nine

head

nine (definite accusative nineyi, plural nineler)

nineyi (accusative definite)
nineler (plural)
nine (nominative singular)
nineler (nominative plural)
nineyi (accusative definite singular)
nineleri (accusative definite plural)
nineye (dative singular)
ninelere (dative plural)
ninede (locative singular)
ninelerde (locative plural)
nineden (ablative singular)
ninelerden (ablative plural)
ninenin (genitive singular)
ninelerin (genitive plural)
ninem (first-person nominative singular)
ninelerim (first-person nominative singular)
ninen (nominative second-person singular)
ninelerin (nominative second-person singular)
ninesi (nominative singular third-person)
nineleri (nominative singular third-person)
ninemiz (first-person nominative plural)
ninelerimiz (first-person nominative plural)
nineniz (nominative plural second-person)
nineleriniz (nominative plural second-person)
nineleri (nominative plural third-person)
ninemi (accusative definite first-person singular)
ninelerimi (accusative definite first-person singular)
nineni (accusative definite second-person singular)
ninelerini (accusative definite second-person singular)
ninesini (accusative definite singular third-person)
ninelerini (accusative definite singular third-person)
ninemizi (accusative definite first-person plural)
ninelerimizi (accusative definite first-person plural)
ninenizi (accusative definite plural second-person)
ninelerinizi (accusative definite plural second-person)
ninelerini (accusative definite plural third-person)
nineme (dative first-person singular)
ninelerime (dative first-person singular)
ninene (dative second-person singular)
ninelerine (dative second-person singular)
ninesine (dative singular third-person)
ninelerine (dative singular third-person)
ninemize (dative first-person plural)
ninelerimize (dative first-person plural)
ninenize (dative plural second-person)
ninelerinize (dative plural second-person)
ninelerine (dative plural third-person)
ninemde (first-person locative singular)
ninelerimde (first-person locative singular)
ninende (locative second-person singular)
ninelerinde (locative second-person singular)
ninesinde (locative singular third-person)
ninelerinde (locative singular third-person)
ninemizde (first-person locative plural)
ninelerimizde (first-person locative plural)
ninenizde (locative plural second-person)
ninelerinizde (locative plural second-person)
ninelerinde (locative plural third-person)
ninemden (ablative first-person singular)
ninelerimden (ablative first-person singular)
ninenden (ablative second-person singular)
ninelerinden (ablative second-person singular)
ninesinden (ablative singular third-person)
ninelerinden (ablative singular third-person)
ninemizden (ablative first-person plural)
ninelerimizden (ablative first-person plural)
ninenizden (ablative plural second-person)
ninelerinizden (ablative plural second-person)
ninelerinden (ablative plural third-person)
ninemin (first-person genitive singular)
ninelerimin (first-person genitive singular)
ninenin (genitive second-person singular)
ninelerinin (genitive second-person singular)
ninesinin (genitive singular third-person)
ninelerinin (genitive singular third-person)
ninemizin (first-person genitive plural)
ninelerimizin (first-person genitive plural)
ninenizin (genitive plural second-person)
ninelerinizin (genitive plural second-person)
ninelerinin (genitive plural third-person)

possibly from baby talk. compare Persian ننه (“mother, grandmother”), Azerbaijani nənə (“grandmother”), Turkmen näne (“mother”) and Chinese 奶奶 (“paternal grandmother”).


baba

baba (definite accusative babayı, plural babalar)

babayı (accusative definite)
babalar (plural)
baba (nominative singular)
babalar (nominative plural)
babayı (accusative definite singular)
babaları (accusative definite plural)
babaya (dative singular)
babalara (dative plural)
babada (locative singular)
babalarda (locative plural)
babadan (ablative singular)
babalardan (ablative plural)
babanın (genitive singular)
babaların (genitive plural)
babam (first-person nominative singular)
babalarım (first-person nominative singular)
baban (nominative second-person singular)
babaların (nominative second-person singular)
babası (nominative singular third-person)
babaları (nominative singular third-person)
babamız (first-person nominative plural)
babalarımız (first-person nominative plural)
babanız (nominative plural second-person)
babalarınız (nominative plural second-person)
babaları (nominative plural third-person)
babamı (accusative definite first-person singular)
babalarımı (accusative definite first-person singular)
babanı (accusative definite second-person singular)
babalarını (accusative definite second-person singular)
babasını (accusative definite singular third-person)
babalarını (accusative definite singular third-person)
babamızı (accusative definite first-person plural)
babalarımızı (accusative definite first-person plural)
babanızı (accusative definite plural second-person)
babalarınızı (accusative definite plural second-person)
babalarını (accusative definite plural third-person)
babama (dative first-person singular)
babalarıma (dative first-person singular)
babana (dative second-person singular)
babalarına (dative second-person singular)
babasına (dative singular third-person)
babalarına (dative singular third-person)
babamıza (dative first-person plural)
babalarımıza (dative first-person plural)
babanıza (dative plural second-person)
babalarınıza (dative plural second-person)
babalarına (dative plural third-person)
babamda (first-person locative singular)
babalarımda (first-person locative singular)
babanda (locative second-person singular)
babalarında (locative second-person singular)
babasında (locative singular third-person)
babalarında (locative singular third-person)
babamızda (first-person locative plural)
babalarımızda (first-person locative plural)
babanızda (locative plural second-person)
babalarınızda (locative plural second-person)
babalarında (locative plural third-person)
babamdan (ablative first-person singular)
babalarımdan (ablative first-person singular)
babandan (ablative second-person singular)
babalarından (ablative second-person singular)
babasından (ablative singular third-person)
babalarından (ablative singular third-person)
babamızdan (ablative first-person plural)
babalarımızdan (ablative first-person plural)
babanızdan (ablative plural second-person)
babalarınızdan (ablative plural second-person)
babalarından (ablative plural third-person)
babamın (first-person genitive singular)
babalarımın (first-person genitive singular)
babanın (genitive second-person singular)
babalarının (genitive second-person singular)
babasının (genitive singular third-person)
babalarının (genitive singular third-person)
babamızın (first-person genitive plural)
babalarımızın (first-person genitive plural)
babanızın (genitive plural second-person)
babalarınızın (genitive plural second-person)
babalarının (genitive plural third-person)
babayım (first-person singular)
babalarım (first-person singular)
babasın (second-person singular)
babalarsın (second-person singular)
baba (singular third-person)
babadır (singular third-person)
babalar (singular third-person)
babalardır (singular third-person)
babayız (first-person plural)
babalarız (first-person plural)
babasınız (plural second-person)
babalarsınız (plural second-person)
babalar (plural third-person)
babalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish بابا. First attested in 13th century. Nişanyan suggests the current word is a result of onomatopoeia found commonly in many languages. (In that respect, compare also papa and mama as translingual phenomena for father and mother.)
Cognate with
Southern Altai баабый (baabïy, “small baby”), папа (papa),
Kazakh баба (baba),
Bashkir баба (baba),
Uzbek bobo,
Uyghur بابا (baba), بوۋا (bowa),
Turkmen baba,
Azerbaijani baba (“grandfather”), etc.

onomatopoeic

onomatopoeia


oğlan

head

oğlan (definite accusative oğlanı, plural oğlanlar)

oğlanı (accusative definite)
oğlanlar (plural)
oğlan (nominative singular)
oğlanlar (nominative plural)
oğlanı (accusative definite singular)
oğlanları (accusative definite plural)
oğlana (dative singular)
oğlanlara (dative plural)
oğlanda (locative singular)
oğlanlarda (locative plural)
oğlandan (ablative singular)
oğlanlardan (ablative plural)
oğlanın (genitive singular)
oğlanların (genitive plural)
oğlanım (first-person nominative singular)
oğlanlarım (first-person nominative singular)
oğlanın (nominative second-person singular)
oğlanların (nominative second-person singular)
oğlanı (nominative singular third-person)
oğlanları (nominative singular third-person)
oğlanımız (first-person nominative plural)
oğlanlarımız (first-person nominative plural)
oğlanınız (nominative plural second-person)
oğlanlarınız (nominative plural second-person)
oğlanları (nominative plural third-person)
oğlanımı (accusative definite first-person singular)
oğlanlarımı (accusative definite first-person singular)
oğlanını (accusative definite second-person singular)
oğlanlarını (accusative definite second-person singular)
oğlanını (accusative definite singular third-person)
oğlanlarını (accusative definite singular third-person)
oğlanımızı (accusative definite first-person plural)
oğlanlarımızı (accusative definite first-person plural)
oğlanınızı (accusative definite plural second-person)
oğlanlarınızı (accusative definite plural second-person)
oğlanlarını (accusative definite plural third-person)
oğlanıma (dative first-person singular)
oğlanlarıma (dative first-person singular)
oğlanına (dative second-person singular)
oğlanlarına (dative second-person singular)
oğlanına (dative singular third-person)
oğlanlarına (dative singular third-person)
oğlanımıza (dative first-person plural)
oğlanlarımıza (dative first-person plural)
oğlanınıza (dative plural second-person)
oğlanlarınıza (dative plural second-person)
oğlanlarına (dative plural third-person)
oğlanımda (first-person locative singular)
oğlanlarımda (first-person locative singular)
oğlanında (locative second-person singular)
oğlanlarında (locative second-person singular)
oğlanında (locative singular third-person)
oğlanlarında (locative singular third-person)
oğlanımızda (first-person locative plural)
oğlanlarımızda (first-person locative plural)
oğlanınızda (locative plural second-person)
oğlanlarınızda (locative plural second-person)
oğlanlarında (locative plural third-person)
oğlanımdan (ablative first-person singular)
oğlanlarımdan (ablative first-person singular)
oğlanından (ablative second-person singular)
oğlanlarından (ablative second-person singular)
oğlanından (ablative singular third-person)
oğlanlarından (ablative singular third-person)
oğlanımızdan (ablative first-person plural)
oğlanlarımızdan (ablative first-person plural)
oğlanınızdan (ablative plural second-person)
oğlanlarınızdan (ablative plural second-person)
oğlanlarından (ablative plural third-person)
oğlanımın (first-person genitive singular)
oğlanlarımın (first-person genitive singular)
oğlanının (genitive second-person singular)
oğlanlarının (genitive second-person singular)
oğlanının (genitive singular third-person)
oğlanlarının (genitive singular third-person)
oğlanımızın (first-person genitive plural)
oğlanlarımızın (first-person genitive plural)
oğlanınızın (genitive plural second-person)
oğlanlarınızın (genitive plural second-person)
oğlanlarının (genitive plural third-person)
oğlanım (first-person singular)
oğlanlarım (first-person singular)
oğlansın (second-person singular)
oğlanlarsın (second-person singular)
oğlan (singular third-person)
oğlandır (singular third-person)
oğlanlar (singular third-person)
oğlanlardır (singular third-person)
oğlanız (first-person plural)
oğlanlarız (first-person plural)
oğlansınız (plural second-person)
oğlanlarsınız (plural second-person)
oğlanlar (plural third-person)
oğlanlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اوغلان (oğlan, “boy”), from Proto-Turkic *oglan.


amca

amca (definite accusative amcayı, plural amcalar)

amcayı (accusative definite)
amcalar (plural)
amca (nominative singular)
amcalar (nominative plural)
amcayı (accusative definite singular)
amcaları (accusative definite plural)
amcaya (dative singular)
amcalara (dative plural)
amcada (locative singular)
amcalarda (locative plural)
amcadan (ablative singular)
amcalardan (ablative plural)
amcanın (genitive singular)
amcaların (genitive plural)
amcam (first-person nominative singular)
amcalarım (first-person nominative singular)
amcan (nominative second-person singular)
amcaların (nominative second-person singular)
amcası (nominative singular third-person)
amcaları (nominative singular third-person)
amcamız (first-person nominative plural)
amcalarımız (first-person nominative plural)
amcanız (nominative plural second-person)
amcalarınız (nominative plural second-person)
amcaları (nominative plural third-person)
amcamı (accusative definite first-person singular)
amcalarımı (accusative definite first-person singular)
amcanı (accusative definite second-person singular)
amcalarını (accusative definite second-person singular)
amcasını (accusative definite singular third-person)
amcalarını (accusative definite singular third-person)
amcamızı (accusative definite first-person plural)
amcalarımızı (accusative definite first-person plural)
amcanızı (accusative definite plural second-person)
amcalarınızı (accusative definite plural second-person)
amcalarını (accusative definite plural third-person)
amcama (dative first-person singular)
amcalarıma (dative first-person singular)
amcana (dative second-person singular)
amcalarına (dative second-person singular)
amcasına (dative singular third-person)
amcalarına (dative singular third-person)
amcamıza (dative first-person plural)
amcalarımıza (dative first-person plural)
amcanıza (dative plural second-person)
amcalarınıza (dative plural second-person)
amcalarına (dative plural third-person)
amcamda (first-person locative singular)
amcalarımda (first-person locative singular)
amcanda (locative second-person singular)
amcalarında (locative second-person singular)
amcasında (locative singular third-person)
amcalarında (locative singular third-person)
amcamızda (first-person locative plural)
amcalarımızda (first-person locative plural)
amcanızda (locative plural second-person)
amcalarınızda (locative plural second-person)
amcalarında (locative plural third-person)
amcamdan (ablative first-person singular)
amcalarımdan (ablative first-person singular)
amcandan (ablative second-person singular)
amcalarından (ablative second-person singular)
amcasından (ablative singular third-person)
amcalarından (ablative singular third-person)
amcamızdan (ablative first-person plural)
amcalarımızdan (ablative first-person plural)
amcanızdan (ablative plural second-person)
amcalarınızdan (ablative plural second-person)
amcalarından (ablative plural third-person)
amcamın (first-person genitive singular)
amcalarımın (first-person genitive singular)
amcanın (genitive second-person singular)
amcalarının (genitive second-person singular)
amcasının (genitive singular third-person)
amcalarının (genitive singular third-person)
amcamızın (first-person genitive plural)
amcalarımızın (first-person genitive plural)
amcanızın (genitive plural second-person)
amcalarınızın (genitive plural second-person)
amcalarının (genitive plural third-person)
amcayım (first-person singular)
amcalarım (first-person singular)
amcasın (second-person singular)
amcalarsın (second-person singular)
amca (singular third-person)
amcadır (singular third-person)
amcalar (singular third-person)
amcalardır (singular third-person)
amcayız (first-person plural)
amcalarız (first-person plural)
amcasınız (plural second-person)
amcalarsınız (plural second-person)
amcalar (plural third-person)
amcalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish عموجه (ʼamuca), from older آبجه (abıca, abuca), equivalent to Proto-Turkic *apa (“father”) + *-ča. Compare also Proto-Turkic *abučka (“uncle”).
Nişanyan explains the change from /b/ to /m/ as an influence of Arabic عَمّ (ʕamm).


amcaoğlu

amcaoğlu (definite accusative amcaoğlunu, plural amcaoğulları)

amcaoğlunu (accusative definite)
amcaoğulları (plural)
amcaoğlu (nominative singular)
amcaoğulları (nominative plural)
amcaoğlunu (accusative definite singular)
amcaoğullarını (accusative definite plural)
amcaoğluna (dative singular)
amcaoğullarına (dative plural)
amcaoğlunda (locative singular)
amcaoğullarında (locative plural)
amcaoğlundan (ablative singular)
amcaoğullarından (ablative plural)
amcaoğlunun (genitive singular)
amcaoğullarının (genitive plural)

From amca (“uncle”) + oğul (“son”) + -u (“possessive suffix”).

af

Son of one’s paternal uncle; paternal male cousin.


dayı

head

dayı (definite accusative dayıyı, plural dayılar)

dayıyı (accusative definite)
dayılar (plural)
dayı (nominative singular)
dayılar (nominative plural)
dayıyı (accusative definite singular)
dayıları (accusative definite plural)
dayıya (dative singular)
dayılara (dative plural)
dayıda (locative singular)
dayılarda (locative plural)
dayıdan (ablative singular)
dayılardan (ablative plural)
dayının (genitive singular)
dayıların (genitive plural)
dayım (first-person nominative singular)
dayılarım (first-person nominative singular)
dayın (nominative second-person singular)
dayıların (nominative second-person singular)
dayısı (nominative singular third-person)
dayıları (nominative singular third-person)
dayımız (first-person nominative plural)
dayılarımız (first-person nominative plural)
dayınız (nominative plural second-person)
dayılarınız (nominative plural second-person)
dayıları (nominative plural third-person)
dayımı (accusative definite first-person singular)
dayılarımı (accusative definite first-person singular)
dayını (accusative definite second-person singular)
dayılarını (accusative definite second-person singular)
dayısını (accusative definite singular third-person)
dayılarını (accusative definite singular third-person)
dayımızı (accusative definite first-person plural)
dayılarımızı (accusative definite first-person plural)
dayınızı (accusative definite plural second-person)
dayılarınızı (accusative definite plural second-person)
dayılarını (accusative definite plural third-person)
dayıma (dative first-person singular)
dayılarıma (dative first-person singular)
dayına (dative second-person singular)
dayılarına (dative second-person singular)
dayısına (dative singular third-person)
dayılarına (dative singular third-person)
dayımıza (dative first-person plural)
dayılarımıza (dative first-person plural)
dayınıza (dative plural second-person)
dayılarınıza (dative plural second-person)
dayılarına (dative plural third-person)
dayımda (first-person locative singular)
dayılarımda (first-person locative singular)
dayında (locative second-person singular)
dayılarında (locative second-person singular)
dayısında (locative singular third-person)
dayılarında (locative singular third-person)
dayımızda (first-person locative plural)
dayılarımızda (first-person locative plural)
dayınızda (locative plural second-person)
dayılarınızda (locative plural second-person)
dayılarında (locative plural third-person)
dayımdan (ablative first-person singular)
dayılarımdan (ablative first-person singular)
dayından (ablative second-person singular)
dayılarından (ablative second-person singular)
dayısından (ablative singular third-person)
dayılarından (ablative singular third-person)
dayımızdan (ablative first-person plural)
dayılarımızdan (ablative first-person plural)
dayınızdan (ablative plural second-person)
dayılarınızdan (ablative plural second-person)
dayılarından (ablative plural third-person)
dayımın (first-person genitive singular)
dayılarımın (first-person genitive singular)
dayının (genitive second-person singular)
dayılarının (genitive second-person singular)
dayısının (genitive singular third-person)
dayılarının (genitive singular third-person)
dayımızın (first-person genitive plural)
dayılarımızın (first-person genitive plural)
dayınızın (genitive plural second-person)
dayılarınızın (genitive plural second-person)
dayılarının (genitive plural third-person)
dayıyım (first-person singular)
dayılarım (first-person singular)
dayısın (second-person singular)
dayılarsın (second-person singular)
dayı (singular third-person)
dayıdır (singular third-person)
dayılar (singular third-person)
dayılardır (singular third-person)
dayıyız (first-person plural)
dayılarız (first-person plural)
dayısınız (plural second-person)
dayılarsınız (plural second-person)
dayılar (plural third-person)
dayılardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دایی (dayı, “maternal uncle”), from Proto-Turkic *tāy, *dāj- (“uncle”).


dul

head

dul (definite accusative dulu, plural dullar)

dulu (accusative definite)
dullar (plural)
dul (nominative singular)
dullar (nominative plural)
dulu (accusative definite singular)
dulları (accusative definite plural)
dula (dative singular)
dullara (dative plural)
dulda (locative singular)
dullarda (locative plural)
duldan (ablative singular)
dullardan (ablative plural)
dulun (genitive singular)
dulların (genitive plural)
dulum (first-person singular)
dullarım (first-person singular)
dulsun (second-person singular)
dullarsın (second-person singular)
dul (singular third-person)
duldur (singular third-person)
dullar (singular third-person)
dullardır (singular third-person)
duluz (first-person plural)
dullarız (first-person plural)
dulsunuz (plural second-person)
dullarsınız (plural second-person)
dullar (plural third-person)
dullardır (plural third-person)

→ Laz: ტული (ťuli)

From Ottoman Turkish طول (dul), from Proto-Turkic *tul. Cognate with Bashkir тол (tol), Old Turkic 𐱄𐰆𐰟 (tul).


acu

acu (definite accusative acuyu, plural acular)

acuyu (accusative definite)
acular (plural)
acu (nominative singular)
acular (nominative plural)
acuyu (accusative definite singular)
acuları (accusative definite plural)
acuya (dative singular)
aculara (dative plural)
acuda (locative singular)
acularda (locative plural)
acudan (ablative singular)
aculardan (ablative plural)
acunun (genitive singular)
acuların (genitive plural)
acum (first-person nominative singular)
acularım (first-person nominative singular)
acun (nominative second-person singular)
acuların (nominative second-person singular)
acusu (nominative singular third-person)
acuları (nominative singular third-person)
acumuz (first-person nominative plural)
acularımız (first-person nominative plural)
acunuz (nominative plural second-person)
acularınız (nominative plural second-person)
acuları (nominative plural third-person)
acumu (accusative definite first-person singular)
acularımı (accusative definite first-person singular)
acunu (accusative definite second-person singular)
acularını (accusative definite second-person singular)
acusunu (accusative definite singular third-person)
acularını (accusative definite singular third-person)
acumuzu (accusative definite first-person plural)
acularımızı (accusative definite first-person plural)
acunuzu (accusative definite plural second-person)
acularınızı (accusative definite plural second-person)
acularını (accusative definite plural third-person)
acuma (dative first-person singular)
acularıma (dative first-person singular)
acuna (dative second-person singular)
acularına (dative second-person singular)
acusuna (dative singular third-person)
acularına (dative singular third-person)
acumuza (dative first-person plural)
acularımıza (dative first-person plural)
acunuza (dative plural second-person)
acularınıza (dative plural second-person)
acularına (dative plural third-person)
acumda (first-person locative singular)
acularımda (first-person locative singular)
acunda (locative second-person singular)
acularında (locative second-person singular)
acusunda (locative singular third-person)
acularında (locative singular third-person)
acumuzda (first-person locative plural)
acularımızda (first-person locative plural)
acunuzda (locative plural second-person)
acularınızda (locative plural second-person)
acularında (locative plural third-person)
acumdan (ablative first-person singular)
acularımdan (ablative first-person singular)
acundan (ablative second-person singular)
acularından (ablative second-person singular)
acusundan (ablative singular third-person)
acularından (ablative singular third-person)
acumuzdan (ablative first-person plural)
acularımızdan (ablative first-person plural)
acunuzdan (ablative plural second-person)
acularınızdan (ablative plural second-person)
acularından (ablative plural third-person)
acumun (first-person genitive singular)
acularımın (first-person genitive singular)
acunun (genitive second-person singular)
acularının (genitive second-person singular)
acusunun (genitive singular third-person)
acularının (genitive singular third-person)
acumuzun (first-person genitive plural)
acularımızın (first-person genitive plural)
acunuzun (genitive plural second-person)
acularınızın (genitive plural second-person)
acularının (genitive plural third-person)


enişte

enişte (definite accusative enişteyi, plural enişteler)

enişteyi (accusative definite)
enişteler (plural)
enişte (nominative singular)
enişteler (nominative plural)
enişteyi (accusative definite singular)
enişteleri (accusative definite plural)
enişteye (dative singular)
eniştelere (dative plural)
eniştede (locative singular)
eniştelerde (locative plural)
enişteden (ablative singular)
eniştelerden (ablative plural)
eniştenin (genitive singular)
eniştelerin (genitive plural)
eniştem (first-person nominative singular)
eniştelerim (first-person nominative singular)
enişten (nominative second-person singular)
eniştelerin (nominative second-person singular)
eniştesi (nominative singular third-person)
enişteleri (nominative singular third-person)
eniştemiz (first-person nominative plural)
eniştelerimiz (first-person nominative plural)
enişteniz (nominative plural second-person)
enişteleriniz (nominative plural second-person)
enişteleri (nominative plural third-person)
eniştemi (accusative definite first-person singular)
eniştelerimi (accusative definite first-person singular)
enişteni (accusative definite second-person singular)
eniştelerini (accusative definite second-person singular)
eniştesini (accusative definite singular third-person)
eniştelerini (accusative definite singular third-person)
eniştemizi (accusative definite first-person plural)
eniştelerimizi (accusative definite first-person plural)
eniştenizi (accusative definite plural second-person)
eniştelerinizi (accusative definite plural second-person)
eniştelerini (accusative definite plural third-person)
enişteme (dative first-person singular)
eniştelerime (dative first-person singular)
eniştene (dative second-person singular)
eniştelerine (dative second-person singular)
eniştesine (dative singular third-person)
eniştelerine (dative singular third-person)
eniştemize (dative first-person plural)
eniştelerimize (dative first-person plural)
eniştenize (dative plural second-person)
eniştelerinize (dative plural second-person)
eniştelerine (dative plural third-person)
eniştemde (first-person locative singular)
eniştelerimde (first-person locative singular)
eniştende (locative second-person singular)
eniştelerinde (locative second-person singular)
eniştesinde (locative singular third-person)
eniştelerinde (locative singular third-person)
eniştemizde (first-person locative plural)
eniştelerimizde (first-person locative plural)
eniştenizde (locative plural second-person)
eniştelerinizde (locative plural second-person)
eniştelerinde (locative plural third-person)
eniştemden (ablative first-person singular)
eniştelerimden (ablative first-person singular)
eniştenden (ablative second-person singular)
eniştelerinden (ablative second-person singular)
eniştesinden (ablative singular third-person)
eniştelerinden (ablative singular third-person)
eniştemizden (ablative first-person plural)
eniştelerimizden (ablative first-person plural)
eniştenizden (ablative plural second-person)
eniştelerinizden (ablative plural second-person)
eniştelerinden (ablative plural third-person)
eniştemin (first-person genitive singular)
eniştelerimin (first-person genitive singular)
eniştenin (genitive second-person singular)
eniştelerinin (genitive second-person singular)
eniştesinin (genitive singular third-person)
eniştelerinin (genitive singular third-person)
eniştemizin (first-person genitive plural)
eniştelerimizin (first-person genitive plural)
eniştenizin (genitive plural second-person)
eniştelerinizin (genitive plural second-person)
eniştelerinin (genitive plural third-person)
enişteyim (first-person singular)
eniştelerim (first-person singular)
eniştesin (second-person singular)
eniştelersin (second-person singular)
enişte (singular third-person)
eniştedir (singular third-person)
enişteler (singular third-person)
eniştelerdir (singular third-person)
enişteyiz (first-person plural)
enişteleriz (first-person plural)
eniştesiniz (plural second-person)
eniştelersiniz (plural second-person)
enişteler (plural third-person)
eniştelerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish انشته (enişte, “brother-in-law”).

inh+

bayram değil seyran değil, eniştem beni niye öptü

düğün değil bayram değil, eniştem beni niye öptü


anne

head

anne (definite accusative anneyi, plural anneler)

anneyi (accusative definite)
anneler (plural)
anne (nominative singular)
anneler (nominative plural)
anneyi (accusative definite singular)
anneleri (accusative definite plural)
anneye (dative singular)
annelere (dative plural)
annede (locative singular)
annelerde (locative plural)
anneden (ablative singular)
annelerden (ablative plural)
annenin (genitive singular)
annelerin (genitive plural)
annem (first-person nominative singular)
annelerim (first-person nominative singular)
annen (nominative second-person singular)
annelerin (nominative second-person singular)
annesi (nominative singular third-person)
anneleri (nominative singular third-person)
annemiz (first-person nominative plural)
annelerimiz (first-person nominative plural)
anneniz (nominative plural second-person)
anneleriniz (nominative plural second-person)
anneleri (nominative plural third-person)
annemi (accusative definite first-person singular)
annelerimi (accusative definite first-person singular)
anneni (accusative definite second-person singular)
annelerini (accusative definite second-person singular)
annesini (accusative definite singular third-person)
annelerini (accusative definite singular third-person)
annemizi (accusative definite first-person plural)
annelerimizi (accusative definite first-person plural)
annenizi (accusative definite plural second-person)
annelerinizi (accusative definite plural second-person)
annelerini (accusative definite plural third-person)
anneme (dative first-person singular)
annelerime (dative first-person singular)
annene (dative second-person singular)
annelerine (dative second-person singular)
annesine (dative singular third-person)
annelerine (dative singular third-person)
annemize (dative first-person plural)
annelerimize (dative first-person plural)
annenize (dative plural second-person)
annelerinize (dative plural second-person)
annelerine (dative plural third-person)
annemde (first-person locative singular)
annelerimde (first-person locative singular)
annende (locative second-person singular)
annelerinde (locative second-person singular)
annesinde (locative singular third-person)
annelerinde (locative singular third-person)
annemizde (first-person locative plural)
annelerimizde (first-person locative plural)
annenizde (locative plural second-person)
annelerinizde (locative plural second-person)
annelerinde (locative plural third-person)
annemden (ablative first-person singular)
annelerimden (ablative first-person singular)
annenden (ablative second-person singular)
annelerinden (ablative second-person singular)
annesinden (ablative singular third-person)
annelerinden (ablative singular third-person)
annemizden (ablative first-person plural)
annelerimizden (ablative first-person plural)
annenizden (ablative plural second-person)
annelerinizden (ablative plural second-person)
annelerinden (ablative plural third-person)
annemin (first-person genitive singular)
annelerimin (first-person genitive singular)
annenin (genitive second-person singular)
annelerinin (genitive second-person singular)
annesinin (genitive singular third-person)
annelerinin (genitive singular third-person)
annemizin (first-person genitive plural)
annelerimizin (first-person genitive plural)
annenizin (genitive plural second-person)
annelerinizin (genitive plural second-person)
annelerinin (genitive plural third-person)

[ɑ̽n̪.ˈn̪e̞]

Related to Chuvash анне (anne), from Proto-Turkic *ana-ene (“mother”).


cet

cet (definite accusative ceddi, plural (uncommon) cetler or ecdat)

ceddi (accusative definite)
cetler (plural uncommon)
ecdat (plural)
cet (nominative singular)
cetler (nominative plural)
ceddi (accusative definite singular)
cetleri (accusative definite plural)
cedde (dative singular)
cetlere (dative plural)
cette (locative singular)
cetlerde (locative plural)
cetten (ablative singular)
cetlerden (ablative plural)
ceddin (genitive singular)
cetlerin (genitive plural)
ceddim (first-person nominative singular)
cetlerim (first-person nominative singular)
ceddin (nominative second-person singular)
cetlerin (nominative second-person singular)
ceddi (nominative singular third-person)
cetleri (nominative singular third-person)
ceddimiz (first-person nominative plural)
cetlerimiz (first-person nominative plural)
ceddiniz (nominative plural second-person)
cetleriniz (nominative plural second-person)
cetleri (nominative plural third-person)
ceddimi (accusative definite first-person singular)
cetlerimi (accusative definite first-person singular)
ceddini (accusative definite second-person singular)
cetlerini (accusative definite second-person singular)
ceddini (accusative definite singular third-person)
cetlerini (accusative definite singular third-person)
ceddimizi (accusative definite first-person plural)
cetlerimizi (accusative definite first-person plural)
ceddinizi (accusative definite plural second-person)
cetlerinizi (accusative definite plural second-person)
cetlerini (accusative definite plural third-person)
ceddime (dative first-person singular)
cetlerime (dative first-person singular)
ceddine (dative second-person singular)
cetlerine (dative second-person singular)
ceddine (dative singular third-person)
cetlerine (dative singular third-person)
ceddimize (dative first-person plural)
cetlerimize (dative first-person plural)
ceddinize (dative plural second-person)
cetlerinize (dative plural second-person)
cetlerine (dative plural third-person)
ceddimde (first-person locative singular)
cetlerimde (first-person locative singular)
ceddinde (locative second-person singular)
cetlerinde (locative second-person singular)
ceddinde (locative singular third-person)
cetlerinde (locative singular third-person)
ceddimizde (first-person locative plural)
cetlerimizde (first-person locative plural)
ceddinizde (locative plural second-person)
cetlerinizde (locative plural second-person)
cetlerinde (locative plural third-person)
ceddimden (ablative first-person singular)
cetlerimden (ablative first-person singular)
ceddinden (ablative second-person singular)
cetlerinden (ablative second-person singular)
ceddinden (ablative singular third-person)
cetlerinden (ablative singular third-person)
ceddimizden (ablative first-person plural)
cetlerimizden (ablative first-person plural)
ceddinizden (ablative plural second-person)
cetlerinizden (ablative plural second-person)
cetlerinden (ablative plural third-person)
ceddimin (first-person genitive singular)
cetlerimin (first-person genitive singular)
ceddinin (genitive second-person singular)
cetlerinin (genitive second-person singular)
ceddinin (genitive singular third-person)
cetlerinin (genitive singular third-person)
ceddimizin (first-person genitive plural)
cetlerimizin (first-person genitive plural)
ceddinizin (genitive plural second-person)
cetlerinizin (genitive plural second-person)
cetlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جد (cedd, cet, “a grandfather, one's ancestor”), from Arabic جَدّ (jadd, “grandfather, ancestor, glory”) from جَدَّ (jadda, “to be new, to be serious or earnest”).


hala

head

hala (definite accusative halayı, plural halalar)

halayı (accusative definite)
halalar (plural)
hala (nominative singular)
halalar (nominative plural)
halayı (accusative definite singular)
halaları (accusative definite plural)
halaya (dative singular)
halalara (dative plural)
halada (locative singular)
halalarda (locative plural)
haladan (ablative singular)
halalardan (ablative plural)
halanın (genitive singular)
halaların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish خاله (hala), from Arabic خَالَة (ḵāla, “maternal aunt”).


ata

head

ata (definite accusative atayı, plural atalar)

atayı (accusative definite)
atalar (plural)
ata (nominative singular)
atalar (nominative plural)
atayı (accusative definite singular)
ataları (accusative definite plural)
ataya (dative singular)
atalara (dative plural)
atada (locative singular)
atalarda (locative plural)
atadan (ablative singular)
atalardan (ablative plural)
atanın (genitive singular)
ataların (genitive plural)
atam (first-person nominative singular)
atalarım (first-person nominative singular)
atan (nominative second-person singular)
ataların (nominative second-person singular)
atası (nominative singular third-person)
ataları (nominative singular third-person)
atamız (first-person nominative plural)
atalarımız (first-person nominative plural)
atanız (nominative plural second-person)
atalarınız (nominative plural second-person)
ataları (nominative plural third-person)
atamı (accusative definite first-person singular)
atalarımı (accusative definite first-person singular)
atanı (accusative definite second-person singular)
atalarını (accusative definite second-person singular)
atasını (accusative definite singular third-person)
atalarını (accusative definite singular third-person)
atamızı (accusative definite first-person plural)
atalarımızı (accusative definite first-person plural)
atanızı (accusative definite plural second-person)
atalarınızı (accusative definite plural second-person)
atalarını (accusative definite plural third-person)
atama (dative first-person singular)
atalarıma (dative first-person singular)
atana (dative second-person singular)
atalarına (dative second-person singular)
atasına (dative singular third-person)
atalarına (dative singular third-person)
atamıza (dative first-person plural)
atalarımıza (dative first-person plural)
atanıza (dative plural second-person)
atalarınıza (dative plural second-person)
atalarına (dative plural third-person)
atamda (first-person locative singular)
atalarımda (first-person locative singular)
atanda (locative second-person singular)
atalarında (locative second-person singular)
atasında (locative singular third-person)
atalarında (locative singular third-person)
atamızda (first-person locative plural)
atalarımızda (first-person locative plural)
atanızda (locative plural second-person)
atalarınızda (locative plural second-person)
atalarında (locative plural third-person)
atamdan (ablative first-person singular)
atalarımdan (ablative first-person singular)
atandan (ablative second-person singular)
atalarından (ablative second-person singular)
atasından (ablative singular third-person)
atalarından (ablative singular third-person)
atamızdan (ablative first-person plural)
atalarımızdan (ablative first-person plural)
atanızdan (ablative plural second-person)
atalarınızdan (ablative plural second-person)
atalarından (ablative plural third-person)
atamın (first-person genitive singular)
atalarımın (first-person genitive singular)
atanın (genitive second-person singular)
atalarının (genitive second-person singular)
atasının (genitive singular third-person)
atalarının (genitive singular third-person)
atamızın (first-person genitive plural)
atalarımızın (first-person genitive plural)
atanızın (genitive plural second-person)
atalarınızın (genitive plural second-person)
atalarının (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *ata. Cognate with Old Turkic 𐱃𐰀 (t¹a /ata/).


abi

abi (definite accusative abiyi, plural abiler)

abiyi (accusative definite)
abiler (plural)
abi (nominative singular)
abiler (nominative plural)
abiyi (accusative definite singular)
abileri (accusative definite plural)
abiye (dative singular)
abilere (dative plural)
abide (locative singular)
abilerde (locative plural)
abiden (ablative singular)
abilerden (ablative plural)
abinin (genitive singular)
abilerin (genitive plural)
abim (first-person nominative singular)
abilerim (first-person nominative singular)
abin (nominative second-person singular)
abilerin (nominative second-person singular)
abisi (nominative singular third-person)
abileri (nominative singular third-person)
abimiz (first-person nominative plural)
abilerimiz (first-person nominative plural)
abiniz (nominative plural second-person)
abileriniz (nominative plural second-person)
abileri (nominative plural third-person)
abimi (accusative definite first-person singular)
abilerimi (accusative definite first-person singular)
abini (accusative definite second-person singular)
abilerini (accusative definite second-person singular)
abisini (accusative definite singular third-person)
abilerini (accusative definite singular third-person)
abimizi (accusative definite first-person plural)
abilerimizi (accusative definite first-person plural)
abinizi (accusative definite plural second-person)
abilerinizi (accusative definite plural second-person)
abilerini (accusative definite plural third-person)
abime (dative first-person singular)
abilerime (dative first-person singular)
abine (dative second-person singular)
abilerine (dative second-person singular)
abisine (dative singular third-person)
abilerine (dative singular third-person)
abimize (dative first-person plural)
abilerimize (dative first-person plural)
abinize (dative plural second-person)
abilerinize (dative plural second-person)
abilerine (dative plural third-person)
abimde (first-person locative singular)
abilerimde (first-person locative singular)
abinde (locative second-person singular)
abilerinde (locative second-person singular)
abisinde (locative singular third-person)
abilerinde (locative singular third-person)
abimizde (first-person locative plural)
abilerimizde (first-person locative plural)
abinizde (locative plural second-person)
abilerinizde (locative plural second-person)
abilerinde (locative plural third-person)
abimden (ablative first-person singular)
abilerimden (ablative first-person singular)
abinden (ablative second-person singular)
abilerinden (ablative second-person singular)
abisinden (ablative singular third-person)
abilerinden (ablative singular third-person)
abimizden (ablative first-person plural)
abilerimizden (ablative first-person plural)
abinizden (ablative plural second-person)
abilerinizden (ablative plural second-person)
abilerinden (ablative plural third-person)
abimin (first-person genitive singular)
abilerimin (first-person genitive singular)
abinin (genitive second-person singular)
abilerinin (genitive second-person singular)
abisinin (genitive singular third-person)
abilerinin (genitive singular third-person)
abimizin (first-person genitive plural)
abilerimizin (first-person genitive plural)
abinizin (genitive plural second-person)
abilerinizin (genitive plural second-person)
abilerinin (genitive plural third-person)


abla

abla (definite accusative ablayı, plural ablalar)

ablayı (accusative definite)
ablalar (plural)
abla (nominative singular)
ablalar (nominative plural)
ablayı (accusative definite singular)
ablaları (accusative definite plural)
ablaya (dative singular)
ablalara (dative plural)
ablada (locative singular)
ablalarda (locative plural)
abladan (ablative singular)
ablalardan (ablative plural)
ablanın (genitive singular)
ablaların (genitive plural)
ablam (first-person nominative singular)
ablalarım (first-person nominative singular)
ablan (nominative second-person singular)
ablaların (nominative second-person singular)
ablası (nominative singular third-person)
ablaları (nominative singular third-person)
ablamız (first-person nominative plural)
ablalarımız (first-person nominative plural)
ablanız (nominative plural second-person)
ablalarınız (nominative plural second-person)
ablaları (nominative plural third-person)
ablamı (accusative definite first-person singular)
ablalarımı (accusative definite first-person singular)
ablanı (accusative definite second-person singular)
ablalarını (accusative definite second-person singular)
ablasını (accusative definite singular third-person)
ablalarını (accusative definite singular third-person)
ablamızı (accusative definite first-person plural)
ablalarımızı (accusative definite first-person plural)
ablanızı (accusative definite plural second-person)
ablalarınızı (accusative definite plural second-person)
ablalarını (accusative definite plural third-person)
ablama (dative first-person singular)
ablalarıma (dative first-person singular)
ablana (dative second-person singular)
ablalarına (dative second-person singular)
ablasına (dative singular third-person)
ablalarına (dative singular third-person)
ablamıza (dative first-person plural)
ablalarımıza (dative first-person plural)
ablanıza (dative plural second-person)
ablalarınıza (dative plural second-person)
ablalarına (dative plural third-person)
ablamda (first-person locative singular)
ablalarımda (first-person locative singular)
ablanda (locative second-person singular)
ablalarında (locative second-person singular)
ablasında (locative singular third-person)
ablalarında (locative singular third-person)
ablamızda (first-person locative plural)
ablalarımızda (first-person locative plural)
ablanızda (locative plural second-person)
ablalarınızda (locative plural second-person)
ablalarında (locative plural third-person)
ablamdan (ablative first-person singular)
ablalarımdan (ablative first-person singular)
ablandan (ablative second-person singular)
ablalarından (ablative second-person singular)
ablasından (ablative singular third-person)
ablalarından (ablative singular third-person)
ablamızdan (ablative first-person plural)
ablalarımızdan (ablative first-person plural)
ablanızdan (ablative plural second-person)
ablalarınızdan (ablative plural second-person)
ablalarından (ablative plural third-person)
ablamın (first-person genitive singular)
ablalarımın (first-person genitive singular)
ablanın (genitive second-person singular)
ablalarının (genitive second-person singular)
ablasının (genitive singular third-person)
ablalarının (genitive singular third-person)
ablamızın (first-person genitive plural)
ablalarımızın (first-person genitive plural)
ablanızın (genitive plural second-person)
ablalarınızın (genitive plural second-person)
ablalarının (genitive plural third-person)
ablayım (first-person singular)
ablalarım (first-person singular)
ablasın (second-person singular)
ablalarsın (second-person singular)
abla (singular third-person)
abladır (singular third-person)
ablalar (singular third-person)
ablalardır (singular third-person)
ablayız (first-person plural)
ablalarız (first-person plural)
ablasınız (plural second-person)
ablalarsınız (plural second-person)
ablalar (plural third-person)
ablalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish ابلا (abla, “elder sister”), most likely from earlier *appa, from Proto-Turkic *apa (“mother, elder sister, aunt”). Compare ebe (“aunt, midwife”).

inh

(slang) brothel mistress, whorehouse madam


teyze

head

teyze (definite accusative teyzeyi, plural teyzeler)

teyzeyi (accusative definite)
teyzeler (plural)
teyze (nominative singular)
teyzeler (nominative plural)
teyzeyi (accusative definite singular)
teyzeleri (accusative definite plural)
teyzeye (dative singular)
teyzelere (dative plural)
teyzede (locative singular)
teyzelerde (locative plural)
teyzeden (ablative singular)
teyzelerden (ablative plural)
teyzenin (genitive singular)
teyzelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تیزه (teyze), from Persian دایزه (dâyeze).


dede

dede (definite accusative dedeyi, plural dedeler)

dedeyi (accusative definite)
dedeler (plural)
dede (nominative singular)
dedeler (nominative plural)
dedeyi (accusative definite singular)
dedeleri (accusative definite plural)
dedeye (dative singular)
dedelere (dative plural)
dedede (locative singular)
dedelerde (locative plural)
dededen (ablative singular)
dedelerden (ablative plural)
dedenin (genitive singular)
dedelerin (genitive plural)
dedem (first-person nominative singular)
dedelerim (first-person nominative singular)
deden (nominative second-person singular)
dedelerin (nominative second-person singular)
dedesi (nominative singular third-person)
dedeleri (nominative singular third-person)
dedemiz (first-person nominative plural)
dedelerimiz (first-person nominative plural)
dedeniz (nominative plural second-person)
dedeleriniz (nominative plural second-person)
dedeleri (nominative plural third-person)
dedemi (accusative definite first-person singular)
dedelerimi (accusative definite first-person singular)
dedeni (accusative definite second-person singular)
dedelerini (accusative definite second-person singular)
dedesini (accusative definite singular third-person)
dedelerini (accusative definite singular third-person)
dedemizi (accusative definite first-person plural)
dedelerimizi (accusative definite first-person plural)
dedenizi (accusative definite plural second-person)
dedelerinizi (accusative definite plural second-person)
dedelerini (accusative definite plural third-person)
dedeme (dative first-person singular)
dedelerime (dative first-person singular)
dedene (dative second-person singular)
dedelerine (dative second-person singular)
dedesine (dative singular third-person)
dedelerine (dative singular third-person)
dedemize (dative first-person plural)
dedelerimize (dative first-person plural)
dedenize (dative plural second-person)
dedelerinize (dative plural second-person)
dedelerine (dative plural third-person)
dedemde (first-person locative singular)
dedelerimde (first-person locative singular)
dedende (locative second-person singular)
dedelerinde (locative second-person singular)
dedesinde (locative singular third-person)
dedelerinde (locative singular third-person)
dedemizde (first-person locative plural)
dedelerimizde (first-person locative plural)
dedenizde (locative plural second-person)
dedelerinizde (locative plural second-person)
dedelerinde (locative plural third-person)
dedemden (ablative first-person singular)
dedelerimden (ablative first-person singular)
dedenden (ablative second-person singular)
dedelerinden (ablative second-person singular)
dedesinden (ablative singular third-person)
dedelerinden (ablative singular third-person)
dedemizden (ablative first-person plural)
dedelerimizden (ablative first-person plural)
dedenizden (ablative plural second-person)
dedelerinizden (ablative plural second-person)
dedelerinden (ablative plural third-person)
dedemin (first-person genitive singular)
dedelerimin (first-person genitive singular)
dedenin (genitive second-person singular)
dedelerinin (genitive second-person singular)
dedesinin (genitive singular third-person)
dedelerinin (genitive singular third-person)
dedemizin (first-person genitive plural)
dedelerimizin (first-person genitive plural)
dedenizin (genitive plural second-person)
dedelerinizin (genitive plural second-person)
dedelerinin (genitive plural third-person)
dedeyim (first-person singular)
dedelerim (first-person singular)
dedesin (second-person singular)
dedelersin (second-person singular)
dede (singular third-person)
dededir (singular third-person)
dedeler (singular third-person)
dedelerdir (singular third-person)
dedeyiz (first-person plural)
dedeleriz (first-person plural)
dedesiniz (plural second-person)
dedelersiniz (plural second-person)
dedeler (plural third-person)
dedelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish دده (dede), from Proto-Oghuz [Term?] (baba, dede), from baby talk like many other words for close family.


bacı

bacı (definite accusative bacıyı, plural bacılar)

bacıyı (accusative definite)
bacılar (plural)
bacı (nominative singular)
bacılar (nominative plural)
bacıyı (accusative definite singular)
bacıları (accusative definite plural)
bacıya (dative singular)
bacılara (dative plural)
bacıda (locative singular)
bacılarda (locative plural)
bacıdan (ablative singular)
bacılardan (ablative plural)
bacının (genitive singular)
bacıların (genitive plural)
bacım (first-person nominative singular)
bacılarım (first-person nominative singular)
bacın (nominative second-person singular)
bacıların (nominative second-person singular)
bacısı (nominative singular third-person)
bacıları (nominative singular third-person)
bacımız (first-person nominative plural)
bacılarımız (first-person nominative plural)
bacınız (nominative plural second-person)
bacılarınız (nominative plural second-person)
bacıları (nominative plural third-person)
bacımı (accusative definite first-person singular)
bacılarımı (accusative definite first-person singular)
bacını (accusative definite second-person singular)
bacılarını (accusative definite second-person singular)
bacısını (accusative definite singular third-person)
bacılarını (accusative definite singular third-person)
bacımızı (accusative definite first-person plural)
bacılarımızı (accusative definite first-person plural)
bacınızı (accusative definite plural second-person)
bacılarınızı (accusative definite plural second-person)
bacılarını (accusative definite plural third-person)
bacıma (dative first-person singular)
bacılarıma (dative first-person singular)
bacına (dative second-person singular)
bacılarına (dative second-person singular)
bacısına (dative singular third-person)
bacılarına (dative singular third-person)
bacımıza (dative first-person plural)
bacılarımıza (dative first-person plural)
bacınıza (dative plural second-person)
bacılarınıza (dative plural second-person)
bacılarına (dative plural third-person)
bacımda (first-person locative singular)
bacılarımda (first-person locative singular)
bacında (locative second-person singular)
bacılarında (locative second-person singular)
bacısında (locative singular third-person)
bacılarında (locative singular third-person)
bacımızda (first-person locative plural)
bacılarımızda (first-person locative plural)
bacınızda (locative plural second-person)
bacılarınızda (locative plural second-person)
bacılarında (locative plural third-person)
bacımdan (ablative first-person singular)
bacılarımdan (ablative first-person singular)
bacından (ablative second-person singular)
bacılarından (ablative second-person singular)
bacısından (ablative singular third-person)
bacılarından (ablative singular third-person)
bacımızdan (ablative first-person plural)
bacılarımızdan (ablative first-person plural)
bacınızdan (ablative plural second-person)
bacılarınızdan (ablative plural second-person)
bacılarından (ablative plural third-person)
bacımın (first-person genitive singular)
bacılarımın (first-person genitive singular)
bacının (genitive second-person singular)
bacılarının (genitive second-person singular)
bacısının (genitive singular third-person)
bacılarının (genitive singular third-person)
bacımızın (first-person genitive plural)
bacılarımızın (first-person genitive plural)
bacınızın (genitive plural second-person)
bacılarınızın (genitive plural second-person)
bacılarının (genitive plural third-person)
bacıyım (first-person singular)
bacılarım (first-person singular)
bacısın (second-person singular)
bacılarsın (second-person singular)
bacı (singular third-person)
bacıdır (singular third-person)
bacılar (singular third-person)
bacılardır (singular third-person)
bacıyız (first-person plural)
bacılarız (first-person plural)
bacısınız (plural second-person)
bacılarsınız (plural second-person)
bacılar (plural third-person)
bacılardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish باجی (“older sister”), from Proto-Turkic *bāča.

sister (woman or girl having the same parents)


kardeş

kardeş (definite accusative kardeşi, plural kardeşler)

kardeşi (accusative definite)
kardeşler (plural)
kardeş (nominative singular)
kardeşler (nominative plural)
kardeşi (accusative definite singular)
kardeşleri (accusative definite plural)
kardeşe (dative singular)
kardeşlere (dative plural)
kardeşte (locative singular)
kardeşlerde (locative plural)
kardeşten (ablative singular)
kardeşlerden (ablative plural)
kardeşin (genitive singular)
kardeşlerin (genitive plural)
kardeşim (first-person nominative singular)
kardeşlerim (first-person nominative singular)
kardeşin (nominative second-person singular)
kardeşlerin (nominative second-person singular)
kardeşi (nominative singular third-person)
kardeşleri (nominative singular third-person)
kardeşimiz (first-person nominative plural)
kardeşlerimiz (first-person nominative plural)
kardeşiniz (nominative plural second-person)
kardeşleriniz (nominative plural second-person)
kardeşleri (nominative plural third-person)
kardeşimi (accusative definite first-person singular)
kardeşlerimi (accusative definite first-person singular)
kardeşini (accusative definite second-person singular)
kardeşlerini (accusative definite second-person singular)
kardeşini (accusative definite singular third-person)
kardeşlerini (accusative definite singular third-person)
kardeşimizi (accusative definite first-person plural)
kardeşlerimizi (accusative definite first-person plural)
kardeşinizi (accusative definite plural second-person)
kardeşlerinizi (accusative definite plural second-person)
kardeşlerini (accusative definite plural third-person)
kardeşime (dative first-person singular)
kardeşlerime (dative first-person singular)
kardeşine (dative second-person singular)
kardeşlerine (dative second-person singular)
kardeşine (dative singular third-person)
kardeşlerine (dative singular third-person)
kardeşimize (dative first-person plural)
kardeşlerimize (dative first-person plural)
kardeşinize (dative plural second-person)
kardeşlerinize (dative plural second-person)
kardeşlerine (dative plural third-person)
kardeşimde (first-person locative singular)
kardeşlerimde (first-person locative singular)
kardeşinde (locative second-person singular)
kardeşlerinde (locative second-person singular)
kardeşinde (locative singular third-person)
kardeşlerinde (locative singular third-person)
kardeşimizde (first-person locative plural)
kardeşlerimizde (first-person locative plural)
kardeşinizde (locative plural second-person)
kardeşlerinizde (locative plural second-person)
kardeşlerinde (locative plural third-person)
kardeşimden (ablative first-person singular)
kardeşlerimden (ablative first-person singular)
kardeşinden (ablative second-person singular)
kardeşlerinden (ablative second-person singular)
kardeşinden (ablative singular third-person)
kardeşlerinden (ablative singular third-person)
kardeşimizden (ablative first-person plural)
kardeşlerimizden (ablative first-person plural)
kardeşinizden (ablative plural second-person)
kardeşlerinizden (ablative plural second-person)
kardeşlerinden (ablative plural third-person)
kardeşimin (first-person genitive singular)
kardeşlerimin (first-person genitive singular)
kardeşinin (genitive second-person singular)
kardeşlerinin (genitive second-person singular)
kardeşinin (genitive singular third-person)
kardeşlerinin (genitive singular third-person)
kardeşimizin (first-person genitive plural)
kardeşlerimizin (first-person genitive plural)
kardeşinizin (genitive plural second-person)
kardeşlerinizin (genitive plural second-person)
kardeşlerinin (genitive plural third-person)
kardeşim (first-person singular)
kardeşlerim (first-person singular)
kardeşsin (second-person singular)
kardeşlersin (second-person singular)
kardeş (singular third-person)
kardeştir (singular third-person)
kardeşler (singular third-person)
kardeşlerdir (singular third-person)
kardeşiz (first-person plural)
kardeşleriz (first-person plural)
kardeşsiniz (plural second-person)
kardeşlersiniz (plural second-person)
kardeşler (plural third-person)
kardeşlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish قارداش (kardaş, “sibling”), from Old Anatolian Turkish قردآش (kardaş, “sibling”), equivalent to karın (“womb”) + -daş (“fellow of, having in common, sharing”).


ağabey

head

ağabey (definite accusative ağabeyi, plural ağabeyler)

ağabeyi (accusative definite)
ağabeyler (plural)
ağabey (nominative singular)
ağabeyler (nominative plural)
ağabeyi (accusative definite singular)
ağabeyleri (accusative definite plural)
ağabeye (dative singular)
ağabeylere (dative plural)
ağabeyde (locative singular)
ağabeylerde (locative plural)
ağabeyden (ablative singular)
ağabeylerden (ablative plural)
ağabeyin (genitive singular)
ağabeylerin (genitive plural)
ağabeyim (first-person nominative singular)
ağabeylerim (first-person nominative singular)
ağabeyin (nominative second-person singular)
ağabeylerin (nominative second-person singular)
ağabeyi (nominative singular third-person)
ağabeyleri (nominative singular third-person)
ağabeyimiz (first-person nominative plural)
ağabeylerimiz (first-person nominative plural)
ağabeyiniz (nominative plural second-person)
ağabeyleriniz (nominative plural second-person)
ağabeyleri (nominative plural third-person)
ağabeyimi (accusative definite first-person singular)
ağabeylerimi (accusative definite first-person singular)
ağabeyini (accusative definite second-person singular)
ağabeylerini (accusative definite second-person singular)
ağabeyini (accusative definite singular third-person)
ağabeylerini (accusative definite singular third-person)
ağabeyimizi (accusative definite first-person plural)
ağabeylerimizi (accusative definite first-person plural)
ağabeyinizi (accusative definite plural second-person)
ağabeylerinizi (accusative definite plural second-person)
ağabeylerini (accusative definite plural third-person)
ağabeyime (dative first-person singular)
ağabeylerime (dative first-person singular)
ağabeyine (dative second-person singular)
ağabeylerine (dative second-person singular)
ağabeyine (dative singular third-person)
ağabeylerine (dative singular third-person)
ağabeyimize (dative first-person plural)
ağabeylerimize (dative first-person plural)
ağabeyinize (dative plural second-person)
ağabeylerinize (dative plural second-person)
ağabeylerine (dative plural third-person)
ağabeyimde (first-person locative singular)
ağabeylerimde (first-person locative singular)
ağabeyinde (locative second-person singular)
ağabeylerinde (locative second-person singular)
ağabeyinde (locative singular third-person)
ağabeylerinde (locative singular third-person)
ağabeyimizde (first-person locative plural)
ağabeylerimizde (first-person locative plural)
ağabeyinizde (locative plural second-person)
ağabeylerinizde (locative plural second-person)
ağabeylerinde (locative plural third-person)
ağabeyimden (ablative first-person singular)
ağabeylerimden (ablative first-person singular)
ağabeyinden (ablative second-person singular)
ağabeylerinden (ablative second-person singular)
ağabeyinden (ablative singular third-person)
ağabeylerinden (ablative singular third-person)
ağabeyimizden (ablative first-person plural)
ağabeylerimizden (ablative first-person plural)
ağabeyinizden (ablative plural second-person)
ağabeylerinizden (ablative plural second-person)
ağabeylerinden (ablative plural third-person)
ağabeyimin (first-person genitive singular)
ağabeylerimin (first-person genitive singular)
ağabeyinin (genitive second-person singular)
ağabeylerinin (genitive second-person singular)
ağabeyinin (genitive singular third-person)
ağabeylerinin (genitive singular third-person)
ağabeyimizin (first-person genitive plural)
ağabeylerimizin (first-person genitive plural)
ağabeyinizin (genitive plural second-person)
ağabeylerinizin (genitive plural second-person)
ağabeylerinin (genitive plural third-person)


emmi

emmi (definite accusative emmiyi, plural emmiler)

emmiyi (accusative definite)
emmiler (plural)
emmi (nominative singular)
emmiler (nominative plural)
emmiyi (accusative definite singular)
emmileri (accusative definite plural)
emmiye (dative singular)
emmilere (dative plural)
emmide (locative singular)
emmilerde (locative plural)
emmiden (ablative singular)
emmilerden (ablative plural)
emminin (genitive singular)
emmilerin (genitive plural)
emmim (first-person nominative singular)
emmilerim (first-person nominative singular)
emmin (nominative second-person singular)
emmilerin (nominative second-person singular)
emmisi (nominative singular third-person)
emmileri (nominative singular third-person)
emmimiz (first-person nominative plural)
emmilerimiz (first-person nominative plural)
emminiz (nominative plural second-person)
emmileriniz (nominative plural second-person)
emmileri (nominative plural third-person)
emmimi (accusative definite first-person singular)
emmilerimi (accusative definite first-person singular)
emmini (accusative definite second-person singular)
emmilerini (accusative definite second-person singular)
emmisini (accusative definite singular third-person)
emmilerini (accusative definite singular third-person)
emmimizi (accusative definite first-person plural)
emmilerimizi (accusative definite first-person plural)
emminizi (accusative definite plural second-person)
emmilerinizi (accusative definite plural second-person)
emmilerini (accusative definite plural third-person)
emmime (dative first-person singular)
emmilerime (dative first-person singular)
emmine (dative second-person singular)
emmilerine (dative second-person singular)
emmisine (dative singular third-person)
emmilerine (dative singular third-person)
emmimize (dative first-person plural)
emmilerimize (dative first-person plural)
emminize (dative plural second-person)
emmilerinize (dative plural second-person)
emmilerine (dative plural third-person)
emmimde (first-person locative singular)
emmilerimde (first-person locative singular)
emminde (locative second-person singular)
emmilerinde (locative second-person singular)
emmisinde (locative singular third-person)
emmilerinde (locative singular third-person)
emmimizde (first-person locative plural)
emmilerimizde (first-person locative plural)
emminizde (locative plural second-person)
emmilerinizde (locative plural second-person)
emmilerinde (locative plural third-person)
emmimden (ablative first-person singular)
emmilerimden (ablative first-person singular)
emminden (ablative second-person singular)
emmilerinden (ablative second-person singular)
emmisinden (ablative singular third-person)
emmilerinden (ablative singular third-person)
emmimizden (ablative first-person plural)
emmilerimizden (ablative first-person plural)
emminizden (ablative plural second-person)
emmilerinizden (ablative plural second-person)
emmilerinden (ablative plural third-person)
emmimin (first-person genitive singular)
emmilerimin (first-person genitive singular)
emminin (genitive second-person singular)
emmilerinin (genitive second-person singular)
emmisinin (genitive singular third-person)
emmilerinin (genitive singular third-person)
emmimizin (first-person genitive plural)
emmilerimizin (first-person genitive plural)
emminizin (genitive plural second-person)
emmilerinizin (genitive plural second-person)
emmilerinin (genitive plural third-person)
emmiyim (first-person singular)
emmilerim (first-person singular)
emmisin (second-person singular)
emmilersin (second-person singular)
emmi (singular third-person)
emmidir (singular third-person)
emmiler (singular third-person)
emmilerdir (singular third-person)
emmiyiz (first-person plural)
emmileriz (first-person plural)
emmisiniz (plural second-person)
emmilersiniz (plural second-person)
emmiler (plural third-person)
emmilerdir (plural third-person)


ağa

ağa (definite accusative ağayı, plural ağalar)

ağayı (accusative definite)
ağalar (plural)
ağa (nominative singular)
ağalar (nominative plural)
ağayı (accusative definite singular)
ağaları (accusative definite plural)
ağaya (dative singular)
ağalara (dative plural)
ağada (locative singular)
ağalarda (locative plural)
ağadan (ablative singular)
ağalardan (ablative plural)
ağanın (genitive singular)
ağaların (genitive plural)
ağam (first-person nominative singular)
ağalarım (first-person nominative singular)
ağan (nominative second-person singular)
ağaların (nominative second-person singular)
ağası (nominative singular third-person)
ağaları (nominative singular third-person)
ağamız (first-person nominative plural)
ağalarımız (first-person nominative plural)
ağanız (nominative plural second-person)
ağalarınız (nominative plural second-person)
ağaları (nominative plural third-person)
ağamı (accusative definite first-person singular)
ağalarımı (accusative definite first-person singular)
ağanı (accusative definite second-person singular)
ağalarını (accusative definite second-person singular)
ağasını (accusative definite singular third-person)
ağalarını (accusative definite singular third-person)
ağamızı (accusative definite first-person plural)
ağalarımızı (accusative definite first-person plural)
ağanızı (accusative definite plural second-person)
ağalarınızı (accusative definite plural second-person)
ağalarını (accusative definite plural third-person)
ağama (dative first-person singular)
ağalarıma (dative first-person singular)
ağana (dative second-person singular)
ağalarına (dative second-person singular)
ağasına (dative singular third-person)
ağalarına (dative singular third-person)
ağamıza (dative first-person plural)
ağalarımıza (dative first-person plural)
ağanıza (dative plural second-person)
ağalarınıza (dative plural second-person)
ağalarına (dative plural third-person)
ağamda (first-person locative singular)
ağalarımda (first-person locative singular)
ağanda (locative second-person singular)
ağalarında (locative second-person singular)
ağasında (locative singular third-person)
ağalarında (locative singular third-person)
ağamızda (first-person locative plural)
ağalarımızda (first-person locative plural)
ağanızda (locative plural second-person)
ağalarınızda (locative plural second-person)
ağalarında (locative plural third-person)
ağamdan (ablative first-person singular)
ağalarımdan (ablative first-person singular)
ağandan (ablative second-person singular)
ağalarından (ablative second-person singular)
ağasından (ablative singular third-person)
ağalarından (ablative singular third-person)
ağamızdan (ablative first-person plural)
ağalarımızdan (ablative first-person plural)
ağanızdan (ablative plural second-person)
ağalarınızdan (ablative plural second-person)
ağalarından (ablative plural third-person)
ağamın (first-person genitive singular)
ağalarımın (first-person genitive singular)
ağanın (genitive second-person singular)
ağalarının (genitive second-person singular)
ağasının (genitive singular third-person)
ağalarının (genitive singular third-person)
ağamızın (first-person genitive plural)
ağalarımızın (first-person genitive plural)
ağanızın (genitive plural second-person)
ağalarınızın (genitive plural second-person)
ağalarının (genitive plural third-person)
ağayım (first-person singular)
ağalarım (first-person singular)
ağasın (second-person singular)
ağalarsın (second-person singular)
ağa (singular third-person)
ağadır (singular third-person)
ağalar (singular third-person)
ağalardır (singular third-person)
ağayız (first-person plural)
ağalarız (first-person plural)
ağasınız (plural second-person)
ağalarsınız (plural second-person)
ağalar (plural third-person)
ağalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish آغا (ağa), from earlier آقا (aqa), from Proto-Turkic *āka (“elder (brother)”). The widespread sense is preserved in ağabey (“elder brother”).


bacanak

bacanak (definite accusative bacanağı, plural bacanaklar)

bacanağı (accusative definite)
bacanaklar (plural)
bacanak (nominative singular)
bacanaklar (nominative plural)
bacanağı (accusative definite singular)
bacanakları (accusative definite plural)
bacanağa (dative singular)
bacanaklara (dative plural)
bacanakta (locative singular)
bacanaklarda (locative plural)
bacanaktan (ablative singular)
bacanaklardan (ablative plural)
bacanağın (genitive singular)
bacanakların (genitive plural)
bacanağım (first-person nominative singular)
bacanaklarım (first-person nominative singular)
bacanağın (nominative second-person singular)
bacanakların (nominative second-person singular)
bacanağı (nominative singular third-person)
bacanakları (nominative singular third-person)
bacanağımız (first-person nominative plural)
bacanaklarımız (first-person nominative plural)
bacanağınız (nominative plural second-person)
bacanaklarınız (nominative plural second-person)
bacanakları (nominative plural third-person)
bacanağımı (accusative definite first-person singular)
bacanaklarımı (accusative definite first-person singular)
bacanağını (accusative definite second-person singular)
bacanaklarını (accusative definite second-person singular)
bacanağını (accusative definite singular third-person)
bacanaklarını (accusative definite singular third-person)
bacanağımızı (accusative definite first-person plural)
bacanaklarımızı (accusative definite first-person plural)
bacanağınızı (accusative definite plural second-person)
bacanaklarınızı (accusative definite plural second-person)
bacanaklarını (accusative definite plural third-person)
bacanağıma (dative first-person singular)
bacanaklarıma (dative first-person singular)
bacanağına (dative second-person singular)
bacanaklarına (dative second-person singular)
bacanağına (dative singular third-person)
bacanaklarına (dative singular third-person)
bacanağımıza (dative first-person plural)
bacanaklarımıza (dative first-person plural)
bacanağınıza (dative plural second-person)
bacanaklarınıza (dative plural second-person)
bacanaklarına (dative plural third-person)
bacanağımda (first-person locative singular)
bacanaklarımda (first-person locative singular)
bacanağında (locative second-person singular)
bacanaklarında (locative second-person singular)
bacanağında (locative singular third-person)
bacanaklarında (locative singular third-person)
bacanağımızda (first-person locative plural)
bacanaklarımızda (first-person locative plural)
bacanağınızda (locative plural second-person)
bacanaklarınızda (locative plural second-person)
bacanaklarında (locative plural third-person)
bacanağımdan (ablative first-person singular)
bacanaklarımdan (ablative first-person singular)
bacanağından (ablative second-person singular)
bacanaklarından (ablative second-person singular)
bacanağından (ablative singular third-person)
bacanaklarından (ablative singular third-person)
bacanağımızdan (ablative first-person plural)
bacanaklarımızdan (ablative first-person plural)
bacanağınızdan (ablative plural second-person)
bacanaklarınızdan (ablative plural second-person)
bacanaklarından (ablative plural third-person)
bacanağımın (first-person genitive singular)
bacanaklarımın (first-person genitive singular)
bacanağının (genitive second-person singular)
bacanaklarının (genitive second-person singular)
bacanağının (genitive singular third-person)
bacanaklarının (genitive singular third-person)
bacanağımızın (first-person genitive plural)
bacanaklarımızın (first-person genitive plural)
bacanağınızın (genitive plural second-person)
bacanaklarınızın (genitive plural second-person)
bacanaklarının (genitive plural third-person)

Armenian: բաջանաղ (baǰanaġ)

Bulgarian: баджанак (badžanak)

Northern Kurdish: bacenax

Macedonian: баџанак (badžanak)

Serbo-Croatian: pašanac, pašenog

Inherited from Ottoman Turkish باجاناق (bacanaḳ) or باجیناق (bacınaḳ) or باجناح (bacanaḥ), from Proto-Turkic *bāčanak, possibly from *bāča (“elder sister, husbands of sisters”), whence also bacı (“sister”), however this etymology has some contension due to uncertain suffix structure.

inh+

husband of one's wife's sister, co-brother-in-law


babaanne

head

babaanne (definite accusative babaanneyi, plural babaanneler)

babaanneyi (accusative definite)
babaanneler (plural)
babaanne (nominative singular)
babaanneler (nominative plural)
babaanneyi (accusative definite singular)
babaanneleri (accusative definite plural)
babaanneye (dative singular)
babaannelere (dative plural)
babaannede (locative singular)
babaannelerde (locative plural)
babaanneden (ablative singular)
babaannelerden (ablative plural)
babaannenin (genitive singular)
babaannelerin (genitive plural)


anneanne

anneanne (definite accusative anneanneyi, plural anneanneler)

anneanneyi (accusative definite)
anneanneler (plural)
anneanne (nominative singular)
anneanneler (nominative plural)
anneanneyi (accusative definite singular)
anneanneleri (accusative definite plural)
anneanneye (dative singular)
anneannelere (dative plural)
anneannede (locative singular)
anneannelerde (locative plural)
anneanneden (ablative singular)
anneannelerden (ablative plural)
anneannenin (genitive singular)
anneannelerin (genitive plural)


bibi

bibi (definite accusative bibiyi, plural bibiler)

bibiyi (accusative definite)
bibiler (plural)

From Ottoman Turkish بی بی (bîbî), from Persian بیبی (bi-bi).

(colloquial) paternal aunt (sister of someone's father)


oğul

oğul (definite accusative oğlu, plural oğullar)

oğlu (accusative definite)
oğullar (plural)
oğul (nominative singular)
oğullar (nominative plural)
oğlu (accusative definite singular)
oğulları (accusative definite plural)
oğla (dative singular)
oğullara (dative plural)
oğulda (locative singular)
oğullarda (locative plural)
oğuldan (ablative singular)
oğullardan (ablative plural)
oğlun (genitive singular)
oğulların (genitive plural)
oğlum (first-person nominative singular)
oğullarım (first-person nominative singular)
oğlun (nominative second-person singular)
oğulların (nominative second-person singular)
oğlu (nominative singular third-person)
oğulları (nominative singular third-person)
oğlumuz (first-person nominative plural)
oğullarımız (first-person nominative plural)
oğlunuz (nominative plural second-person)
oğullarınız (nominative plural second-person)
oğulları (nominative plural third-person)
oğlumu (accusative definite first-person singular)
oğullarımı (accusative definite first-person singular)
oğlunu (accusative definite second-person singular)
oğullarını (accusative definite second-person singular)
oğlunu (accusative definite singular third-person)
oğullarını (accusative definite singular third-person)
oğlumuzu (accusative definite first-person plural)
oğullarımızı (accusative definite first-person plural)
oğlunuzu (accusative definite plural second-person)
oğullarınızı (accusative definite plural second-person)
oğullarını (accusative definite plural third-person)
oğluma (dative first-person singular)
oğullarıma (dative first-person singular)
oğluna (dative second-person singular)
oğullarına (dative second-person singular)
oğluna (dative singular third-person)
oğullarına (dative singular third-person)
oğlumuza (dative first-person plural)
oğullarımıza (dative first-person plural)
oğlunuza (dative plural second-person)
oğullarınıza (dative plural second-person)
oğullarına (dative plural third-person)
oğlumda (first-person locative singular)
oğullarımda (first-person locative singular)
oğlunda (locative second-person singular)
oğullarında (locative second-person singular)
oğlunda (locative singular third-person)
oğullarında (locative singular third-person)
oğlumuzda (first-person locative plural)
oğullarımızda (first-person locative plural)
oğlunuzda (locative plural second-person)
oğullarınızda (locative plural second-person)
oğullarında (locative plural third-person)
oğlumdan (ablative first-person singular)
oğullarımdan (ablative first-person singular)
oğlundan (ablative second-person singular)
oğullarından (ablative second-person singular)
oğlundan (ablative singular third-person)
oğullarından (ablative singular third-person)
oğlumuzdan (ablative first-person plural)
oğullarımızdan (ablative first-person plural)
oğlunuzdan (ablative plural second-person)
oğullarınızdan (ablative plural second-person)
oğullarından (ablative plural third-person)
oğlumun (first-person genitive singular)
oğullarımın (first-person genitive singular)
oğlunun (genitive second-person singular)
oğullarının (genitive second-person singular)
oğlunun (genitive singular third-person)
oğullarının (genitive singular third-person)
oğlumuzun (first-person genitive plural)
oğullarımızın (first-person genitive plural)
oğlunuzun (genitive plural second-person)
oğullarınızın (genitive plural second-person)
oğullarının (genitive plural third-person)
oğlum (first-person singular)
oğullarım (first-person singular)
oğulsun (second-person singular)
oğullarsın (second-person singular)
oğul (singular third-person)
oğuldur (singular third-person)
oğullar (singular third-person)
oğullardır (singular third-person)
oğluz (first-person plural)
oğullarız (first-person plural)
oğulsunuz (plural second-person)
oğullarsınız (plural second-person)
oğullar (plural third-person)
oğullardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوغل (oğul), from Proto-Turkic *ogul (“son”).


kayın

head

kayın (definite accusative kaynı, plural kayınlar)

kaynı (accusative definite)
kayınlar (plural)
kayın (nominative singular)
kayınlar (nominative plural)
kaynı (accusative definite singular)
kayınları (accusative definite plural)
kayna (dative singular)
kayınlara (dative plural)
kayında (locative singular)
kayınlarda (locative plural)
kayından (ablative singular)
kayınlardan (ablative plural)
kaynın (genitive singular)
kayınların (genitive plural)
kaynım (first-person nominative singular)
kayınlarım (first-person nominative singular)
kaynın (nominative second-person singular)
kayınların (nominative second-person singular)
kaynı (nominative singular third-person)
kayınları (nominative singular third-person)
kaynımız (first-person nominative plural)
kayınlarımız (first-person nominative plural)
kaynınız (nominative plural second-person)
kayınlarınız (nominative plural second-person)
kayınları (nominative plural third-person)
kaynımı (accusative definite first-person singular)
kayınlarımı (accusative definite first-person singular)
kaynını (accusative definite second-person singular)
kayınlarını (accusative definite second-person singular)
kaynını (accusative definite singular third-person)
kayınlarını (accusative definite singular third-person)
kaynımızı (accusative definite first-person plural)
kayınlarımızı (accusative definite first-person plural)
kaynınızı (accusative definite plural second-person)
kayınlarınızı (accusative definite plural second-person)
kayınlarını (accusative definite plural third-person)
kaynıma (dative first-person singular)
kayınlarıma (dative first-person singular)
kaynına (dative second-person singular)
kayınlarına (dative second-person singular)
kaynına (dative singular third-person)
kayınlarına (dative singular third-person)
kaynımıza (dative first-person plural)
kayınlarımıza (dative first-person plural)
kaynınıza (dative plural second-person)
kayınlarınıza (dative plural second-person)
kayınlarına (dative plural third-person)
kaynımda (first-person locative singular)
kayınlarımda (first-person locative singular)
kaynında (locative second-person singular)
kayınlarında (locative second-person singular)
kaynında (locative singular third-person)
kayınlarında (locative singular third-person)
kaynımızda (first-person locative plural)
kayınlarımızda (first-person locative plural)
kaynınızda (locative plural second-person)
kayınlarınızda (locative plural second-person)
kayınlarında (locative plural third-person)
kaynımdan (ablative first-person singular)
kayınlarımdan (ablative first-person singular)
kaynından (ablative second-person singular)
kayınlarından (ablative second-person singular)
kaynından (ablative singular third-person)
kayınlarından (ablative singular third-person)
kaynımızdan (ablative first-person plural)
kayınlarımızdan (ablative first-person plural)
kaynınızdan (ablative plural second-person)
kayınlarınızdan (ablative plural second-person)
kayınlarından (ablative plural third-person)
kaynımın (first-person genitive singular)
kayınlarımın (first-person genitive singular)
kaynının (genitive second-person singular)
kayınlarının (genitive second-person singular)
kaynının (genitive singular third-person)
kayınlarının (genitive singular third-person)
kaynımızın (first-person genitive plural)
kayınlarımızın (first-person genitive plural)
kaynınızın (genitive plural second-person)
kayınlarınızın (genitive plural second-person)
kayınlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاین (kayn, kayın, “wife's brother”), from Proto-Turkic *kādïn (“relative-in-law”). Unrelated to kadın, hatun.

inh

brother-in-law
The brother of one's spouse.


yenge

head

yenge (definite accusative yengeyi, plural yengeler)

yengeyi (accusative definite)
yengeler (plural)

Inherited from Proto-Turkic *yeŋe (“elder brother's wife”). See Bashkir еңгә (yeñgə) for more cognates.

inh

Oğlum, o senin yengen, yengen!


kaynata

head

kaynata (definite accusative kaynatayı, plural kaynatalar)

kaynatayı (accusative definite)
kaynatalar (plural)
kaynata (nominative singular)
kaynatalar (nominative plural)
kaynatayı (accusative definite singular)
kaynataları (accusative definite plural)
kaynataya (dative singular)
kaynatalara (dative plural)
kaynatada (locative singular)
kaynatalarda (locative plural)
kaynatadan (ablative singular)
kaynatalardan (ablative plural)
kaynatanın (genitive singular)
kaynataların (genitive plural)


düğün

düğün (definite accusative düğünü, plural düğünler)

düğünü (accusative definite)
düğünler (plural)
düğün (nominative singular)
düğünler (nominative plural)
düğünü (accusative definite singular)
düğünleri (accusative definite plural)
düğüne (dative singular)
düğünlere (dative plural)
düğünde (locative singular)
düğünlerde (locative plural)
düğünden (ablative singular)
düğünlerden (ablative plural)
düğünün (genitive singular)
düğünlerin (genitive plural)
düğünüm (first-person nominative singular)
düğünlerim (first-person nominative singular)
düğünün (nominative second-person singular)
düğünlerin (nominative second-person singular)
düğünü (nominative singular third-person)
düğünleri (nominative singular third-person)
düğünümüz (first-person nominative plural)
düğünlerimiz (first-person nominative plural)
düğününüz (nominative plural second-person)
düğünleriniz (nominative plural second-person)
düğünleri (nominative plural third-person)
düğünümü (accusative definite first-person singular)
düğünlerimi (accusative definite first-person singular)
düğününü (accusative definite second-person singular)
düğünlerini (accusative definite second-person singular)
düğününü (accusative definite singular third-person)
düğünlerini (accusative definite singular third-person)
düğünümüzü (accusative definite first-person plural)
düğünlerimizi (accusative definite first-person plural)
düğününüzü (accusative definite plural second-person)
düğünlerinizi (accusative definite plural second-person)
düğünlerini (accusative definite plural third-person)
düğünüme (dative first-person singular)
düğünlerime (dative first-person singular)
düğününe (dative second-person singular)
düğünlerine (dative second-person singular)
düğününe (dative singular third-person)
düğünlerine (dative singular third-person)
düğünümüze (dative first-person plural)
düğünlerimize (dative first-person plural)
düğününüze (dative plural second-person)
düğünlerinize (dative plural second-person)
düğünlerine (dative plural third-person)
düğünümde (first-person locative singular)
düğünlerimde (first-person locative singular)
düğününde (locative second-person singular)
düğünlerinde (locative second-person singular)
düğününde (locative singular third-person)
düğünlerinde (locative singular third-person)
düğünümüzde (first-person locative plural)
düğünlerimizde (first-person locative plural)
düğününüzde (locative plural second-person)
düğünlerinizde (locative plural second-person)
düğünlerinde (locative plural third-person)
düğünümden (ablative first-person singular)
düğünlerimden (ablative first-person singular)
düğününden (ablative second-person singular)
düğünlerinden (ablative second-person singular)
düğününden (ablative singular third-person)
düğünlerinden (ablative singular third-person)
düğünümüzden (ablative first-person plural)
düğünlerimizden (ablative first-person plural)
düğününüzden (ablative plural second-person)
düğünlerinizden (ablative plural second-person)
düğünlerinden (ablative plural third-person)
düğünümün (first-person genitive singular)
düğünlerimin (first-person genitive singular)
düğününün (genitive second-person singular)
düğünlerinin (genitive second-person singular)
düğününün (genitive singular third-person)
düğünlerinin (genitive singular third-person)
düğünümüzün (first-person genitive plural)
düğünlerimizin (first-person genitive plural)
düğününüzün (genitive plural second-person)
düğünlerinizin (genitive plural second-person)
düğünlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دوگون (düğün, “wedding”), which derives from Proto-Turkic *tügün (“knot; contract”), a development of *tüg- (“to tie in a knot; make a loop”), from which also düğüm (“knot”).


akraba

head

akraba (definite accusative akrabayı, plural akrabalar)

akrabayı (accusative definite)
akrabalar (plural)
akraba (nominative singular)
akrabalar (nominative plural)
akrabayı (accusative definite singular)
akrabaları (accusative definite plural)
akrabaya (dative singular)
akrabalara (dative plural)
akrabada (locative singular)
akrabalarda (locative plural)
akrabadan (ablative singular)
akrabalardan (ablative plural)
akrabanın (genitive singular)
akrabaların (genitive plural)
akrabam (first-person nominative singular)
akrabalarım (first-person nominative singular)
akraban (nominative second-person singular)
akrabaların (nominative second-person singular)
akrabası (nominative singular third-person)
akrabaları (nominative singular third-person)
akrabamız (first-person nominative plural)
akrabalarımız (first-person nominative plural)
akrabanız (nominative plural second-person)
akrabalarınız (nominative plural second-person)
akrabaları (nominative plural third-person)
akrabamı (accusative definite first-person singular)
akrabalarımı (accusative definite first-person singular)
akrabanı (accusative definite second-person singular)
akrabalarını (accusative definite second-person singular)
akrabasını (accusative definite singular third-person)
akrabalarını (accusative definite singular third-person)
akrabamızı (accusative definite first-person plural)
akrabalarımızı (accusative definite first-person plural)
akrabanızı (accusative definite plural second-person)
akrabalarınızı (accusative definite plural second-person)
akrabalarını (accusative definite plural third-person)
akrabama (dative first-person singular)
akrabalarıma (dative first-person singular)
akrabana (dative second-person singular)
akrabalarına (dative second-person singular)
akrabasına (dative singular third-person)
akrabalarına (dative singular third-person)
akrabamıza (dative first-person plural)
akrabalarımıza (dative first-person plural)
akrabanıza (dative plural second-person)
akrabalarınıza (dative plural second-person)
akrabalarına (dative plural third-person)
akrabamda (first-person locative singular)
akrabalarımda (first-person locative singular)
akrabanda (locative second-person singular)
akrabalarında (locative second-person singular)
akrabasında (locative singular third-person)
akrabalarında (locative singular third-person)
akrabamızda (first-person locative plural)
akrabalarımızda (first-person locative plural)
akrabanızda (locative plural second-person)
akrabalarınızda (locative plural second-person)
akrabalarında (locative plural third-person)
akrabamdan (ablative first-person singular)
akrabalarımdan (ablative first-person singular)
akrabandan (ablative second-person singular)
akrabalarından (ablative second-person singular)
akrabasından (ablative singular third-person)
akrabalarından (ablative singular third-person)
akrabamızdan (ablative first-person plural)
akrabalarımızdan (ablative first-person plural)
akrabanızdan (ablative plural second-person)
akrabalarınızdan (ablative plural second-person)
akrabalarından (ablative plural third-person)
akrabamın (first-person genitive singular)
akrabalarımın (first-person genitive singular)
akrabanın (genitive second-person singular)
akrabalarının (genitive second-person singular)
akrabasının (genitive singular third-person)
akrabalarının (genitive singular third-person)
akrabamızın (first-person genitive plural)
akrabalarımızın (first-person genitive plural)
akrabanızın (genitive plural second-person)
akrabalarınızın (genitive plural second-person)
akrabalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اقربا, from Arabic اَقْرِبَاء (aqribāʔ, “relatives”), plural of قَرِيب (qarīb, “relative, relation”).

der

Akrabamın evinde kalıyorum.

I'm staying at the house of a relative of mine.


evlilik

head

evlilik (definite accusative evliliği, plural evlilikler)

evliliği (accusative definite)
evlilikler (plural)
evlilik (nominative singular)
evlilikler (nominative plural)
evliliği (accusative definite singular)
evlilikleri (accusative definite plural)
evliliğe (dative singular)
evliliklere (dative plural)
evlilikte (locative singular)
evliliklerde (locative plural)
evlilikten (ablative singular)
evliliklerden (ablative plural)
evliliğin (genitive singular)
evliliklerin (genitive plural)
evliliğim (first-person nominative singular)
evliliklerim (first-person nominative singular)
evliliğin (nominative second-person singular)
evliliklerin (nominative second-person singular)
evliliği (nominative singular third-person)
evlilikleri (nominative singular third-person)
evliliğimiz (first-person nominative plural)
evliliklerimiz (first-person nominative plural)
evliliğiniz (nominative plural second-person)
evlilikleriniz (nominative plural second-person)
evlilikleri (nominative plural third-person)
evliliğimi (accusative definite first-person singular)
evliliklerimi (accusative definite first-person singular)
evliliğini (accusative definite second-person singular)
evliliklerini (accusative definite second-person singular)
evliliğini (accusative definite singular third-person)
evliliklerini (accusative definite singular third-person)
evliliğimizi (accusative definite first-person plural)
evliliklerimizi (accusative definite first-person plural)
evliliğinizi (accusative definite plural second-person)
evliliklerinizi (accusative definite plural second-person)
evliliklerini (accusative definite plural third-person)
evliliğime (dative first-person singular)
evliliklerime (dative first-person singular)
evliliğine (dative second-person singular)
evliliklerine (dative second-person singular)
evliliğine (dative singular third-person)
evliliklerine (dative singular third-person)
evliliğimize (dative first-person plural)
evliliklerimize (dative first-person plural)
evliliğinize (dative plural second-person)
evliliklerinize (dative plural second-person)
evliliklerine (dative plural third-person)
evliliğimde (first-person locative singular)
evliliklerimde (first-person locative singular)
evliliğinde (locative second-person singular)
evliliklerinde (locative second-person singular)
evliliğinde (locative singular third-person)
evliliklerinde (locative singular third-person)
evliliğimizde (first-person locative plural)
evliliklerimizde (first-person locative plural)
evliliğinizde (locative plural second-person)
evliliklerinizde (locative plural second-person)
evliliklerinde (locative plural third-person)
evliliğimden (ablative first-person singular)
evliliklerimden (ablative first-person singular)
evliliğinden (ablative second-person singular)
evliliklerinden (ablative second-person singular)
evliliğinden (ablative singular third-person)
evliliklerinden (ablative singular third-person)
evliliğimizden (ablative first-person plural)
evliliklerimizden (ablative first-person plural)
evliliğinizden (ablative plural second-person)
evliliklerinizden (ablative plural second-person)
evliliklerinden (ablative plural third-person)
evliliğimin (first-person genitive singular)
evliliklerimin (first-person genitive singular)
evliliğinin (genitive second-person singular)
evliliklerinin (genitive second-person singular)
evliliğinin (genitive singular third-person)
evliliklerinin (genitive singular third-person)
evliliğimizin (first-person genitive plural)
evliliklerimizin (first-person genitive plural)
evliliğinizin (genitive plural second-person)
evliliklerinizin (genitive plural second-person)
evliliklerinin (genitive plural third-person)