turgay

head

turgay (definite accusative turgayı, plural turgaylar)

turgayı (accusative definite)
turgaylar (plural)
turgay (nominative singular)
turgaylar (nominative plural)
turgayı (accusative definite singular)
turgayları (accusative definite plural)
turgaya (dative singular)
turgaylara (dative plural)
turgayda (locative singular)
turgaylarda (locative plural)
turgaydan (ablative singular)
turgaylardan (ablative plural)
turgayın (genitive singular)
turgayların (genitive plural)
turgayım (first-person nominative singular)
turgaylarım (first-person nominative singular)
turgayın (nominative second-person singular)
turgayların (nominative second-person singular)
turgayı (nominative singular third-person)
turgayları (nominative singular third-person)
turgayımız (first-person nominative plural)
turgaylarımız (first-person nominative plural)
turgayınız (nominative plural second-person)
turgaylarınız (nominative plural second-person)
turgayları (nominative plural third-person)
turgayımı (accusative definite first-person singular)
turgaylarımı (accusative definite first-person singular)
turgayını (accusative definite second-person singular)
turgaylarını (accusative definite second-person singular)
turgayını (accusative definite singular third-person)
turgaylarını (accusative definite singular third-person)
turgayımızı (accusative definite first-person plural)
turgaylarımızı (accusative definite first-person plural)
turgayınızı (accusative definite plural second-person)
turgaylarınızı (accusative definite plural second-person)
turgaylarını (accusative definite plural third-person)
turgayıma (dative first-person singular)
turgaylarıma (dative first-person singular)
turgayına (dative second-person singular)
turgaylarına (dative second-person singular)
turgayına (dative singular third-person)
turgaylarına (dative singular third-person)
turgayımıza (dative first-person plural)
turgaylarımıza (dative first-person plural)
turgayınıza (dative plural second-person)
turgaylarınıza (dative plural second-person)
turgaylarına (dative plural third-person)
turgayımda (first-person locative singular)
turgaylarımda (first-person locative singular)
turgayında (locative second-person singular)
turgaylarında (locative second-person singular)
turgayında (locative singular third-person)
turgaylarında (locative singular third-person)
turgayımızda (first-person locative plural)
turgaylarımızda (first-person locative plural)
turgayınızda (locative plural second-person)
turgaylarınızda (locative plural second-person)
turgaylarında (locative plural third-person)
turgayımdan (ablative first-person singular)
turgaylarımdan (ablative first-person singular)
turgayından (ablative second-person singular)
turgaylarından (ablative second-person singular)
turgayından (ablative singular third-person)
turgaylarından (ablative singular third-person)
turgayımızdan (ablative first-person plural)
turgaylarımızdan (ablative first-person plural)
turgayınızdan (ablative plural second-person)
turgaylarınızdan (ablative plural second-person)
turgaylarından (ablative plural third-person)
turgayımın (first-person genitive singular)
turgaylarımın (first-person genitive singular)
turgayının (genitive second-person singular)
turgaylarının (genitive second-person singular)
turgayının (genitive singular third-person)
turgaylarının (genitive singular third-person)
turgayımızın (first-person genitive plural)
turgaylarımızın (first-person genitive plural)
turgayınızın (genitive plural second-person)
turgaylarınızın (genitive plural second-person)
turgaylarının (genitive plural third-person)
turgayım (first-person singular)
turgaylarım (first-person singular)
turgaysın (second-person singular)
turgaylarsın (second-person singular)
turgay (singular third-person)
turgaydır (singular third-person)
turgaylar (singular third-person)
turgaylardır (singular third-person)
turgayız (first-person plural)
turgaylarız (first-person plural)
turgaysınız (plural second-person)
turgaylarsınız (plural second-person)
turgaylar (plural third-person)
turgaylardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طورغای (torgay), a variant of طویغار (toygar, “lark”), which derives from Proto-Turkic *torgay (“small bird; lark”).

inh

lark, any of several birds of the family Alaudidae


kalıntı

head

kalıntı (definite accusative kalıntıyı, plural kalıntılar)

kalıntıyı (accusative definite)
kalıntılar (plural)
kalıntı (nominative singular)
kalıntılar (nominative plural)
kalıntıyı (accusative definite singular)
kalıntıları (accusative definite plural)
kalıntıya (dative singular)
kalıntılara (dative plural)
kalıntıda (locative singular)
kalıntılarda (locative plural)
kalıntıdan (ablative singular)
kalıntılardan (ablative plural)
kalıntının (genitive singular)
kalıntıların (genitive plural)
kalıntım (first-person nominative singular)
kalıntılarım (first-person nominative singular)
kalıntın (nominative second-person singular)
kalıntıların (nominative second-person singular)
kalıntısı (nominative singular third-person)
kalıntıları (nominative singular third-person)
kalıntımız (first-person nominative plural)
kalıntılarımız (first-person nominative plural)
kalıntınız (nominative plural second-person)
kalıntılarınız (nominative plural second-person)
kalıntıları (nominative plural third-person)
kalıntımı (accusative definite first-person singular)
kalıntılarımı (accusative definite first-person singular)
kalıntını (accusative definite second-person singular)
kalıntılarını (accusative definite second-person singular)
kalıntısını (accusative definite singular third-person)
kalıntılarını (accusative definite singular third-person)
kalıntımızı (accusative definite first-person plural)
kalıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
kalıntınızı (accusative definite plural second-person)
kalıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
kalıntılarını (accusative definite plural third-person)
kalıntıma (dative first-person singular)
kalıntılarıma (dative first-person singular)
kalıntına (dative second-person singular)
kalıntılarına (dative second-person singular)
kalıntısına (dative singular third-person)
kalıntılarına (dative singular third-person)
kalıntımıza (dative first-person plural)
kalıntılarımıza (dative first-person plural)
kalıntınıza (dative plural second-person)
kalıntılarınıza (dative plural second-person)
kalıntılarına (dative plural third-person)
kalıntımda (first-person locative singular)
kalıntılarımda (first-person locative singular)
kalıntında (locative second-person singular)
kalıntılarında (locative second-person singular)
kalıntısında (locative singular third-person)
kalıntılarında (locative singular third-person)
kalıntımızda (first-person locative plural)
kalıntılarımızda (first-person locative plural)
kalıntınızda (locative plural second-person)
kalıntılarınızda (locative plural second-person)
kalıntılarında (locative plural third-person)
kalıntımdan (ablative first-person singular)
kalıntılarımdan (ablative first-person singular)
kalıntından (ablative second-person singular)
kalıntılarından (ablative second-person singular)
kalıntısından (ablative singular third-person)
kalıntılarından (ablative singular third-person)
kalıntımızdan (ablative first-person plural)
kalıntılarımızdan (ablative first-person plural)
kalıntınızdan (ablative plural second-person)
kalıntılarınızdan (ablative plural second-person)
kalıntılarından (ablative plural third-person)
kalıntımın (first-person genitive singular)
kalıntılarımın (first-person genitive singular)
kalıntının (genitive second-person singular)
kalıntılarının (genitive second-person singular)
kalıntısının (genitive singular third-person)
kalıntılarının (genitive singular third-person)
kalıntımızın (first-person genitive plural)
kalıntılarımızın (first-person genitive plural)
kalıntınızın (genitive plural second-person)
kalıntılarınızın (genitive plural second-person)
kalıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قالندی, قالنتی (kalıntı), derived from Proto-Turkic *kal- (“to be put, to be left, to be permanent”), morphologically kal- + -ın + -tı.

der

Something that remains; remainder, residue.

Remnant of an ancient city or structure; relic, ruin.


yükselti

head

yükselti (definite accusative yükseltiyi, plural yükseltiler)

yükseltiyi (accusative definite)
yükseltiler (plural)
yükselti (nominative singular)
yükseltiler (nominative plural)
yükseltiyi (accusative definite singular)
yükseltileri (accusative definite plural)
yükseltiye (dative singular)
yükseltilere (dative plural)
yükseltide (locative singular)
yükseltilerde (locative plural)
yükseltiden (ablative singular)
yükseltilerden (ablative plural)
yükseltinin (genitive singular)
yükseltilerin (genitive plural)
yükseltim (first-person nominative singular)
yükseltilerim (first-person nominative singular)
yükseltin (nominative second-person singular)
yükseltilerin (nominative second-person singular)
yükseltisi (nominative singular third-person)
yükseltileri (nominative singular third-person)
yükseltimiz (first-person nominative plural)
yükseltilerimiz (first-person nominative plural)
yükseltiniz (nominative plural second-person)
yükseltileriniz (nominative plural second-person)
yükseltileri (nominative plural third-person)
yükseltimi (accusative definite first-person singular)
yükseltilerimi (accusative definite first-person singular)
yükseltini (accusative definite second-person singular)
yükseltilerini (accusative definite second-person singular)
yükseltisini (accusative definite singular third-person)
yükseltilerini (accusative definite singular third-person)
yükseltimizi (accusative definite first-person plural)
yükseltilerimizi (accusative definite first-person plural)
yükseltinizi (accusative definite plural second-person)
yükseltilerinizi (accusative definite plural second-person)
yükseltilerini (accusative definite plural third-person)
yükseltime (dative first-person singular)
yükseltilerime (dative first-person singular)
yükseltine (dative second-person singular)
yükseltilerine (dative second-person singular)
yükseltisine (dative singular third-person)
yükseltilerine (dative singular third-person)
yükseltimize (dative first-person plural)
yükseltilerimize (dative first-person plural)
yükseltinize (dative plural second-person)
yükseltilerinize (dative plural second-person)
yükseltilerine (dative plural third-person)
yükseltimde (first-person locative singular)
yükseltilerimde (first-person locative singular)
yükseltinde (locative second-person singular)
yükseltilerinde (locative second-person singular)
yükseltisinde (locative singular third-person)
yükseltilerinde (locative singular third-person)
yükseltimizde (first-person locative plural)
yükseltilerimizde (first-person locative plural)
yükseltinizde (locative plural second-person)
yükseltilerinizde (locative plural second-person)
yükseltilerinde (locative plural third-person)
yükseltimden (ablative first-person singular)
yükseltilerimden (ablative first-person singular)
yükseltinden (ablative second-person singular)
yükseltilerinden (ablative second-person singular)
yükseltisinden (ablative singular third-person)
yükseltilerinden (ablative singular third-person)
yükseltimizden (ablative first-person plural)
yükseltilerimizden (ablative first-person plural)
yükseltinizden (ablative plural second-person)
yükseltilerinizden (ablative plural second-person)
yükseltilerinden (ablative plural third-person)
yükseltimin (first-person genitive singular)
yükseltilerimin (first-person genitive singular)
yükseltinin (genitive second-person singular)
yükseltilerinin (genitive second-person singular)
yükseltisinin (genitive singular third-person)
yükseltilerinin (genitive singular third-person)
yükseltimizin (first-person genitive plural)
yükseltilerimizin (first-person genitive plural)
yükseltinizin (genitive plural second-person)
yükseltilerinizin (genitive plural second-person)
yükseltilerinin (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *yükse- (“to rise”), from *yük- (“upwards, high”) + *-se, morphologically yüksel- + -ti.


rekortmen

rekortmen (definite accusative rekortmeni, plural rekortmenler)

rekortmeni (accusative definite)
rekortmenler (plural)
rekortmen (nominative singular)
rekortmenler (nominative plural)
rekortmeni (accusative definite singular)
rekortmenleri (accusative definite plural)
rekortmene (dative singular)
rekortmenlere (dative plural)
rekortmende (locative singular)
rekortmenlerde (locative plural)
rekortmenden (ablative singular)
rekortmenlerden (ablative plural)
rekortmenin (genitive singular)
rekortmenlerin (genitive plural)

From French recordman, a pseudo-anglicism coined in French.


kargabüken

kargabüken (definite accusative kargabükeni, plural kargabükenler)

kargabükeni (accusative definite)
kargabükenler (plural)


fln

fln (definite accusative flnı, plural flnlar)

flnı (accusative definite)
flnlar (plural)


hırka

hırka (definite accusative hırkayı, plural hırkalar)

hırkayı (accusative definite)
hırkalar (plural)
hırka (nominative singular)
hırkalar (nominative plural)
hırkayı (accusative definite singular)
hırkaları (accusative definite plural)
hırkaya (dative singular)
hırkalara (dative plural)
hırkada (locative singular)
hırkalarda (locative plural)
hırkadan (ablative singular)
hırkalardan (ablative plural)
hırkanın (genitive singular)
hırkaların (genitive plural)
hırkam (first-person nominative singular)
hırkalarım (first-person nominative singular)
hırkan (nominative second-person singular)
hırkaların (nominative second-person singular)
hırkası (nominative singular third-person)
hırkaları (nominative singular third-person)
hırkamız (first-person nominative plural)
hırkalarımız (first-person nominative plural)
hırkanız (nominative plural second-person)
hırkalarınız (nominative plural second-person)
hırkaları (nominative plural third-person)
hırkamı (accusative definite first-person singular)
hırkalarımı (accusative definite first-person singular)
hırkanı (accusative definite second-person singular)
hırkalarını (accusative definite second-person singular)
hırkasını (accusative definite singular third-person)
hırkalarını (accusative definite singular third-person)
hırkamızı (accusative definite first-person plural)
hırkalarımızı (accusative definite first-person plural)
hırkanızı (accusative definite plural second-person)
hırkalarınızı (accusative definite plural second-person)
hırkalarını (accusative definite plural third-person)
hırkama (dative first-person singular)
hırkalarıma (dative first-person singular)
hırkana (dative second-person singular)
hırkalarına (dative second-person singular)
hırkasına (dative singular third-person)
hırkalarına (dative singular third-person)
hırkamıza (dative first-person plural)
hırkalarımıza (dative first-person plural)
hırkanıza (dative plural second-person)
hırkalarınıza (dative plural second-person)
hırkalarına (dative plural third-person)
hırkamda (first-person locative singular)
hırkalarımda (first-person locative singular)
hırkanda (locative second-person singular)
hırkalarında (locative second-person singular)
hırkasında (locative singular third-person)
hırkalarında (locative singular third-person)
hırkamızda (first-person locative plural)
hırkalarımızda (first-person locative plural)
hırkanızda (locative plural second-person)
hırkalarınızda (locative plural second-person)
hırkalarında (locative plural third-person)
hırkamdan (ablative first-person singular)
hırkalarımdan (ablative first-person singular)
hırkandan (ablative second-person singular)
hırkalarından (ablative second-person singular)
hırkasından (ablative singular third-person)
hırkalarından (ablative singular third-person)
hırkamızdan (ablative first-person plural)
hırkalarımızdan (ablative first-person plural)
hırkanızdan (ablative plural second-person)
hırkalarınızdan (ablative plural second-person)
hırkalarından (ablative plural third-person)
hırkamın (first-person genitive singular)
hırkalarımın (first-person genitive singular)
hırkanın (genitive second-person singular)
hırkalarının (genitive second-person singular)
hırkasının (genitive singular third-person)
hırkalarının (genitive singular third-person)
hırkamızın (first-person genitive plural)
hırkalarımızın (first-person genitive plural)
hırkanızın (genitive plural second-person)
hırkalarınızın (genitive plural second-person)
hırkalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish خرقه (hırka, “dervish's coat”), from Arabic خرقة.


hasırcı

head

hasırcı (definite accusative hasırcıyı, plural hasırcılar)

hasırcıyı (accusative definite)
hasırcılar (plural)
hasırcı (nominative singular)
hasırcılar (nominative plural)
hasırcıyı (accusative definite singular)
hasırcıları (accusative definite plural)
hasırcıya (dative singular)
hasırcılara (dative plural)
hasırcıda (locative singular)
hasırcılarda (locative plural)
hasırcıdan (ablative singular)
hasırcılardan (ablative plural)
hasırcının (genitive singular)
hasırcıların (genitive plural)
hasırcım (first-person nominative singular)
hasırcılarım (first-person nominative singular)
hasırcın (nominative second-person singular)
hasırcıların (nominative second-person singular)
hasırcısı (nominative singular third-person)
hasırcıları (nominative singular third-person)
hasırcımız (first-person nominative plural)
hasırcılarımız (first-person nominative plural)
hasırcınız (nominative plural second-person)
hasırcılarınız (nominative plural second-person)
hasırcıları (nominative plural third-person)
hasırcımı (accusative definite first-person singular)
hasırcılarımı (accusative definite first-person singular)
hasırcını (accusative definite second-person singular)
hasırcılarını (accusative definite second-person singular)
hasırcısını (accusative definite singular third-person)
hasırcılarını (accusative definite singular third-person)
hasırcımızı (accusative definite first-person plural)
hasırcılarımızı (accusative definite first-person plural)
hasırcınızı (accusative definite plural second-person)
hasırcılarınızı (accusative definite plural second-person)
hasırcılarını (accusative definite plural third-person)
hasırcıma (dative first-person singular)
hasırcılarıma (dative first-person singular)
hasırcına (dative second-person singular)
hasırcılarına (dative second-person singular)
hasırcısına (dative singular third-person)
hasırcılarına (dative singular third-person)
hasırcımıza (dative first-person plural)
hasırcılarımıza (dative first-person plural)
hasırcınıza (dative plural second-person)
hasırcılarınıza (dative plural second-person)
hasırcılarına (dative plural third-person)
hasırcımda (first-person locative singular)
hasırcılarımda (first-person locative singular)
hasırcında (locative second-person singular)
hasırcılarında (locative second-person singular)
hasırcısında (locative singular third-person)
hasırcılarında (locative singular third-person)
hasırcımızda (first-person locative plural)
hasırcılarımızda (first-person locative plural)
hasırcınızda (locative plural second-person)
hasırcılarınızda (locative plural second-person)
hasırcılarında (locative plural third-person)
hasırcımdan (ablative first-person singular)
hasırcılarımdan (ablative first-person singular)
hasırcından (ablative second-person singular)
hasırcılarından (ablative second-person singular)
hasırcısından (ablative singular third-person)
hasırcılarından (ablative singular third-person)
hasırcımızdan (ablative first-person plural)
hasırcılarımızdan (ablative first-person plural)
hasırcınızdan (ablative plural second-person)
hasırcılarınızdan (ablative plural second-person)
hasırcılarından (ablative plural third-person)
hasırcımın (first-person genitive singular)
hasırcılarımın (first-person genitive singular)
hasırcının (genitive second-person singular)
hasırcılarının (genitive second-person singular)
hasırcısının (genitive singular third-person)
hasırcılarının (genitive singular third-person)
hasırcımızın (first-person genitive plural)
hasırcılarımızın (first-person genitive plural)
hasırcınızın (genitive plural second-person)
hasırcılarınızın (genitive plural second-person)
hasırcılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حصیرجی (hasırcı, “maker or seller mats”), equivalent to hasır (“mat”) + -cı.

inh

person whose job is to weave or sell mats


cirit

head

cirit (definite accusative ciridi, plural ciritler)

ciridi (accusative definite)
ciritler (plural)
cirit (nominative singular)
ciritler (nominative plural)
ciridi (accusative definite singular)
ciritleri (accusative definite plural)
ciride (dative singular)
ciritlere (dative plural)
ciritte (locative singular)
ciritlerde (locative plural)
ciritten (ablative singular)
ciritlerden (ablative plural)
ciridin (genitive singular)
ciritlerin (genitive plural)
ciridim (first-person nominative singular)
ciritlerim (first-person nominative singular)
ciridin (nominative second-person singular)
ciritlerin (nominative second-person singular)
ciridi (nominative singular third-person)
ciritleri (nominative singular third-person)
ciridimiz (first-person nominative plural)
ciritlerimiz (first-person nominative plural)
ciridiniz (nominative plural second-person)
ciritleriniz (nominative plural second-person)
ciritleri (nominative plural third-person)
ciridimi (accusative definite first-person singular)
ciritlerimi (accusative definite first-person singular)
ciridini (accusative definite second-person singular)
ciritlerini (accusative definite second-person singular)
ciridini (accusative definite singular third-person)
ciritlerini (accusative definite singular third-person)
ciridimizi (accusative definite first-person plural)
ciritlerimizi (accusative definite first-person plural)
ciridinizi (accusative definite plural second-person)
ciritlerinizi (accusative definite plural second-person)
ciritlerini (accusative definite plural third-person)
ciridime (dative first-person singular)
ciritlerime (dative first-person singular)
ciridine (dative second-person singular)
ciritlerine (dative second-person singular)
ciridine (dative singular third-person)
ciritlerine (dative singular third-person)
ciridimize (dative first-person plural)
ciritlerimize (dative first-person plural)
ciridinize (dative plural second-person)
ciritlerinize (dative plural second-person)
ciritlerine (dative plural third-person)
ciridimde (first-person locative singular)
ciritlerimde (first-person locative singular)
ciridinde (locative second-person singular)
ciritlerinde (locative second-person singular)
ciridinde (locative singular third-person)
ciritlerinde (locative singular third-person)
ciridimizde (first-person locative plural)
ciritlerimizde (first-person locative plural)
ciridinizde (locative plural second-person)
ciritlerinizde (locative plural second-person)
ciritlerinde (locative plural third-person)
ciridimden (ablative first-person singular)
ciritlerimden (ablative first-person singular)
ciridinden (ablative second-person singular)
ciritlerinden (ablative second-person singular)
ciridinden (ablative singular third-person)
ciritlerinden (ablative singular third-person)
ciridimizden (ablative first-person plural)
ciritlerimizden (ablative first-person plural)
ciridinizden (ablative plural second-person)
ciritlerinizden (ablative plural second-person)
ciritlerinden (ablative plural third-person)
ciridimin (first-person genitive singular)
ciritlerimin (first-person genitive singular)
ciridinin (genitive second-person singular)
ciritlerinin (genitive second-person singular)
ciridinin (genitive singular third-person)
ciritlerinin (genitive singular third-person)
ciridimizin (first-person genitive plural)
ciritlerimizin (first-person genitive plural)
ciridinizin (genitive plural second-person)
ciritlerinizin (genitive plural second-person)
ciritlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جرید (cerid, cirid, cirit, “stick, dart, javelin”), from Arabic جَرِيد (jarīd, “defoliated palm, javelin”).
Cognates include Armenian ջիրիդ (ǰirid), Azerbaijani cirit, Bulgarian джирит (džirit), English jereed, Polish dziryt, Serbo-Croatian џирит.

der

(sports) The game in which players on horseback throw javelins with blunted ends at their opponents to score points.


söve

head

söve (definite accusative söveyi, plural söveler)

söveyi (accusative definite)
söveler (plural)
söve (nominative singular)
söveler (nominative plural)
söveyi (accusative definite singular)
söveleri (accusative definite plural)
söveye (dative singular)
sövelere (dative plural)
sövede (locative singular)
sövelerde (locative plural)
söveden (ablative singular)
sövelerden (ablative plural)
sövenin (genitive singular)
sövelerin (genitive plural)
sövem (first-person nominative singular)
sövelerim (first-person nominative singular)
söven (nominative second-person singular)
sövelerin (nominative second-person singular)
sövesi (nominative singular third-person)
söveleri (nominative singular third-person)
sövemiz (first-person nominative plural)
sövelerimiz (first-person nominative plural)
söveniz (nominative plural second-person)
söveleriniz (nominative plural second-person)
söveleri (nominative plural third-person)
sövemi (accusative definite first-person singular)
sövelerimi (accusative definite first-person singular)
söveni (accusative definite second-person singular)
sövelerini (accusative definite second-person singular)
sövesini (accusative definite singular third-person)
sövelerini (accusative definite singular third-person)
sövemizi (accusative definite first-person plural)
sövelerimizi (accusative definite first-person plural)
sövenizi (accusative definite plural second-person)
sövelerinizi (accusative definite plural second-person)
sövelerini (accusative definite plural third-person)
söveme (dative first-person singular)
sövelerime (dative first-person singular)
sövene (dative second-person singular)
sövelerine (dative second-person singular)
sövesine (dative singular third-person)
sövelerine (dative singular third-person)
sövemize (dative first-person plural)
sövelerimize (dative first-person plural)
sövenize (dative plural second-person)
sövelerinize (dative plural second-person)
sövelerine (dative plural third-person)
sövemde (first-person locative singular)
sövelerimde (first-person locative singular)
sövende (locative second-person singular)
sövelerinde (locative second-person singular)
sövesinde (locative singular third-person)
sövelerinde (locative singular third-person)
sövemizde (first-person locative plural)
sövelerimizde (first-person locative plural)
sövenizde (locative plural second-person)
sövelerinizde (locative plural second-person)
sövelerinde (locative plural third-person)
sövemden (ablative first-person singular)
sövelerimden (ablative first-person singular)
sövenden (ablative second-person singular)
sövelerinden (ablative second-person singular)
sövesinden (ablative singular third-person)
sövelerinden (ablative singular third-person)
sövemizden (ablative first-person plural)
sövelerimizden (ablative first-person plural)
sövenizden (ablative plural second-person)
sövelerinizden (ablative plural second-person)
sövelerinden (ablative plural third-person)
sövemin (first-person genitive singular)
sövelerimin (first-person genitive singular)
sövenin (genitive second-person singular)
sövelerinin (genitive second-person singular)
sövesinin (genitive singular third-person)
sövelerinin (genitive singular third-person)
sövemizin (first-person genitive plural)
sövelerimizin (first-person genitive plural)
sövenizin (genitive plural second-person)
sövelerinizin (genitive plural second-person)
sövelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سوا (sıva, süva, “doorframe; window-frame”), from Proto-Turkic *söbek (“mill or door pin”).

inh

doorframe, window frame, the structure encasing a door or window

wooden pole erected on the four sides of a cart to hold the cartload


aktüer

head

aktüer (definite accusative aktüeri, plural aktüerler)

aktüeri (accusative definite)
aktüerler (plural)
aktüer (nominative singular)
aktüerler (nominative plural)
aktüeri (accusative definite singular)
aktüerleri (accusative definite plural)
aktüere (dative singular)
aktüerlere (dative plural)
aktüerde (locative singular)
aktüerlerde (locative plural)
aktüerden (ablative singular)
aktüerlerden (ablative plural)
aktüerin (genitive singular)
aktüerlerin (genitive plural)
aktüerim (first-person singular)
aktüerlerim (first-person singular)
aktüersin (second-person singular)
aktüerlersin (second-person singular)
aktüer (singular third-person)
aktüerdir (singular third-person)
aktüerler (singular third-person)
aktüerlerdir (singular third-person)
aktüeriz (first-person plural)
aktüerleriz (first-person plural)
aktüersiniz (plural second-person)
aktüerlersiniz (plural second-person)
aktüerler (plural third-person)
aktüerlerdir (plural third-person)

From French actuaire, from Latin āctuārius.

(finance) actuary (professional who calculates financial values associated with uncertain events subject to risk, such as insurance premiums or pension contributions)


pamuk balığı

pamuk balığı (definite accusative pamuk balığını, plural pamuk balıkları)

pamuk balığını (accusative definite)
pamuk balıkları (plural)
pamuk balığı (nominative singular)
pamuk balıkları (nominative plural)
pamuk balığını (accusative definite singular)
pamuk balıklarını (accusative definite plural)
pamuk balığına (dative singular)
pamuk balıklarına (dative plural)
pamuk balığında (locative singular)
pamuk balıklarında (locative plural)
pamuk balığından (ablative singular)
pamuk balıklarından (ablative plural)
pamuk balığının (genitive singular)
pamuk balıklarının (genitive plural)

From Ottoman Turkish پاموق بالغی (pamuk balığı); analyzable as pamuk (“cotton”) + balık (“fish”).


istifaname

head

istifaname (definite accusative istifanameyi, plural istifanameler)

istifanameyi (accusative definite)
istifanameler (plural)


kasem

kasem (definite accusative kasemi, plural kasemler)

kasemi (accusative definite)
kasemler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish قسم (kasem), from Arabic قَسَم (qasam).


sıhhat

head

sıhhat (definite accusative sıhhati, plural sıhhatler)

sıhhati (accusative definite)
sıhhatler (plural)
sıhhat (nominative singular)
sıhhatler (nominative plural)
sıhhati (accusative definite singular)
sıhhatleri (accusative definite plural)
sıhhate (dative singular)
sıhhatlere (dative plural)
sıhhatte (locative singular)
sıhhatlerde (locative plural)
sıhhatten (ablative singular)
sıhhatlerden (ablative plural)
sıhhatin (genitive singular)
sıhhatlerin (genitive plural)
sıhhatim (first-person nominative singular)
sıhhatlerim (first-person nominative singular)
sıhhatin (nominative second-person singular)
sıhhatlerin (nominative second-person singular)
sıhhati (nominative singular third-person)
sıhhatleri (nominative singular third-person)
sıhhatimiz (first-person nominative plural)
sıhhatlerimiz (first-person nominative plural)
sıhhatiniz (nominative plural second-person)
sıhhatleriniz (nominative plural second-person)
sıhhatleri (nominative plural third-person)
sıhhatimi (accusative definite first-person singular)
sıhhatlerimi (accusative definite first-person singular)
sıhhatini (accusative definite second-person singular)
sıhhatlerini (accusative definite second-person singular)
sıhhatini (accusative definite singular third-person)
sıhhatlerini (accusative definite singular third-person)
sıhhatimizi (accusative definite first-person plural)
sıhhatlerimizi (accusative definite first-person plural)
sıhhatinizi (accusative definite plural second-person)
sıhhatlerinizi (accusative definite plural second-person)
sıhhatlerini (accusative definite plural third-person)
sıhhatime (dative first-person singular)
sıhhatlerime (dative first-person singular)
sıhhatine (dative second-person singular)
sıhhatlerine (dative second-person singular)
sıhhatine (dative singular third-person)
sıhhatlerine (dative singular third-person)
sıhhatimize (dative first-person plural)
sıhhatlerimize (dative first-person plural)
sıhhatinize (dative plural second-person)
sıhhatlerinize (dative plural second-person)
sıhhatlerine (dative plural third-person)
sıhhatimde (first-person locative singular)
sıhhatlerimde (first-person locative singular)
sıhhatinde (locative second-person singular)
sıhhatlerinde (locative second-person singular)
sıhhatinde (locative singular third-person)
sıhhatlerinde (locative singular third-person)
sıhhatimizde (first-person locative plural)
sıhhatlerimizde (first-person locative plural)
sıhhatinizde (locative plural second-person)
sıhhatlerinizde (locative plural second-person)
sıhhatlerinde (locative plural third-person)
sıhhatimden (ablative first-person singular)
sıhhatlerimden (ablative first-person singular)
sıhhatinden (ablative second-person singular)
sıhhatlerinden (ablative second-person singular)
sıhhatinden (ablative singular third-person)
sıhhatlerinden (ablative singular third-person)
sıhhatimizden (ablative first-person plural)
sıhhatlerimizden (ablative first-person plural)
sıhhatinizden (ablative plural second-person)
sıhhatlerinizden (ablative plural second-person)
sıhhatlerinden (ablative plural third-person)
sıhhatimin (first-person genitive singular)
sıhhatlerimin (first-person genitive singular)
sıhhatinin (genitive second-person singular)
sıhhatlerinin (genitive second-person singular)
sıhhatinin (genitive singular third-person)
sıhhatlerinin (genitive singular third-person)
sıhhatimizin (first-person genitive plural)
sıhhatlerimizin (first-person genitive plural)
sıhhatinizin (genitive plural second-person)
sıhhatlerinizin (genitive plural second-person)
sıhhatlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صحت (sıhhat), from Arabic صِحَّة (ṣiḥḥa).


çepiş

çepiş (definite accusative çepişi, plural çepişler)

çepişi (accusative definite)
çepişler (plural)
çepiş (nominative singular)
çepişler (nominative plural)
çepişi (accusative definite singular)
çepişleri (accusative definite plural)
çepişe (dative singular)
çepişlere (dative plural)
çepişte (locative singular)
çepişlerde (locative plural)
çepişten (ablative singular)
çepişlerden (ablative plural)
çepişin (genitive singular)
çepişlerin (genitive plural)
çepişim (first-person nominative singular)
çepişlerim (first-person nominative singular)
çepişin (nominative second-person singular)
çepişlerin (nominative second-person singular)
çepişi (nominative singular third-person)
çepişleri (nominative singular third-person)
çepişimiz (first-person nominative plural)
çepişlerimiz (first-person nominative plural)
çepişiniz (nominative plural second-person)
çepişleriniz (nominative plural second-person)
çepişleri (nominative plural third-person)
çepişimi (accusative definite first-person singular)
çepişlerimi (accusative definite first-person singular)
çepişini (accusative definite second-person singular)
çepişlerini (accusative definite second-person singular)
çepişini (accusative definite singular third-person)
çepişlerini (accusative definite singular third-person)
çepişimizi (accusative definite first-person plural)
çepişlerimizi (accusative definite first-person plural)
çepişinizi (accusative definite plural second-person)
çepişlerinizi (accusative definite plural second-person)
çepişlerini (accusative definite plural third-person)
çepişime (dative first-person singular)
çepişlerime (dative first-person singular)
çepişine (dative second-person singular)
çepişlerine (dative second-person singular)
çepişine (dative singular third-person)
çepişlerine (dative singular third-person)
çepişimize (dative first-person plural)
çepişlerimize (dative first-person plural)
çepişinize (dative plural second-person)
çepişlerinize (dative plural second-person)
çepişlerine (dative plural third-person)
çepişimde (first-person locative singular)
çepişlerimde (first-person locative singular)
çepişinde (locative second-person singular)
çepişlerinde (locative second-person singular)
çepişinde (locative singular third-person)
çepişlerinde (locative singular third-person)
çepişimizde (first-person locative plural)
çepişlerimizde (first-person locative plural)
çepişinizde (locative plural second-person)
çepişlerinizde (locative plural second-person)
çepişlerinde (locative plural third-person)
çepişimden (ablative first-person singular)
çepişlerimden (ablative first-person singular)
çepişinden (ablative second-person singular)
çepişlerinden (ablative second-person singular)
çepişinden (ablative singular third-person)
çepişlerinden (ablative singular third-person)
çepişimizden (ablative first-person plural)
çepişlerimizden (ablative first-person plural)
çepişinizden (ablative plural second-person)
çepişlerinizden (ablative plural second-person)
çepişlerinden (ablative plural third-person)
çepişimin (first-person genitive singular)
çepişlerimin (first-person genitive singular)
çepişinin (genitive second-person singular)
çepişlerinin (genitive second-person singular)
çepişinin (genitive singular third-person)
çepişlerinin (genitive singular third-person)
çepişimizin (first-person genitive plural)
çepişlerimizin (first-person genitive plural)
çepişinizin (genitive plural second-person)
çepişlerinizin (genitive plural second-person)
çepişlerinin (genitive plural third-person)
çepişim (first-person singular)
çepişlerim (first-person singular)
çepişsin (second-person singular)
çepişlersin (second-person singular)
çepiş (singular third-person)
çepiştir (singular third-person)
çepişler (singular third-person)
çepişlerdir (singular third-person)
çepişiz (first-person plural)
çepişleriz (first-person plural)
çepişsiniz (plural second-person)
çepişlersiniz (plural second-person)
çepişler (plural third-person)
çepişlerdir (plural third-person)


ürperti

ürperti (definite accusative ürpertiyi, plural ürpertiler)

ürpertiyi (accusative definite)
ürpertiler (plural)
ürperti (nominative singular)
ürpertiler (nominative plural)
ürpertiyi (accusative definite singular)
ürpertileri (accusative definite plural)
ürpertiye (dative singular)
ürpertilere (dative plural)
ürpertide (locative singular)
ürpertilerde (locative plural)
ürpertiden (ablative singular)
ürpertilerden (ablative plural)
ürpertinin (genitive singular)
ürpertilerin (genitive plural)
ürpertim (first-person nominative singular)
ürpertilerim (first-person nominative singular)
ürpertin (nominative second-person singular)
ürpertilerin (nominative second-person singular)
ürpertisi (nominative singular third-person)
ürpertileri (nominative singular third-person)
ürpertimiz (first-person nominative plural)
ürpertilerimiz (first-person nominative plural)
ürpertiniz (nominative plural second-person)
ürpertileriniz (nominative plural second-person)
ürpertileri (nominative plural third-person)
ürpertimi (accusative definite first-person singular)
ürpertilerimi (accusative definite first-person singular)
ürpertini (accusative definite second-person singular)
ürpertilerini (accusative definite second-person singular)
ürpertisini (accusative definite singular third-person)
ürpertilerini (accusative definite singular third-person)
ürpertimizi (accusative definite first-person plural)
ürpertilerimizi (accusative definite first-person plural)
ürpertinizi (accusative definite plural second-person)
ürpertilerinizi (accusative definite plural second-person)
ürpertilerini (accusative definite plural third-person)
ürpertime (dative first-person singular)
ürpertilerime (dative first-person singular)
ürpertine (dative second-person singular)
ürpertilerine (dative second-person singular)
ürpertisine (dative singular third-person)
ürpertilerine (dative singular third-person)
ürpertimize (dative first-person plural)
ürpertilerimize (dative first-person plural)
ürpertinize (dative plural second-person)
ürpertilerinize (dative plural second-person)
ürpertilerine (dative plural third-person)
ürpertimde (first-person locative singular)
ürpertilerimde (first-person locative singular)
ürpertinde (locative second-person singular)
ürpertilerinde (locative second-person singular)
ürpertisinde (locative singular third-person)
ürpertilerinde (locative singular third-person)
ürpertimizde (first-person locative plural)
ürpertilerimizde (first-person locative plural)
ürpertinizde (locative plural second-person)
ürpertilerinizde (locative plural second-person)
ürpertilerinde (locative plural third-person)
ürpertimden (ablative first-person singular)
ürpertilerimden (ablative first-person singular)
ürpertinden (ablative second-person singular)
ürpertilerinden (ablative second-person singular)
ürpertisinden (ablative singular third-person)
ürpertilerinden (ablative singular third-person)
ürpertimizden (ablative first-person plural)
ürpertilerimizden (ablative first-person plural)
ürpertinizden (ablative plural second-person)
ürpertilerinizden (ablative plural second-person)
ürpertilerinden (ablative plural third-person)
ürpertimin (first-person genitive singular)
ürpertilerimin (first-person genitive singular)
ürpertinin (genitive second-person singular)
ürpertilerinin (genitive second-person singular)
ürpertisinin (genitive singular third-person)
ürpertilerinin (genitive singular third-person)
ürpertimizin (first-person genitive plural)
ürpertilerimizin (first-person genitive plural)
ürpertinizin (genitive plural second-person)
ürpertilerinizin (genitive plural second-person)
ürpertilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اورپرمك (ürpermek, “for one's hair to stand on end”), from Proto-Turkic *ürper- (“for one's hair to stand on end”), from Proto-Turkic *ürüp (“raised, fluffy”) with the suffix -ar, morphologically ürper- + -ti.


karartı

head

karartı (definite accusative karartıyı, plural karartılar)

karartıyı (accusative definite)
karartılar (plural)
karartı (nominative singular)
karartılar (nominative plural)
karartıyı (accusative definite singular)
karartıları (accusative definite plural)
karartıya (dative singular)
karartılara (dative plural)
karartıda (locative singular)
karartılarda (locative plural)
karartıdan (ablative singular)
karartılardan (ablative plural)
karartının (genitive singular)
karartıların (genitive plural)
karartım (first-person nominative singular)
karartılarım (first-person nominative singular)
karartın (nominative second-person singular)
karartıların (nominative second-person singular)
karartısı (nominative singular third-person)
karartıları (nominative singular third-person)
karartımız (first-person nominative plural)
karartılarımız (first-person nominative plural)
karartınız (nominative plural second-person)
karartılarınız (nominative plural second-person)
karartıları (nominative plural third-person)
karartımı (accusative definite first-person singular)
karartılarımı (accusative definite first-person singular)
karartını (accusative definite second-person singular)
karartılarını (accusative definite second-person singular)
karartısını (accusative definite singular third-person)
karartılarını (accusative definite singular third-person)
karartımızı (accusative definite first-person plural)
karartılarımızı (accusative definite first-person plural)
karartınızı (accusative definite plural second-person)
karartılarınızı (accusative definite plural second-person)
karartılarını (accusative definite plural third-person)
karartıma (dative first-person singular)
karartılarıma (dative first-person singular)
karartına (dative second-person singular)
karartılarına (dative second-person singular)
karartısına (dative singular third-person)
karartılarına (dative singular third-person)
karartımıza (dative first-person plural)
karartılarımıza (dative first-person plural)
karartınıza (dative plural second-person)
karartılarınıza (dative plural second-person)
karartılarına (dative plural third-person)
karartımda (first-person locative singular)
karartılarımda (first-person locative singular)
karartında (locative second-person singular)
karartılarında (locative second-person singular)
karartısında (locative singular third-person)
karartılarında (locative singular third-person)
karartımızda (first-person locative plural)
karartılarımızda (first-person locative plural)
karartınızda (locative plural second-person)
karartılarınızda (locative plural second-person)
karartılarında (locative plural third-person)
karartımdan (ablative first-person singular)
karartılarımdan (ablative first-person singular)
karartından (ablative second-person singular)
karartılarından (ablative second-person singular)
karartısından (ablative singular third-person)
karartılarından (ablative singular third-person)
karartımızdan (ablative first-person plural)
karartılarımızdan (ablative first-person plural)
karartınızdan (ablative plural second-person)
karartılarınızdan (ablative plural second-person)
karartılarından (ablative plural third-person)
karartımın (first-person genitive singular)
karartılarımın (first-person genitive singular)
karartının (genitive second-person singular)
karartılarının (genitive second-person singular)
karartısının (genitive singular third-person)
karartılarının (genitive singular third-person)
karartımızın (first-person genitive plural)
karartılarımızın (first-person genitive plural)
karartınızın (genitive plural second-person)
karartılarınızın (genitive plural second-person)
karartılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قراردی (ḳarardı, ḳarartı, “any dark object seen, an obscuration”), from Ottoman Turkish قرارمق (ḳararmaḳ, “to become or appear black or dark, to become dusky, without light, to become overclouded”), from Ottoman Turkish قره (ḳara, “black, dark”), from Proto-Turkic *kara (“black, dark”), morphologically kara + -r- + -tı.


yağlıkçı

head

yağlıkçı (definite accusative yağlıkçıyı, plural yağlıkçıler)

yağlıkçıyı (accusative definite)
yağlıkçıler (plural)
yağlıkçı (nominative singular)
yağlıkçılar (nominative plural)
yağlıkçıyı (accusative definite singular)
yağlıkçıları (accusative definite plural)
yağlıkçıya (dative singular)
yağlıkçılara (dative plural)
yağlıkçıda (locative singular)
yağlıkçılarda (locative plural)
yağlıkçıdan (ablative singular)
yağlıkçılardan (ablative plural)
yağlıkçının (genitive singular)
yağlıkçıların (genitive plural)
yağlıkçım (first-person nominative singular)
yağlıkçılarım (first-person nominative singular)
yağlıkçın (nominative second-person singular)
yağlıkçıların (nominative second-person singular)
yağlıkçısı (nominative singular third-person)
yağlıkçıları (nominative singular third-person)
yağlıkçımız (first-person nominative plural)
yağlıkçılarımız (first-person nominative plural)
yağlıkçınız (nominative plural second-person)
yağlıkçılarınız (nominative plural second-person)
yağlıkçıları (nominative plural third-person)
yağlıkçımı (accusative definite first-person singular)
yağlıkçılarımı (accusative definite first-person singular)
yağlıkçını (accusative definite second-person singular)
yağlıkçılarını (accusative definite second-person singular)
yağlıkçısını (accusative definite singular third-person)
yağlıkçılarını (accusative definite singular third-person)
yağlıkçımızı (accusative definite first-person plural)
yağlıkçılarımızı (accusative definite first-person plural)
yağlıkçınızı (accusative definite plural second-person)
yağlıkçılarınızı (accusative definite plural second-person)
yağlıkçılarını (accusative definite plural third-person)
yağlıkçıma (dative first-person singular)
yağlıkçılarıma (dative first-person singular)
yağlıkçına (dative second-person singular)
yağlıkçılarına (dative second-person singular)
yağlıkçısına (dative singular third-person)
yağlıkçılarına (dative singular third-person)
yağlıkçımıza (dative first-person plural)
yağlıkçılarımıza (dative first-person plural)
yağlıkçınıza (dative plural second-person)
yağlıkçılarınıza (dative plural second-person)
yağlıkçılarına (dative plural third-person)
yağlıkçımda (first-person locative singular)
yağlıkçılarımda (first-person locative singular)
yağlıkçında (locative second-person singular)
yağlıkçılarında (locative second-person singular)
yağlıkçısında (locative singular third-person)
yağlıkçılarında (locative singular third-person)
yağlıkçımızda (first-person locative plural)
yağlıkçılarımızda (first-person locative plural)
yağlıkçınızda (locative plural second-person)
yağlıkçılarınızda (locative plural second-person)
yağlıkçılarında (locative plural third-person)
yağlıkçımdan (ablative first-person singular)
yağlıkçılarımdan (ablative first-person singular)
yağlıkçından (ablative second-person singular)
yağlıkçılarından (ablative second-person singular)
yağlıkçısından (ablative singular third-person)
yağlıkçılarından (ablative singular third-person)
yağlıkçımızdan (ablative first-person plural)
yağlıkçılarımızdan (ablative first-person plural)
yağlıkçınızdan (ablative plural second-person)
yağlıkçılarınızdan (ablative plural second-person)
yağlıkçılarından (ablative plural third-person)
yağlıkçımın (first-person genitive singular)
yağlıkçılarımın (first-person genitive singular)
yağlıkçının (genitive second-person singular)
yağlıkçılarının (genitive second-person singular)
yağlıkçısının (genitive singular third-person)
yağlıkçılarının (genitive singular third-person)
yağlıkçımızın (first-person genitive plural)
yağlıkçılarımızın (first-person genitive plural)
yağlıkçınızın (genitive plural second-person)
yağlıkçılarınızın (genitive plural second-person)
yağlıkçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یاغلقجی (yağlıkcı, “maker or seller of handkerchieves”), equivalent to yağlık (“handkerchief”) + -çı.

inh

manufacturer or seller of towels, bedsheets or laundry


tiksinti

head

tiksinti (definite accusative tiksintiyi, plural tiksintiler)

tiksintiyi (accusative definite)
tiksintiler (plural)
tiksinti (nominative singular)
tiksintiler (nominative plural)
tiksintiyi (accusative definite singular)
tiksintileri (accusative definite plural)
tiksintiye (dative singular)
tiksintilere (dative plural)
tiksintide (locative singular)
tiksintilerde (locative plural)
tiksintiden (ablative singular)
tiksintilerden (ablative plural)
tiksintinin (genitive singular)
tiksintilerin (genitive plural)
tiksintim (first-person nominative singular)
tiksintilerim (first-person nominative singular)
tiksintin (nominative second-person singular)
tiksintilerin (nominative second-person singular)
tiksintisi (nominative singular third-person)
tiksintileri (nominative singular third-person)
tiksintimiz (first-person nominative plural)
tiksintilerimiz (first-person nominative plural)
tiksintiniz (nominative plural second-person)
tiksintileriniz (nominative plural second-person)
tiksintileri (nominative plural third-person)
tiksintimi (accusative definite first-person singular)
tiksintilerimi (accusative definite first-person singular)
tiksintini (accusative definite second-person singular)
tiksintilerini (accusative definite second-person singular)
tiksintisini (accusative definite singular third-person)
tiksintilerini (accusative definite singular third-person)
tiksintimizi (accusative definite first-person plural)
tiksintilerimizi (accusative definite first-person plural)
tiksintinizi (accusative definite plural second-person)
tiksintilerinizi (accusative definite plural second-person)
tiksintilerini (accusative definite plural third-person)
tiksintime (dative first-person singular)
tiksintilerime (dative first-person singular)
tiksintine (dative second-person singular)
tiksintilerine (dative second-person singular)
tiksintisine (dative singular third-person)
tiksintilerine (dative singular third-person)
tiksintimize (dative first-person plural)
tiksintilerimize (dative first-person plural)
tiksintinize (dative plural second-person)
tiksintilerinize (dative plural second-person)
tiksintilerine (dative plural third-person)
tiksintimde (first-person locative singular)
tiksintilerimde (first-person locative singular)
tiksintinde (locative second-person singular)
tiksintilerinde (locative second-person singular)
tiksintisinde (locative singular third-person)
tiksintilerinde (locative singular third-person)
tiksintimizde (first-person locative plural)
tiksintilerimizde (first-person locative plural)
tiksintinizde (locative plural second-person)
tiksintilerinizde (locative plural second-person)
tiksintilerinde (locative plural third-person)
tiksintimden (ablative first-person singular)
tiksintilerimden (ablative first-person singular)
tiksintinden (ablative second-person singular)
tiksintilerinden (ablative second-person singular)
tiksintisinden (ablative singular third-person)
tiksintilerinden (ablative singular third-person)
tiksintimizden (ablative first-person plural)
tiksintilerimizden (ablative first-person plural)
tiksintinizden (ablative plural second-person)
tiksintilerinizden (ablative plural second-person)
tiksintilerinden (ablative plural third-person)
tiksintimin (first-person genitive singular)
tiksintilerimin (first-person genitive singular)
tiksintinin (genitive second-person singular)
tiksintilerinin (genitive second-person singular)
tiksintisinin (genitive singular third-person)
tiksintilerinin (genitive singular third-person)
tiksintimizin (first-person genitive plural)
tiksintilerimizin (first-person genitive plural)
tiksintinizin (genitive plural second-person)
tiksintilerinizin (genitive plural second-person)
tiksintilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تكسنمك (tiksinmek), from تتسنمك (titsinmek, “to be disgusted, to have a dislike or loathing”), morphologically tiksin- + -ti.


fısıltı

fısıltı (definite accusative fısıltıyı, plural fısıltılar)

fısıltıyı (accusative definite)
fısıltılar (plural)
fısıltı (nominative singular)
fısıltılar (nominative plural)
fısıltıyı (accusative definite singular)
fısıltıları (accusative definite plural)
fısıltıya (dative singular)
fısıltılara (dative plural)
fısıltıda (locative singular)
fısıltılarda (locative plural)
fısıltıdan (ablative singular)
fısıltılardan (ablative plural)
fısıltının (genitive singular)
fısıltıların (genitive plural)
fısıltım (first-person nominative singular)
fısıltılarım (first-person nominative singular)
fısıltın (nominative second-person singular)
fısıltıların (nominative second-person singular)
fısıltısı (nominative singular third-person)
fısıltıları (nominative singular third-person)
fısıltımız (first-person nominative plural)
fısıltılarımız (first-person nominative plural)
fısıltınız (nominative plural second-person)
fısıltılarınız (nominative plural second-person)
fısıltıları (nominative plural third-person)
fısıltımı (accusative definite first-person singular)
fısıltılarımı (accusative definite first-person singular)
fısıltını (accusative definite second-person singular)
fısıltılarını (accusative definite second-person singular)
fısıltısını (accusative definite singular third-person)
fısıltılarını (accusative definite singular third-person)
fısıltımızı (accusative definite first-person plural)
fısıltılarımızı (accusative definite first-person plural)
fısıltınızı (accusative definite plural second-person)
fısıltılarınızı (accusative definite plural second-person)
fısıltılarını (accusative definite plural third-person)
fısıltıma (dative first-person singular)
fısıltılarıma (dative first-person singular)
fısıltına (dative second-person singular)
fısıltılarına (dative second-person singular)
fısıltısına (dative singular third-person)
fısıltılarına (dative singular third-person)
fısıltımıza (dative first-person plural)
fısıltılarımıza (dative first-person plural)
fısıltınıza (dative plural second-person)
fısıltılarınıza (dative plural second-person)
fısıltılarına (dative plural third-person)
fısıltımda (first-person locative singular)
fısıltılarımda (first-person locative singular)
fısıltında (locative second-person singular)
fısıltılarında (locative second-person singular)
fısıltısında (locative singular third-person)
fısıltılarında (locative singular third-person)
fısıltımızda (first-person locative plural)
fısıltılarımızda (first-person locative plural)
fısıltınızda (locative plural second-person)
fısıltılarınızda (locative plural second-person)
fısıltılarında (locative plural third-person)
fısıltımdan (ablative first-person singular)
fısıltılarımdan (ablative first-person singular)
fısıltından (ablative second-person singular)
fısıltılarından (ablative second-person singular)
fısıltısından (ablative singular third-person)
fısıltılarından (ablative singular third-person)
fısıltımızdan (ablative first-person plural)
fısıltılarımızdan (ablative first-person plural)
fısıltınızdan (ablative plural second-person)
fısıltılarınızdan (ablative plural second-person)
fısıltılarından (ablative plural third-person)
fısıltımın (first-person genitive singular)
fısıltılarımın (first-person genitive singular)
fısıltının (genitive second-person singular)
fısıltılarının (genitive second-person singular)
fısıltısının (genitive singular third-person)
fısıltılarının (genitive singular third-person)
fısıltımızın (first-person genitive plural)
fısıltılarımızın (first-person genitive plural)
fısıltınızın (genitive plural second-person)
fısıltılarınızın (genitive plural second-person)
fısıltılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فصلدی (fıṣıldı, fıṣıltı, “whisper, whispering noise”), from Ottoman Turkish فص (fıṣ, “onomatopoeic for; whispering or soft hissing noise”), morphologically fıs + -ıl + -tı.

inh

fıṣıldı, fıṣıltı


yaşantı

head

yaşantı (definite accusative yaşantıyı, plural yaşantılar)

yaşantıyı (accusative definite)
yaşantılar (plural)
yaşantı (nominative singular)
yaşantılar (nominative plural)
yaşantıyı (accusative definite singular)
yaşantıları (accusative definite plural)
yaşantıya (dative singular)
yaşantılara (dative plural)
yaşantıda (locative singular)
yaşantılarda (locative plural)
yaşantıdan (ablative singular)
yaşantılardan (ablative plural)
yaşantının (genitive singular)
yaşantıların (genitive plural)
yaşantım (first-person nominative singular)
yaşantılarım (first-person nominative singular)
yaşantın (nominative second-person singular)
yaşantıların (nominative second-person singular)
yaşantısı (nominative singular third-person)
yaşantıları (nominative singular third-person)
yaşantımız (first-person nominative plural)
yaşantılarımız (first-person nominative plural)
yaşantınız (nominative plural second-person)
yaşantılarınız (nominative plural second-person)
yaşantıları (nominative plural third-person)
yaşantımı (accusative definite first-person singular)
yaşantılarımı (accusative definite first-person singular)
yaşantını (accusative definite second-person singular)
yaşantılarını (accusative definite second-person singular)
yaşantısını (accusative definite singular third-person)
yaşantılarını (accusative definite singular third-person)
yaşantımızı (accusative definite first-person plural)
yaşantılarımızı (accusative definite first-person plural)
yaşantınızı (accusative definite plural second-person)
yaşantılarınızı (accusative definite plural second-person)
yaşantılarını (accusative definite plural third-person)
yaşantıma (dative first-person singular)
yaşantılarıma (dative first-person singular)
yaşantına (dative second-person singular)
yaşantılarına (dative second-person singular)
yaşantısına (dative singular third-person)
yaşantılarına (dative singular third-person)
yaşantımıza (dative first-person plural)
yaşantılarımıza (dative first-person plural)
yaşantınıza (dative plural second-person)
yaşantılarınıza (dative plural second-person)
yaşantılarına (dative plural third-person)
yaşantımda (first-person locative singular)
yaşantılarımda (first-person locative singular)
yaşantında (locative second-person singular)
yaşantılarında (locative second-person singular)
yaşantısında (locative singular third-person)
yaşantılarında (locative singular third-person)
yaşantımızda (first-person locative plural)
yaşantılarımızda (first-person locative plural)
yaşantınızda (locative plural second-person)
yaşantılarınızda (locative plural second-person)
yaşantılarında (locative plural third-person)
yaşantımdan (ablative first-person singular)
yaşantılarımdan (ablative first-person singular)
yaşantından (ablative second-person singular)
yaşantılarından (ablative second-person singular)
yaşantısından (ablative singular third-person)
yaşantılarından (ablative singular third-person)
yaşantımızdan (ablative first-person plural)
yaşantılarımızdan (ablative first-person plural)
yaşantınızdan (ablative plural second-person)
yaşantılarınızdan (ablative plural second-person)
yaşantılarından (ablative plural third-person)
yaşantımın (first-person genitive singular)
yaşantılarımın (first-person genitive singular)
yaşantının (genitive second-person singular)
yaşantılarının (genitive second-person singular)
yaşantısının (genitive singular third-person)
yaşantılarının (genitive singular third-person)
yaşantımızın (first-person genitive plural)
yaşantılarımızın (first-person genitive plural)
yaşantınızın (genitive plural second-person)
yaşantılarınızın (genitive plural second-person)
yaşantılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یاشامق (yašamaḳ, “to live, to endure”), from Proto-Turkic *yaša- (“to sprout, to come alive, to be alive”) morphologically yaşa- + -n + -tı.

inh

Personal impressions of what one lives through; experience.


orantı

head

orantı (definite accusative orantıyı, plural orantılar)

orantıyı (accusative definite)
orantılar (plural)
orantı (nominative singular)
orantılar (nominative plural)
orantıyı (accusative definite singular)
orantıları (accusative definite plural)
orantıya (dative singular)
orantılara (dative plural)
orantıda (locative singular)
orantılarda (locative plural)
orantıdan (ablative singular)
orantılardan (ablative plural)
orantının (genitive singular)
orantıların (genitive plural)
orantım (first-person nominative singular)
orantılarım (first-person nominative singular)
orantın (nominative second-person singular)
orantıların (nominative second-person singular)
orantısı (nominative singular third-person)
orantıları (nominative singular third-person)
orantımız (first-person nominative plural)
orantılarımız (first-person nominative plural)
orantınız (nominative plural second-person)
orantılarınız (nominative plural second-person)
orantıları (nominative plural third-person)
orantımı (accusative definite first-person singular)
orantılarımı (accusative definite first-person singular)
orantını (accusative definite second-person singular)
orantılarını (accusative definite second-person singular)
orantısını (accusative definite singular third-person)
orantılarını (accusative definite singular third-person)
orantımızı (accusative definite first-person plural)
orantılarımızı (accusative definite first-person plural)
orantınızı (accusative definite plural second-person)
orantılarınızı (accusative definite plural second-person)
orantılarını (accusative definite plural third-person)
orantıma (dative first-person singular)
orantılarıma (dative first-person singular)
orantına (dative second-person singular)
orantılarına (dative second-person singular)
orantısına (dative singular third-person)
orantılarına (dative singular third-person)
orantımıza (dative first-person plural)
orantılarımıza (dative first-person plural)
orantınıza (dative plural second-person)
orantılarınıza (dative plural second-person)
orantılarına (dative plural third-person)
orantımda (first-person locative singular)
orantılarımda (first-person locative singular)
orantında (locative second-person singular)
orantılarında (locative second-person singular)
orantısında (locative singular third-person)
orantılarında (locative singular third-person)
orantımızda (first-person locative plural)
orantılarımızda (first-person locative plural)
orantınızda (locative plural second-person)
orantılarınızda (locative plural second-person)
orantılarında (locative plural third-person)
orantımdan (ablative first-person singular)
orantılarımdan (ablative first-person singular)
orantından (ablative second-person singular)
orantılarından (ablative second-person singular)
orantısından (ablative singular third-person)
orantılarından (ablative singular third-person)
orantımızdan (ablative first-person plural)
orantılarımızdan (ablative first-person plural)
orantınızdan (ablative plural second-person)
orantılarınızdan (ablative plural second-person)
orantılarından (ablative plural third-person)
orantımın (first-person genitive singular)
orantılarımın (first-person genitive singular)
orantının (genitive second-person singular)
orantılarının (genitive second-person singular)
orantısının (genitive singular third-person)
orantılarının (genitive singular third-person)
orantımızın (first-person genitive plural)
orantılarımızın (first-person genitive plural)
orantınızın (genitive plural second-person)
orantılarınızın (genitive plural second-person)
orantılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوران (oran, “measure, proportion, moderation”), shares common origins with Proto-Turkic *orum (“cut, cutting, tuft”), from Proto-Turkic *or- (“to mow”), morphologically oran + -tı.


dümenci

head

dümenci (definite accusative dümenciyi, plural dümenciler)

dümenciyi (accusative definite)
dümenciler (plural)
dümenci (nominative singular)
dümenciler (nominative plural)
dümenciyi (accusative definite singular)
dümencileri (accusative definite plural)
dümenciye (dative singular)
dümencilere (dative plural)
dümencide (locative singular)
dümencilerde (locative plural)
dümenciden (ablative singular)
dümencilerden (ablative plural)
dümencinin (genitive singular)
dümencilerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish دومنجی (dümenci), by surface analysis, dümen + -ci.

(nautical) helmsman (a member of a ship's crew who is responsible for steering)


meful

meful (definite accusative mefulü, plural mefuller)

mefulü (accusative definite)
mefuller (plural)
meful (nominative singular)
mefuller (nominative plural)
mefulü (accusative definite singular)
mefulleri (accusative definite plural)
mefule (dative singular)
mefullere (dative plural)
mefulde (locative singular)
mefullerde (locative plural)
mefulden (ablative singular)
mefullerden (ablative plural)
mefulün (genitive singular)
mefullerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish مفعول (mef'ul), from Arabic مَفْعُول (mafʕūl).


infial

infial (definite accusative infiali, plural infialler)

infiali (accusative definite)
infialler (plural)
infial (nominative singular)
infialler (nominative plural)
infiali (accusative definite singular)
infialleri (accusative definite plural)
infiale (dative singular)
infiallere (dative plural)
infialde (locative singular)
infiallerde (locative plural)
infialden (ablative singular)
infiallerden (ablative plural)
infialin (genitive singular)
infiallerin (genitive plural)
infialim (first-person nominative singular)
infiallerim (first-person nominative singular)
infialin (nominative second-person singular)
infiallerin (nominative second-person singular)
infiali (nominative singular third-person)
infialleri (nominative singular third-person)
infialimiz (first-person nominative plural)
infiallerimiz (first-person nominative plural)
infialiniz (nominative plural second-person)
infialleriniz (nominative plural second-person)
infialleri (nominative plural third-person)
infialimi (accusative definite first-person singular)
infiallerimi (accusative definite first-person singular)
infialini (accusative definite second-person singular)
infiallerini (accusative definite second-person singular)
infialini (accusative definite singular third-person)
infiallerini (accusative definite singular third-person)
infialimizi (accusative definite first-person plural)
infiallerimizi (accusative definite first-person plural)
infialinizi (accusative definite plural second-person)
infiallerinizi (accusative definite plural second-person)
infiallerini (accusative definite plural third-person)
infialime (dative first-person singular)
infiallerime (dative first-person singular)
infialine (dative second-person singular)
infiallerine (dative second-person singular)
infialine (dative singular third-person)
infiallerine (dative singular third-person)
infialimize (dative first-person plural)
infiallerimize (dative first-person plural)
infialinize (dative plural second-person)
infiallerinize (dative plural second-person)
infiallerine (dative plural third-person)
infialimde (first-person locative singular)
infiallerimde (first-person locative singular)
infialinde (locative second-person singular)
infiallerinde (locative second-person singular)
infialinde (locative singular third-person)
infiallerinde (locative singular third-person)
infialimizde (first-person locative plural)
infiallerimizde (first-person locative plural)
infialinizde (locative plural second-person)
infiallerinizde (locative plural second-person)
infiallerinde (locative plural third-person)
infialimden (ablative first-person singular)
infiallerimden (ablative first-person singular)
infialinden (ablative second-person singular)
infiallerinden (ablative second-person singular)
infialinden (ablative singular third-person)
infiallerinden (ablative singular third-person)
infialimizden (ablative first-person plural)
infiallerimizden (ablative first-person plural)
infialinizden (ablative plural second-person)
infiallerinizden (ablative plural second-person)
infiallerinden (ablative plural third-person)
infialimin (first-person genitive singular)
infiallerimin (first-person genitive singular)
infialinin (genitive second-person singular)
infiallerinin (genitive second-person singular)
infialinin (genitive singular third-person)
infiallerinin (genitive singular third-person)
infialimizin (first-person genitive plural)
infiallerimizin (first-person genitive plural)
infialinizin (genitive plural second-person)
infiallerinizin (genitive plural second-person)
infiallerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انفعال (infi'al), from Arabic اِنْفِعَال (infiʕāl).


bağıntı

bağıntı (definite accusative bağıntıyı, plural bağıntılar)

bağıntıyı (accusative definite)
bağıntılar (plural)
bağıntı (nominative singular)
bağıntılar (nominative plural)
bağıntıyı (accusative definite singular)
bağıntıları (accusative definite plural)
bağıntıya (dative singular)
bağıntılara (dative plural)
bağıntıda (locative singular)
bağıntılarda (locative plural)
bağıntıdan (ablative singular)
bağıntılardan (ablative plural)
bağıntının (genitive singular)
bağıntıların (genitive plural)
bağıntım (first-person nominative singular)
bağıntılarım (first-person nominative singular)
bağıntın (nominative second-person singular)
bağıntıların (nominative second-person singular)
bağıntısı (nominative singular third-person)
bağıntıları (nominative singular third-person)
bağıntımız (first-person nominative plural)
bağıntılarımız (first-person nominative plural)
bağıntınız (nominative plural second-person)
bağıntılarınız (nominative plural second-person)
bağıntıları (nominative plural third-person)
bağıntımı (accusative definite first-person singular)
bağıntılarımı (accusative definite first-person singular)
bağıntını (accusative definite second-person singular)
bağıntılarını (accusative definite second-person singular)
bağıntısını (accusative definite singular third-person)
bağıntılarını (accusative definite singular third-person)
bağıntımızı (accusative definite first-person plural)
bağıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
bağıntınızı (accusative definite plural second-person)
bağıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
bağıntılarını (accusative definite plural third-person)
bağıntıma (dative first-person singular)
bağıntılarıma (dative first-person singular)
bağıntına (dative second-person singular)
bağıntılarına (dative second-person singular)
bağıntısına (dative singular third-person)
bağıntılarına (dative singular third-person)
bağıntımıza (dative first-person plural)
bağıntılarımıza (dative first-person plural)
bağıntınıza (dative plural second-person)
bağıntılarınıza (dative plural second-person)
bağıntılarına (dative plural third-person)
bağıntımda (first-person locative singular)
bağıntılarımda (first-person locative singular)
bağıntında (locative second-person singular)
bağıntılarında (locative second-person singular)
bağıntısında (locative singular third-person)
bağıntılarında (locative singular third-person)
bağıntımızda (first-person locative plural)
bağıntılarımızda (first-person locative plural)
bağıntınızda (locative plural second-person)
bağıntılarınızda (locative plural second-person)
bağıntılarında (locative plural third-person)
bağıntımdan (ablative first-person singular)
bağıntılarımdan (ablative first-person singular)
bağıntından (ablative second-person singular)
bağıntılarından (ablative second-person singular)
bağıntısından (ablative singular third-person)
bağıntılarından (ablative singular third-person)
bağıntımızdan (ablative first-person plural)
bağıntılarımızdan (ablative first-person plural)
bağıntınızdan (ablative plural second-person)
bağıntılarınızdan (ablative plural second-person)
bağıntılarından (ablative plural third-person)
bağıntımın (first-person genitive singular)
bağıntılarımın (first-person genitive singular)
bağıntının (genitive second-person singular)
bağıntılarının (genitive second-person singular)
bağıntısının (genitive singular third-person)
bağıntılarının (genitive singular third-person)
bağıntımızın (first-person genitive plural)
bağıntılarımızın (first-person genitive plural)
bağıntınızın (genitive plural second-person)
bağıntılarınızın (genitive plural second-person)
bağıntılarının (genitive plural third-person)

The connection that mutually connects two or more things; correlation, relation.

(biology, geology, philosophy) correlation


ilinti

ilinti (definite accusative ilintiyi, plural ilintiler)

ilintiyi (accusative definite)
ilintiler (plural)
ilinti (nominative singular)
ilintilar (nominative plural)
ilintiyı (accusative definite singular)
ilintiları (accusative definite plural)
ilintiya (dative singular)
ilintilara (dative plural)
ilintida (locative singular)
ilintilarda (locative plural)
ilintidan (ablative singular)
ilintilardan (ablative plural)
ilintinın (genitive singular)
ilintiların (genitive plural)
ilintim (first-person nominative singular)
ilintilarım (first-person nominative singular)
ilintin (nominative second-person singular)
ilintiların (nominative second-person singular)
ilintisı (nominative singular third-person)
ilintiları (nominative singular third-person)
ilintimız (first-person nominative plural)
ilintilarımız (first-person nominative plural)
ilintinız (nominative plural second-person)
ilintilarınız (nominative plural second-person)
ilintiları (nominative plural third-person)
ilintimı (accusative definite first-person singular)
ilintilarımı (accusative definite first-person singular)
ilintinı (accusative definite second-person singular)
ilintilarını (accusative definite second-person singular)
ilintisını (accusative definite singular third-person)
ilintilarını (accusative definite singular third-person)
ilintimızı (accusative definite first-person plural)
ilintilarımızı (accusative definite first-person plural)
ilintinızı (accusative definite plural second-person)
ilintilarınızı (accusative definite plural second-person)
ilintilarını (accusative definite plural third-person)
ilintima (dative first-person singular)
ilintilarıma (dative first-person singular)
ilintina (dative second-person singular)
ilintilarına (dative second-person singular)
ilintisına (dative singular third-person)
ilintilarına (dative singular third-person)
ilintimıza (dative first-person plural)
ilintilarımıza (dative first-person plural)
ilintinıza (dative plural second-person)
ilintilarınıza (dative plural second-person)
ilintilarına (dative plural third-person)
ilintimda (first-person locative singular)
ilintilarımda (first-person locative singular)
ilintinda (locative second-person singular)
ilintilarında (locative second-person singular)
ilintisında (locative singular third-person)
ilintilarında (locative singular third-person)
ilintimızda (first-person locative plural)
ilintilarımızda (first-person locative plural)
ilintinızda (locative plural second-person)
ilintilarınızda (locative plural second-person)
ilintilarında (locative plural third-person)
ilintimdan (ablative first-person singular)
ilintilarımdan (ablative first-person singular)
ilintindan (ablative second-person singular)
ilintilarından (ablative second-person singular)
ilintisından (ablative singular third-person)
ilintilarından (ablative singular third-person)
ilintimızdan (ablative first-person plural)
ilintilarımızdan (ablative first-person plural)
ilintinızdan (ablative plural second-person)
ilintilarınızdan (ablative plural second-person)
ilintilarından (ablative plural third-person)
ilintimın (first-person genitive singular)
ilintilarımın (first-person genitive singular)
ilintinın (genitive second-person singular)
ilintilarının (genitive second-person singular)
ilintisının (genitive singular third-person)
ilintilarının (genitive singular third-person)
ilintimızın (first-person genitive plural)
ilintilarımızın (first-person genitive plural)
ilintinızın (genitive plural second-person)
ilintilarınızın (genitive plural second-person)
ilintilarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ایلمك (ilmek, “to baste, to sew slightly, to fasten with a loop”), from Proto-Turkic *il- (“to stick to, to hold, to catch”), morphologically il- + -in + -ti.

inh

The relevance between two things; relation.

(colloquial, figurative, rare) distress, disappointment


fahrenhayt

head

fahrenhayt (definite accusative fahrenhaytı, uncountable)

fahrenhaytı (accusative definite)
fahrenhayt (nominative singular)
fahrenhaytlar (nominative plural)
fahrenhaytı (accusative definite singular)
fahrenhaytları (accusative definite plural)
fahrenhayta (dative singular)
fahrenhaytlara (dative plural)
fahrenhaytta (locative singular)
fahrenhaytlarda (locative plural)
fahrenhayttan (ablative singular)
fahrenhaytlardan (ablative plural)
fahrenhaytın (genitive singular)
fahrenhaytların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish (first attested in 1831), from German Fahrenheit.


sığıntı

sığıntı (definite accusative sığıntıyı, plural sığıntılar)

sığıntıyı (accusative definite)
sığıntılar (plural)
sığıntı (nominative singular)
sığıntılar (nominative plural)
sığıntıyı (accusative definite singular)
sığıntıları (accusative definite plural)
sığıntıya (dative singular)
sığıntılara (dative plural)
sığıntıda (locative singular)
sığıntılarda (locative plural)
sığıntıdan (ablative singular)
sığıntılardan (ablative plural)
sığıntının (genitive singular)
sığıntıların (genitive plural)
sığıntım (first-person nominative singular)
sığıntılarım (first-person nominative singular)
sığıntın (nominative second-person singular)
sığıntıların (nominative second-person singular)
sığıntısı (nominative singular third-person)
sığıntıları (nominative singular third-person)
sığıntımız (first-person nominative plural)
sığıntılarımız (first-person nominative plural)
sığıntınız (nominative plural second-person)
sığıntılarınız (nominative plural second-person)
sığıntıları (nominative plural third-person)
sığıntımı (accusative definite first-person singular)
sığıntılarımı (accusative definite first-person singular)
sığıntını (accusative definite second-person singular)
sığıntılarını (accusative definite second-person singular)
sığıntısını (accusative definite singular third-person)
sığıntılarını (accusative definite singular third-person)
sığıntımızı (accusative definite first-person plural)
sığıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
sığıntınızı (accusative definite plural second-person)
sığıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
sığıntılarını (accusative definite plural third-person)
sığıntıma (dative first-person singular)
sığıntılarıma (dative first-person singular)
sığıntına (dative second-person singular)
sığıntılarına (dative second-person singular)
sığıntısına (dative singular third-person)
sığıntılarına (dative singular third-person)
sığıntımıza (dative first-person plural)
sığıntılarımıza (dative first-person plural)
sığıntınıza (dative plural second-person)
sığıntılarınıza (dative plural second-person)
sığıntılarına (dative plural third-person)
sığıntımda (first-person locative singular)
sığıntılarımda (first-person locative singular)
sığıntında (locative second-person singular)
sığıntılarında (locative second-person singular)
sığıntısında (locative singular third-person)
sığıntılarında (locative singular third-person)
sığıntımızda (first-person locative plural)
sığıntılarımızda (first-person locative plural)
sığıntınızda (locative plural second-person)
sığıntılarınızda (locative plural second-person)
sığıntılarında (locative plural third-person)
sığıntımdan (ablative first-person singular)
sığıntılarımdan (ablative first-person singular)
sığıntından (ablative second-person singular)
sığıntılarından (ablative second-person singular)
sığıntısından (ablative singular third-person)
sığıntılarından (ablative singular third-person)
sığıntımızdan (ablative first-person plural)
sığıntılarımızdan (ablative first-person plural)
sığıntınızdan (ablative plural second-person)
sığıntılarınızdan (ablative plural second-person)
sığıntılarından (ablative plural third-person)
sığıntımın (first-person genitive singular)
sığıntılarımın (first-person genitive singular)
sığıntının (genitive second-person singular)
sığıntılarının (genitive second-person singular)
sığıntısının (genitive singular third-person)
sığıntılarının (genitive singular third-person)
sığıntımızın (first-person genitive plural)
sığıntılarımızın (first-person genitive plural)
sığıntınızın (genitive plural second-person)
sığıntılarınızın (genitive plural second-person)
sığıntılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صیغنمق (sıġınmaḳ, “to squeeze one's self into a narrow place, to take shelter in, to take refuge with”), from Ottoman Turkish صیغمق (sıġmaḳ, “to go in to be held and contained in a space or place”), from Proto-Turkic *sıġ- (“to fit, to conform by being squeezed”), morphologically sığ- + -ın + -tı.

inh

(derogatory) A person who is made to feel their stay is too much, whose presence is deemed unwelcome or unnecessary; freeloader, free rider or fifth wheel.


kuruntu

head

kuruntu (definite accusative kuruntuyu, plural kuruntular)

kuruntuyu (accusative definite)
kuruntular (plural)
kuruntu (nominative singular)
kuruntular (nominative plural)
kuruntuyu (accusative definite singular)
kuruntuları (accusative definite plural)
kuruntuya (dative singular)
kuruntulara (dative plural)
kuruntuda (locative singular)
kuruntularda (locative plural)
kuruntudan (ablative singular)
kuruntulardan (ablative plural)
kuruntunun (genitive singular)
kuruntuların (genitive plural)
kuruntum (first-person nominative singular)
kuruntularım (first-person nominative singular)
kuruntun (nominative second-person singular)
kuruntuların (nominative second-person singular)
kuruntusu (nominative singular third-person)
kuruntuları (nominative singular third-person)
kuruntumuz (first-person nominative plural)
kuruntularımız (first-person nominative plural)
kuruntunuz (nominative plural second-person)
kuruntularınız (nominative plural second-person)
kuruntuları (nominative plural third-person)
kuruntumu (accusative definite first-person singular)
kuruntularımı (accusative definite first-person singular)
kuruntunu (accusative definite second-person singular)
kuruntularını (accusative definite second-person singular)
kuruntusunu (accusative definite singular third-person)
kuruntularını (accusative definite singular third-person)
kuruntumuzu (accusative definite first-person plural)
kuruntularımızı (accusative definite first-person plural)
kuruntunuzu (accusative definite plural second-person)
kuruntularınızı (accusative definite plural second-person)
kuruntularını (accusative definite plural third-person)
kuruntuma (dative first-person singular)
kuruntularıma (dative first-person singular)
kuruntuna (dative second-person singular)
kuruntularına (dative second-person singular)
kuruntusuna (dative singular third-person)
kuruntularına (dative singular third-person)
kuruntumuza (dative first-person plural)
kuruntularımıza (dative first-person plural)
kuruntunuza (dative plural second-person)
kuruntularınıza (dative plural second-person)
kuruntularına (dative plural third-person)
kuruntumda (first-person locative singular)
kuruntularımda (first-person locative singular)
kuruntunda (locative second-person singular)
kuruntularında (locative second-person singular)
kuruntusunda (locative singular third-person)
kuruntularında (locative singular third-person)
kuruntumuzda (first-person locative plural)
kuruntularımızda (first-person locative plural)
kuruntunuzda (locative plural second-person)
kuruntularınızda (locative plural second-person)
kuruntularında (locative plural third-person)
kuruntumdan (ablative first-person singular)
kuruntularımdan (ablative first-person singular)
kuruntundan (ablative second-person singular)
kuruntularından (ablative second-person singular)
kuruntusundan (ablative singular third-person)
kuruntularından (ablative singular third-person)
kuruntumuzdan (ablative first-person plural)
kuruntularımızdan (ablative first-person plural)
kuruntunuzdan (ablative plural second-person)
kuruntularınızdan (ablative plural second-person)
kuruntularından (ablative plural third-person)
kuruntumun (first-person genitive singular)
kuruntularımın (first-person genitive singular)
kuruntunun (genitive second-person singular)
kuruntularının (genitive second-person singular)
kuruntusunun (genitive singular third-person)
kuruntularının (genitive singular third-person)
kuruntumuzun (first-person genitive plural)
kuruntularımızın (first-person genitive plural)
kuruntunuzun (genitive plural second-person)
kuruntularınızın (genitive plural second-person)
kuruntularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قورندی (ḳurundu, ḳuruntu, “any wild fancy taken into the head”), from Ottoman Turkish قورمق (ḳurmaḳ, “to establish, to organize, to set, to form, to take strange mad fancies into one's head”), from Proto-Turkic *kur- (“to set up, to draw (a bowstring)”), morphologically kur- + -un + -tu.

inh

False and unfounded thought, unduly worry that something sinister is about to happen; imagination, delusion, fancy, foreboding.


kömürcü

head

kömürcü (definite accusative kömürcüyü, plural kömürcüler)

kömürcüyü (accusative definite)
kömürcüler (plural)
kömürcü (nominative singular)
kömürcüler (nominative plural)
kömürcüyü (accusative definite singular)
kömürcüleri (accusative definite plural)
kömürcüye (dative singular)
kömürcülere (dative plural)
kömürcüde (locative singular)
kömürcülerde (locative plural)
kömürcüden (ablative singular)
kömürcülerden (ablative plural)
kömürcünün (genitive singular)
kömürcülerin (genitive plural)
kömürcüm (first-person nominative singular)
kömürcülerim (first-person nominative singular)
kömürcün (nominative second-person singular)
kömürcülerin (nominative second-person singular)
kömürcüsü (nominative singular third-person)
kömürcüleri (nominative singular third-person)
kömürcümüz (first-person nominative plural)
kömürcülerimiz (first-person nominative plural)
kömürcünüz (nominative plural second-person)
kömürcüleriniz (nominative plural second-person)
kömürcüleri (nominative plural third-person)
kömürcümü (accusative definite first-person singular)
kömürcülerimi (accusative definite first-person singular)
kömürcünü (accusative definite second-person singular)
kömürcülerini (accusative definite second-person singular)
kömürcüsünü (accusative definite singular third-person)
kömürcülerini (accusative definite singular third-person)
kömürcümüzü (accusative definite first-person plural)
kömürcülerimizi (accusative definite first-person plural)
kömürcünüzü (accusative definite plural second-person)
kömürcülerinizi (accusative definite plural second-person)
kömürcülerini (accusative definite plural third-person)
kömürcüme (dative first-person singular)
kömürcülerime (dative first-person singular)
kömürcüne (dative second-person singular)
kömürcülerine (dative second-person singular)
kömürcüsüne (dative singular third-person)
kömürcülerine (dative singular third-person)
kömürcümüze (dative first-person plural)
kömürcülerimize (dative first-person plural)
kömürcünüze (dative plural second-person)
kömürcülerinize (dative plural second-person)
kömürcülerine (dative plural third-person)
kömürcümde (first-person locative singular)
kömürcülerimde (first-person locative singular)
kömürcünde (locative second-person singular)
kömürcülerinde (locative second-person singular)
kömürcüsünde (locative singular third-person)
kömürcülerinde (locative singular third-person)
kömürcümüzde (first-person locative plural)
kömürcülerimizde (first-person locative plural)
kömürcünüzde (locative plural second-person)
kömürcülerinizde (locative plural second-person)
kömürcülerinde (locative plural third-person)
kömürcümden (ablative first-person singular)
kömürcülerimden (ablative first-person singular)
kömürcünden (ablative second-person singular)
kömürcülerinden (ablative second-person singular)
kömürcüsünden (ablative singular third-person)
kömürcülerinden (ablative singular third-person)
kömürcümüzden (ablative first-person plural)
kömürcülerimizden (ablative first-person plural)
kömürcünüzden (ablative plural second-person)
kömürcülerinizden (ablative plural second-person)
kömürcülerinden (ablative plural third-person)
kömürcümün (first-person genitive singular)
kömürcülerimin (first-person genitive singular)
kömürcünün (genitive second-person singular)
kömürcülerinin (genitive second-person singular)
kömürcüsünün (genitive singular third-person)
kömürcülerinin (genitive singular third-person)
kömürcümüzün (first-person genitive plural)
kömürcülerimizin (first-person genitive plural)
kömürcünüzün (genitive plural second-person)
kömürcülerinizin (genitive plural second-person)
kömürcülerinin (genitive plural third-person)
kömürcüyüm (first-person singular)
kömürcülerim (first-person singular)
kömürcüsün (second-person singular)
kömürcülersin (second-person singular)
kömürcü (singular third-person)
kömürcüdür (singular third-person)
kömürcüler (singular third-person)
kömürcülerdir (singular third-person)
kömürcüyüz (first-person plural)
kömürcüleriz (first-person plural)
kömürcüsünüz (plural second-person)
kömürcülersiniz (plural second-person)
kömürcüler (plural third-person)
kömürcülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كومورجی (kömürcü, “charcoal burner or dealer”), equivalent to kömür (“coal”) + -cü.

inh

person who throws or carries coal in a furnace


saç ekim

head

saç ekim (definite accusative saç ekimi, plural saç ekimler)

saç ekimi (accusative definite)
saç ekimler (plural)
saç ekim (nominative singular)
saç ekimler (nominative plural)
saç ekimi (accusative definite singular)
saç ekimleri (accusative definite plural)
saç ekime (dative singular)
saç ekimlere (dative plural)
saç ekimde (locative singular)
saç ekimlerde (locative plural)
saç ekimden (ablative singular)
saç ekimlerden (ablative plural)
saç ekimin (genitive singular)
saç ekimlerin (genitive plural)
saç ekimim (first-person nominative singular)
saç ekimlerim (first-person nominative singular)
saç ekimin (nominative second-person singular)
saç ekimlerin (nominative second-person singular)
saç ekimi (nominative singular third-person)
saç ekimleri (nominative singular third-person)
saç ekimimiz (first-person nominative plural)
saç ekimlerimiz (first-person nominative plural)
saç ekiminiz (nominative plural second-person)
saç ekimleriniz (nominative plural second-person)
saç ekimleri (nominative plural third-person)
saç ekimimi (accusative definite first-person singular)
saç ekimlerimi (accusative definite first-person singular)
saç ekimini (accusative definite second-person singular)
saç ekimlerini (accusative definite second-person singular)
saç ekimini (accusative definite singular third-person)
saç ekimlerini (accusative definite singular third-person)
saç ekimimizi (accusative definite first-person plural)
saç ekimlerimizi (accusative definite first-person plural)
saç ekiminizi (accusative definite plural second-person)
saç ekimlerinizi (accusative definite plural second-person)
saç ekimlerini (accusative definite plural third-person)
saç ekimime (dative first-person singular)
saç ekimlerime (dative first-person singular)
saç ekimine (dative second-person singular)
saç ekimlerine (dative second-person singular)
saç ekimine (dative singular third-person)
saç ekimlerine (dative singular third-person)
saç ekimimize (dative first-person plural)
saç ekimlerimize (dative first-person plural)
saç ekiminize (dative plural second-person)
saç ekimlerinize (dative plural second-person)
saç ekimlerine (dative plural third-person)
saç ekimimde (first-person locative singular)
saç ekimlerimde (first-person locative singular)
saç ekiminde (locative second-person singular)
saç ekimlerinde (locative second-person singular)
saç ekiminde (locative singular third-person)
saç ekimlerinde (locative singular third-person)
saç ekimimizde (first-person locative plural)
saç ekimlerimizde (first-person locative plural)
saç ekiminizde (locative plural second-person)
saç ekimlerinizde (locative plural second-person)
saç ekimlerinde (locative plural third-person)
saç ekimimden (ablative first-person singular)
saç ekimlerimden (ablative first-person singular)
saç ekiminden (ablative second-person singular)
saç ekimlerinden (ablative second-person singular)
saç ekiminden (ablative singular third-person)
saç ekimlerinden (ablative singular third-person)
saç ekimimizden (ablative first-person plural)
saç ekimlerimizden (ablative first-person plural)
saç ekiminizden (ablative plural second-person)
saç ekimlerinizden (ablative plural second-person)
saç ekimlerinden (ablative plural third-person)
saç ekimimin (first-person genitive singular)
saç ekimlerimin (first-person genitive singular)
saç ekiminin (genitive second-person singular)
saç ekimlerinin (genitive second-person singular)
saç ekiminin (genitive singular third-person)
saç ekimlerinin (genitive singular third-person)
saç ekimimizin (first-person genitive plural)
saç ekimlerimizin (first-person genitive plural)
saç ekiminizin (genitive plural second-person)
saç ekimlerinizin (genitive plural second-person)
saç ekimlerinin (genitive plural third-person)

Bu tür yerlerde yapılan saç ekimler kişiye telafisi çok zor zararlar veriyor.

Hair transplantations done in these kind of places harm the person nearly irreversibly.


mihenk

mihenk (definite accusative mihenği, plural mihenkler)

mihenği (accusative definite)
mihenkler (plural)
mihenk (nominative singular)
mihenkler (nominative plural)
mihenği (accusative definite singular)
mihenkleri (accusative definite plural)
mihenğe (dative singular)
mihenklere (dative plural)
mihenkte (locative singular)
mihenklerde (locative plural)
mihenkten (ablative singular)
mihenklerden (ablative plural)
mihenğin (genitive singular)
mihenklerin (genitive plural)
mihenğim (first-person nominative singular)
mihenklerim (first-person nominative singular)
mihenğin (nominative second-person singular)
mihenklerin (nominative second-person singular)
mihenği (nominative singular third-person)
mihenkleri (nominative singular third-person)
mihenğimiz (first-person nominative plural)
mihenklerimiz (first-person nominative plural)
mihenğiniz (nominative plural second-person)
mihenkleriniz (nominative plural second-person)
mihenkleri (nominative plural third-person)
mihenğimi (accusative definite first-person singular)
mihenklerimi (accusative definite first-person singular)
mihenğini (accusative definite second-person singular)
mihenklerini (accusative definite second-person singular)
mihenğini (accusative definite singular third-person)
mihenklerini (accusative definite singular third-person)
mihenğimizi (accusative definite first-person plural)
mihenklerimizi (accusative definite first-person plural)
mihenğinizi (accusative definite plural second-person)
mihenklerinizi (accusative definite plural second-person)
mihenklerini (accusative definite plural third-person)
mihenğime (dative first-person singular)
mihenklerime (dative first-person singular)
mihenğine (dative second-person singular)
mihenklerine (dative second-person singular)
mihenğine (dative singular third-person)
mihenklerine (dative singular third-person)
mihenğimize (dative first-person plural)
mihenklerimize (dative first-person plural)
mihenğinize (dative plural second-person)
mihenklerinize (dative plural second-person)
mihenklerine (dative plural third-person)
mihenğimde (first-person locative singular)
mihenklerimde (first-person locative singular)
mihenğinde (locative second-person singular)
mihenklerinde (locative second-person singular)
mihenğinde (locative singular third-person)
mihenklerinde (locative singular third-person)
mihenğimizde (first-person locative plural)
mihenklerimizde (first-person locative plural)
mihenğinizde (locative plural second-person)
mihenklerinizde (locative plural second-person)
mihenklerinde (locative plural third-person)
mihenğimden (ablative first-person singular)
mihenklerimden (ablative first-person singular)
mihenğinden (ablative second-person singular)
mihenklerinden (ablative second-person singular)
mihenğinden (ablative singular third-person)
mihenklerinden (ablative singular third-person)
mihenğimizden (ablative first-person plural)
mihenklerimizden (ablative first-person plural)
mihenğinizden (ablative plural second-person)
mihenklerinizden (ablative plural second-person)
mihenklerinden (ablative plural third-person)
mihenğimin (first-person genitive singular)
mihenklerimin (first-person genitive singular)
mihenğinin (genitive second-person singular)
mihenklerinin (genitive second-person singular)
mihenğinin (genitive singular third-person)
mihenklerinin (genitive singular third-person)
mihenğimizin (first-person genitive plural)
mihenklerimizin (first-person genitive plural)
mihenğinizin (genitive plural second-person)
mihenklerinizin (genitive plural second-person)
mihenklerinin (genitive plural third-person)
mihenğim (first-person singular)
mihenklerim (first-person singular)
mihenksin (second-person singular)
mihenklersin (second-person singular)
mihenk (singular third-person)
mihenktir (singular third-person)
mihenkler (singular third-person)
mihenklerdir (singular third-person)
mihenğiz (first-person plural)
mihenkleriz (first-person plural)
mihenksiniz (plural second-person)
mihenklersiniz (plural second-person)
mihenkler (plural third-person)
mihenklerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish مهنك (mehenk), itself a vulgarized form of Arabic مِحَكّ (miḥakk, “touchstone”).

touchstone, a stone used to check the quality of gold alloys

criterion, a standard or test by which individual things or people may be compared and judged