kral

head

kral (definite accusative kralı, plural krallar)

kralı (accusative definite)
krallar (plural)
kral (nominative singular)
krallar (nominative plural)
kralı (accusative definite singular)
kralları (accusative definite plural)
krala (dative singular)
krallara (dative plural)
kralda (locative singular)
krallarda (locative plural)
kraldan (ablative singular)
krallardan (ablative plural)
kralın (genitive singular)
kralların (genitive plural)
kralım (first-person nominative singular)
krallarım (first-person nominative singular)
kralın (nominative second-person singular)
kralların (nominative second-person singular)
kralı (nominative singular third-person)
kralları (nominative singular third-person)
kralımız (first-person nominative plural)
krallarımız (first-person nominative plural)
kralınız (nominative plural second-person)
krallarınız (nominative plural second-person)
kralları (nominative plural third-person)
kralımı (accusative definite first-person singular)
krallarımı (accusative definite first-person singular)
kralını (accusative definite second-person singular)
krallarını (accusative definite second-person singular)
kralını (accusative definite singular third-person)
krallarını (accusative definite singular third-person)
kralımızı (accusative definite first-person plural)
krallarımızı (accusative definite first-person plural)
kralınızı (accusative definite plural second-person)
krallarınızı (accusative definite plural second-person)
krallarını (accusative definite plural third-person)
kralıma (dative first-person singular)
krallarıma (dative first-person singular)
kralına (dative second-person singular)
krallarına (dative second-person singular)
kralına (dative singular third-person)
krallarına (dative singular third-person)
kralımıza (dative first-person plural)
krallarımıza (dative first-person plural)
kralınıza (dative plural second-person)
krallarınıza (dative plural second-person)
krallarına (dative plural third-person)
kralımda (first-person locative singular)
krallarımda (first-person locative singular)
kralında (locative second-person singular)
krallarında (locative second-person singular)
kralında (locative singular third-person)
krallarında (locative singular third-person)
kralımızda (first-person locative plural)
krallarımızda (first-person locative plural)
kralınızda (locative plural second-person)
krallarınızda (locative plural second-person)
krallarında (locative plural third-person)
kralımdan (ablative first-person singular)
krallarımdan (ablative first-person singular)
kralından (ablative second-person singular)
krallarından (ablative second-person singular)
kralından (ablative singular third-person)
krallarından (ablative singular third-person)
kralımızdan (ablative first-person plural)
krallarımızdan (ablative first-person plural)
kralınızdan (ablative plural second-person)
krallarınızdan (ablative plural second-person)
krallarından (ablative plural third-person)
kralımın (first-person genitive singular)
krallarımın (first-person genitive singular)
kralının (genitive second-person singular)
krallarının (genitive second-person singular)
kralının (genitive singular third-person)
krallarının (genitive singular third-person)
kralımızın (first-person genitive plural)
krallarımızın (first-person genitive plural)
kralınızın (genitive plural second-person)
krallarınızın (genitive plural second-person)
krallarının (genitive plural third-person)

→ Northern Kurdish: kral, qral

From Ottoman Turkish قرال (kral), from a South Slavic language; compare Proto-Slavic *korľь (“king”) (Serbo-Croatian krȃlj/кра̑љ, Bulgarian крал (kral), Slovene králj). Ultimately from Old High German Karl, name of the Frankish ruler Charlemagne.


defter

defter (definite accusative defteri, plural defterler)

defteri (accusative definite)
defterler (plural)
defter (nominative singular)
defterler (nominative plural)
defteri (accusative definite singular)
defterleri (accusative definite plural)
deftere (dative singular)
defterlere (dative plural)
defterde (locative singular)
defterlerde (locative plural)
defterden (ablative singular)
defterlerden (ablative plural)
defterin (genitive singular)
defterlerin (genitive plural)
defterim (first-person nominative singular)
defterlerim (first-person nominative singular)
defterin (nominative second-person singular)
defterlerin (nominative second-person singular)
defteri (nominative singular third-person)
defterleri (nominative singular third-person)
defterimiz (first-person nominative plural)
defterlerimiz (first-person nominative plural)
defteriniz (nominative plural second-person)
defterleriniz (nominative plural second-person)
defterleri (nominative plural third-person)
defterimi (accusative definite first-person singular)
defterlerimi (accusative definite first-person singular)
defterini (accusative definite second-person singular)
defterlerini (accusative definite second-person singular)
defterini (accusative definite singular third-person)
defterlerini (accusative definite singular third-person)
defterimizi (accusative definite first-person plural)
defterlerimizi (accusative definite first-person plural)
defterinizi (accusative definite plural second-person)
defterlerinizi (accusative definite plural second-person)
defterlerini (accusative definite plural third-person)
defterime (dative first-person singular)
defterlerime (dative first-person singular)
defterine (dative second-person singular)
defterlerine (dative second-person singular)
defterine (dative singular third-person)
defterlerine (dative singular third-person)
defterimize (dative first-person plural)
defterlerimize (dative first-person plural)
defterinize (dative plural second-person)
defterlerinize (dative plural second-person)
defterlerine (dative plural third-person)
defterimde (first-person locative singular)
defterlerimde (first-person locative singular)
defterinde (locative second-person singular)
defterlerinde (locative second-person singular)
defterinde (locative singular third-person)
defterlerinde (locative singular third-person)
defterimizde (first-person locative plural)
defterlerimizde (first-person locative plural)
defterinizde (locative plural second-person)
defterlerinizde (locative plural second-person)
defterlerinde (locative plural third-person)
defterimden (ablative first-person singular)
defterlerimden (ablative first-person singular)
defterinden (ablative second-person singular)
defterlerinden (ablative second-person singular)
defterinden (ablative singular third-person)
defterlerinden (ablative singular third-person)
defterimizden (ablative first-person plural)
defterlerimizden (ablative first-person plural)
defterinizden (ablative plural second-person)
defterlerinizden (ablative plural second-person)
defterlerinden (ablative plural third-person)
defterimin (first-person genitive singular)
defterlerimin (first-person genitive singular)
defterinin (genitive second-person singular)
defterlerinin (genitive second-person singular)
defterinin (genitive singular third-person)
defterlerinin (genitive singular third-person)
defterimizin (first-person genitive plural)
defterlerimizin (first-person genitive plural)
defterinizin (genitive plural second-person)
defterlerinizin (genitive plural second-person)
defterlerinin (genitive plural third-person)

[d̟e̞fˈt̟ʰæɾ̞̊]

From Ottoman Turkish دفتر (defter), from Arabic دَفْتَر (daftar), from Aramaic דהפתּיר (defter), from Ancient Greek διφθέρα (diphthéra).
Old Turkic tepter is an early borrowing from Aramaic or Middle Persian. https://www.etimolojiturkce.com/kelime/defter


sultan

sultan (definite accusative sultanı, plural sultanlar)

sultanı (accusative definite)
sultanlar (plural)
sultan (nominative singular)
sultanlar (nominative plural)
sultanı (accusative definite singular)
sultanları (accusative definite plural)
sultana (dative singular)
sultanlara (dative plural)
sultanda (locative singular)
sultanlarda (locative plural)
sultandan (ablative singular)
sultanlardan (ablative plural)
sultanın (genitive singular)
sultanların (genitive plural)
sultanım (first-person nominative singular)
sultanlarım (first-person nominative singular)
sultanın (nominative second-person singular)
sultanların (nominative second-person singular)
sultanı (nominative singular third-person)
sultanları (nominative singular third-person)
sultanımız (first-person nominative plural)
sultanlarımız (first-person nominative plural)
sultanınız (nominative plural second-person)
sultanlarınız (nominative plural second-person)
sultanları (nominative plural third-person)
sultanımı (accusative definite first-person singular)
sultanlarımı (accusative definite first-person singular)
sultanını (accusative definite second-person singular)
sultanlarını (accusative definite second-person singular)
sultanını (accusative definite singular third-person)
sultanlarını (accusative definite singular third-person)
sultanımızı (accusative definite first-person plural)
sultanlarımızı (accusative definite first-person plural)
sultanınızı (accusative definite plural second-person)
sultanlarınızı (accusative definite plural second-person)
sultanlarını (accusative definite plural third-person)
sultanıma (dative first-person singular)
sultanlarıma (dative first-person singular)
sultanına (dative second-person singular)
sultanlarına (dative second-person singular)
sultanına (dative singular third-person)
sultanlarına (dative singular third-person)
sultanımıza (dative first-person plural)
sultanlarımıza (dative first-person plural)
sultanınıza (dative plural second-person)
sultanlarınıza (dative plural second-person)
sultanlarına (dative plural third-person)
sultanımda (first-person locative singular)
sultanlarımda (first-person locative singular)
sultanında (locative second-person singular)
sultanlarında (locative second-person singular)
sultanında (locative singular third-person)
sultanlarında (locative singular third-person)
sultanımızda (first-person locative plural)
sultanlarımızda (first-person locative plural)
sultanınızda (locative plural second-person)
sultanlarınızda (locative plural second-person)
sultanlarında (locative plural third-person)
sultanımdan (ablative first-person singular)
sultanlarımdan (ablative first-person singular)
sultanından (ablative second-person singular)
sultanlarından (ablative second-person singular)
sultanından (ablative singular third-person)
sultanlarından (ablative singular third-person)
sultanımızdan (ablative first-person plural)
sultanlarımızdan (ablative first-person plural)
sultanınızdan (ablative plural second-person)
sultanlarınızdan (ablative plural second-person)
sultanlarından (ablative plural third-person)
sultanımın (first-person genitive singular)
sultanlarımın (first-person genitive singular)
sultanının (genitive second-person singular)
sultanlarının (genitive second-person singular)
sultanının (genitive singular third-person)
sultanlarının (genitive singular third-person)
sultanımızın (first-person genitive plural)
sultanlarımızın (first-person genitive plural)
sultanınızın (genitive plural second-person)
sultanlarınızın (genitive plural second-person)
sultanlarının (genitive plural third-person)
sultanım (first-person singular)
sultanlarım (first-person singular)
sultansın (second-person singular)
sultanlarsın (second-person singular)
sultan (singular third-person)
sultandır (singular third-person)
sultanlar (singular third-person)
sultanlardır (singular third-person)
sultanız (first-person plural)
sultanlarız (first-person plural)
sultansınız (plural second-person)
sultanlarsınız (plural second-person)
sultanlar (plural third-person)
sultanlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish سلطان (sultân), from Arabic سُلْطَان (sulṭān), from Aramaic שולטנא (šulṭānā, “strength, authority”) (compare Hebrew שִׁלְטוֹן (shiltón)).

der

A monarchic title for Sunni Muslim monarchs.

A noble title for monarch's mother, wives and children.

A breed of chicken originating in Turkey, kept primarily in gardens for ornamental reasons. See: sultan (chicken)


taht

head

taht (definite accusative tahtı, plural tahtlar)

tahtı (accusative definite)
tahtlar (plural)
taht (nominative singular)
tahtlar (nominative plural)
tahtı (accusative definite singular)
tahtları (accusative definite plural)
tahta (dative singular)
tahtlara (dative plural)
tahtta (locative singular)
tahtlarda (locative plural)
tahttan (ablative singular)
tahtlardan (ablative plural)
tahtın (genitive singular)
tahtların (genitive plural)
tahtım (first-person nominative singular)
tahtlarım (first-person nominative singular)
tahtın (nominative second-person singular)
tahtların (nominative second-person singular)
tahtı (nominative singular third-person)
tahtları (nominative singular third-person)
tahtımız (first-person nominative plural)
tahtlarımız (first-person nominative plural)
tahtınız (nominative plural second-person)
tahtlarınız (nominative plural second-person)
tahtları (nominative plural third-person)
tahtımı (accusative definite first-person singular)
tahtlarımı (accusative definite first-person singular)
tahtını (accusative definite second-person singular)
tahtlarını (accusative definite second-person singular)
tahtını (accusative definite singular third-person)
tahtlarını (accusative definite singular third-person)
tahtımızı (accusative definite first-person plural)
tahtlarımızı (accusative definite first-person plural)
tahtınızı (accusative definite plural second-person)
tahtlarınızı (accusative definite plural second-person)
tahtlarını (accusative definite plural third-person)
tahtıma (dative first-person singular)
tahtlarıma (dative first-person singular)
tahtına (dative second-person singular)
tahtlarına (dative second-person singular)
tahtına (dative singular third-person)
tahtlarına (dative singular third-person)
tahtımıza (dative first-person plural)
tahtlarımıza (dative first-person plural)
tahtınıza (dative plural second-person)
tahtlarınıza (dative plural second-person)
tahtlarına (dative plural third-person)
tahtımda (first-person locative singular)
tahtlarımda (first-person locative singular)
tahtında (locative second-person singular)
tahtlarında (locative second-person singular)
tahtında (locative singular third-person)
tahtlarında (locative singular third-person)
tahtımızda (first-person locative plural)
tahtlarımızda (first-person locative plural)
tahtınızda (locative plural second-person)
tahtlarınızda (locative plural second-person)
tahtlarında (locative plural third-person)
tahtımdan (ablative first-person singular)
tahtlarımdan (ablative first-person singular)
tahtından (ablative second-person singular)
tahtlarından (ablative second-person singular)
tahtından (ablative singular third-person)
tahtlarından (ablative singular third-person)
tahtımızdan (ablative first-person plural)
tahtlarımızdan (ablative first-person plural)
tahtınızdan (ablative plural second-person)
tahtlarınızdan (ablative plural second-person)
tahtlarından (ablative plural third-person)
tahtımın (first-person genitive singular)
tahtlarımın (first-person genitive singular)
tahtının (genitive second-person singular)
tahtlarının (genitive second-person singular)
tahtının (genitive singular third-person)
tahtlarının (genitive singular third-person)
tahtımızın (first-person genitive plural)
tahtlarımızın (first-person genitive plural)
tahtınızın (genitive plural second-person)
tahtlarınızın (genitive plural second-person)
tahtlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تخت (taht), from Persian تخت (taxt). See there for cognates.


prenses

head

prenses (definite accusative prensesi, plural prensesler)

prensesi (accusative definite)
prensesler (plural)
prenses (nominative singular)
prensesler (nominative plural)
prensesi (accusative definite singular)
prensesleri (accusative definite plural)
prensese (dative singular)
prenseslere (dative plural)
prenseste (locative singular)
prenseslerde (locative plural)
prensesten (ablative singular)
prenseslerden (ablative plural)
prensesin (genitive singular)
prenseslerin (genitive plural)
prensesim (first-person nominative singular)
prenseslerim (first-person nominative singular)
prensesin (nominative second-person singular)
prenseslerin (nominative second-person singular)
prensesi (nominative singular third-person)
prensesleri (nominative singular third-person)
prensesimiz (first-person nominative plural)
prenseslerimiz (first-person nominative plural)
prensesiniz (nominative plural second-person)
prensesleriniz (nominative plural second-person)
prensesleri (nominative plural third-person)
prensesimi (accusative definite first-person singular)
prenseslerimi (accusative definite first-person singular)
prensesini (accusative definite second-person singular)
prenseslerini (accusative definite second-person singular)
prensesini (accusative definite singular third-person)
prenseslerini (accusative definite singular third-person)
prensesimizi (accusative definite first-person plural)
prenseslerimizi (accusative definite first-person plural)
prensesinizi (accusative definite plural second-person)
prenseslerinizi (accusative definite plural second-person)
prenseslerini (accusative definite plural third-person)
prensesime (dative first-person singular)
prenseslerime (dative first-person singular)
prensesine (dative second-person singular)
prenseslerine (dative second-person singular)
prensesine (dative singular third-person)
prenseslerine (dative singular third-person)
prensesimize (dative first-person plural)
prenseslerimize (dative first-person plural)
prensesinize (dative plural second-person)
prenseslerinize (dative plural second-person)
prenseslerine (dative plural third-person)
prensesimde (first-person locative singular)
prenseslerimde (first-person locative singular)
prensesinde (locative second-person singular)
prenseslerinde (locative second-person singular)
prensesinde (locative singular third-person)
prenseslerinde (locative singular third-person)
prensesimizde (first-person locative plural)
prenseslerimizde (first-person locative plural)
prensesinizde (locative plural second-person)
prenseslerinizde (locative plural second-person)
prenseslerinde (locative plural third-person)
prensesimden (ablative first-person singular)
prenseslerimden (ablative first-person singular)
prensesinden (ablative second-person singular)
prenseslerinden (ablative second-person singular)
prensesinden (ablative singular third-person)
prenseslerinden (ablative singular third-person)
prensesimizden (ablative first-person plural)
prenseslerimizden (ablative first-person plural)
prensesinizden (ablative plural second-person)
prenseslerinizden (ablative plural second-person)
prenseslerinden (ablative plural third-person)
prensesimin (first-person genitive singular)
prenseslerimin (first-person genitive singular)
prensesinin (genitive second-person singular)
prenseslerinin (genitive second-person singular)
prensesinin (genitive singular third-person)
prenseslerinin (genitive singular third-person)
prensesimizin (first-person genitive plural)
prenseslerimizin (first-person genitive plural)
prensesinizin (genitive plural second-person)
prenseslerinizin (genitive plural second-person)
prenseslerinin (genitive plural third-person)
prensesim (first-person singular)
prenseslerim (first-person singular)
prensessin (second-person singular)
prenseslersin (second-person singular)
prenses (singular third-person)
prensestir (singular third-person)
prensesler (singular third-person)
prenseslerdir (singular third-person)
prensesiz (first-person plural)
prensesleriz (first-person plural)
prensessiniz (plural second-person)
prenseslersiniz (plural second-person)
prensesler (plural third-person)
prenseslerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پرَنْسَس (prenses), from French princesse.


cumhuriyet

head

cumhuriyet (definite accusative cumhuriyeti, plural cumhuriyetler)

cumhuriyeti (accusative definite)
cumhuriyetler (plural)
cumhuriyet (nominative singular)
cumhuriyetler (nominative plural)
cumhuriyeti (accusative definite singular)
cumhuriyetleri (accusative definite plural)
cumhuriyete (dative singular)
cumhuriyetlere (dative plural)
cumhuriyette (locative singular)
cumhuriyetlerde (locative plural)
cumhuriyetten (ablative singular)
cumhuriyetlerden (ablative plural)
cumhuriyetin (genitive singular)
cumhuriyetlerin (genitive plural)
cumhuriyetim (first-person nominative singular)
cumhuriyetlerim (first-person nominative singular)
cumhuriyetin (nominative second-person singular)
cumhuriyetlerin (nominative second-person singular)
cumhuriyeti (nominative singular third-person)
cumhuriyetleri (nominative singular third-person)
cumhuriyetimiz (first-person nominative plural)
cumhuriyetlerimiz (first-person nominative plural)
cumhuriyetiniz (nominative plural second-person)
cumhuriyetleriniz (nominative plural second-person)
cumhuriyetleri (nominative plural third-person)
cumhuriyetimi (accusative definite first-person singular)
cumhuriyetlerimi (accusative definite first-person singular)
cumhuriyetini (accusative definite second-person singular)
cumhuriyetlerini (accusative definite second-person singular)
cumhuriyetini (accusative definite singular third-person)
cumhuriyetlerini (accusative definite singular third-person)
cumhuriyetimizi (accusative definite first-person plural)
cumhuriyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
cumhuriyetinizi (accusative definite plural second-person)
cumhuriyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
cumhuriyetlerini (accusative definite plural third-person)
cumhuriyetime (dative first-person singular)
cumhuriyetlerime (dative first-person singular)
cumhuriyetine (dative second-person singular)
cumhuriyetlerine (dative second-person singular)
cumhuriyetine (dative singular third-person)
cumhuriyetlerine (dative singular third-person)
cumhuriyetimize (dative first-person plural)
cumhuriyetlerimize (dative first-person plural)
cumhuriyetinize (dative plural second-person)
cumhuriyetlerinize (dative plural second-person)
cumhuriyetlerine (dative plural third-person)
cumhuriyetimde (first-person locative singular)
cumhuriyetlerimde (first-person locative singular)
cumhuriyetinde (locative second-person singular)
cumhuriyetlerinde (locative second-person singular)
cumhuriyetinde (locative singular third-person)
cumhuriyetlerinde (locative singular third-person)
cumhuriyetimizde (first-person locative plural)
cumhuriyetlerimizde (first-person locative plural)
cumhuriyetinizde (locative plural second-person)
cumhuriyetlerinizde (locative plural second-person)
cumhuriyetlerinde (locative plural third-person)
cumhuriyetimden (ablative first-person singular)
cumhuriyetlerimden (ablative first-person singular)
cumhuriyetinden (ablative second-person singular)
cumhuriyetlerinden (ablative second-person singular)
cumhuriyetinden (ablative singular third-person)
cumhuriyetlerinden (ablative singular third-person)
cumhuriyetimizden (ablative first-person plural)
cumhuriyetlerimizden (ablative first-person plural)
cumhuriyetinizden (ablative plural second-person)
cumhuriyetlerinizden (ablative plural second-person)
cumhuriyetlerinden (ablative plural third-person)
cumhuriyetimin (first-person genitive singular)
cumhuriyetlerimin (first-person genitive singular)
cumhuriyetinin (genitive second-person singular)
cumhuriyetlerinin (genitive second-person singular)
cumhuriyetinin (genitive singular third-person)
cumhuriyetlerinin (genitive singular third-person)
cumhuriyetimizin (first-person genitive plural)
cumhuriyetlerimizin (first-person genitive plural)
cumhuriyetinizin (genitive plural second-person)
cumhuriyetlerinizin (genitive plural second-person)
cumhuriyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جمهوریت (cümhûriyet), from Arabic جُمْهُور (jumhūr).

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk cumhuriyetini, ilelebed muhafaza ve müdafaa etmektir.

The Turkish youth! Your first duty is to protect and defend the Turkish future, the Turkish republic forever.

Democratic Socialist Republic of Sri Lanka

Demokratik Sosyalist Sri Lanka Cumhuriyeti

Eski Yugoslav Makedonya Cumhuriyeti

the former Yugoslav Republic of Macedonia

Socialist Federal Republic of Yugoslavia

Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti


şah

şah (definite accusative şahı, plural şahlar)

şahı (accusative definite)
şahlar (plural)
şah (nominative singular)
şahlar (nominative plural)
şahı (accusative definite singular)
şahları (accusative definite plural)
şaha (dative singular)
şahlara (dative plural)
şahta (locative singular)
şahlarda (locative plural)
şahtan (ablative singular)
şahlardan (ablative plural)
şahın (genitive singular)
şahların (genitive plural)
şahım (first-person nominative singular)
şahlarım (first-person nominative singular)
şahın (nominative second-person singular)
şahların (nominative second-person singular)
şahı (nominative singular third-person)
şahları (nominative singular third-person)
şahımız (first-person nominative plural)
şahlarımız (first-person nominative plural)
şahınız (nominative plural second-person)
şahlarınız (nominative plural second-person)
şahları (nominative plural third-person)
şahımı (accusative definite first-person singular)
şahlarımı (accusative definite first-person singular)
şahını (accusative definite second-person singular)
şahlarını (accusative definite second-person singular)
şahını (accusative definite singular third-person)
şahlarını (accusative definite singular third-person)
şahımızı (accusative definite first-person plural)
şahlarımızı (accusative definite first-person plural)
şahınızı (accusative definite plural second-person)
şahlarınızı (accusative definite plural second-person)
şahlarını (accusative definite plural third-person)
şahıma (dative first-person singular)
şahlarıma (dative first-person singular)
şahına (dative second-person singular)
şahlarına (dative second-person singular)
şahına (dative singular third-person)
şahlarına (dative singular third-person)
şahımıza (dative first-person plural)
şahlarımıza (dative first-person plural)
şahınıza (dative plural second-person)
şahlarınıza (dative plural second-person)
şahlarına (dative plural third-person)
şahımda (first-person locative singular)
şahlarımda (first-person locative singular)
şahında (locative second-person singular)
şahlarında (locative second-person singular)
şahında (locative singular third-person)
şahlarında (locative singular third-person)
şahımızda (first-person locative plural)
şahlarımızda (first-person locative plural)
şahınızda (locative plural second-person)
şahlarınızda (locative plural second-person)
şahlarında (locative plural third-person)
şahımdan (ablative first-person singular)
şahlarımdan (ablative first-person singular)
şahından (ablative second-person singular)
şahlarından (ablative second-person singular)
şahından (ablative singular third-person)
şahlarından (ablative singular third-person)
şahımızdan (ablative first-person plural)
şahlarımızdan (ablative first-person plural)
şahınızdan (ablative plural second-person)
şahlarınızdan (ablative plural second-person)
şahlarından (ablative plural third-person)
şahımın (first-person genitive singular)
şahlarımın (first-person genitive singular)
şahının (genitive second-person singular)
şahlarının (genitive second-person singular)
şahının (genitive singular third-person)
şahlarının (genitive singular third-person)
şahımızın (first-person genitive plural)
şahlarımızın (first-person genitive plural)
şahınızın (genitive plural second-person)
şahlarınızın (genitive plural second-person)
şahlarının (genitive plural third-person)
şahım (first-person singular)
şahlarım (first-person singular)
şahsın (second-person singular)
şahlarsın (second-person singular)
şah (singular third-person)
şahtır (singular third-person)
şahlar (singular third-person)
şahlardır (singular third-person)
şahız (first-person plural)
şahlarız (first-person plural)
şahsınız (plural second-person)
şahlarsınız (plural second-person)
şahlar (plural third-person)
şahlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish شاه, borrowed from Persian شاه (šâh, “king”).


kraliçe

kraliçe (definite accusative kraliçeyi, plural kraliçeler)

kraliçeyi (accusative definite)
kraliçeler (plural)
kraliçe (nominative singular)
kraliçeler (nominative plural)
kraliçeyi (accusative definite singular)
kraliçeleri (accusative definite plural)
kraliçeye (dative singular)
kraliçelere (dative plural)
kraliçede (locative singular)
kraliçelerde (locative plural)
kraliçeden (ablative singular)
kraliçelerden (ablative plural)
kraliçenin (genitive singular)
kraliçelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قرالیچه (kraliçe), ultimately from Proto-Slavic *korľica; compare Bulgarian крали́ца (kralíca) and Serbo-Croatian кра̀љица/kràljica. Analyzable as kral + -içe.


imparator

head

imparator (definite accusative imparatoru, plural imparatorlar)

imparatoru (accusative definite)
imparatorlar (plural)
imparator (nominative singular)
imparatorlar (nominative plural)
imparatoru (accusative definite singular)
imparatorları (accusative definite plural)
imparatora (dative singular)
imparatorlara (dative plural)
imparatorda (locative singular)
imparatorlarda (locative plural)
imparatordan (ablative singular)
imparatorlardan (ablative plural)
imparatorun (genitive singular)
imparatorların (genitive plural)
imparatorum (first-person singular)
imparatorlarım (first-person singular)
imparatorsun (second-person singular)
imparatorlarsın (second-person singular)
imparator (singular third-person)
imparatordur (singular third-person)
imparatorlar (singular third-person)
imparatorlardır (singular third-person)
imparatoruz (first-person plural)
imparatorlarız (first-person plural)
imparatorsunuz (plural second-person)
imparatorlarsınız (plural second-person)
imparatorlar (plural third-person)
imparatorlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish ایمپراطور (imperator), from Latin imperātor. First attested in 17th century.


koloni

koloni (definite accusative koloniyi, plural koloniler)

koloniyi (accusative definite)
koloniler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish قولونی (koloni, “colony”), from French colonie, from Latin colōnus (“farmer; colonist”), from Latin colō (“till, cultivate, worship”), from Proto-Italic *kʷelō, from Proto-Indo-European *kʷel- (“to move, to turn (around), to revolve around, and therefore to sojourn, to dwell”).


prens

head

prens (definite accusative prensi, plural prensler)

prensi (accusative definite)
prensler (plural)
prens (nominative singular)
prensler (nominative plural)
prensi (accusative definite singular)
prensleri (accusative definite plural)
prense (dative singular)
prenslere (dative plural)
prenste (locative singular)
prenslerde (locative plural)
prensten (ablative singular)
prenslerden (ablative plural)
prensin (genitive singular)
prenslerin (genitive plural)
prensim (first-person nominative singular)
prenslerim (first-person nominative singular)
prensin (nominative second-person singular)
prenslerin (nominative second-person singular)
prensi (nominative singular third-person)
prensleri (nominative singular third-person)
prensimiz (first-person nominative plural)
prenslerimiz (first-person nominative plural)
prensiniz (nominative plural second-person)
prensleriniz (nominative plural second-person)
prensleri (nominative plural third-person)
prensimi (accusative definite first-person singular)
prenslerimi (accusative definite first-person singular)
prensini (accusative definite second-person singular)
prenslerini (accusative definite second-person singular)
prensini (accusative definite singular third-person)
prenslerini (accusative definite singular third-person)
prensimizi (accusative definite first-person plural)
prenslerimizi (accusative definite first-person plural)
prensinizi (accusative definite plural second-person)
prenslerinizi (accusative definite plural second-person)
prenslerini (accusative definite plural third-person)
prensime (dative first-person singular)
prenslerime (dative first-person singular)
prensine (dative second-person singular)
prenslerine (dative second-person singular)
prensine (dative singular third-person)
prenslerine (dative singular third-person)
prensimize (dative first-person plural)
prenslerimize (dative first-person plural)
prensinize (dative plural second-person)
prenslerinize (dative plural second-person)
prenslerine (dative plural third-person)
prensimde (first-person locative singular)
prenslerimde (first-person locative singular)
prensinde (locative second-person singular)
prenslerinde (locative second-person singular)
prensinde (locative singular third-person)
prenslerinde (locative singular third-person)
prensimizde (first-person locative plural)
prenslerimizde (first-person locative plural)
prensinizde (locative plural second-person)
prenslerinizde (locative plural second-person)
prenslerinde (locative plural third-person)
prensimden (ablative first-person singular)
prenslerimden (ablative first-person singular)
prensinden (ablative second-person singular)
prenslerinden (ablative second-person singular)
prensinden (ablative singular third-person)
prenslerinden (ablative singular third-person)
prensimizden (ablative first-person plural)
prenslerimizden (ablative first-person plural)
prensinizden (ablative plural second-person)
prenslerinizden (ablative plural second-person)
prenslerinden (ablative plural third-person)
prensimin (first-person genitive singular)
prenslerimin (first-person genitive singular)
prensinin (genitive second-person singular)
prenslerinin (genitive second-person singular)
prensinin (genitive singular third-person)
prenslerinin (genitive singular third-person)
prensimizin (first-person genitive plural)
prenslerimizin (first-person genitive plural)
prensinizin (genitive plural second-person)
prenslerinizin (genitive plural second-person)
prenslerinin (genitive plural third-person)
prensim (first-person singular)
prenslerim (first-person singular)
prenssin (second-person singular)
prenslersin (second-person singular)
prens (singular third-person)
prenstir (singular third-person)
prensler (singular third-person)
prenslerdir (singular third-person)
prensiz (first-person plural)
prensleriz (first-person plural)
prenssiniz (plural second-person)
prenslersiniz (plural second-person)
prensler (plural third-person)
prenslerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پرنس (prens), from French prince.

inh+

prince (son of a king, male ruler or head of a principality)


krallık

head

krallık (definite accusative krallığı, plural krallıklar)

krallığı (accusative definite)
krallıklar (plural)
krallık (nominative singular)
krallıklar (nominative plural)
krallığı (accusative definite singular)
krallıkları (accusative definite plural)
krallığa (dative singular)
krallıklara (dative plural)
krallıkta (locative singular)
krallıklarda (locative plural)
krallıktan (ablative singular)
krallıklardan (ablative plural)
krallığın (genitive singular)
krallıkların (genitive plural)
krallığım (first-person nominative singular)
krallıklarım (first-person nominative singular)
krallığın (nominative second-person singular)
krallıkların (nominative second-person singular)
krallığı (nominative singular third-person)
krallıkları (nominative singular third-person)
krallığımız (first-person nominative plural)
krallıklarımız (first-person nominative plural)
krallığınız (nominative plural second-person)
krallıklarınız (nominative plural second-person)
krallıkları (nominative plural third-person)
krallığımı (accusative definite first-person singular)
krallıklarımı (accusative definite first-person singular)
krallığını (accusative definite second-person singular)
krallıklarını (accusative definite second-person singular)
krallığını (accusative definite singular third-person)
krallıklarını (accusative definite singular third-person)
krallığımızı (accusative definite first-person plural)
krallıklarımızı (accusative definite first-person plural)
krallığınızı (accusative definite plural second-person)
krallıklarınızı (accusative definite plural second-person)
krallıklarını (accusative definite plural third-person)
krallığıma (dative first-person singular)
krallıklarıma (dative first-person singular)
krallığına (dative second-person singular)
krallıklarına (dative second-person singular)
krallığına (dative singular third-person)
krallıklarına (dative singular third-person)
krallığımıza (dative first-person plural)
krallıklarımıza (dative first-person plural)
krallığınıza (dative plural second-person)
krallıklarınıza (dative plural second-person)
krallıklarına (dative plural third-person)
krallığımda (first-person locative singular)
krallıklarımda (first-person locative singular)
krallığında (locative second-person singular)
krallıklarında (locative second-person singular)
krallığında (locative singular third-person)
krallıklarında (locative singular third-person)
krallığımızda (first-person locative plural)
krallıklarımızda (first-person locative plural)
krallığınızda (locative plural second-person)
krallıklarınızda (locative plural second-person)
krallıklarında (locative plural third-person)
krallığımdan (ablative first-person singular)
krallıklarımdan (ablative first-person singular)
krallığından (ablative second-person singular)
krallıklarından (ablative second-person singular)
krallığından (ablative singular third-person)
krallıklarından (ablative singular third-person)
krallığımızdan (ablative first-person plural)
krallıklarımızdan (ablative first-person plural)
krallığınızdan (ablative plural second-person)
krallıklarınızdan (ablative plural second-person)
krallıklarından (ablative plural third-person)
krallığımın (first-person genitive singular)
krallıklarımın (first-person genitive singular)
krallığının (genitive second-person singular)
krallıklarının (genitive second-person singular)
krallığının (genitive singular third-person)
krallıklarının (genitive singular third-person)
krallığımızın (first-person genitive plural)
krallıklarımızın (first-person genitive plural)
krallığınızın (genitive plural second-person)
krallıklarınızın (genitive plural second-person)
krallıklarının (genitive plural third-person)


çar

çar (definite accusative çarı, plural çarlar)

çarı (accusative definite)
çarlar (plural)
çar (nominative singular)
çarlar (nominative plural)
çarı (accusative definite singular)
çarları (accusative definite plural)
çara (dative singular)
çarlara (dative plural)
çarda (locative singular)
çarlarda (locative plural)
çardan (ablative singular)
çarlardan (ablative plural)
çarın (genitive singular)
çarların (genitive plural)
çarım (first-person nominative singular)
çarlarım (first-person nominative singular)
çarın (nominative second-person singular)
çarların (nominative second-person singular)
çarı (nominative singular third-person)
çarları (nominative singular third-person)
çarımız (first-person nominative plural)
çarlarımız (first-person nominative plural)
çarınız (nominative plural second-person)
çarlarınız (nominative plural second-person)
çarları (nominative plural third-person)
çarımı (accusative definite first-person singular)
çarlarımı (accusative definite first-person singular)
çarını (accusative definite second-person singular)
çarlarını (accusative definite second-person singular)
çarını (accusative definite singular third-person)
çarlarını (accusative definite singular third-person)
çarımızı (accusative definite first-person plural)
çarlarımızı (accusative definite first-person plural)
çarınızı (accusative definite plural second-person)
çarlarınızı (accusative definite plural second-person)
çarlarını (accusative definite plural third-person)
çarıma (dative first-person singular)
çarlarıma (dative first-person singular)
çarına (dative second-person singular)
çarlarına (dative second-person singular)
çarına (dative singular third-person)
çarlarına (dative singular third-person)
çarımıza (dative first-person plural)
çarlarımıza (dative first-person plural)
çarınıza (dative plural second-person)
çarlarınıza (dative plural second-person)
çarlarına (dative plural third-person)
çarımda (first-person locative singular)
çarlarımda (first-person locative singular)
çarında (locative second-person singular)
çarlarında (locative second-person singular)
çarında (locative singular third-person)
çarlarında (locative singular third-person)
çarımızda (first-person locative plural)
çarlarımızda (first-person locative plural)
çarınızda (locative plural second-person)
çarlarınızda (locative plural second-person)
çarlarında (locative plural third-person)
çarımdan (ablative first-person singular)
çarlarımdan (ablative first-person singular)
çarından (ablative second-person singular)
çarlarından (ablative second-person singular)
çarından (ablative singular third-person)
çarlarından (ablative singular third-person)
çarımızdan (ablative first-person plural)
çarlarımızdan (ablative first-person plural)
çarınızdan (ablative plural second-person)
çarlarınızdan (ablative plural second-person)
çarlarından (ablative plural third-person)
çarımın (first-person genitive singular)
çarlarımın (first-person genitive singular)
çarının (genitive second-person singular)
çarlarının (genitive second-person singular)
çarının (genitive singular third-person)
çarlarının (genitive singular third-person)
çarımızın (first-person genitive plural)
çarlarımızın (first-person genitive plural)
çarınızın (genitive plural second-person)
çarlarınızın (genitive plural second-person)
çarlarının (genitive plural third-person)
çarım (first-person singular)
çarlarım (first-person singular)
çarsın (second-person singular)
çarlarsın (second-person singular)
çar (singular third-person)
çardır (singular third-person)
çarlar (singular third-person)
çarlardır (singular third-person)
çarız (first-person plural)
çarlarız (first-person plural)
çarsınız (plural second-person)
çarlarsınız (plural second-person)
çarlar (plural third-person)
çarlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish چار, from Russian царь (carʹ), from Old East Slavic цьсарь (cĭsarĭ), from Proto-Slavic *cěsařь, from a Germanic language, from Proto-Germanic *kaisaraz, from Latin Caesar. Doublet of kayser, kayzer, and Sezar.


monarşi

monarşi (definite accusative monarşiyi, plural monarşiler)

monarşiyi (accusative definite)
monarşiler (plural)
monarşi (nominative singular)
monarşiler (nominative plural)
monarşiyi (accusative definite singular)
monarşileri (accusative definite plural)
monarşiye (dative singular)
monarşilere (dative plural)
monarşide (locative singular)
monarşilerde (locative plural)
monarşiden (ablative singular)
monarşilerden (ablative plural)
monarşinin (genitive singular)
monarşilerin (genitive plural)


naip

naip (definite accusative naibi, plural naipler)

naibi (accusative definite)
naipler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish نائب (naib), from Arabic نَائِب (nāʔib).

inh+

General Göring, orada yazlık ikametgâhında naib prens Paulu ziyaret etmiştir.

1938 May 5, Anadolu Agency, “Göring”, in Açık Söz, page 1:

General Göring visited regent prince Paul there in his summer residence.


taç

head

taç (definite accusative tacı, plural taçlar)

tacı (accusative definite)
taçlar (plural)
taç (nominative singular)
taçlar (nominative plural)
tacı (accusative definite singular)
taçları (accusative definite plural)
taca (dative singular)
taçlara (dative plural)
taçta (locative singular)
taçlarda (locative plural)
taçtan (ablative singular)
taçlardan (ablative plural)
tacın (genitive singular)
taçların (genitive plural)
tacım (first-person nominative singular)
taçlarım (first-person nominative singular)
tacın (nominative second-person singular)
taçların (nominative second-person singular)
tacı (nominative singular third-person)
taçları (nominative singular third-person)
tacımız (first-person nominative plural)
taçlarımız (first-person nominative plural)
tacınız (nominative plural second-person)
taçlarınız (nominative plural second-person)
taçları (nominative plural third-person)
tacımı (accusative definite first-person singular)
taçlarımı (accusative definite first-person singular)
tacını (accusative definite second-person singular)
taçlarını (accusative definite second-person singular)
tacını (accusative definite singular third-person)
taçlarını (accusative definite singular third-person)
tacımızı (accusative definite first-person plural)
taçlarımızı (accusative definite first-person plural)
tacınızı (accusative definite plural second-person)
taçlarınızı (accusative definite plural second-person)
taçlarını (accusative definite plural third-person)
tacıma (dative first-person singular)
taçlarıma (dative first-person singular)
tacına (dative second-person singular)
taçlarına (dative second-person singular)
tacına (dative singular third-person)
taçlarına (dative singular third-person)
tacımıza (dative first-person plural)
taçlarımıza (dative first-person plural)
tacınıza (dative plural second-person)
taçlarınıza (dative plural second-person)
taçlarına (dative plural third-person)
tacımda (first-person locative singular)
taçlarımda (first-person locative singular)
tacında (locative second-person singular)
taçlarında (locative second-person singular)
tacında (locative singular third-person)
taçlarında (locative singular third-person)
tacımızda (first-person locative plural)
taçlarımızda (first-person locative plural)
tacınızda (locative plural second-person)
taçlarınızda (locative plural second-person)
taçlarında (locative plural third-person)
tacımdan (ablative first-person singular)
taçlarımdan (ablative first-person singular)
tacından (ablative second-person singular)
taçlarından (ablative second-person singular)
tacından (ablative singular third-person)
taçlarından (ablative singular third-person)
tacımızdan (ablative first-person plural)
taçlarımızdan (ablative first-person plural)
tacınızdan (ablative plural second-person)
taçlarınızdan (ablative plural second-person)
taçlarından (ablative plural third-person)
tacımın (first-person genitive singular)
taçlarımın (first-person genitive singular)
tacının (genitive second-person singular)
taçlarının (genitive second-person singular)
tacının (genitive singular third-person)
taçlarının (genitive singular third-person)
tacımızın (first-person genitive plural)
taçlarımızın (first-person genitive plural)
tacınızın (genitive plural second-person)
taçlarınızın (genitive plural second-person)
taçlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تاج, from Arabic تَاج (tāj) or Persian تاج (tâj, “crown”), from Parthian *𐫤𐫀𐫃 (*tʾg /tāg/). Doublet of tak (“arch, vault”).


imparatoriçe

imparatoriçe (definite accusative imparatoriçeyi, plural imparatoriçeler)

imparatoriçeyi (accusative definite)
imparatoriçeler (plural)
imparatoriçe (nominative singular)
imparatoriçeler (nominative plural)
imparatoriçeyi (accusative definite singular)
imparatoriçeleri (accusative definite plural)
imparatoriçeye (dative singular)
imparatoriçelere (dative plural)
imparatoriçede (locative singular)
imparatoriçelerde (locative plural)
imparatoriçeden (ablative singular)
imparatoriçelerden (ablative plural)
imparatoriçenin (genitive singular)
imparatoriçelerin (genitive plural)
imparatoriçem (first-person nominative singular)
imparatoriçelerim (first-person nominative singular)
imparatoriçen (nominative second-person singular)
imparatoriçelerin (nominative second-person singular)
imparatoriçesi (nominative singular third-person)
imparatoriçeleri (nominative singular third-person)
imparatoriçemiz (first-person nominative plural)
imparatoriçelerimiz (first-person nominative plural)
imparatoriçeniz (nominative plural second-person)
imparatoriçeleriniz (nominative plural second-person)
imparatoriçeleri (nominative plural third-person)
imparatoriçemi (accusative definite first-person singular)
imparatoriçelerimi (accusative definite first-person singular)
imparatoriçeni (accusative definite second-person singular)
imparatoriçelerini (accusative definite second-person singular)
imparatoriçesini (accusative definite singular third-person)
imparatoriçelerini (accusative definite singular third-person)
imparatoriçemizi (accusative definite first-person plural)
imparatoriçelerimizi (accusative definite first-person plural)
imparatoriçenizi (accusative definite plural second-person)
imparatoriçelerinizi (accusative definite plural second-person)
imparatoriçelerini (accusative definite plural third-person)
imparatoriçeme (dative first-person singular)
imparatoriçelerime (dative first-person singular)
imparatoriçene (dative second-person singular)
imparatoriçelerine (dative second-person singular)
imparatoriçesine (dative singular third-person)
imparatoriçelerine (dative singular third-person)
imparatoriçemize (dative first-person plural)
imparatoriçelerimize (dative first-person plural)
imparatoriçenize (dative plural second-person)
imparatoriçelerinize (dative plural second-person)
imparatoriçelerine (dative plural third-person)
imparatoriçemde (first-person locative singular)
imparatoriçelerimde (first-person locative singular)
imparatoriçende (locative second-person singular)
imparatoriçelerinde (locative second-person singular)
imparatoriçesinde (locative singular third-person)
imparatoriçelerinde (locative singular third-person)
imparatoriçemizde (first-person locative plural)
imparatoriçelerimizde (first-person locative plural)
imparatoriçenizde (locative plural second-person)
imparatoriçelerinizde (locative plural second-person)
imparatoriçelerinde (locative plural third-person)
imparatoriçemden (ablative first-person singular)
imparatoriçelerimden (ablative first-person singular)
imparatoriçenden (ablative second-person singular)
imparatoriçelerinden (ablative second-person singular)
imparatoriçesinden (ablative singular third-person)
imparatoriçelerinden (ablative singular third-person)
imparatoriçemizden (ablative first-person plural)
imparatoriçelerimizden (ablative first-person plural)
imparatoriçenizden (ablative plural second-person)
imparatoriçelerinizden (ablative plural second-person)
imparatoriçelerinden (ablative plural third-person)
imparatoriçemin (first-person genitive singular)
imparatoriçelerimin (first-person genitive singular)
imparatoriçenin (genitive second-person singular)
imparatoriçelerinin (genitive second-person singular)
imparatoriçesinin (genitive singular third-person)
imparatoriçelerinin (genitive singular third-person)
imparatoriçemizin (first-person genitive plural)
imparatoriçelerimizin (first-person genitive plural)
imparatoriçenizin (genitive plural second-person)
imparatoriçelerinizin (genitive plural second-person)
imparatoriçelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ایمپراطوریچه (imperatoriçe), from Latin imperātor + Serbo-Croatian -ica, -ица (feminine noun suffix). Analyzable as imparator + -içe.

inh

ایمپراطوریچه


firavun

head

firavun (definite accusative firavunu, plural firavunlar)

firavunu (accusative definite)
firavunlar (plural)
firavun (nominative singular)
firavunlar (nominative plural)
firavunu (accusative definite singular)
firavunları (accusative definite plural)
firavuna (dative singular)
firavunlara (dative plural)
firavunda (locative singular)
firavunlarda (locative plural)
firavundan (ablative singular)
firavunlardan (ablative plural)
firavunun (genitive singular)
firavunların (genitive plural)
firavunum (first-person nominative singular)
firavunlarım (first-person nominative singular)
firavunun (nominative second-person singular)
firavunların (nominative second-person singular)
firavunu (nominative singular third-person)
firavunları (nominative singular third-person)
firavunumuz (first-person nominative plural)
firavunlarımız (first-person nominative plural)
firavununuz (nominative plural second-person)
firavunlarınız (nominative plural second-person)
firavunları (nominative plural third-person)
firavunumu (accusative definite first-person singular)
firavunlarımı (accusative definite first-person singular)
firavununu (accusative definite second-person singular)
firavunlarını (accusative definite second-person singular)
firavununu (accusative definite singular third-person)
firavunlarını (accusative definite singular third-person)
firavunumuzu (accusative definite first-person plural)
firavunlarımızı (accusative definite first-person plural)
firavununuzu (accusative definite plural second-person)
firavunlarınızı (accusative definite plural second-person)
firavunlarını (accusative definite plural third-person)
firavunuma (dative first-person singular)
firavunlarıma (dative first-person singular)
firavununa (dative second-person singular)
firavunlarına (dative second-person singular)
firavununa (dative singular third-person)
firavunlarına (dative singular third-person)
firavunumuza (dative first-person plural)
firavunlarımıza (dative first-person plural)
firavununuza (dative plural second-person)
firavunlarınıza (dative plural second-person)
firavunlarına (dative plural third-person)
firavunumda (first-person locative singular)
firavunlarımda (first-person locative singular)
firavununda (locative second-person singular)
firavunlarında (locative second-person singular)
firavununda (locative singular third-person)
firavunlarında (locative singular third-person)
firavunumuzda (first-person locative plural)
firavunlarımızda (first-person locative plural)
firavununuzda (locative plural second-person)
firavunlarınızda (locative plural second-person)
firavunlarında (locative plural third-person)
firavunumdan (ablative first-person singular)
firavunlarımdan (ablative first-person singular)
firavunundan (ablative second-person singular)
firavunlarından (ablative second-person singular)
firavunundan (ablative singular third-person)
firavunlarından (ablative singular third-person)
firavunumuzdan (ablative first-person plural)
firavunlarımızdan (ablative first-person plural)
firavununuzdan (ablative plural second-person)
firavunlarınızdan (ablative plural second-person)
firavunlarından (ablative plural third-person)
firavunumun (first-person genitive singular)
firavunlarımın (first-person genitive singular)
firavununun (genitive second-person singular)
firavunlarının (genitive second-person singular)
firavununun (genitive singular third-person)
firavunlarının (genitive singular third-person)
firavunumuzun (first-person genitive plural)
firavunlarımızın (first-person genitive plural)
firavununuzun (genitive plural second-person)
firavunlarınızın (genitive plural second-person)
firavunlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فرعون (firʼavun, “pharaoh”), from Arabic فِرْعَوْن (firʕawn).


hakan

head

hakan (definite accusative hakanı, plural hakanlar)

hakanı (accusative definite)
hakanlar (plural)
hakan (nominative singular)
hakanlar (nominative plural)
hakanı (accusative definite singular)
hakanları (accusative definite plural)
hakana (dative singular)
hakanlara (dative plural)
hakanda (locative singular)
hakanlarda (locative plural)
hakandan (ablative singular)
hakanlardan (ablative plural)
hakanın (genitive singular)
hakanların (genitive plural)
hakanım (first-person nominative singular)
hakanlarım (first-person nominative singular)
hakanın (nominative second-person singular)
hakanların (nominative second-person singular)
hakanı (nominative singular third-person)
hakanları (nominative singular third-person)
hakanımız (first-person nominative plural)
hakanlarımız (first-person nominative plural)
hakanınız (nominative plural second-person)
hakanlarınız (nominative plural second-person)
hakanları (nominative plural third-person)
hakanımı (accusative definite first-person singular)
hakanlarımı (accusative definite first-person singular)
hakanını (accusative definite second-person singular)
hakanlarını (accusative definite second-person singular)
hakanını (accusative definite singular third-person)
hakanlarını (accusative definite singular third-person)
hakanımızı (accusative definite first-person plural)
hakanlarımızı (accusative definite first-person plural)
hakanınızı (accusative definite plural second-person)
hakanlarınızı (accusative definite plural second-person)
hakanlarını (accusative definite plural third-person)
hakanıma (dative first-person singular)
hakanlarıma (dative first-person singular)
hakanına (dative second-person singular)
hakanlarına (dative second-person singular)
hakanına (dative singular third-person)
hakanlarına (dative singular third-person)
hakanımıza (dative first-person plural)
hakanlarımıza (dative first-person plural)
hakanınıza (dative plural second-person)
hakanlarınıza (dative plural second-person)
hakanlarına (dative plural third-person)
hakanımda (first-person locative singular)
hakanlarımda (first-person locative singular)
hakanında (locative second-person singular)
hakanlarında (locative second-person singular)
hakanında (locative singular third-person)
hakanlarında (locative singular third-person)
hakanımızda (first-person locative plural)
hakanlarımızda (first-person locative plural)
hakanınızda (locative plural second-person)
hakanlarınızda (locative plural second-person)
hakanlarında (locative plural third-person)
hakanımdan (ablative first-person singular)
hakanlarımdan (ablative first-person singular)
hakanından (ablative second-person singular)
hakanlarından (ablative second-person singular)
hakanından (ablative singular third-person)
hakanlarından (ablative singular third-person)
hakanımızdan (ablative first-person plural)
hakanlarımızdan (ablative first-person plural)
hakanınızdan (ablative plural second-person)
hakanlarınızdan (ablative plural second-person)
hakanlarından (ablative plural third-person)
hakanımın (first-person genitive singular)
hakanlarımın (first-person genitive singular)
hakanının (genitive second-person singular)
hakanlarının (genitive second-person singular)
hakanının (genitive singular third-person)
hakanlarının (genitive singular third-person)
hakanımızın (first-person genitive plural)
hakanlarımızın (first-person genitive plural)
hakanınızın (genitive plural second-person)
hakanlarınızın (genitive plural second-person)
hakanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish خاقان (ḫāḳān), from Old Turkic 𐰴𐰍𐰣 (qǧn¹), from Proto-Turkic *qaɣan or *xaɣan, ultimate origin is uncertain.


çariçe

çariçe (definite accusative çariçeyi, plural çariçeler)

çariçeyi (accusative definite)
çariçeler (plural)
çariçe (nominative singular)
çariçeler (nominative plural)
çariçeyi (accusative definite singular)
çariçeleri (accusative definite plural)
çariçeye (dative singular)
çariçelere (dative plural)
çariçede (locative singular)
çariçelerde (locative plural)
çariçeden (ablative singular)
çariçelerden (ablative plural)
çariçenin (genitive singular)
çariçelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish چاریچه (çariçe), from Russian цари́ца (caríca). Analyzable as çar (“tsar”) + -içe.


karantina

karantina (definite accusative karantinayı, plural karantinalar)

karantinayı (accusative definite)
karantinalar (plural)
karantina (nominative singular)
karantinalar (nominative plural)
karantinayı (accusative definite singular)
karantinaları (accusative definite plural)
karantinaya (dative singular)
karantinalara (dative plural)
karantinada (locative singular)
karantinalarda (locative plural)
karantinadan (ablative singular)
karantinalardan (ablative plural)
karantinanın (genitive singular)
karantinaların (genitive plural)
karantinam (first-person nominative singular)
karantinalarım (first-person nominative singular)
karantinan (nominative second-person singular)
karantinaların (nominative second-person singular)
karantinası (nominative singular third-person)
karantinaları (nominative singular third-person)
karantinamız (first-person nominative plural)
karantinalarımız (first-person nominative plural)
karantinanız (nominative plural second-person)
karantinalarınız (nominative plural second-person)
karantinaları (nominative plural third-person)
karantinamı (accusative definite first-person singular)
karantinalarımı (accusative definite first-person singular)
karantinanı (accusative definite second-person singular)
karantinalarını (accusative definite second-person singular)
karantinasını (accusative definite singular third-person)
karantinalarını (accusative definite singular third-person)
karantinamızı (accusative definite first-person plural)
karantinalarımızı (accusative definite first-person plural)
karantinanızı (accusative definite plural second-person)
karantinalarınızı (accusative definite plural second-person)
karantinalarını (accusative definite plural third-person)
karantinama (dative first-person singular)
karantinalarıma (dative first-person singular)
karantinana (dative second-person singular)
karantinalarına (dative second-person singular)
karantinasına (dative singular third-person)
karantinalarına (dative singular third-person)
karantinamıza (dative first-person plural)
karantinalarımıza (dative first-person plural)
karantinanıza (dative plural second-person)
karantinalarınıza (dative plural second-person)
karantinalarına (dative plural third-person)
karantinamda (first-person locative singular)
karantinalarımda (first-person locative singular)
karantinanda (locative second-person singular)
karantinalarında (locative second-person singular)
karantinasında (locative singular third-person)
karantinalarında (locative singular third-person)
karantinamızda (first-person locative plural)
karantinalarımızda (first-person locative plural)
karantinanızda (locative plural second-person)
karantinalarınızda (locative plural second-person)
karantinalarında (locative plural third-person)
karantinamdan (ablative first-person singular)
karantinalarımdan (ablative first-person singular)
karantinandan (ablative second-person singular)
karantinalarından (ablative second-person singular)
karantinasından (ablative singular third-person)
karantinalarından (ablative singular third-person)
karantinamızdan (ablative first-person plural)
karantinalarımızdan (ablative first-person plural)
karantinanızdan (ablative plural second-person)
karantinalarınızdan (ablative plural second-person)
karantinalarından (ablative plural third-person)
karantinamın (first-person genitive singular)
karantinalarımın (first-person genitive singular)
karantinanın (genitive second-person singular)
karantinalarının (genitive second-person singular)
karantinasının (genitive singular third-person)
karantinalarının (genitive singular third-person)
karantinamızın (first-person genitive plural)
karantinalarımızın (first-person genitive plural)
karantinanızın (genitive plural second-person)
karantinalarınızın (genitive plural second-person)
karantinalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قرانتینه (karantina), from Italian quarantina, from Latin quadrāgintā (“forty”).


sancak

sancak (definite accusative sancağı, plural sancaklar)

sancağı (accusative definite)
sancaklar (plural)
sancak (nominative singular)
sancaklar (nominative plural)
sancağı (accusative definite singular)
sancakları (accusative definite plural)
sancağa (dative singular)
sancaklara (dative plural)
sancakta (locative singular)
sancaklarda (locative plural)
sancaktan (ablative singular)
sancaklardan (ablative plural)
sancağın (genitive singular)
sancakların (genitive plural)
sancağım (first-person nominative singular)
sancaklarım (first-person nominative singular)
sancağın (nominative second-person singular)
sancakların (nominative second-person singular)
sancağı (nominative singular third-person)
sancakları (nominative singular third-person)
sancağımız (first-person nominative plural)
sancaklarımız (first-person nominative plural)
sancağınız (nominative plural second-person)
sancaklarınız (nominative plural second-person)
sancakları (nominative plural third-person)
sancağımı (accusative definite first-person singular)
sancaklarımı (accusative definite first-person singular)
sancağını (accusative definite second-person singular)
sancaklarını (accusative definite second-person singular)
sancağını (accusative definite singular third-person)
sancaklarını (accusative definite singular third-person)
sancağımızı (accusative definite first-person plural)
sancaklarımızı (accusative definite first-person plural)
sancağınızı (accusative definite plural second-person)
sancaklarınızı (accusative definite plural second-person)
sancaklarını (accusative definite plural third-person)
sancağıma (dative first-person singular)
sancaklarıma (dative first-person singular)
sancağına (dative second-person singular)
sancaklarına (dative second-person singular)
sancağına (dative singular third-person)
sancaklarına (dative singular third-person)
sancağımıza (dative first-person plural)
sancaklarımıza (dative first-person plural)
sancağınıza (dative plural second-person)
sancaklarınıza (dative plural second-person)
sancaklarına (dative plural third-person)
sancağımda (first-person locative singular)
sancaklarımda (first-person locative singular)
sancağında (locative second-person singular)
sancaklarında (locative second-person singular)
sancağında (locative singular third-person)
sancaklarında (locative singular third-person)
sancağımızda (first-person locative plural)
sancaklarımızda (first-person locative plural)
sancağınızda (locative plural second-person)
sancaklarınızda (locative plural second-person)
sancaklarında (locative plural third-person)
sancağımdan (ablative first-person singular)
sancaklarımdan (ablative first-person singular)
sancağından (ablative second-person singular)
sancaklarından (ablative second-person singular)
sancağından (ablative singular third-person)
sancaklarından (ablative singular third-person)
sancağımızdan (ablative first-person plural)
sancaklarımızdan (ablative first-person plural)
sancağınızdan (ablative plural second-person)
sancaklarınızdan (ablative plural second-person)
sancaklarından (ablative plural third-person)
sancağımın (first-person genitive singular)
sancaklarımın (first-person genitive singular)
sancağının (genitive second-person singular)
sancaklarının (genitive second-person singular)
sancağının (genitive singular third-person)
sancaklarının (genitive singular third-person)
sancağımızın (first-person genitive plural)
sancaklarımızın (first-person genitive plural)
sancağınızın (genitive plural second-person)
sancaklarınızın (genitive plural second-person)
sancaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سنجاق (sancak, “flag; subdivision of a vilayet”), from Proto-Turkic *sančgak (“lance, streamer attached to a spear”). Cognate with the verb sançmak (“to stab”), also found as Azerbaijani sancmaq (“to stab”), Bashkir сәнсеү (sənsew, “to stab”), Kazakh шаншу (şanşu, “to stab”), Turkmen sançmak, etc. Related to sancı (“pain, ache”).

inh

sanjak (an administrative region under the Ottoman Empire, a subdivision of a vilayet)


yönetim

head

yönetim (definite accusative yönetimi, plural yönetimler)

yönetimi (accusative definite)
yönetimler (plural)
yönetim (nominative singular)
yönetimler (nominative plural)
yönetimi (accusative definite singular)
yönetimleri (accusative definite plural)
yönetime (dative singular)
yönetimlere (dative plural)
yönetimde (locative singular)
yönetimlerde (locative plural)
yönetimden (ablative singular)
yönetimlerden (ablative plural)
yönetimin (genitive singular)
yönetimlerin (genitive plural)
yönetimim (first-person nominative singular)
yönetimlerim (first-person nominative singular)
yönetimin (nominative second-person singular)
yönetimlerin (nominative second-person singular)
yönetimi (nominative singular third-person)
yönetimleri (nominative singular third-person)
yönetimimiz (first-person nominative plural)
yönetimlerimiz (first-person nominative plural)
yönetiminiz (nominative plural second-person)
yönetimleriniz (nominative plural second-person)
yönetimleri (nominative plural third-person)
yönetimimi (accusative definite first-person singular)
yönetimlerimi (accusative definite first-person singular)
yönetimini (accusative definite second-person singular)
yönetimlerini (accusative definite second-person singular)
yönetimini (accusative definite singular third-person)
yönetimlerini (accusative definite singular third-person)
yönetimimizi (accusative definite first-person plural)
yönetimlerimizi (accusative definite first-person plural)
yönetiminizi (accusative definite plural second-person)
yönetimlerinizi (accusative definite plural second-person)
yönetimlerini (accusative definite plural third-person)
yönetimime (dative first-person singular)
yönetimlerime (dative first-person singular)
yönetimine (dative second-person singular)
yönetimlerine (dative second-person singular)
yönetimine (dative singular third-person)
yönetimlerine (dative singular third-person)
yönetimimize (dative first-person plural)
yönetimlerimize (dative first-person plural)
yönetiminize (dative plural second-person)
yönetimlerinize (dative plural second-person)
yönetimlerine (dative plural third-person)
yönetimimde (first-person locative singular)
yönetimlerimde (first-person locative singular)
yönetiminde (locative second-person singular)
yönetimlerinde (locative second-person singular)
yönetiminde (locative singular third-person)
yönetimlerinde (locative singular third-person)
yönetimimizde (first-person locative plural)
yönetimlerimizde (first-person locative plural)
yönetiminizde (locative plural second-person)
yönetimlerinizde (locative plural second-person)
yönetimlerinde (locative plural third-person)
yönetimimden (ablative first-person singular)
yönetimlerimden (ablative first-person singular)
yönetiminden (ablative second-person singular)
yönetimlerinden (ablative second-person singular)
yönetiminden (ablative singular third-person)
yönetimlerinden (ablative singular third-person)
yönetimimizden (ablative first-person plural)
yönetimlerimizden (ablative first-person plural)
yönetiminizden (ablative plural second-person)
yönetimlerinizden (ablative plural second-person)
yönetimlerinden (ablative plural third-person)
yönetimimin (first-person genitive singular)
yönetimlerimin (first-person genitive singular)
yönetiminin (genitive second-person singular)
yönetimlerinin (genitive second-person singular)
yönetiminin (genitive singular third-person)
yönetimlerinin (genitive singular third-person)
yönetimimizin (first-person genitive plural)
yönetimlerimizin (first-person genitive plural)
yönetiminizin (genitive plural second-person)
yönetimlerinizin (genitive plural second-person)
yönetimlerinin (genitive plural third-person)


idare

idare (definite accusative idareyi, plural idareler)

idareyi (accusative definite)
idareler (plural)
idare (nominative singular)
idareler (nominative plural)
idareyi (accusative definite singular)
idareleri (accusative definite plural)
idareye (dative singular)
idarelere (dative plural)
idarede (locative singular)
idarelerde (locative plural)
idareden (ablative singular)
idarelerden (ablative plural)
idarenin (genitive singular)
idarelerin (genitive plural)
idarem (first-person nominative singular)
idarelerim (first-person nominative singular)
idaren (nominative second-person singular)
idarelerin (nominative second-person singular)
idaresi (nominative singular third-person)
idareleri (nominative singular third-person)
idaremiz (first-person nominative plural)
idarelerimiz (first-person nominative plural)
idareniz (nominative plural second-person)
idareleriniz (nominative plural second-person)
idareleri (nominative plural third-person)
idaremi (accusative definite first-person singular)
idarelerimi (accusative definite first-person singular)
idareni (accusative definite second-person singular)
idarelerini (accusative definite second-person singular)
idaresini (accusative definite singular third-person)
idarelerini (accusative definite singular third-person)
idaremizi (accusative definite first-person plural)
idarelerimizi (accusative definite first-person plural)
idarenizi (accusative definite plural second-person)
idarelerinizi (accusative definite plural second-person)
idarelerini (accusative definite plural third-person)
idareme (dative first-person singular)
idarelerime (dative first-person singular)
idarene (dative second-person singular)
idarelerine (dative second-person singular)
idaresine (dative singular third-person)
idarelerine (dative singular third-person)
idaremize (dative first-person plural)
idarelerimize (dative first-person plural)
idarenize (dative plural second-person)
idarelerinize (dative plural second-person)
idarelerine (dative plural third-person)
idaremde (first-person locative singular)
idarelerimde (first-person locative singular)
idarende (locative second-person singular)
idarelerinde (locative second-person singular)
idaresinde (locative singular third-person)
idarelerinde (locative singular third-person)
idaremizde (first-person locative plural)
idarelerimizde (first-person locative plural)
idarenizde (locative plural second-person)
idarelerinizde (locative plural second-person)
idarelerinde (locative plural third-person)
idaremden (ablative first-person singular)
idarelerimden (ablative first-person singular)
idarenden (ablative second-person singular)
idarelerinden (ablative second-person singular)
idaresinden (ablative singular third-person)
idarelerinden (ablative singular third-person)
idaremizden (ablative first-person plural)
idarelerimizden (ablative first-person plural)
idarenizden (ablative plural second-person)
idarelerinizden (ablative plural second-person)
idarelerinden (ablative plural third-person)
idaremin (first-person genitive singular)
idarelerimin (first-person genitive singular)
idarenin (genitive second-person singular)
idarelerinin (genitive second-person singular)
idaresinin (genitive singular third-person)
idarelerinin (genitive singular third-person)
idaremizin (first-person genitive plural)
idarelerimizin (first-person genitive plural)
idarenizin (genitive plural second-person)
idarelerinizin (genitive plural second-person)
idarelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اداره (idare), from Arabic إِدَارَة (ʔidāra).


kütük

kütük (definite accusative kütüğü, plural kütükler)

kütüğü (accusative definite)
kütükler (plural)
kütük (nominative singular)
kütükler (nominative plural)
kütüğü (accusative definite singular)
kütükleri (accusative definite plural)
kütüğe (dative singular)
kütüklere (dative plural)
kütükte (locative singular)
kütüklerde (locative plural)
kütükten (ablative singular)
kütüklerden (ablative plural)
kütüğün (genitive singular)
kütüklerin (genitive plural)
kütüğüm (first-person nominative singular)
kütüklerim (first-person nominative singular)
kütüğün (nominative second-person singular)
kütüklerin (nominative second-person singular)
kütüğü (nominative singular third-person)
kütükleri (nominative singular third-person)
kütüğümüz (first-person nominative plural)
kütüklerimiz (first-person nominative plural)
kütüğünüz (nominative plural second-person)
kütükleriniz (nominative plural second-person)
kütükleri (nominative plural third-person)
kütüğümü (accusative definite first-person singular)
kütüklerimi (accusative definite first-person singular)
kütüğünü (accusative definite second-person singular)
kütüklerini (accusative definite second-person singular)
kütüğünü (accusative definite singular third-person)
kütüklerini (accusative definite singular third-person)
kütüğümüzü (accusative definite first-person plural)
kütüklerimizi (accusative definite first-person plural)
kütüğünüzü (accusative definite plural second-person)
kütüklerinizi (accusative definite plural second-person)
kütüklerini (accusative definite plural third-person)
kütüğüme (dative first-person singular)
kütüklerime (dative first-person singular)
kütüğüne (dative second-person singular)
kütüklerine (dative second-person singular)
kütüğüne (dative singular third-person)
kütüklerine (dative singular third-person)
kütüğümüze (dative first-person plural)
kütüklerimize (dative first-person plural)
kütüğünüze (dative plural second-person)
kütüklerinize (dative plural second-person)
kütüklerine (dative plural third-person)
kütüğümde (first-person locative singular)
kütüklerimde (first-person locative singular)
kütüğünde (locative second-person singular)
kütüklerinde (locative second-person singular)
kütüğünde (locative singular third-person)
kütüklerinde (locative singular third-person)
kütüğümüzde (first-person locative plural)
kütüklerimizde (first-person locative plural)
kütüğünüzde (locative plural second-person)
kütüklerinizde (locative plural second-person)
kütüklerinde (locative plural third-person)
kütüğümden (ablative first-person singular)
kütüklerimden (ablative first-person singular)
kütüğünden (ablative second-person singular)
kütüklerinden (ablative second-person singular)
kütüğünden (ablative singular third-person)
kütüklerinden (ablative singular third-person)
kütüğümüzden (ablative first-person plural)
kütüklerimizden (ablative first-person plural)
kütüğünüzden (ablative plural second-person)
kütüklerinizden (ablative plural second-person)
kütüklerinden (ablative plural third-person)
kütüğümün (first-person genitive singular)
kütüklerimin (first-person genitive singular)
kütüğünün (genitive second-person singular)
kütüklerinin (genitive second-person singular)
kütüğünün (genitive singular third-person)
kütüklerinin (genitive singular third-person)
kütüğümüzün (first-person genitive plural)
kütüklerimizin (first-person genitive plural)
kütüğünüzün (genitive plural second-person)
kütüklerinizin (genitive plural second-person)
kütüklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كوتوك (kütük), ultimately from Latin cōdex (“tree trunk; book, notebook”).

der

(government) official register (such as a birth register)


başbakan

head

başbakan (definite accusative başbakanı, plural başbakanlar)

başbakanı (accusative definite)
başbakanlar (plural)
başbakan (nominative singular)
başbakanlar (nominative plural)
başbakanı (accusative definite singular)
başbakanları (accusative definite plural)
başbakana (dative singular)
başbakanlara (dative plural)
başbakanda (locative singular)
başbakanlarda (locative plural)
başbakandan (ablative singular)
başbakanlardan (ablative plural)
başbakanın (genitive singular)
başbakanların (genitive plural)
başbakanım (first-person nominative singular)
başbakanlarım (first-person nominative singular)
başbakanın (nominative second-person singular)
başbakanların (nominative second-person singular)
başbakanı (nominative singular third-person)
başbakanları (nominative singular third-person)
başbakanımız (first-person nominative plural)
başbakanlarımız (first-person nominative plural)
başbakanınız (nominative plural second-person)
başbakanlarınız (nominative plural second-person)
başbakanları (nominative plural third-person)
başbakanımı (accusative definite first-person singular)
başbakanlarımı (accusative definite first-person singular)
başbakanını (accusative definite second-person singular)
başbakanlarını (accusative definite second-person singular)
başbakanını (accusative definite singular third-person)
başbakanlarını (accusative definite singular third-person)
başbakanımızı (accusative definite first-person plural)
başbakanlarımızı (accusative definite first-person plural)
başbakanınızı (accusative definite plural second-person)
başbakanlarınızı (accusative definite plural second-person)
başbakanlarını (accusative definite plural third-person)
başbakanıma (dative first-person singular)
başbakanlarıma (dative first-person singular)
başbakanına (dative second-person singular)
başbakanlarına (dative second-person singular)
başbakanına (dative singular third-person)
başbakanlarına (dative singular third-person)
başbakanımıza (dative first-person plural)
başbakanlarımıza (dative first-person plural)
başbakanınıza (dative plural second-person)
başbakanlarınıza (dative plural second-person)
başbakanlarına (dative plural third-person)
başbakanımda (first-person locative singular)
başbakanlarımda (first-person locative singular)
başbakanında (locative second-person singular)
başbakanlarında (locative second-person singular)
başbakanında (locative singular third-person)
başbakanlarında (locative singular third-person)
başbakanımızda (first-person locative plural)
başbakanlarımızda (first-person locative plural)
başbakanınızda (locative plural second-person)
başbakanlarınızda (locative plural second-person)
başbakanlarında (locative plural third-person)
başbakanımdan (ablative first-person singular)
başbakanlarımdan (ablative first-person singular)
başbakanından (ablative second-person singular)
başbakanlarından (ablative second-person singular)
başbakanından (ablative singular third-person)
başbakanlarından (ablative singular third-person)
başbakanımızdan (ablative first-person plural)
başbakanlarımızdan (ablative first-person plural)
başbakanınızdan (ablative plural second-person)
başbakanlarınızdan (ablative plural second-person)
başbakanlarından (ablative plural third-person)
başbakanımın (first-person genitive singular)
başbakanlarımın (first-person genitive singular)
başbakanının (genitive second-person singular)
başbakanlarının (genitive second-person singular)
başbakanının (genitive singular third-person)
başbakanlarının (genitive singular third-person)
başbakanımızın (first-person genitive plural)
başbakanlarımızın (first-person genitive plural)
başbakanınızın (genitive plural second-person)
başbakanlarınızın (genitive plural second-person)
başbakanlarının (genitive plural third-person)

desc

→ Azerbaijani: başbaxan (calque) — South Azerbaijani

→ Laz: ბაშბაქანი (başbakani)


AR-GE

(business, government) Initialism of Araştırma ve Geliştirme (“R&D”).


idare-i örfiye

From Ottoman Turkish ادارهٔ عرفیه (idare-i örfiye), ezafe compound of إِدَارَة (ʔidāra, “administration”) + عُرْفِيّ (ʕurfiyy, “unofficial”) (meaning “military” in حُكْم عُرْفِيّ (ḥukm ʕurfiyy, “martial law”) – whence Turkish örfi ).

inh

ادارهٔ عرفیه

(politics, obsolete) military government


asil

From Ottoman Turkish اصیل (“rooted, sound, noble”), from Arabic أَصِيل (ʔaṣīl).


bucak

head

bucak (definite accusative bucağı, plural bucaklar)

bucağı (accusative definite)
bucaklar (plural)
bucak (nominative singular)
bucaklar (nominative plural)
bucağı (accusative definite singular)
bucakları (accusative definite plural)
bucağa (dative singular)
bucaklara (dative plural)
bucakta (locative singular)
bucaklarda (locative plural)
bucaktan (ablative singular)
bucaklardan (ablative plural)
bucağın (genitive singular)
bucakların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish بوجاق (bucak, “angle, corner, nook”), itself from Proto-Turkic *būčgak (“corner, angle”). Cognate with Tatar почмак (poçmaq), Uyghur بۇرجەك (burjek), and Uzbek burchak.

inh+

(historical) bucak, township, a subdistrict of a district within a province


nahiye

head

nahiye (definite accusative nahiyeyi, plural nahiyeler)

nahiyeyi (accusative definite)
nahiyeler (plural)
nahiye (nominative singular)
nahiyeler (nominative plural)
nahiyeyi (accusative definite singular)
nahiyeleri (accusative definite plural)
nahiyeye (dative singular)
nahiyelere (dative plural)
nahiyede (locative singular)
nahiyelerde (locative plural)
nahiyeden (ablative singular)
nahiyelerden (ablative plural)
nahiyenin (genitive singular)
nahiyelerin (genitive plural)
nahiyem (first-person nominative singular)
nahiyelerim (first-person nominative singular)
nahiyen (nominative second-person singular)
nahiyelerin (nominative second-person singular)
nahiyesi (nominative singular third-person)
nahiyeleri (nominative singular third-person)
nahiyemiz (first-person nominative plural)
nahiyelerimiz (first-person nominative plural)
nahiyeniz (nominative plural second-person)
nahiyeleriniz (nominative plural second-person)
nahiyeleri (nominative plural third-person)
nahiyemi (accusative definite first-person singular)
nahiyelerimi (accusative definite first-person singular)
nahiyeni (accusative definite second-person singular)
nahiyelerini (accusative definite second-person singular)
nahiyesini (accusative definite singular third-person)
nahiyelerini (accusative definite singular third-person)
nahiyemizi (accusative definite first-person plural)
nahiyelerimizi (accusative definite first-person plural)
nahiyenizi (accusative definite plural second-person)
nahiyelerinizi (accusative definite plural second-person)
nahiyelerini (accusative definite plural third-person)
nahiyeme (dative first-person singular)
nahiyelerime (dative first-person singular)
nahiyene (dative second-person singular)
nahiyelerine (dative second-person singular)
nahiyesine (dative singular third-person)
nahiyelerine (dative singular third-person)
nahiyemize (dative first-person plural)
nahiyelerimize (dative first-person plural)
nahiyenize (dative plural second-person)
nahiyelerinize (dative plural second-person)
nahiyelerine (dative plural third-person)
nahiyemde (first-person locative singular)
nahiyelerimde (first-person locative singular)
nahiyende (locative second-person singular)
nahiyelerinde (locative second-person singular)
nahiyesinde (locative singular third-person)
nahiyelerinde (locative singular third-person)
nahiyemizde (first-person locative plural)
nahiyelerimizde (first-person locative plural)
nahiyenizde (locative plural second-person)
nahiyelerinizde (locative plural second-person)
nahiyelerinde (locative plural third-person)
nahiyemden (ablative first-person singular)
nahiyelerimden (ablative first-person singular)
nahiyenden (ablative second-person singular)
nahiyelerinden (ablative second-person singular)
nahiyesinden (ablative singular third-person)
nahiyelerinden (ablative singular third-person)
nahiyemizden (ablative first-person plural)
nahiyelerimizden (ablative first-person plural)
nahiyenizden (ablative plural second-person)
nahiyelerinizden (ablative plural second-person)
nahiyelerinden (ablative plural third-person)
nahiyemin (first-person genitive singular)
nahiyelerimin (first-person genitive singular)
nahiyenin (genitive second-person singular)
nahiyelerinin (genitive second-person singular)
nahiyesinin (genitive singular third-person)
nahiyelerinin (genitive singular third-person)
nahiyemizin (first-person genitive plural)
nahiyelerimizin (first-person genitive plural)
nahiyenizin (genitive plural second-person)
nahiyelerinizin (genitive plural second-person)
nahiyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ناحیه (nāhiye), from Arabic نَاحِيَة (nāḥiya).

inh+

(archaic, historical) county, region, district, nahiyah


askerî darbe

head

askerî darbe (definite accusative askerî darbeyi, plural askerî darbeler)

askerî darbeyi (accusative definite)
askerî darbeler (plural)
askerî darbe (nominative singular)
askerî darbeler (nominative plural)
askerî darbeyi (accusative definite singular)
askerî darbeleri (accusative definite plural)
askerî darbeye (dative singular)
askerî darbelere (dative plural)
askerî darbede (locative singular)
askerî darbelerde (locative plural)
askerî darbeden (ablative singular)
askerî darbelerden (ablative plural)
askerî darbenin (genitive singular)
askerî darbelerin (genitive plural)

Compound of askerî (“of or related to the military”) + darbe (“blow, impact, coup”).


imparatorluk

head

imparatorluk (definite accusative imparatorluğu, plural imparatorluklar)

imparatorluğu (accusative definite)
imparatorluklar (plural)
imparatorluk (nominative singular)
imparatorluklar (nominative plural)
imparatorluğu (accusative definite singular)
imparatorlukları (accusative definite plural)
imparatorluğa (dative singular)
imparatorluklara (dative plural)
imparatorlukta (locative singular)
imparatorluklarda (locative plural)
imparatorluktan (ablative singular)
imparatorluklardan (ablative plural)
imparatorluğun (genitive singular)
imparatorlukların (genitive plural)

From Ottoman Turkish ایمپراطورلق (imperatorluk), analyzable as imparator + -luk.


hapishane

head

hapishane (definite accusative hapishaneyi, plural hapishaneler)

hapishaneyi (accusative definite)
hapishaneler (plural)
hapishane (nominative singular)
hapishaneler (nominative plural)
hapishaneyi (accusative definite singular)
hapishaneleri (accusative definite plural)
hapishaneye (dative singular)
hapishanelere (dative plural)
hapishanede (locative singular)
hapishanelerde (locative plural)
hapishaneden (ablative singular)
hapishanelerden (ablative plural)
hapishanenin (genitive singular)
hapishanelerin (genitive plural)
hapishanem (first-person nominative singular)
hapishanelerim (first-person nominative singular)
hapishanen (nominative second-person singular)
hapishanelerin (nominative second-person singular)
hapishanesi (nominative singular third-person)
hapishaneleri (nominative singular third-person)
hapishanemiz (first-person nominative plural)
hapishanelerimiz (first-person nominative plural)
hapishaneniz (nominative plural second-person)
hapishaneleriniz (nominative plural second-person)
hapishaneleri (nominative plural third-person)
hapishanemi (accusative definite first-person singular)
hapishanelerimi (accusative definite first-person singular)
hapishaneni (accusative definite second-person singular)
hapishanelerini (accusative definite second-person singular)
hapishanesini (accusative definite singular third-person)
hapishanelerini (accusative definite singular third-person)
hapishanemizi (accusative definite first-person plural)
hapishanelerimizi (accusative definite first-person plural)
hapishanenizi (accusative definite plural second-person)
hapishanelerinizi (accusative definite plural second-person)
hapishanelerini (accusative definite plural third-person)
hapishaneme (dative first-person singular)
hapishanelerime (dative first-person singular)
hapishanene (dative second-person singular)
hapishanelerine (dative second-person singular)
hapishanesine (dative singular third-person)
hapishanelerine (dative singular third-person)
hapishanemize (dative first-person plural)
hapishanelerimize (dative first-person plural)
hapishanenize (dative plural second-person)
hapishanelerinize (dative plural second-person)
hapishanelerine (dative plural third-person)
hapishanemde (first-person locative singular)
hapishanelerimde (first-person locative singular)
hapishanende (locative second-person singular)
hapishanelerinde (locative second-person singular)
hapishanesinde (locative singular third-person)
hapishanelerinde (locative singular third-person)
hapishanemizde (first-person locative plural)
hapishanelerimizde (first-person locative plural)
hapishanenizde (locative plural second-person)
hapishanelerinizde (locative plural second-person)
hapishanelerinde (locative plural third-person)
hapishanemden (ablative first-person singular)
hapishanelerimden (ablative first-person singular)
hapishanenden (ablative second-person singular)
hapishanelerinden (ablative second-person singular)
hapishanesinden (ablative singular third-person)
hapishanelerinden (ablative singular third-person)
hapishanemizden (ablative first-person plural)
hapishanelerimizden (ablative first-person plural)
hapishanenizden (ablative plural second-person)
hapishanelerinizden (ablative plural second-person)
hapishanelerinden (ablative plural third-person)
hapishanemin (first-person genitive singular)
hapishanelerimin (first-person genitive singular)
hapishanenin (genitive second-person singular)
hapishanelerinin (genitive second-person singular)
hapishanesinin (genitive singular third-person)
hapishanelerinin (genitive singular third-person)
hapishanemizin (first-person genitive plural)
hapishanelerimizin (first-person genitive plural)
hapishanenizin (genitive plural second-person)
hapishanelerinizin (genitive plural second-person)
hapishanelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حبسخانه (hapshane, hapishane). By surface analysis, hapis (“imprisonment”) + -hane (“house”).


jandarma

head

jandarma (definite accusative jandarmayı, plural jandarmalar)

jandarmayı (accusative definite)
jandarmalar (plural)
jandarma (nominative singular)
jandarmalar (nominative plural)
jandarmayı (accusative definite singular)
jandarmaları (accusative definite plural)
jandarmaya (dative singular)
jandarmalara (dative plural)
jandarmada (locative singular)
jandarmalarda (locative plural)
jandarmadan (ablative singular)
jandarmalardan (ablative plural)
jandarmanın (genitive singular)
jandarmaların (genitive plural)

From Ottoman Turkish ژاندارمه (jandarma), from French gendarme.


beylik

beylik (definite accusative beyliği, plural beylikler)

beyliği (accusative definite)
beylikler (plural)

From Ottoman Turkish بكلك (beylik), from Old Anatolian Turkish. By surface analysis, bey (“lord, chief”) + -lik.


bakanlık

head

bakanlık (definite accusative bakanlığı, plural bakanlıklar)

bakanlığı (accusative definite)
bakanlıklar (plural)
bakanlık (nominative singular)
bakanlıklar (nominative plural)
bakanlığı (accusative definite singular)
bakanlıkları (accusative definite plural)
bakanlığa (dative singular)
bakanlıklara (dative plural)
bakanlıkta (locative singular)
bakanlıklarda (locative plural)
bakanlıktan (ablative singular)
bakanlıklardan (ablative plural)
bakanlığın (genitive singular)
bakanlıkların (genitive plural)

bakan (“minister”) + -lik (derivative suffix)


cumhurbaşkanı

head

cumhurbaşkanı (definite accusative cumhurbaşkanını, plural cumhurbaşkanları)

cumhurbaşkanını (accusative definite)
cumhurbaşkanları (plural)
cumhurbaşkanı (nominative singular)
cumhurbaşkanları (nominative plural)
cumhurbaşkanını (accusative definite singular)
cumhurbaşkanlarını (accusative definite plural)
cumhurbaşkanına (dative singular)
cumhurbaşkanlarına (dative plural)
cumhurbaşkanında (locative singular)
cumhurbaşkanlarında (locative plural)
cumhurbaşkanından (ablative singular)
cumhurbaşkanlarından (ablative plural)
cumhurbaşkanının (genitive singular)
cumhurbaşkanlarının (genitive plural)

From cumhur + başkanı (third-person singular possessive).
Compare also Persian رئیسجمهور (ra'is-e jomhur).

com

Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı

Fransız Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı

İran İslam Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı

President of the Islamic Republic of Iran

başkan

president of an organisation; also of the United States of America


reisicumhur

head

reisicumhur (definite accusative reisicumhuru, plural reisicumhurlar)

reisicumhuru (accusative definite)
reisicumhurlar (plural)

reis (“president”) + cumhur (“the public”)


komiser

head

komiser (definite accusative komiseri, plural komiserler)

komiseri (accusative definite)
komiserler (plural)
komiser (nominative singular)
komiserler (nominative plural)
komiseri (accusative definite singular)
komiserleri (accusative definite plural)
komisere (dative singular)
komiserlere (dative plural)
komiserde (locative singular)
komiserlerde (locative plural)
komiserden (ablative singular)
komiserlerden (ablative plural)
komiserin (genitive singular)
komiserlerin (genitive plural)
komiserim (first-person singular)
komiserlerim (first-person singular)
komisersin (second-person singular)
komiserlersin (second-person singular)
komiser (singular third-person)
komiserdir (singular third-person)
komiserler (singular third-person)
komiserlerdir (singular third-person)
komiseriz (first-person plural)
komiserleriz (first-person plural)
komisersiniz (plural second-person)
komiserlersiniz (plural second-person)
komiserler (plural third-person)
komiserlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قومیسر (komiser, “commissioner”), from French commissaire.

inh+

commissioner (an official in charge of a government department, especially a police force)


mülhakat

head

mülhakat (definite accusative mülhakatı, plural mülhakatlar)

mülhakatı (accusative definite)
mülhakatlar (plural)

From Ottoman Turkish ملحقات, plural of ملحق, from Arabic مُلْحَق (mulḥaq), passive participle of أَلْحَقَ (ʔalḥaqa). Formally, the Arabic plural of mülhak.

(government) places subordinate to a central government; dependencies; annexed provinces


nezaret

nezaret (definite accusative nezareti, plural nezaretler)

nezareti (accusative definite)
nezaretler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish نظارت (nezaret), from Arabic نِظَارَة (niẓāra).


muavin

head

muavin (definite accusative muavini, plural muavinler)

muavini (accusative definite)
muavinler (plural)

From Ottoman Turkish معاون (muavin, “helper, assistant, deputy”), from Arabic مُعَاوِن (muʕāwin).

inh

(government) assistant director; deputy director


layiha

head

layiha (definite accusative layihayı, plural layihalar)

layihayı (accusative definite)
layihalar (plural)

From Ottoman Turkish لایحه (layiha), from Arabic لَائِحَة (lāʔiḥa). Compare Azerbaijani layihə.

der

Arabic لَائِحَة (lāʔiḥa)


müsteşar

head

müsteşar (definite accusative müsteşarı, plural müsteşarlar)

müsteşarı (accusative definite)
müsteşarlar (plural)

From Ottoman Turkish مستشار (müsteşar), from Arabic مُسْتَشَار (mustašār), passive participle of اِسْتَشَارَ (istašāra).


konsolos

konsolos (definite accusative konsolosu, plural konsoloslar)

konsolosu (accusative definite)
konsoloslar (plural)
konsolos (nominative singular)
konsoloslar (nominative plural)
konsolosu (accusative definite singular)
konsolosları (accusative definite plural)
konsolosa (dative singular)
konsoloslara (dative plural)
konsolosta (locative singular)
konsoloslarda (locative plural)
konsolostan (ablative singular)
konsoloslardan (ablative plural)
konsolosun (genitive singular)
konsolosların (genitive plural)
konsolosum (first-person singular)
konsoloslarım (first-person singular)
konsolossun (second-person singular)
konsoloslarsın (second-person singular)
konsolos (singular third-person)
konsolostur (singular third-person)
konsoloslar (singular third-person)
konsoloslardır (singular third-person)
konsolosuz (first-person plural)
konsoloslarız (first-person plural)
konsolossunuz (plural second-person)
konsoloslarsınız (plural second-person)
konsoloslar (plural third-person)
konsoloslardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قونسلوس (konsolos), from Byzantine Greek κόνσουλος (kónsoulos), from Latin cōnsul.


tezkere

tezkere (definite accusative tezkereyi, plural tezkereler)

tezkereyi (accusative definite)
tezkereler (plural)

From Ottoman Turkish تذكره (tezkire, tezkere), from Arabic تَذْكِرَة (taḏkira).

inh

ikamet tezkeresi

(government) various forms of official documents: receipts, certificates, permits, (military) discharge papers


milletvekili

head

milletvekili (definite accusative milletvekilini, plural milletvekilleri)

milletvekilini (accusative definite)
milletvekilleri (plural)

Member of Parliament
Member of Parliament

(government) deputy, Member of Parliament


belediye başkanı

belediye başkanı (definite accusative belediye başkanını, plural belediye başkanları)

belediye başkanını (accusative definite)
belediye başkanları (plural)
belediye başkanı (nominative singular)
belediye başkanları (nominative plural)
belediye başkanını (accusative definite singular)
belediye başkanlarını (accusative definite plural)
belediye başkanına (dative singular)
belediye başkanlarına (dative plural)
belediye başkanında (locative singular)
belediye başkanlarında (locative plural)
belediye başkanından (ablative singular)
belediye başkanlarından (ablative plural)
belediye başkanının (genitive singular)
belediye başkanlarının (genitive plural)

Compound of belediye (“municipality”) + başkan (“head, chairman, chiefperson”) + -ı (possessive suffix).