ayılık

ayılık (definite accusative ayılığı, plural ayılıklar)

ayılığı (accusative definite)
ayılıklar (plural)
ayılık (nominative singular)
ayılıklar (nominative plural)
ayılığı (accusative definite singular)
ayılıkları (accusative definite plural)
ayılığa (dative singular)
ayılıklara (dative plural)
ayılıkta (locative singular)
ayılıklarda (locative plural)
ayılıktan (ablative singular)
ayılıklardan (ablative plural)
ayılığın (genitive singular)
ayılıkların (genitive plural)
ayılığım (first-person nominative singular)
ayılıklarım (first-person nominative singular)
ayılığın (nominative second-person singular)
ayılıkların (nominative second-person singular)
ayılığı (nominative singular third-person)
ayılıkları (nominative singular third-person)
ayılığımız (first-person nominative plural)
ayılıklarımız (first-person nominative plural)
ayılığınız (nominative plural second-person)
ayılıklarınız (nominative plural second-person)
ayılıkları (nominative plural third-person)
ayılığımı (accusative definite first-person singular)
ayılıklarımı (accusative definite first-person singular)
ayılığını (accusative definite second-person singular)
ayılıklarını (accusative definite second-person singular)
ayılığını (accusative definite singular third-person)
ayılıklarını (accusative definite singular third-person)
ayılığımızı (accusative definite first-person plural)
ayılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
ayılığınızı (accusative definite plural second-person)
ayılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
ayılıklarını (accusative definite plural third-person)
ayılığıma (dative first-person singular)
ayılıklarıma (dative first-person singular)
ayılığına (dative second-person singular)
ayılıklarına (dative second-person singular)
ayılığına (dative singular third-person)
ayılıklarına (dative singular third-person)
ayılığımıza (dative first-person plural)
ayılıklarımıza (dative first-person plural)
ayılığınıza (dative plural second-person)
ayılıklarınıza (dative plural second-person)
ayılıklarına (dative plural third-person)
ayılığımda (first-person locative singular)
ayılıklarımda (first-person locative singular)
ayılığında (locative second-person singular)
ayılıklarında (locative second-person singular)
ayılığında (locative singular third-person)
ayılıklarında (locative singular third-person)
ayılığımızda (first-person locative plural)
ayılıklarımızda (first-person locative plural)
ayılığınızda (locative plural second-person)
ayılıklarınızda (locative plural second-person)
ayılıklarında (locative plural third-person)
ayılığımdan (ablative first-person singular)
ayılıklarımdan (ablative first-person singular)
ayılığından (ablative second-person singular)
ayılıklarından (ablative second-person singular)
ayılığından (ablative singular third-person)
ayılıklarından (ablative singular third-person)
ayılığımızdan (ablative first-person plural)
ayılıklarımızdan (ablative first-person plural)
ayılığınızdan (ablative plural second-person)
ayılıklarınızdan (ablative plural second-person)
ayılıklarından (ablative plural third-person)
ayılığımın (first-person genitive singular)
ayılıklarımın (first-person genitive singular)
ayılığının (genitive second-person singular)
ayılıklarının (genitive second-person singular)
ayılığının (genitive singular third-person)
ayılıklarının (genitive singular third-person)
ayılığımızın (first-person genitive plural)
ayılıklarımızın (first-person genitive plural)
ayılığınızın (genitive plural second-person)
ayılıklarınızın (genitive plural second-person)
ayılıklarının (genitive plural third-person)

Senin burda ayılığını çekmeyiz!


aşağılık

head

aşağılık (definite accusative aşağılığı, plural aşağılıklar)

aşağılığı (accusative definite)
aşağılıklar (plural)
aşağılık (nominative singular)
aşağılıklar (nominative plural)
alşağılığı (accusative definite singular)
aşağılıkları (accusative definite plural)
alşağılığa (dative singular)
aşağılıklara (dative plural)
aşağılıkta (locative singular)
aşağılıklarda (locative plural)
aşağılıktan (ablative singular)
aşağılıklardan (ablative plural)
alşağılığın (genitive singular)
aşağılıkların (genitive plural)
alşağılığım (first-person nominative singular)
aşağılıklarım (first-person nominative singular)
alşağılığın (nominative second-person singular)
aşağılıkların (nominative second-person singular)
alşağılığı (nominative singular third-person)
aşağılıkları (nominative singular third-person)
alşağılığımız (first-person nominative plural)
aşağılıklarımız (first-person nominative plural)
alşağılığınız (nominative plural second-person)
aşağılıklarınız (nominative plural second-person)
aşağılıkları (nominative plural third-person)
alşağılığımı (accusative definite first-person singular)
aşağılıklarımı (accusative definite first-person singular)
alşağılığını (accusative definite second-person singular)
aşağılıklarını (accusative definite second-person singular)
alşağılığını (accusative definite singular third-person)
aşağılıklarını (accusative definite singular third-person)
alşağılığımızı (accusative definite first-person plural)
aşağılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
alşağılığınızı (accusative definite plural second-person)
aşağılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
aşağılıklarını (accusative definite plural third-person)
alşağılığıma (dative first-person singular)
aşağılıklarıma (dative first-person singular)
alşağılığına (dative second-person singular)
aşağılıklarına (dative second-person singular)
alşağılığına (dative singular third-person)
aşağılıklarına (dative singular third-person)
alşağılığımıza (dative first-person plural)
aşağılıklarımıza (dative first-person plural)
alşağılığınıza (dative plural second-person)
aşağılıklarınıza (dative plural second-person)
aşağılıklarına (dative plural third-person)
alşağılığımda (first-person locative singular)
aşağılıklarımda (first-person locative singular)
alşağılığında (locative second-person singular)
aşağılıklarında (locative second-person singular)
alşağılığında (locative singular third-person)
aşağılıklarında (locative singular third-person)
alşağılığımızda (first-person locative plural)
aşağılıklarımızda (first-person locative plural)
alşağılığınızda (locative plural second-person)
aşağılıklarınızda (locative plural second-person)
aşağılıklarında (locative plural third-person)
alşağılığımdan (ablative first-person singular)
aşağılıklarımdan (ablative first-person singular)
alşağılığından (ablative second-person singular)
aşağılıklarından (ablative second-person singular)
alşağılığından (ablative singular third-person)
aşağılıklarından (ablative singular third-person)
alşağılığımızdan (ablative first-person plural)
aşağılıklarımızdan (ablative first-person plural)
alşağılığınızdan (ablative plural second-person)
aşağılıklarınızdan (ablative plural second-person)
aşağılıklarından (ablative plural third-person)
alşağılığımın (first-person genitive singular)
aşağılıklarımın (first-person genitive singular)
alşağılığının (genitive second-person singular)
aşağılıklarının (genitive second-person singular)
alşağılığının (genitive singular third-person)
aşağılıklarının (genitive singular third-person)
alşağılığımızın (first-person genitive plural)
aşağılıklarımızın (first-person genitive plural)
alşağılığınızın (genitive plural second-person)
aşağılıklarınızın (genitive plural second-person)
aşağılıklarının (genitive plural third-person)

[ɑ.ʃɑ.(ɰ)ɯˈɫ̪ɯk]

[ɑʃ.ʃɑːˈɫ̪ɯk]


oruç

oruç (definite accusative orucu, plural oruçlar)

orucu (accusative definite)
oruçlar (plural)
oruç (nominative singular)
oruçlar (nominative plural)
orucu (accusative definite singular)
oruçları (accusative definite plural)
oruca (dative singular)
oruçlara (dative plural)
oruçta (locative singular)
oruçlarda (locative plural)
oruçtan (ablative singular)
oruçlardan (ablative plural)
orucun (genitive singular)
oruçların (genitive plural)
orucum (first-person nominative singular)
oruçlarım (first-person nominative singular)
orucun (nominative second-person singular)
oruçların (nominative second-person singular)
orucu (nominative singular third-person)
oruçları (nominative singular third-person)
orucumuz (first-person nominative plural)
oruçlarımız (first-person nominative plural)
orucunuz (nominative plural second-person)
oruçlarınız (nominative plural second-person)
oruçları (nominative plural third-person)
orucumu (accusative definite first-person singular)
oruçlarımı (accusative definite first-person singular)
orucunu (accusative definite second-person singular)
oruçlarını (accusative definite second-person singular)
orucunu (accusative definite singular third-person)
oruçlarını (accusative definite singular third-person)
orucumuzu (accusative definite first-person plural)
oruçlarımızı (accusative definite first-person plural)
orucunuzu (accusative definite plural second-person)
oruçlarınızı (accusative definite plural second-person)
oruçlarını (accusative definite plural third-person)
orucuma (dative first-person singular)
oruçlarıma (dative first-person singular)
orucuna (dative second-person singular)
oruçlarına (dative second-person singular)
orucuna (dative singular third-person)
oruçlarına (dative singular third-person)
orucumuza (dative first-person plural)
oruçlarımıza (dative first-person plural)
orucunuza (dative plural second-person)
oruçlarınıza (dative plural second-person)
oruçlarına (dative plural third-person)
orucumda (first-person locative singular)
oruçlarımda (first-person locative singular)
orucunda (locative second-person singular)
oruçlarında (locative second-person singular)
orucunda (locative singular third-person)
oruçlarında (locative singular third-person)
orucumuzda (first-person locative plural)
oruçlarımızda (first-person locative plural)
orucunuzda (locative plural second-person)
oruçlarınızda (locative plural second-person)
oruçlarında (locative plural third-person)
orucumdan (ablative first-person singular)
oruçlarımdan (ablative first-person singular)
orucundan (ablative second-person singular)
oruçlarından (ablative second-person singular)
orucundan (ablative singular third-person)
oruçlarından (ablative singular third-person)
orucumuzdan (ablative first-person plural)
oruçlarımızdan (ablative first-person plural)
orucunuzdan (ablative plural second-person)
oruçlarınızdan (ablative plural second-person)
oruçlarından (ablative plural third-person)
orucumun (first-person genitive singular)
oruçlarımın (first-person genitive singular)
orucunun (genitive second-person singular)
oruçlarının (genitive second-person singular)
orucunun (genitive singular third-person)
oruçlarının (genitive singular third-person)
orucumuzun (first-person genitive plural)
oruçlarımızın (first-person genitive plural)
orucunuzun (genitive plural second-person)
oruçlarınızın (genitive plural second-person)
oruçlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوروج (oruc), from Sogdian [script needed] (rōçag), shares common origins with Persian روزه (ruze, “fasting”).

inh+

(in general) fasting, abstinence or mortification for religious reasons, especially abstinence from food

(specifically, Islam) sawm; the ritual practice of fasting and the third of the five pillars of Islam


öküzlük

head

öküzlük (definite accusative öküzlüğü, plural öküzlükler)

öküzlüğü (accusative definite)
öküzlükler (plural)
öküzlük (nominative singular)
öküzlükler (nominative plural)
öküzlüğü (accusative definite singular)
öküzlükleri (accusative definite plural)
öküzlüğe (dative singular)
öküzlüklere (dative plural)
öküzlükte (locative singular)
öküzlüklerde (locative plural)
öküzlükten (ablative singular)
öküzlüklerden (ablative plural)
öküzlüğün (genitive singular)
öküzlüklerin (genitive plural)
öküzlüğüm (first-person nominative singular)
öküzlüklerim (first-person nominative singular)
öküzlüğün (nominative second-person singular)
öküzlüklerin (nominative second-person singular)
öküzlüğü (nominative singular third-person)
öküzlükleri (nominative singular third-person)
öküzlüğümüz (first-person nominative plural)
öküzlüklerimiz (first-person nominative plural)
öküzlüğünüz (nominative plural second-person)
öküzlükleriniz (nominative plural second-person)
öküzlükleri (nominative plural third-person)
öküzlüğümü (accusative definite first-person singular)
öküzlüklerimi (accusative definite first-person singular)
öküzlüğünü (accusative definite second-person singular)
öküzlüklerini (accusative definite second-person singular)
öküzlüğünü (accusative definite singular third-person)
öküzlüklerini (accusative definite singular third-person)
öküzlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
öküzlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
öküzlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
öküzlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
öküzlüklerini (accusative definite plural third-person)
öküzlüğüme (dative first-person singular)
öküzlüklerime (dative first-person singular)
öküzlüğüne (dative second-person singular)
öküzlüklerine (dative second-person singular)
öküzlüğüne (dative singular third-person)
öküzlüklerine (dative singular third-person)
öküzlüğümüze (dative first-person plural)
öküzlüklerimize (dative first-person plural)
öküzlüğünüze (dative plural second-person)
öküzlüklerinize (dative plural second-person)
öküzlüklerine (dative plural third-person)
öküzlüğümde (first-person locative singular)
öküzlüklerimde (first-person locative singular)
öküzlüğünde (locative second-person singular)
öküzlüklerinde (locative second-person singular)
öküzlüğünde (locative singular third-person)
öküzlüklerinde (locative singular third-person)
öküzlüğümüzde (first-person locative plural)
öküzlüklerimizde (first-person locative plural)
öküzlüğünüzde (locative plural second-person)
öküzlüklerinizde (locative plural second-person)
öküzlüklerinde (locative plural third-person)
öküzlüğümden (ablative first-person singular)
öküzlüklerimden (ablative first-person singular)
öküzlüğünden (ablative second-person singular)
öküzlüklerinden (ablative second-person singular)
öküzlüğünden (ablative singular third-person)
öküzlüklerinden (ablative singular third-person)
öküzlüğümüzden (ablative first-person plural)
öküzlüklerimizden (ablative first-person plural)
öküzlüğünüzden (ablative plural second-person)
öküzlüklerinizden (ablative plural second-person)
öküzlüklerinden (ablative plural third-person)
öküzlüğümün (first-person genitive singular)
öküzlüklerimin (first-person genitive singular)
öküzlüğünün (genitive second-person singular)
öküzlüklerinin (genitive second-person singular)
öküzlüğünün (genitive singular third-person)
öküzlüklerinin (genitive singular third-person)
öküzlüğümüzün (first-person genitive plural)
öküzlüklerimizin (first-person genitive plural)
öküzlüğünüzün (genitive plural second-person)
öküzlüklerinizin (genitive plural second-person)
öküzlüklerinin (genitive plural third-person)

Öküzlüğünden orayı terk ettik


çerçeveci

çerçeveci (definite accusative çerçeveciyi, plural çerçeveciler)

çerçeveciyi (accusative definite)
çerçeveciler (plural)
çerçeveci (nominative singular)
çerçeveciler (nominative plural)
çerçeveciyi (accusative definite singular)
çerçevecileri (accusative definite plural)
çerçeveciye (dative singular)
çerçevecilere (dative plural)
çerçevecide (locative singular)
çerçevecilerde (locative plural)
çerçeveciden (ablative singular)
çerçevecilerden (ablative plural)
çerçevecinin (genitive singular)
çerçevecilerin (genitive plural)
çerçevecim (first-person nominative singular)
çerçevecilerim (first-person nominative singular)
çerçevecin (nominative second-person singular)
çerçevecilerin (nominative second-person singular)
çerçevecisi (nominative singular third-person)
çerçevecileri (nominative singular third-person)
çerçevecimiz (first-person nominative plural)
çerçevecilerimiz (first-person nominative plural)
çerçeveciniz (nominative plural second-person)
çerçevecileriniz (nominative plural second-person)
çerçevecileri (nominative plural third-person)
çerçevecimi (accusative definite first-person singular)
çerçevecilerimi (accusative definite first-person singular)
çerçevecini (accusative definite second-person singular)
çerçevecilerini (accusative definite second-person singular)
çerçevecisini (accusative definite singular third-person)
çerçevecilerini (accusative definite singular third-person)
çerçevecimizi (accusative definite first-person plural)
çerçevecilerimizi (accusative definite first-person plural)
çerçevecinizi (accusative definite plural second-person)
çerçevecilerinizi (accusative definite plural second-person)
çerçevecilerini (accusative definite plural third-person)
çerçevecime (dative first-person singular)
çerçevecilerime (dative first-person singular)
çerçevecine (dative second-person singular)
çerçevecilerine (dative second-person singular)
çerçevecisine (dative singular third-person)
çerçevecilerine (dative singular third-person)
çerçevecimize (dative first-person plural)
çerçevecilerimize (dative first-person plural)
çerçevecinize (dative plural second-person)
çerçevecilerinize (dative plural second-person)
çerçevecilerine (dative plural third-person)
çerçevecimde (first-person locative singular)
çerçevecilerimde (first-person locative singular)
çerçevecinde (locative second-person singular)
çerçevecilerinde (locative second-person singular)
çerçevecisinde (locative singular third-person)
çerçevecilerinde (locative singular third-person)
çerçevecimizde (first-person locative plural)
çerçevecilerimizde (first-person locative plural)
çerçevecinizde (locative plural second-person)
çerçevecilerinizde (locative plural second-person)
çerçevecilerinde (locative plural third-person)
çerçevecimden (ablative first-person singular)
çerçevecilerimden (ablative first-person singular)
çerçevecinden (ablative second-person singular)
çerçevecilerinden (ablative second-person singular)
çerçevecisinden (ablative singular third-person)
çerçevecilerinden (ablative singular third-person)
çerçevecimizden (ablative first-person plural)
çerçevecilerimizden (ablative first-person plural)
çerçevecinizden (ablative plural second-person)
çerçevecilerinizden (ablative plural second-person)
çerçevecilerinden (ablative plural third-person)
çerçevecimin (first-person genitive singular)
çerçevecilerimin (first-person genitive singular)
çerçevecinin (genitive second-person singular)
çerçevecilerinin (genitive second-person singular)
çerçevecisinin (genitive singular third-person)
çerçevecilerinin (genitive singular third-person)
çerçevecimizin (first-person genitive plural)
çerçevecilerimizin (first-person genitive plural)
çerçevecinizin (genitive plural second-person)
çerçevecilerinizin (genitive plural second-person)
çerçevecilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چرچوهجی (çerçeveci, “framer”), equivalent to çerçeve (“frame”) + -ci.

inh+

framer, a person who makes or assembles frames for various purposes


yaoiler

[jɑˈo̞.iˌl̠ʲæɾ̞̊]


hileler

[hiː.l̠ʲe̞ˈl̠ʲæɾ̞̊]

[çiː.l̠ʲe̞ˈl̠ʲæɾ̞̊]


öküzler

[ø̞.cyz̪ˈl̠ʲæɾ̞̊]


hileyi

[çiː.l̠ʲe̞ˈjɪ]


yaoiciler

[jɑˈo̞.i.d͡ʒiˌl̠ʲæɾ̞̊]


öküzlüğü

inflection of öküzlük:
accusative singular

inflection of öküzlük:
third-person singular possessive


şikeler

[ʃi.ce̞ˈl̠ʲæɾ̞̊]


kabiliyet

head

kabiliyet (definite accusative kabiliyeti, plural kabiliyetler)

kabiliyeti (accusative definite)
kabiliyetler (plural)

From Ottoman Turkish قابليت, from Arabic قَابِلِيَّة (qābiliyya).


ikbal

ikbal (definite accusative ikbali, plural ikballer)

ikbali (accusative definite)
ikballer (plural)

From Ottoman Turkish اقبال, from Arabic إِقْبَال (ʔiqbāl).


mütekabil

From Ottoman Turkish متقابل (mütekabil), from Arabic مُتَقَابِل (mutaqābil).


tekabül

tekabül (definite accusative tekabülü, plural tekabüller)

tekabülü (accusative definite)
tekabüller (plural)

From Ottoman Turkish تقابل, from Arabic تَقَابُل (taqābul).


yaoici

yaoici (definite accusative yaoiciyi, plural yaoiciler)

yaoiciyi (accusative definite)
yaoiciler (plural)
yaoici (nominative singular)
yaoiciler (nominative plural)
yaoiciyi (accusative definite singular)
yaoicileri (accusative definite plural)
yaoiciye (dative singular)
yaoicilere (dative plural)
yaoicide (locative singular)
yaoicilerde (locative plural)
yaoiciden (ablative singular)
yaoicilerden (ablative plural)
yaoicinin (genitive singular)
yaoicilerin (genitive plural)
yaoicim (first-person nominative singular)
yaoicilerim (first-person nominative singular)
yaoicin (nominative second-person singular)
yaoicilerin (nominative second-person singular)
yaoicisi (nominative singular third-person)
yaoicileri (nominative singular third-person)
yaoicimiz (first-person nominative plural)
yaoicilerimiz (first-person nominative plural)
yaoiciniz (nominative plural second-person)
yaoicileriniz (nominative plural second-person)
yaoicileri (nominative plural third-person)
yaoicimi (accusative definite first-person singular)
yaoicilerimi (accusative definite first-person singular)
yaoicini (accusative definite second-person singular)
yaoicilerini (accusative definite second-person singular)
yaoicisini (accusative definite singular third-person)
yaoicilerini (accusative definite singular third-person)
yaoicimizi (accusative definite first-person plural)
yaoicilerimizi (accusative definite first-person plural)
yaoicinizi (accusative definite plural second-person)
yaoicilerinizi (accusative definite plural second-person)
yaoicilerini (accusative definite plural third-person)
yaoicime (dative first-person singular)
yaoicilerime (dative first-person singular)
yaoicine (dative second-person singular)
yaoicilerine (dative second-person singular)
yaoicisine (dative singular third-person)
yaoicilerine (dative singular third-person)
yaoicimize (dative first-person plural)
yaoicilerimize (dative first-person plural)
yaoicinize (dative plural second-person)
yaoicilerinize (dative plural second-person)
yaoicilerine (dative plural third-person)
yaoicimde (first-person locative singular)
yaoicilerimde (first-person locative singular)
yaoicinde (locative second-person singular)
yaoicilerinde (locative second-person singular)
yaoicisinde (locative singular third-person)
yaoicilerinde (locative singular third-person)
yaoicimizde (first-person locative plural)
yaoicilerimizde (first-person locative plural)
yaoicinizde (locative plural second-person)
yaoicilerinizde (locative plural second-person)
yaoicilerinde (locative plural third-person)
yaoicimden (ablative first-person singular)
yaoicilerimden (ablative first-person singular)
yaoicinden (ablative second-person singular)
yaoicilerinden (ablative second-person singular)
yaoicisinden (ablative singular third-person)
yaoicilerinden (ablative singular third-person)
yaoicimizden (ablative first-person plural)
yaoicilerimizden (ablative first-person plural)
yaoicinizden (ablative plural second-person)
yaoicilerinizden (ablative plural second-person)
yaoicilerinden (ablative plural third-person)
yaoicimin (first-person genitive singular)
yaoicilerimin (first-person genitive singular)
yaoicinin (genitive second-person singular)
yaoicilerinin (genitive second-person singular)
yaoicisinin (genitive singular third-person)
yaoicilerinin (genitive singular third-person)
yaoicimizin (first-person genitive plural)
yaoicilerimizin (first-person genitive plural)
yaoicinizin (genitive plural second-person)
yaoicilerinizin (genitive plural second-person)
yaoicilerinin (genitive plural third-person)
yaoiciyim (first-person singular)
yaoicilerim (first-person singular)
yaoicisin (second-person singular)
yaoicilersin (second-person singular)
yaoici (singular third-person)
yaoicidir (singular third-person)
yaoiciler (singular third-person)
yaoicilerdir (singular third-person)
yaoiciyiz (first-person plural)
yaoicileriz (first-person plural)
yaoicisiniz (plural second-person)
yaoicilersiniz (plural second-person)
yaoiciler (plural third-person)
yaoicilerdir (plural third-person)

/jɑˈoiˌd͡ʒɪ/

[jɑˈo̞.iˌd͡ʒɪ]

O kız tam bi' yaoici

(anime, manga, slang) a person who likes or addicted to yaoi.


şike

şike (definite accusative şikeyi, plural şikeler)

şikeyi (accusative definite)
şikeler (plural)
şike (nominative singular)
şikeler (nominative plural)
şikeyi (accusative definite singular)
şikeleri (accusative definite plural)
şikeye (dative singular)
şikelere (dative plural)
şikede (locative singular)
şikelerde (locative plural)
şikeden (ablative singular)
şikelerden (ablative plural)
şikenin (genitive singular)
şikelerin (genitive plural)
şikem (first-person nominative singular)
şikelerim (first-person nominative singular)
şiken (nominative second-person singular)
şikelerin (nominative second-person singular)
şikesi (nominative singular third-person)
şikeleri (nominative singular third-person)
şikemiz (first-person nominative plural)
şikelerimiz (first-person nominative plural)
şikeniz (nominative plural second-person)
şikeleriniz (nominative plural second-person)
şikeleri (nominative plural third-person)
şikemi (accusative definite first-person singular)
şikelerimi (accusative definite first-person singular)
şikeni (accusative definite second-person singular)
şikelerini (accusative definite second-person singular)
şikesini (accusative definite singular third-person)
şikelerini (accusative definite singular third-person)
şikemizi (accusative definite first-person plural)
şikelerimizi (accusative definite first-person plural)
şikenizi (accusative definite plural second-person)
şikelerinizi (accusative definite plural second-person)
şikelerini (accusative definite plural third-person)
şikeme (dative first-person singular)
şikelerime (dative first-person singular)
şikene (dative second-person singular)
şikelerine (dative second-person singular)
şikesine (dative singular third-person)
şikelerine (dative singular third-person)
şikemize (dative first-person plural)
şikelerimize (dative first-person plural)
şikenize (dative plural second-person)
şikelerinize (dative plural second-person)
şikelerine (dative plural third-person)
şikemde (first-person locative singular)
şikelerimde (first-person locative singular)
şikende (locative second-person singular)
şikelerinde (locative second-person singular)
şikesinde (locative singular third-person)
şikelerinde (locative singular third-person)
şikemizde (first-person locative plural)
şikelerimizde (first-person locative plural)
şikenizde (locative plural second-person)
şikelerinizde (locative plural second-person)
şikelerinde (locative plural third-person)
şikemden (ablative first-person singular)
şikelerimden (ablative first-person singular)
şikenden (ablative second-person singular)
şikelerinden (ablative second-person singular)
şikesinden (ablative singular third-person)
şikelerinden (ablative singular third-person)
şikemizden (ablative first-person plural)
şikelerimizden (ablative first-person plural)
şikenizden (ablative plural second-person)
şikelerinizden (ablative plural second-person)
şikelerinden (ablative plural third-person)
şikemin (first-person genitive singular)
şikelerimin (first-person genitive singular)
şikenin (genitive second-person singular)
şikelerinin (genitive second-person singular)
şikesinin (genitive singular third-person)
şikelerinin (genitive singular third-person)
şikemizin (first-person genitive plural)
şikelerimizin (first-person genitive plural)
şikenizin (genitive plural second-person)
şikelerinizin (genitive plural second-person)
şikelerinin (genitive plural third-person)
şikeyim (first-person singular)
şikelerim (first-person singular)
şikesin (second-person singular)
şikelersin (second-person singular)
şike (singular third-person)
şikedir (singular third-person)
şikeler (singular third-person)
şikelerdir (singular third-person)
şikeyiz (first-person plural)
şikeleriz (first-person plural)
şikesiniz (plural second-person)
şikelersiniz (plural second-person)
şikeler (plural third-person)
şikelerdir (plural third-person)

Şikesiz bu oyunu kazanamazlardı

They couldn't have won without rigging the match

(sports) the act of bribing the referees to rig the match.


aldatma

aldatma (definite accusative aldatmayı, plural aldatmalar)

aldatmayı (accusative definite)
aldatmalar (plural)
aldatma (nominative singular)
aldatmalar (nominative plural)
aldatmayı (accusative definite singular)
aldatmaları (accusative definite plural)
aldatmaya (dative singular)
aldatmalara (dative plural)
aldatmada (locative singular)
aldatmalarda (locative plural)
aldatmadan (ablative singular)
aldatmalardan (ablative plural)
aldatmanın (genitive singular)
aldatmaların (genitive plural)
aldatmam (first-person nominative singular)
aldatmalarım (first-person nominative singular)
aldatman (nominative second-person singular)
aldatmaların (nominative second-person singular)
aldatması (nominative singular third-person)
aldatmaları (nominative singular third-person)
aldatmamız (first-person nominative plural)
aldatmalarımız (first-person nominative plural)
aldatmanız (nominative plural second-person)
aldatmalarınız (nominative plural second-person)
aldatmaları (nominative plural third-person)
aldatmamı (accusative definite first-person singular)
aldatmalarımı (accusative definite first-person singular)
aldatmanı (accusative definite second-person singular)
aldatmalarını (accusative definite second-person singular)
aldatmasını (accusative definite singular third-person)
aldatmalarını (accusative definite singular third-person)
aldatmamızı (accusative definite first-person plural)
aldatmalarımızı (accusative definite first-person plural)
aldatmanızı (accusative definite plural second-person)
aldatmalarınızı (accusative definite plural second-person)
aldatmalarını (accusative definite plural third-person)
aldatmama (dative first-person singular)
aldatmalarıma (dative first-person singular)
aldatmana (dative second-person singular)
aldatmalarına (dative second-person singular)
aldatmasına (dative singular third-person)
aldatmalarına (dative singular third-person)
aldatmamıza (dative first-person plural)
aldatmalarımıza (dative first-person plural)
aldatmanıza (dative plural second-person)
aldatmalarınıza (dative plural second-person)
aldatmalarına (dative plural third-person)
aldatmamda (first-person locative singular)
aldatmalarımda (first-person locative singular)
aldatmanda (locative second-person singular)
aldatmalarında (locative second-person singular)
aldatmasında (locative singular third-person)
aldatmalarında (locative singular third-person)
aldatmamızda (first-person locative plural)
aldatmalarımızda (first-person locative plural)
aldatmanızda (locative plural second-person)
aldatmalarınızda (locative plural second-person)
aldatmalarında (locative plural third-person)
aldatmamdan (ablative first-person singular)
aldatmalarımdan (ablative first-person singular)
aldatmandan (ablative second-person singular)
aldatmalarından (ablative second-person singular)
aldatmasından (ablative singular third-person)
aldatmalarından (ablative singular third-person)
aldatmamızdan (ablative first-person plural)
aldatmalarımızdan (ablative first-person plural)
aldatmanızdan (ablative plural second-person)
aldatmalarınızdan (ablative plural second-person)
aldatmalarından (ablative plural third-person)
aldatmamın (first-person genitive singular)
aldatmalarımın (first-person genitive singular)
aldatmanın (genitive second-person singular)
aldatmalarının (genitive second-person singular)
aldatmasının (genitive singular third-person)
aldatmalarının (genitive singular third-person)
aldatmamızın (first-person genitive plural)
aldatmalarımızın (first-person genitive plural)
aldatmanızın (genitive plural second-person)
aldatmalarınızın (genitive plural second-person)
aldatmalarının (genitive plural third-person)
aldatmayım (first-person singular)
aldatmalarım (first-person singular)
aldatmasın (second-person singular)
aldatmalarsın (second-person singular)
aldatma (singular third-person)
aldatmadır (singular third-person)
aldatmalar (singular third-person)
aldatmalardır (singular third-person)
aldatmayız (first-person plural)
aldatmalarız (first-person plural)
aldatmasınız (plural second-person)
aldatmalarsınız (plural second-person)
aldatmalar (plural third-person)
aldatmalardır (plural third-person)

[ɑɫ̪.d̪ɑt̪ˈmɑ]

Aldatmalar ve hileler ile başardılar bunu

They've achieved this through treachery and trickery

tricking or betraying someone, trickery, treachery.

Beni aldatmasından beri iyi hissetmiyorum

I don't feel good since he cheated on me

cheating on one's significant other, adultery.


aldatmayı

/ɑɫdɑtmɑˈjɯ/

[ɑɫ̪.d̪ɑt̪.mɑ̯ˈjɯ]


kediayağı

Antennaria dioica
Antennaria dioica#Translingual


aldatıcı

aldatıcı (definite accusative aldatıcıyı, plural aldatıcılar)

aldatıcıyı (accusative definite)
aldatıcılar (plural)

/ɑɫdɑtɯˈd͡ʒɯ/

[ɑɫ̪.d̪ɑ.t̪ɯˈd͡ʒɯ]

Aldatıcılar ile doldu dünyam

a person who tricks or betrays other people, betrayer.

someone who lies or takes advantage from people via lying, liar.

(figurative) someone who cheats on their significant other, adulterer.


hilkat

hilkat (definite accusative hilkatı, plural hilkatlar)

hilkatı (accusative definite)
hilkatlar (plural)

From Ottoman Turkish خلقت, from Arabic خِلْقَة (ḵilqa).

creation, nature (the natural constitution of a being)


fıtrat

fıtrat (definite accusative fıtratı, plural fıtratlar)

fıtratı (accusative definite)
fıtratlar (plural)

From Ottoman Turkish فطرت, from Arabic فِطْرَة (fiṭra).


simsar

simsar (definite accusative simsarı, plural simsarlar)

simsarı (accusative definite)
simsarlar (plural)

From Ottoman Turkish سمسار, from Arabic سِمْسَار (simsār).


mübeşşir

mübeşşir (definite accusative mübeşşiri, plural mübeşşirler)

mübeşşiri (accusative definite)
mübeşşirler (plural)

From Ottoman Turkish مبشر, from Arabic مُبَشِّر (mubaššir).


müberrit

müberrit (definite accusative müberridi, plural müberritler)

müberridi (accusative definite)
müberritler (plural)

From Ottoman Turkish مبرد, from Arabic مُبَرِّد (mubarrid).


basiret

basiret (definite accusative basireti, plural basiretler)

basireti (accusative definite)
basiretler (plural)
basiret (nominative singular)
basiretler (nominative plural)
basireti (accusative definite singular)
basiretleri (accusative definite plural)
basirete (dative singular)
basiretlere (dative plural)
basirette (locative singular)
basiretlerde (locative plural)
basiretten (ablative singular)
basiretlerden (ablative plural)
basiretin (genitive singular)
basiretlerin (genitive plural)
basiretim (first-person nominative singular)
basiretlerim (first-person nominative singular)
basiretin (nominative second-person singular)
basiretlerin (nominative second-person singular)
basireti (nominative singular third-person)
basiretleri (nominative singular third-person)
basiretimiz (first-person nominative plural)
basiretlerimiz (first-person nominative plural)
basiretiniz (nominative plural second-person)
basiretleriniz (nominative plural second-person)
basiretleri (nominative plural third-person)
basiretimi (accusative definite first-person singular)
basiretlerimi (accusative definite first-person singular)
basiretini (accusative definite second-person singular)
basiretlerini (accusative definite second-person singular)
basiretini (accusative definite singular third-person)
basiretlerini (accusative definite singular third-person)
basiretimizi (accusative definite first-person plural)
basiretlerimizi (accusative definite first-person plural)
basiretinizi (accusative definite plural second-person)
basiretlerinizi (accusative definite plural second-person)
basiretlerini (accusative definite plural third-person)
basiretime (dative first-person singular)
basiretlerime (dative first-person singular)
basiretine (dative second-person singular)
basiretlerine (dative second-person singular)
basiretine (dative singular third-person)
basiretlerine (dative singular third-person)
basiretimize (dative first-person plural)
basiretlerimize (dative first-person plural)
basiretinize (dative plural second-person)
basiretlerinize (dative plural second-person)
basiretlerine (dative plural third-person)
basiretimde (first-person locative singular)
basiretlerimde (first-person locative singular)
basiretinde (locative second-person singular)
basiretlerinde (locative second-person singular)
basiretinde (locative singular third-person)
basiretlerinde (locative singular third-person)
basiretimizde (first-person locative plural)
basiretlerimizde (first-person locative plural)
basiretinizde (locative plural second-person)
basiretlerinizde (locative plural second-person)
basiretlerinde (locative plural third-person)
basiretimden (ablative first-person singular)
basiretlerimden (ablative first-person singular)
basiretinden (ablative second-person singular)
basiretlerinden (ablative second-person singular)
basiretinden (ablative singular third-person)
basiretlerinden (ablative singular third-person)
basiretimizden (ablative first-person plural)
basiretlerimizden (ablative first-person plural)
basiretinizden (ablative plural second-person)
basiretlerinizden (ablative plural second-person)
basiretlerinden (ablative plural third-person)
basiretimin (first-person genitive singular)
basiretlerimin (first-person genitive singular)
basiretinin (genitive second-person singular)
basiretlerinin (genitive second-person singular)
basiretinin (genitive singular third-person)
basiretlerinin (genitive singular third-person)
basiretimizin (first-person genitive plural)
basiretlerimizin (first-person genitive plural)
basiretinizin (genitive plural second-person)
basiretlerinizin (genitive plural second-person)
basiretlerinin (genitive plural third-person)
basiretim (first-person singular)
basiretlerim (first-person singular)
basiretsin (second-person singular)
basiretlersin (second-person singular)
basiret (singular third-person)
basirettir (singular third-person)
basiretler (singular third-person)
basiretlerdir (singular third-person)
basiretiz (first-person plural)
basiretleriz (first-person plural)
basiretsiniz (plural second-person)
basiretlersiniz (plural second-person)
basiretler (plural third-person)
basiretlerdir (plural third-person)

[bɑ.s̪iːˈɾ̞e̞t̪]

From Ottoman Turkish بصیرت (basîret), from Arabic بَصِيرَة (baṣīra).


ihanetler

[i.hɑːn̪e̞t̪ˈl̠ʲæɾ̞̊]


ihaneti

inflection of ihanet:
singular accusative

inflection of ihanet:
third-person singular possessive


şikeci

(sports) someone who bribes the referees to win the match.


sadakatsizliği

inflection of sadakatsizlik:
singular accusative

inflection of sadakatsizlik:
third-person singular possessive


aldatmalar

/ɑɫdɑtmɑˈɫɑɾ/

[ɑɫ.d̪ɑt̪.mɑˈɫ̪ɑɾ̞̊]


resul

resul (definite accusative resulü, plural resuller)

resulü (accusative definite)
resuller (plural)
resul (nominative singular)
resuller (nominative plural)
resulü (accusative definite singular)
resulleri (accusative definite plural)
resule (dative singular)
resullere (dative plural)
resulde (locative singular)
resullerde (locative plural)
resulden (ablative singular)
resullerden (ablative plural)
resulün (genitive singular)
resullerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish رسول (resul), from Arabic رَسُول (rasūl, “messenger”).


sadakatsizlik

head

sadakatsizlik (definite accusative sadakatsizliği, plural sadakatsizlikler)

sadakatsizliği (accusative definite)
sadakatsizlikler (plural)
sadakatsizlik (nominative singular)
sadakatsizlikler (nominative plural)
sadakatsizliği (accusative definite singular)
sadakatsizlikleri (accusative definite plural)
sadakatsizliğe (dative singular)
sadakatsizliklere (dative plural)
sadakatsizlikte (locative singular)
sadakatsizliklerde (locative plural)
sadakatsizlikten (ablative singular)
sadakatsizliklerden (ablative plural)
sadakatsizliğin (genitive singular)
sadakatsizliklerin (genitive plural)
sadakatsizliğim (first-person nominative singular)
sadakatsizliklerim (first-person nominative singular)
sadakatsizliğin (nominative second-person singular)
sadakatsizliklerin (nominative second-person singular)
sadakatsizliği (nominative singular third-person)
sadakatsizlikleri (nominative singular third-person)
sadakatsizliğimiz (first-person nominative plural)
sadakatsizliklerimiz (first-person nominative plural)
sadakatsizliğiniz (nominative plural second-person)
sadakatsizlikleriniz (nominative plural second-person)
sadakatsizlikleri (nominative plural third-person)
sadakatsizliğimi (accusative definite first-person singular)
sadakatsizliklerimi (accusative definite first-person singular)
sadakatsizliğini (accusative definite second-person singular)
sadakatsizliklerini (accusative definite second-person singular)
sadakatsizliğini (accusative definite singular third-person)
sadakatsizliklerini (accusative definite singular third-person)
sadakatsizliğimizi (accusative definite first-person plural)
sadakatsizliklerimizi (accusative definite first-person plural)
sadakatsizliğinizi (accusative definite plural second-person)
sadakatsizliklerinizi (accusative definite plural second-person)
sadakatsizliklerini (accusative definite plural third-person)
sadakatsizliğime (dative first-person singular)
sadakatsizliklerime (dative first-person singular)
sadakatsizliğine (dative second-person singular)
sadakatsizliklerine (dative second-person singular)
sadakatsizliğine (dative singular third-person)
sadakatsizliklerine (dative singular third-person)
sadakatsizliğimize (dative first-person plural)
sadakatsizliklerimize (dative first-person plural)
sadakatsizliğinize (dative plural second-person)
sadakatsizliklerinize (dative plural second-person)
sadakatsizliklerine (dative plural third-person)
sadakatsizliğimde (first-person locative singular)
sadakatsizliklerimde (first-person locative singular)
sadakatsizliğinde (locative second-person singular)
sadakatsizliklerinde (locative second-person singular)
sadakatsizliğinde (locative singular third-person)
sadakatsizliklerinde (locative singular third-person)
sadakatsizliğimizde (first-person locative plural)
sadakatsizliklerimizde (first-person locative plural)
sadakatsizliğinizde (locative plural second-person)
sadakatsizliklerinizde (locative plural second-person)
sadakatsizliklerinde (locative plural third-person)
sadakatsizliğimden (ablative first-person singular)
sadakatsizliklerimden (ablative first-person singular)
sadakatsizliğinden (ablative second-person singular)
sadakatsizliklerinden (ablative second-person singular)
sadakatsizliğinden (ablative singular third-person)
sadakatsizliklerinden (ablative singular third-person)
sadakatsizliğimizden (ablative first-person plural)
sadakatsizliklerimizden (ablative first-person plural)
sadakatsizliğinizden (ablative plural second-person)
sadakatsizliklerinizden (ablative plural second-person)
sadakatsizliklerinden (ablative plural third-person)
sadakatsizliğimin (first-person genitive singular)
sadakatsizliklerimin (first-person genitive singular)
sadakatsizliğinin (genitive second-person singular)
sadakatsizliklerinin (genitive second-person singular)
sadakatsizliğinin (genitive singular third-person)
sadakatsizliklerinin (genitive singular third-person)
sadakatsizliğimizin (first-person genitive plural)
sadakatsizliklerimizin (first-person genitive plural)
sadakatsizliğinizin (genitive plural second-person)
sadakatsizliklerinizin (genitive plural second-person)
sadakatsizliklerinin (genitive plural third-person)
sadakatsizliğim (first-person singular)
sadakatsizliklerim (first-person singular)
sadakatsizliksin (second-person singular)
sadakatsizliklersin (second-person singular)
sadakatsizlik (singular third-person)
sadakatsizliktir (singular third-person)
sadakatsizlikler (singular third-person)
sadakatsizliklerdir (singular third-person)
sadakatsizliğiz (first-person plural)
sadakatsizlikleriz (first-person plural)
sadakatsizliksiniz (plural second-person)
sadakatsizliklersiniz (plural second-person)
sadakatsizlikler (plural third-person)
sadakatsizliklerdir (plural third-person)


menfez

menfez (definite accusative menfezi, plural menfezler)

menfezi (accusative definite)
menfezler (plural)
menfez (nominative singular)
menfezler (nominative plural)
menfezi (accusative definite singular)
menfezleri (accusative definite plural)
menfeze (dative singular)
menfezlere (dative plural)
menfezde (locative singular)
menfezlerde (locative plural)
menfezden (ablative singular)
menfezlerden (ablative plural)
menfezin (genitive singular)
menfezlerin (genitive plural)
menfezim (first-person nominative singular)
menfezlerim (first-person nominative singular)
menfezin (nominative second-person singular)
menfezlerin (nominative second-person singular)
menfezi (nominative singular third-person)
menfezleri (nominative singular third-person)
menfezimiz (first-person nominative plural)
menfezlerimiz (first-person nominative plural)
menfeziniz (nominative plural second-person)
menfezleriniz (nominative plural second-person)
menfezleri (nominative plural third-person)
menfezimi (accusative definite first-person singular)
menfezlerimi (accusative definite first-person singular)
menfezini (accusative definite second-person singular)
menfezlerini (accusative definite second-person singular)
menfezini (accusative definite singular third-person)
menfezlerini (accusative definite singular third-person)
menfezimizi (accusative definite first-person plural)
menfezlerimizi (accusative definite first-person plural)
menfezinizi (accusative definite plural second-person)
menfezlerinizi (accusative definite plural second-person)
menfezlerini (accusative definite plural third-person)
menfezime (dative first-person singular)
menfezlerime (dative first-person singular)
menfezine (dative second-person singular)
menfezlerine (dative second-person singular)
menfezine (dative singular third-person)
menfezlerine (dative singular third-person)
menfezimize (dative first-person plural)
menfezlerimize (dative first-person plural)
menfezinize (dative plural second-person)
menfezlerinize (dative plural second-person)
menfezlerine (dative plural third-person)
menfezimde (first-person locative singular)
menfezlerimde (first-person locative singular)
menfezinde (locative second-person singular)
menfezlerinde (locative second-person singular)
menfezinde (locative singular third-person)
menfezlerinde (locative singular third-person)
menfezimizde (first-person locative plural)
menfezlerimizde (first-person locative plural)
menfezinizde (locative plural second-person)
menfezlerinizde (locative plural second-person)
menfezlerinde (locative plural third-person)
menfezimden (ablative first-person singular)
menfezlerimden (ablative first-person singular)
menfezinden (ablative second-person singular)
menfezlerinden (ablative second-person singular)
menfezinden (ablative singular third-person)
menfezlerinden (ablative singular third-person)
menfezimizden (ablative first-person plural)
menfezlerimizden (ablative first-person plural)
menfezinizden (ablative plural second-person)
menfezlerinizden (ablative plural second-person)
menfezlerinden (ablative plural third-person)
menfezimin (first-person genitive singular)
menfezlerimin (first-person genitive singular)
menfezinin (genitive second-person singular)
menfezlerinin (genitive second-person singular)
menfezinin (genitive singular third-person)
menfezlerinin (genitive singular third-person)
menfezimizin (first-person genitive plural)
menfezlerimizin (first-person genitive plural)
menfezinizin (genitive plural second-person)
menfezlerinizin (genitive plural second-person)
menfezlerinin (genitive plural third-person)
menfezim (first-person singular)
menfezlerim (first-person singular)
menfezsin (second-person singular)
menfezlersin (second-person singular)
menfez (singular third-person)
menfezdir (singular third-person)
menfezler (singular third-person)
menfezlerdir (singular third-person)
menfeziz (first-person plural)
menfezleriz (first-person plural)
menfezsiniz (plural second-person)
menfezlersiniz (plural second-person)
menfezler (plural third-person)
menfezlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish منفذ, from Arabic مَنْفَذ (manfaḏ).


önerme

önerme (definite accusative önermeyi, plural önermeler)

önermeyi (accusative definite)
önermeler (plural)
önerme (nominative singular)
önermeler (nominative plural)
önermeyi (accusative definite singular)
önermeleri (accusative definite plural)
önermeye (dative singular)
önermelere (dative plural)
önermede (locative singular)
önermelerde (locative plural)
önermeden (ablative singular)
önermelerden (ablative plural)
önermenin (genitive singular)
önermelerin (genitive plural)
önermem (first-person nominative singular)
önermelerim (first-person nominative singular)
önermen (nominative second-person singular)
önermelerin (nominative second-person singular)
önermesi (nominative singular third-person)
önermeleri (nominative singular third-person)
önermemiz (first-person nominative plural)
önermelerimiz (first-person nominative plural)
önermeniz (nominative plural second-person)
önermeleriniz (nominative plural second-person)
önermeleri (nominative plural third-person)
önermemi (accusative definite first-person singular)
önermelerimi (accusative definite first-person singular)
önermeni (accusative definite second-person singular)
önermelerini (accusative definite second-person singular)
önermesini (accusative definite singular third-person)
önermelerini (accusative definite singular third-person)
önermemizi (accusative definite first-person plural)
önermelerimizi (accusative definite first-person plural)
önermenizi (accusative definite plural second-person)
önermelerinizi (accusative definite plural second-person)
önermelerini (accusative definite plural third-person)
önermeme (dative first-person singular)
önermelerime (dative first-person singular)
önermene (dative second-person singular)
önermelerine (dative second-person singular)
önermesine (dative singular third-person)
önermelerine (dative singular third-person)
önermemize (dative first-person plural)
önermelerimize (dative first-person plural)
önermenize (dative plural second-person)
önermelerinize (dative plural second-person)
önermelerine (dative plural third-person)
önermemde (first-person locative singular)
önermelerimde (first-person locative singular)
önermende (locative second-person singular)
önermelerinde (locative second-person singular)
önermesinde (locative singular third-person)
önermelerinde (locative singular third-person)
önermemizde (first-person locative plural)
önermelerimizde (first-person locative plural)
önermenizde (locative plural second-person)
önermelerinizde (locative plural second-person)
önermelerinde (locative plural third-person)
önermemden (ablative first-person singular)
önermelerimden (ablative first-person singular)
önermenden (ablative second-person singular)
önermelerinden (ablative second-person singular)
önermesinden (ablative singular third-person)
önermelerinden (ablative singular third-person)
önermemizden (ablative first-person plural)
önermelerimizden (ablative first-person plural)
önermenizden (ablative plural second-person)
önermelerinizden (ablative plural second-person)
önermelerinden (ablative plural third-person)
önermemin (first-person genitive singular)
önermelerimin (first-person genitive singular)
önermenin (genitive second-person singular)
önermelerinin (genitive second-person singular)
önermesinin (genitive singular third-person)
önermelerinin (genitive singular third-person)
önermemizin (first-person genitive plural)
önermelerimizin (first-person genitive plural)
önermenizin (genitive plural second-person)
önermelerinizin (genitive plural second-person)
önermelerinin (genitive plural third-person)
önermeyim (first-person singular)
önermelerim (first-person singular)
önermesin (second-person singular)
önermelersin (second-person singular)
önerme (singular third-person)
önermedir (singular third-person)
önermeler (singular third-person)
önermelerdir (singular third-person)
önermeyiz (first-person plural)
önermeleriz (first-person plural)
önermesiniz (plural second-person)
önermelersiniz (plural second-person)
önermeler (plural third-person)
önermelerdir (plural third-person)

[ø̞.n̪æɾˈmɛ]

önermek (“to suggest, to assert”) + -me (“a constructive suffix”). Coined by the Turkish Language Association in the 1960s as a replacement for kaziye (“argument, suggestion”) of Arabic origin and argüman (“argument”) of French origin.

affix

Bir daha bu kadar saçma sapan bi önerme görmek istemiyorum

I don't wanna see another argument this nonsensical once more


şikâr

head

şikâr (definite accusative şikârı, plural şikârlar)

şikârı (accusative definite)
şikârlar (plural)
şikâr (nominative singular)
şikârlar (nominative plural)
şikârı (accusative definite singular)
şikârları (accusative definite plural)
şikâra (dative singular)
şikârlara (dative plural)
şikârda (locative singular)
şikârlarda (locative plural)
şikârdan (ablative singular)
şikârlardan (ablative plural)
şikârın (genitive singular)
şikârların (genitive plural)
şikârım (first-person nominative singular)
şikârlarım (first-person nominative singular)
şikârın (nominative second-person singular)
şikârların (nominative second-person singular)
şikârı (nominative singular third-person)
şikârları (nominative singular third-person)
şikârımız (first-person nominative plural)
şikârlarımız (first-person nominative plural)
şikârınız (nominative plural second-person)
şikârlarınız (nominative plural second-person)
şikârları (nominative plural third-person)
şikârımı (accusative definite first-person singular)
şikârlarımı (accusative definite first-person singular)
şikârını (accusative definite second-person singular)
şikârlarını (accusative definite second-person singular)
şikârını (accusative definite singular third-person)
şikârlarını (accusative definite singular third-person)
şikârımızı (accusative definite first-person plural)
şikârlarımızı (accusative definite first-person plural)
şikârınızı (accusative definite plural second-person)
şikârlarınızı (accusative definite plural second-person)
şikârlarını (accusative definite plural third-person)
şikârıma (dative first-person singular)
şikârlarıma (dative first-person singular)
şikârına (dative second-person singular)
şikârlarına (dative second-person singular)
şikârına (dative singular third-person)
şikârlarına (dative singular third-person)
şikârımıza (dative first-person plural)
şikârlarımıza (dative first-person plural)
şikârınıza (dative plural second-person)
şikârlarınıza (dative plural second-person)
şikârlarına (dative plural third-person)
şikârımda (first-person locative singular)
şikârlarımda (first-person locative singular)
şikârında (locative second-person singular)
şikârlarında (locative second-person singular)
şikârında (locative singular third-person)
şikârlarında (locative singular third-person)
şikârımızda (first-person locative plural)
şikârlarımızda (first-person locative plural)
şikârınızda (locative plural second-person)
şikârlarınızda (locative plural second-person)
şikârlarında (locative plural third-person)
şikârımdan (ablative first-person singular)
şikârlarımdan (ablative first-person singular)
şikârından (ablative second-person singular)
şikârlarından (ablative second-person singular)
şikârından (ablative singular third-person)
şikârlarından (ablative singular third-person)
şikârımızdan (ablative first-person plural)
şikârlarımızdan (ablative first-person plural)
şikârınızdan (ablative plural second-person)
şikârlarınızdan (ablative plural second-person)
şikârlarından (ablative plural third-person)
şikârımın (first-person genitive singular)
şikârlarımın (first-person genitive singular)
şikârının (genitive second-person singular)
şikârlarının (genitive second-person singular)
şikârının (genitive singular third-person)
şikârlarının (genitive singular third-person)
şikârımızın (first-person genitive plural)
şikârlarımızın (first-person genitive plural)
şikârınızın (genitive plural second-person)
şikârlarınızın (genitive plural second-person)
şikârlarının (genitive plural third-person)
şikârım (first-person singular)
şikârlarım (first-person singular)
şikârsın (second-person singular)
şikârlarsın (second-person singular)
şikâr (singular third-person)
şikârdır (singular third-person)
şikârlar (singular third-person)
şikârlardır (singular third-person)
şikârız (first-person plural)
şikârlarız (first-person plural)
şikârsınız (plural second-person)
şikârlarsınız (plural second-person)
şikârlar (plural third-person)
şikârlardır (plural third-person)

[ʃiˈcʰɑːɾ̞̊]

Borrowed from Persian شکار (šekâr, “hunt”)

bor+

Ol gün çok şikār ele getürdiler.

That day they captured many hunt animals

(archaic, figurative) loot, war capture.


önermeler

/œnæɾmeˈlæɾ/

[ø̞.n̪æɾ.me̞ˈl̠ʲæɾ̞̊]


şikârlar

/ʃicɑːɾˈlɑɾ/

[ʃi.cɑːɾˈɫ̪ɑɾ̞̊]


önermeyi

[ø̞.n̪æɾ.me̞ˈjɪ]


şikârı

inflection of şikâr:
accusative singular

inflection of şikâr:
third-person singular possessive


samanadam

head

samanadam (definite accusative samanadamı, plural samanadamlar)

samanadamı (accusative definite)
samanadamlar (plural)

[sɑˈmɑ.n̪ɑˌd̪ɑm]


mükerrem

From Ottoman Turkish مكرم, from Arabic مُكَرَّم (mukarram).


hıfız

hıfız (definite accusative hıfzı, plural hıfızlar)

hıfzı (accusative definite)
hıfızlar (plural)

From Ottoman Turkish حفظ, from Arabic حِفْظ (ḥifẓ).


tevellüt

tevellüt (definite accusative tevellüdü, plural tevellütler)

tevellüdü (accusative definite)
tevellütler (plural)

From Ottoman Turkish تولد, from Arabic تَوَلُّد (tawallud).


teselli

teselli (definite accusative teselliyi, plural teselliler)

teselliyi (accusative definite)
teselliler (plural)
teselli (nominative singular)
teselliler (nominative plural)
teselliyi (accusative definite singular)
tesellileri (accusative definite plural)
teselliye (dative singular)
tesellilere (dative plural)
tesellide (locative singular)
tesellilerde (locative plural)
teselliden (ablative singular)
tesellilerden (ablative plural)
tesellinin (genitive singular)
tesellilerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تسلی (teselli), from Arabic تَسَلٍّ (tasallin).


sebebiyet

sebebiyet (definite accusative sebebiyeti, plural sebebiyetler)

sebebiyeti (accusative definite)
sebebiyetler (plural)
sebebiyet (nominative singular)
sebebiyetler (nominative plural)
sebebiyeti (accusative definite singular)
sebebiyetleri (accusative definite plural)
sebebiyete (dative singular)
sebebiyetlere (dative plural)
sebebiyette (locative singular)
sebebiyetlerde (locative plural)
sebebiyetten (ablative singular)
sebebiyetlerden (ablative plural)
sebebiyetin (genitive singular)
sebebiyetlerin (genitive plural)
sebebiyetim (first-person nominative singular)
sebebiyetlerim (first-person nominative singular)
sebebiyetin (nominative second-person singular)
sebebiyetlerin (nominative second-person singular)
sebebiyeti (nominative singular third-person)
sebebiyetleri (nominative singular third-person)
sebebiyetimiz (first-person nominative plural)
sebebiyetlerimiz (first-person nominative plural)
sebebiyetiniz (nominative plural second-person)
sebebiyetleriniz (nominative plural second-person)
sebebiyetleri (nominative plural third-person)
sebebiyetimi (accusative definite first-person singular)
sebebiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
sebebiyetini (accusative definite second-person singular)
sebebiyetlerini (accusative definite second-person singular)
sebebiyetini (accusative definite singular third-person)
sebebiyetlerini (accusative definite singular third-person)
sebebiyetimizi (accusative definite first-person plural)
sebebiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
sebebiyetinizi (accusative definite plural second-person)
sebebiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
sebebiyetlerini (accusative definite plural third-person)
sebebiyetime (dative first-person singular)
sebebiyetlerime (dative first-person singular)
sebebiyetine (dative second-person singular)
sebebiyetlerine (dative second-person singular)
sebebiyetine (dative singular third-person)
sebebiyetlerine (dative singular third-person)
sebebiyetimize (dative first-person plural)
sebebiyetlerimize (dative first-person plural)
sebebiyetinize (dative plural second-person)
sebebiyetlerinize (dative plural second-person)
sebebiyetlerine (dative plural third-person)
sebebiyetimde (first-person locative singular)
sebebiyetlerimde (first-person locative singular)
sebebiyetinde (locative second-person singular)
sebebiyetlerinde (locative second-person singular)
sebebiyetinde (locative singular third-person)
sebebiyetlerinde (locative singular third-person)
sebebiyetimizde (first-person locative plural)
sebebiyetlerimizde (first-person locative plural)
sebebiyetinizde (locative plural second-person)
sebebiyetlerinizde (locative plural second-person)
sebebiyetlerinde (locative plural third-person)
sebebiyetimden (ablative first-person singular)
sebebiyetlerimden (ablative first-person singular)
sebebiyetinden (ablative second-person singular)
sebebiyetlerinden (ablative second-person singular)
sebebiyetinden (ablative singular third-person)
sebebiyetlerinden (ablative singular third-person)
sebebiyetimizden (ablative first-person plural)
sebebiyetlerimizden (ablative first-person plural)
sebebiyetinizden (ablative plural second-person)
sebebiyetlerinizden (ablative plural second-person)
sebebiyetlerinden (ablative plural third-person)
sebebiyetimin (first-person genitive singular)
sebebiyetlerimin (first-person genitive singular)
sebebiyetinin (genitive second-person singular)
sebebiyetlerinin (genitive second-person singular)
sebebiyetinin (genitive singular third-person)
sebebiyetlerinin (genitive singular third-person)
sebebiyetimizin (first-person genitive plural)
sebebiyetlerimizin (first-person genitive plural)
sebebiyetinizin (genitive plural second-person)
sebebiyetlerinizin (genitive plural second-person)
sebebiyetlerinin (genitive plural third-person)
sebebiyetim (first-person singular)
sebebiyetlerim (first-person singular)
sebebiyetsin (second-person singular)
sebebiyetlersin (second-person singular)
sebebiyet (singular third-person)
sebebiyettir (singular third-person)
sebebiyetler (singular third-person)
sebebiyetlerdir (singular third-person)
sebebiyetiz (first-person plural)
sebebiyetleriz (first-person plural)
sebebiyetsiniz (plural second-person)
sebebiyetlersiniz (plural second-person)
sebebiyetler (plural third-person)
sebebiyetlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سببیت, from Arabic سَبَبِيَّة (sababiyya).


ısıdam

ısıdam (definite accusative ısıdamı, plural ısıdamlar)

ısıdamı (accusative definite)
ısıdamlar (plural)
ısıdam (nominative singular)
ısıdamlar (nominative plural)
ısıdamı (accusative definite singular)
ısıdamları (accusative definite plural)
ısıdama (dative singular)
ısıdamlara (dative plural)
ısıdamda (locative singular)
ısıdamlarda (locative plural)
ısıdamdan (ablative singular)
ısıdamlardan (ablative plural)
ısıdamın (genitive singular)
ısıdamların (genitive plural)
ısıdamım (first-person nominative singular)
ısıdamlarım (first-person nominative singular)
ısıdamın (nominative second-person singular)
ısıdamların (nominative second-person singular)
ısıdamı (nominative singular third-person)
ısıdamları (nominative singular third-person)
ısıdamımız (first-person nominative plural)
ısıdamlarımız (first-person nominative plural)
ısıdamınız (nominative plural second-person)
ısıdamlarınız (nominative plural second-person)
ısıdamları (nominative plural third-person)
ısıdamımı (accusative definite first-person singular)
ısıdamlarımı (accusative definite first-person singular)
ısıdamını (accusative definite second-person singular)
ısıdamlarını (accusative definite second-person singular)
ısıdamını (accusative definite singular third-person)
ısıdamlarını (accusative definite singular third-person)
ısıdamımızı (accusative definite first-person plural)
ısıdamlarımızı (accusative definite first-person plural)
ısıdamınızı (accusative definite plural second-person)
ısıdamlarınızı (accusative definite plural second-person)
ısıdamlarını (accusative definite plural third-person)
ısıdamıma (dative first-person singular)
ısıdamlarıma (dative first-person singular)
ısıdamına (dative second-person singular)
ısıdamlarına (dative second-person singular)
ısıdamına (dative singular third-person)
ısıdamlarına (dative singular third-person)
ısıdamımıza (dative first-person plural)
ısıdamlarımıza (dative first-person plural)
ısıdamınıza (dative plural second-person)
ısıdamlarınıza (dative plural second-person)
ısıdamlarına (dative plural third-person)
ısıdamımda (first-person locative singular)
ısıdamlarımda (first-person locative singular)
ısıdamında (locative second-person singular)
ısıdamlarında (locative second-person singular)
ısıdamında (locative singular third-person)
ısıdamlarında (locative singular third-person)
ısıdamımızda (first-person locative plural)
ısıdamlarımızda (first-person locative plural)
ısıdamınızda (locative plural second-person)
ısıdamlarınızda (locative plural second-person)
ısıdamlarında (locative plural third-person)
ısıdamımdan (ablative first-person singular)
ısıdamlarımdan (ablative first-person singular)
ısıdamından (ablative second-person singular)
ısıdamlarından (ablative second-person singular)
ısıdamından (ablative singular third-person)
ısıdamlarından (ablative singular third-person)
ısıdamımızdan (ablative first-person plural)
ısıdamlarımızdan (ablative first-person plural)
ısıdamınızdan (ablative plural second-person)
ısıdamlarınızdan (ablative plural second-person)
ısıdamlarından (ablative plural third-person)
ısıdamımın (first-person genitive singular)
ısıdamlarımın (first-person genitive singular)
ısıdamının (genitive second-person singular)
ısıdamlarının (genitive second-person singular)
ısıdamının (genitive singular third-person)
ısıdamlarının (genitive singular third-person)
ısıdamımızın (first-person genitive plural)
ısıdamlarımızın (first-person genitive plural)
ısıdamınızın (genitive plural second-person)
ısıdamlarınızın (genitive plural second-person)
ısıdamlarının (genitive plural third-person)
ısıdamım (first-person singular)
ısıdamlarım (first-person singular)
ısıdamsın (second-person singular)
ısıdamlarsın (second-person singular)
ısıdam (singular third-person)
ısıdamdır (singular third-person)
ısıdamlar (singular third-person)
ısıdamlardır (singular third-person)
ısıdamız (first-person plural)
ısıdamlarız (first-person plural)
ısıdamsınız (plural second-person)
ısıdamlarsınız (plural second-person)
ısıdamlar (plural third-person)
ısıdamlardır (plural third-person)


saman adam

saman adam (definite accusative saman adamı, plural saman adamlar)

saman adamı (accusative definite)
saman adamlar (plural)
saman adam (nominative singular)
saman adamlar (nominative plural)
saman adamı (accusative definite singular)
saman adamları (accusative definite plural)
saman adama (dative singular)
saman adamlara (dative plural)
saman adamda (locative singular)
saman adamlarda (locative plural)
saman adamdan (ablative singular)
saman adamlardan (ablative plural)
saman adamın (genitive singular)
saman adamların (genitive plural)
saman adamım (first-person nominative singular)
saman adamlarım (first-person nominative singular)
saman adamın (nominative second-person singular)
saman adamların (nominative second-person singular)
saman adamı (nominative singular third-person)
saman adamları (nominative singular third-person)
saman adamımız (first-person nominative plural)
saman adamlarımız (first-person nominative plural)
saman adamınız (nominative plural second-person)
saman adamlarınız (nominative plural second-person)
saman adamları (nominative plural third-person)
saman adamımı (accusative definite first-person singular)
saman adamlarımı (accusative definite first-person singular)
saman adamını (accusative definite second-person singular)
saman adamlarını (accusative definite second-person singular)
saman adamını (accusative definite singular third-person)
saman adamlarını (accusative definite singular third-person)
saman adamımızı (accusative definite first-person plural)
saman adamlarımızı (accusative definite first-person plural)
saman adamınızı (accusative definite plural second-person)
saman adamlarınızı (accusative definite plural second-person)
saman adamlarını (accusative definite plural third-person)
saman adamıma (dative first-person singular)
saman adamlarıma (dative first-person singular)
saman adamına (dative second-person singular)
saman adamlarına (dative second-person singular)
saman adamına (dative singular third-person)
saman adamlarına (dative singular third-person)
saman adamımıza (dative first-person plural)
saman adamlarımıza (dative first-person plural)
saman adamınıza (dative plural second-person)
saman adamlarınıza (dative plural second-person)
saman adamlarına (dative plural third-person)
saman adamımda (first-person locative singular)
saman adamlarımda (first-person locative singular)
saman adamında (locative second-person singular)
saman adamlarında (locative second-person singular)
saman adamında (locative singular third-person)
saman adamlarında (locative singular third-person)
saman adamımızda (first-person locative plural)
saman adamlarımızda (first-person locative plural)
saman adamınızda (locative plural second-person)
saman adamlarınızda (locative plural second-person)
saman adamlarında (locative plural third-person)
saman adamımdan (ablative first-person singular)
saman adamlarımdan (ablative first-person singular)
saman adamından (ablative second-person singular)
saman adamlarından (ablative second-person singular)
saman adamından (ablative singular third-person)
saman adamlarından (ablative singular third-person)
saman adamımızdan (ablative first-person plural)
saman adamlarımızdan (ablative first-person plural)
saman adamınızdan (ablative plural second-person)
saman adamlarınızdan (ablative plural second-person)
saman adamlarından (ablative plural third-person)
saman adamımın (first-person genitive singular)
saman adamlarımın (first-person genitive singular)
saman adamının (genitive second-person singular)
saman adamlarının (genitive second-person singular)
saman adamının (genitive singular third-person)
saman adamlarının (genitive singular third-person)
saman adamımızın (first-person genitive plural)
saman adamlarımızın (first-person genitive plural)
saman adamınızın (genitive plural second-person)
saman adamlarınızın (genitive plural second-person)
saman adamlarının (genitive plural third-person)
saman adamım (first-person singular)
saman adamlarım (first-person singular)
saman adamsın (second-person singular)
saman adamlarsın (second-person singular)
saman adam (singular third-person)
saman adamdır (singular third-person)
saman adamlar (singular third-person)
saman adamlardır (singular third-person)
saman adamız (first-person plural)
saman adamlarız (first-person plural)
saman adamsınız (plural second-person)
saman adamlarsınız (plural second-person)
saman adamlar (plural third-person)
saman adamlardır (plural third-person)

[sɑˈmɑn̪ ɑˈd̪ɑm]

Neden dediğim önermeyi çürütmek yerine saman adam safsatasına başvuruyorsun?

Why are you resorting to the straw man fallacy instead of refuting the argument I just said?

(figurative) A logical fallacy where one deliberately or involuntarily misinterprets or distorts their opponent's argument in order to debunk the weakened argument, straw man.


tasnif

tasnif (definite accusative tasnifi, plural tasnifler)

tasnifi (accusative definite)
tasnifler (plural)

From Ottoman Turkish تصنیف, from Arabic تَصْنِيف (taṣnīf).


kuşçu

kuşçu (definite accusative kuşçuyu, plural kuşçular)

kuşçuyu (accusative definite)
kuşçular (plural)
kuşçu (nominative singular)
kuşçular (nominative plural)
kuşçuyu (accusative definite singular)
kuşçuları (accusative definite plural)
kuşçuya (dative singular)
kuşçulara (dative plural)
kuşçuda (locative singular)
kuşçularda (locative plural)
kuşçudan (ablative singular)
kuşçulardan (ablative plural)
kuşçunun (genitive singular)
kuşçuların (genitive plural)
kuşçum (first-person nominative singular)
kuşçularım (first-person nominative singular)
kuşçun (nominative second-person singular)
kuşçuların (nominative second-person singular)
kuşçusu (nominative singular third-person)
kuşçuları (nominative singular third-person)
kuşçumuz (first-person nominative plural)
kuşçularımız (first-person nominative plural)
kuşçunuz (nominative plural second-person)
kuşçularınız (nominative plural second-person)
kuşçuları (nominative plural third-person)
kuşçumu (accusative definite first-person singular)
kuşçularımı (accusative definite first-person singular)
kuşçunu (accusative definite second-person singular)
kuşçularını (accusative definite second-person singular)
kuşçusunu (accusative definite singular third-person)
kuşçularını (accusative definite singular third-person)
kuşçumuzu (accusative definite first-person plural)
kuşçularımızı (accusative definite first-person plural)
kuşçunuzu (accusative definite plural second-person)
kuşçularınızı (accusative definite plural second-person)
kuşçularını (accusative definite plural third-person)
kuşçuma (dative first-person singular)
kuşçularıma (dative first-person singular)
kuşçuna (dative second-person singular)
kuşçularına (dative second-person singular)
kuşçusuna (dative singular third-person)
kuşçularına (dative singular third-person)
kuşçumuza (dative first-person plural)
kuşçularımıza (dative first-person plural)
kuşçunuza (dative plural second-person)
kuşçularınıza (dative plural second-person)
kuşçularına (dative plural third-person)
kuşçumda (first-person locative singular)
kuşçularımda (first-person locative singular)
kuşçunda (locative second-person singular)
kuşçularında (locative second-person singular)
kuşçusunda (locative singular third-person)
kuşçularında (locative singular third-person)
kuşçumuzda (first-person locative plural)
kuşçularımızda (first-person locative plural)
kuşçunuzda (locative plural second-person)
kuşçularınızda (locative plural second-person)
kuşçularında (locative plural third-person)
kuşçumdan (ablative first-person singular)
kuşçularımdan (ablative first-person singular)
kuşçundan (ablative second-person singular)
kuşçularından (ablative second-person singular)
kuşçusundan (ablative singular third-person)
kuşçularından (ablative singular third-person)
kuşçumuzdan (ablative first-person plural)
kuşçularımızdan (ablative first-person plural)
kuşçunuzdan (ablative plural second-person)
kuşçularınızdan (ablative plural second-person)
kuşçularından (ablative plural third-person)
kuşçumun (first-person genitive singular)
kuşçularımın (first-person genitive singular)
kuşçunun (genitive second-person singular)
kuşçularının (genitive second-person singular)
kuşçusunun (genitive singular third-person)
kuşçularının (genitive singular third-person)
kuşçumuzun (first-person genitive plural)
kuşçularımızın (first-person genitive plural)
kuşçunuzun (genitive plural second-person)
kuşçularınızın (genitive plural second-person)
kuşçularının (genitive plural third-person)
kuşçuyum (first-person singular)
kuşçularım (first-person singular)
kuşçusun (second-person singular)
kuşçularsın (second-person singular)
kuşçu (singular third-person)
kuşçudur (singular third-person)
kuşçular (singular third-person)
kuşçulardır (singular third-person)
kuşçuyuz (first-person plural)
kuşçularız (first-person plural)
kuşçusunuz (plural second-person)
kuşçularsınız (plural second-person)
kuşçular (plural third-person)
kuşçulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قوشجی (kuşcu, “fowler, birdcatcher”), equivalent to kuş (“bird”) + -çu.

inh

fowler, birdcatcher, someone who catches or ensnares birds


yükselen

Ellipsis of yükselen burç (literally “ascendant sign”).

ellipsis of

Yükselenini biliyor musun?


irtifa

head

irtifa (definite accusative irtifayı, plural irtifalar)

irtifayı (accusative definite)
irtifalar (plural)
irtifa (nominative singular)
irtifalar (nominative plural)
irtifayı (accusative definite singular)
irtifaları (accusative definite plural)
irtifaya (dative singular)
irtifalara (dative plural)
irtifada (locative singular)
irtifalarda (locative plural)
irtifadan (ablative singular)
irtifalardan (ablative plural)
irtifanın (genitive singular)
irtifaların (genitive plural)
irtifam (first-person nominative singular)
irtifalarım (first-person nominative singular)
irtifan (nominative second-person singular)
irtifaların (nominative second-person singular)
irtifası (nominative singular third-person)
irtifaları (nominative singular third-person)
irtifamız (first-person nominative plural)
irtifalarımız (first-person nominative plural)
irtifanız (nominative plural second-person)
irtifalarınız (nominative plural second-person)
irtifaları (nominative plural third-person)
irtifamı (accusative definite first-person singular)
irtifalarımı (accusative definite first-person singular)
irtifanı (accusative definite second-person singular)
irtifalarını (accusative definite second-person singular)
irtifasını (accusative definite singular third-person)
irtifalarını (accusative definite singular third-person)
irtifamızı (accusative definite first-person plural)
irtifalarımızı (accusative definite first-person plural)
irtifanızı (accusative definite plural second-person)
irtifalarınızı (accusative definite plural second-person)
irtifalarını (accusative definite plural third-person)
irtifama (dative first-person singular)
irtifalarıma (dative first-person singular)
irtifana (dative second-person singular)
irtifalarına (dative second-person singular)
irtifasına (dative singular third-person)
irtifalarına (dative singular third-person)
irtifamıza (dative first-person plural)
irtifalarımıza (dative first-person plural)
irtifanıza (dative plural second-person)
irtifalarınıza (dative plural second-person)
irtifalarına (dative plural third-person)
irtifamda (first-person locative singular)
irtifalarımda (first-person locative singular)
irtifanda (locative second-person singular)
irtifalarında (locative second-person singular)
irtifasında (locative singular third-person)
irtifalarında (locative singular third-person)
irtifamızda (first-person locative plural)
irtifalarımızda (first-person locative plural)
irtifanızda (locative plural second-person)
irtifalarınızda (locative plural second-person)
irtifalarında (locative plural third-person)
irtifamdan (ablative first-person singular)
irtifalarımdan (ablative first-person singular)
irtifandan (ablative second-person singular)
irtifalarından (ablative second-person singular)
irtifasından (ablative singular third-person)
irtifalarından (ablative singular third-person)
irtifamızdan (ablative first-person plural)
irtifalarımızdan (ablative first-person plural)
irtifanızdan (ablative plural second-person)
irtifalarınızdan (ablative plural second-person)
irtifalarından (ablative plural third-person)
irtifamın (first-person genitive singular)
irtifalarımın (first-person genitive singular)
irtifanın (genitive second-person singular)
irtifalarının (genitive second-person singular)
irtifasının (genitive singular third-person)
irtifalarının (genitive singular third-person)
irtifamızın (first-person genitive plural)
irtifalarımızın (first-person genitive plural)
irtifanızın (genitive plural second-person)
irtifalarınızın (genitive plural second-person)
irtifalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ارتفاع, from Arabic اِرْتِفَاع (irtifāʕ).


nasyonalizm

nasyonalizm (definite accusative nasyonalizmi, uncountable)

nasyonalizmi (accusative definite)
nasyonalizm (nominative singular)
nasyonalizmi (accusative definite singular)
nasyonalizme (dative singular)
nasyonalizmde (locative singular)
nasyonalizmden (ablative singular)
nasyonalizmin (genitive singular)


bilgisayar bilimleri

bilgisayar bilimleri (definite accusative bilgisayar bilimlerini)

bilgisayar bilimlerini (accusative definite)

Calque of English computer science with being pluralized.

Bilgisayar bilimleri okumak istiyorum


hilebazı

[çiː.l̠ʲe̞.bɑˈz̪ɯ]

inflection of hilebaz:
accusative singular

inflection of hilebaz:
third-person possessive


hileciler

[çiː.l̠ʲe̞.d͡ʒiˈl̠ʲæɾ̞̊]


hilebazlar

/çiːlebɑzˈɫɑɾ/

[çiː.l̠ʲe̞.bɑz̪ˈɫ̪ɑɾ̞̊]


hilekârlar

/çiːlecɑːɾˈɫɑɾ/

[çiː.l̠ʲe̞.cɑːɾˈɫ̪ɑɾ̞̊]


hilekârı

/çiːlecɑːˈɾɯ/

[çiː.l̠ʲe̞.cɑːˈɾɯ]

inflection of hilekâr:
accusative singular

inflection of hilekâr:
third-person singular possessive


bilgisayar bilimlerini

bilgisayar bilimleri
bilgisayar bilimleri#Turkish


bilgisayar mühendislikleri

bilgisayar mühendisliği
bilgisayar mühendisliği#Turkish


bilgisayar mühendisliğini

singular accusative of bilgisayar mühendisliği


bilgisayar mühendisleri

bilgisayar mühendisi
bilgisayar mühendisi#Turkish


bilgisayar mühendisliği

bilgisayar mühendisliği (definite accusative bilgisayar mühendisliğini, plural bilgisayar mühendislikleri)

bilgisayar mühendisliğini (accusative definite)
bilgisayar mühendislikleri (plural)
bilgisayar mühendisliği (nominative singular)
bilgisayar mühendislikleri (nominative plural)
bilgisayar mühendisliğini (accusative definite singular)
bilgisayar mühendisliklerini (accusative definite plural)
bilgisayar mühendisliğine (dative singular)
bilgisayar mühendisliklerine (dative plural)
bilgisayar mühendisliğinde (locative singular)
bilgisayar mühendisliklerinde (locative plural)
bilgisayar mühendisliğinden (ablative singular)
bilgisayar mühendisliklerinden (ablative plural)
bilgisayar mühendisliğinin (genitive singular)
bilgisayar mühendisliklerinin (genitive plural)

[bil̠ʲ.ɟi.sɑˈjɑɾ̞̊ my.hæn̪.d̪is.l̠ʲiˈjɪ]

Bu sene bilgisayar mühendisliği okumaya başlamış

I heard that he started to study computer engineering this year

computer engineering
computer engineering


bilgisayar mühendisi

bilgisayar mühendisi (definite accusative bilgisayar mühendisini, plural bilgisayar mühendisleri)

bilgisayar mühendisini (accusative definite)
bilgisayar mühendisleri (plural)
bilgisayar mühendisi (nominative singular)
bilgisayar mühendisleri (nominative plural)
bilgisayar mühendisini (accusative definite singular)
bilgisayar mühendislerini (accusative definite plural)
bilgisayar mühendisine (dative singular)
bilgisayar mühendislerine (dative plural)
bilgisayar mühendisinde (locative singular)
bilgisayar mühendislerinde (locative plural)
bilgisayar mühendisinden (ablative singular)
bilgisayar mühendislerinden (ablative plural)
bilgisayar mühendisinin (genitive singular)
bilgisayar mühendislerinin (genitive plural)


hilebaz

hilebaz (definite accusative hilebazı, plural hilebazlar)

hilebazı (accusative definite)
hilebazlar (plural)
hilebaz (nominative singular)
hilebazlar (nominative plural)
hilebazı (accusative definite singular)
hilebazları (accusative definite plural)
hilebaza (dative singular)
hilebazlara (dative plural)
hilebazda (locative singular)
hilebazlarda (locative plural)
hilebazdan (ablative singular)
hilebazlardan (ablative plural)
hilebazın (genitive singular)
hilebazların (genitive plural)
hilebazım (first-person nominative singular)
hilebazlarım (first-person nominative singular)
hilebazın (nominative second-person singular)
hilebazların (nominative second-person singular)
hilebazı (nominative singular third-person)
hilebazları (nominative singular third-person)
hilebazımız (first-person nominative plural)
hilebazlarımız (first-person nominative plural)
hilebazınız (nominative plural second-person)
hilebazlarınız (nominative plural second-person)
hilebazları (nominative plural third-person)
hilebazımı (accusative definite first-person singular)
hilebazlarımı (accusative definite first-person singular)
hilebazını (accusative definite second-person singular)
hilebazlarını (accusative definite second-person singular)
hilebazını (accusative definite singular third-person)
hilebazlarını (accusative definite singular third-person)
hilebazımızı (accusative definite first-person plural)
hilebazlarımızı (accusative definite first-person plural)
hilebazınızı (accusative definite plural second-person)
hilebazlarınızı (accusative definite plural second-person)
hilebazlarını (accusative definite plural third-person)
hilebazıma (dative first-person singular)
hilebazlarıma (dative first-person singular)
hilebazına (dative second-person singular)
hilebazlarına (dative second-person singular)
hilebazına (dative singular third-person)
hilebazlarına (dative singular third-person)
hilebazımıza (dative first-person plural)
hilebazlarımıza (dative first-person plural)
hilebazınıza (dative plural second-person)
hilebazlarınıza (dative plural second-person)
hilebazlarına (dative plural third-person)
hilebazımda (first-person locative singular)
hilebazlarımda (first-person locative singular)
hilebazında (locative second-person singular)
hilebazlarında (locative second-person singular)
hilebazında (locative singular third-person)
hilebazlarında (locative singular third-person)
hilebazımızda (first-person locative plural)
hilebazlarımızda (first-person locative plural)
hilebazınızda (locative plural second-person)
hilebazlarınızda (locative plural second-person)
hilebazlarında (locative plural third-person)
hilebazımdan (ablative first-person singular)
hilebazlarımdan (ablative first-person singular)
hilebazından (ablative second-person singular)
hilebazlarından (ablative second-person singular)
hilebazından (ablative singular third-person)
hilebazlarından (ablative singular third-person)
hilebazımızdan (ablative first-person plural)
hilebazlarımızdan (ablative first-person plural)
hilebazınızdan (ablative plural second-person)
hilebazlarınızdan (ablative plural second-person)
hilebazlarından (ablative plural third-person)
hilebazımın (first-person genitive singular)
hilebazlarımın (first-person genitive singular)
hilebazının (genitive second-person singular)
hilebazlarının (genitive second-person singular)
hilebazının (genitive singular third-person)
hilebazlarının (genitive singular third-person)
hilebazımızın (first-person genitive plural)
hilebazlarımızın (first-person genitive plural)
hilebazınızın (genitive plural second-person)
hilebazlarınızın (genitive plural second-person)
hilebazlarının (genitive plural third-person)
hilebazım (first-person singular)
hilebazlarım (first-person singular)
hilebazsın (second-person singular)
hilebazlarsın (second-person singular)
hilebaz (singular third-person)
hilebazdır (singular third-person)
hilebazlar (singular third-person)
hilebazlardır (singular third-person)
hilebazız (first-person plural)
hilebazlarız (first-person plural)
hilebazsınız (plural second-person)
hilebazlarsınız (plural second-person)
hilebazlar (plural third-person)
hilebazlardır (plural third-person)

[çiːl̠ʲe̞ˈbɑz̪]


hileci

hileci (definite accusative hileciyi, plural hileciler)

hileciyi (accusative definite)
hileciler (plural)
hileci (nominative singular)
hileciler (nominative plural)
hileciyi (accusative definite singular)
hilecileri (accusative definite plural)
hileciye (dative singular)
hilecilere (dative plural)
hilecide (locative singular)
hilecilerde (locative plural)
hileciden (ablative singular)
hilecilerden (ablative plural)
hilecinin (genitive singular)
hilecilerin (genitive plural)
hilecim (first-person nominative singular)
hilecilerim (first-person nominative singular)
hilecin (nominative second-person singular)
hilecilerin (nominative second-person singular)
hilecisi (nominative singular third-person)
hilecileri (nominative singular third-person)
hilecimiz (first-person nominative plural)
hilecilerimiz (first-person nominative plural)
hileciniz (nominative plural second-person)
hilecileriniz (nominative plural second-person)
hilecileri (nominative plural third-person)
hilecimi (accusative definite first-person singular)
hilecilerimi (accusative definite first-person singular)
hilecini (accusative definite second-person singular)
hilecilerini (accusative definite second-person singular)
hilecisini (accusative definite singular third-person)
hilecilerini (accusative definite singular third-person)
hilecimizi (accusative definite first-person plural)
hilecilerimizi (accusative definite first-person plural)
hilecinizi (accusative definite plural second-person)
hilecilerinizi (accusative definite plural second-person)
hilecilerini (accusative definite plural third-person)
hilecime (dative first-person singular)
hilecilerime (dative first-person singular)
hilecine (dative second-person singular)
hilecilerine (dative second-person singular)
hilecisine (dative singular third-person)
hilecilerine (dative singular third-person)
hilecimize (dative first-person plural)
hilecilerimize (dative first-person plural)
hilecinize (dative plural second-person)
hilecilerinize (dative plural second-person)
hilecilerine (dative plural third-person)
hilecimde (first-person locative singular)
hilecilerimde (first-person locative singular)
hilecinde (locative second-person singular)
hilecilerinde (locative second-person singular)
hilecisinde (locative singular third-person)
hilecilerinde (locative singular third-person)
hilecimizde (first-person locative plural)
hilecilerimizde (first-person locative plural)
hilecinizde (locative plural second-person)
hilecilerinizde (locative plural second-person)
hilecilerinde (locative plural third-person)
hilecimden (ablative first-person singular)
hilecilerimden (ablative first-person singular)
hilecinden (ablative second-person singular)
hilecilerinden (ablative second-person singular)
hilecisinden (ablative singular third-person)
hilecilerinden (ablative singular third-person)
hilecimizden (ablative first-person plural)
hilecilerimizden (ablative first-person plural)
hilecinizden (ablative plural second-person)
hilecilerinizden (ablative plural second-person)
hilecilerinden (ablative plural third-person)
hilecimin (first-person genitive singular)
hilecilerimin (first-person genitive singular)
hilecinin (genitive second-person singular)
hilecilerinin (genitive second-person singular)
hilecisinin (genitive singular third-person)
hilecilerinin (genitive singular third-person)
hilecimizin (first-person genitive plural)
hilecilerimizin (first-person genitive plural)
hilecinizin (genitive plural second-person)
hilecilerinizin (genitive plural second-person)
hilecilerinin (genitive plural third-person)
hileciyim (first-person singular)
hilecilerim (first-person singular)
hilecisin (second-person singular)
hilecilersin (second-person singular)
hileci (singular third-person)
hilecidir (singular third-person)
hileciler (singular third-person)
hilecilerdir (singular third-person)
hileciyiz (first-person plural)
hilecileriz (first-person plural)
hilecisiniz (plural second-person)
hilecilersiniz (plural second-person)
hileciler (plural third-person)
hilecilerdir (plural third-person)

/çiːleˈd͡ʒɪ/

[çiːl̠ʲe̞ˈd͡ʒɪ]

Equivalent to hile (“cheat”) + -ci (“-er”)

Burda hileci istemiyoruz


hilekâr

hilekâr (definite accusative hilekârı, plural hilekârlar)

hilekârı (accusative definite)
hilekârlar (plural)
hilekâr (nominative singular)
hilekârlar (nominative plural)
hilekârı (accusative definite singular)
hilekârları (accusative definite plural)
hilekâra (dative singular)
hilekârlara (dative plural)
hilekârda (locative singular)
hilekârlarda (locative plural)
hilekârdan (ablative singular)
hilekârlardan (ablative plural)
hilekârın (genitive singular)
hilekârların (genitive plural)
hilekârım (first-person nominative singular)
hilekârlarım (first-person nominative singular)
hilekârın (nominative second-person singular)
hilekârların (nominative second-person singular)
hilekârı (nominative singular third-person)
hilekârları (nominative singular third-person)
hilekârımız (first-person nominative plural)
hilekârlarımız (first-person nominative plural)
hilekârınız (nominative plural second-person)
hilekârlarınız (nominative plural second-person)
hilekârları (nominative plural third-person)
hilekârımı (accusative definite first-person singular)
hilekârlarımı (accusative definite first-person singular)
hilekârını (accusative definite second-person singular)
hilekârlarını (accusative definite second-person singular)
hilekârını (accusative definite singular third-person)
hilekârlarını (accusative definite singular third-person)
hilekârımızı (accusative definite first-person plural)
hilekârlarımızı (accusative definite first-person plural)
hilekârınızı (accusative definite plural second-person)
hilekârlarınızı (accusative definite plural second-person)
hilekârlarını (accusative definite plural third-person)
hilekârıma (dative first-person singular)
hilekârlarıma (dative first-person singular)
hilekârına (dative second-person singular)
hilekârlarına (dative second-person singular)
hilekârına (dative singular third-person)
hilekârlarına (dative singular third-person)
hilekârımıza (dative first-person plural)
hilekârlarımıza (dative first-person plural)
hilekârınıza (dative plural second-person)
hilekârlarınıza (dative plural second-person)
hilekârlarına (dative plural third-person)
hilekârımda (first-person locative singular)
hilekârlarımda (first-person locative singular)
hilekârında (locative second-person singular)
hilekârlarında (locative second-person singular)
hilekârında (locative singular third-person)
hilekârlarında (locative singular third-person)
hilekârımızda (first-person locative plural)
hilekârlarımızda (first-person locative plural)
hilekârınızda (locative plural second-person)
hilekârlarınızda (locative plural second-person)
hilekârlarında (locative plural third-person)
hilekârımdan (ablative first-person singular)
hilekârlarımdan (ablative first-person singular)
hilekârından (ablative second-person singular)
hilekârlarından (ablative second-person singular)
hilekârından (ablative singular third-person)
hilekârlarından (ablative singular third-person)
hilekârımızdan (ablative first-person plural)
hilekârlarımızdan (ablative first-person plural)
hilekârınızdan (ablative plural second-person)
hilekârlarınızdan (ablative plural second-person)
hilekârlarından (ablative plural third-person)
hilekârımın (first-person genitive singular)
hilekârlarımın (first-person genitive singular)
hilekârının (genitive second-person singular)
hilekârlarının (genitive second-person singular)
hilekârının (genitive singular third-person)
hilekârlarının (genitive singular third-person)
hilekârımızın (first-person genitive plural)
hilekârlarımızın (first-person genitive plural)
hilekârınızın (genitive plural second-person)
hilekârlarınızın (genitive plural second-person)
hilekârlarının (genitive plural third-person)
hilekârım (first-person singular)
hilekârlarım (first-person singular)
hilekârsın (second-person singular)
hilekârlarsın (second-person singular)
hilekâr (singular third-person)
hilekârdır (singular third-person)
hilekârlar (singular third-person)
hilekârlardır (singular third-person)
hilekârız (first-person plural)
hilekârlarız (first-person plural)
hilekârsınız (plural second-person)
hilekârlarsınız (plural second-person)
hilekârlar (plural third-person)
hilekârlardır (plural third-person)

/çiːleˈcɑːɾ/

[çiːl̠ʲe̞ˈcɑːɾ̞̊]

From Ottoman Turkish حیلهكار (hilekâr), from Persian حیلهگر (hile-gar). Equivalent to hile + -kâr


bilgisayar mühendisini

accusative singular of bilgisayar mühendisi


namı

inflection of nam:
third-person singular possessive


şaşa

şaşa (definite accusative [please provide], plural [please provide])


şaaşaa

şaaşaa (definite accusative [please provide], plural [please provide])


şaşaalar

/ʃɑːʃɑːˈɫɑɾ/

[ʃɑː.ʃɑːˈɫ̪ɑɾ̞̊]


şaşaalı

[ʃɑː.ʃɑːˈɫ̪ɯ]

Çok şaşaalı sözcükler bunlar!

Çok şaşaalı bir okulmuş

I hear that it's a very prestigious school

(archaic) possesing a worth of prestige, prestigious.


tezhip

tezhip (definite accusative tezhibi, plural tezhipler)

tezhibi (accusative definite)
tezhipler (plural)

From Ottoman Turkish تذهیب (tezhîb), from Arabic تَذْهِيب (taḏhīb).