definite plural)
menekşeye (dative singular)
menekşelere (dative plural)
menekşede (locative singular)
menekşelerde (locative plural)
menekşeden (ablative singular)
menekşelerden (ablative plural)
menekşenin (genitive singular)
menekşelerin (genitive plural)
menekşem (first-person nominative singular)
menekşelerim (first-person nominative singular)
menekşen (nominative second-person singular)
menekşelerin (nominative second-person singular)
menekşesi (nominative singular third-person)
menekşeleri (nominative singular third-person)
menekşemiz (first-person nominative plural)
menekşelerimiz (first-person nominative plural)
menekşeniz (nominative plural second-person)
menekşeleriniz (nominative plural second-person)
menekşeleri (nominative plural third-person)
menekşemi (accusative definite first-person singular)
menekşelerimi (accusative definite first-person singular)
menekşeni (accusative definite second-person singular)
menekşelerini (accusative definite second-person singular)
menekşesini (accusative definite singular third-person)
menekşelerini (accusative definite singular third-person)
menekşemizi (accusative definite first-person plural)
menekşelerimizi (accusative definite first-person plural)
menekşenizi (accusative definite plural second-person)
menekşelerinizi (accusative definite plural second-person)
menekşelerini (accusative definite plural third-person)
menekşeme (dative first-person singular)
menekşelerime (dative first-person singular)
menekşene (dative second-person singular)
menekşelerine (dative second-person singular)
menekşesine (dative singular third-person)
menekşelerine (dative singular third-person)
menekşemize (dative first-person plural)
menekşelerimize (dative first-person plural)
menekşenize (dative plural second-person)
menekşelerinize (dative plural second-person)
menekşelerine (dative plural third-person)
menekşemde (first-person locative singular)
menekşelerimde (first-person locative singular)
menekşende (locative second-person singular)
menekşelerinde (locative second-person singular)
menekşesinde (locative singular third-person)
menekşelerinde (locative singular third-person)
menekşemizde (first-person locative plural)
menekşelerimizde (first-person locative plural)
menekşenizde (locative plural second-person)
menekşelerinizde (locative plural second-person)
menekşelerinde (locative plural third-person)
menekşemden (ablative first-person singular)
menekşelerimden (ablative first-person singular)
menekşenden (ablative second-person singular)
menekşelerinden (ablative second-person singular)
menekşesinden (ablative singular third-person)
menekşelerinden (ablative singular third-person)
menekşemizden (ablative first-person plural)
menekşelerimizden (ablative first-person plural)
menekşenizden (ablative plural second-person)
menekşelerinizden (ablative plural second-person)
menekşelerinden (ablative plural third-person)
menekşemin (first-person genitive singular)
menekşelerimin (first-person genitive singular)
menekşenin (genitive second-person singular)
menekşelerinin (genitive second-person singular)
menekşesinin (genitive singular third-person)
menekşelerinin (genitive singular third-person)
menekşemizin (first-person genitive plural)
menekşelerimizin (first-person genitive plural)
menekşenizin (genitive plural second-person)
menekşelerinizin (genitive plural second-person)
menekşelerinin (genitive plural third-person)
menekşeyim (first-person singular)
menekşelerim (first-person singular)
menekşesin (second-person singular)
menekşelersin (second-person singular)
menekşe (singular third-person)
menekşedir (singular third-person)
menekşeler (singular third-person)
menekşelerdir (singular third-person)
menekşeyiz (first-person plural)
menekşeleriz (first-person plural)
menekşesiniz (plural second-person)
menekşelersiniz (plural second-person)
menekşeler (plural third-person)
menekşelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish منكشه (menekşe, “violet”), from Persian بنفشه (banafše, “violet”).


hisar

head

hisar (definite accusative hisarı, plural hisarlar)

hisarı (accusative definite)
hisarlar (plural)
hisar (nominative singular)
hisarlar (nominative plural)
hisarı (accusative definite singular)
hisarları (accusative definite plural)
hisara (dative singular)
hisarlara (dative plural)
hisarda (locative singular)
hisarlarda (locative plural)
hisardan (ablative singular)
hisarlardan (ablative plural)
hisarın (genitive singular)
hisarların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish حصار (hisar), itself from Arabic حِصَار (ḥiṣār).


torpido

head

torpido (definite accusative torpidoyu, plural torpidolar)

torpidoyu (accusative definite)
torpidolar (plural)
torpido (nominative singular)
torpidolar (nominative plural)
torpidoyu (accusative definite singular)
torpidoları (accusative definite plural)
torpidoya (dative singular)
torpidolara (dative plural)
torpidoda (locative singular)
torpidolarda (locative plural)
torpidodan (ablative singular)
torpidolardan (ablative plural)
torpidonun (genitive singular)
torpidoların (genitive plural)

From Ottoman Turkish طورپیدو (torpido), from English torpedo, from Latin torpēdō.


afyon

afyon (definite accusative afyonu, plural afyonlar)

afyonu (accusative definite)
afyonlar (plural)
afyon (nominative singular)
afyonlar (nominative plural)
afyonu (accusative definite singular)
afyonları (accusative definite plural)
afyona (dative singular)
afyonlara (dative plural)
afyonda (locative singular)
afyonlarda (locative plural)
afyondan (ablative singular)
afyonlardan (ablative plural)
afyonun (genitive singular)
afyonların (genitive plural)
afyonum (first-person nominative singular)
afyonlarım (first-person nominative singular)
afyonun (nominative second-person singular)
afyonların (nominative second-person singular)
afyonu (nominative singular third-person)
afyonları (nominative singular third-person)
afyonumuz (first-person nominative plural)
afyonlarımız (first-person nominative plural)
afyonunuz (nominative plural second-person)
afyonlarınız (nominative plural second-person)
afyonları (nominative plural third-person)
afyonumu (accusative definite first-person singular)
afyonlarımı (accusative definite first-person singular)
afyonunu (accusative definite second-person singular)
afyonlarını (accusative definite second-person singular)
afyonunu (accusative definite singular third-person)
afyonlarını (accusative definite singular third-person)
afyonumuzu (accusative definite first-person plural)
afyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
afyonunuzu (accusative definite plural second-person)
afyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
afyonlarını (accusative definite plural third-person)
afyonuma (dative first-person singular)
afyonlarıma (dative first-person singular)
afyonuna (dative second-person singular)
afyonlarına (dative second-person singular)
afyonuna (dative singular third-person)
afyonlarına (dative singular third-person)
afyonumuza (dative first-person plural)
afyonlarımıza (dative first-person plural)
afyonunuza (dative plural second-person)
afyonlarınıza (dative plural second-person)
afyonlarına (dative plural third-person)
afyonumda (first-person locative singular)
afyonlarımda (first-person locative singular)
afyonunda (locative second-person singular)
afyonlarında (locative second-person singular)
afyonunda (locative singular third-person)
afyonlarında (locative singular third-person)
afyonumuzda (first-person locative plural)
afyonlarımızda (first-person locative plural)
afyonunuzda (locative plural second-person)
afyonlarınızda (locative plural second-person)
afyonlarında (locative plural third-person)
afyonumdan (ablative first-person singular)
afyonlarımdan (ablative first-person singular)
afyonundan (ablative second-person singular)
afyonlarından (ablative second-person singular)
afyonundan (ablative singular third-person)
afyonlarından (ablative singular third-person)
afyonumuzdan (ablative first-person plural)
afyonlarımızdan (ablative first-person plural)
afyonunuzdan (ablative plural second-person)
afyonlarınızdan (ablative plural second-person)
afyonlarından (ablative plural third-person)
afyonumun (first-person genitive singular)
afyonlarımın (first-person genitive singular)
afyonunun (genitive second-person singular)
afyonlarının (genitive second-person singular)
afyonunun (genitive singular third-person)
afyonlarının (genitive singular third-person)
afyonumuzun (first-person genitive plural)
afyonlarımızın (first-person genitive plural)
afyonunuzun (genitive plural second-person)
afyonlarınızın (genitive plural second-person)
afyonlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آفیون, from Arabic أَفْيُون (ʔafyūn), from Ancient Greek ὄπιον (ópion), from ὀπός (opós, “juice of a plant”).


kitabevi

kitabevi (definite accusative kitabeviyi, plural kitabeviler)

kitabeviyi (accusative definite)
kitabeviler (plural)

From kitap (“book”) + ev (“house”). The traditional suffix for such formations ("building where ...") is -hane, but it had already been used to form kütüphane (“library”).


haşiş

der

Arabic حَشِيش (ḥašīš)


yakamoz

head

yakamoz (definite accusative yakamozu, plural yakamozlar)

yakamozu (accusative definite)
yakamozlar (plural)
yakamoz (nominative singular)
yakamozlar (nominative plural)
yakamozu (accusative definite singular)
yakamozları (accusative definite plural)
yakamoza (dative singular)
yakamozlara (dative plural)
yakamozda (locative singular)
yakamozlarda (locative plural)
yakamozdan (ablative singular)
yakamozlardan (ablative plural)
yakamozun (genitive singular)
yakamozların (genitive plural)
yakamozum (first-person nominative singular)
yakamozlarım (first-person nominative singular)
yakamozun (nominative second-person singular)
yakamozların (nominative second-person singular)
yakamozu (nominative singular third-person)
yakamozları (nominative singular third-person)
yakamozumuz (first-person nominative plural)
yakamozlarımız (first-person nominative plural)
yakamozunuz (nominative plural second-person)
yakamozlarınız (nominative plural second-person)
yakamozları (nominative plural third-person)
yakamozumu (accusative definite first-person singular)
yakamozlarımı (accusative definite first-person singular)
yakamozunu (accusative definite second-person singular)
yakamozlarını (accusative definite second-person singular)
yakamozunu (accusative definite singular third-person)
yakamozlarını (accusative definite singular third-person)
yakamozumuzu (accusative definite first-person plural)
yakamozlarımızı (accusative definite first-person plural)
yakamozunuzu (accusative definite plural second-person)
yakamozlarınızı (accusative definite plural second-person)
yakamozlarını (accusative definite plural third-person)
yakamozuma (dative first-person singular)
yakamozlarıma (dative first-person singular)
yakamozuna (dative second-person singular)
yakamozlarına (dative second-person singular)
yakamozuna (dative singular third-person)
yakamozlarına (dative singular third-person)
yakamozumuza (dative first-person plural)
yakamozlarımıza (dative first-person plural)
yakamozunuza (dative plural second-person)
yakamozlarınıza (dative plural second-person)
yakamozlarına (dative plural third-person)
yakamozumda (first-person locative singular)
yakamozlarımda (first-person locative singular)
yakamozunda (locative second-person singular)
yakamozlarında (locative second-person singular)
yakamozunda (locative singular third-person)
yakamozlarında (locative singular third-person)
yakamozumuzda (first-person locative plural)
yakamozlarımızda (first-person locative plural)
yakamozunuzda (locative plural second-person)
yakamozlarınızda (locative plural second-person)
yakamozlarında (locative plural third-person)
yakamozumdan (ablative first-person singular)
yakamozlarımdan (ablative first-person singular)
yakamozundan (ablative second-person singular)
yakamozlarından (ablative second-person singular)
yakamozundan (ablative singular third-person)
yakamozlarından (ablative singular third-person)
yakamozumuzdan (ablative first-person plural)
yakamozlarımızdan (ablative first-person plural)
yakamozunuzdan (ablative plural second-person)
yakamozlarınızdan (ablative plural second-person)
yakamozlarından (ablative plural third-person)
yakamozumun (first-person genitive singular)
yakamozlarımın (first-person genitive singular)
yakamozunun (genitive second-person singular)
yakamozlarının (genitive second-person singular)
yakamozunun (genitive singular third-person)
yakamozlarının (genitive singular third-person)
yakamozumuzun (first-person genitive plural)
yakamozlarımızın (first-person genitive plural)
yakamozunuzun (genitive plural second-person)
yakamozlarınızın (genitive plural second-person)
yakamozlarının (genitive plural third-person)
yakamozum (first-person singular)
yakamozlarım (first-person singular)
yakamozsun (second-person singular)
yakamozlarsın (second-person singular)
yakamoz (singular third-person)
yakamozdur (singular third-person)
yakamozlar (singular third-person)
yakamozlardır (singular third-person)
yakamozuz (first-person plural)
yakamozlarız (first-person plural)
yakamozsunuz (plural second-person)
yakamozlarsınız (plural second-person)
yakamozlar (plural third-person)
yakamozlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish یقاموز, یاقاموز (yakamoz), from Greek διακαμός (diakamós).

Yakamozlar saçarak her tarafından fenerim / Çifte sandal, yüzüyorduk; o yüzer, ben yüzerim.

Phosphorescence scattered all around is my lamp / We were swimming as a double rowboat: it swims, I swim.

phosphorescence in the sea due to bioluminescent dinoflagellates

the reflection of moonlight or other lights on water


yörünge

yörünge (definite accusative yörüngeyi, plural yörüngeler)

yörüngeyi (accusative definite)
yörüngeler (plural)
yörünge (nominative singular)
yörüngeler (nominative plural)
yörüngeyi (accusative definite singular)
yörüngeleri (accusative definite plural)
yörüngeye (dative singular)
yörüngelere (dative plural)
yörüngede (locative singular)
yörüngelerde (locative plural)
yörüngeden (ablative singular)
yörüngelerden (ablative plural)
yörüngenin (genitive singular)
yörüngelerin (genitive plural)
yörüngem (first-person nominative singular)
yörüngelerim (first-person nominative singular)
yörüngen (nominative second-person singular)
yörüngelerin (nominative second-person singular)
yörüngesi (nominative singular third-person)
yörüngeleri (nominative singular third-person)
yörüngemiz (first-person nominative plural)
yörüngelerimiz (first-person nominative plural)
yörüngeniz (nominative plural second-person)
yörüngeleriniz (nominative plural second-person)
yörüngeleri (nominative plural third-person)
yörüngemi (accusative definite first-person singular)
yörüngelerimi (accusative definite first-person singular)
yörüngeni (accusative definite second-person singular)
yörüngelerini (accusative definite second-person singular)
yörüngesini (accusative definite singular third-person)
yörüngelerini (accusative definite singular third-person)
yörüngemizi (accusative definite first-person plural)
yörüngelerimizi (accusative definite first-person plural)
yörüngenizi (accusative definite plural second-person)
yörüngelerinizi (accusative definite plural second-person)
yörüngelerini (accusative definite plural third-person)
yörüngeme (dative first-person singular)
yörüngelerime (dative first-person singular)
yörüngene (dative second-person singular)
yörüngelerine (dative second-person singular)
yörüngesine (dative singular third-person)
yörüngelerine (dative singular third-person)
yörüngemize (dative first-person plural)
yörüngelerimize (dative first-person plural)
yörüngenize (dative plural second-person)
yörüngelerinize (dative plural second-person)
yörüngelerine (dative plural third-person)
yörüngemde (first-person locative singular)
yörüngelerimde (first-person locative singular)
yörüngende (locative second-person singular)
yörüngelerinde (locative second-person singular)
yörüngesinde (locative singular third-person)
yörüngelerinde (locative singular third-person)
yörüngemizde (first-person locative plural)
yörüngelerimizde (first-person locative plural)
yörüngenizde (locative plural second-person)
yörüngelerinizde (locative plural second-person)
yörüngelerinde (locative plural third-person)
yörüngemden (ablative first-person singular)
yörüngelerimden (ablative first-person singular)
yörüngenden (ablative second-person singular)
yörüngelerinden (ablative second-person singular)
yörüngesinden (ablative singular third-person)
yörüngelerinden (ablative singular third-person)
yörüngemizden (ablative first-person plural)
yörüngelerimizden (ablative first-person plural)
yörüngenizden (ablative plural second-person)
yörüngelerinizden (ablative plural second-person)
yörüngelerinden (ablative plural third-person)
yörüngemin (first-person genitive singular)
yörüngelerimin (first-person genitive singular)
yörüngenin (genitive second-person singular)
yörüngelerinin (genitive second-person singular)
yörüngesinin (genitive singular third-person)
yörüngelerinin (genitive singular third-person)
yörüngemizin (first-person genitive plural)
yörüngelerimizin (first-person genitive plural)
yörüngenizin (genitive plural second-person)
yörüngelerinizin (genitive plural second-person)
yörüngelerinin (genitive plural third-person)

(astronomy, space science) orbit (path of one object around another)

(physics) orbit (path of one object that flys, like a bullet)


aral

aral (definite accusative aralı, plural arallar)

aralı (accusative definite)
arallar (plural)

From Ottoman Turkish آرال (aral, “archipelago”), from a Mongolic language, ultimately from Proto-Mongolic *aral, compare Mongolian арал (aral), Uyghur ئارال (aral).


kütüphane

head

kütüphane (definite accusative kütüphaneyi, plural kütüphaneler)

kütüphaneyi (accusative definite)
kütüphaneler (plural)
kütüphane (nominative singular)
kütüphaneler (nominative plural)
kütüphaneyi (accusative definite singular)
kütüphaneleri (accusative definite plural)
kütüphaneye (dative singular)
kütüphanelere (dative plural)
kütüphanede (locative singular)
kütüphanelerde (locative plural)
kütüphaneden (ablative singular)
kütüphanelerden (ablative plural)
kütüphanenin (genitive singular)
kütüphanelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كتبخانه (kütübhâne). By surface analysis, kütüp (“books”) + -hane (“house”).


manken

head

manken (definite accusative mankeni, plural mankenler)

mankeni (accusative definite)
mankenler (plural)
manken (nominative singular)
mankenler (nominative plural)
mankeni (accusative definite singular)
mankenleri (accusative definite plural)
mankene (dative singular)
mankenlere (dative plural)
mankende (locative singular)
mankenlerde (locative plural)
mankenden (ablative singular)
mankenlerden (ablative plural)
mankenin (genitive singular)
mankenlerin (genitive plural)
mankenim (first-person nominative singular)
mankenlerim (first-person nominative singular)
mankenin (nominative second-person singular)
mankenlerin (nominative second-person singular)
mankeni (nominative singular third-person)
mankenleri (nominative singular third-person)
mankenimiz (first-person nominative plural)
mankenlerimiz (first-person nominative plural)
mankeniniz (nominative plural second-person)
mankenleriniz (nominative plural second-person)
mankenleri (nominative plural third-person)
mankenimi (accusative definite first-person singular)
mankenlerimi (accusative definite first-person singular)
mankenini (accusative definite second-person singular)
mankenlerini (accusative definite second-person singular)
mankenini (accusative definite singular third-person)
mankenlerini (accusative definite singular third-person)
mankenimizi (accusative definite first-person plural)
mankenlerimizi (accusative definite first-person plural)
mankeninizi (accusative definite plural second-person)
mankenlerinizi (accusative definite plural second-person)
mankenlerini (accusative definite plural third-person)
mankenime (dative first-person singular)
mankenlerime (dative first-person singular)
mankenine (dative second-person singular)
mankenlerine (dative second-person singular)
mankenine (dative singular third-person)
mankenlerine (dative singular third-person)
mankenimize (dative first-person plural)
mankenlerimize (dative first-person plural)
mankeninize (dative plural second-person)
mankenlerinize (dative plural second-person)
mankenlerine (dative plural third-person)
mankenimde (first-person locative singular)
mankenlerimde (first-person locative singular)
mankeninde (locative second-person singular)
mankenlerinde (locative second-person singular)
mankeninde (locative singular third-person)
mankenlerinde (locative singular third-person)
mankenimizde (first-person locative plural)
mankenlerimizde (first-person locative plural)
mankeninizde (locative plural second-person)
mankenlerinizde (locative plural second-person)
mankenlerinde (locative plural third-person)
mankenimden (ablative first-person singular)
mankenlerimden (ablative first-person singular)
mankeninden (ablative second-person singular)
mankenlerinden (ablative second-person singular)
mankeninden (ablative singular third-person)
mankenlerinden (ablative singular third-person)
mankenimizden (ablative first-person plural)
mankenlerimizden (ablative first-person plural)
mankeninizden (ablative plural second-person)
mankenlerinizden (ablative plural second-person)
mankenlerinden (ablative plural third-person)
mankenimin (first-person genitive singular)
mankenlerimin (first-person genitive singular)
mankeninin (genitive second-person singular)
mankenlerinin (genitive second-person singular)
mankeninin (genitive singular third-person)
mankenlerinin (genitive singular third-person)
mankenimizin (first-person genitive plural)
mankenlerimizin (first-person genitive plural)
mankeninizin (genitive plural second-person)
mankenlerinizin (genitive plural second-person)
mankenlerinin (genitive plural third-person)
mankenim (first-person singular)
mankenlerim (first-person singular)
mankensin (second-person singular)
mankenlersin (second-person singular)
manken (singular third-person)
mankendir (singular third-person)
mankenler (singular third-person)
mankenlerdir (singular third-person)
mankeniz (first-person plural)
mankenleriz (first-person plural)
mankensiniz (plural second-person)
mankenlersiniz (plural second-person)
mankenler (plural third-person)
mankenlerdir (plural third-person)

From French mannequin, from Dutch manneken.


karın

karın (definite accusative karnı, plural karınlar)

karnı (accusative definite)
karınlar (plural)
karın (nominative singular)
karınlar (nominative plural)
karnı (accusative definite singular)
karınları (accusative definite plural)
karna (dative singular)
karınlara (dative plural)
karında (locative singular)
karınlarda (locative plural)
karından (ablative singular)
karınlardan (ablative plural)
karnın (genitive singular)
karınların (genitive plural)
karnım (first-person nominative singular)
karınlarım (first-person nominative singular)
karnın (nominative second-person singular)
karınların (nominative second-person singular)
karnı (nominative singular third-person)
karınları (nominative singular third-person)
karnımız (first-person nominative plural)
karınlarımız (first-person nominative plural)
karnınız (nominative plural second-person)
karınlarınız (nominative plural second-person)
karınları (nominative plural third-person)
karnımı (accusative definite first-person singular)
karınlarımı (accusative definite first-person singular)
karnını (accusative definite second-person singular)
karınlarını (accusative definite second-person singular)
karnını (accusative definite singular third-person)
karınlarını (accusative definite singular third-person)
karnımızı (accusative definite first-person plural)
karınlarımızı (accusative definite first-person plural)
karnınızı (accusative definite plural second-person)
karınlarınızı (accusative definite plural second-person)
karınlarını (accusative definite plural third-person)
karnıma (dative first-person singular)
karınlarıma (dative first-person singular)
karnına (dative second-person singular)
karınlarına (dative second-person singular)
karnına (dative singular third-person)
karınlarına (dative singular third-person)
karnımıza (dative first-person plural)
karınlarımıza (dative first-person plural)
karnınıza (dative plural second-person)
karınlarınıza (dative plural second-person)
karınlarına (dative plural third-person)
karnımda (first-person locative singular)
karınlarımda (first-person locative singular)
karnında (locative second-person singular)
karınlarında (locative second-person singular)
karnında (locative singular third-person)
karınlarında (locative singular third-person)
karnımızda (first-person locative plural)
karınlarımızda (first-person locative plural)
karnınızda (locative plural second-person)
karınlarınızda (locative plural second-person)
karınlarında (locative plural third-person)
karnımdan (ablative first-person singular)
karınlarımdan (ablative first-person singular)
karnından (ablative second-person singular)
karınlarından (ablative second-person singular)
karnından (ablative singular third-person)
karınlarından (ablative singular third-person)
karnımızdan (ablative first-person plural)
karınlarımızdan (ablative first-person plural)
karnınızdan (ablative plural second-person)
karınlarınızdan (ablative plural second-person)
karınlarından (ablative plural third-person)
karnımın (first-person genitive singular)
karınlarımın (first-person genitive singular)
karnının (genitive second-person singular)
karınlarının (genitive second-person singular)
karnının (genitive singular third-person)
karınlarının (genitive singular third-person)
karnımızın (first-person genitive plural)
karınlarımızın (first-person genitive plural)
karnınızın (genitive plural second-person)
karınlarınızın (genitive plural second-person)
karınlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قارن (karn), from Proto-Turkic *kạrïn.


karın

second-person singular possessive of kar


karın

second-person singular possessive of karı


bağırsak

bağırsak (definite accusative bağırsağı, plural bağırsaklar)

bağırsağı (accusative definite)
bağırsaklar (plural)
bağırsak (nominative singular)
bağırsaklar (nominative plural)
bağırsağı (accusative definite singular)
bağırsakları (accusative definite plural)
bağırsağa (dative singular)
bağırsaklara (dative plural)
bağırsakta (locative singular)
bağırsaklarda (locative plural)
bağırsaktan (ablative singular)
bağırsaklardan (ablative plural)
bağırsağın (genitive singular)
bağırsakların (genitive plural)
bağırsağım (first-person nominative singular)
bağırsaklarım (first-person nominative singular)
bağırsağın (nominative second-person singular)
bağırsakların (nominative second-person singular)
bağırsağı (nominative singular third-person)
bağırsakları (nominative singular third-person)
bağırsağımız (first-person nominative plural)
bağırsaklarımız (first-person nominative plural)
bağırsağınız (nominative plural second-person)
bağırsaklarınız (nominative plural second-person)
bağırsakları (nominative plural third-person)
bağırsağımı (accusative definite first-person singular)
bağırsaklarımı (accusative definite first-person singular)
bağırsağını (accusative definite second-person singular)
bağırsaklarını (accusative definite second-person singular)
bağırsağını (accusative definite singular third-person)
bağırsaklarını (accusative definite singular third-person)
bağırsağımızı (accusative definite first-person plural)
bağırsaklarımızı (accusative definite first-person plural)
bağırsağınızı (accusative definite plural second-person)
bağırsaklarınızı (accusative definite plural second-person)
bağırsaklarını (accusative definite plural third-person)
bağırsağıma (dative first-person singular)
bağırsaklarıma (dative first-person singular)
bağırsağına (dative second-person singular)
bağırsaklarına (dative second-person singular)
bağırsağına (dative singular third-person)
bağırsaklarına (dative singular third-person)
bağırsağımıza (dative first-person plural)
bağırsaklarımıza (dative first-person plural)
bağırsağınıza (dative plural second-person)
bağırsaklarınıza (dative plural second-person)
bağırsaklarına (dative plural third-person)
bağırsağımda (first-person locative singular)
bağırsaklarımda (first-person locative singular)
bağırsağında (locative second-person singular)
bağırsaklarında (locative second-person singular)
bağırsağında (locative singular third-person)
bağırsaklarında (locative singular third-person)
bağırsağımızda (first-person locative plural)
bağırsaklarımızda (first-person locative plural)
bağırsağınızda (locative plural second-person)
bağırsaklarınızda (locative plural second-person)
bağırsaklarında (locative plural third-person)
bağırsağımdan (ablative first-person singular)
bağırsaklarımdan (ablative first-person singular)
bağırsağından (ablative second-person singular)
bağırsaklarından (ablative second-person singular)
bağırsağından (ablative singular third-person)
bağırsaklarından (ablative singular third-person)
bağırsağımızdan (ablative first-person plural)
bağırsaklarımızdan (ablative first-person plural)
bağırsağınızdan (ablative plural second-person)
bağırsaklarınızdan (ablative plural second-person)
bağırsaklarından (ablative plural third-person)
bağırsağımın (first-person genitive singular)
bağırsaklarımın (first-person genitive singular)
bağırsağının (genitive second-person singular)
bağırsaklarının (genitive second-person singular)
bağırsağının (genitive singular third-person)
bağırsaklarının (genitive singular third-person)
bağırsağımızın (first-person genitive plural)
bağırsaklarımızın (first-person genitive plural)
bağırsağınızın (genitive plural second-person)
bağırsaklarınızın (genitive plural second-person)
bağırsaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish باغرساق (bağırsak), from Proto-Turkic *bagïrsuk. Akin to Old Turkic [script needed] (bagırsak, bagırsuk).


kafatası

head

kafatası (definite accusative kafatasını, plural kafatasları)

kafatasını (accusative definite)
kafatasları (plural)
kafatası (nominative singular)
kafatasları (nominative plural)
kafatasını (accusative definite singular)
kafataslarını (accusative definite plural)
kafatasına (dative singular)
kafataslarına (dative plural)
kafatasında (locative singular)
kafataslarında (locative plural)
kafatasından (ablative singular)
kafataslarından (ablative plural)
kafatasının (genitive singular)
kafataslarının (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قفا طاسی, compound of kafa (head) + tas (bowl). Derived from Arabic قفا and Arabic طاس (ṭās). Replaced native baş çanağı (skull, literally “head bowl”).


sağlık

sağlık (definite accusative sağlığı, plural sağlıklar)

sağlığı (accusative definite)
sağlıklar (plural)
sağlık (nominative singular)
sağlıklar (nominative plural)
sağlığı (accusative definite singular)
sağlıkları (accusative definite plural)
sağlığa (dative singular)
sağlıklara (dative plural)
sağlıkta (locative singular)
sağlıklarda (locative plural)
sağlıktan (ablative singular)
sağlıklardan (ablative plural)
sağlığın (genitive singular)
sağlıkların (genitive plural)
sağlığım (first-person nominative singular)
sağlıklarım (first-person nominative singular)
sağlığın (nominative second-person singular)
sağlıkların (nominative second-person singular)
sağlığı (nominative singular third-person)
sağlıkları (nominative singular third-person)
sağlığımız (first-person nominative plural)
sağlıklarımız (first-person nominative plural)
sağlığınız (nominative plural second-person)
sağlıklarınız (nominative plural second-person)
sağlıkları (nominative plural third-person)
sağlığımı (accusative definite first-person singular)
sağlıklarımı (accusative definite first-person singular)
sağlığını (accusative definite second-person singular)
sağlıklarını (accusative definite second-person singular)
sağlığını (accusative definite singular third-person)
sağlıklarını (accusative definite singular third-person)
sağlığımızı (accusative definite first-person plural)
sağlıklarımızı (accusative definite first-person plural)
sağlığınızı (accusative definite plural second-person)
sağlıklarınızı (accusative definite plural second-person)
sağlıklarını (accusative definite plural third-person)
sağlığıma (dative first-person singular)
sağlıklarıma (dative first-person singular)
sağlığına (dative second-person singular)
sağlıklarına (dative second-person singular)
sağlığına (dative singular third-person)
sağlıklarına (dative singular third-person)
sağlığımıza (dative first-person plural)
sağlıklarımıza (dative first-person plural)
sağlığınıza (dative plural second-person)
sağlıklarınıza (dative plural second-person)
sağlıklarına (dative plural third-person)
sağlığımda (first-person locative singular)
sağlıklarımda (first-person locative singular)
sağlığında (locative second-person singular)
sağlıklarında (locative second-person singular)
sağlığında (locative singular third-person)
sağlıklarında (locative singular third-person)
sağlığımızda (first-person locative plural)
sağlıklarımızda (first-person locative plural)
sağlığınızda (locative plural second-person)
sağlıklarınızda (locative plural second-person)
sağlıklarında (locative plural third-person)
sağlığımdan (ablative first-person singular)
sağlıklarımdan (ablative first-person singular)
sağlığından (ablative second-person singular)
sağlıklarından (ablative second-person singular)
sağlığından (ablative singular third-person)
sağlıklarından (ablative singular third-person)
sağlığımızdan (ablative first-person plural)
sağlıklarımızdan (ablative first-person plural)
sağlığınızdan (ablative plural second-person)
sağlıklarınızdan (ablative plural second-person)
sağlıklarından (ablative plural third-person)
sağlığımın (first-person genitive singular)
sağlıklarımın (first-person genitive singular)
sağlığının (genitive second-person singular)
sağlıklarının (genitive second-person singular)
sağlığının (genitive singular third-person)
sağlıklarının (genitive singular third-person)
sağlığımızın (first-person genitive plural)
sağlıklarımızın (first-person genitive plural)
sağlığınızın (genitive plural second-person)
sağlıklarınızın (genitive plural second-person)
sağlıklarının (genitive plural third-person)
sağlığım (first-person singular)
sağlıklarım (first-person singular)
sağlıksın (second-person singular)
sağlıklarsın (second-person singular)
sağlık (singular third-person)
sağlıktır (singular third-person)
sağlıklar (singular third-person)
sağlıklardır (singular third-person)
sağlığız (first-person plural)
sağlıklarız (first-person plural)
sağlıksınız (plural second-person)
sağlıklarsınız (plural second-person)
sağlıklar (plural third-person)
sağlıklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاغلق (sağlık), equivalent to sağ + -lık.

inh+

health (state of being free of physical or psychological disease, illness, or malfunction)


telepati

head

telepati (definite accusative telepatiyi, plural telepatiler)

telepatiyi (accusative definite)
telepatiler (plural)


müzisyen

müzisyen (definite accusative müzisyeni, plural müzisyenler)

müzisyeni (accusative definite)
müzisyenler (plural)
müzisyen (nominative singular)
müzisyenler (nominative plural)
müzisyeni (accusative definite singular)
müzisyenleri (accusative definite plural)
müzisyene (dative singular)
müzisyenlere (dative plural)
müzisyende (locative singular)
müzisyenlerde (locative plural)
müzisyenden (ablative singular)
müzisyenlerden (ablative plural)
müzisyenin (genitive singular)
müzisyenlerin (genitive plural)
müzisyenim (first-person nominative singular)
müzisyenlerim (first-person nominative singular)
müzisyenin (nominative second-person singular)
müzisyenlerin (nominative second-person singular)
müzisyeni (nominative singular third-person)
müzisyenleri (nominative singular third-person)
müzisyenimiz (first-person nominative plural)
müzisyenlerimiz (first-person nominative plural)
müzisyeniniz (nominative plural second-person)
müzisyenleriniz (nominative plural second-person)
müzisyenleri (nominative plural third-person)
müzisyenimi (accusative definite first-person singular)
müzisyenlerimi (accusative definite first-person singular)
müzisyenini (accusative definite second-person singular)
müzisyenlerini (accusative definite second-person singular)
müzisyenini (accusative definite singular third-person)
müzisyenlerini (accusative definite singular third-person)
müzisyenimizi (accusative definite first-person plural)
müzisyenlerimizi (accusative definite first-person plural)
müzisyeninizi (accusative definite plural second-person)
müzisyenlerinizi (accusative definite plural second-person)
müzisyenlerini (accusative definite plural third-person)
müzisyenime (dative first-person singular)
müzisyenlerime (dative first-person singular)
müzisyenine (dative second-person singular)
müzisyenlerine (dative second-person singular)
müzisyenine (dative singular third-person)
müzisyenlerine (dative singular third-person)
müzisyenimize (dative first-person plural)
müzisyenlerimize (dative first-person plural)
müzisyeninize (dative plural second-person)
müzisyenlerinize (dative plural second-person)
müzisyenlerine (dative plural third-person)
müzisyenimde (first-person locative singular)
müzisyenlerimde (first-person locative singular)
müzisyeninde (locative second-person singular)
müzisyenlerinde (locative second-person singular)
müzisyeninde (locative singular third-person)
müzisyenlerinde (locative singular third-person)
müzisyenimizde (first-person locative plural)
müzisyenlerimizde (first-person locative plural)
müzisyeninizde (locative plural second-person)
müzisyenlerinizde (locative plural second-person)
müzisyenlerinde (locative plural third-person)
müzisyenimden (ablative first-person singular)
müzisyenlerimden (ablative first-person singular)
müzisyeninden (ablative second-person singular)
müzisyenlerinden (ablative second-person singular)
müzisyeninden (ablative singular third-person)
müzisyenlerinden (ablative singular third-person)
müzisyenimizden (ablative first-person plural)
müzisyenlerimizden (ablative first-person plural)
müzisyeninizden (ablative plural second-person)
müzisyenlerinizden (ablative plural second-person)
müzisyenlerinden (ablative plural third-person)
müzisyenimin (first-person genitive singular)
müzisyenlerimin (first-person genitive singular)
müzisyeninin (genitive second-person singular)
müzisyenlerinin (genitive second-person singular)
müzisyeninin (genitive singular third-person)
müzisyenlerinin (genitive singular third-person)
müzisyenimizin (first-person genitive plural)
müzisyenlerimizin (first-person genitive plural)
müzisyeninizin (genitive plural second-person)
müzisyenlerinizin (genitive plural second-person)
müzisyenlerinin (genitive plural third-person)


agorafobi

agorafobi (definite accusative agorafobiyi, plural agorafobiler)

agorafobiyi (accusative definite)
agorafobiler (plural)
agorafobi (nominative singular)
agorafobiler (nominative plural)
agorafobiyi (accusative definite singular)
agorafobileri (accusative definite plural)
agorafobiye (dative singular)
agorafobilere (dative plural)
agorafobide (locative singular)
agorafobilerde (locative plural)
agorafobiden (ablative singular)
agorafobilerden (ablative plural)
agorafobinin (genitive singular)
agorafobilerin (genitive plural)
agorafobim (first-person nominative singular)
agorafobilerim (first-person nominative singular)
agorafobin (nominative second-person singular)
agorafobilerin (nominative second-person singular)
agorafobisi (nominative singular third-person)
agorafobileri (nominative singular third-person)
agorafobimiz (first-person nominative plural)
agorafobilerimiz (first-person nominative plural)
agorafobiniz (nominative plural second-person)
agorafobileriniz (nominative plural second-person)
agorafobileri (nominative plural third-person)
agorafobimi (accusative definite first-person singular)
agorafobilerimi (accusative definite first-person singular)
agorafobini (accusative definite second-person singular)
agorafobilerini (accusative definite second-person singular)
agorafobisini (accusative definite singular third-person)
agorafobilerini (accusative definite singular third-person)
agorafobimizi (accusative definite first-person plural)
agorafobilerimizi (accusative definite first-person plural)
agorafobinizi (accusative definite plural second-person)
agorafobilerinizi (accusative definite plural second-person)
agorafobilerini (accusative definite plural third-person)
agorafobime (dative first-person singular)
agorafobilerime (dative first-person singular)
agorafobine (dative second-person singular)
agorafobilerine (dative second-person singular)
agorafobisine (dative singular third-person)
agorafobilerine (dative singular third-person)
agorafobimize (dative first-person plural)
agorafobilerimize (dative first-person plural)
agorafobinize (dative plural second-person)
agorafobilerinize (dative plural second-person)
agorafobilerine (dative plural third-person)
agorafobimde (first-person locative singular)
agorafobilerimde (first-person locative singular)
agorafobinde (locative second-person singular)
agorafobilerinde (locative second-person singular)
agorafobisinde (locative singular third-person)
agorafobilerinde (locative singular third-person)
agorafobimizde (first-person locative plural)
agorafobilerimizde (first-person locative plural)
agorafobinizde (locative plural second-person)
agorafobilerinizde (locative plural second-person)
agorafobilerinde (locative plural third-person)
agorafobimden (ablative first-person singular)
agorafobilerimden (ablative first-person singular)
agorafobinden (ablative second-person singular)
agorafobilerinden (ablative second-person singular)
agorafobisinden (ablative singular third-person)
agorafobilerinden (ablative singular third-person)
agorafobimizden (ablative first-person plural)
agorafobilerimizden (ablative first-person plural)
agorafobinizden (ablative plural second-person)
agorafobilerinizden (ablative plural second-person)
agorafobilerinden (ablative plural third-person)
agorafobimin (first-person genitive singular)
agorafobilerimin (first-person genitive singular)
agorafobinin (genitive second-person singular)
agorafobilerinin (genitive second-person singular)
agorafobisinin (genitive singular third-person)
agorafobilerinin (genitive singular third-person)
agorafobimizin (first-person genitive plural)
agorafobilerimizin (first-person genitive plural)
agorafobinizin (genitive plural second-person)
agorafobilerinizin (genitive plural second-person)
agorafobilerinin (genitive plural third-person)


skor

skor (definite accusative skoru, plural skorlar)

skoru (accusative definite)
skorlar (plural)
skor (nominative singular)
skorlar (nominative plural)
skoru (accusative definite singular)
skorları (accusative definite plural)
skora (dative singular)
skorlara (dative plural)
skorda (locative singular)
skorlarda (locative plural)
skordan (ablative singular)
skorlardan (ablative plural)
skorun (genitive singular)
skorların (genitive plural)
skorum (first-person nominative singular)
skorlarım (first-person nominative singular)
skorun (nominative second-person singular)
skorların (nominative second-person singular)
skoru (nominative singular third-person)
skorları (nominative singular third-person)
skorumuz (first-person nominative plural)
skorlarımız (first-person nominative plural)
skorunuz (nominative plural second-person)
skorlarınız (nominative plural second-person)
skorları (nominative plural third-person)
skorumu (accusative definite first-person singular)
skorlarımı (accusative definite first-person singular)
skorunu (accusative definite second-person singular)
skorlarını (accusative definite second-person singular)
skorunu (accusative definite singular third-person)
skorlarını (accusative definite singular third-person)
skorumuzu (accusative definite first-person plural)
skorlarımızı (accusative definite first-person plural)
skorunuzu (accusative definite plural second-person)
skorlarınızı (accusative definite plural second-person)
skorlarını (accusative definite plural third-person)
skoruma (dative first-person singular)
skorlarıma (dative first-person singular)
skoruna (dative second-person singular)
skorlarına (dative second-person singular)
skoruna (dative singular third-person)
skorlarına (dative singular third-person)
skorumuza (dative first-person plural)
skorlarımıza (dative first-person plural)
skorunuza (dative plural second-person)
skorlarınıza (dative plural second-person)
skorlarına (dative plural third-person)
skorumda (first-person locative singular)
skorlarımda (first-person locative singular)
skorunda (locative second-person singular)
skorlarında (locative second-person singular)
skorunda (locative singular third-person)
skorlarında (locative singular third-person)
skorumuzda (first-person locative plural)
skorlarımızda (first-person locative plural)
skorunuzda (locative plural second-person)
skorlarınızda (locative plural second-person)
skorlarında (locative plural third-person)
skorumdan (ablative first-person singular)
skorlarımdan (ablative first-person singular)
skorundan (ablative second-person singular)
skorlarından (ablative second-person singular)
skorundan (ablative singular third-person)
skorlarından (ablative singular third-person)
skorumuzdan (ablative first-person plural)
skorlarımızdan (ablative first-person plural)
skorunuzdan (ablative plural second-person)
skorlarınızdan (ablative plural second-person)
skorlarından (ablative plural third-person)
skorumun (first-person genitive singular)
skorlarımın (first-person genitive singular)
skorunun (genitive second-person singular)
skorlarının (genitive second-person singular)
skorunun (genitive singular third-person)
skorlarının (genitive singular third-person)
skorumuzun (first-person genitive plural)
skorlarımızın (first-person genitive plural)
skorunuzun (genitive plural second-person)
skorlarınızın (genitive plural second-person)
skorlarının (genitive plural third-person)