ölütmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

ölütürmüşsün

ölütürmüşsünüz

ölütmüşsünüz

ölütmek (infinitive)
ölüten (imperfective impersonal participle)
ölütmüş (impersonal participle perfective)
ölütecek (impersonal participle prospective)
ölüttüğüm (non-prospective participle personal)
ölüttüğün (non-prospective participle personal)
ölüttüğü (non-prospective participle personal)
ölüttüğümüz (non-prospective participle personal)
ölüttüğünüz (non-prospective participle personal)
ölüttükleri (non-prospective participle personal)
ölüteceğim (participle personal prospective)
ölüteceğin (participle personal prospective)
ölüteceği (participle personal prospective)
ölüteceğimiz (participle personal prospective)
ölüteceğiniz (participle personal prospective)
ölütecekleri (participle personal prospective)
ölütme (noun-from-verb)
ölütüş (adverbial)
ölüterek
ölütürüm (aorist first-person indicative present singular)
ölütürsün (aorist indicative present second-person singular)
ölütür (aorist indicative present singular third-person)
ölütürüz (aorist first-person indicative plural present)
ölütürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ölütürler (aorist indicative plural present third-person)
ölütüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölütüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölütüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölütüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölütüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölütüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölüttüm (first-person indicative past perfective singular)
ölüttün (indicative past perfective second-person singular)
ölüttü (indicative past perfective singular third-person)
ölüttük (first-person indicative past perfective plural)
ölüttünüz (indicative past perfective plural second-person)
ölüttüler (indicative past perfective plural third-person)
ölütüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölütüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölütüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölütüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölütüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölütüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ölütüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ölüteceğim (first-person future indicative singular)
ölüteceksin (future indicative second-person singular)
ölütecek (future indicative singular third-person)
ölüteceğiz (first-person future indicative plural)
ölüteceksiniz (future indicative plural second-person)
ölütecekler (future indicative plural third-person)
ölütecektim (definite first-person indicative past-future singular)
ölütecektin (definite indicative past-future second-person singular)
ölütecekti (definite indicative past-future singular third-person)
ölütecektik (definite first-person indicative past-future plural)
ölütecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
ölüteceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
ölütürdüm (first-person indefinite indicative past-future singular)
ölütürdün (indefinite indicative past-future second-person singular)
ölütürdü (indefinite indicative past-future singular third-person)
ölütürdük (first-person indefinite indicative past-future plural)
ölütürdünüz (indefinite indicative past-future plural second-person)
ölütürlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
ölütmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ölütmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ölütmüş (inferential perfective singular third-person)
ölütmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ölütmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ölütmüşler (inferential perfective plural third-person)
ölütürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ölütürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ölütürmüş (aorist inferential singular third-person)
ölütürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ölütürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ölütürlermiş (or ölütürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ölütüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölütüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölütüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölütüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölütüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölütüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölütsem (conditional first-person singular)
ölütsen (conditional second-person singular)
ölütse (conditional singular third-person)
ölütsek (conditional first-person plural)
ölütseniz (conditional plural second-person)
ölütseler (conditional plural third-person)
ölütseydim (conditional first-person perfective singular)
ölütseydin (conditional perfective second-person singular)
ölütseydi (conditional perfective singular third-person)
ölütseydik (conditional first-person perfective plural)
ölütseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölütseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölüteyim (first-person optative singular)
ölütesin (optative second-person singular)
ölüte (optative singular third-person)
ölütelim (first-person optative plural)
ölütesiniz (optative plural second-person)
ölüteler (optative plural third-person)
ölütmekteyim (first-person progressive singular)
ölütmektesin (progressive second-person singular)
ölütmekte (progressive singular third-person)
ölütmekteyiz (first-person plural progressive)
ölütmektesiniz (plural progressive second-person)
ölütmekteler (plural progressive third-person)
ölütmeliyim (first-person necessitative singular)
ölütmelisin (necessitative second-person singular)
ölütmeli (necessitative singular third-person)
ölütmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölütmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölütmeliler (necessitative plural third-person)
ölüt (imperative second-person singular)
ölütsün (imperative singular third-person)
ölütün (imperative plural second-person)
ölütsünler (imperative plural third-person)
ölütür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ölütür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ölütür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ölütür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ölütür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ölütürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölütüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölütüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölütüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölütüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölütüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölütüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölüttüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
ölüttün mü? (indicative past perfective second-person singular)
ölüttü mü? (indicative past perfective singular third-person)
ölüttük mü? (first-person indicative past perfective plural)
ölüttünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
ölüttüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölütüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölütüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölütüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölütüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölütüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölütüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölütecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölütecek misin? (future indicative second-person singular)
ölütecek mi? (future indicative singular third-person)
ölütecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölütecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölütecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölütmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ölütmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ölütmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ölütmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ölütmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ölütmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölütür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ölütür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ölütür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ölütür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ölütür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ölütürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölütüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölütüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölütüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölütüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölütüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölütüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölütsem mi? (conditional first-person singular)
ölütsen mi? (conditional second-person singular)
ölütse mi? (conditional singular third-person)
ölütsek mi? (conditional first-person plural)
ölütseniz mi? (conditional plural second-person)
ölütseler mi? (conditional plural third-person)
ölütse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölütse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölütse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölütse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölütse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölütseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölütmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölütmekte misin? (progressive second-person singular)
ölütmekte mi? (progressive singular third-person)
ölütmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölütmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölütmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölütmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölütmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölütmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölütmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölütmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölütmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölütmemek (infinitive negative)
ölütmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölütmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölütmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölütmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölütmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölütmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölütmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölütmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölütmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölütmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölütmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölütmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölütmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölütmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölütmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölütmeme (negative noun-from-verb)
ölütmeyüş (adverbial negative)
ölütmem (aorist first-person indicative present singular)
ölütmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölütmez (aorist indicative present singular third-person)
ölütmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölütmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölütmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölütmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölütmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölütmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölütmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölütmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölütmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölütmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölütmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölütmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölütmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölütmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölütmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölütmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölütmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölütmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölütmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölütmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölütmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölütmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölütmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölütmeyecek (future indicative singular third-person)
ölütmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölütmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölütmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölütmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölütmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölütmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölütmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölütmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölütmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölütmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölütmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölütmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölütmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölütmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölütmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölütmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölütmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölütmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölütmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölütmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölütmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölütmesem (conditional first-person singular)
ölütmesen (conditional second-person singular)
ölütmese (conditional singular third-person)
ölütmesek (conditional first-person plural)
ölütmeseniz (conditional plural second-person)
ölütmeseler (conditional plural third-person)
ölütmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölütmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölütmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölütmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölütmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölütmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölütmeyeyim (first-person optative singular)
ölütmeyesin (optative second-person singular)
ölütmeye (optative singular third-person)
ölütmeyelim (first-person optative plural)
ölütmeyesiniz (optative plural second-person)
ölütmeyeler (optative plural third-person)
ölütmemekteyim (first-person progressive singular)
ölütmemektesin (progressive second-person singular)
ölütmemekte (progressive singular third-person)
ölütmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölütmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölütmemekteler (plural progressive third-person)
ölütmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölütmemelisin (necessitative second-person singular)
ölütmemeli (necessitative singular third-person)
ölütmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölütmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölütmemeliler (necessitative plural third-person)
ölütme (imperative second-person singular)
ölütmesin (imperative singular third-person)
ölütmeyin (imperative plural second-person)
ölütmesinler (imperative plural third-person)
ölütmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölütmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölütmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölütmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölütmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölütmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölütmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölütmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölütmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölütmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölütmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölütmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölütmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölütmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölütmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölütmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölütmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölütmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölütmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölütmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölütmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölütmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölütmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölütmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölütmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölütmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölütmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölütmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölütmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölütmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölütmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölütmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölütmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölütmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölütmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölütmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölütmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölütmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölütmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölütmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölütmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölütmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölütmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölütmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölütmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölütmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölütmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölütmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölütmesem mi? (conditional first-person singular)
ölütmesen mi? (conditional second-person singular)
ölütmese mi? (conditional singular third-person)
ölütmesek mi? (conditional first-person plural)
ölütmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölütmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölütmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölütmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölütmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölütmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölütmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölütmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölütmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölütmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölütmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölütmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölütmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölütmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölütmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölütmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölütmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölütmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölütmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölütmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اول (öl), ultimately from Proto-Turkic *ȫl (“wet”). Cognate with Old Uyghur 𐽰𐽳𐽶𐾁 (öl) and Yakut үөл (üöl).
By surface analysis, öl (“wet”) + -e + -t.

surf

Bu kömür bu demiri ölütmez.


yıldızlararası

Calque of English interstellar. Morphologically yıldız (“star”) + -lar + ara + -sı.


şahap

head

şahap (definite accusative şahabı, plural şahaplar)

şahabı (accusative definite)
şahaplar (plural)
şahap (nominative singular)
şahaplar (nominative plural)
şahabı (accusative definite singular)
şahapları (accusative definite plural)
şahaba (dative singular)
şahaplara (dative plural)
şahapta (locative singular)
şahaplarda (locative plural)
şahaptan (ablative singular)
şahaplardan (ablative plural)
şahabın (genitive singular)
şahapların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شهاب (şihab, şahab), from Arabic شِهَاب (šihāb).


yaldız

head

yaldız (definite accusative yaldızı, plural yaldızlar)

yaldızı (accusative definite)
yaldızlar (plural)
yaldız (nominative singular)
yaldızlar (nominative plural)
yaldızı (accusative definite singular)
yaldızları (accusative definite plural)
yaldıza (dative singular)
yaldızlara (dative plural)
yaldızda (locative singular)
yaldızlarda (locative plural)
yaldızdan (ablative singular)
yaldızlardan (ablative plural)
yaldızın (genitive singular)
yaldızların (genitive plural)
yaldızım (first-person nominative singular)
yaldızlarım (first-person nominative singular)
yaldızın (nominative second-person singular)
yaldızların (nominative second-person singular)
yaldızı (nominative singular third-person)
yaldızları (nominative singular third-person)
yaldızımız (first-person nominative plural)
yaldızlarımız (first-person nominative plural)
yaldızınız (nominative plural second-person)
yaldızlarınız (nominative plural second-person)
yaldızları (nominative plural third-person)
yaldızımı (accusative definite first-person singular)
yaldızlarımı (accusative definite first-person singular)
yaldızını (accusative definite second-person singular)
yaldızlarını (accusative definite second-person singular)
yaldızını (accusative definite singular third-person)
yaldızlarını (accusative definite singular third-person)
yaldızımızı (accusative definite first-person plural)
yaldızlarımızı (accusative definite first-person plural)
yaldızınızı (accusative definite plural second-person)
yaldızlarınızı (accusative definite plural second-person)
yaldızlarını (accusative definite plural third-person)
yaldızıma (dative first-person singular)
yaldızlarıma (dative first-person singular)
yaldızına (dative second-person singular)
yaldızlarına (dative second-person singular)
yaldızına (dative singular third-person)
yaldızlarına (dative singular third-person)
yaldızımıza (dative first-person plural)
yaldızlarımıza (dative first-person plural)
yaldızınıza (dative plural second-person)
yaldızlarınıza (dative plural second-person)
yaldızlarına (dative plural third-person)
yaldızımda (first-person locative singular)
yaldızlarımda (first-person locative singular)
yaldızında (locative second-person singular)
yaldızlarında (locative second-person singular)
yaldızında (locative singular third-person)
yaldızlarında (locative singular third-person)
yaldızımızda (first-person locative plural)
yaldızlarımızda (first-person locative plural)
yaldızınızda (locative plural second-person)
yaldızlarınızda (locative plural second-person)
yaldızlarında (locative plural third-person)
yaldızımdan (ablative first-person singular)
yaldızlarımdan (ablative first-person singular)
yaldızından (ablative second-person singular)
yaldızlarından (ablative second-person singular)
yaldızından (ablative singular third-person)
yaldızlarından (ablative singular third-person)
yaldızımızdan (ablative first-person plural)
yaldızlarımızdan (ablative first-person plural)
yaldızınızdan (ablative plural second-person)
yaldızlarınızdan (ablative plural second-person)
yaldızlarından (ablative plural third-person)
yaldızımın (first-person genitive singular)
yaldızlarımın (first-person genitive singular)
yaldızının (genitive second-person singular)
yaldızlarının (genitive second-person singular)
yaldızının (genitive singular third-person)
yaldızlarının (genitive singular third-person)
yaldızımızın (first-person genitive plural)
yaldızlarımızın (first-person genitive plural)
yaldızınızın (genitive plural second-person)
yaldızlarınızın (genitive plural second-person)
yaldızlarının (genitive plural third-person)
yaldızım (first-person singular)
yaldızlarım (first-person singular)
yaldızsın (second-person singular)
yaldızlarsın (second-person singular)
yaldız (singular third-person)
yaldızdır (singular third-person)
yaldızlar (singular third-person)
yaldızlardır (singular third-person)
yaldızız (first-person plural)
yaldızlarız (first-person plural)
yaldızsınız (plural second-person)
yaldızlarsınız (plural second-person)
yaldızlar (plural third-person)
yaldızlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یالدز (yaldız, “gilding”), ultimately a derivation from Proto-Turkic *yal- (“to burn, blaze; to shine, glitter”) or from a similar root. Compare yıldız (“star”).

inh

gilding, the art or process of applying gold leaf to a surface


Kara Hıtay

From Ottoman Turkish قره خطای (Kara Hatây).


Karahıtay

(historical) Alternative form of Kara Hıtay (“Qara Khitai (empire)”)


şua

head

şua (definite accusative şuayı, plural şualar)

şuayı (accusative definite)
şualar (plural)

From Ottoman Turkish شعاع (şüa'), from Arabic شُعَاع (šuʕāʕ).

der

Arabic شُعَاع (šuʕāʕ)


Sakıt

head

Sakıt (definite accusative Sakıti, plural [please provide])

Sakıti (accusative definite)
Sakıt (nominative singular)
Sakıtler (nominative plural)
Sakıti (accusative definite singular)
Sakıtleri (accusative definite plural)
Sakıte (dative singular)
Sakıtlere (dative plural)
Sakıtte (locative singular)
Sakıtlerde (locative plural)
Sakıtten (ablative singular)
Sakıtlerden (ablative plural)
Sakıtin (genitive singular)
Sakıtlerin (genitive plural)
Sakıtim (first-person nominative singular)
Sakıtlerim (first-person nominative singular)
Sakıtin (nominative second-person singular)
Sakıtlerin (nominative second-person singular)
Sakıti (nominative singular third-person)
Sakıtleri (nominative singular third-person)
Sakıtimiz (first-person nominative plural)
Sakıtlerimiz (first-person nominative plural)
Sakıtiniz (nominative plural second-person)
Sakıtleriniz (nominative plural second-person)
Sakıtleri (nominative plural third-person)
Sakıtimi (accusative definite first-person singular)
Sakıtlerimi (accusative definite first-person singular)
Sakıtini (accusative definite second-person singular)
Sakıtlerini (accusative definite second-person singular)
Sakıtini (accusative definite singular third-person)
Sakıtlerini (accusative definite singular third-person)
Sakıtimizi (accusative definite first-person plural)
Sakıtlerimizi (accusative definite first-person plural)
Sakıtinizi (accusative definite plural second-person)
Sakıtlerinizi (accusative definite plural second-person)
Sakıtlerini (accusative definite plural third-person)
Sakıtime (dative first-person singular)
Sakıtlerime (dative first-person singular)
Sakıtine (dative second-person singular)
Sakıtlerine (dative second-person singular)
Sakıtine (dative singular third-person)
Sakıtlerine (dative singular third-person)
Sakıtimize (dative first-person plural)
Sakıtlerimize (dative first-person plural)
Sakıtinize (dative plural second-person)
Sakıtlerinize (dative plural second-person)
Sakıtlerine (dative plural third-person)
Sakıtimde (first-person locative singular)
Sakıtlerimde (first-person locative singular)
Sakıtinde (locative second-person singular)
Sakıtlerinde (locative second-person singular)
Sakıtinde (locative singular third-person)
Sakıtlerinde (locative singular third-person)
Sakıtimizde (first-person locative plural)
Sakıtlerimizde (first-person locative plural)
Sakıtinizde (locative plural second-person)
Sakıtlerinizde (locative plural second-person)
Sakıtlerinde (locative plural third-person)
Sakıtimden (ablative first-person singular)
Sakıtlerimden (ablative first-person singular)
Sakıtinden (ablative second-person singular)
Sakıtlerinden (ablative second-person singular)
Sakıtinden (ablative singular third-person)
Sakıtlerinden (ablative singular third-person)
Sakıtimizden (ablative first-person plural)
Sakıtlerimizden (ablative first-person plural)
Sakıtinizden (ablative plural second-person)
Sakıtlerinizden (ablative plural second-person)
Sakıtlerinden (ablative plural third-person)
Sakıtimin (first-person genitive singular)
Sakıtlerimin (first-person genitive singular)
Sakıtinin (genitive second-person singular)
Sakıtlerinin (genitive second-person singular)
Sakıtinin (genitive singular third-person)
Sakıtlerinin (genitive singular third-person)
Sakıtimizin (first-person genitive plural)
Sakıtlerimizin (first-person genitive plural)
Sakıtinizin (genitive plural second-person)
Sakıtlerinizin (genitive plural second-person)
Sakıtlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ساقط (Sâkıt), from Arabic سَاقِط (sāqiṭ).


kara kış

head

kara kış (definite accusative kara kışı, plural kara kışlar)

kara kışı (accusative definite)
kara kışlar (plural)
kara kış (nominative singular)
kara kışlar (nominative plural)
kara kışı (accusative definite singular)
kara kışları (accusative definite plural)
kara kışa (dative singular)
kara kışlara (dative plural)
kara kışta (locative singular)
kara kışlarda (locative plural)
kara kıştan (ablative singular)
kara kışlardan (ablative plural)
kara kışın (genitive singular)
kara kışların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قره قیش (kara kış).