partisyon

partisyon (definite accusative partisyonu, plural partisyonlar)

partisyonu (accusative definite)
partisyonlar (plural)
partisyon (nominative singular)
partisyonlar (nominative plural)
partisyonu (accusative definite singular)
partisyonları (accusative definite plural)
partisyona (dative singular)
partisyonlara (dative plural)
partisyonda (locative singular)
partisyonlarda (locative plural)
partisyondan (ablative singular)
partisyonlardan (ablative plural)
partisyonun (genitive singular)
partisyonların (genitive plural)


korelasyon

head

korelasyon (definite accusative korelasyonu, plural korelasyonlar)

korelasyonu (accusative definite)
korelasyonlar (plural)
korelasyon (nominative singular)
korelasyonlar (nominative plural)
korelasyonu (accusative definite singular)
korelasyonları (accusative definite plural)
korelasyona (dative singular)
korelasyonlara (dative plural)
korelasyonda (locative singular)
korelasyonlarda (locative plural)
korelasyondan (ablative singular)
korelasyonlardan (ablative plural)
korelasyonun (genitive singular)
korelasyonların (genitive plural)


varyasyon

varyasyon (definite accusative varyasyonu, plural varyasyonlar)

varyasyonu (accusative definite)
varyasyonlar (plural)
varyasyon (nominative singular)
varyasyonlar (nominative plural)
varyasyonu (accusative definite singular)
varyasyonları (accusative definite plural)
varyasyona (dative singular)
varyasyonlara (dative plural)
varyasyonda (locative singular)
varyasyonlarda (locative plural)
varyasyondan (ablative singular)
varyasyonlardan (ablative plural)
varyasyonun (genitive singular)
varyasyonların (genitive plural)

Borrowed from French variation. Compare Persian واریاسیون (vâriyâsiyon).


enkaz

enkaz (definite accusative enkazı, plural enkazlar)

enkazı (accusative definite)
enkazlar (plural)

From Ottoman Turkish انقاض (enkâz), from Arabic أَنْقَاض (ʔanqāḍ), plural of نَقْض (naqḍ), verbal noun of نَقَضَ (naqaḍa, “to break, demolish”).

der

Arabic أَنْقَاض (ʔanqāḍ)


nakliyat

head

nakliyat (definite accusative nakliyatı, plural nakliyatlar)

nakliyatı (accusative definite)
nakliyatlar (plural)
nakliyat (nominative singular)
nakliyatlar (nominative plural)
nakliyatı (accusative definite singular)
nakliyatları (accusative definite plural)
nakliyata (dative singular)
nakliyatlara (dative plural)
nakliyatta (locative singular)
nakliyatlarda (locative plural)
nakliyattan (ablative singular)
nakliyatlardan (ablative plural)
nakliyatın (genitive singular)
nakliyatların (genitive plural)
nakliyatım (first-person nominative singular)
nakliyatlarım (first-person nominative singular)
nakliyatın (nominative second-person singular)
nakliyatların (nominative second-person singular)
nakliyatı (nominative singular third-person)
nakliyatları (nominative singular third-person)
nakliyatımız (first-person nominative plural)
nakliyatlarımız (first-person nominative plural)
nakliyatınız (nominative plural second-person)
nakliyatlarınız (nominative plural second-person)
nakliyatları (nominative plural third-person)
nakliyatımı (accusative definite first-person singular)
nakliyatlarımı (accusative definite first-person singular)
nakliyatını (accusative definite second-person singular)
nakliyatlarını (accusative definite second-person singular)
nakliyatını (accusative definite singular third-person)
nakliyatlarını (accusative definite singular third-person)
nakliyatımızı (accusative definite first-person plural)
nakliyatlarımızı (accusative definite first-person plural)
nakliyatınızı (accusative definite plural second-person)
nakliyatlarınızı (accusative definite plural second-person)
nakliyatlarını (accusative definite plural third-person)
nakliyatıma (dative first-person singular)
nakliyatlarıma (dative first-person singular)
nakliyatına (dative second-person singular)
nakliyatlarına (dative second-person singular)
nakliyatına (dative singular third-person)
nakliyatlarına (dative singular third-person)
nakliyatımıza (dative first-person plural)
nakliyatlarımıza (dative first-person plural)
nakliyatınıza (dative plural second-person)
nakliyatlarınıza (dative plural second-person)
nakliyatlarına (dative plural third-person)
nakliyatımda (first-person locative singular)
nakliyatlarımda (first-person locative singular)
nakliyatında (locative second-person singular)
nakliyatlarında (locative second-person singular)
nakliyatında (locative singular third-person)
nakliyatlarında (locative singular third-person)
nakliyatımızda (first-person locative plural)
nakliyatlarımızda (first-person locative plural)
nakliyatınızda (locative plural second-person)
nakliyatlarınızda (locative plural second-person)
nakliyatlarında (locative plural third-person)
nakliyatımdan (ablative first-person singular)
nakliyatlarımdan (ablative first-person singular)
nakliyatından (ablative second-person singular)
nakliyatlarından (ablative second-person singular)
nakliyatından (ablative singular third-person)
nakliyatlarından (ablative singular third-person)
nakliyatımızdan (ablative first-person plural)
nakliyatlarımızdan (ablative first-person plural)
nakliyatınızdan (ablative plural second-person)
nakliyatlarınızdan (ablative plural second-person)
nakliyatlarından (ablative plural third-person)
nakliyatımın (first-person genitive singular)
nakliyatlarımın (first-person genitive singular)
nakliyatının (genitive second-person singular)
nakliyatlarının (genitive second-person singular)
nakliyatının (genitive singular third-person)
nakliyatlarının (genitive singular third-person)
nakliyatımızın (first-person genitive plural)
nakliyatlarımızın (first-person genitive plural)
nakliyatınızın (genitive plural second-person)
nakliyatlarınızın (genitive plural second-person)
nakliyatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish نقلیات, from Arabic نَقْلِيَّات (naqliyyāt) (compare نَقَلَ (naqala)).

Bütü Avrupada kar ve fırtına yüzünden nakliyat inkitaa oğradı

1929 January 7, “Kar başlıyor”, in İkdam, Istanbul:


transliterasyon

transliterasyon (definite accusative transliterasyonu, plural transliterasyonlar)

transliterasyonu (accusative definite)
transliterasyonlar (plural)
transliterasyon (nominative singular)
transliterasyonlar (nominative plural)
transliterasyonu (accusative definite singular)
transliterasyonları (accusative definite plural)
transliterasyona (dative singular)
transliterasyonlara (dative plural)
transliterasyonda (locative singular)
transliterasyonlarda (locative plural)
transliterasyondan (ablative singular)
transliterasyonlardan (ablative plural)
transliterasyonun (genitive singular)
transliterasyonların (genitive plural)


devalüasyon

devalüasyon (definite accusative devalüasyonu, plural devalüasyonlar)

devalüasyonu (accusative definite)
devalüasyonlar (plural)
devalüasyon (nominative singular)
devalüasyonlar (nominative plural)
devalüasyonu (accusative definite singular)
devalüasyonları (accusative definite plural)
devalüasyona (dative singular)
devalüasyonlara (dative plural)
devalüasyonda (locative singular)
devalüasyonlarda (locative plural)
devalüasyondan (ablative singular)
devalüasyonlardan (ablative plural)
devalüasyonun (genitive singular)
devalüasyonların (genitive plural)
devalüasyonum (first-person nominative singular)
devalüasyonlarım (first-person nominative singular)
devalüasyonun (nominative second-person singular)
devalüasyonların (nominative second-person singular)
devalüasyonu (nominative singular third-person)
devalüasyonları (nominative singular third-person)
devalüasyonumuz (first-person nominative plural)
devalüasyonlarımız (first-person nominative plural)
devalüasyonunuz (nominative plural second-person)
devalüasyonlarınız (nominative plural second-person)
devalüasyonları (nominative plural third-person)
devalüasyonumu (accusative definite first-person singular)
devalüasyonlarımı (accusative definite first-person singular)
devalüasyonunu (accusative definite second-person singular)
devalüasyonlarını (accusative definite second-person singular)
devalüasyonunu (accusative definite singular third-person)
devalüasyonlarını (accusative definite singular third-person)
devalüasyonumuzu (accusative definite first-person plural)
devalüasyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
devalüasyonunuzu (accusative definite plural second-person)
devalüasyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
devalüasyonlarını (accusative definite plural third-person)
devalüasyonuma (dative first-person singular)
devalüasyonlarıma (dative first-person singular)
devalüasyonuna (dative second-person singular)
devalüasyonlarına (dative second-person singular)
devalüasyonuna (dative singular third-person)
devalüasyonlarına (dative singular third-person)
devalüasyonumuza (dative first-person plural)
devalüasyonlarımıza (dative first-person plural)
devalüasyonunuza (dative plural second-person)
devalüasyonlarınıza (dative plural second-person)
devalüasyonlarına (dative plural third-person)
devalüasyonumda (first-person locative singular)
devalüasyonlarımda (first-person locative singular)
devalüasyonunda (locative second-person singular)
devalüasyonlarında (locative second-person singular)
devalüasyonunda (locative singular third-person)
devalüasyonlarında (locative singular third-person)
devalüasyonumuzda (first-person locative plural)
devalüasyonlarımızda (first-person locative plural)
devalüasyonunuzda (locative plural second-person)
devalüasyonlarınızda (locative plural second-person)
devalüasyonlarında (locative plural third-person)
devalüasyonumdan (ablative first-person singular)
devalüasyonlarımdan (ablative first-person singular)
devalüasyonundan (ablative second-person singular)
devalüasyonlarından (ablative second-person singular)
devalüasyonundan (ablative singular third-person)
devalüasyonlarından (ablative singular third-person)
devalüasyonumuzdan (ablative first-person plural)
devalüasyonlarımızdan (ablative first-person plural)
devalüasyonunuzdan (ablative plural second-person)
devalüasyonlarınızdan (ablative plural second-person)
devalüasyonlarından (ablative plural third-person)
devalüasyonumun (first-person genitive singular)
devalüasyonlarımın (first-person genitive singular)
devalüasyonunun (genitive second-person singular)
devalüasyonlarının (genitive second-person singular)
devalüasyonunun (genitive singular third-person)
devalüasyonlarının (genitive singular third-person)
devalüasyonumuzun (first-person genitive plural)
devalüasyonlarımızın (first-person genitive plural)
devalüasyonunuzun (genitive plural second-person)
devalüasyonlarınızın (genitive plural second-person)
devalüasyonlarının (genitive plural third-person)


başkumandan

başkumandan (definite accusative başkumandanı, plural başkumandanlar)

başkumandanı (accusative definite)
başkumandanlar (plural)

Bu adam harpta itilâf başkumandanı idi.

1929 March 22, “Mareşal Foch dün vefat etti”, in İkdam:

This man was commander-in-chief on the Allied battlefield.


lağıv

lağıv (definite accusative lağvı, plural lağıvlar)

lağvı (accusative definite)
lağıvlar (plural)
lağıv (nominative singular)
lağıvlar (nominative plural)
lağvı (accusative definite singular)
lağıvları (accusative definite plural)
lağva (dative singular)
lağıvlara (dative plural)
lağıvda (locative singular)
lağıvlarda (locative plural)
lağıvdan (ablative singular)
lağıvlardan (ablative plural)
lağvın (genitive singular)
lağıvların (genitive plural)

From Ottoman Turkish لغو (lağv), from Arabic لَغْو (laḡw). Compare Azerbaijani ləğv.

Şark'ta aşiretler tamamen lâğvediliyor

1952 May 16, Resmî Gazete 8111, law number 5928

(please add an English translation of this quotation)

Meslekten çıkarma, ölüm, yaş tahdidi, mâlûliyet, istifa veya dairesi lağıv veya başka yere tâyin olunmak veya seçim suretiyle vazifesinden ayrılan noter, noter yardımcıları ile geçici yetkili noter yardımcılarına ait bütün evrak ve emanetler kendilerinin ve ölenlere ait olanlar mirasçılarının veya mümessillerinin huzuru ile tutulacak bir zabıt varakası üzerine Cumhuriyet Savcılığınca teslim alınarak yeni tâyin edilecek noter veya vekiline devrolunur. Noterliğin lağvı halinde bu evrak ve emanetler varsa başka bir notere tevdi olunur.

2005 December 18, "Subay ve Astsubay Atama Yönetmeliği", Resmî Gazete

Ancak, sıhhi durumları itibariyle mutlak bir zaruret bulunduğu, aynı görevde kalmaları sakıncalı görüldüğü veya lağıv, tensik ve hizmetin özelliği gibi zorlayıcı hallerde başka görev yerine atamaları yapılabilir.

Hamdidiye Alayları lağıv edilerek, yerine Avrupalı subayların yönettiği bir jandarma teşkilatı kurulacaktı.

2020, Mahmut Turan, Osmanlı Devleti’nde Çerkezler Ve Ermeniler (1865-1923), page 133:

(chiefly law) cancellation, annulment; suppression


mütareke

mütareke (definite accusative mütarekeyi, plural mütarekeler)

mütarekeyi (accusative definite)
mütarekeler (plural)

From Ottoman Turkish متاركه, from Arabic مُتَارَكَة (mutāraka).


tayyare gemisi

tayyare gemisi (definite accusative tayyare gemisini, plural tayyare gemileri)

tayyare gemisini (accusative definite)
tayyare gemileri (plural)

(military, nautical, obsolete) aircraft carrier


solüsyon

solüsyon (definite accusative solüsyonu, plural solüsyonlar)

solüsyonu (accusative definite)
solüsyonlar (plural)
solüsyon (nominative singular)
solüsyonlar (nominative plural)
solüsyonu (accusative definite singular)
solüsyonları (accusative definite plural)
solüsyona (dative singular)
solüsyonlara (dative plural)
solüsyonda (locative singular)
solüsyonlarda (locative plural)
solüsyondan (ablative singular)
solüsyonlardan (ablative plural)
solüsyonun (genitive singular)
solüsyonların (genitive plural)
solüsyonum (first-person nominative singular)
solüsyonlarım (first-person nominative singular)
solüsyonun (nominative second-person singular)
solüsyonların (nominative second-person singular)
solüsyonu (nominative singular third-person)
solüsyonları (nominative singular third-person)
solüsyonumuz (first-person nominative plural)
solüsyonlarımız (first-person nominative plural)
solüsyonunuz (nominative plural second-person)
solüsyonlarınız (nominative plural second-person)
solüsyonları (nominative plural third-person)
solüsyonumu (accusative definite first-person singular)
solüsyonlarımı (accusative definite first-person singular)
solüsyonunu (accusative definite second-person singular)
solüsyonlarını (accusative definite second-person singular)
solüsyonunu (accusative definite singular third-person)
solüsyonlarını (accusative definite singular third-person)
solüsyonumuzu (accusative definite first-person plural)
solüsyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
solüsyonunuzu (accusative definite plural second-person)
solüsyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
solüsyonlarını (accusative definite plural third-person)
solüsyonuma (dative first-person singular)
solüsyonlarıma (dative first-person singular)
solüsyonuna (dative second-person singular)
solüsyonlarına (dative second-person singular)
solüsyonuna (dative singular third-person)
solüsyonlarına (dative singular third-person)
solüsyonumuza (dative first-person plural)
solüsyonlarımıza (dative first-person plural)
solüsyonunuza (dative plural second-person)
solüsyonlarınıza (dative plural second-person)
solüsyonlarına (dative plural third-person)
solüsyonumda (first-person locative singular)
solüsyonlarımda (first-person locative singular)
solüsyonunda (locative second-person singular)
solüsyonlarında (locative second-person singular)
solüsyonunda (locative singular third-person)
solüsyonlarında (locative singular third-person)
solüsyonumuzda (first-person locative plural)
solüsyonlarımızda (first-person locative plural)
solüsyonunuzda (locative plural second-person)
solüsyonlarınızda (locative plural second-person)
solüsyonlarında (locative plural third-person)
solüsyonumdan (ablative first-person singular)
solüsyonlarımdan (ablative first-person singular)
solüsyonundan (ablative second-person singular)
solüsyonlarından (ablative second-person singular)
solüsyonundan (ablative singular third-person)
solüsyonlarından (ablative singular third-person)
solüsyonumuzdan (ablative first-person plural)
solüsyonlarımızdan (ablative first-person plural)
solüsyonunuzdan (ablative plural second-person)
solüsyonlarınızdan (ablative plural second-person)
solüsyonlarından (ablative plural third-person)
solüsyonumun (first-person genitive singular)
solüsyonlarımın (first-person genitive singular)
solüsyonunun (genitive second-person singular)
solüsyonlarının (genitive second-person singular)
solüsyonunun (genitive singular third-person)
solüsyonlarının (genitive singular third-person)
solüsyonumuzun (first-person genitive plural)
solüsyonlarımızın (first-person genitive plural)
solüsyonunuzun (genitive plural second-person)
solüsyonlarınızın (genitive plural second-person)
solüsyonlarının (genitive plural third-person)

From French solution, from Latin solūtiō.

solution (a homogeneous mixture, which may be liquid, gas or solid, formed by dissolving one or more substances)


tümen

tümen (definite accusative tümeni, plural tümenler)

tümeni (accusative definite)
tümenler (plural)

From Ottoman Turkish تومان (“ten thousand; a division”), cognate with Old Turkic 𐱅𐰇𐰢𐰤 (t²ümn², “ten thousand”), ultimately from Proto-Turkic *tümen (“ten thousand”). Compare Mongolian түм (tüm) and Azerbaijani tümən.


entelijans

head

entelijans (definite accusative entelijansı, plural entelijanslar)

entelijansı (accusative definite)
entelijanslar (plural)
entelijans (nominative singular)
entelijanslar (nominative plural)
entelijansı (accusative definite singular)
entelijansları (accusative definite plural)
entelijansa (dative singular)
entelijanslara (dative plural)
entelijansta (locative singular)
entelijanslarda (locative plural)
entelijanstan (ablative singular)
entelijanslardan (ablative plural)
entelijansın (genitive singular)
entelijansların (genitive plural)
entelijansım (first-person nominative singular)
entelijanslarım (first-person nominative singular)
entelijansın (nominative second-person singular)
entelijansların (nominative second-person singular)
entelijansı (nominative singular third-person)
entelijansları (nominative singular third-person)
entelijansımız (first-person nominative plural)
entelijanslarımız (first-person nominative plural)
entelijansınız (nominative plural second-person)
entelijanslarınız (nominative plural second-person)
entelijansları (nominative plural third-person)
entelijansımı (accusative definite first-person singular)
entelijanslarımı (accusative definite first-person singular)
entelijansını (accusative definite second-person singular)
entelijanslarını (accusative definite second-person singular)
entelijansını (accusative definite singular third-person)
entelijanslarını (accusative definite singular third-person)
entelijansımızı (accusative definite first-person plural)
entelijanslarımızı (accusative definite first-person plural)
entelijansınızı (accusative definite plural second-person)
entelijanslarınızı (accusative definite plural second-person)
entelijanslarını (accusative definite plural third-person)
entelijansıma (dative first-person singular)
entelijanslarıma (dative first-person singular)
entelijansına (dative second-person singular)
entelijanslarına (dative second-person singular)
entelijansına (dative singular third-person)
entelijanslarına (dative singular third-person)
entelijansımıza (dative first-person plural)
entelijanslarımıza (dative first-person plural)
entelijansınıza (dative plural second-person)
entelijanslarınıza (dative plural second-person)
entelijanslarına (dative plural third-person)
entelijansımda (first-person locative singular)
entelijanslarımda (first-person locative singular)
entelijansında (locative second-person singular)
entelijanslarında (locative second-person singular)
entelijansında (locative singular third-person)
entelijanslarında (locative singular third-person)
entelijansımızda (first-person locative plural)
entelijanslarımızda (first-person locative plural)
entelijansınızda (locative plural second-person)
entelijanslarınızda (locative plural second-person)
entelijanslarında (locative plural third-person)
entelijansımdan (ablative first-person singular)
entelijanslarımdan (ablative first-person singular)
entelijansından (ablative second-person singular)
entelijanslarından (ablative second-person singular)
entelijansından (ablative singular third-person)
entelijanslarından (ablative singular third-person)
entelijansımızdan (ablative first-person plural)
entelijanslarımızdan (ablative first-person plural)
entelijansınızdan (ablative plural second-person)
entelijanslarınızdan (ablative plural second-person)
entelijanslarından (ablative plural third-person)
entelijansımın (first-person genitive singular)
entelijanslarımın (first-person genitive singular)
entelijansının (genitive second-person singular)
entelijanslarının (genitive second-person singular)
entelijansının (genitive singular third-person)
entelijanslarının (genitive singular third-person)
entelijansımızın (first-person genitive plural)
entelijanslarımızın (first-person genitive plural)
entelijansınızın (genitive plural second-person)
entelijanslarınızın (genitive plural second-person)
entelijanslarının (genitive plural third-person)


taarruz

taarruz (definite accusative taarruzu, plural taarruzlar)

taarruzu (accusative definite)
taarruzlar (plural)
taarruz (nominative singular)
taarruzlar (nominative plural)
taarruzu (accusative definite singular)
taarruzları (accusative definite plural)
taarruza (dative singular)
taarruzlara (dative plural)
taarruzda (locative singular)
taarruzlarda (locative plural)
taarruzdan (ablative singular)
taarruzlardan (ablative plural)
taarruzun (genitive singular)
taarruzların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish تَعَرُّض (taʿarruz /taʾaruz/), from Classical Persian تَعَرُّض (taʿarruz /taʾaruz/), from Arabic تَعَرُّضٌ (taʕarruḍun).


varyant

head

varyant (definite accusative varyantı, plural varyantlar)

varyantı (accusative definite)
varyantlar (plural)
varyant (nominative singular)
varyantlar (nominative plural)
varyantı (accusative definite singular)
varyantları (accusative definite plural)
varyanta (dative singular)
varyantlara (dative plural)
varyantta (locative singular)
varyantlarda (locative plural)
varyanttan (ablative singular)
varyantlardan (ablative plural)
varyantın (genitive singular)
varyantların (genitive plural)


satıh

satıh (definite accusative sathı, plural satıhlar)

sathı (accusative definite)
satıhlar (plural)
satıh (nominative singular)
satıhlar (nominative plural)
sathı (accusative definite singular)
satıhları (accusative definite plural)
satha (dative singular)
satıhlara (dative plural)
satıhta (locative singular)
satıhlarda (locative plural)
satıhtan (ablative singular)
satıhlardan (ablative plural)
sathın (genitive singular)
satıhların (genitive plural)
sathım (first-person nominative singular)
satıhlarım (first-person nominative singular)
sathın (nominative second-person singular)
satıhların (nominative second-person singular)
sathı (nominative singular third-person)
satıhları (nominative singular third-person)
sathımız (first-person nominative plural)
satıhlarımız (first-person nominative plural)
sathınız (nominative plural second-person)
satıhlarınız (nominative plural second-person)
satıhları (nominative plural third-person)
sathımı (accusative definite first-person singular)
satıhlarımı (accusative definite first-person singular)
sathını (accusative definite second-person singular)
satıhlarını (accusative definite second-person singular)
sathını (accusative definite singular third-person)
satıhlarını (accusative definite singular third-person)
sathımızı (accusative definite first-person plural)
satıhlarımızı (accusative definite first-person plural)
sathınızı (accusative definite plural second-person)
satıhlarınızı (accusative definite plural second-person)
satıhlarını (accusative definite plural third-person)
sathıma (dative first-person singular)
satıhlarıma (dative first-person singular)
sathına (dative second-person singular)
satıhlarına (dative second-person singular)
sathına (dative singular third-person)
satıhlarına (dative singular third-person)
sathımıza (dative first-person plural)
satıhlarımıza (dative first-person plural)
sathınıza (dative plural second-person)
satıhlarınıza (dative plural second-person)
satıhlarına (dative plural third-person)
sathımda (first-person locative singular)
satıhlarımda (first-person locative singular)
sathında (locative second-person singular)
satıhlarında (locative second-person singular)
sathında (locative singular third-person)
satıhlarında (locative singular third-person)
sathımızda (first-person locative plural)
satıhlarımızda (first-person locative plural)
sathınızda (locative plural second-person)
satıhlarınızda (locative plural second-person)
satıhlarında (locative plural third-person)
sathımdan (ablative first-person singular)
satıhlarımdan (ablative first-person singular)
sathından (ablative second-person singular)
satıhlarından (ablative second-person singular)
sathından (ablative singular third-person)
satıhlarından (ablative singular third-person)
sathımızdan (ablative first-person plural)
satıhlarımızdan (ablative first-person plural)
sathınızdan (ablative plural second-person)
satıhlarınızdan (ablative plural second-person)
satıhlarından (ablative plural third-person)
sathımın (first-person genitive singular)
satıhlarımın (first-person genitive singular)
sathının (genitive second-person singular)
satıhlarının (genitive second-person singular)
sathının (genitive singular third-person)
satıhlarının (genitive singular third-person)
sathımızın (first-person genitive plural)
satıhlarımızın (first-person genitive plural)
sathınızın (genitive plural second-person)
satıhlarınızın (genitive plural second-person)
satıhlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سطح (sath), from Arabic سَطْح (saṭḥ).


tebliğ

tebliğ (definite accusative tebliği, plural tebliğler)

tebliği (accusative definite)
tebliğler (plural)

From Ottoman Turkish تبلیغ (tebliğ), from Arabic تَبْلِيغ (tablīḡ), verbal noun of بَلَّغَ (ballaḡa), causative of بَلَغَ (balaḡa, “to reach, arrive”).


kızarmalar

plural of kızarma (“turning red; blushing”)


hazırlığının

second-person singular single-possession genitive of hazırlık

third-person single-possession genitive of hazırlık


mücadelesi

third-person single-possession of mücadele


taahhüdümüzü

first-person plural single-possession definite accusative of taahhüt


dezentegrasyon

dezentegrasyon (definite accusative dezentegrasyonu, plural dezentegrasyonlar)

dezentegrasyonu (accusative definite)
dezentegrasyonlar (plural)
dezentegrasyon (nominative singular)
dezentegrasyonlar (nominative plural)
dezentegrasyonu (accusative definite singular)
dezentegrasyonları (accusative definite plural)
dezentegrasyona (dative singular)
dezentegrasyonlara (dative plural)
dezentegrasyonda (locative singular)
dezentegrasyonlarda (locative plural)
dezentegrasyondan (ablative singular)
dezentegrasyonlardan (ablative plural)
dezentegrasyonun (genitive singular)
dezentegrasyonların (genitive plural)


haşere

haşere (definite accusative haşereyi, plural haşereler or haşerat)

haşereyi (accusative definite)
haşereler (plural)
haşerat (plural)

From Ottoman Turkish حشره, from Arabic حَشَرة (ḥašara).


haşerat

From Ottoman Turkish حشرات, from Arabic حَشَرات (ḥašarāt), plural of حَشَرة (ḥašara) whence haşere.

1936 October 23, advertisement for pest control in Akşam, page 12

Sinekleri, tahtakurularını, güveleri, pireleri ve haşeratı yuvalarına çekilmeden ve kış gelmeden yumurtalarile imha ediniz.

plural of haşere; insects; vermin, creepy-crawlies


hıfzıssıhha

hıfzıssıhha (definite accusative hıfzıssıhhayı, plural hıfzıssıhhalar)

hıfzıssıhhayı (accusative definite)
hıfzıssıhhalar (plural)

From Ottoman Turkish حفظالصحه (hıfzıssıhha), equivalent to hıfz (“protection”) + sıhhat (“health”), both of Arabic origin. Compare Azerbaijani hifzüssihhə.


kampüs

kampüs (definite accusative kampüsü, plural kampüsler)

kampüsü (accusative definite)
kampüsler (plural)
kampüs (nominative singular)
kampüsler (nominative plural)
kampüsü (accusative definite singular)
kampüsleri (accusative definite plural)
kampüse (dative singular)
kampüslere (dative plural)
kampüste (locative singular)
kampüslerde (locative plural)
kampüsten (ablative singular)
kampüslerden (ablative plural)
kampüsün (genitive singular)
kampüslerin (genitive plural)
kampüsüm (first-person nominative singular)
kampüslerim (first-person nominative singular)
kampüsün (nominative second-person singular)
kampüslerin (nominative second-person singular)
kampüsü (nominative singular third-person)
kampüsleri (nominative singular third-person)
kampüsümüz (first-person nominative plural)
kampüslerimiz (first-person nominative plural)
kampüsünüz (nominative plural second-person)
kampüsleriniz (nominative plural second-person)
kampüsleri (nominative plural third-person)
kampüsümü (accusative definite first-person singular)
kampüslerimi (accusative definite first-person singular)
kampüsünü (accusative definite second-person singular)
kampüslerini (accusative definite second-person singular)
kampüsünü (accusative definite singular third-person)
kampüslerini (accusative definite singular third-person)
kampüsümüzü (accusative definite first-person plural)
kampüslerimizi (accusative definite first-person plural)
kampüsünüzü (accusative definite plural second-person)
kampüslerinizi (accusative definite plural second-person)
kampüslerini (accusative definite plural third-person)
kampüsüme (dative first-person singular)
kampüslerime (dative first-person singular)
kampüsüne (dative second-person singular)
kampüslerine (dative second-person singular)
kampüsüne (dative singular third-person)
kampüslerine (dative singular third-person)
kampüsümüze (dative first-person plural)
kampüslerimize (dative first-person plural)
kampüsünüze (dative plural second-person)
kampüslerinize (dative plural second-person)
kampüslerine (dative plural third-person)
kampüsümde (first-person locative singular)
kampüslerimde (first-person locative singular)
kampüsünde (locative second-person singular)
kampüslerinde (locative second-person singular)
kampüsünde (locative singular third-person)
kampüslerinde (locative singular third-person)
kampüsümüzde (first-person locative plural)
kampüslerimizde (first-person locative plural)
kampüsünüzde (locative plural second-person)
kampüslerinizde (locative plural second-person)
kampüslerinde (locative plural third-person)
kampüsümden (ablative first-person singular)
kampüslerimden (ablative first-person singular)
kampüsünden (ablative second-person singular)
kampüslerinden (ablative second-person singular)
kampüsünden (ablative singular third-person)
kampüslerinden (ablative singular third-person)
kampüsümüzden (ablative first-person plural)
kampüslerimizden (ablative first-person plural)
kampüsünüzden (ablative plural second-person)
kampüslerinizden (ablative plural second-person)
kampüslerinden (ablative plural third-person)
kampüsümün (first-person genitive singular)
kampüslerimin (first-person genitive singular)
kampüsünün (genitive second-person singular)
kampüslerinin (genitive second-person singular)
kampüsünün (genitive singular third-person)
kampüslerinin (genitive singular third-person)
kampüsümüzün (first-person genitive plural)
kampüslerimizin (first-person genitive plural)
kampüsünüzün (genitive plural second-person)
kampüslerinizin (genitive plural second-person)
kampüslerinin (genitive plural third-person)

campus (the grounds or property of a school, college, university, business, church, or hospital, often understood to include buildings and other structures)


stajyer

stajyer (definite accusative stajyeri, plural stajyerler)

stajyeri (accusative definite)
stajyerler (plural)
stajyer (nominative singular)
stajyerler (nominative plural)
stajyeri (accusative definite singular)
stajyerleri (accusative definite plural)
stajyere (dative singular)
stajyerlere (dative plural)
stajyerde (locative singular)
stajyerlerde (locative plural)
stajyerden (ablative singular)
stajyerlerden (ablative plural)
stajyerin (genitive singular)
stajyerlerin (genitive plural)
stajyerim (first-person singular)
stajyerlerim (first-person singular)
stajyersin (second-person singular)
stajyerlersin (second-person singular)
stajyer (singular third-person)
stajyerdir (singular third-person)
stajyerler (singular third-person)
stajyerlerdir (singular third-person)
stajyeriz (first-person plural)
stajyerleriz (first-person plural)
stajyersiniz (plural second-person)
stajyerlersiniz (plural second-person)
stajyerler (plural third-person)
stajyerlerdir (plural third-person)

intern (a student or recent graduate who works in order to gain experience in their chosen field)


hududumuz

first-person plural single-possession of hudut


ültimatom

ültimatom (definite accusative ültimatomu, plural ültimatomlar)

ültimatomu (accusative definite)
ültimatomlar (plural)
ültimatom (nominative singular)
ültimatomlar (nominative plural)
ültimatomu (accusative definite singular)
ültimatomları (accusative definite plural)
ültimatoma (dative singular)
ültimatomlara (dative plural)
ültimatomda (locative singular)
ültimatomlarda (locative plural)
ültimatomdan (ablative singular)
ültimatomlardan (ablative plural)
ültimatomun (genitive singular)
ültimatomların (genitive plural)
ültimatomum (first-person nominative singular)
ültimatomlarım (first-person nominative singular)
ültimatomun (nominative second-person singular)
ültimatomların (nominative second-person singular)
ültimatomu (nominative singular third-person)
ültimatomları (nominative singular third-person)
ültimatomumuz (first-person nominative plural)
ültimatomlarımız (first-person nominative plural)
ültimatomunuz (nominative plural second-person)
ültimatomlarınız (nominative plural second-person)
ültimatomları (nominative plural third-person)
ültimatomumu (accusative definite first-person singular)
ültimatomlarımı (accusative definite first-person singular)
ültimatomunu (accusative definite second-person singular)
ültimatomlarını (accusative definite second-person singular)
ültimatomunu (accusative definite singular third-person)
ültimatomlarını (accusative definite singular third-person)
ültimatomumuzu (accusative definite first-person plural)
ültimatomlarımızı (accusative definite first-person plural)
ültimatomunuzu (accusative definite plural second-person)
ültimatomlarınızı (accusative definite plural second-person)
ültimatomlarını (accusative definite plural third-person)
ültimatomuma (dative first-person singular)
ültimatomlarıma (dative first-person singular)
ültimatomuna (dative second-person singular)
ültimatomlarına (dative second-person singular)
ültimatomuna (dative singular third-person)
ültimatomlarına (dative singular third-person)
ültimatomumuza (dative first-person plural)
ültimatomlarımıza (dative first-person plural)
ültimatomunuza (dative plural second-person)
ültimatomlarınıza (dative plural second-person)
ültimatomlarına (dative plural third-person)
ültimatomumda (first-person locative singular)
ültimatomlarımda (first-person locative singular)
ültimatomunda (locative second-person singular)
ültimatomlarında (locative second-person singular)
ültimatomunda (locative singular third-person)
ültimatomlarında (locative singular third-person)
ültimatomumuzda (first-person locative plural)
ültimatomlarımızda (first-person locative plural)
ültimatomunuzda (locative plural second-person)
ültimatomlarınızda (locative plural second-person)
ültimatomlarında (locative plural third-person)
ültimatomumdan (ablative first-person singular)
ültimatomlarımdan (ablative first-person singular)
ültimatomundan (ablative second-person singular)
ültimatomlarından (ablative second-person singular)
ültimatomundan (ablative singular third-person)
ültimatomlarından (ablative singular third-person)
ültimatomumuzdan (ablative first-person plural)
ültimatomlarımızdan (ablative first-person plural)
ültimatomunuzdan (ablative plural second-person)
ültimatomlarınızdan (ablative plural second-person)
ültimatomlarından (ablative plural third-person)
ültimatomumun (first-person genitive singular)
ültimatomlarımın (first-person genitive singular)
ültimatomunun (genitive second-person singular)
ültimatomlarının (genitive second-person singular)
ültimatomunun (genitive singular third-person)
ültimatomlarının (genitive singular third-person)
ültimatomumuzun (first-person genitive plural)
ültimatomlarımızın (first-person genitive plural)
ültimatomunuzun (genitive plural second-person)
ültimatomlarınızın (genitive plural second-person)
ültimatomlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اولتیماتوم (ültimatom), from French ultimatum, from Latin ultimātum.


arzun

second-person singular single-possession of arzu


karargâh

karargâh (definite accusative karargâhı, plural karargâhlar)

karargâhı (accusative definite)
karargâhlar (plural)
karargâh (nominative singular)
karargâhlar (nominative plural)
karargâhı (accusative definite singular)
karargâhları (accusative definite plural)
karargâha (dative singular)
karargâhlara (dative plural)
karargâhta (locative singular)
karargâhlarda (locative plural)
karargâhtan (ablative singular)
karargâhlardan (ablative plural)
karargâhın (genitive singular)
karargâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قراركاه (karargâh), By surface analysis, karar (“decision”) + -gâh


atom bombası

head

atom bombası (definite accusative atom bombasını, plural atom bombaları)

atom bombasını (accusative definite)
atom bombaları (plural)

İlk Atom bombası dün bir Japon şehrine atıldı, şehrin ne hale geldiği dumandan anlaşılamadı.

1945 August 7, “20.000 ton dinamite muadil tek bomba”, in Cumhuriyet:

The first atomic bomb has dropped to a Japanese city yesterday, it was not clear what happened to city because of the smoke.


ricat

ricat (definite accusative ricati, plural ricatlar)

ricati (accusative definite)
ricatlar (plural)

From Ottoman Turkish رجعت (ricat, “return; retreat”), from Arabic رجعة.


temayül

head

temayül (definite accusative temayülü, plural temayüller)

temayülü (accusative definite)
temayüller (plural)

From Ottoman Turkish تمایل, from Arabic تَمَايُل (tamāyul).


ümmet

ümmet (definite accusative ümmeti, plural ümmetler)

ümmeti (accusative definite)
ümmetler (plural)
ümmet (nominative singular)
ümmetler (nominative plural)
ümmeti (accusative definite singular)
ümmetleri (accusative definite plural)
ümmete (dative singular)
ümmetlere (dative plural)
ümmette (locative singular)
ümmetlerde (locative plural)
ümmetten (ablative singular)
ümmetlerden (ablative plural)
ümmetin (genitive singular)
ümmetlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish امت (ümmet), from Arabic أُمَّة (ʔumma).


kımıl

kımıl (definite accusative kımılı, plural kımıllar)

kımılı (accusative definite)
kımıllar (plural)

Possibly an alteration of Ottoman Turkish قمل (kaml, “lice”), from Arabic قَمْل (qaml, “lice”).


müttefik

müttefik (definite accusative müttefiki, plural müttefikler)

müttefiki (accusative definite)
müttefikler (plural)
müttefik (nominative singular)
müttefikler (nominative plural)
müttefiki (accusative definite singular)
müttefikleri (accusative definite plural)
müttefike (dative singular)
müttefiklere (dative plural)
müttefikte (locative singular)
müttefiklerde (locative plural)
müttefikten (ablative singular)
müttefiklerden (ablative plural)
müttefikin (genitive singular)
müttefiklerin (genitive plural)
müttefikim (first-person nominative singular)
müttefiklerim (first-person nominative singular)
müttefikin (nominative second-person singular)
müttefiklerin (nominative second-person singular)
müttefiki (nominative singular third-person)
müttefikleri (nominative singular third-person)
müttefikimiz (first-person nominative plural)
müttefiklerimiz (first-person nominative plural)
müttefikiniz (nominative plural second-person)
müttefikleriniz (nominative plural second-person)
müttefikleri (nominative plural third-person)
müttefikimi (accusative definite first-person singular)
müttefiklerimi (accusative definite first-person singular)
müttefikini (accusative definite second-person singular)
müttefiklerini (accusative definite second-person singular)
müttefikini (accusative definite singular third-person)
müttefiklerini (accusative definite singular third-person)
müttefikimizi (accusative definite first-person plural)
müttefiklerimizi (accusative definite first-person plural)
müttefikinizi (accusative definite plural second-person)
müttefiklerinizi (accusative definite plural second-person)
müttefiklerini (accusative definite plural third-person)
müttefikime (dative first-person singular)
müttefiklerime (dative first-person singular)
müttefikine (dative second-person singular)
müttefiklerine (dative second-person singular)
müttefikine (dative singular third-person)
müttefiklerine (dative singular third-person)
müttefikimize (dative first-person plural)
müttefiklerimize (dative first-person plural)
müttefikinize (dative plural second-person)
müttefiklerinize (dative plural second-person)
müttefiklerine (dative plural third-person)
müttefikimde (first-person locative singular)
müttefiklerimde (first-person locative singular)
müttefikinde (locative second-person singular)
müttefiklerinde (locative second-person singular)
müttefikinde (locative singular third-person)
müttefiklerinde (locative singular third-person)
müttefikimizde (first-person locative plural)
müttefiklerimizde (first-person locative plural)
müttefikinizde (locative plural second-person)
müttefiklerinizde (locative plural second-person)
müttefiklerinde (locative plural third-person)
müttefikimden (ablative first-person singular)
müttefiklerimden (ablative first-person singular)
müttefikinden (ablative second-person singular)
müttefiklerinden (ablative second-person singular)
müttefikinden (ablative singular third-person)
müttefiklerinden (ablative singular third-person)
müttefikimizden (ablative first-person plural)
müttefiklerimizden (ablative first-person plural)
müttefikinizden (ablative plural second-person)
müttefiklerinizden (ablative plural second-person)
müttefiklerinden (ablative plural third-person)
müttefikimin (first-person genitive singular)
müttefiklerimin (first-person genitive singular)
müttefikinin (genitive second-person singular)
müttefiklerinin (genitive second-person singular)
müttefikinin (genitive singular third-person)
müttefiklerinin (genitive singular third-person)
müttefikimizin (first-person genitive plural)
müttefiklerimizin (first-person genitive plural)
müttefikinizin (genitive plural second-person)
müttefiklerinizin (genitive plural second-person)
müttefiklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish متفق (“something that conforms or agrees; ally; allied”), from Arabic مُتَّفِق (muttafiq), participle of اِتَّفَقَ (ittafaqa, “to come to agreement”).


havadis

head

havadis (definite accusative havadisi, plural havadisler)

havadisi (accusative definite)
havadisler (plural)

From Ottoman Turkish حوادث (“news; events; disasters”), from Arabic حَوَادِث (ḥawādiṯ), plural of حَادِثَة (ḥādiṯa, “recent event, news”).


havali

head

havali (definite accusative havaliyi, plural havaliler)

havaliyi (accusative definite)
havaliler (plural)

From Ottoman Turkish حواوی, an oblique plural form of Arabic حَوَال (ḥawāl) used as a nominative singular in Turkish.


fesih

fesih (definite accusative feshi, plural fesihler)

feshi (accusative definite)
fesihler (plural)
fesih (nominative singular)
fesihler (nominative plural)
feshi (accusative definite singular)
fesihleri (accusative definite plural)
feshe (dative singular)
fesihlere (dative plural)
fesihte (locative singular)
fesihlerde (locative plural)
fesihten (ablative singular)
fesihlerden (ablative plural)
feshin (genitive singular)
fesihlerin (genitive plural)
feshim (first-person nominative singular)
fesihlerim (first-person nominative singular)
feshin (nominative second-person singular)
fesihlerin (nominative second-person singular)
feshi (nominative singular third-person)
fesihleri (nominative singular third-person)
feshimiz (first-person nominative plural)
fesihlerimiz (first-person nominative plural)
feshiniz (nominative plural second-person)
fesihleriniz (nominative plural second-person)
fesihleri (nominative plural third-person)
feshimi (accusative definite first-person singular)
fesihlerimi (accusative definite first-person singular)
feshini (accusative definite second-person singular)
fesihlerini (accusative definite second-person singular)
feshini (accusative definite singular third-person)
fesihlerini (accusative definite singular third-person)
feshimizi (accusative definite first-person plural)
fesihlerimizi (accusative definite first-person plural)
feshinizi (accusative definite plural second-person)
fesihlerinizi (accusative definite plural second-person)
fesihlerini (accusative definite plural third-person)
feshime (dative first-person singular)
fesihlerime (dative first-person singular)
feshine (dative second-person singular)
fesihlerine (dative second-person singular)
feshine (dative singular third-person)
fesihlerine (dative singular third-person)
feshimize (dative first-person plural)
fesihlerimize (dative first-person plural)
feshinize (dative plural second-person)
fesihlerinize (dative plural second-person)
fesihlerine (dative plural third-person)
feshimde (first-person locative singular)
fesihlerimde (first-person locative singular)
feshinde (locative second-person singular)
fesihlerinde (locative second-person singular)
feshinde (locative singular third-person)
fesihlerinde (locative singular third-person)
feshimizde (first-person locative plural)
fesihlerimizde (first-person locative plural)
feshinizde (locative plural second-person)
fesihlerinizde (locative plural second-person)
fesihlerinde (locative plural third-person)
feshimden (ablative first-person singular)
fesihlerimden (ablative first-person singular)
feshinden (ablative second-person singular)
fesihlerinden (ablative second-person singular)
feshinden (ablative singular third-person)
fesihlerinden (ablative singular third-person)
feshimizden (ablative first-person plural)
fesihlerimizden (ablative first-person plural)
feshinizden (ablative plural second-person)
fesihlerinizden (ablative plural second-person)
fesihlerinden (ablative plural third-person)
feshimin (first-person genitive singular)
fesihlerimin (first-person genitive singular)
feshinin (genitive second-person singular)
fesihlerinin (genitive second-person singular)
feshinin (genitive singular third-person)
fesihlerinin (genitive singular third-person)
feshimizin (first-person genitive plural)
fesihlerimizin (first-person genitive plural)
feshinizin (genitive plural second-person)
fesihlerinizin (genitive plural second-person)
fesihlerinin (genitive plural third-person)


müdafaa

müdafaa (definite accusative müdafaayı, plural müdafaalar)

müdafaayı (accusative definite)
müdafaalar (plural)
müdafaa (nominative singular)
müdafaalar (nominative plural)
müdafaayı (accusative definite singular)
müdafaaları (accusative definite plural)
müdafaaya (dative singular)
müdafaalara (dative plural)
müdafaada (locative singular)
müdafaalarda (locative plural)
müdafaadan (ablative singular)
müdafaalardan (ablative plural)
müdafaanın (genitive singular)
müdafaaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مدافعه (müdâfa'a), from Arabic مُدَافَعَة (mudāfaʕa), verbal noun of دَافَعَ (dāfaʕa, “to defend”). Compare Azerbaijani müdafiə.


ekalliyet

ekalliyet (definite accusative ekalliyeti, plural ekalliyetler)

ekalliyeti (accusative definite)
ekalliyetler (plural)
ekalliyet (nominative singular)
ekalliyetler (nominative plural)
ekalliyeti (accusative definite singular)
ekalliyetleri (accusative definite plural)
ekalliyete (dative singular)
ekalliyetlere (dative plural)
ekalliyette (locative singular)
ekalliyetlerde (locative plural)
ekalliyetten (ablative singular)
ekalliyetlerden (ablative plural)
ekalliyetin (genitive singular)
ekalliyetlerin (genitive plural)
ekalliyetim (first-person singular)
ekalliyetlerim (first-person singular)
ekalliyetsin (second-person singular)
ekalliyetlersin (second-person singular)
ekalliyet (singular third-person)
ekalliyettir (singular third-person)
ekalliyetler (singular third-person)
ekalliyetlerdir (singular third-person)
ekalliyetiz (first-person plural)
ekalliyetleriz (first-person plural)
ekalliyetsiniz (plural second-person)
ekalliyetlersiniz (plural second-person)
ekalliyetler (plural third-person)
ekalliyetlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اقلیت (ekalliyet). First attested in 1877.

(archaic) minority (any subgroup that does not form a numerical majority)


muhasamat

muhasamat (definite accusative muhasamatı, plural muhasamatlar)

muhasamatı (accusative definite)
muhasamatlar (plural)

From Arabic مُخَاصَمَة (muḵāṣama), verbal noun of خَاصَمَ (ḵāṣama, “to quarrel, argue”).

der

Arabic مُخَاصَمَة (muḵāṣama)


muharebe

head

muharebe (definite accusative muharebeyi, plural muharebeler)

muharebeyi (accusative definite)
muharebeler (plural)
muharebe (nominative singular)
muharebeler (nominative plural)
muharebeyi (accusative definite singular)
muharebeleri (accusative definite plural)
muharebeye (dative singular)
muharebelere (dative plural)
muharebede (locative singular)
muharebelerde (locative plural)
muharebeden (ablative singular)
muharebelerden (ablative plural)
muharebenin (genitive singular)
muharebelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish محاربه, from Arabic مُحَارَبَة (muḥāraba).


rişvet

rişvet (definite accusative rişveti, plural rişvetler)

rişveti (accusative definite)
rişvetler (plural)


cürüm

cürüm (definite accusative cürmü, plural cürümler)

cürmü (accusative definite)
cürümler (plural)
cürüm (nominative singular)
cürümler (nominative plural)
cürmü (accusative definite singular)
cürümleri (accusative definite plural)
cürme (dative singular)
cürümlere (dative plural)
cürümde (locative singular)
cürümlerde (locative plural)
cürümden (ablative singular)
cürümlerden (ablative plural)
cürmün (genitive singular)
cürümlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish جرم (cürm), from Arabic جُرْم (jurm).


ibret

ibret (definite accusative ibreti, plural ibretler)

ibreti (accusative definite)
ibretler (plural)

From Ottoman Turkish عبرت, from Arabic عِبْرَة (ʕibra, “example, lesson, warning”).


bitaraflık

head

bitaraflık (definite accusative bitaraflığı, plural bitaraflıklar)

bitaraflığı (accusative definite)
bitaraflıklar (plural)
bitaraflık (nominative singular)
bitaraflıklar (nominative plural)
bitaraflığı (accusative definite singular)
bitaraflıkları (accusative definite plural)
bitaraflığa (dative singular)
bitaraflıklara (dative plural)
bitaraflıkta (locative singular)
bitaraflıklarda (locative plural)
bitaraflıktan (ablative singular)
bitaraflıklardan (ablative plural)
bitaraflığın (genitive singular)
bitaraflıkların (genitive plural)
bitaraflığım (first-person nominative singular)
bitaraflıklarım (first-person nominative singular)
bitaraflığın (nominative second-person singular)
bitaraflıkların (nominative second-person singular)
bitaraflığı (nominative singular third-person)
bitaraflıkları (nominative singular third-person)
bitaraflığımız (first-person nominative plural)
bitaraflıklarımız (first-person nominative plural)
bitaraflığınız (nominative plural second-person)
bitaraflıklarınız (nominative plural second-person)
bitaraflıkları (nominative plural third-person)
bitaraflığımı (accusative definite first-person singular)
bitaraflıklarımı (accusative definite first-person singular)
bitaraflığını (accusative definite second-person singular)
bitaraflıklarını (accusative definite second-person singular)
bitaraflığını (accusative definite singular third-person)
bitaraflıklarını (accusative definite singular third-person)
bitaraflığımızı (accusative definite first-person plural)
bitaraflıklarımızı (accusative definite first-person plural)
bitaraflığınızı (accusative definite plural second-person)
bitaraflıklarınızı (accusative definite plural second-person)
bitaraflıklarını (accusative definite plural third-person)
bitaraflığıma (dative first-person singular)
bitaraflıklarıma (dative first-person singular)
bitaraflığına (dative second-person singular)
bitaraflıklarına (dative second-person singular)
bitaraflığına (dative singular third-person)
bitaraflıklarına (dative singular third-person)
bitaraflığımıza (dative first-person plural)
bitaraflıklarımıza (dative first-person plural)
bitaraflığınıza (dative plural second-person)
bitaraflıklarınıza (dative plural second-person)
bitaraflıklarına (dative plural third-person)
bitaraflığımda (first-person locative singular)
bitaraflıklarımda (first-person locative singular)
bitaraflığında (locative second-person singular)
bitaraflıklarında (locative second-person singular)
bitaraflığında (locative singular third-person)
bitaraflıklarında (locative singular third-person)
bitaraflığımızda (first-person locative plural)
bitaraflıklarımızda (first-person locative plural)
bitaraflığınızda (locative plural second-person)
bitaraflıklarınızda (locative plural second-person)
bitaraflıklarında (locative plural third-person)
bitaraflığımdan (ablative first-person singular)
bitaraflıklarımdan (ablative first-person singular)
bitaraflığından (ablative second-person singular)
bitaraflıklarından (ablative second-person singular)
bitaraflığından (ablative singular third-person)
bitaraflıklarından (ablative singular third-person)
bitaraflığımızdan (ablative first-person plural)
bitaraflıklarımızdan (ablative first-person plural)
bitaraflığınızdan (ablative plural second-person)
bitaraflıklarınızdan (ablative plural second-person)
bitaraflıklarından (ablative plural third-person)
bitaraflığımın (first-person genitive singular)
bitaraflıklarımın (first-person genitive singular)
bitaraflığının (genitive second-person singular)
bitaraflıklarının (genitive second-person singular)
bitaraflığının (genitive singular third-person)
bitaraflıklarının (genitive singular third-person)
bitaraflığımızın (first-person genitive plural)
bitaraflıklarımızın (first-person genitive plural)
bitaraflığınızın (genitive plural second-person)
bitaraflıklarınızın (genitive plural second-person)
bitaraflıklarının (genitive plural third-person)

bitaraf (“neutral”) + -lık (noun forming suffix)


telgrafname

head

telgrafname (definite accusative telgrafnameyi, plural telgrafnameler)

telgrafnameyi (accusative definite)
telgrafnameler (plural)

From Ottoman Turkish تلغرافنامه, from French télégraphe and Persian نامه (nâme).


iç savaş

iç savaş (definite accusative iç savaşı, plural iç savaşlar)

iç savaşı (accusative definite)
iç savaşlar (plural)
iç savaş (nominative singular)
iç savaşlar (nominative plural)
iç savaşı (accusative definite singular)
iç savaşları (accusative definite plural)
iç savaşa (dative singular)
iç savaşlara (dative plural)
iç savaşta (locative singular)
iç savaşlarda (locative plural)
iç savaştan (ablative singular)
iç savaşlardan (ablative plural)
iç savaşın (genitive singular)
iç savaşların (genitive plural)

From iç (“interior, inside”) + savaş (“war”).


tarafında

second-person singular/third-person single-possession locative of taraf


isteka

isteka (definite accusative istekayı, plural istekalar)

istekayı (accusative definite)
istekalar (plural)
isteka (nominative singular)
istekalar (nominative plural)
istekayı (accusative definite singular)
istekaları (accusative definite plural)
istekaya (dative singular)
istekalara (dative plural)
istekada (locative singular)
istekalarda (locative plural)
istekadan (ablative singular)
istekalardan (ablative plural)
istekanın (genitive singular)
istekaların (genitive plural)
istekam (first-person nominative singular)
istekalarım (first-person nominative singular)
istekan (nominative second-person singular)
istekaların (nominative second-person singular)
istekası (nominative singular third-person)
istekaları (nominative singular third-person)
istekamız (first-person nominative plural)
istekalarımız (first-person nominative plural)
istekanız (nominative plural second-person)
istekalarınız (nominative plural second-person)
istekaları (nominative plural third-person)
istekamı (accusative definite first-person singular)
istekalarımı (accusative definite first-person singular)
istekanı (accusative definite second-person singular)
istekalarını (accusative definite second-person singular)
istekasını (accusative definite singular third-person)
istekalarını (accusative definite singular third-person)
istekamızı (accusative definite first-person plural)
istekalarımızı (accusative definite first-person plural)
istekanızı (accusative definite plural second-person)
istekalarınızı (accusative definite plural second-person)
istekalarını (accusative definite plural third-person)
istekama (dative first-person singular)
istekalarıma (dative first-person singular)
istekana (dative second-person singular)
istekalarına (dative second-person singular)
istekasına (dative singular third-person)
istekalarına (dative singular third-person)
istekamıza (dative first-person plural)
istekalarımıza (dative first-person plural)
istekanıza (dative plural second-person)
istekalarınıza (dative plural second-person)
istekalarına (dative plural third-person)
istekamda (first-person locative singular)
istekalarımda (first-person locative singular)
istekanda (locative second-person singular)
istekalarında (locative second-person singular)
istekasında (locative singular third-person)
istekalarında (locative singular third-person)
istekamızda (first-person locative plural)
istekalarımızda (first-person locative plural)
istekanızda (locative plural second-person)
istekalarınızda (locative plural second-person)
istekalarında (locative plural third-person)
istekamdan (ablative first-person singular)
istekalarımdan (ablative first-person singular)
istekandan (ablative second-person singular)
istekalarından (ablative second-person singular)
istekasından (ablative singular third-person)
istekalarından (ablative singular third-person)
istekamızdan (ablative first-person plural)
istekalarımızdan (ablative first-person plural)
istekanızdan (ablative plural second-person)
istekalarınızdan (ablative plural second-person)
istekalarından (ablative plural third-person)
istekamın (first-person genitive singular)
istekalarımın (first-person genitive singular)
istekanın (genitive second-person singular)
istekalarının (genitive second-person singular)
istekasının (genitive singular third-person)
istekalarının (genitive singular third-person)
istekamızın (first-person genitive plural)
istekalarımızın (first-person genitive plural)
istekanızın (genitive plural second-person)
istekalarınızın (genitive plural second-person)
istekalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استقه (isteka), from Italian stecca. Cognate with English stick.

(sports, billiards, snooker, pool) cue (a straight tapering stick used to hit the balls in various games)


helal

helal (definite accusative helali, plural helaller)

helali (accusative definite)
helaller (plural)

From Ottoman Turkish حلال (helal), from Arabic حَلَال (ḥalāl).


diriliş

diriliş (definite accusative dirilişi, plural dirilişler)

dirilişi (accusative definite)
dirilişler (plural)
diriliş (nominative singular)
dirilişler (nominative plural)
dirilişi (accusative definite singular)
dirilişleri (accusative definite plural)
dirilişe (dative singular)
dirilişlere (dative plural)
dirilişte (locative singular)
dirilişlerde (locative plural)
dirilişten (ablative singular)
dirilişlerden (ablative plural)
dirilişin (genitive singular)
dirilişlerin (genitive plural)
dirilişim (first-person nominative singular)
dirilişlerim (first-person nominative singular)
dirilişin (nominative second-person singular)
dirilişlerin (nominative second-person singular)
dirilişi (nominative singular third-person)
dirilişleri (nominative singular third-person)
dirilişimiz (first-person nominative plural)
dirilişlerimiz (first-person nominative plural)
dirilişiniz (nominative plural second-person)
dirilişleriniz (nominative plural second-person)
dirilişleri (nominative plural third-person)
dirilişimi (accusative definite first-person singular)
dirilişlerimi (accusative definite first-person singular)
dirilişini (accusative definite second-person singular)
dirilişlerini (accusative definite second-person singular)
dirilişini (accusative definite singular third-person)
dirilişlerini (accusative definite singular third-person)
dirilişimizi (accusative definite first-person plural)
dirilişlerimizi (accusative definite first-person plural)
dirilişinizi (accusative definite plural second-person)
dirilişlerinizi (accusative definite plural second-person)
dirilişlerini (accusative definite plural third-person)
dirilişime (dative first-person singular)
dirilişlerime (dative first-person singular)
dirilişine (dative second-person singular)
dirilişlerine (dative second-person singular)
dirilişine (dative singular third-person)
dirilişlerine (dative singular third-person)
dirilişimize (dative first-person plural)
dirilişlerimize (dative first-person plural)
dirilişinize (dative plural second-person)
dirilişlerinize (dative plural second-person)
dirilişlerine (dative plural third-person)
dirilişimde (first-person locative singular)
dirilişlerimde (first-person locative singular)
dirilişinde (locative second-person singular)
dirilişlerinde (locative second-person singular)
dirilişinde (locative singular third-person)
dirilişlerinde (locative singular third-person)
dirilişimizde (first-person locative plural)
dirilişlerimizde (first-person locative plural)
dirilişinizde (locative plural second-person)
dirilişlerinizde (locative plural second-person)
dirilişlerinde (locative plural third-person)
dirilişimden (ablative first-person singular)
dirilişlerimden (ablative first-person singular)
dirilişinden (ablative second-person singular)
dirilişlerinden (ablative second-person singular)
dirilişinden (ablative singular third-person)
dirilişlerinden (ablative singular third-person)
dirilişimizden (ablative first-person plural)
dirilişlerimizden (ablative first-person plural)
dirilişinizden (ablative plural second-person)
dirilişlerinizden (ablative plural second-person)
dirilişlerinden (ablative plural third-person)
dirilişimin (first-person genitive singular)
dirilişlerimin (first-person genitive singular)
dirilişinin (genitive second-person singular)
dirilişlerinin (genitive second-person singular)
dirilişinin (genitive singular third-person)
dirilişlerinin (genitive singular third-person)
dirilişimizin (first-person genitive plural)
dirilişlerimizin (first-person genitive plural)
dirilişinizin (genitive plural second-person)
dirilişlerinizin (genitive plural second-person)
dirilişlerinin (genitive plural third-person)


mücrim

mücrim (definite accusative mücrimi, plural mücrimler)

mücrimi (accusative definite)
mücrimler (plural)

From Ottoman Turkish مجرم (“culprit; sinner”), from Arabic مُجْرِم (mujrim, “criminal”).

inh

Göbbels ve Ribbentrop da mücrimler listesine girdi

1945 March 8, “Harb suçluları”, in Cumhuriyet, Istanbul, page 1:


istifa

head

istifa (definite accusative istifayı, plural istifalar)

istifayı (accusative definite)
istifalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish استعفا, from Arabic اِسْتِعْفَاء (istiʕfāʔ), verbal noun of اِسْتَعْفَى (istaʕfā).

der

اِسْتِعْفَاء

Arabic اِسْتِعْفَاء (istiʕfāʔ)


karadon

head

karadon (definite accusative karadonu, plural karadonlar)

karadonu (accusative definite)
karadonlar (plural)

Possibly kara + don, literally “black pants”.

For quotations using this term, see Citations:karadon.

A type of baggy pants traditionally worn in southern Anatolia, widely banned during the clothing reforms of the 1930s.


muharebesine

third-person single-possession dative of muharebe


sicil

sicil (definite accusative sicilli, plural siciller)

sicilli (accusative definite)
siciller (plural)

From Ottoman Turkish سجل, from Arabic سِجِلّ (sijill), from Latin sigillum. Cognate with English sigil.


burgu

burgu (definite accusative burguyu, plural burgular)

burguyu (accusative definite)
burgular (plural)
burgu (nominative singular)
burgular (nominative plural)
burguyu (accusative definite singular)
burguları (accusative definite plural)
burguya (dative singular)
burgulara (dative plural)
burguda (locative singular)
burgularda (locative plural)
burgudan (ablative singular)
burgulardan (ablative plural)
burgunun (genitive singular)
burguların (genitive plural)
burgum (first-person nominative singular)
burgularım (first-person nominative singular)
burgun (nominative second-person singular)
burguların (nominative second-person singular)
burgusu (nominative singular third-person)
burguları (nominative singular third-person)
burgumuz (first-person nominative plural)
burgularımız (first-person nominative plural)
burgunuz (nominative plural second-person)
burgularınız (nominative plural second-person)
burguları (nominative plural third-person)
burgumu (accusative definite first-person singular)
burgularımı (accusative definite first-person singular)
burgunu (accusative definite second-person singular)
burgularını (accusative definite second-person singular)
burgusunu (accusative definite singular third-person)
burgularını (accusative definite singular third-person)
burgumuzu (accusative definite first-person plural)
burgularımızı (accusative definite first-person plural)
burgunuzu (accusative definite plural second-person)
burgularınızı (accusative definite plural second-person)
burgularını (accusative definite plural third-person)
burguma (dative first-person singular)
burgularıma (dative first-person singular)
burguna (dative second-person singular)
burgularına (dative second-person singular)
burgusuna (dative singular third-person)
burgularına (dative singular third-person)
burgumuza (dative first-person plural)
burgularımıza (dative first-person plural)
burgunuza (dative plural second-person)
burgularınıza (dative plural second-person)
burgularına (dative plural third-person)
burgumda (first-person locative singular)
burgularımda (first-person locative singular)
burgunda (locative second-person singular)
burgularında (locative second-person singular)
burgusunda (locative singular third-person)
burgularında (locative singular third-person)
burgumuzda (first-person locative plural)
burgularımızda (first-person locative plural)
burgunuzda (locative plural second-person)
burgularınızda (locative plural second-person)
burgularında (locative plural third-person)
burgumdan (ablative first-person singular)
burgularımdan (ablative first-person singular)
burgundan (ablative second-person singular)
burgularından (ablative second-person singular)
burgusundan (ablative singular third-person)
burgularından (ablative singular third-person)
burgumuzdan (ablative first-person plural)
burgularımızdan (ablative first-person plural)
burgunuzdan (ablative plural second-person)
burgularınızdan (ablative plural second-person)
burgularından (ablative plural third-person)
burgumun (first-person genitive singular)
burgularımın (first-person genitive singular)
burgunun (genitive second-person singular)
burgularının (genitive second-person singular)
burgusunun (genitive singular third-person)
burgularının (genitive singular third-person)
burgumuzun (first-person genitive plural)
burgularımızın (first-person genitive plural)
burgunuzun (genitive plural second-person)
burgularınızın (genitive plural second-person)
burgularının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بورغو (burgu), from Proto-Turkic *burgu (“borer, gimlet, auger”); cognate with Azerbaijani burğu, Bashkir бырау (bıraw) and Kazakh бұрғы (būrğy).

inh

borer, drill, gimlet, auger, any instrument used for drilling

corkscrew, a device for opening bottles that are sealed by a cork


kaçakçılık

head

kaçakçılık (definite accusative kaçakçılığı, plural kaçakçılıklar)

kaçakçılığı (accusative definite)
kaçakçılıklar (plural)


tekzip

tekzip (definite accusative tekzibi, plural tekzipler)

tekzibi (accusative definite)
tekzipler (plural)

From Ottoman Turkish تكذیب, from Arabic تَكْذِيب (takḏīb), verbal noun of كَذَّبَ (kaḏḏaba, “to accuse of lying; to disbelieve”).


patrikhane

patrikhane (definite accusative patrikhaneyi, plural patrikhaneler)

patrikhaneyi (accusative definite)
patrikhaneler (plural)
patrikhane (nominative singular)
patrikhaneler (nominative plural)
patrikhaneyi (accusative definite singular)
patrikhaneleri (accusative definite plural)
patrikhaneye (dative singular)
patrikhanelere (dative plural)
patrikhanede (locative singular)
patrikhanelerde (locative plural)
patrikhaneden (ablative singular)
patrikhanelerden (ablative plural)
patrikhanenin (genitive singular)
patrikhanelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish پطریقخانه (patrîk-hane). By surface analysis, patrik (“patriarch”) + -hane (“house”).

surf

Dün Ermeni patrikanesinde bir toplantı yapıldı


şebeke

head

şebeke (definite accusative şebekeyi, plural şebekeler)

şebekeyi (accusative definite)
şebekeler (plural)
şebeke (nominative singular)
şebekeler (nominative plural)
şebekeyi (accusative definite singular)
şebekeleri (accusative definite plural)
şebekeye (dative singular)
şebekelere (dative plural)
şebekede (locative singular)
şebekelerde (locative plural)
şebekeden (ablative singular)
şebekelerden (ablative plural)
şebekenin (genitive singular)
şebekelerin (genitive plural)
şebekem (first-person nominative singular)
şebekelerim (first-person nominative singular)
şebeken (nominative second-person singular)
şebekelerin (nominative second-person singular)
şebekesi (nominative singular third-person)
şebekeleri (nominative singular third-person)
şebekemiz (first-person nominative plural)
şebekelerimiz (first-person nominative plural)
şebekeniz (nominative plural second-person)
şebekeleriniz (nominative plural second-person)
şebekeleri (nominative plural third-person)
şebekemi (accusative definite first-person singular)
şebekelerimi (accusative definite first-person singular)
şebekeni (accusative definite second-person singular)
şebekelerini (accusative definite second-person singular)
şebekesini (accusative definite singular third-person)
şebekelerini (accusative definite singular third-person)
şebekemizi (accusative definite first-person plural)
şebekelerimizi (accusative definite first-person plural)
şebekenizi (accusative definite plural second-person)
şebekelerinizi (accusative definite plural second-person)
şebekelerini (accusative definite plural third-person)
şebekeme (dative first-person singular)
şebekelerime (dative first-person singular)
şebekene (dative second-person singular)
şebekelerine (dative second-person singular)
şebekesine (dative singular third-person)
şebekelerine (dative singular third-person)
şebekemize (dative first-person plural)
şebekelerimize (dative first-person plural)
şebekenize (dative plural second-person)
şebekelerinize (dative plural second-person)
şebekelerine (dative plural third-person)
şebekemde (first-person locative singular)
şebekelerimde (first-person locative singular)
şebekende (locative second-person singular)
şebekelerinde (locative second-person singular)
şebekesinde (locative singular third-person)
şebekelerinde (locative singular third-person)
şebekemizde (first-person locative plural)
şebekelerimizde (first-person locative plural)
şebekenizde (locative plural second-person)
şebekelerinizde (locative plural second-person)
şebekelerinde (locative plural third-person)
şebekemden (ablative first-person singular)
şebekelerimden (ablative first-person singular)
şebekenden (ablative second-person singular)
şebekelerinden (ablative second-person singular)
şebekesinden (ablative singular third-person)
şebekelerinden (ablative singular third-person)
şebekemizden (ablative first-person plural)
şebekelerimizden (ablative first-person plural)
şebekenizden (ablative plural second-person)
şebekelerinizden (ablative plural second-person)
şebekelerinden (ablative plural third-person)
şebekemin (first-person genitive singular)
şebekelerimin (first-person genitive singular)
şebekenin (genitive second-person singular)
şebekelerinin (genitive second-person singular)
şebekesinin (genitive singular third-person)
şebekelerinin (genitive singular third-person)
şebekemizin (first-person genitive plural)
şebekelerimizin (first-person genitive plural)
şebekenizin (genitive plural second-person)
şebekelerinizin (genitive plural second-person)
şebekelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شبكه, from Arabic شَبَكَة (šabaka).

1940 May 10, headline in İkdam (Sabah Postası)

German spy ring caught in the Netherlands

Holanda'da bir Alman casus şebekesi yakalandı


nafia

nafia (definite accusative nafiayı, plural nafialar)

nafiayı (accusative definite)
nafialar (plural)

From Ottoman Turkish نافعه (nafi'a), from Arabic نَافِع (nāfiʕ, “useful”).


başından

second-person singular/third-person single-possession ablative of baş


müstemleke

müstemleke (definite accusative müstemlekeyi, plural müstemlekeler)

müstemlekeyi (accusative definite)
müstemlekeler (plural)

From Ottoman Turkish مستملکه (müstemleke, “colony”), from Arabic مُسْتَمْلَكَة (mustamlaka, literally “being taken possession of or dominated”), probably following a word like أَرْض f (ʔarḍ, “earth”), from the root م ل ك (m-l-k) related to kingdoms and possession. Compare مَلَكَ (malaka).

der

مُسْتَمْلَكَة

(archaic) colony (governmental unit or settlement)


zecir

head

zecir (definite accusative zecri, plural zecirler)

zecri (accusative definite)
zecirler (plural)

From Ottoman Turkish زجر (zecr), from Arabic زَجْر (zajr), verbal noun of زَجَرَ (zajara).

(archaic) restraining, chiding, forbidding


teşebbüs

teşebbüs (definite accusative teşebbüsü, plural teşebbüsler)

teşebbüsü (accusative definite)
teşebbüsler (plural)

From Ottoman Turkish تشبث, from Arabic تَشَبُّث (tašabbuṯ), verbal noun of تَشَبَّثَ (tašabbaṯa, “to be stubborn”).

effort, initiative, a determined start [from 17th c.]


akma

akma (definite accusative akmayı, plural akmalar)

akmayı (accusative definite)
akmalar (plural)
akma (nominative singular)
akmalar (nominative plural)
akmayı (accusative definite singular)
akmaları (accusative definite plural)
akmaya (dative singular)
akmalara (dative plural)
akmada (locative singular)
akmalarda (locative plural)
akmadan (ablative singular)
akmalardan (ablative plural)
akmanın (genitive singular)
akmaların (genitive plural)
akmam (first-person nominative singular)
akmalarım (first-person nominative singular)
akman (nominative second-person singular)
akmaların (nominative second-person singular)
akması (nominative singular third-person)
akmaları (nominative singular third-person)
akmamız (first-person nominative plural)
akmalarımız (first-person nominative plural)
akmanız (nominative plural second-person)
akmalarınız (nominative plural second-person)
akmaları (nominative plural third-person)
akmamı (accusative definite first-person singular)
akmalarımı (accusative definite first-person singular)
akmanı (accusative definite second-person singular)
akmalarını (accusative definite second-person singular)
akmasını (accusative definite singular third-person)
akmalarını (accusative definite singular third-person)
akmamızı (accusative definite first-person plural)
akmalarımızı (accusative definite first-person plural)
akmanızı (accusative definite plural second-person)
akmalarınızı (accusative definite plural second-person)
akmalarını (accusative definite plural third-person)
akmama (dative first-person singular)
akmalarıma (dative first-person singular)
akmana (dative second-person singular)
akmalarına (dative second-person singular)
akmasına (dative singular third-person)
akmalarına (dative singular third-person)
akmamıza (dative first-person plural)
akmalarımıza (dative first-person plural)
akmanıza (dative plural second-person)
akmalarınıza (dative plural second-person)
akmalarına (dative plural third-person)
akmamda (first-person locative singular)
akmalarımda (first-person locative singular)
akmanda (locative second-person singular)
akmalarında (locative second-person singular)
akmasında (locative singular third-person)
akmalarında (locative singular third-person)
akmamızda (first-person locative plural)
akmalarımızda (first-person locative plural)
akmanızda (locative plural second-person)
akmalarınızda (locative plural second-person)
akmalarında (locative plural third-person)
akmamdan (ablative first-person singular)
akmalarımdan (ablative first-person singular)
akmandan (ablative second-person singular)
akmalarından (ablative second-person singular)
akmasından (ablative singular third-person)
akmalarından (ablative singular third-person)
akmamızdan (ablative first-person plural)
akmalarımızdan (ablative first-person plural)
akmanızdan (ablative plural second-person)
akmalarınızdan (ablative plural second-person)
akmalarından (ablative plural third-person)
akmamın (first-person genitive singular)
akmalarımın (first-person genitive singular)
akmanın (genitive second-person singular)
akmalarının (genitive second-person singular)
akmasının (genitive singular third-person)
akmalarının (genitive singular third-person)
akmamızın (first-person genitive plural)
akmalarımızın (first-person genitive plural)
akmanızın (genitive plural second-person)
akmalarınızın (genitive plural second-person)
akmalarının (genitive plural third-person)


kanaat

kanaat (definite accusative kanaati, plural kanaatler)

kanaati (accusative definite)
kanaatler (plural)

From Ottoman Turkish قناعت (“contentment”), from Arabic قَنَاعَة (qanāʕa). The sense meaning opinion arose in early modern Turkish.

Herkes, İspanyanın Bolşevikliğe doğru gittiği kanaatini beslemektedir.

1936 April 30, “Son Telgraflar”, in Ulusal Birlik, page 4:


kauçuk

kauçuk (definite accusative kauçuğu, plural kauçuklar)

kauçuğu (accusative definite)
kauçuklar (plural)
kauçuk (nominative singular)
kauçuklar (nominative plural)
kauçuğu (accusative definite singular)
kauçukları (accusative definite plural)
kauçuğa (dative singular)
kauçuklara (dative plural)
kauçukta (locative singular)
kauçuklarda (locative plural)
kauçuktan (ablative singular)
kauçuklardan (ablative plural)
kauçuğun (genitive singular)
kauçukların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قااوچوق (kauçuk), from French caoutchouc, from Spanish caucho, from Quechua kawchu.


icraat

icraat (definite accusative icraatı, plural icraatlar)

icraatı (accusative definite)
icraatlar (plural)

From Ottoman Turkish اجراآت (icra'at), Arabic plural of icra. See Arabic إِجْرَاء (ʔijrāʔ).

der

Arabic إِجْرَاء (ʔijrāʔ)


aleyhtar

head

aleyhtar (definite accusative aleyhtarı, plural aleyhtarlar)

aleyhtarı (accusative definite)
aleyhtarlar (plural)

From Ottoman Turkish علیهدار (aleyhdar).


suikast

suikast (definite accusative suikasdı, plural suikastlar)

suikasdı (accusative definite)
suikastlar (plural)

From Ottoman Turkish سؤقصد (suikasd), from Arabic سُوء (sūʔ, “evil”) and قَصْد (qaṣd, “intention”). Cognate with Azerbaijani sui-qəsd.


işbirliği

işbirliği (definite accusative işbirliğini, plural işbirlikleri)

işbirliğini (accusative definite)
işbirlikleri (plural)


askerlik

askerlik (definite accusative askerliği, plural askerlikler)

askerliği (accusative definite)
askerlikler (plural)

asker (“soldier”) + -lik (“-hood, -ship”)


atış

head

atış (definite accusative atışı, plural atışlar)

atışı (accusative definite)
atışlar (plural)
atış (nominative singular)
atışlar (nominative plural)
atışı (accusative definite singular)
atışları (accusative definite plural)
atışa (dative singular)
atışlara (dative plural)
atışta (locative singular)
atışlarda (locative plural)
atıştan (ablative singular)
atışlardan (ablative plural)
atışın (genitive singular)
atışların (genitive plural)
atışım (first-person nominative singular)
atışlarım (first-person nominative singular)
atışın (nominative second-person singular)
atışların (nominative second-person singular)
atışı (nominative singular third-person)
atışları (nominative singular third-person)
atışımız (first-person nominative plural)
atışlarımız (first-person nominative plural)
atışınız (nominative plural second-person)
atışlarınız (nominative plural second-person)
atışları (nominative plural third-person)
atışımı (accusative definite first-person singular)
atışlarımı (accusative definite first-person singular)
atışını (accusative definite second-person singular)
atışlarını (accusative definite second-person singular)
atışını (accusative definite singular third-person)
atışlarını (accusative definite singular third-person)
atışımızı (accusative definite first-person plural)
atışlarımızı (accusative definite first-person plural)
atışınızı (accusative definite plural second-person)
atışlarınızı (accusative definite plural second-person)
atışlarını (accusative definite plural third-person)
atışıma (dative first-person singular)
atışlarıma (dative first-person singular)
atışına (dative second-person singular)
atışlarına (dative second-person singular)
atışına (dative singular third-person)
atışlarına (dative singular third-person)
atışımıza (dative first-person plural)
atışlarımıza (dative first-person plural)
atışınıza (dative plural second-person)
atışlarınıza (dative plural second-person)
atışlarına (dative plural third-person)
atışımda (first-person locative singular)
atışlarımda (first-person locative singular)
atışında (locative second-person singular)
atışlarında (locative second-person singular)
atışında (locative singular third-person)
atışlarında (locative singular third-person)
atışımızda (first-person locative plural)
atışlarımızda (first-person locative plural)
atışınızda (locative plural second-person)
atışlarınızda (locative plural second-person)
atışlarında (locative plural third-person)
atışımdan (ablative first-person singular)
atışlarımdan (ablative first-person singular)
atışından (ablative second-person singular)
atışlarından (ablative second-person singular)
atışından (ablative singular third-person)
atışlarından (ablative singular third-person)
atışımızdan (ablative first-person plural)
atışlarımızdan (ablative first-person plural)
atışınızdan (ablative plural second-person)
atışlarınızdan (ablative plural second-person)
atışlarından (ablative plural third-person)
atışımın (first-person genitive singular)
atışlarımın (first-person genitive singular)
atışının (genitive second-person singular)
atışlarının (genitive second-person singular)
atışının (genitive singular third-person)
atışlarının (genitive singular third-person)
atışımızın (first-person genitive plural)
atışlarımızın (first-person genitive plural)
atışınızın (genitive plural second-person)
atışlarınızın (genitive plural second-person)
atışlarının (genitive plural third-person)


kânunusani

Inherited from Ottoman Turkish كانون ثانی (kanun-ı sani), from Arabic كَانُون الثَانِي (kānūn aṯ-ṯānī); equivalent to kânun + sani (“second”). The name was officially changed to Ocak by law number 4696 passed January 10, 1945.

der

كَانُون الثَانِي

Arabic كَانُون الثَانِي (kānūn aṯ-ṯānī)


tesbit

head

tesbit (definite accusative tesbiti, plural tesbitler)

tesbiti (accusative definite)
tesbitler (plural)


ıstılah

ıstılah (definite accusative ıstılahı, plural ıstılahlar)

ıstılahı (accusative definite)
ıstılahlar (plural)

From Ottoman Turkish اصطلاح (ıstılah), from Arabic اِصْطِلَاح (iṣṭilāḥ). Compare Azerbaijani istilah.

der

Arabic اِصْطِلَاح (iṣṭilāḥ)


fiş

head

fiş (definite accusative fişi, plural fişler)

fişi (accusative definite)
fişler (plural)

From Ottoman Turkish فیش, from French fiche.


müderris

müderris (definite accusative müderrisi, plural müderrisler)

müderrisi (accusative definite)
müderrisler (plural)

From Ottoman Turkish مدرس (müderris, “professor, Muslim professor”), from Arabic مُدَرِّس (mudarris, “teacher”).


ittihaz

head

ittihaz (definite accusative ittihazı, plural ittihazlar)

ittihazı (accusative definite)
ittihazlar (plural)

From Ottoman Turkish اتخاذ, from Arabic اِتِّخَاذ (ittiḵāḏ), verbal noun of اِتَّخَذَ (ittaḵaḏa, “to take, assume, adopt”).

der

Arabic اِتِّخَاذ (ittiḵāḏ)


tespit

head

tespit (definite accusative tespiti, plural tespitler)

tespiti (accusative definite)
tespitler (plural)

From Ottoman Turkish تثبیت (tesbit), from Arabic تَثْبِيت (taṯbīt), verbal noun of ثَبَّتَ (ṯabbata, “to make firm, stable; to confine, restrict”).

(archaic) establishing, proving, demonstrating


yazı makinası

yazı makinası (definite accusative yazı makinasını, plural yazı makinaları)

yazı makinasını (accusative definite)
yazı makinaları (plural)


tekemmül

tekemmül (definite accusative tekemmülü, plural tekemmüller)

tekemmülü (accusative definite)
tekemmüller (plural)

From Ottoman Turkish تكمل (tekemmül), from Arabic تَكَمُّل (takammul), verbal noun of تَكَمَّلَ (takammala, “to be or become whole, complete, perfect”).

1929 December 1, advertisement on page 12 of Vakithttp://nek.istanbul.edu.tr/4444/ekos/GAZETE/vakit/vakit_1929/vakit_1929_kanunuevvel_/vakit_1929_kanunuevvel_1_.pdf

Kappel tamamile tekemmül etmiş yazı makınası

(archaic) becoming perfect or complete; perfection


levazım

levazım (definite accusative levazımı, plural levazımlar)

levazımı (accusative definite)
levazımlar (plural)

From Ottoman Turkish لوازم (levazım), from Arabic لَوَازِم (lawāzim), plural of لَازِم (lāzim, “necessary”).


devrine

second-person singular simple present possessive dative of devir

third-person singular simple present possessive dative of devir


cihet

cihet (definite accusative ciheti, plural cihetler)

ciheti (accusative definite)
cihetler (plural)

From Ottoman Turkish جهت (cihet), from Arabic جِهَة (jiha).

(religion, law) post in a religious foundation


mutlakiyet

mutlakiyet (definite accusative mutlakiyeti, plural mutlakiyetler)

mutlakiyeti (accusative definite)
mutlakiyetler (plural)

From Arabic مُطْلَقِيَّة (muṭlaqiyya, “absolutism”). Compare mutlak from مُطْلَق (muṭlaq, “absolute”).

der

مُطْلَقِيَّة


inisiyatif

head

inisiyatif (definite accusative inisiyatifi, plural inisiyatifler)

inisiyatifi (accusative definite)
inisiyatifler (plural)
inisiyatif (nominative singular)
inisiyatifler (nominative plural)
inisiyatifi (accusative definite singular)
inisiyatifleri (accusative definite plural)
inisiyatife (dative singular)
inisiyatiflere (dative plural)
inisiyatifte (locative singular)
inisiyatiflerde (locative plural)
inisiyatiften (ablative singular)
inisiyatiflerden (ablative plural)
inisiyatifin (genitive singular)
inisiyatiflerin (genitive plural)
inisiyatifim (first-person nominative singular)
inisiyatiflerim (first-person nominative singular)
inisiyatifin (nominative second-person singular)
inisiyatiflerin (nominative second-person singular)
inisiyatifi (nominative singular third-person)
inisiyatifleri (nominative singular third-person)
inisiyatifimiz (first-person nominative plural)
inisiyatiflerimiz (first-person nominative plural)
inisiyatifiniz (nominative plural second-person)
inisiyatifleriniz (nominative plural second-person)
inisiyatifleri (nominative plural third-person)
inisiyatifimi (accusative definite first-person singular)
inisiyatiflerimi (accusative definite first-person singular)
inisiyatifini (accusative definite second-person singular)
inisiyatiflerini (accusative definite second-person singular)
inisiyatifini (accusative definite singular third-person)
inisiyatiflerini (accusative definite singular third-person)
inisiyatifimizi (accusative definite first-person plural)
inisiyatiflerimizi (accusative definite first-person plural)
inisiyatifinizi (accusative definite plural second-person)
inisiyatiflerinizi (accusative definite plural second-person)
inisiyatiflerini (accusative definite plural third-person)
inisiyatifime (dative first-person singular)
inisiyatiflerime (dative first-person singular)
inisiyatifine (dative second-person singular)
inisiyatiflerine (dative second-person singular)
inisiyatifine (dative singular third-person)
inisiyatiflerine (dative singular third-person)
inisiyatifimize (dative first-person plural)
inisiyatiflerimize (dative first-person plural)
inisiyatifinize (dative plural second-person)
inisiyatiflerinize (dative plural second-person)
inisiyatiflerine (dative plural third-person)
inisiyatifimde (first-person locative singular)
inisiyatiflerimde (first-person locative singular)
inisiyatifinde (locative second-person singular)
inisiyatiflerinde (locative second-person singular)
inisiyatifinde (locative singular third-person)
inisiyatiflerinde (locative singular third-person)
inisiyatifimizde (first-person locative plural)
inisiyatiflerimizde (first-person locative plural)
inisiyatifinizde (locative plural second-person)
inisiyatiflerinizde (locative plural second-person)
inisiyatiflerinde (locative plural third-person)
inisiyatifimden (ablative first-person singular)
inisiyatiflerimden (ablative first-person singular)
inisiyatifinden (ablative second-person singular)
inisiyatiflerinden (ablative second-person singular)
inisiyatifinden (ablative singular third-person)
inisiyatiflerinden (ablative singular third-person)
inisiyatifimizden (ablative first-person plural)
inisiyatiflerimizden (ablative first-person plural)
inisiyatifinizden (ablative plural second-person)
inisiyatiflerinizden (ablative plural second-person)
inisiyatiflerinden (ablative plural third-person)
inisiyatifimin (first-person genitive singular)
inisiyatiflerimin (first-person genitive singular)
inisiyatifinin (genitive second-person singular)
inisiyatiflerinin (genitive second-person singular)
inisiyatifinin (genitive singular third-person)
inisiyatiflerinin (genitive singular third-person)
inisiyatifimizin (first-person genitive plural)
inisiyatiflerimizin (first-person genitive plural)
inisiyatifinizin (genitive plural second-person)
inisiyatiflerinizin (genitive plural second-person)
inisiyatiflerinin (genitive plural third-person)


zelzele

zelzele (definite accusative zelzeleyi, plural zelzeleler)

zelzeleyi (accusative definite)
zelzeleler (plural)

From Ottoman Turkish زلزله (zelzele, zerzele), from Arabic زَلْزَلَة (zalzala).


müdiriyet

head

müdiriyet (definite accusative müdiriyeti, plural müdiriyetler)

müdiriyeti (accusative definite)
müdiriyetler (plural)

From Ottoman Turkish مدیریت, equivalent to Arabic مُدِير (mudīr, “director”) and ـِيَّة (-iyya, forms abstract nouns).

Polis müdiriyeti şedit bir mücadele açtı

1929 January 3, “Batakhane kapatıldı”, in Milliyet, page 1:


teşdid

teşdid (definite accusative teşdidi, plural teşdidler)

teşdidi (accusative definite)
teşdidler (plural)

From Ottoman Turkish تثدید (teşdid), from Arabic تَشْدِيد (tašdīd).


mecmua

mecmua (definite accusative mecmuayı, plural mecmualar)

mecmuayı (accusative definite)
mecmualar (plural)

From Ottoman Turkish مجموعه, from Arabic مَجْمُوعَة (majmūʕa).


müverrih

müverrih (definite accusative müverrihi, plural müverrihler)

müverrihi (accusative definite)
müverrihler (plural)

From Ottoman Turkish مورخ, from Arabic مُؤَرِّخ (muʔarriḵ).

Asılarca uyuyan, hiç bir hareket göstermeyen, durğun sulara benzeyen Türkiyenin birden bire uyanması, asırların, nesillerin göreceği işlerin bir kaç senede meydana ğelmesi, artik Avrupa ve Amerika gazetelerinin, mütefekkirinin, müverrihlerinin nazarı dikkatını celbetmeye, onları derin düşûndürmeye mecbur etti.

1929 January 3, Celâl Nuri, “Ekilmeyen Tarla”, in Ikdam:


keşif

keşif (definite accusative keşfi, plural keşifler)

keşfi (accusative definite)
keşifler (plural)
keşif (nominative singular)
keşifler (nominative plural)
keşfi (accusative definite singular)
keşifleri (accusative definite plural)
keşfe (dative singular)
keşiflere (dative plural)
keşifte (locative singular)
keşiflerde (locative plural)
keşiften (ablative singular)
keşiflerden (ablative plural)
keşfin (genitive singular)
keşiflerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كشف (keşf), from Arabic كَشْف (kašf), verbal noun of كَشَفَ (kašafa, “to remove, uncover, reveal, expose, investigate”).


hurufat

From Ottoman Turkish حروفات (hurufat), with the Arabic plural ending added to the already plural form حروف (huruf), from Arabic حَرْف (ḥarf) (from which harf (“letter”)).

1929 February 1, advertisement on page 6 of Son Saat

Türkiye Cumhuriyetinini asrî terakkiyatına en büyük delil olan Lâtin hurufatile Türkçe yazmak ve okumak üzere Türkiye dahilinde her yerde gece dersaneleri açılmış olduğunu ve muhterem halkımızın da kemali aşkla tedrisata devam etmekte olduğunu ve ötedenberi rağbeti ammeye mazhar Radiyum lâmbalarımızın dahi mezkûr gece dersanelerinde diğer markalara tercihen istimal edildiğini görmekle müftehiriz.


fırtınası

third-person single-possession of fırtına


muhabbet

muhabbet (definite accusative muhabbeti, plural muhabbetler)

muhabbeti (accusative definite)
muhabbetler (plural)
muhabbet (nominative singular)
muhabbetler (nominative plural)
muhabbeti (accusative definite singular)
muhabbetleri (accusative definite plural)
muhabbete (dative singular)
muhabbetlere (dative plural)
muhabbette (locative singular)
muhabbetlerde (locative plural)
muhabbetten (ablative singular)
muhabbetlerden (ablative plural)
muhabbetin (genitive singular)
muhabbetlerin (genitive plural)
muhabbetim (first-person nominative singular)
muhabbetlerim (first-person nominative singular)
muhabbetin (nominative second-person singular)
muhabbetlerin (nominative second-person singular)
muhabbeti (nominative singular third-person)
muhabbetleri (nominative singular third-person)
muhabbetimiz (first-person nominative plural)
muhabbetlerimiz (first-person nominative plural)
muhabbetiniz (nominative plural second-person)
muhabbetleriniz (nominative plural second-person)
muhabbetleri (nominative plural third-person)
muhabbetimi (accusative definite first-person singular)
muhabbetlerimi (accusative definite first-person singular)
muhabbetini (accusative definite second-person singular)
muhabbetlerini (accusative definite second-person singular)
muhabbetini (accusative definite singular third-person)
muhabbetlerini (accusative definite singular third-person)
muhabbetimizi (accusative definite first-person plural)
muhabbetlerimizi (accusative definite first-person plural)
muhabbetinizi (accusative definite plural second-person)
muhabbetlerinizi (accusative definite plural second-person)
muhabbetlerini (accusative definite plural third-person)
muhabbetime (dative first-person singular)
muhabbetlerime (dative first-person singular)
muhabbetine (dative second-person singular)
muhabbetlerine (dative second-person singular)
muhabbetine (dative singular third-person)
muhabbetlerine (dative singular third-person)
muhabbetimize (dative first-person plural)
muhabbetlerimize (dative first-person plural)
muhabbetinize (dative plural second-person)
muhabbetlerinize (dative plural second-person)
muhabbetlerine (dative plural third-person)
muhabbetimde (first-person locative singular)
muhabbetlerimde (first-person locative singular)
muhabbetinde (locative second-person singular)
muhabbetlerinde (locative second-person singular)
muhabbetinde (locative singular third-person)
muhabbetlerinde (locative singular third-person)
muhabbetimizde (first-person locative plural)
muhabbetlerimizde (first-person locative plural)
muhabbetinizde (locative plural second-person)
muhabbetlerinizde (locative plural second-person)
muhabbetlerinde (locative plural third-person)
muhabbetimden (ablative first-person singular)
muhabbetlerimden (ablative first-person singular)
muhabbetinden (ablative second-person singular)
muhabbetlerinden (ablative second-person singular)
muhabbetinden (ablative singular third-person)
muhabbetlerinden (ablative singular third-person)
muhabbetimizden (ablative first-person plural)
muhabbetlerimizden (ablative first-person plural)
muhabbetinizden (ablative plural second-person)
muhabbetlerinizden (ablative plural second-person)
muhabbetlerinden (ablative plural third-person)
muhabbetimin (first-person genitive singular)
muhabbetlerimin (first-person genitive singular)
muhabbetinin (genitive second-person singular)
muhabbetlerinin (genitive second-person singular)
muhabbetinin (genitive singular third-person)
muhabbetlerinin (genitive singular third-person)
muhabbetimizin (first-person genitive plural)
muhabbetlerimizin (first-person genitive plural)
muhabbetinizin (genitive plural second-person)
muhabbetlerinizin (genitive plural second-person)
muhabbetlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish محبت (muhabbet), from Classical Persian مُحَبَّت (muhabbat), from Arabic مَحَبَّة (maḥabba, “love”).


maarif

head

maarif (definite accusative maarifi, plural maarifler)

maarifi (accusative definite)
maarifler (plural)

From Ottoman Turkish معارف, from Arabic مَعَارِف (maʕārif), plural of مَعْرِفَة (maʕrifa, “knowledge, learning”).

Maarif Vekâleti


stabilizasyon

stabilizasyon (definite accusative stabilizasyonu, plural stabilizasyonlar)

stabilizasyonu (accusative definite)
stabilizasyonlar (plural)
stabilizasyon (nominative singular)
stabilizasyonlar (nominative plural)
stabilizasyonu (accusative definite singular)
stabilizasyonları (accusative definite plural)
stabilizasyona (dative singular)
stabilizasyonlara (dative plural)
stabilizasyonda (locative singular)
stabilizasyonlarda (locative plural)
stabilizasyondan (ablative singular)
stabilizasyonlardan (ablative plural)
stabilizasyonun (genitive singular)
stabilizasyonların (genitive plural)


bozgun

bozgun (definite accusative bozgunu, plural bozgunlar)

bozgunu (accusative definite)
bozgunlar (plural)
bozgun (nominative singular)
bozgunlar (nominative plural)
bozgunu (accusative definite singular)
bozgunları (accusative definite plural)
bozguna (dative singular)
bozgunlara (dative plural)
bozgunda (locative singular)
bozgunlarda (locative plural)
bozgundan (ablative singular)
bozgunlardan (ablative plural)
bozgunun (genitive singular)
bozgunların (genitive plural)

defeat, loss (the act or instance of being defeated)


matbaa

matbaa (definite accusative matbaayı, plural matbaalar)

matbaayı (accusative definite)
matbaalar (plural)

From Ottoman Turkish مطبعه (matba'a), probably an Ottoman coinage from Arabic طَبَعَ (ṭabaʕa).

printing press; printing house; printer (business)


kar tanesi

kar tanesi (definite accusative kar tanesini, plural kar taneleri)

kar tanesini (accusative definite)
kar taneleri (plural)
kar tanesi (nominative singular)
kar taneleri (nominative plural)
kar tanesini (accusative definite singular)
kar tanelerini (accusative definite plural)
kar tanesine (dative singular)
kar tanelerine (dative plural)
kar tanesinde (locative singular)
kar tanelerinde (locative plural)
kar tanesinden (ablative singular)
kar tanelerinden (ablative plural)
kar tanesinin (genitive singular)
kar tanelerinin (genitive plural)


tahta kurusu

tahta kurusu (definite accusative tahta kurusunu, plural tahta kuruları)

tahta kurusunu (accusative definite)
tahta kuruları (plural)


tahtakurusu

tahtakurusu (definite accusative tahtakurusunu, plural tahtakuruları)

tahtakurusunu (accusative definite)
tahtakuruları (plural)

Compound of tahta and Greek κοριός (koriós, “bug, bedbug”) reanalyzed as kuru.