bozuntu

head

bozuntu (definite accusative bozuntuyu, plural bozuntular)

bozuntuyu (accusative definite)
bozuntular (plural)
bozuntu (nominative singular)
bozuntular (nominative plural)
bozuntuyı (accusative definite singular)
bozuntuları (accusative definite plural)
bozuntuya (dative singular)
bozuntulara (dative plural)
bozuntuda (locative singular)
bozuntularda (locative plural)
bozuntudan (ablative singular)
bozuntulardan (ablative plural)
bozuntunın (genitive singular)
bozuntuların (genitive plural)
bozuntum (first-person nominative singular)
bozuntularım (first-person nominative singular)
bozuntun (nominative second-person singular)
bozuntuların (nominative second-person singular)
bozuntusı (nominative singular third-person)
bozuntuları (nominative singular third-person)
bozuntumız (first-person nominative plural)
bozuntularımız (first-person nominative plural)
bozuntunız (nominative plural second-person)
bozuntularınız (nominative plural second-person)
bozuntuları (nominative plural third-person)
bozuntumı (accusative definite first-person singular)
bozuntularımı (accusative definite first-person singular)
bozuntunı (accusative definite second-person singular)
bozuntularını (accusative definite second-person singular)
bozuntusını (accusative definite singular third-person)
bozuntularını (accusative definite singular third-person)
bozuntumızı (accusative definite first-person plural)
bozuntularımızı (accusative definite first-person plural)
bozuntunızı (accusative definite plural second-person)
bozuntularınızı (accusative definite plural second-person)
bozuntularını (accusative definite plural third-person)
bozuntuma (dative first-person singular)
bozuntularıma (dative first-person singular)
bozuntuna (dative second-person singular)
bozuntularına (dative second-person singular)
bozuntusına (dative singular third-person)
bozuntularına (dative singular third-person)
bozuntumıza (dative first-person plural)
bozuntularımıza (dative first-person plural)
bozuntunıza (dative plural second-person)
bozuntularınıza (dative plural second-person)
bozuntularına (dative plural third-person)
bozuntumda (first-person locative singular)
bozuntularımda (first-person locative singular)
bozuntunda (locative second-person singular)
bozuntularında (locative second-person singular)
bozuntusında (locative singular third-person)
bozuntularında (locative singular third-person)
bozuntumızda (first-person locative plural)
bozuntularımızda (first-person locative plural)
bozuntunızda (locative plural second-person)
bozuntularınızda (locative plural second-person)
bozuntularında (locative plural third-person)
bozuntumdan (ablative first-person singular)
bozuntularımdan (ablative first-person singular)
bozuntundan (ablative second-person singular)
bozuntularından (ablative second-person singular)
bozuntusından (ablative singular third-person)
bozuntularından (ablative singular third-person)
bozuntumızdan (ablative first-person plural)
bozuntularımızdan (ablative first-person plural)
bozuntunızdan (ablative plural second-person)
bozuntularınızdan (ablative plural second-person)
bozuntularından (ablative plural third-person)
bozuntumın (first-person genitive singular)
bozuntularımın (first-person genitive singular)
bozuntunın (genitive second-person singular)
bozuntularının (genitive second-person singular)
bozuntusının (genitive singular third-person)
bozuntularının (genitive singular third-person)
bozuntumızın (first-person genitive plural)
bozuntularımızın (first-person genitive plural)
bozuntunızın (genitive plural second-person)
bozuntularınızın (genitive plural second-person)
bozuntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بوزنتی (bozuntu, “old materials”), from Ottoman Turkish بوزمق (bozmaḳ, “to demolish, to take down, to destroy, to put out of repair, to change for the worse, to throw into confusion, to defeat, (of weather) to become rough or stormy”), from Proto-Turkic *buŕ- (“to destroy, to ruin”), morphologically boz- + -un + -tu.

inh

Remnants of something broken; scrap, bits and pieces.

Maliye teşkilatı, apartman bozuntusu bir binada hizmet veriyor.

The finance agency is operating out of a building, formerly an apartment block.

Bir ahır bozuntusu olan köy okulu binası onarıldı, sıtma kaynağı bataklık kurutuldu.

The village school building, once a barn, was repaired, the malaria swamp was dried up.

Something that is no longer used for its original purpose due to deterioration, neglect or being subtituted for something else; formerly, previously, once.

Çık git buradan tamirci bozuntusu!

Get out of here you sorry excuse for a mechanic!

İstasyona vardığımızda tozlu topraklı bir yol bozuntusu karşılamıştı bizi.

When we got to the station, we were greeted with a dusty, dirty travesty of a road.

(figuratively, derogatory) Someone or something that does not possess the qualities they are supposed to, a bad example of what they are supposed to be; a sorry or poor excuse for something, a travesty of something.

Being befuddled, flabbergasted, nonplussed.


mırıltı

head

mırıltı (definite accusative mırıltıyı, plural mırıltılar)

mırıltıyı (accusative definite)
mırıltılar (plural)
mırıltı (nominative singular)
mırıltılar (nominative plural)
mırıltıyı (accusative definite singular)
mırıltıları (accusative definite plural)
mırıltıya (dative singular)
mırıltılara (dative plural)
mırıltıda (locative singular)
mırıltılarda (locative plural)
mırıltıdan (ablative singular)
mırıltılardan (ablative plural)
mırıltının (genitive singular)
mırıltıların (genitive plural)
mırıltım (first-person nominative singular)
mırıltılarım (first-person nominative singular)
mırıltın (nominative second-person singular)
mırıltıların (nominative second-person singular)
mırıltısı (nominative singular third-person)
mırıltıları (nominative singular third-person)
mırıltımız (first-person nominative plural)
mırıltılarımız (first-person nominative plural)
mırıltınız (nominative plural second-person)
mırıltılarınız (nominative plural second-person)
mırıltıları (nominative plural third-person)
mırıltımı (accusative definite first-person singular)
mırıltılarımı (accusative definite first-person singular)
mırıltını (accusative definite second-person singular)
mırıltılarını (accusative definite second-person singular)
mırıltısını (accusative definite singular third-person)
mırıltılarını (accusative definite singular third-person)
mırıltımızı (accusative definite first-person plural)
mırıltılarımızı (accusative definite first-person plural)
mırıltınızı (accusative definite plural second-person)
mırıltılarınızı (accusative definite plural second-person)
mırıltılarını (accusative definite plural third-person)
mırıltıma (dative first-person singular)
mırıltılarıma (dative first-person singular)
mırıltına (dative second-person singular)
mırıltılarına (dative second-person singular)
mırıltısına (dative singular third-person)
mırıltılarına (dative singular third-person)
mırıltımıza (dative first-person plural)
mırıltılarımıza (dative first-person plural)
mırıltınıza (dative plural second-person)
mırıltılarınıza (dative plural second-person)
mırıltılarına (dative plural third-person)
mırıltımda (first-person locative singular)
mırıltılarımda (first-person locative singular)
mırıltında (locative second-person singular)
mırıltılarında (locative second-person singular)
mırıltısında (locative singular third-person)
mırıltılarında (locative singular third-person)
mırıltımızda (first-person locative plural)
mırıltılarımızda (first-person locative plural)
mırıltınızda (locative plural second-person)
mırıltılarınızda (locative plural second-person)
mırıltılarında (locative plural third-person)
mırıltımdan (ablative first-person singular)
mırıltılarımdan (ablative first-person singular)
mırıltından (ablative second-person singular)
mırıltılarından (ablative second-person singular)
mırıltısından (ablative singular third-person)
mırıltılarından (ablative singular third-person)
mırıltımızdan (ablative first-person plural)
mırıltılarımızdan (ablative first-person plural)
mırıltınızdan (ablative plural second-person)
mırıltılarınızdan (ablative plural second-person)
mırıltılarından (ablative plural third-person)
mırıltımın (first-person genitive singular)
mırıltılarımın (first-person genitive singular)
mırıltının (genitive second-person singular)
mırıltılarının (genitive second-person singular)
mırıltısının (genitive singular third-person)
mırıltılarının (genitive singular third-person)
mırıltımızın (first-person genitive plural)
mırıltılarımızın (first-person genitive plural)
mırıltınızın (genitive plural second-person)
mırıltılarınızın (genitive plural second-person)
mırıltılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مرلدی (mırıldı, “a grumbling”), from Ottoman Turkish مرل (mırıl, “onomatopoeic for; a muttering, grumbling sound”), from Ottoman Turkish مر (mır, “onomatopoeic for; a murmur, murmuring, sound of a cat”), morphologically mır + -ıl + -tı.

inh

Inaudible and unintelligible talk; murmur, mumble, mutter.


takırtı

head

takırtı (definite accusative takırtıyı, plural takırtılar)

takırtıyı (accusative definite)
takırtılar (plural)
takırtı (nominative singular)
takırtılar (nominative plural)
takırtıyı (accusative definite singular)
takırtıları (accusative definite plural)
takırtıya (dative singular)
takırtılara (dative plural)
takırtıda (locative singular)
takırtılarda (locative plural)
takırtıdan (ablative singular)
takırtılardan (ablative plural)
takırtının (genitive singular)
takırtıların (genitive plural)
takırtım (first-person nominative singular)
takırtılarım (first-person nominative singular)
takırtın (nominative second-person singular)
takırtıların (nominative second-person singular)
takırtısı (nominative singular third-person)
takırtıları (nominative singular third-person)
takırtımız (first-person nominative plural)
takırtılarımız (first-person nominative plural)
takırtınız (nominative plural second-person)
takırtılarınız (nominative plural second-person)
takırtıları (nominative plural third-person)
takırtımı (accusative definite first-person singular)
takırtılarımı (accusative definite first-person singular)
takırtını (accusative definite second-person singular)
takırtılarını (accusative definite second-person singular)
takırtısını (accusative definite singular third-person)
takırtılarını (accusative definite singular third-person)
takırtımızı (accusative definite first-person plural)
takırtılarımızı (accusative definite first-person plural)
takırtınızı (accusative definite plural second-person)
takırtılarınızı (accusative definite plural second-person)
takırtılarını (accusative definite plural third-person)
takırtıma (dative first-person singular)
takırtılarıma (dative first-person singular)
takırtına (dative second-person singular)
takırtılarına (dative second-person singular)
takırtısına (dative singular third-person)
takırtılarına (dative singular third-person)
takırtımıza (dative first-person plural)
takırtılarımıza (dative first-person plural)
takırtınıza (dative plural second-person)
takırtılarınıza (dative plural second-person)
takırtılarına (dative plural third-person)
takırtımda (first-person locative singular)
takırtılarımda (first-person locative singular)
takırtında (locative second-person singular)
takırtılarında (locative second-person singular)
takırtısında (locative singular third-person)
takırtılarında (locative singular third-person)
takırtımızda (first-person locative plural)
takırtılarımızda (first-person locative plural)
takırtınızda (locative plural second-person)
takırtılarınızda (locative plural second-person)
takırtılarında (locative plural third-person)
takırtımdan (ablative first-person singular)
takırtılarımdan (ablative first-person singular)
takırtından (ablative second-person singular)
takırtılarından (ablative second-person singular)
takırtısından (ablative singular third-person)
takırtılarından (ablative singular third-person)
takırtımızdan (ablative first-person plural)
takırtılarımızdan (ablative first-person plural)
takırtınızdan (ablative plural second-person)
takırtılarınızdan (ablative plural second-person)
takırtılarından (ablative plural third-person)
takırtımın (first-person genitive singular)
takırtılarımın (first-person genitive singular)
takırtının (genitive second-person singular)
takırtılarının (genitive second-person singular)
takırtısının (genitive singular third-person)
takırtılarının (genitive singular third-person)
takırtımızın (first-person genitive plural)
takırtılarımızın (first-person genitive plural)
takırtınızın (genitive plural second-person)
takırtılarınızın (genitive plural second-person)
takırtılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طاقردی (taḳırdı, “a repeated tapping or knocking noise”), from Ottoman Turkish طاقر (taḳır, “onomatopoeic for; a knocking sound, a tap”), from Ottoman Turkish طاق (taḳ, “a knocking sound”), from Proto-Turkic *takïr- (“onomatopoeic for; sound of a horseshoe or repeated hard knocks”), morphologically tak + -ır + -tı.


kâfiri

[cʰɑː.fiɾˈɪ]


küffar

[cʰyɸˈfɑɾ̞̊]


kâfirler

/cɑːfiɾˈlæɾ/

[cʰɑː.fiɾˈl̠ʲæɾ̞̊]

third-person singular predicative of the plural

third-person plural predicative of the singular


kalp çarpıntısı

head

kalp çarpıntısı (definite accusative kalp çarpıntısını, plural kalp çarpıntıları)

kalp çarpıntısını (accusative definite)
kalp çarpıntıları (plural)
kalp çarpıntısı (nominative singular)
kalp çarpıntıları (nominative plural)
kalp çarpıntısını (accusative definite singular)
kalp çarpıntılarını (accusative definite plural)
kalp çarpıntısına (dative singular)
kalp çarpıntılarına (dative plural)
kalp çarpıntısında (locative singular)
kalp çarpıntılarında (locative plural)
kalp çarpıntısından (ablative singular)
kalp çarpıntılarından (ablative plural)
kalp çarpıntısının (genitive singular)
kalp çarpıntılarının (genitive plural)

From kalp (“heart”) + çarpıntı (“palpitation”) + -(s)ı (“possessive suffix with "s" as buffer consonant”).

compound

(pathology, cardiology) Irregular or rapid beating of the heart.


çalkantı

head

çalkantı (definite accusative çalkantıyı, plural çalkantılar)

çalkantıyı (accusative definite)
çalkantılar (plural)
çalkantı (nominative singular)
çalkantılar (nominative plural)
çalkantıyı (accusative definite singular)
çalkantıları (accusative definite plural)
çalkantıya (dative singular)
çalkantılara (dative plural)
çalkantıda (locative singular)
çalkantılarda (locative plural)
çalkantıdan (ablative singular)
çalkantılardan (ablative plural)
çalkantının (genitive singular)
çalkantıların (genitive plural)
çalkantım (first-person nominative singular)
çalkantılarım (first-person nominative singular)
çalkantın (nominative second-person singular)
çalkantıların (nominative second-person singular)
çalkantısı (nominative singular third-person)
çalkantıları (nominative singular third-person)
çalkantımız (first-person nominative plural)
çalkantılarımız (first-person nominative plural)
çalkantınız (nominative plural second-person)
çalkantılarınız (nominative plural second-person)
çalkantıları (nominative plural third-person)
çalkantımı (accusative definite first-person singular)
çalkantılarımı (accusative definite first-person singular)
çalkantını (accusative definite second-person singular)
çalkantılarını (accusative definite second-person singular)
çalkantısını (accusative definite singular third-person)
çalkantılarını (accusative definite singular third-person)
çalkantımızı (accusative definite first-person plural)
çalkantılarımızı (accusative definite first-person plural)
çalkantınızı (accusative definite plural second-person)
çalkantılarınızı (accusative definite plural second-person)
çalkantılarını (accusative definite plural third-person)
çalkantıma (dative first-person singular)
çalkantılarıma (dative first-person singular)
çalkantına (dative second-person singular)
çalkantılarına (dative second-person singular)
çalkantısına (dative singular third-person)
çalkantılarına (dative singular third-person)
çalkantımıza (dative first-person plural)
çalkantılarımıza (dative first-person plural)
çalkantınıza (dative plural second-person)
çalkantılarınıza (dative plural second-person)
çalkantılarına (dative plural third-person)
çalkantımda (first-person locative singular)
çalkantılarımda (first-person locative singular)
çalkantında (locative second-person singular)
çalkantılarında (locative second-person singular)
çalkantısında (locative singular third-person)
çalkantılarında (locative singular third-person)
çalkantımızda (first-person locative plural)
çalkantılarımızda (first-person locative plural)
çalkantınızda (locative plural second-person)
çalkantılarınızda (locative plural second-person)
çalkantılarında (locative plural third-person)
çalkantımdan (ablative first-person singular)
çalkantılarımdan (ablative first-person singular)
çalkantından (ablative second-person singular)
çalkantılarından (ablative second-person singular)
çalkantısından (ablative singular third-person)
çalkantılarından (ablative singular third-person)
çalkantımızdan (ablative first-person plural)
çalkantılarımızdan (ablative first-person plural)
çalkantınızdan (ablative plural second-person)
çalkantılarınızdan (ablative plural second-person)
çalkantılarından (ablative plural third-person)
çalkantımın (first-person genitive singular)
çalkantılarımın (first-person genitive singular)
çalkantının (genitive second-person singular)
çalkantılarının (genitive second-person singular)
çalkantısının (genitive singular third-person)
çalkantılarının (genitive singular third-person)
çalkantımızın (first-person genitive plural)
çalkantılarımızın (first-person genitive plural)
çalkantınızın (genitive plural second-person)
çalkantılarınızın (genitive plural second-person)
çalkantılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چالقانتی (çalḳantı, “a violent shaking and agitation, nausea, disturbance of the heart or mind, what is thrown off as refuse by means of a violent shaking”), from Ottoman Turkish چالقامق (çalḳamaḳ, “to agitate, to shake about, for sea to toss about a ship or boat”), from Ottoman Turkish چالمق (çalmaḳ, “to strike, to knock, to perform music on, to steal”), from Proto-Turkic *čal- (“to hit, to strike”), morphologically çalka- + -n + -tı.

inh

Rippling, undulating in a liquid; turbulence, sloshing.

Something that was shaken, agitated or whipped up.

(figuratively) A state of unrest and disorder; turmoil, upheaval, commotion.

(figuratively, uncommon) Enthusiasm, excitement.

(regional) The undesirable materials separated with a sieve.


çarpıntı

head

çarpıntı (definite accusative çarpıntıyı, plural çarpıntılar)

çarpıntıyı (accusative definite)
çarpıntılar (plural)
çarpıntı (nominative singular)
çarpıntılar (nominative plural)
çarpıntıyı (accusative definite singular)
çarpıntıları (accusative definite plural)
çarpıntıya (dative singular)
çarpıntılara (dative plural)
çarpıntıda (locative singular)
çarpıntılarda (locative plural)
çarpıntıdan (ablative singular)
çarpıntılardan (ablative plural)
çarpıntının (genitive singular)
çarpıntıların (genitive plural)
çarpıntım (first-person nominative singular)
çarpıntılarım (first-person nominative singular)
çarpıntın (nominative second-person singular)
çarpıntıların (nominative second-person singular)
çarpıntısı (nominative singular third-person)
çarpıntıları (nominative singular third-person)
çarpıntımız (first-person nominative plural)
çarpıntılarımız (first-person nominative plural)
çarpıntınız (nominative plural second-person)
çarpıntılarınız (nominative plural second-person)
çarpıntıları (nominative plural third-person)
çarpıntımı (accusative definite first-person singular)
çarpıntılarımı (accusative definite first-person singular)
çarpıntını (accusative definite second-person singular)
çarpıntılarını (accusative definite second-person singular)
çarpıntısını (accusative definite singular third-person)
çarpıntılarını (accusative definite singular third-person)
çarpıntımızı (accusative definite first-person plural)
çarpıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
çarpıntınızı (accusative definite plural second-person)
çarpıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
çarpıntılarını (accusative definite plural third-person)
çarpıntıma (dative first-person singular)
çarpıntılarıma (dative first-person singular)
çarpıntına (dative second-person singular)
çarpıntılarına (dative second-person singular)
çarpıntısına (dative singular third-person)
çarpıntılarına (dative singular third-person)
çarpıntımıza (dative first-person plural)
çarpıntılarımıza (dative first-person plural)
çarpıntınıza (dative plural second-person)
çarpıntılarınıza (dative plural second-person)
çarpıntılarına (dative plural third-person)
çarpıntımda (first-person locative singular)
çarpıntılarımda (first-person locative singular)
çarpıntında (locative second-person singular)
çarpıntılarında (locative second-person singular)
çarpıntısında (locative singular third-person)
çarpıntılarında (locative singular third-person)
çarpıntımızda (first-person locative plural)
çarpıntılarımızda (first-person locative plural)
çarpıntınızda (locative plural second-person)
çarpıntılarınızda (locative plural second-person)
çarpıntılarında (locative plural third-person)
çarpıntımdan (ablative first-person singular)
çarpıntılarımdan (ablative first-person singular)
çarpıntından (ablative second-person singular)
çarpıntılarından (ablative second-person singular)
çarpıntısından (ablative singular third-person)
çarpıntılarından (ablative singular third-person)
çarpıntımızdan (ablative first-person plural)
çarpıntılarımızdan (ablative first-person plural)
çarpıntınızdan (ablative plural second-person)
çarpıntılarınızdan (ablative plural second-person)
çarpıntılarından (ablative plural third-person)
çarpıntımın (first-person genitive singular)
çarpıntılarımın (first-person genitive singular)
çarpıntının (genitive second-person singular)
çarpıntılarının (genitive second-person singular)
çarpıntısının (genitive singular third-person)
çarpıntılarının (genitive singular third-person)
çarpıntımızın (first-person genitive plural)
çarpıntılarımızın (first-person genitive plural)
çarpıntınızın (genitive plural second-person)
çarpıntılarınızın (genitive plural second-person)
çarpıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چارپنتی (çarpıntı, “a palpitation”) (alternatively; چارپندی (çarpındı)), from Ottoman Turkish چارپنمق (çarpınmaḳ, “to beat arms or legs about, to struggle and knock limbs about”), from Ottoman Turkish چارپمق (çarpmaḳ, “to strike, to knock, to knock against something, to give a shock”), from Proto-Turkic *čap- or *čalp- (“to hit, to steal, to plunder”), morphologically çarp- + -ın + -tı.

inh

(of the heart) Beating rapidly or strongly; palpitation, throbbing.


distopya

head

distopya (definite accusative distopyayı, plural distopyalar)

distopyayı (accusative definite)
distopyalar (plural)
distopya (nominative singular)
distopyalar (nominative plural)
distopyayı (accusative definite singular)
distopyaları (accusative definite plural)
distopyaya (dative singular)
distopyalara (dative plural)
distopyada (locative singular)
distopyalarda (locative plural)
distopyadan (ablative singular)
distopyalardan (ablative plural)
distopyanın (genitive singular)
distopyaların (genitive plural)
distopyam (first-person nominative singular)
distopyalarım (first-person nominative singular)
distopyan (nominative second-person singular)
distopyaların (nominative second-person singular)
distopyası (nominative singular third-person)
distopyaları (nominative singular third-person)
distopyamız (first-person nominative plural)
distopyalarımız (first-person nominative plural)
distopyanız (nominative plural second-person)
distopyalarınız (nominative plural second-person)
distopyaları (nominative plural third-person)
distopyamı (accusative definite first-person singular)
distopyalarımı (accusative definite first-person singular)
distopyanı (accusative definite second-person singular)
distopyalarını (accusative definite second-person singular)
distopyasını (accusative definite singular third-person)
distopyalarını (accusative definite singular third-person)
distopyamızı (accusative definite first-person plural)
distopyalarımızı (accusative definite first-person plural)
distopyanızı (accusative definite plural second-person)
distopyalarınızı (accusative definite plural second-person)
distopyalarını (accusative definite plural third-person)
distopyama (dative first-person singular)
distopyalarıma (dative first-person singular)
distopyana (dative second-person singular)
distopyalarına (dative second-person singular)
distopyasına (dative singular third-person)
distopyalarına (dative singular third-person)
distopyamıza (dative first-person plural)
distopyalarımıza (dative first-person plural)
distopyanıza (dative plural second-person)
distopyalarınıza (dative plural second-person)
distopyalarına (dative plural third-person)
distopyamda (first-person locative singular)
distopyalarımda (first-person locative singular)
distopyanda (locative second-person singular)
distopyalarında (locative second-person singular)
distopyasında (locative singular third-person)
distopyalarında (locative singular third-person)
distopyamızda (first-person locative plural)
distopyalarımızda (first-person locative plural)
distopyanızda (locative plural second-person)
distopyalarınızda (locative plural second-person)
distopyalarında (locative plural third-person)
distopyamdan (ablative first-person singular)
distopyalarımdan (ablative first-person singular)
distopyandan (ablative second-person singular)
distopyalarından (ablative second-person singular)
distopyasından (ablative singular third-person)
distopyalarından (ablative singular third-person)
distopyamızdan (ablative first-person plural)
distopyalarımızdan (ablative first-person plural)
distopyanızdan (ablative plural second-person)
distopyalarınızdan (ablative plural second-person)
distopyalarından (ablative plural third-person)
distopyamın (first-person genitive singular)
distopyalarımın (first-person genitive singular)
distopyanın (genitive second-person singular)
distopyalarının (genitive second-person singular)
distopyasının (genitive singular third-person)
distopyalarının (genitive singular third-person)
distopyamızın (first-person genitive plural)
distopyalarımızın (first-person genitive plural)
distopyanızın (genitive plural second-person)
distopyalarınızın (genitive plural second-person)
distopyalarının (genitive plural third-person)

Internationalism (see English dystopia).


emzik

emzik (definite accusative emziği, plural emzikler)

emziği (accusative definite)
emzikler (plural)
emzik (nominative singular)
emzikler (nominative plural)
emziği (accusative definite singular)
emzikleri (accusative definite plural)
emziğe (dative singular)
emziklere (dative plural)
emzikte (locative singular)
emziklerde (locative plural)
emzikten (ablative singular)
emziklerden (ablative plural)
emziğin (genitive singular)
emziklerin (genitive plural)
emziğim (first-person nominative singular)
emziklerim (first-person nominative singular)
emziğin (nominative second-person singular)
emziklerin (nominative second-person singular)
emziği (nominative singular third-person)
emzikleri (nominative singular third-person)
emziğimiz (first-person nominative plural)
emziklerimiz (first-person nominative plural)
emziğiniz (nominative plural second-person)
emzikleriniz (nominative plural second-person)
emzikleri (nominative plural third-person)
emziğimi (accusative definite first-person singular)
emziklerimi (accusative definite first-person singular)
emziğini (accusative definite second-person singular)
emziklerini (accusative definite second-person singular)
emziğini (accusative definite singular third-person)
emziklerini (accusative definite singular third-person)
emziğimizi (accusative definite first-person plural)
emziklerimizi (accusative definite first-person plural)
emziğinizi (accusative definite plural second-person)
emziklerinizi (accusative definite plural second-person)
emziklerini (accusative definite plural third-person)
emziğime (dative first-person singular)
emziklerime (dative first-person singular)
emziğine (dative second-person singular)
emziklerine (dative second-person singular)
emziğine (dative singular third-person)
emziklerine (dative singular third-person)
emziğimize (dative first-person plural)
emziklerimize (dative first-person plural)
emziğinize (dative plural second-person)
emziklerinize (dative plural second-person)
emziklerine (dative plural third-person)
emziğimde (first-person locative singular)
emziklerimde (first-person locative singular)
emziğinde (locative second-person singular)
emziklerinde (locative second-person singular)
emziğinde (locative singular third-person)
emziklerinde (locative singular third-person)
emziğimizde (first-person locative plural)
emziklerimizde (first-person locative plural)
emziğinizde (locative plural second-person)
emziklerinizde (locative plural second-person)
emziklerinde (locative plural third-person)
emziğimden (ablative first-person singular)
emziklerimden (ablative first-person singular)
emziğinden (ablative second-person singular)
emziklerinden (ablative second-person singular)
emziğinden (ablative singular third-person)
emziklerinden (ablative singular third-person)
emziğimizden (ablative first-person plural)
emziklerimizden (ablative first-person plural)
emziğinizden (ablative plural second-person)
emziklerinizden (ablative plural second-person)
emziklerinden (ablative plural third-person)
emziğimin (first-person genitive singular)
emziklerimin (first-person genitive singular)
emziğinin (genitive second-person singular)
emziklerinin (genitive second-person singular)
emziğinin (genitive singular third-person)
emziklerinin (genitive singular third-person)
emziğimizin (first-person genitive plural)
emziklerimizin (first-person genitive plural)
emziğinizin (genitive plural second-person)
emziklerinizin (genitive plural second-person)
emziklerinin (genitive plural third-person)
emziğim (first-person singular)
emziklerim (first-person singular)
emziksin (second-person singular)
emziklersin (second-person singular)
emzik (singular third-person)
emziktir (singular third-person)
emzikler (singular third-person)
emziklerdir (singular third-person)
emziğiz (first-person plural)
emzikleriz (first-person plural)
emziksiniz (plural second-person)
emziklersiniz (plural second-person)
emzikler (plural third-person)
emziklerdir (plural third-person)

From earlier *emüz- (“to suckle”). Analyzable as emzir- + -k.


fabl

fabl (definite accusative fablı, plural fabllar)

fablı (accusative definite)
fabllar (plural)
fabl (nominative singular)
fabllar (nominative plural)
fablı (accusative definite singular)
fablları (accusative definite plural)
fabla (dative singular)
fabllara (dative plural)
fablda (locative singular)
fabllarda (locative plural)
fabldan (ablative singular)
fabllardan (ablative plural)
fablın (genitive singular)
fablların (genitive plural)
fablım (first-person nominative singular)
fabllarım (first-person nominative singular)
fablın (nominative second-person singular)
fablların (nominative second-person singular)
fablı (nominative singular third-person)
fablları (nominative singular third-person)
fablımız (first-person nominative plural)
fabllarımız (first-person nominative plural)
fablınız (nominative plural second-person)
fabllarınız (nominative plural second-person)
fablları (nominative plural third-person)
fablımı (accusative definite first-person singular)
fabllarımı (accusative definite first-person singular)
fablını (accusative definite second-person singular)
fabllarını (accusative definite second-person singular)
fablını (accusative definite singular third-person)
fabllarını (accusative definite singular third-person)
fablımızı (accusative definite first-person plural)
fabllarımızı (accusative definite first-person plural)
fablınızı (accusative definite plural second-person)
fabllarınızı (accusative definite plural second-person)
fabllarını (accusative definite plural third-person)
fablıma (dative first-person singular)
fabllarıma (dative first-person singular)
fablına (dative second-person singular)
fabllarına (dative second-person singular)
fablına (dative singular third-person)
fabllarına (dative singular third-person)
fablımıza (dative first-person plural)
fabllarımıza (dative first-person plural)
fablınıza (dative plural second-person)
fabllarınıza (dative plural second-person)
fabllarına (dative plural third-person)
fablımda (first-person locative singular)
fabllarımda (first-person locative singular)
fablında (locative second-person singular)
fabllarında (locative second-person singular)
fablında (locative singular third-person)
fabllarında (locative singular third-person)
fablımızda (first-person locative plural)
fabllarımızda (first-person locative plural)
fablınızda (locative plural second-person)
fabllarınızda (locative plural second-person)
fabllarında (locative plural third-person)
fablımdan (ablative first-person singular)
fabllarımdan (ablative first-person singular)
fablından (ablative second-person singular)
fabllarından (ablative second-person singular)
fablından (ablative singular third-person)
fabllarından (ablative singular third-person)
fablımızdan (ablative first-person plural)
fabllarımızdan (ablative first-person plural)
fablınızdan (ablative plural second-person)
fabllarınızdan (ablative plural second-person)
fabllarından (ablative plural third-person)
fablımın (first-person genitive singular)
fabllarımın (first-person genitive singular)
fablının (genitive second-person singular)
fabllarının (genitive second-person singular)
fablının (genitive singular third-person)
fabllarının (genitive singular third-person)
fablımızın (first-person genitive plural)
fabllarımızın (first-person genitive plural)
fablınızın (genitive plural second-person)
fabllarınızın (genitive plural second-person)
fabllarının (genitive plural third-person)
fablım (first-person predicative present singular)
fabl mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
fabl değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
fabl değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
fablsın (predicative present second-person singular)
fabl mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
fabl değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
fabl değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
fabl (predicative present singular third-person)
fabldır (predicative present singular third-person)
fabl mı? (interrogative predicative present singular third-person)
fabl değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
fabl değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
fablız (first-person plural predicative present)
fabl mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
fabl değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
fabl değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
fablsınız (plural predicative present second-person)
fabl mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
fabl değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
fabl değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
fabl (plural predicative present third-person)
fabllar (plural predicative present third-person)
fabl mı? (interrogative plural predicative present third-person)
fabllar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
fabl değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
fabl değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
fabl değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
fabldım (first-person past predicative singular)
fabl mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
fabl değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
fabl değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
fabldın (past predicative second-person singular)
fabl mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
fabl değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
fabl değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
fabldı (past predicative singular third-person)
fabl mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
fabl değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
fabl değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
fabldık (first-person past plural predicative)
fabl mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
fabl değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
fabl değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
fabldınız (past plural predicative second-person)
fabl mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
fabl değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
fabl değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
fabldılar (past plural predicative third-person)
fabl mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
fabl değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
fabl değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
fabl değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
fablmışım (first-person past predicative singular)
fabl mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
fabl değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
fabl değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
fablmışsın (past predicative second-person singular)
fabl mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
fabl değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
fabl değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
fablmış (past predicative singular third-person)
fabl mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
fabl değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
fabl değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
fablmışız (first-person past plural predicative)
fabl mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
fabl değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
fabl değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
fablmışsınız (past plural predicative second-person)
fabl mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
fabl değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
fabl değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
fablmışlar (past plural predicative third-person)
fabl mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
fabl değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
fabl değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
fabl değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
fablsam (conditional first-person predicative singular)
fabl mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
fabl değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
fabl değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
fablsan (conditional predicative second-person singular)
fabl mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
fabl değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
fabl değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
fablsa (conditional predicative singular third-person)
fabl mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
fabl değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
fabl değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
fablsak (conditional first-person plural predicative)
fabl mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
fabl değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
fabl değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
fablsanız (conditional plural predicative second-person)
fabl mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
fabl değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
fabl değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
fablsalar (conditional plural predicative third-person)
fabl mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
fabl değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
fabl değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


simitçi

simitçi (definite accusative simitçiyi, plural simitçiler)

simitçiyi (accusative definite)
simitçiler (plural)
simitçi (nominative singular)
simitçiler (nominative plural)
simitçiyi (accusative definite singular)
simitçileri (accusative definite plural)
simitçiye (dative singular)
simitçilere (dative plural)
simitçide (locative singular)
simitçilerde (locative plural)
simitçiden (ablative singular)
simitçilerden (ablative plural)
simitçinin (genitive singular)
simitçilerin (genitive plural)
simitçim (first-person nominative singular)
simitçilerim (first-person nominative singular)
simitçin (nominative second-person singular)
simitçilerin (nominative second-person singular)
simitçisi (nominative singular third-person)
simitçileri (nominative singular third-person)
simitçimiz (first-person nominative plural)
simitçilerimiz (first-person nominative plural)
simitçiniz (nominative plural second-person)
simitçileriniz (nominative plural second-person)
simitçileri (nominative plural third-person)
simitçimi (accusative definite first-person singular)
simitçilerimi (accusative definite first-person singular)
simitçini (accusative definite second-person singular)
simitçilerini (accusative definite second-person singular)
simitçisini (accusative definite singular third-person)
simitçilerini (accusative definite singular third-person)
simitçimizi (accusative definite first-person plural)
simitçilerimizi (accusative definite first-person plural)
simitçinizi (accusative definite plural second-person)
simitçilerinizi (accusative definite plural second-person)
simitçilerini (accusative definite plural third-person)
simitçime (dative first-person singular)
simitçilerime (dative first-person singular)
simitçine (dative second-person singular)
simitçilerine (dative second-person singular)
simitçisine (dative singular third-person)
simitçilerine (dative singular third-person)
simitçimize (dative first-person plural)
simitçilerimize (dative first-person plural)
simitçinize (dative plural second-person)
simitçilerinize (dative plural second-person)
simitçilerine (dative plural third-person)
simitçimde (first-person locative singular)
simitçilerimde (first-person locative singular)
simitçinde (locative second-person singular)
simitçilerinde (locative second-person singular)
simitçisinde (locative singular third-person)
simitçilerinde (locative singular third-person)
simitçimizde (first-person locative plural)
simitçilerimizde (first-person locative plural)
simitçinizde (locative plural second-person)
simitçilerinizde (locative plural second-person)
simitçilerinde (locative plural third-person)
simitçimden (ablative first-person singular)
simitçilerimden (ablative first-person singular)
simitçinden (ablative second-person singular)
simitçilerinden (ablative second-person singular)
simitçisinden (ablative singular third-person)
simitçilerinden (ablative singular third-person)
simitçimizden (ablative first-person plural)
simitçilerimizden (ablative first-person plural)
simitçinizden (ablative plural second-person)
simitçilerinizden (ablative plural second-person)
simitçilerinden (ablative plural third-person)
simitçimin (first-person genitive singular)
simitçilerimin (first-person genitive singular)
simitçinin (genitive second-person singular)
simitçilerinin (genitive second-person singular)
simitçisinin (genitive singular third-person)
simitçilerinin (genitive singular third-person)
simitçimizin (first-person genitive plural)
simitçilerimizin (first-person genitive plural)
simitçinizin (genitive plural second-person)
simitçilerinizin (genitive plural second-person)
simitçilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سمیدجی (simidci, “maker or seller of simit”), equivalent to simit (“kind of bread”) + -çi.


bölüntü

head

bölüntü (definite accusative bölüntüyü, plural bölüntüler)

bölüntüyü (accusative definite)
bölüntüler (plural)
bölüntü (nominative singular)
bölüntüler (nominative plural)
bölüntüyü (accusative definite singular)
bölüntüleri (accusative definite plural)
bölüntüye (dative singular)
bölüntülere (dative plural)
bölüntüde (locative singular)
bölüntülerde (locative plural)
bölüntüden (ablative singular)
bölüntülerden (ablative plural)
bölüntünün (genitive singular)
bölüntülerin (genitive plural)
bölüntüm (first-person nominative singular)
bölüntülerim (first-person nominative singular)
bölüntün (nominative second-person singular)
bölüntülerin (nominative second-person singular)
bölüntüsü (nominative singular third-person)
bölüntüleri (nominative singular third-person)
bölüntümüz (first-person nominative plural)
bölüntülerimiz (first-person nominative plural)
bölüntünüz (nominative plural second-person)
bölüntüleriniz (nominative plural second-person)
bölüntüleri (nominative plural third-person)
bölüntümü (accusative definite first-person singular)
bölüntülerimi (accusative definite first-person singular)
bölüntünü (accusative definite second-person singular)
bölüntülerini (accusative definite second-person singular)
bölüntüsünü (accusative definite singular third-person)
bölüntülerini (accusative definite singular third-person)
bölüntümüzü (accusative definite first-person plural)
bölüntülerimizi (accusative definite first-person plural)
bölüntünüzü (accusative definite plural second-person)
bölüntülerinizi (accusative definite plural second-person)
bölüntülerini (accusative definite plural third-person)
bölüntüme (dative first-person singular)
bölüntülerime (dative first-person singular)
bölüntüne (dative second-person singular)
bölüntülerine (dative second-person singular)
bölüntüsüne (dative singular third-person)
bölüntülerine (dative singular third-person)
bölüntümüze (dative first-person plural)
bölüntülerimize (dative first-person plural)
bölüntünüze (dative plural second-person)
bölüntülerinize (dative plural second-person)
bölüntülerine (dative plural third-person)
bölüntümde (first-person locative singular)
bölüntülerimde (first-person locative singular)
bölüntünde (locative second-person singular)
bölüntülerinde (locative second-person singular)
bölüntüsünde (locative singular third-person)
bölüntülerinde (locative singular third-person)
bölüntümüzde (first-person locative plural)
bölüntülerimizde (first-person locative plural)
bölüntünüzde (locative plural second-person)
bölüntülerinizde (locative plural second-person)
bölüntülerinde (locative plural third-person)
bölüntümden (ablative first-person singular)
bölüntülerimden (ablative first-person singular)
bölüntünden (ablative second-person singular)
bölüntülerinden (ablative second-person singular)
bölüntüsünden (ablative singular third-person)
bölüntülerinden (ablative singular third-person)
bölüntümüzden (ablative first-person plural)
bölüntülerimizden (ablative first-person plural)
bölüntünüzden (ablative plural second-person)
bölüntülerinizden (ablative plural second-person)
bölüntülerinden (ablative plural third-person)
bölüntümün (first-person genitive singular)
bölüntülerimin (first-person genitive singular)
bölüntünün (genitive second-person singular)
bölüntülerinin (genitive second-person singular)
bölüntüsünün (genitive singular third-person)
bölüntülerinin (genitive singular third-person)
bölüntümüzün (first-person genitive plural)
bölüntülerimizin (first-person genitive plural)
bölüntünüzün (genitive plural second-person)
bölüntülerinizin (genitive plural second-person)
bölüntülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بولنتی (bölüntü, “anything divided off”) (alternatively; بولندی (bölündü)), from Ottoman Turkish بولنمك (bölünmek, “to be divided or partitioned”), from Ottoman Turkish بولمك (bölmek, “to divide into portions, to separate”), from Proto-Turkic *bȫl-, morphologically böl- + -ün- + -tü.

inh

Broken off piece; part, partition, division.


kazıntı

head

kazıntı (definite accusative kazıntıyı, plural kazıntılar)

kazıntıyı (accusative definite)
kazıntılar (plural)
kazıntı (nominative singular)
kazıntılar (nominative plural)
kazıntıyı (accusative definite singular)
kazıntıları (accusative definite plural)
kazıntıya (dative singular)
kazıntılara (dative plural)
kazıntıda (locative singular)
kazıntılarda (locative plural)
kazıntıdan (ablative singular)
kazıntılardan (ablative plural)
kazıntının (genitive singular)
kazıntıların (genitive plural)
kazıntım (first-person nominative singular)
kazıntılarım (first-person nominative singular)
kazıntın (nominative second-person singular)
kazıntıların (nominative second-person singular)
kazıntısı (nominative singular third-person)
kazıntıları (nominative singular third-person)
kazıntımız (first-person nominative plural)
kazıntılarımız (first-person nominative plural)
kazıntınız (nominative plural second-person)
kazıntılarınız (nominative plural second-person)
kazıntıları (nominative plural third-person)
kazıntımı (accusative definite first-person singular)
kazıntılarımı (accusative definite first-person singular)
kazıntını (accusative definite second-person singular)
kazıntılarını (accusative definite second-person singular)
kazıntısını (accusative definite singular third-person)
kazıntılarını (accusative definite singular third-person)
kazıntımızı (accusative definite first-person plural)
kazıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
kazıntınızı (accusative definite plural second-person)
kazıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
kazıntılarını (accusative definite plural third-person)
kazıntıma (dative first-person singular)
kazıntılarıma (dative first-person singular)
kazıntına (dative second-person singular)
kazıntılarına (dative second-person singular)
kazıntısına (dative singular third-person)
kazıntılarına (dative singular third-person)
kazıntımıza (dative first-person plural)
kazıntılarımıza (dative first-person plural)
kazıntınıza (dative plural second-person)
kazıntılarınıza (dative plural second-person)
kazıntılarına (dative plural third-person)
kazıntımda (first-person locative singular)
kazıntılarımda (first-person locative singular)
kazıntında (locative second-person singular)
kazıntılarında (locative second-person singular)
kazıntısında (locative singular third-person)
kazıntılarında (locative singular third-person)
kazıntımızda (first-person locative plural)
kazıntılarımızda (first-person locative plural)
kazıntınızda (locative plural second-person)
kazıntılarınızda (locative plural second-person)
kazıntılarında (locative plural third-person)
kazıntımdan (ablative first-person singular)
kazıntılarımdan (ablative first-person singular)
kazıntından (ablative second-person singular)
kazıntılarından (ablative second-person singular)
kazıntısından (ablative singular third-person)
kazıntılarından (ablative singular third-person)
kazıntımızdan (ablative first-person plural)
kazıntılarımızdan (ablative first-person plural)
kazıntınızdan (ablative plural second-person)
kazıntılarınızdan (ablative plural second-person)
kazıntılarından (ablative plural third-person)
kazıntımın (first-person genitive singular)
kazıntılarımın (first-person genitive singular)
kazıntının (genitive second-person singular)
kazıntılarının (genitive second-person singular)
kazıntısının (genitive singular third-person)
kazıntılarının (genitive singular third-person)
kazıntımızın (first-person genitive plural)
kazıntılarımızın (first-person genitive plural)
kazıntınızın (genitive plural second-person)
kazıntılarınızın (genitive plural second-person)
kazıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قازندی (ḳazındı, ḳazıntı, “scrapings, accumulation of matter scraped off, an erasure in a document”) (alternatively; قازنتی (ḳazıntı), قازیندی (ḳazındı)), from Ottoman Turkish قازینمق (ḳazınmaḳ, “to scratch one's self violently or persistently”), from Ottoman Turkish قازیمق (ḳazımaḳ, “to erase by scraping, scratching, to scratch the skin, to totally shave off, to eradicate”), from Ottoman Turkish قازمق (ḳazmaḳ, “to dig, to dig up, to excavate, to engrave”), from Proto-Turkic *kaŕ- (“to dig, to scratch”), morphologically kaz- + -ın + -tı.

inh

Material that is dug up, excavated; scrapings.


kasıntı

head

kasıntı (definite accusative kasıntıyı, plural kasıntılar)

kasıntıyı (accusative definite)
kasıntılar (plural)
kasıntı (nominative singular)
kasıntılar (nominative plural)
kasıntıyı (accusative definite singular)
kasıntıları (accusative definite plural)
kasıntıya (dative singular)
kasıntılara (dative plural)
kasıntıda (locative singular)
kasıntılarda (locative plural)
kasıntıdan (ablative singular)
kasıntılardan (ablative plural)
kasıntının (genitive singular)
kasıntıların (genitive plural)
kasıntım (first-person nominative singular)
kasıntılarım (first-person nominative singular)
kasıntın (nominative second-person singular)
kasıntıların (nominative second-person singular)
kasıntısı (nominative singular third-person)
kasıntıları (nominative singular third-person)
kasıntımız (first-person nominative plural)
kasıntılarımız (first-person nominative plural)
kasıntınız (nominative plural second-person)
kasıntılarınız (nominative plural second-person)
kasıntıları (nominative plural third-person)
kasıntımı (accusative definite first-person singular)
kasıntılarımı (accusative definite first-person singular)
kasıntını (accusative definite second-person singular)
kasıntılarını (accusative definite second-person singular)
kasıntısını (accusative definite singular third-person)
kasıntılarını (accusative definite singular third-person)
kasıntımızı (accusative definite first-person plural)
kasıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
kasıntınızı (accusative definite plural second-person)
kasıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
kasıntılarını (accusative definite plural third-person)
kasıntıma (dative first-person singular)
kasıntılarıma (dative first-person singular)
kasıntına (dative second-person singular)
kasıntılarına (dative second-person singular)
kasıntısına (dative singular third-person)
kasıntılarına (dative singular third-person)
kasıntımıza (dative first-person plural)
kasıntılarımıza (dative first-person plural)
kasıntınıza (dative plural second-person)
kasıntılarınıza (dative plural second-person)
kasıntılarına (dative plural third-person)
kasıntımda (first-person locative singular)
kasıntılarımda (first-person locative singular)
kasıntında (locative second-person singular)
kasıntılarında (locative second-person singular)
kasıntısında (locative singular third-person)
kasıntılarında (locative singular third-person)
kasıntımızda (first-person locative plural)
kasıntılarımızda (first-person locative plural)
kasıntınızda (locative plural second-person)
kasıntılarınızda (locative plural second-person)
kasıntılarında (locative plural third-person)
kasıntımdan (ablative first-person singular)
kasıntılarımdan (ablative first-person singular)
kasıntından (ablative second-person singular)
kasıntılarından (ablative second-person singular)
kasıntısından (ablative singular third-person)
kasıntılarından (ablative singular third-person)
kasıntımızdan (ablative first-person plural)
kasıntılarımızdan (ablative first-person plural)
kasıntınızdan (ablative plural second-person)
kasıntılarınızdan (ablative plural second-person)
kasıntılarından (ablative plural third-person)
kasıntımın (first-person genitive singular)
kasıntılarımın (first-person genitive singular)
kasıntının (genitive second-person singular)
kasıntılarının (genitive second-person singular)
kasıntısının (genitive singular third-person)
kasıntılarının (genitive singular third-person)
kasıntımızın (first-person genitive plural)
kasıntılarımızın (first-person genitive plural)
kasıntınızın (genitive plural second-person)
kasıntılarınızın (genitive plural second-person)
kasıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاصندی (ḳaṣındı, ḳaṣıntı, “a stretching, tightness, tension”), from Ottoman Turkish قاصنمق (ḳaṣınmaḳ, “to be shrunk, to tighten, to pinch expenses, to be frugal”), from Ottoman Turkish قاصمق (ḳaṣmaḳ, “to stretch tight, to tighten, to curtail expenses”), from Proto-Turkic *K(i)as- (“to constrict, to tighten”), morphologically kas- + -ın + -tı.

inh

ḳaṣındı, ḳaṣıntı

Temporary stitching to tighten or to gather a part of a garment; tacking or basting stitches.

tooting one's own horn
toot one's own horn

(figuratively) The act of bragging, showing off, tooting one's own horn.

(figuratively, derogatory) Someone who brags, shows off; a braggart, a peacock, stuck up.


kalemci

head

kalemci (definite accusative kalemciyi, plural kalemciler)

kalemciyi (accusative definite)
kalemciler (plural)
kalemci (nominative singular)
kalemciler (nominative plural)
kalemciyi (accusative definite singular)
kalemcileri (accusative definite plural)
kalemciye (dative singular)
kalemcilere (dative plural)
kalemcide (locative singular)
kalemcilerde (locative plural)
kalemciden (ablative singular)
kalemcilerden (ablative plural)
kalemcinin (genitive singular)
kalemcilerin (genitive plural)
kalemcim (first-person nominative singular)
kalemcilerim (first-person nominative singular)
kalemcin (nominative second-person singular)
kalemcilerin (nominative second-person singular)
kalemcisi (nominative singular third-person)
kalemcileri (nominative singular third-person)
kalemcimiz (first-person nominative plural)
kalemcilerimiz (first-person nominative plural)
kalemciniz (nominative plural second-person)
kalemcileriniz (nominative plural second-person)
kalemcileri (nominative plural third-person)
kalemcimi (accusative definite first-person singular)
kalemcilerimi (accusative definite first-person singular)
kalemcini (accusative definite second-person singular)
kalemcilerini (accusative definite second-person singular)
kalemcisini (accusative definite singular third-person)
kalemcilerini (accusative definite singular third-person)
kalemcimizi (accusative definite first-person plural)
kalemcilerimizi (accusative definite first-person plural)
kalemcinizi (accusative definite plural second-person)
kalemcilerinizi (accusative definite plural second-person)
kalemcilerini (accusative definite plural third-person)
kalemcime (dative first-person singular)
kalemcilerime (dative first-person singular)
kalemcine (dative second-person singular)
kalemcilerine (dative second-person singular)
kalemcisine (dative singular third-person)
kalemcilerine (dative singular third-person)
kalemcimize (dative first-person plural)
kalemcilerimize (dative first-person plural)
kalemcinize (dative plural second-person)
kalemcilerinize (dative plural second-person)
kalemcilerine (dative plural third-person)
kalemcimde (first-person locative singular)
kalemcilerimde (first-person locative singular)
kalemcinde (locative second-person singular)
kalemcilerinde (locative second-person singular)
kalemcisinde (locative singular third-person)
kalemcilerinde (locative singular third-person)
kalemcimizde (first-person locative plural)
kalemcilerimizde (first-person locative plural)
kalemcinizde (locative plural second-person)
kalemcilerinizde (locative plural second-person)
kalemcilerinde (locative plural third-person)
kalemcimden (ablative first-person singular)
kalemcilerimden (ablative first-person singular)
kalemcinden (ablative second-person singular)
kalemcilerinden (ablative second-person singular)
kalemcisinden (ablative singular third-person)
kalemcilerinden (ablative singular third-person)
kalemcimizden (ablative first-person plural)
kalemcilerimizden (ablative first-person plural)
kalemcinizden (ablative plural second-person)
kalemcilerinizden (ablative plural second-person)
kalemcilerinden (ablative plural third-person)
kalemcimin (first-person genitive singular)
kalemcilerimin (first-person genitive singular)
kalemcinin (genitive second-person singular)
kalemcilerinin (genitive second-person singular)
kalemcisinin (genitive singular third-person)
kalemcilerinin (genitive singular third-person)
kalemcimizin (first-person genitive plural)
kalemcilerimizin (first-person genitive plural)
kalemcinizin (genitive plural second-person)
kalemcilerinizin (genitive plural second-person)
kalemcilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قلمجی (kalemci, “seller of reeds for pens”), equivalent to kalem (“pen”) + -ci.


kalpakçı

head

kalpakçı (definite accusative kalpakçıyı, plural kalpakçılar)

kalpakçıyı (accusative definite)
kalpakçılar (plural)
kalpakçı (nominative singular)
kalpakçılar (nominative plural)
kalpakçıyı (accusative definite singular)
kalpakçıları (accusative definite plural)
kalpakçıya (dative singular)
kalpakçılara (dative plural)
kalpakçıda (locative singular)
kalpakçılarda (locative plural)
kalpakçıdan (ablative singular)
kalpakçılardan (ablative plural)
kalpakçının (genitive singular)
kalpakçıların (genitive plural)
kalpakçım (first-person nominative singular)
kalpakçılarım (first-person nominative singular)
kalpakçın (nominative second-person singular)
kalpakçıların (nominative second-person singular)
kalpakçısı (nominative singular third-person)
kalpakçıları (nominative singular third-person)
kalpakçımız (first-person nominative plural)
kalpakçılarımız (first-person nominative plural)
kalpakçınız (nominative plural second-person)
kalpakçılarınız (nominative plural second-person)
kalpakçıları (nominative plural third-person)
kalpakçımı (accusative definite first-person singular)
kalpakçılarımı (accusative definite first-person singular)
kalpakçını (accusative definite second-person singular)
kalpakçılarını (accusative definite second-person singular)
kalpakçısını (accusative definite singular third-person)
kalpakçılarını (accusative definite singular third-person)
kalpakçımızı (accusative definite first-person plural)
kalpakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
kalpakçınızı (accusative definite plural second-person)
kalpakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
kalpakçılarını (accusative definite plural third-person)
kalpakçıma (dative first-person singular)
kalpakçılarıma (dative first-person singular)
kalpakçına (dative second-person singular)
kalpakçılarına (dative second-person singular)
kalpakçısına (dative singular third-person)
kalpakçılarına (dative singular third-person)
kalpakçımıza (dative first-person plural)
kalpakçılarımıza (dative first-person plural)
kalpakçınıza (dative plural second-person)
kalpakçılarınıza (dative plural second-person)
kalpakçılarına (dative plural third-person)
kalpakçımda (first-person locative singular)
kalpakçılarımda (first-person locative singular)
kalpakçında (locative second-person singular)
kalpakçılarında (locative second-person singular)
kalpakçısında (locative singular third-person)
kalpakçılarında (locative singular third-person)
kalpakçımızda (first-person locative plural)
kalpakçılarımızda (first-person locative plural)
kalpakçınızda (locative plural second-person)
kalpakçılarınızda (locative plural second-person)
kalpakçılarında (locative plural third-person)
kalpakçımdan (ablative first-person singular)
kalpakçılarımdan (ablative first-person singular)
kalpakçından (ablative second-person singular)
kalpakçılarından (ablative second-person singular)
kalpakçısından (ablative singular third-person)
kalpakçılarından (ablative singular third-person)
kalpakçımızdan (ablative first-person plural)
kalpakçılarımızdan (ablative first-person plural)
kalpakçınızdan (ablative plural second-person)
kalpakçılarınızdan (ablative plural second-person)
kalpakçılarından (ablative plural third-person)
kalpakçımın (first-person genitive singular)
kalpakçılarımın (first-person genitive singular)
kalpakçının (genitive second-person singular)
kalpakçılarının (genitive second-person singular)
kalpakçısının (genitive singular third-person)
kalpakçılarının (genitive singular third-person)
kalpakçımızın (first-person genitive plural)
kalpakçılarımızın (first-person genitive plural)
kalpakçınızın (genitive plural second-person)
kalpakçılarınızın (genitive plural second-person)
kalpakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قلپاقجی (kalpakcı, “maker or seller of calpack”), equivalent to kalpak (“calpack”) + -çi.


hükümdarlık

head

hükümdarlık (definite accusative hükümdarlığı, plural hükümdarlıklar)

hükümdarlığı (accusative definite)
hükümdarlıklar (plural)


albümü

inflection of albüm:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


depremzede

depremzede (definite accusative depremzedeyi, plural depremzedeler)

depremzedeyi (accusative definite)
depremzedeler (plural)
depremzede (nominative singular)
depremzedeler (nominative plural)
depremzedeyi (accusative definite singular)
depremzedeleri (accusative definite plural)
depremzedeye (dative singular)
depremzedelere (dative plural)
depremzedede (locative singular)
depremzedelerde (locative plural)
depremzededen (ablative singular)
depremzedelerden (ablative plural)
depremzedenin (genitive singular)
depremzedelerin (genitive plural)
depremzedem (first-person nominative singular)
depremzedelerim (first-person nominative singular)
depremzeden (nominative second-person singular)
depremzedelerin (nominative second-person singular)
depremzedesi (nominative singular third-person)
depremzedeleri (nominative singular third-person)
depremzedemiz (first-person nominative plural)
depremzedelerimiz (first-person nominative plural)
depremzedeniz (nominative plural second-person)
depremzedeleriniz (nominative plural second-person)
depremzedeleri (nominative plural third-person)
depremzedemi (accusative definite first-person singular)
depremzedelerimi (accusative definite first-person singular)
depremzedeni (accusative definite second-person singular)
depremzedelerini (accusative definite second-person singular)
depremzedesini (accusative definite singular third-person)
depremzedelerini (accusative definite singular third-person)
depremzedemizi (accusative definite first-person plural)
depremzedelerimizi (accusative definite first-person plural)
depremzedenizi (accusative definite plural second-person)
depremzedelerinizi (accusative definite plural second-person)
depremzedelerini (accusative definite plural third-person)
depremzedeme (dative first-person singular)
depremzedelerime (dative first-person singular)
depremzedene (dative second-person singular)
depremzedelerine (dative second-person singular)
depremzedesine (dative singular third-person)
depremzedelerine (dative singular third-person)
depremzedemize (dative first-person plural)
depremzedelerimize (dative first-person plural)
depremzedenize (dative plural second-person)
depremzedelerinize (dative plural second-person)
depremzedelerine (dative plural third-person)
depremzedemde (first-person locative singular)
depremzedelerimde (first-person locative singular)
depremzedende (locative second-person singular)
depremzedelerinde (locative second-person singular)
depremzedesinde (locative singular third-person)
depremzedelerinde (locative singular third-person)
depremzedemizde (first-person locative plural)
depremzedelerimizde (first-person locative plural)
depremzedenizde (locative plural second-person)
depremzedelerinizde (locative plural second-person)
depremzedelerinde (locative plural third-person)
depremzedemden (ablative first-person singular)
depremzedelerimden (ablative first-person singular)
depremzedenden (ablative second-person singular)
depremzedelerinden (ablative second-person singular)
depremzedesinden (ablative singular third-person)
depremzedelerinden (ablative singular third-person)
depremzedemizden (ablative first-person plural)
depremzedelerimizden (ablative first-person plural)
depremzedenizden (ablative plural second-person)
depremzedelerinizden (ablative plural second-person)
depremzedelerinden (ablative plural third-person)
depremzedemin (first-person genitive singular)
depremzedelerimin (first-person genitive singular)
depremzedenin (genitive second-person singular)
depremzedelerinin (genitive second-person singular)
depremzedesinin (genitive singular third-person)
depremzedelerinin (genitive singular third-person)
depremzedemizin (first-person genitive plural)
depremzedelerimizin (first-person genitive plural)
depremzedenizin (genitive plural second-person)
depremzedelerinizin (genitive plural second-person)
depremzedelerinin (genitive plural third-person)

Someone who affected by earthquakes, earthquake victim


takva

takva (definite accusative takvayı, plural takvalar)

takvayı (accusative definite)
takvalar (plural)
takva (nominative singular)
takvalar (nominative plural)
takvayı (accusative definite singular)
takvaları (accusative definite plural)
takvaya (dative singular)
takvalara (dative plural)
takvada (locative singular)
takvalarda (locative plural)
takvadan (ablative singular)
takvalardan (ablative plural)
takvanın (genitive singular)
takvaların (genitive plural)
takvam (first-person nominative singular)
takvalarım (first-person nominative singular)
takvan (nominative second-person singular)
takvaların (nominative second-person singular)
takvası (nominative singular third-person)
takvaları (nominative singular third-person)
takvamız (first-person nominative plural)
takvalarımız (first-person nominative plural)
takvanız (nominative plural second-person)
takvalarınız (nominative plural second-person)
takvaları (nominative plural third-person)
takvamı (accusative definite first-person singular)
takvalarımı (accusative definite first-person singular)
takvanı (accusative definite second-person singular)
takvalarını (accusative definite second-person singular)
takvasını (accusative definite singular third-person)
takvalarını (accusative definite singular third-person)
takvamızı (accusative definite first-person plural)
takvalarımızı (accusative definite first-person plural)
takvanızı (accusative definite plural second-person)
takvalarınızı (accusative definite plural second-person)
takvalarını (accusative definite plural third-person)
takvama (dative first-person singular)
takvalarıma (dative first-person singular)
takvana (dative second-person singular)
takvalarına (dative second-person singular)
takvasına (dative singular third-person)
takvalarına (dative singular third-person)
takvamıza (dative first-person plural)
takvalarımıza (dative first-person plural)
takvanıza (dative plural second-person)
takvalarınıza (dative plural second-person)
takvalarına (dative plural third-person)
takvamda (first-person locative singular)
takvalarımda (first-person locative singular)
takvanda (locative second-person singular)
takvalarında (locative second-person singular)
takvasında (locative singular third-person)
takvalarında (locative singular third-person)
takvamızda (first-person locative plural)
takvalarımızda (first-person locative plural)
takvanızda (locative plural second-person)
takvalarınızda (locative plural second-person)
takvalarında (locative plural third-person)
takvamdan (ablative first-person singular)
takvalarımdan (ablative first-person singular)
takvandan (ablative second-person singular)
takvalarından (ablative second-person singular)
takvasından (ablative singular third-person)
takvalarından (ablative singular third-person)
takvamızdan (ablative first-person plural)
takvalarımızdan (ablative first-person plural)
takvanızdan (ablative plural second-person)
takvalarınızdan (ablative plural second-person)
takvalarından (ablative plural third-person)
takvamın (first-person genitive singular)
takvalarımın (first-person genitive singular)
takvanın (genitive second-person singular)
takvalarının (genitive second-person singular)
takvasının (genitive singular third-person)
takvalarının (genitive singular third-person)
takvamızın (first-person genitive plural)
takvalarımızın (first-person genitive plural)
takvanızın (genitive plural second-person)
takvalarınızın (genitive plural second-person)
takvalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تقوى (dava), from Arabic تَقْوَى (taqwā, “piety”).


serinlik

serinlik (definite accusative serinliği, plural serinlikler)

serinliği (accusative definite)
serinlikler (plural)
serinlik (nominative singular)
serinlikler (nominative plural)
serinliği (accusative definite singular)
serinlikleri (accusative definite plural)
serinliğe (dative singular)
serinliklere (dative plural)
serinlikte (locative singular)
serinliklerde (locative plural)
serinlikten (ablative singular)
serinliklerden (ablative plural)
serinliğin (genitive singular)
serinliklerin (genitive plural)
serinliğim (first-person nominative singular)
serinliklerim (first-person nominative singular)
serinliğin (nominative second-person singular)
serinliklerin (nominative second-person singular)
serinliği (nominative singular third-person)
serinlikleri (nominative singular third-person)
serinliğimiz (first-person nominative plural)
serinliklerimiz (first-person nominative plural)
serinliğiniz (nominative plural second-person)
serinlikleriniz (nominative plural second-person)
serinlikleri (nominative plural third-person)
serinliğimi (accusative definite first-person singular)
serinliklerimi (accusative definite first-person singular)
serinliğini (accusative definite second-person singular)
serinliklerini (accusative definite second-person singular)
serinliğini (accusative definite singular third-person)
serinliklerini (accusative definite singular third-person)
serinliğimizi (accusative definite first-person plural)
serinliklerimizi (accusative definite first-person plural)
serinliğinizi (accusative definite plural second-person)
serinliklerinizi (accusative definite plural second-person)
serinliklerini (accusative definite plural third-person)
serinliğime (dative first-person singular)
serinliklerime (dative first-person singular)
serinliğine (dative second-person singular)
serinliklerine (dative second-person singular)
serinliğine (dative singular third-person)
serinliklerine (dative singular third-person)
serinliğimize (dative first-person plural)
serinliklerimize (dative first-person plural)
serinliğinize (dative plural second-person)
serinliklerinize (dative plural second-person)
serinliklerine (dative plural third-person)
serinliğimde (first-person locative singular)
serinliklerimde (first-person locative singular)
serinliğinde (locative second-person singular)
serinliklerinde (locative second-person singular)
serinliğinde (locative singular third-person)
serinliklerinde (locative singular third-person)
serinliğimizde (first-person locative plural)
serinliklerimizde (first-person locative plural)
serinliğinizde (locative plural second-person)
serinliklerinizde (locative plural second-person)
serinliklerinde (locative plural third-person)
serinliğimden (ablative first-person singular)
serinliklerimden (ablative first-person singular)
serinliğinden (ablative second-person singular)
serinliklerinden (ablative second-person singular)
serinliğinden (ablative singular third-person)
serinliklerinden (ablative singular third-person)
serinliğimizden (ablative first-person plural)
serinliklerimizden (ablative first-person plural)
serinliğinizden (ablative plural second-person)
serinliklerinizden (ablative plural second-person)
serinliklerinden (ablative plural third-person)
serinliğimin (first-person genitive singular)
serinliklerimin (first-person genitive singular)
serinliğinin (genitive second-person singular)
serinliklerinin (genitive second-person singular)
serinliğinin (genitive singular third-person)
serinliklerinin (genitive singular third-person)
serinliğimizin (first-person genitive plural)
serinliklerimizin (first-person genitive plural)
serinliğinizin (genitive plural second-person)
serinliklerinizin (genitive plural second-person)
serinliklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سرینلك (serinlik, “coolness, coldness”), from Ottoman Turkish سرین (serin, “cool, cold, chilly”), from Proto-Mongolic *serixün (“cool, fresh”), morphologically serin + -lik.

inh

The state of being between warm and cold, being cool, chilly; coolness.


çıkıntı

head

çıkıntı (definite accusative çıkıntıyı, plural çıkıntılar)

çıkıntıyı (accusative definite)
çıkıntılar (plural)
çıkıntı (nominative singular)
çıkıntılar (nominative plural)
çıkıntıyı (accusative definite singular)
çıkıntıları (accusative definite plural)
çıkıntıya (dative singular)
çıkıntılara (dative plural)
çıkıntıda (locative singular)
çıkıntılarda (locative plural)
çıkıntıdan (ablative singular)
çıkıntılardan (ablative plural)
çıkıntının (genitive singular)
çıkıntıların (genitive plural)

From Ottoman Turkish چیقنتی (çıḳıntı, “anything projected, or risen from something, a projection”) (alternatively چیقندی (çıḳındı) or چیقیندی (çıḳındı)), from Ottoman Turkish چیقمق (çıḳmaḳ, “to come or go out, to get out of, to come up or go up, to ascend”), from Proto-Turkic *čïk- (“to come out”), morphologically çık- + -ın + -tı.

inh

A part that protrudes forward on a surface; protrusion, bulge, protuberance.

A text written on the margins of a page either for correction or adding something to it.

(figuratively) A person who objects to everything, stands out or causes disturbance.


alçaltı

head

alçaltı (definite accusative alçaltıyı, plural alçaltılar)

alçaltıyı (accusative definite)
alçaltılar (plural)
alçaltı (nominative singular)
alçaltılar (nominative plural)
alçaltıyı (accusative definite singular)
alçaltıları (accusative definite plural)
alçaltıya (dative singular)
alçaltılara (dative plural)
alçaltıda (locative singular)
alçaltılarda (locative plural)
alçaltıdan (ablative singular)
alçaltılardan (ablative plural)
alçaltının (genitive singular)
alçaltıların (genitive plural)
alçaltım (first-person nominative singular)
alçaltılarım (first-person nominative singular)
alçaltın (nominative second-person singular)
alçaltıların (nominative second-person singular)
alçaltısı (nominative singular third-person)
alçaltıları (nominative singular third-person)
alçaltımız (first-person nominative plural)
alçaltılarımız (first-person nominative plural)
alçaltınız (nominative plural second-person)
alçaltılarınız (nominative plural second-person)
alçaltıları (nominative plural third-person)
alçaltımı (accusative definite first-person singular)
alçaltılarımı (accusative definite first-person singular)
alçaltını (accusative definite second-person singular)
alçaltılarını (accusative definite second-person singular)
alçaltısını (accusative definite singular third-person)
alçaltılarını (accusative definite singular third-person)
alçaltımızı (accusative definite first-person plural)
alçaltılarımızı (accusative definite first-person plural)
alçaltınızı (accusative definite plural second-person)
alçaltılarınızı (accusative definite plural second-person)
alçaltılarını (accusative definite plural third-person)
alçaltıma (dative first-person singular)
alçaltılarıma (dative first-person singular)
alçaltına (dative second-person singular)
alçaltılarına (dative second-person singular)
alçaltısına (dative singular third-person)
alçaltılarına (dative singular third-person)
alçaltımıza (dative first-person plural)
alçaltılarımıza (dative first-person plural)
alçaltınıza (dative plural second-person)
alçaltılarınıza (dative plural second-person)
alçaltılarına (dative plural third-person)
alçaltımda (first-person locative singular)
alçaltılarımda (first-person locative singular)
alçaltında (locative second-person singular)
alçaltılarında (locative second-person singular)
alçaltısında (locative singular third-person)
alçaltılarında (locative singular third-person)
alçaltımızda (first-person locative plural)
alçaltılarımızda (first-person locative plural)
alçaltınızda (locative plural second-person)
alçaltılarınızda (locative plural second-person)
alçaltılarında (locative plural third-person)
alçaltımdan (ablative first-person singular)
alçaltılarımdan (ablative first-person singular)
alçaltından (ablative second-person singular)
alçaltılarından (ablative second-person singular)
alçaltısından (ablative singular third-person)
alçaltılarından (ablative singular third-person)
alçaltımızdan (ablative first-person plural)
alçaltılarımızdan (ablative first-person plural)
alçaltınızdan (ablative plural second-person)
alçaltılarınızdan (ablative plural second-person)
alçaltılarından (ablative plural third-person)
alçaltımın (first-person genitive singular)
alçaltılarımın (first-person genitive singular)
alçaltının (genitive second-person singular)
alçaltılarının (genitive second-person singular)
alçaltısının (genitive singular third-person)
alçaltılarının (genitive singular third-person)
alçaltımızın (first-person genitive plural)
alçaltılarımızın (first-person genitive plural)
alçaltınızın (genitive plural second-person)
alçaltılarınızın (genitive plural second-person)
alçaltılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آلچالمق (alçalmaḳ, “to become low, to stoop, to degrade one's self”), from Ottoman Turkish آلچامق (alçamaḳ, “to treat as vile, to become low”), either from Proto-Turkic *aĺak (“foot of a mountain, low, below”) or from alt (“bottom, base”) combined with the suffix -sa, where the /ts/ sound undergoes a phonetic change and turns into /t͡ʃ/, from Proto-Turkic *ăl (“lower side, below, being below, lower”), morphologically alça- + -l- + -tı.

inh

Area of land with low elevation, low ground, depression, sinkage.

(figuratively, uncommon) The act of humiliating, holding in contempt.


çıkın

head

çıkın (definite accusative çıkınyı, plural çıkınlar)

çıkınyı (accusative definite)
çıkınlar (plural)
çıkın (nominative singular)
çıkınlar (nominative plural)
çıkını (accusative definite singular)
çıkınları (accusative definite plural)
çıkına (dative singular)
çıkınlara (dative plural)
çıkında (locative singular)
çıkınlarda (locative plural)
çıkından (ablative singular)
çıkınlardan (ablative plural)
çıkının (genitive singular)
çıkınların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish چیقین (çıḳın, “a square cloth or handkerchief made into a round bundle”), from Proto-Turkic *čïgïn (“parcel, pack”), from *čïg- (“to tie up a parcel, to sew with small stitches”) + *-ïn.


Leninci

head

Leninci (definite accusative Leninciyi, plural Leninciler)

Leninciyi (accusative definite)
Leninciler (plural)
Leninci (nominative singular)
Leninciler (nominative plural)
Leninciyi (accusative definite singular)
Lenincileri (accusative definite plural)
Leninciye (dative singular)
Lenincilere (dative plural)
Lenincide (locative singular)
Lenincilerde (locative plural)
Leninciden (ablative singular)
Lenincilerden (ablative plural)
Lenincinin (genitive singular)
Lenincilerin (genitive plural)
Lenincim (first-person nominative singular)
Lenincilerim (first-person nominative singular)
Lenincin (nominative second-person singular)
Lenincilerin (nominative second-person singular)
Lenincisi (nominative singular third-person)
Lenincileri (nominative singular third-person)
Lenincimiz (first-person nominative plural)
Lenincilerimiz (first-person nominative plural)
Leninciniz (nominative plural second-person)
Lenincileriniz (nominative plural second-person)
Lenincileri (nominative plural third-person)
Lenincimi (accusative definite first-person singular)
Lenincilerimi (accusative definite first-person singular)
Lenincini (accusative definite second-person singular)
Lenincilerini (accusative definite second-person singular)
Lenincisini (accusative definite singular third-person)
Lenincilerini (accusative definite singular third-person)
Lenincimizi (accusative definite first-person plural)
Lenincilerimizi (accusative definite first-person plural)
Lenincinizi (accusative definite plural second-person)
Lenincilerinizi (accusative definite plural second-person)
Lenincilerini (accusative definite plural third-person)
Lenincime (dative first-person singular)
Lenincilerime (dative first-person singular)
Lenincine (dative second-person singular)
Lenincilerine (dative second-person singular)
Lenincisine (dative singular third-person)
Lenincilerine (dative singular third-person)
Lenincimize (dative first-person plural)
Lenincilerimize (dative first-person plural)
Lenincinize (dative plural second-person)
Lenincilerinize (dative plural second-person)
Lenincilerine (dative plural third-person)
Lenincimde (first-person locative singular)
Lenincilerimde (first-person locative singular)
Lenincinde (locative second-person singular)
Lenincilerinde (locative second-person singular)
Lenincisinde (locative singular third-person)
Lenincilerinde (locative singular third-person)
Lenincimizde (first-person locative plural)
Lenincilerimizde (first-person locative plural)
Lenincinizde (locative plural second-person)
Lenincilerinizde (locative plural second-person)
Lenincilerinde (locative plural third-person)
Lenincimden (ablative first-person singular)
Lenincilerimden (ablative first-person singular)
Lenincinden (ablative second-person singular)
Lenincilerinden (ablative second-person singular)
Lenincisinden (ablative singular third-person)
Lenincilerinden (ablative singular third-person)
Lenincimizden (ablative first-person plural)
Lenincilerimizden (ablative first-person plural)
Lenincinizden (ablative plural second-person)
Lenincilerinizden (ablative plural second-person)
Lenincilerinden (ablative plural third-person)
Lenincimin (first-person genitive singular)
Lenincilerimin (first-person genitive singular)
Lenincinin (genitive second-person singular)
Lenincilerinin (genitive second-person singular)
Lenincisinin (genitive singular third-person)
Lenincilerinin (genitive singular third-person)
Lenincimizin (first-person genitive plural)
Lenincilerimizin (first-person genitive plural)
Lenincinizin (genitive plural second-person)
Lenincilerinizin (genitive plural second-person)
Lenincilerinin (genitive plural third-person)
Leninciyim (first-person singular)
Lenincilerim (first-person singular)
Lenincisin (second-person singular)
Lenincilersin (second-person singular)
Leninci (singular third-person)
Lenincidir (singular third-person)
Leninciler (singular third-person)
Lenincilerdir (singular third-person)
Leninciyiz (first-person plural)
Lenincileriz (first-person plural)
Lenincisiniz (plural second-person)
Lenincilersiniz (plural second-person)
Leninciler (plural third-person)
Lenincilerdir (plural third-person)


Stalincilik

Stalincilik (definite accusative Stalinciliği, plural Stalincilikler)

Stalinciliği (accusative definite)
Stalincilikler (plural)
Stalincilik (nominative singular)
Stalincilikler (nominative plural)
Stalinciliği (accusative definite singular)
Stalincilikleri (accusative definite plural)
Stalinciliğe (dative singular)
Stalinciliklere (dative plural)
Stalincilikte (locative singular)
Stalinciliklerde (locative plural)
Stalincilikten (ablative singular)
Stalinciliklerden (ablative plural)
Stalinciliğin (genitive singular)
Stalinciliklerin (genitive plural)
Stalinciliğim (first-person nominative singular)
Stalinciliklerim (first-person nominative singular)
Stalinciliğin (nominative second-person singular)
Stalinciliklerin (nominative second-person singular)
Stalinciliği (nominative singular third-person)
Stalincilikleri (nominative singular third-person)
Stalinciliğimiz (first-person nominative plural)
Stalinciliklerimiz (first-person nominative plural)
Stalinciliğiniz (nominative plural second-person)
Stalincilikleriniz (nominative plural second-person)
Stalincilikleri (nominative plural third-person)
Stalinciliğimi (accusative definite first-person singular)
Stalinciliklerimi (accusative definite first-person singular)
Stalinciliğini (accusative definite second-person singular)
Stalinciliklerini (accusative definite second-person singular)
Stalinciliğini (accusative definite singular third-person)
Stalinciliklerini (accusative definite singular third-person)
Stalinciliğimizi (accusative definite first-person plural)
Stalinciliklerimizi (accusative definite first-person plural)
Stalinciliğinizi (accusative definite plural second-person)
Stalinciliklerinizi (accusative definite plural second-person)
Stalinciliklerini (accusative definite plural third-person)
Stalinciliğime (dative first-person singular)
Stalinciliklerime (dative first-person singular)
Stalinciliğine (dative second-person singular)
Stalinciliklerine (dative second-person singular)
Stalinciliğine (dative singular third-person)
Stalinciliklerine (dative singular third-person)
Stalinciliğimize (dative first-person plural)
Stalinciliklerimize (dative first-person plural)
Stalinciliğinize (dative plural second-person)
Stalinciliklerinize (dative plural second-person)
Stalinciliklerine (dative plural third-person)
Stalinciliğimde (first-person locative singular)
Stalinciliklerimde (first-person locative singular)
Stalinciliğinde (locative second-person singular)
Stalinciliklerinde (locative second-person singular)
Stalinciliğinde (locative singular third-person)
Stalinciliklerinde (locative singular third-person)
Stalinciliğimizde (first-person locative plural)
Stalinciliklerimizde (first-person locative plural)
Stalinciliğinizde (locative plural second-person)
Stalinciliklerinizde (locative plural second-person)
Stalinciliklerinde (locative plural third-person)
Stalinciliğimden (ablative first-person singular)
Stalinciliklerimden (ablative first-person singular)
Stalinciliğinden (ablative second-person singular)
Stalinciliklerinden (ablative second-person singular)
Stalinciliğinden (ablative singular third-person)
Stalinciliklerinden (ablative singular third-person)
Stalinciliğimizden (ablative first-person plural)
Stalinciliklerimizden (ablative first-person plural)
Stalinciliğinizden (ablative plural second-person)
Stalinciliklerinizden (ablative plural second-person)
Stalinciliklerinden (ablative plural third-person)
Stalinciliğimin (first-person genitive singular)
Stalinciliklerimin (first-person genitive singular)
Stalinciliğinin (genitive second-person singular)
Stalinciliklerinin (genitive second-person singular)
Stalinciliğinin (genitive singular third-person)
Stalinciliklerinin (genitive singular third-person)
Stalinciliğimizin (first-person genitive plural)
Stalinciliklerimizin (first-person genitive plural)
Stalinciliğinizin (genitive plural second-person)
Stalinciliklerinizin (genitive plural second-person)
Stalinciliklerinin (genitive plural third-person)
Stalinciliğim (first-person singular)
Stalinciliklerim (first-person singular)
Stalinciliksin (second-person singular)
Stalinciliklersin (second-person singular)
Stalincilik (singular third-person)
Stalinciliktir (singular third-person)
Stalincilikler (singular third-person)
Stalinciliklerdir (singular third-person)
Stalinciliğiz (first-person plural)
Stalincilikleriz (first-person plural)
Stalinciliksiniz (plural second-person)
Stalinciliklersiniz (plural second-person)
Stalincilikler (plural third-person)
Stalinciliklerdir (plural third-person)


Lenincilik

Lenincilik (definite accusative Leninciliği, plural Lenincilikler)

Leninciliği (accusative definite)
Lenincilikler (plural)
Lenincilik (nominative singular)
Lenincilikler (nominative plural)
Leninciliği (accusative definite singular)
Lenincilikleri (accusative definite plural)
Leninciliğe (dative singular)
Leninciliklere (dative plural)
Lenincilikte (locative singular)
Leninciliklerde (locative plural)
Lenincilikten (ablative singular)
Leninciliklerden (ablative plural)
Leninciliğin (genitive singular)
Leninciliklerin (genitive plural)
Leninciliğim (first-person nominative singular)
Leninciliklerim (first-person nominative singular)
Leninciliğin (nominative second-person singular)
Leninciliklerin (nominative second-person singular)
Leninciliği (nominative singular third-person)
Lenincilikleri (nominative singular third-person)
Leninciliğimiz (first-person nominative plural)
Leninciliklerimiz (first-person nominative plural)
Leninciliğiniz (nominative plural second-person)
Lenincilikleriniz (nominative plural second-person)
Lenincilikleri (nominative plural third-person)
Leninciliğimi (accusative definite first-person singular)
Leninciliklerimi (accusative definite first-person singular)
Leninciliğini (accusative definite second-person singular)
Leninciliklerini (accusative definite second-person singular)
Leninciliğini (accusative definite singular third-person)
Leninciliklerini (accusative definite singular third-person)
Leninciliğimizi (accusative definite first-person plural)
Leninciliklerimizi (accusative definite first-person plural)
Leninciliğinizi (accusative definite plural second-person)
Leninciliklerinizi (accusative definite plural second-person)
Leninciliklerini (accusative definite plural third-person)
Leninciliğime (dative first-person singular)
Leninciliklerime (dative first-person singular)
Leninciliğine (dative second-person singular)
Leninciliklerine (dative second-person singular)
Leninciliğine (dative singular third-person)
Leninciliklerine (dative singular third-person)
Leninciliğimize (dative first-person plural)
Leninciliklerimize (dative first-person plural)
Leninciliğinize (dative plural second-person)
Leninciliklerinize (dative plural second-person)
Leninciliklerine (dative plural third-person)
Leninciliğimde (first-person locative singular)
Leninciliklerimde (first-person locative singular)
Leninciliğinde (locative second-person singular)
Leninciliklerinde (locative second-person singular)
Leninciliğinde (locative singular third-person)
Leninciliklerinde (locative singular third-person)
Leninciliğimizde (first-person locative plural)
Leninciliklerimizde (first-person locative plural)
Leninciliğinizde (locative plural second-person)
Leninciliklerinizde (locative plural second-person)
Leninciliklerinde (locative plural third-person)
Leninciliğimden (ablative first-person singular)
Leninciliklerimden (ablative first-person singular)
Leninciliğinden (ablative second-person singular)
Leninciliklerinden (ablative second-person singular)
Leninciliğinden (ablative singular third-person)
Leninciliklerinden (ablative singular third-person)
Leninciliğimizden (ablative first-person plural)
Leninciliklerimizden (ablative first-person plural)
Leninciliğinizden (ablative plural second-person)
Leninciliklerinizden (ablative plural second-person)
Leninciliklerinden (ablative plural third-person)
Leninciliğimin (first-person genitive singular)
Leninciliklerimin (first-person genitive singular)
Leninciliğinin (genitive second-person singular)
Leninciliklerinin (genitive second-person singular)
Leninciliğinin (genitive singular third-person)
Leninciliklerinin (genitive singular third-person)
Leninciliğimizin (first-person genitive plural)
Leninciliklerimizin (first-person genitive plural)
Leninciliğinizin (genitive plural second-person)
Leninciliklerinizin (genitive plural second-person)
Leninciliklerinin (genitive plural third-person)
Leninciliğim (first-person singular)
Leninciliklerim (first-person singular)
Leninciliksin (second-person singular)
Leninciliklersin (second-person singular)
Lenincilik (singular third-person)
Leninciliktir (singular third-person)
Lenincilikler (singular third-person)
Leninciliklerdir (singular third-person)
Leninciliğiz (first-person plural)
Lenincilikleriz (first-person plural)
Leninciliksiniz (plural second-person)
Leninciliklersiniz (plural second-person)
Lenincilikler (plural third-person)
Leninciliklerdir (plural third-person)


çekinti

çekinti (definite accusative çekintiyi, plural çekintiler)

çekintiyi (accusative definite)
çekintiler (plural)
çekinti (nominative singular)
çekintiler (nominative plural)
çekintiyi (accusative definite singular)
çekintileri (accusative definite plural)
çekintiye (dative singular)
çekintilere (dative plural)
çekintide (locative singular)
çekintilerde (locative plural)
çekintiden (ablative singular)
çekintilerden (ablative plural)
çekintinin (genitive singular)
çekintilerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish چكنمك (çekinmek, “to pull, to draw on to one's self, to draw back and recoil through fear, scruple or dislike”), from Ottoman Turkish چكمك (çekmek, “to pull, to draw, to attract”), from Proto-Turkic *ček- (“to pull, drive towards oneself”), morphologically çek- + -in + -ti.

inh

A pause due to hesitation, indecisiveness; reservation.