bugün

bugün (definite accusative bugünü, plural bugünler)

bugünü (accusative definite)
bugünler (plural)
bugün (nominative singular)
bugünler (nominative plural)
bugünü (accusative definite singular)
bugünleri (accusative definite plural)
bugüne (dative singular)
bugünlere (dative plural)
bugünde (locative singular)
bugünlerde (locative plural)
bugünden (ablative singular)
bugünlerden (ablative plural)
bugünün (genitive singular)
bugünlerin (genitive plural)
bugünüm (first-person nominative singular)
bugünlerim (first-person nominative singular)
bugünün (nominative second-person singular)
bugünlerin (nominative second-person singular)
bugünü (nominative singular third-person)
bugünleri (nominative singular third-person)
bugünümüz (first-person nominative plural)
bugünlerimiz (first-person nominative plural)
bugününüz (nominative plural second-person)
bugünleriniz (nominative plural second-person)
bugünleri (nominative plural third-person)
bugünümü (accusative definite first-person singular)
bugünlerimi (accusative definite first-person singular)
bugününü (accusative definite second-person singular)
bugünlerini (accusative definite second-person singular)
bugününü (accusative definite singular third-person)
bugünlerini (accusative definite singular third-person)
bugünümüzü (accusative definite first-person plural)
bugünlerimizi (accusative definite first-person plural)
bugününüzü (accusative definite plural second-person)
bugünlerinizi (accusative definite plural second-person)
bugünlerini (accusative definite plural third-person)
bugünüme (dative first-person singular)
bugünlerime (dative first-person singular)
bugününe (dative second-person singular)
bugünlerine (dative second-person singular)
bugününe (dative singular third-person)
bugünlerine (dative singular third-person)
bugünümüze (dative first-person plural)
bugünlerimize (dative first-person plural)
bugününüze (dative plural second-person)
bugünlerinize (dative plural second-person)
bugünlerine (dative plural third-person)
bugünümde (first-person locative singular)
bugünlerimde (first-person locative singular)
bugününde (locative second-person singular)
bugünlerinde (locative second-person singular)
bugününde (locative singular third-person)
bugünlerinde (locative singular third-person)
bugünümüzde (first-person locative plural)
bugünlerimizde (first-person locative plural)
bugününüzde (locative plural second-person)
bugünlerinizde (locative plural second-person)
bugünlerinde (locative plural third-person)
bugünümden (ablative first-person singular)
bugünlerimden (ablative first-person singular)
bugününden (ablative second-person singular)
bugünlerinden (ablative second-person singular)
bugününden (ablative singular third-person)
bugünlerinden (ablative singular third-person)
bugünümüzden (ablative first-person plural)
bugünlerimizden (ablative first-person plural)
bugününüzden (ablative plural second-person)
bugünlerinizden (ablative plural second-person)
bugünlerinden (ablative plural third-person)
bugünümün (first-person genitive singular)
bugünlerimin (first-person genitive singular)
bugününün (genitive second-person singular)
bugünlerinin (genitive second-person singular)
bugününün (genitive singular third-person)
bugünlerinin (genitive singular third-person)
bugünümüzün (first-person genitive plural)
bugünlerimizin (first-person genitive plural)
bugününüzün (genitive plural second-person)
bugünlerinizin (genitive plural second-person)
bugünlerinin (genitive plural third-person)

From bu (“this”) + gün (“day”). Alternatively, from Proto-Turkic *bügün, which has the same meaning.


ip

head

ip (definite accusative ipi, plural ipler)

ipi (accusative definite)
ipler (plural)
ip (nominative singular)
ipler (nominative plural)
ipi (accusative definite singular)
ipleri (accusative definite plural)
ipe (dative singular)
iplere (dative plural)
ipte (locative singular)
iplerde (locative plural)
ipten (ablative singular)
iplerden (ablative plural)
ipin (genitive singular)
iplerin (genitive plural)
ipim (first-person nominative singular)
iplerim (first-person nominative singular)
ipin (nominative second-person singular)
iplerin (nominative second-person singular)
ipi (nominative singular third-person)
ipleri (nominative singular third-person)
ipimiz (first-person nominative plural)
iplerimiz (first-person nominative plural)
ipiniz (nominative plural second-person)
ipleriniz (nominative plural second-person)
ipleri (nominative plural third-person)
ipimi (accusative definite first-person singular)
iplerimi (accusative definite first-person singular)
ipini (accusative definite second-person singular)
iplerini (accusative definite second-person singular)
ipini (accusative definite singular third-person)
iplerini (accusative definite singular third-person)
ipimizi (accusative definite first-person plural)
iplerimizi (accusative definite first-person plural)
ipinizi (accusative definite plural second-person)
iplerinizi (accusative definite plural second-person)
iplerini (accusative definite plural third-person)
ipime (dative first-person singular)
iplerime (dative first-person singular)
ipine (dative second-person singular)
iplerine (dative second-person singular)
ipine (dative singular third-person)
iplerine (dative singular third-person)
ipimize (dative first-person plural)
iplerimize (dative first-person plural)
ipinize (dative plural second-person)
iplerinize (dative plural second-person)
iplerine (dative plural third-person)
ipimde (first-person locative singular)
iplerimde (first-person locative singular)
ipinde (locative second-person singular)
iplerinde (locative second-person singular)
ipinde (locative singular third-person)
iplerinde (locative singular third-person)
ipimizde (first-person locative plural)
iplerimizde (first-person locative plural)
ipinizde (locative plural second-person)
iplerinizde (locative plural second-person)
iplerinde (locative plural third-person)
ipimden (ablative first-person singular)
iplerimden (ablative first-person singular)
ipinden (ablative second-person singular)
iplerinden (ablative second-person singular)
ipinden (ablative singular third-person)
iplerinden (ablative singular third-person)
ipimizden (ablative first-person plural)
iplerimizden (ablative first-person plural)
ipinizden (ablative plural second-person)
iplerinizden (ablative plural second-person)
iplerinden (ablative plural third-person)
ipimin (first-person genitive singular)
iplerimin (first-person genitive singular)
ipinin (genitive second-person singular)
iplerinin (genitive second-person singular)
ipinin (genitive singular third-person)
iplerinin (genitive singular third-person)
ipimizin (first-person genitive plural)
iplerimizin (first-person genitive plural)
ipinizin (genitive plural second-person)
iplerinizin (genitive plural second-person)
iplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ایپ (ip), from Proto-Turkic *yip, *yïp (“thread”). Compare Old Turkic [script needed] (yip).

string, (a long, thin and flexible structure made from threads twisted together)


seçenek

seçenek (definite accusative seçeneği, plural seçenekler)

seçeneği (accusative definite)
seçenekler (plural)
seçenek (nominative singular)
seçenekler (nominative plural)
seçeneği (accusative definite singular)
seçenekleri (accusative definite plural)
seçeneğe (dative singular)
seçeneklere (dative plural)
seçenekte (locative singular)
seçeneklerde (locative plural)
seçenekten (ablative singular)
seçeneklerden (ablative plural)
seçeneğin (genitive singular)
seçeneklerin (genitive plural)

Morphologically seç- (“to choose”) + -enek.


sarmısağı

definite singular accusative of sarmısak


koli

koli (definite accusative koliyi, plural koliler)

koliyi (accusative definite)
koliler (plural)
koli (nominative singular)
koliler (nominative plural)
koliyi (accusative definite singular)
kolileri (accusative definite plural)
koliye (dative singular)
kolilere (dative plural)
kolide (locative singular)
kolilerde (locative plural)
koliden (ablative singular)
kolilerden (ablative plural)
kolinin (genitive singular)
kolilerin (genitive plural)
kolim (first-person nominative singular)
kolilerim (first-person nominative singular)
kolin (nominative second-person singular)
kolilerin (nominative second-person singular)
kolisi (nominative singular third-person)
kolileri (nominative singular third-person)
kolimiz (first-person nominative plural)
kolilerimiz (first-person nominative plural)
koliniz (nominative plural second-person)
kolileriniz (nominative plural second-person)
kolileri (nominative plural third-person)
kolimi (accusative definite first-person singular)
kolilerimi (accusative definite first-person singular)
kolini (accusative definite second-person singular)
kolilerini (accusative definite second-person singular)
kolisini (accusative definite singular third-person)
kolilerini (accusative definite singular third-person)
kolimizi (accusative definite first-person plural)
kolilerimizi (accusative definite first-person plural)
kolinizi (accusative definite plural second-person)
kolilerinizi (accusative definite plural second-person)
kolilerini (accusative definite plural third-person)
kolime (dative first-person singular)
kolilerime (dative first-person singular)
koline (dative second-person singular)
kolilerine (dative second-person singular)
kolisine (dative singular third-person)
kolilerine (dative singular third-person)
kolimize (dative first-person plural)
kolilerimize (dative first-person plural)
kolinize (dative plural second-person)
kolilerinize (dative plural second-person)
kolilerine (dative plural third-person)
kolimde (first-person locative singular)
kolilerimde (first-person locative singular)
kolinde (locative second-person singular)
kolilerinde (locative second-person singular)
kolisinde (locative singular third-person)
kolilerinde (locative singular third-person)
kolimizde (first-person locative plural)
kolilerimizde (first-person locative plural)
kolinizde (locative plural second-person)
kolilerinizde (locative plural second-person)
kolilerinde (locative plural third-person)
kolimden (ablative first-person singular)
kolilerimden (ablative first-person singular)
kolinden (ablative second-person singular)
kolilerinden (ablative second-person singular)
kolisinden (ablative singular third-person)
kolilerinden (ablative singular third-person)
kolimizden (ablative first-person plural)
kolilerimizden (ablative first-person plural)
kolinizden (ablative plural second-person)
kolilerinizden (ablative plural second-person)
kolilerinden (ablative plural third-person)
kolimin (first-person genitive singular)
kolilerimin (first-person genitive singular)
kolinin (genitive second-person singular)
kolilerinin (genitive second-person singular)
kolisinin (genitive singular third-person)
kolilerinin (genitive singular third-person)
kolimizin (first-person genitive plural)
kolilerimizin (first-person genitive plural)
kolinizin (genitive plural second-person)
kolilerinizin (genitive plural second-person)
kolilerinin (genitive plural third-person)


şüphe

şüphe (definite accusative şüpheyi, plural şüpheler)

şüpheyi (accusative definite)
şüpheler (plural)
şüphe (nominative singular)
şüpheler (nominative plural)
şüpheyi (accusative definite singular)
şüpheleri (accusative definite plural)
şüpheye (dative singular)
şüphelere (dative plural)
şüphede (locative singular)
şüphelerde (locative plural)
şüpheden (ablative singular)
şüphelerden (ablative plural)
şüphenin (genitive singular)
şüphelerin (genitive plural)
şüphem (first-person nominative singular)
şüphelerim (first-person nominative singular)
şüphen (nominative second-person singular)
şüphelerin (nominative second-person singular)
şüphesi (nominative singular third-person)
şüpheleri (nominative singular third-person)
şüphemiz (first-person nominative plural)
şüphelerimiz (first-person nominative plural)
şüpheniz (nominative plural second-person)
şüpheleriniz (nominative plural second-person)
şüpheleri (nominative plural third-person)
şüphemi (accusative definite first-person singular)
şüphelerimi (accusative definite first-person singular)
şüpheni (accusative definite second-person singular)
şüphelerini (accusative definite second-person singular)
şüphesini (accusative definite singular third-person)
şüphelerini (accusative definite singular third-person)
şüphemizi (accusative definite first-person plural)
şüphelerimizi (accusative definite first-person plural)
şüphenizi (accusative definite plural second-person)
şüphelerinizi (accusative definite plural second-person)
şüphelerini (accusative definite plural third-person)
şüpheme (dative first-person singular)
şüphelerime (dative first-person singular)
şüphene (dative second-person singular)
şüphelerine (dative second-person singular)
şüphesine (dative singular third-person)
şüphelerine (dative singular third-person)
şüphemize (dative first-person plural)
şüphelerimize (dative first-person plural)
şüphenize (dative plural second-person)
şüphelerinize (dative plural second-person)
şüphelerine (dative plural third-person)
şüphemde (first-person locative singular)
şüphelerimde (first-person locative singular)
şüphende (locative second-person singular)
şüphelerinde (locative second-person singular)
şüphesinde (locative singular third-person)
şüphelerinde (locative singular third-person)
şüphemizde (first-person locative plural)
şüphelerimizde (first-person locative plural)
şüphenizde (locative plural second-person)
şüphelerinizde (locative plural second-person)
şüphelerinde (locative plural third-person)
şüphemden (ablative first-person singular)
şüphelerimden (ablative first-person singular)
şüphenden (ablative second-person singular)
şüphelerinden (ablative second-person singular)
şüphesinden (ablative singular third-person)
şüphelerinden (ablative singular third-person)
şüphemizden (ablative first-person plural)
şüphelerimizden (ablative first-person plural)
şüphenizden (ablative plural second-person)
şüphelerinizden (ablative plural second-person)
şüphelerinden (ablative plural third-person)
şüphemin (first-person genitive singular)
şüphelerimin (first-person genitive singular)
şüphenin (genitive second-person singular)
şüphelerinin (genitive second-person singular)
şüphesinin (genitive singular third-person)
şüphelerinin (genitive singular third-person)
şüphemizin (first-person genitive plural)
şüphelerimizin (first-person genitive plural)
şüphenizin (genitive plural second-person)
şüphelerinizin (genitive plural second-person)
şüphelerinin (genitive plural third-person)
şüpheyim (first-person singular)
şüphelerim (first-person singular)
şüphesin (second-person singular)
şüphelersin (second-person singular)
şüphe (singular third-person)
şüphedir (singular third-person)
şüpheler (singular third-person)
şüphelerdir (singular third-person)
şüpheyiz (first-person plural)
şüpheleriz (first-person plural)
şüphesiniz (plural second-person)
şüphelersiniz (plural second-person)
şüpheler (plural third-person)
şüphelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish شبهه (şübhe), from Arabic شُبْهَة (šubha).


büz

büz (definite accusative büzü, plural büzler)

büzü (accusative definite)
büzler (plural)
büz (nominative singular)
büzler (nominative plural)
büzü (accusative definite singular)
büzleri (accusative definite plural)
büze (dative singular)
büzlere (dative plural)
büzde (locative singular)
büzlerde (locative plural)
büzden (ablative singular)
büzlerden (ablative plural)
büzün (genitive singular)
büzlerin (genitive plural)
büzüm (first-person nominative singular)
büzlerim (first-person nominative singular)
büzün (nominative second-person singular)
büzlerin (nominative second-person singular)
büzü (nominative singular third-person)
büzleri (nominative singular third-person)
büzümüz (first-person nominative plural)
büzlerimiz (first-person nominative plural)
büzünüz (nominative plural second-person)
büzleriniz (nominative plural second-person)
büzleri (nominative plural third-person)
büzümü (accusative definite first-person singular)
büzlerimi (accusative definite first-person singular)
büzünü (accusative definite second-person singular)
büzlerini (accusative definite second-person singular)
büzünü (accusative definite singular third-person)
büzlerini (accusative definite singular third-person)
büzümüzü (accusative definite first-person plural)
büzlerimizi (accusative definite first-person plural)
büzünüzü (accusative definite plural second-person)
büzlerinizi (accusative definite plural second-person)
büzlerini (accusative definite plural third-person)
büzüme (dative first-person singular)
büzlerime (dative first-person singular)
büzüne (dative second-person singular)
büzlerine (dative second-person singular)
büzüne (dative singular third-person)
büzlerine (dative singular third-person)
büzümüze (dative first-person plural)
büzlerimize (dative first-person plural)
büzünüze (dative plural second-person)
büzlerinize (dative plural second-person)
büzlerine (dative plural third-person)
büzümde (first-person locative singular)
büzlerimde (first-person locative singular)
büzünde (locative second-person singular)
büzlerinde (locative second-person singular)
büzünde (locative singular third-person)
büzlerinde (locative singular third-person)
büzümüzde (first-person locative plural)
büzlerimizde (first-person locative plural)
büzünüzde (locative plural second-person)
büzlerinizde (locative plural second-person)
büzlerinde (locative plural third-person)
büzümden (ablative first-person singular)
büzlerimden (ablative first-person singular)
büzünden (ablative second-person singular)
büzlerinden (ablative second-person singular)
büzünden (ablative singular third-person)
büzlerinden (ablative singular third-person)
büzümüzden (ablative first-person plural)
büzlerimizden (ablative first-person plural)
büzünüzden (ablative plural second-person)
büzlerinizden (ablative plural second-person)
büzlerinden (ablative plural third-person)
büzümün (first-person genitive singular)
büzlerimin (first-person genitive singular)
büzünün (genitive second-person singular)
büzlerinin (genitive second-person singular)
büzünün (genitive singular third-person)
büzlerinin (genitive singular third-person)
büzümüzün (first-person genitive plural)
büzlerimizin (first-person genitive plural)
büzünüzün (genitive plural second-person)
büzlerinizin (genitive plural second-person)
büzlerinin (genitive plural third-person)

a large-sized water pipe generally made of concrete.


yeniçeriyi

definite singular accusative of yeniçeri


kuyu

kuyu (definite accusative kuyuyu, plural kuyular)

kuyuyu (accusative definite)
kuyular (plural)
kuyu (nominative singular)
kuyular (nominative plural)
kuyuyu (accusative definite singular)
kuyuları (accusative definite plural)
kuyuya (dative singular)
kuyulara (dative plural)
kuyuda (locative singular)
kuyularda (locative plural)
kuyudan (ablative singular)
kuyulardan (ablative plural)
kuyunun (genitive singular)
kuyuların (genitive plural)
kuyum (first-person nominative singular)
kuyularım (first-person nominative singular)
kuyun (nominative second-person singular)
kuyuların (nominative second-person singular)
kuyusu (nominative singular third-person)
kuyuları (nominative singular third-person)
kuyumuz (first-person nominative plural)
kuyularımız (first-person nominative plural)
kuyunuz (nominative plural second-person)
kuyularınız (nominative plural second-person)
kuyuları (nominative plural third-person)
kuyumu (accusative definite first-person singular)
kuyularımı (accusative definite first-person singular)
kuyunu (accusative definite second-person singular)
kuyularını (accusative definite second-person singular)
kuyusunu (accusative definite singular third-person)
kuyularını (accusative definite singular third-person)
kuyumuzu (accusative definite first-person plural)
kuyularımızı (accusative definite first-person plural)
kuyunuzu (accusative definite plural second-person)
kuyularınızı (accusative definite plural second-person)
kuyularını (accusative definite plural third-person)
kuyuma (dative first-person singular)
kuyularıma (dative first-person singular)
kuyuna (dative second-person singular)
kuyularına (dative second-person singular)
kuyusuna (dative singular third-person)
kuyularına (dative singular third-person)
kuyumuza (dative first-person plural)
kuyularımıza (dative first-person plural)
kuyunuza (dative plural second-person)
kuyularınıza (dative plural second-person)
kuyularına (dative plural third-person)
kuyumda (first-person locative singular)
kuyularımda (first-person locative singular)
kuyunda (locative second-person singular)
kuyularında (locative second-person singular)
kuyusunda (locative singular third-person)
kuyularında (locative singular third-person)
kuyumuzda (first-person locative plural)
kuyularımızda (first-person locative plural)
kuyunuzda (locative plural second-person)
kuyularınızda (locative plural second-person)
kuyularında (locative plural third-person)
kuyumdan (ablative first-person singular)
kuyularımdan (ablative first-person singular)
kuyundan (ablative second-person singular)
kuyularından (ablative second-person singular)
kuyusundan (ablative singular third-person)
kuyularından (ablative singular third-person)
kuyumuzdan (ablative first-person plural)
kuyularımızdan (ablative first-person plural)
kuyunuzdan (ablative plural second-person)
kuyularınızdan (ablative plural second-person)
kuyularından (ablative plural third-person)
kuyumun (first-person genitive singular)
kuyularımın (first-person genitive singular)
kuyunun (genitive second-person singular)
kuyularının (genitive second-person singular)
kuyusunun (genitive singular third-person)
kuyularının (genitive singular third-person)
kuyumuzun (first-person genitive plural)
kuyularımızın (first-person genitive plural)
kuyunuzun (genitive plural second-person)
kuyularınızın (genitive plural second-person)
kuyularının (genitive plural third-person)
kuyuyum (first-person singular)
kuyularım (first-person singular)
kuyusun (second-person singular)
kuyularsın (second-person singular)
kuyu (singular third-person)
kuyudur (singular third-person)
kuyular (singular third-person)
kuyulardır (singular third-person)
kuyuyuz (first-person plural)
kuyularız (first-person plural)
kuyusunuz (plural second-person)
kuyularsınız (plural second-person)
kuyular (plural third-person)
kuyulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قیو, from Old Anatolian Turkish [script needed] (kuyug), [script needed] (kudıg), from Proto-Turkic *Kud-.

inh

well (a hole sunk into the ground as a source of water, oil, natural gas or other fluids)


anahtarların

second-person plural simple present possessive


anahtarları

inflection of anahtar:
accusative plural

third-person plural simple present possessive


ömrü

third-person singular possessive of ömür


anahtarın

second-person singular possessive of anahtar


deneyim

head

deneyim (definite accusative deneyimi, plural deneyimler)

deneyimi (accusative definite)
deneyimler (plural)
deneyim (nominative singular)
deneyimler (nominative plural)
deneyimi (accusative definite singular)
deneyimleri (accusative definite plural)
deneyime (dative singular)
deneyimlere (dative plural)
deneyimde (locative singular)
deneyimlerde (locative plural)
deneyimden (ablative singular)
deneyimlerden (ablative plural)
deneyimin (genitive singular)
deneyimlerin (genitive plural)
deneyimim (first-person nominative singular)
deneyimlerim (first-person nominative singular)
deneyimin (nominative second-person singular)
deneyimlerin (nominative second-person singular)
deneyimi (nominative singular third-person)
deneyimleri (nominative singular third-person)
deneyimimiz (first-person nominative plural)
deneyimlerimiz (first-person nominative plural)
deneyiminiz (nominative plural second-person)
deneyimleriniz (nominative plural second-person)
deneyimleri (nominative plural third-person)
deneyimimi (accusative definite first-person singular)
deneyimlerimi (accusative definite first-person singular)
deneyimini (accusative definite second-person singular)
deneyimlerini (accusative definite second-person singular)
deneyimini (accusative definite singular third-person)
deneyimlerini (accusative definite singular third-person)
deneyimimizi (accusative definite first-person plural)
deneyimlerimizi (accusative definite first-person plural)
deneyiminizi (accusative definite plural second-person)
deneyimlerinizi (accusative definite plural second-person)
deneyimlerini (accusative definite plural third-person)
deneyimime (dative first-person singular)
deneyimlerime (dative first-person singular)
deneyimine (dative second-person singular)
deneyimlerine (dative second-person singular)
deneyimine (dative singular third-person)
deneyimlerine (dative singular third-person)
deneyimimize (dative first-person plural)
deneyimlerimize (dative first-person plural)
deneyiminize (dative plural second-person)
deneyimlerinize (dative plural second-person)
deneyimlerine (dative plural third-person)
deneyimimde (first-person locative singular)
deneyimlerimde (first-person locative singular)
deneyiminde (locative second-person singular)
deneyimlerinde (locative second-person singular)
deneyiminde (locative singular third-person)
deneyimlerinde (locative singular third-person)
deneyimimizde (first-person locative plural)
deneyimlerimizde (first-person locative plural)
deneyiminizde (locative plural second-person)
deneyimlerinizde (locative plural second-person)
deneyimlerinde (locative plural third-person)
deneyimimden (ablative first-person singular)
deneyimlerimden (ablative first-person singular)
deneyiminden (ablative second-person singular)
deneyimlerinden (ablative second-person singular)
deneyiminden (ablative singular third-person)
deneyimlerinden (ablative singular third-person)
deneyimimizden (ablative first-person plural)
deneyimlerimizden (ablative first-person plural)
deneyiminizden (ablative plural second-person)
deneyimlerinizden (ablative plural second-person)
deneyimlerinden (ablative plural third-person)
deneyimimin (first-person genitive singular)
deneyimlerimin (first-person genitive singular)
deneyiminin (genitive second-person singular)
deneyimlerinin (genitive second-person singular)
deneyiminin (genitive singular third-person)
deneyimlerinin (genitive singular third-person)
deneyimimizin (first-person genitive plural)
deneyimlerimizin (first-person genitive plural)
deneyiminizin (genitive plural second-person)
deneyimlerinizin (genitive plural second-person)
deneyimlerinin (genitive plural third-person)


deneyim

first-person singular possessive of deney


dolap

dolap (definite accusative dolabı, plural dolaplar)

dolabı (accusative definite)
dolaplar (plural)
dolap (nominative singular)
dolaplar (nominative plural)
dolabı (accusative definite singular)
dolapları (accusative definite plural)
dolaba (dative singular)
dolaplara (dative plural)
dolapta (locative singular)
dolaplarda (locative plural)
dolaptan (ablative singular)
dolaplardan (ablative plural)
dolabın (genitive singular)
dolapların (genitive plural)
dolabım (first-person nominative singular)
dolaplarım (first-person nominative singular)
dolabın (nominative second-person singular)
dolapların (nominative second-person singular)
dolabı (nominative singular third-person)
dolapları (nominative singular third-person)
dolabımız (first-person nominative plural)
dolaplarımız (first-person nominative plural)
dolabınız (nominative plural second-person)
dolaplarınız (nominative plural second-person)
dolapları (nominative plural third-person)
dolabımı (accusative definite first-person singular)
dolaplarımı (accusative definite first-person singular)
dolabını (accusative definite second-person singular)
dolaplarını (accusative definite second-person singular)
dolabını (accusative definite singular third-person)
dolaplarını (accusative definite singular third-person)
dolabımızı (accusative definite first-person plural)
dolaplarımızı (accusative definite first-person plural)
dolabınızı (accusative definite plural second-person)
dolaplarınızı (accusative definite plural second-person)
dolaplarını (accusative definite plural third-person)
dolabıma (dative first-person singular)
dolaplarıma (dative first-person singular)
dolabına (dative second-person singular)
dolaplarına (dative second-person singular)
dolabına (dative singular third-person)
dolaplarına (dative singular third-person)
dolabımıza (dative first-person plural)
dolaplarımıza (dative first-person plural)
dolabınıza (dative plural second-person)
dolaplarınıza (dative plural second-person)
dolaplarına (dative plural third-person)
dolabımda (first-person locative singular)
dolaplarımda (first-person locative singular)
dolabında (locative second-person singular)
dolaplarında (locative second-person singular)
dolabında (locative singular third-person)
dolaplarında (locative singular third-person)
dolabımızda (first-person locative plural)
dolaplarımızda (first-person locative plural)
dolabınızda (locative plural second-person)
dolaplarınızda (locative plural second-person)
dolaplarında (locative plural third-person)
dolabımdan (ablative first-person singular)
dolaplarımdan (ablative first-person singular)
dolabından (ablative second-person singular)
dolaplarından (ablative second-person singular)
dolabından (ablative singular third-person)
dolaplarından (ablative singular third-person)
dolabımızdan (ablative first-person plural)
dolaplarımızdan (ablative first-person plural)
dolabınızdan (ablative plural second-person)
dolaplarınızdan (ablative plural second-person)
dolaplarından (ablative plural third-person)
dolabımın (first-person genitive singular)
dolaplarımın (first-person genitive singular)
dolabının (genitive second-person singular)
dolaplarının (genitive second-person singular)
dolabının (genitive singular third-person)
dolaplarının (genitive singular third-person)
dolabımızın (first-person genitive plural)
dolaplarımızın (first-person genitive plural)
dolabınızın (genitive plural second-person)
dolaplarınızın (genitive plural second-person)
dolaplarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طولاب (dolab), from Persian دولاب (dolâb, “closet”).

Dolabımda bir şey var.

A rotating device, small or large: water wheel, turnstile, turntable, etc.


hayat

hayat (definite accusative hayatı, plural hayatlar)

hayatı (accusative definite)
hayatlar (plural)
hayat (nominative singular)
hayatlar (nominative plural)
hayatı (accusative definite singular)
hayatları (accusative definite plural)
hayata (dative singular)
hayatlara (dative plural)
hayatta (locative singular)
hayatlarda (locative plural)
hayattan (ablative singular)
hayatlardan (ablative plural)
hayatın (genitive singular)
hayatların (genitive plural)
hayatım (first-person nominative singular)
hayatlarım (first-person nominative singular)
hayatın (nominative second-person singular)
hayatların (nominative second-person singular)
hayatı (nominative singular third-person)
hayatları (nominative singular third-person)
hayatımız (first-person nominative plural)
hayatlarımız (first-person nominative plural)
hayatınız (nominative plural second-person)
hayatlarınız (nominative plural second-person)
hayatları (nominative plural third-person)
hayatımı (accusative definite first-person singular)
hayatlarımı (accusative definite first-person singular)
hayatını (accusative definite second-person singular)
hayatlarını (accusative definite second-person singular)
hayatını (accusative definite singular third-person)
hayatlarını (accusative definite singular third-person)
hayatımızı (accusative definite first-person plural)
hayatlarımızı (accusative definite first-person plural)
hayatınızı (accusative definite plural second-person)
hayatlarınızı (accusative definite plural second-person)
hayatlarını (accusative definite plural third-person)
hayatıma (dative first-person singular)
hayatlarıma (dative first-person singular)
hayatına (dative second-person singular)
hayatlarına (dative second-person singular)
hayatına (dative singular third-person)
hayatlarına (dative singular third-person)
hayatımıza (dative first-person plural)
hayatlarımıza (dative first-person plural)
hayatınıza (dative plural second-person)
hayatlarınıza (dative plural second-person)
hayatlarına (dative plural third-person)
hayatımda (first-person locative singular)
hayatlarımda (first-person locative singular)
hayatında (locative second-person singular)
hayatlarında (locative second-person singular)
hayatında (locative singular third-person)
hayatlarında (locative singular third-person)
hayatımızda (first-person locative plural)
hayatlarımızda (first-person locative plural)
hayatınızda (locative plural second-person)
hayatlarınızda (locative plural second-person)
hayatlarında (locative plural third-person)
hayatımdan (ablative first-person singular)
hayatlarımdan (ablative first-person singular)
hayatından (ablative second-person singular)
hayatlarından (ablative second-person singular)
hayatından (ablative singular third-person)
hayatlarından (ablative singular third-person)
hayatımızdan (ablative first-person plural)
hayatlarımızdan (ablative first-person plural)
hayatınızdan (ablative plural second-person)
hayatlarınızdan (ablative plural second-person)
hayatlarından (ablative plural third-person)
hayatımın (first-person genitive singular)
hayatlarımın (first-person genitive singular)
hayatının (genitive second-person singular)
hayatlarının (genitive second-person singular)
hayatının (genitive singular third-person)
hayatlarının (genitive singular third-person)
hayatımızın (first-person genitive plural)
hayatlarımızın (first-person genitive plural)
hayatınızın (genitive plural second-person)
hayatlarınızın (genitive plural second-person)
hayatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حیات (hayat), from Arabic حَيَاة (ḥayāh).


fitil

head

fitil (definite accusative fitili, plural fitiller)

fitili (accusative definite)
fitiller (plural)
fitil (nominative singular)
fitiller (nominative plural)
fitili (accusative definite singular)
fitilleri (accusative definite plural)
fitile (dative singular)
fitillere (dative plural)
fitilde (locative singular)
fitillerde (locative plural)
fitilden (ablative singular)
fitillerden (ablative plural)
fitilin (genitive singular)
fitillerin (genitive plural)
fitilim (first-person nominative singular)
fitillerim (first-person nominative singular)
fitilin (nominative second-person singular)
fitillerin (nominative second-person singular)
fitili (nominative singular third-person)
fitilleri (nominative singular third-person)
fitilimiz (first-person nominative plural)
fitillerimiz (first-person nominative plural)
fitiliniz (nominative plural second-person)
fitilleriniz (nominative plural second-person)
fitilleri (nominative plural third-person)
fitilimi (accusative definite first-person singular)
fitillerimi (accusative definite first-person singular)
fitilini (accusative definite second-person singular)
fitillerini (accusative definite second-person singular)
fitilini (accusative definite singular third-person)
fitillerini (accusative definite singular third-person)
fitilimizi (accusative definite first-person plural)
fitillerimizi (accusative definite first-person plural)
fitilinizi (accusative definite plural second-person)
fitillerinizi (accusative definite plural second-person)
fitillerini (accusative definite plural third-person)
fitilime (dative first-person singular)
fitillerime (dative first-person singular)
fitiline (dative second-person singular)
fitillerine (dative second-person singular)
fitiline (dative singular third-person)
fitillerine (dative singular third-person)
fitilimize (dative first-person plural)
fitillerimize (dative first-person plural)
fitilinize (dative plural second-person)
fitillerinize (dative plural second-person)
fitillerine (dative plural third-person)
fitilimde (first-person locative singular)
fitillerimde (first-person locative singular)
fitilinde (locative second-person singular)
fitillerinde (locative second-person singular)
fitilinde (locative singular third-person)
fitillerinde (locative singular third-person)
fitilimizde (first-person locative plural)
fitillerimizde (first-person locative plural)
fitilinizde (locative plural second-person)
fitillerinizde (locative plural second-person)
fitillerinde (locative plural third-person)
fitilimden (ablative first-person singular)
fitillerimden (ablative first-person singular)
fitilinden (ablative second-person singular)
fitillerinden (ablative second-person singular)
fitilinden (ablative singular third-person)
fitillerinden (ablative singular third-person)
fitilimizden (ablative first-person plural)
fitillerimizden (ablative first-person plural)
fitilinizden (ablative plural second-person)
fitillerinizden (ablative plural second-person)
fitillerinden (ablative plural third-person)
fitilimin (first-person genitive singular)
fitillerimin (first-person genitive singular)
fitilinin (genitive second-person singular)
fitillerinin (genitive second-person singular)
fitilinin (genitive singular third-person)
fitillerinin (genitive singular third-person)
fitilimizin (first-person genitive plural)
fitillerimizin (first-person genitive plural)
fitilinizin (genitive plural second-person)
fitillerinizin (genitive plural second-person)
fitillerinin (genitive plural third-person)

→ Russian: фити́ль m (fitílʹ)

From Ottoman Turkish فتیل (fetil, fitil), from Arabic فَتِيل (fatīl).


tecrübe

tecrübe (definite accusative tecrübeyi, plural tecrübeler)

tecrübeyi (accusative definite)
tecrübeler (plural)
tecrübe (nominative singular)
tecrübeler (nominative plural)
tecrübeyi (accusative definite singular)
tecrübeleri (accusative definite plural)
tecrübeye (dative singular)
tecrübelere (dative plural)
tecrübede (locative singular)
tecrübelerde (locative plural)
tecrübeden (ablative singular)
tecrübelerden (ablative plural)
tecrübenin (genitive singular)
tecrübelerin (genitive plural)
tecrübem (first-person nominative singular)
tecrübelerim (first-person nominative singular)
tecrüben (nominative second-person singular)
tecrübelerin (nominative second-person singular)
tecrübesi (nominative singular third-person)
tecrübeleri (nominative singular third-person)
tecrübemiz (first-person nominative plural)
tecrübelerimiz (first-person nominative plural)
tecrübeniz (nominative plural second-person)
tecrübeleriniz (nominative plural second-person)
tecrübeleri (nominative plural third-person)
tecrübemi (accusative definite first-person singular)
tecrübelerimi (accusative definite first-person singular)
tecrübeni (accusative definite second-person singular)
tecrübelerini (accusative definite second-person singular)
tecrübesini (accusative definite singular third-person)
tecrübelerini (accusative definite singular third-person)
tecrübemizi (accusative definite first-person plural)
tecrübelerimizi (accusative definite first-person plural)
tecrübenizi (accusative definite plural second-person)
tecrübelerinizi (accusative definite plural second-person)
tecrübelerini (accusative definite plural third-person)
tecrübeme (dative first-person singular)
tecrübelerime (dative first-person singular)
tecrübene (dative second-person singular)
tecrübelerine (dative second-person singular)
tecrübesine (dative singular third-person)
tecrübelerine (dative singular third-person)
tecrübemize (dative first-person plural)
tecrübelerimize (dative first-person plural)
tecrübenize (dative plural second-person)
tecrübelerinize (dative plural second-person)
tecrübelerine (dative plural third-person)
tecrübemde (first-person locative singular)
tecrübelerimde (first-person locative singular)
tecrübende (locative second-person singular)
tecrübelerinde (locative second-person singular)
tecrübesinde (locative singular third-person)
tecrübelerinde (locative singular third-person)
tecrübemizde (first-person locative plural)
tecrübelerimizde (first-person locative plural)
tecrübenizde (locative plural second-person)
tecrübelerinizde (locative plural second-person)
tecrübelerinde (locative plural third-person)
tecrübemden (ablative first-person singular)
tecrübelerimden (ablative first-person singular)
tecrübenden (ablative second-person singular)
tecrübelerinden (ablative second-person singular)
tecrübesinden (ablative singular third-person)
tecrübelerinden (ablative singular third-person)
tecrübemizden (ablative first-person plural)
tecrübelerimizden (ablative first-person plural)
tecrübenizden (ablative plural second-person)
tecrübelerinizden (ablative plural second-person)
tecrübelerinden (ablative plural third-person)
tecrübemin (first-person genitive singular)
tecrübelerimin (first-person genitive singular)
tecrübenin (genitive second-person singular)
tecrübelerinin (genitive second-person singular)
tecrübesinin (genitive singular third-person)
tecrübelerinin (genitive singular third-person)
tecrübemizin (first-person genitive plural)
tecrübelerimizin (first-person genitive plural)
tecrübenizin (genitive plural second-person)
tecrübelerinizin (genitive plural second-person)
tecrübelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تجربه (tecrübe), from Arabic تَجْرِبَة (tajriba).


Hindistan cevizi

Hindistan cevizi (nominative singular)
Hindistan cevizleri (nominative plural)
Hindistan cevizini (accusative definite singular)
Hindistan cevizlerini (accusative definite plural)
Hindistan cevizine (dative singular)
Hindistan cevizlerine (dative plural)
Hindistan cevizinde (locative singular)
Hindistan cevizlerinde (locative plural)
Hindistan cevizinden (ablative singular)
Hindistan cevizlerinden (ablative plural)
Hindistan cevizinin (genitive singular)
Hindistan cevizlerinin (genitive plural)

From Hindistan (“India”) + ceviz (“walnut”), thus literally "Indian walnut".


pasaportu

definite singular accusative of pasaport


piskoposu

definite singular accusative of piskopos


ofis

head

ofis (definite accusative ofisi, plural ofisler)

ofisi (accusative definite)
ofisler (plural)
ofis (nominative singular)
ofisler (nominative plural)
ofisi (accusative definite singular)
ofisleri (accusative definite plural)
ofise (dative singular)
ofislere (dative plural)
ofiste (locative singular)
ofislerde (locative plural)
ofisten (ablative singular)
ofislerden (ablative plural)
ofisin (genitive singular)
ofislerin (genitive plural)
ofisim (first-person nominative singular)
ofislerim (first-person nominative singular)
ofisin (nominative second-person singular)
ofislerin (nominative second-person singular)
ofisi (nominative singular third-person)
ofisleri (nominative singular third-person)
ofisimiz (first-person nominative plural)
ofislerimiz (first-person nominative plural)
ofisiniz (nominative plural second-person)
ofisleriniz (nominative plural second-person)
ofisleri (nominative plural third-person)
ofisimi (accusative definite first-person singular)
ofislerimi (accusative definite first-person singular)
ofisini (accusative definite second-person singular)
ofislerini (accusative definite second-person singular)
ofisini (accusative definite singular third-person)
ofislerini (accusative definite singular third-person)
ofisimizi (accusative definite first-person plural)
ofislerimizi (accusative definite first-person plural)
ofisinizi (accusative definite plural second-person)
ofislerinizi (accusative definite plural second-person)
ofislerini (accusative definite plural third-person)
ofisime (dative first-person singular)
ofislerime (dative first-person singular)
ofisine (dative second-person singular)
ofislerine (dative second-person singular)
ofisine (dative singular third-person)
ofislerine (dative singular third-person)
ofisimize (dative first-person plural)
ofislerimize (dative first-person plural)
ofisinize (dative plural second-person)
ofislerinize (dative plural second-person)
ofislerine (dative plural third-person)
ofisimde (first-person locative singular)
ofislerimde (first-person locative singular)
ofisinde (locative second-person singular)
ofislerinde (locative second-person singular)
ofisinde (locative singular third-person)
ofislerinde (locative singular third-person)
ofisimizde (first-person locative plural)
ofislerimizde (first-person locative plural)
ofisinizde (locative plural second-person)
ofislerinizde (locative plural second-person)
ofislerinde (locative plural third-person)
ofisimden (ablative first-person singular)
ofislerimden (ablative first-person singular)
ofisinden (ablative second-person singular)
ofislerinden (ablative second-person singular)
ofisinden (ablative singular third-person)
ofislerinden (ablative singular third-person)
ofisimizden (ablative first-person plural)
ofislerimizden (ablative first-person plural)
ofisinizden (ablative plural second-person)
ofislerinizden (ablative plural second-person)
ofislerinden (ablative plural third-person)
ofisimin (first-person genitive singular)
ofislerimin (first-person genitive singular)
ofisinin (genitive second-person singular)
ofislerinin (genitive second-person singular)
ofisinin (genitive singular third-person)
ofislerinin (genitive singular third-person)
ofisimizin (first-person genitive plural)
ofislerimizin (first-person genitive plural)
ofisinizin (genitive plural second-person)
ofislerinizin (genitive plural second-person)
ofislerinin (genitive plural third-person)


buzuki

buzuki (definite accusative buzukiyi, plural buzukiler)

buzukiyi (accusative definite)
buzukiler (plural)
buzuki (nominative singular)
buzukiler (nominative plural)
buzukiyi (accusative definite singular)
buzukileri (accusative definite plural)
buzukiye (dative singular)
buzukilere (dative plural)
buzukide (locative singular)
buzukilerde (locative plural)
buzukiden (ablative singular)
buzukilerden (ablative plural)
buzukinin (genitive singular)
buzukilerin (genitive plural)
buzukim (first-person nominative singular)
buzukilerim (first-person nominative singular)
buzukin (nominative second-person singular)
buzukilerin (nominative second-person singular)
buzukisi (nominative singular third-person)
buzukileri (nominative singular third-person)
buzukimiz (first-person nominative plural)
buzukilerimiz (first-person nominative plural)
buzukiniz (nominative plural second-person)
buzukileriniz (nominative plural second-person)
buzukileri (nominative plural third-person)
buzukimi (accusative definite first-person singular)
buzukilerimi (accusative definite first-person singular)
buzukini (accusative definite second-person singular)
buzukilerini (accusative definite second-person singular)
buzukisini (accusative definite singular third-person)
buzukilerini (accusative definite singular third-person)
buzukimizi (accusative definite first-person plural)
buzukilerimizi (accusative definite first-person plural)
buzukinizi (accusative definite plural second-person)
buzukilerinizi (accusative definite plural second-person)
buzukilerini (accusative definite plural third-person)
buzukime (dative first-person singular)
buzukilerime (dative first-person singular)
buzukine (dative second-person singular)
buzukilerine (dative second-person singular)
buzukisine (dative singular third-person)
buzukilerine (dative singular third-person)
buzukimize (dative first-person plural)
buzukilerimize (dative first-person plural)
buzukinize (dative plural second-person)
buzukilerinize (dative plural second-person)
buzukilerine (dative plural third-person)
buzukimde (first-person locative singular)
buzukilerimde (first-person locative singular)
buzukinde (locative second-person singular)
buzukilerinde (locative second-person singular)
buzukisinde (locative singular third-person)
buzukilerinde (locative singular third-person)
buzukimizde (first-person locative plural)
buzukilerimizde (first-person locative plural)
buzukinizde (locative plural second-person)
buzukilerinizde (locative plural second-person)
buzukilerinde (locative plural third-person)
buzukimden (ablative first-person singular)
buzukilerimden (ablative first-person singular)
buzukinden (ablative second-person singular)
buzukilerinden (ablative second-person singular)
buzukisinden (ablative singular third-person)
buzukilerinden (ablative singular third-person)
buzukimizden (ablative first-person plural)
buzukilerimizden (ablative first-person plural)
buzukinizden (ablative plural second-person)
buzukilerinizden (ablative plural second-person)
buzukilerinden (ablative plural third-person)
buzukimin (first-person genitive singular)
buzukilerimin (first-person genitive singular)
buzukinin (genitive second-person singular)
buzukilerinin (genitive second-person singular)
buzukisinin (genitive singular third-person)
buzukilerinin (genitive singular third-person)
buzukimizin (first-person genitive plural)
buzukilerimizin (first-person genitive plural)
buzukinizin (genitive plural second-person)
buzukilerinizin (genitive plural second-person)
buzukilerinin (genitive plural third-person)


palas

palas (definite accusative palası, plural palaslar)

palası (accusative definite)
palaslar (plural)


intikam

intikam (definite accusative intikamı, plural intikamlar)

intikamı (accusative definite)
intikamlar (plural)
intikam (nominative singular)
intikamlar (nominative plural)
intikamı (accusative definite singular)
intikamları (accusative definite plural)
intikama (dative singular)
intikamlara (dative plural)
intikamda (locative singular)
intikamlarda (locative plural)
intikamdan (ablative singular)
intikamlardan (ablative plural)
intikamın (genitive singular)
intikamların (genitive plural)
intikamım (first-person nominative singular)
intikamlarım (first-person nominative singular)
intikamın (nominative second-person singular)
intikamların (nominative second-person singular)
intikamı (nominative singular third-person)
intikamları (nominative singular third-person)
intikamımız (first-person nominative plural)
intikamlarımız (first-person nominative plural)
intikamınız (nominative plural second-person)
intikamlarınız (nominative plural second-person)
intikamları (nominative plural third-person)
intikamımı (accusative definite first-person singular)
intikamlarımı (accusative definite first-person singular)
intikamını (accusative definite second-person singular)
intikamlarını (accusative definite second-person singular)
intikamını (accusative definite singular third-person)
intikamlarını (accusative definite singular third-person)
intikamımızı (accusative definite first-person plural)
intikamlarımızı (accusative definite first-person plural)
intikamınızı (accusative definite plural second-person)
intikamlarınızı (accusative definite plural second-person)
intikamlarını (accusative definite plural third-person)
intikamıma (dative first-person singular)
intikamlarıma (dative first-person singular)
intikamına (dative second-person singular)
intikamlarına (dative second-person singular)
intikamına (dative singular third-person)
intikamlarına (dative singular third-person)
intikamımıza (dative first-person plural)
intikamlarımıza (dative first-person plural)
intikamınıza (dative plural second-person)
intikamlarınıza (dative plural second-person)
intikamlarına (dative plural third-person)
intikamımda (first-person locative singular)
intikamlarımda (first-person locative singular)
intikamında (locative second-person singular)
intikamlarında (locative second-person singular)
intikamında (locative singular third-person)
intikamlarında (locative singular third-person)
intikamımızda (first-person locative plural)
intikamlarımızda (first-person locative plural)
intikamınızda (locative plural second-person)
intikamlarınızda (locative plural second-person)
intikamlarında (locative plural third-person)
intikamımdan (ablative first-person singular)
intikamlarımdan (ablative first-person singular)
intikamından (ablative second-person singular)
intikamlarından (ablative second-person singular)
intikamından (ablative singular third-person)
intikamlarından (ablative singular third-person)
intikamımızdan (ablative first-person plural)
intikamlarımızdan (ablative first-person plural)
intikamınızdan (ablative plural second-person)
intikamlarınızdan (ablative plural second-person)
intikamlarından (ablative plural third-person)
intikamımın (first-person genitive singular)
intikamlarımın (first-person genitive singular)
intikamının (genitive second-person singular)
intikamlarının (genitive second-person singular)
intikamının (genitive singular third-person)
intikamlarının (genitive singular third-person)
intikamımızın (first-person genitive plural)
intikamlarımızın (first-person genitive plural)
intikamınızın (genitive plural second-person)
intikamlarınızın (genitive plural second-person)
intikamlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انتقام (intikam), from Arabic اِنْتِقَام (intiqām).


saz

saz (definite accusative sazı, plural sazlar)

sazı (accusative definite)
sazlar (plural)

From Ottoman Turkish ساز (sāz, “a stringed musical instrument”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (sāz, “musical instrument”), from Persian ساز (sâz).

inh

(music, uncommon) instruments in general


saz

From Ottoman Turkish صاز (saz, “rush, reed”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (sāz), from Proto-Turkic *siāŕ (“marsh, dirt”). Compare Hungarian sár (“mud”), a Turkic borrowing. From an early date “reed”, as a plant growing in marshy environments, replaced the original sense, therefore صازلق (sazlık, “marsh, marshy place, swamp”) was also interpreted as “reed, rush bed”. See Turkish sazlık (“marshy place, reed bed”), compare Uyghur سازلىق (sazliq, “swamp”), Kyrgyz саздак (sazdak, “swamp”), Turkmen sāzlyk (“reed bed, rubbish place overgrown with plants”).
cognates
Cognate with Bashkir һаҙ (haź, “swamp, marsh”), Chuvash шур (šur, “swamp”), Kazakh саз (saz, “mud”), Khakas сас (sas, “swamp”), Kipchak [Arabic needed] (saz, “swamp”), Kyrgyz саз (saz, “swamp”), Southern Altai сас (sas, “swamp”), Tatar саз (saz, “marsh, swamp”), Turkmen saaz (“reed”), Uyghur ساز (saz, “marsh, bog”), Uzbek soz (“reed, swamp”).

cog

(botany) rush, bulrush; cattail; sedge; reed


naip

head

naip (definite accusative naibi, plural naipler)

naibi (accusative definite)
naipler (plural)

From Ottoman Turkish نائب (naib), from Arabic نَائِب (nāʔib).

General Göring, orada yazlık ikametgâhında naib prens Paulu ziyaret etmiştir.

1938 May 5, Anadolu Agency, “Göring”, in Açık Söz, page 1:


polinom

polinom (definite accusative polinomu, plural polinomlar)

polinomu (accusative definite)
polinomlar (plural)
polinom (nominative singular)
polinomlar (nominative plural)
polinomu (accusative definite singular)
polinomları (accusative definite plural)
polinoma (dative singular)
polinomlara (dative plural)
polinomda (locative singular)
polinomlarda (locative plural)
polinomdan (ablative singular)
polinomlardan (ablative plural)
polinomun (genitive singular)
polinomların (genitive plural)
polinomum (first-person nominative singular)
polinomlarım (first-person nominative singular)
polinomun (nominative second-person singular)
polinomların (nominative second-person singular)
polinomu (nominative singular third-person)
polinomları (nominative singular third-person)
polinomumuz (first-person nominative plural)
polinomlarımız (first-person nominative plural)
polinomunuz (nominative plural second-person)
polinomlarınız (nominative plural second-person)
polinomları (nominative plural third-person)
polinomumu (accusative definite first-person singular)
polinomlarımı (accusative definite first-person singular)
polinomunu (accusative definite second-person singular)
polinomlarını (accusative definite second-person singular)
polinomunu (accusative definite singular third-person)
polinomlarını (accusative definite singular third-person)
polinomumuzu (accusative definite first-person plural)
polinomlarımızı (accusative definite first-person plural)
polinomunuzu (accusative definite plural second-person)
polinomlarınızı (accusative definite plural second-person)
polinomlarını (accusative definite plural third-person)
polinomuma (dative first-person singular)
polinomlarıma (dative first-person singular)
polinomuna (dative second-person singular)
polinomlarına (dative second-person singular)
polinomuna (dative singular third-person)
polinomlarına (dative singular third-person)
polinomumuza (dative first-person plural)
polinomlarımıza (dative first-person plural)
polinomunuza (dative plural second-person)
polinomlarınıza (dative plural second-person)
polinomlarına (dative plural third-person)
polinomumda (first-person locative singular)
polinomlarımda (first-person locative singular)
polinomunda (locative second-person singular)
polinomlarında (locative second-person singular)
polinomunda (locative singular third-person)
polinomlarında (locative singular third-person)
polinomumuzda (first-person locative plural)
polinomlarımızda (first-person locative plural)
polinomunuzda (locative plural second-person)
polinomlarınızda (locative plural second-person)
polinomlarında (locative plural third-person)
polinomumdan (ablative first-person singular)
polinomlarımdan (ablative first-person singular)
polinomundan (ablative second-person singular)
polinomlarından (ablative second-person singular)
polinomundan (ablative singular third-person)
polinomlarından (ablative singular third-person)
polinomumuzdan (ablative first-person plural)
polinomlarımızdan (ablative first-person plural)
polinomunuzdan (ablative plural second-person)
polinomlarınızdan (ablative plural second-person)
polinomlarından (ablative plural third-person)
polinomumun (first-person genitive singular)
polinomlarımın (first-person genitive singular)
polinomunun (genitive second-person singular)
polinomlarının (genitive second-person singular)
polinomunun (genitive singular third-person)
polinomlarının (genitive singular third-person)
polinomumuzun (first-person genitive plural)
polinomlarımızın (first-person genitive plural)
polinomunuzun (genitive plural second-person)
polinomlarınızın (genitive plural second-person)
polinomlarının (genitive plural third-person)


tekerleği

definite singular accusative of tekerlek


ecdat

ecdadı (accusative definite)
ecdat (nominative singular)
ecdadı (accusative definite singular)
ecdada (dative singular)
ecdatta (locative singular)
ecdattan (ablative singular)
ecdadın (genitive singular)

Inherited from Ottoman Turkish اجداد (ecdād, “grandfathers, ancestors”), from Arabic أَجْدَاد (ʔajdād), plural of جَدّ (jadd, “grandfather, ancestor”).


oyuncağım

first-person singular single-possession possessive of oyuncak


oyuncağı

third-person singular single-possession possessive of oyuncak


koku

head

koku (definite accusative kokuyu, plural kokular)

kokuyu (accusative definite)
kokular (plural)
koku (nominative singular)
kokular (nominative plural)
kokuyu (accusative definite singular)
kokuları (accusative definite plural)
kokuya (dative singular)
kokulara (dative plural)
kokuda (locative singular)
kokularda (locative plural)
kokudan (ablative singular)
kokulardan (ablative plural)
kokunun (genitive singular)
kokuların (genitive plural)
kokum (first-person nominative singular)
kokularım (first-person nominative singular)
kokun (nominative second-person singular)
kokuların (nominative second-person singular)
kokusu (nominative singular third-person)
kokuları (nominative singular third-person)
kokumuz (first-person nominative plural)
kokularımız (first-person nominative plural)
kokunuz (nominative plural second-person)
kokularınız (nominative plural second-person)
kokuları (nominative plural third-person)
kokumu (accusative definite first-person singular)
kokularımı (accusative definite first-person singular)
kokunu (accusative definite second-person singular)
kokularını (accusative definite second-person singular)
kokusunu (accusative definite singular third-person)
kokularını (accusative definite singular third-person)
kokumuzu (accusative definite first-person plural)
kokularımızı (accusative definite first-person plural)
kokunuzu (accusative definite plural second-person)
kokularınızı (accusative definite plural second-person)
kokularını (accusative definite plural third-person)
kokuma (dative first-person singular)
kokularıma (dative first-person singular)
kokuna (dative second-person singular)
kokularına (dative second-person singular)
kokusuna (dative singular third-person)
kokularına (dative singular third-person)
kokumuza (dative first-person plural)
kokularımıza (dative first-person plural)
kokunuza (dative plural second-person)
kokularınıza (dative plural second-person)
kokularına (dative plural third-person)
kokumda (first-person locative singular)
kokularımda (first-person locative singular)
kokunda (locative second-person singular)
kokularında (locative second-person singular)
kokusunda (locative singular third-person)
kokularında (locative singular third-person)
kokumuzda (first-person locative plural)
kokularımızda (first-person locative plural)
kokunuzda (locative plural second-person)
kokularınızda (locative plural second-person)
kokularında (locative plural third-person)
kokumdan (ablative first-person singular)
kokularımdan (ablative first-person singular)
kokundan (ablative second-person singular)
kokularından (ablative second-person singular)
kokusundan (ablative singular third-person)
kokularından (ablative singular third-person)
kokumuzdan (ablative first-person plural)
kokularımızdan (ablative first-person plural)
kokunuzdan (ablative plural second-person)
kokularınızdan (ablative plural second-person)
kokularından (ablative plural third-person)
kokumun (first-person genitive singular)
kokularımın (first-person genitive singular)
kokunun (genitive second-person singular)
kokularının (genitive second-person singular)
kokusunun (genitive singular third-person)
kokularının (genitive singular third-person)
kokumuzun (first-person genitive plural)
kokularımızın (first-person genitive plural)
kokunuzun (genitive plural second-person)
kokularınızın (genitive plural second-person)
kokularının (genitive plural third-person)
kokuyum (first-person singular)
kokularım (first-person singular)
kokusun (second-person singular)
kokularsın (second-person singular)
koku (singular third-person)
kokudur (singular third-person)
kokular (singular third-person)
kokulardır (singular third-person)
kokuyuz (first-person plural)
kokularız (first-person plural)
kokusunuz (plural second-person)
kokularsınız (plural second-person)
kokular (plural third-person)
kokulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قوقو (koku). Related to kokmak.


vergi

vergi (definite accusative vergiyi, plural vergiler)

vergiyi (accusative definite)
vergiler (plural)
vergi (nominative singular)
vergiler (nominative plural)
vergiyi (accusative definite singular)
vergileri (accusative definite plural)
vergiye (dative singular)
vergilere (dative plural)
vergide (locative singular)
vergilerde (locative plural)
vergiden (ablative singular)
vergilerden (ablative plural)
verginin (genitive singular)
vergilerin (genitive plural)
vergim (first-person nominative singular)
vergilerim (first-person nominative singular)
vergin (nominative second-person singular)
vergilerin (nominative second-person singular)
vergisi (nominative singular third-person)
vergileri (nominative singular third-person)
vergimiz (first-person nominative plural)
vergilerimiz (first-person nominative plural)
verginiz (nominative plural second-person)
vergileriniz (nominative plural second-person)
vergileri (nominative plural third-person)
vergimi (accusative definite first-person singular)
vergilerimi (accusative definite first-person singular)
vergini (accusative definite second-person singular)
vergilerini (accusative definite second-person singular)
vergisini (accusative definite singular third-person)
vergilerini (accusative definite singular third-person)
vergimizi (accusative definite first-person plural)
vergilerimizi (accusative definite first-person plural)
verginizi (accusative definite plural second-person)
vergilerinizi (accusative definite plural second-person)
vergilerini (accusative definite plural third-person)
vergime (dative first-person singular)
vergilerime (dative first-person singular)
vergine (dative second-person singular)
vergilerine (dative second-person singular)
vergisine (dative singular third-person)
vergilerine (dative singular third-person)
vergimize (dative first-person plural)
vergilerimize (dative first-person plural)
verginize (dative plural second-person)
vergilerinize (dative plural second-person)
vergilerine (dative plural third-person)
vergimde (first-person locative singular)
vergilerimde (first-person locative singular)
verginde (locative second-person singular)
vergilerinde (locative second-person singular)
vergisinde (locative singular third-person)
vergilerinde (locative singular third-person)
vergimizde (first-person locative plural)
vergilerimizde (first-person locative plural)
verginizde (locative plural second-person)
vergilerinizde (locative plural second-person)
vergilerinde (locative plural third-person)
vergimden (ablative first-person singular)
vergilerimden (ablative first-person singular)
verginden (ablative second-person singular)
vergilerinden (ablative second-person singular)
vergisinden (ablative singular third-person)
vergilerinden (ablative singular third-person)
vergimizden (ablative first-person plural)
vergilerimizden (ablative first-person plural)
verginizden (ablative plural second-person)
vergilerinizden (ablative plural second-person)
vergilerinden (ablative plural third-person)
vergimin (first-person genitive singular)
vergilerimin (first-person genitive singular)
verginin (genitive second-person singular)
vergilerinin (genitive second-person singular)
vergisinin (genitive singular third-person)
vergilerinin (genitive singular third-person)
vergimizin (first-person genitive plural)
vergilerimizin (first-person genitive plural)
verginizin (genitive plural second-person)
vergilerinizin (genitive plural second-person)
vergilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ویركو (vergü), ویركی (vergi, “gift, present; tax, tribute”), itself from Proto-Turkic *bērgü (“something given”); equivalent to ver- (“to give”) + -gi.


içli köfte

içli köfte (definite accusative içli köfteyi, plural içli köfteler)

içli köfteyi (accusative definite)
içli köfteler (plural)
içli köfte (nominative singular)
içli köfteler (nominative plural)
içli köfteyi (accusative definite singular)
içli köfteleri (accusative definite plural)
içli köfteye (dative singular)
içli köftelere (dative plural)
içli köftede (locative singular)
içli köftelerde (locative plural)
içli köfteden (ablative singular)
içli köftelerden (ablative plural)
içli köftenin (genitive singular)
içli köftelerin (genitive plural)
içli köftem (first-person nominative singular)
içli köftelerim (first-person nominative singular)
içli köften (nominative second-person singular)
içli köftelerin (nominative second-person singular)
içli köftesi (nominative singular third-person)
içli köfteleri (nominative singular third-person)
içli köftemiz (first-person nominative plural)
içli köftelerimiz (first-person nominative plural)
içli köfteniz (nominative plural second-person)
içli köfteleriniz (nominative plural second-person)
içli köfteleri (nominative plural third-person)
içli köftemi (accusative definite first-person singular)
içli köftelerimi (accusative definite first-person singular)
içli köfteni (accusative definite second-person singular)
içli köftelerini (accusative definite second-person singular)
içli köftesini (accusative definite singular third-person)
içli köftelerini (accusative definite singular third-person)
içli köftemizi (accusative definite first-person plural)
içli köftelerimizi (accusative definite first-person plural)
içli köftenizi (accusative definite plural second-person)
içli köftelerinizi (accusative definite plural second-person)
içli köftelerini (accusative definite plural third-person)
içli köfteme (dative first-person singular)
içli köftelerime (dative first-person singular)
içli köftene (dative second-person singular)
içli köftelerine (dative second-person singular)
içli köftesine (dative singular third-person)
içli köftelerine (dative singular third-person)
içli köftemize (dative first-person plural)
içli köftelerimize (dative first-person plural)
içli köftenize (dative plural second-person)
içli köftelerinize (dative plural second-person)
içli köftelerine (dative plural third-person)
içli köftemde (first-person locative singular)
içli köftelerimde (first-person locative singular)
içli köftende (locative second-person singular)
içli köftelerinde (locative second-person singular)
içli köftesinde (locative singular third-person)
içli köftelerinde (locative singular third-person)
içli köftemizde (first-person locative plural)
içli köftelerimizde (first-person locative plural)
içli köftenizde (locative plural second-person)
içli köftelerinizde (locative plural second-person)
içli köftelerinde (locative plural third-person)
içli köftemden (ablative first-person singular)
içli köftelerimden (ablative first-person singular)
içli köftenden (ablative second-person singular)
içli köftelerinden (ablative second-person singular)
içli köftesinden (ablative singular third-person)
içli köftelerinden (ablative singular third-person)
içli köftemizden (ablative first-person plural)
içli köftelerimizden (ablative first-person plural)
içli köftenizden (ablative plural second-person)
içli köftelerinizden (ablative plural second-person)
içli köftelerinden (ablative plural third-person)
içli köftemin (first-person genitive singular)
içli köftelerimin (first-person genitive singular)
içli köftenin (genitive second-person singular)
içli köftelerinin (genitive second-person singular)
içli köftesinin (genitive singular third-person)
içli köftelerinin (genitive singular third-person)
içli köftemizin (first-person genitive plural)
içli köftelerimizin (first-person genitive plural)
içli köftenizin (genitive plural second-person)
içli köftelerinizin (genitive plural second-person)
içli köftelerinin (genitive plural third-person)

desc

իշլի քյուֆթա

Armenian: իշլի քյուֆթա (išli kʻyuftʻa)

From içli (“stuffed, with filling”), from iç (“infill”) + -li, and köfte (“kofta”).

kibbeh, a Levantine Arab dish made of burghul and chopped meat. The best-known variety is a torpedo-shaped fried croquette stuffed with minced beef or lamb.


biçim

head

biçim (definite accusative biçimi, plural biçimler)

biçimi (accusative definite)
biçimler (plural)
biçim (nominative singular)
biçimler (nominative plural)
biçimi (accusative definite singular)
biçimleri (accusative definite plural)
biçime (dative singular)
biçimlere (dative plural)
biçimde (locative singular)
biçimlerde (locative plural)
biçimden (ablative singular)
biçimlerden (ablative plural)
biçimin (genitive singular)
biçimlerin (genitive plural)
biçimim (first-person nominative singular)
biçimlerim (first-person nominative singular)
biçimin (nominative second-person singular)
biçimlerin (nominative second-person singular)
biçimi (nominative singular third-person)
biçimleri (nominative singular third-person)
biçimimiz (first-person nominative plural)
biçimlerimiz (first-person nominative plural)
biçiminiz (nominative plural second-person)
biçimleriniz (nominative plural second-person)
biçimleri (nominative plural third-person)
biçimimi (accusative definite first-person singular)
biçimlerimi (accusative definite first-person singular)
biçimini (accusative definite second-person singular)
biçimlerini (accusative definite second-person singular)
biçimini (accusative definite singular third-person)
biçimlerini (accusative definite singular third-person)
biçimimizi (accusative definite first-person plural)
biçimlerimizi (accusative definite first-person plural)
biçiminizi (accusative definite plural second-person)
biçimlerinizi (accusative definite plural second-person)
biçimlerini (accusative definite plural third-person)
biçimime (dative first-person singular)
biçimlerime (dative first-person singular)
biçimine (dative second-person singular)
biçimlerine (dative second-person singular)
biçimine (dative singular third-person)
biçimlerine (dative singular third-person)
biçimimize (dative first-person plural)
biçimlerimize (dative first-person plural)
biçiminize (dative plural second-person)
biçimlerinize (dative plural second-person)
biçimlerine (dative plural third-person)
biçimimde (first-person locative singular)
biçimlerimde (first-person locative singular)
biçiminde (locative second-person singular)
biçimlerinde (locative second-person singular)
biçiminde (locative singular third-person)
biçimlerinde (locative singular third-person)
biçimimizde (first-person locative plural)
biçimlerimizde (first-person locative plural)
biçiminizde (locative plural second-person)
biçimlerinizde (locative plural second-person)
biçimlerinde (locative plural third-person)
biçimimden (ablative first-person singular)
biçimlerimden (ablative first-person singular)
biçiminden (ablative second-person singular)
biçimlerinden (ablative second-person singular)
biçiminden (ablative singular third-person)
biçimlerinden (ablative singular third-person)
biçimimizden (ablative first-person plural)
biçimlerimizden (ablative first-person plural)
biçiminizden (ablative plural second-person)
biçimlerinizden (ablative plural second-person)
biçimlerinden (ablative plural third-person)
biçimimin (first-person genitive singular)
biçimlerimin (first-person genitive singular)
biçiminin (genitive second-person singular)
biçimlerinin (genitive second-person singular)
biçiminin (genitive singular third-person)
biçimlerinin (genitive singular third-person)
biçimimizin (first-person genitive plural)
biçimlerimizin (first-person genitive plural)
biçiminizin (genitive plural second-person)
biçimlerinizin (genitive plural second-person)
biçimlerinin (genitive plural third-person)


reklam

reklam (definite accusative reklamı, plural reklamlar)

reklamı (accusative definite)
reklamlar (plural)
reklam (nominative singular)
reklamlar (nominative plural)
reklamı (accusative definite singular)
reklamları (accusative definite plural)
reklama (dative singular)
reklamlara (dative plural)
reklamda (locative singular)
reklamlarda (locative plural)
reklamdan (ablative singular)
reklamlardan (ablative plural)
reklamın (genitive singular)
reklamların (genitive plural)
reklamım (first-person nominative singular)
reklamlarım (first-person nominative singular)
reklamın (nominative second-person singular)
reklamların (nominative second-person singular)
reklamı (nominative singular third-person)
reklamları (nominative singular third-person)
reklamımız (first-person nominative plural)
reklamlarımız (first-person nominative plural)
reklamınız (nominative plural second-person)
reklamlarınız (nominative plural second-person)
reklamları (nominative plural third-person)
reklamımı (accusative definite first-person singular)
reklamlarımı (accusative definite first-person singular)
reklamını (accusative definite second-person singular)
reklamlarını (accusative definite second-person singular)
reklamını (accusative definite singular third-person)
reklamlarını (accusative definite singular third-person)
reklamımızı (accusative definite first-person plural)
reklamlarımızı (accusative definite first-person plural)
reklamınızı (accusative definite plural second-person)
reklamlarınızı (accusative definite plural second-person)
reklamlarını (accusative definite plural third-person)
reklamıma (dative first-person singular)
reklamlarıma (dative first-person singular)
reklamına (dative second-person singular)
reklamlarına (dative second-person singular)
reklamına (dative singular third-person)
reklamlarına (dative singular third-person)
reklamımıza (dative first-person plural)
reklamlarımıza (dative first-person plural)
reklamınıza (dative plural second-person)
reklamlarınıza (dative plural second-person)
reklamlarına (dative plural third-person)
reklamımda (first-person locative singular)
reklamlarımda (first-person locative singular)
reklamında (locative second-person singular)
reklamlarında (locative second-person singular)
reklamında (locative singular third-person)
reklamlarında (locative singular third-person)
reklamımızda (first-person locative plural)
reklamlarımızda (first-person locative plural)
reklamınızda (locative plural second-person)
reklamlarınızda (locative plural second-person)
reklamlarında (locative plural third-person)
reklamımdan (ablative first-person singular)
reklamlarımdan (ablative first-person singular)
reklamından (ablative second-person singular)
reklamlarından (ablative second-person singular)
reklamından (ablative singular third-person)
reklamlarından (ablative singular third-person)
reklamımızdan (ablative first-person plural)
reklamlarımızdan (ablative first-person plural)
reklamınızdan (ablative plural second-person)
reklamlarınızdan (ablative plural second-person)
reklamlarından (ablative plural third-person)
reklamımın (first-person genitive singular)
reklamlarımın (first-person genitive singular)
reklamının (genitive second-person singular)
reklamlarının (genitive second-person singular)
reklamının (genitive singular third-person)
reklamlarının (genitive singular third-person)
reklamımızın (first-person genitive plural)
reklamlarımızın (first-person genitive plural)
reklamınızın (genitive plural second-person)
reklamlarınızın (genitive plural second-person)
reklamlarının (genitive plural third-person)


indeks

indeks (definite accusative indeksi, plural indeksler)

indeksi (accusative definite)
indeksler (plural)
indeks (nominative singular)
indeksler (nominative plural)
indeksi (accusative definite singular)
indeksleri (accusative definite plural)
indekse (dative singular)
indekslere (dative plural)
indekste (locative singular)
indekslerde (locative plural)
indeksten (ablative singular)
indekslerden (ablative plural)
indeksin (genitive singular)
indekslerin (genitive plural)


pozitron

pozitron (definite accusative pozitronu, plural pozitronlar)

pozitronu (accusative definite)
pozitronlar (plural)
pozitron (nominative singular)
pozitronlar (nominative plural)
pozitronu (accusative definite singular)
pozitronları (accusative definite plural)
pozitrona (dative singular)
pozitronlara (dative plural)
pozitronda (locative singular)
pozitronlarda (locative plural)
pozitrondan (ablative singular)
pozitronlardan (ablative plural)
pozitronun (genitive singular)
pozitronların (genitive plural)


kukumav

kukumav (definite accusative kukumavı, plural kukumavlar)

kukumavı (accusative definite)
kukumavlar (plural)
kukumav (nominative singular)
kukumavlar (nominative plural)
kukumavı (accusative definite singular)
kukumavları (accusative definite plural)
kukumava (dative singular)
kukumavlara (dative plural)
kukumavda (locative singular)
kukumavlarda (locative plural)
kukumavdan (ablative singular)
kukumavlardan (ablative plural)
kukumavın (genitive singular)
kukumavların (genitive plural)
kukumavım (first-person nominative singular)
kukumavlarım (first-person nominative singular)
kukumavın (nominative second-person singular)
kukumavların (nominative second-person singular)
kukumavı (nominative singular third-person)
kukumavları (nominative singular third-person)
kukumavımız (first-person nominative plural)
kukumavlarımız (first-person nominative plural)
kukumavınız (nominative plural second-person)
kukumavlarınız (nominative plural second-person)
kukumavları (nominative plural third-person)
kukumavımı (accusative definite first-person singular)
kukumavlarımı (accusative definite first-person singular)
kukumavını (accusative definite second-person singular)
kukumavlarını (accusative definite second-person singular)
kukumavını (accusative definite singular third-person)
kukumavlarını (accusative definite singular third-person)
kukumavımızı (accusative definite first-person plural)
kukumavlarımızı (accusative definite first-person plural)
kukumavınızı (accusative definite plural second-person)
kukumavlarınızı (accusative definite plural second-person)
kukumavlarını (accusative definite plural third-person)
kukumavıma (dative first-person singular)
kukumavlarıma (dative first-person singular)
kukumavına (dative second-person singular)
kukumavlarına (dative second-person singular)
kukumavına (dative singular third-person)
kukumavlarına (dative singular third-person)
kukumavımıza (dative first-person plural)
kukumavlarımıza (dative first-person plural)
kukumavınıza (dative plural second-person)
kukumavlarınıza (dative plural second-person)
kukumavlarına (dative plural third-person)
kukumavımda (first-person locative singular)
kukumavlarımda (first-person locative singular)
kukumavında (locative second-person singular)
kukumavlarında (locative second-person singular)
kukumavında (locative singular third-person)
kukumavlarında (locative singular third-person)
kukumavımızda (first-person locative plural)
kukumavlarımızda (first-person locative plural)
kukumavınızda (locative plural second-person)
kukumavlarınızda (locative plural second-person)
kukumavlarında (locative plural third-person)
kukumavımdan (ablative first-person singular)
kukumavlarımdan (ablative first-person singular)
kukumavından (ablative second-person singular)
kukumavlarından (ablative second-person singular)
kukumavından (ablative singular third-person)
kukumavlarından (ablative singular third-person)
kukumavımızdan (ablative first-person plural)
kukumavlarımızdan (ablative first-person plural)
kukumavınızdan (ablative plural second-person)
kukumavlarınızdan (ablative plural second-person)
kukumavlarından (ablative plural third-person)
kukumavımın (first-person genitive singular)
kukumavlarımın (first-person genitive singular)
kukumavının (genitive second-person singular)
kukumavlarının (genitive second-person singular)
kukumavının (genitive singular third-person)
kukumavlarının (genitive singular third-person)
kukumavımızın (first-person genitive plural)
kukumavlarımızın (first-person genitive plural)
kukumavınızın (genitive plural second-person)
kukumavlarınızın (genitive plural second-person)
kukumavlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوقوماو (kukumav), borrowed from Greek κουκουβάγια (koukouvágia, “owl”).


alaca baykuş

alaca baykuş (nominative singular)
alaca baykuşlar (nominative plural)
alaca baykuşu (accusative definite singular)
alaca baykuşları (accusative definite plural)
alaca baykuşa (dative singular)
alaca baykuşlara (dative plural)
alaca baykuşta (locative singular)
alaca baykuşlarda (locative plural)
alaca baykuştan (ablative singular)
alaca baykuşlardan (ablative plural)
alaca baykuşun (genitive singular)
alaca baykuşların (genitive plural)
alaca baykuşum (first-person nominative singular)
alaca baykuşlarım (first-person nominative singular)
alaca baykuşun (nominative second-person singular)
alaca baykuşların (nominative second-person singular)
alaca baykuşu (nominative singular third-person)
alaca baykuşları (nominative singular third-person)
alaca baykuşumuz (first-person nominative plural)
alaca baykuşlarımız (first-person nominative plural)
alaca baykuşunuz (nominative plural second-person)
alaca baykuşlarınız (nominative plural second-person)
alaca baykuşları (nominative plural third-person)
alaca baykuşumu (accusative definite first-person singular)
alaca baykuşlarımı (accusative definite first-person singular)
alaca baykuşunu (accusative definite second-person singular)
alaca baykuşlarını (accusative definite second-person singular)
alaca baykuşunu (accusative definite singular third-person)
alaca baykuşlarını (accusative definite singular third-person)
alaca baykuşumuzu (accusative definite first-person plural)
alaca baykuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
alaca baykuşunuzu (accusative definite plural second-person)
alaca baykuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
alaca baykuşlarını (accusative definite plural third-person)
alaca baykuşuma (dative first-person singular)
alaca baykuşlarıma (dative first-person singular)
alaca baykuşuna (dative second-person singular)
alaca baykuşlarına (dative second-person singular)
alaca baykuşuna (dative singular third-person)
alaca baykuşlarına (dative singular third-person)
alaca baykuşumuza (dative first-person plural)
alaca baykuşlarımıza (dative first-person plural)
alaca baykuşunuza (dative plural second-person)
alaca baykuşlarınıza (dative plural second-person)
alaca baykuşlarına (dative plural third-person)
alaca baykuşumda (first-person locative singular)
alaca baykuşlarımda (first-person locative singular)
alaca baykuşunda (locative second-person singular)
alaca baykuşlarında (locative second-person singular)
alaca baykuşunda (locative singular third-person)
alaca baykuşlarında (locative singular third-person)
alaca baykuşumuzda (first-person locative plural)
alaca baykuşlarımızda (first-person locative plural)
alaca baykuşunuzda (locative plural second-person)
alaca baykuşlarınızda (locative plural second-person)
alaca baykuşlarında (locative plural third-person)
alaca baykuşumdan (ablative first-person singular)
alaca baykuşlarımdan (ablative first-person singular)
alaca baykuşundan (ablative second-person singular)
alaca baykuşlarından (ablative second-person singular)
alaca baykuşundan (ablative singular third-person)
alaca baykuşlarından (ablative singular third-person)
alaca baykuşumuzdan (ablative first-person plural)
alaca baykuşlarımızdan (ablative first-person plural)
alaca baykuşunuzdan (ablative plural second-person)
alaca baykuşlarınızdan (ablative plural second-person)
alaca baykuşlarından (ablative plural third-person)
alaca baykuşumun (first-person genitive singular)
alaca baykuşlarımın (first-person genitive singular)
alaca baykuşunun (genitive second-person singular)
alaca baykuşlarının (genitive second-person singular)
alaca baykuşunun (genitive singular third-person)
alaca baykuşlarının (genitive singular third-person)
alaca baykuşumuzun (first-person genitive plural)
alaca baykuşlarımızın (first-person genitive plural)
alaca baykuşunuzun (genitive plural second-person)
alaca baykuşlarınızın (genitive plural second-person)
alaca baykuşlarının (genitive plural third-person)

Compound of alaca (“multi-coloured”) + baykuş (“owl”)


bozon

head

bozon (definite accusative bozonu, plural bozonlar)

bozonu (accusative definite)
bozonlar (plural)


haç

haç (definite accusative haçı, plural haçlar)

haçı (accusative definite)
haçlar (plural)
haç (nominative singular)
haçlar (nominative plural)
haçı (accusative definite singular)
haçları (accusative definite plural)
haça (dative singular)
haçlara (dative plural)
haçta (locative singular)
haçlarda (locative plural)
haçtan (ablative singular)
haçlardan (ablative plural)
haçın (genitive singular)
haçların (genitive plural)
haçım (first-person nominative singular)
haçlarım (first-person nominative singular)
haçın (nominative second-person singular)
haçların (nominative second-person singular)
haçı (nominative singular third-person)
haçları (nominative singular third-person)
haçımız (first-person nominative plural)
haçlarımız (first-person nominative plural)
haçınız (nominative plural second-person)
haçlarınız (nominative plural second-person)
haçları (nominative plural third-person)
haçımı (accusative definite first-person singular)
haçlarımı (accusative definite first-person singular)
haçını (accusative definite second-person singular)
haçlarını (accusative definite second-person singular)
haçını (accusative definite singular third-person)
haçlarını (accusative definite singular third-person)
haçımızı (accusative definite first-person plural)
haçlarımızı (accusative definite first-person plural)
haçınızı (accusative definite plural second-person)
haçlarınızı (accusative definite plural second-person)
haçlarını (accusative definite plural third-person)
haçıma (dative first-person singular)
haçlarıma (dative first-person singular)
haçına (dative second-person singular)
haçlarına (dative second-person singular)
haçına (dative singular third-person)
haçlarına (dative singular third-person)
haçımıza (dative first-person plural)
haçlarımıza (dative first-person plural)
haçınıza (dative plural second-person)
haçlarınıza (dative plural second-person)
haçlarına (dative plural third-person)
haçımda (first-person locative singular)
haçlarımda (first-person locative singular)
haçında (locative second-person singular)
haçlarında (locative second-person singular)
haçında (locative singular third-person)
haçlarında (locative singular third-person)
haçımızda (first-person locative plural)
haçlarımızda (first-person locative plural)
haçınızda (locative plural second-person)
haçlarınızda (locative plural second-person)
haçlarında (locative plural third-person)
haçımdan (ablative first-person singular)
haçlarımdan (ablative first-person singular)
haçından (ablative second-person singular)
haçlarından (ablative second-person singular)
haçından (ablative singular third-person)
haçlarından (ablative singular third-person)
haçımızdan (ablative first-person plural)
haçlarımızdan (ablative first-person plural)
haçınızdan (ablative plural second-person)
haçlarınızdan (ablative plural second-person)
haçlarından (ablative plural third-person)
haçımın (first-person genitive singular)
haçlarımın (first-person genitive singular)
haçının (genitive second-person singular)
haçlarının (genitive second-person singular)
haçının (genitive singular third-person)
haçlarının (genitive singular third-person)
haçımızın (first-person genitive plural)
haçlarımızın (first-person genitive plural)
haçınızın (genitive plural second-person)
haçlarınızın (genitive plural second-person)
haçlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish خاچ (haç), هاچ (haç), from Middle Armenian խաչ (xačʻ, “cross”).

haç çıkarmak

to make [draw] the sign of the cross upon oneself, to cross oneself

gamalı haç

Kızıl Haç Cemiyeti


vernik

vernik (definite accusative verniği, plural vernikler)

verniği (accusative definite)
vernikler (plural)
vernik (nominative singular)
vernikler (nominative plural)
verniği (accusative definite singular)
vernikleri (accusative definite plural)
verniğe (dative singular)
verniklere (dative plural)
vernikte (locative singular)
verniklerde (locative plural)
vernikten (ablative singular)
verniklerden (ablative plural)
verniğin (genitive singular)
verniklerin (genitive plural)
verniğim (first-person nominative singular)
verniklerim (first-person nominative singular)
verniğin (nominative second-person singular)
verniklerin (nominative second-person singular)
verniği (nominative singular third-person)
vernikleri (nominative singular third-person)
verniğimiz (first-person nominative plural)
verniklerimiz (first-person nominative plural)
verniğiniz (nominative plural second-person)
vernikleriniz (nominative plural second-person)
vernikleri (nominative plural third-person)
verniğimi (accusative definite first-person singular)
verniklerimi (accusative definite first-person singular)
verniğini (accusative definite second-person singular)
verniklerini (accusative definite second-person singular)
verniğini (accusative definite singular third-person)
verniklerini (accusative definite singular third-person)
verniğimizi (accusative definite first-person plural)
verniklerimizi (accusative definite first-person plural)
verniğinizi (accusative definite plural second-person)
verniklerinizi (accusative definite plural second-person)
verniklerini (accusative definite plural third-person)
verniğime (dative first-person singular)
verniklerime (dative first-person singular)
verniğine (dative second-person singular)
verniklerine (dative second-person singular)
verniğine (dative singular third-person)
verniklerine (dative singular third-person)
verniğimize (dative first-person plural)
verniklerimize (dative first-person plural)
verniğinize (dative plural second-person)
verniklerinize (dative plural second-person)
verniklerine (dative plural third-person)
verniğimde (first-person locative singular)
verniklerimde (first-person locative singular)
verniğinde (locative second-person singular)
verniklerinde (locative second-person singular)
verniğinde (locative singular third-person)
verniklerinde (locative singular third-person)
verniğimizde (first-person locative plural)
verniklerimizde (first-person locative plural)
verniğinizde (locative plural second-person)
verniklerinizde (locative plural second-person)
verniklerinde (locative plural third-person)
verniğimden (ablative first-person singular)
verniklerimden (ablative first-person singular)
verniğinden (ablative second-person singular)
verniklerinden (ablative second-person singular)
verniğinden (ablative singular third-person)
verniklerinden (ablative singular third-person)
verniğimizden (ablative first-person plural)
verniklerimizden (ablative first-person plural)
verniğinizden (ablative plural second-person)
verniklerinizden (ablative plural second-person)
verniklerinden (ablative plural third-person)
verniğimin (first-person genitive singular)
verniklerimin (first-person genitive singular)
verniğinin (genitive second-person singular)
verniklerinin (genitive second-person singular)
verniğinin (genitive singular third-person)
verniklerinin (genitive singular third-person)
verniğimizin (first-person genitive plural)
verniklerimizin (first-person genitive plural)
verniğinizin (genitive plural second-person)
verniklerinizin (genitive plural second-person)
verniklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ورنیك (vernik), itself from Greek βερνίκη (verníki) or Italian vernice.


nafaka

nafaka (definite accusative nafakayı, plural nafakalar)

nafakayı (accusative definite)
nafakalar (plural)
nafaka (nominative singular)
nafakalar (nominative plural)
nafakayı (accusative definite singular)
nafakaları (accusative definite plural)
nafakaya (dative singular)
nafakalara (dative plural)
nafakada (locative singular)
nafakalarda (locative plural)
nafakadan (ablative singular)
nafakalardan (ablative plural)
nafakanın (genitive singular)
nafakaların (genitive plural)
nafakam (first-person nominative singular)
nafakalarım (first-person nominative singular)
nafakan (nominative second-person singular)
nafakaların (nominative second-person singular)
nafakası (nominative singular third-person)
nafakaları (nominative singular third-person)
nafakamız (first-person nominative plural)
nafakalarımız (first-person nominative plural)
nafakanız (nominative plural second-person)
nafakalarınız (nominative plural second-person)
nafakaları (nominative plural third-person)
nafakamı (accusative definite first-person singular)
nafakalarımı (accusative definite first-person singular)
nafakanı (accusative definite second-person singular)
nafakalarını (accusative definite second-person singular)
nafakasını (accusative definite singular third-person)
nafakalarını (accusative definite singular third-person)
nafakamızı (accusative definite first-person plural)
nafakalarımızı (accusative definite first-person plural)
nafakanızı (accusative definite plural second-person)
nafakalarınızı (accusative definite plural second-person)
nafakalarını (accusative definite plural third-person)
nafakama (dative first-person singular)
nafakalarıma (dative first-person singular)
nafakana (dative second-person singular)
nafakalarına (dative second-person singular)
nafakasına (dative singular third-person)
nafakalarına (dative singular third-person)
nafakamıza (dative first-person plural)
nafakalarımıza (dative first-person plural)
nafakanıza (dative plural second-person)
nafakalarınıza (dative plural second-person)
nafakalarına (dative plural third-person)
nafakamda (first-person locative singular)
nafakalarımda (first-person locative singular)
nafakanda (locative second-person singular)
nafakalarında (locative second-person singular)
nafakasında (locative singular third-person)
nafakalarında (locative singular third-person)
nafakamızda (first-person locative plural)
nafakalarımızda (first-person locative plural)
nafakanızda (locative plural second-person)
nafakalarınızda (locative plural second-person)
nafakalarında (locative plural third-person)
nafakamdan (ablative first-person singular)
nafakalarımdan (ablative first-person singular)
nafakandan (ablative second-person singular)
nafakalarından (ablative second-person singular)
nafakasından (ablative singular third-person)
nafakalarından (ablative singular third-person)
nafakamızdan (ablative first-person plural)
nafakalarımızdan (ablative first-person plural)
nafakanızdan (ablative plural second-person)
nafakalarınızdan (ablative plural second-person)
nafakalarından (ablative plural third-person)
nafakamın (first-person genitive singular)
nafakalarımın (first-person genitive singular)
nafakanın (genitive second-person singular)
nafakalarının (genitive second-person singular)
nafakasının (genitive singular third-person)
nafakalarının (genitive singular third-person)
nafakamızın (first-person genitive plural)
nafakalarımızın (first-person genitive plural)
nafakanızın (genitive plural second-person)
nafakalarınızın (genitive plural second-person)
nafakalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نفقه (nafaka), from Arabic نَفَقَة (nafaqa).

inh+

All that is needed for one to get by; subsistence.

(law) alimony (court-mandated allowance made to dependant(s))


tanım

first-person singular possessive of tanı