açılmak

açılmak (third-person singular simple present açılır)

açılır (present singular third-person)
açılmak (infinitive)
açılan (imperfective impersonal participle)
açılmış (impersonal participle perfective)
açılacak (impersonal participle prospective)
açıldığım (non-prospective participle personal)
açıldığın (non-prospective participle personal)
açıldığı (non-prospective participle personal)
açıldığımız (non-prospective participle personal)
açıldığınız (non-prospective participle personal)
açıldıkları (non-prospective participle personal)
açılacağım (participle personal prospective)
açılacağın (participle personal prospective)
açılacağı (participle personal prospective)
açılacağımız (participle personal prospective)
açılacağınız (participle personal prospective)
açılacakları (participle personal prospective)
açılma (noun-from-verb)
açılış (adverbial)
açılarak
açılırım (aorist first-person indicative present singular)
açılırsın (aorist indicative present second-person singular)
açılır (aorist indicative present singular third-person)
açılırız (aorist first-person indicative plural present)
açılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar (aorist indicative plural present third-person)
açılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım (first-person indicative past perfective singular)
açıldın (indicative past perfective second-person singular)
açıldı (indicative past perfective singular third-person)
açıldık (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar (indicative past perfective plural third-person)
açılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or açılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
açılacağım (first-person future indicative singular)
açılacaksın (future indicative second-person singular)
açılacak (future indicative singular third-person)
açılacağız (first-person future indicative plural)
açılacaksınız (future indicative plural second-person)
açılacaklar (future indicative plural third-person)
açılacaktım (definite first-person indicative past-future singular)
açılacaktın (definite indicative past-future second-person singular)
açılacaktı (definite indicative past-future singular third-person)
açılacaktık (definite first-person indicative past-future plural)
açılacaktınız (definite indicative past-future plural second-person)
açılacaklardı (definite indicative past-future plural third-person)
açılırdım (first-person indefinite indicative past-future singular)
açılırdın (indefinite indicative past-future second-person singular)
açılırdı (indefinite indicative past-future singular third-person)
açılırdık (first-person indefinite indicative past-future plural)
açılırdınız (indefinite indicative past-future plural second-person)
açılırlardı (indefinite indicative past-future plural third-person)
açılmışım (first-person inferential perfective singular)
açılmışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmış (inferential perfective singular third-person)
açılmışız (first-person inferential perfective plural)
açılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar (inferential perfective plural third-person)
açılırmışım (aorist first-person inferential singular)
açılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılırmış (aorist inferential singular third-person)
açılırmışız (aorist first-person inferential plural)
açılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılırlarmış (or açılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
açılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılsam (conditional first-person singular)
açılsan (conditional second-person singular)
açılsa (conditional singular third-person)
açılsak (conditional first-person plural)
açılsanız (conditional plural second-person)
açılsalar (conditional plural third-person)
açılsaydım (conditional first-person perfective singular)
açılsaydın (conditional perfective second-person singular)
açılsaydı (conditional perfective singular third-person)
açılsaydık (conditional first-person perfective plural)
açılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılayım (first-person optative singular)
açılasın (optative second-person singular)
açıla (optative singular third-person)
açılalım (first-person optative plural)
açılasınız (optative plural second-person)
açılalar (optative plural third-person)
açılmaktayım (first-person progressive singular)
açılmaktasın (progressive second-person singular)
açılmakta (progressive singular third-person)
açılmaktayız (first-person plural progressive)
açılmaktasınız (plural progressive second-person)
açılmaktalar (plural progressive third-person)
açılmalıyım (first-person necessitative singular)
açılmalısın (necessitative second-person singular)
açılmalı (necessitative singular third-person)
açılmalıyız (first-person necessitative plural)
açılmalısınız (necessitative plural second-person)
açılmalılar (necessitative plural third-person)
açıl (imperative second-person singular)
açılsın (imperative singular third-person)
açılın (imperative plural second-person)
açılsınlar (imperative plural third-person)
açılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılacak mı? (future indicative singular third-person)
açılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılsam mı? (conditional first-person singular)
açılsan mı? (conditional second-person singular)
açılsa mı? (conditional singular third-person)
açılsak mı? (conditional first-person plural)
açılsanız mı? (conditional plural second-person)
açılsalar mı? (conditional plural third-person)
açılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmakta mı? (progressive singular third-person)
açılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
açılmamak (infinitive negative)
açılmayan (imperfective impersonal negative participle)
açılmamış (impersonal negative participle perfective)
açılmayacak (impersonal negative participle prospective)
açılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
açılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
açılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
açılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
açılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
açılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
açılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
açılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
açılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
açılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
açılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
açılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
açılmama (negative noun-from-verb)
açılmayış (adverbial negative)
açılmam (aorist first-person indicative present singular)
açılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz (aorist indicative present singular third-person)
açılmayız (aorist first-person indicative plural present)
açılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacağım (first-person future indicative singular)
açılmayacaksın (future indicative second-person singular)
açılmayacak (future indicative singular third-person)
açılmayacağız (first-person future indicative plural)
açılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar (future indicative plural third-person)
açılmamışım (first-person inferential perfective singular)
açılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
açılmamış (inferential perfective singular third-person)
açılmamışız (first-person inferential perfective plural)
açılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
açılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
açılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
açılmazmış (aorist inferential singular third-person)
açılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
açılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
açılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
açılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam (conditional first-person singular)
açılmasan (conditional second-person singular)
açılmasa (conditional singular third-person)
açılmasak (conditional first-person plural)
açılmasanız (conditional plural second-person)
açılmasalar (conditional plural third-person)
açılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
açılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
açılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
açılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
açılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
açılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
açılmayayım (first-person optative singular)
açılmayasın (optative second-person singular)
açılmaya (optative singular third-person)
açılmayalım (first-person optative plural)
açılmayasınız (optative plural second-person)
açılmayalar (optative plural third-person)
açılmamaktayım (first-person progressive singular)
açılmamaktasın (progressive second-person singular)
açılmamakta (progressive singular third-person)
açılmamaktayız (first-person plural progressive)
açılmamaktasınız (plural progressive second-person)
açılmamaktalar (plural progressive third-person)
açılmamalıyım (first-person necessitative singular)
açılmamalısın (necessitative second-person singular)
açılmamalı (necessitative singular third-person)
açılmamalıyız (first-person necessitative plural)
açılmamalısınız (necessitative plural second-person)
açılmamalılar (necessitative plural third-person)
açılma (imperative second-person singular)
açılmasın (imperative singular third-person)
açılmayın (imperative plural second-person)
açılmasınlar (imperative plural third-person)
açılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
açılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
açılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
açılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
açılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
açılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
açılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
açılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
açılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
açılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
açılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
açılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
açılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
açılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
açılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
açılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
açılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
açılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
açılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
açılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
açılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
açılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
açılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
açılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
açılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
açılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
açılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
açılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
açılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
açılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
açılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
açılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
açılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
açılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
açılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
açılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
açılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
açılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
açılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
açılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
açılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
açılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
açılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
açılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
açılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
açılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
açılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
açılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
açılmasam mı? (conditional first-person singular)
açılmasan mı? (conditional second-person singular)
açılmasa mı? (conditional singular third-person)
açılmasak mı? (conditional first-person plural)
açılmasanız mı? (conditional plural second-person)
açılmasalar mı? (conditional plural third-person)
açılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
açılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
açılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
açılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
açılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
açılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
açılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
açılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
açılmamakta mı? (progressive singular third-person)
açılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
açılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
açılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
açılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
açılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
açılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
açılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
açılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
açılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

açılırmışsın

açılırmışsınız

açılmışsınız

1940 August 7, headline in Vakit

English fleet left Gibraltar for the Mediterranean

İngiliz filosu Cebelüttarıktan Akdenize açıldı


sancak

head

sancak (definite accusative sancağı, plural sancaklar)

sancağı (accusative definite)
sancaklar (plural)
sancak (nominative singular)
sancaklar (nominative plural)
sancağı (accusative definite singular)
sancakları (accusative definite plural)
sancağa (dative singular)
sancaklara (dative plural)
sancakta (locative singular)
sancaklarda (locative plural)
sancaktan (ablative singular)
sancaklardan (ablative plural)
sancağın (genitive singular)
sancakların (genitive plural)
sancağım (first-person nominative singular)
sancaklarım (first-person nominative singular)
sancağın (nominative second-person singular)
sancakların (nominative second-person singular)
sancağı (nominative singular third-person)
sancakları (nominative singular third-person)
sancağımız (first-person nominative plural)
sancaklarımız (first-person nominative plural)
sancağınız (nominative plural second-person)
sancaklarınız (nominative plural second-person)
sancakları (nominative plural third-person)
sancağımı (accusative definite first-person singular)
sancaklarımı (accusative definite first-person singular)
sancağını (accusative definite second-person singular)
sancaklarını (accusative definite second-person singular)
sancağını (accusative definite singular third-person)
sancaklarını (accusative definite singular third-person)
sancağımızı (accusative definite first-person plural)
sancaklarımızı (accusative definite first-person plural)
sancağınızı (accusative definite plural second-person)
sancaklarınızı (accusative definite plural second-person)
sancaklarını (accusative definite plural third-person)
sancağıma (dative first-person singular)
sancaklarıma (dative first-person singular)
sancağına (dative second-person singular)
sancaklarına (dative second-person singular)
sancağına (dative singular third-person)
sancaklarına (dative singular third-person)
sancağımıza (dative first-person plural)
sancaklarımıza (dative first-person plural)
sancağınıza (dative plural second-person)
sancaklarınıza (dative plural second-person)
sancaklarına (dative plural third-person)
sancağımda (first-person locative singular)
sancaklarımda (first-person locative singular)
sancağında (locative second-person singular)
sancaklarında (locative second-person singular)
sancağında (locative singular third-person)
sancaklarında (locative singular third-person)
sancağımızda (first-person locative plural)
sancaklarımızda (first-person locative plural)
sancağınızda (locative plural second-person)
sancaklarınızda (locative plural second-person)
sancaklarında (locative plural third-person)
sancağımdan (ablative first-person singular)
sancaklarımdan (ablative first-person singular)
sancağından (ablative second-person singular)
sancaklarından (ablative second-person singular)
sancağından (ablative singular third-person)
sancaklarından (ablative singular third-person)
sancağımızdan (ablative first-person plural)
sancaklarımızdan (ablative first-person plural)
sancağınızdan (ablative plural second-person)
sancaklarınızdan (ablative plural second-person)
sancaklarından (ablative plural third-person)
sancağımın (first-person genitive singular)
sancaklarımın (first-person genitive singular)
sancağının (genitive second-person singular)
sancaklarının (genitive second-person singular)
sancağının (genitive singular third-person)
sancaklarının (genitive singular third-person)
sancağımızın (first-person genitive plural)
sancaklarımızın (first-person genitive plural)
sancağınızın (genitive plural second-person)
sancaklarınızın (genitive plural second-person)
sancaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سنجاق (sancak, “flag; subdivision of a vilayet”), from Proto-Turkic *sančgak (“lance, streamer attached to a spear”). Cognate with the verb sançmak (“to stab”), also found as Azerbaijani sancmaq (“to stab”), Bashkir сәнсеү (sənsew, “to stab”), Kazakh шаншу (şanşu, “to stab”), Turkmen sançmak, etc. Related to sancı (“pain, ache”).


kelek

head

kelek (definite accusative keleği, plural kelekler)

keleği (accusative definite)
kelekler (plural)
kelek (nominative singular)
kelekler (nominative plural)
keleği (accusative definite singular)
kelekleri (accusative definite plural)
keleğe (dative singular)
keleklere (dative plural)
kelekte (locative singular)
keleklerde (locative plural)
kelekten (ablative singular)
keleklerden (ablative plural)
keleğin (genitive singular)
keleklerin (genitive plural)
keleğim (first-person nominative singular)
keleklerim (first-person nominative singular)
keleğin (nominative second-person singular)
keleklerin (nominative second-person singular)
keleği (nominative singular third-person)
kelekleri (nominative singular third-person)
keleğimiz (first-person nominative plural)
keleklerimiz (first-person nominative plural)
keleğiniz (nominative plural second-person)
kelekleriniz (nominative plural second-person)
kelekleri (nominative plural third-person)
keleğimi (accusative definite first-person singular)
keleklerimi (accusative definite first-person singular)
keleğini (accusative definite second-person singular)
keleklerini (accusative definite second-person singular)
keleğini (accusative definite singular third-person)
keleklerini (accusative definite singular third-person)
keleğimizi (accusative definite first-person plural)
keleklerimizi (accusative definite first-person plural)
keleğinizi (accusative definite plural second-person)
keleklerinizi (accusative definite plural second-person)
keleklerini (accusative definite plural third-person)
keleğime (dative first-person singular)
keleklerime (dative first-person singular)
keleğine (dative second-person singular)
keleklerine (dative second-person singular)
keleğine (dative singular third-person)
keleklerine (dative singular third-person)
keleğimize (dative first-person plural)
keleklerimize (dative first-person plural)
keleğinize (dative plural second-person)
keleklerinize (dative plural second-person)
keleklerine (dative plural third-person)
keleğimde (first-person locative singular)
keleklerimde (first-person locative singular)
keleğinde (locative second-person singular)
keleklerinde (locative second-person singular)
keleğinde (locative singular third-person)
keleklerinde (locative singular third-person)
keleğimizde (first-person locative plural)
keleklerimizde (first-person locative plural)
keleğinizde (locative plural second-person)
keleklerinizde (locative plural second-person)
keleklerinde (locative plural third-person)
keleğimden (ablative first-person singular)
keleklerimden (ablative first-person singular)
keleğinden (ablative second-person singular)
keleklerinden (ablative second-person singular)
keleğinden (ablative singular third-person)
keleklerinden (ablative singular third-person)
keleğimizden (ablative first-person plural)
keleklerimizden (ablative first-person plural)
keleğinizden (ablative plural second-person)
keleklerinizden (ablative plural second-person)
keleklerinden (ablative plural third-person)
keleğimin (first-person genitive singular)
keleklerimin (first-person genitive singular)
keleğinin (genitive second-person singular)
keleklerinin (genitive second-person singular)
keleğinin (genitive singular third-person)
keleklerinin (genitive singular third-person)
keleğimizin (first-person genitive plural)
keleklerimizin (first-person genitive plural)
keleğinizin (genitive plural second-person)
keleklerinizin (genitive plural second-person)
keleklerinin (genitive plural third-person)


pupa rüzgârı

pupa rüzgârı (definite accusative pupa rüzgârını, plural pupa rüzgârları)

pupa rüzgârını (accusative definite)
pupa rüzgârları (plural)
pupa rüzgârı (nominative singular)
pupa rüzgârları (nominative plural)
pupa rüzgârını (accusative definite singular)
pupa rüzgârlarını (accusative definite plural)
pupa rüzgârına (dative singular)
pupa rüzgârlarına (dative plural)
pupa rüzgârında (locative singular)
pupa rüzgârlarında (locative plural)
pupa rüzgârından (ablative singular)
pupa rüzgârlarından (ablative plural)
pupa rüzgârının (genitive singular)
pupa rüzgârlarının (genitive plural)


pruva rüzgârı

pruva rüzgârı (definite accusative pruva rüzgârını, plural pruva rüzgârları)

pruva rüzgârını (accusative definite)
pruva rüzgârları (plural)
pruva rüzgârı (nominative singular)
pruva rüzgârları (nominative plural)
pruva rüzgârını (accusative definite singular)
pruva rüzgârlarını (accusative definite plural)
pruva rüzgârına (dative singular)
pruva rüzgârlarına (dative plural)
pruva rüzgârında (locative singular)
pruva rüzgârlarında (locative plural)
pruva rüzgârından (ablative singular)
pruva rüzgârlarından (ablative plural)
pruva rüzgârının (genitive singular)
pruva rüzgârlarının (genitive plural)


direk

direk (definite accusative direği, plural direkler)

direği (accusative definite)
direkler (plural)
direk (nominative singular)
direkler (nominative plural)
direği (accusative definite singular)
direkleri (accusative definite plural)
direğe (dative singular)
direklere (dative plural)
direkte (locative singular)
direklerde (locative plural)
direkten (ablative singular)
direklerden (ablative plural)
direğin (genitive singular)
direklerin (genitive plural)
direğim (first-person nominative singular)
direklerim (first-person nominative singular)
direğin (nominative second-person singular)
direklerin (nominative second-person singular)
direği (nominative singular third-person)
direkleri (nominative singular third-person)
direğimiz (first-person nominative plural)
direklerimiz (first-person nominative plural)
direğiniz (nominative plural second-person)
direkleriniz (nominative plural second-person)
direkleri (nominative plural third-person)
direğimi (accusative definite first-person singular)
direklerimi (accusative definite first-person singular)
direğini (accusative definite second-person singular)
direklerini (accusative definite second-person singular)
direğini (accusative definite singular third-person)
direklerini (accusative definite singular third-person)
direğimizi (accusative definite first-person plural)
direklerimizi (accusative definite first-person plural)
direğinizi (accusative definite plural second-person)
direklerinizi (accusative definite plural second-person)
direklerini (accusative definite plural third-person)
direğime (dative first-person singular)
direklerime (dative first-person singular)
direğine (dative second-person singular)
direklerine (dative second-person singular)
direğine (dative singular third-person)
direklerine (dative singular third-person)
direğimize (dative first-person plural)
direklerimize (dative first-person plural)
direğinize (dative plural second-person)
direklerinize (dative plural second-person)
direklerine (dative plural third-person)
direğimde (first-person locative singular)
direklerimde (first-person locative singular)
direğinde (locative second-person singular)
direklerinde (locative second-person singular)
direğinde (locative singular third-person)
direklerinde (locative singular third-person)
direğimizde (first-person locative plural)
direklerimizde (first-person locative plural)
direğinizde (locative plural second-person)
direklerinizde (locative plural second-person)
direklerinde (locative plural third-person)
direğimden (ablative first-person singular)
direklerimden (ablative first-person singular)
direğinden (ablative second-person singular)
direklerinden (ablative second-person singular)
direğinden (ablative singular third-person)
direklerinden (ablative singular third-person)
direğimizden (ablative first-person plural)
direklerimizden (ablative first-person plural)
direğinizden (ablative plural second-person)
direklerinizden (ablative plural second-person)
direklerinden (ablative plural third-person)
direğimin (first-person genitive singular)
direklerimin (first-person genitive singular)
direğinin (genitive second-person singular)
direklerinin (genitive second-person singular)
direğinin (genitive singular third-person)
direklerinin (genitive singular third-person)
direğimizin (first-person genitive plural)
direklerimizin (first-person genitive plural)
direğinizin (genitive plural second-person)
direklerinizin (genitive plural second-person)
direklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیرك (direk), Proto-Turkic *tīrek (“prop, support”).


lenger

head

lenger (definite accusative lengeri, plural lengerler)

lengeri (accusative definite)
lengerler (plural)
lenger (nominative singular)
lengerler (nominative plural)
lengeri (accusative definite singular)
lengerleri (accusative definite plural)
lengere (dative singular)
lengerlere (dative plural)
lengerde (locative singular)
lengerlerde (locative plural)
lengerden (ablative singular)
lengerlerden (ablative plural)
lengerin (genitive singular)
lengerlerin (genitive plural)
lengerim (first-person nominative singular)
lengerlerim (first-person nominative singular)
lengerin (nominative second-person singular)
lengerlerin (nominative second-person singular)
lengeri (nominative singular third-person)
lengerleri (nominative singular third-person)
lengerimiz (first-person nominative plural)
lengerlerimiz (first-person nominative plural)
lengeriniz (nominative plural second-person)
lengerleriniz (nominative plural second-person)
lengerleri (nominative plural third-person)
lengerimi (accusative definite first-person singular)
lengerlerimi (accusative definite first-person singular)
lengerini (accusative definite second-person singular)
lengerlerini (accusative definite second-person singular)
lengerini (accusative definite singular third-person)
lengerlerini (accusative definite singular third-person)
lengerimizi (accusative definite first-person plural)
lengerlerimizi (accusative definite first-person plural)
lengerinizi (accusative definite plural second-person)
lengerlerinizi (accusative definite plural second-person)
lengerlerini (accusative definite plural third-person)
lengerime (dative first-person singular)
lengerlerime (dative first-person singular)
lengerine (dative second-person singular)
lengerlerine (dative second-person singular)
lengerine (dative singular third-person)
lengerlerine (dative singular third-person)
lengerimize (dative first-person plural)
lengerlerimize (dative first-person plural)
lengerinize (dative plural second-person)
lengerlerinize (dative plural second-person)
lengerlerine (dative plural third-person)
lengerimde (first-person locative singular)
lengerlerimde (first-person locative singular)
lengerinde (locative second-person singular)
lengerlerinde (locative second-person singular)
lengerinde (locative singular third-person)
lengerlerinde (locative singular third-person)
lengerimizde (first-person locative plural)
lengerlerimizde (first-person locative plural)
lengerinizde (locative plural second-person)
lengerlerinizde (locative plural second-person)
lengerlerinde (locative plural third-person)
lengerimden (ablative first-person singular)
lengerlerimden (ablative first-person singular)
lengerinden (ablative second-person singular)
lengerlerinden (ablative second-person singular)
lengerinden (ablative singular third-person)
lengerlerinden (ablative singular third-person)
lengerimizden (ablative first-person plural)
lengerlerimizden (ablative first-person plural)
lengerinizden (ablative plural second-person)
lengerlerinizden (ablative plural second-person)
lengerlerinden (ablative plural third-person)
lengerimin (first-person genitive singular)
lengerlerimin (first-person genitive singular)
lengerinin (genitive second-person singular)
lengerlerinin (genitive second-person singular)
lengerinin (genitive singular third-person)
lengerlerinin (genitive singular third-person)
lengerimizin (first-person genitive plural)
lengerlerimizin (first-person genitive plural)
lengerinizin (genitive plural second-person)
lengerlerinizin (genitive plural second-person)
lengerlerinin (genitive plural third-person)
lengerim (first-person singular)
lengerlerim (first-person singular)
lengersin (second-person singular)
lengerlersin (second-person singular)
lenger (singular third-person)
lengerdir (singular third-person)
lengerler (singular third-person)
lengerlerdir (singular third-person)
lengeriz (first-person plural)
lengerleriz (first-person plural)
lengersiniz (plural second-person)
lengerlersiniz (plural second-person)
lengerler (plural third-person)
lengerlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish لنگر (lenger), itself from Persian لنگر (langar, “anchor”).

inh+

(nautical) anchor, a tool used to moor a vessel to the bottom of the sea


kılavuz

head

kılavuz (definite accusative kılavuzu, plural kılavuzlar)

kılavuzu (accusative definite)
kılavuzlar (plural)
kılavuz (nominative singular)
kılavuzlar (nominative plural)
kılavuzu (accusative definite singular)
kılavuzları (accusative definite plural)
kılavuza (dative singular)
kılavuzlara (dative plural)
kılavuzda (locative singular)
kılavuzlarda (locative plural)
kılavuzdan (ablative singular)
kılavuzlardan (ablative plural)
kılavuzun (genitive singular)
kılavuzların (genitive plural)
kılavuzum (first-person nominative singular)
kılavuzlarım (first-person nominative singular)
kılavuzun (nominative second-person singular)
kılavuzların (nominative second-person singular)
kılavuzu (nominative singular third-person)
kılavuzları (nominative singular third-person)
kılavuzumuz (first-person nominative plural)
kılavuzlarımız (first-person nominative plural)
kılavuzunuz (nominative plural second-person)
kılavuzlarınız (nominative plural second-person)
kılavuzları (nominative plural third-person)
kılavuzumu (accusative definite first-person singular)
kılavuzlarımı (accusative definite first-person singular)
kılavuzunu (accusative definite second-person singular)
kılavuzlarını (accusative definite second-person singular)
kılavuzunu (accusative definite singular third-person)
kılavuzlarını (accusative definite singular third-person)
kılavuzumuzu (accusative definite first-person plural)
kılavuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
kılavuzunuzu (accusative definite plural second-person)
kılavuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
kılavuzlarını (accusative definite plural third-person)
kılavuzuma (dative first-person singular)
kılavuzlarıma (dative first-person singular)
kılavuzuna (dative second-person singular)
kılavuzlarına (dative second-person singular)
kılavuzuna (dative singular third-person)
kılavuzlarına (dative singular third-person)
kılavuzumuza (dative first-person plural)
kılavuzlarımıza (dative first-person plural)
kılavuzunuza (dative plural second-person)
kılavuzlarınıza (dative plural second-person)
kılavuzlarına (dative plural third-person)
kılavuzumda (first-person locative singular)
kılavuzlarımda (first-person locative singular)
kılavuzunda (locative second-person singular)
kılavuzlarında (locative second-person singular)
kılavuzunda (locative singular third-person)
kılavuzlarında (locative singular third-person)
kılavuzumuzda (first-person locative plural)
kılavuzlarımızda (first-person locative plural)
kılavuzunuzda (locative plural second-person)
kılavuzlarınızda (locative plural second-person)
kılavuzlarında (locative plural third-person)
kılavuzumdan (ablative first-person singular)
kılavuzlarımdan (ablative first-person singular)
kılavuzundan (ablative second-person singular)
kılavuzlarından (ablative second-person singular)
kılavuzundan (ablative singular third-person)
kılavuzlarından (ablative singular third-person)
kılavuzumuzdan (ablative first-person plural)
kılavuzlarımızdan (ablative first-person plural)
kılavuzunuzdan (ablative plural second-person)
kılavuzlarınızdan (ablative plural second-person)
kılavuzlarından (ablative plural third-person)
kılavuzumun (first-person genitive singular)
kılavuzlarımın (first-person genitive singular)
kılavuzunun (genitive second-person singular)
kılavuzlarının (genitive second-person singular)
kılavuzunun (genitive singular third-person)
kılavuzlarının (genitive singular third-person)
kılavuzumuzun (first-person genitive plural)
kılavuzlarımızın (first-person genitive plural)
kılavuzunuzun (genitive plural second-person)
kılavuzlarınızın (genitive plural second-person)
kılavuzlarının (genitive plural third-person)
kılavuzum (first-person singular)
kılavuzlarım (first-person singular)
kılavuzsun (second-person singular)
kılavuzlarsın (second-person singular)
kılavuz (singular third-person)
kılavuzdur (singular third-person)
kılavuzlar (singular third-person)
kılavuzlardır (singular third-person)
kılavuzuz (first-person plural)
kılavuzlarız (first-person plural)
kılavuzsunuz (plural second-person)
kılavuzlarsınız (plural second-person)
kılavuzlar (plural third-person)
kılavuzlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قلاغوز (kılağuz), from Old Anatolian Turkish قلاغوز (qulağuz, qulavuz), from an extinct Central Asiatic substrate.

inh

(nautical) pilot (a person who knows well the depths and currents of a harbor or coastal area, who is hired by a vessel to help navigate the harbor or coast)


muş

head

muş (definite accusative muşu, plural muşlar)

muşu (accusative definite)
muşlar (plural)

From French mouche, short for bateau-mouche.

1930 June 27, headline in Yarın

(please add an English translation of this quotation)

Liman şirketi etrafına, kâşanelerine, debdebeli mefruşata ve zevküsefa muşlarına nasıl binlerce lira dağıtmış?


iskele

iskele (definite accusative iskeleyi, plural iskeleler)

iskeleyi (accusative definite)
iskeleler (plural)
iskele (nominative singular)
iskeleler (nominative plural)
iskeleyi (accusative definite singular)
iskeleleri (accusative definite plural)
iskeleye (dative singular)
iskelelere (dative plural)
iskelede (locative singular)
iskelelerde (locative plural)
iskeleden (ablative singular)
iskelelerden (ablative plural)
iskelenin (genitive singular)
iskelelerin (genitive plural)
iskelem (first-person nominative singular)
iskelelerim (first-person nominative singular)
iskelen (nominative second-person singular)
iskelelerin (nominative second-person singular)
iskelesi (nominative singular third-person)
iskeleleri (nominative singular third-person)
iskelemiz (first-person nominative plural)
iskelelerimiz (first-person nominative plural)
iskeleniz (nominative plural second-person)
iskeleleriniz (nominative plural second-person)
iskeleleri (nominative plural third-person)
iskelemi (accusative definite first-person singular)
iskelelerimi (accusative definite first-person singular)
iskeleni (accusative definite second-person singular)
iskelelerini (accusative definite second-person singular)
iskelesini (accusative definite singular third-person)
iskelelerini (accusative definite singular third-person)
iskelemizi (accusative definite first-person plural)
iskelelerimizi (accusative definite first-person plural)
iskelenizi (accusative definite plural second-person)
iskelelerinizi (accusative definite plural second-person)
iskelelerini (accusative definite plural third-person)
iskeleme (dative first-person singular)
iskelelerime (dative first-person singular)
iskelene (dative second-person singular)
iskelelerine (dative second-person singular)
iskelesine (dative singular third-person)
iskelelerine (dative singular third-person)
iskelemize (dative first-person plural)
iskelelerimize (dative first-person plural)
iskelenize (dative plural second-person)
iskelelerinize (dative plural second-person)
iskelelerine (dative plural third-person)
iskelemde (first-person locative singular)
iskelelerimde (first-person locative singular)
iskelende (locative second-person singular)
iskelelerinde (locative second-person singular)
iskelesinde (locative singular third-person)
iskelelerinde (locative singular third-person)
iskelemizde (first-person locative plural)
iskelelerimizde (first-person locative plural)
iskelenizde (locative plural second-person)
iskelelerinizde (locative plural second-person)
iskelelerinde (locative plural third-person)
iskelemden (ablative first-person singular)
iskelelerimden (ablative first-person singular)
iskelenden (ablative second-person singular)
iskelelerinden (ablative second-person singular)
iskelesinden (ablative singular third-person)
iskelelerinden (ablative singular third-person)
iskelemizden (ablative first-person plural)
iskelelerimizden (ablative first-person plural)
iskelenizden (ablative plural second-person)
iskelelerinizden (ablative plural second-person)
iskelelerinden (ablative plural third-person)
iskelemin (first-person genitive singular)
iskelelerimin (first-person genitive singular)
iskelenin (genitive second-person singular)
iskelelerinin (genitive second-person singular)
iskelesinin (genitive singular third-person)
iskelelerinin (genitive singular third-person)
iskelemizin (first-person genitive plural)
iskelelerimizin (first-person genitive plural)
iskelenizin (genitive plural second-person)
iskelelerinizin (genitive plural second-person)
iskelelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اسكله (iskele), from Italian scala.


kruvazör

kruvazör (definite accusative kruvazörü, plural kruvazörler)

kruvazörü (accusative definite)
kruvazörler (plural)
kruvazör (nominative singular)
kruvazörler (nominative plural)
kruvazörü (accusative definite singular)
kruvazörleri (accusative definite plural)
kruvazöre (dative singular)
kruvazörlere (dative plural)
kruvazörde (locative singular)
kruvazörlerde (locative plural)
kruvazörden (ablative singular)
kruvazörlerden (ablative plural)
kruvazörün (genitive singular)
kruvazörlerin (genitive plural)
kruvazörüm (first-person nominative singular)
kruvazörlerim (first-person nominative singular)
kruvazörün (nominative second-person singular)
kruvazörlerin (nominative second-person singular)
kruvazörü (nominative singular third-person)
kruvazörleri (nominative singular third-person)
kruvazörümüz (first-person nominative plural)
kruvazörlerimiz (first-person nominative plural)
kruvazörünüz (nominative plural second-person)
kruvazörleriniz (nominative plural second-person)
kruvazörleri (nominative plural third-person)
kruvazörümü (accusative definite first-person singular)
kruvazörlerimi (accusative definite first-person singular)
kruvazörünü (accusative definite second-person singular)
kruvazörlerini (accusative definite second-person singular)
kruvazörünü (accusative definite singular third-person)
kruvazörlerini (accusative definite singular third-person)
kruvazörümüzü (accusative definite first-person plural)
kruvazörlerimizi (accusative definite first-person plural)
kruvazörünüzü (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerinizi (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerini (accusative definite plural third-person)
kruvazörüme (dative first-person singular)
kruvazörlerime (dative first-person singular)
kruvazörüne (dative second-person singular)
kruvazörlerine (dative second-person singular)
kruvazörüne (dative singular third-person)
kruvazörlerine (dative singular third-person)
kruvazörümüze (dative first-person plural)
kruvazörlerimize (dative first-person plural)
kruvazörünüze (dative plural second-person)
kruvazörlerinize (dative plural second-person)
kruvazörlerine (dative plural third-person)
kruvazörümde (first-person locative singular)
kruvazörlerimde (first-person locative singular)
kruvazöründe (locative second-person singular)
kruvazörlerinde (locative second-person singular)
kruvazöründe (locative singular third-person)
kruvazörlerinde (locative singular third-person)
kruvazörümüzde (first-person locative plural)
kruvazörlerimizde (first-person locative plural)
kruvazörünüzde (locative plural second-person)
kruvazörlerinizde (locative plural second-person)
kruvazörlerinde (locative plural third-person)
kruvazörümden (ablative first-person singular)
kruvazörlerimden (ablative first-person singular)
kruvazöründen (ablative second-person singular)
kruvazörlerinden (ablative second-person singular)
kruvazöründen (ablative singular third-person)
kruvazörlerinden (ablative singular third-person)
kruvazörümüzden (ablative first-person plural)
kruvazörlerimizden (ablative first-person plural)
kruvazörünüzden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinizden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinden (ablative plural third-person)
kruvazörümün (first-person genitive singular)
kruvazörlerimin (first-person genitive singular)
kruvazörünün (genitive second-person singular)
kruvazörlerinin (genitive second-person singular)
kruvazörünün (genitive singular third-person)
kruvazörlerinin (genitive singular third-person)
kruvazörümüzün (first-person genitive plural)
kruvazörlerimizin (first-person genitive plural)
kruvazörünüzün (genitive plural second-person)
kruvazörlerinizin (genitive plural second-person)
kruvazörlerinin (genitive plural third-person)
kruvazörüm (first-person singular)
kruvazörlerim (first-person singular)
kruvazörsün (second-person singular)
kruvazörlersin (second-person singular)
kruvazör (singular third-person)
kruvazördür (singular third-person)
kruvazörler (singular third-person)
kruvazörlerdir (singular third-person)
kruvazörüz (first-person plural)
kruvazörleriz (first-person plural)
kruvazörsünüz (plural second-person)
kruvazörlersiniz (plural second-person)
kruvazörler (plural third-person)
kruvazörlerdir (plural third-person)

9 torpil vapuru, 6 batarya dubası, 13 nakliye ve 7 gümrük kruvazöründen ve ceman 124 kıta sefineden ibaret olarak […]

İspanyol kruvazör ve zırhlıları buraya kolera yani korku mikrobu celb ile neşrettiklerinden […]


uçak gemisi

uçak gemisi (definite accusative uçak gemisini, plural uçak gemileri)

uçak gemisini (accusative definite)
uçak gemileri (plural)

From uçak (“plane”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns).


fırkateyn

head

fırkateyn (definite accusative fırkateyni, plural fırkateynler)

fırkateyni (accusative definite)
fırkateynler (plural)
fırkateyn (nominative singular)
fırkateynler (nominative plural)
fırkateyni (accusative definite singular)
fırkateynleri (accusative definite plural)
fırkateyne (dative singular)
fırkateynlere (dative plural)
fırkateynde (locative singular)
fırkateynlerde (locative plural)
fırkateynden (ablative singular)
fırkateynlerden (ablative plural)
fırkateynin (genitive singular)
fırkateynlerin (genitive plural)
fırkateynim (first-person nominative singular)
fırkateynlerim (first-person nominative singular)
fırkateynin (nominative second-person singular)
fırkateynlerin (nominative second-person singular)
fırkateyni (nominative singular third-person)
fırkateynleri (nominative singular third-person)
fırkateynimiz (first-person nominative plural)
fırkateynlerimiz (first-person nominative plural)
fırkateyniniz (nominative plural second-person)
fırkateynleriniz (nominative plural second-person)
fırkateynleri (nominative plural third-person)
fırkateynimi (accusative definite first-person singular)
fırkateynlerimi (accusative definite first-person singular)
fırkateynini (accusative definite second-person singular)
fırkateynlerini (accusative definite second-person singular)
fırkateynini (accusative definite singular third-person)
fırkateynlerini (accusative definite singular third-person)
fırkateynimizi (accusative definite first-person plural)
fırkateynlerimizi (accusative definite first-person plural)
fırkateyninizi (accusative definite plural second-person)
fırkateynlerinizi (accusative definite plural second-person)
fırkateynlerini (accusative definite plural third-person)
fırkateynime (dative first-person singular)
fırkateynlerime (dative first-person singular)
fırkateynine (dative second-person singular)
fırkateynlerine (dative second-person singular)
fırkateynine (dative singular third-person)
fırkateynlerine (dative singular third-person)
fırkateynimize (dative first-person plural)
fırkateynlerimize (dative first-person plural)
fırkateyninize (dative plural second-person)
fırkateynlerinize (dative plural second-person)
fırkateynlerine (dative plural third-person)
fırkateynimde (first-person locative singular)
fırkateynlerimde (first-person locative singular)
fırkateyninde (locative second-person singular)
fırkateynlerinde (locative second-person singular)
fırkateyninde (locative singular third-person)
fırkateynlerinde (locative singular third-person)
fırkateynimizde (first-person locative plural)
fırkateynlerimizde (first-person locative plural)
fırkateyninizde (locative plural second-person)
fırkateynlerinizde (locative plural second-person)
fırkateynlerinde (locative plural third-person)
fırkateynimden (ablative first-person singular)
fırkateynlerimden (ablative first-person singular)
fırkateyninden (ablative second-person singular)
fırkateynlerinden (ablative second-person singular)
fırkateyninden (ablative singular third-person)
fırkateynlerinden (ablative singular third-person)
fırkateynimizden (ablative first-person plural)
fırkateynlerimizden (ablative first-person plural)
fırkateyninizden (ablative plural second-person)
fırkateynlerinizden (ablative plural second-person)
fırkateynlerinden (ablative plural third-person)
fırkateynimin (first-person genitive singular)
fırkateynlerimin (first-person genitive singular)
fırkateyninin (genitive second-person singular)
fırkateynlerinin (genitive second-person singular)
fırkateyninin (genitive singular third-person)
fırkateynlerinin (genitive singular third-person)
fırkateynimizin (first-person genitive plural)
fırkateynlerimizin (first-person genitive plural)
fırkateyninizin (genitive plural second-person)
fırkateynlerinizin (genitive plural second-person)
fırkateynlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فرقتین (fırkateyn).


mayın gemisi

mayın gemisi (definite accusative mayın gemisini, plural mayın gemileri)

mayın gemisini (accusative definite)
mayın gemileri (plural)

mayın (“mine”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns)


kadırga

head

kadırga (definite accusative kadırgayı, plural kadırgalar)

kadırgayı (accusative definite)
kadırgalar (plural)
kadırga (nominative singular)
kadırgalar (nominative plural)
kadırgayı (accusative definite singular)
kadırgaları (accusative definite plural)
kadırgaya (dative singular)
kadırgalara (dative plural)
kadırgada (locative singular)
kadırgalarda (locative plural)
kadırgadan (ablative singular)
kadırgalardan (ablative plural)
kadırganın (genitive singular)
kadırgaların (genitive plural)
kadırgam (first-person nominative singular)
kadırgalarım (first-person nominative singular)
kadırgan (nominative second-person singular)
kadırgaların (nominative second-person singular)
kadırgası (nominative singular third-person)
kadırgaları (nominative singular third-person)
kadırgamız (first-person nominative plural)
kadırgalarımız (first-person nominative plural)
kadırganız (nominative plural second-person)
kadırgalarınız (nominative plural second-person)
kadırgaları (nominative plural third-person)
kadırgamı (accusative definite first-person singular)
kadırgalarımı (accusative definite first-person singular)
kadırganı (accusative definite second-person singular)
kadırgalarını (accusative definite second-person singular)
kadırgasını (accusative definite singular third-person)
kadırgalarını (accusative definite singular third-person)
kadırgamızı (accusative definite first-person plural)
kadırgalarımızı (accusative definite first-person plural)
kadırganızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarınızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarını (accusative definite plural third-person)
kadırgama (dative first-person singular)
kadırgalarıma (dative first-person singular)
kadırgana (dative second-person singular)
kadırgalarına (dative second-person singular)
kadırgasına (dative singular third-person)
kadırgalarına (dative singular third-person)
kadırgamıza (dative first-person plural)
kadırgalarımıza (dative first-person plural)
kadırganıza (dative plural second-person)
kadırgalarınıza (dative plural second-person)
kadırgalarına (dative plural third-person)
kadırgamda (first-person locative singular)
kadırgalarımda (first-person locative singular)
kadırganda (locative second-person singular)
kadırgalarında (locative second-person singular)
kadırgasında (locative singular third-person)
kadırgalarında (locative singular third-person)
kadırgamızda (first-person locative plural)
kadırgalarımızda (first-person locative plural)
kadırganızda (locative plural second-person)
kadırgalarınızda (locative plural second-person)
kadırgalarında (locative plural third-person)
kadırgamdan (ablative first-person singular)
kadırgalarımdan (ablative first-person singular)
kadırgandan (ablative second-person singular)
kadırgalarından (ablative second-person singular)
kadırgasından (ablative singular third-person)
kadırgalarından (ablative singular third-person)
kadırgamızdan (ablative first-person plural)
kadırgalarımızdan (ablative first-person plural)
kadırganızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarınızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarından (ablative plural third-person)
kadırgamın (first-person genitive singular)
kadırgalarımın (first-person genitive singular)
kadırganın (genitive second-person singular)
kadırgalarının (genitive second-person singular)
kadırgasının (genitive singular third-person)
kadırgalarının (genitive singular third-person)
kadırgamızın (first-person genitive plural)
kadırgalarımızın (first-person genitive plural)
kadırganızın (genitive plural second-person)
kadırgalarınızın (genitive plural second-person)
kadırgalarının (genitive plural third-person)
kadırgayım (first-person singular)
kadırgalarım (first-person singular)
kadırgasın (second-person singular)
kadırgalarsın (second-person singular)
kadırga (singular third-person)
kadırgadır (singular third-person)
kadırgalar (singular third-person)
kadırgalardır (singular third-person)
kadırgayız (first-person plural)
kadırgalarız (first-person plural)
kadırgasınız (plural second-person)
kadırgalarsınız (plural second-person)
kadırgalar (plural third-person)
kadırgalardır (plural third-person)

desc

→ Armenian: ղատրղա (ġatrġa), ղատըրղա (ġatərġa)

From Ottoman Turkish قادرغه, from Byzantine Greek κάτεργον (kátergon, “galley; penal labor”), from Ancient Greek κάτεργος (kátergos).

der

Çoban, Gümüşlük'e su almak için uğrayan bir kadırgaya tayfa yazıldı.
The shepherd registered a crew member to a galley who stopped by Gümüşlük to get water.


pruva

head

pruva (definite accusative pruvayı, plural pruvalar)

pruvayı (accusative definite)
pruvalar (plural)
pruva (nominative singular)
pruvalar (nominative plural)
pruvayı (accusative definite singular)
pruvaları (accusative definite plural)
pruvaya (dative singular)
pruvalara (dative plural)
pruvada (locative singular)
pruvalarda (locative plural)
pruvadan (ablative singular)
pruvalardan (ablative plural)
pruvanın (genitive singular)
pruvaların (genitive plural)
pruvam (first-person nominative singular)
pruvalarım (first-person nominative singular)
pruvan (nominative second-person singular)
pruvaların (nominative second-person singular)
pruvası (nominative singular third-person)
pruvaları (nominative singular third-person)
pruvamız (first-person nominative plural)
pruvalarımız (first-person nominative plural)
pruvanız (nominative plural second-person)
pruvalarınız (nominative plural second-person)
pruvaları (nominative plural third-person)
pruvamı (accusative definite first-person singular)
pruvalarımı (accusative definite first-person singular)
pruvanı (accusative definite second-person singular)
pruvalarını (accusative definite second-person singular)
pruvasını (accusative definite singular third-person)
pruvalarını (accusative definite singular third-person)
pruvamızı (accusative definite first-person plural)
pruvalarımızı (accusative definite first-person plural)
pruvanızı (accusative definite plural second-person)
pruvalarınızı (accusative definite plural second-person)
pruvalarını (accusative definite plural third-person)
pruvama (dative first-person singular)
pruvalarıma (dative first-person singular)
pruvana (dative second-person singular)
pruvalarına (dative second-person singular)
pruvasına (dative singular third-person)
pruvalarına (dative singular third-person)
pruvamıza (dative first-person plural)
pruvalarımıza (dative first-person plural)
pruvanıza (dative plural second-person)
pruvalarınıza (dative plural second-person)
pruvalarına (dative plural third-person)
pruvamda (first-person locative singular)
pruvalarımda (first-person locative singular)
pruvanda (locative second-person singular)
pruvalarında (locative second-person singular)
pruvasında (locative singular third-person)
pruvalarında (locative singular third-person)
pruvamızda (first-person locative plural)
pruvalarımızda (first-person locative plural)
pruvanızda (locative plural second-person)
pruvalarınızda (locative plural second-person)
pruvalarında (locative plural third-person)
pruvamdan (ablative first-person singular)
pruvalarımdan (ablative first-person singular)
pruvandan (ablative second-person singular)
pruvalarından (ablative second-person singular)
pruvasından (ablative singular third-person)
pruvalarından (ablative singular third-person)
pruvamızdan (ablative first-person plural)
pruvalarımızdan (ablative first-person plural)
pruvanızdan (ablative plural second-person)
pruvalarınızdan (ablative plural second-person)
pruvalarından (ablative plural third-person)
pruvamın (first-person genitive singular)
pruvalarımın (first-person genitive singular)
pruvanın (genitive second-person singular)
pruvalarının (genitive second-person singular)
pruvasının (genitive singular third-person)
pruvalarının (genitive singular third-person)
pruvamızın (first-person genitive plural)
pruvalarımızın (first-person genitive plural)
pruvanızın (genitive plural second-person)
pruvalarınızın (genitive plural second-person)
pruvalarının (genitive plural third-person)


denizaltı

denizaltı (definite accusative denizaltıyı, plural denizaltılar)

denizaltıyı (accusative definite)
denizaltılar (plural)
denizaltı (nominative singular)
denizaltılar (nominative plural)
denizaltıyı (accusative definite singular)
denizaltıları (accusative definite plural)
denizaltıya (dative singular)
denizaltılara (dative plural)
denizaltıda (locative singular)
denizaltılarda (locative plural)
denizaltıdan (ablative singular)
denizaltılardan (ablative plural)
denizaltının (genitive singular)
denizaltıların (genitive plural)
denizaltım (first-person nominative singular)
denizaltılarım (first-person nominative singular)
denizaltın (nominative second-person singular)
denizaltıların (nominative second-person singular)
denizaltısı (nominative singular third-person)
denizaltıları (nominative singular third-person)
denizaltımız (first-person nominative plural)
denizaltılarımız (first-person nominative plural)
denizaltınız (nominative plural second-person)
denizaltılarınız (nominative plural second-person)
denizaltıları (nominative plural third-person)
denizaltımı (accusative definite first-person singular)
denizaltılarımı (accusative definite first-person singular)
denizaltını (accusative definite second-person singular)
denizaltılarını (accusative definite second-person singular)
denizaltısını (accusative definite singular third-person)
denizaltılarını (accusative definite singular third-person)
denizaltımızı (accusative definite first-person plural)
denizaltılarımızı (accusative definite first-person plural)
denizaltınızı (accusative definite plural second-person)
denizaltılarınızı (accusative definite plural second-person)
denizaltılarını (accusative definite plural third-person)
denizaltıma (dative first-person singular)
denizaltılarıma (dative first-person singular)
denizaltına (dative second-person singular)
denizaltılarına (dative second-person singular)
denizaltısına (dative singular third-person)
denizaltılarına (dative singular third-person)
denizaltımıza (dative first-person plural)
denizaltılarımıza (dative first-person plural)
denizaltınıza (dative plural second-person)
denizaltılarınıza (dative plural second-person)
denizaltılarına (dative plural third-person)
denizaltımda (first-person locative singular)
denizaltılarımda (first-person locative singular)
denizaltında (locative second-person singular)
denizaltılarında (locative second-person singular)
denizaltısında (locative singular third-person)
denizaltılarında (locative singular third-person)
denizaltımızda (first-person locative plural)
denizaltılarımızda (first-person locative plural)
denizaltınızda (locative plural second-person)
denizaltılarınızda (locative plural second-person)
denizaltılarında (locative plural third-person)
denizaltımdan (ablative first-person singular)
denizaltılarımdan (ablative first-person singular)
denizaltından (ablative second-person singular)
denizaltılarından (ablative second-person singular)
denizaltısından (ablative singular third-person)
denizaltılarından (ablative singular third-person)
denizaltımızdan (ablative first-person plural)
denizaltılarımızdan (ablative first-person plural)
denizaltınızdan (ablative plural second-person)
denizaltılarınızdan (ablative plural second-person)
denizaltılarından (ablative plural third-person)
denizaltımın (first-person genitive singular)
denizaltılarımın (first-person genitive singular)
denizaltının (genitive second-person singular)
denizaltılarının (genitive second-person singular)
denizaltısının (genitive singular third-person)
denizaltılarının (genitive singular third-person)
denizaltımızın (first-person genitive plural)
denizaltılarımızın (first-person genitive plural)
denizaltınızın (genitive plural second-person)
denizaltılarınızın (genitive plural second-person)
denizaltılarının (genitive plural third-person)

Calque of French sous-marin, from Turkish deniz (“sea”) + alt (“under”) + -ı (suffix used with compound nouns).


filika

head

filika (definite accusative filikayı, plural filikalar)

filikayı (accusative definite)
filikalar (plural)
filika (nominative singular)
filikalar (nominative plural)
filikayı (accusative definite singular)
filikaları (accusative definite plural)
filikaya (dative singular)
filikalara (dative plural)
filikada (locative singular)
filikalarda (locative plural)
filikadan (ablative singular)
filikalardan (ablative plural)
filikanın (genitive singular)
filikaların (genitive plural)
filikam (first-person nominative singular)
filikalarım (first-person nominative singular)
filikan (nominative second-person singular)
filikaların (nominative second-person singular)
filikası (nominative singular third-person)
filikaları (nominative singular third-person)
filikamız (first-person nominative plural)
filikalarımız (first-person nominative plural)
filikanız (nominative plural second-person)
filikalarınız (nominative plural second-person)
filikaları (nominative plural third-person)
filikamı (accusative definite first-person singular)
filikalarımı (accusative definite first-person singular)
filikanı (accusative definite second-person singular)
filikalarını (accusative definite second-person singular)
filikasını (accusative definite singular third-person)
filikalarını (accusative definite singular third-person)
filikamızı (accusative definite first-person plural)
filikalarımızı (accusative definite first-person plural)
filikanızı (accusative definite plural second-person)
filikalarınızı (accusative definite plural second-person)
filikalarını (accusative definite plural third-person)
filikama (dative first-person singular)
filikalarıma (dative first-person singular)
filikana (dative second-person singular)
filikalarına (dative second-person singular)
filikasına (dative singular third-person)
filikalarına (dative singular third-person)
filikamıza (dative first-person plural)
filikalarımıza (dative first-person plural)
filikanıza (dative plural second-person)
filikalarınıza (dative plural second-person)
filikalarına (dative plural third-person)
filikamda (first-person locative singular)
filikalarımda (first-person locative singular)
filikanda (locative second-person singular)
filikalarında (locative second-person singular)
filikasında (locative singular third-person)
filikalarında (locative singular third-person)
filikamızda (first-person locative plural)
filikalarımızda (first-person locative plural)
filikanızda (locative plural second-person)
filikalarınızda (locative plural second-person)
filikalarında (locative plural third-person)
filikamdan (ablative first-person singular)
filikalarımdan (ablative first-person singular)
filikandan (ablative second-person singular)
filikalarından (ablative second-person singular)
filikasından (ablative singular third-person)
filikalarından (ablative singular third-person)
filikamızdan (ablative first-person plural)
filikalarımızdan (ablative first-person plural)
filikanızdan (ablative plural second-person)
filikalarınızdan (ablative plural second-person)
filikalarından (ablative plural third-person)
filikamın (first-person genitive singular)
filikalarımın (first-person genitive singular)
filikanın (genitive second-person singular)
filikalarının (genitive second-person singular)
filikasının (genitive singular third-person)
filikalarının (genitive singular third-person)
filikamızın (first-person genitive plural)
filikalarımızın (first-person genitive plural)
filikanızın (genitive plural second-person)
filikalarınızın (genitive plural second-person)
filikalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فلوقه (fıluka, fılıka, füluka, filuka), فولوقه (fuluka), فلكه, فلیكه (filika), from Arabic فَلُوكَة (falūka), partially via Italian feluca, from Arabic فُلْك (fulk).


güverte

head

güverte (definite accusative güverteyi, plural güverteler)

güverteyi (accusative definite)
güverteler (plural)
güverte (nominative singular)
güverteler (nominative plural)
güverteyi (accusative definite singular)
güverteleri (accusative definite plural)
güverteye (dative singular)
güvertelere (dative plural)
güvertede (locative singular)
güvertelerde (locative plural)
güverteden (ablative singular)
güvertelerden (ablative plural)
güvertenin (genitive singular)
güvertelerin (genitive plural)
güvertem (first-person nominative singular)
güvertelerim (first-person nominative singular)
güverten (nominative second-person singular)
güvertelerin (nominative second-person singular)
güvertesi (nominative singular third-person)
güverteleri (nominative singular third-person)
güvertemiz (first-person nominative plural)
güvertelerimiz (first-person nominative plural)
güverteniz (nominative plural second-person)
güverteleriniz (nominative plural second-person)
güverteleri (nominative plural third-person)
güvertemi (accusative definite first-person singular)
güvertelerimi (accusative definite first-person singular)
güverteni (accusative definite second-person singular)
güvertelerini (accusative definite second-person singular)
güvertesini (accusative definite singular third-person)
güvertelerini (accusative definite singular third-person)
güvertemizi (accusative definite first-person plural)
güvertelerimizi (accusative definite first-person plural)
güvertenizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerinizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerini (accusative definite plural third-person)
güverteme (dative first-person singular)
güvertelerime (dative first-person singular)
güvertene (dative second-person singular)
güvertelerine (dative second-person singular)
güvertesine (dative singular third-person)
güvertelerine (dative singular third-person)
güvertemize (dative first-person plural)
güvertelerimize (dative first-person plural)
güvertenize (dative plural second-person)
güvertelerinize (dative plural second-person)
güvertelerine (dative plural third-person)
güvertemde (first-person locative singular)
güvertelerimde (first-person locative singular)
güvertende (locative second-person singular)
güvertelerinde (locative second-person singular)
güvertesinde (locative singular third-person)
güvertelerinde (locative singular third-person)
güvertemizde (first-person locative plural)
güvertelerimizde (first-person locative plural)
güvertenizde (locative plural second-person)
güvertelerinizde (locative plural second-person)
güvertelerinde (locative plural third-person)
güvertemden (ablative first-person singular)
güvertelerimden (ablative first-person singular)
güvertenden (ablative second-person singular)
güvertelerinden (ablative second-person singular)
güvertesinden (ablative singular third-person)
güvertelerinden (ablative singular third-person)
güvertemizden (ablative first-person plural)
güvertelerimizden (ablative first-person plural)
güvertenizden (ablative plural second-person)
güvertelerinizden (ablative plural second-person)
güvertelerinden (ablative plural third-person)
güvertemin (first-person genitive singular)
güvertelerimin (first-person genitive singular)
güvertenin (genitive second-person singular)
güvertelerinin (genitive second-person singular)
güvertesinin (genitive singular third-person)
güvertelerinin (genitive singular third-person)
güvertemizin (first-person genitive plural)
güvertelerimizin (first-person genitive plural)
güvertenizin (genitive plural second-person)
güvertelerinizin (genitive plural second-person)
güvertelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كوكرته (güğerte, güverte), from Italian coverta.


abramak

abramak (infinitive)
abrayan (imperfective impersonal participle)
abramış (impersonal participle perfective)
abrayacak (impersonal participle prospective)
abradığım (non-prospective participle personal)
abradığın (non-prospective participle personal)
abradığı (non-prospective participle personal)
abradığımız (non-prospective participle personal)
abradığınız (non-prospective participle personal)
abradıkları (non-prospective participle personal)
abrayacağım (participle personal prospective)
abrayacağın (participle personal prospective)
abrayacağı (participle personal prospective)
abrayacağımız (participle personal prospective)
abrayacağınız (participle personal prospective)
abrayacakları (participle personal prospective)
abrama (noun-from-verb)
abrayış (adverbial)
abrayarak
abrarım (aorist first-person indicative present singular)
abrarsın (aorist indicative present second-person singular)
abrar (aorist indicative present singular third-person)
abrarız (aorist first-person indicative plural present)
abrarsınız (aorist indicative plural present second-person)
abrarlar (aorist indicative plural present third-person)
abrıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abrıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abrıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abrıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abrıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abrıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abradım (first-person indicative past perfective singular)
abradın (indicative past perfective second-person singular)
abradı (indicative past perfective singular third-person)
abradık (first-person indicative past perfective plural)
abradınız (indicative past perfective plural second-person)
abradılar (indicative past perfective plural third-person)
abrıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abrıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abrıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abrıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abrıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abrıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
abrayacağım (first-person future indicative singular)
abrayacaksın (future indicative second-person singular)
abrayacak (future indicative singular third-person)
abrayacağız (first-person future indicative plural)
abrayacaksınız (future indicative plural second-person)
abrayacaklar (future indicative plural third-person)
abrayacaktım (definite first-person indicative past-future singular)
abrayacaktın (definite indicative past-future second-person singular)
abrayacaktı (definite indicative past-future singular third-person)
abrayacaktık (definite first-person indicative past-future plural)
abrayacaktınız (definite indicative past-future plural second-person)
abrayacaklardı (definite indicative past-future plural third-person)
abrardım (first-person indefinite indicative past-future singular)
abrardın (indefinite indicative past-future second-person singular)
abrardı (indefinite indicative past-future singular third-person)
abrardık (first-person indefinite indicative past-future plural)
abrardınız (indefinite indicative past-future plural second-person)
abrarlardı (indefinite indicative past-future plural third-person)
abramışım (first-person inferential perfective singular)
abramışsın (inferential perfective second-person singular)
abramış (inferential perfective singular third-person)
abramışız (first-person inferential perfective plural)
abramışsınız (inferential perfective plural second-person)
abramışlar (inferential perfective plural third-person)
abrarmışım (aorist first-person inferential singular)
abrarmışsın (aorist inferential second-person singular)
abrarmış (aorist inferential singular third-person)
abrarmışız (aorist first-person inferential plural)
abrarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abrarmışlar (aorist inferential plural third-person)
abrıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abrıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abrıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abrıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abrıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abrıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
abrasam (conditional first-person singular)
abrasan (conditional second-person singular)
abrasa (conditional singular third-person)
abrasak (conditional first-person plural)
abrasanız (conditional plural second-person)
abrasalar (conditional plural third-person)
abrasaydım (conditional first-person perfective singular)
abrasaydın (conditional perfective second-person singular)
abrasaydı (conditional perfective singular third-person)
abrasaydık (conditional first-person perfective plural)
abrasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abrasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abrayayım (first-person optative singular)
abrayasın (optative second-person singular)
abraya (optative singular third-person)
abrayalım (first-person optative plural)
abrayasınız (optative plural second-person)
abrayalar (optative plural third-person)
abramaktayım (first-person progressive singular)
abramaktasın (progressive second-person singular)
abramakta (progressive singular third-person)
abramaktayız (first-person plural progressive)
abramaktasınız (plural progressive second-person)
abramaktalar (plural progressive third-person)
abramalıyım (first-person necessitative singular)
abramalısın (necessitative second-person singular)
abramalı (necessitative singular third-person)
abramalıyız (first-person necessitative plural)
abramalısınız (necessitative plural second-person)
abramalılar (necessitative plural third-person)
abra (imperative second-person singular)
abrasın (imperative singular third-person)
abrayın (imperative plural second-person)
abrasınlar (imperative plural third-person)
abrar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abrar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abrar mı? (aorist indicative present singular third-person)
abrar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abrar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abrarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abrıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abrıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abrıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abrıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abrıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abrıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abradım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abradın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abradı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abradık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abradınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abradılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abrıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abrıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abrıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abrıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abrıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abrıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abrayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abrayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abrayacak mı? (future indicative singular third-person)
abrayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abrayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abrayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abramış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abramış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abramış mı? (inferential perfective singular third-person)
abramış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abramış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abramışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abrar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abrar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abrar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abrar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abrar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abrarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abrıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abrıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abrıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abrıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abrıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abrıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abrasam mı? (conditional first-person singular)
abrasan mı? (conditional second-person singular)
abrasa mı? (conditional singular third-person)
abrasak mı? (conditional first-person plural)
abrasanız mı? (conditional plural second-person)
abrasalar mı? (conditional plural third-person)
abrasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abrasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abrasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abrasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abrasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abrasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abramakta mıyım? (first-person progressive singular)
abramakta mısın? (progressive second-person singular)
abramakta mı? (progressive singular third-person)
abramakta mıyız? (first-person plural progressive)
abramakta mısınız? (plural progressive second-person)
abramaktalar mı? (plural progressive third-person)
abramalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abramalı mısın? (necessitative second-person singular)
abramalı mı? (necessitative singular third-person)
abramalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abramalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abramalılar mı? (necessitative plural third-person)
abramamak (infinitive negative)
abramayan (imperfective impersonal negative participle)
abramamış (impersonal negative participle perfective)
abramayacak (impersonal negative participle prospective)
abramadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
abramadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
abramadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
abramadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
abramadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
abramadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
abramayacağım (first-person negative participle prospective singular)
abramayacağın (negative participle prospective second-person singular)
abramayacağı (negative participle prospective singular third-person)
abramayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
abramayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
abramayacakları (negative participle plural prospective third-person)
abramama (negative noun-from-verb)
abramayış (adverbial negative)
abramam (aorist first-person indicative present singular)
abramazsın (aorist indicative present second-person singular)
abramaz (aorist indicative present singular third-person)
abramayız (aorist first-person indicative plural present)
abramazsınız (aorist indicative plural present second-person)
abramazlar (aorist indicative plural present third-person)
abramıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
abramıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
abramıyor (imperfective indicative present singular third-person)
abramıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
abramıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
abramıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
abramadım (first-person indicative past perfective singular)
abramadın (indicative past perfective second-person singular)
abramadı (indicative past perfective singular third-person)
abramadık (first-person indicative past perfective plural)
abramadınız (indicative past perfective plural second-person)
abramadılar (indicative past perfective plural third-person)
abramıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
abramıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
abramıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
abramıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
abramıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
abramıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
abramayacağım (first-person future indicative singular)
abramayacaksın (future indicative second-person singular)
abramayacak (future indicative singular third-person)
abramayacağız (first-person future indicative plural)
abramayacaksınız (future indicative plural second-person)
abramayacaklar (future indicative plural third-person)
abramamışım (first-person inferential perfective singular)
abramamışsın (inferential perfective second-person singular)
abramamış (inferential perfective singular third-person)
abramamışız (first-person inferential perfective plural)
abramamışsınız (inferential perfective plural second-person)
abramamışlar (inferential perfective plural third-person)
abramazmışım (aorist first-person inferential singular)
abramazmışsın (aorist inferential second-person singular)
abramazmış (aorist inferential singular third-person)
abramazmışız (aorist first-person inferential plural)
abramazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
abramazmışlar (aorist inferential plural third-person)
abramıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
abramıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
abramıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
abramıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
abramıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
abramıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
abramasam (conditional first-person singular)
abramasan (conditional second-person singular)
abramasa (conditional singular third-person)
abramasak (conditional first-person plural)
abramasanız (conditional plural second-person)
abramasalar (conditional plural third-person)
abramasaydım (conditional first-person perfective singular)
abramasaydın (conditional perfective second-person singular)
abramasaydı (conditional perfective singular third-person)
abramasaydık (conditional first-person perfective plural)
abramasaydınız (conditional perfective plural second-person)
abramasaydılar (conditional perfective plural third-person)
abramayayım (first-person optative singular)
abramayasın (optative second-person singular)
abramaya (optative singular third-person)
abramayalım (first-person optative plural)
abramayasınız (optative plural second-person)
abramayalar (optative plural third-person)
abramamaktayım (first-person progressive singular)
abramamaktasın (progressive second-person singular)
abramamakta (progressive singular third-person)
abramamaktayız (first-person plural progressive)
abramamaktasınız (plural progressive second-person)
abramamaktalar (plural progressive third-person)
abramamalıyım (first-person necessitative singular)
abramamalısın (necessitative second-person singular)
abramamalı (necessitative singular third-person)
abramamalıyız (first-person necessitative plural)
abramamalısınız (necessitative plural second-person)
abramamalılar (necessitative plural third-person)
abrama (imperative second-person singular)
abramasın (imperative singular third-person)
abramayın (imperative plural second-person)
abramasınlar (imperative plural third-person)
abramaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
abramaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
abramaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
abramaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
abramaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
abramazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
abramıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
abramıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
abramıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
abramıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
abramıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
abramıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
abramadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
abramadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
abramadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
abramadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
abramadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
abramadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
abramıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
abramıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
abramıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
abramıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
abramıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
abramıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
abramayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
abramayacak mısın? (future indicative second-person singular)
abramayacak mı? (future indicative singular third-person)
abramayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
abramayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
abramayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
abramamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
abramamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
abramamış mı? (inferential perfective singular third-person)
abramamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
abramamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
abramamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
abramaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
abramaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
abramaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
abramaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
abramaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
abramazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
abramıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
abramıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
abramıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
abramıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
abramıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
abramıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
abramasam mı? (conditional first-person singular)
abramasan mı? (conditional second-person singular)
abramasa mı? (conditional singular third-person)
abramasak mı? (conditional first-person plural)
abramasanız mı? (conditional plural second-person)
abramasalar mı? (conditional plural third-person)
abramasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
abramasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
abramasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
abramasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
abramasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
abramasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
abramamakta mıyım? (first-person progressive singular)
abramamakta mısın? (progressive second-person singular)
abramamakta mı? (progressive singular third-person)
abramamakta mıyız? (first-person plural progressive)
abramamakta mısınız? (plural progressive second-person)
abramamaktalar mı? (plural progressive third-person)
abramamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
abramamalı mısın? (necessitative second-person singular)
abramamalı mı? (necessitative singular third-person)
abramamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
abramamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
abramamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Borrowed from Middle Mongol ᠠᠪᠤᠷᠠᠬᠤ (aburaqu, “to save, rescue, help”). Cognate with Chuvash упра (upra, “to protect, guard”) and Yakut абраа (abraa).


hacim

head

hacim (definite accusative hacmi, plural hacimler)

hacmi (accusative definite)
hacimler (plural)


omuzluk

omuzluk (definite accusative omuzluğu, plural omuzluklar)

omuzluğu (accusative definite)
omuzluklar (plural)
omuzluk (nominative singular)
omuzluklar (nominative plural)
omuzluğu (accusative definite singular)
omuzlukları (accusative definite plural)
omuzluğa (dative singular)
omuzluklara (dative plural)
omuzlukta (locative singular)
omuzluklarda (locative plural)
omuzluktan (ablative singular)
omuzluklardan (ablative plural)
omuzluğun (genitive singular)
omuzlukların (genitive plural)
omuzluğum (first-person nominative singular)
omuzluklarım (first-person nominative singular)
omuzluğun (nominative second-person singular)
omuzlukların (nominative second-person singular)
omuzluğu (nominative singular third-person)
omuzlukları (nominative singular third-person)
omuzluğumuz (first-person nominative plural)
omuzluklarımız (first-person nominative plural)
omuzluğunuz (nominative plural second-person)
omuzluklarınız (nominative plural second-person)
omuzlukları (nominative plural third-person)
omuzluğumu (accusative definite first-person singular)
omuzluklarımı (accusative definite first-person singular)
omuzluğunu (accusative definite second-person singular)
omuzluklarını (accusative definite second-person singular)
omuzluğunu (accusative definite singular third-person)
omuzluklarını (accusative definite singular third-person)
omuzluğumuzu (accusative definite first-person plural)
omuzluklarımızı (accusative definite first-person plural)
omuzluğunuzu (accusative definite plural second-person)
omuzluklarınızı (accusative definite plural second-person)
omuzluklarını (accusative definite plural third-person)
omuzluğuma (dative first-person singular)
omuzluklarıma (dative first-person singular)
omuzluğuna (dative second-person singular)
omuzluklarına (dative second-person singular)
omuzluğuna (dative singular third-person)
omuzluklarına (dative singular third-person)
omuzluğumuza (dative first-person plural)
omuzluklarımıza (dative first-person plural)
omuzluğunuza (dative plural second-person)
omuzluklarınıza (dative plural second-person)
omuzluklarına (dative plural third-person)
omuzluğumda (first-person locative singular)
omuzluklarımda (first-person locative singular)
omuzluğunda (locative second-person singular)
omuzluklarında (locative second-person singular)
omuzluğunda (locative singular third-person)
omuzluklarında (locative singular third-person)
omuzluğumuzda (first-person locative plural)
omuzluklarımızda (first-person locative plural)
omuzluğunuzda (locative plural second-person)
omuzluklarınızda (locative plural second-person)
omuzluklarında (locative plural third-person)
omuzluğumdan (ablative first-person singular)
omuzluklarımdan (ablative first-person singular)
omuzluğundan (ablative second-person singular)
omuzluklarından (ablative second-person singular)
omuzluğundan (ablative singular third-person)
omuzluklarından (ablative singular third-person)
omuzluğumuzdan (ablative first-person plural)
omuzluklarımızdan (ablative first-person plural)
omuzluğunuzdan (ablative plural second-person)
omuzluklarınızdan (ablative plural second-person)
omuzluklarından (ablative plural third-person)
omuzluğumun (first-person genitive singular)
omuzluklarımın (first-person genitive singular)
omuzluğunun (genitive second-person singular)
omuzluklarının (genitive second-person singular)
omuzluğunun (genitive singular third-person)
omuzluklarının (genitive singular third-person)
omuzluğumuzun (first-person genitive plural)
omuzluklarımızın (first-person genitive plural)
omuzluğunuzun (genitive plural second-person)
omuzluklarınızın (genitive plural second-person)
omuzluklarının (genitive plural third-person)
omuzluğum (first-person singular)
omuzluklarım (first-person singular)
omuzluksun (second-person singular)
omuzluklarsın (second-person singular)
omuzluk (singular third-person)
omuzluktur (singular third-person)
omuzluklar (singular third-person)
omuzluklardır (singular third-person)
omuzluğuz (first-person plural)
omuzluklarız (first-person plural)
omuzluksunuz (plural second-person)
omuzluklarsınız (plural second-person)
omuzluklar (plural third-person)
omuzluklardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اوموزلق (omuzluk).
From omuz + -luk.