uyruk

head

uyruk (definite accusative uyruğu, plural uyruklar)

uyruğu (accusative definite)
uyruklar (plural)
uyruk (nominative singular)
uyruklar (nominative plural)
uyruğu (accusative definite singular)
uyrukları (accusative definite plural)
uyruğa (dative singular)
uyruklara (dative plural)
uyrukta (locative singular)
uyruklarda (locative plural)
uyruktan (ablative singular)
uyruklardan (ablative plural)
uyruğun (genitive singular)
uyrukların (genitive plural)
uyruğum (first-person nominative singular)
uyruklarım (first-person nominative singular)
uyruğun (nominative second-person singular)
uyrukların (nominative second-person singular)
uyruğu (nominative singular third-person)
uyrukları (nominative singular third-person)
uyruğumuz (first-person nominative plural)
uyruklarımız (first-person nominative plural)
uyruğunuz (nominative plural second-person)
uyruklarınız (nominative plural second-person)
uyrukları (nominative plural third-person)
uyruğumu (accusative definite first-person singular)
uyruklarımı (accusative definite first-person singular)
uyruğunu (accusative definite second-person singular)
uyruklarını (accusative definite second-person singular)
uyruğunu (accusative definite singular third-person)
uyruklarını (accusative definite singular third-person)
uyruğumuzu (accusative definite first-person plural)
uyruklarımızı (accusative definite first-person plural)
uyruğunuzu (accusative definite plural second-person)
uyruklarınızı (accusative definite plural second-person)
uyruklarını (accusative definite plural third-person)
uyruğuma (dative first-person singular)
uyruklarıma (dative first-person singular)
uyruğuna (dative second-person singular)
uyruklarına (dative second-person singular)
uyruğuna (dative singular third-person)
uyruklarına (dative singular third-person)
uyruğumuza (dative first-person plural)
uyruklarımıza (dative first-person plural)
uyruğunuza (dative plural second-person)
uyruklarınıza (dative plural second-person)
uyruklarına (dative plural third-person)
uyruğumda (first-person locative singular)
uyruklarımda (first-person locative singular)
uyruğunda (locative second-person singular)
uyruklarında (locative second-person singular)
uyruğunda (locative singular third-person)
uyruklarında (locative singular third-person)
uyruğumuzda (first-person locative plural)
uyruklarımızda (first-person locative plural)
uyruğunuzda (locative plural second-person)
uyruklarınızda (locative plural second-person)
uyruklarında (locative plural third-person)
uyruğumdan (ablative first-person singular)
uyruklarımdan (ablative first-person singular)
uyruğundan (ablative second-person singular)
uyruklarından (ablative second-person singular)
uyruğundan (ablative singular third-person)
uyruklarından (ablative singular third-person)
uyruğumuzdan (ablative first-person plural)
uyruklarımızdan (ablative first-person plural)
uyruğunuzdan (ablative plural second-person)
uyruklarınızdan (ablative plural second-person)
uyruklarından (ablative plural third-person)
uyruğumun (first-person genitive singular)
uyruklarımın (first-person genitive singular)
uyruğunun (genitive second-person singular)
uyruklarının (genitive second-person singular)
uyruğunun (genitive singular third-person)
uyruklarının (genitive singular third-person)
uyruğumuzun (first-person genitive plural)
uyruklarımızın (first-person genitive plural)
uyruğunuzun (genitive plural second-person)
uyruklarınızın (genitive plural second-person)
uyruklarının (genitive plural third-person)


enstrümantalin

second-person singular possessive of enstrümantal


tabiyet

tabiyet (definite accusative tabiyeti, plural tabiyetler)

tabiyeti (accusative definite)
tabiyetler (plural)
tabiyet (nominative singular)
tabiyetler (nominative plural)
tabiyeti (accusative definite singular)
tabiyetleri (accusative definite plural)
tabiyete (dative singular)
tabiyetlere (dative plural)
tabiyette (locative singular)
tabiyetlerde (locative plural)
tabiyetten (ablative singular)
tabiyetlerden (ablative plural)
tabiyetin (genitive singular)
tabiyetlerin (genitive plural)
tabiyetim (first-person nominative singular)
tabiyetlerim (first-person nominative singular)
tabiyetin (nominative second-person singular)
tabiyetlerin (nominative second-person singular)
tabiyeti (nominative singular third-person)
tabiyetleri (nominative singular third-person)
tabiyetimiz (first-person nominative plural)
tabiyetlerimiz (first-person nominative plural)
tabiyetiniz (nominative plural second-person)
tabiyetleriniz (nominative plural second-person)
tabiyetleri (nominative plural third-person)
tabiyetimi (accusative definite first-person singular)
tabiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
tabiyetini (accusative definite second-person singular)
tabiyetlerini (accusative definite second-person singular)
tabiyetini (accusative definite singular third-person)
tabiyetlerini (accusative definite singular third-person)
tabiyetimizi (accusative definite first-person plural)
tabiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
tabiyetinizi (accusative definite plural second-person)
tabiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
tabiyetlerini (accusative definite plural third-person)
tabiyetime (dative first-person singular)
tabiyetlerime (dative first-person singular)
tabiyetine (dative second-person singular)
tabiyetlerine (dative second-person singular)
tabiyetine (dative singular third-person)
tabiyetlerine (dative singular third-person)
tabiyetimize (dative first-person plural)
tabiyetlerimize (dative first-person plural)
tabiyetinize (dative plural second-person)
tabiyetlerinize (dative plural second-person)
tabiyetlerine (dative plural third-person)
tabiyetimde (first-person locative singular)
tabiyetlerimde (first-person locative singular)
tabiyetinde (locative second-person singular)
tabiyetlerinde (locative second-person singular)
tabiyetinde (locative singular third-person)
tabiyetlerinde (locative singular third-person)
tabiyetimizde (first-person locative plural)
tabiyetlerimizde (first-person locative plural)
tabiyetinizde (locative plural second-person)
tabiyetlerinizde (locative plural second-person)
tabiyetlerinde (locative plural third-person)
tabiyetimden (ablative first-person singular)
tabiyetlerimden (ablative first-person singular)
tabiyetinden (ablative second-person singular)
tabiyetlerinden (ablative second-person singular)
tabiyetinden (ablative singular third-person)
tabiyetlerinden (ablative singular third-person)
tabiyetimizden (ablative first-person plural)
tabiyetlerimizden (ablative first-person plural)
tabiyetinizden (ablative plural second-person)
tabiyetlerinizden (ablative plural second-person)
tabiyetlerinden (ablative plural third-person)
tabiyetimin (first-person genitive singular)
tabiyetlerimin (first-person genitive singular)
tabiyetinin (genitive second-person singular)
tabiyetlerinin (genitive second-person singular)
tabiyetinin (genitive singular third-person)
tabiyetlerinin (genitive singular third-person)
tabiyetimizin (first-person genitive plural)
tabiyetlerimizin (first-person genitive plural)
tabiyetinizin (genitive plural second-person)
tabiyetlerinizin (genitive plural second-person)
tabiyetlerinin (genitive plural third-person)

Shortened from tabiiyet, from Ottoman Turkish تابعیت, from Arabic تَابِعِيَّة (tābiʕiyya).


enstrümantali

third-person singular possessive of enstrümantal


katamaranım

first-person singular possessive of katamaran


katamaranın

second-person singular possessive of katamaran


örneğim

first-person singular possessive of örnek


örneği

third-person singular possessive of örnek


yolun

second-person singular possessive of yol


rüzgârın

second-person singular possessive of rüzgâr


yağmurum

first-person singular possessive of yağmur


karnım

first-person singular possessive of karın


rüzgârım

first-person singular possessive of rüzgâr


karnın

second-person singular possessive of karın


katamaranı

third-person singular possessive of katamaran


karısı

third-person singular possessive of karı


karının

third-person singular possessive genitive of karı


karım

first-person singular possessive of karı


örneğin

second-person singular possessive of örnek


kefaletim

first-person singular possessive of kefalet


kefaletin

second-person singular possessive of kefalet


güvenlilik

güvenlilik (definite accusative güvenliliği, plural güvenlilikler)

güvenliliği (accusative definite)
güvenlilikler (plural)
güvenlilik (nominative singular)
güvenlilikler (nominative plural)
güvenliliği (accusative definite singular)
güvenlilikleri (accusative definite plural)
güvenliliğe (dative singular)
güvenliliklere (dative plural)
güvenlilikte (locative singular)
güvenliliklerde (locative plural)
güvenlilikten (ablative singular)
güvenliliklerden (ablative plural)
güvenliliğin (genitive singular)
güvenliliklerin (genitive plural)
güvenliliğim (first-person nominative singular)
güvenliliklerim (first-person nominative singular)
güvenliliğin (nominative second-person singular)
güvenliliklerin (nominative second-person singular)
güvenliliği (nominative singular third-person)
güvenlilikleri (nominative singular third-person)
güvenliliğimiz (first-person nominative plural)
güvenliliklerimiz (first-person nominative plural)
güvenliliğiniz (nominative plural second-person)
güvenlilikleriniz (nominative plural second-person)
güvenlilikleri (nominative plural third-person)
güvenliliğimi (accusative definite first-person singular)
güvenliliklerimi (accusative definite first-person singular)
güvenliliğini (accusative definite second-person singular)
güvenliliklerini (accusative definite second-person singular)
güvenliliğini (accusative definite singular third-person)
güvenliliklerini (accusative definite singular third-person)
güvenliliğimizi (accusative definite first-person plural)
güvenliliklerimizi (accusative definite first-person plural)
güvenliliğinizi (accusative definite plural second-person)
güvenliliklerinizi (accusative definite plural second-person)
güvenliliklerini (accusative definite plural third-person)
güvenliliğime (dative first-person singular)
güvenliliklerime (dative first-person singular)
güvenliliğine (dative second-person singular)
güvenliliklerine (dative second-person singular)
güvenliliğine (dative singular third-person)
güvenliliklerine (dative singular third-person)
güvenliliğimize (dative first-person plural)
güvenliliklerimize (dative first-person plural)
güvenliliğinize (dative plural second-person)
güvenliliklerinize (dative plural second-person)
güvenliliklerine (dative plural third-person)
güvenliliğimde (first-person locative singular)
güvenliliklerimde (first-person locative singular)
güvenliliğinde (locative second-person singular)
güvenliliklerinde (locative second-person singular)
güvenliliğinde (locative singular third-person)
güvenliliklerinde (locative singular third-person)
güvenliliğimizde (first-person locative plural)
güvenliliklerimizde (first-person locative plural)
güvenliliğinizde (locative plural second-person)
güvenliliklerinizde (locative plural second-person)
güvenliliklerinde (locative plural third-person)
güvenliliğimden (ablative first-person singular)
güvenliliklerimden (ablative first-person singular)
güvenliliğinden (ablative second-person singular)
güvenliliklerinden (ablative second-person singular)
güvenliliğinden (ablative singular third-person)
güvenliliklerinden (ablative singular third-person)
güvenliliğimizden (ablative first-person plural)
güvenliliklerimizden (ablative first-person plural)
güvenliliğinizden (ablative plural second-person)
güvenliliklerinizden (ablative plural second-person)
güvenliliklerinden (ablative plural third-person)
güvenliliğimin (first-person genitive singular)
güvenliliklerimin (first-person genitive singular)
güvenliliğinin (genitive second-person singular)
güvenliliklerinin (genitive second-person singular)
güvenliliğinin (genitive singular third-person)
güvenliliklerinin (genitive singular third-person)
güvenliliğimizin (first-person genitive plural)
güvenliliklerimizin (first-person genitive plural)
güvenliliğinizin (genitive plural second-person)
güvenliliklerinizin (genitive plural second-person)
güvenliliklerinin (genitive plural third-person)


mali yardımın

second-person singular possessive of mali yardım


mali yardımım

third-person singular possessive of mali yardım


malî yardım

malî yardım (definite accusative malî yardımı, plural malî yardımlar)

malî yardımı (accusative definite)
malî yardımlar (plural)


kefaleti

third-person singular possessive of kefalet


kefalet

kefalet (definite accusative kefaleti, plural kefaletler)

kefaleti (accusative definite)
kefaletler (plural)
kefalet (nominative singular)
kefaletler (nominative plural)
kefaleti (accusative definite singular)
kefaletleri (accusative definite plural)
kefalete (dative singular)
kefaletlere (dative plural)
kefalette (locative singular)
kefaletlerde (locative plural)
kefaletten (ablative singular)
kefaletlerden (ablative plural)
kefaletin (genitive singular)
kefaletlerin (genitive plural)
kefaletim (first-person nominative singular)
kefaletlerim (first-person nominative singular)
kefaletin (nominative second-person singular)
kefaletlerin (nominative second-person singular)
kefaleti (nominative singular third-person)
kefaletleri (nominative singular third-person)
kefaletimiz (first-person nominative plural)
kefaletlerimiz (first-person nominative plural)
kefaletiniz (nominative plural second-person)
kefaletleriniz (nominative plural second-person)
kefaletleri (nominative plural third-person)
kefaletimi (accusative definite first-person singular)
kefaletlerimi (accusative definite first-person singular)
kefaletini (accusative definite second-person singular)
kefaletlerini (accusative definite second-person singular)
kefaletini (accusative definite singular third-person)
kefaletlerini (accusative definite singular third-person)
kefaletimizi (accusative definite first-person plural)
kefaletlerimizi (accusative definite first-person plural)
kefaletinizi (accusative definite plural second-person)
kefaletlerinizi (accusative definite plural second-person)
kefaletlerini (accusative definite plural third-person)
kefaletime (dative first-person singular)
kefaletlerime (dative first-person singular)
kefaletine (dative second-person singular)
kefaletlerine (dative second-person singular)
kefaletine (dative singular third-person)
kefaletlerine (dative singular third-person)
kefaletimize (dative first-person plural)
kefaletlerimize (dative first-person plural)
kefaletinize (dative plural second-person)
kefaletlerinize (dative plural second-person)
kefaletlerine (dative plural third-person)
kefaletimde (first-person locative singular)
kefaletlerimde (first-person locative singular)
kefaletinde (locative second-person singular)
kefaletlerinde (locative second-person singular)
kefaletinde (locative singular third-person)
kefaletlerinde (locative singular third-person)
kefaletimizde (first-person locative plural)
kefaletlerimizde (first-person locative plural)
kefaletinizde (locative plural second-person)
kefaletlerinizde (locative plural second-person)
kefaletlerinde (locative plural third-person)
kefaletimden (ablative first-person singular)
kefaletlerimden (ablative first-person singular)
kefaletinden (ablative second-person singular)
kefaletlerinden (ablative second-person singular)
kefaletinden (ablative singular third-person)
kefaletlerinden (ablative singular third-person)
kefaletimizden (ablative first-person plural)
kefaletlerimizden (ablative first-person plural)
kefaletinizden (ablative plural second-person)
kefaletlerinizden (ablative plural second-person)
kefaletlerinden (ablative plural third-person)
kefaletimin (first-person genitive singular)
kefaletlerimin (first-person genitive singular)
kefaletinin (genitive second-person singular)
kefaletlerinin (genitive second-person singular)
kefaletinin (genitive singular third-person)
kefaletlerinin (genitive singular third-person)
kefaletimizin (first-person genitive plural)
kefaletlerimizin (first-person genitive plural)
kefaletinizin (genitive plural second-person)
kefaletlerinizin (genitive plural second-person)
kefaletlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كفالت (kefalet), from Arabic كَفَالَة (kafāla).


mali yardım

mali yardım (definite accusative mali yardımı, plural mali yardımlar)

mali yardımı (accusative definite)
mali yardımlar (plural)
mali yardım (nominative singular)
mali yardımlar (nominative plural)
mali yardımı (accusative definite singular)
mali yardımları (accusative definite plural)
mali yardıma (dative singular)
mali yardımlara (dative plural)
mali yardımda (locative singular)
mali yardımlarda (locative plural)
mali yardımdan (ablative singular)
mali yardımlardan (ablative plural)
mali yardımın (genitive singular)
mali yardımların (genitive plural)
mali yardımım (first-person nominative singular)
mali yardımlarım (first-person nominative singular)
mali yardımın (nominative second-person singular)
mali yardımların (nominative second-person singular)
mali yardımı (nominative singular third-person)
mali yardımları (nominative singular third-person)
mali yardımımız (first-person nominative plural)
mali yardımlarımız (first-person nominative plural)
mali yardımınız (nominative plural second-person)
mali yardımlarınız (nominative plural second-person)
mali yardımları (nominative plural third-person)
mali yardımımı (accusative definite first-person singular)
mali yardımlarımı (accusative definite first-person singular)
mali yardımını (accusative definite second-person singular)
mali yardımlarını (accusative definite second-person singular)
mali yardımını (accusative definite singular third-person)
mali yardımlarını (accusative definite singular third-person)
mali yardımımızı (accusative definite first-person plural)
mali yardımlarımızı (accusative definite first-person plural)
mali yardımınızı (accusative definite plural second-person)
mali yardımlarınızı (accusative definite plural second-person)
mali yardımlarını (accusative definite plural third-person)
mali yardımıma (dative first-person singular)
mali yardımlarıma (dative first-person singular)
mali yardımına (dative second-person singular)
mali yardımlarına (dative second-person singular)
mali yardımına (dative singular third-person)
mali yardımlarına (dative singular third-person)
mali yardımımıza (dative first-person plural)
mali yardımlarımıza (dative first-person plural)
mali yardımınıza (dative plural second-person)
mali yardımlarınıza (dative plural second-person)
mali yardımlarına (dative plural third-person)
mali yardımımda (first-person locative singular)
mali yardımlarımda (first-person locative singular)
mali yardımında (locative second-person singular)
mali yardımlarında (locative second-person singular)
mali yardımında (locative singular third-person)
mali yardımlarında (locative singular third-person)
mali yardımımızda (first-person locative plural)
mali yardımlarımızda (first-person locative plural)
mali yardımınızda (locative plural second-person)
mali yardımlarınızda (locative plural second-person)
mali yardımlarında (locative plural third-person)
mali yardımımdan (ablative first-person singular)
mali yardımlarımdan (ablative first-person singular)
mali yardımından (ablative second-person singular)
mali yardımlarından (ablative second-person singular)
mali yardımından (ablative singular third-person)
mali yardımlarından (ablative singular third-person)
mali yardımımızdan (ablative first-person plural)
mali yardımlarımızdan (ablative first-person plural)
mali yardımınızdan (ablative plural second-person)
mali yardımlarınızdan (ablative plural second-person)
mali yardımlarından (ablative plural third-person)
mali yardımımın (first-person genitive singular)
mali yardımlarımın (first-person genitive singular)
mali yardımının (genitive second-person singular)
mali yardımlarının (genitive second-person singular)
mali yardımının (genitive singular third-person)
mali yardımlarının (genitive singular third-person)
mali yardımımızın (first-person genitive plural)
mali yardımlarımızın (first-person genitive plural)
mali yardımınızın (genitive plural second-person)
mali yardımlarınızın (genitive plural second-person)
mali yardımlarının (genitive plural third-person)


şikâyetim

first-person singular possessive of şikâyet


şikâyetin

second-person singular possessive of şikâyet


arıstak

arıstak (definite accusative arıstağı, plural arıstaklar)

arıstağı (accusative definite)
arıstaklar (plural)
arıstak (nominative singular)
arıstaklar (nominative plural)
arıstağı (accusative definite singular)
arıstakları (accusative definite plural)
arıstağa (dative singular)
arıstaklara (dative plural)
arıstakta (locative singular)
arıstaklarda (locative plural)
arıstaktan (ablative singular)
arıstaklardan (ablative plural)
arıstağın (genitive singular)
arıstakların (genitive plural)

Borrowed from Armenian առաստաղ (aṙastaġ).


üvey oğlu

third-person singular possessive of üvey oğul


üvey kızı

third-person singular possessive of üvey kız


üvey oğlum

first-person singular possessive of üvey oğul


üvey çocuğun

second-person singular possessive of üvey çocuk


üvey çocuğum

first-person singular possessive of üvey çocuk


üvey oğlun

second-person singular possessive of üvey oğul


üvey çocuğu

third-person singular possessive of üvey çocuk


üvey evladı

third-person singular possessive of üvey evlat


üvey evladım

first-person singular possessive of üvey evlat


üvey evladın

second-person singular possessive of üvey evlat


üvey kız

üvey kız (definite accusative üvey kızı, plural üvey kızlar)

üvey kızı (accusative definite)
üvey kızlar (plural)
üvey kız (nominative singular)
üvey kızlar (nominative plural)
üvey kızı (accusative definite singular)
üvey kızları (accusative definite plural)
üvey kıza (dative singular)
üvey kızlara (dative plural)
üvey kızda (locative singular)
üvey kızlarda (locative plural)
üvey kızdan (ablative singular)
üvey kızlardan (ablative plural)
üvey kızın (genitive singular)
üvey kızların (genitive plural)
üvey kızım (first-person nominative singular)
üvey kızlarım (first-person nominative singular)
üvey kızın (nominative second-person singular)
üvey kızların (nominative second-person singular)
üvey kızı (nominative singular third-person)
üvey kızları (nominative singular third-person)
üvey kızımız (first-person nominative plural)
üvey kızlarımız (first-person nominative plural)
üvey kızınız (nominative plural second-person)
üvey kızlarınız (nominative plural second-person)
üvey kızları (nominative plural third-person)
üvey kızımı (accusative definite first-person singular)
üvey kızlarımı (accusative definite first-person singular)
üvey kızını (accusative definite second-person singular)
üvey kızlarını (accusative definite second-person singular)
üvey kızını (accusative definite singular third-person)
üvey kızlarını (accusative definite singular third-person)
üvey kızımızı (accusative definite first-person plural)
üvey kızlarımızı (accusative definite first-person plural)
üvey kızınızı (accusative definite plural second-person)
üvey kızlarınızı (accusative definite plural second-person)
üvey kızlarını (accusative definite plural third-person)
üvey kızıma (dative first-person singular)
üvey kızlarıma (dative first-person singular)
üvey kızına (dative second-person singular)
üvey kızlarına (dative second-person singular)
üvey kızına (dative singular third-person)
üvey kızlarına (dative singular third-person)
üvey kızımıza (dative first-person plural)
üvey kızlarımıza (dative first-person plural)
üvey kızınıza (dative plural second-person)
üvey kızlarınıza (dative plural second-person)
üvey kızlarına (dative plural third-person)
üvey kızımda (first-person locative singular)
üvey kızlarımda (first-person locative singular)
üvey kızında (locative second-person singular)
üvey kızlarında (locative second-person singular)
üvey kızında (locative singular third-person)
üvey kızlarında (locative singular third-person)
üvey kızımızda (first-person locative plural)
üvey kızlarımızda (first-person locative plural)
üvey kızınızda (locative plural second-person)
üvey kızlarınızda (locative plural second-person)
üvey kızlarında (locative plural third-person)
üvey kızımdan (ablative first-person singular)
üvey kızlarımdan (ablative first-person singular)
üvey kızından (ablative second-person singular)
üvey kızlarından (ablative second-person singular)
üvey kızından (ablative singular third-person)
üvey kızlarından (ablative singular third-person)
üvey kızımızdan (ablative first-person plural)
üvey kızlarımızdan (ablative first-person plural)
üvey kızınızdan (ablative plural second-person)
üvey kızlarınızdan (ablative plural second-person)
üvey kızlarından (ablative plural third-person)
üvey kızımın (first-person genitive singular)
üvey kızlarımın (first-person genitive singular)
üvey kızının (genitive second-person singular)
üvey kızlarının (genitive second-person singular)
üvey kızının (genitive singular third-person)
üvey kızlarının (genitive singular third-person)
üvey kızımızın (first-person genitive plural)
üvey kızlarımızın (first-person genitive plural)
üvey kızınızın (genitive plural second-person)
üvey kızlarınızın (genitive plural second-person)
üvey kızlarının (genitive plural third-person)
üvey kızım (first-person singular)
üvey kızlarım (first-person singular)
üvey kızsın (second-person singular)
üvey kızlarsın (second-person singular)
üvey kız (singular third-person)
üvey kızdır (singular third-person)
üvey kızlar (singular third-person)
üvey kızlardır (singular third-person)
üvey kızız (first-person plural)
üvey kızlarız (first-person plural)
üvey kızsınız (plural second-person)
üvey kızlarsınız (plural second-person)
üvey kızlar (plural third-person)
üvey kızlardır (plural third-person)


evladım

first-person singular possessive of evlat


evladı

third-person singular possessive of evlat


evladın

second-person singular possessive of evlat


hülyası

third-person singular possessive of hülya


hülyam

first-person singular possessive of hülya


hülyan

second-person singular possessive of hülya


hülyamın

first-person singular simple present possessive genitive of hülya


hülyasının

third-person singular possessive genitive of hülya


hülyanın

second-person singular possessive genitive of hülya


bakanı

third-person singular possessive of bakan


üvey oğul

üvey oğul (definite accusative üvey oğlu, plural üvey oğullar)

üvey oğlu (accusative definite)
üvey oğullar (plural)
üvey oğul (nominative singular)
üvey oğullar (nominative plural)
üvey oğlu (accusative definite singular)
üvey oğulları (accusative definite plural)
üvey oğla (dative singular)
üvey oğullara (dative plural)
üvey oğulda (locative singular)
üvey oğullarda (locative plural)
üvey oğuldan (ablative singular)
üvey oğullardan (ablative plural)
üvey oğlun (genitive singular)
üvey oğulların (genitive plural)
üvey oğlum (first-person nominative singular)
üvey oğullarım (first-person nominative singular)
üvey oğlun (nominative second-person singular)
üvey oğulların (nominative second-person singular)
üvey oğlu (nominative singular third-person)
üvey oğulları (nominative singular third-person)
üvey oğlumuz (first-person nominative plural)
üvey oğullarımız (first-person nominative plural)
üvey oğlunuz (nominative plural second-person)
üvey oğullarınız (nominative plural second-person)
üvey oğulları (nominative plural third-person)
üvey oğlumu (accusative definite first-person singular)
üvey oğullarımı (accusative definite first-person singular)
üvey oğlunu (accusative definite second-person singular)
üvey oğullarını (accusative definite second-person singular)
üvey oğlunu (accusative definite singular third-person)
üvey oğullarını (accusative definite singular third-person)
üvey oğlumuzu (accusative definite first-person plural)
üvey oğullarımızı (accusative definite first-person plural)
üvey oğlunuzu (accusative definite plural second-person)
üvey oğullarınızı (accusative definite plural second-person)
üvey oğullarını (accusative definite plural third-person)
üvey oğluma (dative first-person singular)
üvey oğullarıma (dative first-person singular)
üvey oğluna (dative second-person singular)
üvey oğullarına (dative second-person singular)
üvey oğluna (dative singular third-person)
üvey oğullarına (dative singular third-person)
üvey oğlumuza (dative first-person plural)
üvey oğullarımıza (dative first-person plural)
üvey oğlunuza (dative plural second-person)
üvey oğullarınıza (dative plural second-person)
üvey oğullarına (dative plural third-person)
üvey oğlumda (first-person locative singular)
üvey oğullarımda (first-person locative singular)
üvey oğlunda (locative second-person singular)
üvey oğullarında (locative second-person singular)
üvey oğlunda (locative singular third-person)
üvey oğullarında (locative singular third-person)
üvey oğlumuzda (first-person locative plural)
üvey oğullarımızda (first-person locative plural)
üvey oğlunuzda (locative plural second-person)
üvey oğullarınızda (locative plural second-person)
üvey oğullarında (locative plural third-person)
üvey oğlumdan (ablative first-person singular)
üvey oğullarımdan (ablative first-person singular)
üvey oğlundan (ablative second-person singular)
üvey oğullarından (ablative second-person singular)
üvey oğlundan (ablative singular third-person)
üvey oğullarından (ablative singular third-person)
üvey oğlumuzdan (ablative first-person plural)
üvey oğullarımızdan (ablative first-person plural)
üvey oğlunuzdan (ablative plural second-person)
üvey oğullarınızdan (ablative plural second-person)
üvey oğullarından (ablative plural third-person)
üvey oğlumun (first-person genitive singular)
üvey oğullarımın (first-person genitive singular)
üvey oğlunun (genitive second-person singular)
üvey oğullarının (genitive second-person singular)
üvey oğlunun (genitive singular third-person)
üvey oğullarının (genitive singular third-person)
üvey oğlumuzun (first-person genitive plural)
üvey oğullarımızın (first-person genitive plural)
üvey oğlunuzun (genitive plural second-person)
üvey oğullarınızın (genitive plural second-person)
üvey oğullarının (genitive plural third-person)


bakanım

first-person singular possessive of bakan


üvey evlat

üvey evlat (definite accusative üvey evladı, plural üvey evlatlar)

üvey evladı (accusative definite)
üvey evlatlar (plural)
üvey evlat (nominative singular)
üvey evlatlar (nominative plural)
üvey evladı (accusative definite singular)
üvey evlatları (accusative definite plural)
üvey evlada (dative singular)
üvey evlatlara (dative plural)
üvey evlatta (locative singular)
üvey evlatlarda (locative plural)
üvey evlattan (ablative singular)
üvey evlatlardan (ablative plural)
üvey evladın (genitive singular)
üvey evlatların (genitive plural)
üvey evladım (first-person nominative singular)
üvey evlatlarım (first-person nominative singular)
üvey evladın (nominative second-person singular)
üvey evlatların (nominative second-person singular)
üvey evladı (nominative singular third-person)
üvey evlatları (nominative singular third-person)
üvey evladımız (first-person nominative plural)
üvey evlatlarımız (first-person nominative plural)
üvey evladınız (nominative plural second-person)
üvey evlatlarınız (nominative plural second-person)
üvey evlatları (nominative plural third-person)
üvey evladımı (accusative definite first-person singular)
üvey evlatlarımı (accusative definite first-person singular)
üvey evladını (accusative definite second-person singular)
üvey evlatlarını (accusative definite second-person singular)
üvey evladını (accusative definite singular third-person)
üvey evlatlarını (accusative definite singular third-person)
üvey evladımızı (accusative definite first-person plural)
üvey evlatlarımızı (accusative definite first-person plural)
üvey evladınızı (accusative definite plural second-person)
üvey evlatlarınızı (accusative definite plural second-person)
üvey evlatlarını (accusative definite plural third-person)
üvey evladıma (dative first-person singular)
üvey evlatlarıma (dative first-person singular)
üvey evladına (dative second-person singular)
üvey evlatlarına (dative second-person singular)
üvey evladına (dative singular third-person)
üvey evlatlarına (dative singular third-person)
üvey evladımıza (dative first-person plural)
üvey evlatlarımıza (dative first-person plural)
üvey evladınıza (dative plural second-person)
üvey evlatlarınıza (dative plural second-person)
üvey evlatlarına (dative plural third-person)
üvey evladımda (first-person locative singular)
üvey evlatlarımda (first-person locative singular)
üvey evladında (locative second-person singular)
üvey evlatlarında (locative second-person singular)
üvey evladında (locative singular third-person)
üvey evlatlarında (locative singular third-person)
üvey evladımızda (first-person locative plural)
üvey evlatlarımızda (first-person locative plural)
üvey evladınızda (locative plural second-person)
üvey evlatlarınızda (locative plural second-person)
üvey evlatlarında (locative plural third-person)
üvey evladımdan (ablative first-person singular)
üvey evlatlarımdan (ablative first-person singular)
üvey evladından (ablative second-person singular)
üvey evlatlarından (ablative second-person singular)
üvey evladından (ablative singular third-person)
üvey evlatlarından (ablative singular third-person)
üvey evladımızdan (ablative first-person plural)
üvey evlatlarımızdan (ablative first-person plural)
üvey evladınızdan (ablative plural second-person)
üvey evlatlarınızdan (ablative plural second-person)
üvey evlatlarından (ablative plural third-person)
üvey evladımın (first-person genitive singular)
üvey evlatlarımın (first-person genitive singular)
üvey evladının (genitive second-person singular)
üvey evlatlarının (genitive second-person singular)
üvey evladının (genitive singular third-person)
üvey evlatlarının (genitive singular third-person)
üvey evladımızın (first-person genitive plural)
üvey evlatlarımızın (first-person genitive plural)
üvey evladınızın (genitive plural second-person)
üvey evlatlarınızın (genitive plural second-person)
üvey evlatlarının (genitive plural third-person)


üvey çocuk

üvey çocuk (definite accusative üvey çocuğu, plural üvey çocuklar)

üvey çocuğu (accusative definite)
üvey çocuklar (plural)
üvey çocuk (nominative singular)
üvey çocuklar (nominative plural)
üvey çocuğu (accusative definite singular)
üvey çocukları (accusative definite plural)
üvey çocuğa (dative singular)
üvey çocuklara (dative plural)
üvey çocukta (locative singular)
üvey çocuklarda (locative plural)
üvey çocuktan (ablative singular)
üvey çocuklardan (ablative plural)
üvey çocuğun (genitive singular)
üvey çocukların (genitive plural)
üvey çocuğum (first-person nominative singular)
üvey çocuklarım (first-person nominative singular)
üvey çocuğun (nominative second-person singular)
üvey çocukların (nominative second-person singular)
üvey çocuğu (nominative singular third-person)
üvey çocukları (nominative singular third-person)
üvey çocuğumuz (first-person nominative plural)
üvey çocuklarımız (first-person nominative plural)
üvey çocuğunuz (nominative plural second-person)
üvey çocuklarınız (nominative plural second-person)
üvey çocukları (nominative plural third-person)
üvey çocuğumu (accusative definite first-person singular)
üvey çocuklarımı (accusative definite first-person singular)
üvey çocuğunu (accusative definite second-person singular)
üvey çocuklarını (accusative definite second-person singular)
üvey çocuğunu (accusative definite singular third-person)
üvey çocuklarını (accusative definite singular third-person)
üvey çocuğumuzu (accusative definite first-person plural)
üvey çocuklarımızı (accusative definite first-person plural)
üvey çocuğunuzu (accusative definite plural second-person)
üvey çocuklarınızı (accusative definite plural second-person)
üvey çocuklarını (accusative definite plural third-person)
üvey çocuğuma (dative first-person singular)
üvey çocuklarıma (dative first-person singular)
üvey çocuğuna (dative second-person singular)
üvey çocuklarına (dative second-person singular)
üvey çocuğuna (dative singular third-person)
üvey çocuklarına (dative singular third-person)
üvey çocuğumuza (dative first-person plural)
üvey çocuklarımıza (dative first-person plural)
üvey çocuğunuza (dative plural second-person)
üvey çocuklarınıza (dative plural second-person)
üvey çocuklarına (dative plural third-person)
üvey çocuğumda (first-person locative singular)
üvey çocuklarımda (first-person locative singular)
üvey çocuğunda (locative second-person singular)
üvey çocuklarında (locative second-person singular)
üvey çocuğunda (locative singular third-person)
üvey çocuklarında (locative singular third-person)
üvey çocuğumuzda (first-person locative plural)
üvey çocuklarımızda (first-person locative plural)
üvey çocuğunuzda (locative plural second-person)
üvey çocuklarınızda (locative plural second-person)
üvey çocuklarında (locative plural third-person)
üvey çocuğumdan (ablative first-person singular)
üvey çocuklarımdan (ablative first-person singular)
üvey çocuğundan (ablative second-person singular)
üvey çocuklarından (ablative second-person singular)
üvey çocuğundan (ablative singular third-person)
üvey çocuklarından (ablative singular third-person)
üvey çocuğumuzdan (ablative first-person plural)
üvey çocuklarımızdan (ablative first-person plural)
üvey çocuğunuzdan (ablative plural second-person)
üvey çocuklarınızdan (ablative plural second-person)
üvey çocuklarından (ablative plural third-person)
üvey çocuğumun (first-person genitive singular)
üvey çocuklarımın (first-person genitive singular)
üvey çocuğunun (genitive second-person singular)
üvey çocuklarının (genitive second-person singular)
üvey çocuğunun (genitive singular third-person)
üvey çocuklarının (genitive singular third-person)
üvey çocuğumuzun (first-person genitive plural)
üvey çocuklarımızın (first-person genitive plural)
üvey çocuğunuzun (genitive plural second-person)
üvey çocuklarınızın (genitive plural second-person)
üvey çocuklarının (genitive plural third-person)


yetkisinin

third-person singular possessive genitive of yetki


mezuniyetim

first-person singular possessive of mezuniyet


salahiyeti

third-person singular possessive of salahiyet


salahiyetin

second-person singular possessive of salahiyet


mezuniyeti

third-person singular possessive of mezuniyet


yetkinin

second-person singular possessive genitive of yetki


yetkimin

first-person singular simple present possessive genitive of yetki


mezuniyetin

second-person singular possessive of mezuniyet


yerime

first-person singular possessive dative singular of yer


yerimi

first-person singular possessive accusative singular of yer


yerini

second/third-person singular possessive accusative singular of yer


yetkim

first-person singular possessive of yetki


dikişim

first-person singular possessive of dikiş


dikişin

second-person singular possessive of dikiş


dikişi

third-person singular possessive of dikiş


yerine

second/third-person singular possessive dative singular of yer


salahiyetim

first-person singular possessive of salahiyet


bakanın

second-person singular possessive of bakan


yetkin

second-person singular possessive of yetki


yetkisi

third-person singular possessive of yetki


hülya

hülya (definite accusative hülyayı, plural hülyalar)

hülyayı (accusative definite)
hülyalar (plural)
hülya (nominative singular)
hülyalar (nominative plural)
hülyayı (accusative definite singular)
hülyaları (accusative definite plural)
hülyaya (dative singular)
hülyalara (dative plural)
hülyada (locative singular)
hülyalarda (locative plural)
hülyadan (ablative singular)
hülyalardan (ablative plural)
hülyanın (genitive singular)
hülyaların (genitive plural)
hülyam (first-person nominative singular)
hülyalarım (first-person nominative singular)
hülyan (nominative second-person singular)
hülyaların (nominative second-person singular)
hülyası (nominative singular third-person)
hülyaları (nominative singular third-person)
hülyamız (first-person nominative plural)
hülyalarımız (first-person nominative plural)
hülyanız (nominative plural second-person)
hülyalarınız (nominative plural second-person)
hülyaları (nominative plural third-person)
hülyamı (accusative definite first-person singular)
hülyalarımı (accusative definite first-person singular)
hülyanı (accusative definite second-person singular)
hülyalarını (accusative definite second-person singular)
hülyasını (accusative definite singular third-person)
hülyalarını (accusative definite singular third-person)
hülyamızı (accusative definite first-person plural)
hülyalarımızı (accusative definite first-person plural)
hülyanızı (accusative definite plural second-person)
hülyalarınızı (accusative definite plural second-person)
hülyalarını (accusative definite plural third-person)
hülyama (dative first-person singular)
hülyalarıma (dative first-person singular)
hülyana (dative second-person singular)
hülyalarına (dative second-person singular)
hülyasına (dative singular third-person)
hülyalarına (dative singular third-person)
hülyamıza (dative first-person plural)
hülyalarımıza (dative first-person plural)
hülyanıza (dative plural second-person)
hülyalarınıza (dative plural second-person)
hülyalarına (dative plural third-person)
hülyamda (first-person locative singular)
hülyalarımda (first-person locative singular)
hülyanda (locative second-person singular)
hülyalarında (locative second-person singular)
hülyasında (locative singular third-person)
hülyalarında (locative singular third-person)
hülyamızda (first-person locative plural)
hülyalarımızda (first-person locative plural)
hülyanızda (locative plural second-person)
hülyalarınızda (locative plural second-person)
hülyalarında (locative plural third-person)
hülyamdan (ablative first-person singular)
hülyalarımdan (ablative first-person singular)
hülyandan (ablative second-person singular)
hülyalarından (ablative second-person singular)
hülyasından (ablative singular third-person)
hülyalarından (ablative singular third-person)
hülyamızdan (ablative first-person plural)
hülyalarımızdan (ablative first-person plural)
hülyanızdan (ablative plural second-person)
hülyalarınızdan (ablative plural second-person)
hülyalarından (ablative plural third-person)
hülyamın (first-person genitive singular)
hülyalarımın (first-person genitive singular)
hülyanın (genitive second-person singular)
hülyalarının (genitive second-person singular)
hülyasının (genitive singular third-person)
hülyalarının (genitive singular third-person)
hülyamızın (first-person genitive plural)
hülyalarımızın (first-person genitive plural)
hülyanızın (genitive plural second-person)
hülyalarınızın (genitive plural second-person)
hülyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish خلیا, from Ancient Greek χολία (kholía), from χολή (kholḗ, “bile”).


insan-ı kâmilim

first-person singular possessive of insan-ı kâmil


insan-ı kâmili

third-person singular possessive of insan-ı kâmil


insan-ı kâmilin

second-person singular possessive of insan-ı kâmil


gerimin

first-person singular possessive of geri


gerisinin

third-person singular possessive of geri


gerinin

second-person singular possessive genitive of geri


görüşün

second-person singular possessive of görüş


görüşüm

first-person singular possessive of görüş


ilerinin

second-person singular possessive of ileri


görüşü

third-person singular possessive of görüş


yetki

yetki (definite accusative yetkiyi, plural yetkiler)

yetkiyi (accusative definite)
yetkiler (plural)
yetki (nominative singular)
yetkiler (nominative plural)
yetkiyi (accusative definite singular)
yetkileri (accusative definite plural)
yetkiye (dative singular)
yetkilere (dative plural)
yetkide (locative singular)
yetkilerde (locative plural)
yetkiden (ablative singular)
yetkilerden (ablative plural)
yetkinin (genitive singular)
yetkilerin (genitive plural)
yetkim (first-person nominative singular)
yetkilerim (first-person nominative singular)
yetkin (nominative second-person singular)
yetkilerin (nominative second-person singular)
yetkisi (nominative singular third-person)
yetkileri (nominative singular third-person)
yetkimiz (first-person nominative plural)
yetkilerimiz (first-person nominative plural)
yetkiniz (nominative plural second-person)
yetkileriniz (nominative plural second-person)
yetkileri (nominative plural third-person)
yetkimi (accusative definite first-person singular)
yetkilerimi (accusative definite first-person singular)
yetkini (accusative definite second-person singular)
yetkilerini (accusative definite second-person singular)
yetkisini (accusative definite singular third-person)
yetkilerini (accusative definite singular third-person)
yetkimizi (accusative definite first-person plural)
yetkilerimizi (accusative definite first-person plural)
yetkinizi (accusative definite plural second-person)
yetkilerinizi (accusative definite plural second-person)
yetkilerini (accusative definite plural third-person)
yetkime (dative first-person singular)
yetkilerime (dative first-person singular)
yetkine (dative second-person singular)
yetkilerine (dative second-person singular)
yetkisine (dative singular third-person)
yetkilerine (dative singular third-person)
yetkimize (dative first-person plural)
yetkilerimize (dative first-person plural)
yetkinize (dative plural second-person)
yetkilerinize (dative plural second-person)
yetkilerine (dative plural third-person)
yetkimde (first-person locative singular)
yetkilerimde (first-person locative singular)
yetkinde (locative second-person singular)
yetkilerinde (locative second-person singular)
yetkisinde (locative singular third-person)
yetkilerinde (locative singular third-person)
yetkimizde (first-person locative plural)
yetkilerimizde (first-person locative plural)
yetkinizde (locative plural second-person)
yetkilerinizde (locative plural second-person)
yetkilerinde (locative plural third-person)
yetkimden (ablative first-person singular)
yetkilerimden (ablative first-person singular)
yetkinden (ablative second-person singular)
yetkilerinden (ablative second-person singular)
yetkisinden (ablative singular third-person)
yetkilerinden (ablative singular third-person)
yetkimizden (ablative first-person plural)
yetkilerimizden (ablative first-person plural)
yetkinizden (ablative plural second-person)
yetkilerinizden (ablative plural second-person)
yetkilerinden (ablative plural third-person)
yetkimin (first-person genitive singular)
yetkilerimin (first-person genitive singular)
yetkinin (genitive second-person singular)
yetkilerinin (genitive second-person singular)
yetkisinin (genitive singular third-person)
yetkilerinin (genitive singular third-person)
yetkimizin (first-person genitive plural)
yetkilerimizin (first-person genitive plural)
yetkinizin (genitive plural second-person)
yetkilerinizin (genitive plural second-person)
yetkilerinin (genitive plural third-person)


evlat

evlat (definite accusative evladı, plural evlatlar)

evladı (accusative definite)
evlatlar (plural)
evlat (nominative singular)
evlatlar (nominative plural)
evladı (accusative definite singular)
evlatları (accusative definite plural)
evlada (dative singular)
evlatlara (dative plural)
evlatta (locative singular)
evlatlarda (locative plural)
evlattan (ablative singular)
evlatlardan (ablative plural)
evladın (genitive singular)
evlatların (genitive plural)
evladım (first-person nominative singular)
evlatlarım (first-person nominative singular)
evladın (nominative second-person singular)
evlatların (nominative second-person singular)
evladı (nominative singular third-person)
evlatları (nominative singular third-person)
evladımız (first-person nominative plural)
evlatlarımız (first-person nominative plural)
evladınız (nominative plural second-person)
evlatlarınız (nominative plural second-person)
evlatları (nominative plural third-person)
evladımı (accusative definite first-person singular)
evlatlarımı (accusative definite first-person singular)
evladını (accusative definite second-person singular)
evlatlarını (accusative definite second-person singular)
evladını (accusative definite singular third-person)
evlatlarını (accusative definite singular third-person)
evladımızı (accusative definite first-person plural)
evlatlarımızı (accusative definite first-person plural)
evladınızı (accusative definite plural second-person)
evlatlarınızı (accusative definite plural second-person)
evlatlarını (accusative definite plural third-person)
evladıma (dative first-person singular)
evlatlarıma (dative first-person singular)
evladına (dative second-person singular)
evlatlarına (dative second-person singular)
evladına (dative singular third-person)
evlatlarına (dative singular third-person)
evladımıza (dative first-person plural)
evlatlarımıza (dative first-person plural)
evladınıza (dative plural second-person)
evlatlarınıza (dative plural second-person)
evlatlarına (dative plural third-person)
evladımda (first-person locative singular)
evlatlarımda (first-person locative singular)
evladında (locative second-person singular)
evlatlarında (locative second-person singular)
evladında (locative singular third-person)
evlatlarında (locative singular third-person)
evladımızda (first-person locative plural)
evlatlarımızda (first-person locative plural)
evladınızda (locative plural second-person)
evlatlarınızda (locative plural second-person)
evlatlarında (locative plural third-person)
evladımdan (ablative first-person singular)
evlatlarımdan (ablative first-person singular)
evladından (ablative second-person singular)
evlatlarından (ablative second-person singular)
evladından (ablative singular third-person)
evlatlarından (ablative singular third-person)
evladımızdan (ablative first-person plural)
evlatlarımızdan (ablative first-person plural)
evladınızdan (ablative plural second-person)
evlatlarınızdan (ablative plural second-person)
evlatlarından (ablative plural third-person)
evladımın (first-person genitive singular)
evlatlarımın (first-person genitive singular)
evladının (genitive second-person singular)
evlatlarının (genitive second-person singular)
evladının (genitive singular third-person)
evlatlarının (genitive singular third-person)
evladımızın (first-person genitive plural)
evlatlarımızın (first-person genitive plural)
evladınızın (genitive plural second-person)
evlatlarınızın (genitive plural second-person)
evlatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اولاد (evlâd), from Arabic أَوْلَاد (ʔawlād).


gerin

second-person singular possessive of geri


içimim

first-person singular possessive of içim


ilerimin

first-person singular possessive of ileri


içimin

second-person singular possessive of içim


dış ağın

second-person singular possessive of dış ağ


dış ağı

third-person singular possessive of dış ağ


iç ağın

second-person singular possessive of iç ağ


iç ağım

first-person singular possessive of iç ağ


içimi

third-person singular possessive of içim


mezuniyet

head

mezuniyet (definite accusative mezuniyeti, plural mezuniyetler)

mezuniyeti (accusative definite)
mezuniyetler (plural)
mezuniyet (nominative singular)
mezuniyetler (nominative plural)
mezuniyeti (accusative definite singular)
mezuniyetleri (accusative definite plural)
mezuniyete (dative singular)
mezuniyetlere (dative plural)
mezuniyette (locative singular)
mezuniyetlerde (locative plural)
mezuniyetten (ablative singular)
mezuniyetlerden (ablative plural)
mezuniyetin (genitive singular)
mezuniyetlerin (genitive plural)
mezuniyetim (first-person nominative singular)
mezuniyetlerim (first-person nominative singular)
mezuniyetin (nominative second-person singular)
mezuniyetlerin (nominative second-person singular)
mezuniyeti (nominative singular third-person)
mezuniyetleri (nominative singular third-person)
mezuniyetimiz (first-person nominative plural)
mezuniyetlerimiz (first-person nominative plural)
mezuniyetiniz (nominative plural second-person)
mezuniyetleriniz (nominative plural second-person)
mezuniyetleri (nominative plural third-person)
mezuniyetimi (accusative definite first-person singular)
mezuniyetlerimi (accusative definite first-person singular)
mezuniyetini (accusative definite second-person singular)
mezuniyetlerini (accusative definite second-person singular)
mezuniyetini (accusative definite singular third-person)
mezuniyetlerini (accusative definite singular third-person)
mezuniyetimizi (accusative definite first-person plural)
mezuniyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
mezuniyetinizi (accusative definite plural second-person)
mezuniyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
mezuniyetlerini (accusative definite plural third-person)
mezuniyetime (dative first-person singular)
mezuniyetlerime (dative first-person singular)
mezuniyetine (dative second-person singular)
mezuniyetlerine (dative second-person singular)
mezuniyetine (dative singular third-person)
mezuniyetlerine (dative singular third-person)
mezuniyetimize (dative first-person plural)
mezuniyetlerimize (dative first-person plural)
mezuniyetinize (dative plural second-person)
mezuniyetlerinize (dative plural second-person)
mezuniyetlerine (dative plural third-person)
mezuniyetimde (first-person locative singular)
mezuniyetlerimde (first-person locative singular)
mezuniyetinde (locative second-person singular)
mezuniyetlerinde (locative second-person singular)
mezuniyetinde (locative singular third-person)
mezuniyetlerinde (locative singular third-person)
mezuniyetimizde (first-person locative plural)
mezuniyetlerimizde (first-person locative plural)
mezuniyetinizde (locative plural second-person)
mezuniyetlerinizde (locative plural second-person)
mezuniyetlerinde (locative plural third-person)
mezuniyetimden (ablative first-person singular)
mezuniyetlerimden (ablative first-person singular)
mezuniyetinden (ablative second-person singular)
mezuniyetlerinden (ablative second-person singular)
mezuniyetinden (ablative singular third-person)
mezuniyetlerinden (ablative singular third-person)
mezuniyetimizden (ablative first-person plural)
mezuniyetlerimizden (ablative first-person plural)
mezuniyetinizden (ablative plural second-person)
mezuniyetlerinizden (ablative plural second-person)
mezuniyetlerinden (ablative plural third-person)
mezuniyetimin (first-person genitive singular)
mezuniyetlerimin (first-person genitive singular)
mezuniyetinin (genitive second-person singular)
mezuniyetlerinin (genitive second-person singular)
mezuniyetinin (genitive singular third-person)
mezuniyetlerinin (genitive singular third-person)
mezuniyetimizin (first-person genitive plural)
mezuniyetlerimizin (first-person genitive plural)
mezuniyetinizin (genitive plural second-person)
mezuniyetlerinizin (genitive plural second-person)
mezuniyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مأذونیت (mezuniyet), from Arabic مَصُونِيَّة (maṣūniyya), from مَصُون (maṣūn). See also Persian مصونیت (masuniyat).


dikiş

dikiş (definite accusative dikişi, plural dikişler)

dikişi (accusative definite)
dikişler (plural)
dikiş (nominative singular)
dikişler (nominative plural)
dikişi (accusative definite singular)
dikişleri (accusative definite plural)
dikişe (dative singular)
dikişlere (dative plural)
dikişte (locative singular)
dikişlerde (locative plural)
dikişten (ablative singular)
dikişlerden (ablative plural)
dikişin (genitive singular)
dikişlerin (genitive plural)
dikişim (first-person nominative singular)
dikişlerim (first-person nominative singular)
dikişin (nominative second-person singular)
dikişlerin (nominative second-person singular)
dikişi (nominative singular third-person)
dikişleri (nominative singular third-person)
dikişimiz (first-person nominative plural)
dikişlerimiz (first-person nominative plural)
dikişiniz (nominative plural second-person)
dikişleriniz (nominative plural second-person)
dikişleri (nominative plural third-person)
dikişimi (accusative definite first-person singular)
dikişlerimi (accusative definite first-person singular)
dikişini (accusative definite second-person singular)
dikişlerini (accusative definite second-person singular)
dikişini (accusative definite singular third-person)
dikişlerini (accusative definite singular third-person)
dikişimizi (accusative definite first-person plural)
dikişlerimizi (accusative definite first-person plural)
dikişinizi (accusative definite plural second-person)
dikişlerinizi (accusative definite plural second-person)
dikişlerini (accusative definite plural third-person)
dikişime (dative first-person singular)
dikişlerime (dative first-person singular)
dikişine (dative second-person singular)
dikişlerine (dative second-person singular)
dikişine (dative singular third-person)
dikişlerine (dative singular third-person)
dikişimize (dative first-person plural)
dikişlerimize (dative first-person plural)
dikişinize (dative plural second-person)
dikişlerinize (dative plural second-person)
dikişlerine (dative plural third-person)
dikişimde (first-person locative singular)
dikişlerimde (first-person locative singular)
dikişinde (locative second-person singular)
dikişlerinde (locative second-person singular)
dikişinde (locative singular third-person)
dikişlerinde (locative singular third-person)
dikişimizde (first-person locative plural)
dikişlerimizde (first-person locative plural)
dikişinizde (locative plural second-person)
dikişlerinizde (locative plural second-person)
dikişlerinde (locative plural third-person)
dikişimden (ablative first-person singular)
dikişlerimden (ablative first-person singular)
dikişinden (ablative second-person singular)
dikişlerinden (ablative second-person singular)
dikişinden (ablative singular third-person)
dikişlerinden (ablative singular third-person)
dikişimizden (ablative first-person plural)
dikişlerimizden (ablative first-person plural)
dikişinizden (ablative plural second-person)
dikişlerinizden (ablative plural second-person)
dikişlerinden (ablative plural third-person)
dikişimin (first-person genitive singular)
dikişlerimin (first-person genitive singular)
dikişinin (genitive second-person singular)
dikişlerinin (genitive second-person singular)
dikişinin (genitive singular third-person)
dikişlerinin (genitive singular third-person)
dikişimizin (first-person genitive plural)
dikişlerimizin (first-person genitive plural)
dikişinizin (genitive plural second-person)
dikişlerinizin (genitive plural second-person)
dikişlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دیكیش (dikiş), equivalent to dik- + -iş.


yetkili sunucumun

first-person singular simple present possessive genitive of yetkili sunucu


yetkili sunucusunun

third-person singular possessive genitive of yetkili sunucu


iç ağı

third-person singular possessive of iç ağ


ilerisinin

third-person singular possessive of ileri


model-view-controllerleri

nominative plural of model-view-controller


model-view-controlleri

accusative singular of model-view-controller

third-person singular possessive of model-view-controller


model-view-controllerim

first-person singular possessive of model-view-controller


yetkili

yetkili (definite accusative yetkiliyi, plural yetkililer)

yetkiliyi (accusative definite)
yetkililer (plural)
yetkili (nominative singular)
yetkililer (nominative plural)
yetkiliyi (accusative definite singular)
yetkilileri (accusative definite plural)
yetkiliye (dative singular)
yetkililere (dative plural)
yetkilide (locative singular)
yetkililerde (locative plural)
yetkiliden (ablative singular)
yetkililerden (ablative plural)
yetkilinin (genitive singular)
yetkililerin (genitive plural)
yetkilim (first-person nominative singular)
yetkililerim (first-person nominative singular)
yetkilin (nominative second-person singular)
yetkililerin (nominative second-person singular)
yetkilisi (nominative singular third-person)
yetkilileri (nominative singular third-person)
yetkilimiz (first-person nominative plural)
yetkililerimiz (first-person nominative plural)
yetkiliniz (nominative plural second-person)
yetkilileriniz (nominative plural second-person)
yetkilileri (nominative plural third-person)
yetkilimi (accusative definite first-person singular)
yetkililerimi (accusative definite first-person singular)
yetkilini (accusative definite second-person singular)
yetkililerini (accusative definite second-person singular)
yetkilisini (accusative definite singular third-person)
yetkililerini (accusative definite singular third-person)
yetkilimizi (accusative definite first-person plural)
yetkililerimizi (accusative definite first-person plural)
yetkilinizi (accusative definite plural second-person)
yetkililerinizi (accusative definite plural second-person)
yetkililerini (accusative definite plural third-person)
yetkilime (dative first-person singular)
yetkililerime (dative first-person singular)
yetkiline (dative second-person singular)
yetkililerine (dative second-person singular)
yetkilisine (dative singular third-person)
yetkililerine (dative singular third-person)
yetkilimize (dative first-person plural)
yetkililerimize (dative first-person plural)
yetkilinize (dative plural second-person)
yetkililerinize (dative plural second-person)
yetkililerine (dative plural third-person)
yetkilimde (first-person locative singular)
yetkililerimde (first-person locative singular)
yetkilinde (locative second-person singular)
yetkililerinde (locative second-person singular)
yetkilisinde (locative singular third-person)
yetkililerinde (locative singular third-person)
yetkilimizde (first-person locative plural)
yetkililerimizde (first-person locative plural)
yetkilinizde (locative plural second-person)
yetkililerinizde (locative plural second-person)
yetkililerinde (locative plural third-person)
yetkilimden (ablative first-person singular)
yetkililerimden (ablative first-person singular)
yetkilinden (ablative second-person singular)
yetkililerinden (ablative second-person singular)
yetkilisinden (ablative singular third-person)
yetkililerinden (ablative singular third-person)
yetkilimizden (ablative first-person plural)
yetkililerimizden (ablative first-person plural)
yetkilinizden (ablative plural second-person)
yetkililerinizden (ablative plural second-person)
yetkililerinden (ablative plural third-person)
yetkilimin (first-person genitive singular)
yetkililerimin (first-person genitive singular)
yetkilinin (genitive second-person singular)
yetkililerinin (genitive second-person singular)
yetkilisinin (genitive singular third-person)
yetkililerinin (genitive singular third-person)
yetkilimizin (first-person genitive plural)
yetkililerimizin (first-person genitive plural)
yetkilinizin (genitive plural second-person)
yetkililerinizin (genitive plural second-person)
yetkililerinin (genitive plural third-person)
yetkiliyim (first-person singular)
yetkililerim (first-person singular)
yetkilisin (second-person singular)
yetkililersin (second-person singular)
yetkili (singular third-person)
yetkilidir (singular third-person)
yetkililer (singular third-person)
yetkililerdir (singular third-person)
yetkiliyiz (first-person plural)
yetkilileriz (first-person plural)
yetkilisiniz (plural second-person)
yetkililersiniz (plural second-person)
yetkililer (plural third-person)
yetkililerdir (plural third-person)


model-view-controllerin

genitive singular of model-view-controller

second-person singular possessive of model-view-controller


İnternet

İnternet (definite accusative İnterneti, uncountable)

İnterneti (accusative definite)
İnternet (nominative singular)
İnternetler (nominative plural)
İnterneti (accusative definite singular)
İnternetleri (accusative definite plural)
İnternete (dative singular)
İnternetlere (dative plural)
İnternette (locative singular)
İnternetlerde (locative plural)
İnternetten (ablative singular)
İnternetlerden (ablative plural)
İnternetin (genitive singular)
İnternetlerin (genitive plural)


yetkili sunucunun

second-person singular possessive genitive of yetkili sunucu


dış ağım

first-person singular possessive of dış ağ


salahiyet

salahiyet (definite accusative salahiyeti, plural salahiyetler)

salahiyeti (accusative definite)
salahiyetler (plural)
salahiyet (nominative singular)
salahiyetler (nominative plural)
salahiyeti (accusative definite singular)
salahiyetleri (accusative definite plural)
salahiyete (dative singular)
salahiyetlere (dative plural)
salahiyette (locative singular)
salahiyetlerde (locative plural)
salahiyetten (ablative singular)
salahiyetlerden (ablative plural)
salahiyetin (genitive singular)
salahiyetlerin (genitive plural)
salahiyetim (first-person nominative singular)
salahiyetlerim (first-person nominative singular)
salahiyetin (nominative second-person singular)
salahiyetlerin (nominative second-person singular)
salahiyeti (nominative singular third-person)
salahiyetleri (nominative singular third-person)
salahiyetimiz (first-person nominative plural)
salahiyetlerimiz (first-person nominative plural)
salahiyetiniz (nominative plural second-person)
salahiyetleriniz (nominative plural second-person)
salahiyetleri (nominative plural third-person)
salahiyetimi (accusative definite first-person singular)
salahiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
salahiyetini (accusative definite second-person singular)
salahiyetlerini (accusative definite second-person singular)
salahiyetini (accusative definite singular third-person)
salahiyetlerini (accusative definite singular third-person)
salahiyetimizi (accusative definite first-person plural)
salahiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
salahiyetinizi (accusative definite plural second-person)
salahiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
salahiyetlerini (accusative definite plural third-person)
salahiyetime (dative first-person singular)
salahiyetlerime (dative first-person singular)
salahiyetine (dative second-person singular)
salahiyetlerine (dative second-person singular)
salahiyetine (dative singular third-person)
salahiyetlerine (dative singular third-person)
salahiyetimize (dative first-person plural)
salahiyetlerimize (dative first-person plural)
salahiyetinize (dative plural second-person)
salahiyetlerinize (dative plural second-person)
salahiyetlerine (dative plural third-person)
salahiyetimde (first-person locative singular)
salahiyetlerimde (first-person locative singular)
salahiyetinde (locative second-person singular)
salahiyetlerinde (locative second-person singular)
salahiyetinde (locative singular third-person)
salahiyetlerinde (locative singular third-person)
salahiyetimizde (first-person locative plural)
salahiyetlerimizde (first-person locative plural)
salahiyetinizde (locative plural second-person)
salahiyetlerinizde (locative plural second-person)
salahiyetlerinde (locative plural third-person)
salahiyetimden (ablative first-person singular)
salahiyetlerimden (ablative first-person singular)
salahiyetinden (ablative second-person singular)
salahiyetlerinden (ablative second-person singular)
salahiyetinden (ablative singular third-person)
salahiyetlerinden (ablative singular third-person)
salahiyetimizden (ablative first-person plural)
salahiyetlerimizden (ablative first-person plural)
salahiyetinizden (ablative plural second-person)
salahiyetlerinizden (ablative plural second-person)
salahiyetlerinden (ablative plural third-person)
salahiyetimin (first-person genitive singular)
salahiyetlerimin (first-person genitive singular)
salahiyetinin (genitive second-person singular)
salahiyetlerinin (genitive second-person singular)
salahiyetinin (genitive singular third-person)
salahiyetlerinin (genitive singular third-person)
salahiyetimizin (first-person genitive plural)
salahiyetlerimizin (first-person genitive plural)
salahiyetinizin (genitive plural second-person)
salahiyetlerinizin (genitive plural second-person)
salahiyetlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صلاحیت (salâhiyet, “goodness, fitness, ability; authority”), from Classical Persian صلاحیت (salāhiyat), from Arabic صَلَاحِيَّةٌ f (ṣalāḥiyyatun). See also Persian صلاحیت (salâhiyat, “authority”).

der

صَلَاحِيَّةٌ

Benim, bu iki kolorduya doğrudan doğruya emir ve kumandam geçerli olduğundan, fazla bir salahiyetim vardı ki, müfettişlik mıntıkasına komşu bulunan askeri kıtalara dahi tebligat yapabilecektim.

2015, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, →ISBN, page 36:


insan-ı kâmil

head

insan-ı kâmil (definite accusative insan-ı kâmili, plural insan-ı kâmiller)

insan-ı kâmili (accusative definite)
insan-ı kâmiller (plural)
insan-ı kâmil (nominative singular)
insan-ı kâmiller (nominative plural)
insan-ı kâmili (accusative definite singular)
insan-ı kâmilleri (accusative definite plural)
insan-ı kâmile (dative singular)
insan-ı kâmillere (dative plural)
insan-ı kâmilde (locative singular)
insan-ı kâmillerde (locative plural)
insan-ı kâmilden (ablative singular)
insan-ı kâmillerden (ablative plural)
insan-ı kâmilin (genitive singular)
insan-ı kâmillerin (genitive plural)
insan-ı kâmilim (first-person nominative singular)
insan-ı kâmillerim (first-person nominative singular)
insan-ı kâmilin (nominative second-person singular)
insan-ı kâmillerin (nominative second-person singular)
insan-ı kâmili (nominative singular third-person)
insan-ı kâmilleri (nominative singular third-person)
insan-ı kâmilimiz (first-person nominative plural)
insan-ı kâmillerimiz (first-person nominative plural)
insan-ı kâmiliniz (nominative plural second-person)
insan-ı kâmilleriniz (nominative plural second-person)
insan-ı kâmilleri (nominative plural third-person)
insan-ı kâmilimi (accusative definite first-person singular)
insan-ı kâmillerimi (accusative definite first-person singular)
insan-ı kâmilini (accusative definite second-person singular)
insan-ı kâmillerini (accusative definite second-person singular)
insan-ı kâmilini (accusative definite singular third-person)
insan-ı kâmillerini (accusative definite singular third-person)
insan-ı kâmilimizi (accusative definite first-person plural)
insan-ı kâmillerimizi (accusative definite first-person plural)
insan-ı kâmilinizi (accusative definite plural second-person)
insan-ı kâmillerinizi (accusative definite plural second-person)
insan-ı kâmillerini (accusative definite plural third-person)
insan-ı kâmilime (dative first-person singular)
insan-ı kâmillerime (dative first-person singular)
insan-ı kâmiline (dative second-person singular)
insan-ı kâmillerine (dative second-person singular)
insan-ı kâmiline (dative singular third-person)
insan-ı kâmillerine (dative singular third-person)
insan-ı kâmilimize (dative first-person plural)
insan-ı kâmillerimize (dative first-person plural)
insan-ı kâmilinize (dative plural second-person)
insan-ı kâmillerinize (dative plural second-person)
insan-ı kâmillerine (dative plural third-person)
insan-ı kâmilimde (first-person locative singular)
insan-ı kâmillerimde (first-person locative singular)
insan-ı kâmilinde (locative second-person singular)
insan-ı kâmillerinde (locative second-person singular)
insan-ı kâmilinde (locative singular third-person)
insan-ı kâmillerinde (locative singular third-person)
insan-ı kâmilimizde (first-person locative plural)
insan-ı kâmillerimizde (first-person locative plural)
insan-ı kâmilinizde (locative plural second-person)
insan-ı kâmillerinizde (locative plural second-person)
insan-ı kâmillerinde (locative plural third-person)
insan-ı kâmilimden (ablative first-person singular)
insan-ı kâmillerimden (ablative first-person singular)
insan-ı kâmilinden (ablative second-person singular)
insan-ı kâmillerinden (ablative second-person singular)
insan-ı kâmilinden (ablative singular third-person)
insan-ı kâmillerinden (ablative singular third-person)
insan-ı kâmilimizden (ablative first-person plural)
insan-ı kâmillerimizden (ablative first-person plural)
insan-ı kâmilinizden (ablative plural second-person)
insan-ı kâmillerinizden (ablative plural second-person)
insan-ı kâmillerinden (ablative plural third-person)
insan-ı kâmilimin (first-person genitive singular)
insan-ı kâmillerimin (first-person genitive singular)
insan-ı kâmilinin (genitive second-person singular)
insan-ı kâmillerinin (genitive second-person singular)
insan-ı kâmilinin (genitive singular third-person)
insan-ı kâmillerinin (genitive singular third-person)
insan-ı kâmilimizin (first-person genitive plural)
insan-ı kâmillerimizin (first-person genitive plural)
insan-ı kâmilinizin (genitive plural second-person)
insan-ı kâmillerinizin (genitive plural second-person)
insan-ı kâmillerinin (genitive plural third-person)
insan-ı kâmilim (first-person singular)
insan-ı kâmillerim (first-person singular)
insan-ı kâmilsin (second-person singular)
insan-ı kâmillersin (second-person singular)
insan-ı kâmil (singular third-person)
insan-ı kâmildir (singular third-person)
insan-ı kâmiller (singular third-person)
insan-ı kâmillerdir (singular third-person)
insan-ı kâmiliz (first-person plural)
insan-ı kâmilleriz (first-person plural)
insan-ı kâmilsiniz (plural second-person)
insan-ı kâmillersiniz (plural second-person)
insan-ı kâmiller (plural third-person)
insan-ı kâmillerdir (plural third-person)

From Persian انسان کامل (ensân-e kâmel), from Arabic الْإِنْسَان الْكَامِل (al-ʔinsān al-kāmil, literally “the person who has reached perfection”).

der

الْإِنْسَان الْكَامِل

(Islam, mysticism) Honorific title given to the Islamic prophet Muhammad.

(Islam, mysticism) Title of any Sufi who is believed to have reached perfection after several spiritual steps.


iç ağ

head

iç ağ (definite accusative iç ağı, plural iç ağlar)

iç ağı (accusative definite)
iç ağlar (plural)
iç ağ (nominative singular)
iç ağlar (nominative plural)
iç ağı (accusative definite singular)
iç ağları (accusative definite plural)
iç ağa (dative singular)
iç ağlara (dative plural)
iç ağda (locative singular)
iç ağlarda (locative plural)
iç ağdan (ablative singular)
iç ağlardan (ablative plural)
iç ağın (genitive singular)
iç ağların (genitive plural)
iç ağım (first-person nominative singular)
iç ağlarım (first-person nominative singular)
iç ağın (nominative second-person singular)
iç ağların (nominative second-person singular)
iç ağı (nominative singular third-person)
iç ağları (nominative singular third-person)
iç ağımız (first-person nominative plural)
iç ağlarımız (first-person nominative plural)
iç ağınız (nominative plural second-person)
iç ağlarınız (nominative plural second-person)
iç ağları (nominative plural third-person)
iç ağımı (accusative definite first-person singular)
iç ağlarımı (accusative definite first-person singular)
iç ağını (accusative definite second-person singular)
iç ağlarını (accusative definite second-person singular)
iç ağını (accusative definite singular third-person)
iç ağlarını (accusative definite singular third-person)
iç ağımızı (accusative definite first-person plural)
iç ağlarımızı (accusative definite first-person plural)
iç ağınızı (accusative definite plural second-person)
iç ağlarınızı (accusative definite plural second-person)
iç ağlarını (accusative definite plural third-person)
iç ağıma (dative first-person singular)
iç ağlarıma (dative first-person singular)
iç ağına (dative second-person singular)
iç ağlarına (dative second-person singular)
iç ağına (dative singular third-person)
iç ağlarına (dative singular third-person)
iç ağımıza (dative first-person plural)
iç ağlarımıza (dative first-person plural)
iç ağınıza (dative plural second-person)
iç ağlarınıza (dative plural second-person)
iç ağlarına (dative plural third-person)
iç ağımda (first-person locative singular)
iç ağlarımda (first-person locative singular)
iç ağında (locative second-person singular)
iç ağlarında (locative second-person singular)
iç ağında (locative singular third-person)
iç ağlarında (locative singular third-person)
iç ağımızda (first-person locative plural)
iç ağlarımızda (first-person locative plural)
iç ağınızda (locative plural second-person)
iç ağlarınızda (locative plural second-person)
iç ağlarında (locative plural third-person)
iç ağımdan (ablative first-person singular)
iç ağlarımdan (ablative first-person singular)
iç ağından (ablative second-person singular)
iç ağlarından (ablative second-person singular)
iç ağından (ablative singular third-person)
iç ağlarından (ablative singular third-person)
iç ağımızdan (ablative first-person plural)
iç ağlarımızdan (ablative first-person plural)
iç ağınızdan (ablative plural second-person)
iç ağlarınızdan (ablative plural second-person)
iç ağlarından (ablative plural third-person)
iç ağımın (first-person genitive singular)
iç ağlarımın (first-person genitive singular)
iç ağının (genitive second-person singular)
iç ağlarının (genitive second-person singular)
iç ağının (genitive singular third-person)
iç ağlarının (genitive singular third-person)
iç ağımızın (first-person genitive plural)
iç ağlarımızın (first-person genitive plural)
iç ağınızın (genitive plural second-person)
iç ağlarınızın (genitive plural second-person)
iç ağlarının (genitive plural third-person)


içim

içim (definite accusative içimi, plural içimler)

içimi (accusative definite)
içimler (plural)
içim (nominative singular)
içimler (nominative plural)
içimi (accusative definite singular)
içimleri (accusative definite plural)
içime (dative singular)
içimlere (dative plural)
içimde (locative singular)
içimlerde (locative plural)
içimden (ablative singular)
içimlerden (ablative plural)
içimin (genitive singular)
içimlerin (genitive plural)
içimim (first-person nominative singular)
içimlerim (first-person nominative singular)
içimin (nominative second-person singular)
içimlerin (nominative second-person singular)
içimi (nominative singular third-person)
içimleri (nominative singular third-person)
içimimiz (first-person nominative plural)
içimlerimiz (first-person nominative plural)
içiminiz (nominative plural second-person)
içimleriniz (nominative plural second-person)
içimleri (nominative plural third-person)
içimimi (accusative definite first-person singular)
içimlerimi (accusative definite first-person singular)
içimini (accusative definite second-person singular)
içimlerini (accusative definite second-person singular)
içimini (accusative definite singular third-person)
içimlerini (accusative definite singular third-person)
içimimizi (accusative definite first-person plural)
içimlerimizi (accusative definite first-person plural)
içiminizi (accusative definite plural second-person)
içimlerinizi (accusative definite plural second-person)
içimlerini (accusative definite plural third-person)
içimime (dative first-person singular)
içimlerime (dative first-person singular)
içimine (dative second-person singular)
içimlerine (dative second-person singular)
içimine (dative singular third-person)
içimlerine (dative singular third-person)
içimimize (dative first-person plural)
içimlerimize (dative first-person plural)
içiminize (dative plural second-person)
içimlerinize (dative plural second-person)
içimlerine (dative plural third-person)
içimimde (first-person locative singular)
içimlerimde (first-person locative singular)
içiminde (locative second-person singular)
içimlerinde (locative second-person singular)
içiminde (locative singular third-person)
içimlerinde (locative singular third-person)
içimimizde (first-person locative plural)
içimlerimizde (first-person locative plural)
içiminizde (locative plural second-person)
içimlerinizde (locative plural second-person)
içimlerinde (locative plural third-person)
içimimden (ablative first-person singular)
içimlerimden (ablative first-person singular)
içiminden (ablative second-person singular)
içimlerinden (ablative second-person singular)
içiminden (ablative singular third-person)
içimlerinden (ablative singular third-person)
içimimizden (ablative first-person plural)
içimlerimizden (ablative first-person plural)
içiminizden (ablative plural second-person)
içimlerinizden (ablative plural second-person)
içimlerinden (ablative plural third-person)
içimimin (first-person genitive singular)
içimlerimin (first-person genitive singular)
içiminin (genitive second-person singular)
içimlerinin (genitive second-person singular)
içiminin (genitive singular third-person)
içimlerinin (genitive singular third-person)
içimimizin (first-person genitive plural)
içimlerimizin (first-person genitive plural)
içiminizin (genitive plural second-person)
içimlerinizin (genitive plural second-person)
içimlerinin (genitive plural third-person)


yetkili sunucu

yetkili sunucu (definite accusative yetkili sunucuyu, plural yetkili sunucular)

yetkili sunucuyu (accusative definite)
yetkili sunucular (plural)
yetkili sunucu (nominative singular)
yetkili sunucular (nominative plural)
yetkili sunucuyu (accusative definite singular)
yetkili sunucuları (accusative definite plural)
yetkili sunucuya (dative singular)
yetkili sunuculara (dative plural)
yetkili sunucuda (locative singular)
yetkili sunucularda (locative plural)
yetkili sunucudan (ablative singular)
yetkili sunuculardan (ablative plural)
yetkili sunucunun (genitive singular)
yetkili sunucuların (genitive plural)
yetkili sunucum (first-person nominative singular)
yetkili sunucularım (first-person nominative singular)
yetkili sunucun (nominative second-person singular)
yetkili sunucuların (nominative second-person singular)
yetkili sunucusu (nominative singular third-person)
yetkili sunucuları (nominative singular third-person)
yetkili sunucumuz (first-person nominative plural)
yetkili sunucularımız (first-person nominative plural)
yetkili sunucunuz (nominative plural second-person)
yetkili sunucularınız (nominative plural second-person)
yetkili sunucuları (nominative plural third-person)
yetkili sunucumu (accusative definite first-person singular)
yetkili sunucularımı (accusative definite first-person singular)
yetkili sunucunu (accusative definite second-person singular)
yetkili sunucularını (accusative definite second-person singular)
yetkili sunucusunu (accusative definite singular third-person)
yetkili sunucularını (accusative definite singular third-person)
yetkili sunucumuzu (accusative definite first-person plural)
yetkili sunucularımızı (accusative definite first-person plural)
yetkili sunucunuzu (accusative definite plural second-person)
yetkili sunucularınızı (accusative definite plural second-person)
yetkili sunucularını (accusative definite plural third-person)
yetkili sunucuma (dative first-person singular)
yetkili sunucularıma (dative first-person singular)
yetkili sunucuna (dative second-person singular)
yetkili sunucularına (dative second-person singular)
yetkili sunucusuna (dative singular third-person)
yetkili sunucularına (dative singular third-person)
yetkili sunucumuza (dative first-person plural)
yetkili sunucularımıza (dative first-person plural)
yetkili sunucunuza (dative plural second-person)
yetkili sunucularınıza (dative plural second-person)
yetkili sunucularına (dative plural third-person)
yetkili sunucumda (first-person locative singular)
yetkili sunucularımda (first-person locative singular)
yetkili sunucunda (locative second-person singular)
yetkili sunucularında (locative second-person singular)
yetkili sunucusunda (locative singular third-person)
yetkili sunucularında (locative singular third-person)
yetkili sunucumuzda (first-person locative plural)
yetkili sunucularımızda (first-person locative plural)
yetkili sunucunuzda (locative plural second-person)
yetkili sunucularınızda (locative plural second-person)
yetkili sunucularında (locative plural third-person)
yetkili sunucumdan (ablative first-person singular)
yetkili sunucularımdan (ablative first-person singular)
yetkili sunucundan (ablative second-person singular)
yetkili sunucularından (ablative second-person singular)
yetkili sunucusundan (ablative singular third-person)
yetkili sunucularından (ablative singular third-person)
yetkili sunucumuzdan (ablative first-person plural)
yetkili sunucularımızdan (ablative first-person plural)
yetkili sunucunuzdan (ablative plural second-person)
yetkili sunucularınızdan (ablative plural second-person)
yetkili sunucularından (ablative plural third-person)
yetkili sunucumun (first-person genitive singular)
yetkili sunucularımın (first-person genitive singular)
yetkili sunucunun (genitive second-person singular)
yetkili sunucularının (genitive second-person singular)
yetkili sunucusunun (genitive singular third-person)
yetkili sunucularının (genitive singular third-person)
yetkili sunucumuzun (first-person genitive plural)
yetkili sunucularımızın (first-person genitive plural)
yetkili sunucunuzun (genitive plural second-person)
yetkili sunucularınızın (genitive plural second-person)
yetkili sunucularının (genitive plural third-person)
yetkili sunucuyum (first-person singular)
yetkili sunucularım (first-person singular)
yetkili sunucusun (second-person singular)
yetkili sunucularsın (second-person singular)
yetkili sunucu (singular third-person)
yetkili sunucudur (singular third-person)
yetkili sunucular (singular third-person)
yetkili sunuculardır (singular third-person)
yetkili sunucuyuz (first-person plural)
yetkili sunucularız (first-person plural)
yetkili sunucusunuz (plural second-person)
yetkili sunucularsınız (plural second-person)
yetkili sunucular (plural third-person)
yetkili sunuculardır (plural third-person)


dış ağ

dış ağ (definite accusative dış ağı, plural dış ağlar)

dış ağı (accusative definite)
dış ağlar (plural)
dış ağ (nominative singular)
dış ağlar (nominative plural)
dış ağı (accusative definite singular)
dış ağları (accusative definite plural)
dış ağa (dative singular)
dış ağlara (dative plural)
dış ağda (locative singular)
dış ağlarda (locative plural)
dış ağdan (ablative singular)
dış ağlardan (ablative plural)
dış ağın (genitive singular)
dış ağların (genitive plural)
dış ağım (first-person nominative singular)
dış ağlarım (first-person nominative singular)
dış ağın (nominative second-person singular)
dış ağların (nominative second-person singular)
dış ağı (nominative singular third-person)
dış ağları (nominative singular third-person)
dış ağımız (first-person nominative plural)
dış ağlarımız (first-person nominative plural)
dış ağınız (nominative plural second-person)
dış ağlarınız (nominative plural second-person)
dış ağları (nominative plural third-person)
dış ağımı (accusative definite first-person singular)
dış ağlarımı (accusative definite first-person singular)
dış ağını (accusative definite second-person singular)
dış ağlarını (accusative definite second-person singular)
dış ağını (accusative definite singular third-person)
dış ağlarını (accusative definite singular third-person)
dış ağımızı (accusative definite first-person plural)
dış ağlarımızı (accusative definite first-person plural)
dış ağınızı (accusative definite plural second-person)
dış ağlarınızı (accusative definite plural second-person)
dış ağlarını (accusative definite plural third-person)
dış ağıma (dative first-person singular)
dış ağlarıma (dative first-person singular)
dış ağına (dative second-person singular)
dış ağlarına (dative second-person singular)
dış ağına (dative singular third-person)
dış ağlarına (dative singular third-person)
dış ağımıza (dative first-person plural)
dış ağlarımıza (dative first-person plural)
dış ağınıza (dative plural second-person)
dış ağlarınıza (dative plural second-person)
dış ağlarına (dative plural third-person)
dış ağımda (first-person locative singular)
dış ağlarımda (first-person locative singular)
dış ağında (locative second-person singular)
dış ağlarında (locative second-person singular)
dış ağında (locative singular third-person)
dış ağlarında (locative singular third-person)
dış ağımızda (first-person locative plural)
dış ağlarımızda (first-person locative plural)
dış ağınızda (locative plural second-person)
dış ağlarınızda (locative plural second-person)
dış ağlarında (locative plural third-person)
dış ağımdan (ablative first-person singular)
dış ağlarımdan (ablative first-person singular)
dış ağından (ablative second-person singular)
dış ağlarından (ablative second-person singular)
dış ağından (ablative singular third-person)
dış ağlarından (ablative singular third-person)
dış ağımızdan (ablative first-person plural)
dış ağlarımızdan (ablative first-person plural)
dış ağınızdan (ablative plural second-person)
dış ağlarınızdan (ablative plural second-person)
dış ağlarından (ablative plural third-person)
dış ağımın (first-person genitive singular)
dış ağlarımın (first-person genitive singular)
dış ağının (genitive second-person singular)
dış ağlarının (genitive second-person singular)
dış ağının (genitive singular third-person)
dış ağlarının (genitive singular third-person)
dış ağımızın (first-person genitive plural)
dış ağlarımızın (first-person genitive plural)
dış ağınızın (genitive plural second-person)
dış ağlarınızın (genitive plural second-person)
dış ağlarının (genitive plural third-person)


belediyesi

third-person singular possessive of belediye


belediyemin

first-person singular simple present possessive genitive of belediye


belediyesinin

third-person singular possessive genitive of belediye


belediyen

second-person singular possessive of belediye


belediyenin

genitive singular of the second-person singular possessive of belediye


yordamın

second-person singular possessive of yordam


alanı

third-person singular possessive of alan


yordamım

first-person singular possessive of yordam


belediyem

first-person singular possessive of belediye


yaratmasının

third-person singular possessive genitive of yaratma


belediye

belediye (definite accusative belediyeyi, plural belediyeler)

belediyeyi (accusative definite)
belediyeler (plural)
belediye (nominative singular)
belediyeler (nominative plural)
belediyeyi (accusative definite singular)
belediyeleri (accusative definite plural)
belediyeye (dative singular)
belediyelere (dative plural)
belediyede (locative singular)
belediyelerde (locative plural)
belediyeden (ablative singular)
belediyelerden (ablative plural)
belediyenin (genitive singular)
belediyelerin (genitive plural)
belediyem (first-person nominative singular)
belediyelerim (first-person nominative singular)
belediyen (nominative second-person singular)
belediyelerin (nominative second-person singular)
belediyesi (nominative singular third-person)
belediyeleri (nominative singular third-person)
belediyemiz (first-person nominative plural)
belediyelerimiz (first-person nominative plural)
belediyeniz (nominative plural second-person)
belediyeleriniz (nominative plural second-person)
belediyeleri (nominative plural third-person)
belediyemi (accusative definite first-person singular)
belediyelerimi (accusative definite first-person singular)
belediyeni (accusative definite second-person singular)
belediyelerini (accusative definite second-person singular)
belediyesini (accusative definite singular third-person)
belediyelerini (accusative definite singular third-person)
belediyemizi (accusative definite first-person plural)
belediyelerimizi (accusative definite first-person plural)
belediyenizi (accusative definite plural second-person)
belediyelerinizi (accusative definite plural second-person)
belediyelerini (accusative definite plural third-person)
belediyeme (dative first-person singular)
belediyelerime (dative first-person singular)
belediyene (dative second-person singular)
belediyelerine (dative second-person singular)
belediyesine (dative singular third-person)
belediyelerine (dative singular third-person)
belediyemize (dative first-person plural)
belediyelerimize (dative first-person plural)
belediyenize (dative plural second-person)
belediyelerinize (dative plural second-person)
belediyelerine (dative plural third-person)
belediyemde (first-person locative singular)
belediyelerimde (first-person locative singular)
belediyende (locative second-person singular)
belediyelerinde (locative second-person singular)
belediyesinde (locative singular third-person)
belediyelerinde (locative singular third-person)
belediyemizde (first-person locative plural)
belediyelerimizde (first-person locative plural)
belediyenizde (locative plural second-person)
belediyelerinizde (locative plural second-person)
belediyelerinde (locative plural third-person)
belediyemden (ablative first-person singular)
belediyelerimden (ablative first-person singular)
belediyenden (ablative second-person singular)
belediyelerinden (ablative second-person singular)
belediyesinden (ablative singular third-person)
belediyelerinden (ablative singular third-person)
belediyemizden (ablative first-person plural)
belediyelerimizden (ablative first-person plural)
belediyenizden (ablative plural second-person)
belediyelerinizden (ablative plural second-person)
belediyelerinden (ablative plural third-person)
belediyemin (first-person genitive singular)
belediyelerimin (first-person genitive singular)
belediyenin (genitive second-person singular)
belediyelerinin (genitive second-person singular)
belediyesinin (genitive singular third-person)
belediyelerinin (genitive singular third-person)
belediyemizin (first-person genitive plural)
belediyelerimizin (first-person genitive plural)
belediyenizin (genitive plural second-person)
belediyelerinizin (genitive plural second-person)
belediyelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلدیه (belediye), from Arabic بَلَدِيَّة (baladiyya).


yaratısı

third-person singular possessive of yaratı


yaratman

second-person singular possessive of yaratma


yaratması

third-person singular possessive of yaratma


yaratını

second-person singular simple present possessive accusative of yaratı


yaratımı

third-person singular possessive of yaratım


yaratmamın

first-person singular simple present possessive genitive of yaratma


yaratımının

second-person singular possessive genitive of yaratım

third-person singular possessive genitive of yaratım


görüş

görüş (definite accusative görüşü, plural görüşler)

görüşü (accusative definite)
görüşler (plural)
görüş (nominative singular)
görüşler (nominative plural)
görüşü (accusative definite singular)
görüşleri (accusative definite plural)
görüşe (dative singular)
görüşlere (dative plural)
görüşte (locative singular)
görüşlerde (locative plural)
görüşten (ablative singular)
görüşlerden (ablative plural)
görüşün (genitive singular)
görüşlerin (genitive plural)
görüşüm (first-person nominative singular)
görüşlerim (first-person nominative singular)
görüşün (nominative second-person singular)
görüşlerin (nominative second-person singular)
görüşü (nominative singular third-person)
görüşleri (nominative singular third-person)
görüşümüz (first-person nominative plural)
görüşlerimiz (first-person nominative plural)
görüşünüz (nominative plural second-person)
görüşleriniz (nominative plural second-person)
görüşleri (nominative plural third-person)
görüşümü (accusative definite first-person singular)
görüşlerimi (accusative definite first-person singular)
görüşünü (accusative definite second-person singular)
görüşlerini (accusative definite second-person singular)
görüşünü (accusative definite singular third-person)
görüşlerini (accusative definite singular third-person)
görüşümüzü (accusative definite first-person plural)
görüşlerimizi (accusative definite first-person plural)
görüşünüzü (accusative definite plural second-person)
görüşlerinizi (accusative definite plural second-person)
görüşlerini (accusative definite plural third-person)
görüşüme (dative first-person singular)
görüşlerime (dative first-person singular)
görüşüne (dative second-person singular)
görüşlerine (dative second-person singular)
görüşüne (dative singular third-person)
görüşlerine (dative singular third-person)
görüşümüze (dative first-person plural)
görüşlerimize (dative first-person plural)
görüşünüze (dative plural second-person)
görüşlerinize (dative plural second-person)
görüşlerine (dative plural third-person)
görüşümde (first-person locative singular)
görüşlerimde (first-person locative singular)
görüşünde (locative second-person singular)
görüşlerinde (locative second-person singular)
görüşünde (locative singular third-person)
görüşlerinde (locative singular third-person)
görüşümüzde (first-person locative plural)
görüşlerimizde (first-person locative plural)
görüşünüzde (locative plural second-person)
görüşlerinizde (locative plural second-person)
görüşlerinde (locative plural third-person)
görüşümden (ablative first-person singular)
görüşlerimden (ablative first-person singular)
görüşünden (ablative second-person singular)
görüşlerinden (ablative second-person singular)
görüşünden (ablative singular third-person)
görüşlerinden (ablative singular third-person)
görüşümüzden (ablative first-person plural)
görüşlerimizden (ablative first-person plural)
görüşünüzden (ablative plural second-person)
görüşlerinizden (ablative plural second-person)
görüşlerinden (ablative plural third-person)
görüşümün (first-person genitive singular)
görüşlerimin (first-person genitive singular)
görüşünün (genitive second-person singular)
görüşlerinin (genitive second-person singular)
görüşünün (genitive singular third-person)
görüşlerinin (genitive singular third-person)
görüşümüzün (first-person genitive plural)
görüşlerimizin (first-person genitive plural)
görüşünüzün (genitive plural second-person)
görüşlerinizin (genitive plural second-person)
görüşlerinin (genitive plural third-person)

From gör- + -üş. Cognate with Azerbaijani görüş, Crimean Tatar körüş (“view, opinion”).


yaratın

second-person singular possessive of yaratı


yaratısının

third-person singular possessive genitive of yaratı


yaratımımın

first-person singular simple present possessive genitive of yaratım


yaratımım

first-person singular possessive of yaratım


hayalî arkadaşım

first-person singular possessive of hayalî arkadaş


hayalî arkadaşın

second-person singular possessive of hayalî arkadaş


hayalî arkadaşı

third-person singular possessive of hayalî arkadaş


yaratının

genitive singular of the second-person singular possessive of yaratı


yaratımın

second-person singular possessive of yaratım


yaratımın

first-person singular simple present possessive genitive of yaratı


yaratmam

first-person singular possessive of yaratma


yaratısını

third-person singular simple present possessive accusative of yaratı