algısal

algısalım (first-person present singular)
algısal mıyım? (first-person present singular)
algısalsın (present second-person singular)
algısal mısın? (present second-person singular)
algısal (present singular third-person)
algısaldır (present singular third-person)
algısal mı? (present singular third-person)
algısalız (first-person plural present)
algısal mıyız? (first-person plural present)
algısalsınız (plural present second-person)
algısal mısınız? (plural present second-person)
algısal (plural present third-person)
algısallar (plural present third-person)
algısal mı? (plural present third-person)
algısallar mı? (plural present third-person)
algısaldım (first-person past singular)
algısal mıydım? (first-person past singular)
algısaldın (past second-person singular)
algısal mıydın? (past second-person singular)
algısaldı (past singular third-person)
algısal mıydı? (past singular third-person)
algısaldık (first-person past plural)
algısal mıydık? (first-person past plural)
algısaldınız (past plural second-person)
algısal mıydınız? (past plural second-person)
algısaldılar (past plural third-person)
algısal mıydılar? (past plural third-person)
algısalmışım (first-person past singular)
algısal mıymışım? (first-person past singular)
algısalmışsın (past second-person singular)
algısal mıymışsın? (past second-person singular)
algısalmış (past singular third-person)
algısal mıymış? (past singular third-person)
algısalmışız (first-person past plural)
algısal mıymışız? (first-person past plural)
algısalmışsınız (past plural second-person)
algısal mıymışsınız? (past plural second-person)
algısalmışlar (past plural third-person)
algısal mıymışlar? (past plural third-person)
algısalsam (conditional first-person singular)
algısal mıysam? (conditional first-person singular)
algısalsan (conditional second-person singular)
algısal mıysan? (conditional second-person singular)
algısalsa (conditional singular third-person)
algısal mıysa? (conditional singular third-person)
algısalsak (conditional first-person plural)
algısal mıysak? (conditional first-person plural)
algısalsanız (conditional plural second-person)
algısal mıysanız? (conditional plural second-person)
algısalsalar (conditional plural third-person)
algısal mıysalar? (conditional plural third-person)

From algı (“sense, perception, sensation”) + -sal, from al- (“to take, to receive”) + -gı.

af

(psychology, neurology) Of or relating to perception in humans; perceptual.


künye

head

künye (definite accusative künyeyi, plural künyeler)

künyeyi (accusative definite)
künyeler (plural)
künye (nominative singular)
künyeler (nominative plural)
künyeyi (accusative definite singular)
künyeleri (accusative definite plural)
künyeye (dative singular)
künyelere (dative plural)
künyede (locative singular)
künyelerde (locative plural)
künyeden (ablative singular)
künyelerden (ablative plural)
künyenin (genitive singular)
künyelerin (genitive plural)
künyem (first-person nominative singular)
künyelerim (first-person nominative singular)
künyen (nominative second-person singular)
künyelerin (nominative second-person singular)
künyesi (nominative singular third-person)
künyeleri (nominative singular third-person)
künyemiz (first-person nominative plural)
künyelerimiz (first-person nominative plural)
künyeniz (nominative plural second-person)
künyeleriniz (nominative plural second-person)
künyeleri (nominative plural third-person)
künyemi (accusative definite first-person singular)
künyelerimi (accusative definite first-person singular)
künyeni (accusative definite second-person singular)
künyelerini (accusative definite second-person singular)
künyesini (accusative definite singular third-person)
künyelerini (accusative definite singular third-person)
künyemizi (accusative definite first-person plural)
künyelerimizi (accusative definite first-person plural)
künyenizi (accusative definite plural second-person)
künyelerinizi (accusative definite plural second-person)
künyelerini (accusative definite plural third-person)
künyeme (dative first-person singular)
künyelerime (dative first-person singular)
künyene (dative second-person singular)
künyelerine (dative second-person singular)
künyesine (dative singular third-person)
künyelerine (dative singular third-person)
künyemize (dative first-person plural)
künyelerimize (dative first-person plural)
künyenize (dative plural second-person)
künyelerinize (dative plural second-person)
künyelerine (dative plural third-person)
künyemde (first-person locative singular)
künyelerimde (first-person locative singular)
künyende (locative second-person singular)
künyelerinde (locative second-person singular)
künyesinde (locative singular third-person)
künyelerinde (locative singular third-person)
künyemizde (first-person locative plural)
künyelerimizde (first-person locative plural)
künyenizde (locative plural second-person)
künyelerinizde (locative plural second-person)
künyelerinde (locative plural third-person)
künyemden (ablative first-person singular)
künyelerimden (ablative first-person singular)
künyenden (ablative second-person singular)
künyelerinden (ablative second-person singular)
künyesinden (ablative singular third-person)
künyelerinden (ablative singular third-person)
künyemizden (ablative first-person plural)
künyelerimizden (ablative first-person plural)
künyenizden (ablative plural second-person)
künyelerinizden (ablative plural second-person)
künyelerinden (ablative plural third-person)
künyemin (first-person genitive singular)
künyelerimin (first-person genitive singular)
künyenin (genitive second-person singular)
künyelerinin (genitive second-person singular)
künyesinin (genitive singular third-person)
künyelerinin (genitive singular third-person)
künyemizin (first-person genitive plural)
künyelerimizin (first-person genitive plural)
künyenizin (genitive plural second-person)
künyelerinizin (genitive plural second-person)
künyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كنیه (kinye, künye), from Arabic كُنْيَة (kunya).

inh+

(printing) The page in a book that displays information like the name of the book, the author, the publisher etc.


kırma

head

kırma (definite accusative kırmayı, plural kırmalar)

kırmayı (accusative definite)
kırmalar (plural)
kırma (nominative singular)
kırmalar (nominative plural)
kırmayı (accusative definite singular)
kırmaları (accusative definite plural)
kırmaya (dative singular)
kırmalara (dative plural)
kırmada (locative singular)
kırmalarda (locative plural)
kırmadan (ablative singular)
kırmalardan (ablative plural)
kırmanın (genitive singular)
kırmaların (genitive plural)
kırmam (first-person nominative singular)
kırmalarım (first-person nominative singular)
kırman (nominative second-person singular)
kırmaların (nominative second-person singular)
kırması (nominative singular third-person)
kırmaları (nominative singular third-person)
kırmamız (first-person nominative plural)
kırmalarımız (first-person nominative plural)
kırmanız (nominative plural second-person)
kırmalarınız (nominative plural second-person)
kırmaları (nominative plural third-person)
kırmamı (accusative definite first-person singular)
kırmalarımı (accusative definite first-person singular)
kırmanı (accusative definite second-person singular)
kırmalarını (accusative definite second-person singular)
kırmasını (accusative definite singular third-person)
kırmalarını (accusative definite singular third-person)
kırmamızı (accusative definite first-person plural)
kırmalarımızı (accusative definite first-person plural)
kırmanızı (accusative definite plural second-person)
kırmalarınızı (accusative definite plural second-person)
kırmalarını (accusative definite plural third-person)
kırmama (dative first-person singular)
kırmalarıma (dative first-person singular)
kırmana (dative second-person singular)
kırmalarına (dative second-person singular)
kırmasına (dative singular third-person)
kırmalarına (dative singular third-person)
kırmamıza (dative first-person plural)
kırmalarımıza (dative first-person plural)
kırmanıza (dative plural second-person)
kırmalarınıza (dative plural second-person)
kırmalarına (dative plural third-person)
kırmamda (first-person locative singular)
kırmalarımda (first-person locative singular)
kırmanda (locative second-person singular)
kırmalarında (locative second-person singular)
kırmasında (locative singular third-person)
kırmalarında (locative singular third-person)
kırmamızda (first-person locative plural)
kırmalarımızda (first-person locative plural)
kırmanızda (locative plural second-person)
kırmalarınızda (locative plural second-person)
kırmalarında (locative plural third-person)
kırmamdan (ablative first-person singular)
kırmalarımdan (ablative first-person singular)
kırmandan (ablative second-person singular)
kırmalarından (ablative second-person singular)
kırmasından (ablative singular third-person)
kırmalarından (ablative singular third-person)
kırmamızdan (ablative first-person plural)
kırmalarımızdan (ablative first-person plural)
kırmanızdan (ablative plural second-person)
kırmalarınızdan (ablative plural second-person)
kırmalarından (ablative plural third-person)
kırmamın (first-person genitive singular)
kırmalarımın (first-person genitive singular)
kırmanın (genitive second-person singular)
kırmalarının (genitive second-person singular)
kırmasının (genitive singular third-person)
kırmalarının (genitive singular third-person)
kırmamızın (first-person genitive plural)
kırmalarımızın (first-person genitive plural)
kırmanızın (genitive plural second-person)
kırmalarınızın (genitive plural second-person)
kırmalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قیرمه (ḳırma, “the act of breaking, a pleat, crease, broken, fractured, folded”), from Ottoman Turkish قیرمق (ḳırmaḳ, “to break, to crack, to split, to offend, to kill”), from Proto-Turkic *kïr- (“to break, to demolish, to dig, to scratch”), morphologically kır- + -ma. Cognates with Azerbaijani qırma.

inh

(printing) The act of folding printed paper so as to make it into a signature.


kırma

kırmayım (first-person present singular)
kırma mıyım? (first-person present singular)
kırmasın (present second-person singular)
kırma mısın? (present second-person singular)
kırma (present singular third-person)
kırmadır (present singular third-person)
kırma mı? (present singular third-person)
kırmayız (first-person plural present)
kırma mıyız? (first-person plural present)
kırmasınız (plural present second-person)
kırma mısınız? (plural present second-person)
kırma (plural present third-person)
kırmalar (plural present third-person)
kırma mı? (plural present third-person)
kırmalar mı? (plural present third-person)
kırmaydım (first-person past singular)
kırma mıydım? (first-person past singular)
kırmaydın (past second-person singular)
kırma mıydın? (past second-person singular)
kırmaydı (past singular third-person)
kırma mıydı? (past singular third-person)
kırmaydık (first-person past plural)
kırma mıydık? (first-person past plural)
kırmaydınız (past plural second-person)
kırma mıydınız? (past plural second-person)
kırmaydılar (past plural third-person)
kırma mıydılar? (past plural third-person)
kırmaymışım (first-person past singular)
kırma mıymışım? (first-person past singular)
kırmaymışsın (past second-person singular)
kırma mıymışsın? (past second-person singular)
kırmaymış (past singular third-person)
kırma mıymış? (past singular third-person)
kırmaymışız (first-person past plural)
kırma mıymışız? (first-person past plural)
kırmaymışsınız (past plural second-person)
kırma mıymışsınız? (past plural second-person)
kırmaymışlar (past plural third-person)
kırma mıymışlar? (past plural third-person)
kırmaysam (conditional first-person singular)
kırma mıysam? (conditional first-person singular)
kırmaysan (conditional second-person singular)
kırma mıysan? (conditional second-person singular)
kırmaysa (conditional singular third-person)
kırma mıysa? (conditional singular third-person)
kırmaysak (conditional first-person plural)
kırma mıysak? (conditional first-person plural)
kırmaysanız (conditional plural second-person)
kırma mıysanız? (conditional plural second-person)
kırmaysalar (conditional plural third-person)
kırma mıysalar? (conditional plural third-person)

(biology) (of animals) A hybrid, half-breed.


otlak

head

otlak (definite accusative otlağı, plural otlaklar)

otlağı (accusative definite)
otlaklar (plural)
otlak (nominative singular)
otlaklar (nominative plural)
otlağı (accusative definite singular)
otlakları (accusative definite plural)
otlağa (dative singular)
otlaklara (dative plural)
otlakta (locative singular)
otlaklarda (locative plural)
otlaktan (ablative singular)
otlaklardan (ablative plural)
otlağın (genitive singular)
otlakların (genitive plural)
otlağım (first-person nominative singular)
otlaklarım (first-person nominative singular)
otlağın (nominative second-person singular)
otlakların (nominative second-person singular)
otlağı (nominative singular third-person)
otlakları (nominative singular third-person)
otlağımız (first-person nominative plural)
otlaklarımız (first-person nominative plural)
otlağınız (nominative plural second-person)
otlaklarınız (nominative plural second-person)
otlakları (nominative plural third-person)
otlağımı (accusative definite first-person singular)
otlaklarımı (accusative definite first-person singular)
otlağını (accusative definite second-person singular)
otlaklarını (accusative definite second-person singular)
otlağını (accusative definite singular third-person)
otlaklarını (accusative definite singular third-person)
otlağımızı (accusative definite first-person plural)
otlaklarımızı (accusative definite first-person plural)
otlağınızı (accusative definite plural second-person)
otlaklarınızı (accusative definite plural second-person)
otlaklarını (accusative definite plural third-person)
otlağıma (dative first-person singular)
otlaklarıma (dative first-person singular)
otlağına (dative second-person singular)
otlaklarına (dative second-person singular)
otlağına (dative singular third-person)
otlaklarına (dative singular third-person)
otlağımıza (dative first-person plural)
otlaklarımıza (dative first-person plural)
otlağınıza (dative plural second-person)
otlaklarınıza (dative plural second-person)
otlaklarına (dative plural third-person)
otlağımda (first-person locative singular)
otlaklarımda (first-person locative singular)
otlağında (locative second-person singular)
otlaklarında (locative second-person singular)
otlağında (locative singular third-person)
otlaklarında (locative singular third-person)
otlağımızda (first-person locative plural)
otlaklarımızda (first-person locative plural)
otlağınızda (locative plural second-person)
otlaklarınızda (locative plural second-person)
otlaklarında (locative plural third-person)
otlağımdan (ablative first-person singular)
otlaklarımdan (ablative first-person singular)
otlağından (ablative second-person singular)
otlaklarından (ablative second-person singular)
otlağından (ablative singular third-person)
otlaklarından (ablative singular third-person)
otlağımızdan (ablative first-person plural)
otlaklarımızdan (ablative first-person plural)
otlağınızdan (ablative plural second-person)
otlaklarınızdan (ablative plural second-person)
otlaklarından (ablative plural third-person)
otlağımın (first-person genitive singular)
otlaklarımın (first-person genitive singular)
otlağının (genitive second-person singular)
otlaklarının (genitive second-person singular)
otlağının (genitive singular third-person)
otlaklarının (genitive singular third-person)
otlağımızın (first-person genitive plural)
otlaklarımızın (first-person genitive plural)
otlağınızın (genitive plural second-person)
otlaklarınızın (genitive plural second-person)
otlaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوتلاق (otlaḳ, “a grass-land, pasture”), from اوتلامق (otlamaḳ, “for a beast to feed on a growing pasture”), from اوت (ot, “grass, any herb”), from Proto-Turkic *ot (“grass”), morphologically ot + -la + -k. Cognates with Azerbaijani otlaq, Turkmen otlag, Uzbek oʻtloq.

inh+

A place where livestock is let to graze; a pasture, grassland.


şap

head

şap (definite accusative şapı, plural şaplar)

şapı (accusative definite)
şaplar (plural)
şap (nominative singular)
şaplar (nominative plural)
şapı (accusative definite singular)
şapları (accusative definite plural)
şapa (dative singular)
şaplara (dative plural)
şapta (locative singular)
şaplarda (locative plural)
şaptan (ablative singular)
şaplardan (ablative plural)
şapın (genitive singular)
şapların (genitive plural)
şapım (first-person nominative singular)
şaplarım (first-person nominative singular)
şapın (nominative second-person singular)
şapların (nominative second-person singular)
şapı (nominative singular third-person)
şapları (nominative singular third-person)
şapımız (first-person nominative plural)
şaplarımız (first-person nominative plural)
şapınız (nominative plural second-person)
şaplarınız (nominative plural second-person)
şapları (nominative plural third-person)
şapımı (accusative definite first-person singular)
şaplarımı (accusative definite first-person singular)
şapını (accusative definite second-person singular)
şaplarını (accusative definite second-person singular)
şapını (accusative definite singular third-person)
şaplarını (accusative definite singular third-person)
şapımızı (accusative definite first-person plural)
şaplarımızı (accusative definite first-person plural)
şapınızı (accusative definite plural second-person)
şaplarınızı (accusative definite plural second-person)
şaplarını (accusative definite plural third-person)
şapıma (dative first-person singular)
şaplarıma (dative first-person singular)
şapına (dative second-person singular)
şaplarına (dative second-person singular)
şapına (dative singular third-person)
şaplarına (dative singular third-person)
şapımıza (dative first-person plural)
şaplarımıza (dative first-person plural)
şapınıza (dative plural second-person)
şaplarınıza (dative plural second-person)
şaplarına (dative plural third-person)
şapımda (first-person locative singular)
şaplarımda (first-person locative singular)
şapında (locative second-person singular)
şaplarında (locative second-person singular)
şapında (locative singular third-person)
şaplarında (locative singular third-person)
şapımızda (first-person locative plural)
şaplarımızda (first-person locative plural)
şapınızda (locative plural second-person)
şaplarınızda (locative plural second-person)
şaplarında (locative plural third-person)
şapımdan (ablative first-person singular)
şaplarımdan (ablative first-person singular)
şapından (ablative second-person singular)
şaplarından (ablative second-person singular)
şapından (ablative singular third-person)
şaplarından (ablative singular third-person)
şapımızdan (ablative first-person plural)
şaplarımızdan (ablative first-person plural)
şapınızdan (ablative plural second-person)
şaplarınızdan (ablative plural second-person)
şaplarından (ablative plural third-person)
şapımın (first-person genitive singular)
şaplarımın (first-person genitive singular)
şapının (genitive second-person singular)
şaplarının (genitive second-person singular)
şapının (genitive singular third-person)
şaplarının (genitive singular third-person)
şapımızın (first-person genitive plural)
şaplarımızın (first-person genitive plural)
şapınızın (genitive plural second-person)
şaplarınızın (genitive plural second-person)
şaplarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شاب (şab), from Arabic شَبّ (šabb, “vitriol; alum”).


alaylı yazılımcı

head

alaylı yazılımcı (definite accusative alaylı yazılımcıyı, plural alaylı yazılımcılar)

alaylı yazılımcıyı (accusative definite)
alaylı yazılımcılar (plural)
alaylı yazılımcı (nominative singular)
alaylı yazılımcılar (nominative plural)
alaylı yazılımcıyı (accusative definite singular)
alaylı yazılımcıları (accusative definite plural)
alaylı yazılımcıya (dative singular)
alaylı yazılımcılara (dative plural)
alaylı yazılımcıda (locative singular)
alaylı yazılımcılarda (locative plural)
alaylı yazılımcıdan (ablative singular)
alaylı yazılımcılardan (ablative plural)
alaylı yazılımcının (genitive singular)
alaylı yazılımcıların (genitive plural)

Compound of alaylı (“self-taught, not taken formal education”) + yazılımcı (“programmer”).


buğu

head

buğu (definite accusative buğuyu, plural buğular)

buğuyu (accusative definite)
buğular (plural)
buğu (nominative singular)
buğular (nominative plural)
buğuyu (accusative definite singular)
buğuları (accusative definite plural)
buğuya (dative singular)
buğulara (dative plural)
buğuda (locative singular)
buğularda (locative plural)
buğudan (ablative singular)
buğulardan (ablative plural)
buğunun (genitive singular)
buğuların (genitive plural)
buğum (first-person nominative singular)
buğularım (first-person nominative singular)
buğun (nominative second-person singular)
buğuların (nominative second-person singular)
buğusu (nominative singular third-person)
buğuları (nominative singular third-person)
buğumuz (first-person nominative plural)
buğularımız (first-person nominative plural)
buğunuz (nominative plural second-person)
buğularınız (nominative plural second-person)
buğuları (nominative plural third-person)
buğumu (accusative definite first-person singular)
buğularımı (accusative definite first-person singular)
buğunu (accusative definite second-person singular)
buğularını (accusative definite second-person singular)
buğusunu (accusative definite singular third-person)
buğularını (accusative definite singular third-person)
buğumuzu (accusative definite first-person plural)
buğularımızı (accusative definite first-person plural)
buğunuzu (accusative definite plural second-person)
buğularınızı (accusative definite plural second-person)
buğularını (accusative definite plural third-person)
buğuma (dative first-person singular)
buğularıma (dative first-person singular)
buğuna (dative second-person singular)
buğularına (dative second-person singular)
buğusuna (dative singular third-person)
buğularına (dative singular third-person)
buğumuza (dative first-person plural)
buğularımıza (dative first-person plural)
buğunuza (dative plural second-person)
buğularınıza (dative plural second-person)
buğularına (dative plural third-person)
buğumda (first-person locative singular)
buğularımda (first-person locative singular)
buğunda (locative second-person singular)
buğularında (locative second-person singular)
buğusunda (locative singular third-person)
buğularında (locative singular third-person)
buğumuzda (first-person locative plural)
buğularımızda (first-person locative plural)
buğunuzda (locative plural second-person)
buğularınızda (locative plural second-person)
buğularında (locative plural third-person)
buğumdan (ablative first-person singular)
buğularımdan (ablative first-person singular)
buğundan (ablative second-person singular)
buğularından (ablative second-person singular)
buğusundan (ablative singular third-person)
buğularından (ablative singular third-person)
buğumuzdan (ablative first-person plural)
buğularımızdan (ablative first-person plural)
buğunuzdan (ablative plural second-person)
buğularınızdan (ablative plural second-person)
buğularından (ablative plural third-person)
buğumun (first-person genitive singular)
buğularımın (first-person genitive singular)
buğunun (genitive second-person singular)
buğularının (genitive second-person singular)
buğusunun (genitive singular third-person)
buğularının (genitive singular third-person)
buğumuzun (first-person genitive plural)
buğularımızın (first-person genitive plural)
buğunuzun (genitive plural second-person)
buğularınızın (genitive plural second-person)
buğularının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بوغو (buġu, “steam, any vapor or mist”) (alternatively بوغ (buġ)), from Proto-Turkic *būg (“steam, fog”). Cognates with Azerbaijani buğ, Bashkir быу (bıw), Karakhanid بُو (bū), Kazakh бу (bu), Kyrgyz буу (buu), Lezgi бугъ (buġ), Southern Altai буу (buu), Tabasaran бугъ (buġ), Tatar бу (bu), Tajik буғ (buġ), Turkmen bug, Uyghur بۇغ (bugh), Uzbek bugʻ.


pnömotoraks

head

pnömotoraks (definite accusative pnömotoraksı, plural pnömotorakslar)

pnömotoraksı (accusative definite)
pnömotorakslar (plural)
pnömotoraks (nominative singular)
pnömotorakslar (nominative plural)
pnömotoraksı (accusative definite singular)
pnömotoraksları (accusative definite plural)
pnömotoraksa (dative singular)
pnömotorakslara (dative plural)
pnömotoraksta (locative singular)
pnömotorakslarda (locative plural)
pnömotorakstan (ablative singular)
pnömotorakslardan (ablative plural)
pnömotoraksın (genitive singular)
pnömotoraksların (genitive plural)

Borrowed from French pneumothorax. By surface analysis, pnömo- (“pneumo-”) + toraks (“thorax”). Compare Persian پنوموتوراکس (penomotorâks).


sıcakkanlı

sıcakkanlıyım (first-person present singular)
sıcakkanlı mıyım? (first-person present singular)
sıcakkanlısın (present second-person singular)
sıcakkanlı mısın? (present second-person singular)
sıcakkanlı (present singular third-person)
sıcakkanlıdır (present singular third-person)
sıcakkanlı mı? (present singular third-person)
sıcakkanlıyız (first-person plural present)
sıcakkanlı mıyız? (first-person plural present)
sıcakkanlısınız (plural present second-person)
sıcakkanlı mısınız? (plural present second-person)
sıcakkanlı (plural present third-person)
sıcakkanlılar (plural present third-person)
sıcakkanlı mı? (plural present third-person)
sıcakkanlılar mı? (plural present third-person)
sıcakkanlıydım (first-person past singular)
sıcakkanlı mıydım? (first-person past singular)
sıcakkanlıydın (past second-person singular)
sıcakkanlı mıydın? (past second-person singular)
sıcakkanlıydı (past singular third-person)
sıcakkanlı mıydı? (past singular third-person)
sıcakkanlıydık (first-person past plural)
sıcakkanlı mıydık? (first-person past plural)
sıcakkanlıydınız (past plural second-person)
sıcakkanlı mıydınız? (past plural second-person)
sıcakkanlıydılar (past plural third-person)
sıcakkanlı mıydılar? (past plural third-person)
sıcakkanlıymışım (first-person past singular)
sıcakkanlı mıymışım? (first-person past singular)
sıcakkanlıymışsın (past second-person singular)
sıcakkanlı mıymışsın? (past second-person singular)
sıcakkanlıymış (past singular third-person)
sıcakkanlı mıymış? (past singular third-person)
sıcakkanlıymışız (first-person past plural)
sıcakkanlı mıymışız? (first-person past plural)
sıcakkanlıymışsınız (past plural second-person)
sıcakkanlı mıymışsınız? (past plural second-person)
sıcakkanlıymışlar (past plural third-person)
sıcakkanlı mıymışlar? (past plural third-person)
sıcakkanlıysam (conditional first-person singular)
sıcakkanlı mıysam? (conditional first-person singular)
sıcakkanlıysan (conditional second-person singular)
sıcakkanlı mıysan? (conditional second-person singular)
sıcakkanlıysa (conditional singular third-person)
sıcakkanlı mıysa? (conditional singular third-person)
sıcakkanlıysak (conditional first-person plural)
sıcakkanlı mıysak? (conditional first-person plural)
sıcakkanlıysanız (conditional plural second-person)
sıcakkanlı mıysanız? (conditional plural second-person)
sıcakkanlıysalar (conditional plural third-person)
sıcakkanlı mıysalar? (conditional plural third-person)

Compound of sıcak (“warm, hot”) + kan (“blood”) + -lı, literally “warm-blooded”

com+

(biology) Having blood temperature independent of the ambient temperature.


dikilmek

head

dikilmek (third-person singular simple present dikilir)

dikilir (present singular third-person)
dikilirim (aorist singular third-person)
dikilirsin (aorist first-person plural)
dikilir (aorist plural second-person)
dikiliriz (aorist plural third-person)
dikilirsiniz (aorist)
dikilirler (aorist)
dikilirdim (aorist past)
dikilirdin (aorist second-person singular)
dikilirdi (aorist singular third-person)
dikilirdik (aorist first-person plural)
dikilirdiniz (aorist plural second-person)
dikilirlerdi (aorist plural third-person)
dikilirmişim (aorist inferential)
dikilirmişsin (aorist second-person singular)
dikilirmiş (aorist singular third-person)
dikilirmişiz (aorist first-person plural)
dikilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilirlermiş (aorist plural third-person)
dikilirsem (aorist conditional)
dikilirsen (aorist second-person singular)
dikilirse (aorist singular third-person)
dikilirsek (aorist first-person plural)
dikilirseniz (aorist plural second-person)
dikilirlerse (aorist plural third-person)
dikiliyorum (continuative singular third-person)
dikiliyorsun (continuative first-person plural)
dikiliyor (continuative plural second-person)
dikiliyoruz (continuative plural third-person)
dikiliyorsunuz (continuative)
dikiliyorlar (continuative)
dikiliyordum (continuative past)
dikiliyordun (continuative second-person singular)
dikiliyordu (continuative singular third-person)
dikiliyorduk (continuative first-person plural)
dikiliyordunuz (continuative plural second-person)
dikiliyorlardı (continuative plural third-person)
dikiliyormuşum (continuative inferential)
dikiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dikiliyormuş (continuative singular third-person)
dikiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dikiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dikiliyorsam (conditional continuative)
dikiliyorsan (continuative second-person singular)
dikiliyorsa (continuative singular third-person)
dikiliyorsak (continuative first-person plural)
dikiliyorsanız (continuative plural second-person)
dikiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilmişim (inferential singular third-person)
dikilmişsin (first-person inferential plural)
dikilmiş (inferential plural second-person)
dikilmişiz (inferential plural third-person)
dikilmişsiniz (inferential)
dikilmişler (inferential)
dikilmiştim (inferential past)
dikilmiştin (inferential second-person singular)
dikilmişti (inferential singular third-person)
dikilmiştik (first-person inferential plural)
dikilmiştiniz (inferential plural second-person)
dikilmişlerdi (inferential plural third-person)
dikilmişmişim (inferential)
dikilmişmişsin (inferential second-person singular)
dikilmişmiş (inferential singular third-person)
dikilmişmişiz (first-person inferential plural)
dikilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilmişlermiş (inferential plural third-person)
dikilmişsem (conditional)
dikilmişsen (inferential second-person singular)
dikilmişse (inferential singular third-person)
dikilmişsek (first-person inferential plural)
dikilmişseniz (inferential plural second-person)
dikilmişlerse (inferential plural third-person)
dikileceğim (future singular third-person)
dikileceksin (first-person future plural)
dikilecek (future plural second-person)
dikileceğiz (future plural third-person)
dikileceksiniz (future)
dikilecekler (future)
dikilecektim (future past)
dikilecektin (future second-person singular)
dikilecekti (future singular third-person)
dikilecektik (first-person future plural)
dikilecektiniz (future plural second-person)
dikileceklerdi (future plural third-person)
dikilecekmişim (future inferential)
dikilecekmişsin (future second-person singular)
dikilecekmiş (future singular third-person)
dikilecekmişiz (first-person future plural)
dikilecekmişsiniz (future plural second-person)
dikileceklermiş (future plural third-person)
dikileceksem (conditional future)
dikileceksen (future second-person singular)
dikilecekse (future singular third-person)
dikileceksek (first-person future plural)
dikilecekseniz (future plural second-person)
dikileceklerse (future plural third-person)
dikilmekteyim (progressive singular third-person)
dikilmektesin (first-person plural progressive)
dikilmekte (plural progressive second-person)
dikilmekteyiz (plural progressive third-person)
dikilmektesiniz (progressive)
dikilmekteler (progressive)
dikilmekteydim (past progressive)
dikilmekteydin (progressive second-person singular)
dikilmekteydi (progressive singular third-person)
dikilmekteydik (first-person plural progressive)
dikilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilmektelerdi (plural progressive third-person)
dikilmekteymişim (inferential progressive)
dikilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilmekteymiş (progressive singular third-person)
dikilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilmektelermiş (plural progressive third-person)
dikilmekteysem (conditional progressive)
dikilmekteysen (progressive second-person singular)
dikilmekteyse (progressive singular third-person)
dikilmekteysek (first-person plural progressive)
dikilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilmektelerse (plural progressive third-person)
dikilmeliyim (necessitative singular third-person)
dikilmelisin (first-person necessitative plural)
dikilmeli (necessitative plural second-person)
dikilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilmelisiniz (necessitative)
dikilmeliler (necessitative)
dikilmeliydim (necessitative past)
dikilmeliydin (necessitative second-person singular)
dikilmeliydi (necessitative singular third-person)
dikilmeliydik (first-person necessitative plural)
dikilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilmeliymişim (inferential)
dikilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilmeliysem (conditional)
dikilmeliysen (necessitative second-person singular)
dikilmeliyse (necessitative singular third-person)
dikilmeliysek (first-person necessitative plural)
dikilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilmelilerse (necessitative plural third-person)
dikildim (past singular third-person)
dikildin (first-person past plural)
dikildi (past plural second-person)
dikildik (past plural third-person)
dikildiniz (past)
dikildiler (past)
dikildiysem (conditional past)
dikildiysen (past second-person singular)
dikildiyse (past singular third-person)
dikildiysek (first-person past plural)
dikildiyseniz (past plural second-person)
dikildilerse (past plural third-person)
dikilsem (conditional singular third-person)
dikilsen (conditional first-person plural)
dikilse (conditional plural second-person)
dikilsek (conditional plural third-person)
dikilseniz (conditional)
dikilseler (conditional)
dikilseydim (conditional past)
dikilseydin (conditional second-person singular)
dikilseydi (conditional singular third-person)
dikilseydik (conditional first-person plural)
dikilseydiniz (conditional plural second-person)
dikilselerdi (conditional plural third-person)
dikilseymişim (inferential)
dikilseymişsin (conditional second-person singular)
dikilseymiş (conditional singular third-person)
dikilseymişiz (conditional first-person plural)
dikilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilselermiş (conditional plural third-person)
dikileyim (conditional optative singular)
dikilesin (optative second-person singular)
dikile (optative singular third-person)
dikilelim (first-person optative plural)
dikilesiniz (optative plural second-person)
dikileler (optative plural third-person)
dikil (first-person imperative plural)
dikilsin (imperative plural second-person)
dikilin (imperative)
dikilsinler (imperative)
dikiliniz (formal imperative second-person singular)
dikiliniz (formal imperative plural second-person)
dikilsene (imperative informal second-person singular)
dikilsenize (imperative informal plural second-person)
dikilmek (imperative infinitive)
dikilme (imperative noun-from-verb)
dikilen (impersonal participle)
dikilmiş (impersonal participle)
dikilecek (impersonal participle)
dikilen (imperfective)
dikilmiş (impersonal participle perfective)
dikilecek (impersonal participle prospective)
dikildiğim (impersonal non-prospective participle)
dikildiğin (impersonal non-prospective participle)
dikildiği (impersonal non-prospective participle)
dikildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
dikildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
dikildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dikileceğim (impersonal participle prospective)
dikileceğin (impersonal participle prospective)
dikileceği (impersonal participle prospective)
dikileceğimiz (impersonal participle prospective)
dikileceğiniz (impersonal participle prospective)
dikilecekleri (impersonal participle personal prospective)
dikilirken (plural second-person)
dikilince (plural second-person)
dikilip (plural second-person)
dikileli (plural second-person)
dikilesiye (plural second-person)
dikildikçe (plural second-person)
dikilirken
dikilince (specific)
dikilip (perfective)
dikileli
dikilesiye
dikildikçe
dikilerek (imperfective plural)
dikile dikile (imperfective plural)
dikilircesine (imperfective plural)
dikilerek
dikile dikile
dikilircesine
dikilmem (aorist singular third-person)
dikilmezsin (aorist first-person plural)
dikilmez (aorist plural second-person)
dikilmeyiz (aorist plural third-person)
dikilmezsiniz (aorist)
dikilmezler (aorist)
dikilmezdim (aorist past)
dikilmezdin (aorist second-person singular)
dikilmezdi (aorist singular third-person)
dikilmezdik (aorist first-person plural)
dikilmezdiniz (aorist plural second-person)
dikilmezlerdi (aorist plural third-person)
dikilmezmişim (aorist inferential)
dikilmezmişsin (aorist second-person singular)
dikilmezmiş (aorist singular third-person)
dikilmezmişiz (aorist first-person plural)
dikilmezmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilmezlermiş (aorist plural third-person)
dikilmezsem (aorist conditional)
dikilmezsen (aorist second-person singular)
dikilmezse (aorist singular third-person)
dikilmezsek (aorist first-person plural)
dikilmezseniz (aorist plural second-person)
dikilmezlerse (aorist plural third-person)
dikilmiyorum (continuative singular third-person)
dikilmiyorsun (continuative first-person plural)
dikilmiyor (continuative plural second-person)
dikilmiyoruz (continuative plural third-person)
dikilmiyorsunuz (continuative)
dikilmiyorlar (continuative)
dikilmiyordum (continuative past)
dikilmiyordun (continuative second-person singular)
dikilmiyordu (continuative singular third-person)
dikilmiyorduk (continuative first-person plural)
dikilmiyordunuz (continuative plural second-person)
dikilmiyorlardı (continuative plural third-person)
dikilmiyormuşum (continuative inferential)
dikilmiyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilmiyormuş (continuative singular third-person)
dikilmiyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilmiyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilmiyorsam (conditional continuative)
dikilmiyorsan (continuative second-person singular)
dikilmiyorsa (continuative singular third-person)
dikilmiyorsak (continuative first-person plural)
dikilmiyorsanız (continuative plural second-person)
dikilmiyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilmemişim (inferential singular third-person)
dikilmemişsin (first-person inferential plural)
dikilmemiş (inferential plural second-person)
dikilmemişiz (inferential plural third-person)
dikilmemişsiniz (inferential)
dikilmemişler (inferential)
dikilmemiştim (inferential past)
dikilmemiştin (inferential second-person singular)
dikilmemişti (inferential singular third-person)
dikilmemiştik (first-person inferential plural)
dikilmemiştiniz (inferential plural second-person)
dikilmemişlerdi (inferential plural third-person)
dikilmemişmişim (inferential)
dikilmemişmişsin (inferential second-person singular)
dikilmemişmiş (inferential singular third-person)
dikilmemişmişiz (first-person inferential plural)
dikilmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilmemişlermiş (inferential plural third-person)
dikilmemişsem (conditional)
dikilmemişsen (inferential second-person singular)
dikilmemişse (inferential singular third-person)
dikilmemişsek (first-person inferential plural)
dikilmemişseniz (inferential plural second-person)
dikilmemişlerse (inferential plural third-person)
dikilmeyeceğim (future singular third-person)
dikilmeyeceksin (first-person future plural)
dikilmeyecek (future plural second-person)
dikilmeyeceğiz (future plural third-person)
dikilmeyeceksiniz (future)
dikilmeyecekler (future)
dikilmeyecektim (future past)
dikilmeyecektin (future second-person singular)
dikilmeyecekti (future singular third-person)
dikilmeyecektik (first-person future plural)
dikilmeyecektiniz (future plural second-person)
dikilmeyeceklerdi (future plural third-person)
dikilmeyecekmişim (future inferential)
dikilmeyecekmişsin (future second-person singular)
dikilmeyecekmiş (future singular third-person)
dikilmeyecekmişiz (first-person future plural)
dikilmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilmeyeceklermiş (future plural third-person)
dikilmeyeceksem (conditional future)
dikilmeyeceksen (future second-person singular)
dikilmeyecekse (future singular third-person)
dikilmeyeceksek (first-person future plural)
dikilmeyecekseniz (future plural second-person)
dikilmeyeceklerse (future plural third-person)
dikilmemekteyim (progressive singular third-person)
dikilmemektesin (first-person plural progressive)
dikilmemekte (plural progressive second-person)
dikilmemekteyiz (plural progressive third-person)
dikilmemektesiniz (progressive)
dikilmemekteler (progressive)
dikilmemekteydim (past progressive)
dikilmemekteydin (progressive second-person singular)
dikilmemekteydi (progressive singular third-person)
dikilmemekteydik (first-person plural progressive)
dikilmemekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilmemektelerdi (plural progressive third-person)
dikilmemekteymişim (inferential progressive)
dikilmemekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilmemekteymiş (progressive singular third-person)
dikilmemekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilmemektelermiş (plural progressive third-person)
dikilmemekteysem (conditional progressive)
dikilmemekteysen (progressive second-person singular)
dikilmemekteyse (progressive singular third-person)
dikilmemekteysek (first-person plural progressive)
dikilmemekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilmemektelerse (plural progressive third-person)
dikilmemeliyim (necessitative singular third-person)
dikilmemelisin (first-person necessitative plural)
dikilmemeli (necessitative plural second-person)
dikilmemeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilmemelisiniz (necessitative)
dikilmemeliler (necessitative)
dikilmemeliydim (necessitative past)
dikilmemeliydin (necessitative second-person singular)
dikilmemeliydi (necessitative singular third-person)
dikilmemeliydik (first-person necessitative plural)
dikilmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilmemelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilmemeliymişim (inferential)
dikilmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilmemeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilmemelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilmemeliysem (conditional)
dikilmemeliysen (necessitative second-person singular)
dikilmemeliyse (necessitative singular third-person)
dikilmemeliysek (first-person necessitative plural)
dikilmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilmemelilerse (necessitative plural third-person)
dikilmedim (past singular third-person)
dikilmedin (first-person past plural)
dikilmedi (past plural second-person)
dikilmedik (past plural third-person)
dikilmediniz (past)
dikilmediler (past)
dikilmediysem (conditional past)
dikilmediysen (past second-person singular)
dikilmediyse (past singular third-person)
dikilmediysek (first-person past plural)
dikilmediyseniz (past plural second-person)
dikilmedilerse (past plural third-person)
dikilmesem (conditional singular third-person)
dikilmesen (conditional first-person plural)
dikilmese (conditional plural second-person)
dikilmesek (conditional plural third-person)
dikilmeseniz (conditional)
dikilmeseler (conditional)
dikilmeseydim (conditional past)
dikilmeseydin (conditional second-person singular)
dikilmeseydi (conditional singular third-person)
dikilmeseydik (conditional first-person plural)
dikilmeseydiniz (conditional plural second-person)
dikilmeselerdi (conditional plural third-person)
dikilmeseymişim (inferential)
dikilmeseymişsin (conditional second-person singular)
dikilmeseymiş (conditional singular third-person)
dikilmeseymişiz (conditional first-person plural)
dikilmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilmeselermiş (conditional plural third-person)
dikilmeyeyim (conditional optative singular)
dikilmeyesin (optative second-person singular)
dikilmeye (optative singular third-person)
dikilmeyelim (first-person optative plural)
dikilmeyesiniz (optative plural second-person)
dikilmeyeler (optative plural third-person)
dikilme (first-person imperative plural)
dikilmesin (imperative plural second-person)
dikilmeyin (imperative)
dikilmesinler (imperative)
dikilmeyiniz (formal imperative second-person singular)
dikilmeyiniz (formal imperative plural second-person)
dikilmesene (imperative informal second-person singular)
dikilmesenize (imperative informal plural second-person)
dikilmemek (imperative infinitive)
dikilmeme (imperative noun-from-verb)
dikilmeyen (impersonal participle)
dikilmemiş (impersonal participle)
dikilmeyecek (impersonal participle)
dikilmeyen (imperfective)
dikilmemiş (impersonal participle perfective)
dikilmeyecek (impersonal participle prospective)
dikilmediğim (impersonal non-prospective participle)
dikilmediğin (impersonal non-prospective participle)
dikilmediği (impersonal non-prospective participle)
dikilmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
dikilmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
dikilmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dikilmeyeceğim (impersonal participle prospective)
dikilmeyeceğin (impersonal participle prospective)
dikilmeyeceği (impersonal participle prospective)
dikilmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
dikilmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
dikilmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
dikilmezken (plural second-person)
dikilmeyince (plural second-person)
dikilmeyip (plural second-person)
dikilmeyeli (plural second-person)
dikilmeyesiye (plural second-person)
dikilmedikçe (plural second-person)
dikilmezken
dikilmeyince (specific)
dikilmeyip (perfective)
dikilmeyeli
dikilmeyesiye
dikilmedikçe
dikilmeyerek (imperfective plural)
dikilmeye dikilmeye (imperfective plural)
dikilmezcesine (imperfective plural)
dikilmeyerek
dikilmeye dikilmeye
dikilmezcesine
dikilebilirim (aorist singular third-person)
dikilebilirsin (aorist first-person plural)
dikilebilir (aorist plural second-person)
dikilebiliriz (aorist plural third-person)
dikilebilirsiniz (aorist)
dikilebilirler (aorist)
dikilebilirdim (aorist past)
dikilebilirdin (aorist second-person singular)
dikilebilirdi (aorist singular third-person)
dikilebilirdik (aorist first-person plural)
dikilebilirdiniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlerdi (aorist plural third-person)
dikilebilirmişim (aorist inferential)
dikilebilirmişsin (aorist second-person singular)
dikilebilirmiş (aorist singular third-person)
dikilebilirmişiz (aorist first-person plural)
dikilebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlermiş (aorist plural third-person)
dikilebilirsem (aorist conditional)
dikilebilirsen (aorist second-person singular)
dikilebilirse (aorist singular third-person)
dikilebilirsek (aorist first-person plural)
dikilebilirseniz (aorist plural second-person)
dikilebilirlerse (aorist plural third-person)
dikilebiliyorum (continuative singular third-person)
dikilebiliyorsun (continuative first-person plural)
dikilebiliyor (continuative plural second-person)
dikilebiliyoruz (continuative plural third-person)
dikilebiliyorsunuz (continuative)
dikilebiliyorlar (continuative)
dikilebiliyordum (continuative past)
dikilebiliyordun (continuative second-person singular)
dikilebiliyordu (continuative singular third-person)
dikilebiliyorduk (continuative first-person plural)
dikilebiliyordunuz (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlardı (continuative plural third-person)
dikilebiliyormuşum (continuative inferential)
dikilebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilebiliyormuş (continuative singular third-person)
dikilebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilebiliyorsam (conditional continuative)
dikilebiliyorsan (continuative second-person singular)
dikilebiliyorsa (continuative singular third-person)
dikilebiliyorsak (continuative first-person plural)
dikilebiliyorsanız (continuative plural second-person)
dikilebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilebilmişim (inferential singular third-person)
dikilebilmişsin (first-person inferential plural)
dikilebilmiş (inferential plural second-person)
dikilebilmişiz (inferential plural third-person)
dikilebilmişsiniz (inferential)
dikilebilmişler (inferential)
dikilebilmiştim (inferential past)
dikilebilmiştin (inferential second-person singular)
dikilebilmişti (inferential singular third-person)
dikilebilmiştik (first-person inferential plural)
dikilebilmiştiniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlerdi (inferential plural third-person)
dikilebilmişmişim (inferential)
dikilebilmişmişsin (inferential second-person singular)
dikilebilmişmiş (inferential singular third-person)
dikilebilmişmişiz (first-person inferential plural)
dikilebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlermiş (inferential plural third-person)
dikilebilmişsem (conditional)
dikilebilmişsen (inferential second-person singular)
dikilebilmişse (inferential singular third-person)
dikilebilmişsek (first-person inferential plural)
dikilebilmişseniz (inferential plural second-person)
dikilebilmişlerse (inferential plural third-person)
dikilebileceğim (future singular third-person)
dikilebileceksin (first-person future plural)
dikilebilecek (future plural second-person)
dikilebileceğiz (future plural third-person)
dikilebileceksiniz (future)
dikilebilecekler (future)
dikilebilecektim (future past)
dikilebilecektin (future second-person singular)
dikilebilecekti (future singular third-person)
dikilebilecektik (first-person future plural)
dikilebilecektiniz (future plural second-person)
dikilebileceklerdi (future plural third-person)
dikilebilecekmişim (future inferential)
dikilebilecekmişsin (future second-person singular)
dikilebilecekmiş (future singular third-person)
dikilebilecekmişiz (first-person future plural)
dikilebilecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilebileceklermiş (future plural third-person)
dikilebileceksem (conditional future)
dikilebileceksen (future second-person singular)
dikilebilecekse (future singular third-person)
dikilebileceksek (first-person future plural)
dikilebilecekseniz (future plural second-person)
dikilebileceklerse (future plural third-person)
dikilebilmekteyim (progressive singular third-person)
dikilebilmektesin (first-person plural progressive)
dikilebilmekte (plural progressive second-person)
dikilebilmekteyiz (plural progressive third-person)
dikilebilmektesiniz (progressive)
dikilebilmekteler (progressive)
dikilebilmekteydim (past progressive)
dikilebilmekteydin (progressive second-person singular)
dikilebilmekteydi (progressive singular third-person)
dikilebilmekteydik (first-person plural progressive)
dikilebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelerdi (plural progressive third-person)
dikilebilmekteymişim (inferential progressive)
dikilebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilebilmekteymiş (progressive singular third-person)
dikilebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelermiş (plural progressive third-person)
dikilebilmekteysem (conditional progressive)
dikilebilmekteysen (progressive second-person singular)
dikilebilmekteyse (progressive singular third-person)
dikilebilmekteysek (first-person plural progressive)
dikilebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilebilmektelerse (plural progressive third-person)
dikilebilmeliyim (necessitative singular third-person)
dikilebilmelisin (first-person necessitative plural)
dikilebilmeli (necessitative plural second-person)
dikilebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilebilmelisiniz (necessitative)
dikilebilmeliler (necessitative)
dikilebilmeliydim (necessitative past)
dikilebilmeliydin (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliydi (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliydik (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilebilmeliymişim (inferential)
dikilebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilebilmeliysem (conditional)
dikilebilmeliysen (necessitative second-person singular)
dikilebilmeliyse (necessitative singular third-person)
dikilebilmeliysek (first-person necessitative plural)
dikilebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilebilmelilerse (necessitative plural third-person)
dikilebildim (past singular third-person)
dikilebildin (first-person past plural)
dikilebildi (past plural second-person)
dikilebildik (past plural third-person)
dikilebildiniz (past)
dikilebildiler (past)
dikilebildiysem (conditional past)
dikilebildiysen (past second-person singular)
dikilebildiyse (past singular third-person)
dikilebildiysek (first-person past plural)
dikilebildiyseniz (past plural second-person)
dikilebildilerse (past plural third-person)
dikilebilsem (conditional singular third-person)
dikilebilsen (conditional first-person plural)
dikilebilse (conditional plural second-person)
dikilebilsek (conditional plural third-person)
dikilebilseniz (conditional)
dikilebilseler (conditional)
dikilebilseydim (conditional past)
dikilebilseydin (conditional second-person singular)
dikilebilseydi (conditional singular third-person)
dikilebilseydik (conditional first-person plural)
dikilebilseydiniz (conditional plural second-person)
dikilebilselerdi (conditional plural third-person)
dikilebilseymişim (inferential)
dikilebilseymişsin (conditional second-person singular)
dikilebilseymiş (conditional singular third-person)
dikilebilseymişiz (conditional first-person plural)
dikilebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilebilselermiş (conditional plural third-person)
dikilebileyim (conditional optative singular)
dikilebilesin (optative second-person singular)
dikilebile (optative singular third-person)
dikilebilelim (first-person optative plural)
dikilebilesiniz (optative plural second-person)
dikilebileler (optative plural third-person)
dikilebil (first-person imperative plural)
dikilebilsin (imperative plural second-person)
dikilebilin (imperative)
dikilebilsinler (imperative)
dikilebiliniz (formal imperative second-person singular)
dikilebiliniz (formal imperative plural second-person)
dikilebilsene (imperative informal second-person singular)
dikilebilsenize (imperative informal plural second-person)
dikilebilmek (imperative infinitive)
dikilebilme (imperative noun-from-verb)
dikilebilen (impersonal participle)
dikilebilmiş (impersonal participle)
dikilebilecek (impersonal participle)
dikilebilen (imperfective)
dikilebilmiş (impersonal participle perfective)
dikilebilecek (impersonal participle prospective)
dikilebildiğim (impersonal non-prospective participle)
dikilebildiğin (impersonal non-prospective participle)
dikilebildiği (impersonal non-prospective participle)
dikilebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
dikilebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
dikilebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dikilebileceğim (impersonal participle prospective)
dikilebileceğin (impersonal participle prospective)
dikilebileceği (impersonal participle prospective)
dikilebileceğimiz (impersonal participle prospective)
dikilebileceğiniz (impersonal participle prospective)
dikilebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
dikilebilirken (plural second-person)
dikilebilince (plural second-person)
dikilebilip (plural second-person)
dikilebileli (plural second-person)
dikilebilesiye (plural second-person)
dikilebildikçe (plural second-person)
dikilebilirken
dikilebilince (specific)
dikilebilip (perfective)
dikilebileli
dikilebilesiye
dikilebildikçe
dikilebilerek (imperfective plural)
dikilebile dikilebile (imperfective plural)
dikilebilircesine (imperfective plural)
dikilebilerek
dikilebile dikilebile
dikilebilircesine
dikilemem (aorist singular third-person)
dikilemezsin (aorist first-person plural)
dikilemez (aorist plural second-person)
dikilemeyiz (aorist plural third-person)
dikilemezsiniz (aorist)
dikilemezler (aorist)
dikilemezdim (aorist past)
dikilemezdin (aorist second-person singular)
dikilemezdi (aorist singular third-person)
dikilemezdik (aorist first-person plural)
dikilemezdiniz (aorist plural second-person)
dikilemezlerdi (aorist plural third-person)
dikilemezmişim (aorist inferential)
dikilemezmişsin (aorist second-person singular)
dikilemezmiş (aorist singular third-person)
dikilemezmişiz (aorist first-person plural)
dikilemezmişsiniz (aorist plural second-person)
dikilemezlermiş (aorist plural third-person)
dikilemezsem (aorist conditional)
dikilemezsen (aorist second-person singular)
dikilemezse (aorist singular third-person)
dikilemezsek (aorist first-person plural)
dikilemezseniz (aorist plural second-person)
dikilemezlerse (aorist plural third-person)
dikilemiyorum (continuative singular third-person)
dikilemiyorsun (continuative first-person plural)
dikilemiyor (continuative plural second-person)
dikilemiyoruz (continuative plural third-person)
dikilemiyorsunuz (continuative)
dikilemiyorlar (continuative)
dikilemiyordum (continuative past)
dikilemiyordun (continuative second-person singular)
dikilemiyordu (continuative singular third-person)
dikilemiyorduk (continuative first-person plural)
dikilemiyordunuz (continuative plural second-person)
dikilemiyorlardı (continuative plural third-person)
dikilemiyormuşum (continuative inferential)
dikilemiyormuşsun (continuative second-person singular)
dikilemiyormuş (continuative singular third-person)
dikilemiyormuşuz (continuative first-person plural)
dikilemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
dikilemiyorlarmış (continuative plural third-person)
dikilemiyorsam (conditional continuative)
dikilemiyorsan (continuative second-person singular)
dikilemiyorsa (continuative singular third-person)
dikilemiyorsak (continuative first-person plural)
dikilemiyorsanız (continuative plural second-person)
dikilemiyorlarsa (continuative plural third-person)
dikilememişim (inferential singular third-person)
dikilememişsin (first-person inferential plural)
dikilememiş (inferential plural second-person)
dikilememişiz (inferential plural third-person)
dikilememişsiniz (inferential)
dikilememişler (inferential)
dikilememiştim (inferential past)
dikilememiştin (inferential second-person singular)
dikilememişti (inferential singular third-person)
dikilememiştik (first-person inferential plural)
dikilememiştiniz (inferential plural second-person)
dikilememişlerdi (inferential plural third-person)
dikilememişmişim (inferential)
dikilememişmişsin (inferential second-person singular)
dikilememişmiş (inferential singular third-person)
dikilememişmişiz (first-person inferential plural)
dikilememişmişsiniz (inferential plural second-person)
dikilememişlermiş (inferential plural third-person)
dikilememişsem (conditional)
dikilememişsen (inferential second-person singular)
dikilememişse (inferential singular third-person)
dikilememişsek (first-person inferential plural)
dikilememişseniz (inferential plural second-person)
dikilememişlerse (inferential plural third-person)
dikilemeyeceğim (future singular third-person)
dikilemeyeceksin (first-person future plural)
dikilemeyecek (future plural second-person)
dikilemeyeceğiz (future plural third-person)
dikilemeyeceksiniz (future)
dikilemeyecekler (future)
dikilemeyecektim (future past)
dikilemeyecektin (future second-person singular)
dikilemeyecekti (future singular third-person)
dikilemeyecektik (first-person future plural)
dikilemeyecektiniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklerdi (future plural third-person)
dikilemeyecekmişim (future inferential)
dikilemeyecekmişsin (future second-person singular)
dikilemeyecekmiş (future singular third-person)
dikilemeyecekmişiz (first-person future plural)
dikilemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklermiş (future plural third-person)
dikilemeyeceksem (conditional future)
dikilemeyeceksen (future second-person singular)
dikilemeyecekse (future singular third-person)
dikilemeyeceksek (first-person future plural)
dikilemeyecekseniz (future plural second-person)
dikilemeyeceklerse (future plural third-person)
dikilememekteyim (progressive singular third-person)
dikilememektesin (first-person plural progressive)
dikilememekte (plural progressive second-person)
dikilememekteyiz (plural progressive third-person)
dikilememektesiniz (progressive)
dikilememekteler (progressive)
dikilememekteydim (past progressive)
dikilememekteydin (progressive second-person singular)
dikilememekteydi (progressive singular third-person)
dikilememekteydik (first-person plural progressive)
dikilememekteydiniz (plural progressive second-person)
dikilememektelerdi (plural progressive third-person)
dikilememekteymişim (inferential progressive)
dikilememekteymişsin (progressive second-person singular)
dikilememekteymiş (progressive singular third-person)
dikilememekteymişiz (first-person plural progressive)
dikilememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
dikilememektelermiş (plural progressive third-person)
dikilememekteysem (conditional progressive)
dikilememekteysen (progressive second-person singular)
dikilememekteyse (progressive singular third-person)
dikilememekteysek (first-person plural progressive)
dikilememekteyseniz (plural progressive second-person)
dikilememektelerse (plural progressive third-person)
dikilememeliyim (necessitative singular third-person)
dikilememelisin (first-person necessitative plural)
dikilememeli (necessitative plural second-person)
dikilememeliyiz (necessitative plural third-person)
dikilememelisiniz (necessitative)
dikilememeliler (necessitative)
dikilememeliydim (necessitative past)
dikilememeliydin (necessitative second-person singular)
dikilememeliydi (necessitative singular third-person)
dikilememeliydik (first-person necessitative plural)
dikilememeliydiniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilerdi (necessitative plural third-person)
dikilememeliymişim (inferential)
dikilememeliymişsin (necessitative second-person singular)
dikilememeliymiş (necessitative singular third-person)
dikilememeliymişiz (first-person necessitative plural)
dikilememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilermiş (necessitative plural third-person)
dikilememeliysem (conditional)
dikilememeliysen (necessitative second-person singular)
dikilememeliyse (necessitative singular third-person)
dikilememeliysek (first-person necessitative plural)
dikilememeliyseniz (necessitative plural second-person)
dikilememelilerse (necessitative plural third-person)
dikilemedim (past singular third-person)
dikilemedin (first-person past plural)
dikilemedi (past plural second-person)
dikilemedik (past plural third-person)
dikilemediniz (past)
dikilemediler (past)
dikilemediysem (conditional past)
dikilemediysen (past second-person singular)
dikilemediyse (past singular third-person)
dikilemediysek (first-person past plural)
dikilemediyseniz (past plural second-person)
dikilemedilerse (past plural third-person)
dikilemesem (conditional singular third-person)
dikilemesen (conditional first-person plural)
dikilemese (conditional plural second-person)
dikilemesek (conditional plural third-person)
dikilemeseniz (conditional)
dikilemeseler (conditional)
dikilemeseydim (conditional past)
dikilemeseydin (conditional second-person singular)
dikilemeseydi (conditional singular third-person)
dikilemeseydik (conditional first-person plural)
dikilemeseydiniz (conditional plural second-person)
dikilemeselerdi (conditional plural third-person)
dikilemeseymişim (inferential)
dikilemeseymişsin (conditional second-person singular)
dikilemeseymiş (conditional singular third-person)
dikilemeseymişiz (conditional first-person plural)
dikilemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
dikilemeselermiş (conditional plural third-person)
dikilemeyeyim (conditional optative singular)
dikilemeyesin (optative second-person singular)
dikilemeye (optative singular third-person)
dikilemeyelim (first-person optative plural)
dikilemeyesiniz (optative plural second-person)
dikilemeyeler (optative plural third-person)
dikileme (first-person imperative plural)
dikilemesin (imperative plural second-person)
dikilemeyin (imperative)
dikilemesinler (imperative)
dikilemeyiniz (formal imperative second-person singular)
dikilemeyiniz (formal imperative plural second-person)
dikilemesene (imperative informal second-person singular)
dikilemesenize (imperative informal plural second-person)
dikilememek (imperative infinitive)
dikilememe (imperative noun-from-verb)
dikilemeyen (impersonal participle)
dikilememiş (impersonal participle)
dikilemeyecek (impersonal participle)
dikilemeyen (imperfective)
dikilememiş (impersonal participle perfective)
dikilemeyecek (impersonal participle prospective)
dikilemediğim (impersonal non-prospective participle)
dikilemediğin (impersonal non-prospective participle)
dikilemediği (impersonal non-prospective participle)
dikilemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
dikilemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
dikilemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
dikilemeyeceğim (impersonal participle prospective)
dikilemeyeceğin (impersonal participle prospective)
dikilemeyeceği (impersonal participle prospective)
dikilemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
dikilemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
dikilemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
dikilemezken (plural second-person)
dikilemeyince (plural second-person)
dikilemeyip (plural second-person)
dikilemeyeli (plural second-person)
dikilemeyesiye (plural second-person)
dikilemedikçe (plural second-person)
dikilemezken
dikilemeyince (specific)
dikilemeyip (perfective)
dikilemeyeli
dikilemeyesiye
dikilemedikçe
dikilemeyerek (imperfective plural)
dikilemeye dikilemeye (imperfective plural)
dikilemezcesine (imperfective plural)
dikilemeyerek
dikilemeye dikilemeye
dikilemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish دیكلمك (dikilmek, “to be sewed or stitched, to be planted, to be erected, for the eyes to become fixed upon an object, for a drink to be wholly drunk up”), from Ottoman Turkish دیكمك (dikmek, “to sew, to stitch, to plant, to stick a thing into a thing, to fix the eyes on an object, to drink off”), from Proto-Turkic *tik- (“to plant vertically”).

der

(intransitive, physiology) (for some parts of the body) To become rigid and erect as a result of being engorged with blood.


geri kalmış

geri kalmışım (first-person present singular)
geri kalmış mıyım? (first-person present singular)
geri kalmışsın (present second-person singular)
geri kalmış mısın? (present second-person singular)
geri kalmış (present singular third-person)
geri kalmıştır (present singular third-person)
geri kalmış mı? (present singular third-person)
geri kalmışız (first-person plural present)
geri kalmış mıyız? (first-person plural present)
geri kalmışsınız (plural present second-person)
geri kalmış mısınız? (plural present second-person)
geri kalmış (plural present third-person)
geri kalmışlar (plural present third-person)
geri kalmış mı? (plural present third-person)
geri kalmışlar mı? (plural present third-person)
geri kalmıştım (first-person past singular)
geri kalmış mıydım? (first-person past singular)
geri kalmıştın (past second-person singular)
geri kalmış mıydın? (past second-person singular)
geri kalmıştı (past singular third-person)
geri kalmış mıydı? (past singular third-person)
geri kalmıştık (first-person past plural)
geri kalmış mıydık? (first-person past plural)
geri kalmıştınız (past plural second-person)
geri kalmış mıydınız? (past plural second-person)
geri kalmıştılar (past plural third-person)
geri kalmış mıydılar? (past plural third-person)
geri kalmışmışım (first-person past singular)
geri kalmış mıymışım? (first-person past singular)
geri kalmışmışsın (past second-person singular)
geri kalmış mıymışsın? (past second-person singular)
geri kalmışmış (past singular third-person)
geri kalmış mıymış? (past singular third-person)
geri kalmışmışız (first-person past plural)
geri kalmış mıymışız? (first-person past plural)
geri kalmışmışsınız (past plural second-person)
geri kalmış mıymışsınız? (past plural second-person)
geri kalmışmışlar (past plural third-person)
geri kalmış mıymışlar? (past plural third-person)
geri kalmışsam (conditional first-person singular)
geri kalmış mıysam? (conditional first-person singular)
geri kalmışsan (conditional second-person singular)
geri kalmış mıysan? (conditional second-person singular)
geri kalmışsa (conditional singular third-person)
geri kalmış mıysa? (conditional singular third-person)
geri kalmışsak (conditional first-person plural)
geri kalmış mıysak? (conditional first-person plural)
geri kalmışsanız (conditional plural second-person)
geri kalmış mıysanız? (conditional plural second-person)
geri kalmışsalar (conditional plural third-person)
geri kalmış mıysalar? (conditional plural third-person)

Compound of geri (“back, behind, backwards”) + kalmış (“left, stayed”, adjectival participle of kalmak), literally “stayed or left behind, stunted”.

com+

adjectival participle of <i class="Latn mention" lang="tr">kalmak</i>

(derogatory) (of a country, region, community) Not developed, underdeveloped, backward.


derinlik

head

derinlik (definite accusative derinliği, plural derinlikler)

derinliği (accusative definite)
derinlikler (plural)
derinlik (nominative singular)
derinlikler (nominative plural)
derinliği (accusative definite singular)
derinlikleri (accusative definite plural)
derinliğe (dative singular)
derinliklere (dative plural)
derinlikte (locative singular)
derinliklerde (locative plural)
derinlikten (ablative singular)
derinliklerden (ablative plural)
derinliğin (genitive singular)
derinliklerin (genitive plural)
derinliğim (first-person nominative singular)
derinliklerim (first-person nominative singular)
derinliğin (nominative second-person singular)
derinliklerin (nominative second-person singular)
derinliği (nominative singular third-person)
derinlikleri (nominative singular third-person)
derinliğimiz (first-person nominative plural)
derinliklerimiz (first-person nominative plural)
derinliğiniz (nominative plural second-person)
derinlikleriniz (nominative plural second-person)
derinlikleri (nominative plural third-person)
derinliğimi (accusative definite first-person singular)
derinliklerimi (accusative definite first-person singular)
derinliğini (accusative definite second-person singular)
derinliklerini (accusative definite second-person singular)
derinliğini (accusative definite singular third-person)
derinliklerini (accusative definite singular third-person)
derinliğimizi (accusative definite first-person plural)
derinliklerimizi (accusative definite first-person plural)
derinliğinizi (accusative definite plural second-person)
derinliklerinizi (accusative definite plural second-person)
derinliklerini (accusative definite plural third-person)
derinliğime (dative first-person singular)
derinliklerime (dative first-person singular)
derinliğine (dative second-person singular)
derinliklerine (dative second-person singular)
derinliğine (dative singular third-person)
derinliklerine (dative singular third-person)
derinliğimize (dative first-person plural)
derinliklerimize (dative first-person plural)
derinliğinize (dative plural second-person)
derinliklerinize (dative plural second-person)
derinliklerine (dative plural third-person)
derinliğimde (first-person locative singular)
derinliklerimde (first-person locative singular)
derinliğinde (locative second-person singular)
derinliklerinde (locative second-person singular)
derinliğinde (locative singular third-person)
derinliklerinde (locative singular third-person)
derinliğimizde (first-person locative plural)
derinliklerimizde (first-person locative plural)
derinliğinizde (locative plural second-person)
derinliklerinizde (locative plural second-person)
derinliklerinde (locative plural third-person)
derinliğimden (ablative first-person singular)
derinliklerimden (ablative first-person singular)
derinliğinden (ablative second-person singular)
derinliklerinden (ablative second-person singular)
derinliğinden (ablative singular third-person)
derinliklerinden (ablative singular third-person)
derinliğimizden (ablative first-person plural)
derinliklerimizden (ablative first-person plural)
derinliğinizden (ablative plural second-person)
derinliklerinizden (ablative plural second-person)
derinliklerinden (ablative plural third-person)
derinliğimin (first-person genitive singular)
derinliklerimin (first-person genitive singular)
derinliğinin (genitive second-person singular)
derinliklerinin (genitive second-person singular)
derinliğinin (genitive singular third-person)
derinliklerinin (genitive singular third-person)
derinliğimizin (first-person genitive plural)
derinliklerimizin (first-person genitive plural)
derinliğinizin (genitive plural second-person)
derinliklerinizin (genitive plural second-person)
derinliklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دریڭلك (deriñlik, “depth, profundity, abstruseness, a deep place, a hollow”), from Ottoman Turkish دریڭ (deriñ, “deep, profound, a depth, deep place”), from Proto-Turkic *teriŋ (“deep”), from Proto-Turkic *teri- (“to collect, to accumulate”), morphologically derin + -lik.
Cognates
Azerbaijani dərinlik
Bashkir тәрәнлек (tərənlek)
Crimean Tatar теренлик
Gagauz derinnik
Karachay-Balkar теренлик (terenlik)
Kazakh тереңдік (tereñdık)
Kumyk теренлик (terenlik)
Kyrgyz тереңдик (tereŋdik)
Tatar тирәнлек (tiränlek)
Uzbek teranlik

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">dərinlik</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">тәрәнлек</i> (tərənlek)

Crimean Tatar <i class="Cyrl mention" lang="crh">теренлик</i>

Gagauz <i class="Latn mention" lang="gag">derinnik</i>

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">тереңдік</i> (tereñdık)

Karachay-Balkar <i class="Cyrl mention" lang="krc">теренлик</i> (terenlik)

Kumyk <i class="Cyrl mention" lang="kum">теренлик</i> (terenlik)

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">тереңдик</i> (tereŋdik)

Tatar <i class="Cyrl mention" lang="tt">тирәнлек</i> (tiränlek)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">teranlik</i>

(physics) The third dimension apart from width and height; the z-axis.


neşter

head

neşter (definite accusative neşteri, plural neşterler)

neşteri (accusative definite)
neşterler (plural)
neşter (nominative singular)
neşterler (nominative plural)
neşteri (accusative definite singular)
neşterleri (accusative definite plural)
neştere (dative singular)
neşterlere (dative plural)
neşterde (locative singular)
neşterlerde (locative plural)
neşterden (ablative singular)
neşterlerden (ablative plural)
neşterin (genitive singular)
neşterlerin (genitive plural)
neşterim (first-person nominative singular)
neşterlerim (first-person nominative singular)
neşterin (nominative second-person singular)
neşterlerin (nominative second-person singular)
neşteri (nominative singular third-person)
neşterleri (nominative singular third-person)
neşterimiz (first-person nominative plural)
neşterlerimiz (first-person nominative plural)
neşteriniz (nominative plural second-person)
neşterleriniz (nominative plural second-person)
neşterleri (nominative plural third-person)
neşterimi (accusative definite first-person singular)
neşterlerimi (accusative definite first-person singular)
neşterini (accusative definite second-person singular)
neşterlerini (accusative definite second-person singular)
neşterini (accusative definite singular third-person)
neşterlerini (accusative definite singular third-person)
neşterimizi (accusative definite first-person plural)
neşterlerimizi (accusative definite first-person plural)
neşterinizi (accusative definite plural second-person)
neşterlerinizi (accusative definite plural second-person)
neşterlerini (accusative definite plural third-person)
neşterime (dative first-person singular)
neşterlerime (dative first-person singular)
neşterine (dative second-person singular)
neşterlerine (dative second-person singular)
neşterine (dative singular third-person)
neşterlerine (dative singular third-person)
neşterimize (dative first-person plural)
neşterlerimize (dative first-person plural)
neşterinize (dative plural second-person)
neşterlerinize (dative plural second-person)
neşterlerine (dative plural third-person)
neşterimde (first-person locative singular)
neşterlerimde (first-person locative singular)
neşterinde (locative second-person singular)
neşterlerinde (locative second-person singular)
neşterinde (locative singular third-person)
neşterlerinde (locative singular third-person)
neşterimizde (first-person locative plural)
neşterlerimizde (first-person locative plural)
neşterinizde (locative plural second-person)
neşterlerinizde (locative plural second-person)
neşterlerinde (locative plural third-person)
neşterimden (ablative first-person singular)
neşterlerimden (ablative first-person singular)
neşterinden (ablative second-person singular)
neşterlerinden (ablative second-person singular)
neşterinden (ablative singular third-person)
neşterlerinden (ablative singular third-person)
neşterimizden (ablative first-person plural)
neşterlerimizden (ablative first-person plural)
neşterinizden (ablative plural second-person)
neşterlerinizden (ablative plural second-person)
neşterlerinden (ablative plural third-person)
neşterimin (first-person genitive singular)
neşterlerimin (first-person genitive singular)
neşterinin (genitive second-person singular)
neşterlerinin (genitive second-person singular)
neşterinin (genitive singular third-person)
neşterlerinin (genitive singular third-person)
neşterimizin (first-person genitive plural)
neşterlerimizin (first-person genitive plural)
neşterinizin (genitive plural second-person)
neşterlerinizin (genitive plural second-person)
neşterlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نیشتر (nişter, “a lancet”) (alternative forms; نشتر (neşter), لشتر (leşter)), from Persian نیشتر (ništar).


hülasa

head

hülasa (definite accusative hülasayı, plural hülasalar)

hülasayı (accusative definite)
hülasalar (plural)
hülasa (nominative singular)
hülasalar (nominative plural)
hülasayı (accusative definite singular)
hülasaları (accusative definite plural)
hülasaya (dative singular)
hülasalara (dative plural)
hülasada (locative singular)
hülasalarda (locative plural)
hülasadan (ablative singular)
hülasalardan (ablative plural)
hülasanın (genitive singular)
hülasaların (genitive plural)
hülasam (first-person nominative singular)
hülasalarım (first-person nominative singular)
hülasan (nominative second-person singular)
hülasaların (nominative second-person singular)
hülasası (nominative singular third-person)
hülasaları (nominative singular third-person)
hülasamız (first-person nominative plural)
hülasalarımız (first-person nominative plural)
hülasanız (nominative plural second-person)
hülasalarınız (nominative plural second-person)
hülasaları (nominative plural third-person)
hülasamı (accusative definite first-person singular)
hülasalarımı (accusative definite first-person singular)
hülasanı (accusative definite second-person singular)
hülasalarını (accusative definite second-person singular)
hülasasını (accusative definite singular third-person)
hülasalarını (accusative definite singular third-person)
hülasamızı (accusative definite first-person plural)
hülasalarımızı (accusative definite first-person plural)
hülasanızı (accusative definite plural second-person)
hülasalarınızı (accusative definite plural second-person)
hülasalarını (accusative definite plural third-person)
hülasama (dative first-person singular)
hülasalarıma (dative first-person singular)
hülasana (dative second-person singular)
hülasalarına (dative second-person singular)
hülasasına (dative singular third-person)
hülasalarına (dative singular third-person)
hülasamıza (dative first-person plural)
hülasalarımıza (dative first-person plural)
hülasanıza (dative plural second-person)
hülasalarınıza (dative plural second-person)
hülasalarına (dative plural third-person)
hülasamda (first-person locative singular)
hülasalarımda (first-person locative singular)
hülasanda (locative second-person singular)
hülasalarında (locative second-person singular)
hülasasında (locative singular third-person)
hülasalarında (locative singular third-person)
hülasamızda (first-person locative plural)
hülasalarımızda (first-person locative plural)
hülasanızda (locative plural second-person)
hülasalarınızda (locative plural second-person)
hülasalarında (locative plural third-person)
hülasamdan (ablative first-person singular)
hülasalarımdan (ablative first-person singular)
hülasandan (ablative second-person singular)
hülasalarından (ablative second-person singular)
hülasasından (ablative singular third-person)
hülasalarından (ablative singular third-person)
hülasamızdan (ablative first-person plural)
hülasalarımızdan (ablative first-person plural)
hülasanızdan (ablative plural second-person)
hülasalarınızdan (ablative plural second-person)
hülasalarından (ablative plural third-person)
hülasamın (first-person genitive singular)
hülasalarımın (first-person genitive singular)
hülasanın (genitive second-person singular)
hülasalarının (genitive second-person singular)
hülasasının (genitive singular third-person)
hülasalarının (genitive singular third-person)
hülasamızın (first-person genitive plural)
hülasalarımızın (first-person genitive plural)
hülasanızın (genitive plural second-person)
hülasalarınızın (genitive plural second-person)
hülasalarının (genitive plural third-person)
hulasa (alternative)
hulâsa (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish خلاصه (ḫulāṣa), from Arabic خُلَاصَة (ḵulāṣa).

der

Arabic خُلَاصَة (ḵulāṣa)

(chemistry) The concentrated extract of a substance.


nalya

Borrowed from Georgian ნალია (nalia) and Laz ნაჲლა (nayla).

naliya (alternative)
naliye (alternative)
nayla (alternative)
nalia (alternative)

a wooden barn in the traditional Eastern Black Sea architecture, which is placed on four pillars and used to store maize, flour, fruit, etc. away from animals and moisture


perdeci

head

perdeci (definite accusative perdeciyi, plural perdeciler)

perdeciyi (accusative definite)
perdeciler (plural)
perdeci (nominative singular)
perdeciler (nominative plural)
perdeciyi (accusative definite singular)
perdecileri (accusative definite plural)
perdeciye (dative singular)
perdecilere (dative plural)
perdecide (locative singular)
perdecilerde (locative plural)
perdeciden (ablative singular)
perdecilerden (ablative plural)
perdecinin (genitive singular)
perdecilerin (genitive plural)
perdecim (first-person nominative singular)
perdecilerim (first-person nominative singular)
perdecin (nominative second-person singular)
perdecilerin (nominative second-person singular)
perdecisi (nominative singular third-person)
perdecileri (nominative singular third-person)
perdecimiz (first-person nominative plural)
perdecilerimiz (first-person nominative plural)
perdeciniz (nominative plural second-person)
perdecileriniz (nominative plural second-person)
perdecileri (nominative plural third-person)
perdecimi (accusative definite first-person singular)
perdecilerimi (accusative definite first-person singular)
perdecini (accusative definite second-person singular)
perdecilerini (accusative definite second-person singular)
perdecisini (accusative definite singular third-person)
perdecilerini (accusative definite singular third-person)
perdecimizi (accusative definite first-person plural)
perdecilerimizi (accusative definite first-person plural)
perdecinizi (accusative definite plural second-person)
perdecilerinizi (accusative definite plural second-person)
perdecilerini (accusative definite plural third-person)
perdecime (dative first-person singular)
perdecilerime (dative first-person singular)
perdecine (dative second-person singular)
perdecilerine (dative second-person singular)
perdecisine (dative singular third-person)
perdecilerine (dative singular third-person)
perdecimize (dative first-person plural)
perdecilerimize (dative first-person plural)
perdecinize (dative plural second-person)
perdecilerinize (dative plural second-person)
perdecilerine (dative plural third-person)
perdecimde (first-person locative singular)
perdecilerimde (first-person locative singular)
perdecinde (locative second-person singular)
perdecilerinde (locative second-person singular)
perdecisinde (locative singular third-person)
perdecilerinde (locative singular third-person)
perdecimizde (first-person locative plural)
perdecilerimizde (first-person locative plural)
perdecinizde (locative plural second-person)
perdecilerinizde (locative plural second-person)
perdecilerinde (locative plural third-person)
perdecimden (ablative first-person singular)
perdecilerimden (ablative first-person singular)
perdecinden (ablative second-person singular)
perdecilerinden (ablative second-person singular)
perdecisinden (ablative singular third-person)
perdecilerinden (ablative singular third-person)
perdecimizden (ablative first-person plural)
perdecilerimizden (ablative first-person plural)
perdecinizden (ablative plural second-person)
perdecilerinizden (ablative plural second-person)
perdecilerinden (ablative plural third-person)
perdecimin (first-person genitive singular)
perdecilerimin (first-person genitive singular)
perdecinin (genitive second-person singular)
perdecilerinin (genitive second-person singular)
perdecisinin (genitive singular third-person)
perdecilerinin (genitive singular third-person)
perdecimizin (first-person genitive plural)
perdecilerimizin (first-person genitive plural)
perdecinizin (genitive plural second-person)
perdecilerinizin (genitive plural second-person)
perdecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پردهجی (perdeci, “maker or seller of curtains; doorman”), equivalent to perde (“curtain”) + -çi.

inh

(historical) doorman, doorkeeper at the royal palace


okunuş

head

okunuş (definite accusative okunuşu, plural okunuşlar)

okunuşu (accusative definite)
okunuşlar (plural)
okunuş (nominative singular)
okunuşlar (nominative plural)
okunuşu (accusative definite singular)
okunuşları (accusative definite plural)
okunuşa (dative singular)
okunuşlara (dative plural)
okunuşta (locative singular)
okunuşlarda (locative plural)
okunuştan (ablative singular)
okunuşlardan (ablative plural)
okunuşun (genitive singular)
okunuşların (genitive plural)
okunuşum (first-person nominative singular)
okunuşlarım (first-person nominative singular)
okunuşun (nominative second-person singular)
okunuşların (nominative second-person singular)
okunuşu (nominative singular third-person)
okunuşları (nominative singular third-person)
okunuşumuz (first-person nominative plural)
okunuşlarımız (first-person nominative plural)
okunuşunuz (nominative plural second-person)
okunuşlarınız (nominative plural second-person)
okunuşları (nominative plural third-person)
okunuşumu (accusative definite first-person singular)
okunuşlarımı (accusative definite first-person singular)
okunuşunu (accusative definite second-person singular)
okunuşlarını (accusative definite second-person singular)
okunuşunu (accusative definite singular third-person)
okunuşlarını (accusative definite singular third-person)
okunuşumuzu (accusative definite first-person plural)
okunuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
okunuşunuzu (accusative definite plural second-person)
okunuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
okunuşlarını (accusative definite plural third-person)
okunuşuma (dative first-person singular)
okunuşlarıma (dative first-person singular)
okunuşuna (dative second-person singular)
okunuşlarına (dative second-person singular)
okunuşuna (dative singular third-person)
okunuşlarına (dative singular third-person)
okunuşumuza (dative first-person plural)
okunuşlarımıza (dative first-person plural)
okunuşunuza (dative plural second-person)
okunuşlarınıza (dative plural second-person)
okunuşlarına (dative plural third-person)
okunuşumda (first-person locative singular)
okunuşlarımda (first-person locative singular)
okunuşunda (locative second-person singular)
okunuşlarında (locative second-person singular)
okunuşunda (locative singular third-person)
okunuşlarında (locative singular third-person)
okunuşumuzda (first-person locative plural)
okunuşlarımızda (first-person locative plural)
okunuşunuzda (locative plural second-person)
okunuşlarınızda (locative plural second-person)
okunuşlarında (locative plural third-person)
okunuşumdan (ablative first-person singular)
okunuşlarımdan (ablative first-person singular)
okunuşundan (ablative second-person singular)
okunuşlarından (ablative second-person singular)
okunuşundan (ablative singular third-person)
okunuşlarından (ablative singular third-person)
okunuşumuzdan (ablative first-person plural)
okunuşlarımızdan (ablative first-person plural)
okunuşunuzdan (ablative plural second-person)
okunuşlarınızdan (ablative plural second-person)
okunuşlarından (ablative plural third-person)
okunuşumun (first-person genitive singular)
okunuşlarımın (first-person genitive singular)
okunuşunun (genitive second-person singular)
okunuşlarının (genitive second-person singular)
okunuşunun (genitive singular third-person)
okunuşlarının (genitive singular third-person)
okunuşumuzun (first-person genitive plural)
okunuşlarımızın (first-person genitive plural)
okunuşunuzun (genitive plural second-person)
okunuşlarınızın (genitive plural second-person)
okunuşlarının (genitive plural third-person)

okunmak (“to be read”) + -iş (“noun forming suffix”)


sayma

head

sayma (definite accusative saymayı, plural saymalar)

saymayı (accusative definite)
saymalar (plural)


edilgen

edilgen (definite accusative edilgeni, plural edilgenler)

edilgeni (accusative definite)
edilgenler (plural)
edilgen (nominative singular)
edilgenler (nominative plural)
edilgeni (accusative definite singular)
edilgenleri (accusative definite plural)
edilgene (dative singular)
edilgenlere (dative plural)
edilgende (locative singular)
edilgenlerde (locative plural)
edilgenden (ablative singular)
edilgenlerden (ablative plural)
edilgenin (genitive singular)
edilgenlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ایتمك (itmek, etmek, “to do, to make, to amount to”), from Proto-Turkic *ēt- (“to organize, to make”), morphologically et- + -il + -gen.


döviz

head

döviz (definite accusative dövizi, plural dövizler)

dövizi (accusative definite)
dövizler (plural)
döviz (nominative singular)
dövizler (nominative plural)
dövizi (accusative definite singular)
dövizleri (accusative definite plural)
dövize (dative singular)
dövizlere (dative plural)
dövizde (locative singular)
dövizlerde (locative plural)
dövizden (ablative singular)
dövizlerden (ablative plural)
dövizin (genitive singular)
dövizlerin (genitive plural)
dövizim (first-person nominative singular)
dövizlerim (first-person nominative singular)
dövizin (nominative second-person singular)
dövizlerin (nominative second-person singular)
dövizi (nominative singular third-person)
dövizleri (nominative singular third-person)
dövizimiz (first-person nominative plural)
dövizlerimiz (first-person nominative plural)
döviziniz (nominative plural second-person)
dövizleriniz (nominative plural second-person)
dövizleri (nominative plural third-person)
dövizimi (accusative definite first-person singular)
dövizlerimi (accusative definite first-person singular)
dövizini (accusative definite second-person singular)
dövizlerini (accusative definite second-person singular)
dövizini (accusative definite singular third-person)
dövizlerini (accusative definite singular third-person)
dövizimizi (accusative definite first-person plural)
dövizlerimizi (accusative definite first-person plural)
dövizinizi (accusative definite plural second-person)
dövizlerinizi (accusative definite plural second-person)
dövizlerini (accusative definite plural third-person)
dövizime (dative first-person singular)
dövizlerime (dative first-person singular)
dövizine (dative second-person singular)
dövizlerine (dative second-person singular)
dövizine (dative singular third-person)
dövizlerine (dative singular third-person)
dövizimize (dative first-person plural)
dövizlerimize (dative first-person plural)
dövizinize (dative plural second-person)
dövizlerinize (dative plural second-person)
dövizlerine (dative plural third-person)
dövizimde (first-person locative singular)
dövizlerimde (first-person locative singular)
dövizinde (locative second-person singular)
dövizlerinde (locative second-person singular)
dövizinde (locative singular third-person)
dövizlerinde (locative singular third-person)
dövizimizde (first-person locative plural)
dövizlerimizde (first-person locative plural)
dövizinizde (locative plural second-person)
dövizlerinizde (locative plural second-person)
dövizlerinde (locative plural third-person)
dövizimden (ablative first-person singular)
dövizlerimden (ablative first-person singular)
dövizinden (ablative second-person singular)
dövizlerinden (ablative second-person singular)
dövizinden (ablative singular third-person)
dövizlerinden (ablative singular third-person)
dövizimizden (ablative first-person plural)
dövizlerimizden (ablative first-person plural)
dövizinizden (ablative plural second-person)
dövizlerinizden (ablative plural second-person)
dövizlerinden (ablative plural third-person)
dövizimin (first-person genitive singular)
dövizlerimin (first-person genitive singular)
dövizinin (genitive second-person singular)
dövizlerinin (genitive second-person singular)
dövizinin (genitive singular third-person)
dövizlerinin (genitive singular third-person)
dövizimizin (first-person genitive plural)
dövizlerimizin (first-person genitive plural)
dövizinizin (genitive plural second-person)
dövizlerinizin (genitive plural second-person)
dövizlerinin (genitive plural third-person)

(finance) Any legal tender that can be used in international payments.


serender

desc

→ Armenian: սերենդեր (serender) — Hamshen

→ Laz: სერენთი (serenti), სეენთი (seenti) — alternative spelling, სერენდერი (serenderi) — Jigetore, სერენდე (serende) — Jigetore, Artasheni, Firtina Valley, სერენდი (serendi) — Vizha, სელენდერი (selenderi) — Chkhala

Borrowed from Pontic Greek ξεραντέρ’ (xerantér’). The relationship with dialectal Turkish seren is uncertain.

bor+

serander (alternative)
sarender (alternative)
serendi (alternative)
serende (alternative)
serente (alternative)
serenti (alternative)
selender (alternative)

a square-shaped, roofed, wooden larder in traditional Eastern Black Sea architecture, which is built away from the ground on four tree trunks and used to store and dry foodstuffs

Hovann Simonian
tr:Serender
Şükrü Halûk Akalın