kolon

kolon (nominative singular)
kolonlar (nominative plural)
kolonu (accusative definite singular)
kolonları (accusative definite plural)
kolona (dative singular)
kolonlara (dative plural)
kolonda (locative singular)
kolonlarda (locative plural)
kolondan (ablative singular)
kolonlardan (ablative plural)
kolonun (genitive singular)
kolonların (genitive plural)
kolonum (first-person nominative singular)
kolonlarım (first-person nominative singular)
kolonun (nominative second-person singular)
kolonların (nominative second-person singular)
kolonu (nominative singular third-person)
kolonları (nominative singular third-person)
kolonumuz (first-person nominative plural)
kolonlarımız (first-person nominative plural)
kolonunuz (nominative plural second-person)
kolonlarınız (nominative plural second-person)
kolonları (nominative plural third-person)
kolonumu (accusative definite first-person singular)
kolonlarımı (accusative definite first-person singular)
kolonunu (accusative definite second-person singular)
kolonlarını (accusative definite second-person singular)
kolonunu (accusative definite singular third-person)
kolonlarını (accusative definite singular third-person)
kolonumuzu (accusative definite first-person plural)
kolonlarımızı (accusative definite first-person plural)
kolonunuzu (accusative definite plural second-person)
kolonlarınızı (accusative definite plural second-person)
kolonlarını (accusative definite plural third-person)
kolonuma (dative first-person singular)
kolonlarıma (dative first-person singular)
kolonuna (dative second-person singular)
kolonlarına (dative second-person singular)
kolonuna (dative singular third-person)
kolonlarına (dative singular third-person)
kolonumuza (dative first-person plural)
kolonlarımıza (dative first-person plural)
kolonunuza (dative plural second-person)
kolonlarınıza (dative plural second-person)
kolonlarına (dative plural third-person)
kolonumda (first-person locative singular)
kolonlarımda (first-person locative singular)
kolonunda (locative second-person singular)
kolonlarında (locative second-person singular)
kolonunda (locative singular third-person)
kolonlarında (locative singular third-person)
kolonumuzda (first-person locative plural)
kolonlarımızda (first-person locative plural)
kolonunuzda (locative plural second-person)
kolonlarınızda (locative plural second-person)
kolonlarında (locative plural third-person)
kolonumdan (ablative first-person singular)
kolonlarımdan (ablative first-person singular)
kolonundan (ablative second-person singular)
kolonlarından (ablative second-person singular)
kolonundan (ablative singular third-person)
kolonlarından (ablative singular third-person)
kolonumuzdan (ablative first-person plural)
kolonlarımızdan (ablative first-person plural)
kolonunuzdan (ablative plural second-person)
kolonlarınızdan (ablative plural second-person)
kolonlarından (ablative plural third-person)
kolonumun (first-person genitive singular)
kolonlarımın (first-person genitive singular)
kolonunun (genitive second-person singular)
kolonlarının (genitive second-person singular)
kolonunun (genitive singular third-person)
kolonlarının (genitive singular third-person)
kolonumuzun (first-person genitive plural)
kolonlarımızın (first-person genitive plural)
kolonunuzun (genitive plural second-person)
kolonlarınızın (genitive plural second-person)
kolonlarının (genitive plural third-person)
kolonum (first-person singular)
kolonlarım (first-person singular)
kolonsun (second-person singular)
kolonlarsın (second-person singular)
kolon (singular third-person)
kolondur (singular third-person)
kolonlar (singular third-person)
kolonlardır (singular third-person)
kolonuz (first-person plural)
kolonlarız (first-person plural)
kolonsunuz (plural second-person)
kolonlarsınız (plural second-person)
kolonlar (plural third-person)
kolonlardır (plural third-person)

From French colonne, from Latin columna.


nakit

head

nakit (definite accusative nakdi, plural nakitler)

nakdi (accusative definite)
nakitler (plural)
nakit (nominative singular)
nakitler (nominative plural)
nakdi (accusative definite singular)
nakitleri (accusative definite plural)
nakde (dative singular)
nakitlere (dative plural)
nakitte (locative singular)
nakitlerde (locative plural)
nakitten (ablative singular)
nakitlerden (ablative plural)
nakdin (genitive singular)
nakitlerin (genitive plural)
nakdim (first-person nominative singular)
nakitlerim (first-person nominative singular)
nakdin (nominative second-person singular)
nakitlerin (nominative second-person singular)
nakdi (nominative singular third-person)
nakitleri (nominative singular third-person)
nakdimiz (first-person nominative plural)
nakitlerimiz (first-person nominative plural)
nakdiniz (nominative plural second-person)
nakitleriniz (nominative plural second-person)
nakitleri (nominative plural third-person)
nakdimi (accusative definite first-person singular)
nakitlerimi (accusative definite first-person singular)
nakdini (accusative definite second-person singular)
nakitlerini (accusative definite second-person singular)
nakdini (accusative definite singular third-person)
nakitlerini (accusative definite singular third-person)
nakdimizi (accusative definite first-person plural)
nakitlerimizi (accusative definite first-person plural)
nakdinizi (accusative definite plural second-person)
nakitlerinizi (accusative definite plural second-person)
nakitlerini (accusative definite plural third-person)
nakdime (dative first-person singular)
nakitlerime (dative first-person singular)
nakdine (dative second-person singular)
nakitlerine (dative second-person singular)
nakdine (dative singular third-person)
nakitlerine (dative singular third-person)
nakdimize (dative first-person plural)
nakitlerimize (dative first-person plural)
nakdinize (dative plural second-person)
nakitlerinize (dative plural second-person)
nakitlerine (dative plural third-person)
nakdimde (first-person locative singular)
nakitlerimde (first-person locative singular)
nakdinde (locative second-person singular)
nakitlerinde (locative second-person singular)
nakdinde (locative singular third-person)
nakitlerinde (locative singular third-person)
nakdimizde (first-person locative plural)
nakitlerimizde (first-person locative plural)
nakdinizde (locative plural second-person)
nakitlerinizde (locative plural second-person)
nakitlerinde (locative plural third-person)
nakdimden (ablative first-person singular)
nakitlerimden (ablative first-person singular)
nakdinden (ablative second-person singular)
nakitlerinden (ablative second-person singular)
nakdinden (ablative singular third-person)
nakitlerinden (ablative singular third-person)
nakdimizden (ablative first-person plural)
nakitlerimizden (ablative first-person plural)
nakdinizden (ablative plural second-person)
nakitlerinizden (ablative plural second-person)
nakitlerinden (ablative plural third-person)
nakdimin (first-person genitive singular)
nakitlerimin (first-person genitive singular)
nakdinin (genitive second-person singular)
nakitlerinin (genitive second-person singular)
nakdinin (genitive singular third-person)
nakitlerinin (genitive singular third-person)
nakdimizin (first-person genitive plural)
nakitlerimizin (first-person genitive plural)
nakdinizin (genitive plural second-person)
nakitlerinizin (genitive plural second-person)
nakitlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نقد (nakd, nakid), from Arabic نَقْد (naqd).


semer

head

semer (definite accusative semeri, plural semerler)

semeri (accusative definite)
semerler (plural)
semer (nominative singular)
semerler (nominative plural)
semeri (accusative definite singular)
semerleri (accusative definite plural)
semere (dative singular)
semerlere (dative plural)
semerde (locative singular)
semerlerde (locative plural)
semerden (ablative singular)
semerlerden (ablative plural)
semerin (genitive singular)
semerlerin (genitive plural)
semerim (first-person nominative singular)
semerlerim (first-person nominative singular)
semerin (nominative second-person singular)
semerlerin (nominative second-person singular)
semeri (nominative singular third-person)
semerleri (nominative singular third-person)
semerimiz (first-person nominative plural)
semerlerimiz (first-person nominative plural)
semeriniz (nominative plural second-person)
semerleriniz (nominative plural second-person)
semerleri (nominative plural third-person)
semerimi (accusative definite first-person singular)
semerlerimi (accusative definite first-person singular)
semerini (accusative definite second-person singular)
semerlerini (accusative definite second-person singular)
semerini (accusative definite singular third-person)
semerlerini (accusative definite singular third-person)
semerimizi (accusative definite first-person plural)
semerlerimizi (accusative definite first-person plural)
semerinizi (accusative definite plural second-person)
semerlerinizi (accusative definite plural second-person)
semerlerini (accusative definite plural third-person)
semerime (dative first-person singular)
semerlerime (dative first-person singular)
semerine (dative second-person singular)
semerlerine (dative second-person singular)
semerine (dative singular third-person)
semerlerine (dative singular third-person)
semerimize (dative first-person plural)
semerlerimize (dative first-person plural)
semerinize (dative plural second-person)
semerlerinize (dative plural second-person)
semerlerine (dative plural third-person)
semerimde (first-person locative singular)
semerlerimde (first-person locative singular)
semerinde (locative second-person singular)
semerlerinde (locative second-person singular)
semerinde (locative singular third-person)
semerlerinde (locative singular third-person)
semerimizde (first-person locative plural)
semerlerimizde (first-person locative plural)
semerinizde (locative plural second-person)
semerlerinizde (locative plural second-person)
semerlerinde (locative plural third-person)
semerimden (ablative first-person singular)
semerlerimden (ablative first-person singular)
semerinden (ablative second-person singular)
semerlerinden (ablative second-person singular)
semerinden (ablative singular third-person)
semerlerinden (ablative singular third-person)
semerimizden (ablative first-person plural)
semerlerimizden (ablative first-person plural)
semerinizden (ablative plural second-person)
semerlerinizden (ablative plural second-person)
semerlerinden (ablative plural third-person)
semerimin (first-person genitive singular)
semerlerimin (first-person genitive singular)
semerinin (genitive second-person singular)
semerlerinin (genitive second-person singular)
semerinin (genitive singular third-person)
semerlerinin (genitive singular third-person)
semerimizin (first-person genitive plural)
semerlerimizin (first-person genitive plural)
semerinizin (genitive plural second-person)
semerlerinizin (genitive plural second-person)
semerlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سمر (semer, “packsaddle”), from Greek σαμάρι (samári, “packsaddle”), diminutive of Ancient Greek σάγμα (ságma, “packsaddle”).


sahan

head

sahan (definite accusative sahanı, plural sahanlar)

sahanı (accusative definite)
sahanlar (plural)
sahan (nominative singular)
sahanlar (nominative plural)
sahanı (accusative definite singular)
sahanları (accusative definite plural)
sahana (dative singular)
sahanlara (dative plural)
sahanda (locative singular)
sahanlarda (locative plural)
sahandan (ablative singular)
sahanlardan (ablative plural)
sahanın (genitive singular)
sahanların (genitive plural)
sağan (alternative)
sağın (alternative)

From Ottoman Turkish صحن (sahn), from Arabic صَحْن (ṣaḥn).

a shallow cooking pan, usually double-handed


otit

otit (definite accusative otiti, plural otitler)

otiti (accusative definite)
otitler (plural)


tepsi

tepsi (definite accusative tepsiyi, plural tepsiler)

tepsiyi (accusative definite)
tepsiler (plural)

From Ottoman Turkish تپسی (tepsi, “tray”). Cognate with Azerbaijani təpsi, Karakhanid تَڤْسٖی (tewsi).

tray (object on which things are carried)


kovan

kovan (definite accusative kovanı, plural kovanlar)

kovanı (accusative definite)
kovanlar (plural)
kovan (nominative singular)
kovanlar (nominative plural)
kovanı (accusative definite singular)
kovanları (accusative definite plural)
kovana (dative singular)
kovanlara (dative plural)
kovanda (locative singular)
kovanlarda (locative plural)
kovandan (ablative singular)
kovanlardan (ablative plural)
kovanın (genitive singular)
kovanların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قوغان (koğan, “beehive”).


dudak

head

dudak (definite accusative dudağı, plural dudaklar)

dudağı (accusative definite)
dudaklar (plural)
dudak (nominative singular)
dudaklar (nominative plural)
dudağı (accusative definite singular)
dudakları (accusative definite plural)
dudağa (dative singular)
dudaklara (dative plural)
dudakta (locative singular)
dudaklarda (locative plural)
dudaktan (ablative singular)
dudaklardan (ablative plural)
dudağın (genitive singular)
dudakların (genitive plural)
dudağım (first-person nominative singular)
dudaklarım (first-person nominative singular)
dudağın (nominative second-person singular)
dudakların (nominative second-person singular)
dudağı (nominative singular third-person)
dudakları (nominative singular third-person)
dudağımız (first-person nominative plural)
dudaklarımız (first-person nominative plural)
dudağınız (nominative plural second-person)
dudaklarınız (nominative plural second-person)
dudakları (nominative plural third-person)
dudağımı (accusative definite first-person singular)
dudaklarımı (accusative definite first-person singular)
dudağını (accusative definite second-person singular)
dudaklarını (accusative definite second-person singular)
dudağını (accusative definite singular third-person)
dudaklarını (accusative definite singular third-person)
dudağımızı (accusative definite first-person plural)
dudaklarımızı (accusative definite first-person plural)
dudağınızı (accusative definite plural second-person)
dudaklarınızı (accusative definite plural second-person)
dudaklarını (accusative definite plural third-person)
dudağıma (dative first-person singular)
dudaklarıma (dative first-person singular)
dudağına (dative second-person singular)
dudaklarına (dative second-person singular)
dudağına (dative singular third-person)
dudaklarına (dative singular third-person)
dudağımıza (dative first-person plural)
dudaklarımıza (dative first-person plural)
dudağınıza (dative plural second-person)
dudaklarınıza (dative plural second-person)
dudaklarına (dative plural third-person)
dudağımda (first-person locative singular)
dudaklarımda (first-person locative singular)
dudağında (locative second-person singular)
dudaklarında (locative second-person singular)
dudağında (locative singular third-person)
dudaklarında (locative singular third-person)
dudağımızda (first-person locative plural)
dudaklarımızda (first-person locative plural)
dudağınızda (locative plural second-person)
dudaklarınızda (locative plural second-person)
dudaklarında (locative plural third-person)
dudağımdan (ablative first-person singular)
dudaklarımdan (ablative first-person singular)
dudağından (ablative second-person singular)
dudaklarından (ablative second-person singular)
dudağından (ablative singular third-person)
dudaklarından (ablative singular third-person)
dudağımızdan (ablative first-person plural)
dudaklarımızdan (ablative first-person plural)
dudağınızdan (ablative plural second-person)
dudaklarınızdan (ablative plural second-person)
dudaklarından (ablative plural third-person)
dudağımın (first-person genitive singular)
dudaklarımın (first-person genitive singular)
dudağının (genitive second-person singular)
dudaklarının (genitive second-person singular)
dudağının (genitive singular third-person)
dudaklarının (genitive singular third-person)
dudağımızın (first-person genitive plural)
dudaklarımızın (first-person genitive plural)
dudağınızın (genitive plural second-person)
dudaklarınızın (genitive plural second-person)
dudaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طوداق (dudak), from Old Anatolian Turkish طوداق (dodaq, dudaq), from Proto-Turkic *tōtak (“lip”).


burun

head

burun (definite accusative burnu, plural burunlar)

burnu (accusative definite)
burunlar (plural)
burun (nominative singular)
burunlar (nominative plural)
burnu (accusative definite singular)
burunları (accusative definite plural)
burna (dative singular)
burunlara (dative plural)
burunda (locative singular)
burunlarda (locative plural)
burundan (ablative singular)
burunlardan (ablative plural)
burnun (genitive singular)
burunların (genitive plural)
burnum (first-person nominative singular)
burunlarım (first-person nominative singular)
burnun (nominative second-person singular)
burunların (nominative second-person singular)
burnu (nominative singular third-person)
burunları (nominative singular third-person)
burnumuz (first-person nominative plural)
burunlarımız (first-person nominative plural)
burnunuz (nominative plural second-person)
burunlarınız (nominative plural second-person)
burunları (nominative plural third-person)
burnumu (accusative definite first-person singular)
burunlarımı (accusative definite first-person singular)
burnunu (accusative definite second-person singular)
burunlarını (accusative definite second-person singular)
burnunu (accusative definite singular third-person)
burunlarını (accusative definite singular third-person)
burnumuzu (accusative definite first-person plural)
burunlarımızı (accusative definite first-person plural)
burnunuzu (accusative definite plural second-person)
burunlarınızı (accusative definite plural second-person)
burunlarını (accusative definite plural third-person)
burnuma (dative first-person singular)
burunlarıma (dative first-person singular)
burnuna (dative second-person singular)
burunlarına (dative second-person singular)
burnuna (dative singular third-person)
burunlarına (dative singular third-person)
burnumuza (dative first-person plural)
burunlarımıza (dative first-person plural)
burnunuza (dative plural second-person)
burunlarınıza (dative plural second-person)
burunlarına (dative plural third-person)
burnumda (first-person locative singular)
burunlarımda (first-person locative singular)
burnunda (locative second-person singular)
burunlarında (locative second-person singular)
burnunda (locative singular third-person)
burunlarında (locative singular third-person)
burnumuzda (first-person locative plural)
burunlarımızda (first-person locative plural)
burnunuzda (locative plural second-person)
burunlarınızda (locative plural second-person)
burunlarında (locative plural third-person)
burnumdan (ablative first-person singular)
burunlarımdan (ablative first-person singular)
burnundan (ablative second-person singular)
burunlarından (ablative second-person singular)
burnundan (ablative singular third-person)
burunlarından (ablative singular third-person)
burnumuzdan (ablative first-person plural)
burunlarımızdan (ablative first-person plural)
burnunuzdan (ablative plural second-person)
burunlarınızdan (ablative plural second-person)
burunlarından (ablative plural third-person)
burnumun (first-person genitive singular)
burunlarımın (first-person genitive singular)
burnunun (genitive second-person singular)
burunlarının (genitive second-person singular)
burnunun (genitive singular third-person)
burunlarının (genitive singular third-person)
burnumuzun (first-person genitive plural)
burunlarımızın (first-person genitive plural)
burnunuzun (genitive plural second-person)
burunlarınızın (genitive plural second-person)
burunlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بورون (burun), ultimately from Proto-Turkic *burun. Compare Old Turkic [script needed] (burın, burun), Southern Altai бурун (burun, “before”), мурун (murun, “nose”).
Related to Turkish burcu (“aroma, scent, fragrance”) and Turkish buram buram (“in whirls, billowing (of smell, smoke)”).


tüy

head

tüy (definite accusative tüyü, plural tüyler)

tüyü (accusative definite)
tüyler (plural)
tüy (nominative singular)
tüyler (nominative plural)
tüyü (accusative definite singular)
tüyleri (accusative definite plural)
tüye (dative singular)
tüylere (dative plural)
tüyde (locative singular)
tüylerde (locative plural)
tüyden (ablative singular)
tüylerden (ablative plural)
tüyün (genitive singular)
tüylerin (genitive plural)
tüyüm (first-person nominative singular)
tüylerim (first-person nominative singular)
tüyün (nominative second-person singular)
tüylerin (nominative second-person singular)
tüyü (nominative singular third-person)
tüyleri (nominative singular third-person)
tüyümüz (first-person nominative plural)
tüylerimiz (first-person nominative plural)
tüyünüz (nominative plural second-person)
tüyleriniz (nominative plural second-person)
tüyleri (nominative plural third-person)
tüyümü (accusative definite first-person singular)
tüylerimi (accusative definite first-person singular)
tüyünü (accusative definite second-person singular)
tüylerini (accusative definite second-person singular)
tüyünü (accusative definite singular third-person)
tüylerini (accusative definite singular third-person)
tüyümüzü (accusative definite first-person plural)
tüylerimizi (accusative definite first-person plural)
tüyünüzü (accusative definite plural second-person)
tüylerinizi (accusative definite plural second-person)
tüylerini (accusative definite plural third-person)
tüyüme (dative first-person singular)
tüylerime (dative first-person singular)
tüyüne (dative second-person singular)
tüylerine (dative second-person singular)
tüyüne (dative singular third-person)
tüylerine (dative singular third-person)
tüyümüze (dative first-person plural)
tüylerimize (dative first-person plural)
tüyünüze (dative plural second-person)
tüylerinize (dative plural second-person)
tüylerine (dative plural third-person)
tüyümde (first-person locative singular)
tüylerimde (first-person locative singular)
tüyünde (locative second-person singular)
tüylerinde (locative second-person singular)
tüyünde (locative singular third-person)
tüylerinde (locative singular third-person)
tüyümüzde (first-person locative plural)
tüylerimizde (first-person locative plural)
tüyünüzde (locative plural second-person)
tüylerinizde (locative plural second-person)
tüylerinde (locative plural third-person)
tüyümden (ablative first-person singular)
tüylerimden (ablative first-person singular)
tüyünden (ablative second-person singular)
tüylerinden (ablative second-person singular)
tüyünden (ablative singular third-person)
tüylerinden (ablative singular third-person)
tüyümüzden (ablative first-person plural)
tüylerimizden (ablative first-person plural)
tüyünüzden (ablative plural second-person)
tüylerinizden (ablative plural second-person)
tüylerinden (ablative plural third-person)
tüyümün (first-person genitive singular)
tüylerimin (first-person genitive singular)
tüyünün (genitive second-person singular)
tüylerinin (genitive second-person singular)
tüyünün (genitive singular third-person)
tüylerinin (genitive singular third-person)
tüyümüzün (first-person genitive plural)
tüylerimizin (first-person genitive plural)
tüyünüzün (genitive plural second-person)
tüylerinizin (genitive plural second-person)
tüylerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish توی (tüy), ultimately from Proto-Turkic *tǖk (“hair”).


altın

altın (definite accusative altını, plural altınlar)

altını (accusative definite)
altınlar (plural)
altın (nominative singular)
altınlar (nominative plural)
altını (accusative definite singular)
altınları (accusative definite plural)
altına (dative singular)
altınlara (dative plural)
altında (locative singular)
altınlarda (locative plural)
altından (ablative singular)
altınlardan (ablative plural)
altının (genitive singular)
altınların (genitive plural)
altınım (first-person nominative singular)
altınlarım (first-person nominative singular)
altının (nominative second-person singular)
altınların (nominative second-person singular)
altını (nominative singular third-person)
altınları (nominative singular third-person)
altınımız (first-person nominative plural)
altınlarımız (first-person nominative plural)
altınınız (nominative plural second-person)
altınlarınız (nominative plural second-person)
altınları (nominative plural third-person)
altınımı (accusative definite first-person singular)
altınlarımı (accusative definite first-person singular)
altınını (accusative definite second-person singular)
altınlarını (accusative definite second-person singular)
altınını (accusative definite singular third-person)
altınlarını (accusative definite singular third-person)
altınımızı (accusative definite first-person plural)
altınlarımızı (accusative definite first-person plural)
altınınızı (accusative definite plural second-person)
altınlarınızı (accusative definite plural second-person)
altınlarını (accusative definite plural third-person)
altınıma (dative first-person singular)
altınlarıma (dative first-person singular)
altınına (dative second-person singular)
altınlarına (dative second-person singular)
altınına (dative singular third-person)
altınlarına (dative singular third-person)
altınımıza (dative first-person plural)
altınlarımıza (dative first-person plural)
altınınıza (dative plural second-person)
altınlarınıza (dative plural second-person)
altınlarına (dative plural third-person)
altınımda (first-person locative singular)
altınlarımda (first-person locative singular)
altınında (locative second-person singular)
altınlarında (locative second-person singular)
altınında (locative singular third-person)
altınlarında (locative singular third-person)
altınımızda (first-person locative plural)
altınlarımızda (first-person locative plural)
altınınızda (locative plural second-person)
altınlarınızda (locative plural second-person)
altınlarında (locative plural third-person)
altınımdan (ablative first-person singular)
altınlarımdan (ablative first-person singular)
altınından (ablative second-person singular)
altınlarından (ablative second-person singular)
altınından (ablative singular third-person)
altınlarından (ablative singular third-person)
altınımızdan (ablative first-person plural)
altınlarımızdan (ablative first-person plural)
altınınızdan (ablative plural second-person)
altınlarınızdan (ablative plural second-person)
altınlarından (ablative plural third-person)
altınımın (first-person genitive singular)
altınlarımın (first-person genitive singular)
altınının (genitive second-person singular)
altınlarının (genitive second-person singular)
altınının (genitive singular third-person)
altınlarının (genitive singular third-person)
altınımızın (first-person genitive plural)
altınlarımızın (first-person genitive plural)
altınınızın (genitive plural second-person)
altınlarınızın (genitive plural second-person)
altınlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آلتون (altın, altun, “gold”), from Proto-Turkic *altun (“gold”). Cognate with Old Turkic 𐰞𐱃𐰆𐰣 (l¹t¹un¹ /altun/, “gold”), Karakhanid اَلْتوُنْ (altūn, “gold”).


gülüş

head

gülüş (definite accusative gülüşü, plural gülüşler)

gülüşü (accusative definite)
gülüşler (plural)
gülüş (nominative singular)
gülüşler (nominative plural)
gülüşü (accusative definite singular)
gülüşleri (accusative definite plural)
gülüşe (dative singular)
gülüşlere (dative plural)
gülüşte (locative singular)
gülüşlerde (locative plural)
gülüşten (ablative singular)
gülüşlerden (ablative plural)
gülüşün (genitive singular)
gülüşlerin (genitive plural)
gülüşüm (first-person nominative singular)
gülüşlerim (first-person nominative singular)
gülüşün (nominative second-person singular)
gülüşlerin (nominative second-person singular)
gülüşü (nominative singular third-person)
gülüşleri (nominative singular third-person)
gülüşümüz (first-person nominative plural)
gülüşlerimiz (first-person nominative plural)
gülüşünüz (nominative plural second-person)
gülüşleriniz (nominative plural second-person)
gülüşleri (nominative plural third-person)
gülüşümü (accusative definite first-person singular)
gülüşlerimi (accusative definite first-person singular)
gülüşünü (accusative definite second-person singular)
gülüşlerini (accusative definite second-person singular)
gülüşünü (accusative definite singular third-person)
gülüşlerini (accusative definite singular third-person)
gülüşümüzü (accusative definite first-person plural)
gülüşlerimizi (accusative definite first-person plural)
gülüşünüzü (accusative definite plural second-person)
gülüşlerinizi (accusative definite plural second-person)
gülüşlerini (accusative definite plural third-person)
gülüşüme (dative first-person singular)
gülüşlerime (dative first-person singular)
gülüşüne (dative second-person singular)
gülüşlerine (dative second-person singular)
gülüşüne (dative singular third-person)
gülüşlerine (dative singular third-person)
gülüşümüze (dative first-person plural)
gülüşlerimize (dative first-person plural)
gülüşünüze (dative plural second-person)
gülüşlerinize (dative plural second-person)
gülüşlerine (dative plural third-person)
gülüşümde (first-person locative singular)
gülüşlerimde (first-person locative singular)
gülüşünde (locative second-person singular)
gülüşlerinde (locative second-person singular)
gülüşünde (locative singular third-person)
gülüşlerinde (locative singular third-person)
gülüşümüzde (first-person locative plural)
gülüşlerimizde (first-person locative plural)
gülüşünüzde (locative plural second-person)
gülüşlerinizde (locative plural second-person)
gülüşlerinde (locative plural third-person)
gülüşümden (ablative first-person singular)
gülüşlerimden (ablative first-person singular)
gülüşünden (ablative second-person singular)
gülüşlerinden (ablative second-person singular)
gülüşünden (ablative singular third-person)
gülüşlerinden (ablative singular third-person)
gülüşümüzden (ablative first-person plural)
gülüşlerimizden (ablative first-person plural)
gülüşünüzden (ablative plural second-person)
gülüşlerinizden (ablative plural second-person)
gülüşlerinden (ablative plural third-person)
gülüşümün (first-person genitive singular)
gülüşlerimin (first-person genitive singular)
gülüşünün (genitive second-person singular)
gülüşlerinin (genitive second-person singular)
gülüşünün (genitive singular third-person)
gülüşlerinin (genitive singular third-person)
gülüşümüzün (first-person genitive plural)
gülüşlerimizin (first-person genitive plural)
gülüşünüzün (genitive plural second-person)
gülüşlerinizin (genitive plural second-person)
gülüşlerinin (genitive plural third-person)


kirpik

kirpik (definite accusative kirpiği, plural kirpikler)

kirpiği (accusative definite)
kirpikler (plural)
kirpik (nominative singular)
kirpikler (nominative plural)
kirpiği (accusative definite singular)
kirpikleri (accusative definite plural)
kirpiğe (dative singular)
kirpiklere (dative plural)
kirpikte (locative singular)
kirpiklerde (locative plural)
kirpikten (ablative singular)
kirpiklerden (ablative plural)
kirpiğin (genitive singular)
kirpiklerin (genitive plural)
kirpiğim (first-person nominative singular)
kirpiklerim (first-person nominative singular)
kirpiğin (nominative second-person singular)
kirpiklerin (nominative second-person singular)
kirpiği (nominative singular third-person)
kirpikleri (nominative singular third-person)
kirpiğimiz (first-person nominative plural)
kirpiklerimiz (first-person nominative plural)
kirpiğiniz (nominative plural second-person)
kirpikleriniz (nominative plural second-person)
kirpikleri (nominative plural third-person)
kirpiğimi (accusative definite first-person singular)
kirpiklerimi (accusative definite first-person singular)
kirpiğini (accusative definite second-person singular)
kirpiklerini (accusative definite second-person singular)
kirpiğini (accusative definite singular third-person)
kirpiklerini (accusative definite singular third-person)
kirpiğimizi (accusative definite first-person plural)
kirpiklerimizi (accusative definite first-person plural)
kirpiğinizi (accusative definite plural second-person)
kirpiklerinizi (accusative definite plural second-person)
kirpiklerini (accusative definite plural third-person)
kirpiğime (dative first-person singular)
kirpiklerime (dative first-person singular)
kirpiğine (dative second-person singular)
kirpiklerine (dative second-person singular)
kirpiğine (dative singular third-person)
kirpiklerine (dative singular third-person)
kirpiğimize (dative first-person plural)
kirpiklerimize (dative first-person plural)
kirpiğinize (dative plural second-person)
kirpiklerinize (dative plural second-person)
kirpiklerine (dative plural third-person)
kirpiğimde (first-person locative singular)
kirpiklerimde (first-person locative singular)
kirpiğinde (locative second-person singular)
kirpiklerinde (locative second-person singular)
kirpiğinde (locative singular third-person)
kirpiklerinde (locative singular third-person)
kirpiğimizde (first-person locative plural)
kirpiklerimizde (first-person locative plural)
kirpiğinizde (locative plural second-person)
kirpiklerinizde (locative plural second-person)
kirpiklerinde (locative plural third-person)
kirpiğimden (ablative first-person singular)
kirpiklerimden (ablative first-person singular)
kirpiğinden (ablative second-person singular)
kirpiklerinden (ablative second-person singular)
kirpiğinden (ablative singular third-person)
kirpiklerinden (ablative singular third-person)
kirpiğimizden (ablative first-person plural)
kirpiklerimizden (ablative first-person plural)
kirpiğinizden (ablative plural second-person)
kirpiklerinizden (ablative plural second-person)
kirpiklerinden (ablative plural third-person)
kirpiğimin (first-person genitive singular)
kirpiklerimin (first-person genitive singular)
kirpiğinin (genitive second-person singular)
kirpiklerinin (genitive second-person singular)
kirpiğinin (genitive singular third-person)
kirpiklerinin (genitive singular third-person)
kirpiğimizin (first-person genitive plural)
kirpiklerimizin (first-person genitive plural)
kirpiğinizin (genitive plural second-person)
kirpiklerinizin (genitive plural second-person)
kirpiklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كرپك (kirpik), from Old Turkic kirpik, from Proto-Turkic *kirpik (“eyelash”). See more at Azerbaijani kirpik.


akrep

akrep (definite accusative akrebi, plural akrepler)

akrebi (accusative definite)
akrepler (plural)
akrep (nominative singular)
akrepler (nominative plural)
akrebi (accusative definite singular)
akrepleri (accusative definite plural)
akrebe (dative singular)
akreplere (dative plural)
akrepte (locative singular)
akreplerde (locative plural)
akrepten (ablative singular)
akreplerden (ablative plural)
akrebin (genitive singular)
akreplerin (genitive plural)
akrebim (first-person nominative singular)
akreplerim (first-person nominative singular)
akrebin (nominative second-person singular)
akreplerin (nominative second-person singular)
akrebi (nominative singular third-person)
akrepleri (nominative singular third-person)
akrebimiz (first-person nominative plural)
akreplerimiz (first-person nominative plural)
akrebiniz (nominative plural second-person)
akrepleriniz (nominative plural second-person)
akrepleri (nominative plural third-person)
akrebimi (accusative definite first-person singular)
akreplerimi (accusative definite first-person singular)
akrebini (accusative definite second-person singular)
akreplerini (accusative definite second-person singular)
akrebini (accusative definite singular third-person)
akreplerini (accusative definite singular third-person)
akrebimizi (accusative definite first-person plural)
akreplerimizi (accusative definite first-person plural)
akrebinizi (accusative definite plural second-person)
akreplerinizi (accusative definite plural second-person)
akreplerini (accusative definite plural third-person)
akrebime (dative first-person singular)
akreplerime (dative first-person singular)
akrebine (dative second-person singular)
akreplerine (dative second-person singular)
akrebine (dative singular third-person)
akreplerine (dative singular third-person)
akrebimize (dative first-person plural)
akreplerimize (dative first-person plural)
akrebinize (dative plural second-person)
akreplerinize (dative plural second-person)
akreplerine (dative plural third-person)
akrebimde (first-person locative singular)
akreplerimde (first-person locative singular)
akrebinde (locative second-person singular)
akreplerinde (locative second-person singular)
akrebinde (locative singular third-person)
akreplerinde (locative singular third-person)
akrebimizde (first-person locative plural)
akreplerimizde (first-person locative plural)
akrebinizde (locative plural second-person)
akreplerinizde (locative plural second-person)
akreplerinde (locative plural third-person)
akrebimden (ablative first-person singular)
akreplerimden (ablative first-person singular)
akrebinden (ablative second-person singular)
akreplerinden (ablative second-person singular)
akrebinden (ablative singular third-person)
akreplerinden (ablative singular third-person)
akrebimizden (ablative first-person plural)
akreplerimizden (ablative first-person plural)
akrebinizden (ablative plural second-person)
akreplerinizden (ablative plural second-person)
akreplerinden (ablative plural third-person)
akrebimin (first-person genitive singular)
akreplerimin (first-person genitive singular)
akrebinin (genitive second-person singular)
akreplerinin (genitive second-person singular)
akrebinin (genitive singular third-person)
akreplerinin (genitive singular third-person)
akrebimizin (first-person genitive plural)
akreplerimizin (first-person genitive plural)
akrebinizin (genitive plural second-person)
akreplerinizin (genitive plural second-person)
akreplerinin (genitive plural third-person)
akrebim (first-person singular)
akreplerim (first-person singular)
akrepsin (second-person singular)
akreplersin (second-person singular)
akrep (singular third-person)
akreptir (singular third-person)
akrepler (singular third-person)
akreplerdir (singular third-person)
akrebiz (first-person plural)
akrepleriz (first-person plural)
akrepsiniz (plural second-person)
akreplersiniz (plural second-person)
akrepler (plural third-person)
akreplerdir (plural third-person)

desc

→ Laz: აკრეპი (aǩrep̌i), ანკრეპი (anǩrep̌i)

Inherited from Ottoman Turkish عقرب (ʼakreb, “scorpion”), from Arabic عَقْرَب (ʕaqrab).

inh+

akrabanın akrabaya akrep etmez ettiğin


başparmak

head

başparmak (definite accusative başparmağı, plural başparmaklar)

başparmağı (accusative definite)
başparmaklar (plural)
başparmak (nominative singular)
başparmaklar (nominative plural)
başparmağı (accusative definite singular)
başparmakları (accusative definite plural)
başparmağa (dative singular)
başparmaklara (dative plural)
başparmakta (locative singular)
başparmaklarda (locative plural)
başparmaktan (ablative singular)
başparmaklardan (ablative plural)
başparmağın (genitive singular)
başparmakların (genitive plural)

[ˈbɑʃpɑɾmɑk]


meyve

meyve (definite accusative meyveyi, plural meyveler)

meyveyi (accusative definite)
meyveler (plural)
meyve (nominative singular)
meyveler (nominative plural)
meyveyi (accusative definite singular)
meyveleri (accusative definite plural)
meyveye (dative singular)
meyvelere (dative plural)
meyvede (locative singular)
meyvelerde (locative plural)
meyveden (ablative singular)
meyvelerden (ablative plural)
meyvenin (genitive singular)
meyvelerin (genitive plural)
meyvem (first-person nominative singular)
meyvelerim (first-person nominative singular)
meyven (nominative second-person singular)
meyvelerin (nominative second-person singular)
meyvesi (nominative singular third-person)
meyveleri (nominative singular third-person)
meyvemiz (first-person nominative plural)
meyvelerimiz (first-person nominative plural)
meyveniz (nominative plural second-person)
meyveleriniz (nominative plural second-person)
meyveleri (nominative plural third-person)
meyvemi (accusative definite first-person singular)
meyvelerimi (accusative definite first-person singular)
meyveni (accusative definite second-person singular)
meyvelerini (accusative definite second-person singular)
meyvesini (accusative definite singular third-person)
meyvelerini (accusative definite singular third-person)
meyvemizi (accusative definite first-person plural)
meyvelerimizi (accusative definite first-person plural)
meyvenizi (accusative definite plural second-person)
meyvelerinizi (accusative definite plural second-person)
meyvelerini (accusative definite plural third-person)
meyveme (dative first-person singular)
meyvelerime (dative first-person singular)
meyvene (dative second-person singular)
meyvelerine (dative second-person singular)
meyvesine (dative singular third-person)
meyvelerine (dative singular third-person)
meyvemize (dative first-person plural)
meyvelerimize (dative first-person plural)
meyvenize (dative plural second-person)
meyvelerinize (dative plural second-person)
meyvelerine (dative plural third-person)
meyvemde (first-person locative singular)
meyvelerimde (first-person locative singular)
meyvende (locative second-person singular)
meyvelerinde (locative second-person singular)
meyvesinde (locative singular third-person)
meyvelerinde (locative singular third-person)
meyvemizde (first-person locative plural)
meyvelerimizde (first-person locative plural)
meyvenizde (locative plural second-person)
meyvelerinizde (locative plural second-person)
meyvelerinde (locative plural third-person)
meyvemden (ablative first-person singular)
meyvelerimden (ablative first-person singular)
meyvenden (ablative second-person singular)
meyvelerinden (ablative second-person singular)
meyvesinden (ablative singular third-person)
meyvelerinden (ablative singular third-person)
meyvemizden (ablative first-person plural)
meyvelerimizden (ablative first-person plural)
meyvenizden (ablative plural second-person)
meyvelerinizden (ablative plural second-person)
meyvelerinden (ablative plural third-person)
meyvemin (first-person genitive singular)
meyvelerimin (first-person genitive singular)
meyvenin (genitive second-person singular)
meyvelerinin (genitive second-person singular)
meyvesinin (genitive singular third-person)
meyvelerinin (genitive singular third-person)
meyvemizin (first-person genitive plural)
meyvelerimizin (first-person genitive plural)
meyvenizin (genitive plural second-person)
meyvelerinizin (genitive plural second-person)
meyvelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish میوه (meyve)., itself from Persian میوه (meyve, mive).


ördek

ördek (definite accusative ördeği, plural ördekler)

ördeği (accusative definite)
ördekler (plural)
ördek (nominative singular)
ördekler (nominative plural)
ördeği (accusative definite singular)
ördekleri (accusative definite plural)
ördeğe (dative singular)
ördeklere (dative plural)
ördekte (locative singular)
ördeklerde (locative plural)
ördekten (ablative singular)
ördeklerden (ablative plural)
ördeğin (genitive singular)
ördeklerin (genitive plural)
ördeğim (first-person nominative singular)
ördeklerim (first-person nominative singular)
ördeğin (nominative second-person singular)
ördeklerin (nominative second-person singular)
ördeği (nominative singular third-person)
ördekleri (nominative singular third-person)
ördeğimiz (first-person nominative plural)
ördeklerimiz (first-person nominative plural)
ördeğiniz (nominative plural second-person)
ördekleriniz (nominative plural second-person)
ördekleri (nominative plural third-person)
ördeğimi (accusative definite first-person singular)
ördeklerimi (accusative definite first-person singular)
ördeğini (accusative definite second-person singular)
ördeklerini (accusative definite second-person singular)
ördeğini (accusative definite singular third-person)
ördeklerini (accusative definite singular third-person)
ördeğimizi (accusative definite first-person plural)
ördeklerimizi (accusative definite first-person plural)
ördeğinizi (accusative definite plural second-person)
ördeklerinizi (accusative definite plural second-person)
ördeklerini (accusative definite plural third-person)
ördeğime (dative first-person singular)
ördeklerime (dative first-person singular)
ördeğine (dative second-person singular)
ördeklerine (dative second-person singular)
ördeğine (dative singular third-person)
ördeklerine (dative singular third-person)
ördeğimize (dative first-person plural)
ördeklerimize (dative first-person plural)
ördeğinize (dative plural second-person)
ördeklerinize (dative plural second-person)
ördeklerine (dative plural third-person)
ördeğimde (first-person locative singular)
ördeklerimde (first-person locative singular)
ördeğinde (locative second-person singular)
ördeklerinde (locative second-person singular)
ördeğinde (locative singular third-person)
ördeklerinde (locative singular third-person)
ördeğimizde (first-person locative plural)
ördeklerimizde (first-person locative plural)
ördeğinizde (locative plural second-person)
ördeklerinizde (locative plural second-person)
ördeklerinde (locative plural third-person)
ördeğimden (ablative first-person singular)
ördeklerimden (ablative first-person singular)
ördeğinden (ablative second-person singular)
ördeklerinden (ablative second-person singular)
ördeğinden (ablative singular third-person)
ördeklerinden (ablative singular third-person)
ördeğimizden (ablative first-person plural)
ördeklerimizden (ablative first-person plural)
ördeğinizden (ablative plural second-person)
ördeklerinizden (ablative plural second-person)
ördeklerinden (ablative plural third-person)
ördeğimin (first-person genitive singular)
ördeklerimin (first-person genitive singular)
ördeğinin (genitive second-person singular)
ördeklerinin (genitive second-person singular)
ördeğinin (genitive singular third-person)
ördeklerinin (genitive singular third-person)
ördeğimizin (first-person genitive plural)
ördeklerimizin (first-person genitive plural)
ördeğinizin (genitive plural second-person)
ördeklerinizin (genitive plural second-person)
ördeklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوردك (ördek, “duck”), from Proto-Turkic *ȫrdek (“duck”). Cognate with Karakhanid اۥرْدَكْ (ördek, “duck”).


gezegen

gezegen (definite accusative gezegeni, plural gezegenler)

gezegeni (accusative definite)
gezegenler (plural)
gezegen (nominative singular)
gezegenler (nominative plural)
gezegeni (accusative definite singular)
gezegenleri (accusative definite plural)
gezegene (dative singular)
gezegenlere (dative plural)
gezegende (locative singular)
gezegenlerde (locative plural)
gezegenden (ablative singular)
gezegenlerden (ablative plural)
gezegenin (genitive singular)
gezegenlerin (genitive plural)
gezegenim (first-person nominative singular)
gezegenlerim (first-person nominative singular)
gezegenin (nominative second-person singular)
gezegenlerin (nominative second-person singular)
gezegeni (nominative singular third-person)
gezegenleri (nominative singular third-person)
gezegenimiz (first-person nominative plural)
gezegenlerimiz (first-person nominative plural)
gezegeniniz (nominative plural second-person)
gezegenleriniz (nominative plural second-person)
gezegenleri (nominative plural third-person)
gezegenimi (accusative definite first-person singular)
gezegenlerimi (accusative definite first-person singular)
gezegenini (accusative definite second-person singular)
gezegenlerini (accusative definite second-person singular)
gezegenini (accusative definite singular third-person)
gezegenlerini (accusative definite singular third-person)
gezegenimizi (accusative definite first-person plural)
gezegenlerimizi (accusative definite first-person plural)
gezegeninizi (accusative definite plural second-person)
gezegenlerinizi (accusative definite plural second-person)
gezegenlerini (accusative definite plural third-person)
gezegenime (dative first-person singular)
gezegenlerime (dative first-person singular)
gezegenine (dative second-person singular)
gezegenlerine (dative second-person singular)
gezegenine (dative singular third-person)
gezegenlerine (dative singular third-person)
gezegenimize (dative first-person plural)
gezegenlerimize (dative first-person plural)
gezegeninize (dative plural second-person)
gezegenlerinize (dative plural second-person)
gezegenlerine (dative plural third-person)
gezegenimde (first-person locative singular)
gezegenlerimde (first-person locative singular)
gezegeninde (locative second-person singular)
gezegenlerinde (locative second-person singular)
gezegeninde (locative singular third-person)
gezegenlerinde (locative singular third-person)
gezegenimizde (first-person locative plural)
gezegenlerimizde (first-person locative plural)
gezegeninizde (locative plural second-person)
gezegenlerinizde (locative plural second-person)
gezegenlerinde (locative plural third-person)
gezegenimden (ablative first-person singular)
gezegenlerimden (ablative first-person singular)
gezegeninden (ablative second-person singular)
gezegenlerinden (ablative second-person singular)
gezegeninden (ablative singular third-person)
gezegenlerinden (ablative singular third-person)
gezegenimizden (ablative first-person plural)
gezegenlerimizden (ablative first-person plural)
gezegeninizden (ablative plural second-person)
gezegenlerinizden (ablative plural second-person)
gezegenlerinden (ablative plural third-person)
gezegenimin (first-person genitive singular)
gezegenlerimin (first-person genitive singular)
gezegeninin (genitive second-person singular)
gezegenlerinin (genitive second-person singular)
gezegeninin (genitive singular third-person)
gezegenlerinin (genitive singular third-person)
gezegenimizin (first-person genitive plural)
gezegenlerimizin (first-person genitive plural)
gezegeninizin (genitive plural second-person)
gezegenlerinizin (genitive plural second-person)
gezegenlerinin (genitive plural third-person)

[ɟe̞z̪ɛˈɟæn̪]

gez- (“to wander”) + -gen (“habitual suffix”).


yağmur

head

yağmur (definite accusative yağmuru, plural yağmurlar)

yağmuru (accusative definite)
yağmurlar (plural)
yağmur (nominative singular)
yağmurlar (nominative plural)
yağmuru (accusative definite singular)
yağmurları (accusative definite plural)
yağmura (dative singular)
yağmurlara (dative plural)
yağmurda (locative singular)
yağmurlarda (locative plural)
yağmurdan (ablative singular)
yağmurlardan (ablative plural)
yağmurun (genitive singular)
yağmurların (genitive plural)
yağmurum (first-person nominative singular)
yağmurlarım (first-person nominative singular)
yağmurun (nominative second-person singular)
yağmurların (nominative second-person singular)
yağmuru (nominative singular third-person)
yağmurları (nominative singular third-person)
yağmurumuz (first-person nominative plural)
yağmurlarımız (first-person nominative plural)
yağmurunuz (nominative plural second-person)
yağmurlarınız (nominative plural second-person)
yağmurları (nominative plural third-person)
yağmurumu (accusative definite first-person singular)
yağmurlarımı (accusative definite first-person singular)
yağmurunu (accusative definite second-person singular)
yağmurlarını (accusative definite second-person singular)
yağmurunu (accusative definite singular third-person)
yağmurlarını (accusative definite singular third-person)
yağmurumuzu (accusative definite first-person plural)
yağmurlarımızı (accusative definite first-person plural)
yağmurunuzu (accusative definite plural second-person)
yağmurlarınızı (accusative definite plural second-person)
yağmurlarını (accusative definite plural third-person)
yağmuruma (dative first-person singular)
yağmurlarıma (dative first-person singular)
yağmuruna (dative second-person singular)
yağmurlarına (dative second-person singular)
yağmuruna (dative singular third-person)
yağmurlarına (dative singular third-person)
yağmurumuza (dative first-person plural)
yağmurlarımıza (dative first-person plural)
yağmurunuza (dative plural second-person)
yağmurlarınıza (dative plural second-person)
yağmurlarına (dative plural third-person)
yağmurumda (first-person locative singular)
yağmurlarımda (first-person locative singular)
yağmurunda (locative second-person singular)
yağmurlarında (locative second-person singular)
yağmurunda (locative singular third-person)
yağmurlarında (locative singular third-person)
yağmurumuzda (first-person locative plural)
yağmurlarımızda (first-person locative plural)
yağmurunuzda (locative plural second-person)
yağmurlarınızda (locative plural second-person)
yağmurlarında (locative plural third-person)
yağmurumdan (ablative first-person singular)
yağmurlarımdan (ablative first-person singular)
yağmurundan (ablative second-person singular)
yağmurlarından (ablative second-person singular)
yağmurundan (ablative singular third-person)
yağmurlarından (ablative singular third-person)
yağmurumuzdan (ablative first-person plural)
yağmurlarımızdan (ablative first-person plural)
yağmurunuzdan (ablative plural second-person)
yağmurlarınızdan (ablative plural second-person)
yağmurlarından (ablative plural third-person)
yağmurumun (first-person genitive singular)
yağmurlarımın (first-person genitive singular)
yağmurunun (genitive second-person singular)
yağmurlarının (genitive second-person singular)
yağmurunun (genitive singular third-person)
yağmurlarının (genitive singular third-person)
yağmurumuzun (first-person genitive plural)
yağmurlarımızın (first-person genitive plural)
yağmurunuzun (genitive plural second-person)
yağmurlarınızın (genitive plural second-person)
yağmurlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاغمور (yağmur, “rain”), from Proto-Turkic *yag-mur (“rain”), derived from *yag- (“to rain”). See yağ- (“to rain”). Cognate with Karakhanid يَغْمُرْ (yaɣmur, “rain”).


cins

head

cins (definite accusative cinsi, plural cinsler)

cinsi (accusative definite)
cinsler (plural)
cins (nominative singular)
cinsler (nominative plural)
cinsi (accusative definite singular)
cinsleri (accusative definite plural)
cinse (dative singular)
cinslere (dative plural)
cinste (locative singular)
cinslerde (locative plural)
cinsten (ablative singular)
cinslerden (ablative plural)
cinsin (genitive singular)
cinslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish جنس, from Arabic جِنْس (jins).


kurşun

kurşun (definite accusative kurşunu, plural kurşunlar)

kurşunu (accusative definite)
kurşunlar (plural)
kurşun (nominative singular)
kurşunlar (nominative plural)
kurşunu (accusative definite singular)
kurşunları (accusative definite plural)
kurşuna (dative singular)
kurşunlara (dative plural)
kurşunda (locative singular)
kurşunlarda (locative plural)
kurşundan (ablative singular)
kurşunlardan (ablative plural)
kurşunun (genitive singular)
kurşunların (genitive plural)
kurşunum (first-person nominative singular)
kurşunlarım (first-person nominative singular)
kurşunun (nominative second-person singular)
kurşunların (nominative second-person singular)
kurşunu (nominative singular third-person)
kurşunları (nominative singular third-person)
kurşunumuz (first-person nominative plural)
kurşunlarımız (first-person nominative plural)
kurşununuz (nominative plural second-person)
kurşunlarınız (nominative plural second-person)
kurşunları (nominative plural third-person)
kurşunumu (accusative definite first-person singular)
kurşunlarımı (accusative definite first-person singular)
kurşununu (accusative definite second-person singular)
kurşunlarını (accusative definite second-person singular)
kurşununu (accusative definite singular third-person)
kurşunlarını (accusative definite singular third-person)
kurşunumuzu (accusative definite first-person plural)
kurşunlarımızı (accusative definite first-person plural)
kurşununuzu (accusative definite plural second-person)
kurşunlarınızı (accusative definite plural second-person)
kurşunlarını (accusative definite plural third-person)
kurşunuma (dative first-person singular)
kurşunlarıma (dative first-person singular)
kurşununa (dative second-person singular)
kurşunlarına (dative second-person singular)
kurşununa (dative singular third-person)
kurşunlarına (dative singular third-person)
kurşunumuza (dative first-person plural)
kurşunlarımıza (dative first-person plural)
kurşununuza (dative plural second-person)
kurşunlarınıza (dative plural second-person)
kurşunlarına (dative plural third-person)
kurşunumda (first-person locative singular)
kurşunlarımda (first-person locative singular)
kurşununda (locative second-person singular)
kurşunlarında (locative second-person singular)
kurşununda (locative singular third-person)
kurşunlarında (locative singular third-person)
kurşunumuzda (first-person locative plural)
kurşunlarımızda (first-person locative plural)
kurşununuzda (locative plural second-person)
kurşunlarınızda (locative plural second-person)
kurşunlarında (locative plural third-person)
kurşunumdan (ablative first-person singular)
kurşunlarımdan (ablative first-person singular)
kurşunundan (ablative second-person singular)
kurşunlarından (ablative second-person singular)
kurşunundan (ablative singular third-person)
kurşunlarından (ablative singular third-person)
kurşunumuzdan (ablative first-person plural)
kurşunlarımızdan (ablative first-person plural)
kurşununuzdan (ablative plural second-person)
kurşunlarınızdan (ablative plural second-person)
kurşunlarından (ablative plural third-person)
kurşunumun (first-person genitive singular)
kurşunlarımın (first-person genitive singular)
kurşununun (genitive second-person singular)
kurşunlarının (genitive second-person singular)
kurşununun (genitive singular third-person)
kurşunlarının (genitive singular third-person)
kurşunumuzun (first-person genitive plural)
kurşunlarımızın (first-person genitive plural)
kurşununuzun (genitive plural second-person)
kurşunlarınızın (genitive plural second-person)
kurşunlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قورشون (kurşun, “lead”), from Proto-Common Turkic *qorɣušïn (“lead”), from Proto-Turkic *korguĺčïn (“lead”).
Cognates with Karakhanid قُرُغْژٖينْ (qoruγžï̄n, “lead”), Kyrgyz коргошун (korgoşun), Kazakh қорғасын (qorğasyn), Turkmen gurşun, Azerbaijani qurğuşun, Bashkir ҡурғаш (qurğaş), Tatar кургаш (qurgaş), Uyghur قوغۇشۇن (qoghushun), Uzbek qoʻrgʻoshin and Mongolian хорголжин (xorgolžin), the latter being a Turkic borrowing.

cog

(firearms, by extension from the former) bullet


parmak

head

parmak (definite accusative parmağı, plural parmaklar)

parmağı (accusative definite)
parmaklar (plural)
parmak (nominative singular)
parmaklar (nominative plural)
parmağı (accusative definite singular)
parmakları (accusative definite plural)
parmağa (dative singular)
parmaklara (dative plural)
parmakta (locative singular)
parmaklarda (locative plural)
parmaktan (ablative singular)
parmaklardan (ablative plural)
parmağın (genitive singular)
parmakların (genitive plural)
parmağım (first-person nominative singular)
parmaklarım (first-person nominative singular)
parmağın (nominative second-person singular)
parmakların (nominative second-person singular)
parmağı (nominative singular third-person)
parmakları (nominative singular third-person)
parmağımız (first-person nominative plural)
parmaklarımız (first-person nominative plural)
parmağınız (nominative plural second-person)
parmaklarınız (nominative plural second-person)
parmakları (nominative plural third-person)
parmağımı (accusative definite first-person singular)
parmaklarımı (accusative definite first-person singular)
parmağını (accusative definite second-person singular)
parmaklarını (accusative definite second-person singular)
parmağını (accusative definite singular third-person)
parmaklarını (accusative definite singular third-person)
parmağımızı (accusative definite first-person plural)
parmaklarımızı (accusative definite first-person plural)
parmağınızı (accusative definite plural second-person)
parmaklarınızı (accusative definite plural second-person)
parmaklarını (accusative definite plural third-person)
parmağıma (dative first-person singular)
parmaklarıma (dative first-person singular)
parmağına (dative second-person singular)
parmaklarına (dative second-person singular)
parmağına (dative singular third-person)
parmaklarına (dative singular third-person)
parmağımıza (dative first-person plural)
parmaklarımıza (dative first-person plural)
parmağınıza (dative plural second-person)
parmaklarınıza (dative plural second-person)
parmaklarına (dative plural third-person)
parmağımda (first-person locative singular)
parmaklarımda (first-person locative singular)
parmağında (locative second-person singular)
parmaklarında (locative second-person singular)
parmağında (locative singular third-person)
parmaklarında (locative singular third-person)
parmağımızda (first-person locative plural)
parmaklarımızda (first-person locative plural)
parmağınızda (locative plural second-person)
parmaklarınızda (locative plural second-person)
parmaklarında (locative plural third-person)
parmağımdan (ablative first-person singular)
parmaklarımdan (ablative first-person singular)
parmağından (ablative second-person singular)
parmaklarından (ablative second-person singular)
parmağından (ablative singular third-person)
parmaklarından (ablative singular third-person)
parmağımızdan (ablative first-person plural)
parmaklarımızdan (ablative first-person plural)
parmağınızdan (ablative plural second-person)
parmaklarınızdan (ablative plural second-person)
parmaklarından (ablative plural third-person)
parmağımın (first-person genitive singular)
parmaklarımın (first-person genitive singular)
parmağının (genitive second-person singular)
parmaklarının (genitive second-person singular)
parmağının (genitive singular third-person)
parmaklarının (genitive singular third-person)
parmağımızın (first-person genitive plural)
parmaklarımızın (first-person genitive plural)
parmağınızın (genitive plural second-person)
parmaklarınızın (genitive plural second-person)
parmaklarının (genitive plural third-person)
barmak (alternative)
barnak (alternative)

From Ottoman Turkish پرمق (parmak, “finger, toe”), from Proto-Turkic *barmak (“finger, thumb”).


bazilika

head

bazilika (definite accusative bazilikayı, plural bazilikalar)

bazilikayı (accusative definite)
bazilikalar (plural)
bazilika (nominative singular)
bazilikalar (nominative plural)
bazilikayı (accusative definite singular)
bazilikaları (accusative definite plural)
bazilikaya (dative singular)
bazilikalara (dative plural)
bazilikada (locative singular)
bazilikalarda (locative plural)
bazilikadan (ablative singular)
bazilikalardan (ablative plural)
bazilikanın (genitive singular)
bazilikaların (genitive plural)
bazilikam (first-person nominative singular)
bazilikalarım (first-person nominative singular)
bazilikan (nominative second-person singular)
bazilikaların (nominative second-person singular)
bazilikası (nominative singular third-person)
bazilikaları (nominative singular third-person)
bazilikamız (first-person nominative plural)
bazilikalarımız (first-person nominative plural)
bazilikanız (nominative plural second-person)
bazilikalarınız (nominative plural second-person)
bazilikaları (nominative plural third-person)
bazilikamı (accusative definite first-person singular)
bazilikalarımı (accusative definite first-person singular)
bazilikanı (accusative definite second-person singular)
bazilikalarını (accusative definite second-person singular)
bazilikasını (accusative definite singular third-person)
bazilikalarını (accusative definite singular third-person)
bazilikamızı (accusative definite first-person plural)
bazilikalarımızı (accusative definite first-person plural)
bazilikanızı (accusative definite plural second-person)
bazilikalarınızı (accusative definite plural second-person)
bazilikalarını (accusative definite plural third-person)
bazilikama (dative first-person singular)
bazilikalarıma (dative first-person singular)
bazilikana (dative second-person singular)
bazilikalarına (dative second-person singular)
bazilikasına (dative singular third-person)
bazilikalarına (dative singular third-person)
bazilikamıza (dative first-person plural)
bazilikalarımıza (dative first-person plural)
bazilikanıza (dative plural second-person)
bazilikalarınıza (dative plural second-person)
bazilikalarına (dative plural third-person)
bazilikamda (first-person locative singular)
bazilikalarımda (first-person locative singular)
bazilikanda (locative second-person singular)
bazilikalarında (locative second-person singular)
bazilikasında (locative singular third-person)
bazilikalarında (locative singular third-person)
bazilikamızda (first-person locative plural)
bazilikalarımızda (first-person locative plural)
bazilikanızda (locative plural second-person)
bazilikalarınızda (locative plural second-person)
bazilikalarında (locative plural third-person)
bazilikamdan (ablative first-person singular)
bazilikalarımdan (ablative first-person singular)
bazilikandan (ablative second-person singular)
bazilikalarından (ablative second-person singular)
bazilikasından (ablative singular third-person)
bazilikalarından (ablative singular third-person)
bazilikamızdan (ablative first-person plural)
bazilikalarımızdan (ablative first-person plural)
bazilikanızdan (ablative plural second-person)
bazilikalarınızdan (ablative plural second-person)
bazilikalarından (ablative plural third-person)
bazilikamın (first-person genitive singular)
bazilikalarımın (first-person genitive singular)
bazilikanın (genitive second-person singular)
bazilikalarının (genitive second-person singular)
bazilikasının (genitive singular third-person)
bazilikalarının (genitive singular third-person)
bazilikamızın (first-person genitive plural)
bazilikalarımızın (first-person genitive plural)
bazilikanızın (genitive plural second-person)
bazilikalarınızın (genitive plural second-person)
bazilikalarının (genitive plural third-person)


yılan

yılan (definite accusative yılanı, plural yılanlar)

yılanı (accusative definite)
yılanlar (plural)
yılan (nominative singular)
yılanlar (nominative plural)
yılanı (accusative definite singular)
yılanları (accusative definite plural)
yılana (dative singular)
yılanlara (dative plural)
yılanda (locative singular)
yılanlarda (locative plural)
yılandan (ablative singular)
yılanlardan (ablative plural)
yılanın (genitive singular)
yılanların (genitive plural)
yılanım (first-person nominative singular)
yılanlarım (first-person nominative singular)
yılanın (nominative second-person singular)
yılanların (nominative second-person singular)
yılanı (nominative singular third-person)
yılanları (nominative singular third-person)
yılanımız (first-person nominative plural)
yılanlarımız (first-person nominative plural)
yılanınız (nominative plural second-person)
yılanlarınız (nominative plural second-person)
yılanları (nominative plural third-person)
yılanımı (accusative definite first-person singular)
yılanlarımı (accusative definite first-person singular)
yılanını (accusative definite second-person singular)
yılanlarını (accusative definite second-person singular)
yılanını (accusative definite singular third-person)
yılanlarını (accusative definite singular third-person)
yılanımızı (accusative definite first-person plural)
yılanlarımızı (accusative definite first-person plural)
yılanınızı (accusative definite plural second-person)
yılanlarınızı (accusative definite plural second-person)
yılanlarını (accusative definite plural third-person)
yılanıma (dative first-person singular)
yılanlarıma (dative first-person singular)
yılanına (dative second-person singular)
yılanlarına (dative second-person singular)
yılanına (dative singular third-person)
yılanlarına (dative singular third-person)
yılanımıza (dative first-person plural)
yılanlarımıza (dative first-person plural)
yılanınıza (dative plural second-person)
yılanlarınıza (dative plural second-person)
yılanlarına (dative plural third-person)
yılanımda (first-person locative singular)
yılanlarımda (first-person locative singular)
yılanında (locative second-person singular)
yılanlarında (locative second-person singular)
yılanında (locative singular third-person)
yılanlarında (locative singular third-person)
yılanımızda (first-person locative plural)
yılanlarımızda (first-person locative plural)
yılanınızda (locative plural second-person)
yılanlarınızda (locative plural second-person)
yılanlarında (locative plural third-person)
yılanımdan (ablative first-person singular)
yılanlarımdan (ablative first-person singular)
yılanından (ablative second-person singular)
yılanlarından (ablative second-person singular)
yılanından (ablative singular third-person)
yılanlarından (ablative singular third-person)
yılanımızdan (ablative first-person plural)
yılanlarımızdan (ablative first-person plural)
yılanınızdan (ablative plural second-person)
yılanlarınızdan (ablative plural second-person)
yılanlarından (ablative plural third-person)
yılanımın (first-person genitive singular)
yılanlarımın (first-person genitive singular)
yılanının (genitive second-person singular)
yılanlarının (genitive second-person singular)
yılanının (genitive singular third-person)
yılanlarının (genitive singular third-person)
yılanımızın (first-person genitive plural)
yılanlarımızın (first-person genitive plural)
yılanınızın (genitive plural second-person)
yılanlarınızın (genitive plural second-person)
yılanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ییلان (yılan, “snake”), from Proto-Turkic *yï̄lan (“snake”), equivalent to Proto-Turkic *yï̄l- (“to creep”) + -lan (“suffix denoting a wild, predatory animal”). Compare aslan (“lion”), kaplan (“tiger”), sırtlan (“hyena”). Cognate with Old Turkic 𐰖𐰃𐰞𐰣 (yılan, “snake”).


iskelet

iskelet (definite accusative iskeleti, plural iskeletler)

iskeleti (accusative definite)
iskeletler (plural)
iskelet (nominative singular)
iskeletler (nominative plural)
iskeleti (accusative definite singular)
iskeletleri (accusative definite plural)
iskelete (dative singular)
iskeletlere (dative plural)
iskelette (locative singular)
iskeletlerde (locative plural)
iskeletten (ablative singular)
iskeletlerden (ablative plural)
iskeletin (genitive singular)
iskeletlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish اسكلت (iskelet), borrowed from French squelette from Greek σκελετός (skeletós, “dried body; mummy”).


mürekkep

From Ottoman Turkish مركب (mürekkab, mürekkeb, “compound; ink”), from Arabic مُرَكَّب (murakkab), passive participle of رَكَّبَ (rakkaba, “to assemble, to compose, to combine”).

inh

(dated, with ablative) consisting of, made up of


güç

head

güç (definite accusative gücü, plural güçler)

gücü (accusative definite)
güçler (plural)
güç (nominative singular)
güçler (nominative plural)
gücü (accusative definite singular)
güçleri (accusative definite plural)
güce (dative singular)
güçlere (dative plural)
güçte (locative singular)
güçlerde (locative plural)
güçten (ablative singular)
güçlerden (ablative plural)
gücün (genitive singular)
güçlerin (genitive plural)
gücüm (first-person nominative singular)
güçlerim (first-person nominative singular)
gücün (nominative second-person singular)
güçlerin (nominative second-person singular)
gücü (nominative singular third-person)
güçleri (nominative singular third-person)
gücümüz (first-person nominative plural)
güçlerimiz (first-person nominative plural)
gücünüz (nominative plural second-person)
güçleriniz (nominative plural second-person)
güçleri (nominative plural third-person)
gücümü (accusative definite first-person singular)
güçlerimi (accusative definite first-person singular)
gücünü (accusative definite second-person singular)
güçlerini (accusative definite second-person singular)
gücünü (accusative definite singular third-person)
güçlerini (accusative definite singular third-person)
gücümüzü (accusative definite first-person plural)
güçlerimizi (accusative definite first-person plural)
gücünüzü (accusative definite plural second-person)
güçlerinizi (accusative definite plural second-person)
güçlerini (accusative definite plural third-person)
gücüme (dative first-person singular)
güçlerime (dative first-person singular)
gücüne (dative second-person singular)
güçlerine (dative second-person singular)
gücüne (dative singular third-person)
güçlerine (dative singular third-person)
gücümüze (dative first-person plural)
güçlerimize (dative first-person plural)
gücünüze (dative plural second-person)
güçlerinize (dative plural second-person)
güçlerine (dative plural third-person)
gücümde (first-person locative singular)
güçlerimde (first-person locative singular)
gücünde (locative second-person singular)
güçlerinde (locative second-person singular)
gücünde (locative singular third-person)
güçlerinde (locative singular third-person)
gücümüzde (first-person locative plural)
güçlerimizde (first-person locative plural)
gücünüzde (locative plural second-person)
güçlerinizde (locative plural second-person)
güçlerinde (locative plural third-person)
gücümden (ablative first-person singular)
güçlerimden (ablative first-person singular)
gücünden (ablative second-person singular)
güçlerinden (ablative second-person singular)
gücünden (ablative singular third-person)
güçlerinden (ablative singular third-person)
gücümüzden (ablative first-person plural)
güçlerimizden (ablative first-person plural)
gücünüzden (ablative plural second-person)
güçlerinizden (ablative plural second-person)
güçlerinden (ablative plural third-person)
gücümün (first-person genitive singular)
güçlerimin (first-person genitive singular)
gücünün (genitive second-person singular)
güçlerinin (genitive second-person singular)
gücünün (genitive singular third-person)
güçlerinin (genitive singular third-person)
gücümüzün (first-person genitive plural)
güçlerimizin (first-person genitive plural)
gücünüzün (genitive plural second-person)
güçlerinizin (genitive plural second-person)
güçlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گوچ (güç), from Old Anatolian Turkish کوج (güç, güc), from Proto-Common Turkic *kǖč (“strength”). Cognate with Kazakh күш (küş), Kyrgyz күч (küc), etc.

Arabamın gücü elli beş kilovat olduğundan vergisi az.

As the power of my car is fifty five kilowatts, its tax is low.

(geography) the power of a river of carrying and eroding


sitoloji

sitoloji (definite accusative sitolojiyi, uncountable)

sitolojiyi (accusative definite)
sitoloji (nominative singular)
sitolojiler (nominative plural)
sitolojiyi (accusative definite singular)
sitolojileri (accusative definite plural)
sitolojiye (dative singular)
sitolojilere (dative plural)
sitolojide (locative singular)
sitolojilerde (locative plural)
sitolojiden (ablative singular)
sitolojilerden (ablative plural)
sitolojinin (genitive singular)
sitolojilerin (genitive plural)


jilet

jilet (definite accusative jileti, plural jiletler)

jileti (accusative definite)
jiletler (plural)
jilet (nominative singular)
jiletler (nominative plural)
jileti (accusative definite singular)
jiletleri (accusative definite plural)
jilete (dative singular)
jiletlere (dative plural)
jilette (locative singular)
jiletlerde (locative plural)
jiletten (ablative singular)
jiletlerden (ablative plural)
jiletin (genitive singular)
jiletlerin (genitive plural)
jiletim (first-person nominative singular)
jiletlerim (first-person nominative singular)
jiletin (nominative second-person singular)
jiletlerin (nominative second-person singular)
jileti (nominative singular third-person)
jiletleri (nominative singular third-person)
jiletimiz (first-person nominative plural)
jiletlerimiz (first-person nominative plural)
jiletiniz (nominative plural second-person)
jiletleriniz (nominative plural second-person)
jiletleri (nominative plural third-person)
jiletimi (accusative definite first-person singular)
jiletlerimi (accusative definite first-person singular)
jiletini (accusative definite second-person singular)
jiletlerini (accusative definite second-person singular)
jiletini (accusative definite singular third-person)
jiletlerini (accusative definite singular third-person)
jiletimizi (accusative definite first-person plural)
jiletlerimizi (accusative definite first-person plural)
jiletinizi (accusative definite plural second-person)
jiletlerinizi (accusative definite plural second-person)
jiletlerini (accusative definite plural third-person)
jiletime (dative first-person singular)
jiletlerime (dative first-person singular)
jiletine (dative second-person singular)
jiletlerine (dative second-person singular)
jiletine (dative singular third-person)
jiletlerine (dative singular third-person)
jiletimize (dative first-person plural)
jiletlerimize (dative first-person plural)
jiletinize (dative plural second-person)
jiletlerinize (dative plural second-person)
jiletlerine (dative plural third-person)
jiletimde (first-person locative singular)
jiletlerimde (first-person locative singular)
jiletinde (locative second-person singular)
jiletlerinde (locative second-person singular)
jiletinde (locative singular third-person)
jiletlerinde (locative singular third-person)
jiletimizde (first-person locative plural)
jiletlerimizde (first-person locative plural)
jiletinizde (locative plural second-person)
jiletlerinizde (locative plural second-person)
jiletlerinde (locative plural third-person)
jiletimden (ablative first-person singular)
jiletlerimden (ablative first-person singular)
jiletinden (ablative second-person singular)
jiletlerinden (ablative second-person singular)
jiletinden (ablative singular third-person)
jiletlerinden (ablative singular third-person)
jiletimizden (ablative first-person plural)
jiletlerimizden (ablative first-person plural)
jiletinizden (ablative plural second-person)
jiletlerinizden (ablative plural second-person)
jiletlerinden (ablative plural third-person)
jiletimin (first-person genitive singular)
jiletlerimin (first-person genitive singular)
jiletinin (genitive second-person singular)
jiletlerinin (genitive second-person singular)
jiletinin (genitive singular third-person)
jiletlerinin (genitive singular third-person)
jiletimizin (first-person genitive plural)
jiletlerimizin (first-person genitive plural)
jiletinizin (genitive plural second-person)
jiletlerinizin (genitive plural second-person)
jiletlerinin (genitive plural third-person)


kimya

kimya (definite accusative kimyayı, plural kimyalar)

kimyayı (accusative definite)
kimyalar (plural)
kimya (nominative singular)
kimyalar (nominative plural)
kimyayı (accusative definite singular)
kimyaları (accusative definite plural)
kimyaya (dative singular)
kimyalara (dative plural)
kimyada (locative singular)
kimyalarda (locative plural)
kimyadan (ablative singular)
kimyalardan (ablative plural)
kimyanın (genitive singular)
kimyaların (genitive plural)
kimyam (first-person nominative singular)
kimyalarım (first-person nominative singular)
kimyan (nominative second-person singular)
kimyaların (nominative second-person singular)
kimyası (nominative singular third-person)
kimyaları (nominative singular third-person)
kimyamız (first-person nominative plural)
kimyalarımız (first-person nominative plural)
kimyanız (nominative plural second-person)
kimyalarınız (nominative plural second-person)
kimyaları (nominative plural third-person)
kimyamı (accusative definite first-person singular)
kimyalarımı (accusative definite first-person singular)
kimyanı (accusative definite second-person singular)
kimyalarını (accusative definite second-person singular)
kimyasını (accusative definite singular third-person)
kimyalarını (accusative definite singular third-person)
kimyamızı (accusative definite first-person plural)
kimyalarımızı (accusative definite first-person plural)
kimyanızı (accusative definite plural second-person)
kimyalarınızı (accusative definite plural second-person)
kimyalarını (accusative definite plural third-person)
kimyama (dative first-person singular)
kimyalarıma (dative first-person singular)
kimyana (dative second-person singular)
kimyalarına (dative second-person singular)
kimyasına (dative singular third-person)
kimyalarına (dative singular third-person)
kimyamıza (dative first-person plural)
kimyalarımıza (dative first-person plural)
kimyanıza (dative plural second-person)
kimyalarınıza (dative plural second-person)
kimyalarına (dative plural third-person)
kimyamda (first-person locative singular)
kimyalarımda (first-person locative singular)
kimyanda (locative second-person singular)
kimyalarında (locative second-person singular)
kimyasında (locative singular third-person)
kimyalarında (locative singular third-person)
kimyamızda (first-person locative plural)
kimyalarımızda (first-person locative plural)
kimyanızda (locative plural second-person)
kimyalarınızda (locative plural second-person)
kimyalarında (locative plural third-person)
kimyamdan (ablative first-person singular)
kimyalarımdan (ablative first-person singular)
kimyandan (ablative second-person singular)
kimyalarından (ablative second-person singular)
kimyasından (ablative singular third-person)
kimyalarından (ablative singular third-person)
kimyamızdan (ablative first-person plural)
kimyalarımızdan (ablative first-person plural)
kimyanızdan (ablative plural second-person)
kimyalarınızdan (ablative plural second-person)
kimyalarından (ablative plural third-person)
kimyamın (first-person genitive singular)
kimyalarımın (first-person genitive singular)
kimyanın (genitive second-person singular)
kimyalarının (genitive second-person singular)
kimyasının (genitive singular third-person)
kimyalarının (genitive singular third-person)
kimyamızın (first-person genitive plural)
kimyalarımızın (first-person genitive plural)
kimyanızın (genitive plural second-person)
kimyalarınızın (genitive plural second-person)
kimyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كیمیا (kimiya, kimya), from Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ).

der

Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ)


biyoloji

head

biyoloji (definite accusative biyolojiyi, uncountable)

biyolojiyi (accusative definite)
biyoloji (nominative singular)
biyolojiyi (accusative definite singular)
biyolojiye (dative singular)
biyolojide (locative singular)
biyolojiden (ablative singular)
biyolojinin (genitive singular)


sıfat

sıfat (definite accusative sıfatı, plural sıfatlar)

sıfatı (accusative definite)
sıfatlar (plural)
sıfat (nominative singular)
sıfatlar (nominative plural)
sıfatı (accusative definite singular)
sıfatları (accusative definite plural)
sıfata (dative singular)
sıfatlara (dative plural)
sıfatta (locative singular)
sıfatlarda (locative plural)
sıfattan (ablative singular)
sıfatlardan (ablative plural)
sıfatın (genitive singular)
sıfatların (genitive plural)
sıfatım (first-person nominative singular)
sıfatlarım (first-person nominative singular)
sıfatın (nominative second-person singular)
sıfatların (nominative second-person singular)
sıfatı (nominative singular third-person)
sıfatları (nominative singular third-person)
sıfatımız (first-person nominative plural)
sıfatlarımız (first-person nominative plural)
sıfatınız (nominative plural second-person)
sıfatlarınız (nominative plural second-person)
sıfatları (nominative plural third-person)
sıfatımı (accusative definite first-person singular)
sıfatlarımı (accusative definite first-person singular)
sıfatını (accusative definite second-person singular)
sıfatlarını (accusative definite second-person singular)
sıfatını (accusative definite singular third-person)
sıfatlarını (accusative definite singular third-person)
sıfatımızı (accusative definite first-person plural)
sıfatlarımızı (accusative definite first-person plural)
sıfatınızı (accusative definite plural second-person)
sıfatlarınızı (accusative definite plural second-person)
sıfatlarını (accusative definite plural third-person)
sıfatıma (dative first-person singular)
sıfatlarıma (dative first-person singular)
sıfatına (dative second-person singular)
sıfatlarına (dative second-person singular)
sıfatına (dative singular third-person)
sıfatlarına (dative singular third-person)
sıfatımıza (dative first-person plural)
sıfatlarımıza (dative first-person plural)
sıfatınıza (dative plural second-person)
sıfatlarınıza (dative plural second-person)
sıfatlarına (dative plural third-person)
sıfatımda (first-person locative singular)
sıfatlarımda (first-person locative singular)
sıfatında (locative second-person singular)
sıfatlarında (locative second-person singular)
sıfatında (locative singular third-person)
sıfatlarında (locative singular third-person)
sıfatımızda (first-person locative plural)
sıfatlarımızda (first-person locative plural)
sıfatınızda (locative plural second-person)
sıfatlarınızda (locative plural second-person)
sıfatlarında (locative plural third-person)
sıfatımdan (ablative first-person singular)
sıfatlarımdan (ablative first-person singular)
sıfatından (ablative second-person singular)
sıfatlarından (ablative second-person singular)
sıfatından (ablative singular third-person)
sıfatlarından (ablative singular third-person)
sıfatımızdan (ablative first-person plural)
sıfatlarımızdan (ablative first-person plural)
sıfatınızdan (ablative plural second-person)
sıfatlarınızdan (ablative plural second-person)
sıfatlarından (ablative plural third-person)
sıfatımın (first-person genitive singular)
sıfatlarımın (first-person genitive singular)
sıfatının (genitive second-person singular)
sıfatlarının (genitive second-person singular)
sıfatının (genitive singular third-person)
sıfatlarının (genitive singular third-person)
sıfatımızın (first-person genitive plural)
sıfatlarımızın (first-person genitive plural)
sıfatınızın (genitive plural second-person)
sıfatlarınızın (genitive plural second-person)
sıfatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صفت, from Arabic صِفَة (ṣifa).


Avustralya

Avustralya (nominative singular)
Avustralyalar (nominative plural)
Avustralya'lar (nominative plural)
Avustralya'yı (accusative singular)
Avustralyaları (accusative plural)
Avustralya'ları (accusative plural)
Avustralya'ya (dative singular)
Avustralyalara (dative plural)
Avustralya'lara (dative plural)
Avustralya'da (locative singular)
Avustralyalarda (locative plural)
Avustralya'larda (locative plural)
Avustralya'dan (ablative singular)
Avustralyalardan (ablative plural)
Avustralya'lardan (ablative plural)
Avustralya'nın (genitive singular)
Avustralyaların (genitive plural)
Avustralya'ların (genitive plural)
Avustralya'm (first-person singular)
Avustralyalarım (first-person singular)
Avustralya'larım (first-person singular)
Avustralya'n (second-person singular)
Avustralyaların (second-person singular)
Avustralya'ların (second-person singular)
Avustralya'sı (singular third-person)
Avustralyaları (singular third-person)
Avustralya'ları (singular third-person)
Avustralya'mız (first-person plural)
Avustralyalarımız (first-person plural)
Avustralya'larımız (first-person plural)
Avustralya'nız (plural second-person)
Avustralyalarınız (plural second-person)
Avustralya'larınız (plural second-person)
Avustralya'sı (plural third-person)
Avustralyaları (plural third-person)
Avustralya'ları (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آوسترالیا or آوسترالیه (avustraliya, ostraliya), from English Australia.

inh+

Australia (A country in Oceania comprising the islands of Australia, Tasmania and other smaller islands in the Pacific Ocean, as well as a former colony in the British Empire)

(geology) Australia (a continent consisting of the islands of Australia, New Guinea and intervening islands)


kuş

head

kuş (definite accusative kuşu, plural kuşlar)

kuşu (accusative definite)
kuşlar (plural)
kuş (nominative singular)
kuşlar (nominative plural)
kuşu (accusative definite singular)
kuşları (accusative definite plural)
kuşa (dative singular)
kuşlara (dative plural)
kuşta (locative singular)
kuşlarda (locative plural)
kuştan (ablative singular)
kuşlardan (ablative plural)
kuşun (genitive singular)
kuşların (genitive plural)
kuşum (first-person nominative singular)
kuşlarım (first-person nominative singular)
kuşun (nominative second-person singular)
kuşların (nominative second-person singular)
kuşu (nominative singular third-person)
kuşları (nominative singular third-person)
kuşumuz (first-person nominative plural)
kuşlarımız (first-person nominative plural)
kuşunuz (nominative plural second-person)
kuşlarınız (nominative plural second-person)
kuşları (nominative plural third-person)
kuşumu (accusative definite first-person singular)
kuşlarımı (accusative definite first-person singular)
kuşunu (accusative definite second-person singular)
kuşlarını (accusative definite second-person singular)
kuşunu (accusative definite singular third-person)
kuşlarını (accusative definite singular third-person)
kuşumuzu (accusative definite first-person plural)
kuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
kuşunuzu (accusative definite plural second-person)
kuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
kuşlarını (accusative definite plural third-person)
kuşuma (dative first-person singular)
kuşlarıma (dative first-person singular)
kuşuna (dative second-person singular)
kuşlarına (dative second-person singular)
kuşuna (dative singular third-person)
kuşlarına (dative singular third-person)
kuşumuza (dative first-person plural)
kuşlarımıza (dative first-person plural)
kuşunuza (dative plural second-person)
kuşlarınıza (dative plural second-person)
kuşlarına (dative plural third-person)
kuşumda (first-person locative singular)
kuşlarımda (first-person locative singular)
kuşunda (locative second-person singular)
kuşlarında (locative second-person singular)
kuşunda (locative singular third-person)
kuşlarında (locative singular third-person)
kuşumuzda (first-person locative plural)
kuşlarımızda (first-person locative plural)
kuşunuzda (locative plural second-person)
kuşlarınızda (locative plural second-person)
kuşlarında (locative plural third-person)
kuşumdan (ablative first-person singular)
kuşlarımdan (ablative first-person singular)
kuşundan (ablative second-person singular)
kuşlarından (ablative second-person singular)
kuşundan (ablative singular third-person)
kuşlarından (ablative singular third-person)
kuşumuzdan (ablative first-person plural)
kuşlarımızdan (ablative first-person plural)
kuşunuzdan (ablative plural second-person)
kuşlarınızdan (ablative plural second-person)
kuşlarından (ablative plural third-person)
kuşumun (first-person genitive singular)
kuşlarımın (first-person genitive singular)
kuşunun (genitive second-person singular)
kuşlarının (genitive second-person singular)
kuşunun (genitive singular third-person)
kuşlarının (genitive singular third-person)
kuşumuzun (first-person genitive plural)
kuşlarımızın (first-person genitive plural)
kuşunuzun (genitive plural second-person)
kuşlarınızın (genitive plural second-person)
kuşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوش (kuş), from Proto-Turkic *kuĺ (“bird”).
Cognate with
Tatar кош (qoş),
Kazakh құс (qūs),
Kyrgyz куш (kuş),
Khakas хус (xus),
Karachay-Balkar къуш (quş),
Uzbek qush,
Old Turkic 𐰴𐰆𐰽 (quš, “bird”).


abaküs

abaküs (definite accusative abaküsü, plural abaküsler)

abaküsü (accusative definite)
abaküsler (plural)
abaküs (nominative singular)
abaküsler (nominative plural)
abaküsü (accusative definite singular)
abaküsleri (accusative definite plural)
abaküse (dative singular)
abaküslere (dative plural)
abaküste (locative singular)
abaküslerde (locative plural)
abaküsten (ablative singular)
abaküslerden (ablative plural)
abaküsün (genitive singular)
abaküslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish آباكوس (abaküs), from French abacus.


grup

grup (definite accusative grubu, plural gruplar)

grubu (accusative definite)
gruplar (plural)
grup (nominative singular)
gruplar (nominative plural)
grubu (accusative definite singular)
grupları (accusative definite plural)
gruba (dative singular)
gruplara (dative plural)
grupta (locative singular)
gruplarda (locative plural)
gruptan (ablative singular)
gruplardan (ablative plural)
grubun (genitive singular)
grupların (genitive plural)
grubum (first-person nominative singular)
gruplarım (first-person nominative singular)
grubun (nominative second-person singular)
grupların (nominative second-person singular)
grubu (nominative singular third-person)
grupları (nominative singular third-person)
grubumuz (first-person nominative plural)
gruplarımız (first-person nominative plural)
grubunuz (nominative plural second-person)
gruplarınız (nominative plural second-person)
grupları (nominative plural third-person)
grubumu (accusative definite first-person singular)
gruplarımı (accusative definite first-person singular)
grubunu (accusative definite second-person singular)
gruplarını (accusative definite second-person singular)
grubunu (accusative definite singular third-person)
gruplarını (accusative definite singular third-person)
grubumuzu (accusative definite first-person plural)
gruplarımızı (accusative definite first-person plural)
grubunuzu (accusative definite plural second-person)
gruplarınızı (accusative definite plural second-person)
gruplarını (accusative definite plural third-person)
grubuma (dative first-person singular)
gruplarıma (dative first-person singular)
grubuna (dative second-person singular)
gruplarına (dative second-person singular)
grubuna (dative singular third-person)
gruplarına (dative singular third-person)
grubumuza (dative first-person plural)
gruplarımıza (dative first-person plural)
grubunuza (dative plural second-person)
gruplarınıza (dative plural second-person)
gruplarına (dative plural third-person)
grubumda (first-person locative singular)
gruplarımda (first-person locative singular)
grubunda (locative second-person singular)
gruplarında (locative second-person singular)
grubunda (locative singular third-person)
gruplarında (locative singular third-person)
grubumuzda (first-person locative plural)
gruplarımızda (first-person locative plural)
grubunuzda (locative plural second-person)
gruplarınızda (locative plural second-person)
gruplarında (locative plural third-person)
grubumdan (ablative first-person singular)
gruplarımdan (ablative first-person singular)
grubundan (ablative second-person singular)
gruplarından (ablative second-person singular)
grubundan (ablative singular third-person)
gruplarından (ablative singular third-person)
grubumuzdan (ablative first-person plural)
gruplarımızdan (ablative first-person plural)
grubunuzdan (ablative plural second-person)
gruplarınızdan (ablative plural second-person)
gruplarından (ablative plural third-person)
grubumun (first-person genitive singular)
gruplarımın (first-person genitive singular)
grubunun (genitive second-person singular)
gruplarının (genitive second-person singular)
grubunun (genitive singular third-person)
gruplarının (genitive singular third-person)
grubumuzun (first-person genitive plural)
gruplarımızın (first-person genitive plural)
grubunuzun (genitive plural second-person)
gruplarınızın (genitive plural second-person)
gruplarının (genitive plural third-person)


ağız

ağız (nominative singular)
ağızlar (nominative plural)
ağzı (accusative definite singular)
ağızları (accusative definite plural)
ağza (dative singular)
ağızlara (dative plural)
ağızda (locative singular)
ağızlarda (locative plural)
ağızdan (ablative singular)
ağızlardan (ablative plural)
ağzın (genitive singular)
ağızların (genitive plural)
ağzım (first-person nominative singular)
ağızlarım (first-person nominative singular)
ağzın (nominative second-person singular)
ağızların (nominative second-person singular)
ağzı (nominative singular third-person)
ağızları (nominative singular third-person)
ağzımız (first-person nominative plural)
ağızlarımız (first-person nominative plural)
ağzınız (nominative plural second-person)
ağızlarınız (nominative plural second-person)
ağızları (nominative plural third-person)
ağzımı (accusative definite first-person singular)
ağızlarımı (accusative definite first-person singular)
ağzını (accusative definite second-person singular)
ağızlarını (accusative definite second-person singular)
ağzını (accusative definite singular third-person)
ağızlarını (accusative definite singular third-person)
ağzımızı (accusative definite first-person plural)
ağızlarımızı (accusative definite first-person plural)
ağzınızı (accusative definite plural second-person)
ağızlarınızı (accusative definite plural second-person)
ağızlarını (accusative definite plural third-person)
ağzıma (dative first-person singular)
ağızlarıma (dative first-person singular)
ağzına (dative second-person singular)
ağızlarına (dative second-person singular)
ağzına (dative singular third-person)
ağızlarına (dative singular third-person)
ağzımıza (dative first-person plural)
ağızlarımıza (dative first-person plural)
ağzınıza (dative plural second-person)
ağızlarınıza (dative plural second-person)
ağızlarına (dative plural third-person)
ağzımda (first-person locative singular)
ağızlarımda (first-person locative singular)
ağzında (locative second-person singular)
ağızlarında (locative second-person singular)
ağzında (locative singular third-person)
ağızlarında (locative singular third-person)
ağzımızda (first-person locative plural)
ağızlarımızda (first-person locative plural)
ağzınızda (locative plural second-person)
ağızlarınızda (locative plural second-person)
ağızlarında (locative plural third-person)
ağzımdan (ablative first-person singular)
ağızlarımdan (ablative first-person singular)
ağzından (ablative second-person singular)
ağızlarından (ablative second-person singular)
ağzından (ablative singular third-person)
ağızlarından (ablative singular third-person)
ağzımızdan (ablative first-person plural)
ağızlarımızdan (ablative first-person plural)
ağzınızdan (ablative plural second-person)
ağızlarınızdan (ablative plural second-person)
ağızlarından (ablative plural third-person)
ağzımın (first-person genitive singular)
ağızlarımın (first-person genitive singular)
ağzının (genitive second-person singular)
ağızlarının (genitive second-person singular)
ağzının (genitive singular third-person)
ağızlarının (genitive singular third-person)
ağzımızın (first-person genitive plural)
ağızlarımızın (first-person genitive plural)
ağzınızın (genitive plural second-person)
ağızlarınızın (genitive plural second-person)
ağızlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آغز (ağız), from Proto-Turkic *ạguŕ. Cognate with Bashkir ыуыҙ (ıwıź), Uyghur ئوغۇز (oghuz).