gelin

gelin (definite accusative gelini, plural gelinler)

gelini (accusative definite)
gelinler (plural)
gelin (nominative singular)
gelinler (nominative plural)
gelini (accusative definite singular)
gelinleri (accusative definite plural)
geline (dative singular)
gelinlere (dative plural)
gelinde (locative singular)
gelinlerde (locative plural)
gelinden (ablative singular)
gelinlerden (ablative plural)
gelinin (genitive singular)
gelinlerin (genitive plural)
gelinim (first-person nominative singular)
gelinlerim (first-person nominative singular)
gelinin (nominative second-person singular)
gelinlerin (nominative second-person singular)
gelini (nominative singular third-person)
gelinleri (nominative singular third-person)
gelinimiz (first-person nominative plural)
gelinlerimiz (first-person nominative plural)
gelininiz (nominative plural second-person)
gelinleriniz (nominative plural second-person)
gelinleri (nominative plural third-person)
gelinimi (accusative definite first-person singular)
gelinlerimi (accusative definite first-person singular)
gelinini (accusative definite second-person singular)
gelinlerini (accusative definite second-person singular)
gelinini (accusative definite singular third-person)
gelinlerini (accusative definite singular third-person)
gelinimizi (accusative definite first-person plural)
gelinlerimizi (accusative definite first-person plural)
gelininizi (accusative definite plural second-person)
gelinlerinizi (accusative definite plural second-person)
gelinlerini (accusative definite plural third-person)
gelinime (dative first-person singular)
gelinlerime (dative first-person singular)
gelinine (dative second-person singular)
gelinlerine (dative second-person singular)
gelinine (dative singular third-person)
gelinlerine (dative singular third-person)
gelinimize (dative first-person plural)
gelinlerimize (dative first-person plural)
gelininize (dative plural second-person)
gelinlerinize (dative plural second-person)
gelinlerine (dative plural third-person)
gelinimde (first-person locative singular)
gelinlerimde (first-person locative singular)
gelininde (locative second-person singular)
gelinlerinde (locative second-person singular)
gelininde (locative singular third-person)
gelinlerinde (locative singular third-person)
gelinimizde (first-person locative plural)
gelinlerimizde (first-person locative plural)
gelininizde (locative plural second-person)
gelinlerinizde (locative plural second-person)
gelinlerinde (locative plural third-person)
gelinimden (ablative first-person singular)
gelinlerimden (ablative first-person singular)
gelininden (ablative second-person singular)
gelinlerinden (ablative second-person singular)
gelininden (ablative singular third-person)
gelinlerinden (ablative singular third-person)
gelinimizden (ablative first-person plural)
gelinlerimizden (ablative first-person plural)
gelininizden (ablative plural second-person)
gelinlerinizden (ablative plural second-person)
gelinlerinden (ablative plural third-person)
gelinimin (first-person genitive singular)
gelinlerimin (first-person genitive singular)
gelininin (genitive second-person singular)
gelinlerinin (genitive second-person singular)
gelininin (genitive singular third-person)
gelinlerinin (genitive singular third-person)
gelinimizin (first-person genitive plural)
gelinlerimizin (first-person genitive plural)
gelininizin (genitive plural second-person)
gelinlerinizin (genitive plural second-person)
gelinlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كلین (gelin, “bride, daughter in law”), from Proto-Turkic *kẹlin (“bride, daughter-in-law”), from Proto-Turkic *kẹl- (“to come”) with the suffix Proto-Turkic *-in (“derives nouns from intransitive verbs”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰠𐰤 (kl²n²), Azerbaijani gəlin, Turkmen gelin, Kazakh келін (kelın), Kyrgyz келин (kelin), Uzbek kelin.

inh

gelin altın taht getirmiş, çıkmış kendisi oturmuş

gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz

A woman who has joined a family through marriage; a daughter-in-law, sister-in-law or niece-in-law etc. depending on the speaker's perspective.


büyük baba

head

büyük baba (definite accusative büyük babayı, plural büyük babalar)

büyük babayı (accusative definite)
büyük babalar (plural)
büyük baba (nominative singular)
büyük babalar (nominative plural)
büyük babayı (accusative definite singular)
büyük babaları (accusative definite plural)
büyük babaya (dative singular)
büyük babalara (dative plural)
büyük babada (locative singular)
büyük babalarda (locative plural)
büyük babadan (ablative singular)
büyük babalardan (ablative plural)
büyük babanın (genitive singular)
büyük babaların (genitive plural)
büyük babam (first-person nominative singular)
büyük babalarım (first-person nominative singular)
büyük baban (nominative second-person singular)
büyük babaların (nominative second-person singular)
büyük babası (nominative singular third-person)
büyük babaları (nominative singular third-person)
büyük babamız (first-person nominative plural)
büyük babalarımız (first-person nominative plural)
büyük babanız (nominative plural second-person)
büyük babalarınız (nominative plural second-person)
büyük babaları (nominative plural third-person)
büyük babamı (accusative definite first-person singular)
büyük babalarımı (accusative definite first-person singular)
büyük babanı (accusative definite second-person singular)
büyük babalarını (accusative definite second-person singular)
büyük babasını (accusative definite singular third-person)
büyük babalarını (accusative definite singular third-person)
büyük babamızı (accusative definite first-person plural)
büyük babalarımızı (accusative definite first-person plural)
büyük babanızı (accusative definite plural second-person)
büyük babalarınızı (accusative definite plural second-person)
büyük babalarını (accusative definite plural third-person)
büyük babama (dative first-person singular)
büyük babalarıma (dative first-person singular)
büyük babana (dative second-person singular)
büyük babalarına (dative second-person singular)
büyük babasına (dative singular third-person)
büyük babalarına (dative singular third-person)
büyük babamıza (dative first-person plural)
büyük babalarımıza (dative first-person plural)
büyük babanıza (dative plural second-person)
büyük babalarınıza (dative plural second-person)
büyük babalarına (dative plural third-person)
büyük babamda (first-person locative singular)
büyük babalarımda (first-person locative singular)
büyük babanda (locative second-person singular)
büyük babalarında (locative second-person singular)
büyük babasında (locative singular third-person)
büyük babalarında (locative singular third-person)
büyük babamızda (first-person locative plural)
büyük babalarımızda (first-person locative plural)
büyük babanızda (locative plural second-person)
büyük babalarınızda (locative plural second-person)
büyük babalarında (locative plural third-person)
büyük babamdan (ablative first-person singular)
büyük babalarımdan (ablative first-person singular)
büyük babandan (ablative second-person singular)
büyük babalarından (ablative second-person singular)
büyük babasından (ablative singular third-person)
büyük babalarından (ablative singular third-person)
büyük babamızdan (ablative first-person plural)
büyük babalarımızdan (ablative first-person plural)
büyük babanızdan (ablative plural second-person)
büyük babalarınızdan (ablative plural second-person)
büyük babalarından (ablative plural third-person)
büyük babamın (first-person genitive singular)
büyük babalarımın (first-person genitive singular)
büyük babanın (genitive second-person singular)
büyük babalarının (genitive second-person singular)
büyük babasının (genitive singular third-person)
büyük babalarının (genitive singular third-person)
büyük babamızın (first-person genitive plural)
büyük babalarımızın (first-person genitive plural)
büyük babanızın (genitive plural second-person)
büyük babalarınızın (genitive plural second-person)
büyük babalarının (genitive plural third-person)
büyük babayım (first-person singular)
büyük babalarım (first-person singular)
büyük babasın (second-person singular)
büyük babalarsın (second-person singular)
büyük baba (singular third-person)
büyük babadır (singular third-person)
büyük babalar (singular third-person)
büyük babalardır (singular third-person)
büyük babayız (first-person plural)
büyük babalarız (first-person plural)
büyük babasınız (plural second-person)
büyük babalarsınız (plural second-person)
büyük babalar (plural third-person)
büyük babalardır (plural third-person)


baldız

baldız (definite accusative baldızı, plural baldızlar)

baldızı (accusative definite)
baldızlar (plural)
baldız (nominative singular)
baldızlar (nominative plural)
baldızı (accusative definite singular)
baldızları (accusative definite plural)
baldıza (dative singular)
baldızlara (dative plural)
baldızda (locative singular)
baldızlarda (locative plural)
baldızdan (ablative singular)
baldızlardan (ablative plural)
baldızın (genitive singular)
baldızların (genitive plural)
baldızım (first-person nominative singular)
baldızlarım (first-person nominative singular)
baldızın (nominative second-person singular)
baldızların (nominative second-person singular)
baldızı (nominative singular third-person)
baldızları (nominative singular third-person)
baldızımız (first-person nominative plural)
baldızlarımız (first-person nominative plural)
baldızınız (nominative plural second-person)
baldızlarınız (nominative plural second-person)
baldızları (nominative plural third-person)
baldızımı (accusative definite first-person singular)
baldızlarımı (accusative definite first-person singular)
baldızını (accusative definite second-person singular)
baldızlarını (accusative definite second-person singular)
baldızını (accusative definite singular third-person)
baldızlarını (accusative definite singular third-person)
baldızımızı (accusative definite first-person plural)
baldızlarımızı (accusative definite first-person plural)
baldızınızı (accusative definite plural second-person)
baldızlarınızı (accusative definite plural second-person)
baldızlarını (accusative definite plural third-person)
baldızıma (dative first-person singular)
baldızlarıma (dative first-person singular)
baldızına (dative second-person singular)
baldızlarına (dative second-person singular)
baldızına (dative singular third-person)
baldızlarına (dative singular third-person)
baldızımıza (dative first-person plural)
baldızlarımıza (dative first-person plural)
baldızınıza (dative plural second-person)
baldızlarınıza (dative plural second-person)
baldızlarına (dative plural third-person)
baldızımda (first-person locative singular)
baldızlarımda (first-person locative singular)
baldızında (locative second-person singular)
baldızlarında (locative second-person singular)
baldızında (locative singular third-person)
baldızlarında (locative singular third-person)
baldızımızda (first-person locative plural)
baldızlarımızda (first-person locative plural)
baldızınızda (locative plural second-person)
baldızlarınızda (locative plural second-person)
baldızlarında (locative plural third-person)
baldızımdan (ablative first-person singular)
baldızlarımdan (ablative first-person singular)
baldızından (ablative second-person singular)
baldızlarından (ablative second-person singular)
baldızından (ablative singular third-person)
baldızlarından (ablative singular third-person)
baldızımızdan (ablative first-person plural)
baldızlarımızdan (ablative first-person plural)
baldızınızdan (ablative plural second-person)
baldızlarınızdan (ablative plural second-person)
baldızlarından (ablative plural third-person)
baldızımın (first-person genitive singular)
baldızlarımın (first-person genitive singular)
baldızının (genitive second-person singular)
baldızlarının (genitive second-person singular)
baldızının (genitive singular third-person)
baldızlarının (genitive singular third-person)
baldızımızın (first-person genitive plural)
baldızlarımızın (first-person genitive plural)
baldızınızın (genitive plural second-person)
baldızlarınızın (genitive plural second-person)
baldızlarının (genitive plural third-person)
baldızım (first-person singular)
baldızlarım (first-person singular)
baldızsın (second-person singular)
baldızlarsın (second-person singular)
baldız (singular third-person)
baldızdır (singular third-person)
baldızlar (singular third-person)
baldızlardır (singular third-person)
baldızız (first-person plural)
baldızlarız (first-person plural)
baldızsınız (plural second-person)
baldızlarsınız (plural second-person)
baldızlar (plural third-person)
baldızlardır (plural third-person)

Cognate with Old Turkic [script needed] (baltïz), from Proto-Turkic *bāldïŕ.


çiçe

çiçe (definite accusative çiçeyi, plural çiçeler)

çiçeyi (accusative definite)
çiçeler (plural)
çiçe (nominative singular)
çiçeler (nominative plural)
çiçeyi (accusative definite singular)
çiçeleri (accusative definite plural)
çiçeye (dative singular)
çiçelere (dative plural)
çiçede (locative singular)
çiçelerde (locative plural)
çiçeden (ablative singular)
çiçelerden (ablative plural)
çiçenin (genitive singular)
çiçelerin (genitive plural)
çiçem (first-person nominative singular)
çiçelerim (first-person nominative singular)
çiçen (nominative second-person singular)
çiçelerin (nominative second-person singular)
çiçesi (nominative singular third-person)
çiçeleri (nominative singular third-person)
çiçemiz (first-person nominative plural)
çiçelerimiz (first-person nominative plural)
çiçeniz (nominative plural second-person)
çiçeleriniz (nominative plural second-person)
çiçeleri (nominative plural third-person)
çiçemi (accusative definite first-person singular)
çiçelerimi (accusative definite first-person singular)
çiçeni (accusative definite second-person singular)
çiçelerini (accusative definite second-person singular)
çiçesini (accusative definite singular third-person)
çiçelerini (accusative definite singular third-person)
çiçemizi (accusative definite first-person plural)
çiçelerimizi (accusative definite first-person plural)
çiçenizi (accusative definite plural second-person)
çiçelerinizi (accusative definite plural second-person)
çiçelerini (accusative definite plural third-person)
çiçeme (dative first-person singular)
çiçelerime (dative first-person singular)
çiçene (dative second-person singular)
çiçelerine (dative second-person singular)
çiçesine (dative singular third-person)
çiçelerine (dative singular third-person)
çiçemize (dative first-person plural)
çiçelerimize (dative first-person plural)
çiçenize (dative plural second-person)
çiçelerinize (dative plural second-person)
çiçelerine (dative plural third-person)
çiçemde (first-person locative singular)
çiçelerimde (first-person locative singular)
çiçende (locative second-person singular)
çiçelerinde (locative second-person singular)
çiçesinde (locative singular third-person)
çiçelerinde (locative singular third-person)
çiçemizde (first-person locative plural)
çiçelerimizde (first-person locative plural)
çiçenizde (locative plural second-person)
çiçelerinizde (locative plural second-person)
çiçelerinde (locative plural third-person)
çiçemden (ablative first-person singular)
çiçelerimden (ablative first-person singular)
çiçenden (ablative second-person singular)
çiçelerinden (ablative second-person singular)
çiçesinden (ablative singular third-person)
çiçelerinden (ablative singular third-person)
çiçemizden (ablative first-person plural)
çiçelerimizden (ablative first-person plural)
çiçenizden (ablative plural second-person)
çiçelerinizden (ablative plural second-person)
çiçelerinden (ablative plural third-person)
çiçemin (first-person genitive singular)
çiçelerimin (first-person genitive singular)
çiçenin (genitive second-person singular)
çiçelerinin (genitive second-person singular)
çiçesinin (genitive singular third-person)
çiçelerinin (genitive singular third-person)
çiçemizin (first-person genitive plural)
çiçelerimizin (first-person genitive plural)
çiçenizin (genitive plural second-person)
çiçelerinizin (genitive plural second-person)
çiçelerinin (genitive plural third-person)
çiçeyim (first-person singular)
çiçelerim (first-person singular)
çiçesin (second-person singular)
çiçelersin (second-person singular)
çiçe (singular third-person)
çiçedir (singular third-person)
çiçeler (singular third-person)
çiçelerdir (singular third-person)
çiçeyiz (first-person plural)
çiçeleriz (first-person plural)
çiçesiniz (plural second-person)
çiçelersiniz (plural second-person)
çiçeler (plural third-person)
çiçelerdir (plural third-person)


annelik

annelik (definite accusative anneliği, plural annelikler)

anneliği (accusative definite)
annelikler (plural)
annelik (nominative singular)
annelikler (nominative plural)
anneliği (accusative definite singular)
annelikleri (accusative definite plural)
anneliğe (dative singular)
anneliklere (dative plural)
annelikte (locative singular)
anneliklerde (locative plural)
annelikten (ablative singular)
anneliklerden (ablative plural)
anneliğin (genitive singular)
anneliklerin (genitive plural)


elti

elti (definite accusative eltiyi, plural eltiler)

eltiyi (accusative definite)
eltiler (plural)

From Ottoman Turkish ایلتی (ilti, elti), from Proto-Turkic [Term?].


dedelik

dedelik (definite accusative dedeliği, plural dedelikler)

dedeliği (accusative definite)
dedelikler (plural)
dedelik (nominative singular)
dedelikler (nominative plural)
dedeliği (accusative definite singular)
dedelikleri (accusative definite plural)
dedeliğe (dative singular)
dedeliklere (dative plural)
dedelikte (locative singular)
dedeliklerde (locative plural)
dedelikten (ablative singular)
dedeliklerden (ablative plural)
dedeliğin (genitive singular)
dedeliklerin (genitive plural)

dede (“grandfather”) + -lik (“-hood, -ness”)


alyans

head

alyans (definite accusative alyansı, plural alyanslar)

alyansı (accusative definite)
alyanslar (plural)


Siyamlı ikiz

Siyamlı ikiz (definite accusative Siyamlı ikizi, plural Siyamlı ikizler)

Siyamlı ikizi (accusative definite)
Siyamlı ikizler (plural)
Siyamlı ikiz (nominative singular)
Siyamlı ikizler (nominative plural)
Siyamlı ikizi (accusative definite singular)
Siyamlı ikizleri (accusative definite plural)
Siyamlı ikize (dative singular)
Siyamlı ikizlere (dative plural)
Siyamlı ikizde (locative singular)
Siyamlı ikizlerde (locative plural)
Siyamlı ikizden (ablative singular)
Siyamlı ikizlerden (ablative plural)
Siyamlı ikizin (genitive singular)
Siyamlı ikizlerin (genitive plural)
Siyamlı ikizim (first-person nominative singular)
Siyamlı ikizlerim (first-person nominative singular)
Siyamlı ikizin (nominative second-person singular)
Siyamlı ikizlerin (nominative second-person singular)
Siyamlı ikizi (nominative singular third-person)
Siyamlı ikizleri (nominative singular third-person)
Siyamlı ikizimiz (first-person nominative plural)
Siyamlı ikizlerimiz (first-person nominative plural)
Siyamlı ikiziniz (nominative plural second-person)
Siyamlı ikizleriniz (nominative plural second-person)
Siyamlı ikizleri (nominative plural third-person)
Siyamlı ikizimi (accusative definite first-person singular)
Siyamlı ikizlerimi (accusative definite first-person singular)
Siyamlı ikizini (accusative definite second-person singular)
Siyamlı ikizlerini (accusative definite second-person singular)
Siyamlı ikizini (accusative definite singular third-person)
Siyamlı ikizlerini (accusative definite singular third-person)
Siyamlı ikizimizi (accusative definite first-person plural)
Siyamlı ikizlerimizi (accusative definite first-person plural)
Siyamlı ikizinizi (accusative definite plural second-person)
Siyamlı ikizlerinizi (accusative definite plural second-person)
Siyamlı ikizlerini (accusative definite plural third-person)
Siyamlı ikizime (dative first-person singular)
Siyamlı ikizlerime (dative first-person singular)
Siyamlı ikizine (dative second-person singular)
Siyamlı ikizlerine (dative second-person singular)
Siyamlı ikizine (dative singular third-person)
Siyamlı ikizlerine (dative singular third-person)
Siyamlı ikizimize (dative first-person plural)
Siyamlı ikizlerimize (dative first-person plural)
Siyamlı ikizinize (dative plural second-person)
Siyamlı ikizlerinize (dative plural second-person)
Siyamlı ikizlerine (dative plural third-person)
Siyamlı ikizimde (first-person locative singular)
Siyamlı ikizlerimde (first-person locative singular)
Siyamlı ikizinde (locative second-person singular)
Siyamlı ikizlerinde (locative second-person singular)
Siyamlı ikizinde (locative singular third-person)
Siyamlı ikizlerinde (locative singular third-person)
Siyamlı ikizimizde (first-person locative plural)
Siyamlı ikizlerimizde (first-person locative plural)
Siyamlı ikizinizde (locative plural second-person)
Siyamlı ikizlerinizde (locative plural second-person)
Siyamlı ikizlerinde (locative plural third-person)
Siyamlı ikizimden (ablative first-person singular)
Siyamlı ikizlerimden (ablative first-person singular)
Siyamlı ikizinden (ablative second-person singular)
Siyamlı ikizlerinden (ablative second-person singular)
Siyamlı ikizinden (ablative singular third-person)
Siyamlı ikizlerinden (ablative singular third-person)
Siyamlı ikizimizden (ablative first-person plural)
Siyamlı ikizlerimizden (ablative first-person plural)
Siyamlı ikizinizden (ablative plural second-person)
Siyamlı ikizlerinizden (ablative plural second-person)
Siyamlı ikizlerinden (ablative plural third-person)
Siyamlı ikizimin (first-person genitive singular)
Siyamlı ikizlerimin (first-person genitive singular)
Siyamlı ikizinin (genitive second-person singular)
Siyamlı ikizlerinin (genitive second-person singular)
Siyamlı ikizinin (genitive singular third-person)
Siyamlı ikizlerinin (genitive singular third-person)
Siyamlı ikizimizin (first-person genitive plural)
Siyamlı ikizlerimizin (first-person genitive plural)
Siyamlı ikizinizin (genitive plural second-person)
Siyamlı ikizlerinizin (genitive plural second-person)
Siyamlı ikizlerinin (genitive plural third-person)
Siyamlı ikizim (first-person singular)
Siyamlı ikizlerim (first-person singular)
Siyamlı ikizsin (second-person singular)
Siyamlı ikizlersin (second-person singular)
Siyamlı ikiz (singular third-person)
Siyamlı ikizdir (singular third-person)
Siyamlı ikizler (singular third-person)
Siyamlı ikizlerdir (singular third-person)
Siyamlı ikiziz (first-person plural)
Siyamlı ikizleriz (first-person plural)
Siyamlı ikizsiniz (plural second-person)
Siyamlı ikizlersiniz (plural second-person)
Siyamlı ikizler (plural third-person)
Siyamlı ikizlerdir (plural third-person)


yapışık ikiz

yapışık ikiz (definite accusative yapışık ikizi, plural yapışık ikizler)

yapışık ikizi (accusative definite)
yapışık ikizler (plural)
yapışık ikiz (nominative singular)
yapışık ikizler (nominative plural)
yapışık ikizi (accusative definite singular)
yapışık ikizleri (accusative definite plural)
yapışık ikize (dative singular)
yapışık ikizlere (dative plural)
yapışık ikizde (locative singular)
yapışık ikizlerde (locative plural)
yapışık ikizden (ablative singular)
yapışık ikizlerden (ablative plural)
yapışık ikizin (genitive singular)
yapışık ikizlerin (genitive plural)
yapışık ikizim (first-person nominative singular)
yapışık ikizlerim (first-person nominative singular)
yapışık ikizin (nominative second-person singular)
yapışık ikizlerin (nominative second-person singular)
yapışık ikizi (nominative singular third-person)
yapışık ikizleri (nominative singular third-person)
yapışık ikizimiz (first-person nominative plural)
yapışık ikizlerimiz (first-person nominative plural)
yapışık ikiziniz (nominative plural second-person)
yapışık ikizleriniz (nominative plural second-person)
yapışık ikizleri (nominative plural third-person)
yapışık ikizimi (accusative definite first-person singular)
yapışık ikizlerimi (accusative definite first-person singular)
yapışık ikizini (accusative definite second-person singular)
yapışık ikizlerini (accusative definite second-person singular)
yapışık ikizini (accusative definite singular third-person)
yapışık ikizlerini (accusative definite singular third-person)
yapışık ikizimizi (accusative definite first-person plural)
yapışık ikizlerimizi (accusative definite first-person plural)
yapışık ikizinizi (accusative definite plural second-person)
yapışık ikizlerinizi (accusative definite plural second-person)
yapışık ikizlerini (accusative definite plural third-person)
yapışık ikizime (dative first-person singular)
yapışık ikizlerime (dative first-person singular)
yapışık ikizine (dative second-person singular)
yapışık ikizlerine (dative second-person singular)
yapışık ikizine (dative singular third-person)
yapışık ikizlerine (dative singular third-person)
yapışık ikizimize (dative first-person plural)
yapışık ikizlerimize (dative first-person plural)
yapışık ikizinize (dative plural second-person)
yapışık ikizlerinize (dative plural second-person)
yapışık ikizlerine (dative plural third-person)
yapışık ikizimde (first-person locative singular)
yapışık ikizlerimde (first-person locative singular)
yapışık ikizinde (locative second-person singular)
yapışık ikizlerinde (locative second-person singular)
yapışık ikizinde (locative singular third-person)
yapışık ikizlerinde (locative singular third-person)
yapışık ikizimizde (first-person locative plural)
yapışık ikizlerimizde (first-person locative plural)
yapışık ikizinizde (locative plural second-person)
yapışık ikizlerinizde (locative plural second-person)
yapışık ikizlerinde (locative plural third-person)
yapışık ikizimden (ablative first-person singular)
yapışık ikizlerimden (ablative first-person singular)
yapışık ikizinden (ablative second-person singular)
yapışık ikizlerinden (ablative second-person singular)
yapışık ikizinden (ablative singular third-person)
yapışık ikizlerinden (ablative singular third-person)
yapışık ikizimizden (ablative first-person plural)
yapışık ikizlerimizden (ablative first-person plural)
yapışık ikizinizden (ablative plural second-person)
yapışık ikizlerinizden (ablative plural second-person)
yapışık ikizlerinden (ablative plural third-person)
yapışık ikizimin (first-person genitive singular)
yapışık ikizlerimin (first-person genitive singular)
yapışık ikizinin (genitive second-person singular)
yapışık ikizlerinin (genitive second-person singular)
yapışık ikizinin (genitive singular third-person)
yapışık ikizlerinin (genitive singular third-person)
yapışık ikizimizin (first-person genitive plural)
yapışık ikizlerimizin (first-person genitive plural)
yapışık ikizinizin (genitive plural second-person)
yapışık ikizlerinizin (genitive plural second-person)
yapışık ikizlerinin (genitive plural third-person)
yapışık ikizim (first-person singular)
yapışık ikizlerim (first-person singular)
yapışık ikizsin (second-person singular)
yapışık ikizlersin (second-person singular)
yapışık ikiz (singular third-person)
yapışık ikizdir (singular third-person)
yapışık ikizler (singular third-person)
yapışık ikizlerdir (singular third-person)
yapışık ikiziz (first-person plural)
yapışık ikizleriz (first-person plural)
yapışık ikizsiniz (plural second-person)
yapışık ikizlersiniz (plural second-person)
yapışık ikizler (plural third-person)
yapışık ikizlerdir (plural third-person)


yeğen

yeğen (nominative singular)
yeğenler (nominative plural)
yeğeni (accusative definite singular)
yeğenleri (accusative definite plural)
yeğene (dative singular)
yeğenlere (dative plural)
yeğende (locative singular)
yeğenlerde (locative plural)
yeğenden (ablative singular)
yeğenlerden (ablative plural)
yeğenin (genitive singular)
yeğenlerin (genitive plural)
yeğenim (first-person nominative singular)
yeğenlerim (first-person nominative singular)
yeğenin (nominative second-person singular)
yeğenlerin (nominative second-person singular)
yeğeni (nominative singular third-person)
yeğenleri (nominative singular third-person)
yeğenimiz (first-person nominative plural)
yeğenlerimiz (first-person nominative plural)
yeğeniniz (nominative plural second-person)
yeğenleriniz (nominative plural second-person)
yeğenleri (nominative plural third-person)
yeğenimi (accusative definite first-person singular)
yeğenlerimi (accusative definite first-person singular)
yeğenini (accusative definite second-person singular)
yeğenlerini (accusative definite second-person singular)
yeğenini (accusative definite singular third-person)
yeğenlerini (accusative definite singular third-person)
yeğenimizi (accusative definite first-person plural)
yeğenlerimizi (accusative definite first-person plural)
yeğeninizi (accusative definite plural second-person)
yeğenlerinizi (accusative definite plural second-person)
yeğenlerini (accusative definite plural third-person)
yeğenime (dative first-person singular)
yeğenlerime (dative first-person singular)
yeğenine (dative second-person singular)
yeğenlerine (dative second-person singular)
yeğenine (dative singular third-person)
yeğenlerine (dative singular third-person)
yeğenimize (dative first-person plural)
yeğenlerimize (dative first-person plural)
yeğeninize (dative plural second-person)
yeğenlerinize (dative plural second-person)
yeğenlerine (dative plural third-person)
yeğenimde (first-person locative singular)
yeğenlerimde (first-person locative singular)
yeğeninde (locative second-person singular)
yeğenlerinde (locative second-person singular)
yeğeninde (locative singular third-person)
yeğenlerinde (locative singular third-person)
yeğenimizde (first-person locative plural)
yeğenlerimizde (first-person locative plural)
yeğeninizde (locative plural second-person)
yeğenlerinizde (locative plural second-person)
yeğenlerinde (locative plural third-person)
yeğenimden (ablative first-person singular)
yeğenlerimden (ablative first-person singular)
yeğeninden (ablative second-person singular)
yeğenlerinden (ablative second-person singular)
yeğeninden (ablative singular third-person)
yeğenlerinden (ablative singular third-person)
yeğenimizden (ablative first-person plural)
yeğenlerimizden (ablative first-person plural)
yeğeninizden (ablative plural second-person)
yeğenlerinizden (ablative plural second-person)
yeğenlerinden (ablative plural third-person)
yeğenimin (first-person genitive singular)
yeğenlerimin (first-person genitive singular)
yeğeninin (genitive second-person singular)
yeğenlerinin (genitive second-person singular)
yeğeninin (genitive singular third-person)
yeğenlerinin (genitive singular third-person)
yeğenimizin (first-person genitive plural)
yeğenlerimizin (first-person genitive plural)
yeğeninizin (genitive plural second-person)
yeğenlerinizin (genitive plural second-person)
yeğenlerinin (genitive plural third-person)
yeğenim (first-person singular)
yeğenlerim (first-person singular)
yeğensin (second-person singular)
yeğenlersin (second-person singular)
yeğen (singular third-person)
yeğendir (singular third-person)
yeğenler (singular third-person)
yeğenlerdir (singular third-person)
yeğeniz (first-person plural)
yeğenleriz (first-person plural)
yeğensiniz (plural second-person)
yeğenlersiniz (plural second-person)
yeğenler (plural third-person)
yeğenlerdir (plural third-person)


kociş

kociş (definite accusative kocişi, plural kocişler)

kocişi (accusative definite)
kocişler (plural)

From koca (“husband”) + -iş (suffix creating terms of endearment).


dadaş

head

dadaş (definite accusative dadaşi, plural dadaşlar)

dadaşi (accusative definite)
dadaşlar (plural)
dadaş (nominative singular)
dadaşler (nominative plural)
dadaşi (accusative definite singular)
dadaşleri (accusative definite plural)
dadaşe (dative singular)
dadaşlere (dative plural)
dadaşte (locative singular)
dadaşlerde (locative plural)
dadaşten (ablative singular)
dadaşlerden (ablative plural)
dadaşin (genitive singular)
dadaşlerin (genitive plural)
dadaşim (first-person nominative singular)
dadaşlerim (first-person nominative singular)
dadaşin (nominative second-person singular)
dadaşlerin (nominative second-person singular)
dadaşi (nominative singular third-person)
dadaşleri (nominative singular third-person)
dadaşimiz (first-person nominative plural)
dadaşlerimiz (first-person nominative plural)
dadaşiniz (nominative plural second-person)
dadaşleriniz (nominative plural second-person)
dadaşleri (nominative plural third-person)
dadaşimi (accusative definite first-person singular)
dadaşlerimi (accusative definite first-person singular)
dadaşini (accusative definite second-person singular)
dadaşlerini (accusative definite second-person singular)
dadaşini (accusative definite singular third-person)
dadaşlerini (accusative definite singular third-person)
dadaşimizi (accusative definite first-person plural)
dadaşlerimizi (accusative definite first-person plural)
dadaşinizi (accusative definite plural second-person)
dadaşlerinizi (accusative definite plural second-person)
dadaşlerini (accusative definite plural third-person)
dadaşime (dative first-person singular)
dadaşlerime (dative first-person singular)
dadaşine (dative second-person singular)
dadaşlerine (dative second-person singular)
dadaşine (dative singular third-person)
dadaşlerine (dative singular third-person)
dadaşimize (dative first-person plural)
dadaşlerimize (dative first-person plural)
dadaşinize (dative plural second-person)
dadaşlerinize (dative plural second-person)
dadaşlerine (dative plural third-person)
dadaşimde (first-person locative singular)
dadaşlerimde (first-person locative singular)
dadaşinde (locative second-person singular)
dadaşlerinde (locative second-person singular)
dadaşinde (locative singular third-person)
dadaşlerinde (locative singular third-person)
dadaşimizde (first-person locative plural)
dadaşlerimizde (first-person locative plural)
dadaşinizde (locative plural second-person)
dadaşlerinizde (locative plural second-person)
dadaşlerinde (locative plural third-person)
dadaşimden (ablative first-person singular)
dadaşlerimden (ablative first-person singular)
dadaşinden (ablative second-person singular)
dadaşlerinden (ablative second-person singular)
dadaşinden (ablative singular third-person)
dadaşlerinden (ablative singular third-person)
dadaşimizden (ablative first-person plural)
dadaşlerimizden (ablative first-person plural)
dadaşinizden (ablative plural second-person)
dadaşlerinizden (ablative plural second-person)
dadaşlerinden (ablative plural third-person)
dadaşimin (first-person genitive singular)
dadaşlerimin (first-person genitive singular)
dadaşinin (genitive second-person singular)
dadaşlerinin (genitive second-person singular)
dadaşinin (genitive singular third-person)
dadaşlerinin (genitive singular third-person)
dadaşimizin (first-person genitive plural)
dadaşlerimizin (first-person genitive plural)
dadaşinizin (genitive plural second-person)
dadaşlerinizin (genitive plural second-person)
dadaşlerinin (genitive plural third-person)
dadaşim (first-person singular)
dadaşlerim (first-person singular)
dadaşsin (second-person singular)
dadaşlersin (second-person singular)
dadaş (singular third-person)
dadaştir (singular third-person)
dadaşler (singular third-person)
dadaşlerdir (singular third-person)
dadaşiz (first-person plural)
dadaşleriz (first-person plural)
dadaşsiniz (plural second-person)
dadaşlersiniz (plural second-person)
dadaşler (plural third-person)
dadaşlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish داداش (dadaš), from Old Anatolian Turkish قردآش (qardaš).


kayınço

kayınço (definite accusative kayınçoyu, plural kayınçolar)

kayınçoyu (accusative definite)
kayınçolar (plural)


balayı

balayı (definite accusative balayını, plural balayları)

balayını (accusative definite)
balayları (plural)
balayı (nominative singular)
balayları (nominative plural)
balayını (accusative definite singular)
balaylarını (accusative definite plural)
balayına (dative singular)
balaylarına (dative plural)
balayında (locative singular)
balaylarında (locative plural)
balayından (ablative singular)
balaylarından (ablative plural)
balayının (genitive singular)
balaylarının (genitive plural)

From bal (“honey”) + ay (“moon”) + -ı (possessive suffix), a calque of French lune de miel.


baş göz olmak

head

baş göz olmak (third-person singular simple present baş göz olur)

baş göz olur (present singular third-person)
baş göz olmak (infinitive)
baş göz olan (imperfective impersonal participle)
baş göz olmuş (impersonal participle perfective)
baş göz olacak (impersonal participle prospective)
baş göz olduğum (non-prospective participle personal)
baş göz olduğun (non-prospective participle personal)
baş göz olduğu (non-prospective participle personal)
baş göz olduğumuz (non-prospective participle personal)
baş göz olduğunuz (non-prospective participle personal)
baş göz oldukları (non-prospective participle personal)
baş göz olacağım (participle personal prospective)
baş göz olacağın (participle personal prospective)
baş göz olacağı (participle personal prospective)
baş göz olacağımız (participle personal prospective)
baş göz olacağınız (participle personal prospective)
baş göz olacakları (participle personal prospective)
baş göz olma (noun-from-verb)
baş göz oluş (adverbial)
baş göz olurum (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olursun (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olur (aorist indicative present singular third-person)
baş göz oluruz (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olurlar (aorist indicative plural present third-person)
baş göz oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz oldum (first-person indicative past perfective singular)
baş göz oldun (indicative past perfective second-person singular)
baş göz oldu (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olduk (first-person indicative past perfective plural)
baş göz oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
baş göz oldular (indicative past perfective plural third-person)
baş göz oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or baş göz oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olacağım (first-person future indicative singular)
baş göz olacaksın (future indicative second-person singular)
baş göz olacak (future indicative singular third-person)
baş göz olacağız (first-person future indicative plural)
baş göz olacaksınız (future indicative plural second-person)
baş göz olacaklar (future indicative plural third-person)
baş göz olmuşum (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmuş (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
baş göz olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
baş göz olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
baş göz olurmuş (aorist inferential singular third-person)
baş göz olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
baş göz olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
baş göz olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or baş göz olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
baş göz oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baş göz oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baş göz oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baş göz oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baş göz oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baş göz oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olsam (conditional first-person singular)
baş göz olsan (conditional second-person singular)
baş göz olsa (conditional singular third-person)
baş göz olsak (conditional first-person plural)
baş göz olsanız (conditional plural second-person)
baş göz olsalar (conditional plural third-person)
baş göz olsaydım (conditional first-person perfective singular)
baş göz olsaydın (conditional perfective second-person singular)
baş göz olsaydı (conditional perfective singular third-person)
baş göz olsaydık (conditional first-person perfective plural)
baş göz olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
baş göz olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
baş göz olayım (first-person optative singular)
baş göz olasın (optative second-person singular)
baş göz ola (optative singular third-person)
baş göz olalım (first-person optative plural)
baş göz olasınız (optative plural second-person)
baş göz olalar (optative plural third-person)
baş göz olmaktayım (first-person progressive singular)
baş göz olmaktasın (progressive second-person singular)
baş göz olmakta (progressive singular third-person)
baş göz olmaktayız (first-person plural progressive)
baş göz olmaktasınız (plural progressive second-person)
baş göz olmaktalar (plural progressive third-person)
baş göz olmalıyım (first-person necessitative singular)
baş göz olmalısın (necessitative second-person singular)
baş göz olmalı (necessitative singular third-person)
baş göz olmalıyız (first-person necessitative plural)
baş göz olmalısınız (necessitative plural second-person)
baş göz olmalılar (necessitative plural third-person)
baş göz ol (imperative second-person singular)
baş göz olsun (imperative singular third-person)
baş göz olun (imperative plural second-person)
baş göz olsunlar (imperative plural third-person)
baş göz olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baş göz oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
baş göz oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
baş göz oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
baş göz oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
baş göz oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
baş göz oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baş göz olacak mısın? (future indicative second-person singular)
baş göz olacak mı? (future indicative singular third-person)
baş göz olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baş göz olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baş göz olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baş göz olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baş göz olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
baş göz olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
baş göz olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
baş göz olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
baş göz olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
baş göz olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baş göz oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baş göz oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baş göz oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baş göz oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baş göz oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baş göz oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olsam mı? (conditional first-person singular)
baş göz olsan mı? (conditional second-person singular)
baş göz olsa mı? (conditional singular third-person)
baş göz olsak mı? (conditional first-person plural)
baş göz olsanız mı? (conditional plural second-person)
baş göz olsalar mı? (conditional plural third-person)
baş göz olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baş göz olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baş göz olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baş göz olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baş göz olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baş göz olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
baş göz olmakta mısın? (progressive second-person singular)
baş göz olmakta mı? (progressive singular third-person)
baş göz olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
baş göz olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
baş göz olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
baş göz olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baş göz olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
baş göz olmalı mı? (necessitative singular third-person)
baş göz olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baş göz olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baş göz olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
baş göz olmamak (infinitive negative)
baş göz olmayan (imperfective impersonal negative participle)
baş göz olmamış (impersonal negative participle perfective)
baş göz olmayacak (impersonal negative participle prospective)
baş göz olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
baş göz olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
baş göz olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
baş göz olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
baş göz olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
baş göz olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
baş göz olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
baş göz olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
baş göz olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
baş göz olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
baş göz olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
baş göz olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
baş göz olmama (negative noun-from-verb)
baş göz olmayuş (adverbial negative)
baş göz olmam (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olmaz (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olmayız (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
baş göz olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz olmadım (first-person indicative past perfective singular)
baş göz olmadın (indicative past perfective second-person singular)
baş göz olmadı (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olmadık (first-person indicative past perfective plural)
baş göz olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
baş göz olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
baş göz olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olmayacağım (first-person future indicative singular)
baş göz olmayacaksın (future indicative second-person singular)
baş göz olmayacak (future indicative singular third-person)
baş göz olmayacağız (first-person future indicative plural)
baş göz olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
baş göz olmayacaklar (future indicative plural third-person)
baş göz olmamışım (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmamış (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmamışız (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
baş göz olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
baş göz olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
baş göz olmazmış (aorist inferential singular third-person)
baş göz olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
baş göz olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
baş göz olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
baş göz olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baş göz olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baş göz olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baş göz olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baş göz olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baş göz olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olmasam (conditional first-person singular)
baş göz olmasan (conditional second-person singular)
baş göz olmasa (conditional singular third-person)
baş göz olmasak (conditional first-person plural)
baş göz olmasanız (conditional plural second-person)
baş göz olmasalar (conditional plural third-person)
baş göz olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
baş göz olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
baş göz olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
baş göz olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
baş göz olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
baş göz olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmayayım (first-person optative singular)
baş göz olmayasın (optative second-person singular)
baş göz olmaya (optative singular third-person)
baş göz olmayalım (first-person optative plural)
baş göz olmayasınız (optative plural second-person)
baş göz olmayalar (optative plural third-person)
baş göz olmamaktayım (first-person progressive singular)
baş göz olmamaktasın (progressive second-person singular)
baş göz olmamakta (progressive singular third-person)
baş göz olmamaktayız (first-person plural progressive)
baş göz olmamaktasınız (plural progressive second-person)
baş göz olmamaktalar (plural progressive third-person)
baş göz olmamalıyım (first-person necessitative singular)
baş göz olmamalısın (necessitative second-person singular)
baş göz olmamalı (necessitative singular third-person)
baş göz olmamalıyız (first-person necessitative plural)
baş göz olmamalısınız (necessitative plural second-person)
baş göz olmamalılar (necessitative plural third-person)
baş göz olma (imperative second-person singular)
baş göz olmasın (imperative singular third-person)
baş göz olmayın (imperative plural second-person)
baş göz olmasınlar (imperative plural third-person)
baş göz olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baş göz olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
baş göz olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
baş göz olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
baş göz olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
baş göz olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
baş göz olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baş göz olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
baş göz olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
baş göz olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baş göz olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baş göz olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baş göz olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baş göz olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
baş göz olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
baş göz olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
baş göz olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
baş göz olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
baş göz olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baş göz olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baş göz olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baş göz olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baş göz olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baş göz olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baş göz olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olmasam mı? (conditional first-person singular)
baş göz olmasan mı? (conditional second-person singular)
baş göz olmasa mı? (conditional singular third-person)
baş göz olmasak mı? (conditional first-person plural)
baş göz olmasanız mı? (conditional plural second-person)
baş göz olmasalar mı? (conditional plural third-person)
baş göz olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baş göz olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baş göz olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baş göz olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baş göz olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baş göz olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
baş göz olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
baş göz olmamakta mı? (progressive singular third-person)
baş göz olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
baş göz olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
baş göz olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
baş göz olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baş göz olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
baş göz olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
baş göz olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baş göz olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baş göz olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

baş göz oluyorlardı (or baş göz oluyordular)

baş göz olurlarmış (or baş göz olurmuşlar)

Compound of baş (“head”) + göz (“eye”) + olmak (“to be, to become”), literally “to be head-and-eye”. Cognate with Kazakh бас-көз болу (bas-köz bolu, “to take care of”), Yakut бас-көс (bas-kös, “leader”), Turkmen gözli-başly bolmak.

cog

бас-көз болу

(intransitive, colloquial, idiomatic) To marry, to get married.


kocacık

head

kocacık (definite accusative kocacığı, plural kocacıklar)

kocacığı (accusative definite)
kocacıklar (plural)
kocacık (nominative singular)
kocacıklar (nominative plural)
kocacığı (accusative definite singular)
kocacıkları (accusative definite plural)
kocacığa (dative singular)
kocacıklara (dative plural)
kocacıkta (locative singular)
kocacıklarda (locative plural)
kocacıktan (ablative singular)
kocacıklardan (ablative plural)
kocacığın (genitive singular)
kocacıkların (genitive plural)
kocacığım (first-person nominative singular)
kocacıklarım (first-person nominative singular)
kocacığın (nominative second-person singular)
kocacıkların (nominative second-person singular)
kocacığı (nominative singular third-person)
kocacıkları (nominative singular third-person)
kocacığımız (first-person nominative plural)
kocacıklarımız (first-person nominative plural)
kocacığınız (nominative plural second-person)
kocacıklarınız (nominative plural second-person)
kocacıkları (nominative plural third-person)
kocacığımı (accusative definite first-person singular)
kocacıklarımı (accusative definite first-person singular)
kocacığını (accusative definite second-person singular)
kocacıklarını (accusative definite second-person singular)
kocacığını (accusative definite singular third-person)
kocacıklarını (accusative definite singular third-person)
kocacığımızı (accusative definite first-person plural)
kocacıklarımızı (accusative definite first-person plural)
kocacığınızı (accusative definite plural second-person)
kocacıklarınızı (accusative definite plural second-person)
kocacıklarını (accusative definite plural third-person)
kocacığıma (dative first-person singular)
kocacıklarıma (dative first-person singular)
kocacığına (dative second-person singular)
kocacıklarına (dative second-person singular)
kocacığına (dative singular third-person)
kocacıklarına (dative singular third-person)
kocacığımıza (dative first-person plural)
kocacıklarımıza (dative first-person plural)
kocacığınıza (dative plural second-person)
kocacıklarınıza (dative plural second-person)
kocacıklarına (dative plural third-person)
kocacığımda (first-person locative singular)
kocacıklarımda (first-person locative singular)
kocacığında (locative second-person singular)
kocacıklarında (locative second-person singular)
kocacığında (locative singular third-person)
kocacıklarında (locative singular third-person)
kocacığımızda (first-person locative plural)
kocacıklarımızda (first-person locative plural)
kocacığınızda (locative plural second-person)
kocacıklarınızda (locative plural second-person)
kocacıklarında (locative plural third-person)
kocacığımdan (ablative first-person singular)
kocacıklarımdan (ablative first-person singular)
kocacığından (ablative second-person singular)
kocacıklarından (ablative second-person singular)
kocacığından (ablative singular third-person)
kocacıklarından (ablative singular third-person)
kocacığımızdan (ablative first-person plural)
kocacıklarımızdan (ablative first-person plural)
kocacığınızdan (ablative plural second-person)
kocacıklarınızdan (ablative plural second-person)
kocacıklarından (ablative plural third-person)
kocacığımın (first-person genitive singular)
kocacıklarımın (first-person genitive singular)
kocacığının (genitive second-person singular)
kocacıklarının (genitive second-person singular)
kocacığının (genitive singular third-person)
kocacıklarının (genitive singular third-person)
kocacığımızın (first-person genitive plural)
kocacıklarımızın (first-person genitive plural)
kocacığınızın (genitive plural second-person)
kocacıklarınızın (genitive plural second-person)
kocacıklarının (genitive plural third-person)
kocacığım (first-person singular)
kocacıklarım (first-person singular)
kocacıksın (second-person singular)
kocacıklarsın (second-person singular)
kocacık (singular third-person)
kocacıktır (singular third-person)
kocacıklar (singular third-person)
kocacıklardır (singular third-person)
kocacığız (first-person plural)
kocacıklarız (first-person plural)
kocacıksınız (plural second-person)
kocacıklarsınız (plural second-person)
kocacıklar (plural third-person)
kocacıklardır (plural third-person)

From koca (“husband”) + -cık (diminutive suffix).

suf

Ben de seni seviyorum, kocacığım.

Hülya Avşar eski kocacığıyla tekrar evlenir mi?
You think Hülya Avşar would marry her ex hubby?


cilve

head

cilve (definite accusative cilveyi, plural cilveler)

cilveyi (accusative definite)
cilveler (plural)
cilve (nominative singular)
cilveler (nominative plural)
cilveyi (accusative definite singular)
cilveleri (accusative definite plural)
cilveye (dative singular)
cilvelere (dative plural)
cilvede (locative singular)
cilvelerde (locative plural)
cilveden (ablative singular)
cilvelerden (ablative plural)
cilvenin (genitive singular)
cilvelerin (genitive plural)
cilvem (first-person nominative singular)
cilvelerim (first-person nominative singular)
cilven (nominative second-person singular)
cilvelerin (nominative second-person singular)
cilvesi (nominative singular third-person)
cilveleri (nominative singular third-person)
cilvemiz (first-person nominative plural)
cilvelerimiz (first-person nominative plural)
cilveniz (nominative plural second-person)
cilveleriniz (nominative plural second-person)
cilveleri (nominative plural third-person)
cilvemi (accusative definite first-person singular)
cilvelerimi (accusative definite first-person singular)
cilveni (accusative definite second-person singular)
cilvelerini (accusative definite second-person singular)
cilvesini (accusative definite singular third-person)
cilvelerini (accusative definite singular third-person)
cilvemizi (accusative definite first-person plural)
cilvelerimizi (accusative definite first-person plural)
cilvenizi (accusative definite plural second-person)
cilvelerinizi (accusative definite plural second-person)
cilvelerini (accusative definite plural third-person)
cilveme (dative first-person singular)
cilvelerime (dative first-person singular)
cilvene (dative second-person singular)
cilvelerine (dative second-person singular)
cilvesine (dative singular third-person)
cilvelerine (dative singular third-person)
cilvemize (dative first-person plural)
cilvelerimize (dative first-person plural)
cilvenize (dative plural second-person)
cilvelerinize (dative plural second-person)
cilvelerine (dative plural third-person)
cilvemde (first-person locative singular)
cilvelerimde (first-person locative singular)
cilvende (locative second-person singular)
cilvelerinde (locative second-person singular)
cilvesinde (locative singular third-person)
cilvelerinde (locative singular third-person)
cilvemizde (first-person locative plural)
cilvelerimizde (first-person locative plural)
cilvenizde (locative plural second-person)
cilvelerinizde (locative plural second-person)
cilvelerinde (locative plural third-person)
cilvemden (ablative first-person singular)
cilvelerimden (ablative first-person singular)
cilvenden (ablative second-person singular)
cilvelerinden (ablative second-person singular)
cilvesinden (ablative singular third-person)
cilvelerinden (ablative singular third-person)
cilvemizden (ablative first-person plural)
cilvelerimizden (ablative first-person plural)
cilvenizden (ablative plural second-person)
cilvelerinizden (ablative plural second-person)
cilvelerinden (ablative plural third-person)
cilvemin (first-person genitive singular)
cilvelerimin (first-person genitive singular)
cilvenin (genitive second-person singular)
cilvelerinin (genitive second-person singular)
cilvesinin (genitive singular third-person)
cilvelerinin (genitive singular third-person)
cilvemizin (first-person genitive plural)
cilvelerimizin (first-person genitive plural)
cilvenizin (genitive plural second-person)
cilvelerinizin (genitive plural second-person)
cilvelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جلوه (cilve, “a formally showing a bride to her husband after marriage, when he sees her unveiled for the first time, a present as due from a husband to his bride on first beholding her unveiled, (from the foregoing) the coy first appearance of a bride unveiled, coquetry, coquettish airs and graces, any overpowering manifestation of any beautiful or majestic thing, God's manifestation of himself to a saint, the dance of the dervishes”), from Arabic جِلْوَة (jilwa, “unveiling of a bride”), verbal noun of جَلَا (jalā, “to polish, to clear, to remove, to depart”).

der

A behavior meant to please or seem cute, flirtatious or coquettish attitude.


refik

head

refik (definite accusative refiki, plural refikler)

refiki (accusative definite)
refikler (plural)
refik (nominative singular)
refikler (nominative plural)
refiki (accusative definite singular)
refikleri (accusative definite plural)
refike (dative singular)
refiklere (dative plural)
refikte (locative singular)
refiklerde (locative plural)
refikten (ablative singular)
refiklerden (ablative plural)
refikin (genitive singular)
refiklerin (genitive plural)
refikim (first-person nominative singular)
refiklerim (first-person nominative singular)
refikin (nominative second-person singular)
refiklerin (nominative second-person singular)
refiki (nominative singular third-person)
refikleri (nominative singular third-person)
refikimiz (first-person nominative plural)
refiklerimiz (first-person nominative plural)
refikiniz (nominative plural second-person)
refikleriniz (nominative plural second-person)
refikleri (nominative plural third-person)
refikimi (accusative definite first-person singular)
refiklerimi (accusative definite first-person singular)
refikini (accusative definite second-person singular)
refiklerini (accusative definite second-person singular)
refikini (accusative definite singular third-person)
refiklerini (accusative definite singular third-person)
refikimizi (accusative definite first-person plural)
refiklerimizi (accusative definite first-person plural)
refikinizi (accusative definite plural second-person)
refiklerinizi (accusative definite plural second-person)
refiklerini (accusative definite plural third-person)
refikime (dative first-person singular)
refiklerime (dative first-person singular)
refikine (dative second-person singular)
refiklerine (dative second-person singular)
refikine (dative singular third-person)
refiklerine (dative singular third-person)
refikimize (dative first-person plural)
refiklerimize (dative first-person plural)
refikinize (dative plural second-person)
refiklerinize (dative plural second-person)
refiklerine (dative plural third-person)
refikimde (first-person locative singular)
refiklerimde (first-person locative singular)
refikinde (locative second-person singular)
refiklerinde (locative second-person singular)
refikinde (locative singular third-person)
refiklerinde (locative singular third-person)
refikimizde (first-person locative plural)
refiklerimizde (first-person locative plural)
refikinizde (locative plural second-person)
refiklerinizde (locative plural second-person)
refiklerinde (locative plural third-person)
refikimden (ablative first-person singular)
refiklerimden (ablative first-person singular)
refikinden (ablative second-person singular)
refiklerinden (ablative second-person singular)
refikinden (ablative singular third-person)
refiklerinden (ablative singular third-person)
refikimizden (ablative first-person plural)
refiklerimizden (ablative first-person plural)
refikinizden (ablative plural second-person)
refiklerinizden (ablative plural second-person)
refiklerinden (ablative plural third-person)
refikimin (first-person genitive singular)
refiklerimin (first-person genitive singular)
refikinin (genitive second-person singular)
refiklerinin (genitive second-person singular)
refikinin (genitive singular third-person)
refiklerinin (genitive singular third-person)
refikimizin (first-person genitive plural)
refiklerimizin (first-person genitive plural)
refikinizin (genitive plural second-person)
refiklerinizin (genitive plural second-person)
refiklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفیق (refiḳ, “any companion or associate”), from Arabic رَفِيق (rafīq), from رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


refika

head

refika (definite accusative refikayı, plural refikalar)

refikayı (accusative definite)
refikalar (plural)
refika (nominative singular)
refikalar (nominative plural)
refikayı (accusative definite singular)
refikaları (accusative definite plural)
refikaya (dative singular)
refikalara (dative plural)
refikada (locative singular)
refikalarda (locative plural)
refikadan (ablative singular)
refikalardan (ablative plural)
refikanın (genitive singular)
refikaların (genitive plural)
refikam (first-person nominative singular)
refikalarım (first-person nominative singular)
refikan (nominative second-person singular)
refikaların (nominative second-person singular)
refikası (nominative singular third-person)
refikaları (nominative singular third-person)
refikamız (first-person nominative plural)
refikalarımız (first-person nominative plural)
refikanız (nominative plural second-person)
refikalarınız (nominative plural second-person)
refikaları (nominative plural third-person)
refikamı (accusative definite first-person singular)
refikalarımı (accusative definite first-person singular)
refikanı (accusative definite second-person singular)
refikalarını (accusative definite second-person singular)
refikasını (accusative definite singular third-person)
refikalarını (accusative definite singular third-person)
refikamızı (accusative definite first-person plural)
refikalarımızı (accusative definite first-person plural)
refikanızı (accusative definite plural second-person)
refikalarınızı (accusative definite plural second-person)
refikalarını (accusative definite plural third-person)
refikama (dative first-person singular)
refikalarıma (dative first-person singular)
refikana (dative second-person singular)
refikalarına (dative second-person singular)
refikasına (dative singular third-person)
refikalarına (dative singular third-person)
refikamıza (dative first-person plural)
refikalarımıza (dative first-person plural)
refikanıza (dative plural second-person)
refikalarınıza (dative plural second-person)
refikalarına (dative plural third-person)
refikamda (first-person locative singular)
refikalarımda (first-person locative singular)
refikanda (locative second-person singular)
refikalarında (locative second-person singular)
refikasında (locative singular third-person)
refikalarında (locative singular third-person)
refikamızda (first-person locative plural)
refikalarımızda (first-person locative plural)
refikanızda (locative plural second-person)
refikalarınızda (locative plural second-person)
refikalarında (locative plural third-person)
refikamdan (ablative first-person singular)
refikalarımdan (ablative first-person singular)
refikandan (ablative second-person singular)
refikalarından (ablative second-person singular)
refikasından (ablative singular third-person)
refikalarından (ablative singular third-person)
refikamızdan (ablative first-person plural)
refikalarımızdan (ablative first-person plural)
refikanızdan (ablative plural second-person)
refikalarınızdan (ablative plural second-person)
refikalarından (ablative plural third-person)
refikamın (first-person genitive singular)
refikalarımın (first-person genitive singular)
refikanın (genitive second-person singular)
refikalarının (genitive second-person singular)
refikasının (genitive singular third-person)
refikalarının (genitive singular third-person)
refikamızın (first-person genitive plural)
refikalarımızın (first-person genitive plural)
refikanızın (genitive plural second-person)
refikalarınızın (genitive plural second-person)
refikalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفیقه f (refiḳa, “any companion or associate”), from Arabic رَفِيقَة (rafīqa), feminine of رَفِيق (rafīq), from رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


düğüncü

head

düğüncü (definite accusative düğüncüyü, plural düğüncüler)

düğüncüyü (accusative definite)
düğüncüler (plural)
düğüncü (nominative singular)
düğüncüler (nominative plural)
düğüncüyü (accusative definite singular)
düğüncüleri (accusative definite plural)
düğüncüye (dative singular)
düğüncülere (dative plural)
düğüncüde (locative singular)
düğüncülerde (locative plural)
düğüncüden (ablative singular)
düğüncülerden (ablative plural)
düğüncünün (genitive singular)
düğüncülerin (genitive plural)
düğüncüm (first-person nominative singular)
düğüncülerim (first-person nominative singular)
düğüncün (nominative second-person singular)
düğüncülerin (nominative second-person singular)
düğüncüsü (nominative singular third-person)
düğüncüleri (nominative singular third-person)
düğüncümüz (first-person nominative plural)
düğüncülerimiz (first-person nominative plural)
düğüncünüz (nominative plural second-person)
düğüncüleriniz (nominative plural second-person)
düğüncüleri (nominative plural third-person)
düğüncümü (accusative definite first-person singular)
düğüncülerimi (accusative definite first-person singular)
düğüncünü (accusative definite second-person singular)
düğüncülerini (accusative definite second-person singular)
düğüncüsünü (accusative definite singular third-person)
düğüncülerini (accusative definite singular third-person)
düğüncümüzü (accusative definite first-person plural)
düğüncülerimizi (accusative definite first-person plural)
düğüncünüzü (accusative definite plural second-person)
düğüncülerinizi (accusative definite plural second-person)
düğüncülerini (accusative definite plural third-person)
düğüncüme (dative first-person singular)
düğüncülerime (dative first-person singular)
düğüncüne (dative second-person singular)
düğüncülerine (dative second-person singular)
düğüncüsüne (dative singular third-person)
düğüncülerine (dative singular third-person)
düğüncümüze (dative first-person plural)
düğüncülerimize (dative first-person plural)
düğüncünüze (dative plural second-person)
düğüncülerinize (dative plural second-person)
düğüncülerine (dative plural third-person)
düğüncümde (first-person locative singular)
düğüncülerimde (first-person locative singular)
düğüncünde (locative second-person singular)
düğüncülerinde (locative second-person singular)
düğüncüsünde (locative singular third-person)
düğüncülerinde (locative singular third-person)
düğüncümüzde (first-person locative plural)
düğüncülerimizde (first-person locative plural)
düğüncünüzde (locative plural second-person)
düğüncülerinizde (locative plural second-person)
düğüncülerinde (locative plural third-person)
düğüncümden (ablative first-person singular)
düğüncülerimden (ablative first-person singular)
düğüncünden (ablative second-person singular)
düğüncülerinden (ablative second-person singular)
düğüncüsünden (ablative singular third-person)
düğüncülerinden (ablative singular third-person)
düğüncümüzden (ablative first-person plural)
düğüncülerimizden (ablative first-person plural)
düğüncünüzden (ablative plural second-person)
düğüncülerinizden (ablative plural second-person)
düğüncülerinden (ablative plural third-person)
düğüncümün (first-person genitive singular)
düğüncülerimin (first-person genitive singular)
düğüncünün (genitive second-person singular)
düğüncülerinin (genitive second-person singular)
düğüncüsünün (genitive singular third-person)
düğüncülerinin (genitive singular third-person)
düğüncümüzün (first-person genitive plural)
düğüncülerimizin (first-person genitive plural)
düğüncünüzün (genitive plural second-person)
düğüncülerinizin (genitive plural second-person)
düğüncülerinin (genitive plural third-person)
düğüncüyüm (first-person singular)
düğüncülerim (first-person singular)
düğüncüsün (second-person singular)
düğüncülersin (second-person singular)
düğüncü (singular third-person)
düğüncüdür (singular third-person)
düğüncüler (singular third-person)
düğüncülerdir (singular third-person)
düğüncüyüz (first-person plural)
düğüncüleriz (first-person plural)
düğüncüsünüz (plural second-person)
düğüncülersiniz (plural second-person)
düğüncüler (plural third-person)
düğüncülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish دوگونجی (düğüncü, “wedding-goer”), equivalent to düğün (“wedding”) + -cü.

inh

wedding-goer, a person who attends a wedding


peteveyn

head

peteveyn (definite accusative peteveyni, plural peteveynler)

peteveyni (accusative definite)
peteveynler (plural)
peteveyn (nominative singular)
peteveynler (nominative plural)
peteveyni (accusative definite singular)
peteveynleri (accusative definite plural)
peteveyne (dative singular)
peteveynlere (dative plural)
peteveynde (locative singular)
peteveynlerde (locative plural)
peteveynden (ablative singular)
peteveynlerden (ablative plural)
peteveynin (genitive singular)
peteveynlerin (genitive plural)
peteveynim (first-person nominative singular)
peteveynlerim (first-person nominative singular)
peteveynin (nominative second-person singular)
peteveynlerin (nominative second-person singular)
peteveyni (nominative singular third-person)
peteveynleri (nominative singular third-person)
peteveynimiz (first-person nominative plural)
peteveynlerimiz (first-person nominative plural)
peteveyniniz (nominative plural second-person)
peteveynleriniz (nominative plural second-person)
peteveynleri (nominative plural third-person)
peteveynimi (accusative definite first-person singular)
peteveynlerimi (accusative definite first-person singular)
peteveynini (accusative definite second-person singular)
peteveynlerini (accusative definite second-person singular)
peteveynini (accusative definite singular third-person)
peteveynlerini (accusative definite singular third-person)
peteveynimizi (accusative definite first-person plural)
peteveynlerimizi (accusative definite first-person plural)
peteveyninizi (accusative definite plural second-person)
peteveynlerinizi (accusative definite plural second-person)
peteveynlerini (accusative definite plural third-person)
peteveynime (dative first-person singular)
peteveynlerime (dative first-person singular)
peteveynine (dative second-person singular)
peteveynlerine (dative second-person singular)
peteveynine (dative singular third-person)
peteveynlerine (dative singular third-person)
peteveynimize (dative first-person plural)
peteveynlerimize (dative first-person plural)
peteveyninize (dative plural second-person)
peteveynlerinize (dative plural second-person)
peteveynlerine (dative plural third-person)
peteveynimde (first-person locative singular)
peteveynlerimde (first-person locative singular)
peteveyninde (locative second-person singular)
peteveynlerinde (locative second-person singular)
peteveyninde (locative singular third-person)
peteveynlerinde (locative singular third-person)
peteveynimizde (first-person locative plural)
peteveynlerimizde (first-person locative plural)
peteveyninizde (locative plural second-person)
peteveynlerinizde (locative plural second-person)
peteveynlerinde (locative plural third-person)
peteveynimden (ablative first-person singular)
peteveynlerimden (ablative first-person singular)
peteveyninden (ablative second-person singular)
peteveynlerinden (ablative second-person singular)
peteveyninden (ablative singular third-person)
peteveynlerinden (ablative singular third-person)
peteveynimizden (ablative first-person plural)
peteveynlerimizden (ablative first-person plural)
peteveyninizden (ablative plural second-person)
peteveynlerinizden (ablative plural second-person)
peteveynlerinden (ablative plural third-person)
peteveynimin (first-person genitive singular)
peteveynlerimin (first-person genitive singular)
peteveyninin (genitive second-person singular)
peteveynlerinin (genitive second-person singular)
peteveyninin (genitive singular third-person)
peteveynlerinin (genitive singular third-person)
peteveynimizin (first-person genitive plural)
peteveynlerimizin (first-person genitive plural)
peteveyninizin (genitive plural second-person)
peteveynlerinizin (genitive plural second-person)
peteveynlerinin (genitive plural third-person)