mezar

head

mezar (definite accusative mezarı, plural mezarlar)

mezarı (accusative definite)
mezarlar (plural)
mezar (nominative singular)
mezarlar (nominative plural)
mezarı (accusative definite singular)
mezarları (accusative definite plural)
mezara (dative singular)
mezarlara (dative plural)
mezarda (locative singular)
mezarlarda (locative plural)
mezardan (ablative singular)
mezarlardan (ablative plural)
mezarın (genitive singular)
mezarların (genitive plural)
mezarım (first-person nominative singular)
mezarlarım (first-person nominative singular)
mezarın (nominative second-person singular)
mezarların (nominative second-person singular)
mezarı (nominative singular third-person)
mezarları (nominative singular third-person)
mezarımız (first-person nominative plural)
mezarlarımız (first-person nominative plural)
mezarınız (nominative plural second-person)
mezarlarınız (nominative plural second-person)
mezarları (nominative plural third-person)
mezarımı (accusative definite first-person singular)
mezarlarımı (accusative definite first-person singular)
mezarını (accusative definite second-person singular)
mezarlarını (accusative definite second-person singular)
mezarını (accusative definite singular third-person)
mezarlarını (accusative definite singular third-person)
mezarımızı (accusative definite first-person plural)
mezarlarımızı (accusative definite first-person plural)
mezarınızı (accusative definite plural second-person)
mezarlarınızı (accusative definite plural second-person)
mezarlarını (accusative definite plural third-person)
mezarıma (dative first-person singular)
mezarlarıma (dative first-person singular)
mezarına (dative second-person singular)
mezarlarına (dative second-person singular)
mezarına (dative singular third-person)
mezarlarına (dative singular third-person)
mezarımıza (dative first-person plural)
mezarlarımıza (dative first-person plural)
mezarınıza (dative plural second-person)
mezarlarınıza (dative plural second-person)
mezarlarına (dative plural third-person)
mezarımda (first-person locative singular)
mezarlarımda (first-person locative singular)
mezarında (locative second-person singular)
mezarlarında (locative second-person singular)
mezarında (locative singular third-person)
mezarlarında (locative singular third-person)
mezarımızda (first-person locative plural)
mezarlarımızda (first-person locative plural)
mezarınızda (locative plural second-person)
mezarlarınızda (locative plural second-person)
mezarlarında (locative plural third-person)
mezarımdan (ablative first-person singular)
mezarlarımdan (ablative first-person singular)
mezarından (ablative second-person singular)
mezarlarından (ablative second-person singular)
mezarından (ablative singular third-person)
mezarlarından (ablative singular third-person)
mezarımızdan (ablative first-person plural)
mezarlarımızdan (ablative first-person plural)
mezarınızdan (ablative plural second-person)
mezarlarınızdan (ablative plural second-person)
mezarlarından (ablative plural third-person)
mezarımın (first-person genitive singular)
mezarlarımın (first-person genitive singular)
mezarının (genitive second-person singular)
mezarlarının (genitive second-person singular)
mezarının (genitive singular third-person)
mezarlarının (genitive singular third-person)
mezarımızın (first-person genitive plural)
mezarlarımızın (first-person genitive plural)
mezarınızın (genitive plural second-person)
mezarlarınızın (genitive plural second-person)
mezarlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مزار, from Arabic مَزَار (mazār).


ölüm

ölüm (definite accusative ölümü, plural ölümler)

ölümü (accusative definite)
ölümler (plural)
ölüm (nominative singular)
ölümler (nominative plural)
ölümü (accusative definite singular)
ölümleri (accusative definite plural)
ölüme (dative singular)
ölümlere (dative plural)
ölümde (locative singular)
ölümlerde (locative plural)
ölümden (ablative singular)
ölümlerden (ablative plural)
ölümün (genitive singular)
ölümlerin (genitive plural)
ölümüm (first-person nominative singular)
ölümlerim (first-person nominative singular)
ölümün (nominative second-person singular)
ölümlerin (nominative second-person singular)
ölümü (nominative singular third-person)
ölümleri (nominative singular third-person)
ölümümüz (first-person nominative plural)
ölümlerimiz (first-person nominative plural)
ölümünüz (nominative plural second-person)
ölümleriniz (nominative plural second-person)
ölümleri (nominative plural third-person)
ölümümü (accusative definite first-person singular)
ölümlerimi (accusative definite first-person singular)
ölümünü (accusative definite second-person singular)
ölümlerini (accusative definite second-person singular)
ölümünü (accusative definite singular third-person)
ölümlerini (accusative definite singular third-person)
ölümümüzü (accusative definite first-person plural)
ölümlerimizi (accusative definite first-person plural)
ölümünüzü (accusative definite plural second-person)
ölümlerinizi (accusative definite plural second-person)
ölümlerini (accusative definite plural third-person)
ölümüme (dative first-person singular)
ölümlerime (dative first-person singular)
ölümüne (dative second-person singular)
ölümlerine (dative second-person singular)
ölümüne (dative singular third-person)
ölümlerine (dative singular third-person)
ölümümüze (dative first-person plural)
ölümlerimize (dative first-person plural)
ölümünüze (dative plural second-person)
ölümlerinize (dative plural second-person)
ölümlerine (dative plural third-person)
ölümümde (first-person locative singular)
ölümlerimde (first-person locative singular)
ölümünde (locative second-person singular)
ölümlerinde (locative second-person singular)
ölümünde (locative singular third-person)
ölümlerinde (locative singular third-person)
ölümümüzde (first-person locative plural)
ölümlerimizde (first-person locative plural)
ölümünüzde (locative plural second-person)
ölümlerinizde (locative plural second-person)
ölümlerinde (locative plural third-person)
ölümümden (ablative first-person singular)
ölümlerimden (ablative first-person singular)
ölümünden (ablative second-person singular)
ölümlerinden (ablative second-person singular)
ölümünden (ablative singular third-person)
ölümlerinden (ablative singular third-person)
ölümümüzden (ablative first-person plural)
ölümlerimizden (ablative first-person plural)
ölümünüzden (ablative plural second-person)
ölümlerinizden (ablative plural second-person)
ölümlerinden (ablative plural third-person)
ölümümün (first-person genitive singular)
ölümlerimin (first-person genitive singular)
ölümünün (genitive second-person singular)
ölümlerinin (genitive second-person singular)
ölümünün (genitive singular third-person)
ölümlerinin (genitive singular third-person)
ölümümüzün (first-person genitive plural)
ölümlerimizin (first-person genitive plural)
ölümünüzün (genitive plural second-person)
ölümlerinizin (genitive plural second-person)
ölümlerinin (genitive plural third-person)
ölümüm (first-person singular)
ölümlerim (first-person singular)
ölümsün (second-person singular)
ölümlersin (second-person singular)
ölüm (singular third-person)
ölümdür (singular third-person)
ölümler (singular third-person)
ölümlerdir (singular third-person)
ölümüz (first-person plural)
ölümleriz (first-person plural)
ölümsünüz (plural second-person)
ölümlersiniz (plural second-person)
ölümler (plural third-person)
ölümlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اولوم (ölüm), from Old Anatolian Turkish اولوم (ölüm), from Proto-Turkic *öl- (“to die”). By surface analysis, öl- (“to die”) + -üm. Cognate of Khakas ӧлім, Kyrgyz өлүм (ölüm), Southern Altai ӧлӱм (ölüm), Yakut өлүү (ölüü), Kazakh өлім (ölım), Uzbek o'lim, Bashkir үлем (ülem), etc.

surf

Bir hüzün şehri ayırdı bizi / Ve bu son olmayacak / Gözyaşıyla beslediği her aşk ölümü tadacak

2009, “Her Aşk Ölümü Tadacak [Every Love Will Taste Death]”, in Şehr-i Hüzün [City of Sorrow], performed by maNga:

A city of sorrow has separated us / And this won’t be the last / Every love that it has fed with its tears will taste death


soykırım

head

soykırım (definite accusative soykırımı, plural soykırımlar)

soykırımı (accusative definite)
soykırımlar (plural)
soykırım (nominative singular)
soykırımlar (nominative plural)
soykırımı (accusative definite singular)
soykırımları (accusative definite plural)
soykırıma (dative singular)
soykırımlara (dative plural)
soykırımda (locative singular)
soykırımlarda (locative plural)
soykırımdan (ablative singular)
soykırımlardan (ablative plural)
soykırımın (genitive singular)
soykırımların (genitive plural)

→ Azerbaijani: soyqırım

By surface analysis, soy (“ancestry, family, race”) + kırım (“act of breaking”). Compare Uyghur ئىرقىي قىرغىنچىلىق (irqiy qirghinchiliq).

noncog

ئىرقىي قىرغىنچىلىق


ölmek

head

ölmek (third-person singular simple present ölür)

ölür (present singular third-person)
ölmek (infinitive)
ölen (imperfective impersonal participle)
ölmüş (impersonal participle perfective)
ölecek (impersonal participle prospective)
öldüğüm (non-prospective participle personal)
öldüğün (non-prospective participle personal)
öldüğü (non-prospective participle personal)
öldüğümüz (non-prospective participle personal)
öldüğünüz (non-prospective participle personal)
öldükleri (non-prospective participle personal)
öleceğim (participle personal prospective)
öleceğin (participle personal prospective)
öleceği (participle personal prospective)
öleceğimiz (participle personal prospective)
öleceğiniz (participle personal prospective)
ölecekleri (participle personal prospective)
ölme (noun-from-verb)
ölüş (adverbial)
ölerek
ölürüm (aorist first-person indicative present singular)
ölürsün (aorist indicative present second-person singular)
ölür (aorist indicative present singular third-person)
ölürüz (aorist first-person indicative plural present)
ölürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ölürler (aorist indicative plural present third-person)
ölüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldüm (first-person indicative past perfective singular)
öldün (indicative past perfective second-person singular)
öldü (indicative past perfective singular third-person)
öldük (first-person indicative past perfective plural)
öldünüz (indicative past perfective plural second-person)
öldüler (indicative past perfective plural third-person)
ölüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölüyorlardı (or ölüyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
öleceğim (first-person future indicative singular)
öleceksin (future indicative second-person singular)
ölecek (future indicative singular third-person)
öleceğiz (first-person future indicative plural)
öleceksiniz (future indicative plural second-person)
ölecekler (future indicative plural third-person)
ölecektim (definite first-person indicative past-future singular)
ölecektin (definite indicative past-future second-person singular)
ölecekti (definite indicative past-future singular third-person)
ölecektik (definite first-person indicative past-future plural)
ölecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
öleceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
ölürdüm (first-person indefinite indicative past-future singular)
ölürdün (indefinite indicative past-future second-person singular)
ölürdü (indefinite indicative past-future singular third-person)
ölürdük (first-person indefinite indicative past-future plural)
ölürdünüz (indefinite indicative past-future plural second-person)
ölürlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
ölmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ölmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ölmüş (inferential perfective singular third-person)
ölmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ölmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ölmüşler (inferential perfective plural third-person)
ölürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ölürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ölürmüş (aorist inferential singular third-person)
ölürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ölürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ölürlermiş (or ölürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ölüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölsem (conditional first-person singular)
ölsen (conditional second-person singular)
ölse (conditional singular third-person)
ölsek (conditional first-person plural)
ölseniz (conditional plural second-person)
ölseler (conditional plural third-person)
ölseydim (conditional first-person perfective singular)
ölseydin (conditional perfective second-person singular)
ölseydi (conditional perfective singular third-person)
ölseydik (conditional first-person perfective plural)
ölseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölseydiler (conditional perfective plural third-person)
öleyim (first-person optative singular)
ölesin (optative second-person singular)
öle (optative singular third-person)
ölelim (first-person optative plural)
ölesiniz (optative plural second-person)
öleler (optative plural third-person)
ölmekteyim (first-person progressive singular)
ölmektesin (progressive second-person singular)
ölmekte (progressive singular third-person)
ölmekteyiz (first-person plural progressive)
ölmektesiniz (plural progressive second-person)
ölmekteler (plural progressive third-person)
ölmeliyim (first-person necessitative singular)
ölmelisin (necessitative second-person singular)
ölmeli (necessitative singular third-person)
ölmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölmeliler (necessitative plural third-person)
öl (imperative second-person singular)
ölsün (imperative singular third-person)
ölün (imperative plural second-person)
ölsünler (imperative plural third-person)
ölür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ölür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ölür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ölür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ölür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ölürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öldün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öldü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öldük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öldünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öldüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölecek misin? (future indicative second-person singular)
ölecek mi? (future indicative singular third-person)
ölecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ölmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ölmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ölmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ölmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ölmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ölür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ölür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ölür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ölür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ölürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölsem mi? (conditional first-person singular)
ölsen mi? (conditional second-person singular)
ölse mi? (conditional singular third-person)
ölsek mi? (conditional first-person plural)
ölseniz mi? (conditional plural second-person)
ölseler mi? (conditional plural third-person)
ölse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölmekte misin? (progressive second-person singular)
ölmekte mi? (progressive singular third-person)
ölmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölmemek (infinitive negative)
ölmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölmeme (negative noun-from-verb)
ölmeyüş (adverbial negative)
ölmem (aorist first-person indicative present singular)
ölmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölmez (aorist indicative present singular third-person)
ölmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölmeyecek (future indicative singular third-person)
ölmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölmesem (conditional first-person singular)
ölmesen (conditional second-person singular)
ölmese (conditional singular third-person)
ölmesek (conditional first-person plural)
ölmeseniz (conditional plural second-person)
ölmeseler (conditional plural third-person)
ölmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölmeyeyim (first-person optative singular)
ölmeyesin (optative second-person singular)
ölmeye (optative singular third-person)
ölmeyelim (first-person optative plural)
ölmeyesiniz (optative plural second-person)
ölmeyeler (optative plural third-person)
ölmemekteyim (first-person progressive singular)
ölmemektesin (progressive second-person singular)
ölmemekte (progressive singular third-person)
ölmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölmemekteler (plural progressive third-person)
ölmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölmemelisin (necessitative second-person singular)
ölmemeli (necessitative singular third-person)
ölmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölmemeliler (necessitative plural third-person)
ölme (imperative second-person singular)
ölmesin (imperative singular third-person)
ölmeyin (imperative plural second-person)
ölmesinler (imperative plural third-person)
ölmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölmesem mi? (conditional first-person singular)
ölmesen mi? (conditional second-person singular)
ölmese mi? (conditional singular third-person)
ölmesek mi? (conditional first-person plural)
ölmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

ölürmüşsünüz

Inherited from Ottoman Turkish اولمك (ölmek, “to die”), from Proto-Turkic *öl- (“to die”). Cognate with Old Turkic 𐰇𐰠 (öl-, “to die”).

inh+

Annesi kanserden ölmüştür.

His/Her mother (apparently) died of/from cancer

Açlıktan öleceğim...


öldürmek

head

öldürmek (third-person singular simple present öldürür)

öldürür (present singular third-person)
öldürmek (infinitive)
öldüren (imperfective impersonal participle)
öldürmüş (impersonal participle perfective)
öldürecek (impersonal participle prospective)
öldürdüğüm (non-prospective participle personal)
öldürdüğün (non-prospective participle personal)
öldürdüğü (non-prospective participle personal)
öldürdüğümüz (non-prospective participle personal)
öldürdüğünüz (non-prospective participle personal)
öldürdükleri (non-prospective participle personal)
öldüreceğim (participle personal prospective)
öldüreceğin (participle personal prospective)
öldüreceği (participle personal prospective)
öldüreceğimiz (participle personal prospective)
öldüreceğiniz (participle personal prospective)
öldürecekleri (participle personal prospective)
öldürme (noun-from-verb)
öldürüş (adverbial)
öldürerek
öldürürüm (aorist first-person indicative present singular)
öldürürsün (aorist indicative present second-person singular)
öldürür (aorist indicative present singular third-person)
öldürürüz (aorist first-person indicative plural present)
öldürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öldürürler (aorist indicative plural present third-person)
öldürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öldürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öldürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öldürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öldürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öldürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldürdüm (first-person indicative past perfective singular)
öldürdün (indicative past perfective second-person singular)
öldürdü (indicative past perfective singular third-person)
öldürdük (first-person indicative past perfective plural)
öldürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
öldürdüler (indicative past perfective plural third-person)
öldürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öldürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öldürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öldürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öldürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öldürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öldürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öldüreceğim (first-person future indicative singular)
öldüreceksin (future indicative second-person singular)
öldürecek (future indicative singular third-person)
öldüreceğiz (first-person future indicative plural)
öldüreceksiniz (future indicative plural second-person)
öldürecekler (future indicative plural third-person)
öldürecektim (definite first-person indicative past-future singular)
öldürecektin (definite indicative past-future second-person singular)
öldürecekti (definite indicative past-future singular third-person)
öldürecektik (definite first-person indicative past-future plural)
öldürecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
öldüreceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
öldürürdüm (first-person indefinite indicative past-future singular)
öldürürdün (indefinite indicative past-future second-person singular)
öldürürdü (indefinite indicative past-future singular third-person)
öldürürdük (first-person indefinite indicative past-future plural)
öldürürdünüz (indefinite indicative past-future plural second-person)
öldürürlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
öldürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öldürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öldürmüş (inferential perfective singular third-person)
öldürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öldürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öldürmüşler (inferential perfective plural third-person)
öldürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öldürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öldürürmüş (aorist inferential singular third-person)
öldürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öldürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öldürürlermiş (or öldürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öldürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öldürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öldürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öldürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öldürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öldürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öldürsem (conditional first-person singular)
öldürsen (conditional second-person singular)
öldürse (conditional singular third-person)
öldürsek (conditional first-person plural)
öldürseniz (conditional plural second-person)
öldürseler (conditional plural third-person)
öldürseydim (conditional first-person perfective singular)
öldürseydin (conditional perfective second-person singular)
öldürseydi (conditional perfective singular third-person)
öldürseydik (conditional first-person perfective plural)
öldürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öldürseydiler (conditional perfective plural third-person)
öldüreyim (first-person optative singular)
öldüresin (optative second-person singular)
öldüre (optative singular third-person)
öldürelim (first-person optative plural)
öldüresiniz (optative plural second-person)
öldüreler (optative plural third-person)
öldürmekteyim (first-person progressive singular)
öldürmektesin (progressive second-person singular)
öldürmekte (progressive singular third-person)
öldürmekteyiz (first-person plural progressive)
öldürmektesiniz (plural progressive second-person)
öldürmekteler (plural progressive third-person)
öldürmeliyim (first-person necessitative singular)
öldürmelisin (necessitative second-person singular)
öldürmeli (necessitative singular third-person)
öldürmeliyiz (first-person necessitative plural)
öldürmelisiniz (necessitative plural second-person)
öldürmeliler (necessitative plural third-person)
öldür (imperative second-person singular)
öldürsün (imperative singular third-person)
öldürün (imperative plural second-person)
öldürsünler (imperative plural third-person)
öldürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öldürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öldürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öldürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öldürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öldürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öldürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öldürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öldürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öldürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öldürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öldürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öldürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öldürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öldürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öldürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öldürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öldürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öldürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öldürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öldürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öldürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öldürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öldürecek miyim? (first-person future indicative singular)
öldürecek misin? (future indicative second-person singular)
öldürecek mi? (future indicative singular third-person)
öldürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öldürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öldürecekler mi? (future indicative plural third-person)
öldürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öldürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öldürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öldürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öldürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öldürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öldürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öldürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öldürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öldürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öldürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öldürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öldürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öldürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öldürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öldürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öldürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öldürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öldürsem mi? (conditional first-person singular)
öldürsen mi? (conditional second-person singular)
öldürse mi? (conditional singular third-person)
öldürsek mi? (conditional first-person plural)
öldürseniz mi? (conditional plural second-person)
öldürseler mi? (conditional plural third-person)
öldürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öldürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öldürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öldürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öldürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öldürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öldürmekte miyim? (first-person progressive singular)
öldürmekte misin? (progressive second-person singular)
öldürmekte mi? (progressive singular third-person)
öldürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öldürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öldürmekteler mi? (plural progressive third-person)
öldürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öldürmeli misin? (necessitative second-person singular)
öldürmeli mi? (necessitative singular third-person)
öldürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öldürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öldürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öldürmemek (infinitive negative)
öldürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öldürmemiş (impersonal negative participle perfective)
öldürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öldürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öldürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öldürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öldürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öldürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öldürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öldürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öldürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öldürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öldürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öldürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öldürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öldürmeme (negative noun-from-verb)
öldürmeyüş (adverbial negative)
öldürmem (aorist first-person indicative present singular)
öldürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öldürmez (aorist indicative present singular third-person)
öldürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öldürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öldürmezler (aorist indicative plural present third-person)
öldürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öldürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öldürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öldürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öldürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öldürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldürmedim (first-person indicative past perfective singular)
öldürmedin (indicative past perfective second-person singular)
öldürmedi (indicative past perfective singular third-person)
öldürmedik (first-person indicative past perfective plural)
öldürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öldürmediler (indicative past perfective plural third-person)
öldürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öldürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öldürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öldürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öldürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öldürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öldürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öldürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öldürmeyecek (future indicative singular third-person)
öldürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öldürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öldürmeyecekler (future indicative plural third-person)
öldürmemişim (first-person inferential perfective singular)
öldürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öldürmemiş (inferential perfective singular third-person)
öldürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öldürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öldürmemişler (inferential perfective plural third-person)
öldürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öldürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öldürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öldürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öldürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öldürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öldürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öldürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öldürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öldürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öldürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öldürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öldürmesem (conditional first-person singular)
öldürmesen (conditional second-person singular)
öldürmese (conditional singular third-person)
öldürmesek (conditional first-person plural)
öldürmeseniz (conditional plural second-person)
öldürmeseler (conditional plural third-person)
öldürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öldürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öldürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öldürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öldürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öldürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öldürmeyeyim (first-person optative singular)
öldürmeyesin (optative second-person singular)
öldürmeye (optative singular third-person)
öldürmeyelim (first-person optative plural)
öldürmeyesiniz (optative plural second-person)
öldürmeyeler (optative plural third-person)
öldürmemekteyim (first-person progressive singular)
öldürmemektesin (progressive second-person singular)
öldürmemekte (progressive singular third-person)
öldürmemekteyiz (first-person plural progressive)
öldürmemektesiniz (plural progressive second-person)
öldürmemekteler (plural progressive third-person)
öldürmemeliyim (first-person necessitative singular)
öldürmemelisin (necessitative second-person singular)
öldürmemeli (necessitative singular third-person)
öldürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öldürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öldürmemeliler (necessitative plural third-person)
öldürme (imperative second-person singular)
öldürmesin (imperative singular third-person)
öldürmeyin (imperative plural second-person)
öldürmesinler (imperative plural third-person)
öldürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öldürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öldürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öldürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öldürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öldürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öldürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öldürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öldürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öldürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öldürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öldürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öldürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öldürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öldürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öldürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öldürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öldürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öldürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öldürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öldürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öldürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öldürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öldürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öldürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öldürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öldürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öldürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öldürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öldürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öldürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öldürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öldürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öldürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öldürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öldürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öldürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öldürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öldürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öldürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öldürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öldürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öldürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öldürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öldürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öldürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öldürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öldürmesem mi? (conditional first-person singular)
öldürmesen mi? (conditional second-person singular)
öldürmese mi? (conditional singular third-person)
öldürmesek mi? (conditional first-person plural)
öldürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öldürmeseler mi? (conditional plural third-person)
öldürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öldürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öldürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öldürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öldürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öldürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öldürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öldürmemekte misin? (progressive second-person singular)
öldürmemekte mi? (progressive singular third-person)
öldürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öldürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öldürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öldürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öldürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öldürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öldürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öldürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öldürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

öldürdüğümüz

öldürdüğünüz

öldürürmüşüm

öldürürmüşüz

Causative form of ölmek (“to die”). Ultimately from Proto-Turkic *öltür- (“to kill”)

Onu öldürdüler.

1934 December 15, advertisement in Akşam

Kill flies before typhoid fever kills you.

Hummai Tifoidi, sizi öldürmeden evvel siz, sinekleri öldürünüz

(transitive) to kill, to murder (with accusative case)


tabut

head

tabut (definite accusative tabutu, plural tabutlar)

tabutu (accusative definite)
tabutlar (plural)
tabut (nominative singular)
tabutlar (nominative plural)
tabutu (accusative definite singular)
tabutları (accusative definite plural)
tabuta (dative singular)
tabutlara (dative plural)
tabutta (locative singular)
tabutlarda (locative plural)
tabuttan (ablative singular)
tabutlardan (ablative plural)
tabutun (genitive singular)
tabutların (genitive plural)
tabutum (first-person nominative singular)
tabutlarım (first-person nominative singular)
tabutun (nominative second-person singular)
tabutların (nominative second-person singular)
tabutu (nominative singular third-person)
tabutları (nominative singular third-person)
tabutumuz (first-person nominative plural)
tabutlarımız (first-person nominative plural)
tabutunuz (nominative plural second-person)
tabutlarınız (nominative plural second-person)
tabutları (nominative plural third-person)
tabutumu (accusative definite first-person singular)
tabutlarımı (accusative definite first-person singular)
tabutunu (accusative definite second-person singular)
tabutlarını (accusative definite second-person singular)
tabutunu (accusative definite singular third-person)
tabutlarını (accusative definite singular third-person)
tabutumuzu (accusative definite first-person plural)
tabutlarımızı (accusative definite first-person plural)
tabutunuzu (accusative definite plural second-person)
tabutlarınızı (accusative definite plural second-person)
tabutlarını (accusative definite plural third-person)
tabutuma (dative first-person singular)
tabutlarıma (dative first-person singular)
tabutuna (dative second-person singular)
tabutlarına (dative second-person singular)
tabutuna (dative singular third-person)
tabutlarına (dative singular third-person)
tabutumuza (dative first-person plural)
tabutlarımıza (dative first-person plural)
tabutunuza (dative plural second-person)
tabutlarınıza (dative plural second-person)
tabutlarına (dative plural third-person)
tabutumda (first-person locative singular)
tabutlarımda (first-person locative singular)
tabutunda (locative second-person singular)
tabutlarında (locative second-person singular)
tabutunda (locative singular third-person)
tabutlarında (locative singular third-person)
tabutumuzda (first-person locative plural)
tabutlarımızda (first-person locative plural)
tabutunuzda (locative plural second-person)
tabutlarınızda (locative plural second-person)
tabutlarında (locative plural third-person)
tabutumdan (ablative first-person singular)
tabutlarımdan (ablative first-person singular)
tabutundan (ablative second-person singular)
tabutlarından (ablative second-person singular)
tabutundan (ablative singular third-person)
tabutlarından (ablative singular third-person)
tabutumuzdan (ablative first-person plural)
tabutlarımızdan (ablative first-person plural)
tabutunuzdan (ablative plural second-person)
tabutlarınızdan (ablative plural second-person)
tabutlarından (ablative plural third-person)
tabutumun (first-person genitive singular)
tabutlarımın (first-person genitive singular)
tabutunun (genitive second-person singular)
tabutlarının (genitive second-person singular)
tabutunun (genitive singular third-person)
tabutlarının (genitive singular third-person)
tabutumuzun (first-person genitive plural)
tabutlarımızın (first-person genitive plural)
tabutunuzun (genitive plural second-person)
tabutlarınızın (genitive plural second-person)
tabutlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تابوت (tabut), from Arabic تَابُوت (tābūt), from Classical Syriac ܬܝܒܘܬܐ (tēḇūṯā), ultimately from Egyptian DbA-t:pr ḏbꜣt (“sarcophagus, coffin”) or T-b-O39 ṯb (“chest, box”).
Compare Demotic tbyt (“sarcophagus, shrine, chest”), dbt, and tbt (“chest”) and Coptic ⲧⲁⲓⲃⲉ (taibe, “chest, coffin”).


intihar

head

intihar (definite accusative intiharı, plural intiharlar)

intiharı (accusative definite)
intiharlar (plural)
intihar (nominative singular)
intiharlar (nominative plural)
intiharı (accusative definite singular)
intiharları (accusative definite plural)
intihara (dative singular)
intiharlara (dative plural)
intiharda (locative singular)
intiharlarda (locative plural)
intihardan (ablative singular)
intiharlardan (ablative plural)
intiharın (genitive singular)
intiharların (genitive plural)
intiharım (first-person nominative singular)
intiharlarım (first-person nominative singular)
intiharın (nominative second-person singular)
intiharların (nominative second-person singular)
intiharı (nominative singular third-person)
intiharları (nominative singular third-person)
intiharımız (first-person nominative plural)
intiharlarımız (first-person nominative plural)
intiharınız (nominative plural second-person)
intiharlarınız (nominative plural second-person)
intiharları (nominative plural third-person)
intiharımı (accusative definite first-person singular)
intiharlarımı (accusative definite first-person singular)
intiharını (accusative definite second-person singular)
intiharlarını (accusative definite second-person singular)
intiharını (accusative definite singular third-person)
intiharlarını (accusative definite singular third-person)
intiharımızı (accusative definite first-person plural)
intiharlarımızı (accusative definite first-person plural)
intiharınızı (accusative definite plural second-person)
intiharlarınızı (accusative definite plural second-person)
intiharlarını (accusative definite plural third-person)
intiharıma (dative first-person singular)
intiharlarıma (dative first-person singular)
intiharına (dative second-person singular)
intiharlarına (dative second-person singular)
intiharına (dative singular third-person)
intiharlarına (dative singular third-person)
intiharımıza (dative first-person plural)
intiharlarımıza (dative first-person plural)
intiharınıza (dative plural second-person)
intiharlarınıza (dative plural second-person)
intiharlarına (dative plural third-person)
intiharımda (first-person locative singular)
intiharlarımda (first-person locative singular)
intiharında (locative second-person singular)
intiharlarında (locative second-person singular)
intiharında (locative singular third-person)
intiharlarında (locative singular third-person)
intiharımızda (first-person locative plural)
intiharlarımızda (first-person locative plural)
intiharınızda (locative plural second-person)
intiharlarınızda (locative plural second-person)
intiharlarında (locative plural third-person)
intiharımdan (ablative first-person singular)
intiharlarımdan (ablative first-person singular)
intiharından (ablative second-person singular)
intiharlarından (ablative second-person singular)
intiharından (ablative singular third-person)
intiharlarından (ablative singular third-person)
intiharımızdan (ablative first-person plural)
intiharlarımızdan (ablative first-person plural)
intiharınızdan (ablative plural second-person)
intiharlarınızdan (ablative plural second-person)
intiharlarından (ablative plural third-person)
intiharımın (first-person genitive singular)
intiharlarımın (first-person genitive singular)
intiharının (genitive second-person singular)
intiharlarının (genitive second-person singular)
intiharının (genitive singular third-person)
intiharlarının (genitive singular third-person)
intiharımızın (first-person genitive plural)
intiharlarımızın (first-person genitive plural)
intiharınızın (genitive plural second-person)
intiharlarınızın (genitive plural second-person)
intiharlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انتحار (intihar), from Arabic اِنْتِحَار (intiḥār).

suicide (intentional killing of oneself)


cellat

cellat (definite accusative celladı, plural cellatlar)

celladı (accusative definite)
cellatlar (plural)
cellat (nominative singular)
cellatlar (nominative plural)
celladı (accusative definite singular)
cellatları (accusative definite plural)
cellada (dative singular)
cellatlara (dative plural)
cellatta (locative singular)
cellatlarda (locative plural)
cellattan (ablative singular)
cellatlardan (ablative plural)
celladın (genitive singular)
cellatların (genitive plural)
celladım (first-person nominative singular)
cellatlarım (first-person nominative singular)
celladın (nominative second-person singular)
cellatların (nominative second-person singular)
celladı (nominative singular third-person)
cellatları (nominative singular third-person)
celladımız (first-person nominative plural)
cellatlarımız (first-person nominative plural)
celladınız (nominative plural second-person)
cellatlarınız (nominative plural second-person)
cellatları (nominative plural third-person)
celladımı (accusative definite first-person singular)
cellatlarımı (accusative definite first-person singular)
celladını (accusative definite second-person singular)
cellatlarını (accusative definite second-person singular)
celladını (accusative definite singular third-person)
cellatlarını (accusative definite singular third-person)
celladımızı (accusative definite first-person plural)
cellatlarımızı (accusative definite first-person plural)
celladınızı (accusative definite plural second-person)
cellatlarınızı (accusative definite plural second-person)
cellatlarını (accusative definite plural third-person)
celladıma (dative first-person singular)
cellatlarıma (dative first-person singular)
celladına (dative second-person singular)
cellatlarına (dative second-person singular)
celladına (dative singular third-person)
cellatlarına (dative singular third-person)
celladımıza (dative first-person plural)
cellatlarımıza (dative first-person plural)
celladınıza (dative plural second-person)
cellatlarınıza (dative plural second-person)
cellatlarına (dative plural third-person)
celladımda (first-person locative singular)
cellatlarımda (first-person locative singular)
celladında (locative second-person singular)
cellatlarında (locative second-person singular)
celladında (locative singular third-person)
cellatlarında (locative singular third-person)
celladımızda (first-person locative plural)
cellatlarımızda (first-person locative plural)
celladınızda (locative plural second-person)
cellatlarınızda (locative plural second-person)
cellatlarında (locative plural third-person)
celladımdan (ablative first-person singular)
cellatlarımdan (ablative first-person singular)
celladından (ablative second-person singular)
cellatlarından (ablative second-person singular)
celladından (ablative singular third-person)
cellatlarından (ablative singular third-person)
celladımızdan (ablative first-person plural)
cellatlarımızdan (ablative first-person plural)
celladınızdan (ablative plural second-person)
cellatlarınızdan (ablative plural second-person)
cellatlarından (ablative plural third-person)
celladımın (first-person genitive singular)
cellatlarımın (first-person genitive singular)
celladının (genitive second-person singular)
cellatlarının (genitive second-person singular)
celladının (genitive singular third-person)
cellatlarının (genitive singular third-person)
celladımızın (first-person genitive plural)
cellatlarımızın (first-person genitive plural)
celladınızın (genitive plural second-person)
cellatlarınızın (genitive plural second-person)
cellatlarının (genitive plural third-person)
celladım (first-person singular)
cellatlarım (first-person singular)
cellatsın (second-person singular)
cellatlarsın (second-person singular)
cellat (singular third-person)
cellattır (singular third-person)
cellatlar (singular third-person)
cellatlardır (singular third-person)
celladız (first-person plural)
cellatlarız (first-person plural)
cellatsınız (plural second-person)
cellatlarsınız (plural second-person)
cellatlar (plural third-person)
cellatlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish جلاد (cellad), from Arabic جَلَّاد (jallād).


türbe

türbe (definite accusative türbeyi, plural türbeler)

türbeyi (accusative definite)
türbeler (plural)

From Ottoman Turkish تربه (türbe), from Arabic تُرْبَة (turba).


Azrail

Azrail (nominative singular)
Azrailler (nominative plural)
Azrail'i (accusative singular)
Azrailleri (accusative plural)
Azrail'e (dative singular)
Azraillere (dative plural)
Azrail'de (locative singular)
Azraillerde (locative plural)
Azrail'den (ablative singular)
Azraillerden (ablative plural)
Azrail'in (genitive singular)
Azraillerin (genitive plural)
Azrail'im (first-person singular)
Azraillerim (first-person singular)
Azrail'lerim (first-person singular)
Azrail'in (second-person singular)
Azraillerin (second-person singular)
Azrail'lerin (second-person singular)
Azrail'i (singular third-person)
Azrailleri (singular third-person)
Azrail'leri (singular third-person)
Azrail'imiz (first-person plural)
Azraillerimiz (first-person plural)
Azrail'lerimiz (first-person plural)
Azrail'iniz (plural second-person)
Azrailleriniz (plural second-person)
Azrail'leriniz (plural second-person)
Azrail'i (plural third-person)
Azrailleri (plural third-person)
Azrail'leri (plural third-person)

der

Arabic عِزْرَائِيل (ʕizrāʔīl)


elektrikli sandalye

head

elektrikli sandalye (definite accusative elektrikli sandalyeyi, plural elektrikli sandalyeler)

elektrikli sandalyeyi (accusative definite)
elektrikli sandalyeler (plural)
elektrikli sandalye (nominative singular)
elektrikli sandalyeler (nominative plural)
elektrikli sandalyeyi (accusative definite singular)
elektrikli sandalyeleri (accusative definite plural)
elektrikli sandalyeye (dative singular)
elektrikli sandalyelere (dative plural)
elektrikli sandalyede (locative singular)
elektrikli sandalyelerde (locative plural)
elektrikli sandalyeden (ablative singular)
elektrikli sandalyelerden (ablative plural)
elektrikli sandalyenin (genitive singular)
elektrikli sandalyelerin (genitive plural)
elektrikli sandalyem (first-person nominative singular)
elektrikli sandalyelerim (first-person nominative singular)
elektrikli sandalyen (nominative second-person singular)
elektrikli sandalyelerin (nominative second-person singular)
elektrikli sandalyesi (nominative singular third-person)
elektrikli sandalyeleri (nominative singular third-person)
elektrikli sandalyemiz (first-person nominative plural)
elektrikli sandalyelerimiz (first-person nominative plural)
elektrikli sandalyeniz (nominative plural second-person)
elektrikli sandalyeleriniz (nominative plural second-person)
elektrikli sandalyeleri (nominative plural third-person)
elektrikli sandalyemi (accusative definite first-person singular)
elektrikli sandalyelerimi (accusative definite first-person singular)
elektrikli sandalyeni (accusative definite second-person singular)
elektrikli sandalyelerini (accusative definite second-person singular)
elektrikli sandalyesini (accusative definite singular third-person)
elektrikli sandalyelerini (accusative definite singular third-person)
elektrikli sandalyemizi (accusative definite first-person plural)
elektrikli sandalyelerimizi (accusative definite first-person plural)
elektrikli sandalyenizi (accusative definite plural second-person)
elektrikli sandalyelerinizi (accusative definite plural second-person)
elektrikli sandalyelerini (accusative definite plural third-person)
elektrikli sandalyeme (dative first-person singular)
elektrikli sandalyelerime (dative first-person singular)
elektrikli sandalyene (dative second-person singular)
elektrikli sandalyelerine (dative second-person singular)
elektrikli sandalyesine (dative singular third-person)
elektrikli sandalyelerine (dative singular third-person)
elektrikli sandalyemize (dative first-person plural)
elektrikli sandalyelerimize (dative first-person plural)
elektrikli sandalyenize (dative plural second-person)
elektrikli sandalyelerinize (dative plural second-person)
elektrikli sandalyelerine (dative plural third-person)
elektrikli sandalyemde (first-person locative singular)
elektrikli sandalyelerimde (first-person locative singular)
elektrikli sandalyende (locative second-person singular)
elektrikli sandalyelerinde (locative second-person singular)
elektrikli sandalyesinde (locative singular third-person)
elektrikli sandalyelerinde (locative singular third-person)
elektrikli sandalyemizde (first-person locative plural)
elektrikli sandalyelerimizde (first-person locative plural)
elektrikli sandalyenizde (locative plural second-person)
elektrikli sandalyelerinizde (locative plural second-person)
elektrikli sandalyelerinde (locative plural third-person)
elektrikli sandalyemden (ablative first-person singular)
elektrikli sandalyelerimden (ablative first-person singular)
elektrikli sandalyenden (ablative second-person singular)
elektrikli sandalyelerinden (ablative second-person singular)
elektrikli sandalyesinden (ablative singular third-person)
elektrikli sandalyelerinden (ablative singular third-person)
elektrikli sandalyemizden (ablative first-person plural)
elektrikli sandalyelerimizden (ablative first-person plural)
elektrikli sandalyenizden (ablative plural second-person)
elektrikli sandalyelerinizden (ablative plural second-person)
elektrikli sandalyelerinden (ablative plural third-person)
elektrikli sandalyemin (first-person genitive singular)
elektrikli sandalyelerimin (first-person genitive singular)
elektrikli sandalyenin (genitive second-person singular)
elektrikli sandalyelerinin (genitive second-person singular)
elektrikli sandalyesinin (genitive singular third-person)
elektrikli sandalyelerinin (genitive singular third-person)
elektrikli sandalyemizin (first-person genitive plural)
elektrikli sandalyelerimizin (first-person genitive plural)
elektrikli sandalyenizin (genitive plural second-person)
elektrikli sandalyelerinizin (genitive plural second-person)
elektrikli sandalyelerinin (genitive plural third-person)


ölü doğum

ölü doğum (definite accusative ölü doğumu, plural ölü doğumlar)

ölü doğumu (accusative definite)
ölü doğumlar (plural)
ölü doğum (nominative singular)
ölü doğumlar (nominative plural)
ölü doğumu (accusative definite singular)
ölü doğumları (accusative definite plural)
ölü doğuma (dative singular)
ölü doğumlara (dative plural)
ölü doğumda (locative singular)
ölü doğumlarda (locative plural)
ölü doğumdan (ablative singular)
ölü doğumlardan (ablative plural)
ölü doğumun (genitive singular)
ölü doğumların (genitive plural)


kırım

kırım (definite accusative kırımı, plural kırımlar)

kırımı (accusative definite)
kırımlar (plural)
kırım (nominative singular)
kırımlar (nominative plural)
kırımı (accusative definite singular)
kırımları (accusative definite plural)
kırıma (dative singular)
kırımlara (dative plural)
kırımda (locative singular)
kırımlarda (locative plural)
kırımdan (ablative singular)
kırımlardan (ablative plural)
kırımın (genitive singular)
kırımların (genitive plural)
kırımım (first-person nominative singular)
kırımlarım (first-person nominative singular)
kırımın (nominative second-person singular)
kırımların (nominative second-person singular)
kırımı (nominative singular third-person)
kırımları (nominative singular third-person)
kırımımız (first-person nominative plural)
kırımlarımız (first-person nominative plural)
kırımınız (nominative plural second-person)
kırımlarınız (nominative plural second-person)
kırımları (nominative plural third-person)
kırımımı (accusative definite first-person singular)
kırımlarımı (accusative definite first-person singular)
kırımını (accusative definite second-person singular)
kırımlarını (accusative definite second-person singular)
kırımını (accusative definite singular third-person)
kırımlarını (accusative definite singular third-person)
kırımımızı (accusative definite first-person plural)
kırımlarımızı (accusative definite first-person plural)
kırımınızı (accusative definite plural second-person)
kırımlarınızı (accusative definite plural second-person)
kırımlarını (accusative definite plural third-person)
kırımıma (dative first-person singular)
kırımlarıma (dative first-person singular)
kırımına (dative second-person singular)
kırımlarına (dative second-person singular)
kırımına (dative singular third-person)
kırımlarına (dative singular third-person)
kırımımıza (dative first-person plural)
kırımlarımıza (dative first-person plural)
kırımınıza (dative plural second-person)
kırımlarınıza (dative plural second-person)
kırımlarına (dative plural third-person)
kırımımda (first-person locative singular)
kırımlarımda (first-person locative singular)
kırımında (locative second-person singular)
kırımlarında (locative second-person singular)
kırımında (locative singular third-person)
kırımlarında (locative singular third-person)
kırımımızda (first-person locative plural)
kırımlarımızda (first-person locative plural)
kırımınızda (locative plural second-person)
kırımlarınızda (locative plural second-person)
kırımlarında (locative plural third-person)
kırımımdan (ablative first-person singular)
kırımlarımdan (ablative first-person singular)
kırımından (ablative second-person singular)
kırımlarından (ablative second-person singular)
kırımından (ablative singular third-person)
kırımlarından (ablative singular third-person)
kırımımızdan (ablative first-person plural)
kırımlarımızdan (ablative first-person plural)
kırımınızdan (ablative plural second-person)
kırımlarınızdan (ablative plural second-person)
kırımlarından (ablative plural third-person)
kırımımın (first-person genitive singular)
kırımlarımın (first-person genitive singular)
kırımının (genitive second-person singular)
kırımlarının (genitive second-person singular)
kırımının (genitive singular third-person)
kırımlarının (genitive singular third-person)
kırımımızın (first-person genitive plural)
kırımlarımızın (first-person genitive plural)
kırımınızın (genitive plural second-person)
kırımlarınızın (genitive plural second-person)
kırımlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قیرم. By surface analysis, kır- (“to break”) + ım. Unrelated to Kırım (“Crimea”).

surf

the act of killing; slaughter, carnage, massacre


lahit

head

lahit (definite accusative lahdi, plural lahitler)

lahdi (accusative definite)
lahitler (plural)
lahit (nominative singular)
lahitler (nominative plural)
lahdi (accusative definite singular)
lahitleri (accusative definite plural)
lahde (dative singular)
lahitlere (dative plural)
lahitte (locative singular)
lahitlerde (locative plural)
lahitten (ablative singular)
lahitlerden (ablative plural)
lahdin (genitive singular)
lahitlerin (genitive plural)
lahdim (first-person nominative singular)
lahitlerim (first-person nominative singular)
lahdin (nominative second-person singular)
lahitlerin (nominative second-person singular)
lahdi (nominative singular third-person)
lahitleri (nominative singular third-person)
lahdimiz (first-person nominative plural)
lahitlerimiz (first-person nominative plural)
lahdiniz (nominative plural second-person)
lahitleriniz (nominative plural second-person)
lahitleri (nominative plural third-person)
lahdimi (accusative definite first-person singular)
lahitlerimi (accusative definite first-person singular)
lahdini (accusative definite second-person singular)
lahitlerini (accusative definite second-person singular)
lahdini (accusative definite singular third-person)
lahitlerini (accusative definite singular third-person)
lahdimizi (accusative definite first-person plural)
lahitlerimizi (accusative definite first-person plural)
lahdinizi (accusative definite plural second-person)
lahitlerinizi (accusative definite plural second-person)
lahitlerini (accusative definite plural third-person)
lahdime (dative first-person singular)
lahitlerime (dative first-person singular)
lahdine (dative second-person singular)
lahitlerine (dative second-person singular)
lahdine (dative singular third-person)
lahitlerine (dative singular third-person)
lahdimize (dative first-person plural)
lahitlerimize (dative first-person plural)
lahdinize (dative plural second-person)
lahitlerinize (dative plural second-person)
lahitlerine (dative plural third-person)
lahdimde (first-person locative singular)
lahitlerimde (first-person locative singular)
lahdinde (locative second-person singular)
lahitlerinde (locative second-person singular)
lahdinde (locative singular third-person)
lahitlerinde (locative singular third-person)
lahdimizde (first-person locative plural)
lahitlerimizde (first-person locative plural)
lahdinizde (locative plural second-person)
lahitlerinizde (locative plural second-person)
lahitlerinde (locative plural third-person)
lahdimden (ablative first-person singular)
lahitlerimden (ablative first-person singular)
lahdinden (ablative second-person singular)
lahitlerinden (ablative second-person singular)
lahdinden (ablative singular third-person)
lahitlerinden (ablative singular third-person)
lahdimizden (ablative first-person plural)
lahitlerimizden (ablative first-person plural)
lahdinizden (ablative plural second-person)
lahitlerinizden (ablative plural second-person)
lahitlerinden (ablative plural third-person)
lahdimin (first-person genitive singular)
lahitlerimin (first-person genitive singular)
lahdinin (genitive second-person singular)
lahitlerinin (genitive second-person singular)
lahdinin (genitive singular third-person)
lahitlerinin (genitive singular third-person)
lahdimizin (first-person genitive plural)
lahitlerimizin (first-person genitive plural)
lahdinizin (genitive plural second-person)
lahitlerinizin (genitive plural second-person)
lahitlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish لحد (laḥd), from Arabic لَحْد (laḥd).

inh+

tomb with brick or stone walls; a sarcophagus


müntehir

head

müntehir (definite accusative müntehiri, plural müntehirler)

müntehiri (accusative definite)
müntehirler (plural)
müntehir (nominative singular)
müntehirler (nominative plural)
müntehiri (accusative definite singular)
müntehirleri (accusative definite plural)
müntehire (dative singular)
müntehirlere (dative plural)
müntehirde (locative singular)
müntehirlerde (locative plural)
müntehirden (ablative singular)
müntehirlerden (ablative plural)
müntehirin (genitive singular)
müntehirlerin (genitive plural)
müntehirim (first-person singular)
müntehirlerim (first-person singular)
müntehirsin (second-person singular)
müntehirlersin (second-person singular)
müntehir (singular third-person)
müntehirdir (singular third-person)
müntehirler (singular third-person)
müntehirlerdir (singular third-person)
müntehiriz (first-person plural)
müntehirleriz (first-person plural)
müntehirsiniz (plural second-person)
müntehirlersiniz (plural second-person)
müntehirler (plural third-person)
müntehirlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish منتحر (müntehir), from Arabic مُنْتَحِر (muntaḥir).

a suicidal person (who is likely to commit suicide)


giyotin

giyotin (definite accusative giyotini, plural giyotinler)

giyotini (accusative definite)
giyotinler (plural)
giyotin (nominative singular)
giyotinler (nominative plural)
giyotini (accusative definite singular)
giyotinleri (accusative definite plural)
giyotine (dative singular)
giyotinlere (dative plural)
giyotinde (locative singular)
giyotinlerde (locative plural)
giyotinden (ablative singular)
giyotinlerden (ablative plural)
giyotinin (genitive singular)
giyotinlerin (genitive plural)
giyotinim (first-person nominative singular)
giyotinlerim (first-person nominative singular)
giyotinin (nominative second-person singular)
giyotinlerin (nominative second-person singular)
giyotini (nominative singular third-person)
giyotinleri (nominative singular third-person)
giyotinimiz (first-person nominative plural)
giyotinlerimiz (first-person nominative plural)
giyotininiz (nominative plural second-person)
giyotinleriniz (nominative plural second-person)
giyotinleri (nominative plural third-person)
giyotinimi (accusative definite first-person singular)
giyotinlerimi (accusative definite first-person singular)
giyotinini (accusative definite second-person singular)
giyotinlerini (accusative definite second-person singular)
giyotinini (accusative definite singular third-person)
giyotinlerini (accusative definite singular third-person)
giyotinimizi (accusative definite first-person plural)
giyotinlerimizi (accusative definite first-person plural)
giyotininizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerinizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerini (accusative definite plural third-person)
giyotinime (dative first-person singular)
giyotinlerime (dative first-person singular)
giyotinine (dative second-person singular)
giyotinlerine (dative second-person singular)
giyotinine (dative singular third-person)
giyotinlerine (dative singular third-person)
giyotinimize (dative first-person plural)
giyotinlerimize (dative first-person plural)
giyotininize (dative plural second-person)
giyotinlerinize (dative plural second-person)
giyotinlerine (dative plural third-person)
giyotinimde (first-person locative singular)
giyotinlerimde (first-person locative singular)
giyotininde (locative second-person singular)
giyotinlerinde (locative second-person singular)
giyotininde (locative singular third-person)
giyotinlerinde (locative singular third-person)
giyotinimizde (first-person locative plural)
giyotinlerimizde (first-person locative plural)
giyotininizde (locative plural second-person)
giyotinlerinizde (locative plural second-person)
giyotinlerinde (locative plural third-person)
giyotinimden (ablative first-person singular)
giyotinlerimden (ablative first-person singular)
giyotininden (ablative second-person singular)
giyotinlerinden (ablative second-person singular)
giyotininden (ablative singular third-person)
giyotinlerinden (ablative singular third-person)
giyotinimizden (ablative first-person plural)
giyotinlerimizden (ablative first-person plural)
giyotininizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinden (ablative plural third-person)
giyotinimin (first-person genitive singular)
giyotinlerimin (first-person genitive singular)
giyotininin (genitive second-person singular)
giyotinlerinin (genitive second-person singular)
giyotininin (genitive singular third-person)
giyotinlerinin (genitive singular third-person)
giyotinimizin (first-person genitive plural)
giyotinlerimizin (first-person genitive plural)
giyotininizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinin (genitive plural third-person)
giyotinim (first-person singular)
giyotinlerim (first-person singular)
giyotinsin (second-person singular)
giyotinlersin (second-person singular)
giyotin (singular third-person)
giyotindir (singular third-person)
giyotinler (singular third-person)
giyotinlerdir (singular third-person)
giyotiniz (first-person plural)
giyotinleriz (first-person plural)
giyotinsiniz (plural second-person)
giyotinlersiniz (plural second-person)
giyotinler (plural third-person)
giyotinlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كییوتین (giyotin), from French guillotine. Named after French physician Joseph-Ignace Guillotin (1738–1814).

named-after

Paris - Sen mahkemesi Artür Mahiyö adında bir caniyi ölüm cezasına mahkûm etmiştir. Bu canavar adamın hayatının kısmı azamı hapishanelerde geçmiş ve türlü suçlardan mahkûm olmuştur. Son defa olarak bir hırsızlık yaparken kendisini yakalıyan polis Jolü bir kurşunla öldüren bu adam, avukatlarının bütün çalışmalarına rağmen kiyotinden kurtarılamamıştır.

1936 April 1, “Aradığını buldu”, in Ulusal Birlik, page 2:

(historical) guillotine (decapitation device)

(archaic, printing) guillotine (paper cutting tool)


hortkuluk

head

hortkuluk (definite accusative hortkuluğu, plural hortkuluklar)

hortkuluğu (accusative definite)
hortkuluklar (plural)

Blend of hortlak (“spectre, ghoul”) + korkuluk (“scarecrow”) with the intention of phono-semantic matching of English horcrux.