döküntü

döküntü (definite accusative döküntüyü, plural döküntüler)

döküntüyü (accusative definite)
döküntüler (plural)
döküntü (nominative singular)
döküntüler (nominative plural)
döküntüyü (accusative definite singular)
döküntüleri (accusative definite plural)
döküntüye (dative singular)
döküntülere (dative plural)
döküntüde (locative singular)
döküntülerde (locative plural)
döküntüden (ablative singular)
döküntülerden (ablative plural)
döküntünün (genitive singular)
döküntülerin (genitive plural)
döküntüm (first-person nominative singular)
döküntülerim (first-person nominative singular)
döküntün (nominative second-person singular)
döküntülerin (nominative second-person singular)
döküntüsü (nominative singular third-person)
döküntüleri (nominative singular third-person)
döküntümüz (first-person nominative plural)
döküntülerimiz (first-person nominative plural)
döküntünüz (nominative plural second-person)
döküntüleriniz (nominative plural second-person)
döküntüleri (nominative plural third-person)
döküntümü (accusative definite first-person singular)
döküntülerimi (accusative definite first-person singular)
döküntünü (accusative definite second-person singular)
döküntülerini (accusative definite second-person singular)
döküntüsünü (accusative definite singular third-person)
döküntülerini (accusative definite singular third-person)
döküntümüzü (accusative definite first-person plural)
döküntülerimizi (accusative definite first-person plural)
döküntünüzü (accusative definite plural second-person)
döküntülerinizi (accusative definite plural second-person)
döküntülerini (accusative definite plural third-person)
döküntüme (dative first-person singular)
döküntülerime (dative first-person singular)
döküntüne (dative second-person singular)
döküntülerine (dative second-person singular)
döküntüsüne (dative singular third-person)
döküntülerine (dative singular third-person)
döküntümüze (dative first-person plural)
döküntülerimize (dative first-person plural)
döküntünüze (dative plural second-person)
döküntülerinize (dative plural second-person)
döküntülerine (dative plural third-person)
döküntümde (first-person locative singular)
döküntülerimde (first-person locative singular)
döküntünde (locative second-person singular)
döküntülerinde (locative second-person singular)
döküntüsünde (locative singular third-person)
döküntülerinde (locative singular third-person)
döküntümüzde (first-person locative plural)
döküntülerimizde (first-person locative plural)
döküntünüzde (locative plural second-person)
döküntülerinizde (locative plural second-person)
döküntülerinde (locative plural third-person)
döküntümden (ablative first-person singular)
döküntülerimden (ablative first-person singular)
döküntünden (ablative second-person singular)
döküntülerinden (ablative second-person singular)
döküntüsünden (ablative singular third-person)
döküntülerinden (ablative singular third-person)
döküntümüzden (ablative first-person plural)
döküntülerimizden (ablative first-person plural)
döküntünüzden (ablative plural second-person)
döküntülerinizden (ablative plural second-person)
döküntülerinden (ablative plural third-person)
döküntümün (first-person genitive singular)
döküntülerimin (first-person genitive singular)
döküntünün (genitive second-person singular)
döküntülerinin (genitive second-person singular)
döküntüsünün (genitive singular third-person)
döküntülerinin (genitive singular third-person)
döküntümüzün (first-person genitive plural)
döküntülerimizin (first-person genitive plural)
döküntünüzün (genitive plural second-person)
döküntülerinizin (genitive plural second-person)
döküntülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دوكنتی (döküntü, “any fluid or loose material poured or thrown out”), from Ottoman Turkish دوكمك (dökmek, “to pour, to spill”), from Proto-Turkic *tök- (“to pour, to spill (a liquid”), morphologically dök- + -ün + -tü.

inh

Things spilled or scattered; debris, detritus, refuse.

(technical) Scrap material like paper or metal that gets spilled during production and then put back into the cycle.

(figurative) Useless, worthless junk, shoddy thing(s).

(figurative, derogatory) Member(s) of the lowest class of society; mob, rabble, riffraff.


ezgi

head

ezgi (definite accusative ezgiyi, plural ezgiler)

ezgiyi (accusative definite)
ezgiler (plural)
ezgi (nominative singular)
ezgiler (nominative plural)
ezgii (accusative definite singular)
ezgileri (accusative definite plural)
ezgie (dative singular)
ezgilere (dative plural)
ezgide (locative singular)
ezgilerde (locative plural)
ezgiden (ablative singular)
ezgilerden (ablative plural)
ezgiin (genitive singular)
ezgilerin (genitive plural)
ezgiim (first-person nominative singular)
ezgilerim (first-person nominative singular)
ezgiin (nominative second-person singular)
ezgilerin (nominative second-person singular)
ezgii (nominative singular third-person)
ezgileri (nominative singular third-person)
ezgiimiz (first-person nominative plural)
ezgilerimiz (first-person nominative plural)
ezgiiniz (nominative plural second-person)
ezgileriniz (nominative plural second-person)
ezgileri (nominative plural third-person)
ezgiimi (accusative definite first-person singular)
ezgilerimi (accusative definite first-person singular)
ezgiini (accusative definite second-person singular)
ezgilerini (accusative definite second-person singular)
ezgiini (accusative definite singular third-person)
ezgilerini (accusative definite singular third-person)
ezgiimizi (accusative definite first-person plural)
ezgilerimizi (accusative definite first-person plural)
ezgiinizi (accusative definite plural second-person)
ezgilerinizi (accusative definite plural second-person)
ezgilerini (accusative definite plural third-person)
ezgiime (dative first-person singular)
ezgilerime (dative first-person singular)
ezgiine (dative second-person singular)
ezgilerine (dative second-person singular)
ezgiine (dative singular third-person)
ezgilerine (dative singular third-person)
ezgiimize (dative first-person plural)
ezgilerimize (dative first-person plural)
ezgiinize (dative plural second-person)
ezgilerinize (dative plural second-person)
ezgilerine (dative plural third-person)
ezgiimde (first-person locative singular)
ezgilerimde (first-person locative singular)
ezgiinde (locative second-person singular)
ezgilerinde (locative second-person singular)
ezgiinde (locative singular third-person)
ezgilerinde (locative singular third-person)
ezgiimizde (first-person locative plural)
ezgilerimizde (first-person locative plural)
ezgiinizde (locative plural second-person)
ezgilerinizde (locative plural second-person)
ezgilerinde (locative plural third-person)
ezgiimden (ablative first-person singular)
ezgilerimden (ablative first-person singular)
ezgiinden (ablative second-person singular)
ezgilerinden (ablative second-person singular)
ezgiinden (ablative singular third-person)
ezgilerinden (ablative singular third-person)
ezgiimizden (ablative first-person plural)
ezgilerimizden (ablative first-person plural)
ezgiinizden (ablative plural second-person)
ezgilerinizden (ablative plural second-person)
ezgilerinden (ablative plural third-person)
ezgiimin (first-person genitive singular)
ezgilerimin (first-person genitive singular)
ezgiinin (genitive second-person singular)
ezgilerinin (genitive second-person singular)
ezgiinin (genitive singular third-person)
ezgilerinin (genitive singular third-person)
ezgiimizin (first-person genitive plural)
ezgilerimizin (first-person genitive plural)
ezgiinizin (genitive plural second-person)
ezgilerinizin (genitive plural second-person)
ezgilerinin (genitive plural third-person)

From Common Turkic *egzig. Cognate with Old Uyghur ʾkzyk (egzig, “melody”). Compare also Mongolian эгшиг (egšig, “melody”).

Bu türkünün ezgisi ağırdır.

Ezgilerinle donat sofrayı!


savaşma

savaşma (definite accusative savaşmayı, plural savaşmalar)

savaşmayı (accusative definite)
savaşmalar (plural)
savaşma (nominative singular)
savaşmalar (nominative plural)
savaşmayı (accusative definite singular)
savaşmaları (accusative definite plural)
savaşmaya (dative singular)
savaşmalara (dative plural)
savaşmada (locative singular)
savaşmalarda (locative plural)
savaşmadan (ablative singular)
savaşmalardan (ablative plural)
savaşmanın (genitive singular)
savaşmaların (genitive plural)
savaşmam (first-person nominative singular)
savaşmalarım (first-person nominative singular)
savaşman (nominative second-person singular)
savaşmaların (nominative second-person singular)
savaşması (nominative singular third-person)
savaşmaları (nominative singular third-person)
savaşmamız (first-person nominative plural)
savaşmalarımız (first-person nominative plural)
savaşmanız (nominative plural second-person)
savaşmalarınız (nominative plural second-person)
savaşmaları (nominative plural third-person)
savaşmamı (accusative definite first-person singular)
savaşmalarımı (accusative definite first-person singular)
savaşmanı (accusative definite second-person singular)
savaşmalarını (accusative definite second-person singular)
savaşmasını (accusative definite singular third-person)
savaşmalarını (accusative definite singular third-person)
savaşmamızı (accusative definite first-person plural)
savaşmalarımızı (accusative definite first-person plural)
savaşmanızı (accusative definite plural second-person)
savaşmalarınızı (accusative definite plural second-person)
savaşmalarını (accusative definite plural third-person)
savaşmama (dative first-person singular)
savaşmalarıma (dative first-person singular)
savaşmana (dative second-person singular)
savaşmalarına (dative second-person singular)
savaşmasına (dative singular third-person)
savaşmalarına (dative singular third-person)
savaşmamıza (dative first-person plural)
savaşmalarımıza (dative first-person plural)
savaşmanıza (dative plural second-person)
savaşmalarınıza (dative plural second-person)
savaşmalarına (dative plural third-person)
savaşmamda (first-person locative singular)
savaşmalarımda (first-person locative singular)
savaşmanda (locative second-person singular)
savaşmalarında (locative second-person singular)
savaşmasında (locative singular third-person)
savaşmalarında (locative singular third-person)
savaşmamızda (first-person locative plural)
savaşmalarımızda (first-person locative plural)
savaşmanızda (locative plural second-person)
savaşmalarınızda (locative plural second-person)
savaşmalarında (locative plural third-person)
savaşmamdan (ablative first-person singular)
savaşmalarımdan (ablative first-person singular)
savaşmandan (ablative second-person singular)
savaşmalarından (ablative second-person singular)
savaşmasından (ablative singular third-person)
savaşmalarından (ablative singular third-person)
savaşmamızdan (ablative first-person plural)
savaşmalarımızdan (ablative first-person plural)
savaşmanızdan (ablative plural second-person)
savaşmalarınızdan (ablative plural second-person)
savaşmalarından (ablative plural third-person)
savaşmamın (first-person genitive singular)
savaşmalarımın (first-person genitive singular)
savaşmanın (genitive second-person singular)
savaşmalarının (genitive second-person singular)
savaşmasının (genitive singular third-person)
savaşmalarının (genitive singular third-person)
savaşmamızın (first-person genitive plural)
savaşmalarımızın (first-person genitive plural)
savaşmanızın (genitive plural second-person)
savaşmalarınızın (genitive plural second-person)
savaşmalarının (genitive plural third-person)


mübalağa

mübalağa (definite accusative mübalağayı, plural mübalağalar)

mübalağayı (accusative definite)
mübalağalar (plural)
mübalağa (nominative singular)
mübalağalar (nominative plural)
mübalağayı (accusative definite singular)
mübalağaları (accusative definite plural)
mübalağaya (dative singular)
mübalağalara (dative plural)
mübalağada (locative singular)
mübalağalarda (locative plural)
mübalağadan (ablative singular)
mübalağalardan (ablative plural)
mübalağanın (genitive singular)
mübalağaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مبالغه (mübalağa), from Arabic مُبَالَغَة (mubālaḡa).


karşısında

third-person singular single-possession locative of karşı


birikinti

birikinti (definite accusative birikintiyi, plural birikintiler)

birikintiyi (accusative definite)
birikintiler (plural)
birikinti (nominative singular)
birikintiler (nominative plural)
birikintiyi (accusative definite singular)
birikintileri (accusative definite plural)
birikintiye (dative singular)
birikintilere (dative plural)
birikintide (locative singular)
birikintilerde (locative plural)
birikintiden (ablative singular)
birikintilerden (ablative plural)
birikintinin (genitive singular)
birikintilerin (genitive plural)
birikintim (first-person nominative singular)
birikintilerim (first-person nominative singular)
birikintin (nominative second-person singular)
birikintilerin (nominative second-person singular)
birikintisi (nominative singular third-person)
birikintileri (nominative singular third-person)
birikintimiz (first-person nominative plural)
birikintilerimiz (first-person nominative plural)
birikintiniz (nominative plural second-person)
birikintileriniz (nominative plural second-person)
birikintileri (nominative plural third-person)
birikintimi (accusative definite first-person singular)
birikintilerimi (accusative definite first-person singular)
birikintini (accusative definite second-person singular)
birikintilerini (accusative definite second-person singular)
birikintisini (accusative definite singular third-person)
birikintilerini (accusative definite singular third-person)
birikintimizi (accusative definite first-person plural)
birikintilerimizi (accusative definite first-person plural)
birikintinizi (accusative definite plural second-person)
birikintilerinizi (accusative definite plural second-person)
birikintilerini (accusative definite plural third-person)
birikintime (dative first-person singular)
birikintilerime (dative first-person singular)
birikintine (dative second-person singular)
birikintilerine (dative second-person singular)
birikintisine (dative singular third-person)
birikintilerine (dative singular third-person)
birikintimize (dative first-person plural)
birikintilerimize (dative first-person plural)
birikintinize (dative plural second-person)
birikintilerinize (dative plural second-person)
birikintilerine (dative plural third-person)
birikintimde (first-person locative singular)
birikintilerimde (first-person locative singular)
birikintinde (locative second-person singular)
birikintilerinde (locative second-person singular)
birikintisinde (locative singular third-person)
birikintilerinde (locative singular third-person)
birikintimizde (first-person locative plural)
birikintilerimizde (first-person locative plural)
birikintinizde (locative plural second-person)
birikintilerinizde (locative plural second-person)
birikintilerinde (locative plural third-person)
birikintimden (ablative first-person singular)
birikintilerimden (ablative first-person singular)
birikintinden (ablative second-person singular)
birikintilerinden (ablative second-person singular)
birikintisinden (ablative singular third-person)
birikintilerinden (ablative singular third-person)
birikintimizden (ablative first-person plural)
birikintilerimizden (ablative first-person plural)
birikintinizden (ablative plural second-person)
birikintilerinizden (ablative plural second-person)
birikintilerinden (ablative plural third-person)
birikintimin (first-person genitive singular)
birikintilerimin (first-person genitive singular)
birikintinin (genitive second-person singular)
birikintilerinin (genitive second-person singular)
birikintisinin (genitive singular third-person)
birikintilerinin (genitive singular third-person)
birikintimizin (first-person genitive plural)
birikintilerimizin (first-person genitive plural)
birikintinizin (genitive plural second-person)
birikintilerinizin (genitive plural second-person)
birikintilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بركنتی (birikinti, “an assemblage, a gathering, a collected mass”), from Ottoman Turkish بركمك (birikmek, “to come together, to assemble”), from Proto-Turkic *bīrik- (“to unite, to come together”), from *bīr (“one”), morphologically birik- + -in + -ti.

inh

A mass of things that has collected somewhere on its own; accumulation, deposit.


lakırtı

head

lakırtı (definite accusative lakırtıyı, plural lakırtılar)

lakırtıyı (accusative definite)
lakırtılar (plural)
lakırtı (nominative singular)
lakırtılar (nominative plural)
lakırtıyı (accusative definite singular)
lakırtıları (accusative definite plural)
lakırtıya (dative singular)
lakırtılara (dative plural)
lakırtıda (locative singular)
lakırtılarda (locative plural)
lakırtıdan (ablative singular)
lakırtılardan (ablative plural)
lakırtının (genitive singular)
lakırtıların (genitive plural)
lakırtım (first-person nominative singular)
lakırtılarım (first-person nominative singular)
lakırtın (nominative second-person singular)
lakırtıların (nominative second-person singular)
lakırtısı (nominative singular third-person)
lakırtıları (nominative singular third-person)
lakırtımız (first-person nominative plural)
lakırtılarımız (first-person nominative plural)
lakırtınız (nominative plural second-person)
lakırtılarınız (nominative plural second-person)
lakırtıları (nominative plural third-person)
lakırtımı (accusative definite first-person singular)
lakırtılarımı (accusative definite first-person singular)
lakırtını (accusative definite second-person singular)
lakırtılarını (accusative definite second-person singular)
lakırtısını (accusative definite singular third-person)
lakırtılarını (accusative definite singular third-person)
lakırtımızı (accusative definite first-person plural)
lakırtılarımızı (accusative definite first-person plural)
lakırtınızı (accusative definite plural second-person)
lakırtılarınızı (accusative definite plural second-person)
lakırtılarını (accusative definite plural third-person)
lakırtıma (dative first-person singular)
lakırtılarıma (dative first-person singular)
lakırtına (dative second-person singular)
lakırtılarına (dative second-person singular)
lakırtısına (dative singular third-person)
lakırtılarına (dative singular third-person)
lakırtımıza (dative first-person plural)
lakırtılarımıza (dative first-person plural)
lakırtınıza (dative plural second-person)
lakırtılarınıza (dative plural second-person)
lakırtılarına (dative plural third-person)
lakırtımda (first-person locative singular)
lakırtılarımda (first-person locative singular)
lakırtında (locative second-person singular)
lakırtılarında (locative second-person singular)
lakırtısında (locative singular third-person)
lakırtılarında (locative singular third-person)
lakırtımızda (first-person locative plural)
lakırtılarımızda (first-person locative plural)
lakırtınızda (locative plural second-person)
lakırtılarınızda (locative plural second-person)
lakırtılarında (locative plural third-person)
lakırtımdan (ablative first-person singular)
lakırtılarımdan (ablative first-person singular)
lakırtından (ablative second-person singular)
lakırtılarından (ablative second-person singular)
lakırtısından (ablative singular third-person)
lakırtılarından (ablative singular third-person)
lakırtımızdan (ablative first-person plural)
lakırtılarımızdan (ablative first-person plural)
lakırtınızdan (ablative plural second-person)
lakırtılarınızdan (ablative plural second-person)
lakırtılarından (ablative plural third-person)
lakırtımın (first-person genitive singular)
lakırtılarımın (first-person genitive singular)
lakırtının (genitive second-person singular)
lakırtılarının (genitive second-person singular)
lakırtısının (genitive singular third-person)
lakırtılarının (genitive singular third-person)
lakırtımızın (first-person genitive plural)
lakırtılarımızın (first-person genitive plural)
lakırtınızın (genitive plural second-person)
lakırtılarınızın (genitive plural second-person)
lakırtılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish لاقردی (lakırdı, “anything said, talk, conversation”) or لقردی, from Ottoman Turkish لك (lak, lek, “idle words, nonsense”), from Proto-Turkic *lak (“onomatopoeic for; tongue clicking, clucking sound”), morphologically lak + -ır + -tı.

inh

(figuratively) Idle talk, chatter, rumor, gossip.


fodlacı

head

fodlacı (definite accusative fodlacıyı, plural fodlacıler)

fodlacıyı (accusative definite)
fodlacıler (plural)
fodlacı (nominative singular)
fodlacılar (nominative plural)
fodlacıyı (accusative definite singular)
fodlacıları (accusative definite plural)
fodlacıya (dative singular)
fodlacılara (dative plural)
fodlacıda (locative singular)
fodlacılarda (locative plural)
fodlacıdan (ablative singular)
fodlacılardan (ablative plural)
fodlacının (genitive singular)
fodlacıların (genitive plural)
fodlacım (first-person nominative singular)
fodlacılarım (first-person nominative singular)
fodlacın (nominative second-person singular)
fodlacıların (nominative second-person singular)
fodlacısı (nominative singular third-person)
fodlacıları (nominative singular third-person)
fodlacımız (first-person nominative plural)
fodlacılarımız (first-person nominative plural)
fodlacınız (nominative plural second-person)
fodlacılarınız (nominative plural second-person)
fodlacıları (nominative plural third-person)
fodlacımı (accusative definite first-person singular)
fodlacılarımı (accusative definite first-person singular)
fodlacını (accusative definite second-person singular)
fodlacılarını (accusative definite second-person singular)
fodlacısını (accusative definite singular third-person)
fodlacılarını (accusative definite singular third-person)
fodlacımızı (accusative definite first-person plural)
fodlacılarımızı (accusative definite first-person plural)
fodlacınızı (accusative definite plural second-person)
fodlacılarınızı (accusative definite plural second-person)
fodlacılarını (accusative definite plural third-person)
fodlacıma (dative first-person singular)
fodlacılarıma (dative first-person singular)
fodlacına (dative second-person singular)
fodlacılarına (dative second-person singular)
fodlacısına (dative singular third-person)
fodlacılarına (dative singular third-person)
fodlacımıza (dative first-person plural)
fodlacılarımıza (dative first-person plural)
fodlacınıza (dative plural second-person)
fodlacılarınıza (dative plural second-person)
fodlacılarına (dative plural third-person)
fodlacımda (first-person locative singular)
fodlacılarımda (first-person locative singular)
fodlacında (locative second-person singular)
fodlacılarında (locative second-person singular)
fodlacısında (locative singular third-person)
fodlacılarında (locative singular third-person)
fodlacımızda (first-person locative plural)
fodlacılarımızda (first-person locative plural)
fodlacınızda (locative plural second-person)
fodlacılarınızda (locative plural second-person)
fodlacılarında (locative plural third-person)
fodlacımdan (ablative first-person singular)
fodlacılarımdan (ablative first-person singular)
fodlacından (ablative second-person singular)
fodlacılarından (ablative second-person singular)
fodlacısından (ablative singular third-person)
fodlacılarından (ablative singular third-person)
fodlacımızdan (ablative first-person plural)
fodlacılarımızdan (ablative first-person plural)
fodlacınızdan (ablative plural second-person)
fodlacılarınızdan (ablative plural second-person)
fodlacılarından (ablative plural third-person)
fodlacımın (first-person genitive singular)
fodlacılarımın (first-person genitive singular)
fodlacının (genitive second-person singular)
fodlacılarının (genitive second-person singular)
fodlacısının (genitive singular third-person)
fodlacılarının (genitive singular third-person)
fodlacımızın (first-person genitive plural)
fodlacılarımızın (first-person genitive plural)
fodlacınızın (genitive plural second-person)
fodlacılarınızın (genitive plural second-person)
fodlacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فودلهجی (fodlacı), equivalent to fodla (“kind of wholemeal bread”) + -cı.

person who bakes or distributes this kind of wholemeal bread

needy person who lives off this kind of wholemeal bread


çağla

çağla (definite accusative çağlayı, plural çağlalar)

çağlayı (accusative definite)
çağlalar (plural)
çağla (nominative singular)
çağlalar (nominative plural)
çağlayı (accusative definite singular)
çağlaları (accusative definite plural)
çağlaya (dative singular)
çağlalara (dative plural)
çağlada (locative singular)
çağlalarda (locative plural)
çağladan (ablative singular)
çağlalardan (ablative plural)
çağlanın (genitive singular)
çağlaların (genitive plural)
çağlam (first-person nominative singular)
çağlalarım (first-person nominative singular)
çağlan (nominative second-person singular)
çağlaların (nominative second-person singular)
çağlası (nominative singular third-person)
çağlaları (nominative singular third-person)
çağlamız (first-person nominative plural)
çağlalarımız (first-person nominative plural)
çağlanız (nominative plural second-person)
çağlalarınız (nominative plural second-person)
çağlaları (nominative plural third-person)
çağlamı (accusative definite first-person singular)
çağlalarımı (accusative definite first-person singular)
çağlanı (accusative definite second-person singular)
çağlalarını (accusative definite second-person singular)
çağlasını (accusative definite singular third-person)
çağlalarını (accusative definite singular third-person)
çağlamızı (accusative definite first-person plural)
çağlalarımızı (accusative definite first-person plural)
çağlanızı (accusative definite plural second-person)
çağlalarınızı (accusative definite plural second-person)
çağlalarını (accusative definite plural third-person)
çağlama (dative first-person singular)
çağlalarıma (dative first-person singular)
çağlana (dative second-person singular)
çağlalarına (dative second-person singular)
çağlasına (dative singular third-person)
çağlalarına (dative singular third-person)
çağlamıza (dative first-person plural)
çağlalarımıza (dative first-person plural)
çağlanıza (dative plural second-person)
çağlalarınıza (dative plural second-person)
çağlalarına (dative plural third-person)
çağlamda (first-person locative singular)
çağlalarımda (first-person locative singular)
çağlanda (locative second-person singular)
çağlalarında (locative second-person singular)
çağlasında (locative singular third-person)
çağlalarında (locative singular third-person)
çağlamızda (first-person locative plural)
çağlalarımızda (first-person locative plural)
çağlanızda (locative plural second-person)
çağlalarınızda (locative plural second-person)
çağlalarında (locative plural third-person)
çağlamdan (ablative first-person singular)
çağlalarımdan (ablative first-person singular)
çağlandan (ablative second-person singular)
çağlalarından (ablative second-person singular)
çağlasından (ablative singular third-person)
çağlalarından (ablative singular third-person)
çağlamızdan (ablative first-person plural)
çağlalarımızdan (ablative first-person plural)
çağlanızdan (ablative plural second-person)
çağlalarınızdan (ablative plural second-person)
çağlalarından (ablative plural third-person)
çağlamın (first-person genitive singular)
çağlalarımın (first-person genitive singular)
çağlanın (genitive second-person singular)
çağlalarının (genitive second-person singular)
çağlasının (genitive singular third-person)
çağlalarının (genitive singular third-person)
çağlamızın (first-person genitive plural)
çağlalarımızın (first-person genitive plural)
çağlanızın (genitive plural second-person)
çağlalarınızın (genitive plural second-person)
çağlalarının (genitive plural third-person)
çağlayım (first-person singular)
çağlalarım (first-person singular)
çağlasın (second-person singular)
çağlalarsın (second-person singular)
çağla (singular third-person)
çağladır (singular third-person)
çağlalar (singular third-person)
çağlalardır (singular third-person)
çağlayız (first-person plural)
çağlalarız (first-person plural)
çağlasınız (plural second-person)
çağlalarsınız (plural second-person)
çağlalar (plural third-person)
çağlalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چاغلا (çağla, “unripe almond”), which derives from Persian چغاله (čağâle, “unripe fruit”).

inh+

unripe nut of several stone fruits, especially an unripe almond


patırtı

head

patırtı (definite accusative patırtıyı, plural patırtılar)

patırtıyı (accusative definite)
patırtılar (plural)
patırtı (nominative singular)
patırtılar (nominative plural)
patırtıyı (accusative definite singular)
patırtıları (accusative definite plural)
patırtıya (dative singular)
patırtılara (dative plural)
patırtıda (locative singular)
patırtılarda (locative plural)
patırtıdan (ablative singular)
patırtılardan (ablative plural)
patırtının (genitive singular)
patırtıların (genitive plural)
patırtım (first-person nominative singular)
patırtılarım (first-person nominative singular)
patırtın (nominative second-person singular)
patırtıların (nominative second-person singular)
patırtısı (nominative singular third-person)
patırtıları (nominative singular third-person)
patırtımız (first-person nominative plural)
patırtılarımız (first-person nominative plural)
patırtınız (nominative plural second-person)
patırtılarınız (nominative plural second-person)
patırtıları (nominative plural third-person)
patırtımı (accusative definite first-person singular)
patırtılarımı (accusative definite first-person singular)
patırtını (accusative definite second-person singular)
patırtılarını (accusative definite second-person singular)
patırtısını (accusative definite singular third-person)
patırtılarını (accusative definite singular third-person)
patırtımızı (accusative definite first-person plural)
patırtılarımızı (accusative definite first-person plural)
patırtınızı (accusative definite plural second-person)
patırtılarınızı (accusative definite plural second-person)
patırtılarını (accusative definite plural third-person)
patırtıma (dative first-person singular)
patırtılarıma (dative first-person singular)
patırtına (dative second-person singular)
patırtılarına (dative second-person singular)
patırtısına (dative singular third-person)
patırtılarına (dative singular third-person)
patırtımıza (dative first-person plural)
patırtılarımıza (dative first-person plural)
patırtınıza (dative plural second-person)
patırtılarınıza (dative plural second-person)
patırtılarına (dative plural third-person)
patırtımda (first-person locative singular)
patırtılarımda (first-person locative singular)
patırtında (locative second-person singular)
patırtılarında (locative second-person singular)
patırtısında (locative singular third-person)
patırtılarında (locative singular third-person)
patırtımızda (first-person locative plural)
patırtılarımızda (first-person locative plural)
patırtınızda (locative plural second-person)
patırtılarınızda (locative plural second-person)
patırtılarında (locative plural third-person)
patırtımdan (ablative first-person singular)
patırtılarımdan (ablative first-person singular)
patırtından (ablative second-person singular)
patırtılarından (ablative second-person singular)
patırtısından (ablative singular third-person)
patırtılarından (ablative singular third-person)
patırtımızdan (ablative first-person plural)
patırtılarımızdan (ablative first-person plural)
patırtınızdan (ablative plural second-person)
patırtılarınızdan (ablative plural second-person)
patırtılarından (ablative plural third-person)
patırtımın (first-person genitive singular)
patırtılarımın (first-person genitive singular)
patırtının (genitive second-person singular)
patırtılarının (genitive second-person singular)
patırtısının (genitive singular third-person)
patırtılarının (genitive singular third-person)
patırtımızın (first-person genitive plural)
patırtılarımızın (first-person genitive plural)
patırtınızın (genitive plural second-person)
patırtılarınızın (genitive plural second-person)
patırtılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پاتردی (patırdı, “onomatopoeic for; knocking, tapping or any loud, continuous noise, disturbance, row”), from Ottoman Turkish پات (pat, “onomatopoeic for; loud, sharp noise from a flat thing, repeated noise of blows or of falling feet”), morphologically pat + -ır + -tı.

inh

A thudding or banging noise; clatter, clamor.

A noise made by stomping feet or by walking loudly.


vızıltı

head

vızıltı (definite accusative vızıltıyı, plural vızıltılar)

vızıltıyı (accusative definite)
vızıltılar (plural)
vızıltı (nominative singular)
vızıltılar (nominative plural)
vızıltıyı (accusative definite singular)
vızıltıları (accusative definite plural)
vızıltıya (dative singular)
vızıltılara (dative plural)
vızıltıda (locative singular)
vızıltılarda (locative plural)
vızıltıdan (ablative singular)
vızıltılardan (ablative plural)
vızıltının (genitive singular)
vızıltıların (genitive plural)
vızıltım (first-person nominative singular)
vızıltılarım (first-person nominative singular)
vızıltın (nominative second-person singular)
vızıltıların (nominative second-person singular)
vızıltısı (nominative singular third-person)
vızıltıları (nominative singular third-person)
vızıltımız (first-person nominative plural)
vızıltılarımız (first-person nominative plural)
vızıltınız (nominative plural second-person)
vızıltılarınız (nominative plural second-person)
vızıltıları (nominative plural third-person)
vızıltımı (accusative definite first-person singular)
vızıltılarımı (accusative definite first-person singular)
vızıltını (accusative definite second-person singular)
vızıltılarını (accusative definite second-person singular)
vızıltısını (accusative definite singular third-person)
vızıltılarını (accusative definite singular third-person)
vızıltımızı (accusative definite first-person plural)
vızıltılarımızı (accusative definite first-person plural)
vızıltınızı (accusative definite plural second-person)
vızıltılarınızı (accusative definite plural second-person)
vızıltılarını (accusative definite plural third-person)
vızıltıma (dative first-person singular)
vızıltılarıma (dative first-person singular)
vızıltına (dative second-person singular)
vızıltılarına (dative second-person singular)
vızıltısına (dative singular third-person)
vızıltılarına (dative singular third-person)
vızıltımıza (dative first-person plural)
vızıltılarımıza (dative first-person plural)
vızıltınıza (dative plural second-person)
vızıltılarınıza (dative plural second-person)
vızıltılarına (dative plural third-person)
vızıltımda (first-person locative singular)
vızıltılarımda (first-person locative singular)
vızıltında (locative second-person singular)
vızıltılarında (locative second-person singular)
vızıltısında (locative singular third-person)
vızıltılarında (locative singular third-person)
vızıltımızda (first-person locative plural)
vızıltılarımızda (first-person locative plural)
vızıltınızda (locative plural second-person)
vızıltılarınızda (locative plural second-person)
vızıltılarında (locative plural third-person)
vızıltımdan (ablative first-person singular)
vızıltılarımdan (ablative first-person singular)
vızıltından (ablative second-person singular)
vızıltılarından (ablative second-person singular)
vızıltısından (ablative singular third-person)
vızıltılarından (ablative singular third-person)
vızıltımızdan (ablative first-person plural)
vızıltılarımızdan (ablative first-person plural)
vızıltınızdan (ablative plural second-person)
vızıltılarınızdan (ablative plural second-person)
vızıltılarından (ablative plural third-person)
vızıltımın (first-person genitive singular)
vızıltılarımın (first-person genitive singular)
vızıltının (genitive second-person singular)
vızıltılarının (genitive second-person singular)
vızıltısının (genitive singular third-person)
vızıltılarının (genitive singular third-person)
vızıltımızın (first-person genitive plural)
vızıltılarımızın (first-person genitive plural)
vızıltınızın (genitive plural second-person)
vızıltılarınızın (genitive plural second-person)
vızıltılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وزلدی (vızıldı, vızıltı, “whizzing, buzzing noise”), from Ottoman Turkish وز (vız, “onomatopoeic for; whizzing, buzzing noise”), morphologically vız + -ıl + -tı.

inh

(figurative) Low and annoying whining or complaining.


cömert

head

cömert (definite accusative cömerti, plural cömertler)

cömerti (accusative definite)
cömertler (plural)
cömert (nominative singular)
cömertler (nominative plural)
cömerti (accusative definite singular)
cömertleri (accusative definite plural)
cömerte (dative singular)
cömertlere (dative plural)
cömertte (locative singular)
cömertlerde (locative plural)
cömertten (ablative singular)
cömertlerden (ablative plural)
cömertin (genitive singular)
cömertlerin (genitive plural)
cömertim (first-person nominative singular)
cömertlerim (first-person nominative singular)
cömertin (nominative second-person singular)
cömertlerin (nominative second-person singular)
cömerti (nominative singular third-person)
cömertleri (nominative singular third-person)
cömertimiz (first-person nominative plural)
cömertlerimiz (first-person nominative plural)
cömertiniz (nominative plural second-person)
cömertleriniz (nominative plural second-person)
cömertleri (nominative plural third-person)
cömertimi (accusative definite first-person singular)
cömertlerimi (accusative definite first-person singular)
cömertini (accusative definite second-person singular)
cömertlerini (accusative definite second-person singular)
cömertini (accusative definite singular third-person)
cömertlerini (accusative definite singular third-person)
cömertimizi (accusative definite first-person plural)
cömertlerimizi (accusative definite first-person plural)
cömertinizi (accusative definite plural second-person)
cömertlerinizi (accusative definite plural second-person)
cömertlerini (accusative definite plural third-person)
cömertime (dative first-person singular)
cömertlerime (dative first-person singular)
cömertine (dative second-person singular)
cömertlerine (dative second-person singular)
cömertine (dative singular third-person)
cömertlerine (dative singular third-person)
cömertimize (dative first-person plural)
cömertlerimize (dative first-person plural)
cömertinize (dative plural second-person)
cömertlerinize (dative plural second-person)
cömertlerine (dative plural third-person)
cömertimde (first-person locative singular)
cömertlerimde (first-person locative singular)
cömertinde (locative second-person singular)
cömertlerinde (locative second-person singular)
cömertinde (locative singular third-person)
cömertlerinde (locative singular third-person)
cömertimizde (first-person locative plural)
cömertlerimizde (first-person locative plural)
cömertinizde (locative plural second-person)
cömertlerinizde (locative plural second-person)
cömertlerinde (locative plural third-person)
cömertimden (ablative first-person singular)
cömertlerimden (ablative first-person singular)
cömertinden (ablative second-person singular)
cömertlerinden (ablative second-person singular)
cömertinden (ablative singular third-person)
cömertlerinden (ablative singular third-person)
cömertimizden (ablative first-person plural)
cömertlerimizden (ablative first-person plural)
cömertinizden (ablative plural second-person)
cömertlerinizden (ablative plural second-person)
cömertlerinden (ablative plural third-person)
cömertimin (first-person genitive singular)
cömertlerimin (first-person genitive singular)
cömertinin (genitive second-person singular)
cömertlerinin (genitive second-person singular)
cömertinin (genitive singular third-person)
cömertlerinin (genitive singular third-person)
cömertimizin (first-person genitive plural)
cömertlerimizin (first-person genitive plural)
cömertinizin (genitive plural second-person)
cömertlerinizin (genitive plural second-person)
cömertlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جومرد (cömerd), from Persian جومرد (jumard), shortening of جوان مرد (juvân mard).


sterlin

sterlin (definite accusative sterlini, plural sterlinler)

sterlini (accusative definite)
sterlinler (plural)
sterlin (nominative singular)
sterlinler (nominative plural)
sterlini (accusative definite singular)
sterlinleri (accusative definite plural)
sterline (dative singular)
sterlinlere (dative plural)
sterlinde (locative singular)
sterlinlerde (locative plural)
sterlinden (ablative singular)
sterlinlerden (ablative plural)
sterlinin (genitive singular)
sterlinlerin (genitive plural)
sterlinim (first-person nominative singular)
sterlinlerim (first-person nominative singular)
sterlinin (nominative second-person singular)
sterlinlerin (nominative second-person singular)
sterlini (nominative singular third-person)
sterlinleri (nominative singular third-person)
sterlinimiz (first-person nominative plural)
sterlinlerimiz (first-person nominative plural)
sterlininiz (nominative plural second-person)
sterlinleriniz (nominative plural second-person)
sterlinleri (nominative plural third-person)
sterlinimi (accusative definite first-person singular)
sterlinlerimi (accusative definite first-person singular)
sterlinini (accusative definite second-person singular)
sterlinlerini (accusative definite second-person singular)
sterlinini (accusative definite singular third-person)
sterlinlerini (accusative definite singular third-person)
sterlinimizi (accusative definite first-person plural)
sterlinlerimizi (accusative definite first-person plural)
sterlininizi (accusative definite plural second-person)
sterlinlerinizi (accusative definite plural second-person)
sterlinlerini (accusative definite plural third-person)
sterlinime (dative first-person singular)
sterlinlerime (dative first-person singular)
sterlinine (dative second-person singular)
sterlinlerine (dative second-person singular)
sterlinine (dative singular third-person)
sterlinlerine (dative singular third-person)
sterlinimize (dative first-person plural)
sterlinlerimize (dative first-person plural)
sterlininize (dative plural second-person)
sterlinlerinize (dative plural second-person)
sterlinlerine (dative plural third-person)
sterlinimde (first-person locative singular)
sterlinlerimde (first-person locative singular)
sterlininde (locative second-person singular)
sterlinlerinde (locative second-person singular)
sterlininde (locative singular third-person)
sterlinlerinde (locative singular third-person)
sterlinimizde (first-person locative plural)
sterlinlerimizde (first-person locative plural)
sterlininizde (locative plural second-person)
sterlinlerinizde (locative plural second-person)
sterlinlerinde (locative plural third-person)
sterlinimden (ablative first-person singular)
sterlinlerimden (ablative first-person singular)
sterlininden (ablative second-person singular)
sterlinlerinden (ablative second-person singular)
sterlininden (ablative singular third-person)
sterlinlerinden (ablative singular third-person)
sterlinimizden (ablative first-person plural)
sterlinlerimizden (ablative first-person plural)
sterlininizden (ablative plural second-person)
sterlinlerinizden (ablative plural second-person)
sterlinlerinden (ablative plural third-person)
sterlinimin (first-person genitive singular)
sterlinlerimin (first-person genitive singular)
sterlininin (genitive second-person singular)
sterlinlerinin (genitive second-person singular)
sterlininin (genitive singular third-person)
sterlinlerinin (genitive singular third-person)
sterlinimizin (first-person genitive plural)
sterlinlerimizin (first-person genitive plural)
sterlininizin (genitive plural second-person)
sterlinlerinizin (genitive plural second-person)
sterlinlerinin (genitive plural third-person)

sterling (currency of the United Kingdom)


müçtehit

müçtehit (definite accusative müçtehidi, plural müçtehitler)

müçtehidi (accusative definite)
müçtehitler (plural)
müçtehit (nominative singular)
müçtehitler (nominative plural)
müçtehidi (accusative definite singular)
müçtehitleri (accusative definite plural)
müçtehide (dative singular)
müçtehitlere (dative plural)
müçtehitte (locative singular)
müçtehitlerde (locative plural)
müçtehitten (ablative singular)
müçtehitlerden (ablative plural)
müçtehidin (genitive singular)
müçtehitlerin (genitive plural)
müçtehidim (first-person singular)
müçtehitlerim (first-person singular)
müçtehitsin (second-person singular)
müçtehitlersin (second-person singular)
müçtehit (singular third-person)
müçtehittir (singular third-person)
müçtehitler (singular third-person)
müçtehitlerdir (singular third-person)
müçtehidiz (first-person plural)
müçtehitleriz (first-person plural)
müçtehitsiniz (plural second-person)
müçtehitlersiniz (plural second-person)
müçtehitler (plural third-person)
müçtehitlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish مجتهد (müctehid), from Arabic مُجْتَهِد (mujtahid).

(Islam) mujtahid (a lawyer entitled to exercise ijtihad)


içtihat

içtihat (definite accusative içtihadı, plural içtihatlar)

içtihadı (accusative definite)
içtihatlar (plural)
içtihat (nominative singular)
içtihatlar (nominative plural)
içtihadı (accusative definite singular)
içtihatları (accusative definite plural)
içtihada (dative singular)
içtihatlara (dative plural)
içtihatta (locative singular)
içtihatlarda (locative plural)
içtihattan (ablative singular)
içtihatlardan (ablative plural)
içtihadın (genitive singular)
içtihatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اجتهاد (ictihad), from Arabic اِجْتِهَاد (ijtihād).


adam asmaca

head

adam asmaca (definite accusative adam asmacayı, plural adam asmacalar)

adam asmacayı (accusative definite)
adam asmacalar (plural)
adam asmaca (nominative singular)
adam asmacalar (nominative plural)
adam asmacayı (accusative definite singular)
adam asmacaları (accusative definite plural)
adam asmacaya (dative singular)
adam asmacalara (dative plural)
adam asmacada (locative singular)
adam asmacalarda (locative plural)
adam asmacadan (ablative singular)
adam asmacalardan (ablative plural)
adam asmacanın (genitive singular)
adam asmacaların (genitive plural)
adam asmacam (first-person nominative singular)
adam asmacalarım (first-person nominative singular)
adam asmacan (nominative second-person singular)
adam asmacaların (nominative second-person singular)
adam asmacası (nominative singular third-person)
adam asmacaları (nominative singular third-person)
adam asmacamız (first-person nominative plural)
adam asmacalarımız (first-person nominative plural)
adam asmacanız (nominative plural second-person)
adam asmacalarınız (nominative plural second-person)
adam asmacaları (nominative plural third-person)
adam asmacamı (accusative definite first-person singular)
adam asmacalarımı (accusative definite first-person singular)
adam asmacanı (accusative definite second-person singular)
adam asmacalarını (accusative definite second-person singular)
adam asmacasını (accusative definite singular third-person)
adam asmacalarını (accusative definite singular third-person)
adam asmacamızı (accusative definite first-person plural)
adam asmacalarımızı (accusative definite first-person plural)
adam asmacanızı (accusative definite plural second-person)
adam asmacalarınızı (accusative definite plural second-person)
adam asmacalarını (accusative definite plural third-person)
adam asmacama (dative first-person singular)
adam asmacalarıma (dative first-person singular)
adam asmacana (dative second-person singular)
adam asmacalarına (dative second-person singular)
adam asmacasına (dative singular third-person)
adam asmacalarına (dative singular third-person)
adam asmacamıza (dative first-person plural)
adam asmacalarımıza (dative first-person plural)
adam asmacanıza (dative plural second-person)
adam asmacalarınıza (dative plural second-person)
adam asmacalarına (dative plural third-person)
adam asmacamda (first-person locative singular)
adam asmacalarımda (first-person locative singular)
adam asmacanda (locative second-person singular)
adam asmacalarında (locative second-person singular)
adam asmacasında (locative singular third-person)
adam asmacalarında (locative singular third-person)
adam asmacamızda (first-person locative plural)
adam asmacalarımızda (first-person locative plural)
adam asmacanızda (locative plural second-person)
adam asmacalarınızda (locative plural second-person)
adam asmacalarında (locative plural third-person)
adam asmacamdan (ablative first-person singular)
adam asmacalarımdan (ablative first-person singular)
adam asmacandan (ablative second-person singular)
adam asmacalarından (ablative second-person singular)
adam asmacasından (ablative singular third-person)
adam asmacalarından (ablative singular third-person)
adam asmacamızdan (ablative first-person plural)
adam asmacalarımızdan (ablative first-person plural)
adam asmacanızdan (ablative plural second-person)
adam asmacalarınızdan (ablative plural second-person)
adam asmacalarından (ablative plural third-person)
adam asmacamın (first-person genitive singular)
adam asmacalarımın (first-person genitive singular)
adam asmacanın (genitive second-person singular)
adam asmacalarının (genitive second-person singular)
adam asmacasının (genitive singular third-person)
adam asmacalarının (genitive singular third-person)
adam asmacamızın (first-person genitive plural)
adam asmacalarımızın (first-person genitive plural)
adam asmacanızın (genitive plural second-person)
adam asmacalarınızın (genitive plural second-person)
adam asmacalarının (genitive plural third-person)

From adam (“man”) + as- (“to hang”) + -maca (suffix that forms names for games).


Türko

head

Türko (definite accusative Türkoyu, plural Türkolar)

Türkoyu (accusative definite)
Türkolar (plural)


yıkıntı

yıkıntı (definite accusative yıkıntıyı, plural yıkıntılar)

yıkıntıyı (accusative definite)
yıkıntılar (plural)
yıkıntı (nominative singular)
yıkıntılar (nominative plural)
yıkıntıyı (accusative definite singular)
yıkıntıları (accusative definite plural)
yıkıntıya (dative singular)
yıkıntılara (dative plural)
yıkıntıda (locative singular)
yıkıntılarda (locative plural)
yıkıntıdan (ablative singular)
yıkıntılardan (ablative plural)
yıkıntının (genitive singular)
yıkıntıların (genitive plural)
yıkıntım (first-person nominative singular)
yıkıntılarım (first-person nominative singular)
yıkıntın (nominative second-person singular)
yıkıntıların (nominative second-person singular)
yıkıntısı (nominative singular third-person)
yıkıntıları (nominative singular third-person)
yıkıntımız (first-person nominative plural)
yıkıntılarımız (first-person nominative plural)
yıkıntınız (nominative plural second-person)
yıkıntılarınız (nominative plural second-person)
yıkıntıları (nominative plural third-person)
yıkıntımı (accusative definite first-person singular)
yıkıntılarımı (accusative definite first-person singular)
yıkıntını (accusative definite second-person singular)
yıkıntılarını (accusative definite second-person singular)
yıkıntısını (accusative definite singular third-person)
yıkıntılarını (accusative definite singular third-person)
yıkıntımızı (accusative definite first-person plural)
yıkıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
yıkıntınızı (accusative definite plural second-person)
yıkıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
yıkıntılarını (accusative definite plural third-person)
yıkıntıma (dative first-person singular)
yıkıntılarıma (dative first-person singular)
yıkıntına (dative second-person singular)
yıkıntılarına (dative second-person singular)
yıkıntısına (dative singular third-person)
yıkıntılarına (dative singular third-person)
yıkıntımıza (dative first-person plural)
yıkıntılarımıza (dative first-person plural)
yıkıntınıza (dative plural second-person)
yıkıntılarınıza (dative plural second-person)
yıkıntılarına (dative plural third-person)
yıkıntımda (first-person locative singular)
yıkıntılarımda (first-person locative singular)
yıkıntında (locative second-person singular)
yıkıntılarında (locative second-person singular)
yıkıntısında (locative singular third-person)
yıkıntılarında (locative singular third-person)
yıkıntımızda (first-person locative plural)
yıkıntılarımızda (first-person locative plural)
yıkıntınızda (locative plural second-person)
yıkıntılarınızda (locative plural second-person)
yıkıntılarında (locative plural third-person)
yıkıntımdan (ablative first-person singular)
yıkıntılarımdan (ablative first-person singular)
yıkıntından (ablative second-person singular)
yıkıntılarından (ablative second-person singular)
yıkıntısından (ablative singular third-person)
yıkıntılarından (ablative singular third-person)
yıkıntımızdan (ablative first-person plural)
yıkıntılarımızdan (ablative first-person plural)
yıkıntınızdan (ablative plural second-person)
yıkıntılarınızdan (ablative plural second-person)
yıkıntılarından (ablative plural third-person)
yıkıntımın (first-person genitive singular)
yıkıntılarımın (first-person genitive singular)
yıkıntının (genitive second-person singular)
yıkıntılarının (genitive second-person singular)
yıkıntısının (genitive singular third-person)
yıkıntılarının (genitive singular third-person)
yıkıntımızın (first-person genitive plural)
yıkıntılarımızın (first-person genitive plural)
yıkıntınızın (genitive plural second-person)
yıkıntılarınızın (genitive plural second-person)
yıkıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ییقندی (yıḳındı, yıḳıntı, “materials or debris from a demolished building”), from Ottoman Turkish ییقنمق (yıkınmaḳ, “to throw one's self down, to let one's self fall”), from Ottoman Turkish ییقمق (yıkmaḳ, “to pull down, to pull down, to demolish, to overthrow”), from Proto-Turkic *yïk- (“to crush, to demolish, to overthrow”), morphologically yık- + -ın + -tı.

inh

yıḳındı, yıḳıntı

Scattered pieces of a thing that collapsed or was demolished; debris, wreckage, rubble.

A building in a heavy disrepair; a derelict, dilapidated building.


şebek

head

şebek (definite accusative şebeği, plural şebekler)

şebeği (accusative definite)
şebekler (plural)
şebek (nominative singular)
şebekler (nominative plural)
şebeği (accusative definite singular)
şebekleri (accusative definite plural)
şebeğe (dative singular)
şebeklere (dative plural)
şebekte (locative singular)
şebeklerde (locative plural)
şebekten (ablative singular)
şebeklerden (ablative plural)
şebeğin (genitive singular)
şebeklerin (genitive plural)
şebeğim (first-person nominative singular)
şebeklerim (first-person nominative singular)
şebeğin (nominative second-person singular)
şebeklerin (nominative second-person singular)
şebeği (nominative singular third-person)
şebekleri (nominative singular third-person)
şebeğimiz (first-person nominative plural)
şebeklerimiz (first-person nominative plural)
şebeğiniz (nominative plural second-person)
şebekleriniz (nominative plural second-person)
şebekleri (nominative plural third-person)
şebeğimi (accusative definite first-person singular)
şebeklerimi (accusative definite first-person singular)
şebeğini (accusative definite second-person singular)
şebeklerini (accusative definite second-person singular)
şebeğini (accusative definite singular third-person)
şebeklerini (accusative definite singular third-person)
şebeğimizi (accusative definite first-person plural)
şebeklerimizi (accusative definite first-person plural)
şebeğinizi (accusative definite plural second-person)
şebeklerinizi (accusative definite plural second-person)
şebeklerini (accusative definite plural third-person)
şebeğime (dative first-person singular)
şebeklerime (dative first-person singular)
şebeğine (dative second-person singular)
şebeklerine (dative second-person singular)
şebeğine (dative singular third-person)
şebeklerine (dative singular third-person)
şebeğimize (dative first-person plural)
şebeklerimize (dative first-person plural)
şebeğinize (dative plural second-person)
şebeklerinize (dative plural second-person)
şebeklerine (dative plural third-person)
şebeğimde (first-person locative singular)
şebeklerimde (first-person locative singular)
şebeğinde (locative second-person singular)
şebeklerinde (locative second-person singular)
şebeğinde (locative singular third-person)
şebeklerinde (locative singular third-person)
şebeğimizde (first-person locative plural)
şebeklerimizde (first-person locative plural)
şebeğinizde (locative plural second-person)
şebeklerinizde (locative plural second-person)
şebeklerinde (locative plural third-person)
şebeğimden (ablative first-person singular)
şebeklerimden (ablative first-person singular)
şebeğinden (ablative second-person singular)
şebeklerinden (ablative second-person singular)
şebeğinden (ablative singular third-person)
şebeklerinden (ablative singular third-person)
şebeğimizden (ablative first-person plural)
şebeklerimizden (ablative first-person plural)
şebeğinizden (ablative plural second-person)
şebeklerinizden (ablative plural second-person)
şebeklerinden (ablative plural third-person)
şebeğimin (first-person genitive singular)
şebeklerimin (first-person genitive singular)
şebeğinin (genitive second-person singular)
şebeklerinin (genitive second-person singular)
şebeğinin (genitive singular third-person)
şebeklerinin (genitive singular third-person)
şebeğimizin (first-person genitive plural)
şebeklerimizin (first-person genitive plural)
şebeğinizin (genitive plural second-person)
şebeklerinizin (genitive plural second-person)
şebeklerinin (genitive plural third-person)
şebeğim (first-person predicative present singular)
şebek miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
şebek değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
şebek değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
şebeksin (predicative present second-person singular)
şebek misin? (interrogative predicative present second-person singular)
şebek değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
şebek değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
şebek (predicative present singular third-person)
şebekdir (predicative present singular third-person)
şebek mi? (interrogative predicative present singular third-person)
şebek değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
şebek değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
şebeğiz (first-person plural predicative present)
şebek miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
şebek değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
şebek değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
şebeksiniz (plural predicative present second-person)
şebek misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
şebek değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
şebek değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
şebek (plural predicative present third-person)
şebekler (plural predicative present third-person)
şebek mi? (interrogative plural predicative present third-person)
şebekler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
şebek değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
şebek değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
şebek değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
şebekdim (first-person past predicative singular)
şebek miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
şebek değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
şebek değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
şebekdin (past predicative second-person singular)
şebek miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
şebek değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
şebek değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
şebekdi (past predicative singular third-person)
şebek miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
şebek değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
şebek değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
şebekdik (first-person past plural predicative)
şebek miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
şebek değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
şebek değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
şebekdiniz (past plural predicative second-person)
şebek miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
şebek değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
şebek değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
şebekdiler (past plural predicative third-person)
şebek miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
şebek değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
şebek değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
şebek değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
şebekmişim (first-person past predicative singular)
şebek miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
şebek değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
şebek değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
şebekmişsin (past predicative second-person singular)
şebek miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
şebek değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
şebek değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
şebekmiş (past predicative singular third-person)
şebek miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
şebek değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
şebek değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
şebekmişiz (first-person past plural predicative)
şebek miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
şebek değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
şebek değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
şebekmişsiniz (past plural predicative second-person)
şebek miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
şebek değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
şebek değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
şebekmişler (past plural predicative third-person)
şebek miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
şebek değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
şebek değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
şebek değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
şebeksem (conditional first-person predicative singular)
şebek miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
şebek değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
şebek değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
şebeksen (conditional predicative second-person singular)
şebek miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
şebek değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
şebek değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
şebekse (conditional predicative singular third-person)
şebek miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
şebek değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
şebek değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
şebeksek (conditional first-person plural predicative)
şebek miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
şebek değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
şebek değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
şebekseniz (conditional plural predicative second-person)
şebek miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
şebek değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
şebek değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
şebekseler (conditional plural predicative third-person)
şebek miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
şebek değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
şebek değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


klitoris başı

klitoris başı (definite accusative klitoris başını, plural klitoris başları)

klitoris başını (accusative definite)
klitoris başları (plural)
klitoris başı (nominative singular)
klitoris başları (nominative plural)
klitoris başını (accusative definite singular)
klitoris başlarını (accusative definite plural)
klitoris başına (dative singular)
klitoris başlarına (dative plural)
klitoris başında (locative singular)
klitoris başlarında (locative plural)
klitoris başından (ablative singular)
klitoris başlarından (ablative plural)
klitoris başının (genitive singular)
klitoris başlarının (genitive plural)


buruntu

buruntu (definite accusative buruntuyu, plural buruntular)

buruntuyu (accusative definite)
buruntular (plural)
buruntu (nominative singular)
buruntular (nominative plural)
buruntuyu (accusative definite singular)
buruntuları (accusative definite plural)
buruntuya (dative singular)
buruntulara (dative plural)
buruntuda (locative singular)
buruntularda (locative plural)
buruntudan (ablative singular)
buruntulardan (ablative plural)
buruntunun (genitive singular)
buruntuların (genitive plural)
buruntum (first-person nominative singular)
buruntularım (first-person nominative singular)
buruntun (nominative second-person singular)
buruntuların (nominative second-person singular)
buruntusu (nominative singular third-person)
buruntuları (nominative singular third-person)
buruntumuz (first-person nominative plural)
buruntularımız (first-person nominative plural)
buruntunuz (nominative plural second-person)
buruntularınız (nominative plural second-person)
buruntuları (nominative plural third-person)
buruntumu (accusative definite first-person singular)
buruntularımı (accusative definite first-person singular)
buruntunu (accusative definite second-person singular)
buruntularını (accusative definite second-person singular)
buruntusunu (accusative definite singular third-person)
buruntularını (accusative definite singular third-person)
buruntumuzu (accusative definite first-person plural)
buruntularımızı (accusative definite first-person plural)
buruntunuzu (accusative definite plural second-person)
buruntularınızı (accusative definite plural second-person)
buruntularını (accusative definite plural third-person)
buruntuma (dative first-person singular)
buruntularıma (dative first-person singular)
buruntuna (dative second-person singular)
buruntularına (dative second-person singular)
buruntusuna (dative singular third-person)
buruntularına (dative singular third-person)
buruntumuza (dative first-person plural)
buruntularımıza (dative first-person plural)
buruntunuza (dative plural second-person)
buruntularınıza (dative plural second-person)
buruntularına (dative plural third-person)
buruntumda (first-person locative singular)
buruntularımda (first-person locative singular)
buruntunda (locative second-person singular)
buruntularında (locative second-person singular)
buruntusunda (locative singular third-person)
buruntularında (locative singular third-person)
buruntumuzda (first-person locative plural)
buruntularımızda (first-person locative plural)
buruntunuzda (locative plural second-person)
buruntularınızda (locative plural second-person)
buruntularında (locative plural third-person)
buruntumdan (ablative first-person singular)
buruntularımdan (ablative first-person singular)
buruntundan (ablative second-person singular)
buruntularından (ablative second-person singular)
buruntusundan (ablative singular third-person)
buruntularından (ablative singular third-person)
buruntumuzdan (ablative first-person plural)
buruntularımızdan (ablative first-person plural)
buruntunuzdan (ablative plural second-person)
buruntularınızdan (ablative plural second-person)
buruntularından (ablative plural third-person)
buruntumun (first-person genitive singular)
buruntularımın (first-person genitive singular)
buruntunun (genitive second-person singular)
buruntularının (genitive second-person singular)
buruntusunun (genitive singular third-person)
buruntularının (genitive singular third-person)
buruntumuzun (first-person genitive plural)
buruntularımızın (first-person genitive plural)
buruntunuzun (genitive plural second-person)
buruntularınızın (genitive plural second-person)
buruntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بورندی (burundu) or بورنتی (buruntu, “a griping of the bowels, colic”), from Ottoman Turkish بورنمق (burunmaḳ, “for the bowels to pinch and gripe with pains of colic”), from Ottoman Turkish بورمق (burmaḳ, “to twist or screw, to wring, to strangle, for the bowels to gripe”), from Proto-Turkic *bür- or *bur- (“to twist, to wring”). Possibly evolved from the form Proto-Turkic *bügür-, which was derived from Proto-Turkic *bük- (“intransitive; to be squeezed, to be strangled”), morphologically bur- + -un- + -tu.

inh

(colloquial, regional) A sharp pain in the bowels; gripes, colic.


inilti

head

inilti (definite accusative iniltiyi, plural iniltiler)

iniltiyi (accusative definite)
iniltiler (plural)
inilti (nominative singular)
iniltiler (nominative plural)
iniltiyi (accusative definite singular)
iniltileri (accusative definite plural)
iniltiye (dative singular)
iniltilere (dative plural)
iniltide (locative singular)
iniltilerde (locative plural)
iniltiden (ablative singular)
iniltilerden (ablative plural)
iniltinin (genitive singular)
iniltilerin (genitive plural)
iniltim (first-person nominative singular)
iniltilerim (first-person nominative singular)
iniltin (nominative second-person singular)
iniltilerin (nominative second-person singular)
iniltisi (nominative singular third-person)
iniltileri (nominative singular third-person)
iniltimiz (first-person nominative plural)
iniltilerimiz (first-person nominative plural)
iniltiniz (nominative plural second-person)
iniltileriniz (nominative plural second-person)
iniltileri (nominative plural third-person)
iniltimi (accusative definite first-person singular)
iniltilerimi (accusative definite first-person singular)
iniltini (accusative definite second-person singular)
iniltilerini (accusative definite second-person singular)
iniltisini (accusative definite singular third-person)
iniltilerini (accusative definite singular third-person)
iniltimizi (accusative definite first-person plural)
iniltilerimizi (accusative definite first-person plural)
iniltinizi (accusative definite plural second-person)
iniltilerinizi (accusative definite plural second-person)
iniltilerini (accusative definite plural third-person)
iniltime (dative first-person singular)
iniltilerime (dative first-person singular)
iniltine (dative second-person singular)
iniltilerine (dative second-person singular)
iniltisine (dative singular third-person)
iniltilerine (dative singular third-person)
iniltimize (dative first-person plural)
iniltilerimize (dative first-person plural)
iniltinize (dative plural second-person)
iniltilerinize (dative plural second-person)
iniltilerine (dative plural third-person)
iniltimde (first-person locative singular)
iniltilerimde (first-person locative singular)
iniltinde (locative second-person singular)
iniltilerinde (locative second-person singular)
iniltisinde (locative singular third-person)
iniltilerinde (locative singular third-person)
iniltimizde (first-person locative plural)
iniltilerimizde (first-person locative plural)
iniltinizde (locative plural second-person)
iniltilerinizde (locative plural second-person)
iniltilerinde (locative plural third-person)
iniltimden (ablative first-person singular)
iniltilerimden (ablative first-person singular)
iniltinden (ablative second-person singular)
iniltilerinden (ablative second-person singular)
iniltisinden (ablative singular third-person)
iniltilerinden (ablative singular third-person)
iniltimizden (ablative first-person plural)
iniltilerimizden (ablative first-person plural)
iniltinizden (ablative plural second-person)
iniltilerinizden (ablative plural second-person)
iniltilerinden (ablative plural third-person)
iniltimin (first-person genitive singular)
iniltilerimin (first-person genitive singular)
iniltinin (genitive second-person singular)
iniltilerinin (genitive second-person singular)
iniltisinin (genitive singular third-person)
iniltilerinin (genitive singular third-person)
iniltimizin (first-person genitive plural)
iniltilerimizin (first-person genitive plural)
iniltinizin (genitive plural second-person)
iniltilerinizin (genitive plural second-person)
iniltilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اینلتی (inilti, “a moan, moaning”) or ایكلتی (iŋilti), from Proto-Turkic *iŋ (“onomatopoeic for; moaning sound”) or *iŋil, morphologically inil- + -ti.


gözetim

head

gözetim (definite accusative gözetimi, plural gözetimler)

gözetimi (accusative definite)
gözetimler (plural)
gözetim (nominative singular)
gözetimler (nominative plural)
gözetimi (accusative definite singular)
gözetimleri (accusative definite plural)
gözetime (dative singular)
gözetimlere (dative plural)
gözetimde (locative singular)
gözetimlerde (locative plural)
gözetimden (ablative singular)
gözetimlerden (ablative plural)
gözetimin (genitive singular)
gözetimlerin (genitive plural)
gözetimim (first-person nominative singular)
gözetimlerim (first-person nominative singular)
gözetimin (nominative second-person singular)
gözetimlerin (nominative second-person singular)
gözetimi (nominative singular third-person)
gözetimleri (nominative singular third-person)
gözetimimiz (first-person nominative plural)
gözetimlerimiz (first-person nominative plural)
gözetiminiz (nominative plural second-person)
gözetimleriniz (nominative plural second-person)
gözetimleri (nominative plural third-person)
gözetimimi (accusative definite first-person singular)
gözetimlerimi (accusative definite first-person singular)
gözetimini (accusative definite second-person singular)
gözetimlerini (accusative definite second-person singular)
gözetimini (accusative definite singular third-person)
gözetimlerini (accusative definite singular third-person)
gözetimimizi (accusative definite first-person plural)
gözetimlerimizi (accusative definite first-person plural)
gözetiminizi (accusative definite plural second-person)
gözetimlerinizi (accusative definite plural second-person)
gözetimlerini (accusative definite plural third-person)
gözetimime (dative first-person singular)
gözetimlerime (dative first-person singular)
gözetimine (dative second-person singular)
gözetimlerine (dative second-person singular)
gözetimine (dative singular third-person)
gözetimlerine (dative singular third-person)
gözetimimize (dative first-person plural)
gözetimlerimize (dative first-person plural)
gözetiminize (dative plural second-person)
gözetimlerinize (dative plural second-person)
gözetimlerine (dative plural third-person)
gözetimimde (first-person locative singular)
gözetimlerimde (first-person locative singular)
gözetiminde (locative second-person singular)
gözetimlerinde (locative second-person singular)
gözetiminde (locative singular third-person)
gözetimlerinde (locative singular third-person)
gözetimimizde (first-person locative plural)
gözetimlerimizde (first-person locative plural)
gözetiminizde (locative plural second-person)
gözetimlerinizde (locative plural second-person)
gözetimlerinde (locative plural third-person)
gözetimimden (ablative first-person singular)
gözetimlerimden (ablative first-person singular)
gözetiminden (ablative second-person singular)
gözetimlerinden (ablative second-person singular)
gözetiminden (ablative singular third-person)
gözetimlerinden (ablative singular third-person)
gözetimimizden (ablative first-person plural)
gözetimlerimizden (ablative first-person plural)
gözetiminizden (ablative plural second-person)
gözetimlerinizden (ablative plural second-person)
gözetimlerinden (ablative plural third-person)
gözetimimin (first-person genitive singular)
gözetimlerimin (first-person genitive singular)
gözetiminin (genitive second-person singular)
gözetimlerinin (genitive second-person singular)
gözetiminin (genitive singular third-person)
gözetimlerinin (genitive singular third-person)
gözetimimizin (first-person genitive plural)
gözetimlerimizin (first-person genitive plural)
gözetiminizin (genitive plural second-person)
gözetimlerinizin (genitive plural second-person)
gözetimlerinin (genitive plural third-person)

gözetim altında tutmak


sicim

sicim (definite accusative sicimi, plural sicimler)

sicimi (accusative definite)
sicimler (plural)
sicim (nominative singular)
sicimler (nominative plural)
sicimi (accusative definite singular)
sicimleri (accusative definite plural)
sicime (dative singular)
sicimlere (dative plural)
sicimde (locative singular)
sicimlerde (locative plural)
sicimden (ablative singular)
sicimlerden (ablative plural)
sicimin (genitive singular)
sicimlerin (genitive plural)
sicimim (first-person nominative singular)
sicimlerim (first-person nominative singular)
sicimin (nominative second-person singular)
sicimlerin (nominative second-person singular)
sicimi (nominative singular third-person)
sicimleri (nominative singular third-person)
sicimimiz (first-person nominative plural)
sicimlerimiz (first-person nominative plural)
siciminiz (nominative plural second-person)
sicimleriniz (nominative plural second-person)
sicimleri (nominative plural third-person)
sicimimi (accusative definite first-person singular)
sicimlerimi (accusative definite first-person singular)
sicimini (accusative definite second-person singular)
sicimlerini (accusative definite second-person singular)
sicimini (accusative definite singular third-person)
sicimlerini (accusative definite singular third-person)
sicimimizi (accusative definite first-person plural)
sicimlerimizi (accusative definite first-person plural)
siciminizi (accusative definite plural second-person)
sicimlerinizi (accusative definite plural second-person)
sicimlerini (accusative definite plural third-person)
sicimime (dative first-person singular)
sicimlerime (dative first-person singular)
sicimine (dative second-person singular)
sicimlerine (dative second-person singular)
sicimine (dative singular third-person)
sicimlerine (dative singular third-person)
sicimimize (dative first-person plural)
sicimlerimize (dative first-person plural)
siciminize (dative plural second-person)
sicimlerinize (dative plural second-person)
sicimlerine (dative plural third-person)
sicimimde (first-person locative singular)
sicimlerimde (first-person locative singular)
siciminde (locative second-person singular)
sicimlerinde (locative second-person singular)
siciminde (locative singular third-person)
sicimlerinde (locative singular third-person)
sicimimizde (first-person locative plural)
sicimlerimizde (first-person locative plural)
siciminizde (locative plural second-person)
sicimlerinizde (locative plural second-person)
sicimlerinde (locative plural third-person)
sicimimden (ablative first-person singular)
sicimlerimden (ablative first-person singular)
siciminden (ablative second-person singular)
sicimlerinden (ablative second-person singular)
siciminden (ablative singular third-person)
sicimlerinden (ablative singular third-person)
sicimimizden (ablative first-person plural)
sicimlerimizden (ablative first-person plural)
siciminizden (ablative plural second-person)
sicimlerinizden (ablative plural second-person)
sicimlerinden (ablative plural third-person)
sicimimin (first-person genitive singular)
sicimlerimin (first-person genitive singular)
siciminin (genitive second-person singular)
sicimlerinin (genitive second-person singular)
siciminin (genitive singular third-person)
sicimlerinin (genitive singular third-person)
sicimimizin (first-person genitive plural)
sicimlerimizin (first-person genitive plural)
siciminizin (genitive plural second-person)
sicimlerinizin (genitive plural second-person)
sicimlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سجیم (sicim, “string, cord, twine”) (alternative forms; سجم, سیجیم), possibly from Classical Mongolian ᠰᠢᠴᠢᠮ (sičim, “rope”) but this is not certain. Cognates with Azerbaijani sicim, Karachay-Balkar джиджим (cicim), Karakalpak şıjım, Nogai şıjım.

der

Thin rope or twine typically made from flax or hemp fibers


Kürdo

head

Kürdo (definite accusative Kürdoyu, plural Kürdolar)

Kürdoyu (accusative definite)
Kürdolar (plural)


sıyırık

sıyırık (definite accusative sıyırığı, plural sıyırıklar)

sıyırığı (accusative definite)
sıyırıklar (plural)

(proscribed) Alternative spelling of sıyrık


ormancı

ormancı (definite accusative ormancıyı, plural ormancıler)

ormancıyı (accusative definite)
ormancıler (plural)
ormancı (nominative singular)
ormancılar (nominative plural)
ormancıyı (accusative definite singular)
ormancıları (accusative definite plural)
ormancıya (dative singular)
ormancılara (dative plural)
ormancıda (locative singular)
ormancılarda (locative plural)
ormancıdan (ablative singular)
ormancılardan (ablative plural)
ormancının (genitive singular)
ormancıların (genitive plural)
ormancım (first-person nominative singular)
ormancılarım (first-person nominative singular)
ormancın (nominative second-person singular)
ormancıların (nominative second-person singular)
ormancısı (nominative singular third-person)
ormancıları (nominative singular third-person)
ormancımız (first-person nominative plural)
ormancılarımız (first-person nominative plural)
ormancınız (nominative plural second-person)
ormancılarınız (nominative plural second-person)
ormancıları (nominative plural third-person)
ormancımı (accusative definite first-person singular)
ormancılarımı (accusative definite first-person singular)
ormancını (accusative definite second-person singular)
ormancılarını (accusative definite second-person singular)
ormancısını (accusative definite singular third-person)
ormancılarını (accusative definite singular third-person)
ormancımızı (accusative definite first-person plural)
ormancılarımızı (accusative definite first-person plural)
ormancınızı (accusative definite plural second-person)
ormancılarınızı (accusative definite plural second-person)
ormancılarını (accusative definite plural third-person)
ormancıma (dative first-person singular)
ormancılarıma (dative first-person singular)
ormancına (dative second-person singular)
ormancılarına (dative second-person singular)
ormancısına (dative singular third-person)
ormancılarına (dative singular third-person)
ormancımıza (dative first-person plural)
ormancılarımıza (dative first-person plural)
ormancınıza (dative plural second-person)
ormancılarınıza (dative plural second-person)
ormancılarına (dative plural third-person)
ormancımda (first-person locative singular)
ormancılarımda (first-person locative singular)
ormancında (locative second-person singular)
ormancılarında (locative second-person singular)
ormancısında (locative singular third-person)
ormancılarında (locative singular third-person)
ormancımızda (first-person locative plural)
ormancılarımızda (first-person locative plural)
ormancınızda (locative plural second-person)
ormancılarınızda (locative plural second-person)
ormancılarında (locative plural third-person)
ormancımdan (ablative first-person singular)
ormancılarımdan (ablative first-person singular)
ormancından (ablative second-person singular)
ormancılarından (ablative second-person singular)
ormancısından (ablative singular third-person)
ormancılarından (ablative singular third-person)
ormancımızdan (ablative first-person plural)
ormancılarımızdan (ablative first-person plural)
ormancınızdan (ablative plural second-person)
ormancılarınızdan (ablative plural second-person)
ormancılarından (ablative plural third-person)
ormancımın (first-person genitive singular)
ormancılarımın (first-person genitive singular)
ormancının (genitive second-person singular)
ormancılarının (genitive second-person singular)
ormancısının (genitive singular third-person)
ormancılarının (genitive singular third-person)
ormancımızın (first-person genitive plural)
ormancılarımızın (first-person genitive plural)
ormancınızın (genitive plural second-person)
ormancılarınızın (genitive plural second-person)
ormancılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اورمانجی (ormancı, “forest guard”), equivalent to orman (“forest”) + -cı.


vahiy

head

vahiy (definite accusative vahyi, plural vahiyler)

vahyi (accusative definite)
vahiyler (plural)
vahiy (nominative singular)
vahiyler (nominative plural)
vahyi (accusative definite singular)
vahiyleri (accusative definite plural)
vahye (dative singular)
vahiylere (dative plural)
vahiyde (locative singular)
vahiylerde (locative plural)
vahiyden (ablative singular)
vahiylerden (ablative plural)
vahyin (genitive singular)
vahiylerin (genitive plural)
vahyim (first-person nominative singular)
vahiylerim (first-person nominative singular)
vahyin (nominative second-person singular)
vahiylerin (nominative second-person singular)
vahyi (nominative singular third-person)
vahiyleri (nominative singular third-person)
vahyimiz (first-person nominative plural)
vahiylerimiz (first-person nominative plural)
vahyiniz (nominative plural second-person)
vahiyleriniz (nominative plural second-person)
vahiyleri (nominative plural third-person)
vahyimi (accusative definite first-person singular)
vahiylerimi (accusative definite first-person singular)
vahyini (accusative definite second-person singular)
vahiylerini (accusative definite second-person singular)
vahyini (accusative definite singular third-person)
vahiylerini (accusative definite singular third-person)
vahyimizi (accusative definite first-person plural)
vahiylerimizi (accusative definite first-person plural)
vahyinizi (accusative definite plural second-person)
vahiylerinizi (accusative definite plural second-person)
vahiylerini (accusative definite plural third-person)
vahyime (dative first-person singular)
vahiylerime (dative first-person singular)
vahyine (dative second-person singular)
vahiylerine (dative second-person singular)
vahyine (dative singular third-person)
vahiylerine (dative singular third-person)
vahyimize (dative first-person plural)
vahiylerimize (dative first-person plural)
vahyinize (dative plural second-person)
vahiylerinize (dative plural second-person)
vahiylerine (dative plural third-person)
vahyimde (first-person locative singular)
vahiylerimde (first-person locative singular)
vahyinde (locative second-person singular)
vahiylerinde (locative second-person singular)
vahyinde (locative singular third-person)
vahiylerinde (locative singular third-person)
vahyimizde (first-person locative plural)
vahiylerimizde (first-person locative plural)
vahyinizde (locative plural second-person)
vahiylerinizde (locative plural second-person)
vahiylerinde (locative plural third-person)
vahyimden (ablative first-person singular)
vahiylerimden (ablative first-person singular)
vahyinden (ablative second-person singular)
vahiylerinden (ablative second-person singular)
vahyinden (ablative singular third-person)
vahiylerinden (ablative singular third-person)
vahyimizden (ablative first-person plural)
vahiylerimizden (ablative first-person plural)
vahyinizden (ablative plural second-person)
vahiylerinizden (ablative plural second-person)
vahiylerinden (ablative plural third-person)
vahyimin (first-person genitive singular)
vahiylerimin (first-person genitive singular)
vahyinin (genitive second-person singular)
vahiylerinin (genitive second-person singular)
vahyinin (genitive singular third-person)
vahiylerinin (genitive singular third-person)
vahyimizin (first-person genitive plural)
vahiylerimizin (first-person genitive plural)
vahyinizin (genitive plural second-person)
vahiylerinizin (genitive plural second-person)
vahiylerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وحی (vahy, vahiy, “inspiration”), from Arabic وَحْي (waḥy).


karmuk

head

karmuk (definite accusative karmukğu, plural karmuklar)

karmukğu (accusative definite)
karmuklar (plural)
karmuk (nominative singular)
karmuklar (nominative plural)
karmuğu (accusative definite singular)
karmukları (accusative definite plural)
karmuğa (dative singular)
karmuklara (dative plural)
karmukta (locative singular)
karmuklarda (locative plural)
karmuktan (ablative singular)
karmuklardan (ablative plural)
karmuğun (genitive singular)
karmukların (genitive plural)
karmuğum (first-person nominative singular)
karmuklarım (first-person nominative singular)
karmuğun (nominative second-person singular)
karmukların (nominative second-person singular)
karmuğu (nominative singular third-person)
karmukları (nominative singular third-person)
karmuğumuz (first-person nominative plural)
karmuklarımız (first-person nominative plural)
karmuğunuz (nominative plural second-person)
karmuklarınız (nominative plural second-person)
karmukları (nominative plural third-person)
karmuğumu (accusative definite first-person singular)
karmuklarımı (accusative definite first-person singular)
karmuğunu (accusative definite second-person singular)
karmuklarını (accusative definite second-person singular)
karmuğunu (accusative definite singular third-person)
karmuklarını (accusative definite singular third-person)
karmuğumuzu (accusative definite first-person plural)
karmuklarımızı (accusative definite first-person plural)
karmuğunuzu (accusative definite plural second-person)
karmuklarınızı (accusative definite plural second-person)
karmuklarını (accusative definite plural third-person)
karmuğuma (dative first-person singular)
karmuklarıma (dative first-person singular)
karmuğuna (dative second-person singular)
karmuklarına (dative second-person singular)
karmuğuna (dative singular third-person)
karmuklarına (dative singular third-person)
karmuğumuza (dative first-person plural)
karmuklarımıza (dative first-person plural)
karmuğunuza (dative plural second-person)
karmuklarınıza (dative plural second-person)
karmuklarına (dative plural third-person)
karmuğumda (first-person locative singular)
karmuklarımda (first-person locative singular)
karmuğunda (locative second-person singular)
karmuklarında (locative second-person singular)
karmuğunda (locative singular third-person)
karmuklarında (locative singular third-person)
karmuğumuzda (first-person locative plural)
karmuklarımızda (first-person locative plural)
karmuğunuzda (locative plural second-person)
karmuklarınızda (locative plural second-person)
karmuklarında (locative plural third-person)
karmuğumdan (ablative first-person singular)
karmuklarımdan (ablative first-person singular)
karmuğundan (ablative second-person singular)
karmuklarından (ablative second-person singular)
karmuğundan (ablative singular third-person)
karmuklarından (ablative singular third-person)
karmuğumuzdan (ablative first-person plural)
karmuklarımızdan (ablative first-person plural)
karmuğunuzdan (ablative plural second-person)
karmuklarınızdan (ablative plural second-person)
karmuklarından (ablative plural third-person)
karmuğumun (first-person genitive singular)
karmuklarımın (first-person genitive singular)
karmuğunun (genitive second-person singular)
karmuklarının (genitive second-person singular)
karmuğunun (genitive singular third-person)
karmuklarının (genitive singular third-person)
karmuğumuzun (first-person genitive plural)
karmuklarımızın (first-person genitive plural)
karmuğunuzun (genitive plural second-person)
karmuklarınızın (genitive plural second-person)
karmuklarının (genitive plural third-person)
karmuğum (first-person singular)
karmuklarım (first-person singular)
karmuksun (second-person singular)
karmuklarsın (second-person singular)
karmuk (singular third-person)
karmuktur (singular third-person)
karmuklar (singular third-person)
karmuklardır (singular third-person)
karmuğuz (first-person plural)
karmuklarız (first-person plural)
karmuksunuz (plural second-person)
karmuklarsınız (plural second-person)
karmuklar (plural third-person)
karmuklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قارموق (karmuk, “grappling hook”), itself from Proto-Turkic *karmak (“fishing rod; hook”).


kısıntı

head

kısıntı (definite accusative kısıntıyı, plural kısıntılar)

kısıntıyı (accusative definite)
kısıntılar (plural)
kısıntı (nominative singular)
kısıntılar (nominative plural)
kısıntıyı (accusative definite singular)
kısıntıları (accusative definite plural)
kısıntıya (dative singular)
kısıntılara (dative plural)
kısıntıda (locative singular)
kısıntılarda (locative plural)
kısıntıdan (ablative singular)
kısıntılardan (ablative plural)
kısıntının (genitive singular)
kısıntıların (genitive plural)
kısıntım (first-person nominative singular)
kısıntılarım (first-person nominative singular)
kısıntın (nominative second-person singular)
kısıntıların (nominative second-person singular)
kısıntısı (nominative singular third-person)
kısıntıları (nominative singular third-person)
kısıntımız (first-person nominative plural)
kısıntılarımız (first-person nominative plural)
kısıntınız (nominative plural second-person)
kısıntılarınız (nominative plural second-person)
kısıntıları (nominative plural third-person)
kısıntımı (accusative definite first-person singular)
kısıntılarımı (accusative definite first-person singular)
kısıntını (accusative definite second-person singular)
kısıntılarını (accusative definite second-person singular)
kısıntısını (accusative definite singular third-person)
kısıntılarını (accusative definite singular third-person)
kısıntımızı (accusative definite first-person plural)
kısıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
kısıntınızı (accusative definite plural second-person)
kısıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
kısıntılarını (accusative definite plural third-person)
kısıntıma (dative first-person singular)
kısıntılarıma (dative first-person singular)
kısıntına (dative second-person singular)
kısıntılarına (dative second-person singular)
kısıntısına (dative singular third-person)
kısıntılarına (dative singular third-person)
kısıntımıza (dative first-person plural)
kısıntılarımıza (dative first-person plural)
kısıntınıza (dative plural second-person)
kısıntılarınıza (dative plural second-person)
kısıntılarına (dative plural third-person)
kısıntımda (first-person locative singular)
kısıntılarımda (first-person locative singular)
kısıntında (locative second-person singular)
kısıntılarında (locative second-person singular)
kısıntısında (locative singular third-person)
kısıntılarında (locative singular third-person)
kısıntımızda (first-person locative plural)
kısıntılarımızda (first-person locative plural)
kısıntınızda (locative plural second-person)
kısıntılarınızda (locative plural second-person)
kısıntılarında (locative plural third-person)
kısıntımdan (ablative first-person singular)
kısıntılarımdan (ablative first-person singular)
kısıntından (ablative second-person singular)
kısıntılarından (ablative second-person singular)
kısıntısından (ablative singular third-person)
kısıntılarından (ablative singular third-person)
kısıntımızdan (ablative first-person plural)
kısıntılarımızdan (ablative first-person plural)
kısıntınızdan (ablative plural second-person)
kısıntılarınızdan (ablative plural second-person)
kısıntılarından (ablative plural third-person)
kısıntımın (first-person genitive singular)
kısıntılarımın (first-person genitive singular)
kısıntının (genitive second-person singular)
kısıntılarının (genitive second-person singular)
kısıntısının (genitive singular third-person)
kısıntılarının (genitive singular third-person)
kısıntımızın (first-person genitive plural)
kısıntılarımızın (first-person genitive plural)
kısıntınızın (genitive plural second-person)
kısıntılarınızın (genitive plural second-person)
kısıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قیصمق (ḳısmaḳ, “to catch, to pinch, to fold, to crease, to be stingy with money”), from Proto-Turkic *kïs- (“to squeeze, to restrain, to constrict, to limit the freedom of”), morphologically kıs- + -ın + -tı.

inh

The act of being thrifty or cutting down on any necessity; restriction, curtailment, limitation.