konesör

konesör (definite accusative konesörü, plural konesörler)

konesörü (accusative definite)
konesörler (plural)
konesör (nominative singular)
konesörler (nominative plural)
konesörü (accusative definite singular)
konesörleri (accusative definite plural)
konesöre (dative singular)
konesörlere (dative plural)
konesörde (locative singular)
konesörlerde (locative plural)
konesörden (ablative singular)
konesörlerden (ablative plural)
konesörün (genitive singular)
konesörlerin (genitive plural)
konesörüm (first-person nominative singular)
konesörlerim (first-person nominative singular)
konesörün (nominative second-person singular)
konesörlerin (nominative second-person singular)
konesörü (nominative singular third-person)
konesörleri (nominative singular third-person)
konesörümüz (first-person nominative plural)
konesörlerimiz (first-person nominative plural)
konesörünüz (nominative plural second-person)
konesörleriniz (nominative plural second-person)
konesörleri (nominative plural third-person)
konesörümü (accusative definite first-person singular)
konesörlerimi (accusative definite first-person singular)
konesörünü (accusative definite second-person singular)
konesörlerini (accusative definite second-person singular)
konesörünü (accusative definite singular third-person)
konesörlerini (accusative definite singular third-person)
konesörümüzü (accusative definite first-person plural)
konesörlerimizi (accusative definite first-person plural)
konesörünüzü (accusative definite plural second-person)
konesörlerinizi (accusative definite plural second-person)
konesörlerini (accusative definite plural third-person)
konesörüme (dative first-person singular)
konesörlerime (dative first-person singular)
konesörüne (dative second-person singular)
konesörlerine (dative second-person singular)
konesörüne (dative singular third-person)
konesörlerine (dative singular third-person)
konesörümüze (dative first-person plural)
konesörlerimize (dative first-person plural)
konesörünüze (dative plural second-person)
konesörlerinize (dative plural second-person)
konesörlerine (dative plural third-person)
konesörümde (first-person locative singular)
konesörlerimde (first-person locative singular)
konesöründe (locative second-person singular)
konesörlerinde (locative second-person singular)
konesöründe (locative singular third-person)
konesörlerinde (locative singular third-person)
konesörümüzde (first-person locative plural)
konesörlerimizde (first-person locative plural)
konesörünüzde (locative plural second-person)
konesörlerinizde (locative plural second-person)
konesörlerinde (locative plural third-person)
konesörümden (ablative first-person singular)
konesörlerimden (ablative first-person singular)
konesöründen (ablative second-person singular)
konesörlerinden (ablative second-person singular)
konesöründen (ablative singular third-person)
konesörlerinden (ablative singular third-person)
konesörümüzden (ablative first-person plural)
konesörlerimizden (ablative first-person plural)
konesörünüzden (ablative plural second-person)
konesörlerinizden (ablative plural second-person)
konesörlerinden (ablative plural third-person)
konesörümün (first-person genitive singular)
konesörlerimin (first-person genitive singular)
konesörünün (genitive second-person singular)
konesörlerinin (genitive second-person singular)
konesörünün (genitive singular third-person)
konesörlerinin (genitive singular third-person)
konesörümüzün (first-person genitive plural)
konesörlerimizin (first-person genitive plural)
konesörünüzün (genitive plural second-person)
konesörlerinizin (genitive plural second-person)
konesörlerinin (genitive plural third-person)
konesörüm (first-person predicative present singular)
konesör müyüm? (first-person interrogative predicative present singular)
konesör değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
konesör değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
konesörsün (predicative present second-person singular)
konesör müsün? (interrogative predicative present second-person singular)
konesör değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
konesör değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
konesör (predicative present singular third-person)
konesördür (predicative present singular third-person)
konesör mü? (interrogative predicative present singular third-person)
konesör değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
konesör değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
konesörüz (first-person plural predicative present)
konesör müyüz? (first-person interrogative plural predicative present)
konesör değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
konesör değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
konesörsünüz (plural predicative present second-person)
konesör müsünüz? (interrogative plural predicative present second-person)
konesör değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
konesör değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
konesör (plural predicative present third-person)
konesörler (plural predicative present third-person)
konesör mi? (interrogative plural predicative present third-person)
konesörler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
konesör değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
konesör değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
konesör değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
konesördüm (first-person past predicative singular)
konesör müydüm? (first-person interrogative past predicative singular)
konesör değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
konesör değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
konesördün (past predicative second-person singular)
konesör müydün? (interrogative past predicative second-person singular)
konesör değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
konesör değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
konesördü (past predicative singular third-person)
konesör müydü? (interrogative past predicative singular third-person)
konesör değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
konesör değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
konesördük (first-person past plural predicative)
konesör müydük? (first-person interrogative past plural predicative)
konesör değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
konesör değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
konesördünüz (past plural predicative second-person)
konesör müydünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
konesör değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
konesör değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
konesördüler (past plural predicative third-person)
konesör müydüler? (interrogative past plural predicative third-person)
konesör değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
konesör değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
konesör değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
konesörmüşüm (first-person past predicative singular)
konesör müymüşüm? (first-person interrogative past predicative singular)
konesör değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
konesör değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
konesörmüşsün (past predicative second-person singular)
konesör müymüşsün? (interrogative past predicative second-person singular)
konesör değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
konesör değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
konesörmüş (past predicative singular third-person)
konesör müymüş? (interrogative past predicative singular third-person)
konesör değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
konesör değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
konesörmüşüz (first-person past plural predicative)
konesör müymüşüz? (first-person interrogative past plural predicative)
konesör değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
konesör değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
konesörmüşsünüz (past plural predicative second-person)
konesör müymüşsünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
konesör değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
konesör değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
konesörmüşler (past plural predicative third-person)
konesör müymüşler? (interrogative past plural predicative third-person)
konesör değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
konesör değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
konesör değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
konesörsem (conditional first-person predicative singular)
konesör müysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
konesör değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
konesör değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
konesörsen (conditional predicative second-person singular)
konesör müysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
konesör değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
konesör değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
konesörse (conditional predicative singular third-person)
konesör müyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
konesör değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
konesör değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
konesörsek (conditional first-person plural predicative)
konesör müysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
konesör değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
konesör değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
konesörseniz (conditional plural predicative second-person)
konesör müyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
konesör değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
konesör değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
konesörseler (conditional plural predicative third-person)
konesör müyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
konesör değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
konesör değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


droneu

third-person singular possessive of drone


podcasti

third-person singular possessive of podcast


saadeti

third-person singular possessive of saadet


danone

head

danone (definite accusative danoneyi, plural danoneler)

danoneyi (accusative definite)
danoneler (plural)


ganimet

ganimet (definite accusative ganimeti, plural ganimetler)

ganimeti (accusative definite)
ganimetler (plural)

From Ottoman Turkish غنیمت (ganimet), from Arabic غَنِيمَة (ḡanīma).

They soon found out that the ship was filled with flour, raisins, and olives – spoils (ganimet) that Mr. Satar painted vividly in his recollection.

2020, Veysel Şimşek, “Under Fire and Lice”, in Ottoman War and Peace: Studies in Honor of Virginia H. Aksan (in English), Brill, pages 148–149:


föy

föy (definite accusative föyü, plural föyler)

föyü (accusative definite)
föyler (plural)


intikal

intikal (definite accusative intikali, plural intikaller)

intikali (accusative definite)
intikaller (plural)

Inherited from Ottoman Turkish انتقال, from Arabic اِنْتِقَال (intiqāl).


departman

departman (definite accusative departmanı, plural departmanlar)

departmanı (accusative definite)
departmanlar (plural)
departman (nominative singular)
departmanlar (nominative plural)
departmanı (accusative definite singular)
departmanları (accusative definite plural)
departmana (dative singular)
departmanlara (dative plural)
departmanda (locative singular)
departmanlarda (locative plural)
departmandan (ablative singular)
departmanlardan (ablative plural)
departmanın (genitive singular)
departmanların (genitive plural)
departmanım (first-person nominative singular)
departmanlarım (first-person nominative singular)
departmanın (nominative second-person singular)
departmanların (nominative second-person singular)
departmanı (nominative singular third-person)
departmanları (nominative singular third-person)
departmanımız (first-person nominative plural)
departmanlarımız (first-person nominative plural)
departmanınız (nominative plural second-person)
departmanlarınız (nominative plural second-person)
departmanları (nominative plural third-person)
departmanımı (accusative definite first-person singular)
departmanlarımı (accusative definite first-person singular)
departmanını (accusative definite second-person singular)
departmanlarını (accusative definite second-person singular)
departmanını (accusative definite singular third-person)
departmanlarını (accusative definite singular third-person)
departmanımızı (accusative definite first-person plural)
departmanlarımızı (accusative definite first-person plural)
departmanınızı (accusative definite plural second-person)
departmanlarınızı (accusative definite plural second-person)
departmanlarını (accusative definite plural third-person)
departmanıma (dative first-person singular)
departmanlarıma (dative first-person singular)
departmanına (dative second-person singular)
departmanlarına (dative second-person singular)
departmanına (dative singular third-person)
departmanlarına (dative singular third-person)
departmanımıza (dative first-person plural)
departmanlarımıza (dative first-person plural)
departmanınıza (dative plural second-person)
departmanlarınıza (dative plural second-person)
departmanlarına (dative plural third-person)
departmanımda (first-person locative singular)
departmanlarımda (first-person locative singular)
departmanında (locative second-person singular)
departmanlarında (locative second-person singular)
departmanında (locative singular third-person)
departmanlarında (locative singular third-person)
departmanımızda (first-person locative plural)
departmanlarımızda (first-person locative plural)
departmanınızda (locative plural second-person)
departmanlarınızda (locative plural second-person)
departmanlarında (locative plural third-person)
departmanımdan (ablative first-person singular)
departmanlarımdan (ablative first-person singular)
departmanından (ablative second-person singular)
departmanlarından (ablative second-person singular)
departmanından (ablative singular third-person)
departmanlarından (ablative singular third-person)
departmanımızdan (ablative first-person plural)
departmanlarımızdan (ablative first-person plural)
departmanınızdan (ablative plural second-person)
departmanlarınızdan (ablative plural second-person)
departmanlarından (ablative plural third-person)
departmanımın (first-person genitive singular)
departmanlarımın (first-person genitive singular)
departmanının (genitive second-person singular)
departmanlarının (genitive second-person singular)
departmanının (genitive singular third-person)
departmanlarının (genitive singular third-person)
departmanımızın (first-person genitive plural)
departmanlarımızın (first-person genitive plural)
departmanınızın (genitive plural second-person)
departmanlarınızın (genitive plural second-person)
departmanlarının (genitive plural third-person)


kursak

kursak (definite accusative kursağı, plural kursaklar)

kursağı (accusative definite)
kursaklar (plural)
kursak (nominative singular)
kursaklar (nominative plural)
kursağı (accusative definite singular)
kursakları (accusative definite plural)
kursağa (dative singular)
kursaklara (dative plural)
kursakta (locative singular)
kursaklarda (locative plural)
kursaktan (ablative singular)
kursaklardan (ablative plural)
kursağın (genitive singular)
kursakların (genitive plural)
kursağım (first-person nominative singular)
kursaklarım (first-person nominative singular)
kursağın (nominative second-person singular)
kursakların (nominative second-person singular)
kursağı (nominative singular third-person)
kursakları (nominative singular third-person)
kursağımız (first-person nominative plural)
kursaklarımız (first-person nominative plural)
kursağınız (nominative plural second-person)
kursaklarınız (nominative plural second-person)
kursakları (nominative plural third-person)
kursağımı (accusative definite first-person singular)
kursaklarımı (accusative definite first-person singular)
kursağını (accusative definite second-person singular)
kursaklarını (accusative definite second-person singular)
kursağını (accusative definite singular third-person)
kursaklarını (accusative definite singular third-person)
kursağımızı (accusative definite first-person plural)
kursaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kursağınızı (accusative definite plural second-person)
kursaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kursaklarını (accusative definite plural third-person)
kursağıma (dative first-person singular)
kursaklarıma (dative first-person singular)
kursağına (dative second-person singular)
kursaklarına (dative second-person singular)
kursağına (dative singular third-person)
kursaklarına (dative singular third-person)
kursağımıza (dative first-person plural)
kursaklarımıza (dative first-person plural)
kursağınıza (dative plural second-person)
kursaklarınıza (dative plural second-person)
kursaklarına (dative plural third-person)
kursağımda (first-person locative singular)
kursaklarımda (first-person locative singular)
kursağında (locative second-person singular)
kursaklarında (locative second-person singular)
kursağında (locative singular third-person)
kursaklarında (locative singular third-person)
kursağımızda (first-person locative plural)
kursaklarımızda (first-person locative plural)
kursağınızda (locative plural second-person)
kursaklarınızda (locative plural second-person)
kursaklarında (locative plural third-person)
kursağımdan (ablative first-person singular)
kursaklarımdan (ablative first-person singular)
kursağından (ablative second-person singular)
kursaklarından (ablative second-person singular)
kursağından (ablative singular third-person)
kursaklarından (ablative singular third-person)
kursağımızdan (ablative first-person plural)
kursaklarımızdan (ablative first-person plural)
kursağınızdan (ablative plural second-person)
kursaklarınızdan (ablative plural second-person)
kursaklarından (ablative plural third-person)
kursağımın (first-person genitive singular)
kursaklarımın (first-person genitive singular)
kursağının (genitive second-person singular)
kursaklarının (genitive second-person singular)
kursağının (genitive singular third-person)
kursaklarının (genitive singular third-person)
kursağımızın (first-person genitive plural)
kursaklarımızın (first-person genitive plural)
kursağınızın (genitive plural second-person)
kursaklarınızın (genitive plural second-person)
kursaklarının (genitive plural third-person)
kursağım (first-person singular)
kursaklarım (first-person singular)
kursaksın (second-person singular)
kursaklarsın (second-person singular)
kursak (singular third-person)
kursaktır (singular third-person)
kursaklar (singular third-person)
kursaklardır (singular third-person)
kursağız (first-person plural)
kursaklarız (first-person plural)
kursaksınız (plural second-person)
kursaklarsınız (plural second-person)
kursaklar (plural third-person)
kursaklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قورساق (kursak), which derives from Proto-Turkic *kurgsak (“belly, stomach”).

inh

crop or craw, a pouch-like part of the alimentary tract of some birds

(in insects and worms) the name of the organs located between the esophagus and the stomach

the membrane obtained by drying a bird's crop and used for various purposes


şahinci

head

şahinci (definite accusative şahinciyi, plural şahinciler)

şahinciyi (accusative definite)
şahinciler (plural)
şahinci (nominative singular)
şahinciler (nominative plural)
şahinciyi (accusative definite singular)
şahincileri (accusative definite plural)
şahinciye (dative singular)
şahincilere (dative plural)
şahincide (locative singular)
şahincilerde (locative plural)
şahinciden (ablative singular)
şahincilerden (ablative plural)
şahincinin (genitive singular)
şahincilerin (genitive plural)
şahincim (first-person nominative singular)
şahincilerim (first-person nominative singular)
şahincin (nominative second-person singular)
şahincilerin (nominative second-person singular)
şahincisi (nominative singular third-person)
şahincileri (nominative singular third-person)
şahincimiz (first-person nominative plural)
şahincilerimiz (first-person nominative plural)
şahinciniz (nominative plural second-person)
şahincileriniz (nominative plural second-person)
şahincileri (nominative plural third-person)
şahincimi (accusative definite first-person singular)
şahincilerimi (accusative definite first-person singular)
şahincini (accusative definite second-person singular)
şahincilerini (accusative definite second-person singular)
şahincisini (accusative definite singular third-person)
şahincilerini (accusative definite singular third-person)
şahincimizi (accusative definite first-person plural)
şahincilerimizi (accusative definite first-person plural)
şahincinizi (accusative definite plural second-person)
şahincilerinizi (accusative definite plural second-person)
şahincilerini (accusative definite plural third-person)
şahincime (dative first-person singular)
şahincilerime (dative first-person singular)
şahincine (dative second-person singular)
şahincilerine (dative second-person singular)
şahincisine (dative singular third-person)
şahincilerine (dative singular third-person)
şahincimize (dative first-person plural)
şahincilerimize (dative first-person plural)
şahincinize (dative plural second-person)
şahincilerinize (dative plural second-person)
şahincilerine (dative plural third-person)
şahincimde (first-person locative singular)
şahincilerimde (first-person locative singular)
şahincinde (locative second-person singular)
şahincilerinde (locative second-person singular)
şahincisinde (locative singular third-person)
şahincilerinde (locative singular third-person)
şahincimizde (first-person locative plural)
şahincilerimizde (first-person locative plural)
şahincinizde (locative plural second-person)
şahincilerinizde (locative plural second-person)
şahincilerinde (locative plural third-person)
şahincimden (ablative first-person singular)
şahincilerimden (ablative first-person singular)
şahincinden (ablative second-person singular)
şahincilerinden (ablative second-person singular)
şahincisinden (ablative singular third-person)
şahincilerinden (ablative singular third-person)
şahincimizden (ablative first-person plural)
şahincilerimizden (ablative first-person plural)
şahincinizden (ablative plural second-person)
şahincilerinizden (ablative plural second-person)
şahincilerinden (ablative plural third-person)
şahincimin (first-person genitive singular)
şahincilerimin (first-person genitive singular)
şahincinin (genitive second-person singular)
şahincilerinin (genitive second-person singular)
şahincisinin (genitive singular third-person)
şahincilerinin (genitive singular third-person)
şahincimizin (first-person genitive plural)
şahincilerimizin (first-person genitive plural)
şahincinizin (genitive plural second-person)
şahincilerinizin (genitive plural second-person)
şahincilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شاهینجی (şahinci, “groom of the peregrine falcons”), equivalent to şahin (“peregrine falcon”) + -ci.

inh

person who breeds and sells peregrine falcons

(historical) official who fed, raised and trained peregrine falcons for the sultan


uçaksavar

head

uçaksavar (definite accusative uçaksavarı, plural uçaksavarlar)

uçaksavarı (accusative definite)
uçaksavarlar (plural)

From uçak (“aeroplane”) + sav- (“to fend off, to get rid of”) + -ar (simple present tense suffix).


tasavvuf

head

tasavvuf (definite accusative tasavvufu, plural tasavvuflar)

tasavvufu (accusative definite)
tasavvuflar (plural)
tasavvuf (nominative singular)
tasavvuflar (nominative plural)
tasavvufu (accusative definite singular)
tasavvufları (accusative definite plural)
tasavvufa (dative singular)
tasavvuflara (dative plural)
tasavvufta (locative singular)
tasavvuflarda (locative plural)
tasavvuftan (ablative singular)
tasavvuflardan (ablative plural)
tasavvufun (genitive singular)
tasavvufların (genitive plural)

From Ottoman Turkish تصوف (tasavvuf), from Arabic تَصَوُّف (taṣawwuf).


mutasavvıf

mutasavvıf (definite accusative mutasavvıfı, plural mutasavvıflar)

mutasavvıfı (accusative definite)
mutasavvıflar (plural)
mutasavvıf (nominative singular)
mutasavvıflar (nominative plural)
mutasavvıfı (accusative definite singular)
mutasavvıfları (accusative definite plural)
mutasavvıfa (dative singular)
mutasavvıflara (dative plural)
mutasavvıfta (locative singular)
mutasavvıflarda (locative plural)
mutasavvıftan (ablative singular)
mutasavvıflardan (ablative plural)
mutasavvıfın (genitive singular)
mutasavvıfların (genitive plural)

From Ottoman Turkish متصوف (mutasavvıf), from Arabic مُتَصَوِّف (mutaṣawwif).


istihza

istihza (definite accusative istihzayı, plural istihzalar)

istihzayı (accusative definite)
istihzalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish استهزا, from Arabic اِسْتِهْزَاء (istihzāʔ).

der

اِسْتِهْزَاء

Arabic اِسْتِهْزَاء (istihzāʔ)


ötenazi

head

ötenazi (definite accusative ötenaziyi, plural ötenaziler)

ötenaziyi (accusative definite)
ötenaziler (plural)
ötenazi (nominative singular)
ötenaziler (nominative plural)
ötenaziyi (accusative definite singular)
ötenazileri (accusative definite plural)
ötenaziye (dative singular)
ötenazilere (dative plural)
ötenazide (locative singular)
ötenazilerde (locative plural)
ötenaziden (ablative singular)
ötenazilerden (ablative plural)
ötenazinin (genitive singular)
ötenazilerin (genitive plural)
ötenazim (first-person nominative singular)
ötenazilerim (first-person nominative singular)
ötenazin (nominative second-person singular)
ötenazilerin (nominative second-person singular)
ötenazisi (nominative singular third-person)
ötenazileri (nominative singular third-person)
ötenazimiz (first-person nominative plural)
ötenazilerimiz (first-person nominative plural)
ötenaziniz (nominative plural second-person)
ötenazileriniz (nominative plural second-person)
ötenazileri (nominative plural third-person)
ötenazimi (accusative definite first-person singular)
ötenazilerimi (accusative definite first-person singular)
ötenazini (accusative definite second-person singular)
ötenazilerini (accusative definite second-person singular)
ötenazisini (accusative definite singular third-person)
ötenazilerini (accusative definite singular third-person)
ötenazimizi (accusative definite first-person plural)
ötenazilerimizi (accusative definite first-person plural)
ötenazinizi (accusative definite plural second-person)
ötenazilerinizi (accusative definite plural second-person)
ötenazilerini (accusative definite plural third-person)
ötenazime (dative first-person singular)
ötenazilerime (dative first-person singular)
ötenazine (dative second-person singular)
ötenazilerine (dative second-person singular)
ötenazisine (dative singular third-person)
ötenazilerine (dative singular third-person)
ötenazimize (dative first-person plural)
ötenazilerimize (dative first-person plural)
ötenazinize (dative plural second-person)
ötenazilerinize (dative plural second-person)
ötenazilerine (dative plural third-person)
ötenazimde (first-person locative singular)
ötenazilerimde (first-person locative singular)
ötenazinde (locative second-person singular)
ötenazilerinde (locative second-person singular)
ötenazisinde (locative singular third-person)
ötenazilerinde (locative singular third-person)
ötenazimizde (first-person locative plural)
ötenazilerimizde (first-person locative plural)
ötenazinizde (locative plural second-person)
ötenazilerinizde (locative plural second-person)
ötenazilerinde (locative plural third-person)
ötenazimden (ablative first-person singular)
ötenazilerimden (ablative first-person singular)
ötenazinden (ablative second-person singular)
ötenazilerinden (ablative second-person singular)
ötenazisinden (ablative singular third-person)
ötenazilerinden (ablative singular third-person)
ötenazimizden (ablative first-person plural)
ötenazilerimizden (ablative first-person plural)
ötenazinizden (ablative plural second-person)
ötenazilerinizden (ablative plural second-person)
ötenazilerinden (ablative plural third-person)
ötenazimin (first-person genitive singular)
ötenazilerimin (first-person genitive singular)
ötenazinin (genitive second-person singular)
ötenazilerinin (genitive second-person singular)
ötenazisinin (genitive singular third-person)
ötenazilerinin (genitive singular third-person)
ötenazimizin (first-person genitive plural)
ötenazilerimizin (first-person genitive plural)
ötenazinizin (genitive plural second-person)
ötenazilerinizin (genitive plural second-person)
ötenazilerinin (genitive plural third-person)


zatülcenp

zatülcenp (definite accusative zatülcenbi, plural zatülcenpler)

zatülcenbi (accusative definite)
zatülcenpler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish ذاتالجنب, from Arabic ذَاتُ الجَنْب (ḏātu l-janb), from ذَات (ḏāt) + ال (al-) + جَنْب (janb).

der

ذَاتُ الجَنْب


vahamet

head

vahamet (definite accusative vahameti, plural vahametler)

vahameti (accusative definite)
vahametler (plural)
vahamet (nominative singular)
vahametler (nominative plural)
vahameti (accusative definite singular)
vahametleri (accusative definite plural)
vahamete (dative singular)
vahametlere (dative plural)
vahamette (locative singular)
vahametlerde (locative plural)
vahametten (ablative singular)
vahametlerden (ablative plural)
vahametin (genitive singular)
vahametlerin (genitive plural)
vahametim (first-person nominative singular)
vahametlerim (first-person nominative singular)
vahametin (nominative second-person singular)
vahametlerin (nominative second-person singular)
vahameti (nominative singular third-person)
vahametleri (nominative singular third-person)
vahametimiz (first-person nominative plural)
vahametlerimiz (first-person nominative plural)
vahametiniz (nominative plural second-person)
vahametleriniz (nominative plural second-person)
vahametleri (nominative plural third-person)
vahametimi (accusative definite first-person singular)
vahametlerimi (accusative definite first-person singular)
vahametini (accusative definite second-person singular)
vahametlerini (accusative definite second-person singular)
vahametini (accusative definite singular third-person)
vahametlerini (accusative definite singular third-person)
vahametimizi (accusative definite first-person plural)
vahametlerimizi (accusative definite first-person plural)
vahametinizi (accusative definite plural second-person)
vahametlerinizi (accusative definite plural second-person)
vahametlerini (accusative definite plural third-person)
vahametime (dative first-person singular)
vahametlerime (dative first-person singular)
vahametine (dative second-person singular)
vahametlerine (dative second-person singular)
vahametine (dative singular third-person)
vahametlerine (dative singular third-person)
vahametimize (dative first-person plural)
vahametlerimize (dative first-person plural)
vahametinize (dative plural second-person)
vahametlerinize (dative plural second-person)
vahametlerine (dative plural third-person)
vahametimde (first-person locative singular)
vahametlerimde (first-person locative singular)
vahametinde (locative second-person singular)
vahametlerinde (locative second-person singular)
vahametinde (locative singular third-person)
vahametlerinde (locative singular third-person)
vahametimizde (first-person locative plural)
vahametlerimizde (first-person locative plural)
vahametinizde (locative plural second-person)
vahametlerinizde (locative plural second-person)
vahametlerinde (locative plural third-person)
vahametimden (ablative first-person singular)
vahametlerimden (ablative first-person singular)
vahametinden (ablative second-person singular)
vahametlerinden (ablative second-person singular)
vahametinden (ablative singular third-person)
vahametlerinden (ablative singular third-person)
vahametimizden (ablative first-person plural)
vahametlerimizden (ablative first-person plural)
vahametinizden (ablative plural second-person)
vahametlerinizden (ablative plural second-person)
vahametlerinden (ablative plural third-person)
vahametimin (first-person genitive singular)
vahametlerimin (first-person genitive singular)
vahametinin (genitive second-person singular)
vahametlerinin (genitive second-person singular)
vahametinin (genitive singular third-person)
vahametlerinin (genitive singular third-person)
vahametimizin (first-person genitive plural)
vahametlerimizin (first-person genitive plural)
vahametinizin (genitive plural second-person)
vahametlerinizin (genitive plural second-person)
vahametlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وخامت (vehamet, vahamet), from Arabic وَخَامَة (waḵāma)

inh

severity, severeness (instance of being severe)


ibre

head

ibre (definite accusative ibreyi, plural ibreler)

ibreyi (accusative definite)
ibreler (plural)
ibre (nominative singular)
ibreler (nominative plural)
ibreyi (accusative definite singular)
ibreleri (accusative definite plural)
ibreye (dative singular)
ibrelere (dative plural)
ibrede (locative singular)
ibrelerde (locative plural)
ibreden (ablative singular)
ibrelerden (ablative plural)
ibrenin (genitive singular)
ibrelerin (genitive plural)
ibrem (first-person nominative singular)
ibrelerim (first-person nominative singular)
ibren (nominative second-person singular)
ibrelerin (nominative second-person singular)
ibresi (nominative singular third-person)
ibreleri (nominative singular third-person)
ibremiz (first-person nominative plural)
ibrelerimiz (first-person nominative plural)
ibreniz (nominative plural second-person)
ibreleriniz (nominative plural second-person)
ibreleri (nominative plural third-person)
ibremi (accusative definite first-person singular)
ibrelerimi (accusative definite first-person singular)
ibreni (accusative definite second-person singular)
ibrelerini (accusative definite second-person singular)
ibresini (accusative definite singular third-person)
ibrelerini (accusative definite singular third-person)
ibremizi (accusative definite first-person plural)
ibrelerimizi (accusative definite first-person plural)
ibrenizi (accusative definite plural second-person)
ibrelerinizi (accusative definite plural second-person)
ibrelerini (accusative definite plural third-person)
ibreme (dative first-person singular)
ibrelerime (dative first-person singular)
ibrene (dative second-person singular)
ibrelerine (dative second-person singular)
ibresine (dative singular third-person)
ibrelerine (dative singular third-person)
ibremize (dative first-person plural)
ibrelerimize (dative first-person plural)
ibrenize (dative plural second-person)
ibrelerinize (dative plural second-person)
ibrelerine (dative plural third-person)
ibremde (first-person locative singular)
ibrelerimde (first-person locative singular)
ibrende (locative second-person singular)
ibrelerinde (locative second-person singular)
ibresinde (locative singular third-person)
ibrelerinde (locative singular third-person)
ibremizde (first-person locative plural)
ibrelerimizde (first-person locative plural)
ibrenizde (locative plural second-person)
ibrelerinizde (locative plural second-person)
ibrelerinde (locative plural third-person)
ibremden (ablative first-person singular)
ibrelerimden (ablative first-person singular)
ibrenden (ablative second-person singular)
ibrelerinden (ablative second-person singular)
ibresinden (ablative singular third-person)
ibrelerinden (ablative singular third-person)
ibremizden (ablative first-person plural)
ibrelerimizden (ablative first-person plural)
ibrenizden (ablative plural second-person)
ibrelerinizden (ablative plural second-person)
ibrelerinden (ablative plural third-person)
ibremin (first-person genitive singular)
ibrelerimin (first-person genitive singular)
ibrenin (genitive second-person singular)
ibrelerinin (genitive second-person singular)
ibresinin (genitive singular third-person)
ibrelerinin (genitive singular third-person)
ibremizin (first-person genitive plural)
ibrelerimizin (first-person genitive plural)
ibrenizin (genitive plural second-person)
ibrelerinizin (genitive plural second-person)
ibrelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ابره (ibre), from Arabic إِبْرَة (ʔibra, “needle”).

needle, a sharp implement used in sewing and knitting

(botany) needle, a sharp leaf found in conifers


tuzcu

tuzcu (definite accusative tuzcuyu, plural tuzcular)

tuzcuyu (accusative definite)
tuzcular (plural)
tuzcu (nominative singular)
tuzcular (nominative plural)
tuzcuyu (accusative definite singular)
tuzcuları (accusative definite plural)
tuzcuya (dative singular)
tuzculara (dative plural)
tuzcuda (locative singular)
tuzcularda (locative plural)
tuzcudan (ablative singular)
tuzculardan (ablative plural)
tuzcunun (genitive singular)
tuzcuların (genitive plural)
tuzcum (first-person nominative singular)
tuzcularım (first-person nominative singular)
tuzcun (nominative second-person singular)
tuzcuların (nominative second-person singular)
tuzcusu (nominative singular third-person)
tuzcuları (nominative singular third-person)
tuzcumuz (first-person nominative plural)
tuzcularımız (first-person nominative plural)
tuzcunuz (nominative plural second-person)
tuzcularınız (nominative plural second-person)
tuzcuları (nominative plural third-person)
tuzcumu (accusative definite first-person singular)
tuzcularımı (accusative definite first-person singular)
tuzcunu (accusative definite second-person singular)
tuzcularını (accusative definite second-person singular)
tuzcusunu (accusative definite singular third-person)
tuzcularını (accusative definite singular third-person)
tuzcumuzu (accusative definite first-person plural)
tuzcularımızı (accusative definite first-person plural)
tuzcunuzu (accusative definite plural second-person)
tuzcularınızı (accusative definite plural second-person)
tuzcularını (accusative definite plural third-person)
tuzcuma (dative first-person singular)
tuzcularıma (dative first-person singular)
tuzcuna (dative second-person singular)
tuzcularına (dative second-person singular)
tuzcusuna (dative singular third-person)
tuzcularına (dative singular third-person)
tuzcumuza (dative first-person plural)
tuzcularımıza (dative first-person plural)
tuzcunuza (dative plural second-person)
tuzcularınıza (dative plural second-person)
tuzcularına (dative plural third-person)
tuzcumda (first-person locative singular)
tuzcularımda (first-person locative singular)
tuzcunda (locative second-person singular)
tuzcularında (locative second-person singular)
tuzcusunda (locative singular third-person)
tuzcularında (locative singular third-person)
tuzcumuzda (first-person locative plural)
tuzcularımızda (first-person locative plural)
tuzcunuzda (locative plural second-person)
tuzcularınızda (locative plural second-person)
tuzcularında (locative plural third-person)
tuzcumdan (ablative first-person singular)
tuzcularımdan (ablative first-person singular)
tuzcundan (ablative second-person singular)
tuzcularından (ablative second-person singular)
tuzcusundan (ablative singular third-person)
tuzcularından (ablative singular third-person)
tuzcumuzdan (ablative first-person plural)
tuzcularımızdan (ablative first-person plural)
tuzcunuzdan (ablative plural second-person)
tuzcularınızdan (ablative plural second-person)
tuzcularından (ablative plural third-person)
tuzcumun (first-person genitive singular)
tuzcularımın (first-person genitive singular)
tuzcunun (genitive second-person singular)
tuzcularının (genitive second-person singular)
tuzcusunun (genitive singular third-person)
tuzcularının (genitive singular third-person)
tuzcumuzun (first-person genitive plural)
tuzcularımızın (first-person genitive plural)
tuzcunuzun (genitive plural second-person)
tuzcularınızın (genitive plural second-person)
tuzcularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوزجی (tuzcu, “salt merchant”), equivalent to tuz (“salt”) + -cu.

inh

salt merchant, a person who produces or sells salt


lâle

head

lâle (definite accusative lâleyi, plural lâleler)

lâleyi (accusative definite)
lâleler (plural)


plân

plân (definite accusative plânı, plural plânlar)

plânı (accusative definite)
plânlar (plural)


korona virüs

Misspelling of koronavirüs (“coronavirus”).


besleme

besleme (definite accusative beslemeyi, plural beslemeler)

beslemeyi (accusative definite)
beslemeler (plural)
besleme (nominative singular)
beslemeler (nominative plural)
beslemeyi (accusative definite singular)
beslemeleri (accusative definite plural)
beslemeye (dative singular)
beslemelere (dative plural)
beslemede (locative singular)
beslemelerde (locative plural)
beslemeden (ablative singular)
beslemelerden (ablative plural)
beslemenin (genitive singular)
beslemelerin (genitive plural)
beslemem (first-person nominative singular)
beslemelerim (first-person nominative singular)
beslemen (nominative second-person singular)
beslemelerin (nominative second-person singular)
beslemesi (nominative singular third-person)
beslemeleri (nominative singular third-person)
beslememiz (first-person nominative plural)
beslemelerimiz (first-person nominative plural)
beslemeniz (nominative plural second-person)
beslemeleriniz (nominative plural second-person)
beslemeleri (nominative plural third-person)
beslememi (accusative definite first-person singular)
beslemelerimi (accusative definite first-person singular)
beslemeni (accusative definite second-person singular)
beslemelerini (accusative definite second-person singular)
beslemesini (accusative definite singular third-person)
beslemelerini (accusative definite singular third-person)
beslememizi (accusative definite first-person plural)
beslemelerimizi (accusative definite first-person plural)
beslemenizi (accusative definite plural second-person)
beslemelerinizi (accusative definite plural second-person)
beslemelerini (accusative definite plural third-person)
beslememe (dative first-person singular)
beslemelerime (dative first-person singular)
beslemene (dative second-person singular)
beslemelerine (dative second-person singular)
beslemesine (dative singular third-person)
beslemelerine (dative singular third-person)
beslememize (dative first-person plural)
beslemelerimize (dative first-person plural)
beslemenize (dative plural second-person)
beslemelerinize (dative plural second-person)
beslemelerine (dative plural third-person)
beslememde (first-person locative singular)
beslemelerimde (first-person locative singular)
beslemende (locative second-person singular)
beslemelerinde (locative second-person singular)
beslemesinde (locative singular third-person)
beslemelerinde (locative singular third-person)
beslememizde (first-person locative plural)
beslemelerimizde (first-person locative plural)
beslemenizde (locative plural second-person)
beslemelerinizde (locative plural second-person)
beslemelerinde (locative plural third-person)
beslememden (ablative first-person singular)
beslemelerimden (ablative first-person singular)
beslemenden (ablative second-person singular)
beslemelerinden (ablative second-person singular)
beslemesinden (ablative singular third-person)
beslemelerinden (ablative singular third-person)
beslememizden (ablative first-person plural)
beslemelerimizden (ablative first-person plural)
beslemenizden (ablative plural second-person)
beslemelerinizden (ablative plural second-person)
beslemelerinden (ablative plural third-person)
beslememin (first-person genitive singular)
beslemelerimin (first-person genitive singular)
beslemenin (genitive second-person singular)
beslemelerinin (genitive second-person singular)
beslemesinin (genitive singular third-person)
beslemelerinin (genitive singular third-person)
beslememizin (first-person genitive plural)
beslemelerimizin (first-person genitive plural)
beslemenizin (genitive plural second-person)
beslemelerinizin (genitive plural second-person)
beslemelerinin (genitive plural third-person)


dâhilik

dâhilik (definite accusative dâhiliği, plural dâhilikler)

dâhiliği (accusative definite)
dâhilikler (plural)
dâhilik (nominative singular)
dâhilikler (nominative plural)
dâhiliği (accusative definite singular)
dâhilikleri (accusative definite plural)
dâhiliğe (dative singular)
dâhiliklere (dative plural)
dâhilikte (locative singular)
dâhiliklerde (locative plural)
dâhilikten (ablative singular)
dâhiliklerden (ablative plural)
dâhiliğin (genitive singular)
dâhiliklerin (genitive plural)
dâhiliğim (first-person nominative singular)
dâhiliklerim (first-person nominative singular)
dâhiliğin (nominative second-person singular)
dâhiliklerin (nominative second-person singular)
dâhiliği (nominative singular third-person)
dâhilikleri (nominative singular third-person)
dâhiliğimiz (first-person nominative plural)
dâhiliklerimiz (first-person nominative plural)
dâhiliğiniz (nominative plural second-person)
dâhilikleriniz (nominative plural second-person)
dâhilikleri (nominative plural third-person)
dâhiliğimi (accusative definite first-person singular)
dâhiliklerimi (accusative definite first-person singular)
dâhiliğini (accusative definite second-person singular)
dâhiliklerini (accusative definite second-person singular)
dâhiliğini (accusative definite singular third-person)
dâhiliklerini (accusative definite singular third-person)
dâhiliğimizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliklerimizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliğinizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliklerinizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliklerini (accusative definite plural third-person)
dâhiliğime (dative first-person singular)
dâhiliklerime (dative first-person singular)
dâhiliğine (dative second-person singular)
dâhiliklerine (dative second-person singular)
dâhiliğine (dative singular third-person)
dâhiliklerine (dative singular third-person)
dâhiliğimize (dative first-person plural)
dâhiliklerimize (dative first-person plural)
dâhiliğinize (dative plural second-person)
dâhiliklerinize (dative plural second-person)
dâhiliklerine (dative plural third-person)
dâhiliğimde (first-person locative singular)
dâhiliklerimde (first-person locative singular)
dâhiliğinde (locative second-person singular)
dâhiliklerinde (locative second-person singular)
dâhiliğinde (locative singular third-person)
dâhiliklerinde (locative singular third-person)
dâhiliğimizde (first-person locative plural)
dâhiliklerimizde (first-person locative plural)
dâhiliğinizde (locative plural second-person)
dâhiliklerinizde (locative plural second-person)
dâhiliklerinde (locative plural third-person)
dâhiliğimden (ablative first-person singular)
dâhiliklerimden (ablative first-person singular)
dâhiliğinden (ablative second-person singular)
dâhiliklerinden (ablative second-person singular)
dâhiliğinden (ablative singular third-person)
dâhiliklerinden (ablative singular third-person)
dâhiliğimizden (ablative first-person plural)
dâhiliklerimizden (ablative first-person plural)
dâhiliğinizden (ablative plural second-person)
dâhiliklerinizden (ablative plural second-person)
dâhiliklerinden (ablative plural third-person)
dâhiliğimin (first-person genitive singular)
dâhiliklerimin (first-person genitive singular)
dâhiliğinin (genitive second-person singular)
dâhiliklerinin (genitive second-person singular)
dâhiliğinin (genitive singular third-person)
dâhiliklerinin (genitive singular third-person)
dâhiliğimizin (first-person genitive plural)
dâhiliklerimizin (first-person genitive plural)
dâhiliğinizin (genitive plural second-person)
dâhiliklerinizin (genitive plural second-person)
dâhiliklerinin (genitive plural third-person)

brilliance (the quality of having extraordinary mental capacity)


kredi kartı

kredi kartı (definite accusative kredi kartını, plural kredi kartları)

kredi kartını (accusative definite)
kredi kartları (plural)
kredi kartı (nominative singular)
kredi kartları (nominative plural)
kredi kartını (accusative definite singular)
kredi kartlarını (accusative definite plural)
kredi kartına (dative singular)
kredi kartlarına (dative plural)
kredi kartında (locative singular)
kredi kartlarında (locative plural)
kredi kartından (ablative singular)
kredi kartlarından (ablative plural)
kredi kartının (genitive singular)
kredi kartlarının (genitive plural)
kredi kartım (first-person nominative singular)
kredi kartlarım (first-person nominative singular)
kredi kartın (nominative second-person singular)
kredi kartların (nominative second-person singular)
kredi kartı (nominative singular third-person)
kredi kartları (nominative singular third-person)
kredi kartımız (first-person nominative plural)
kredi kartlarımız (first-person nominative plural)
kredi kartınız (nominative plural second-person)
kredi kartlarınız (nominative plural second-person)
kredi kartları (nominative plural third-person)
kredi kartımı (accusative definite first-person singular)
kredi kartlarımı (accusative definite first-person singular)
kredi kartını (accusative definite second-person singular)
kredi kartlarını (accusative definite second-person singular)
kredi kartını (accusative definite singular third-person)
kredi kartlarını (accusative definite singular third-person)
kredi kartımızı (accusative definite first-person plural)
kredi kartlarımızı (accusative definite first-person plural)
kredi kartınızı (accusative definite plural second-person)
kredi kartlarınızı (accusative definite plural second-person)
kredi kartlarını (accusative definite plural third-person)
kredi kartıma (dative first-person singular)
kredi kartlarıma (dative first-person singular)
kredi kartına (dative second-person singular)
kredi kartlarına (dative second-person singular)
kredi kartına (dative singular third-person)
kredi kartlarına (dative singular third-person)
kredi kartımıza (dative first-person plural)
kredi kartlarımıza (dative first-person plural)
kredi kartınıza (dative plural second-person)
kredi kartlarınıza (dative plural second-person)
kredi kartlarına (dative plural third-person)
kredi kartımda (first-person locative singular)
kredi kartlarımda (first-person locative singular)
kredi kartında (locative second-person singular)
kredi kartlarında (locative second-person singular)
kredi kartında (locative singular third-person)
kredi kartlarında (locative singular third-person)
kredi kartımızda (first-person locative plural)
kredi kartlarımızda (first-person locative plural)
kredi kartınızda (locative plural second-person)
kredi kartlarınızda (locative plural second-person)
kredi kartlarında (locative plural third-person)
kredi kartımdan (ablative first-person singular)
kredi kartlarımdan (ablative first-person singular)
kredi kartından (ablative second-person singular)
kredi kartlarından (ablative second-person singular)
kredi kartından (ablative singular third-person)
kredi kartlarından (ablative singular third-person)
kredi kartımızdan (ablative first-person plural)
kredi kartlarımızdan (ablative first-person plural)
kredi kartınızdan (ablative plural second-person)
kredi kartlarınızdan (ablative plural second-person)
kredi kartlarından (ablative plural third-person)
kredi kartımın (first-person genitive singular)
kredi kartlarımın (first-person genitive singular)
kredi kartının (genitive second-person singular)
kredi kartlarının (genitive second-person singular)
kredi kartının (genitive singular third-person)
kredi kartlarının (genitive singular third-person)
kredi kartımızın (first-person genitive plural)
kredi kartlarımızın (first-person genitive plural)
kredi kartınızın (genitive plural second-person)
kredi kartlarınızın (genitive plural second-person)
kredi kartlarının (genitive plural third-person)

Literally, “credit card” a calque of English credit card.


ham madde

ham madde (definite accusative ham maddeyi, plural ham maddeler)

ham maddeyi (accusative definite)
ham maddeler (plural)
ham madde (nominative singular)
ham maddeler (nominative plural)
ham maddeyi (accusative definite singular)
ham maddeleri (accusative definite plural)
ham maddeye (dative singular)
ham maddelere (dative plural)
ham maddede (locative singular)
ham maddelerde (locative plural)
ham maddeden (ablative singular)
ham maddelerden (ablative plural)
ham maddenin (genitive singular)
ham maddelerin (genitive plural)
ham maddem (first-person nominative singular)
ham maddelerim (first-person nominative singular)
ham madden (nominative second-person singular)
ham maddelerin (nominative second-person singular)
ham maddesi (nominative singular third-person)
ham maddeleri (nominative singular third-person)
ham maddemiz (first-person nominative plural)
ham maddelerimiz (first-person nominative plural)
ham maddeniz (nominative plural second-person)
ham maddeleriniz (nominative plural second-person)
ham maddeleri (nominative plural third-person)
ham maddemi (accusative definite first-person singular)
ham maddelerimi (accusative definite first-person singular)
ham maddeni (accusative definite second-person singular)
ham maddelerini (accusative definite second-person singular)
ham maddesini (accusative definite singular third-person)
ham maddelerini (accusative definite singular third-person)
ham maddemizi (accusative definite first-person plural)
ham maddelerimizi (accusative definite first-person plural)
ham maddenizi (accusative definite plural second-person)
ham maddelerinizi (accusative definite plural second-person)
ham maddelerini (accusative definite plural third-person)
ham maddeme (dative first-person singular)
ham maddelerime (dative first-person singular)
ham maddene (dative second-person singular)
ham maddelerine (dative second-person singular)
ham maddesine (dative singular third-person)
ham maddelerine (dative singular third-person)
ham maddemize (dative first-person plural)
ham maddelerimize (dative first-person plural)
ham maddenize (dative plural second-person)
ham maddelerinize (dative plural second-person)
ham maddelerine (dative plural third-person)
ham maddemde (first-person locative singular)
ham maddelerimde (first-person locative singular)
ham maddende (locative second-person singular)
ham maddelerinde (locative second-person singular)
ham maddesinde (locative singular third-person)
ham maddelerinde (locative singular third-person)
ham maddemizde (first-person locative plural)
ham maddelerimizde (first-person locative plural)
ham maddenizde (locative plural second-person)
ham maddelerinizde (locative plural second-person)
ham maddelerinde (locative plural third-person)
ham maddemden (ablative first-person singular)
ham maddelerimden (ablative first-person singular)
ham maddenden (ablative second-person singular)
ham maddelerinden (ablative second-person singular)
ham maddesinden (ablative singular third-person)
ham maddelerinden (ablative singular third-person)
ham maddemizden (ablative first-person plural)
ham maddelerimizden (ablative first-person plural)
ham maddenizden (ablative plural second-person)
ham maddelerinizden (ablative plural second-person)
ham maddelerinden (ablative plural third-person)
ham maddemin (first-person genitive singular)
ham maddelerimin (first-person genitive singular)
ham maddenin (genitive second-person singular)
ham maddelerinin (genitive second-person singular)
ham maddesinin (genitive singular third-person)
ham maddelerinin (genitive singular third-person)
ham maddemizin (first-person genitive plural)
ham maddelerimizin (first-person genitive plural)
ham maddenizin (genitive plural second-person)
ham maddelerinizin (genitive plural second-person)
ham maddelerinin (genitive plural third-person)

raw material (material in its unprocessed, natural state)


ulusluk

ulusluk (definite accusative ulusluğu, uncountable)

ulusluğu (accusative definite)
ulusluk (nominative singular)
ulusluğu (accusative definite singular)
ulusluğa (dative singular)
uluslukta (locative singular)
ulusluktan (ablative singular)
ulusluğun (genitive singular)


sirayet

sirayet (definite accusative sirayeti, plural sirayetler)

sirayeti (accusative definite)
sirayetler (plural)

From Ottoman Turkish سرایت (sirayet), from Arabic سِرَايَة (sirāya), from سَرَى (sarā, “to spread”).

1936 April 17, headline in Ulusal Birlik

Afrika harbının Avrupa'ya sirayet etmesi tehlikesi var


hazırlanma

hazırlanma (definite accusative hazırlanmayı, plural hazırlanmalar)

hazırlanmayı (accusative definite)
hazırlanmalar (plural)
hazırlanma (nominative singular)
hazırlanmalar (nominative plural)
hazırlanmayı (accusative definite singular)
hazırlanmaları (accusative definite plural)
hazırlanmaya (dative singular)
hazırlanmalara (dative plural)
hazırlanmada (locative singular)
hazırlanmalarda (locative plural)
hazırlanmadan (ablative singular)
hazırlanmalardan (ablative plural)
hazırlanmanın (genitive singular)
hazırlanmaların (genitive plural)
hazırlanmam (first-person nominative singular)
hazırlanmalarım (first-person nominative singular)
hazırlanman (nominative second-person singular)
hazırlanmaların (nominative second-person singular)
hazırlanması (nominative singular third-person)
hazırlanmaları (nominative singular third-person)
hazırlanmamız (first-person nominative plural)
hazırlanmalarımız (first-person nominative plural)
hazırlanmanız (nominative plural second-person)
hazırlanmalarınız (nominative plural second-person)
hazırlanmaları (nominative plural third-person)
hazırlanmamı (accusative definite first-person singular)
hazırlanmalarımı (accusative definite first-person singular)
hazırlanmanı (accusative definite second-person singular)
hazırlanmalarını (accusative definite second-person singular)
hazırlanmasını (accusative definite singular third-person)
hazırlanmalarını (accusative definite singular third-person)
hazırlanmamızı (accusative definite first-person plural)
hazırlanmalarımızı (accusative definite first-person plural)
hazırlanmanızı (accusative definite plural second-person)
hazırlanmalarınızı (accusative definite plural second-person)
hazırlanmalarını (accusative definite plural third-person)
hazırlanmama (dative first-person singular)
hazırlanmalarıma (dative first-person singular)
hazırlanmana (dative second-person singular)
hazırlanmalarına (dative second-person singular)
hazırlanmasına (dative singular third-person)
hazırlanmalarına (dative singular third-person)
hazırlanmamıza (dative first-person plural)
hazırlanmalarımıza (dative first-person plural)
hazırlanmanıza (dative plural second-person)
hazırlanmalarınıza (dative plural second-person)
hazırlanmalarına (dative plural third-person)
hazırlanmamda (first-person locative singular)
hazırlanmalarımda (first-person locative singular)
hazırlanmanda (locative second-person singular)
hazırlanmalarında (locative second-person singular)
hazırlanmasında (locative singular third-person)
hazırlanmalarında (locative singular third-person)
hazırlanmamızda (first-person locative plural)
hazırlanmalarımızda (first-person locative plural)
hazırlanmanızda (locative plural second-person)
hazırlanmalarınızda (locative plural second-person)
hazırlanmalarında (locative plural third-person)
hazırlanmamdan (ablative first-person singular)
hazırlanmalarımdan (ablative first-person singular)
hazırlanmandan (ablative second-person singular)
hazırlanmalarından (ablative second-person singular)
hazırlanmasından (ablative singular third-person)
hazırlanmalarından (ablative singular third-person)
hazırlanmamızdan (ablative first-person plural)
hazırlanmalarımızdan (ablative first-person plural)
hazırlanmanızdan (ablative plural second-person)
hazırlanmalarınızdan (ablative plural second-person)
hazırlanmalarından (ablative plural third-person)
hazırlanmamın (first-person genitive singular)
hazırlanmalarımın (first-person genitive singular)
hazırlanmanın (genitive second-person singular)
hazırlanmalarının (genitive second-person singular)
hazırlanmasının (genitive singular third-person)
hazırlanmalarının (genitive singular third-person)
hazırlanmamızın (first-person genitive plural)
hazırlanmalarımızın (first-person genitive plural)
hazırlanmanızın (genitive plural second-person)
hazırlanmalarınızın (genitive plural second-person)
hazırlanmalarının (genitive plural third-person)


seyyah

seyyah (definite accusative seyyahı, plural seyyahlar)

seyyahı (accusative definite)
seyyahlar (plural)

From Ottoman Turkish سیاح (seyyah), from Arabic سَيَّاح (sayyāḥ).
Compare Azerbaijani səyyah.


giyotin

giyotin (definite accusative giyotini, plural giyotinler)

giyotini (accusative definite)
giyotinler (plural)
giyotin (nominative singular)
giyotinler (nominative plural)
giyotini (accusative definite singular)
giyotinleri (accusative definite plural)
giyotine (dative singular)
giyotinlere (dative plural)
giyotinde (locative singular)
giyotinlerde (locative plural)
giyotinden (ablative singular)
giyotinlerden (ablative plural)
giyotinin (genitive singular)
giyotinlerin (genitive plural)
giyotinim (first-person nominative singular)
giyotinlerim (first-person nominative singular)
giyotinin (nominative second-person singular)
giyotinlerin (nominative second-person singular)
giyotini (nominative singular third-person)
giyotinleri (nominative singular third-person)
giyotinimiz (first-person nominative plural)
giyotinlerimiz (first-person nominative plural)
giyotininiz (nominative plural second-person)
giyotinleriniz (nominative plural second-person)
giyotinleri (nominative plural third-person)
giyotinimi (accusative definite first-person singular)
giyotinlerimi (accusative definite first-person singular)
giyotinini (accusative definite second-person singular)
giyotinlerini (accusative definite second-person singular)
giyotinini (accusative definite singular third-person)
giyotinlerini (accusative definite singular third-person)
giyotinimizi (accusative definite first-person plural)
giyotinlerimizi (accusative definite first-person plural)
giyotininizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerinizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerini (accusative definite plural third-person)
giyotinime (dative first-person singular)
giyotinlerime (dative first-person singular)
giyotinine (dative second-person singular)
giyotinlerine (dative second-person singular)
giyotinine (dative singular third-person)
giyotinlerine (dative singular third-person)
giyotinimize (dative first-person plural)
giyotinlerimize (dative first-person plural)
giyotininize (dative plural second-person)
giyotinlerinize (dative plural second-person)
giyotinlerine (dative plural third-person)
giyotinimde (first-person locative singular)
giyotinlerimde (first-person locative singular)
giyotininde (locative second-person singular)
giyotinlerinde (locative second-person singular)
giyotininde (locative singular third-person)
giyotinlerinde (locative singular third-person)
giyotinimizde (first-person locative plural)
giyotinlerimizde (first-person locative plural)
giyotininizde (locative plural second-person)
giyotinlerinizde (locative plural second-person)
giyotinlerinde (locative plural third-person)
giyotinimden (ablative first-person singular)
giyotinlerimden (ablative first-person singular)
giyotininden (ablative second-person singular)
giyotinlerinden (ablative second-person singular)
giyotininden (ablative singular third-person)
giyotinlerinden (ablative singular third-person)
giyotinimizden (ablative first-person plural)
giyotinlerimizden (ablative first-person plural)
giyotininizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinden (ablative plural third-person)
giyotinimin (first-person genitive singular)
giyotinlerimin (first-person genitive singular)
giyotininin (genitive second-person singular)
giyotinlerinin (genitive second-person singular)
giyotininin (genitive singular third-person)
giyotinlerinin (genitive singular third-person)
giyotinimizin (first-person genitive plural)
giyotinlerimizin (first-person genitive plural)
giyotininizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinin (genitive plural third-person)
giyotinim (first-person singular)
giyotinlerim (first-person singular)
giyotinsin (second-person singular)
giyotinlersin (second-person singular)
giyotin (singular third-person)
giyotindir (singular third-person)
giyotinler (singular third-person)
giyotinlerdir (singular third-person)
giyotiniz (first-person plural)
giyotinleriz (first-person plural)
giyotinsiniz (plural second-person)
giyotinlersiniz (plural second-person)
giyotinler (plural third-person)
giyotinlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كییوتین (giyotin), from French guillotine. Named after French physician Joseph-Ignace Guillotin (1738–1814).

named-after

Paris - Sen mahkemesi Artür Mahiyö adında bir caniyi ölüm cezasına mahkûm etmiştir. Bu canavar adamın hayatının kısmı azamı hapishanelerde geçmiş ve türlü suçlardan mahkûm olmuştur. Son defa olarak bir hırsızlık yaparken kendisini yakalıyan polis Jolü bir kurşunla öldüren bu adam, avukatlarının bütün çalışmalarına rağmen kiyotinden kurtarılamamıştır.

1936 April 1, “Aradığını buldu”, in Ulusal Birlik, page 2:

(historical) guillotine (decapitation device)

(archaic, printing) guillotine (paper cutting tool)


yelkenci

head

yelkenci (definite accusative yelkenciyi, plural yelkenciler)

yelkenciyi (accusative definite)
yelkenciler (plural)
yelkenci (nominative singular)
yelkenciler (nominative plural)
yelkenciyi (accusative definite singular)
yelkencileri (accusative definite plural)
yelkenciye (dative singular)
yelkencilere (dative plural)
yelkencide (locative singular)
yelkencilerde (locative plural)
yelkenciden (ablative singular)
yelkencilerden (ablative plural)
yelkencinin (genitive singular)
yelkencilerin (genitive plural)
yelkencim (first-person nominative singular)
yelkencilerim (first-person nominative singular)
yelkencin (nominative second-person singular)
yelkencilerin (nominative second-person singular)
yelkencisi (nominative singular third-person)
yelkencileri (nominative singular third-person)
yelkencimiz (first-person nominative plural)
yelkencilerimiz (first-person nominative plural)
yelkenciniz (nominative plural second-person)
yelkencileriniz (nominative plural second-person)
yelkencileri (nominative plural third-person)
yelkencimi (accusative definite first-person singular)
yelkencilerimi (accusative definite first-person singular)
yelkencini (accusative definite second-person singular)
yelkencilerini (accusative definite second-person singular)
yelkencisini (accusative definite singular third-person)
yelkencilerini (accusative definite singular third-person)
yelkencimizi (accusative definite first-person plural)
yelkencilerimizi (accusative definite first-person plural)
yelkencinizi (accusative definite plural second-person)
yelkencilerinizi (accusative definite plural second-person)
yelkencilerini (accusative definite plural third-person)
yelkencime (dative first-person singular)
yelkencilerime (dative first-person singular)
yelkencine (dative second-person singular)
yelkencilerine (dative second-person singular)
yelkencisine (dative singular third-person)
yelkencilerine (dative singular third-person)
yelkencimize (dative first-person plural)
yelkencilerimize (dative first-person plural)
yelkencinize (dative plural second-person)
yelkencilerinize (dative plural second-person)
yelkencilerine (dative plural third-person)
yelkencimde (first-person locative singular)
yelkencilerimde (first-person locative singular)
yelkencinde (locative second-person singular)
yelkencilerinde (locative second-person singular)
yelkencisinde (locative singular third-person)
yelkencilerinde (locative singular third-person)
yelkencimizde (first-person locative plural)
yelkencilerimizde (first-person locative plural)
yelkencinizde (locative plural second-person)
yelkencilerinizde (locative plural second-person)
yelkencilerinde (locative plural third-person)
yelkencimden (ablative first-person singular)
yelkencilerimden (ablative first-person singular)
yelkencinden (ablative second-person singular)
yelkencilerinden (ablative second-person singular)
yelkencisinden (ablative singular third-person)
yelkencilerinden (ablative singular third-person)
yelkencimizden (ablative first-person plural)
yelkencilerimizden (ablative first-person plural)
yelkencinizden (ablative plural second-person)
yelkencilerinizden (ablative plural second-person)
yelkencilerinden (ablative plural third-person)
yelkencimin (first-person genitive singular)
yelkencilerimin (first-person genitive singular)
yelkencinin (genitive second-person singular)
yelkencilerinin (genitive second-person singular)
yelkencisinin (genitive singular third-person)
yelkencilerinin (genitive singular third-person)
yelkencimizin (first-person genitive plural)
yelkencilerimizin (first-person genitive plural)
yelkencinizin (genitive plural second-person)
yelkencilerinizin (genitive plural second-person)
yelkencilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یلكنجی (yelkenci, “sailmaker”), equivalent to yelken (“sail”) + -ci.

inh

sailmaker, a person whose occupation is to make or repair sails


modern tarih

head

modern tarih (definite accusative modern tarihi, plural modern tarihler)

modern tarihi (accusative definite)
modern tarihler (plural)
modern tarih (nominative singular)
modern tarihler (nominative plural)
modern tarihi (accusative definite singular)
modern tarihleri (accusative definite plural)
modern tarihe (dative singular)
modern tarihlere (dative plural)
modern tarihte (locative singular)
modern tarihlerde (locative plural)
modern tarihten (ablative singular)
modern tarihlerden (ablative plural)
modern tarihin (genitive singular)
modern tarihlerin (genitive plural)
modern tarihim (first-person nominative singular)
modern tarihlerim (first-person nominative singular)
modern tarihin (nominative second-person singular)
modern tarihlerin (nominative second-person singular)
modern tarihi (nominative singular third-person)
modern tarihleri (nominative singular third-person)
modern tarihimiz (first-person nominative plural)
modern tarihlerimiz (first-person nominative plural)
modern tarihiniz (nominative plural second-person)
modern tarihleriniz (nominative plural second-person)
modern tarihleri (nominative plural third-person)
modern tarihimi (accusative definite first-person singular)
modern tarihlerimi (accusative definite first-person singular)
modern tarihini (accusative definite second-person singular)
modern tarihlerini (accusative definite second-person singular)
modern tarihini (accusative definite singular third-person)
modern tarihlerini (accusative definite singular third-person)
modern tarihimizi (accusative definite first-person plural)
modern tarihlerimizi (accusative definite first-person plural)
modern tarihinizi (accusative definite plural second-person)
modern tarihlerinizi (accusative definite plural second-person)
modern tarihlerini (accusative definite plural third-person)
modern tarihime (dative first-person singular)
modern tarihlerime (dative first-person singular)
modern tarihine (dative second-person singular)
modern tarihlerine (dative second-person singular)
modern tarihine (dative singular third-person)
modern tarihlerine (dative singular third-person)
modern tarihimize (dative first-person plural)
modern tarihlerimize (dative first-person plural)
modern tarihinize (dative plural second-person)
modern tarihlerinize (dative plural second-person)
modern tarihlerine (dative plural third-person)
modern tarihimde (first-person locative singular)
modern tarihlerimde (first-person locative singular)
modern tarihinde (locative second-person singular)
modern tarihlerinde (locative second-person singular)
modern tarihinde (locative singular third-person)
modern tarihlerinde (locative singular third-person)
modern tarihimizde (first-person locative plural)
modern tarihlerimizde (first-person locative plural)
modern tarihinizde (locative plural second-person)
modern tarihlerinizde (locative plural second-person)
modern tarihlerinde (locative plural third-person)
modern tarihimden (ablative first-person singular)
modern tarihlerimden (ablative first-person singular)
modern tarihinden (ablative second-person singular)
modern tarihlerinden (ablative second-person singular)
modern tarihinden (ablative singular third-person)
modern tarihlerinden (ablative singular third-person)
modern tarihimizden (ablative first-person plural)
modern tarihlerimizden (ablative first-person plural)
modern tarihinizden (ablative plural second-person)
modern tarihlerinizden (ablative plural second-person)
modern tarihlerinden (ablative plural third-person)
modern tarihimin (first-person genitive singular)
modern tarihlerimin (first-person genitive singular)
modern tarihinin (genitive second-person singular)
modern tarihlerinin (genitive second-person singular)
modern tarihinin (genitive singular third-person)
modern tarihlerinin (genitive singular third-person)
modern tarihimizin (first-person genitive plural)
modern tarihlerimizin (first-person genitive plural)
modern tarihinizin (genitive plural second-person)
modern tarihlerinizin (genitive plural second-person)
modern tarihlerinin (genitive plural third-person)
modern tarihim (first-person singular)
modern tarihlerim (first-person singular)
modern tarihsin (second-person singular)
modern tarihlersin (second-person singular)
modern tarih (singular third-person)
modern tarihtir (singular third-person)
modern tarihler (singular third-person)
modern tarihlerdir (singular third-person)
modern tarihiz (first-person plural)
modern tarihleriz (first-person plural)
modern tarihsiniz (plural second-person)
modern tarihlersiniz (plural second-person)
modern tarihler (plural third-person)
modern tarihlerdir (plural third-person)

/moˈdæɾnˌtɑːɾiç/


oçum

Kırmızılara basarsam oçum.

If I step on the red ones (red paving stones), I'm a SOB.


kalemdan

kalemdan (definite accusative kalemdanı, plural kalemdanlar)

kalemdanı (accusative definite)
kalemdanlar (plural)

(archaic) pencase, a case for storing pens, especially a qalamdan


söyleme

söyleme (definite accusative söylemeyi, plural söylemeler)

söylemeyi (accusative definite)
söylemeler (plural)
söyleme (nominative singular)
söylemeler (nominative plural)
söylemeyi (accusative definite singular)
söylemeleri (accusative definite plural)
söylemeye (dative singular)
söylemelere (dative plural)
söylemede (locative singular)
söylemelerde (locative plural)
söylemeden (ablative singular)
söylemelerden (ablative plural)
söylemenin (genitive singular)
söylemelerin (genitive plural)
söylemem (first-person nominative singular)
söylemelerim (first-person nominative singular)
söylemen (nominative second-person singular)
söylemelerin (nominative second-person singular)
söylemesi (nominative singular third-person)
söylemeleri (nominative singular third-person)
söylememiz (first-person nominative plural)
söylemelerimiz (first-person nominative plural)
söylemeniz (nominative plural second-person)
söylemeleriniz (nominative plural second-person)
söylemeleri (nominative plural third-person)
söylememi (accusative definite first-person singular)
söylemelerimi (accusative definite first-person singular)
söylemeni (accusative definite second-person singular)
söylemelerini (accusative definite second-person singular)
söylemesini (accusative definite singular third-person)
söylemelerini (accusative definite singular third-person)
söylememizi (accusative definite first-person plural)
söylemelerimizi (accusative definite first-person plural)
söylemenizi (accusative definite plural second-person)
söylemelerinizi (accusative definite plural second-person)
söylemelerini (accusative definite plural third-person)
söylememe (dative first-person singular)
söylemelerime (dative first-person singular)
söylemene (dative second-person singular)
söylemelerine (dative second-person singular)
söylemesine (dative singular third-person)
söylemelerine (dative singular third-person)
söylememize (dative first-person plural)
söylemelerimize (dative first-person plural)
söylemenize (dative plural second-person)
söylemelerinize (dative plural second-person)
söylemelerine (dative plural third-person)
söylememde (first-person locative singular)
söylemelerimde (first-person locative singular)
söylemende (locative second-person singular)
söylemelerinde (locative second-person singular)
söylemesinde (locative singular third-person)
söylemelerinde (locative singular third-person)
söylememizde (first-person locative plural)
söylemelerimizde (first-person locative plural)
söylemenizde (locative plural second-person)
söylemelerinizde (locative plural second-person)
söylemelerinde (locative plural third-person)
söylememden (ablative first-person singular)
söylemelerimden (ablative first-person singular)
söylemenden (ablative second-person singular)
söylemelerinden (ablative second-person singular)
söylemesinden (ablative singular third-person)
söylemelerinden (ablative singular third-person)
söylememizden (ablative first-person plural)
söylemelerimizden (ablative first-person plural)
söylemenizden (ablative plural second-person)
söylemelerinizden (ablative plural second-person)
söylemelerinden (ablative plural third-person)
söylememin (first-person genitive singular)
söylemelerimin (first-person genitive singular)
söylemenin (genitive second-person singular)
söylemelerinin (genitive second-person singular)
söylemesinin (genitive singular third-person)
söylemelerinin (genitive singular third-person)
söylememizin (first-person genitive plural)
söylemelerimizin (first-person genitive plural)
söylemenizin (genitive plural second-person)
söylemelerinizin (genitive plural second-person)
söylemelerinin (genitive plural third-person)


sağrak

sağrak (definite accusative sağrağı, plural sağraklar)

sağrağı (accusative definite)
sağraklar (plural)
sağrak (nominative singular)
sağraklar (nominative plural)
sağrağı (accusative definite singular)
sağrakları (accusative definite plural)
sağrağa (dative singular)
sağraklara (dative plural)
sağrakta (locative singular)
sağraklarda (locative plural)
sağraktan (ablative singular)
sağraklardan (ablative plural)
sağrağın (genitive singular)
sağrakların (genitive plural)
sağrağım (first-person nominative singular)
sağraklarım (first-person nominative singular)
sağrağın (nominative second-person singular)
sağrakların (nominative second-person singular)
sağrağı (nominative singular third-person)
sağrakları (nominative singular third-person)
sağrağımız (first-person nominative plural)
sağraklarımız (first-person nominative plural)
sağrağınız (nominative plural second-person)
sağraklarınız (nominative plural second-person)
sağrakları (nominative plural third-person)
sağrağımı (accusative definite first-person singular)
sağraklarımı (accusative definite first-person singular)
sağrağını (accusative definite second-person singular)
sağraklarını (accusative definite second-person singular)
sağrağını (accusative definite singular third-person)
sağraklarını (accusative definite singular third-person)
sağrağımızı (accusative definite first-person plural)
sağraklarımızı (accusative definite first-person plural)
sağrağınızı (accusative definite plural second-person)
sağraklarınızı (accusative definite plural second-person)
sağraklarını (accusative definite plural third-person)
sağrağıma (dative first-person singular)
sağraklarıma (dative first-person singular)
sağrağına (dative second-person singular)
sağraklarına (dative second-person singular)
sağrağına (dative singular third-person)
sağraklarına (dative singular third-person)
sağrağımıza (dative first-person plural)
sağraklarımıza (dative first-person plural)
sağrağınıza (dative plural second-person)
sağraklarınıza (dative plural second-person)
sağraklarına (dative plural third-person)
sağrağımda (first-person locative singular)
sağraklarımda (first-person locative singular)
sağrağında (locative second-person singular)
sağraklarında (locative second-person singular)
sağrağında (locative singular third-person)
sağraklarında (locative singular third-person)
sağrağımızda (first-person locative plural)
sağraklarımızda (first-person locative plural)
sağrağınızda (locative plural second-person)
sağraklarınızda (locative plural second-person)
sağraklarında (locative plural third-person)
sağrağımdan (ablative first-person singular)
sağraklarımdan (ablative first-person singular)
sağrağından (ablative second-person singular)
sağraklarından (ablative second-person singular)
sağrağından (ablative singular third-person)
sağraklarından (ablative singular third-person)
sağrağımızdan (ablative first-person plural)
sağraklarımızdan (ablative first-person plural)
sağrağınızdan (ablative plural second-person)
sağraklarınızdan (ablative plural second-person)
sağraklarından (ablative plural third-person)
sağrağımın (first-person genitive singular)
sağraklarımın (first-person genitive singular)
sağrağının (genitive second-person singular)
sağraklarının (genitive second-person singular)
sağrağının (genitive singular third-person)
sağraklarının (genitive singular third-person)
sağrağımızın (first-person genitive plural)
sağraklarımızın (first-person genitive plural)
sağrağınızın (genitive plural second-person)
sağraklarınızın (genitive plural second-person)
sağraklarının (genitive plural third-person)
sağrağım (first-person singular)
sağraklarım (first-person singular)
sağraksın (second-person singular)
sağraklarsın (second-person singular)
sağrak (singular third-person)
sağraktır (singular third-person)
sağraklar (singular third-person)
sağraklardır (singular third-person)
sağrağız (first-person plural)
sağraklarız (first-person plural)
sağraksınız (plural second-person)
sağraklarsınız (plural second-person)
sağraklar (plural third-person)
sağraklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish ساغراق (sağrak), itself from Proto-Turkic *saġrak (“glass, goblet”).


kıredi kartı

Misspelling of kredi kartı (“credit card”).


İncil

İncil (definite accusative İncili, plural İnciller)

İncili (accusative definite)
İnciller (plural)
İncil (nominative singular)
İnciller (nominative plural)
İncili (accusative definite singular)
İncilleri (accusative definite plural)
İncile (dative singular)
İncillere (dative plural)
İncilde (locative singular)
İncillerde (locative plural)
İncilden (ablative singular)
İncillerden (ablative plural)
İncilin (genitive singular)
İncillerin (genitive plural)
İncilim (first-person nominative singular)
İncillerim (first-person nominative singular)
İncilin (nominative second-person singular)
İncillerin (nominative second-person singular)
İncili (nominative singular third-person)
İncilleri (nominative singular third-person)
İncilimiz (first-person nominative plural)
İncillerimiz (first-person nominative plural)
İnciliniz (nominative plural second-person)
İncilleriniz (nominative plural second-person)
İncilleri (nominative plural third-person)
İncilimi (accusative definite first-person singular)
İncillerimi (accusative definite first-person singular)
İncilini (accusative definite second-person singular)
İncillerini (accusative definite second-person singular)
İncilini (accusative definite singular third-person)
İncillerini (accusative definite singular third-person)
İncilimizi (accusative definite first-person plural)
İncillerimizi (accusative definite first-person plural)
İncilinizi (accusative definite plural second-person)
İncillerinizi (accusative definite plural second-person)
İncillerini (accusative definite plural third-person)
İncilime (dative first-person singular)
İncillerime (dative first-person singular)
İnciline (dative second-person singular)
İncillerine (dative second-person singular)
İnciline (dative singular third-person)
İncillerine (dative singular third-person)
İncilimize (dative first-person plural)
İncillerimize (dative first-person plural)
İncilinize (dative plural second-person)
İncillerinize (dative plural second-person)
İncillerine (dative plural third-person)
İncilimde (first-person locative singular)
İncillerimde (first-person locative singular)
İncilinde (locative second-person singular)
İncillerinde (locative second-person singular)
İncilinde (locative singular third-person)
İncillerinde (locative singular third-person)
İncilimizde (first-person locative plural)
İncillerimizde (first-person locative plural)
İncilinizde (locative plural second-person)
İncillerinizde (locative plural second-person)
İncillerinde (locative plural third-person)
İncilimden (ablative first-person singular)
İncillerimden (ablative first-person singular)
İncilinden (ablative second-person singular)
İncillerinden (ablative second-person singular)
İncilinden (ablative singular third-person)
İncillerinden (ablative singular third-person)
İncilimizden (ablative first-person plural)
İncillerimizden (ablative first-person plural)
İncilinizden (ablative plural second-person)
İncillerinizden (ablative plural second-person)
İncillerinden (ablative plural third-person)
İncilimin (first-person genitive singular)
İncillerimin (first-person genitive singular)
İncilinin (genitive second-person singular)
İncillerinin (genitive second-person singular)
İncilinin (genitive singular third-person)
İncillerinin (genitive singular third-person)
İncilimizin (first-person genitive plural)
İncillerimizin (first-person genitive plural)
İncilinizin (genitive plural second-person)
İncillerinizin (genitive plural second-person)
İncillerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انجیل (incil), from Arabic إِنْجِيل (ʔinjīl), from Ancient Greek εὐαγγέλιον (euangélion, “good news”).


başörtüsü

head

başörtüsü (definite accusative başörtüsünü, plural başörtüleri)

başörtüsünü (accusative definite)
başörtüleri (plural)
başörtüsü (nominative singular)
başörtüleri (nominative plural)
başörtüsünü (accusative definite singular)
başörtülerini (accusative definite plural)
başörtüsüne (dative singular)
başörtülerine (dative plural)
başörtüsünde (locative singular)
başörtülerinde (locative plural)
başörtüsünden (ablative singular)
başörtülerinden (ablative plural)
başörtüsünün (genitive singular)
başörtülerinin (genitive plural)
başörtüm (first-person nominative singular)
başörtülerim (first-person nominative singular)
başörtün (nominative second-person singular)
başörtülerin (nominative second-person singular)
başörtüsü (nominative singular third-person)
başörtüleri (nominative singular third-person)
başörtümüz (first-person nominative plural)
başörtülerimiz (first-person nominative plural)
başörtünüz (nominative plural second-person)
başörtüleriniz (nominative plural second-person)
başörtüleri (nominative plural third-person)
başörtümü (accusative definite first-person singular)
başörtülerimi (accusative definite first-person singular)
başörtünü (accusative definite second-person singular)
başörtülerini (accusative definite second-person singular)
başörtüsünü (accusative definite singular third-person)
başörtülerini (accusative definite singular third-person)
başörtümüzü (accusative definite first-person plural)
başörtülerimizi (accusative definite first-person plural)
başörtünüzü (accusative definite plural second-person)
başörtülerinizi (accusative definite plural second-person)
başörtülerini (accusative definite plural third-person)
başörtüme (dative first-person singular)
başörtülerime (dative first-person singular)
başörtüne (dative second-person singular)
başörtülerine (dative second-person singular)
başörtüsüne (dative singular third-person)
başörtülerine (dative singular third-person)
başörtümüze (dative first-person plural)
başörtülerimize (dative first-person plural)
başörtünüze (dative plural second-person)
başörtülerinize (dative plural second-person)
başörtülerine (dative plural third-person)
başörtümde (first-person locative singular)
başörtülerimde (first-person locative singular)
başörtünde (locative second-person singular)
başörtülerinde (locative second-person singular)
başörtüsünde (locative singular third-person)
başörtülerinde (locative singular third-person)
başörtümüzde (first-person locative plural)
başörtülerimizde (first-person locative plural)
başörtünüzde (locative plural second-person)
başörtülerinizde (locative plural second-person)
başörtülerinde (locative plural third-person)
başörtümden (ablative first-person singular)
başörtülerimden (ablative first-person singular)
başörtünden (ablative second-person singular)
başörtülerinden (ablative second-person singular)
başörtüsünden (ablative singular third-person)
başörtülerinden (ablative singular third-person)
başörtümüzden (ablative first-person plural)
başörtülerimizden (ablative first-person plural)
başörtünüzden (ablative plural second-person)
başörtülerinizden (ablative plural second-person)
başörtülerinden (ablative plural third-person)
başörtümün (first-person genitive singular)
başörtülerimin (first-person genitive singular)
başörtünün (genitive second-person singular)
başörtülerinin (genitive second-person singular)
başörtüsünün (genitive singular third-person)
başörtülerinin (genitive singular third-person)
başörtümüzün (first-person genitive plural)
başörtülerimizin (first-person genitive plural)
başörtünüzün (genitive plural second-person)
başörtülerinizin (genitive plural second-person)
başörtülerinin (genitive plural third-person)

ba‧şör‧tü‧sü

Inherited from Ottoman Turkish باش اورتوسی (baş örtüsü), باش اورتیسی (baş örtüsü), equivalent to baş (“head”) + örtü (“cover”).


mağdur

head

mağdur (definite accusative mağduru, plural mağdurlar)

mağduru (accusative definite)
mağdurlar (plural)
mağdur (nominative singular)
mağdurlar (nominative plural)
mağduru (accusative definite singular)
mağdurları (accusative definite plural)
mağdura (dative singular)
mağdurlara (dative plural)
mağdurda (locative singular)
mağdurlarda (locative plural)
mağdurdan (ablative singular)
mağdurlardan (ablative plural)
mağdurun (genitive singular)
mağdurların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مغدور (mağdur), from Arabic مَغْدُور (maḡdūr), passive participle of غَدَرَ (ḡadara, “to betray, desert”).
Nişanyan considers this a pseudo-loan, a regular Arabic formation not attested in Arabic when it appeared in Ottoman Turkish in the 19th century.


karayolu

karayolu (definite accusative karayolunu, plural karayolları)

karayolunu (accusative definite)
karayolları (plural)


deniz yolu

deniz yolu (definite accusative deniz yolunu, plural deniz yolları)

deniz yolunu (accusative definite)
deniz yolları (plural)
deniz yolu (nominative singular)
deniz yolları (nominative plural)
deniz yolunu (accusative definite singular)
deniz yollarını (accusative definite plural)
deniz yoluna (dative singular)
deniz yollarına (dative plural)
deniz yolunda (locative singular)
deniz yollarında (locative plural)
deniz yolundan (ablative singular)
deniz yollarından (ablative plural)
deniz yolunun (genitive singular)
deniz yollarının (genitive plural)

By surface analysis, deniz (“sea”) + yol (“road”) + -u, literally “sea road”


demiryolu

head

demiryolu (definite accusative demiryolunu, plural demiryolları)

demiryolunu (accusative definite)
demiryolları (plural)


denizyolu

denizyolu (definite accusative denizyolunu, plural denizyolları)

denizyolunu (accusative definite)
denizyolları (plural)


nesir

nesir (definite accusative nesiri, plural nesirler)

nesiri (accusative definite)
nesirler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish نثر (nesr), from Arabic نَثْر (naṯr).


bilekçe

head

bilekçe (definite accusative bilekçeyi, plural bilekçeler)

bilekçeyi (accusative definite)
bilekçeler (plural)
bilekçe (nominative singular)
bilekçeler (nominative plural)
bilekçeyi (accusative definite singular)
bilekçeleri (accusative definite plural)
bilekçeye (dative singular)
bilekçelere (dative plural)
bilekçede (locative singular)
bilekçelerde (locative plural)
bilekçeden (ablative singular)
bilekçelerden (ablative plural)
bilekçenin (genitive singular)
bilekçelerin (genitive plural)
bilekçem (first-person nominative singular)
bilekçelerim (first-person nominative singular)
bilekçen (nominative second-person singular)
bilekçelerin (nominative second-person singular)
bilekçesi (nominative singular third-person)
bilekçeleri (nominative singular third-person)
bilekçemiz (first-person nominative plural)
bilekçelerimiz (first-person nominative plural)
bilekçeniz (nominative plural second-person)
bilekçeleriniz (nominative plural second-person)
bilekçeleri (nominative plural third-person)
bilekçemi (accusative definite first-person singular)
bilekçelerimi (accusative definite first-person singular)
bilekçeni (accusative definite second-person singular)
bilekçelerini (accusative definite second-person singular)
bilekçesini (accusative definite singular third-person)
bilekçelerini (accusative definite singular third-person)
bilekçemizi (accusative definite first-person plural)
bilekçelerimizi (accusative definite first-person plural)
bilekçenizi (accusative definite plural second-person)
bilekçelerinizi (accusative definite plural second-person)
bilekçelerini (accusative definite plural third-person)
bilekçeme (dative first-person singular)
bilekçelerime (dative first-person singular)
bilekçene (dative second-person singular)
bilekçelerine (dative second-person singular)
bilekçesine (dative singular third-person)
bilekçelerine (dative singular third-person)
bilekçemize (dative first-person plural)
bilekçelerimize (dative first-person plural)
bilekçenize (dative plural second-person)
bilekçelerinize (dative plural second-person)
bilekçelerine (dative plural third-person)
bilekçemde (first-person locative singular)
bilekçelerimde (first-person locative singular)
bilekçende (locative second-person singular)
bilekçelerinde (locative second-person singular)
bilekçesinde (locative singular third-person)
bilekçelerinde (locative singular third-person)
bilekçemizde (first-person locative plural)
bilekçelerimizde (first-person locative plural)
bilekçenizde (locative plural second-person)
bilekçelerinizde (locative plural second-person)
bilekçelerinde (locative plural third-person)
bilekçemden (ablative first-person singular)
bilekçelerimden (ablative first-person singular)
bilekçenden (ablative second-person singular)
bilekçelerinden (ablative second-person singular)
bilekçesinden (ablative singular third-person)
bilekçelerinden (ablative singular third-person)
bilekçemizden (ablative first-person plural)
bilekçelerimizden (ablative first-person plural)
bilekçenizden (ablative plural second-person)
bilekçelerinizden (ablative plural second-person)
bilekçelerinden (ablative plural third-person)
bilekçemin (first-person genitive singular)
bilekçelerimin (first-person genitive singular)
bilekçenin (genitive second-person singular)
bilekçelerinin (genitive second-person singular)
bilekçesinin (genitive singular third-person)
bilekçelerinin (genitive singular third-person)
bilekçemizin (first-person genitive plural)
bilekçelerimizin (first-person genitive plural)
bilekçenizin (genitive plural second-person)
bilekçelerinizin (genitive plural second-person)
bilekçelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بیلكچه (bilekçe, “pastern; handcuffs”).

inh

handcuffs, a fastening consisting of two metal rings

bracelet, wristband, a band worn around the wrist

pastern, the part of a horse's leg between the fetlock joint and the hoof


maşacı

head

maşacı (definite accusative maşacıyı, plural maşacılar)

maşacıyı (accusative definite)
maşacılar (plural)

From Ottoman Turkish ماشهجی (maşacı, “maker or seller of iron tongs”); equivalent to maşa (“tongs”) + -cı.