parmakçı

parmakçı (definite accusative parmakçıyı, plural parmakçıler)

parmakçıyı (accusative definite)
parmakçıler (plural)
parmakçı (nominative singular)
parmakçılar (nominative plural)
parmakçıyı (accusative definite singular)
parmakçıları (accusative definite plural)
parmakçıya (dative singular)
parmakçılara (dative plural)
parmakçıda (locative singular)
parmakçılarda (locative plural)
parmakçıdan (ablative singular)
parmakçılardan (ablative plural)
parmakçının (genitive singular)
parmakçıların (genitive plural)
parmakçım (first-person nominative singular)
parmakçılarım (first-person nominative singular)
parmakçın (nominative second-person singular)
parmakçıların (nominative second-person singular)
parmakçısı (nominative singular third-person)
parmakçıları (nominative singular third-person)
parmakçımız (first-person nominative plural)
parmakçılarımız (first-person nominative plural)
parmakçınız (nominative plural second-person)
parmakçılarınız (nominative plural second-person)
parmakçıları (nominative plural third-person)
parmakçımı (accusative definite first-person singular)
parmakçılarımı (accusative definite first-person singular)
parmakçını (accusative definite second-person singular)
parmakçılarını (accusative definite second-person singular)
parmakçısını (accusative definite singular third-person)
parmakçılarını (accusative definite singular third-person)
parmakçımızı (accusative definite first-person plural)
parmakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
parmakçınızı (accusative definite plural second-person)
parmakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
parmakçılarını (accusative definite plural third-person)
parmakçıma (dative first-person singular)
parmakçılarıma (dative first-person singular)
parmakçına (dative second-person singular)
parmakçılarına (dative second-person singular)
parmakçısına (dative singular third-person)
parmakçılarına (dative singular third-person)
parmakçımıza (dative first-person plural)
parmakçılarımıza (dative first-person plural)
parmakçınıza (dative plural second-person)
parmakçılarınıza (dative plural second-person)
parmakçılarına (dative plural third-person)
parmakçımda (first-person locative singular)
parmakçılarımda (first-person locative singular)
parmakçında (locative second-person singular)
parmakçılarında (locative second-person singular)
parmakçısında (locative singular third-person)
parmakçılarında (locative singular third-person)
parmakçımızda (first-person locative plural)
parmakçılarımızda (first-person locative plural)
parmakçınızda (locative plural second-person)
parmakçılarınızda (locative plural second-person)
parmakçılarında (locative plural third-person)
parmakçımdan (ablative first-person singular)
parmakçılarımdan (ablative first-person singular)
parmakçından (ablative second-person singular)
parmakçılarından (ablative second-person singular)
parmakçısından (ablative singular third-person)
parmakçılarından (ablative singular third-person)
parmakçımızdan (ablative first-person plural)
parmakçılarımızdan (ablative first-person plural)
parmakçınızdan (ablative plural second-person)
parmakçılarınızdan (ablative plural second-person)
parmakçılarından (ablative plural third-person)
parmakçımın (first-person genitive singular)
parmakçılarımın (first-person genitive singular)
parmakçının (genitive second-person singular)
parmakçılarının (genitive second-person singular)
parmakçısının (genitive singular third-person)
parmakçılarının (genitive singular third-person)
parmakçımızın (first-person genitive plural)
parmakçılarımızın (first-person genitive plural)
parmakçınızın (genitive plural second-person)
parmakçılarınızın (genitive plural second-person)
parmakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پرمقجی (parmakcı, “turner of rails or spokes”), equivalent to parmak (“finger; rail, spoke of a wheel”) + -çı.


hasır

head

hasır (definite accusative hasırı, plural hasırlar)

hasırı (accusative definite)
hasırlar (plural)
hasır (nominative singular)
hasırlar (nominative plural)
hasırı (accusative definite singular)
hasırları (accusative definite plural)
hasıra (dative singular)
hasırlara (dative plural)
hasırda (locative singular)
hasırlarda (locative plural)
hasırdan (ablative singular)
hasırlardan (ablative plural)
hasırın (genitive singular)
hasırların (genitive plural)
hasırım (first-person nominative singular)
hasırlarım (first-person nominative singular)
hasırın (nominative second-person singular)
hasırların (nominative second-person singular)
hasırı (nominative singular third-person)
hasırları (nominative singular third-person)
hasırımız (first-person nominative plural)
hasırlarımız (first-person nominative plural)
hasırınız (nominative plural second-person)
hasırlarınız (nominative plural second-person)
hasırları (nominative plural third-person)
hasırımı (accusative definite first-person singular)
hasırlarımı (accusative definite first-person singular)
hasırını (accusative definite second-person singular)
hasırlarını (accusative definite second-person singular)
hasırını (accusative definite singular third-person)
hasırlarını (accusative definite singular third-person)
hasırımızı (accusative definite first-person plural)
hasırlarımızı (accusative definite first-person plural)
hasırınızı (accusative definite plural second-person)
hasırlarınızı (accusative definite plural second-person)
hasırlarını (accusative definite plural third-person)
hasırıma (dative first-person singular)
hasırlarıma (dative first-person singular)
hasırına (dative second-person singular)
hasırlarına (dative second-person singular)
hasırına (dative singular third-person)
hasırlarına (dative singular third-person)
hasırımıza (dative first-person plural)
hasırlarımıza (dative first-person plural)
hasırınıza (dative plural second-person)
hasırlarınıza (dative plural second-person)
hasırlarına (dative plural third-person)
hasırımda (first-person locative singular)
hasırlarımda (first-person locative singular)
hasırında (locative second-person singular)
hasırlarında (locative second-person singular)
hasırında (locative singular third-person)
hasırlarında (locative singular third-person)
hasırımızda (first-person locative plural)
hasırlarımızda (first-person locative plural)
hasırınızda (locative plural second-person)
hasırlarınızda (locative plural second-person)
hasırlarında (locative plural third-person)
hasırımdan (ablative first-person singular)
hasırlarımdan (ablative first-person singular)
hasırından (ablative second-person singular)
hasırlarından (ablative second-person singular)
hasırından (ablative singular third-person)
hasırlarından (ablative singular third-person)
hasırımızdan (ablative first-person plural)
hasırlarımızdan (ablative first-person plural)
hasırınızdan (ablative plural second-person)
hasırlarınızdan (ablative plural second-person)
hasırlarından (ablative plural third-person)
hasırımın (first-person genitive singular)
hasırlarımın (first-person genitive singular)
hasırının (genitive second-person singular)
hasırlarının (genitive second-person singular)
hasırının (genitive singular third-person)
hasırlarının (genitive singular third-person)
hasırımızın (first-person genitive plural)
hasırlarımızın (first-person genitive plural)
hasırınızın (genitive plural second-person)
hasırlarınızın (genitive plural second-person)
hasırlarının (genitive plural third-person)
hasırım (first-person singular)
hasırlarım (first-person singular)
hasırsın (second-person singular)
hasırlarsın (second-person singular)
hasır (singular third-person)
hasırdır (singular third-person)
hasırlar (singular third-person)
hasırlardır (singular third-person)
hasırız (first-person plural)
hasırlarız (first-person plural)
hasırsınız (plural second-person)
hasırlarsınız (plural second-person)
hasırlar (plural third-person)
hasırlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish حصیر (hasır, “mat”), itself from Arabic حَصِير (ḥaṣīr, “mat”).

steel mesh used to reinforce concrete walls


bediiyat

bediiyat (definite accusative bediiyatı, plural [please provide])

bediiyatı (accusative definite)
bediiyat (nominative singular)
bediiyatlar (nominative plural)
bediiyatı (accusative definite singular)
bediiyatları (accusative definite plural)
bediiyata (dative singular)
bediiyatlara (dative plural)
bediiyatta (locative singular)
bediiyatlarda (locative plural)
bediiyattan (ablative singular)
bediiyatlardan (ablative plural)
bediiyatın (genitive singular)
bediiyatların (genitive plural)
bediiyatım (first-person nominative singular)
bediiyatlarım (first-person nominative singular)
bediiyatın (nominative second-person singular)
bediiyatların (nominative second-person singular)
bediiyatı (nominative singular third-person)
bediiyatları (nominative singular third-person)
bediiyatımız (first-person nominative plural)
bediiyatlarımız (first-person nominative plural)
bediiyatınız (nominative plural second-person)
bediiyatlarınız (nominative plural second-person)
bediiyatları (nominative plural third-person)
bediiyatımı (accusative definite first-person singular)
bediiyatlarımı (accusative definite first-person singular)
bediiyatını (accusative definite second-person singular)
bediiyatlarını (accusative definite second-person singular)
bediiyatını (accusative definite singular third-person)
bediiyatlarını (accusative definite singular third-person)
bediiyatımızı (accusative definite first-person plural)
bediiyatlarımızı (accusative definite first-person plural)
bediiyatınızı (accusative definite plural second-person)
bediiyatlarınızı (accusative definite plural second-person)
bediiyatlarını (accusative definite plural third-person)
bediiyatıma (dative first-person singular)
bediiyatlarıma (dative first-person singular)
bediiyatına (dative second-person singular)
bediiyatlarına (dative second-person singular)
bediiyatına (dative singular third-person)
bediiyatlarına (dative singular third-person)
bediiyatımıza (dative first-person plural)
bediiyatlarımıza (dative first-person plural)
bediiyatınıza (dative plural second-person)
bediiyatlarınıza (dative plural second-person)
bediiyatlarına (dative plural third-person)
bediiyatımda (first-person locative singular)
bediiyatlarımda (first-person locative singular)
bediiyatında (locative second-person singular)
bediiyatlarında (locative second-person singular)
bediiyatında (locative singular third-person)
bediiyatlarında (locative singular third-person)
bediiyatımızda (first-person locative plural)
bediiyatlarımızda (first-person locative plural)
bediiyatınızda (locative plural second-person)
bediiyatlarınızda (locative plural second-person)
bediiyatlarında (locative plural third-person)
bediiyatımdan (ablative first-person singular)
bediiyatlarımdan (ablative first-person singular)
bediiyatından (ablative second-person singular)
bediiyatlarından (ablative second-person singular)
bediiyatından (ablative singular third-person)
bediiyatlarından (ablative singular third-person)
bediiyatımızdan (ablative first-person plural)
bediiyatlarımızdan (ablative first-person plural)
bediiyatınızdan (ablative plural second-person)
bediiyatlarınızdan (ablative plural second-person)
bediiyatlarından (ablative plural third-person)
bediiyatımın (first-person genitive singular)
bediiyatlarımın (first-person genitive singular)
bediiyatının (genitive second-person singular)
bediiyatlarının (genitive second-person singular)
bediiyatının (genitive singular third-person)
bediiyatlarının (genitive singular third-person)
bediiyatımızın (first-person genitive plural)
bediiyatlarımızın (first-person genitive plural)
bediiyatınızın (genitive plural second-person)
bediiyatlarınızın (genitive plural second-person)
bediiyatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بدیعیات (bediiyat), from Arabic بَدِيعِيَّات (badīʕiyyāt).

der

بَدِيعِيَّات

Arabic بَدِيعِيَّات (badīʕiyyāt)


bilme

head

bilme (definite accusative bilmeyi, plural bilmeler)

bilmeyi (accusative definite)
bilmeler (plural)
bilme (nominative singular)
bilmeler (nominative plural)
bilmeyi (accusative definite singular)
bilmeleri (accusative definite plural)
bilmeye (dative singular)
bilmelere (dative plural)
bilmede (locative singular)
bilmelerde (locative plural)
bilmeden (ablative singular)
bilmelerden (ablative plural)
bilmenin (genitive singular)
bilmelerin (genitive plural)
bilmem (first-person nominative singular)
bilmelerim (first-person nominative singular)
bilmen (nominative second-person singular)
bilmelerin (nominative second-person singular)
bilmesi (nominative singular third-person)
bilmeleri (nominative singular third-person)
bilmemiz (first-person nominative plural)
bilmelerimiz (first-person nominative plural)
bilmeniz (nominative plural second-person)
bilmeleriniz (nominative plural second-person)
bilmeleri (nominative plural third-person)
bilmemi (accusative definite first-person singular)
bilmelerimi (accusative definite first-person singular)
bilmeni (accusative definite second-person singular)
bilmelerini (accusative definite second-person singular)
bilmesini (accusative definite singular third-person)
bilmelerini (accusative definite singular third-person)
bilmemizi (accusative definite first-person plural)
bilmelerimizi (accusative definite first-person plural)
bilmenizi (accusative definite plural second-person)
bilmelerinizi (accusative definite plural second-person)
bilmelerini (accusative definite plural third-person)
bilmeme (dative first-person singular)
bilmelerime (dative first-person singular)
bilmene (dative second-person singular)
bilmelerine (dative second-person singular)
bilmesine (dative singular third-person)
bilmelerine (dative singular third-person)
bilmemize (dative first-person plural)
bilmelerimize (dative first-person plural)
bilmenize (dative plural second-person)
bilmelerinize (dative plural second-person)
bilmelerine (dative plural third-person)
bilmemde (first-person locative singular)
bilmelerimde (first-person locative singular)
bilmende (locative second-person singular)
bilmelerinde (locative second-person singular)
bilmesinde (locative singular third-person)
bilmelerinde (locative singular third-person)
bilmemizde (first-person locative plural)
bilmelerimizde (first-person locative plural)
bilmenizde (locative plural second-person)
bilmelerinizde (locative plural second-person)
bilmelerinde (locative plural third-person)
bilmemden (ablative first-person singular)
bilmelerimden (ablative first-person singular)
bilmenden (ablative second-person singular)
bilmelerinden (ablative second-person singular)
bilmesinden (ablative singular third-person)
bilmelerinden (ablative singular third-person)
bilmemizden (ablative first-person plural)
bilmelerimizden (ablative first-person plural)
bilmenizden (ablative plural second-person)
bilmelerinizden (ablative plural second-person)
bilmelerinden (ablative plural third-person)
bilmemin (first-person genitive singular)
bilmelerimin (first-person genitive singular)
bilmenin (genitive second-person singular)
bilmelerinin (genitive second-person singular)
bilmesinin (genitive singular third-person)
bilmelerinin (genitive singular third-person)
bilmemizin (first-person genitive plural)
bilmelerimizin (first-person genitive plural)
bilmenizin (genitive plural second-person)
bilmelerinizin (genitive plural second-person)
bilmelerinin (genitive plural third-person)


inşa etme

inşa etme (definite accusative inşa etmeyi, plural inşa etmeler)

inşa etmeyi (accusative definite)
inşa etmeler (plural)
inşa etme (nominative singular)
inşa etmeler (nominative plural)
inşa etmeyi (accusative definite singular)
inşa etmeleri (accusative definite plural)
inşa etmeye (dative singular)
inşa etmelere (dative plural)
inşa etmede (locative singular)
inşa etmelerde (locative plural)
inşa etmeden (ablative singular)
inşa etmelerden (ablative plural)
inşa etmenin (genitive singular)
inşa etmelerin (genitive plural)
inşa etmem (first-person nominative singular)
inşa etmelerim (first-person nominative singular)
inşa etmen (nominative second-person singular)
inşa etmelerin (nominative second-person singular)
inşa etmesi (nominative singular third-person)
inşa etmeleri (nominative singular third-person)
inşa etmemiz (first-person nominative plural)
inşa etmelerimiz (first-person nominative plural)
inşa etmeniz (nominative plural second-person)
inşa etmeleriniz (nominative plural second-person)
inşa etmeleri (nominative plural third-person)
inşa etmemi (accusative definite first-person singular)
inşa etmelerimi (accusative definite first-person singular)
inşa etmeni (accusative definite second-person singular)
inşa etmelerini (accusative definite second-person singular)
inşa etmesini (accusative definite singular third-person)
inşa etmelerini (accusative definite singular third-person)
inşa etmemizi (accusative definite first-person plural)
inşa etmelerimizi (accusative definite first-person plural)
inşa etmenizi (accusative definite plural second-person)
inşa etmelerinizi (accusative definite plural second-person)
inşa etmelerini (accusative definite plural third-person)
inşa etmeme (dative first-person singular)
inşa etmelerime (dative first-person singular)
inşa etmene (dative second-person singular)
inşa etmelerine (dative second-person singular)
inşa etmesine (dative singular third-person)
inşa etmelerine (dative singular third-person)
inşa etmemize (dative first-person plural)
inşa etmelerimize (dative first-person plural)
inşa etmenize (dative plural second-person)
inşa etmelerinize (dative plural second-person)
inşa etmelerine (dative plural third-person)
inşa etmemde (first-person locative singular)
inşa etmelerimde (first-person locative singular)
inşa etmende (locative second-person singular)
inşa etmelerinde (locative second-person singular)
inşa etmesinde (locative singular third-person)
inşa etmelerinde (locative singular third-person)
inşa etmemizde (first-person locative plural)
inşa etmelerimizde (first-person locative plural)
inşa etmenizde (locative plural second-person)
inşa etmelerinizde (locative plural second-person)
inşa etmelerinde (locative plural third-person)
inşa etmemden (ablative first-person singular)
inşa etmelerimden (ablative first-person singular)
inşa etmenden (ablative second-person singular)
inşa etmelerinden (ablative second-person singular)
inşa etmesinden (ablative singular third-person)
inşa etmelerinden (ablative singular third-person)
inşa etmemizden (ablative first-person plural)
inşa etmelerimizden (ablative first-person plural)
inşa etmenizden (ablative plural second-person)
inşa etmelerinizden (ablative plural second-person)
inşa etmelerinden (ablative plural third-person)
inşa etmemin (first-person genitive singular)
inşa etmelerimin (first-person genitive singular)
inşa etmenin (genitive second-person singular)
inşa etmelerinin (genitive second-person singular)
inşa etmesinin (genitive singular third-person)
inşa etmelerinin (genitive singular third-person)
inşa etmemizin (first-person genitive plural)
inşa etmelerimizin (first-person genitive plural)
inşa etmenizin (genitive plural second-person)
inşa etmelerinizin (genitive plural second-person)
inşa etmelerinin (genitive plural third-person)


kolodyum

kolodyum (definite accusative kolodyumu, plural kolodyumlar)

kolodyumu (accusative definite)
kolodyumlar (plural)
kolodyum (nominative singular)
kolodyumlar (nominative plural)
kolodyumu (accusative definite singular)
kolodyumları (accusative definite plural)
kolodyuma (dative singular)
kolodyumlara (dative plural)
kolodyumda (locative singular)
kolodyumlarda (locative plural)
kolodyumdan (ablative singular)
kolodyumlardan (ablative plural)
kolodyumun (genitive singular)
kolodyumların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قولودیوم (kolodyum), from Latin collodium.


kınakına

kınakına (definite accusative kınakınayı, plural kınakınalar)

kınakınayı (accusative definite)
kınakınalar (plural)
kınakına (nominative singular)
kınakınalar (nominative plural)
kınakınayı (accusative definite singular)
kınakınaları (accusative definite plural)
kınakınaya (dative singular)
kınakınalara (dative plural)
kınakınada (locative singular)
kınakınalarda (locative plural)
kınakınadan (ablative singular)
kınakınalardan (ablative plural)
kınakınanın (genitive singular)
kınakınaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قناقنا (kınakına), from French quinquina.


toplama

toplama (definite accusative toplamayı, plural toplamalar)

toplamayı (accusative definite)
toplamalar (plural)
toplama (nominative singular)
toplamalar (nominative plural)
toplamayı (accusative definite singular)
toplamaları (accusative definite plural)
toplamaya (dative singular)
toplamalara (dative plural)
toplamada (locative singular)
toplamalarda (locative plural)
toplamadan (ablative singular)
toplamalardan (ablative plural)
toplamanın (genitive singular)
toplamaların (genitive plural)
toplamam (first-person nominative singular)
toplamalarım (first-person nominative singular)
toplaman (nominative second-person singular)
toplamaların (nominative second-person singular)
toplaması (nominative singular third-person)
toplamaları (nominative singular third-person)
toplamamız (first-person nominative plural)
toplamalarımız (first-person nominative plural)
toplamanız (nominative plural second-person)
toplamalarınız (nominative plural second-person)
toplamaları (nominative plural third-person)
toplamamı (accusative definite first-person singular)
toplamalarımı (accusative definite first-person singular)
toplamanı (accusative definite second-person singular)
toplamalarını (accusative definite second-person singular)
toplamasını (accusative definite singular third-person)
toplamalarını (accusative definite singular third-person)
toplamamızı (accusative definite first-person plural)
toplamalarımızı (accusative definite first-person plural)
toplamanızı (accusative definite plural second-person)
toplamalarınızı (accusative definite plural second-person)
toplamalarını (accusative definite plural third-person)
toplamama (dative first-person singular)
toplamalarıma (dative first-person singular)
toplamana (dative second-person singular)
toplamalarına (dative second-person singular)
toplamasına (dative singular third-person)
toplamalarına (dative singular third-person)
toplamamıza (dative first-person plural)
toplamalarımıza (dative first-person plural)
toplamanıza (dative plural second-person)
toplamalarınıza (dative plural second-person)
toplamalarına (dative plural third-person)
toplamamda (first-person locative singular)
toplamalarımda (first-person locative singular)
toplamanda (locative second-person singular)
toplamalarında (locative second-person singular)
toplamasında (locative singular third-person)
toplamalarında (locative singular third-person)
toplamamızda (first-person locative plural)
toplamalarımızda (first-person locative plural)
toplamanızda (locative plural second-person)
toplamalarınızda (locative plural second-person)
toplamalarında (locative plural third-person)
toplamamdan (ablative first-person singular)
toplamalarımdan (ablative first-person singular)
toplamandan (ablative second-person singular)
toplamalarından (ablative second-person singular)
toplamasından (ablative singular third-person)
toplamalarından (ablative singular third-person)
toplamamızdan (ablative first-person plural)
toplamalarımızdan (ablative first-person plural)
toplamanızdan (ablative plural second-person)
toplamalarınızdan (ablative plural second-person)
toplamalarından (ablative plural third-person)
toplamamın (first-person genitive singular)
toplamalarımın (first-person genitive singular)
toplamanın (genitive second-person singular)
toplamalarının (genitive second-person singular)
toplamasının (genitive singular third-person)
toplamalarının (genitive singular third-person)
toplamamızın (first-person genitive plural)
toplamalarımızın (first-person genitive plural)
toplamanızın (genitive plural second-person)
toplamalarınızın (genitive plural second-person)
toplamalarının (genitive plural third-person)


yaşama

yaşama (definite accusative yaşamayı, plural yaşamalar)

yaşamayı (accusative definite)
yaşamalar (plural)
yaşama (nominative singular)
yaşamalar (nominative plural)
yaşamayı (accusative definite singular)
yaşamaları (accusative definite plural)
yaşamaya (dative singular)
yaşamalara (dative plural)
yaşamada (locative singular)
yaşamalarda (locative plural)
yaşamadan (ablative singular)
yaşamalardan (ablative plural)
yaşamanın (genitive singular)
yaşamaların (genitive plural)
yaşamam (first-person nominative singular)
yaşamalarım (first-person nominative singular)
yaşaman (nominative second-person singular)
yaşamaların (nominative second-person singular)
yaşaması (nominative singular third-person)
yaşamaları (nominative singular third-person)
yaşamamız (first-person nominative plural)
yaşamalarımız (first-person nominative plural)
yaşamanız (nominative plural second-person)
yaşamalarınız (nominative plural second-person)
yaşamaları (nominative plural third-person)
yaşamamı (accusative definite first-person singular)
yaşamalarımı (accusative definite first-person singular)
yaşamanı (accusative definite second-person singular)
yaşamalarını (accusative definite second-person singular)
yaşamasını (accusative definite singular third-person)
yaşamalarını (accusative definite singular third-person)
yaşamamızı (accusative definite first-person plural)
yaşamalarımızı (accusative definite first-person plural)
yaşamanızı (accusative definite plural second-person)
yaşamalarınızı (accusative definite plural second-person)
yaşamalarını (accusative definite plural third-person)
yaşamama (dative first-person singular)
yaşamalarıma (dative first-person singular)
yaşamana (dative second-person singular)
yaşamalarına (dative second-person singular)
yaşamasına (dative singular third-person)
yaşamalarına (dative singular third-person)
yaşamamıza (dative first-person plural)
yaşamalarımıza (dative first-person plural)
yaşamanıza (dative plural second-person)
yaşamalarınıza (dative plural second-person)
yaşamalarına (dative plural third-person)
yaşamamda (first-person locative singular)
yaşamalarımda (first-person locative singular)
yaşamanda (locative second-person singular)
yaşamalarında (locative second-person singular)
yaşamasında (locative singular third-person)
yaşamalarında (locative singular third-person)
yaşamamızda (first-person locative plural)
yaşamalarımızda (first-person locative plural)
yaşamanızda (locative plural second-person)
yaşamalarınızda (locative plural second-person)
yaşamalarında (locative plural third-person)
yaşamamdan (ablative first-person singular)
yaşamalarımdan (ablative first-person singular)
yaşamandan (ablative second-person singular)
yaşamalarından (ablative second-person singular)
yaşamasından (ablative singular third-person)
yaşamalarından (ablative singular third-person)
yaşamamızdan (ablative first-person plural)
yaşamalarımızdan (ablative first-person plural)
yaşamanızdan (ablative plural second-person)
yaşamalarınızdan (ablative plural second-person)
yaşamalarından (ablative plural third-person)
yaşamamın (first-person genitive singular)
yaşamalarımın (first-person genitive singular)
yaşamanın (genitive second-person singular)
yaşamalarının (genitive second-person singular)
yaşamasının (genitive singular third-person)
yaşamalarının (genitive singular third-person)
yaşamamızın (first-person genitive plural)
yaşamalarımızın (first-person genitive plural)
yaşamanızın (genitive plural second-person)
yaşamalarınızın (genitive plural second-person)
yaşamalarının (genitive plural third-person)


ilgilenme

ilgilenme (definite accusative ilgilenmeyi, plural ilgilenmeler)

ilgilenmeyi (accusative definite)
ilgilenmeler (plural)
ilgilenme (nominative singular)
ilgilenmeler (nominative plural)
ilgilenmeyi (accusative definite singular)
ilgilenmeleri (accusative definite plural)
ilgilenmeye (dative singular)
ilgilenmelere (dative plural)
ilgilenmede (locative singular)
ilgilenmelerde (locative plural)
ilgilenmeden (ablative singular)
ilgilenmelerden (ablative plural)
ilgilenmenin (genitive singular)
ilgilenmelerin (genitive plural)
ilgilenmem (first-person nominative singular)
ilgilenmelerim (first-person nominative singular)
ilgilenmen (nominative second-person singular)
ilgilenmelerin (nominative second-person singular)
ilgilenmesi (nominative singular third-person)
ilgilenmeleri (nominative singular third-person)
ilgilenmemiz (first-person nominative plural)
ilgilenmelerimiz (first-person nominative plural)
ilgilenmeniz (nominative plural second-person)
ilgilenmeleriniz (nominative plural second-person)
ilgilenmeleri (nominative plural third-person)
ilgilenmemi (accusative definite first-person singular)
ilgilenmelerimi (accusative definite first-person singular)
ilgilenmeni (accusative definite second-person singular)
ilgilenmelerini (accusative definite second-person singular)
ilgilenmesini (accusative definite singular third-person)
ilgilenmelerini (accusative definite singular third-person)
ilgilenmemizi (accusative definite first-person plural)
ilgilenmelerimizi (accusative definite first-person plural)
ilgilenmenizi (accusative definite plural second-person)
ilgilenmelerinizi (accusative definite plural second-person)
ilgilenmelerini (accusative definite plural third-person)
ilgilenmeme (dative first-person singular)
ilgilenmelerime (dative first-person singular)
ilgilenmene (dative second-person singular)
ilgilenmelerine (dative second-person singular)
ilgilenmesine (dative singular third-person)
ilgilenmelerine (dative singular third-person)
ilgilenmemize (dative first-person plural)
ilgilenmelerimize (dative first-person plural)
ilgilenmenize (dative plural second-person)
ilgilenmelerinize (dative plural second-person)
ilgilenmelerine (dative plural third-person)
ilgilenmemde (first-person locative singular)
ilgilenmelerimde (first-person locative singular)
ilgilenmende (locative second-person singular)
ilgilenmelerinde (locative second-person singular)
ilgilenmesinde (locative singular third-person)
ilgilenmelerinde (locative singular third-person)
ilgilenmemizde (first-person locative plural)
ilgilenmelerimizde (first-person locative plural)
ilgilenmenizde (locative plural second-person)
ilgilenmelerinizde (locative plural second-person)
ilgilenmelerinde (locative plural third-person)
ilgilenmemden (ablative first-person singular)
ilgilenmelerimden (ablative first-person singular)
ilgilenmenden (ablative second-person singular)
ilgilenmelerinden (ablative second-person singular)
ilgilenmesinden (ablative singular third-person)
ilgilenmelerinden (ablative singular third-person)
ilgilenmemizden (ablative first-person plural)
ilgilenmelerimizden (ablative first-person plural)
ilgilenmenizden (ablative plural second-person)
ilgilenmelerinizden (ablative plural second-person)
ilgilenmelerinden (ablative plural third-person)
ilgilenmemin (first-person genitive singular)
ilgilenmelerimin (first-person genitive singular)
ilgilenmenin (genitive second-person singular)
ilgilenmelerinin (genitive second-person singular)
ilgilenmesinin (genitive singular third-person)
ilgilenmelerinin (genitive singular third-person)
ilgilenmemizin (first-person genitive plural)
ilgilenmelerimizin (first-person genitive plural)
ilgilenmenizin (genitive plural second-person)
ilgilenmelerinizin (genitive plural second-person)
ilgilenmelerinin (genitive plural third-person)


susturma

susturma (definite accusative susturmayı, plural susturmalar)

susturmayı (accusative definite)
susturmalar (plural)
susturma (nominative singular)
susturmalar (nominative plural)
susturmayı (accusative definite singular)
susturmaları (accusative definite plural)
susturmaya (dative singular)
susturmalara (dative plural)
susturmada (locative singular)
susturmalarda (locative plural)
susturmadan (ablative singular)
susturmalardan (ablative plural)
susturmanın (genitive singular)
susturmaların (genitive plural)
susturmam (first-person nominative singular)
susturmalarım (first-person nominative singular)
susturman (nominative second-person singular)
susturmaların (nominative second-person singular)
susturması (nominative singular third-person)
susturmaları (nominative singular third-person)
susturmamız (first-person nominative plural)
susturmalarımız (first-person nominative plural)
susturmanız (nominative plural second-person)
susturmalarınız (nominative plural second-person)
susturmaları (nominative plural third-person)
susturmamı (accusative definite first-person singular)
susturmalarımı (accusative definite first-person singular)
susturmanı (accusative definite second-person singular)
susturmalarını (accusative definite second-person singular)
susturmasını (accusative definite singular third-person)
susturmalarını (accusative definite singular third-person)
susturmamızı (accusative definite first-person plural)
susturmalarımızı (accusative definite first-person plural)
susturmanızı (accusative definite plural second-person)
susturmalarınızı (accusative definite plural second-person)
susturmalarını (accusative definite plural third-person)
susturmama (dative first-person singular)
susturmalarıma (dative first-person singular)
susturmana (dative second-person singular)
susturmalarına (dative second-person singular)
susturmasına (dative singular third-person)
susturmalarına (dative singular third-person)
susturmamıza (dative first-person plural)
susturmalarımıza (dative first-person plural)
susturmanıza (dative plural second-person)
susturmalarınıza (dative plural second-person)
susturmalarına (dative plural third-person)
susturmamda (first-person locative singular)
susturmalarımda (first-person locative singular)
susturmanda (locative second-person singular)
susturmalarında (locative second-person singular)
susturmasında (locative singular third-person)
susturmalarında (locative singular third-person)
susturmamızda (first-person locative plural)
susturmalarımızda (first-person locative plural)
susturmanızda (locative plural second-person)
susturmalarınızda (locative plural second-person)
susturmalarında (locative plural third-person)
susturmamdan (ablative first-person singular)
susturmalarımdan (ablative first-person singular)
susturmandan (ablative second-person singular)
susturmalarından (ablative second-person singular)
susturmasından (ablative singular third-person)
susturmalarından (ablative singular third-person)
susturmamızdan (ablative first-person plural)
susturmalarımızdan (ablative first-person plural)
susturmanızdan (ablative plural second-person)
susturmalarınızdan (ablative plural second-person)
susturmalarından (ablative plural third-person)
susturmamın (first-person genitive singular)
susturmalarımın (first-person genitive singular)
susturmanın (genitive second-person singular)
susturmalarının (genitive second-person singular)
susturmasının (genitive singular third-person)
susturmalarının (genitive singular third-person)
susturmamızın (first-person genitive plural)
susturmalarımızın (first-person genitive plural)
susturmanızın (genitive plural second-person)
susturmalarınızın (genitive plural second-person)
susturmalarının (genitive plural third-person)


şemsiyeci

şemsiyeci (definite accusative şemsiyeciyi, plural şemsiyeciler)

şemsiyeciyi (accusative definite)
şemsiyeciler (plural)
şemsiyeci (nominative singular)
şemsiyeciler (nominative plural)
şemsiyeciyi (accusative definite singular)
şemsiyecileri (accusative definite plural)
şemsiyeciye (dative singular)
şemsiyecilere (dative plural)
şemsiyecide (locative singular)
şemsiyecilerde (locative plural)
şemsiyeciden (ablative singular)
şemsiyecilerden (ablative plural)
şemsiyecinin (genitive singular)
şemsiyecilerin (genitive plural)
şemsiyecim (first-person nominative singular)
şemsiyecilerim (first-person nominative singular)
şemsiyecin (nominative second-person singular)
şemsiyecilerin (nominative second-person singular)
şemsiyecisi (nominative singular third-person)
şemsiyecileri (nominative singular third-person)
şemsiyecimiz (first-person nominative plural)
şemsiyecilerimiz (first-person nominative plural)
şemsiyeciniz (nominative plural second-person)
şemsiyecileriniz (nominative plural second-person)
şemsiyecileri (nominative plural third-person)
şemsiyecimi (accusative definite first-person singular)
şemsiyecilerimi (accusative definite first-person singular)
şemsiyecini (accusative definite second-person singular)
şemsiyecilerini (accusative definite second-person singular)
şemsiyecisini (accusative definite singular third-person)
şemsiyecilerini (accusative definite singular third-person)
şemsiyecimizi (accusative definite first-person plural)
şemsiyecilerimizi (accusative definite first-person plural)
şemsiyecinizi (accusative definite plural second-person)
şemsiyecilerinizi (accusative definite plural second-person)
şemsiyecilerini (accusative definite plural third-person)
şemsiyecime (dative first-person singular)
şemsiyecilerime (dative first-person singular)
şemsiyecine (dative second-person singular)
şemsiyecilerine (dative second-person singular)
şemsiyecisine (dative singular third-person)
şemsiyecilerine (dative singular third-person)
şemsiyecimize (dative first-person plural)
şemsiyecilerimize (dative first-person plural)
şemsiyecinize (dative plural second-person)
şemsiyecilerinize (dative plural second-person)
şemsiyecilerine (dative plural third-person)
şemsiyecimde (first-person locative singular)
şemsiyecilerimde (first-person locative singular)
şemsiyecinde (locative second-person singular)
şemsiyecilerinde (locative second-person singular)
şemsiyecisinde (locative singular third-person)
şemsiyecilerinde (locative singular third-person)
şemsiyecimizde (first-person locative plural)
şemsiyecilerimizde (first-person locative plural)
şemsiyecinizde (locative plural second-person)
şemsiyecilerinizde (locative plural second-person)
şemsiyecilerinde (locative plural third-person)
şemsiyecimden (ablative first-person singular)
şemsiyecilerimden (ablative first-person singular)
şemsiyecinden (ablative second-person singular)
şemsiyecilerinden (ablative second-person singular)
şemsiyecisinden (ablative singular third-person)
şemsiyecilerinden (ablative singular third-person)
şemsiyecimizden (ablative first-person plural)
şemsiyecilerimizden (ablative first-person plural)
şemsiyecinizden (ablative plural second-person)
şemsiyecilerinizden (ablative plural second-person)
şemsiyecilerinden (ablative plural third-person)
şemsiyecimin (first-person genitive singular)
şemsiyecilerimin (first-person genitive singular)
şemsiyecinin (genitive second-person singular)
şemsiyecilerinin (genitive second-person singular)
şemsiyecisinin (genitive singular third-person)
şemsiyecilerinin (genitive singular third-person)
şemsiyecimizin (first-person genitive plural)
şemsiyecilerimizin (first-person genitive plural)
şemsiyecinizin (genitive plural second-person)
şemsiyecilerinizin (genitive plural second-person)
şemsiyecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شمسیهجی (şemsiyeci, “maker or seller of umbrellas”), equivalent to şemsiye (“umbrella”) + -ci.


ısıtma

head

ısıtma (definite accusative ısıtmayı, plural ısıtmalar)

ısıtmayı (accusative definite)
ısıtmalar (plural)


tembel hayvan

tembel hayvan (definite accusative tembel hayvanı, plural tembel hayvanlar)

tembel hayvanı (accusative definite)
tembel hayvanlar (plural)

Compound of tembel (“lazy”) + hayvan (“animal”).


aysberg

head

aysberg (definite accusative aysbergi, plural aysbergler)

aysbergi (accusative definite)
aysbergler (plural)
aysberg (nominative singular)
aysbergler (nominative plural)
aysbergi (accusative definite singular)
aysbergleri (accusative definite plural)
aysberge (dative singular)
aysberglere (dative plural)
aysbergde (locative singular)
aysberglerde (locative plural)
aysbergden (ablative singular)
aysberglerden (ablative plural)
aysbergin (genitive singular)
aysberglerin (genitive plural)
aysbergim (first-person nominative singular)
aysberglerim (first-person nominative singular)
aysbergin (nominative second-person singular)
aysberglerin (nominative second-person singular)
aysbergi (nominative singular third-person)
aysbergleri (nominative singular third-person)
aysbergimiz (first-person nominative plural)
aysberglerimiz (first-person nominative plural)
aysberginiz (nominative plural second-person)
aysbergleriniz (nominative plural second-person)
aysbergleri (nominative plural third-person)
aysbergimi (accusative definite first-person singular)
aysberglerimi (accusative definite first-person singular)
aysbergini (accusative definite second-person singular)
aysberglerini (accusative definite second-person singular)
aysbergini (accusative definite singular third-person)
aysberglerini (accusative definite singular third-person)
aysbergimizi (accusative definite first-person plural)
aysberglerimizi (accusative definite first-person plural)
aysberginizi (accusative definite plural second-person)
aysberglerinizi (accusative definite plural second-person)
aysberglerini (accusative definite plural third-person)
aysbergime (dative first-person singular)
aysberglerime (dative first-person singular)
aysbergine (dative second-person singular)
aysberglerine (dative second-person singular)
aysbergine (dative singular third-person)
aysberglerine (dative singular third-person)
aysbergimize (dative first-person plural)
aysberglerimize (dative first-person plural)
aysberginize (dative plural second-person)
aysberglerinize (dative plural second-person)
aysberglerine (dative plural third-person)
aysbergimde (first-person locative singular)
aysberglerimde (first-person locative singular)
aysberginde (locative second-person singular)
aysberglerinde (locative second-person singular)
aysberginde (locative singular third-person)
aysberglerinde (locative singular third-person)
aysbergimizde (first-person locative plural)
aysberglerimizde (first-person locative plural)
aysberginizde (locative plural second-person)
aysberglerinizde (locative plural second-person)
aysberglerinde (locative plural third-person)
aysbergimden (ablative first-person singular)
aysberglerimden (ablative first-person singular)
aysberginden (ablative second-person singular)
aysberglerinden (ablative second-person singular)
aysberginden (ablative singular third-person)
aysberglerinden (ablative singular third-person)
aysbergimizden (ablative first-person plural)
aysberglerimizden (ablative first-person plural)
aysberginizden (ablative plural second-person)
aysberglerinizden (ablative plural second-person)
aysberglerinden (ablative plural third-person)
aysbergimin (first-person genitive singular)
aysberglerimin (first-person genitive singular)
aysberginin (genitive second-person singular)
aysberglerinin (genitive second-person singular)
aysberginin (genitive singular third-person)
aysberglerinin (genitive singular third-person)
aysbergimizin (first-person genitive plural)
aysberglerimizin (first-person genitive plural)
aysberginizin (genitive plural second-person)
aysberglerinizin (genitive plural second-person)
aysberglerinin (genitive plural third-person)

Internationalism; ultimately from Dutch ijsberg.


eşekçi

eşekçi (definite accusative eşekçiyı, plural eşekçiler)

eşekçiyı (accusative definite)
eşekçiler (plural)
eşekçi (nominative singular)
eşekçilar (nominative plural)
eşekçiyı (accusative definite singular)
eşekçiları (accusative definite plural)
eşekçiya (dative singular)
eşekçilara (dative plural)
eşekçida (locative singular)
eşekçilarda (locative plural)
eşekçidan (ablative singular)
eşekçilardan (ablative plural)
eşekçinın (genitive singular)
eşekçiların (genitive plural)
eşekçim (first-person nominative singular)
eşekçilarım (first-person nominative singular)
eşekçin (nominative second-person singular)
eşekçiların (nominative second-person singular)
eşekçisı (nominative singular third-person)
eşekçiları (nominative singular third-person)
eşekçimız (first-person nominative plural)
eşekçilarımız (first-person nominative plural)
eşekçinız (nominative plural second-person)
eşekçilarınız (nominative plural second-person)
eşekçiları (nominative plural third-person)
eşekçimı (accusative definite first-person singular)
eşekçilarımı (accusative definite first-person singular)
eşekçinı (accusative definite second-person singular)
eşekçilarını (accusative definite second-person singular)
eşekçisını (accusative definite singular third-person)
eşekçilarını (accusative definite singular third-person)
eşekçimızı (accusative definite first-person plural)
eşekçilarımızı (accusative definite first-person plural)
eşekçinızı (accusative definite plural second-person)
eşekçilarınızı (accusative definite plural second-person)
eşekçilarını (accusative definite plural third-person)
eşekçima (dative first-person singular)
eşekçilarıma (dative first-person singular)
eşekçina (dative second-person singular)
eşekçilarına (dative second-person singular)
eşekçisına (dative singular third-person)
eşekçilarına (dative singular third-person)
eşekçimıza (dative first-person plural)
eşekçilarımıza (dative first-person plural)
eşekçinıza (dative plural second-person)
eşekçilarınıza (dative plural second-person)
eşekçilarına (dative plural third-person)
eşekçimda (first-person locative singular)
eşekçilarımda (first-person locative singular)
eşekçinda (locative second-person singular)
eşekçilarında (locative second-person singular)
eşekçisında (locative singular third-person)
eşekçilarında (locative singular third-person)
eşekçimızda (first-person locative plural)
eşekçilarımızda (first-person locative plural)
eşekçinızda (locative plural second-person)
eşekçilarınızda (locative plural second-person)
eşekçilarında (locative plural third-person)
eşekçimdan (ablative first-person singular)
eşekçilarımdan (ablative first-person singular)
eşekçindan (ablative second-person singular)
eşekçilarından (ablative second-person singular)
eşekçisından (ablative singular third-person)
eşekçilarından (ablative singular third-person)
eşekçimızdan (ablative first-person plural)
eşekçilarımızdan (ablative first-person plural)
eşekçinızdan (ablative plural second-person)
eşekçilarınızdan (ablative plural second-person)
eşekçilarından (ablative plural third-person)
eşekçimın (first-person genitive singular)
eşekçilarımın (first-person genitive singular)
eşekçinın (genitive second-person singular)
eşekçilarının (genitive second-person singular)
eşekçisının (genitive singular third-person)
eşekçilarının (genitive singular third-person)
eşekçimızın (first-person genitive plural)
eşekçilarımızın (first-person genitive plural)
eşekçinızın (genitive plural second-person)
eşekçilarınızın (genitive plural second-person)
eşekçilarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اشكجی (eşekci, “dealer in donkeys”), equivalent to eşek (“donkey”) + -çi.

inh

person who carries loads or people with his donkeys


deprivasyon

head

deprivasyon (definite accusative deprivasyonu, plural deprivasyonlar)

deprivasyonu (accusative definite)
deprivasyonlar (plural)
deprivasyon (nominative singular)
deprivasyonlar (nominative plural)
deprivasyonu (accusative definite singular)
deprivasyonları (accusative definite plural)
deprivasyona (dative singular)
deprivasyonlara (dative plural)
deprivasyonda (locative singular)
deprivasyonlarda (locative plural)
deprivasyondan (ablative singular)
deprivasyonlardan (ablative plural)
deprivasyonun (genitive singular)
deprivasyonların (genitive plural)


brötel

brötel (definite accusative bröteli, plural bröteller)

bröteli (accusative definite)
bröteller (plural)
brötel (nominative singular)
bröteller (nominative plural)
bröteli (accusative definite singular)
brötelleri (accusative definite plural)
brötele (dative singular)
brötellere (dative plural)
brötelde (locative singular)
brötellerde (locative plural)
brötelden (ablative singular)
brötellerden (ablative plural)
brötelin (genitive singular)
brötellerin (genitive plural)


broşet

broşet (definite accusative broşeti, plural broşetler)

broşeti (accusative definite)
broşetler (plural)
broşet (nominative singular)
broşetler (nominative plural)
broşeti (accusative definite singular)
broşetleri (accusative definite plural)
broşete (dative singular)
broşetlere (dative plural)
broşette (locative singular)
broşetlerde (locative plural)
broşetten (ablative singular)
broşetlerden (ablative plural)
broşetin (genitive singular)
broşetlerin (genitive plural)


müddeiumumi

müddeiumumi (definite accusative müddeiumumiyi, plural müddeiumumiler)

müddeiumumiyi (accusative definite)
müddeiumumiler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish مدعی عمومی (müddeʻî-i ʻumûmî).


kadraj

head

kadraj (definite accusative kadrajı, plural kadrajlar)

kadrajı (accusative definite)
kadrajlar (plural)
kadraj (nominative singular)
kadrajlar (nominative plural)
kadrajı (accusative definite singular)
kadrajları (accusative definite plural)
kadraja (dative singular)
kadrajlara (dative plural)
kadrajda (locative singular)
kadrajlarda (locative plural)
kadrajdan (ablative singular)
kadrajlardan (ablative plural)
kadrajın (genitive singular)
kadrajların (genitive plural)

framing (position of an image within a frame or border)


kapsül

kapsül (definite accusative kapsülü, plural kapsüller)

kapsülü (accusative definite)
kapsüller (plural)
kapsül (nominative singular)
kapsüller (nominative plural)
kapsülü (accusative definite singular)
kapsülleri (accusative definite plural)
kapsüle (dative singular)
kapsüllere (dative plural)
kapsülde (locative singular)
kapsüllerde (locative plural)
kapsülden (ablative singular)
kapsüllerden (ablative plural)
kapsülün (genitive singular)
kapsüllerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish قاپسول (kapsül), from French capsule. First attested in 1876.


çizelge

çizelge (definite accusative çizelgeyi, plural çizelgeler)

çizelgeyi (accusative definite)
çizelgeler (plural)
çizelge (nominative singular)
çizelgeler (nominative plural)
çizelgeyi (accusative definite singular)
çizelgeleri (accusative definite plural)
çizelgeye (dative singular)
çizelgelere (dative plural)
çizelgede (locative singular)
çizelgelerde (locative plural)
çizelgeden (ablative singular)
çizelgelerden (ablative plural)
çizelgenin (genitive singular)
çizelgelerin (genitive plural)
çizelgem (first-person nominative singular)
çizelgelerim (first-person nominative singular)
çizelgen (nominative second-person singular)
çizelgelerin (nominative second-person singular)
çizelgesi (nominative singular third-person)
çizelgeleri (nominative singular third-person)
çizelgemiz (first-person nominative plural)
çizelgelerimiz (first-person nominative plural)
çizelgeniz (nominative plural second-person)
çizelgeleriniz (nominative plural second-person)
çizelgeleri (nominative plural third-person)
çizelgemi (accusative definite first-person singular)
çizelgelerimi (accusative definite first-person singular)
çizelgeni (accusative definite second-person singular)
çizelgelerini (accusative definite second-person singular)
çizelgesini (accusative definite singular third-person)
çizelgelerini (accusative definite singular third-person)
çizelgemizi (accusative definite first-person plural)
çizelgelerimizi (accusative definite first-person plural)
çizelgenizi (accusative definite plural second-person)
çizelgelerinizi (accusative definite plural second-person)
çizelgelerini (accusative definite plural third-person)
çizelgeme (dative first-person singular)
çizelgelerime (dative first-person singular)
çizelgene (dative second-person singular)
çizelgelerine (dative second-person singular)
çizelgesine (dative singular third-person)
çizelgelerine (dative singular third-person)
çizelgemize (dative first-person plural)
çizelgelerimize (dative first-person plural)
çizelgenize (dative plural second-person)
çizelgelerinize (dative plural second-person)
çizelgelerine (dative plural third-person)
çizelgemde (first-person locative singular)
çizelgelerimde (first-person locative singular)
çizelgende (locative second-person singular)
çizelgelerinde (locative second-person singular)
çizelgesinde (locative singular third-person)
çizelgelerinde (locative singular third-person)
çizelgemizde (first-person locative plural)
çizelgelerimizde (first-person locative plural)
çizelgenizde (locative plural second-person)
çizelgelerinizde (locative plural second-person)
çizelgelerinde (locative plural third-person)
çizelgemden (ablative first-person singular)
çizelgelerimden (ablative first-person singular)
çizelgenden (ablative second-person singular)
çizelgelerinden (ablative second-person singular)
çizelgesinden (ablative singular third-person)
çizelgelerinden (ablative singular third-person)
çizelgemizden (ablative first-person plural)
çizelgelerimizden (ablative first-person plural)
çizelgenizden (ablative plural second-person)
çizelgelerinizden (ablative plural second-person)
çizelgelerinden (ablative plural third-person)
çizelgemin (first-person genitive singular)
çizelgelerimin (first-person genitive singular)
çizelgenin (genitive second-person singular)
çizelgelerinin (genitive second-person singular)
çizelgesinin (genitive singular third-person)
çizelgelerinin (genitive singular third-person)
çizelgemizin (first-person genitive plural)
çizelgelerimizin (first-person genitive plural)
çizelgenizin (genitive plural second-person)
çizelgelerinizin (genitive plural second-person)
çizelgelerinin (genitive plural third-person)

Neologism, coined as part of Atatürk's language reforms, from çiz- (to draw a line) + -elge.


tahkir

tahkir (definite accusative tahkiri, plural tahkirler)

tahkiri (accusative definite)
tahkirler (plural)
tahkir (nominative singular)
tahkirler (nominative plural)
tahkiri (accusative definite singular)
tahkirleri (accusative definite plural)
tahkire (dative singular)
tahkirlere (dative plural)
tahkirde (locative singular)
tahkirlerde (locative plural)
tahkirden (ablative singular)
tahkirlerden (ablative plural)
tahkirin (genitive singular)
tahkirlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تحقیر (tahkir), from Arabic تَحْقِير (taḥqīr).


işkembe

işkembe (definite accusative işkembeyi, plural işkembeler)

işkembeyi (accusative definite)
işkembeler (plural)
işkembe (nominative singular)
işkembeler (nominative plural)
işkembeyi (accusative definite singular)
işkembeleri (accusative definite plural)
işkembeye (dative singular)
işkembelere (dative plural)
işkembede (locative singular)
işkembelerde (locative plural)
işkembeden (ablative singular)
işkembelerden (ablative plural)
işkembenin (genitive singular)
işkembelerin (genitive plural)
işkembem (first-person nominative singular)
işkembelerim (first-person nominative singular)
işkemben (nominative second-person singular)
işkembelerin (nominative second-person singular)
işkembesi (nominative singular third-person)
işkembeleri (nominative singular third-person)
işkembemiz (first-person nominative plural)
işkembelerimiz (first-person nominative plural)
işkembeniz (nominative plural second-person)
işkembeleriniz (nominative plural second-person)
işkembeleri (nominative plural third-person)
işkembemi (accusative definite first-person singular)
işkembelerimi (accusative definite first-person singular)
işkembeni (accusative definite second-person singular)
işkembelerini (accusative definite second-person singular)
işkembesini (accusative definite singular third-person)
işkembelerini (accusative definite singular third-person)
işkembemizi (accusative definite first-person plural)
işkembelerimizi (accusative definite first-person plural)
işkembenizi (accusative definite plural second-person)
işkembelerinizi (accusative definite plural second-person)
işkembelerini (accusative definite plural third-person)
işkembeme (dative first-person singular)
işkembelerime (dative first-person singular)
işkembene (dative second-person singular)
işkembelerine (dative second-person singular)
işkembesine (dative singular third-person)
işkembelerine (dative singular third-person)
işkembemize (dative first-person plural)
işkembelerimize (dative first-person plural)
işkembenize (dative plural second-person)
işkembelerinize (dative plural second-person)
işkembelerine (dative plural third-person)
işkembemde (first-person locative singular)
işkembelerimde (first-person locative singular)
işkembende (locative second-person singular)
işkembelerinde (locative second-person singular)
işkembesinde (locative singular third-person)
işkembelerinde (locative singular third-person)
işkembemizde (first-person locative plural)
işkembelerimizde (first-person locative plural)
işkembenizde (locative plural second-person)
işkembelerinizde (locative plural second-person)
işkembelerinde (locative plural third-person)
işkembemden (ablative first-person singular)
işkembelerimden (ablative first-person singular)
işkembenden (ablative second-person singular)
işkembelerinden (ablative second-person singular)
işkembesinden (ablative singular third-person)
işkembelerinden (ablative singular third-person)
işkembemizden (ablative first-person plural)
işkembelerimizden (ablative first-person plural)
işkembenizden (ablative plural second-person)
işkembelerinizden (ablative plural second-person)
işkembelerinden (ablative plural third-person)
işkembemin (first-person genitive singular)
işkembelerimin (first-person genitive singular)
işkembenin (genitive second-person singular)
işkembelerinin (genitive second-person singular)
işkembesinin (genitive singular third-person)
işkembelerinin (genitive singular third-person)
işkembemizin (first-person genitive plural)
işkembelerimizin (first-person genitive plural)
işkembenizin (genitive plural second-person)
işkembelerinizin (genitive plural second-person)
işkembelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شكمبه (şkembe), from Persian اشکمبه (eškambe) or Persian شکمبه (šekambe).


emeli

inflection of emel:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


usturlap

usturlap (definite accusative usturlabı, plural usturlaplar)

usturlabı (accusative definite)
usturlaplar (plural)
usturlap (nominative singular)
usturlaplar (nominative plural)
usturlabı (accusative definite singular)
usturlapları (accusative definite plural)
usturlaba (dative singular)
usturlaplara (dative plural)
usturlapta (locative singular)
usturlaplarda (locative plural)
usturlaptan (ablative singular)
usturlaplardan (ablative plural)
usturlabın (genitive singular)
usturlapların (genitive plural)
usturlabım (first-person nominative singular)
usturlaplarım (first-person nominative singular)
usturlabın (nominative second-person singular)
usturlapların (nominative second-person singular)
usturlabı (nominative singular third-person)
usturlapları (nominative singular third-person)
usturlabımız (first-person nominative plural)
usturlaplarımız (first-person nominative plural)
usturlabınız (nominative plural second-person)
usturlaplarınız (nominative plural second-person)
usturlapları (nominative plural third-person)
usturlabımı (accusative definite first-person singular)
usturlaplarımı (accusative definite first-person singular)
usturlabını (accusative definite second-person singular)
usturlaplarını (accusative definite second-person singular)
usturlabını (accusative definite singular third-person)
usturlaplarını (accusative definite singular third-person)
usturlabımızı (accusative definite first-person plural)
usturlaplarımızı (accusative definite first-person plural)
usturlabınızı (accusative definite plural second-person)
usturlaplarınızı (accusative definite plural second-person)
usturlaplarını (accusative definite plural third-person)
usturlabıma (dative first-person singular)
usturlaplarıma (dative first-person singular)
usturlabına (dative second-person singular)
usturlaplarına (dative second-person singular)
usturlabına (dative singular third-person)
usturlaplarına (dative singular third-person)
usturlabımıza (dative first-person plural)
usturlaplarımıza (dative first-person plural)
usturlabınıza (dative plural second-person)
usturlaplarınıza (dative plural second-person)
usturlaplarına (dative plural third-person)
usturlabımda (first-person locative singular)
usturlaplarımda (first-person locative singular)
usturlabında (locative second-person singular)
usturlaplarında (locative second-person singular)
usturlabında (locative singular third-person)
usturlaplarında (locative singular third-person)
usturlabımızda (first-person locative plural)
usturlaplarımızda (first-person locative plural)
usturlabınızda (locative plural second-person)
usturlaplarınızda (locative plural second-person)
usturlaplarında (locative plural third-person)
usturlabımdan (ablative first-person singular)
usturlaplarımdan (ablative first-person singular)
usturlabından (ablative second-person singular)
usturlaplarından (ablative second-person singular)
usturlabından (ablative singular third-person)
usturlaplarından (ablative singular third-person)
usturlabımızdan (ablative first-person plural)
usturlaplarımızdan (ablative first-person plural)
usturlabınızdan (ablative plural second-person)
usturlaplarınızdan (ablative plural second-person)
usturlaplarından (ablative plural third-person)
usturlabımın (first-person genitive singular)
usturlaplarımın (first-person genitive singular)
usturlabının (genitive second-person singular)
usturlaplarının (genitive second-person singular)
usturlabının (genitive singular third-person)
usturlaplarının (genitive singular third-person)
usturlabımızın (first-person genitive plural)
usturlaplarımızın (first-person genitive plural)
usturlabınızın (genitive plural second-person)
usturlaplarınızın (genitive plural second-person)
usturlaplarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اسطرلاب (usturlab, “astrolabe”), ultimately from Ancient Greek ἀστρολάβος (astrolábos).


halkacı

head

halkacı (definite accusative halkacıyı, plural halkacılar)

halkacıyı (accusative definite)
halkacılar (plural)
halkacı (nominative singular)
halkacılar (nominative plural)
halkacıyı (accusative definite singular)
halkacıları (accusative definite plural)
halkacıya (dative singular)
halkacılara (dative plural)
halkacıda (locative singular)
halkacılarda (locative plural)
halkacıdan (ablative singular)
halkacılardan (ablative plural)
halkacının (genitive singular)
halkacıların (genitive plural)
halkacım (first-person nominative singular)
halkacılarım (first-person nominative singular)
halkacın (nominative second-person singular)
halkacıların (nominative second-person singular)
halkacısı (nominative singular third-person)
halkacıları (nominative singular third-person)
halkacımız (first-person nominative plural)
halkacılarımız (first-person nominative plural)
halkacınız (nominative plural second-person)
halkacılarınız (nominative plural second-person)
halkacıları (nominative plural third-person)
halkacımı (accusative definite first-person singular)
halkacılarımı (accusative definite first-person singular)
halkacını (accusative definite second-person singular)
halkacılarını (accusative definite second-person singular)
halkacısını (accusative definite singular third-person)
halkacılarını (accusative definite singular third-person)
halkacımızı (accusative definite first-person plural)
halkacılarımızı (accusative definite first-person plural)
halkacınızı (accusative definite plural second-person)
halkacılarınızı (accusative definite plural second-person)
halkacılarını (accusative definite plural third-person)
halkacıma (dative first-person singular)
halkacılarıma (dative first-person singular)
halkacına (dative second-person singular)
halkacılarına (dative second-person singular)
halkacısına (dative singular third-person)
halkacılarına (dative singular third-person)
halkacımıza (dative first-person plural)
halkacılarımıza (dative first-person plural)
halkacınıza (dative plural second-person)
halkacılarınıza (dative plural second-person)
halkacılarına (dative plural third-person)
halkacımda (first-person locative singular)
halkacılarımda (first-person locative singular)
halkacında (locative second-person singular)
halkacılarında (locative second-person singular)
halkacısında (locative singular third-person)
halkacılarında (locative singular third-person)
halkacımızda (first-person locative plural)
halkacılarımızda (first-person locative plural)
halkacınızda (locative plural second-person)
halkacılarınızda (locative plural second-person)
halkacılarında (locative plural third-person)
halkacımdan (ablative first-person singular)
halkacılarımdan (ablative first-person singular)
halkacından (ablative second-person singular)
halkacılarından (ablative second-person singular)
halkacısından (ablative singular third-person)
halkacılarından (ablative singular third-person)
halkacımızdan (ablative first-person plural)
halkacılarımızdan (ablative first-person plural)
halkacınızdan (ablative plural second-person)
halkacılarınızdan (ablative plural second-person)
halkacılarından (ablative plural third-person)
halkacımın (first-person genitive singular)
halkacılarımın (first-person genitive singular)
halkacının (genitive second-person singular)
halkacılarının (genitive second-person singular)
halkacısının (genitive singular third-person)
halkacılarının (genitive singular third-person)
halkacımızın (first-person genitive plural)
halkacılarımızın (first-person genitive plural)
halkacınızın (genitive plural second-person)
halkacılarınızın (genitive plural second-person)
halkacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حلقهجی (halkacı, “maker or seller of rings or hoops”), equivalent to halka (“ring, hoop”) + -cı.


belgesel

head

belgesel (definite accusative belgeseli, plural belgeseller)

belgeseli (accusative definite)
belgeseller (plural)
belgesel (nominative singular)
belgeseller (nominative plural)
belgeseli (accusative definite singular)
belgeselleri (accusative definite plural)
belgesele (dative singular)
belgesellere (dative plural)
belgeselde (locative singular)
belgesellerde (locative plural)
belgeselden (ablative singular)
belgesellerden (ablative plural)
belgeselin (genitive singular)
belgesellerin (genitive plural)
belgeselim (first-person nominative singular)
belgesellerim (first-person nominative singular)
belgeselin (nominative second-person singular)
belgesellerin (nominative second-person singular)
belgeseli (nominative singular third-person)
belgeselleri (nominative singular third-person)
belgeselimiz (first-person nominative plural)
belgesellerimiz (first-person nominative plural)
belgeseliniz (nominative plural second-person)
belgeselleriniz (nominative plural second-person)
belgeselleri (nominative plural third-person)
belgeselimi (accusative definite first-person singular)
belgesellerimi (accusative definite first-person singular)
belgeselini (accusative definite second-person singular)
belgesellerini (accusative definite second-person singular)
belgeselini (accusative definite singular third-person)
belgesellerini (accusative definite singular third-person)
belgeselimizi (accusative definite first-person plural)
belgesellerimizi (accusative definite first-person plural)
belgeselinizi (accusative definite plural second-person)
belgesellerinizi (accusative definite plural second-person)
belgesellerini (accusative definite plural third-person)
belgeselime (dative first-person singular)
belgesellerime (dative first-person singular)
belgeseline (dative second-person singular)
belgesellerine (dative second-person singular)
belgeseline (dative singular third-person)
belgesellerine (dative singular third-person)
belgeselimize (dative first-person plural)
belgesellerimize (dative first-person plural)
belgeselinize (dative plural second-person)
belgesellerinize (dative plural second-person)
belgesellerine (dative plural third-person)
belgeselimde (first-person locative singular)
belgesellerimde (first-person locative singular)
belgeselinde (locative second-person singular)
belgesellerinde (locative second-person singular)
belgeselinde (locative singular third-person)
belgesellerinde (locative singular third-person)
belgeselimizde (first-person locative plural)
belgesellerimizde (first-person locative plural)
belgeselinizde (locative plural second-person)
belgesellerinizde (locative plural second-person)
belgesellerinde (locative plural third-person)
belgeselimden (ablative first-person singular)
belgesellerimden (ablative first-person singular)
belgeselinden (ablative second-person singular)
belgesellerinden (ablative second-person singular)
belgeselinden (ablative singular third-person)
belgesellerinden (ablative singular third-person)
belgeselimizden (ablative first-person plural)
belgesellerimizden (ablative first-person plural)
belgeselinizden (ablative plural second-person)
belgesellerinizden (ablative plural second-person)
belgesellerinden (ablative plural third-person)
belgeselimin (first-person genitive singular)
belgesellerimin (first-person genitive singular)
belgeselinin (genitive second-person singular)
belgesellerinin (genitive second-person singular)
belgeselinin (genitive singular third-person)
belgesellerinin (genitive singular third-person)
belgeselimizin (first-person genitive plural)
belgesellerimizin (first-person genitive plural)
belgeselinizin (genitive plural second-person)
belgesellerinizin (genitive plural second-person)
belgesellerinin (genitive plural third-person)


pnömoni

pnömoni (definite accusative pnömoniyi, plural pnömoniler)

pnömoniyi (accusative definite)
pnömoniler (plural)
pnömoni (nominative singular)
pnömoniler (nominative plural)
pnömoniyi (accusative definite singular)
pnömonileri (accusative definite plural)
pnömoniye (dative singular)
pnömonilere (dative plural)
pnömonide (locative singular)
pnömonilerde (locative plural)
pnömoniden (ablative singular)
pnömonilerden (ablative plural)
pnömoninin (genitive singular)
pnömonilerin (genitive plural)
pnömonim (first-person nominative singular)
pnömonilerim (first-person nominative singular)
pnömonin (nominative second-person singular)
pnömonilerin (nominative second-person singular)
pnömonisi (nominative singular third-person)
pnömonileri (nominative singular third-person)
pnömonimiz (first-person nominative plural)
pnömonilerimiz (first-person nominative plural)
pnömoniniz (nominative plural second-person)
pnömonileriniz (nominative plural second-person)
pnömonileri (nominative plural third-person)
pnömonimi (accusative definite first-person singular)
pnömonilerimi (accusative definite first-person singular)
pnömonini (accusative definite second-person singular)
pnömonilerini (accusative definite second-person singular)
pnömonisini (accusative definite singular third-person)
pnömonilerini (accusative definite singular third-person)
pnömonimizi (accusative definite first-person plural)
pnömonilerimizi (accusative definite first-person plural)
pnömoninizi (accusative definite plural second-person)
pnömonilerinizi (accusative definite plural second-person)
pnömonilerini (accusative definite plural third-person)
pnömonime (dative first-person singular)
pnömonilerime (dative first-person singular)
pnömonine (dative second-person singular)
pnömonilerine (dative second-person singular)
pnömonisine (dative singular third-person)
pnömonilerine (dative singular third-person)
pnömonimize (dative first-person plural)
pnömonilerimize (dative first-person plural)
pnömoninize (dative plural second-person)
pnömonilerinize (dative plural second-person)
pnömonilerine (dative plural third-person)
pnömonimde (first-person locative singular)
pnömonilerimde (first-person locative singular)
pnömoninde (locative second-person singular)
pnömonilerinde (locative second-person singular)
pnömonisinde (locative singular third-person)
pnömonilerinde (locative singular third-person)
pnömonimizde (first-person locative plural)
pnömonilerimizde (first-person locative plural)
pnömoninizde (locative plural second-person)
pnömonilerinizde (locative plural second-person)
pnömonilerinde (locative plural third-person)
pnömonimden (ablative first-person singular)
pnömonilerimden (ablative first-person singular)
pnömoninden (ablative second-person singular)
pnömonilerinden (ablative second-person singular)
pnömonisinden (ablative singular third-person)
pnömonilerinden (ablative singular third-person)
pnömonimizden (ablative first-person plural)
pnömonilerimizden (ablative first-person plural)
pnömoninizden (ablative plural second-person)
pnömonilerinizden (ablative plural second-person)
pnömonilerinden (ablative plural third-person)
pnömonimin (first-person genitive singular)
pnömonilerimin (first-person genitive singular)
pnömoninin (genitive second-person singular)
pnömonilerinin (genitive second-person singular)
pnömonisinin (genitive singular third-person)
pnömonilerinin (genitive singular third-person)
pnömonimizin (first-person genitive plural)
pnömonilerimizin (first-person genitive plural)
pnömoninizin (genitive plural second-person)
pnömonilerinizin (genitive plural second-person)
pnömonilerinin (genitive plural third-person)
pnömoniyim (first-person singular)
pnömonilerim (first-person singular)
pnömonisin (second-person singular)
pnömonilersin (second-person singular)
pnömoni (singular third-person)
pnömonidir (singular third-person)
pnömoniler (singular third-person)
pnömonilerdir (singular third-person)
pnömoniyiz (first-person plural)
pnömonileriz (first-person plural)
pnömonisiniz (plural second-person)
pnömonilersiniz (plural second-person)
pnömoniler (plural third-person)
pnömonilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish پنمونی (pnömoni), from French pneumonie.


öykence

öykence (definite accusative öykenceyi, plural öykenceler)

öykenceyi (accusative definite)
öykenceler (plural)
öykence (nominative singular)
öykenceler (nominative plural)
öykenceyi (accusative definite singular)
öykenceleri (accusative definite plural)
öykenceye (dative singular)
öykencelere (dative plural)
öykencede (locative singular)
öykencelerde (locative plural)
öykenceden (ablative singular)
öykencelerden (ablative plural)
öykencenin (genitive singular)
öykencelerin (genitive plural)
öykencem (first-person nominative singular)
öykencelerim (first-person nominative singular)
öykencen (nominative second-person singular)
öykencelerin (nominative second-person singular)
öykencesi (nominative singular third-person)
öykenceleri (nominative singular third-person)
öykencemiz (first-person nominative plural)
öykencelerimiz (first-person nominative plural)
öykenceniz (nominative plural second-person)
öykenceleriniz (nominative plural second-person)
öykenceleri (nominative plural third-person)
öykencemi (accusative definite first-person singular)
öykencelerimi (accusative definite first-person singular)
öykenceni (accusative definite second-person singular)
öykencelerini (accusative definite second-person singular)
öykencesini (accusative definite singular third-person)
öykencelerini (accusative definite singular third-person)
öykencemizi (accusative definite first-person plural)
öykencelerimizi (accusative definite first-person plural)
öykencenizi (accusative definite plural second-person)
öykencelerinizi (accusative definite plural second-person)
öykencelerini (accusative definite plural third-person)
öykenceme (dative first-person singular)
öykencelerime (dative first-person singular)
öykencene (dative second-person singular)
öykencelerine (dative second-person singular)
öykencesine (dative singular third-person)
öykencelerine (dative singular third-person)
öykencemize (dative first-person plural)
öykencelerimize (dative first-person plural)
öykencenize (dative plural second-person)
öykencelerinize (dative plural second-person)
öykencelerine (dative plural third-person)
öykencemde (first-person locative singular)
öykencelerimde (first-person locative singular)
öykencende (locative second-person singular)
öykencelerinde (locative second-person singular)
öykencesinde (locative singular third-person)
öykencelerinde (locative singular third-person)
öykencemizde (first-person locative plural)
öykencelerimizde (first-person locative plural)
öykencenizde (locative plural second-person)
öykencelerinizde (locative plural second-person)
öykencelerinde (locative plural third-person)
öykencemden (ablative first-person singular)
öykencelerimden (ablative first-person singular)
öykencenden (ablative second-person singular)
öykencelerinden (ablative second-person singular)
öykencesinden (ablative singular third-person)
öykencelerinden (ablative singular third-person)
öykencemizden (ablative first-person plural)
öykencelerimizden (ablative first-person plural)
öykencenizden (ablative plural second-person)
öykencelerinizden (ablative plural second-person)
öykencelerinden (ablative plural third-person)
öykencemin (first-person genitive singular)
öykencelerimin (first-person genitive singular)
öykencenin (genitive second-person singular)
öykencelerinin (genitive second-person singular)
öykencesinin (genitive singular third-person)
öykencelerinin (genitive singular third-person)
öykencemizin (first-person genitive plural)
öykencelerimizin (first-person genitive plural)
öykencenizin (genitive plural second-person)
öykencelerinizin (genitive plural second-person)
öykencelerinin (genitive plural third-person)
öykenceyim (first-person singular)
öykencelerim (first-person singular)
öykencesin (second-person singular)
öykencelersin (second-person singular)
öykence (singular third-person)
öykencedir (singular third-person)
öykenceler (singular third-person)
öykencelerdir (singular third-person)
öykenceyiz (first-person plural)
öykenceleriz (first-person plural)
öykencesiniz (plural second-person)
öykencelersiniz (plural second-person)
öykenceler (plural third-person)
öykencelerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?]. Equivalent to öyken (“a lung disease seen in animals”) + -ce.


marşpiye

head

marşpiye (definite accusative marşpiyeyi, plural marşpiyeler)

marşpiyeyi (accusative definite)
marşpiyeler (plural)
marşpiye (nominative singular)
marşpiyeler (nominative plural)
marşpiyeyi (accusative definite singular)
marşpiyeleri (accusative definite plural)
marşpiyeye (dative singular)
marşpiyelere (dative plural)
marşpiyede (locative singular)
marşpiyelerde (locative plural)
marşpiyeden (ablative singular)
marşpiyelerden (ablative plural)
marşpiyenin (genitive singular)
marşpiyelerin (genitive plural)


fırçacı

fırçacı (definite accusative fırçacıyı, plural fırçacılar)

fırçacıyı (accusative definite)
fırçacılar (plural)
fırçacı (nominative singular)
fırçacılar (nominative plural)
fırçacıyı (accusative definite singular)
fırçacıları (accusative definite plural)
fırçacıya (dative singular)
fırçacılara (dative plural)
fırçacıda (locative singular)
fırçacılarda (locative plural)
fırçacıdan (ablative singular)
fırçacılardan (ablative plural)
fırçacının (genitive singular)
fırçacıların (genitive plural)
fırçacım (first-person nominative singular)
fırçacılarım (first-person nominative singular)
fırçacın (nominative second-person singular)
fırçacıların (nominative second-person singular)
fırçacısı (nominative singular third-person)
fırçacıları (nominative singular third-person)
fırçacımız (first-person nominative plural)
fırçacılarımız (first-person nominative plural)
fırçacınız (nominative plural second-person)
fırçacılarınız (nominative plural second-person)
fırçacıları (nominative plural third-person)
fırçacımı (accusative definite first-person singular)
fırçacılarımı (accusative definite first-person singular)
fırçacını (accusative definite second-person singular)
fırçacılarını (accusative definite second-person singular)
fırçacısını (accusative definite singular third-person)
fırçacılarını (accusative definite singular third-person)
fırçacımızı (accusative definite first-person plural)
fırçacılarımızı (accusative definite first-person plural)
fırçacınızı (accusative definite plural second-person)
fırçacılarınızı (accusative definite plural second-person)
fırçacılarını (accusative definite plural third-person)
fırçacıma (dative first-person singular)
fırçacılarıma (dative first-person singular)
fırçacına (dative second-person singular)
fırçacılarına (dative second-person singular)
fırçacısına (dative singular third-person)
fırçacılarına (dative singular third-person)
fırçacımıza (dative first-person plural)
fırçacılarımıza (dative first-person plural)
fırçacınıza (dative plural second-person)
fırçacılarınıza (dative plural second-person)
fırçacılarına (dative plural third-person)
fırçacımda (first-person locative singular)
fırçacılarımda (first-person locative singular)
fırçacında (locative second-person singular)
fırçacılarında (locative second-person singular)
fırçacısında (locative singular third-person)
fırçacılarında (locative singular third-person)
fırçacımızda (first-person locative plural)
fırçacılarımızda (first-person locative plural)
fırçacınızda (locative plural second-person)
fırçacılarınızda (locative plural second-person)
fırçacılarında (locative plural third-person)
fırçacımdan (ablative first-person singular)
fırçacılarımdan (ablative first-person singular)
fırçacından (ablative second-person singular)
fırçacılarından (ablative second-person singular)
fırçacısından (ablative singular third-person)
fırçacılarından (ablative singular third-person)
fırçacımızdan (ablative first-person plural)
fırçacılarımızdan (ablative first-person plural)
fırçacınızdan (ablative plural second-person)
fırçacılarınızdan (ablative plural second-person)
fırçacılarından (ablative plural third-person)
fırçacımın (first-person genitive singular)
fırçacılarımın (first-person genitive singular)
fırçacının (genitive second-person singular)
fırçacılarının (genitive second-person singular)
fırçacısının (genitive singular third-person)
fırçacılarının (genitive singular third-person)
fırçacımızın (first-person genitive plural)
fırçacılarımızın (first-person genitive plural)
fırçacınızın (genitive plural second-person)
fırçacılarınızın (genitive plural second-person)
fırçacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فرچهجی (fırçacı, “maker or seller of brushes”), equivalent to fırça (“brush”) + -cı.


tekâfül

head

tekâfül (definite accusative tekâfülü, uncountable)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic تَكَافُل (takāful).


susak

susak (definite accusative susağı, plural susaklar)

susağı (accusative definite)
susaklar (plural)
susak (nominative singular)
susaklar (nominative plural)
susağı (accusative definite singular)
susakları (accusative definite plural)
susağa (dative singular)
susaklara (dative plural)
susakta (locative singular)
susaklarda (locative plural)
susaktan (ablative singular)
susaklardan (ablative plural)
susağın (genitive singular)
susakların (genitive plural)
susağım (first-person nominative singular)
susaklarım (first-person nominative singular)
susağın (nominative second-person singular)
susakların (nominative second-person singular)
susağı (nominative singular third-person)
susakları (nominative singular third-person)
susağımız (first-person nominative plural)
susaklarımız (first-person nominative plural)
susağınız (nominative plural second-person)
susaklarınız (nominative plural second-person)
susakları (nominative plural third-person)
susağımı (accusative definite first-person singular)
susaklarımı (accusative definite first-person singular)
susağını (accusative definite second-person singular)
susaklarını (accusative definite second-person singular)
susağını (accusative definite singular third-person)
susaklarını (accusative definite singular third-person)
susağımızı (accusative definite first-person plural)
susaklarımızı (accusative definite first-person plural)
susağınızı (accusative definite plural second-person)
susaklarınızı (accusative definite plural second-person)
susaklarını (accusative definite plural third-person)
susağıma (dative first-person singular)
susaklarıma (dative first-person singular)
susağına (dative second-person singular)
susaklarına (dative second-person singular)
susağına (dative singular third-person)
susaklarına (dative singular third-person)
susağımıza (dative first-person plural)
susaklarımıza (dative first-person plural)
susağınıza (dative plural second-person)
susaklarınıza (dative plural second-person)
susaklarına (dative plural third-person)
susağımda (first-person locative singular)
susaklarımda (first-person locative singular)
susağında (locative second-person singular)
susaklarında (locative second-person singular)
susağında (locative singular third-person)
susaklarında (locative singular third-person)
susağımızda (first-person locative plural)
susaklarımızda (first-person locative plural)
susağınızda (locative plural second-person)
susaklarınızda (locative plural second-person)
susaklarında (locative plural third-person)
susağımdan (ablative first-person singular)
susaklarımdan (ablative first-person singular)
susağından (ablative second-person singular)
susaklarından (ablative second-person singular)
susağından (ablative singular third-person)
susaklarından (ablative singular third-person)
susağımızdan (ablative first-person plural)
susaklarımızdan (ablative first-person plural)
susağınızdan (ablative plural second-person)
susaklarınızdan (ablative plural second-person)
susaklarından (ablative plural third-person)
susağımın (first-person genitive singular)
susaklarımın (first-person genitive singular)
susağının (genitive second-person singular)
susaklarının (genitive second-person singular)
susağının (genitive singular third-person)
susaklarının (genitive singular third-person)
susağımızın (first-person genitive plural)
susaklarımızın (first-person genitive plural)
susağınızın (genitive plural second-person)
susaklarınızın (genitive plural second-person)
susaklarının (genitive plural third-person)
susağım (first-person singular)
susaklarım (first-person singular)
susaksın (second-person singular)
susaklarsın (second-person singular)
susak (singular third-person)
susaktır (singular third-person)
susaklar (singular third-person)
susaklardır (singular third-person)
susağız (first-person plural)
susaklarız (first-person plural)
susaksınız (plural second-person)
susaklarsınız (plural second-person)
susaklar (plural third-person)
susaklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish صوساق (susak, “wooden ladle or scoop”), itself from Proto-Turkic *susgak (“ladle, scoop”).

inh

wooden chute that allows grain to be poured into the millstone


izmihlal

head

izmihlal (definite accusative izmihlali, plural izmihlaller)

izmihlali (accusative definite)
izmihlaller (plural)

Inherited from Ottoman Turkish اضمحلال (izmihlâl), from Arabic اِضْمِحْلَال (iḍmiḥlāl).

der

اِضْمِحْلَال

Arabic اِضْمِحْلَال (iḍmiḥlāl)

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal!

1921, Mehmet Akif Ersoy, İstiklâl Marşı:

Neither you nor my family shall ever face destruction!


trajedi

head

trajedi (definite accusative trajediyi, plural trajediler)

trajediyi (accusative definite)
trajediler (plural)
trajedi (nominative singular)
trajediler (nominative plural)
trajediyi (accusative definite singular)
trajedileri (accusative definite plural)
trajediye (dative singular)
trajedilere (dative plural)
trajedide (locative singular)
trajedilerde (locative plural)
trajediden (ablative singular)
trajedilerden (ablative plural)
trajedinin (genitive singular)
trajedilerin (genitive plural)
trajedim (first-person nominative singular)
trajedilerim (first-person nominative singular)
trajedin (nominative second-person singular)
trajedilerin (nominative second-person singular)
trajedisi (nominative singular third-person)
trajedileri (nominative singular third-person)
trajedimiz (first-person nominative plural)
trajedilerimiz (first-person nominative plural)
trajediniz (nominative plural second-person)
trajedileriniz (nominative plural second-person)
trajedileri (nominative plural third-person)
trajedimi (accusative definite first-person singular)
trajedilerimi (accusative definite first-person singular)
trajedini (accusative definite second-person singular)
trajedilerini (accusative definite second-person singular)
trajedisini (accusative definite singular third-person)
trajedilerini (accusative definite singular third-person)
trajedimizi (accusative definite first-person plural)
trajedilerimizi (accusative definite first-person plural)
trajedinizi (accusative definite plural second-person)
trajedilerinizi (accusative definite plural second-person)
trajedilerini (accusative definite plural third-person)
trajedime (dative first-person singular)
trajedilerime (dative first-person singular)
trajedine (dative second-person singular)
trajedilerine (dative second-person singular)
trajedisine (dative singular third-person)
trajedilerine (dative singular third-person)
trajedimize (dative first-person plural)
trajedilerimize (dative first-person plural)
trajedinize (dative plural second-person)
trajedilerinize (dative plural second-person)
trajedilerine (dative plural third-person)
trajedimde (first-person locative singular)
trajedilerimde (first-person locative singular)
trajedinde (locative second-person singular)
trajedilerinde (locative second-person singular)
trajedisinde (locative singular third-person)
trajedilerinde (locative singular third-person)
trajedimizde (first-person locative plural)
trajedilerimizde (first-person locative plural)
trajedinizde (locative plural second-person)
trajedilerinizde (locative plural second-person)
trajedilerinde (locative plural third-person)
trajedimden (ablative first-person singular)
trajedilerimden (ablative first-person singular)
trajedinden (ablative second-person singular)
trajedilerinden (ablative second-person singular)
trajedisinden (ablative singular third-person)
trajedilerinden (ablative singular third-person)
trajedimizden (ablative first-person plural)
trajedilerimizden (ablative first-person plural)
trajedinizden (ablative plural second-person)
trajedilerinizden (ablative plural second-person)
trajedilerinden (ablative plural third-person)
trajedimin (first-person genitive singular)
trajedilerimin (first-person genitive singular)
trajedinin (genitive second-person singular)
trajedilerinin (genitive second-person singular)
trajedisinin (genitive singular third-person)
trajedilerinin (genitive singular third-person)
trajedimizin (first-person genitive plural)
trajedilerimizin (first-person genitive plural)
trajedinizin (genitive plural second-person)
trajedilerinizin (genitive plural second-person)
trajedilerinin (genitive plural third-person)


skeç

skeç (definite accusative skeçi, plural skeçler)

skeçi (accusative definite)
skeçler (plural)
skeç (nominative singular)
skeçler (nominative plural)
skeçi (accusative definite singular)
skeçleri (accusative definite plural)
skeçe (dative singular)
skeçlere (dative plural)
skeçte (locative singular)
skeçlerde (locative plural)
skeçten (ablative singular)
skeçlerden (ablative plural)
skeçin (genitive singular)
skeçlerin (genitive plural)
skeçim (first-person nominative singular)
skeçlerim (first-person nominative singular)
skeçin (nominative second-person singular)
skeçlerin (nominative second-person singular)
skeçi (nominative singular third-person)
skeçleri (nominative singular third-person)
skeçimiz (first-person nominative plural)
skeçlerimiz (first-person nominative plural)
skeçiniz (nominative plural second-person)
skeçleriniz (nominative plural second-person)
skeçleri (nominative plural third-person)
skeçimi (accusative definite first-person singular)
skeçlerimi (accusative definite first-person singular)
skeçini (accusative definite second-person singular)
skeçlerini (accusative definite second-person singular)
skeçini (accusative definite singular third-person)
skeçlerini (accusative definite singular third-person)
skeçimizi (accusative definite first-person plural)
skeçlerimizi (accusative definite first-person plural)
skeçinizi (accusative definite plural second-person)
skeçlerinizi (accusative definite plural second-person)
skeçlerini (accusative definite plural third-person)
skeçime (dative first-person singular)
skeçlerime (dative first-person singular)
skeçine (dative second-person singular)
skeçlerine (dative second-person singular)
skeçine (dative singular third-person)
skeçlerine (dative singular third-person)
skeçimize (dative first-person plural)
skeçlerimize (dative first-person plural)
skeçinize (dative plural second-person)
skeçlerinize (dative plural second-person)
skeçlerine (dative plural third-person)
skeçimde (first-person locative singular)
skeçlerimde (first-person locative singular)
skeçinde (locative second-person singular)
skeçlerinde (locative second-person singular)
skeçinde (locative singular third-person)
skeçlerinde (locative singular third-person)
skeçimizde (first-person locative plural)
skeçlerimizde (first-person locative plural)
skeçinizde (locative plural second-person)
skeçlerinizde (locative plural second-person)
skeçlerinde (locative plural third-person)
skeçimden (ablative first-person singular)
skeçlerimden (ablative first-person singular)
skeçinden (ablative second-person singular)
skeçlerinden (ablative second-person singular)
skeçinden (ablative singular third-person)
skeçlerinden (ablative singular third-person)
skeçimizden (ablative first-person plural)
skeçlerimizden (ablative first-person plural)
skeçinizden (ablative plural second-person)
skeçlerinizden (ablative plural second-person)
skeçlerinden (ablative plural third-person)
skeçimin (first-person genitive singular)
skeçlerimin (first-person genitive singular)
skeçinin (genitive second-person singular)
skeçlerinin (genitive second-person singular)
skeçinin (genitive singular third-person)
skeçlerinin (genitive singular third-person)
skeçimizin (first-person genitive plural)
skeçlerimizin (first-person genitive plural)
skeçinizin (genitive plural second-person)
skeçlerinizin (genitive plural second-person)
skeçlerinin (genitive plural third-person)


levha

levha (definite accusative levhayı, plural levhalar)

levhayı (accusative definite)
levhalar (plural)
levha (nominative singular)
levhalar (nominative plural)
levhayı (accusative definite singular)
levhaları (accusative definite plural)
levhaya (dative singular)
levhalara (dative plural)
levhada (locative singular)
levhalarda (locative plural)
levhadan (ablative singular)
levhalardan (ablative plural)
levhanın (genitive singular)
levhaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish لوحه (levha), itself from Arabic لَوْحَة (lawḥa, “plank, board, blackboard”).

der

large metal plate made of lead, zinc or other material


fidye

head

fidye (definite accusative fidyeyi, plural fidyeler)

fidyeyi (accusative definite)
fidyeler (plural)

From Ottoman Turkish فدیه (fidye), from Arabic فِدْيَة (fidya).


çiftçilik

çiftçilik (definite accusative çiftçiliği, plural çiftçilikler)

çiftçiliği (accusative definite)
çiftçilikler (plural)

From Ottoman Turkish چفتجیلك (çiftçilik), equivalent to çift + -çi + -lik.


gündem

gündem (definite accusative gündemi, plural gündemler)

gündemi (accusative definite)
gündemler (plural)

Coined from gün during the language reform.


güldürü

güldürü (definite accusative güldürüyü, plural güldürüler)

güldürüyü (accusative definite)
güldürüler (plural)
güldürü (nominative singular)
güldürüler (nominative plural)
güldürüyü (accusative definite singular)
güldürüleri (accusative definite plural)
güldürüye (dative singular)
güldürülere (dative plural)
güldürüde (locative singular)
güldürülerde (locative plural)
güldürüden (ablative singular)
güldürülerden (ablative plural)
güldürünün (genitive singular)
güldürülerin (genitive plural)
güldürüm (first-person nominative singular)
güldürülerim (first-person nominative singular)
güldürün (nominative second-person singular)
güldürülerin (nominative second-person singular)
güldürüsü (nominative singular third-person)
güldürüleri (nominative singular third-person)
güldürümüz (first-person nominative plural)
güldürülerimiz (first-person nominative plural)
güldürünüz (nominative plural second-person)
güldürüleriniz (nominative plural second-person)
güldürüleri (nominative plural third-person)
güldürümü (accusative definite first-person singular)
güldürülerimi (accusative definite first-person singular)
güldürünü (accusative definite second-person singular)
güldürülerini (accusative definite second-person singular)
güldürüsünü (accusative definite singular third-person)
güldürülerini (accusative definite singular third-person)
güldürümüzü (accusative definite first-person plural)
güldürülerimizi (accusative definite first-person plural)
güldürünüzü (accusative definite plural second-person)
güldürülerinizi (accusative definite plural second-person)
güldürülerini (accusative definite plural third-person)
güldürüme (dative first-person singular)
güldürülerime (dative first-person singular)
güldürüne (dative second-person singular)
güldürülerine (dative second-person singular)
güldürüsüne (dative singular third-person)
güldürülerine (dative singular third-person)
güldürümüze (dative first-person plural)
güldürülerimize (dative first-person plural)
güldürünüze (dative plural second-person)
güldürülerinize (dative plural second-person)
güldürülerine (dative plural third-person)
güldürümde (first-person locative singular)
güldürülerimde (first-person locative singular)
güldüründe (locative second-person singular)
güldürülerinde (locative second-person singular)
güldürüsünde (locative singular third-person)
güldürülerinde (locative singular third-person)
güldürümüzde (first-person locative plural)
güldürülerimizde (first-person locative plural)
güldürünüzde (locative plural second-person)
güldürülerinizde (locative plural second-person)
güldürülerinde (locative plural third-person)
güldürümden (ablative first-person singular)
güldürülerimden (ablative first-person singular)
güldüründen (ablative second-person singular)
güldürülerinden (ablative second-person singular)
güldürüsünden (ablative singular third-person)
güldürülerinden (ablative singular third-person)
güldürümüzden (ablative first-person plural)
güldürülerimizden (ablative first-person plural)
güldürünüzden (ablative plural second-person)
güldürülerinizden (ablative plural second-person)
güldürülerinden (ablative plural third-person)
güldürümün (first-person genitive singular)
güldürülerimin (first-person genitive singular)
güldürünün (genitive second-person singular)
güldürülerinin (genitive second-person singular)
güldürüsünün (genitive singular third-person)
güldürülerinin (genitive singular third-person)
güldürümüzün (first-person genitive plural)
güldürülerimizin (first-person genitive plural)
güldürünüzün (genitive plural second-person)
güldürülerinizin (genitive plural second-person)
güldürülerinin (genitive plural third-person)

güldür (“to cause laugh”) + -ü (deverbal nominal suffix)

suffix

-i<alt:-ü><id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>


erbaş

head

erbaş (definite accusative erbaşı, plural erbaşlar)

erbaşı (accusative definite)
erbaşlar (plural)

Coined during the language reform from er (“private”) + baş (“leader”).

non-commissioned officer
non-commissioned officer


düşüs

düşüs (definite accusative düşüsü, plural düşüsler)

düşüsü (accusative definite)
düşüsler (plural)

serbest düşüş


sökme

sökme (definite accusative sökmeyi, plural sökmeler)

sökmeyi (accusative definite)
sökmeler (plural)