çay makinası

head

çay makinası (definite accusative çay makinasını, plural çay makinaları)

çay makinasını (accusative definite)
çay makinaları (plural)
çay makinası (nominative singular)
çay makinaları (nominative plural)
çay makinasını (accusative definite singular)
çay makinalarını (accusative definite plural)
çay makinasına (dative singular)
çay makinalarına (dative plural)
çay makinasında (locative singular)
çay makinalarında (locative plural)
çay makinasından (ablative singular)
çay makinalarından (ablative plural)
çay makinasının (genitive singular)
çay makinalarının (genitive plural)
çay makinam (first-person nominative singular)
çay makinalarım (first-person nominative singular)
çay makinan (nominative second-person singular)
çay makinaların (nominative second-person singular)
çay makinası (nominative singular third-person)
çay makinaları (nominative singular third-person)
çay makinamız (first-person nominative plural)
çay makinalarımız (first-person nominative plural)
çay makinanız (nominative plural second-person)
çay makinalarınız (nominative plural second-person)
çay makinaları (nominative plural third-person)
çay makinamı (accusative definite first-person singular)
çay makinalarımı (accusative definite first-person singular)
çay makinanı (accusative definite second-person singular)
çay makinalarını (accusative definite second-person singular)
çay makinasını (accusative definite singular third-person)
çay makinalarını (accusative definite singular third-person)
çay makinamızı (accusative definite first-person plural)
çay makinalarımızı (accusative definite first-person plural)
çay makinanızı (accusative definite plural second-person)
çay makinalarınızı (accusative definite plural second-person)
çay makinalarını (accusative definite plural third-person)
çay makinama (dative first-person singular)
çay makinalarıma (dative first-person singular)
çay makinana (dative second-person singular)
çay makinalarına (dative second-person singular)
çay makinasına (dative singular third-person)
çay makinalarına (dative singular third-person)
çay makinamıza (dative first-person plural)
çay makinalarımıza (dative first-person plural)
çay makinanıza (dative plural second-person)
çay makinalarınıza (dative plural second-person)
çay makinalarına (dative plural third-person)
çay makinamda (first-person locative singular)
çay makinalarımda (first-person locative singular)
çay makinanda (locative second-person singular)
çay makinalarında (locative second-person singular)
çay makinasında (locative singular third-person)
çay makinalarında (locative singular third-person)
çay makinamızda (first-person locative plural)
çay makinalarımızda (first-person locative plural)
çay makinanızda (locative plural second-person)
çay makinalarınızda (locative plural second-person)
çay makinalarında (locative plural third-person)
çay makinamdan (ablative first-person singular)
çay makinalarımdan (ablative first-person singular)
çay makinandan (ablative second-person singular)
çay makinalarından (ablative second-person singular)
çay makinasından (ablative singular third-person)
çay makinalarından (ablative singular third-person)
çay makinamızdan (ablative first-person plural)
çay makinalarımızdan (ablative first-person plural)
çay makinanızdan (ablative plural second-person)
çay makinalarınızdan (ablative plural second-person)
çay makinalarından (ablative plural third-person)
çay makinamın (first-person genitive singular)
çay makinalarımın (first-person genitive singular)
çay makinanın (genitive second-person singular)
çay makinalarının (genitive second-person singular)
çay makinasının (genitive singular third-person)
çay makinalarının (genitive singular third-person)
çay makinamızın (first-person genitive plural)
çay makinalarımızın (first-person genitive plural)
çay makinanızın (genitive plural second-person)
çay makinalarınızın (genitive plural second-person)
çay makinalarının (genitive plural third-person)

Compound of çay (“tea”) + makina (“machine”)


kesme şeker

head

kesme şeker (definite accusative kesme şekeri, plural kesme şekerler)

kesme şekeri (accusative definite)
kesme şekerler (plural)
kesme şeker (nominative singular)
kesme şekerler (nominative plural)
kesme şekeri (accusative definite singular)
kesme şekerleri (accusative definite plural)
kesme şekere (dative singular)
kesme şekerlere (dative plural)
kesme şekerde (locative singular)
kesme şekerlerde (locative plural)
kesme şekerden (ablative singular)
kesme şekerlerden (ablative plural)
kesme şekerin (genitive singular)
kesme şekerlerin (genitive plural)
kesme şekerim (first-person nominative singular)
kesme şekerlerim (first-person nominative singular)
kesme şekerin (nominative second-person singular)
kesme şekerlerin (nominative second-person singular)
kesme şekeri (nominative singular third-person)
kesme şekerleri (nominative singular third-person)
kesme şekerimiz (first-person nominative plural)
kesme şekerlerimiz (first-person nominative plural)
kesme şekeriniz (nominative plural second-person)
kesme şekerleriniz (nominative plural second-person)
kesme şekerleri (nominative plural third-person)
kesme şekerimi (accusative definite first-person singular)
kesme şekerlerimi (accusative definite first-person singular)
kesme şekerini (accusative definite second-person singular)
kesme şekerlerini (accusative definite second-person singular)
kesme şekerini (accusative definite singular third-person)
kesme şekerlerini (accusative definite singular third-person)
kesme şekerimizi (accusative definite first-person plural)
kesme şekerlerimizi (accusative definite first-person plural)
kesme şekerinizi (accusative definite plural second-person)
kesme şekerlerinizi (accusative definite plural second-person)
kesme şekerlerini (accusative definite plural third-person)
kesme şekerime (dative first-person singular)
kesme şekerlerime (dative first-person singular)
kesme şekerine (dative second-person singular)
kesme şekerlerine (dative second-person singular)
kesme şekerine (dative singular third-person)
kesme şekerlerine (dative singular third-person)
kesme şekerimize (dative first-person plural)
kesme şekerlerimize (dative first-person plural)
kesme şekerinize (dative plural second-person)
kesme şekerlerinize (dative plural second-person)
kesme şekerlerine (dative plural third-person)
kesme şekerimde (first-person locative singular)
kesme şekerlerimde (first-person locative singular)
kesme şekerinde (locative second-person singular)
kesme şekerlerinde (locative second-person singular)
kesme şekerinde (locative singular third-person)
kesme şekerlerinde (locative singular third-person)
kesme şekerimizde (first-person locative plural)
kesme şekerlerimizde (first-person locative plural)
kesme şekerinizde (locative plural second-person)
kesme şekerlerinizde (locative plural second-person)
kesme şekerlerinde (locative plural third-person)
kesme şekerimden (ablative first-person singular)
kesme şekerlerimden (ablative first-person singular)
kesme şekerinden (ablative second-person singular)
kesme şekerlerinden (ablative second-person singular)
kesme şekerinden (ablative singular third-person)
kesme şekerlerinden (ablative singular third-person)
kesme şekerimizden (ablative first-person plural)
kesme şekerlerimizden (ablative first-person plural)
kesme şekerinizden (ablative plural second-person)
kesme şekerlerinizden (ablative plural second-person)
kesme şekerlerinden (ablative plural third-person)
kesme şekerimin (first-person genitive singular)
kesme şekerlerimin (first-person genitive singular)
kesme şekerinin (genitive second-person singular)
kesme şekerlerinin (genitive second-person singular)
kesme şekerinin (genitive singular third-person)
kesme şekerlerinin (genitive singular third-person)
kesme şekerimizin (first-person genitive plural)
kesme şekerlerimizin (first-person genitive plural)
kesme şekerinizin (genitive plural second-person)
kesme şekerlerinizin (genitive plural second-person)
kesme şekerlerinin (genitive plural third-person)

Compound of kesme (“cut, cutten”) + şeker (“sugar”)


sallantı

head

sallantı (definite accusative sallantıyı, plural sallantılar)

sallantıyı (accusative definite)
sallantılar (plural)
sallantı (nominative singular)
sallantılar (nominative plural)
sallantıyı (accusative definite singular)
sallantıları (accusative definite plural)
sallantıya (dative singular)
sallantılara (dative plural)
sallantıda (locative singular)
sallantılarda (locative plural)
sallantıdan (ablative singular)
sallantılardan (ablative plural)
sallantının (genitive singular)
sallantıların (genitive plural)
sallantım (first-person nominative singular)
sallantılarım (first-person nominative singular)
sallantın (nominative second-person singular)
sallantıların (nominative second-person singular)
sallantısı (nominative singular third-person)
sallantıları (nominative singular third-person)
sallantımız (first-person nominative plural)
sallantılarımız (first-person nominative plural)
sallantınız (nominative plural second-person)
sallantılarınız (nominative plural second-person)
sallantıları (nominative plural third-person)
sallantımı (accusative definite first-person singular)
sallantılarımı (accusative definite first-person singular)
sallantını (accusative definite second-person singular)
sallantılarını (accusative definite second-person singular)
sallantısını (accusative definite singular third-person)
sallantılarını (accusative definite singular third-person)
sallantımızı (accusative definite first-person plural)
sallantılarımızı (accusative definite first-person plural)
sallantınızı (accusative definite plural second-person)
sallantılarınızı (accusative definite plural second-person)
sallantılarını (accusative definite plural third-person)
sallantıma (dative first-person singular)
sallantılarıma (dative first-person singular)
sallantına (dative second-person singular)
sallantılarına (dative second-person singular)
sallantısına (dative singular third-person)
sallantılarına (dative singular third-person)
sallantımıza (dative first-person plural)
sallantılarımıza (dative first-person plural)
sallantınıza (dative plural second-person)
sallantılarınıza (dative plural second-person)
sallantılarına (dative plural third-person)
sallantımda (first-person locative singular)
sallantılarımda (first-person locative singular)
sallantında (locative second-person singular)
sallantılarında (locative second-person singular)
sallantısında (locative singular third-person)
sallantılarında (locative singular third-person)
sallantımızda (first-person locative plural)
sallantılarımızda (first-person locative plural)
sallantınızda (locative plural second-person)
sallantılarınızda (locative plural second-person)
sallantılarında (locative plural third-person)
sallantımdan (ablative first-person singular)
sallantılarımdan (ablative first-person singular)
sallantından (ablative second-person singular)
sallantılarından (ablative second-person singular)
sallantısından (ablative singular third-person)
sallantılarından (ablative singular third-person)
sallantımızdan (ablative first-person plural)
sallantılarımızdan (ablative first-person plural)
sallantınızdan (ablative plural second-person)
sallantılarınızdan (ablative plural second-person)
sallantılarından (ablative plural third-person)
sallantımın (first-person genitive singular)
sallantılarımın (first-person genitive singular)
sallantının (genitive second-person singular)
sallantılarının (genitive second-person singular)
sallantısının (genitive singular third-person)
sallantılarının (genitive singular third-person)
sallantımızın (first-person genitive plural)
sallantılarımızın (first-person genitive plural)
sallantınızın (genitive plural second-person)
sallantılarınızın (genitive plural second-person)
sallantılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صاللانمق (ṣallanmaḳ, “to swing, to rock, to oscillate, to vibrate, to falter”), from Ottoman Turkish صاللامق (ṣallamaḳ, “to swing or rock to and fro, to mind, to pay attention”), from Ottoman Turkish صالمق (ṣalmaḳ, “to let go, to free, to let hang down, to send”), from Proto-Turkic *sal- (“to swing, to let hang down, to let go, to spare, to set free, to drop, to lower”), morphologically salla- + -n + -tı.

inh

(figuratively) Leaving something in suspense, delaying, procrastinating.


uğultu

head

uğultu (definite accusative uğultuyu, plural uğultular)

uğultuyu (accusative definite)
uğultular (plural)
uğultu (nominative singular)
uğultular (nominative plural)
uğultuyu (accusative definite singular)
uğultuları (accusative definite plural)
uğultuya (dative singular)
uğultulara (dative plural)
uğultuda (locative singular)
uğultularda (locative plural)
uğultudan (ablative singular)
uğultulardan (ablative plural)
uğultunun (genitive singular)
uğultuların (genitive plural)
uğultum (first-person nominative singular)
uğultularım (first-person nominative singular)
uğultun (nominative second-person singular)
uğultuların (nominative second-person singular)
uğultusu (nominative singular third-person)
uğultuları (nominative singular third-person)
uğultumuz (first-person nominative plural)
uğultularımız (first-person nominative plural)
uğultunuz (nominative plural second-person)
uğultularınız (nominative plural second-person)
uğultuları (nominative plural third-person)
uğultumu (accusative definite first-person singular)
uğultularımı (accusative definite first-person singular)
uğultunu (accusative definite second-person singular)
uğultularını (accusative definite second-person singular)
uğultusunu (accusative definite singular third-person)
uğultularını (accusative definite singular third-person)
uğultumuzu (accusative definite first-person plural)
uğultularımızı (accusative definite first-person plural)
uğultunuzu (accusative definite plural second-person)
uğultularınızı (accusative definite plural second-person)
uğultularını (accusative definite plural third-person)
uğultuma (dative first-person singular)
uğultularıma (dative first-person singular)
uğultuna (dative second-person singular)
uğultularına (dative second-person singular)
uğultusuna (dative singular third-person)
uğultularına (dative singular third-person)
uğultumuza (dative first-person plural)
uğultularımıza (dative first-person plural)
uğultunuza (dative plural second-person)
uğultularınıza (dative plural second-person)
uğultularına (dative plural third-person)
uğultumda (first-person locative singular)
uğultularımda (first-person locative singular)
uğultunda (locative second-person singular)
uğultularında (locative second-person singular)
uğultusunda (locative singular third-person)
uğultularında (locative singular third-person)
uğultumuzda (first-person locative plural)
uğultularımızda (first-person locative plural)
uğultunuzda (locative plural second-person)
uğultularınızda (locative plural second-person)
uğultularında (locative plural third-person)
uğultumdan (ablative first-person singular)
uğultularımdan (ablative first-person singular)
uğultundan (ablative second-person singular)
uğultularından (ablative second-person singular)
uğultusundan (ablative singular third-person)
uğultularından (ablative singular third-person)
uğultumuzdan (ablative first-person plural)
uğultularımızdan (ablative first-person plural)
uğultunuzdan (ablative plural second-person)
uğultularınızdan (ablative plural second-person)
uğultularından (ablative plural third-person)
uğultumun (first-person genitive singular)
uğultularımın (first-person genitive singular)
uğultunun (genitive second-person singular)
uğultularının (genitive second-person singular)
uğultusunun (genitive singular third-person)
uğultularının (genitive singular third-person)
uğultumuzun (first-person genitive plural)
uğultularımızın (first-person genitive plural)
uğultunuzun (genitive plural second-person)
uğultularınızın (genitive plural second-person)
uğultularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوغلدی (uġuldu, “a humming, buzzing noise”), from Ottoman Turkish اوغلمق (uġlamak, “to hum, to buzz”), from Ottoman Turkish اوغو (uġu, “onomatopoeic for; a hum, buzz, humming or buzzing sound”), morphologically uğul + -tu.

inh

Loud, hoarse and disturbing noise, a humming or howling sound.


Marksist

head

Marksist (definite accusative Marksisti, plural Marksistler)

Marksisti (accusative definite)
Marksistler (plural)


Marksizm

Marksizm (definite accusative Marksizmi, plural Marksizmler)

Marksizmi (accusative definite)
Marksizmler (plural)


avuntu

avuntu (definite accusative avuntuyu, plural avuntular)

avuntuyu (accusative definite)
avuntular (plural)
avuntu (nominative singular)
avuntular (nominative plural)
avuntuyu (accusative definite singular)
avuntuları (accusative definite plural)
avuntuya (dative singular)
avuntulara (dative plural)
avuntuda (locative singular)
avuntularda (locative plural)
avuntudan (ablative singular)
avuntulardan (ablative plural)
avuntunun (genitive singular)
avuntuların (genitive plural)
avuntum (first-person nominative singular)
avuntularım (first-person nominative singular)
avuntun (nominative second-person singular)
avuntuların (nominative second-person singular)
avuntusu (nominative singular third-person)
avuntuları (nominative singular third-person)
avuntumuz (first-person nominative plural)
avuntularımız (first-person nominative plural)
avuntunuz (nominative plural second-person)
avuntularınız (nominative plural second-person)
avuntuları (nominative plural third-person)
avuntumu (accusative definite first-person singular)
avuntularımı (accusative definite first-person singular)
avuntunu (accusative definite second-person singular)
avuntularını (accusative definite second-person singular)
avuntusunu (accusative definite singular third-person)
avuntularını (accusative definite singular third-person)
avuntumuzu (accusative definite first-person plural)
avuntularımızı (accusative definite first-person plural)
avuntunuzu (accusative definite plural second-person)
avuntularınızı (accusative definite plural second-person)
avuntularını (accusative definite plural third-person)
avuntuma (dative first-person singular)
avuntularıma (dative first-person singular)
avuntuna (dative second-person singular)
avuntularına (dative second-person singular)
avuntusuna (dative singular third-person)
avuntularına (dative singular third-person)
avuntumuza (dative first-person plural)
avuntularımıza (dative first-person plural)
avuntunuza (dative plural second-person)
avuntularınıza (dative plural second-person)
avuntularına (dative plural third-person)
avuntumda (first-person locative singular)
avuntularımda (first-person locative singular)
avuntunda (locative second-person singular)
avuntularında (locative second-person singular)
avuntusunda (locative singular third-person)
avuntularında (locative singular third-person)
avuntumuzda (first-person locative plural)
avuntularımızda (first-person locative plural)
avuntunuzda (locative plural second-person)
avuntularınızda (locative plural second-person)
avuntularında (locative plural third-person)
avuntumdan (ablative first-person singular)
avuntularımdan (ablative first-person singular)
avuntundan (ablative second-person singular)
avuntularından (ablative second-person singular)
avuntusundan (ablative singular third-person)
avuntularından (ablative singular third-person)
avuntumuzdan (ablative first-person plural)
avuntularımızdan (ablative first-person plural)
avuntunuzdan (ablative plural second-person)
avuntularınızdan (ablative plural second-person)
avuntularından (ablative plural third-person)
avuntumun (first-person genitive singular)
avuntularımın (first-person genitive singular)
avuntunun (genitive second-person singular)
avuntularının (genitive second-person singular)
avuntusunun (genitive singular third-person)
avuntularının (genitive singular third-person)
avuntumuzun (first-person genitive plural)
avuntularımızın (first-person genitive plural)
avuntunuzun (genitive plural second-person)
avuntularınızın (genitive plural second-person)
avuntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آونمق (avunmaḳ, “to be occupied with something in the mind, and so insensible to what transpires”), from Proto-Turkic *abïn- (“to enjoy oneself, to be happy, to comfort”), possibly from Old Turkic *ab- (“to crowd, to come together”), morphologically avun- + -tu.

der

A thing that consoles a person, that someone finds consolation in; solace, relief, distraction.

The act of trying to relieve someone's distress through emotional support.


Ebru

head

Ebru (definite accusative Ebruyu, plural Ebrular)

Ebruyu (accusative definite)
Ebrular (plural)
Ebru (nominative singular)
Ebrular (nominative plural)
Ebruyu (accusative definite singular)
Ebruları (accusative definite plural)
Ebruya (dative singular)
Ebrulara (dative plural)
Ebruda (locative singular)
Ebrularda (locative plural)
Ebrudan (ablative singular)
Ebrulardan (ablative plural)
Ebrunun (genitive singular)
Ebruların (genitive plural)
Ebrum (first-person nominative singular)
Ebrularım (first-person nominative singular)
Ebrun (nominative second-person singular)
Ebruların (nominative second-person singular)
Ebrusu (nominative singular third-person)
Ebruları (nominative singular third-person)
Ebrumuz (first-person nominative plural)
Ebrularımız (first-person nominative plural)
Ebrunuz (nominative plural second-person)
Ebrularınız (nominative plural second-person)
Ebruları (nominative plural third-person)
Ebrumu (accusative definite first-person singular)
Ebrularımı (accusative definite first-person singular)
Ebrunu (accusative definite second-person singular)
Ebrularını (accusative definite second-person singular)
Ebrusunu (accusative definite singular third-person)
Ebrularını (accusative definite singular third-person)
Ebrumuzu (accusative definite first-person plural)
Ebrularımızı (accusative definite first-person plural)
Ebrunuzu (accusative definite plural second-person)
Ebrularınızı (accusative definite plural second-person)
Ebrularını (accusative definite plural third-person)
Ebruma (dative first-person singular)
Ebrularıma (dative first-person singular)
Ebruna (dative second-person singular)
Ebrularına (dative second-person singular)
Ebrusuna (dative singular third-person)
Ebrularına (dative singular third-person)
Ebrumuza (dative first-person plural)
Ebrularımıza (dative first-person plural)
Ebrunuza (dative plural second-person)
Ebrularınıza (dative plural second-person)
Ebrularına (dative plural third-person)
Ebrumda (first-person locative singular)
Ebrularımda (first-person locative singular)
Ebrunda (locative second-person singular)
Ebrularında (locative second-person singular)
Ebrusunda (locative singular third-person)
Ebrularında (locative singular third-person)
Ebrumuzda (first-person locative plural)
Ebrularımızda (first-person locative plural)
Ebrunuzda (locative plural second-person)
Ebrularınızda (locative plural second-person)
Ebrularında (locative plural third-person)
Ebrumdan (ablative first-person singular)
Ebrularımdan (ablative first-person singular)
Ebrundan (ablative second-person singular)
Ebrularından (ablative second-person singular)
Ebrusundan (ablative singular third-person)
Ebrularından (ablative singular third-person)
Ebrumuzdan (ablative first-person plural)
Ebrularımızdan (ablative first-person plural)
Ebrunuzdan (ablative plural second-person)
Ebrularınızdan (ablative plural second-person)
Ebrularından (ablative plural third-person)
Ebrumun (first-person genitive singular)
Ebrularımın (first-person genitive singular)
Ebrunun (genitive second-person singular)
Ebrularının (genitive second-person singular)
Ebrusunun (genitive singular third-person)
Ebrularının (genitive singular third-person)
Ebrumuzun (first-person genitive plural)
Ebrularımızın (first-person genitive plural)
Ebrunuzun (genitive plural second-person)
Ebrularınızın (genitive plural second-person)
Ebrularının (genitive plural third-person)
Ebruyum (first-person predicative present singular)
Ebru muyum? (first-person interrogative predicative present singular)
Ebru değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
Ebru değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
Ebrusun (predicative present second-person singular)
Ebru musun? (interrogative predicative present second-person singular)
Ebru değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
Ebru değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
Ebru (predicative present singular third-person)
Ebrudur (predicative present singular third-person)
Ebru mu? (interrogative predicative present singular third-person)
Ebru değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
Ebru değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
Ebruyuz (first-person plural predicative present)
Ebru muyuz? (first-person interrogative plural predicative present)
Ebru değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
Ebru değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
Ebrusunuz (plural predicative present second-person)
Ebru musunuz? (interrogative plural predicative present second-person)
Ebru değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
Ebru değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
Ebru (plural predicative present third-person)
Ebrular (plural predicative present third-person)
Ebru mı? (interrogative plural predicative present third-person)
Ebrular mı? (interrogative plural predicative present third-person)
Ebru değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
Ebru değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
Ebru değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
Ebruydum (first-person past predicative singular)
Ebru muydum? (first-person interrogative past predicative singular)
Ebru değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
Ebru değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
Ebruydun (past predicative second-person singular)
Ebru muydun? (interrogative past predicative second-person singular)
Ebru değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
Ebru değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
Ebruydu (past predicative singular third-person)
Ebru muydu? (interrogative past predicative singular third-person)
Ebru değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
Ebru değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
Ebruyduk (first-person past plural predicative)
Ebru muyduk? (first-person interrogative past plural predicative)
Ebru değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
Ebru değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
Ebruydunuz (past plural predicative second-person)
Ebru muydunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
Ebru değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
Ebru değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
Ebruydular (past plural predicative third-person)
Ebru muydular? (interrogative past plural predicative third-person)
Ebru değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
Ebru değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
Ebru değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
Ebruymuşum (first-person past predicative singular)
Ebru muymuşum? (first-person interrogative past predicative singular)
Ebru değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
Ebru değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
Ebruymuşsun (past predicative second-person singular)
Ebru muymuşsun? (interrogative past predicative second-person singular)
Ebru değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
Ebru değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
Ebruymuş (past predicative singular third-person)
Ebru muymuş? (interrogative past predicative singular third-person)
Ebru değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
Ebru değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
Ebruymuşuz (first-person past plural predicative)
Ebru muymuşuz? (first-person interrogative past plural predicative)
Ebru değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
Ebru değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
Ebruymuşsunuz (past plural predicative second-person)
Ebru muymuşsunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
Ebru değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
Ebru değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
Ebruymuşlar (past plural predicative third-person)
Ebru muymuşlar? (interrogative past plural predicative third-person)
Ebru değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
Ebru değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
Ebru değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
Ebruysam (conditional first-person predicative singular)
Ebru muysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
Ebru değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
Ebru değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
Ebruysan (conditional predicative second-person singular)
Ebru muysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
Ebru değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
Ebru değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
Ebruysa (conditional predicative singular third-person)
Ebru muysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
Ebru değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
Ebru değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
Ebruysak (conditional first-person plural predicative)
Ebru muysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
Ebru değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
Ebru değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
Ebruysanız (conditional plural predicative second-person)
Ebru muysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
Ebru değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
Ebru değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
Ebruysalar (conditional plural predicative third-person)
Ebru muysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
Ebru değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
Ebru değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


tümsek

tümsek (definite accusative tümsekyı, plural tümseklar)

tümsekyı (accusative definite)
tümseklar (plural)
tümsek (nominative singular)
tümsekler (nominative plural)
tümseği (accusative definite singular)
tümsekleri (accusative definite plural)
tümseğe (dative singular)
tümseklere (dative plural)
tümsekte (locative singular)
tümseklerde (locative plural)
tümsekten (ablative singular)
tümseklerden (ablative plural)
tümseğin (genitive singular)
tümseklerin (genitive plural)
tümseğim (first-person nominative singular)
tümseklerim (first-person nominative singular)
tümseğin (nominative second-person singular)
tümseklerin (nominative second-person singular)
tümseği (nominative singular third-person)
tümsekleri (nominative singular third-person)
tümseğimiz (first-person nominative plural)
tümseklerimiz (first-person nominative plural)
tümseğiniz (nominative plural second-person)
tümsekleriniz (nominative plural second-person)
tümsekleri (nominative plural third-person)
tümseğimi (accusative definite first-person singular)
tümseklerimi (accusative definite first-person singular)
tümseğini (accusative definite second-person singular)
tümseklerini (accusative definite second-person singular)
tümseğini (accusative definite singular third-person)
tümseklerini (accusative definite singular third-person)
tümseğimizi (accusative definite first-person plural)
tümseklerimizi (accusative definite first-person plural)
tümseğinizi (accusative definite plural second-person)
tümseklerinizi (accusative definite plural second-person)
tümseklerini (accusative definite plural third-person)
tümseğime (dative first-person singular)
tümseklerime (dative first-person singular)
tümseğine (dative second-person singular)
tümseklerine (dative second-person singular)
tümseğine (dative singular third-person)
tümseklerine (dative singular third-person)
tümseğimize (dative first-person plural)
tümseklerimize (dative first-person plural)
tümseğinize (dative plural second-person)
tümseklerinize (dative plural second-person)
tümseklerine (dative plural third-person)
tümseğimde (first-person locative singular)
tümseklerimde (first-person locative singular)
tümseğinde (locative second-person singular)
tümseklerinde (locative second-person singular)
tümseğinde (locative singular third-person)
tümseklerinde (locative singular third-person)
tümseğimizde (first-person locative plural)
tümseklerimizde (first-person locative plural)
tümseğinizde (locative plural second-person)
tümseklerinizde (locative plural second-person)
tümseklerinde (locative plural third-person)
tümseğimden (ablative first-person singular)
tümseklerimden (ablative first-person singular)
tümseğinden (ablative second-person singular)
tümseklerinden (ablative second-person singular)
tümseğinden (ablative singular third-person)
tümseklerinden (ablative singular third-person)
tümseğimizden (ablative first-person plural)
tümseklerimizden (ablative first-person plural)
tümseğinizden (ablative plural second-person)
tümseklerinizden (ablative plural second-person)
tümseklerinden (ablative plural third-person)
tümseğimin (first-person genitive singular)
tümseklerimin (first-person genitive singular)
tümseğinin (genitive second-person singular)
tümseklerinin (genitive second-person singular)
tümseğinin (genitive singular third-person)
tümseklerinin (genitive singular third-person)
tümseğimizin (first-person genitive plural)
tümseklerimizin (first-person genitive plural)
tümseğinizin (genitive plural second-person)
tümseklerinizin (genitive plural second-person)
tümseklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تومسك (tümsek, “a prominence, protuberance, a process”), from *tümse- (which lacks written record), from Ottoman Turkish توممك (tümmek, “to be protuberant, to rise as in a mound”), possibly from Proto-Turkic *tüm (“complete, whole, entire”), morphologically tüm + -se- + -k.


yarık

head

yarık (definite accusative yarığı, plural yarıklar)

yarığı (accusative definite)
yarıklar (plural)
yarık (nominative singular)
yarıklar (nominative plural)
yarığı (accusative definite singular)
yarıkları (accusative definite plural)
yarığa (dative singular)
yarıklara (dative plural)
yarıkta (locative singular)
yarıklarda (locative plural)
yarıktan (ablative singular)
yarıklardan (ablative plural)
yarığın (genitive singular)
yarıkların (genitive plural)
yarığım (first-person nominative singular)
yarıklarım (first-person nominative singular)
yarığın (nominative second-person singular)
yarıkların (nominative second-person singular)
yarığı (nominative singular third-person)
yarıkları (nominative singular third-person)
yarığımız (first-person nominative plural)
yarıklarımız (first-person nominative plural)
yarığınız (nominative plural second-person)
yarıklarınız (nominative plural second-person)
yarıkları (nominative plural third-person)
yarığımı (accusative definite first-person singular)
yarıklarımı (accusative definite first-person singular)
yarığını (accusative definite second-person singular)
yarıklarını (accusative definite second-person singular)
yarığını (accusative definite singular third-person)
yarıklarını (accusative definite singular third-person)
yarığımızı (accusative definite first-person plural)
yarıklarımızı (accusative definite first-person plural)
yarığınızı (accusative definite plural second-person)
yarıklarınızı (accusative definite plural second-person)
yarıklarını (accusative definite plural third-person)
yarığıma (dative first-person singular)
yarıklarıma (dative first-person singular)
yarığına (dative second-person singular)
yarıklarına (dative second-person singular)
yarığına (dative singular third-person)
yarıklarına (dative singular third-person)
yarığımıza (dative first-person plural)
yarıklarımıza (dative first-person plural)
yarığınıza (dative plural second-person)
yarıklarınıza (dative plural second-person)
yarıklarına (dative plural third-person)
yarığımda (first-person locative singular)
yarıklarımda (first-person locative singular)
yarığında (locative second-person singular)
yarıklarında (locative second-person singular)
yarığında (locative singular third-person)
yarıklarında (locative singular third-person)
yarığımızda (first-person locative plural)
yarıklarımızda (first-person locative plural)
yarığınızda (locative plural second-person)
yarıklarınızda (locative plural second-person)
yarıklarında (locative plural third-person)
yarığımdan (ablative first-person singular)
yarıklarımdan (ablative first-person singular)
yarığından (ablative second-person singular)
yarıklarından (ablative second-person singular)
yarığından (ablative singular third-person)
yarıklarından (ablative singular third-person)
yarığımızdan (ablative first-person plural)
yarıklarımızdan (ablative first-person plural)
yarığınızdan (ablative plural second-person)
yarıklarınızdan (ablative plural second-person)
yarıklarından (ablative plural third-person)
yarığımın (first-person genitive singular)
yarıklarımın (first-person genitive singular)
yarığının (genitive second-person singular)
yarıklarının (genitive second-person singular)
yarığının (genitive singular third-person)
yarıklarının (genitive singular third-person)
yarığımızın (first-person genitive plural)
yarıklarımızın (first-person genitive plural)
yarığınızın (genitive plural second-person)
yarıklarınızın (genitive plural second-person)
yarıklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یارق (yarıḳ, “split, cracked, fissured, a crack, fissure”), from Ottoman Turkish یارمق (yarmaḳ, “to split, to rend, to cut asunder”), from Proto-Turkic *yār- (“to split”), morphologically yar- + -ık. Cognates with Azerbaijani yarıq, Kazakh жарық (jaryq), Turkmen ýaryk, jaýryk, Uzbek yoriq.

inh

A place split open, a large crack, fissure.


çadır kent

head

çadır kent (definite accusative çadır kenti, plural çadır kentler)

çadır kenti (accusative definite)
çadır kentler (plural)
çadır kent (nominative singular)
çadır kentler (nominative plural)
çadır kenti (accusative definite singular)
çadır kentleri (accusative definite plural)
çadır kente (dative singular)
çadır kentlere (dative plural)
çadır kentte (locative singular)
çadır kentlerde (locative plural)
çadır kentten (ablative singular)
çadır kentlerden (ablative plural)
çadır kentin (genitive singular)
çadır kentlerin (genitive plural)
çadır kentim (first-person nominative singular)
çadır kentlerim (first-person nominative singular)
çadır kentin (nominative second-person singular)
çadır kentlerin (nominative second-person singular)
çadır kenti (nominative singular third-person)
çadır kentleri (nominative singular third-person)
çadır kentimiz (first-person nominative plural)
çadır kentlerimiz (first-person nominative plural)
çadır kentiniz (nominative plural second-person)
çadır kentleriniz (nominative plural second-person)
çadır kentleri (nominative plural third-person)
çadır kentimi (accusative definite first-person singular)
çadır kentlerimi (accusative definite first-person singular)
çadır kentini (accusative definite second-person singular)
çadır kentlerini (accusative definite second-person singular)
çadır kentini (accusative definite singular third-person)
çadır kentlerini (accusative definite singular third-person)
çadır kentimizi (accusative definite first-person plural)
çadır kentlerimizi (accusative definite first-person plural)
çadır kentinizi (accusative definite plural second-person)
çadır kentlerinizi (accusative definite plural second-person)
çadır kentlerini (accusative definite plural third-person)
çadır kentime (dative first-person singular)
çadır kentlerime (dative first-person singular)
çadır kentine (dative second-person singular)
çadır kentlerine (dative second-person singular)
çadır kentine (dative singular third-person)
çadır kentlerine (dative singular third-person)
çadır kentimize (dative first-person plural)
çadır kentlerimize (dative first-person plural)
çadır kentinize (dative plural second-person)
çadır kentlerinize (dative plural second-person)
çadır kentlerine (dative plural third-person)
çadır kentimde (first-person locative singular)
çadır kentlerimde (first-person locative singular)
çadır kentinde (locative second-person singular)
çadır kentlerinde (locative second-person singular)
çadır kentinde (locative singular third-person)
çadır kentlerinde (locative singular third-person)
çadır kentimizde (first-person locative plural)
çadır kentlerimizde (first-person locative plural)
çadır kentinizde (locative plural second-person)
çadır kentlerinizde (locative plural second-person)
çadır kentlerinde (locative plural third-person)
çadır kentimden (ablative first-person singular)
çadır kentlerimden (ablative first-person singular)
çadır kentinden (ablative second-person singular)
çadır kentlerinden (ablative second-person singular)
çadır kentinden (ablative singular third-person)
çadır kentlerinden (ablative singular third-person)
çadır kentimizden (ablative first-person plural)
çadır kentlerimizden (ablative first-person plural)
çadır kentinizden (ablative plural second-person)
çadır kentlerinizden (ablative plural second-person)
çadır kentlerinden (ablative plural third-person)
çadır kentimin (first-person genitive singular)
çadır kentlerimin (first-person genitive singular)
çadır kentinin (genitive second-person singular)
çadır kentlerinin (genitive second-person singular)
çadır kentinin (genitive singular third-person)
çadır kentlerinin (genitive singular third-person)
çadır kentimizin (first-person genitive plural)
çadır kentlerimizin (first-person genitive plural)
çadır kentinizin (genitive plural second-person)
çadır kentlerinizin (genitive plural second-person)
çadır kentlerinin (genitive plural third-person)

Temporary residential area consisting of tents set up in disaster zones.


patlak

patlak (definite accusative patlağı, plural patlaklar)

patlağı (accusative definite)
patlaklar (plural)
patlak (nominative singular)
patlaklar (nominative plural)
patlağı (accusative definite singular)
patlakları (accusative definite plural)
patlağa (dative singular)
patlaklara (dative plural)
patlakta (locative singular)
patlaklarda (locative plural)
patlaktan (ablative singular)
patlaklardan (ablative plural)
patlağın (genitive singular)
patlakların (genitive plural)
patlağım (first-person nominative singular)
patlaklarım (first-person nominative singular)
patlağın (nominative second-person singular)
patlakların (nominative second-person singular)
patlağı (nominative singular third-person)
patlakları (nominative singular third-person)
patlağımız (first-person nominative plural)
patlaklarımız (first-person nominative plural)
patlağınız (nominative plural second-person)
patlaklarınız (nominative plural second-person)
patlakları (nominative plural third-person)
patlağımı (accusative definite first-person singular)
patlaklarımı (accusative definite first-person singular)
patlağını (accusative definite second-person singular)
patlaklarını (accusative definite second-person singular)
patlağını (accusative definite singular third-person)
patlaklarını (accusative definite singular third-person)
patlağımızı (accusative definite first-person plural)
patlaklarımızı (accusative definite first-person plural)
patlağınızı (accusative definite plural second-person)
patlaklarınızı (accusative definite plural second-person)
patlaklarını (accusative definite plural third-person)
patlağıma (dative first-person singular)
patlaklarıma (dative first-person singular)
patlağına (dative second-person singular)
patlaklarına (dative second-person singular)
patlağına (dative singular third-person)
patlaklarına (dative singular third-person)
patlağımıza (dative first-person plural)
patlaklarımıza (dative first-person plural)
patlağınıza (dative plural second-person)
patlaklarınıza (dative plural second-person)
patlaklarına (dative plural third-person)
patlağımda (first-person locative singular)
patlaklarımda (first-person locative singular)
patlağında (locative second-person singular)
patlaklarında (locative second-person singular)
patlağında (locative singular third-person)
patlaklarında (locative singular third-person)
patlağımızda (first-person locative plural)
patlaklarımızda (first-person locative plural)
patlağınızda (locative plural second-person)
patlaklarınızda (locative plural second-person)
patlaklarında (locative plural third-person)
patlağımdan (ablative first-person singular)
patlaklarımdan (ablative first-person singular)
patlağından (ablative second-person singular)
patlaklarından (ablative second-person singular)
patlağından (ablative singular third-person)
patlaklarından (ablative singular third-person)
patlağımızdan (ablative first-person plural)
patlaklarımızdan (ablative first-person plural)
patlağınızdan (ablative plural second-person)
patlaklarınızdan (ablative plural second-person)
patlaklarından (ablative plural third-person)
patlağımın (first-person genitive singular)
patlaklarımın (first-person genitive singular)
patlağının (genitive second-person singular)
patlaklarının (genitive second-person singular)
patlağının (genitive singular third-person)
patlaklarının (genitive singular third-person)
patlağımızın (first-person genitive plural)
patlaklarımızın (first-person genitive plural)
patlağınızın (genitive plural second-person)
patlaklarınızın (genitive plural second-person)
patlaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پاتلاق (patlaḳ, “a place where a thing has burst, burst, torn open”), from Ottoman Turkish پاتلامق (patlamaḳ, “to burst, to become cracked or rent, to explode”), from Ottoman Turkish پات (pat, “the noise from a blow with a flat thing that makes a loud, sharp noise”), morphologically pat + -la + -k.


katık

head

katık (definite accusative katığı, plural katıklar)

katığı (accusative definite)
katıklar (plural)
katık (nominative singular)
katıklar (nominative plural)
katığı (accusative definite singular)
katıkları (accusative definite plural)
katığa (dative singular)
katıklara (dative plural)
katıkta (locative singular)
katıklarda (locative plural)
katıktan (ablative singular)
katıklardan (ablative plural)
katığın (genitive singular)
katıkların (genitive plural)
katığım (first-person nominative singular)
katıklarım (first-person nominative singular)
katığın (nominative second-person singular)
katıkların (nominative second-person singular)
katığı (nominative singular third-person)
katıkları (nominative singular third-person)
katığımız (first-person nominative plural)
katıklarımız (first-person nominative plural)
katığınız (nominative plural second-person)
katıklarınız (nominative plural second-person)
katıkları (nominative plural third-person)
katığımı (accusative definite first-person singular)
katıklarımı (accusative definite first-person singular)
katığını (accusative definite second-person singular)
katıklarını (accusative definite second-person singular)
katığını (accusative definite singular third-person)
katıklarını (accusative definite singular third-person)
katığımızı (accusative definite first-person plural)
katıklarımızı (accusative definite first-person plural)
katığınızı (accusative definite plural second-person)
katıklarınızı (accusative definite plural second-person)
katıklarını (accusative definite plural third-person)
katığıma (dative first-person singular)
katıklarıma (dative first-person singular)
katığına (dative second-person singular)
katıklarına (dative second-person singular)
katığına (dative singular third-person)
katıklarına (dative singular third-person)
katığımıza (dative first-person plural)
katıklarımıza (dative first-person plural)
katığınıza (dative plural second-person)
katıklarınıza (dative plural second-person)
katıklarına (dative plural third-person)
katığımda (first-person locative singular)
katıklarımda (first-person locative singular)
katığında (locative second-person singular)
katıklarında (locative second-person singular)
katığında (locative singular third-person)
katıklarında (locative singular third-person)
katığımızda (first-person locative plural)
katıklarımızda (first-person locative plural)
katığınızda (locative plural second-person)
katıklarınızda (locative plural second-person)
katıklarında (locative plural third-person)
katığımdan (ablative first-person singular)
katıklarımdan (ablative first-person singular)
katığından (ablative second-person singular)
katıklarından (ablative second-person singular)
katığından (ablative singular third-person)
katıklarından (ablative singular third-person)
katığımızdan (ablative first-person plural)
katıklarımızdan (ablative first-person plural)
katığınızdan (ablative plural second-person)
katıklarınızdan (ablative plural second-person)
katıklarından (ablative plural third-person)
katığımın (first-person genitive singular)
katıklarımın (first-person genitive singular)
katığının (genitive second-person singular)
katıklarının (genitive second-person singular)
katığının (genitive singular third-person)
katıklarının (genitive singular third-person)
katığımızın (first-person genitive plural)
katıklarımızın (first-person genitive plural)
katığınızın (genitive plural second-person)
katıklarınızın (genitive plural second-person)
katıklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قاتق (ḳatıḳ, “anything added, anything eaten with bread to give a relish, a condiment”), from Proto-Turkic *katïk (“anything added”) from *kat- (“to mix, to add, to tie to”), equivalent to kat- + -ık.

inh+

Any food eaten with bread to satisfy hunger.

(regional) Yogurt with its fat extracted, ayran.


çizik

head

çizik (definite accusative çiziği, plural çizikler)

çiziği (accusative definite)
çizikler (plural)
çizik (nominative singular)
çizikler (nominative plural)
çiziği (accusative definite singular)
çizikleri (accusative definite plural)
çiziğe (dative singular)
çiziklere (dative plural)
çizikte (locative singular)
çiziklerde (locative plural)
çizikten (ablative singular)
çiziklerden (ablative plural)
çiziğin (genitive singular)
çiziklerin (genitive plural)
çiziğim (first-person nominative singular)
çiziklerim (first-person nominative singular)
çiziğin (nominative second-person singular)
çiziklerin (nominative second-person singular)
çiziği (nominative singular third-person)
çizikleri (nominative singular third-person)
çiziğimiz (first-person nominative plural)
çiziklerimiz (first-person nominative plural)
çiziğiniz (nominative plural second-person)
çizikleriniz (nominative plural second-person)
çizikleri (nominative plural third-person)
çiziğimi (accusative definite first-person singular)
çiziklerimi (accusative definite first-person singular)
çiziğini (accusative definite second-person singular)
çiziklerini (accusative definite second-person singular)
çiziğini (accusative definite singular third-person)
çiziklerini (accusative definite singular third-person)
çiziğimizi (accusative definite first-person plural)
çiziklerimizi (accusative definite first-person plural)
çiziğinizi (accusative definite plural second-person)
çiziklerinizi (accusative definite plural second-person)
çiziklerini (accusative definite plural third-person)
çiziğime (dative first-person singular)
çiziklerime (dative first-person singular)
çiziğine (dative second-person singular)
çiziklerine (dative second-person singular)
çiziğine (dative singular third-person)
çiziklerine (dative singular third-person)
çiziğimize (dative first-person plural)
çiziklerimize (dative first-person plural)
çiziğinize (dative plural second-person)
çiziklerinize (dative plural second-person)
çiziklerine (dative plural third-person)
çiziğimde (first-person locative singular)
çiziklerimde (first-person locative singular)
çiziğinde (locative second-person singular)
çiziklerinde (locative second-person singular)
çiziğinde (locative singular third-person)
çiziklerinde (locative singular third-person)
çiziğimizde (first-person locative plural)
çiziklerimizde (first-person locative plural)
çiziğinizde (locative plural second-person)
çiziklerinizde (locative plural second-person)
çiziklerinde (locative plural third-person)
çiziğimden (ablative first-person singular)
çiziklerimden (ablative first-person singular)
çiziğinden (ablative second-person singular)
çiziklerinden (ablative second-person singular)
çiziğinden (ablative singular third-person)
çiziklerinden (ablative singular third-person)
çiziğimizden (ablative first-person plural)
çiziklerimizden (ablative first-person plural)
çiziğinizden (ablative plural second-person)
çiziklerinizden (ablative plural second-person)
çiziklerinden (ablative plural third-person)
çiziğimin (first-person genitive singular)
çiziklerimin (first-person genitive singular)
çiziğinin (genitive second-person singular)
çiziklerinin (genitive second-person singular)
çiziğinin (genitive singular third-person)
çiziklerinin (genitive singular third-person)
çiziğimizin (first-person genitive plural)
çiziklerimizin (first-person genitive plural)
çiziğinizin (genitive plural second-person)
çiziklerinizin (genitive plural second-person)
çiziklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چزك (çizik, “a line, mark, scratch or marked with lines, scratched”) (alternatively Ottoman Turkish چیزك), from Ottoman Turkish چزمك (çizmek, “to draw a line, mark or scratch, to sketch”), from Proto-Turkic *čiŕ- (“to draw”), morphologically çiz- + -ik.


görsel

head

görsel (definite accusative görseli, plural görseller)

görseli (accusative definite)
görseller (plural)
görsel (nominative singular)
görseller (nominative plural)
görseli (accusative definite singular)
görselleri (accusative definite plural)
görsele (dative singular)
görsellere (dative plural)
görselde (locative singular)
görsellerde (locative plural)
görselden (ablative singular)
görsellerden (ablative plural)
görselin (genitive singular)
görsellerin (genitive plural)
görselim (first-person nominative singular)
görsellerim (first-person nominative singular)
görselin (nominative second-person singular)
görsellerin (nominative second-person singular)
görseli (nominative singular third-person)
görselleri (nominative singular third-person)
görselimiz (first-person nominative plural)
görsellerimiz (first-person nominative plural)
görseliniz (nominative plural second-person)
görselleriniz (nominative plural second-person)
görselleri (nominative plural third-person)
görselimi (accusative definite first-person singular)
görsellerimi (accusative definite first-person singular)
görselini (accusative definite second-person singular)
görsellerini (accusative definite second-person singular)
görselini (accusative definite singular third-person)
görsellerini (accusative definite singular third-person)
görselimizi (accusative definite first-person plural)
görsellerimizi (accusative definite first-person plural)
görselinizi (accusative definite plural second-person)
görsellerinizi (accusative definite plural second-person)
görsellerini (accusative definite plural third-person)
görselime (dative first-person singular)
görsellerime (dative first-person singular)
görseline (dative second-person singular)
görsellerine (dative second-person singular)
görseline (dative singular third-person)
görsellerine (dative singular third-person)
görselimize (dative first-person plural)
görsellerimize (dative first-person plural)
görselinize (dative plural second-person)
görsellerinize (dative plural second-person)
görsellerine (dative plural third-person)
görselimde (first-person locative singular)
görsellerimde (first-person locative singular)
görselinde (locative second-person singular)
görsellerinde (locative second-person singular)
görselinde (locative singular third-person)
görsellerinde (locative singular third-person)
görselimizde (first-person locative plural)
görsellerimizde (first-person locative plural)
görselinizde (locative plural second-person)
görsellerinizde (locative plural second-person)
görsellerinde (locative plural third-person)
görselimden (ablative first-person singular)
görsellerimden (ablative first-person singular)
görselinden (ablative second-person singular)
görsellerinden (ablative second-person singular)
görselinden (ablative singular third-person)
görsellerinden (ablative singular third-person)
görselimizden (ablative first-person plural)
görsellerimizden (ablative first-person plural)
görselinizden (ablative plural second-person)
görsellerinizden (ablative plural second-person)
görsellerinden (ablative plural third-person)
görselimin (first-person genitive singular)
görsellerimin (first-person genitive singular)
görselinin (genitive second-person singular)
görsellerinin (genitive second-person singular)
görselinin (genitive singular third-person)
görsellerinin (genitive singular third-person)
görselimizin (first-person genitive plural)
görsellerimizin (first-person genitive plural)
görselinizin (genitive plural second-person)
görsellerinizin (genitive plural second-person)
görsellerinin (genitive plural third-person)

Müşterilerin ilgisini çekmek için çarpıcı görseller kullanmamız gerek.

We need to use striking visuals to draw the attention of the customers.


koldaş

koldaş (definite accusative koldaşı, plural koldaşlar)

koldaşı (accusative definite)
koldaşlar (plural)
koldaş (nominative singular)
koldaşlar (nominative plural)
koldaşı (accusative definite singular)
koldaşları (accusative definite plural)
koldaşa (dative singular)
koldaşlara (dative plural)
koldaşta (locative singular)
koldaşlarda (locative plural)
koldaştan (ablative singular)
koldaşlardan (ablative plural)
koldaşın (genitive singular)
koldaşların (genitive plural)
koldaşım (first-person nominative singular)
koldaşlarım (first-person nominative singular)
koldaşın (nominative second-person singular)
koldaşların (nominative second-person singular)
koldaşı (nominative singular third-person)
koldaşları (nominative singular third-person)
koldaşımız (first-person nominative plural)
koldaşlarımız (first-person nominative plural)
koldaşınız (nominative plural second-person)
koldaşlarınız (nominative plural second-person)
koldaşları (nominative plural third-person)
koldaşımı (accusative definite first-person singular)
koldaşlarımı (accusative definite first-person singular)
koldaşını (accusative definite second-person singular)
koldaşlarını (accusative definite second-person singular)
koldaşını (accusative definite singular third-person)
koldaşlarını (accusative definite singular third-person)
koldaşımızı (accusative definite first-person plural)
koldaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
koldaşınızı (accusative definite plural second-person)
koldaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
koldaşlarını (accusative definite plural third-person)
koldaşıma (dative first-person singular)
koldaşlarıma (dative first-person singular)
koldaşına (dative second-person singular)
koldaşlarına (dative second-person singular)
koldaşına (dative singular third-person)
koldaşlarına (dative singular third-person)
koldaşımıza (dative first-person plural)
koldaşlarımıza (dative first-person plural)
koldaşınıza (dative plural second-person)
koldaşlarınıza (dative plural second-person)
koldaşlarına (dative plural third-person)
koldaşımda (first-person locative singular)
koldaşlarımda (first-person locative singular)
koldaşında (locative second-person singular)
koldaşlarında (locative second-person singular)
koldaşında (locative singular third-person)
koldaşlarında (locative singular third-person)
koldaşımızda (first-person locative plural)
koldaşlarımızda (first-person locative plural)
koldaşınızda (locative plural second-person)
koldaşlarınızda (locative plural second-person)
koldaşlarında (locative plural third-person)
koldaşımdan (ablative first-person singular)
koldaşlarımdan (ablative first-person singular)
koldaşından (ablative second-person singular)
koldaşlarından (ablative second-person singular)
koldaşından (ablative singular third-person)
koldaşlarından (ablative singular third-person)
koldaşımızdan (ablative first-person plural)
koldaşlarımızdan (ablative first-person plural)
koldaşınızdan (ablative plural second-person)
koldaşlarınızdan (ablative plural second-person)
koldaşlarından (ablative plural third-person)
koldaşımın (first-person genitive singular)
koldaşlarımın (first-person genitive singular)
koldaşının (genitive second-person singular)
koldaşlarının (genitive second-person singular)
koldaşının (genitive singular third-person)
koldaşlarının (genitive singular third-person)
koldaşımızın (first-person genitive plural)
koldaşlarımızın (first-person genitive plural)
koldaşınızın (genitive plural second-person)
koldaşlarınızın (genitive plural second-person)
koldaşlarının (genitive plural third-person)
koldaşım (first-person singular)
koldaşlarım (first-person singular)
koldaşsın (second-person singular)
koldaşlarsın (second-person singular)
koldaş (singular third-person)
koldaştır (singular third-person)
koldaşlar (singular third-person)
koldaşlardır (singular third-person)
koldaşız (first-person plural)
koldaşlarız (first-person plural)
koldaşsınız (plural second-person)
koldaşlarsınız (plural second-person)
koldaşlar (plural third-person)
koldaşlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قولداش (koldaş); equivalent to kol (“arm”) + -daş (“fellow, sharer”).

colleague, associate, coworker, workmate


ayırt

ayırt (definite accusative ayırdı, plural ayırtlar)

ayırdı (accusative definite)
ayırtlar (plural)
ayırt (nominative singular)
ayırtlar (nominative plural)
ayırdı (accusative definite singular)
ayırtları (accusative definite plural)
ayırda (dative singular)
ayırtlara (dative plural)
ayırtta (locative singular)
ayırtlarda (locative plural)
ayırttan (ablative singular)
ayırtlardan (ablative plural)
ayırdın (genitive singular)
ayırtların (genitive plural)
ayırdım (first-person nominative singular)
ayırtlarım (first-person nominative singular)
ayırdın (nominative second-person singular)
ayırtların (nominative second-person singular)
ayırdı (nominative singular third-person)
ayırtları (nominative singular third-person)
ayırdımız (first-person nominative plural)
ayırtlarımız (first-person nominative plural)
ayırdınız (nominative plural second-person)
ayırtlarınız (nominative plural second-person)
ayırtları (nominative plural third-person)
ayırdımı (accusative definite first-person singular)
ayırtlarımı (accusative definite first-person singular)
ayırdını (accusative definite second-person singular)
ayırtlarını (accusative definite second-person singular)
ayırdını (accusative definite singular third-person)
ayırtlarını (accusative definite singular third-person)
ayırdımızı (accusative definite first-person plural)
ayırtlarımızı (accusative definite first-person plural)
ayırdınızı (accusative definite plural second-person)
ayırtlarınızı (accusative definite plural second-person)
ayırtlarını (accusative definite plural third-person)
ayırdıma (dative first-person singular)
ayırtlarıma (dative first-person singular)
ayırdına (dative second-person singular)
ayırtlarına (dative second-person singular)
ayırdına (dative singular third-person)
ayırtlarına (dative singular third-person)
ayırdımıza (dative first-person plural)
ayırtlarımıza (dative first-person plural)
ayırdınıza (dative plural second-person)
ayırtlarınıza (dative plural second-person)
ayırtlarına (dative plural third-person)
ayırdımda (first-person locative singular)
ayırtlarımda (first-person locative singular)
ayırdında (locative second-person singular)
ayırtlarında (locative second-person singular)
ayırdında (locative singular third-person)
ayırtlarında (locative singular third-person)
ayırdımızda (first-person locative plural)
ayırtlarımızda (first-person locative plural)
ayırdınızda (locative plural second-person)
ayırtlarınızda (locative plural second-person)
ayırtlarında (locative plural third-person)
ayırdımdan (ablative first-person singular)
ayırtlarımdan (ablative first-person singular)
ayırdından (ablative second-person singular)
ayırtlarından (ablative second-person singular)
ayırdından (ablative singular third-person)
ayırtlarından (ablative singular third-person)
ayırdımızdan (ablative first-person plural)
ayırtlarımızdan (ablative first-person plural)
ayırdınızdan (ablative plural second-person)
ayırtlarınızdan (ablative plural second-person)
ayırtlarından (ablative plural third-person)
ayırdımın (first-person genitive singular)
ayırtlarımın (first-person genitive singular)
ayırdının (genitive second-person singular)
ayırtlarının (genitive second-person singular)
ayırdının (genitive singular third-person)
ayırtlarının (genitive singular third-person)
ayırdımızın (first-person genitive plural)
ayırtlarımızın (first-person genitive plural)
ayırdınızın (genitive plural second-person)
ayırtlarınızın (genitive plural second-person)
ayırtlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آیرت (ayırt, “difference, that which distinguishes things”), from Proto-Turkic *adïrt (“difference, separation”), from *adïr- (“to separate”).

inh

A difference, distinction, dissimilarity.


değirmenci

head

değirmenci (definite accusative değirmenciyi, plural değirmenciler)

değirmenciyi (accusative definite)
değirmenciler (plural)
değirmenci (nominative singular)
değirmenciler (nominative plural)
değirmenciyi (accusative definite singular)
değirmencileri (accusative definite plural)
değirmenciye (dative singular)
değirmencilere (dative plural)
değirmencide (locative singular)
değirmencilerde (locative plural)
değirmenciden (ablative singular)
değirmencilerden (ablative plural)
değirmencinin (genitive singular)
değirmencilerin (genitive plural)
değirmencim (first-person nominative singular)
değirmencilerim (first-person nominative singular)
değirmencin (nominative second-person singular)
değirmencilerin (nominative second-person singular)
değirmencisi (nominative singular third-person)
değirmencileri (nominative singular third-person)
değirmencimiz (first-person nominative plural)
değirmencilerimiz (first-person nominative plural)
değirmenciniz (nominative plural second-person)
değirmencileriniz (nominative plural second-person)
değirmencileri (nominative plural third-person)
değirmencimi (accusative definite first-person singular)
değirmencilerimi (accusative definite first-person singular)
değirmencini (accusative definite second-person singular)
değirmencilerini (accusative definite second-person singular)
değirmencisini (accusative definite singular third-person)
değirmencilerini (accusative definite singular third-person)
değirmencimizi (accusative definite first-person plural)
değirmencilerimizi (accusative definite first-person plural)
değirmencinizi (accusative definite plural second-person)
değirmencilerinizi (accusative definite plural second-person)
değirmencilerini (accusative definite plural third-person)
değirmencime (dative first-person singular)
değirmencilerime (dative first-person singular)
değirmencine (dative second-person singular)
değirmencilerine (dative second-person singular)
değirmencisine (dative singular third-person)
değirmencilerine (dative singular third-person)
değirmencimize (dative first-person plural)
değirmencilerimize (dative first-person plural)
değirmencinize (dative plural second-person)
değirmencilerinize (dative plural second-person)
değirmencilerine (dative plural third-person)
değirmencimde (first-person locative singular)
değirmencilerimde (first-person locative singular)
değirmencinde (locative second-person singular)
değirmencilerinde (locative second-person singular)
değirmencisinde (locative singular third-person)
değirmencilerinde (locative singular third-person)
değirmencimizde (first-person locative plural)
değirmencilerimizde (first-person locative plural)
değirmencinizde (locative plural second-person)
değirmencilerinizde (locative plural second-person)
değirmencilerinde (locative plural third-person)
değirmencimden (ablative first-person singular)
değirmencilerimden (ablative first-person singular)
değirmencinden (ablative second-person singular)
değirmencilerinden (ablative second-person singular)
değirmencisinden (ablative singular third-person)
değirmencilerinden (ablative singular third-person)
değirmencimizden (ablative first-person plural)
değirmencilerimizden (ablative first-person plural)
değirmencinizden (ablative plural second-person)
değirmencilerinizden (ablative plural second-person)
değirmencilerinden (ablative plural third-person)
değirmencimin (first-person genitive singular)
değirmencilerimin (first-person genitive singular)
değirmencinin (genitive second-person singular)
değirmencilerinin (genitive second-person singular)
değirmencisinin (genitive singular third-person)
değirmencilerinin (genitive singular third-person)
değirmencimizin (first-person genitive plural)
değirmencilerimizin (first-person genitive plural)
değirmencinizin (genitive plural second-person)
değirmencilerinizin (genitive plural second-person)
değirmencilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دگرمنجی (değirmenci, “miller”), equivalent to değirmen (“mill”) + -çi (“occupational suffix”).


ağılanma

head

ağılanma (definite accusative ağılanmayı, plural ağılanmalar)

ağılanmayı (accusative definite)
ağılanmalar (plural)
ağılanma (nominative singular)
ağılanmalar (nominative plural)
ağılanmayı (accusative definite singular)
ağılanmaları (accusative definite plural)
ağılanmaya (dative singular)
ağılanmalara (dative plural)
ağılanmada (locative singular)
ağılanmalarda (locative plural)
ağılanmadan (ablative singular)
ağılanmalardan (ablative plural)
ağılanmanın (genitive singular)
ağılanmaların (genitive plural)
ağılanmam (first-person nominative singular)
ağılanmalarım (first-person nominative singular)
ağılanman (nominative second-person singular)
ağılanmaların (nominative second-person singular)
ağılanması (nominative singular third-person)
ağılanmaları (nominative singular third-person)
ağılanmamız (first-person nominative plural)
ağılanmalarımız (first-person nominative plural)
ağılanmanız (nominative plural second-person)
ağılanmalarınız (nominative plural second-person)
ağılanmaları (nominative plural third-person)
ağılanmamı (accusative definite first-person singular)
ağılanmalarımı (accusative definite first-person singular)
ağılanmanı (accusative definite second-person singular)
ağılanmalarını (accusative definite second-person singular)
ağılanmasını (accusative definite singular third-person)
ağılanmalarını (accusative definite singular third-person)
ağılanmamızı (accusative definite first-person plural)
ağılanmalarımızı (accusative definite first-person plural)
ağılanmanızı (accusative definite plural second-person)
ağılanmalarınızı (accusative definite plural second-person)
ağılanmalarını (accusative definite plural third-person)
ağılanmama (dative first-person singular)
ağılanmalarıma (dative first-person singular)
ağılanmana (dative second-person singular)
ağılanmalarına (dative second-person singular)
ağılanmasına (dative singular third-person)
ağılanmalarına (dative singular third-person)
ağılanmamıza (dative first-person plural)
ağılanmalarımıza (dative first-person plural)
ağılanmanıza (dative plural second-person)
ağılanmalarınıza (dative plural second-person)
ağılanmalarına (dative plural third-person)
ağılanmamda (first-person locative singular)
ağılanmalarımda (first-person locative singular)
ağılanmanda (locative second-person singular)
ağılanmalarında (locative second-person singular)
ağılanmasında (locative singular third-person)
ağılanmalarında (locative singular third-person)
ağılanmamızda (first-person locative plural)
ağılanmalarımızda (first-person locative plural)
ağılanmanızda (locative plural second-person)
ağılanmalarınızda (locative plural second-person)
ağılanmalarında (locative plural third-person)
ağılanmamdan (ablative first-person singular)
ağılanmalarımdan (ablative first-person singular)
ağılanmandan (ablative second-person singular)
ağılanmalarından (ablative second-person singular)
ağılanmasından (ablative singular third-person)
ağılanmalarından (ablative singular third-person)
ağılanmamızdan (ablative first-person plural)
ağılanmalarımızdan (ablative first-person plural)
ağılanmanızdan (ablative plural second-person)
ağılanmalarınızdan (ablative plural second-person)
ağılanmalarından (ablative plural third-person)
ağılanmamın (first-person genitive singular)
ağılanmalarımın (first-person genitive singular)
ağılanmanın (genitive second-person singular)
ağılanmalarının (genitive second-person singular)
ağılanmasının (genitive singular third-person)
ağılanmalarının (genitive singular third-person)
ağılanmamızın (first-person genitive plural)
ağılanmalarımızın (first-person genitive plural)
ağılanmanızın (genitive plural second-person)
ağılanmalarınızın (genitive plural second-person)
ağılanmalarının (genitive plural third-person)


provakatör

Misspelling of provokatör (“provocateur”).


zehirlenme

zehirlenme (definite accusative zehirlenmeyi, plural zehirlenmeler)

zehirlenmeyi (accusative definite)
zehirlenmeler (plural)
zehirlenme (nominative singular)
zehirlenmeler (nominative plural)
zehirlenmeyi (accusative definite singular)
zehirlenmeleri (accusative definite plural)
zehirlenmeye (dative singular)
zehirlenmelere (dative plural)
zehirlenmede (locative singular)
zehirlenmelerde (locative plural)
zehirlenmeden (ablative singular)
zehirlenmelerden (ablative plural)
zehirlenmenin (genitive singular)
zehirlenmelerin (genitive plural)
zehirlenmem (first-person nominative singular)
zehirlenmelerim (first-person nominative singular)
zehirlenmen (nominative second-person singular)
zehirlenmelerin (nominative second-person singular)
zehirlenmesi (nominative singular third-person)
zehirlenmeleri (nominative singular third-person)
zehirlenmemiz (first-person nominative plural)
zehirlenmelerimiz (first-person nominative plural)
zehirlenmeniz (nominative plural second-person)
zehirlenmeleriniz (nominative plural second-person)
zehirlenmeleri (nominative plural third-person)
zehirlenmemi (accusative definite first-person singular)
zehirlenmelerimi (accusative definite first-person singular)
zehirlenmeni (accusative definite second-person singular)
zehirlenmelerini (accusative definite second-person singular)
zehirlenmesini (accusative definite singular third-person)
zehirlenmelerini (accusative definite singular third-person)
zehirlenmemizi (accusative definite first-person plural)
zehirlenmelerimizi (accusative definite first-person plural)
zehirlenmenizi (accusative definite plural second-person)
zehirlenmelerinizi (accusative definite plural second-person)
zehirlenmelerini (accusative definite plural third-person)
zehirlenmeme (dative first-person singular)
zehirlenmelerime (dative first-person singular)
zehirlenmene (dative second-person singular)
zehirlenmelerine (dative second-person singular)
zehirlenmesine (dative singular third-person)
zehirlenmelerine (dative singular third-person)
zehirlenmemize (dative first-person plural)
zehirlenmelerimize (dative first-person plural)
zehirlenmenize (dative plural second-person)
zehirlenmelerinize (dative plural second-person)
zehirlenmelerine (dative plural third-person)
zehirlenmemde (first-person locative singular)
zehirlenmelerimde (first-person locative singular)
zehirlenmende (locative second-person singular)
zehirlenmelerinde (locative second-person singular)
zehirlenmesinde (locative singular third-person)
zehirlenmelerinde (locative singular third-person)
zehirlenmemizde (first-person locative plural)
zehirlenmelerimizde (first-person locative plural)
zehirlenmenizde (locative plural second-person)
zehirlenmelerinizde (locative plural second-person)
zehirlenmelerinde (locative plural third-person)
zehirlenmemden (ablative first-person singular)
zehirlenmelerimden (ablative first-person singular)
zehirlenmenden (ablative second-person singular)
zehirlenmelerinden (ablative second-person singular)
zehirlenmesinden (ablative singular third-person)
zehirlenmelerinden (ablative singular third-person)
zehirlenmemizden (ablative first-person plural)
zehirlenmelerimizden (ablative first-person plural)
zehirlenmenizden (ablative plural second-person)
zehirlenmelerinizden (ablative plural second-person)
zehirlenmelerinden (ablative plural third-person)
zehirlenmemin (first-person genitive singular)
zehirlenmelerimin (first-person genitive singular)
zehirlenmenin (genitive second-person singular)
zehirlenmelerinin (genitive second-person singular)
zehirlenmesinin (genitive singular third-person)
zehirlenmelerinin (genitive singular third-person)
zehirlenmemizin (first-person genitive plural)
zehirlenmelerimizin (first-person genitive plural)
zehirlenmenizin (genitive plural second-person)
zehirlenmelerinizin (genitive plural second-person)
zehirlenmelerinin (genitive plural third-person)


değerlendirme

değerlendirme (definite accusative değerlendirmeyi, plural değerlendirmeler)

değerlendirmeyi (accusative definite)
değerlendirmeler (plural)
değerlendirme (nominative singular)
değerlendirmeler (nominative plural)
değerlendirmeyi (accusative definite singular)
değerlendirmeleri (accusative definite plural)
değerlendirmeye (dative singular)
değerlendirmelere (dative plural)
değerlendirmede (locative singular)
değerlendirmelerde (locative plural)
değerlendirmeden (ablative singular)
değerlendirmelerden (ablative plural)
değerlendirmenin (genitive singular)
değerlendirmelerin (genitive plural)
değerlendirmem (first-person nominative singular)
değerlendirmelerim (first-person nominative singular)
değerlendirmen (nominative second-person singular)
değerlendirmelerin (nominative second-person singular)
değerlendirmesi (nominative singular third-person)
değerlendirmeleri (nominative singular third-person)
değerlendirmemiz (first-person nominative plural)
değerlendirmelerimiz (first-person nominative plural)
değerlendirmeniz (nominative plural second-person)
değerlendirmeleriniz (nominative plural second-person)
değerlendirmeleri (nominative plural third-person)
değerlendirmemi (accusative definite first-person singular)
değerlendirmelerimi (accusative definite first-person singular)
değerlendirmeni (accusative definite second-person singular)
değerlendirmelerini (accusative definite second-person singular)
değerlendirmesini (accusative definite singular third-person)
değerlendirmelerini (accusative definite singular third-person)
değerlendirmemizi (accusative definite first-person plural)
değerlendirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
değerlendirmenizi (accusative definite plural second-person)
değerlendirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
değerlendirmelerini (accusative definite plural third-person)
değerlendirmeme (dative first-person singular)
değerlendirmelerime (dative first-person singular)
değerlendirmene (dative second-person singular)
değerlendirmelerine (dative second-person singular)
değerlendirmesine (dative singular third-person)
değerlendirmelerine (dative singular third-person)
değerlendirmemize (dative first-person plural)
değerlendirmelerimize (dative first-person plural)
değerlendirmenize (dative plural second-person)
değerlendirmelerinize (dative plural second-person)
değerlendirmelerine (dative plural third-person)
değerlendirmemde (first-person locative singular)
değerlendirmelerimde (first-person locative singular)
değerlendirmende (locative second-person singular)
değerlendirmelerinde (locative second-person singular)
değerlendirmesinde (locative singular third-person)
değerlendirmelerinde (locative singular third-person)
değerlendirmemizde (first-person locative plural)
değerlendirmelerimizde (first-person locative plural)
değerlendirmenizde (locative plural second-person)
değerlendirmelerinizde (locative plural second-person)
değerlendirmelerinde (locative plural third-person)
değerlendirmemden (ablative first-person singular)
değerlendirmelerimden (ablative first-person singular)
değerlendirmenden (ablative second-person singular)
değerlendirmelerinden (ablative second-person singular)
değerlendirmesinden (ablative singular third-person)
değerlendirmelerinden (ablative singular third-person)
değerlendirmemizden (ablative first-person plural)
değerlendirmelerimizden (ablative first-person plural)
değerlendirmenizden (ablative plural second-person)
değerlendirmelerinizden (ablative plural second-person)
değerlendirmelerinden (ablative plural third-person)
değerlendirmemin (first-person genitive singular)
değerlendirmelerimin (first-person genitive singular)
değerlendirmenin (genitive second-person singular)
değerlendirmelerinin (genitive second-person singular)
değerlendirmesinin (genitive singular third-person)
değerlendirmelerinin (genitive singular third-person)
değerlendirmemizin (first-person genitive plural)
değerlendirmelerimizin (first-person genitive plural)
değerlendirmenizin (genitive plural second-person)
değerlendirmelerinizin (genitive plural second-person)
değerlendirmelerinin (genitive plural third-person)


bağcı

bağcı (definite accusative bağcıyı, plural bağcılar)

bağcıyı (accusative definite)
bağcılar (plural)
bağcı (nominative singular)
bağcılar (nominative plural)
bağcıyı (accusative definite singular)
bağcıları (accusative definite plural)
bağcıya (dative singular)
bağcılara (dative plural)
bağcıda (locative singular)
bağcılarda (locative plural)
bağcıdan (ablative singular)
bağcılardan (ablative plural)
bağcının (genitive singular)
bağcıların (genitive plural)
bağcım (first-person nominative singular)
bağcılarım (first-person nominative singular)
bağcın (nominative second-person singular)
bağcıların (nominative second-person singular)
bağcısı (nominative singular third-person)
bağcıları (nominative singular third-person)
bağcımız (first-person nominative plural)
bağcılarımız (first-person nominative plural)
bağcınız (nominative plural second-person)
bağcılarınız (nominative plural second-person)
bağcıları (nominative plural third-person)
bağcımı (accusative definite first-person singular)
bağcılarımı (accusative definite first-person singular)
bağcını (accusative definite second-person singular)
bağcılarını (accusative definite second-person singular)
bağcısını (accusative definite singular third-person)
bağcılarını (accusative definite singular third-person)
bağcımızı (accusative definite first-person plural)
bağcılarımızı (accusative definite first-person plural)
bağcınızı (accusative definite plural second-person)
bağcılarınızı (accusative definite plural second-person)
bağcılarını (accusative definite plural third-person)
bağcıma (dative first-person singular)
bağcılarıma (dative first-person singular)
bağcına (dative second-person singular)
bağcılarına (dative second-person singular)
bağcısına (dative singular third-person)
bağcılarına (dative singular third-person)
bağcımıza (dative first-person plural)
bağcılarımıza (dative first-person plural)
bağcınıza (dative plural second-person)
bağcılarınıza (dative plural second-person)
bağcılarına (dative plural third-person)
bağcımda (first-person locative singular)
bağcılarımda (first-person locative singular)
bağcında (locative second-person singular)
bağcılarında (locative second-person singular)
bağcısında (locative singular third-person)
bağcılarında (locative singular third-person)
bağcımızda (first-person locative plural)
bağcılarımızda (first-person locative plural)
bağcınızda (locative plural second-person)
bağcılarınızda (locative plural second-person)
bağcılarında (locative plural third-person)
bağcımdan (ablative first-person singular)
bağcılarımdan (ablative first-person singular)
bağcından (ablative second-person singular)
bağcılarından (ablative second-person singular)
bağcısından (ablative singular third-person)
bağcılarından (ablative singular third-person)
bağcımızdan (ablative first-person plural)
bağcılarımızdan (ablative first-person plural)
bağcınızdan (ablative plural second-person)
bağcılarınızdan (ablative plural second-person)
bağcılarından (ablative plural third-person)
bağcımın (first-person genitive singular)
bağcılarımın (first-person genitive singular)
bağcının (genitive second-person singular)
bağcılarının (genitive second-person singular)
bağcısının (genitive singular third-person)
bağcılarının (genitive singular third-person)
bağcımızın (first-person genitive plural)
bağcılarımızın (first-person genitive plural)
bağcınızın (genitive plural second-person)
bağcılarınızın (genitive plural second-person)
bağcılarının (genitive plural third-person)
bağcıyım (first-person singular)
bağcılarım (first-person singular)
bağcısın (second-person singular)
bağcılarsın (second-person singular)
bağcı (singular third-person)
bağcıdır (singular third-person)
bağcılar (singular third-person)
bağcılardır (singular third-person)
bağcıyız (first-person plural)
bağcılarız (first-person plural)
bağcısınız (plural second-person)
bağcılarsınız (plural second-person)
bağcılar (plural third-person)
bağcılardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish باغجی (bağcı) – By surface analysis, bağ (“vineyard”) + -cı (occupational suffix).


acur

head

acur (definite accusative acuru, plural acurlar)

acuru (accusative definite)
acurlar (plural)
acur (nominative singular)
acurlar (nominative plural)
acuru (accusative definite singular)
acurları (accusative definite plural)
acura (dative singular)
acurlara (dative plural)
acurda (locative singular)
acurlarda (locative plural)
acurdan (ablative singular)
acurlardan (ablative plural)
acurun (genitive singular)
acurların (genitive plural)
acurum (first-person nominative singular)
acurlarım (first-person nominative singular)
acurun (nominative second-person singular)
acurların (nominative second-person singular)
acuru (nominative singular third-person)
acurları (nominative singular third-person)
acurumuz (first-person nominative plural)
acurlarımız (first-person nominative plural)
acurunuz (nominative plural second-person)
acurlarınız (nominative plural second-person)
acurları (nominative plural third-person)
acurumu (accusative definite first-person singular)
acurlarımı (accusative definite first-person singular)
acurunu (accusative definite second-person singular)
acurlarını (accusative definite second-person singular)
acurunu (accusative definite singular third-person)
acurlarını (accusative definite singular third-person)
acurumuzu (accusative definite first-person plural)
acurlarımızı (accusative definite first-person plural)
acurunuzu (accusative definite plural second-person)
acurlarınızı (accusative definite plural second-person)
acurlarını (accusative definite plural third-person)
acuruma (dative first-person singular)
acurlarıma (dative first-person singular)
acuruna (dative second-person singular)
acurlarına (dative second-person singular)
acuruna (dative singular third-person)
acurlarına (dative singular third-person)
acurumuza (dative first-person plural)
acurlarımıza (dative first-person plural)
acurunuza (dative plural second-person)
acurlarınıza (dative plural second-person)
acurlarına (dative plural third-person)
acurumda (first-person locative singular)
acurlarımda (first-person locative singular)
acurunda (locative second-person singular)
acurlarında (locative second-person singular)
acurunda (locative singular third-person)
acurlarında (locative singular third-person)
acurumuzda (first-person locative plural)
acurlarımızda (first-person locative plural)
acurunuzda (locative plural second-person)
acurlarınızda (locative plural second-person)
acurlarında (locative plural third-person)
acurumdan (ablative first-person singular)
acurlarımdan (ablative first-person singular)
acurundan (ablative second-person singular)
acurlarından (ablative second-person singular)
acurundan (ablative singular third-person)
acurlarından (ablative singular third-person)
acurumuzdan (ablative first-person plural)
acurlarımızdan (ablative first-person plural)
acurunuzdan (ablative plural second-person)
acurlarınızdan (ablative plural second-person)
acurlarından (ablative plural third-person)
acurumun (first-person genitive singular)
acurlarımın (first-person genitive singular)
acurunun (genitive second-person singular)
acurlarının (genitive second-person singular)
acurunun (genitive singular third-person)
acurlarının (genitive singular third-person)
acurumuzun (first-person genitive plural)
acurlarımızın (first-person genitive plural)
acurunuzun (genitive plural second-person)
acurlarınızın (genitive plural second-person)
acurlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آجور (acur, “a kind of cucumber”), shares common origin with Arabic عَجُّور (ʕajjūr), derived from Byzantine Greek ἀγγούριν (angoúrin), derived from Ancient Greek άγγος (ángos).

der+

Cucumis melo var. flexuosus, a slender, long, light green fruit from the melon family; Armenian cucumber, snake cucumber, snake melon.


asayiş

head

asayiş (definite accusative asayişi, uncountable)

asayişi (accusative definite)
asayiş (nominative singular)
asayişi (accusative definite singular)
asayişe (dative singular)
asayişte (locative singular)
asayişten (ablative singular)
asayişin (genitive singular)

Inherited from Ottoman Turkish آسایش (āsāyiş), from Persian آسایش (âsâyeš).

inh+

(for a place) Being in a state of peacefulness, orderliness.


Etrak

From Ottoman Turkish اتراك (etraḱ), from Arabic أَتْرَاك (ʔatrāk).


ordugâh

head

ordugâh (definite accusative ordugâhı, plural ordugâhlar)

ordugâhı (accusative definite)
ordugâhlar (plural)
ordugâh (nominative singular)
ordugâhlar (nominative plural)
ordugâhı (accusative definite singular)
ordugâhları (accusative definite plural)
ordugâha (dative singular)
ordugâhlara (dative plural)
ordugâhta (locative singular)
ordugâhlarda (locative plural)
ordugâhtan (ablative singular)
ordugâhlardan (ablative plural)
ordugâhın (genitive singular)
ordugâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish اردوكاه (ordugah), by surface analysis, ordu + -gâh.


ekrat

From Ottoman Turkish اكراد (ekrad), from Arabic أَكْرَاد (ʔakrād).


nazım

nazım (definite accusative nazmı, plural nazımlar)

nazmı (accusative definite)
nazımlar (plural)
nazım (nominative singular)
nazımlar (nominative plural)
nazmı (accusative definite singular)
nazımları (accusative definite plural)
nazma (dative singular)
nazımlara (dative plural)
nazımda (locative singular)
nazımlarda (locative plural)
nazımdan (ablative singular)
nazımlardan (ablative plural)
nazmın (genitive singular)
nazımların (genitive plural)

From Ottoman Turkish نظم (nazm), from Arabic نَظْم (naẓm).


aterina

aterina (definite accusative aterinayı, plural aterinalar)

aterinayı (accusative definite)
aterinalar (plural)
aterina (nominative singular)
aterinalar (nominative plural)
aterinayı (accusative definite singular)
aterinaları (accusative definite plural)
aterinaya (dative singular)
aterinalara (dative plural)
aterinada (locative singular)
aterinalarda (locative plural)
aterinadan (ablative singular)
aterinalardan (ablative plural)
aterinanın (genitive singular)
aterinaların (genitive plural)
aterinam (first-person nominative singular)
aterinalarım (first-person nominative singular)
aterinan (nominative second-person singular)
aterinaların (nominative second-person singular)
aterinası (nominative singular third-person)
aterinaları (nominative singular third-person)
aterinamız (first-person nominative plural)
aterinalarımız (first-person nominative plural)
aterinanız (nominative plural second-person)
aterinalarınız (nominative plural second-person)
aterinaları (nominative plural third-person)
aterinamı (accusative definite first-person singular)
aterinalarımı (accusative definite first-person singular)
aterinanı (accusative definite second-person singular)
aterinalarını (accusative definite second-person singular)
aterinasını (accusative definite singular third-person)
aterinalarını (accusative definite singular third-person)
aterinamızı (accusative definite first-person plural)
aterinalarımızı (accusative definite first-person plural)
aterinanızı (accusative definite plural second-person)
aterinalarınızı (accusative definite plural second-person)
aterinalarını (accusative definite plural third-person)
aterinama (dative first-person singular)
aterinalarıma (dative first-person singular)
aterinana (dative second-person singular)
aterinalarına (dative second-person singular)
aterinasına (dative singular third-person)
aterinalarına (dative singular third-person)
aterinamıza (dative first-person plural)
aterinalarımıza (dative first-person plural)
aterinanıza (dative plural second-person)
aterinalarınıza (dative plural second-person)
aterinalarına (dative plural third-person)
aterinamda (first-person locative singular)
aterinalarımda (first-person locative singular)
aterinanda (locative second-person singular)
aterinalarında (locative second-person singular)
aterinasında (locative singular third-person)
aterinalarında (locative singular third-person)
aterinamızda (first-person locative plural)
aterinalarımızda (first-person locative plural)
aterinanızda (locative plural second-person)
aterinalarınızda (locative plural second-person)
aterinalarında (locative plural third-person)
aterinamdan (ablative first-person singular)
aterinalarımdan (ablative first-person singular)
aterinandan (ablative second-person singular)
aterinalarından (ablative second-person singular)
aterinasından (ablative singular third-person)
aterinalarından (ablative singular third-person)
aterinamızdan (ablative first-person plural)
aterinalarımızdan (ablative first-person plural)
aterinanızdan (ablative plural second-person)
aterinalarınızdan (ablative plural second-person)
aterinalarından (ablative plural third-person)
aterinamın (first-person genitive singular)
aterinalarımın (first-person genitive singular)
aterinanın (genitive second-person singular)
aterinalarının (genitive second-person singular)
aterinasının (genitive singular third-person)
aterinalarının (genitive singular third-person)
aterinamızın (first-person genitive plural)
aterinalarımızın (first-person genitive plural)
aterinanızın (genitive plural second-person)
aterinalarınızın (genitive plural second-person)
aterinalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آترینه (aterine, aterina, “sandsmelt”), ultimately from Ancient Greek ἀθερίνη (atherínē, “smelt”).

der

sandsmelt, any small fish in the genus Atherina


pilaki

head

pilaki (definite accusative pilakiyi, plural pilakiler)

pilakiyi (accusative definite)
pilakiler (plural)
pilaki (nominative singular)
pilakiler (nominative plural)
pilakiyi (accusative definite singular)
pilakileri (accusative definite plural)
pilakiye (dative singular)
pilakilere (dative plural)
pilakide (locative singular)
pilakilerde (locative plural)
pilakiden (ablative singular)
pilakilerden (ablative plural)
pilakinin (genitive singular)
pilakilerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish پلكی (plaki, pilaki), from Greek πλακί (plakí).

A dish of (usually) beans or seafood, cooked in a savoury sauce of tomato paste, chopped onions, garlic and typically chopped carrots and potatoes, sauteed in olive oil, served cold.


oluşum

oluşum (definite accusative oluşumu, plural oluşumlar)

oluşumu (accusative definite)
oluşumlar (plural)


dilfin

dilfin (definite accusative dilfini, plural dilfinler)

dilfini (accusative definite)
dilfinler (plural)

Borrowed into Turkish dialects from dialectal forms of Greek δελφίνι (delfíni), from Ancient Greek δελφίς (delphís, “dolphin”).


güvercinlik

head

güvercinlik (definite accusative güvercinliği, plural güvercinlikler)

güvercinliği (accusative definite)
güvercinlikler (plural)
güvercinlik (nominative singular)
güvercinlikler (nominative plural)
güvercinliği (accusative definite singular)
güvercinlikleri (accusative definite plural)
güvercinliğe (dative singular)
güvercinliklere (dative plural)
güvercinlikte (locative singular)
güvercinliklerde (locative plural)
güvercinlikten (ablative singular)
güvercinliklerden (ablative plural)
güvercinliğin (genitive singular)
güvercinliklerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish گوگرجینلك (güvercinlik, “dovecote”); equivalent to güvercin (“pigeon”) + -lik.

inh+

dovecote, any structure in which pigeons are kept

pepperbox, a tower capped by a cupola, looking similar to a giant pepper shaker


demonim

head

demonim (definite accusative demonimi, plural demonimler)

demonimi (accusative definite)
demonimler (plural)
demonim (nominative singular)
demonimler (nominative plural)
demonimi (accusative definite singular)
demonimleri (accusative definite plural)
demonime (dative singular)
demonimlere (dative plural)
demonimde (locative singular)
demonimlerde (locative plural)
demonimden (ablative singular)
demonimlerden (ablative plural)
demonimin (genitive singular)
demonimlerin (genitive plural)


çayları

inflection of çay:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


yönerge

yönerge (definite accusative yönergeyi, plural yönergeler)

yönergeyi (accusative definite)
yönergeler (plural)