okşama

head

okşama (definite accusative okşamayı, plural okşamalar)

okşamayı (accusative definite)
okşamalar (plural)
okşama (nominative singular)
okşamalar (nominative plural)
okşamayı (accusative definite singular)
okşamaları (accusative definite plural)
okşamaya (dative singular)
okşamalara (dative plural)
okşamada (locative singular)
okşamalarda (locative plural)
okşamadan (ablative singular)
okşamalardan (ablative plural)
okşamanın (genitive singular)
okşamaların (genitive plural)
okşamam (first-person nominative singular)
okşamalarım (first-person nominative singular)
okşaman (nominative second-person singular)
okşamaların (nominative second-person singular)
okşaması (nominative singular third-person)
okşamaları (nominative singular third-person)
okşamamız (first-person nominative plural)
okşamalarımız (first-person nominative plural)
okşamanız (nominative plural second-person)
okşamalarınız (nominative plural second-person)
okşamaları (nominative plural third-person)
okşamamı (accusative definite first-person singular)
okşamalarımı (accusative definite first-person singular)
okşamanı (accusative definite second-person singular)
okşamalarını (accusative definite second-person singular)
okşamasını (accusative definite singular third-person)
okşamalarını (accusative definite singular third-person)
okşamamızı (accusative definite first-person plural)
okşamalarımızı (accusative definite first-person plural)
okşamanızı (accusative definite plural second-person)
okşamalarınızı (accusative definite plural second-person)
okşamalarını (accusative definite plural third-person)
okşamama (dative first-person singular)
okşamalarıma (dative first-person singular)
okşamana (dative second-person singular)
okşamalarına (dative second-person singular)
okşamasına (dative singular third-person)
okşamalarına (dative singular third-person)
okşamamıza (dative first-person plural)
okşamalarımıza (dative first-person plural)
okşamanıza (dative plural second-person)
okşamalarınıza (dative plural second-person)
okşamalarına (dative plural third-person)
okşamamda (first-person locative singular)
okşamalarımda (first-person locative singular)
okşamanda (locative second-person singular)
okşamalarında (locative second-person singular)
okşamasında (locative singular third-person)
okşamalarında (locative singular third-person)
okşamamızda (first-person locative plural)
okşamalarımızda (first-person locative plural)
okşamanızda (locative plural second-person)
okşamalarınızda (locative plural second-person)
okşamalarında (locative plural third-person)
okşamamdan (ablative first-person singular)
okşamalarımdan (ablative first-person singular)
okşamandan (ablative second-person singular)
okşamalarından (ablative second-person singular)
okşamasından (ablative singular third-person)
okşamalarından (ablative singular third-person)
okşamamızdan (ablative first-person plural)
okşamalarımızdan (ablative first-person plural)
okşamanızdan (ablative plural second-person)
okşamalarınızdan (ablative plural second-person)
okşamalarından (ablative plural third-person)
okşamamın (first-person genitive singular)
okşamalarımın (first-person genitive singular)
okşamanın (genitive second-person singular)
okşamalarının (genitive second-person singular)
okşamasının (genitive singular third-person)
okşamalarının (genitive singular third-person)
okşamamızın (first-person genitive plural)
okşamalarımızın (first-person genitive plural)
okşamanızın (genitive plural second-person)
okşamalarınızın (genitive plural second-person)
okşamalarının (genitive plural third-person)


sendeleme

sendeleme (definite accusative sendelemeyi, plural sendelemeler)

sendelemeyi (accusative definite)
sendelemeler (plural)
sendeleme (nominative singular)
sendelemeler (nominative plural)
sendelemeyi (accusative definite singular)
sendelemeleri (accusative definite plural)
sendelemeye (dative singular)
sendelemelere (dative plural)
sendelemede (locative singular)
sendelemelerde (locative plural)
sendelemeden (ablative singular)
sendelemelerden (ablative plural)
sendelemenin (genitive singular)
sendelemelerin (genitive plural)
sendelemem (first-person nominative singular)
sendelemelerim (first-person nominative singular)
sendelemen (nominative second-person singular)
sendelemelerin (nominative second-person singular)
sendelemesi (nominative singular third-person)
sendelemeleri (nominative singular third-person)
sendelememiz (first-person nominative plural)
sendelemelerimiz (first-person nominative plural)
sendelemeniz (nominative plural second-person)
sendelemeleriniz (nominative plural second-person)
sendelemeleri (nominative plural third-person)
sendelememi (accusative definite first-person singular)
sendelemelerimi (accusative definite first-person singular)
sendelemeni (accusative definite second-person singular)
sendelemelerini (accusative definite second-person singular)
sendelemesini (accusative definite singular third-person)
sendelemelerini (accusative definite singular third-person)
sendelememizi (accusative definite first-person plural)
sendelemelerimizi (accusative definite first-person plural)
sendelemenizi (accusative definite plural second-person)
sendelemelerinizi (accusative definite plural second-person)
sendelemelerini (accusative definite plural third-person)
sendelememe (dative first-person singular)
sendelemelerime (dative first-person singular)
sendelemene (dative second-person singular)
sendelemelerine (dative second-person singular)
sendelemesine (dative singular third-person)
sendelemelerine (dative singular third-person)
sendelememize (dative first-person plural)
sendelemelerimize (dative first-person plural)
sendelemenize (dative plural second-person)
sendelemelerinize (dative plural second-person)
sendelemelerine (dative plural third-person)
sendelememde (first-person locative singular)
sendelemelerimde (first-person locative singular)
sendelemende (locative second-person singular)
sendelemelerinde (locative second-person singular)
sendelemesinde (locative singular third-person)
sendelemelerinde (locative singular third-person)
sendelememizde (first-person locative plural)
sendelemelerimizde (first-person locative plural)
sendelemenizde (locative plural second-person)
sendelemelerinizde (locative plural second-person)
sendelemelerinde (locative plural third-person)
sendelememden (ablative first-person singular)
sendelemelerimden (ablative first-person singular)
sendelemenden (ablative second-person singular)
sendelemelerinden (ablative second-person singular)
sendelemesinden (ablative singular third-person)
sendelemelerinden (ablative singular third-person)
sendelememizden (ablative first-person plural)
sendelemelerimizden (ablative first-person plural)
sendelemenizden (ablative plural second-person)
sendelemelerinizden (ablative plural second-person)
sendelemelerinden (ablative plural third-person)
sendelememin (first-person genitive singular)
sendelemelerimin (first-person genitive singular)
sendelemenin (genitive second-person singular)
sendelemelerinin (genitive second-person singular)
sendelemesinin (genitive singular third-person)
sendelemelerinin (genitive singular third-person)
sendelememizin (first-person genitive plural)
sendelemelerimizin (first-person genitive plural)
sendelemenizin (genitive plural second-person)
sendelemelerinizin (genitive plural second-person)
sendelemelerinin (genitive plural third-person)


mahıv

mahıv (definite accusative mahvı, plural mahıvlar)

mahvı (accusative definite)
mahıvlar (plural)
mahıv (nominative singular)
mahıvlar (nominative plural)
mahvı (accusative definite singular)
mahıvları (accusative definite plural)
mahva (dative singular)
mahıvlara (dative plural)
mahıvda (locative singular)
mahıvlarda (locative plural)
mahıvdan (ablative singular)
mahıvlardan (ablative plural)
mahvın (genitive singular)
mahıvların (genitive plural)
mahvım (first-person nominative singular)
mahıvlarım (first-person nominative singular)
mahvın (nominative second-person singular)
mahıvların (nominative second-person singular)
mahvı (nominative singular third-person)
mahıvları (nominative singular third-person)
mahvımız (first-person nominative plural)
mahıvlarımız (first-person nominative plural)
mahvınız (nominative plural second-person)
mahıvlarınız (nominative plural second-person)
mahıvları (nominative plural third-person)
mahvımı (accusative definite first-person singular)
mahıvlarımı (accusative definite first-person singular)
mahvını (accusative definite second-person singular)
mahıvlarını (accusative definite second-person singular)
mahvını (accusative definite singular third-person)
mahıvlarını (accusative definite singular third-person)
mahvımızı (accusative definite first-person plural)
mahıvlarımızı (accusative definite first-person plural)
mahvınızı (accusative definite plural second-person)
mahıvlarınızı (accusative definite plural second-person)
mahıvlarını (accusative definite plural third-person)
mahvıma (dative first-person singular)
mahıvlarıma (dative first-person singular)
mahvına (dative second-person singular)
mahıvlarına (dative second-person singular)
mahvına (dative singular third-person)
mahıvlarına (dative singular third-person)
mahvımıza (dative first-person plural)
mahıvlarımıza (dative first-person plural)
mahvınıza (dative plural second-person)
mahıvlarınıza (dative plural second-person)
mahıvlarına (dative plural third-person)
mahvımda (first-person locative singular)
mahıvlarımda (first-person locative singular)
mahvında (locative second-person singular)
mahıvlarında (locative second-person singular)
mahvında (locative singular third-person)
mahıvlarında (locative singular third-person)
mahvımızda (first-person locative plural)
mahıvlarımızda (first-person locative plural)
mahvınızda (locative plural second-person)
mahıvlarınızda (locative plural second-person)
mahıvlarında (locative plural third-person)
mahvımdan (ablative first-person singular)
mahıvlarımdan (ablative first-person singular)
mahvından (ablative second-person singular)
mahıvlarından (ablative second-person singular)
mahvından (ablative singular third-person)
mahıvlarından (ablative singular third-person)
mahvımızdan (ablative first-person plural)
mahıvlarımızdan (ablative first-person plural)
mahvınızdan (ablative plural second-person)
mahıvlarınızdan (ablative plural second-person)
mahıvlarından (ablative plural third-person)
mahvımın (first-person genitive singular)
mahıvlarımın (first-person genitive singular)
mahvının (genitive second-person singular)
mahıvlarının (genitive second-person singular)
mahvının (genitive singular third-person)
mahıvlarının (genitive singular third-person)
mahvımızın (first-person genitive plural)
mahıvlarımızın (first-person genitive plural)
mahvınızın (genitive plural second-person)
mahıvlarınızın (genitive plural second-person)
mahıvlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish محو (maḥv, “a causing not to exist, an annihilating”), from Arabic مَحْو (maḥw) verbal noun of مَحَا (maḥā, “to erase, to destroy”).

inh+

O dönekliğiyle benim mahvımı sabitleştirmek istedi; ben mahvolmaya çalışarak onun arzusunu yerine getirmek isteyeceğim.

2013, Miguel de Cervantes Saavedra, chapter 27, in Roza Hakmen, transl., La Mancha'lı Yaratıcı Asilzade Don Quijote, volume 1, Yapı Kredi Yayınları, →ISBN, page 237:

She wanted to fulfill my destruction by her fickleness; I will fulfill her wish by striving to be destroyed.

(obsolete by itself except poetic) destruction, annihilation, ruin, downfall or being destroyed, annihilated

(Islam, Sufism) Being freed from mortal imperfections and weaknesses.


kuru temizleme

head

kuru temizleme (definite accusative kuru temizlemeyi, plural kuru temizlemeler)

kuru temizlemeyi (accusative definite)
kuru temizlemeler (plural)

trikloretilen hariç her solvent ile kuru temizleme yapılabilir

can be dry-cleaned with any solvent except trichlorethylene

bunları kuru temizlemeye vermeyi unutma

don't forget to give these to the dry-cleaner


kuru temizlemeci

kuru temizlemeci (definite accusative kuru temizlemeciyi, plural kuru temizlemeciler)

kuru temizlemeciyi (accusative definite)
kuru temizlemeciler (plural)

Çizgi romanın ana karakterlerinden birisi kuru temizlemeciydi.

One of the comic's protagonists was a dry cleaner.


matkap

matkap (definite accusative matkabı, plural matkaplar)

matkabı (accusative definite)
matkaplar (plural)
matkap (nominative singular)
matkaplar (nominative plural)
matkabı (accusative definite singular)
matkapları (accusative definite plural)
matkaba (dative singular)
matkaplara (dative plural)
matkapta (locative singular)
matkaplarda (locative plural)
matkaptan (ablative singular)
matkaplardan (ablative plural)
matkabın (genitive singular)
matkapların (genitive plural)
matkabım (first-person nominative singular)
matkaplarım (first-person nominative singular)
matkabın (nominative second-person singular)
matkapların (nominative second-person singular)
matkabı (nominative singular third-person)
matkapları (nominative singular third-person)
matkabımız (first-person nominative plural)
matkaplarımız (first-person nominative plural)
matkabınız (nominative plural second-person)
matkaplarınız (nominative plural second-person)
matkapları (nominative plural third-person)
matkabımı (accusative definite first-person singular)
matkaplarımı (accusative definite first-person singular)
matkabını (accusative definite second-person singular)
matkaplarını (accusative definite second-person singular)
matkabını (accusative definite singular third-person)
matkaplarını (accusative definite singular third-person)
matkabımızı (accusative definite first-person plural)
matkaplarımızı (accusative definite first-person plural)
matkabınızı (accusative definite plural second-person)
matkaplarınızı (accusative definite plural second-person)
matkaplarını (accusative definite plural third-person)
matkabıma (dative first-person singular)
matkaplarıma (dative first-person singular)
matkabına (dative second-person singular)
matkaplarına (dative second-person singular)
matkabına (dative singular third-person)
matkaplarına (dative singular third-person)
matkabımıza (dative first-person plural)
matkaplarımıza (dative first-person plural)
matkabınıza (dative plural second-person)
matkaplarınıza (dative plural second-person)
matkaplarına (dative plural third-person)
matkabımda (first-person locative singular)
matkaplarımda (first-person locative singular)
matkabında (locative second-person singular)
matkaplarında (locative second-person singular)
matkabında (locative singular third-person)
matkaplarında (locative singular third-person)
matkabımızda (first-person locative plural)
matkaplarımızda (first-person locative plural)
matkabınızda (locative plural second-person)
matkaplarınızda (locative plural second-person)
matkaplarında (locative plural third-person)
matkabımdan (ablative first-person singular)
matkaplarımdan (ablative first-person singular)
matkabından (ablative second-person singular)
matkaplarından (ablative second-person singular)
matkabından (ablative singular third-person)
matkaplarından (ablative singular third-person)
matkabımızdan (ablative first-person plural)
matkaplarımızdan (ablative first-person plural)
matkabınızdan (ablative plural second-person)
matkaplarınızdan (ablative plural second-person)
matkaplarından (ablative plural third-person)
matkabımın (first-person genitive singular)
matkaplarımın (first-person genitive singular)
matkabının (genitive second-person singular)
matkaplarının (genitive second-person singular)
matkabının (genitive singular third-person)
matkaplarının (genitive singular third-person)
matkabımızın (first-person genitive plural)
matkaplarımızın (first-person genitive plural)
matkabınızın (genitive plural second-person)
matkaplarınızın (genitive plural second-person)
matkaplarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مثقب (miskab), from Arabic مِثْقَب (miṯqab, “drill”).

inh+

borer, drill, gimlet, auger, any instrument used for drilling

bit, a rotary cutting tool fitted to a drill, used to bore holes


triklorometan

head

triklorometan (definite accusative triklorometanı, uncountable)

triklorometanı (accusative definite)
triklorometan (nominative singular)
triklorometanlar (nominative plural)
triklorometanı (accusative definite singular)
triklorometanları (accusative definite plural)
triklorometana (dative singular)
triklorometanlara (dative plural)
triklorometanda (locative singular)
triklorometanlarda (locative plural)
triklorometandan (ablative singular)
triklorometanlardan (ablative plural)
triklorometanın (genitive singular)
triklorometanların (genitive plural)
triklorometanım (first-person nominative singular)
triklorometanlarım (first-person nominative singular)
triklorometanın (nominative second-person singular)
triklorometanların (nominative second-person singular)
triklorometanı (nominative singular third-person)
triklorometanları (nominative singular third-person)
triklorometanımız (first-person nominative plural)
triklorometanlarımız (first-person nominative plural)
triklorometanınız (nominative plural second-person)
triklorometanlarınız (nominative plural second-person)
triklorometanları (nominative plural third-person)
triklorometanımı (accusative definite first-person singular)
triklorometanlarımı (accusative definite first-person singular)
triklorometanını (accusative definite second-person singular)
triklorometanlarını (accusative definite second-person singular)
triklorometanını (accusative definite singular third-person)
triklorometanlarını (accusative definite singular third-person)
triklorometanımızı (accusative definite first-person plural)
triklorometanlarımızı (accusative definite first-person plural)
triklorometanınızı (accusative definite plural second-person)
triklorometanlarınızı (accusative definite plural second-person)
triklorometanlarını (accusative definite plural third-person)
triklorometanıma (dative first-person singular)
triklorometanlarıma (dative first-person singular)
triklorometanına (dative second-person singular)
triklorometanlarına (dative second-person singular)
triklorometanına (dative singular third-person)
triklorometanlarına (dative singular third-person)
triklorometanımıza (dative first-person plural)
triklorometanlarımıza (dative first-person plural)
triklorometanınıza (dative plural second-person)
triklorometanlarınıza (dative plural second-person)
triklorometanlarına (dative plural third-person)
triklorometanımda (first-person locative singular)
triklorometanlarımda (first-person locative singular)
triklorometanında (locative second-person singular)
triklorometanlarında (locative second-person singular)
triklorometanında (locative singular third-person)
triklorometanlarında (locative singular third-person)
triklorometanımızda (first-person locative plural)
triklorometanlarımızda (first-person locative plural)
triklorometanınızda (locative plural second-person)
triklorometanlarınızda (locative plural second-person)
triklorometanlarında (locative plural third-person)
triklorometanımdan (ablative first-person singular)
triklorometanlarımdan (ablative first-person singular)
triklorometanından (ablative second-person singular)
triklorometanlarından (ablative second-person singular)
triklorometanından (ablative singular third-person)
triklorometanlarından (ablative singular third-person)
triklorometanımızdan (ablative first-person plural)
triklorometanlarımızdan (ablative first-person plural)
triklorometanınızdan (ablative plural second-person)
triklorometanlarınızdan (ablative plural second-person)
triklorometanlarından (ablative plural third-person)
triklorometanımın (first-person genitive singular)
triklorometanlarımın (first-person genitive singular)
triklorometanının (genitive second-person singular)
triklorometanlarının (genitive second-person singular)
triklorometanının (genitive singular third-person)
triklorometanlarının (genitive singular third-person)
triklorometanımızın (first-person genitive plural)
triklorometanlarımızın (first-person genitive plural)
triklorometanınızın (genitive plural second-person)
triklorometanlarınızın (genitive plural second-person)
triklorometanlarının (genitive plural third-person)
triklorometanım (first-person singular)
triklorometanlarım (first-person singular)
triklorometansın (second-person singular)
triklorometanlarsın (second-person singular)
triklorometan (singular third-person)
triklorometandır (singular third-person)
triklorometanlar (singular third-person)
triklorometanlardır (singular third-person)
triklorometanız (first-person plural)
triklorometanlarız (first-person plural)
triklorometansınız (plural second-person)
triklorometanlarsınız (plural second-person)
triklorometanlar (plural third-person)
triklorometanlardır (plural third-person)


dietil eter

dietil eter (definite accusative dietil eteri, uncountable)

dietil eteri (accusative definite)
dietil eter (nominative singular)
dietil eterler (nominative plural)
dietil eteri (accusative definite singular)
dietil eterleri (accusative definite plural)
dietil etere (dative singular)
dietil eterlere (dative plural)
dietil eterde (locative singular)
dietil eterlerde (locative plural)
dietil eterden (ablative singular)
dietil eterlerden (ablative plural)
dietil eterin (genitive singular)
dietil eterlerin (genitive plural)
dietil eterim (first-person nominative singular)
dietil eterlerim (first-person nominative singular)
dietil eterin (nominative second-person singular)
dietil eterlerin (nominative second-person singular)
dietil eteri (nominative singular third-person)
dietil eterleri (nominative singular third-person)
dietil eterimiz (first-person nominative plural)
dietil eterlerimiz (first-person nominative plural)
dietil eteriniz (nominative plural second-person)
dietil eterleriniz (nominative plural second-person)
dietil eterleri (nominative plural third-person)
dietil eterimi (accusative definite first-person singular)
dietil eterlerimi (accusative definite first-person singular)
dietil eterini (accusative definite second-person singular)
dietil eterlerini (accusative definite second-person singular)
dietil eterini (accusative definite singular third-person)
dietil eterlerini (accusative definite singular third-person)
dietil eterimizi (accusative definite first-person plural)
dietil eterlerimizi (accusative definite first-person plural)
dietil eterinizi (accusative definite plural second-person)
dietil eterlerinizi (accusative definite plural second-person)
dietil eterlerini (accusative definite plural third-person)
dietil eterime (dative first-person singular)
dietil eterlerime (dative first-person singular)
dietil eterine (dative second-person singular)
dietil eterlerine (dative second-person singular)
dietil eterine (dative singular third-person)
dietil eterlerine (dative singular third-person)
dietil eterimize (dative first-person plural)
dietil eterlerimize (dative first-person plural)
dietil eterinize (dative plural second-person)
dietil eterlerinize (dative plural second-person)
dietil eterlerine (dative plural third-person)
dietil eterimde (first-person locative singular)
dietil eterlerimde (first-person locative singular)
dietil eterinde (locative second-person singular)
dietil eterlerinde (locative second-person singular)
dietil eterinde (locative singular third-person)
dietil eterlerinde (locative singular third-person)
dietil eterimizde (first-person locative plural)
dietil eterlerimizde (first-person locative plural)
dietil eterinizde (locative plural second-person)
dietil eterlerinizde (locative plural second-person)
dietil eterlerinde (locative plural third-person)
dietil eterimden (ablative first-person singular)
dietil eterlerimden (ablative first-person singular)
dietil eterinden (ablative second-person singular)
dietil eterlerinden (ablative second-person singular)
dietil eterinden (ablative singular third-person)
dietil eterlerinden (ablative singular third-person)
dietil eterimizden (ablative first-person plural)
dietil eterlerimizden (ablative first-person plural)
dietil eterinizden (ablative plural second-person)
dietil eterlerinizden (ablative plural second-person)
dietil eterlerinden (ablative plural third-person)
dietil eterimin (first-person genitive singular)
dietil eterlerimin (first-person genitive singular)
dietil eterinin (genitive second-person singular)
dietil eterlerinin (genitive second-person singular)
dietil eterinin (genitive singular third-person)
dietil eterlerinin (genitive singular third-person)
dietil eterimizin (first-person genitive plural)
dietil eterlerimizin (first-person genitive plural)
dietil eterinizin (genitive plural second-person)
dietil eterlerinizin (genitive plural second-person)
dietil eterlerinin (genitive plural third-person)
dietil eterim (first-person singular)
dietil eterlerim (first-person singular)
dietil etersin (second-person singular)
dietil eterlersin (second-person singular)
dietil eter (singular third-person)
dietil eterdir (singular third-person)
dietil eterler (singular third-person)
dietil eterlerdir (singular third-person)
dietil eteriz (first-person plural)
dietil eterleriz (first-person plural)
dietil etersiniz (plural second-person)
dietil eterlersiniz (plural second-person)
dietil eterler (plural third-person)
dietil eterlerdir (plural third-person)


trikloroetilen

trikloroetilen (definite accusative trikloroetileni, uncountable)

trikloroetileni (accusative definite)
trikloroetilen (nominative singular)
trikloroetilenler (nominative plural)
trikloroetileni (accusative definite singular)
trikloroetilenleri (accusative definite plural)
trikloroetilene (dative singular)
trikloroetilenlere (dative plural)
trikloroetilende (locative singular)
trikloroetilenlerde (locative plural)
trikloroetilenden (ablative singular)
trikloroetilenlerden (ablative plural)
trikloroetilenin (genitive singular)
trikloroetilenlerin (genitive plural)
trikloroetilenim (first-person nominative singular)
trikloroetilenlerim (first-person nominative singular)
trikloroetilenin (nominative second-person singular)
trikloroetilenlerin (nominative second-person singular)
trikloroetileni (nominative singular third-person)
trikloroetilenleri (nominative singular third-person)
trikloroetilenimiz (first-person nominative plural)
trikloroetilenlerimiz (first-person nominative plural)
trikloroetileniniz (nominative plural second-person)
trikloroetilenleriniz (nominative plural second-person)
trikloroetilenleri (nominative plural third-person)
trikloroetilenimi (accusative definite first-person singular)
trikloroetilenlerimi (accusative definite first-person singular)
trikloroetilenini (accusative definite second-person singular)
trikloroetilenlerini (accusative definite second-person singular)
trikloroetilenini (accusative definite singular third-person)
trikloroetilenlerini (accusative definite singular third-person)
trikloroetilenimizi (accusative definite first-person plural)
trikloroetilenlerimizi (accusative definite first-person plural)
trikloroetileninizi (accusative definite plural second-person)
trikloroetilenlerinizi (accusative definite plural second-person)
trikloroetilenlerini (accusative definite plural third-person)
trikloroetilenime (dative first-person singular)
trikloroetilenlerime (dative first-person singular)
trikloroetilenine (dative second-person singular)
trikloroetilenlerine (dative second-person singular)
trikloroetilenine (dative singular third-person)
trikloroetilenlerine (dative singular third-person)
trikloroetilenimize (dative first-person plural)
trikloroetilenlerimize (dative first-person plural)
trikloroetileninize (dative plural second-person)
trikloroetilenlerinize (dative plural second-person)
trikloroetilenlerine (dative plural third-person)
trikloroetilenimde (first-person locative singular)
trikloroetilenlerimde (first-person locative singular)
trikloroetileninde (locative second-person singular)
trikloroetilenlerinde (locative second-person singular)
trikloroetileninde (locative singular third-person)
trikloroetilenlerinde (locative singular third-person)
trikloroetilenimizde (first-person locative plural)
trikloroetilenlerimizde (first-person locative plural)
trikloroetileninizde (locative plural second-person)
trikloroetilenlerinizde (locative plural second-person)
trikloroetilenlerinde (locative plural third-person)
trikloroetilenimden (ablative first-person singular)
trikloroetilenlerimden (ablative first-person singular)
trikloroetileninden (ablative second-person singular)
trikloroetilenlerinden (ablative second-person singular)
trikloroetileninden (ablative singular third-person)
trikloroetilenlerinden (ablative singular third-person)
trikloroetilenimizden (ablative first-person plural)
trikloroetilenlerimizden (ablative first-person plural)
trikloroetileninizden (ablative plural second-person)
trikloroetilenlerinizden (ablative plural second-person)
trikloroetilenlerinden (ablative plural third-person)
trikloroetilenimin (first-person genitive singular)
trikloroetilenlerimin (first-person genitive singular)
trikloroetileninin (genitive second-person singular)
trikloroetilenlerinin (genitive second-person singular)
trikloroetileninin (genitive singular third-person)
trikloroetilenlerinin (genitive singular third-person)
trikloroetilenimizin (first-person genitive plural)
trikloroetilenlerimizin (first-person genitive plural)
trikloroetileninizin (genitive plural second-person)
trikloroetilenlerinizin (genitive plural second-person)
trikloroetilenlerinin (genitive plural third-person)
trikloroetilenim (first-person singular)
trikloroetilenlerim (first-person singular)
trikloroetilensin (second-person singular)
trikloroetilenlersin (second-person singular)
trikloroetilen (singular third-person)
trikloroetilendir (singular third-person)
trikloroetilenler (singular third-person)
trikloroetilenlerdir (singular third-person)
trikloroetileniz (first-person plural)
trikloroetilenleriz (first-person plural)
trikloroetilensiniz (plural second-person)
trikloroetilenlersiniz (plural second-person)
trikloroetilenler (plural third-person)
trikloroetilenlerdir (plural third-person)


tetrakloroetilen

tetrakloroetilen (definite accusative tetrakloroetileni, uncountable)

tetrakloroetileni (accusative definite)
tetrakloroetilen (nominative singular)
tetrakloroetilenler (nominative plural)
tetrakloroetileni (accusative definite singular)
tetrakloroetilenleri (accusative definite plural)
tetrakloroetilene (dative singular)
tetrakloroetilenlere (dative plural)
tetrakloroetilende (locative singular)
tetrakloroetilenlerde (locative plural)
tetrakloroetilenden (ablative singular)
tetrakloroetilenlerden (ablative plural)
tetrakloroetilenin (genitive singular)
tetrakloroetilenlerin (genitive plural)
tetrakloroetilenim (first-person nominative singular)
tetrakloroetilenlerim (first-person nominative singular)
tetrakloroetilenin (nominative second-person singular)
tetrakloroetilenlerin (nominative second-person singular)
tetrakloroetileni (nominative singular third-person)
tetrakloroetilenleri (nominative singular third-person)
tetrakloroetilenimiz (first-person nominative plural)
tetrakloroetilenlerimiz (first-person nominative plural)
tetrakloroetileniniz (nominative plural second-person)
tetrakloroetilenleriniz (nominative plural second-person)
tetrakloroetilenleri (nominative plural third-person)
tetrakloroetilenimi (accusative definite first-person singular)
tetrakloroetilenlerimi (accusative definite first-person singular)
tetrakloroetilenini (accusative definite second-person singular)
tetrakloroetilenlerini (accusative definite second-person singular)
tetrakloroetilenini (accusative definite singular third-person)
tetrakloroetilenlerini (accusative definite singular third-person)
tetrakloroetilenimizi (accusative definite first-person plural)
tetrakloroetilenlerimizi (accusative definite first-person plural)
tetrakloroetileninizi (accusative definite plural second-person)
tetrakloroetilenlerinizi (accusative definite plural second-person)
tetrakloroetilenlerini (accusative definite plural third-person)
tetrakloroetilenime (dative first-person singular)
tetrakloroetilenlerime (dative first-person singular)
tetrakloroetilenine (dative second-person singular)
tetrakloroetilenlerine (dative second-person singular)
tetrakloroetilenine (dative singular third-person)
tetrakloroetilenlerine (dative singular third-person)
tetrakloroetilenimize (dative first-person plural)
tetrakloroetilenlerimize (dative first-person plural)
tetrakloroetileninize (dative plural second-person)
tetrakloroetilenlerinize (dative plural second-person)
tetrakloroetilenlerine (dative plural third-person)
tetrakloroetilenimde (first-person locative singular)
tetrakloroetilenlerimde (first-person locative singular)
tetrakloroetileninde (locative second-person singular)
tetrakloroetilenlerinde (locative second-person singular)
tetrakloroetileninde (locative singular third-person)
tetrakloroetilenlerinde (locative singular third-person)
tetrakloroetilenimizde (first-person locative plural)
tetrakloroetilenlerimizde (first-person locative plural)
tetrakloroetileninizde (locative plural second-person)
tetrakloroetilenlerinizde (locative plural second-person)
tetrakloroetilenlerinde (locative plural third-person)
tetrakloroetilenimden (ablative first-person singular)
tetrakloroetilenlerimden (ablative first-person singular)
tetrakloroetileninden (ablative second-person singular)
tetrakloroetilenlerinden (ablative second-person singular)
tetrakloroetileninden (ablative singular third-person)
tetrakloroetilenlerinden (ablative singular third-person)
tetrakloroetilenimizden (ablative first-person plural)
tetrakloroetilenlerimizden (ablative first-person plural)
tetrakloroetileninizden (ablative plural second-person)
tetrakloroetilenlerinizden (ablative plural second-person)
tetrakloroetilenlerinden (ablative plural third-person)
tetrakloroetilenimin (first-person genitive singular)
tetrakloroetilenlerimin (first-person genitive singular)
tetrakloroetileninin (genitive second-person singular)
tetrakloroetilenlerinin (genitive second-person singular)
tetrakloroetileninin (genitive singular third-person)
tetrakloroetilenlerinin (genitive singular third-person)
tetrakloroetilenimizin (first-person genitive plural)
tetrakloroetilenlerimizin (first-person genitive plural)
tetrakloroetileninizin (genitive plural second-person)
tetrakloroetilenlerinizin (genitive plural second-person)
tetrakloroetilenlerinin (genitive plural third-person)
tetrakloroetilenim (first-person singular)
tetrakloroetilenlerim (first-person singular)
tetrakloroetilensin (second-person singular)
tetrakloroetilenlersin (second-person singular)
tetrakloroetilen (singular third-person)
tetrakloroetilendir (singular third-person)
tetrakloroetilenler (singular third-person)
tetrakloroetilenlerdir (singular third-person)
tetrakloroetileniz (first-person plural)
tetrakloroetilenleriz (first-person plural)
tetrakloroetilensiniz (plural second-person)
tetrakloroetilenlersiniz (plural second-person)
tetrakloroetilenler (plural third-person)
tetrakloroetilenlerdir (plural third-person)


beyazlık

beyazlık (definite accusative beyazlığı, uncountable)

From Ottoman Turkish بیاضلق (beyazlık), equivalent to beyaz + -lık.


kokoreçlerim

first-person singular multiple-possession possessive

first-person singular predicative of the plural


kokorecinizi

second-person plural single-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokorecimiz

first-person plural single-possession possessive of kokoreç


kokorecimize

first-person plural single-possession possessive dative of kokoreç


kokoreçleriniz

second-person plural multiple-possession possessive of kokoreç


kokoreçlerinizi

second-person plural multiple-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokorecim

first-person singular single-possession possessive

first-person singular predicative of the singular


kokoreçlerimiz

first-person plural multiple-possession possessive of kokoreç


kokoreçlerin

second-person singular multiple-possession possessive


kokoreçlerimi

first-person singular multiple-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokoreçlerimize

first-person plural multiple-possession possessive dative of kokoreç


kokorecini

second/third-person singular single-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokorecimi

first-person singular single-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokoreçlerinize

second-person plural multiple-possession possessive dative of kokoreç


kokorecimde

first-person singular single-possession possessive locative of kokoreç


kokorecimizi

first-person plural single-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokoreçlerimizi

first-person plural multiple-possession possessive definite accusative of kokoreç


kokorecimden

first-person singular single-possession possessive ablative of kokoreç


kokoreçlerimde

first-person singular multiple-possession possessive locative of kokoreç


kokoreçlerimizde

first-person plural multiple-possession possessive locative of kokoreç


kokorecin

inflection of kokoreç:
genitive singular

second-person singular single-possession possessive


kokorecine

second/third-person singular single-possession possessive dative of kokoreç


kokoreçlerini

second/third-person singular multiple-possession possessive definite accusative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive definite accusative


kokoreçleri

inflection of kokoreç:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


kokorecinde

second/third-person singular single-possession possessive locative of kokoreç


kokoreçlerine

second/third-person singular multiple-possession possessive dative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive dative


kokorecinizde

second-person plural single-possession possessive locative of kokoreç


kokorecinize

second-person plural single-possession possessive dative of kokoreç


kokoreciniz

second-person plural single-possession possessive of kokoreç


kokorecime

first-person singular single-possession possessive dative of kokoreç


kokorecinden

second/third-person singular single-possession possessive ablative of kokoreç


kokorecimizden

first-person plural single-possession possessive ablative of kokoreç


kokoreçlerimizden

first-person plural multiple-possession possessive ablative of kokoreç


kokoreçlerimin

first-person singular multiple-possession possessive genitive of kokoreç


kokorecimin

first-person singular single-possession possessive genitive of kokoreç


kokorecimizde

first-person plural single-possession possessive locative of kokoreç


kokoreçlerinizden

second-person plural multiple-possession possessive ablative of kokoreç


kokorecinizin

second-person plural single-possession possessive genitive of kokoreç


kokorecinizden

second-person plural single-possession possessive ablative of kokoreç


kokoreçtir

third-person singular predicative of the singular of kokoreç


kokoreçlerimizin

first-person plural multiple-possession possessive genitive of kokoreç


kokoreçleriz

first-person plural predicative of the plural of kokoreç


kokoreçlerimden

first-person singular multiple-possession possessive ablative of kokoreç


kokoreçsiniz

second-person plural predicative of the singular of kokoreç


kokoreçlerdir

third-person singular/plural predicative of the plural of kokoreç


kokoreçlerinizin

second-person plural multiple-possession possessive genitive of kokoreç


kokoreçlerinden

second/third-person singular multiple-possession possessive ablative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive ablative


kokoreçlersiniz

second-person plural predicative of the plural of kokoreç


kokoreçlersin

second-person singular predicative of the plural of kokoreç


kokoreçlerinin

second/third-person singular multiple-possession possessive genitive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive genitive


kokorecimizin

first-person plural single-possession possessive genitive of kokoreç


kokorecinin

second/third-person singular single-possession possessive genitive of kokoreç


kokoreçsin

second-person singular predicative of the singular of kokoreç


kokoreçlerinde

second/third-person singular multiple-possession possessive locative

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive locative


kokoreciz

first-person plural predicative of the singular of kokoreç


kokoreçlerinizde

second-person plural multiple-possession possessive locative of kokoreç


kokoreçlerime

first-person singular multiple-possession possessive dative of kokoreç


İbazi

İbazi (definite accusative İbaziyi, plural İbaziler)

İbaziyi (accusative definite)
İbaziler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish اباضی (İbâżî), from Arabic إِبَاضِيّ (ʔibāḍiyy).


Sünni

head

Sünni (definite accusative Sünniyi, plural Sünniler)

Sünniyi (accusative definite)
Sünniler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish سنی (Sünnî), from Arabic سُنِّيّ (sunniyy).


Şii

head

Şii (definite accusative Şiiyi, plural Şiiler)

Şiiyi (accusative definite)
Şiiler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish شیعی (Şîʿî), from Classical Persian شیعی (šī'ī), from Arabic شِيعِيٌّ m (šīʕiyyun).


kâğıtçı

head

kâğıtçı (definite accusative kâğıtçıyı, plural kâğıtçılar)

kâğıtçıyı (accusative definite)
kâğıtçılar (plural)
kâğıtçı (nominative singular)
kâğıtçılar (nominative plural)
kâğıtçıyı (accusative definite singular)
kâğıtçıları (accusative definite plural)
kâğıtçıya (dative singular)
kâğıtçılara (dative plural)
kâğıtçıda (locative singular)
kâğıtçılarda (locative plural)
kâğıtçıdan (ablative singular)
kâğıtçılardan (ablative plural)
kâğıtçının (genitive singular)
kâğıtçıların (genitive plural)
kâğıtçım (first-person nominative singular)
kâğıtçılarım (first-person nominative singular)
kâğıtçın (nominative second-person singular)
kâğıtçıların (nominative second-person singular)
kâğıtçısı (nominative singular third-person)
kâğıtçıları (nominative singular third-person)
kâğıtçımız (first-person nominative plural)
kâğıtçılarımız (first-person nominative plural)
kâğıtçınız (nominative plural second-person)
kâğıtçılarınız (nominative plural second-person)
kâğıtçıları (nominative plural third-person)
kâğıtçımı (accusative definite first-person singular)
kâğıtçılarımı (accusative definite first-person singular)
kâğıtçını (accusative definite second-person singular)
kâğıtçılarını (accusative definite second-person singular)
kâğıtçısını (accusative definite singular third-person)
kâğıtçılarını (accusative definite singular third-person)
kâğıtçımızı (accusative definite first-person plural)
kâğıtçılarımızı (accusative definite first-person plural)
kâğıtçınızı (accusative definite plural second-person)
kâğıtçılarınızı (accusative definite plural second-person)
kâğıtçılarını (accusative definite plural third-person)
kâğıtçıma (dative first-person singular)
kâğıtçılarıma (dative first-person singular)
kâğıtçına (dative second-person singular)
kâğıtçılarına (dative second-person singular)
kâğıtçısına (dative singular third-person)
kâğıtçılarına (dative singular third-person)
kâğıtçımıza (dative first-person plural)
kâğıtçılarımıza (dative first-person plural)
kâğıtçınıza (dative plural second-person)
kâğıtçılarınıza (dative plural second-person)
kâğıtçılarına (dative plural third-person)
kâğıtçımda (first-person locative singular)
kâğıtçılarımda (first-person locative singular)
kâğıtçında (locative second-person singular)
kâğıtçılarında (locative second-person singular)
kâğıtçısında (locative singular third-person)
kâğıtçılarında (locative singular third-person)
kâğıtçımızda (first-person locative plural)
kâğıtçılarımızda (first-person locative plural)
kâğıtçınızda (locative plural second-person)
kâğıtçılarınızda (locative plural second-person)
kâğıtçılarında (locative plural third-person)
kâğıtçımdan (ablative first-person singular)
kâğıtçılarımdan (ablative first-person singular)
kâğıtçından (ablative second-person singular)
kâğıtçılarından (ablative second-person singular)
kâğıtçısından (ablative singular third-person)
kâğıtçılarından (ablative singular third-person)
kâğıtçımızdan (ablative first-person plural)
kâğıtçılarımızdan (ablative first-person plural)
kâğıtçınızdan (ablative plural second-person)
kâğıtçılarınızdan (ablative plural second-person)
kâğıtçılarından (ablative plural third-person)
kâğıtçımın (first-person genitive singular)
kâğıtçılarımın (first-person genitive singular)
kâğıtçının (genitive second-person singular)
kâğıtçılarının (genitive second-person singular)
kâğıtçısının (genitive singular third-person)
kâğıtçılarının (genitive singular third-person)
kâğıtçımızın (first-person genitive plural)
kâğıtçılarımızın (first-person genitive plural)
kâğıtçınızın (genitive plural second-person)
kâğıtçılarınızın (genitive plural second-person)
kâğıtçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كاغدجی (kâğıdcı, “paper worker; stationer”), equivalent to kâğıt (“paper”) + -çı.

inh

paper worker, a person who makes or sells paper

stationer, a person or business that sells stationery


kralı

inflection of kral:
definite accusative singular

third-person singular single-possession possessive


kralın

second-person singular single-possession possessive


kralların

second-person singular multiple-possession possessive


kralları

inflection of kral:
definite accusative plural

third-person singular multiple-possession possessive

third-person plural single-possession/multiple-possession possessive


kuzukulağı

head

kuzukulağı (definite accusative kuzukulağını, plural kuzukulakları)

kuzukulağını (accusative definite)
kuzukulakları (plural)
kuzukulağı (nominative singular)
kuzukulakları (nominative plural)
kuzukulağını (accusative definite singular)
kuzukulaklarını (accusative definite plural)
kuzukulağına (dative singular)
kuzukulaklarına (dative plural)
kuzukulağında (locative singular)
kuzukulaklarında (locative plural)
kuzukulağından (ablative singular)
kuzukulaklarından (ablative plural)
kuzukulağının (genitive singular)
kuzukulaklarının (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قوزی قولاغی (kuzı kulağı, “red sorrel”); analyzable as a compound of kuzu (“lamb”) + kulak (“ear”).

inh+

Rumex acetosella
Rumex acetosella#Translingual

red sorrel, sheep sorrel, any plant of the species Rumex acetosella


irtica

head

irtica (definite accusative [please provide], plural [please provide])


şakadan

From şaka (“joke, fun”) + -dan (ablative suffix).


musandıra

head

musandıra (definite accusative musandırayı, plural musandıralar)

musandırayı (accusative definite)
musandıralar (plural)
musandıra (nominative singular)
musandıralar (nominative plural)
musandırayı (accusative definite singular)
musandıraları (accusative definite plural)
musandıraya (dative singular)
musandıralara (dative plural)
musandırada (locative singular)
musandıralarda (locative plural)
musandıradan (ablative singular)
musandıralardan (ablative plural)
musandıranın (genitive singular)
musandıraların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish موصندره (musandıra), from the unattested Greek word *μεσάνδηρο (*mesándiro, “pedestal, mezzanine, balcony”).

inh+

linen closet, a shelved closet used for the storage of bedlinen and associated bedding

shelf, a rigid structure used to support or display objects, especially one high un on a wall


ayça

head

ayça (definite accusative ayçayı, plural ayçalar)

ayçayı (accusative definite)
ayçalar (plural)

alem (The crescent made out of bronze or copper placed at the peak of minarets and flags.)


ütücü

ütücü (definite accusative ütücüyü, plural ütücüler)

ütücüyü (accusative definite)
ütücüler (plural)
ütücü (nominative singular)
ütücüler (nominative plural)
ütücüyü (accusative definite singular)
ütücüleri (accusative definite plural)
ütücüye (dative singular)
ütücülere (dative plural)
ütücüde (locative singular)
ütücülerde (locative plural)
ütücüden (ablative singular)
ütücülerden (ablative plural)
ütücünün (genitive singular)
ütücülerin (genitive plural)
ütücüm (first-person nominative singular)
ütücülerim (first-person nominative singular)
ütücün (nominative second-person singular)
ütücülerin (nominative second-person singular)
ütücüsü (nominative singular third-person)
ütücüleri (nominative singular third-person)
ütücümüz (first-person nominative plural)
ütücülerimiz (first-person nominative plural)
ütücünüz (nominative plural second-person)
ütücüleriniz (nominative plural second-person)
ütücüleri (nominative plural third-person)
ütücümü (accusative definite first-person singular)
ütücülerimi (accusative definite first-person singular)
ütücünü (accusative definite second-person singular)
ütücülerini (accusative definite second-person singular)
ütücüsünü (accusative definite singular third-person)
ütücülerini (accusative definite singular third-person)
ütücümüzü (accusative definite first-person plural)
ütücülerimizi (accusative definite first-person plural)
ütücünüzü (accusative definite plural second-person)
ütücülerinizi (accusative definite plural second-person)
ütücülerini (accusative definite plural third-person)
ütücüme (dative first-person singular)
ütücülerime (dative first-person singular)
ütücüne (dative second-person singular)
ütücülerine (dative second-person singular)
ütücüsüne (dative singular third-person)
ütücülerine (dative singular third-person)
ütücümüze (dative first-person plural)
ütücülerimize (dative first-person plural)
ütücünüze (dative plural second-person)
ütücülerinize (dative plural second-person)
ütücülerine (dative plural third-person)
ütücümde (first-person locative singular)
ütücülerimde (first-person locative singular)
ütücünde (locative second-person singular)
ütücülerinde (locative second-person singular)
ütücüsünde (locative singular third-person)
ütücülerinde (locative singular third-person)
ütücümüzde (first-person locative plural)
ütücülerimizde (first-person locative plural)
ütücünüzde (locative plural second-person)
ütücülerinizde (locative plural second-person)
ütücülerinde (locative plural third-person)
ütücümden (ablative first-person singular)
ütücülerimden (ablative first-person singular)
ütücünden (ablative second-person singular)
ütücülerinden (ablative second-person singular)
ütücüsünden (ablative singular third-person)
ütücülerinden (ablative singular third-person)
ütücümüzden (ablative first-person plural)
ütücülerimizden (ablative first-person plural)
ütücünüzden (ablative plural second-person)
ütücülerinizden (ablative plural second-person)
ütücülerinden (ablative plural third-person)
ütücümün (first-person genitive singular)
ütücülerimin (first-person genitive singular)
ütücünün (genitive second-person singular)
ütücülerinin (genitive second-person singular)
ütücüsünün (genitive singular third-person)
ütücülerinin (genitive singular third-person)
ütücümüzün (first-person genitive plural)
ütücülerimizin (first-person genitive plural)
ütücünüzün (genitive plural second-person)
ütücülerinizin (genitive plural second-person)
ütücülerinin (genitive plural third-person)
ütücüyüm (first-person singular)
ütücülerim (first-person singular)
ütücüsün (second-person singular)
ütücülersin (second-person singular)
ütücü (singular third-person)
ütücüdür (singular third-person)
ütücüler (singular third-person)
ütücülerdir (singular third-person)
ütücüyüz (first-person plural)
ütücüleriz (first-person plural)
ütücüsünüz (plural second-person)
ütücülersiniz (plural second-person)
ütücüler (plural third-person)
ütücülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اوتوجی (ütücü, “ironer”), equivalent to ütü (“clothes iron”) + -cü.

inh

ironer, hotpresser, someone who irons, someone who does ironing


koşar adım

head

koşar adım (definite accusative koşar adımı, plural koşar adımlar)

koşar adımı (accusative definite)
koşar adımlar (plural)
koşar adım (nominative singular)
koşar adımlar (nominative plural)
koşar adımı (accusative definite singular)
koşar adımları (accusative definite plural)
koşar adıma (dative singular)
koşar adımlara (dative plural)
koşar adımda (locative singular)
koşar adımlarda (locative plural)
koşar adımdan (ablative singular)
koşar adımlardan (ablative plural)
koşar adımın (genitive singular)
koşar adımların (genitive plural)

From koş- (“to run”) + -ar (Simple Present suffix) + adım (“step, pace”), literally “(with) running pace”.

af

-er#Etymology 1 8<alt:-ar><pos:Simple Present suffix>


duruş

head

duruş (definite accusative duruşu, plural duruşlar)

duruşu (accusative definite)
duruşlar (plural)
duruş (nominative singular)
duruşlar (nominative plural)
duruşu (accusative definite singular)
duruşları (accusative definite plural)
duruşa (dative singular)
duruşlara (dative plural)
duruşta (locative singular)
duruşlarda (locative plural)
duruştan (ablative singular)
duruşlardan (ablative plural)
duruşun (genitive singular)
duruşların (genitive plural)
duruşum (first-person nominative singular)
duruşlarım (first-person nominative singular)
duruşun (nominative second-person singular)
duruşların (nominative second-person singular)
duruşu (nominative singular third-person)
duruşları (nominative singular third-person)
duruşumuz (first-person nominative plural)
duruşlarımız (first-person nominative plural)
duruşunuz (nominative plural second-person)
duruşlarınız (nominative plural second-person)
duruşları (nominative plural third-person)
duruşumu (accusative definite first-person singular)
duruşlarımı (accusative definite first-person singular)
duruşunu (accusative definite second-person singular)
duruşlarını (accusative definite second-person singular)
duruşunu (accusative definite singular third-person)
duruşlarını (accusative definite singular third-person)
duruşumuzu (accusative definite first-person plural)
duruşlarımızı (accusative definite first-person plural)
duruşunuzu (accusative definite plural second-person)
duruşlarınızı (accusative definite plural second-person)
duruşlarını (accusative definite plural third-person)
duruşuma (dative first-person singular)
duruşlarıma (dative first-person singular)
duruşuna (dative second-person singular)
duruşlarına (dative second-person singular)
duruşuna (dative singular third-person)
duruşlarına (dative singular third-person)
duruşumuza (dative first-person plural)
duruşlarımıza (dative first-person plural)
duruşunuza (dative plural second-person)
duruşlarınıza (dative plural second-person)
duruşlarına (dative plural third-person)
duruşumda (first-person locative singular)
duruşlarımda (first-person locative singular)
duruşunda (locative second-person singular)
duruşlarında (locative second-person singular)
duruşunda (locative singular third-person)
duruşlarında (locative singular third-person)
duruşumuzda (first-person locative plural)
duruşlarımızda (first-person locative plural)
duruşunuzda (locative plural second-person)
duruşlarınızda (locative plural second-person)
duruşlarında (locative plural third-person)
duruşumdan (ablative first-person singular)
duruşlarımdan (ablative first-person singular)
duruşundan (ablative second-person singular)
duruşlarından (ablative second-person singular)
duruşundan (ablative singular third-person)
duruşlarından (ablative singular third-person)
duruşumuzdan (ablative first-person plural)
duruşlarımızdan (ablative first-person plural)
duruşunuzdan (ablative plural second-person)
duruşlarınızdan (ablative plural second-person)
duruşlarından (ablative plural third-person)
duruşumun (first-person genitive singular)
duruşlarımın (first-person genitive singular)
duruşunun (genitive second-person singular)
duruşlarının (genitive second-person singular)
duruşunun (genitive singular third-person)
duruşlarının (genitive singular third-person)
duruşumuzun (first-person genitive plural)
duruşlarımızın (first-person genitive plural)
duruşunuzun (genitive plural second-person)
duruşlarınızın (genitive plural second-person)
duruşlarının (genitive plural third-person)
duruşum (first-person singular)
duruşlarım (first-person singular)
duruşsun (second-person singular)
duruşlarsın (second-person singular)
duruş (singular third-person)
duruştur (singular third-person)
duruşlar (singular third-person)
duruşlardır (singular third-person)
duruşuz (first-person plural)
duruşlarız (first-person plural)
duruşsunuz (plural second-person)
duruşlarsınız (plural second-person)
duruşlar (plural third-person)
duruşlardır (plural third-person)


oturuş

oturuş (definite accusative oturuşu, plural oturuşlar)

oturuşu (accusative definite)
oturuşlar (plural)
oturuş (nominative singular)
oturuşlar (nominative plural)
oturuşu (accusative definite singular)
oturuşları (accusative definite plural)
oturuşa (dative singular)
oturuşlara (dative plural)
oturuşta (locative singular)
oturuşlarda (locative plural)
oturuştan (ablative singular)
oturuşlardan (ablative plural)
oturuşun (genitive singular)
oturuşların (genitive plural)
oturuşum (first-person nominative singular)
oturuşlarım (first-person nominative singular)
oturuşun (nominative second-person singular)
oturuşların (nominative second-person singular)
oturuşu (nominative singular third-person)
oturuşları (nominative singular third-person)
oturuşumuz (first-person nominative plural)
oturuşlarımız (first-person nominative plural)
oturuşunuz (nominative plural second-person)
oturuşlarınız (nominative plural second-person)
oturuşları (nominative plural third-person)
oturuşumu (accusative definite first-person singular)
oturuşlarımı (accusative definite first-person singular)
oturuşunu (accusative definite second-person singular)
oturuşlarını (accusative definite second-person singular)
oturuşunu (accusative definite singular third-person)
oturuşlarını (accusative definite singular third-person)
oturuşumuzu (accusative definite first-person plural)
oturuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
oturuşunuzu (accusative definite plural second-person)
oturuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
oturuşlarını (accusative definite plural third-person)
oturuşuma (dative first-person singular)
oturuşlarıma (dative first-person singular)
oturuşuna (dative second-person singular)
oturuşlarına (dative second-person singular)
oturuşuna (dative singular third-person)
oturuşlarına (dative singular third-person)
oturuşumuza (dative first-person plural)
oturuşlarımıza (dative first-person plural)
oturuşunuza (dative plural second-person)
oturuşlarınıza (dative plural second-person)
oturuşlarına (dative plural third-person)
oturuşumda (first-person locative singular)
oturuşlarımda (first-person locative singular)
oturuşunda (locative second-person singular)
oturuşlarında (locative second-person singular)
oturuşunda (locative singular third-person)
oturuşlarında (locative singular third-person)
oturuşumuzda (first-person locative plural)
oturuşlarımızda (first-person locative plural)
oturuşunuzda (locative plural second-person)
oturuşlarınızda (locative plural second-person)
oturuşlarında (locative plural third-person)
oturuşumdan (ablative first-person singular)
oturuşlarımdan (ablative first-person singular)
oturuşundan (ablative second-person singular)
oturuşlarından (ablative second-person singular)
oturuşundan (ablative singular third-person)
oturuşlarından (ablative singular third-person)
oturuşumuzdan (ablative first-person plural)
oturuşlarımızdan (ablative first-person plural)
oturuşunuzdan (ablative plural second-person)
oturuşlarınızdan (ablative plural second-person)
oturuşlarından (ablative plural third-person)
oturuşumun (first-person genitive singular)
oturuşlarımın (first-person genitive singular)
oturuşunun (genitive second-person singular)
oturuşlarının (genitive second-person singular)
oturuşunun (genitive singular third-person)
oturuşlarının (genitive singular third-person)
oturuşumuzun (first-person genitive plural)
oturuşlarımızın (first-person genitive plural)
oturuşunuzun (genitive plural second-person)
oturuşlarınızın (genitive plural second-person)
oturuşlarının (genitive plural third-person)
oturuşum (first-person singular)
oturuşlarım (first-person singular)
oturuşsun (second-person singular)
oturuşlarsın (second-person singular)
oturuş (singular third-person)
oturuştur (singular third-person)
oturuşlar (singular third-person)
oturuşlardır (singular third-person)
oturuşuz (first-person plural)
oturuşlarız (first-person plural)
oturuşsunuz (plural second-person)
oturuşlarsınız (plural second-person)
oturuşlar (plural third-person)
oturuşlardır (plural third-person)

oturuş pozisyonu


hasım

hasım (definite accusative hasmı, plural hasımlar)

hasmı (accusative definite)
hasımlar (plural)
hasım (nominative singular)
hasımlar (nominative plural)
hasmı (accusative definite singular)
hasımları (accusative definite plural)
hasma (dative singular)
hasımlara (dative plural)
hasımda (locative singular)
hasımlarda (locative plural)
hasımdan (ablative singular)
hasımlardan (ablative plural)
hasmın (genitive singular)
hasımların (genitive plural)
hasmım (first-person nominative singular)
hasımlarım (first-person nominative singular)
hasmın (nominative second-person singular)
hasımların (nominative second-person singular)
hasmı (nominative singular third-person)
hasımları (nominative singular third-person)
hasmımız (first-person nominative plural)
hasımlarımız (first-person nominative plural)
hasmınız (nominative plural second-person)
hasımlarınız (nominative plural second-person)
hasımları (nominative plural third-person)
hasmımı (accusative definite first-person singular)
hasımlarımı (accusative definite first-person singular)
hasmını (accusative definite second-person singular)
hasımlarını (accusative definite second-person singular)
hasmını (accusative definite singular third-person)
hasımlarını (accusative definite singular third-person)
hasmımızı (accusative definite first-person plural)
hasımlarımızı (accusative definite first-person plural)
hasmınızı (accusative definite plural second-person)
hasımlarınızı (accusative definite plural second-person)
hasımlarını (accusative definite plural third-person)
hasmıma (dative first-person singular)
hasımlarıma (dative first-person singular)
hasmına (dative second-person singular)
hasımlarına (dative second-person singular)
hasmına (dative singular third-person)
hasımlarına (dative singular third-person)
hasmımıza (dative first-person plural)
hasımlarımıza (dative first-person plural)
hasmınıza (dative plural second-person)
hasımlarınıza (dative plural second-person)
hasımlarına (dative plural third-person)
hasmımda (first-person locative singular)
hasımlarımda (first-person locative singular)
hasmında (locative second-person singular)
hasımlarında (locative second-person singular)
hasmında (locative singular third-person)
hasımlarında (locative singular third-person)
hasmımızda (first-person locative plural)
hasımlarımızda (first-person locative plural)
hasmınızda (locative plural second-person)
hasımlarınızda (locative plural second-person)
hasımlarında (locative plural third-person)
hasmımdan (ablative first-person singular)
hasımlarımdan (ablative first-person singular)
hasmından (ablative second-person singular)
hasımlarından (ablative second-person singular)
hasmından (ablative singular third-person)
hasımlarından (ablative singular third-person)
hasmımızdan (ablative first-person plural)
hasımlarımızdan (ablative first-person plural)
hasmınızdan (ablative plural second-person)
hasımlarınızdan (ablative plural second-person)
hasımlarından (ablative plural third-person)
hasmımın (first-person genitive singular)
hasımlarımın (first-person genitive singular)
hasmının (genitive second-person singular)
hasımlarının (genitive second-person singular)
hasmının (genitive singular third-person)
hasımlarının (genitive singular third-person)
hasmımızın (first-person genitive plural)
hasımlarımızın (first-person genitive plural)
hasmınızın (genitive plural second-person)
hasımlarınızın (genitive plural second-person)
hasımlarının (genitive plural third-person)
hasmım (first-person singular)
hasımlarım (first-person singular)
hasımsın (second-person singular)
hasımlarsın (second-person singular)
hasım (singular third-person)
hasımdır (singular third-person)
hasımlar (singular third-person)
hasımlardır (singular third-person)
hasmız (first-person plural)
hasımlarız (first-person plural)
hasımsınız (plural second-person)
hasımlarsınız (plural second-person)
hasımlar (plural third-person)
hasımlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish خصم (hasm, hasım), from Arabic خصم (ḵaṣm).


istihdam

head

istihdam (definite accusative istihdamı, uncountable)

istihdamı (accusative definite)
istihdam (nominative singular)
istihdamı (accusative definite singular)
istihdama (dative singular)
istihdamda (locative singular)
istihdamdan (ablative singular)
istihdamın (genitive singular)

From Ottoman Turkish استخدام (istihdam), from Arabic اِسْتِخْدَام (istiḵdām).

der

اِسْتِخْدَام

Arabic اِسْتِخْدَام (istiḵdām)


kullanıcı ismi

head

kullanıcı ismi (definite accusative kullanıcı ismini, plural kullanıcı isimleri)

kullanıcı ismini (accusative definite)
kullanıcı isimleri (plural)
kullanıcı ismi (nominative singular)
kullanıcı isimleri (nominative plural)
kullanıcı ismini (accusative definite singular)
kullanıcı isimlerini (accusative definite plural)
kullanıcı ismine (dative singular)
kullanıcı isimlerine (dative plural)
kullanıcı isminde (locative singular)
kullanıcı isimlerinde (locative plural)
kullanıcı isminden (ablative singular)
kullanıcı isimlerinden (ablative plural)
kullanıcı isminin (genitive singular)
kullanıcı isimlerinin (genitive plural)

From kullanıcı (“user”) + isim (“name”).


aydede

aydede (definite accusative aydedeyi, uncountable)

aydedeyi (accusative definite)
aydede (nominative singular)
aydedeyi (accusative definite singular)
aydedeye (dative singular)
aydedede (locative singular)
aydededen (ablative singular)
aydedenin (genitive singular)

Inherited from Ottoman Turkish آیدده (aydede), from آی (ay) and دده (dede), equivalent to ay (“the Moon; a month”) + dede (“grandfather, grandpa”), literally “grandpa Moon”.

af

Hey, Üstat, tuhaf açılar yapan şu siyah damlara bakar mısınız! Şuraya, aydedenin kabuğu kırılmış bir yumurta sarısı gibi ezilip yayıldığı şu alçak, örümcek ağını andıran, bulanık ve kirli bulut kümesinin altına?

2019 Feb, Victor HUGO, translated by İsmet Birkan, Notre-Dame’ın Kamburu, Can Yayınları, →ISBN, page 610:

Only look, master, at that group of black roofs which form such singular angles—there, beneath that mass of low, streaky, dirty-looking clouds, in which the moon appears smashed and spread about like the yolk of a broken egg.


mehteri

third-person singular possessive of mehter


mehterân

head

mehterân pl (definite accusative mehterânı)

mehterânı (accusative definite)
mehterân (nominative singular)
mehterânlar (nominative plural)
mehterânı (accusative definite singular)
mehterânları (accusative definite plural)
mehterâna (dative singular)
mehterânlara (dative plural)
mehterânda (locative singular)
mehterânlarda (locative plural)
mehterândan (ablative singular)
mehterânlardan (ablative plural)
mehterânın (genitive singular)
mehterânların (genitive plural)
mehterânım (first-person nominative singular)
mehterânlarım (first-person nominative singular)
mehterânın (nominative second-person singular)
mehterânların (nominative second-person singular)
mehterânı (nominative singular third-person)
mehterânları (nominative singular third-person)
mehterânımız (first-person nominative plural)
mehterânlarımız (first-person nominative plural)
mehterânınız (nominative plural second-person)
mehterânlarınız (nominative plural second-person)
mehterânları (nominative plural third-person)
mehterânımı (accusative definite first-person singular)
mehterânlarımı (accusative definite first-person singular)
mehterânını (accusative definite second-person singular)
mehterânlarını (accusative definite second-person singular)
mehterânını (accusative definite singular third-person)
mehterânlarını (accusative definite singular third-person)
mehterânımızı (accusative definite first-person plural)
mehterânlarımızı (accusative definite first-person plural)
mehterânınızı (accusative definite plural second-person)
mehterânlarınızı (accusative definite plural second-person)
mehterânlarını (accusative definite plural third-person)
mehterânıma (dative first-person singular)
mehterânlarıma (dative first-person singular)
mehterânına (dative second-person singular)
mehterânlarına (dative second-person singular)
mehterânına (dative singular third-person)
mehterânlarına (dative singular third-person)
mehterânımıza (dative first-person plural)
mehterânlarımıza (dative first-person plural)
mehterânınıza (dative plural second-person)
mehterânlarınıza (dative plural second-person)
mehterânlarına (dative plural third-person)
mehterânımda (first-person locative singular)
mehterânlarımda (first-person locative singular)
mehterânında (locative second-person singular)
mehterânlarında (locative second-person singular)
mehterânında (locative singular third-person)
mehterânlarında (locative singular third-person)
mehterânımızda (first-person locative plural)
mehterânlarımızda (first-person locative plural)
mehterânınızda (locative plural second-person)
mehterânlarınızda (locative plural second-person)
mehterânlarında (locative plural third-person)
mehterânımdan (ablative first-person singular)
mehterânlarımdan (ablative first-person singular)
mehterânından (ablative second-person singular)
mehterânlarından (ablative second-person singular)
mehterânından (ablative singular third-person)
mehterânlarından (ablative singular third-person)
mehterânımızdan (ablative first-person plural)
mehterânlarımızdan (ablative first-person plural)
mehterânınızdan (ablative plural second-person)
mehterânlarınızdan (ablative plural second-person)
mehterânlarından (ablative plural third-person)
mehterânımın (first-person genitive singular)
mehterânlarımın (first-person genitive singular)
mehterânının (genitive second-person singular)
mehterânlarının (genitive second-person singular)
mehterânının (genitive singular third-person)
mehterânlarının (genitive singular third-person)
mehterânımızın (first-person genitive plural)
mehterânlarımızın (first-person genitive plural)
mehterânınızın (genitive plural second-person)
mehterânlarınızın (genitive plural second-person)
mehterânlarının (genitive plural third-person)
mehterânım (first-person singular)
mehterânlarım (first-person singular)
mehterânsın (second-person singular)
mehterânlarsın (second-person singular)
mehterân (singular third-person)
mehterândır (singular third-person)
mehterânlar (singular third-person)
mehterânlardır (singular third-person)
mehterânız (first-person plural)
mehterânlarız (first-person plural)
mehterânsınız (plural second-person)
mehterânlarsınız (plural second-person)
mehterânlar (plural third-person)
mehterânlardır (plural third-person)


eşkin

eşkin (definite accusative eşkini, plural eşkinler)

eşkini (accusative definite)
eşkinler (plural)
eşkin (nominative singular)
eşkinler (nominative plural)
eşkini (accusative definite singular)
eşkinleri (accusative definite plural)
eşkine (dative singular)
eşkinlere (dative plural)
eşkinde (locative singular)
eşkinlerde (locative plural)
eşkinden (ablative singular)
eşkinlerden (ablative plural)
eşkinin (genitive singular)
eşkinlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اشكین (eşkin), from Proto-Turkic *ẹĺgin (“a trot, amble”), from *ẹĺ- (“to walk, to trot, to amble”), equivalent to eş- (“to go fast on the horse”) + -kin. Compare with Karakhanid اَشْكِنْ (eşkin, “long way”), اَشْكِنْجی (eşkinci, “mounted messenger”).

af

eşmek<alt:eş-><gloss:to go fast on the horse>

A medium-speed gait of a horse; canter, amble.


ağır aksak

From ağır (“heavy, slow”) + aksak (“limping, limp, lame”).

(music) A style in classical Turkish music.


mehteran

head

mehteran pl (definite accusative mehteranı)

mehteranı (accusative definite)
mehteran (nominative singular)
mehteranlar (nominative plural)
mehteranı (accusative definite singular)
mehteranları (accusative definite plural)
mehterana (dative singular)
mehteranlara (dative plural)
mehteranda (locative singular)
mehteranlarda (locative plural)
mehterandan (ablative singular)
mehteranlardan (ablative plural)
mehteranın (genitive singular)
mehteranların (genitive plural)
mehteranım (first-person nominative singular)
mehteranlarım (first-person nominative singular)
mehteranın (nominative second-person singular)
mehteranların (nominative second-person singular)
mehteranı (nominative singular third-person)
mehteranları (nominative singular third-person)
mehteranımız (first-person nominative plural)
mehteranlarımız (first-person nominative plural)
mehteranınız (nominative plural second-person)
mehteranlarınız (nominative plural second-person)
mehteranları (nominative plural third-person)
mehteranımı (accusative definite first-person singular)
mehteranlarımı (accusative definite first-person singular)
mehteranını (accusative definite second-person singular)
mehteranlarını (accusative definite second-person singular)
mehteranını (accusative definite singular third-person)
mehteranlarını (accusative definite singular third-person)
mehteranımızı (accusative definite first-person plural)
mehteranlarımızı (accusative definite first-person plural)
mehteranınızı (accusative definite plural second-person)
mehteranlarınızı (accusative definite plural second-person)
mehteranlarını (accusative definite plural third-person)
mehteranıma (dative first-person singular)
mehteranlarıma (dative first-person singular)
mehteranına (dative second-person singular)
mehteranlarına (dative second-person singular)
mehteranına (dative singular third-person)
mehteranlarına (dative singular third-person)
mehteranımıza (dative first-person plural)
mehteranlarımıza (dative first-person plural)
mehteranınıza (dative plural second-person)
mehteranlarınıza (dative plural second-person)
mehteranlarına (dative plural third-person)
mehteranımda (first-person locative singular)
mehteranlarımda (first-person locative singular)
mehteranında (locative second-person singular)
mehteranlarında (locative second-person singular)
mehteranında (locative singular third-person)
mehteranlarında (locative singular third-person)
mehteranımızda (first-person locative plural)
mehteranlarımızda (first-person locative plural)
mehteranınızda (locative plural second-person)
mehteranlarınızda (locative plural second-person)
mehteranlarında (locative plural third-person)
mehteranımdan (ablative first-person singular)
mehteranlarımdan (ablative first-person singular)
mehteranından (ablative second-person singular)
mehteranlarından (ablative second-person singular)
mehteranından (ablative singular third-person)
mehteranlarından (ablative singular third-person)
mehteranımızdan (ablative first-person plural)
mehteranlarımızdan (ablative first-person plural)
mehteranınızdan (ablative plural second-person)
mehteranlarınızdan (ablative plural second-person)
mehteranlarından (ablative plural third-person)
mehteranımın (first-person genitive singular)
mehteranlarımın (first-person genitive singular)
mehteranının (genitive second-person singular)
mehteranlarının (genitive second-person singular)
mehteranının (genitive singular third-person)
mehteranlarının (genitive singular third-person)
mehteranımızın (first-person genitive plural)
mehteranlarımızın (first-person genitive plural)
mehteranınızın (genitive plural second-person)
mehteranlarınızın (genitive plural second-person)
mehteranlarının (genitive plural third-person)
mehteranım (first-person singular)
mehteranlarım (first-person singular)
mehteransın (second-person singular)
mehteranlarsın (second-person singular)
mehteran (singular third-person)
mehterandır (singular third-person)
mehteranlar (singular third-person)
mehteranlardır (singular third-person)
mehteranız (first-person plural)
mehteranlarız (first-person plural)
mehteransınız (plural second-person)
mehteranlarsınız (plural second-person)
mehteranlar (plural third-person)
mehteranlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مهتران (mihterān, mehterān), from Persian مهتران (mehtarân), plural of مهتر (mehtar).

inh+

plural of mehter; Ottoman military band, or members of this band


yumurtacı

head

yumurtacı (definite accusative yumurtacıyı, plural yumurtacılar)

yumurtacıyı (accusative definite)
yumurtacılar (plural)
yumurtacı (nominative singular)
yumurtacılar (nominative plural)
yumurtacıyı (accusative definite singular)
yumurtacıları (accusative definite plural)
yumurtacıya (dative singular)
yumurtacılara (dative plural)
yumurtacıda (locative singular)
yumurtacılarda (locative plural)
yumurtacıdan (ablative singular)
yumurtacılardan (ablative plural)
yumurtacının (genitive singular)
yumurtacıların (genitive plural)
yumurtacım (first-person nominative singular)
yumurtacılarım (first-person nominative singular)
yumurtacın (nominative second-person singular)
yumurtacıların (nominative second-person singular)
yumurtacısı (nominative singular third-person)
yumurtacıları (nominative singular third-person)
yumurtacımız (first-person nominative plural)
yumurtacılarımız (first-person nominative plural)
yumurtacınız (nominative plural second-person)
yumurtacılarınız (nominative plural second-person)
yumurtacıları (nominative plural third-person)
yumurtacımı (accusative definite first-person singular)
yumurtacılarımı (accusative definite first-person singular)
yumurtacını (accusative definite second-person singular)
yumurtacılarını (accusative definite second-person singular)
yumurtacısını (accusative definite singular third-person)
yumurtacılarını (accusative definite singular third-person)
yumurtacımızı (accusative definite first-person plural)
yumurtacılarımızı (accusative definite first-person plural)
yumurtacınızı (accusative definite plural second-person)
yumurtacılarınızı (accusative definite plural second-person)
yumurtacılarını (accusative definite plural third-person)
yumurtacıma (dative first-person singular)
yumurtacılarıma (dative first-person singular)
yumurtacına (dative second-person singular)
yumurtacılarına (dative second-person singular)
yumurtacısına (dative singular third-person)
yumurtacılarına (dative singular third-person)
yumurtacımıza (dative first-person plural)
yumurtacılarımıza (dative first-person plural)
yumurtacınıza (dative plural second-person)
yumurtacılarınıza (dative plural second-person)
yumurtacılarına (dative plural third-person)
yumurtacımda (first-person locative singular)
yumurtacılarımda (first-person locative singular)
yumurtacında (locative second-person singular)
yumurtacılarında (locative second-person singular)
yumurtacısında (locative singular third-person)
yumurtacılarında (locative singular third-person)
yumurtacımızda (first-person locative plural)
yumurtacılarımızda (first-person locative plural)
yumurtacınızda (locative plural second-person)
yumurtacılarınızda (locative plural second-person)
yumurtacılarında (locative plural third-person)
yumurtacımdan (ablative first-person singular)
yumurtacılarımdan (ablative first-person singular)
yumurtacından (ablative second-person singular)
yumurtacılarından (ablative second-person singular)
yumurtacısından (ablative singular third-person)
yumurtacılarından (ablative singular third-person)
yumurtacımızdan (ablative first-person plural)
yumurtacılarımızdan (ablative first-person plural)
yumurtacınızdan (ablative plural second-person)
yumurtacılarınızdan (ablative plural second-person)
yumurtacılarından (ablative plural third-person)
yumurtacımın (first-person genitive singular)
yumurtacılarımın (first-person genitive singular)
yumurtacının (genitive second-person singular)
yumurtacılarının (genitive second-person singular)
yumurtacısının (genitive singular third-person)
yumurtacılarının (genitive singular third-person)
yumurtacımızın (first-person genitive plural)
yumurtacılarımızın (first-person genitive plural)
yumurtacınızın (genitive plural second-person)
yumurtacılarınızın (genitive plural second-person)
yumurtacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یومورطهجی (yumurtacı, “egger”), equivalent to yumurta (“egg”) + -cı.

inh

egger, a person who gathers or sells eggs


imtina

head

imtina (definite accusative imtinayı, plural imtinalar)

imtinayı (accusative definite)
imtinalar (plural)
imtina (nominative singular)
imtinalar (nominative plural)
imtinayı (accusative definite singular)
imtinaları (accusative definite plural)
imtinaya (dative singular)
imtinalara (dative plural)
imtinada (locative singular)
imtinalarda (locative plural)
imtinadan (ablative singular)
imtinalardan (ablative plural)
imtinanın (genitive singular)
imtinaların (genitive plural)
imtinam (first-person nominative singular)
imtinalarım (first-person nominative singular)
imtinan (nominative second-person singular)
imtinaların (nominative second-person singular)
imtinası (nominative singular third-person)
imtinaları (nominative singular third-person)
imtinamız (first-person nominative plural)
imtinalarımız (first-person nominative plural)
imtinanız (nominative plural second-person)
imtinalarınız (nominative plural second-person)
imtinaları (nominative plural third-person)
imtinamı (accusative definite first-person singular)
imtinalarımı (accusative definite first-person singular)
imtinanı (accusative definite second-person singular)
imtinalarını (accusative definite second-person singular)
imtinasını (accusative definite singular third-person)
imtinalarını (accusative definite singular third-person)
imtinamızı (accusative definite first-person plural)
imtinalarımızı (accusative definite first-person plural)
imtinanızı (accusative definite plural second-person)
imtinalarınızı (accusative definite plural second-person)
imtinalarını (accusative definite plural third-person)
imtinama (dative first-person singular)
imtinalarıma (dative first-person singular)
imtinana (dative second-person singular)
imtinalarına (dative second-person singular)
imtinasına (dative singular third-person)
imtinalarına (dative singular third-person)
imtinamıza (dative first-person plural)
imtinalarımıza (dative first-person plural)
imtinanıza (dative plural second-person)
imtinalarınıza (dative plural second-person)
imtinalarına (dative plural third-person)
imtinamda (first-person locative singular)
imtinalarımda (first-person locative singular)
imtinanda (locative second-person singular)
imtinalarında (locative second-person singular)
imtinasında (locative singular third-person)
imtinalarında (locative singular third-person)
imtinamızda (first-person locative plural)
imtinalarımızda (first-person locative plural)
imtinanızda (locative plural second-person)
imtinalarınızda (locative plural second-person)
imtinalarında (locative plural third-person)
imtinamdan (ablative first-person singular)
imtinalarımdan (ablative first-person singular)
imtinandan (ablative second-person singular)
imtinalarından (ablative second-person singular)
imtinasından (ablative singular third-person)
imtinalarından (ablative singular third-person)
imtinamızdan (ablative first-person plural)
imtinalarımızdan (ablative first-person plural)
imtinanızdan (ablative plural second-person)
imtinalarınızdan (ablative plural second-person)
imtinalarından (ablative plural third-person)
imtinamın (first-person genitive singular)
imtinalarımın (first-person genitive singular)
imtinanın (genitive second-person singular)
imtinalarının (genitive second-person singular)
imtinasının (genitive singular third-person)
imtinalarının (genitive singular third-person)
imtinamızın (first-person genitive plural)
imtinalarımızın (first-person genitive plural)
imtinanızın (genitive plural second-person)
imtinalarınızın (genitive plural second-person)
imtinalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish امتناع (imtina'), from Arabic اِمْتِنَاع (imtināʕ).


tescil

tescil (definite accusative tescili, plural tesciller)

tescili (accusative definite)
tesciller (plural)
tescil (nominative singular)
tesciller (nominative plural)
tescili (accusative definite singular)
tescilleri (accusative definite plural)
tescile (dative singular)
tescillere (dative plural)
tescilde (locative singular)
tescillerde (locative plural)
tescilden (ablative singular)
tescillerden (ablative plural)
tescilin (genitive singular)
tescillerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تسجیل (tescil), from Arabic تَسْجِيل (tasjīl), verbal noun of سَجَّلَ (sajjala, “to register, to write down”), from Latin sigillum.


ekmek teknesi

ekmek teknesi (definite accusative ekmek teknesini, plural ekmek tekneleri)

ekmek teknesini (accusative definite)
ekmek tekneleri (plural)

Compound of ekmek (“bread”) + tekne (“ship”), literally, “the ship of bread”.


östrojen

head

östrojen (definite accusative östrojeni, plural östrojenler)

östrojeni (accusative definite)
östrojenler (plural)
östrojen (nominative singular)
östrojenler (nominative plural)
östrojeni (accusative definite singular)
östrojenleri (accusative definite plural)
östrojene (dative singular)
östrojenlere (dative plural)
östrojende (locative singular)
östrojenlerde (locative plural)
östrojenden (ablative singular)
östrojenlerden (ablative plural)
östrojenin (genitive singular)
östrojenlerin (genitive plural)
östrojenim (first-person nominative singular)
östrojenlerim (first-person nominative singular)
östrojenin (nominative second-person singular)
östrojenlerin (nominative second-person singular)
östrojeni (nominative singular third-person)
östrojenleri (nominative singular third-person)
östrojenimiz (first-person nominative plural)
östrojenlerimiz (first-person nominative plural)
östrojeniniz (nominative plural second-person)
östrojenleriniz (nominative plural second-person)
östrojenleri (nominative plural third-person)
östrojenimi (accusative definite first-person singular)
östrojenlerimi (accusative definite first-person singular)
östrojenini (accusative definite second-person singular)
östrojenlerini (accusative definite second-person singular)
östrojenini (accusative definite singular third-person)
östrojenlerini (accusative definite singular third-person)
östrojenimizi (accusative definite first-person plural)
östrojenlerimizi (accusative definite first-person plural)
östrojeninizi (accusative definite plural second-person)
östrojenlerinizi (accusative definite plural second-person)
östrojenlerini (accusative definite plural third-person)
östrojenime (dative first-person singular)
östrojenlerime (dative first-person singular)
östrojenine (dative second-person singular)
östrojenlerine (dative second-person singular)
östrojenine (dative singular third-person)
östrojenlerine (dative singular third-person)
östrojenimize (dative first-person plural)
östrojenlerimize (dative first-person plural)
östrojeninize (dative plural second-person)
östrojenlerinize (dative plural second-person)
östrojenlerine (dative plural third-person)
östrojenimde (first-person locative singular)
östrojenlerimde (first-person locative singular)
östrojeninde (locative second-person singular)
östrojenlerinde (locative second-person singular)
östrojeninde (locative singular third-person)
östrojenlerinde (locative singular third-person)
östrojenimizde (first-person locative plural)
östrojenlerimizde (first-person locative plural)
östrojeninizde (locative plural second-person)
östrojenlerinizde (locative plural second-person)
östrojenlerinde (locative plural third-person)
östrojenimden (ablative first-person singular)
östrojenlerimden (ablative first-person singular)
östrojeninden (ablative second-person singular)
östrojenlerinden (ablative second-person singular)
östrojeninden (ablative singular third-person)
östrojenlerinden (ablative singular third-person)
östrojenimizden (ablative first-person plural)
östrojenlerimizden (ablative first-person plural)
östrojeninizden (ablative plural second-person)
östrojenlerinizden (ablative plural second-person)
östrojenlerinden (ablative plural third-person)
östrojenimin (first-person genitive singular)
östrojenlerimin (first-person genitive singular)
östrojeninin (genitive second-person singular)
östrojenlerinin (genitive second-person singular)
östrojeninin (genitive singular third-person)
östrojenlerinin (genitive singular third-person)
östrojenimizin (first-person genitive plural)
östrojenlerimizin (first-person genitive plural)
östrojeninizin (genitive plural second-person)
östrojenlerinizin (genitive plural second-person)
östrojenlerinin (genitive plural third-person)


bardağı taşıran son damla

bardağı taşıran son damla (definite accusative bardağı taşıran son damlayı, plural bardağı taşıran son damlalar)

bardağı taşıran son damlayı (accusative definite)
bardağı taşıran son damlalar (plural)

Literally, “the final drop that overflows the glass”.

lit

final nail in the coffin
final nail in the coffin

(idiomatic) the final nail in the coffin


pasmanika

Likely borrowed from Pontic Greek σπανούκα (spanoúka).


mevc

head

mevc (definite accusative mevci, plural mevcler)

mevci (accusative definite)
mevcler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish موج (mevc), from Arabic مَوْج (mawj).


hohori

Onomatopoeic. Related to Hamshen Armenian հոհոլ (hohol).


küspe

head

küspe (definite accusative küspeyi, plural küspeler)

küspeyi (accusative definite)
küspeler (plural)
küspe (nominative singular)
küspeler (nominative plural)
küspeyi (accusative definite singular)
küspeleri (accusative definite plural)
küspeye (dative singular)
küspelere (dative plural)
küspede (locative singular)
küspelerde (locative plural)
küspeden (ablative singular)
küspelerden (ablative plural)
küspenin (genitive singular)
küspelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كوسبه (küsbe, “oil cake”), from Persian کسبه (kusba).

inh+

oil cake, the solid residue remaining after any oilseed has been pressed to remove the vegetable oil

pulp, fruitflesh, the fleshy part of a fruit, as opposed to the juice or the kernel


mermerci

head

mermerci (definite accusative mermerciyi, plural mermerciler)

mermerciyi (accusative definite)
mermerciler (plural)
mermerci (nominative singular)
mermerciler (nominative plural)
mermerciyi (accusative definite singular)
mermercileri (accusative definite plural)
mermerciye (dative singular)
mermercilere (dative plural)
mermercide (locative singular)
mermercilerde (locative plural)
mermerciden (ablative singular)
mermercilerden (ablative plural)
mermercinin (genitive singular)
mermercilerin (genitive plural)
mermercim (first-person nominative singular)
mermercilerim (first-person nominative singular)
mermercin (nominative second-person singular)
mermercilerin (nominative second-person singular)
mermercisi (nominative singular third-person)
mermercileri (nominative singular third-person)
mermercimiz (first-person nominative plural)
mermercilerimiz (first-person nominative plural)
mermerciniz (nominative plural second-person)
mermercileriniz (nominative plural second-person)
mermercileri (nominative plural third-person)
mermercimi (accusative definite first-person singular)
mermercilerimi (accusative definite first-person singular)
mermercini (accusative definite second-person singular)
mermercilerini (accusative definite second-person singular)
mermercisini (accusative definite singular third-person)
mermercilerini (accusative definite singular third-person)
mermercimizi (accusative definite first-person plural)
mermercilerimizi (accusative definite first-person plural)
mermercinizi (accusative definite plural second-person)
mermercilerinizi (accusative definite plural second-person)
mermercilerini (accusative definite plural third-person)
mermercime (dative first-person singular)
mermercilerime (dative first-person singular)
mermercine (dative second-person singular)
mermercilerine (dative second-person singular)
mermercisine (dative singular third-person)
mermercilerine (dative singular third-person)
mermercimize (dative first-person plural)
mermercilerimize (dative first-person plural)
mermercinize (dative plural second-person)
mermercilerinize (dative plural second-person)
mermercilerine (dative plural third-person)
mermercimde (first-person locative singular)
mermercilerimde (first-person locative singular)
mermercinde (locative second-person singular)
mermercilerinde (locative second-person singular)
mermercisinde (locative singular third-person)
mermercilerinde (locative singular third-person)
mermercimizde (first-person locative plural)
mermercilerimizde (first-person locative plural)
mermercinizde (locative plural second-person)
mermercilerinizde (locative plural second-person)
mermercilerinde (locative plural third-person)
mermercimden (ablative first-person singular)
mermercilerimden (ablative first-person singular)
mermercinden (ablative second-person singular)
mermercilerinden (ablative second-person singular)
mermercisinden (ablative singular third-person)
mermercilerinden (ablative singular third-person)
mermercimizden (ablative first-person plural)
mermercilerimizden (ablative first-person plural)
mermercinizden (ablative plural second-person)
mermercilerinizden (ablative plural second-person)
mermercilerinden (ablative plural third-person)
mermercimin (first-person genitive singular)
mermercilerimin (first-person genitive singular)
mermercinin (genitive second-person singular)
mermercilerinin (genitive second-person singular)
mermercisinin (genitive singular third-person)
mermercilerinin (genitive singular third-person)
mermercimizin (first-person genitive plural)
mermercilerimizin (first-person genitive plural)
mermercinizin (genitive plural second-person)
mermercilerinizin (genitive plural second-person)
mermercilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مرمرجی (mermerci, “marble worker”), equivalent to mermer (“marble”) + -ci.


kılağı

head

kılağı (definite accusative kılağıyı, plural kılağılar)

kılağıyı (accusative definite)
kılağılar (plural)
kılağı (nominative singular)
kılağılar (nominative plural)
kılağıyı (accusative definite singular)
kılağıları (accusative definite plural)
kılağıya (dative singular)
kılağılara (dative plural)
kılağıda (locative singular)
kılağılarda (locative plural)
kılağıdan (ablative singular)
kılağılardan (ablative plural)
kılağının (genitive singular)
kılağıların (genitive plural)
kılağım (first-person nominative singular)
kılağılarım (first-person nominative singular)
kılağın (nominative second-person singular)
kılağıların (nominative second-person singular)
kılağısı (nominative singular third-person)
kılağıları (nominative singular third-person)
kılağımız (first-person nominative plural)
kılağılarımız (first-person nominative plural)
kılağınız (nominative plural second-person)
kılağılarınız (nominative plural second-person)
kılağıları (nominative plural third-person)
kılağımı (accusative definite first-person singular)
kılağılarımı (accusative definite first-person singular)
kılağını (accusative definite second-person singular)
kılağılarını (accusative definite second-person singular)
kılağısını (accusative definite singular third-person)
kılağılarını (accusative definite singular third-person)
kılağımızı (accusative definite first-person plural)
kılağılarımızı (accusative definite first-person plural)
kılağınızı (accusative definite plural second-person)
kılağılarınızı (accusative definite plural second-person)
kılağılarını (accusative definite plural third-person)
kılağıma (dative first-person singular)
kılağılarıma (dative first-person singular)
kılağına (dative second-person singular)
kılağılarına (dative second-person singular)
kılağısına (dative singular third-person)
kılağılarına (dative singular third-person)
kılağımıza (dative first-person plural)
kılağılarımıza (dative first-person plural)
kılağınıza (dative plural second-person)
kılağılarınıza (dative plural second-person)
kılağılarına (dative plural third-person)
kılağımda (first-person locative singular)
kılağılarımda (first-person locative singular)
kılağında (locative second-person singular)
kılağılarında (locative second-person singular)
kılağısında (locative singular third-person)
kılağılarında (locative singular third-person)
kılağımızda (first-person locative plural)
kılağılarımızda (first-person locative plural)
kılağınızda (locative plural second-person)
kılağılarınızda (locative plural second-person)
kılağılarında (locative plural third-person)
kılağımdan (ablative first-person singular)
kılağılarımdan (ablative first-person singular)
kılağından (ablative second-person singular)
kılağılarından (ablative second-person singular)
kılağısından (ablative singular third-person)
kılağılarından (ablative singular third-person)
kılağımızdan (ablative first-person plural)
kılağılarımızdan (ablative first-person plural)
kılağınızdan (ablative plural second-person)
kılağılarınızdan (ablative plural second-person)
kılağılarından (ablative plural third-person)
kılağımın (first-person genitive singular)
kılağılarımın (first-person genitive singular)
kılağının (genitive second-person singular)
kılağılarının (genitive second-person singular)
kılağısının (genitive singular third-person)
kılağılarının (genitive singular third-person)
kılağımızın (first-person genitive plural)
kılağılarımızın (first-person genitive plural)
kılağınızın (genitive plural second-person)
kılağılarınızın (genitive plural second-person)
kılağılarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قلاغی (kılağı, “cutting edge”), from Proto-Turkic *kïlagu (“cutting edge”); cognate with Azerbaijani qılov, Bashkir ҡылау (qılaw), Kazakh қылау (qylau), Kumyk къылав (qılaw), Southern Altai кылаҥыр (kïlaŋïr) and Tatar кылау (qılaw).

inh+

cutting edge, the sharp edge of the blade of a knife or other cutting tool