istifrağ

istifrağ (definite accusative istifrağı, plural istifrağlar)

istifrağı (accusative definite)
istifrağlar (plural)
istifrağ (nominative singular)
istifrağlar (nominative plural)
istifrağı (accusative definite singular)
istifrağları (accusative definite plural)
istifrağa (dative singular)
istifrağlara (dative plural)
istifrağda (locative singular)
istifrağlarda (locative plural)
istifrağdan (ablative singular)
istifrağlardan (ablative plural)
istifrağın (genitive singular)
istifrağların (genitive plural)
istifrağım (first-person nominative singular)
istifrağlarım (first-person nominative singular)
istifrağın (nominative second-person singular)
istifrağların (nominative second-person singular)
istifrağı (nominative singular third-person)
istifrağları (nominative singular third-person)
istifrağımız (first-person nominative plural)
istifrağlarımız (first-person nominative plural)
istifrağınız (nominative plural second-person)
istifrağlarınız (nominative plural second-person)
istifrağları (nominative plural third-person)
istifrağımı (accusative definite first-person singular)
istifrağlarımı (accusative definite first-person singular)
istifrağını (accusative definite second-person singular)
istifrağlarını (accusative definite second-person singular)
istifrağını (accusative definite singular third-person)
istifrağlarını (accusative definite singular third-person)
istifrağımızı (accusative definite first-person plural)
istifrağlarımızı (accusative definite first-person plural)
istifrağınızı (accusative definite plural second-person)
istifrağlarınızı (accusative definite plural second-person)
istifrağlarını (accusative definite plural third-person)
istifrağıma (dative first-person singular)
istifrağlarıma (dative first-person singular)
istifrağına (dative second-person singular)
istifrağlarına (dative second-person singular)
istifrağına (dative singular third-person)
istifrağlarına (dative singular third-person)
istifrağımıza (dative first-person plural)
istifrağlarımıza (dative first-person plural)
istifrağınıza (dative plural second-person)
istifrağlarınıza (dative plural second-person)
istifrağlarına (dative plural third-person)
istifrağımda (first-person locative singular)
istifrağlarımda (first-person locative singular)
istifrağında (locative second-person singular)
istifrağlarında (locative second-person singular)
istifrağında (locative singular third-person)
istifrağlarında (locative singular third-person)
istifrağımızda (first-person locative plural)
istifrağlarımızda (first-person locative plural)
istifrağınızda (locative plural second-person)
istifrağlarınızda (locative plural second-person)
istifrağlarında (locative plural third-person)
istifrağımdan (ablative first-person singular)
istifrağlarımdan (ablative first-person singular)
istifrağından (ablative second-person singular)
istifrağlarından (ablative second-person singular)
istifrağından (ablative singular third-person)
istifrağlarından (ablative singular third-person)
istifrağımızdan (ablative first-person plural)
istifrağlarımızdan (ablative first-person plural)
istifrağınızdan (ablative plural second-person)
istifrağlarınızdan (ablative plural second-person)
istifrağlarından (ablative plural third-person)
istifrağımın (first-person genitive singular)
istifrağlarımın (first-person genitive singular)
istifrağının (genitive second-person singular)
istifrağlarının (genitive second-person singular)
istifrağının (genitive singular third-person)
istifrağlarının (genitive singular third-person)
istifrağımızın (first-person genitive plural)
istifrağlarımızın (first-person genitive plural)
istifrağınızın (genitive plural second-person)
istifrağlarınızın (genitive plural second-person)
istifrağlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish استفراغ (istifrağ), from Arabic اِسْتِفْرَاغ (istifrāḡ, “vomiting”)

der

اِسْتِفْرَاغ


madenî

From Ottoman Turkish معدنی, from Arabic مَعْدِنِيّ (maʕdiniyy). By surface analysis, maden (“mineral”) + -i (nisba suffix).


hüzme

head

hüzme (definite accusative hüzmeyi, plural hüzmeler)

hüzmeyi (accusative definite)
hüzmeler (plural)
hüzme (nominative singular)
hüzmeler (nominative plural)
hüzmeyi (accusative definite singular)
hüzmeleri (accusative definite plural)
hüzmeye (dative singular)
hüzmelere (dative plural)
hüzmede (locative singular)
hüzmelerde (locative plural)
hüzmeden (ablative singular)
hüzmelerden (ablative plural)
hüzmenin (genitive singular)
hüzmelerin (genitive plural)
hüzmem (first-person nominative singular)
hüzmelerim (first-person nominative singular)
hüzmen (nominative second-person singular)
hüzmelerin (nominative second-person singular)
hüzmesi (nominative singular third-person)
hüzmeleri (nominative singular third-person)
hüzmemiz (first-person nominative plural)
hüzmelerimiz (first-person nominative plural)
hüzmeniz (nominative plural second-person)
hüzmeleriniz (nominative plural second-person)
hüzmeleri (nominative plural third-person)
hüzmemi (accusative definite first-person singular)
hüzmelerimi (accusative definite first-person singular)
hüzmeni (accusative definite second-person singular)
hüzmelerini (accusative definite second-person singular)
hüzmesini (accusative definite singular third-person)
hüzmelerini (accusative definite singular third-person)
hüzmemizi (accusative definite first-person plural)
hüzmelerimizi (accusative definite first-person plural)
hüzmenizi (accusative definite plural second-person)
hüzmelerinizi (accusative definite plural second-person)
hüzmelerini (accusative definite plural third-person)
hüzmeme (dative first-person singular)
hüzmelerime (dative first-person singular)
hüzmene (dative second-person singular)
hüzmelerine (dative second-person singular)
hüzmesine (dative singular third-person)
hüzmelerine (dative singular third-person)
hüzmemize (dative first-person plural)
hüzmelerimize (dative first-person plural)
hüzmenize (dative plural second-person)
hüzmelerinize (dative plural second-person)
hüzmelerine (dative plural third-person)
hüzmemde (first-person locative singular)
hüzmelerimde (first-person locative singular)
hüzmende (locative second-person singular)
hüzmelerinde (locative second-person singular)
hüzmesinde (locative singular third-person)
hüzmelerinde (locative singular third-person)
hüzmemizde (first-person locative plural)
hüzmelerimizde (first-person locative plural)
hüzmenizde (locative plural second-person)
hüzmelerinizde (locative plural second-person)
hüzmelerinde (locative plural third-person)
hüzmemden (ablative first-person singular)
hüzmelerimden (ablative first-person singular)
hüzmenden (ablative second-person singular)
hüzmelerinden (ablative second-person singular)
hüzmesinden (ablative singular third-person)
hüzmelerinden (ablative singular third-person)
hüzmemizden (ablative first-person plural)
hüzmelerimizden (ablative first-person plural)
hüzmenizden (ablative plural second-person)
hüzmelerinizden (ablative plural second-person)
hüzmelerinden (ablative plural third-person)
hüzmemin (first-person genitive singular)
hüzmelerimin (first-person genitive singular)
hüzmenin (genitive second-person singular)
hüzmelerinin (genitive second-person singular)
hüzmesinin (genitive singular third-person)
hüzmelerinin (genitive singular third-person)
hüzmemizin (first-person genitive plural)
hüzmelerimizin (first-person genitive plural)
hüzmenizin (genitive plural second-person)
hüzmelerinizin (genitive plural second-person)
hüzmelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حزمه (hüzme), from Arabic حُزْمَة (ḥuzma).


KKC

KKC (definite accusative [please provide], plural [please provide])

(astronomy) Abbreviation of Kuiper Kuşağı Cismi.


kavuk

kavuk (definite accusative kavuğu, plural kavuklar)

kavuğu (accusative definite)
kavuklar (plural)
kavuk (nominative singular)
kavuklar (nominative plural)
kavuğu (accusative definite singular)
kavukları (accusative definite plural)
kavuğa (dative singular)
kavuklara (dative plural)
kavukta (locative singular)
kavuklarda (locative plural)
kavuktan (ablative singular)
kavuklardan (ablative plural)
kavuğun (genitive singular)
kavukların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قاوق (kavuk). The second sense is due to contamination with kovuk (“hollow, empty”).


ettirgen

ettirgenim (first-person present singular)
ettirgen miyim? (first-person present singular)
ettirgensin (present second-person singular)
ettirgen misin? (present second-person singular)
ettirgen (present singular third-person)
ettirgendir (present singular third-person)
ettirgen mi? (present singular third-person)
ettirgeniz (first-person plural present)
ettirgen miyiz? (first-person plural present)
ettirgensiniz (plural present second-person)
ettirgen misiniz? (plural present second-person)
ettirgen (plural present third-person)
ettirgenler (plural present third-person)
ettirgen mi? (plural present third-person)
ettirgenler mi? (plural present third-person)
ettirgendim (first-person past singular)
ettirgen miydim? (first-person past singular)
ettirgendin (past second-person singular)
ettirgen miydin? (past second-person singular)
ettirgendi (past singular third-person)
ettirgen miydi? (past singular third-person)
ettirgendik (first-person past plural)
ettirgen miydik? (first-person past plural)
ettirgendiniz (past plural second-person)
ettirgen miydiniz? (past plural second-person)
ettirgendiler (past plural third-person)
ettirgen miydiler? (past plural third-person)
ettirgenmişim (first-person past singular)
ettirgen miymişim? (first-person past singular)
ettirgenmişsin (past second-person singular)
ettirgen miymişsin? (past second-person singular)
ettirgenmiş (past singular third-person)
ettirgen miymiş? (past singular third-person)
ettirgenmişiz (first-person past plural)
ettirgen miymişiz? (first-person past plural)
ettirgenmişsiniz (past plural second-person)
ettirgen miymişsiniz? (past plural second-person)
ettirgenmişler (past plural third-person)
ettirgen miymişler? (past plural third-person)
ettirgensem (conditional first-person singular)
ettirgen miysem? (conditional first-person singular)
ettirgensen (conditional second-person singular)
ettirgen miysen? (conditional second-person singular)
ettirgense (conditional singular third-person)
ettirgen miyse? (conditional singular third-person)
ettirgensek (conditional first-person plural)
ettirgen miysek? (conditional first-person plural)
ettirgenseniz (conditional plural second-person)
ettirgen miyseniz? (conditional plural second-person)
ettirgenseler (conditional plural third-person)
ettirgen miyseler? (conditional plural third-person)


kemirgen

head

kemirgen (definite accusative kemirgeni, plural kemirgenler)

kemirgeni (accusative definite)
kemirgenler (plural)
kemirgen (nominative singular)
kemirgenler (nominative plural)
kemirgeni (accusative definite singular)
kemirgenleri (accusative definite plural)
kemirgene (dative singular)
kemirgenlere (dative plural)
kemirgende (locative singular)
kemirgenlerde (locative plural)
kemirgenden (ablative singular)
kemirgenlerden (ablative plural)
kemirgenin (genitive singular)
kemirgenlerin (genitive plural)
kemirgenim (first-person nominative singular)
kemirgenlerim (first-person nominative singular)
kemirgenin (nominative second-person singular)
kemirgenlerin (nominative second-person singular)
kemirgeni (nominative singular third-person)
kemirgenleri (nominative singular third-person)
kemirgenimiz (first-person nominative plural)
kemirgenlerimiz (first-person nominative plural)
kemirgeniniz (nominative plural second-person)
kemirgenleriniz (nominative plural second-person)
kemirgenleri (nominative plural third-person)
kemirgenimi (accusative definite first-person singular)
kemirgenlerimi (accusative definite first-person singular)
kemirgenini (accusative definite second-person singular)
kemirgenlerini (accusative definite second-person singular)
kemirgenini (accusative definite singular third-person)
kemirgenlerini (accusative definite singular third-person)
kemirgenimizi (accusative definite first-person plural)
kemirgenlerimizi (accusative definite first-person plural)
kemirgeninizi (accusative definite plural second-person)
kemirgenlerinizi (accusative definite plural second-person)
kemirgenlerini (accusative definite plural third-person)
kemirgenime (dative first-person singular)
kemirgenlerime (dative first-person singular)
kemirgenine (dative second-person singular)
kemirgenlerine (dative second-person singular)
kemirgenine (dative singular third-person)
kemirgenlerine (dative singular third-person)
kemirgenimize (dative first-person plural)
kemirgenlerimize (dative first-person plural)
kemirgeninize (dative plural second-person)
kemirgenlerinize (dative plural second-person)
kemirgenlerine (dative plural third-person)
kemirgenimde (first-person locative singular)
kemirgenlerimde (first-person locative singular)
kemirgeninde (locative second-person singular)
kemirgenlerinde (locative second-person singular)
kemirgeninde (locative singular third-person)
kemirgenlerinde (locative singular third-person)
kemirgenimizde (first-person locative plural)
kemirgenlerimizde (first-person locative plural)
kemirgeninizde (locative plural second-person)
kemirgenlerinizde (locative plural second-person)
kemirgenlerinde (locative plural third-person)
kemirgenimden (ablative first-person singular)
kemirgenlerimden (ablative first-person singular)
kemirgeninden (ablative second-person singular)
kemirgenlerinden (ablative second-person singular)
kemirgeninden (ablative singular third-person)
kemirgenlerinden (ablative singular third-person)
kemirgenimizden (ablative first-person plural)
kemirgenlerimizden (ablative first-person plural)
kemirgeninizden (ablative plural second-person)
kemirgenlerinizden (ablative plural second-person)
kemirgenlerinden (ablative plural third-person)
kemirgenimin (first-person genitive singular)
kemirgenlerimin (first-person genitive singular)
kemirgeninin (genitive second-person singular)
kemirgenlerinin (genitive second-person singular)
kemirgeninin (genitive singular third-person)
kemirgenlerinin (genitive singular third-person)
kemirgenimizin (first-person genitive plural)
kemirgenlerimizin (first-person genitive plural)
kemirgeninizin (genitive plural second-person)
kemirgenlerinizin (genitive plural second-person)
kemirgenlerinin (genitive plural third-person)

kemir- (“to gnaw”) + -gen (“habitual suffix”). (literally: that which gnaws a lot)


müsnet

head

müsnet (definite accusative müsnedi, plural müsnetler)

müsnedi (accusative definite)
müsnetler (plural)

From Ottoman Turkish مسند (müsned), from Arabic مُسْنَد (musnad).


yükselen

Ellipsis of yükselen burç (literally “ascendant sign”).

ellipsis

Yükselenini biliyor musun?


kızılötesi

[kʰɯ.z̪ɯɫ̪.ø̞.tʰe̞ˈsɪ]

kı‧zıl‧ö‧te‧si

(physics, sciences) general name of the microwave waves beyond the color red of the visible spectrum.


morötesi

[ˌmo̞ɾ.ø̞.t̪ʰe̞ˈs̪ɪ]

(physics, sciences) general name of the microwave waves beyond the color purple of the visible spectrum.


uyuşukluk

head

uyuşukluk (definite accusative uyuşukluğu, plural uyuşukluklar)

uyuşukluğu (accusative definite)
uyuşukluklar (plural)
uyuşukluk (nominative singular)
uyuşukluklar (nominative plural)
uyuşukluğu (accusative definite singular)
uyuşuklukları (accusative definite plural)
uyuşukluğa (dative singular)
uyuşukluklara (dative plural)
uyuşuklukta (locative singular)
uyuşukluklarda (locative plural)
uyuşukluktan (ablative singular)
uyuşukluklardan (ablative plural)
uyuşukluğun (genitive singular)
uyuşuklukların (genitive plural)
uyuşukluğum (first-person nominative singular)
uyuşukluklarım (first-person nominative singular)
uyuşukluğun (nominative second-person singular)
uyuşuklukların (nominative second-person singular)
uyuşukluğu (nominative singular third-person)
uyuşuklukları (nominative singular third-person)
uyuşukluğumuz (first-person nominative plural)
uyuşukluklarımız (first-person nominative plural)
uyuşukluğunuz (nominative plural second-person)
uyuşukluklarınız (nominative plural second-person)
uyuşuklukları (nominative plural third-person)
uyuşukluğumu (accusative definite first-person singular)
uyuşukluklarımı (accusative definite first-person singular)
uyuşukluğunu (accusative definite second-person singular)
uyuşukluklarını (accusative definite second-person singular)
uyuşukluğunu (accusative definite singular third-person)
uyuşukluklarını (accusative definite singular third-person)
uyuşukluğumuzu (accusative definite first-person plural)
uyuşukluklarımızı (accusative definite first-person plural)
uyuşukluğunuzu (accusative definite plural second-person)
uyuşukluklarınızı (accusative definite plural second-person)
uyuşukluklarını (accusative definite plural third-person)
uyuşukluğuma (dative first-person singular)
uyuşukluklarıma (dative first-person singular)
uyuşukluğuna (dative second-person singular)
uyuşukluklarına (dative second-person singular)
uyuşukluğuna (dative singular third-person)
uyuşukluklarına (dative singular third-person)
uyuşukluğumuza (dative first-person plural)
uyuşukluklarımıza (dative first-person plural)
uyuşukluğunuza (dative plural second-person)
uyuşukluklarınıza (dative plural second-person)
uyuşukluklarına (dative plural third-person)
uyuşukluğumda (first-person locative singular)
uyuşukluklarımda (first-person locative singular)
uyuşukluğunda (locative second-person singular)
uyuşukluklarında (locative second-person singular)
uyuşukluğunda (locative singular third-person)
uyuşukluklarında (locative singular third-person)
uyuşukluğumuzda (first-person locative plural)
uyuşukluklarımızda (first-person locative plural)
uyuşukluğunuzda (locative plural second-person)
uyuşukluklarınızda (locative plural second-person)
uyuşukluklarında (locative plural third-person)
uyuşukluğumdan (ablative first-person singular)
uyuşukluklarımdan (ablative first-person singular)
uyuşukluğundan (ablative second-person singular)
uyuşukluklarından (ablative second-person singular)
uyuşukluğundan (ablative singular third-person)
uyuşukluklarından (ablative singular third-person)
uyuşukluğumuzdan (ablative first-person plural)
uyuşukluklarımızdan (ablative first-person plural)
uyuşukluğunuzdan (ablative plural second-person)
uyuşukluklarınızdan (ablative plural second-person)
uyuşukluklarından (ablative plural third-person)
uyuşukluğumun (first-person genitive singular)
uyuşukluklarımın (first-person genitive singular)
uyuşukluğunun (genitive second-person singular)
uyuşukluklarının (genitive second-person singular)
uyuşukluğunun (genitive singular third-person)
uyuşukluklarının (genitive singular third-person)
uyuşukluğumuzun (first-person genitive plural)
uyuşukluklarımızın (first-person genitive plural)
uyuşukluğunuzun (genitive plural second-person)
uyuşukluklarınızın (genitive plural second-person)
uyuşukluklarının (genitive plural third-person)
uyuşukluğum (first-person singular)
uyuşukluklarım (first-person singular)
uyuşukluksun (second-person singular)
uyuşukluklarsın (second-person singular)
uyuşukluk (singular third-person)
uyuşukluktur (singular third-person)
uyuşukluklar (singular third-person)
uyuşukluklardır (singular third-person)
uyuşukluğuz (first-person plural)
uyuşukluklarız (first-person plural)
uyuşukluksunuz (plural second-person)
uyuşukluklarsınız (plural second-person)
uyuşukluklar (plural third-person)
uyuşukluklardır (plural third-person)

(medicine) the state of being numb or lethargic.


evrilmek

evrilmek (third-person singular simple present evrilir)

evrilir (present singular third-person)
evrilirim (aorist singular third-person)
evrilirsin (aorist first-person plural)
evrilir (aorist plural second-person)
evriliriz (aorist plural third-person)
evrilirsiniz (aorist)
evrilirler (aorist)
evrilirdim (aorist past)
evrilirdin (aorist second-person singular)
evrilirdi (aorist singular third-person)
evrilirdik (aorist first-person plural)
evrilirdiniz (aorist plural second-person)
evrilirlerdi (aorist plural third-person)
evrilirmişim (aorist inferential)
evrilirmişsin (aorist second-person singular)
evrilirmiş (aorist singular third-person)
evrilirmişiz (aorist first-person plural)
evrilirmişsiniz (aorist plural second-person)
evrilirlermiş (aorist plural third-person)
evrilirsem (aorist conditional)
evrilirsen (aorist second-person singular)
evrilirse (aorist singular third-person)
evrilirsek (aorist first-person plural)
evrilirseniz (aorist plural second-person)
evrilirlerse (aorist plural third-person)
evriliyorum (continuative singular third-person)
evriliyorsun (continuative first-person plural)
evriliyor (continuative plural second-person)
evriliyoruz (continuative plural third-person)
evriliyorsunuz (continuative)
evriliyorlar (continuative)
evriliyordum (continuative past)
evriliyordun (continuative second-person singular)
evriliyordu (continuative singular third-person)
evriliyorduk (continuative first-person plural)
evriliyordunuz (continuative plural second-person)
evriliyorlardı (continuative plural third-person)
evriliyormuşum (continuative inferential)
evriliyormuşsun (continuative second-person singular)
evriliyormuş (continuative singular third-person)
evriliyormuşuz (continuative first-person plural)
evriliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evriliyorlarmış (continuative plural third-person)
evriliyorsam (conditional continuative)
evriliyorsan (continuative second-person singular)
evriliyorsa (continuative singular third-person)
evriliyorsak (continuative first-person plural)
evriliyorsanız (continuative plural second-person)
evriliyorlarsa (continuative plural third-person)
evrilmişim (inferential singular third-person)
evrilmişsin (first-person inferential plural)
evrilmiş (inferential plural second-person)
evrilmişiz (inferential plural third-person)
evrilmişsiniz (inferential)
evrilmişler (inferential)
evrilmiştim (inferential past)
evrilmiştin (inferential second-person singular)
evrilmişti (inferential singular third-person)
evrilmiştik (first-person inferential plural)
evrilmiştiniz (inferential plural second-person)
evrilmişlerdi (inferential plural third-person)
evrilmişmişim (inferential)
evrilmişmişsin (inferential second-person singular)
evrilmişmiş (inferential singular third-person)
evrilmişmişiz (first-person inferential plural)
evrilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
evrilmişlermiş (inferential plural third-person)
evrilmişsem (conditional)
evrilmişsen (inferential second-person singular)
evrilmişse (inferential singular third-person)
evrilmişsek (first-person inferential plural)
evrilmişseniz (inferential plural second-person)
evrilmişlerse (inferential plural third-person)
evrileceğim (future singular third-person)
evrileceksin (first-person future plural)
evrilecek (future plural second-person)
evrileceğiz (future plural third-person)
evrileceksiniz (future)
evrilecekler (future)
evrilecektim (future past)
evrilecektin (future second-person singular)
evrilecekti (future singular third-person)
evrilecektik (first-person future plural)
evrilecektiniz (future plural second-person)
evrileceklerdi (future plural third-person)
evrilecekmişim (future inferential)
evrilecekmişsin (future second-person singular)
evrilecekmiş (future singular third-person)
evrilecekmişiz (first-person future plural)
evrilecekmişsiniz (future plural second-person)
evrileceklermiş (future plural third-person)
evrileceksem (conditional future)
evrileceksen (future second-person singular)
evrilecekse (future singular third-person)
evrileceksek (first-person future plural)
evrilecekseniz (future plural second-person)
evrileceklerse (future plural third-person)
evrilmekteyim (progressive singular third-person)
evrilmektesin (first-person plural progressive)
evrilmekte (plural progressive second-person)
evrilmekteyiz (plural progressive third-person)
evrilmektesiniz (progressive)
evrilmekteler (progressive)
evrilmekteydim (past progressive)
evrilmekteydin (progressive second-person singular)
evrilmekteydi (progressive singular third-person)
evrilmekteydik (first-person plural progressive)
evrilmekteydiniz (plural progressive second-person)
evrilmektelerdi (plural progressive third-person)
evrilmekteymişim (inferential progressive)
evrilmekteymişsin (progressive second-person singular)
evrilmekteymiş (progressive singular third-person)
evrilmekteymişiz (first-person plural progressive)
evrilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
evrilmektelermiş (plural progressive third-person)
evrilmekteysem (conditional progressive)
evrilmekteysen (progressive second-person singular)
evrilmekteyse (progressive singular third-person)
evrilmekteysek (first-person plural progressive)
evrilmekteyseniz (plural progressive second-person)
evrilmektelerse (plural progressive third-person)
evrilmeliyim (necessitative singular third-person)
evrilmelisin (first-person necessitative plural)
evrilmeli (necessitative plural second-person)
evrilmeliyiz (necessitative plural third-person)
evrilmelisiniz (necessitative)
evrilmeliler (necessitative)
evrilmeliydim (necessitative past)
evrilmeliydin (necessitative second-person singular)
evrilmeliydi (necessitative singular third-person)
evrilmeliydik (first-person necessitative plural)
evrilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
evrilmelilerdi (necessitative plural third-person)
evrilmeliymişim (inferential)
evrilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
evrilmeliymiş (necessitative singular third-person)
evrilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
evrilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
evrilmelilermiş (necessitative plural third-person)
evrilmeliysem (conditional)
evrilmeliysen (necessitative second-person singular)
evrilmeliyse (necessitative singular third-person)
evrilmeliysek (first-person necessitative plural)
evrilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
evrilmelilerse (necessitative plural third-person)
evrildim (past singular third-person)
evrildin (first-person past plural)
evrildi (past plural second-person)
evrildik (past plural third-person)
evrildiniz (past)
evrildiler (past)
evrildiysem (conditional past)
evrildiysen (past second-person singular)
evrildiyse (past singular third-person)
evrildiysek (first-person past plural)
evrildiyseniz (past plural second-person)
evrildilerse (past plural third-person)
evrilsem (conditional singular third-person)
evrilsen (conditional first-person plural)
evrilse (conditional plural second-person)
evrilsek (conditional plural third-person)
evrilseniz (conditional)
evrilseler (conditional)
evrilseydim (conditional past)
evrilseydin (conditional second-person singular)
evrilseydi (conditional singular third-person)
evrilseydik (conditional first-person plural)
evrilseydiniz (conditional plural second-person)
evrilselerdi (conditional plural third-person)
evrilseymişim (inferential)
evrilseymişsin (conditional second-person singular)
evrilseymiş (conditional singular third-person)
evrilseymişiz (conditional first-person plural)
evrilseymişsiniz (conditional plural second-person)
evrilselermiş (conditional plural third-person)
evrileyim (conditional optative singular)
evrilesin (optative second-person singular)
evrile (optative singular third-person)
evrilelim (first-person optative plural)
evrilesiniz (optative plural second-person)
evrileler (optative plural third-person)
evril (first-person imperative plural)
evrilsin (imperative plural second-person)
evrilin (imperative)
evrilsinler (imperative)
evriliniz (formal imperative second-person singular)
evriliniz (formal imperative plural second-person)
evrilsene (imperative informal second-person singular)
evrilsenize (imperative informal plural second-person)
evrilmek (imperative infinitive)
evrilme (imperative noun-from-verb)
evrilen (impersonal participle)
evrilmiş (impersonal participle)
evrilecek (impersonal participle)
evrilen (imperfective)
evrilmiş (impersonal participle perfective)
evrilecek (impersonal participle prospective)
evrildiğim (impersonal non-prospective participle)
evrildiğin (impersonal non-prospective participle)
evrildiği (impersonal non-prospective participle)
evrildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
evrildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
evrildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
evrileceğim (impersonal participle prospective)
evrileceğin (impersonal participle prospective)
evrileceği (impersonal participle prospective)
evrileceğimiz (impersonal participle prospective)
evrileceğiniz (impersonal participle prospective)
evrilecekleri (impersonal participle personal prospective)
evrilirken (plural second-person)
evrilince (plural second-person)
evrilip (plural second-person)
evrileli (plural second-person)
evrilesiye (plural second-person)
evrildikçe (plural second-person)
evrilirken
evrilince (specific)
evrilip (perfective)
evrileli
evrilesiye
evrildikçe
evrilerek (imperfective plural)
evrile evrile (imperfective plural)
evrilircesine (imperfective plural)
evrilerek
evrile evrile
evrilircesine
evrilmem (aorist singular third-person)
evrilmezsin (aorist first-person plural)
evrilmez (aorist plural second-person)
evrilmeyiz (aorist plural third-person)
evrilmezsiniz (aorist)
evrilmezler (aorist)
evrilmezdim (aorist past)
evrilmezdin (aorist second-person singular)
evrilmezdi (aorist singular third-person)
evrilmezdik (aorist first-person plural)
evrilmezdiniz (aorist plural second-person)
evrilmezlerdi (aorist plural third-person)
evrilmezmişim (aorist inferential)
evrilmezmişsin (aorist second-person singular)
evrilmezmiş (aorist singular third-person)
evrilmezmişiz (aorist first-person plural)
evrilmezmişsiniz (aorist plural second-person)
evrilmezlermiş (aorist plural third-person)
evrilmezsem (aorist conditional)
evrilmezsen (aorist second-person singular)
evrilmezse (aorist singular third-person)
evrilmezsek (aorist first-person plural)
evrilmezseniz (aorist plural second-person)
evrilmezlerse (aorist plural third-person)
evrilmiyorum (continuative singular third-person)
evrilmiyorsun (continuative first-person plural)
evrilmiyor (continuative plural second-person)
evrilmiyoruz (continuative plural third-person)
evrilmiyorsunuz (continuative)
evrilmiyorlar (continuative)
evrilmiyordum (continuative past)
evrilmiyordun (continuative second-person singular)
evrilmiyordu (continuative singular third-person)
evrilmiyorduk (continuative first-person plural)
evrilmiyordunuz (continuative plural second-person)
evrilmiyorlardı (continuative plural third-person)
evrilmiyormuşum (continuative inferential)
evrilmiyormuşsun (continuative second-person singular)
evrilmiyormuş (continuative singular third-person)
evrilmiyormuşuz (continuative first-person plural)
evrilmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evrilmiyorlarmış (continuative plural third-person)
evrilmiyorsam (conditional continuative)
evrilmiyorsan (continuative second-person singular)
evrilmiyorsa (continuative singular third-person)
evrilmiyorsak (continuative first-person plural)
evrilmiyorsanız (continuative plural second-person)
evrilmiyorlarsa (continuative plural third-person)
evrilmemişim (inferential singular third-person)
evrilmemişsin (first-person inferential plural)
evrilmemiş (inferential plural second-person)
evrilmemişiz (inferential plural third-person)
evrilmemişsiniz (inferential)
evrilmemişler (inferential)
evrilmemiştim (inferential past)
evrilmemiştin (inferential second-person singular)
evrilmemişti (inferential singular third-person)
evrilmemiştik (first-person inferential plural)
evrilmemiştiniz (inferential plural second-person)
evrilmemişlerdi (inferential plural third-person)
evrilmemişmişim (inferential)
evrilmemişmişsin (inferential second-person singular)
evrilmemişmiş (inferential singular third-person)
evrilmemişmişiz (first-person inferential plural)
evrilmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
evrilmemişlermiş (inferential plural third-person)
evrilmemişsem (conditional)
evrilmemişsen (inferential second-person singular)
evrilmemişse (inferential singular third-person)
evrilmemişsek (first-person inferential plural)
evrilmemişseniz (inferential plural second-person)
evrilmemişlerse (inferential plural third-person)
evrilmeyeceğim (future singular third-person)
evrilmeyeceksin (first-person future plural)
evrilmeyecek (future plural second-person)
evrilmeyeceğiz (future plural third-person)
evrilmeyeceksiniz (future)
evrilmeyecekler (future)
evrilmeyecektim (future past)
evrilmeyecektin (future second-person singular)
evrilmeyecekti (future singular third-person)
evrilmeyecektik (first-person future plural)
evrilmeyecektiniz (future plural second-person)
evrilmeyeceklerdi (future plural third-person)
evrilmeyecekmişim (future inferential)
evrilmeyecekmişsin (future second-person singular)
evrilmeyecekmiş (future singular third-person)
evrilmeyecekmişiz (first-person future plural)
evrilmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
evrilmeyeceklermiş (future plural third-person)
evrilmeyeceksem (conditional future)
evrilmeyeceksen (future second-person singular)
evrilmeyecekse (future singular third-person)
evrilmeyeceksek (first-person future plural)
evrilmeyecekseniz (future plural second-person)
evrilmeyeceklerse (future plural third-person)
evrilmemekteyim (progressive singular third-person)
evrilmemektesin (first-person plural progressive)
evrilmemekte (plural progressive second-person)
evrilmemekteyiz (plural progressive third-person)
evrilmemektesiniz (progressive)
evrilmemekteler (progressive)
evrilmemekteydim (past progressive)
evrilmemekteydin (progressive second-person singular)
evrilmemekteydi (progressive singular third-person)
evrilmemekteydik (first-person plural progressive)
evrilmemekteydiniz (plural progressive second-person)
evrilmemektelerdi (plural progressive third-person)
evrilmemekteymişim (inferential progressive)
evrilmemekteymişsin (progressive second-person singular)
evrilmemekteymiş (progressive singular third-person)
evrilmemekteymişiz (first-person plural progressive)
evrilmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
evrilmemektelermiş (plural progressive third-person)
evrilmemekteysem (conditional progressive)
evrilmemekteysen (progressive second-person singular)
evrilmemekteyse (progressive singular third-person)
evrilmemekteysek (first-person plural progressive)
evrilmemekteyseniz (plural progressive second-person)
evrilmemektelerse (plural progressive third-person)
evrilmemeliyim (necessitative singular third-person)
evrilmemelisin (first-person necessitative plural)
evrilmemeli (necessitative plural second-person)
evrilmemeliyiz (necessitative plural third-person)
evrilmemelisiniz (necessitative)
evrilmemeliler (necessitative)
evrilmemeliydim (necessitative past)
evrilmemeliydin (necessitative second-person singular)
evrilmemeliydi (necessitative singular third-person)
evrilmemeliydik (first-person necessitative plural)
evrilmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
evrilmemelilerdi (necessitative plural third-person)
evrilmemeliymişim (inferential)
evrilmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
evrilmemeliymiş (necessitative singular third-person)
evrilmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
evrilmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
evrilmemelilermiş (necessitative plural third-person)
evrilmemeliysem (conditional)
evrilmemeliysen (necessitative second-person singular)
evrilmemeliyse (necessitative singular third-person)
evrilmemeliysek (first-person necessitative plural)
evrilmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
evrilmemelilerse (necessitative plural third-person)
evrilmedim (past singular third-person)
evrilmedin (first-person past plural)
evrilmedi (past plural second-person)
evrilmedik (past plural third-person)
evrilmediniz (past)
evrilmediler (past)
evrilmediysem (conditional past)
evrilmediysen (past second-person singular)
evrilmediyse (past singular third-person)
evrilmediysek (first-person past plural)
evrilmediyseniz (past plural second-person)
evrilmedilerse (past plural third-person)
evrilmesem (conditional singular third-person)
evrilmesen (conditional first-person plural)
evrilmese (conditional plural second-person)
evrilmesek (conditional plural third-person)
evrilmeseniz (conditional)
evrilmeseler (conditional)
evrilmeseydim (conditional past)
evrilmeseydin (conditional second-person singular)
evrilmeseydi (conditional singular third-person)
evrilmeseydik (conditional first-person plural)
evrilmeseydiniz (conditional plural second-person)
evrilmeselerdi (conditional plural third-person)
evrilmeseymişim (inferential)
evrilmeseymişsin (conditional second-person singular)
evrilmeseymiş (conditional singular third-person)
evrilmeseymişiz (conditional first-person plural)
evrilmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
evrilmeselermiş (conditional plural third-person)
evrilmeyeyim (conditional optative singular)
evrilmeyesin (optative second-person singular)
evrilmeye (optative singular third-person)
evrilmeyelim (first-person optative plural)
evrilmeyesiniz (optative plural second-person)
evrilmeyeler (optative plural third-person)
evrilme (first-person imperative plural)
evrilmesin (imperative plural second-person)
evrilmeyin (imperative)
evrilmesinler (imperative)
evrilmeyiniz (formal imperative second-person singular)
evrilmeyiniz (formal imperative plural second-person)
evrilmesene (imperative informal second-person singular)
evrilmesenize (imperative informal plural second-person)
evrilmemek (imperative infinitive)
evrilmeme (imperative noun-from-verb)
evrilmeyen (impersonal participle)
evrilmemiş (impersonal participle)
evrilmeyecek (impersonal participle)
evrilmeyen (imperfective)
evrilmemiş (impersonal participle perfective)
evrilmeyecek (impersonal participle prospective)
evrilmediğim (impersonal non-prospective participle)
evrilmediğin (impersonal non-prospective participle)
evrilmediği (impersonal non-prospective participle)
evrilmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
evrilmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
evrilmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
evrilmeyeceğim (impersonal participle prospective)
evrilmeyeceğin (impersonal participle prospective)
evrilmeyeceği (impersonal participle prospective)
evrilmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
evrilmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
evrilmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
evrilmezken (plural second-person)
evrilmeyince (plural second-person)
evrilmeyip (plural second-person)
evrilmeyeli (plural second-person)
evrilmeyesiye (plural second-person)
evrilmedikçe (plural second-person)
evrilmezken
evrilmeyince (specific)
evrilmeyip (perfective)
evrilmeyeli
evrilmeyesiye
evrilmedikçe
evrilmeyerek (imperfective plural)
evrilmeye evrilmeye (imperfective plural)
evrilmezcesine (imperfective plural)
evrilmeyerek
evrilmeye evrilmeye
evrilmezcesine
evrilebilirim (aorist singular third-person)
evrilebilirsin (aorist first-person plural)
evrilebilir (aorist plural second-person)
evrilebiliriz (aorist plural third-person)
evrilebilirsiniz (aorist)
evrilebilirler (aorist)
evrilebilirdim (aorist past)
evrilebilirdin (aorist second-person singular)
evrilebilirdi (aorist singular third-person)
evrilebilirdik (aorist first-person plural)
evrilebilirdiniz (aorist plural second-person)
evrilebilirlerdi (aorist plural third-person)
evrilebilirmişim (aorist inferential)
evrilebilirmişsin (aorist second-person singular)
evrilebilirmiş (aorist singular third-person)
evrilebilirmişiz (aorist first-person plural)
evrilebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
evrilebilirlermiş (aorist plural third-person)
evrilebilirsem (aorist conditional)
evrilebilirsen (aorist second-person singular)
evrilebilirse (aorist singular third-person)
evrilebilirsek (aorist first-person plural)
evrilebilirseniz (aorist plural second-person)
evrilebilirlerse (aorist plural third-person)
evrilebiliyorum (continuative singular third-person)
evrilebiliyorsun (continuative first-person plural)
evrilebiliyor (continuative plural second-person)
evrilebiliyoruz (continuative plural third-person)
evrilebiliyorsunuz (continuative)
evrilebiliyorlar (continuative)
evrilebiliyordum (continuative past)
evrilebiliyordun (continuative second-person singular)
evrilebiliyordu (continuative singular third-person)
evrilebiliyorduk (continuative first-person plural)
evrilebiliyordunuz (continuative plural second-person)
evrilebiliyorlardı (continuative plural third-person)
evrilebiliyormuşum (continuative inferential)
evrilebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
evrilebiliyormuş (continuative singular third-person)
evrilebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
evrilebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evrilebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
evrilebiliyorsam (conditional continuative)
evrilebiliyorsan (continuative second-person singular)
evrilebiliyorsa (continuative singular third-person)
evrilebiliyorsak (continuative first-person plural)
evrilebiliyorsanız (continuative plural second-person)
evrilebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
evrilebilmişim (inferential singular third-person)
evrilebilmişsin (first-person inferential plural)
evrilebilmiş (inferential plural second-person)
evrilebilmişiz (inferential plural third-person)
evrilebilmişsiniz (inferential)
evrilebilmişler (inferential)
evrilebilmiştim (inferential past)
evrilebilmiştin (inferential second-person singular)
evrilebilmişti (inferential singular third-person)
evrilebilmiştik (first-person inferential plural)
evrilebilmiştiniz (inferential plural second-person)
evrilebilmişlerdi (inferential plural third-person)
evrilebilmişmişim (inferential)
evrilebilmişmişsin (inferential second-person singular)
evrilebilmişmiş (inferential singular third-person)
evrilebilmişmişiz (first-person inferential plural)
evrilebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
evrilebilmişlermiş (inferential plural third-person)
evrilebilmişsem (conditional)
evrilebilmişsen (inferential second-person singular)
evrilebilmişse (inferential singular third-person)
evrilebilmişsek (first-person inferential plural)
evrilebilmişseniz (inferential plural second-person)
evrilebilmişlerse (inferential plural third-person)
evrilebileceğim (future singular third-person)
evrilebileceksin (first-person future plural)
evrilebilecek (future plural second-person)
evrilebileceğiz (future plural third-person)
evrilebileceksiniz (future)
evrilebilecekler (future)
evrilebilecektim (future past)
evrilebilecektin (future second-person singular)
evrilebilecekti (future singular third-person)
evrilebilecektik (first-person future plural)
evrilebilecektiniz (future plural second-person)
evrilebileceklerdi (future plural third-person)
evrilebilecekmişim (future inferential)
evrilebilecekmişsin (future second-person singular)
evrilebilecekmiş (future singular third-person)
evrilebilecekmişiz (first-person future plural)
evrilebilecekmişsiniz (future plural second-person)
evrilebileceklermiş (future plural third-person)
evrilebileceksem (conditional future)
evrilebileceksen (future second-person singular)
evrilebilecekse (future singular third-person)
evrilebileceksek (first-person future plural)
evrilebilecekseniz (future plural second-person)
evrilebileceklerse (future plural third-person)
evrilebilmekteyim (progressive singular third-person)
evrilebilmektesin (first-person plural progressive)
evrilebilmekte (plural progressive second-person)
evrilebilmekteyiz (plural progressive third-person)
evrilebilmektesiniz (progressive)
evrilebilmekteler (progressive)
evrilebilmekteydim (past progressive)
evrilebilmekteydin (progressive second-person singular)
evrilebilmekteydi (progressive singular third-person)
evrilebilmekteydik (first-person plural progressive)
evrilebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
evrilebilmektelerdi (plural progressive third-person)
evrilebilmekteymişim (inferential progressive)
evrilebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
evrilebilmekteymiş (progressive singular third-person)
evrilebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
evrilebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
evrilebilmektelermiş (plural progressive third-person)
evrilebilmekteysem (conditional progressive)
evrilebilmekteysen (progressive second-person singular)
evrilebilmekteyse (progressive singular third-person)
evrilebilmekteysek (first-person plural progressive)
evrilebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
evrilebilmektelerse (plural progressive third-person)
evrilebilmeliyim (necessitative singular third-person)
evrilebilmelisin (first-person necessitative plural)
evrilebilmeli (necessitative plural second-person)
evrilebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
evrilebilmelisiniz (necessitative)
evrilebilmeliler (necessitative)
evrilebilmeliydim (necessitative past)
evrilebilmeliydin (necessitative second-person singular)
evrilebilmeliydi (necessitative singular third-person)
evrilebilmeliydik (first-person necessitative plural)
evrilebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
evrilebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
evrilebilmeliymişim (inferential)
evrilebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
evrilebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
evrilebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
evrilebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
evrilebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
evrilebilmeliysem (conditional)
evrilebilmeliysen (necessitative second-person singular)
evrilebilmeliyse (necessitative singular third-person)
evrilebilmeliysek (first-person necessitative plural)
evrilebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
evrilebilmelilerse (necessitative plural third-person)
evrilebildim (past singular third-person)
evrilebildin (first-person past plural)
evrilebildi (past plural second-person)
evrilebildik (past plural third-person)
evrilebildiniz (past)
evrilebildiler (past)
evrilebildiysem (conditional past)
evrilebildiysen (past second-person singular)
evrilebildiyse (past singular third-person)
evrilebildiysek (first-person past plural)
evrilebildiyseniz (past plural second-person)
evrilebildilerse (past plural third-person)
evrilebilsem (conditional singular third-person)
evrilebilsen (conditional first-person plural)
evrilebilse (conditional plural second-person)
evrilebilsek (conditional plural third-person)
evrilebilseniz (conditional)
evrilebilseler (conditional)
evrilebilseydim (conditional past)
evrilebilseydin (conditional second-person singular)
evrilebilseydi (conditional singular third-person)
evrilebilseydik (conditional first-person plural)
evrilebilseydiniz (conditional plural second-person)
evrilebilselerdi (conditional plural third-person)
evrilebilseymişim (inferential)
evrilebilseymişsin (conditional second-person singular)
evrilebilseymiş (conditional singular third-person)
evrilebilseymişiz (conditional first-person plural)
evrilebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
evrilebilselermiş (conditional plural third-person)
evrilebileyim (conditional optative singular)
evrilebilesin (optative second-person singular)
evrilebile (optative singular third-person)
evrilebilelim (first-person optative plural)
evrilebilesiniz (optative plural second-person)
evrilebileler (optative plural third-person)
evrilebil (first-person imperative plural)
evrilebilsin (imperative plural second-person)
evrilebilin (imperative)
evrilebilsinler (imperative)
evrilebiliniz (formal imperative second-person singular)
evrilebiliniz (formal imperative plural second-person)
evrilebilsene (imperative informal second-person singular)
evrilebilsenize (imperative informal plural second-person)
evrilebilmek (imperative infinitive)
evrilebilme (imperative noun-from-verb)
evrilebilen (impersonal participle)
evrilebilmiş (impersonal participle)
evrilebilecek (impersonal participle)
evrilebilen (imperfective)
evrilebilmiş (impersonal participle perfective)
evrilebilecek (impersonal participle prospective)
evrilebildiğim (impersonal non-prospective participle)
evrilebildiğin (impersonal non-prospective participle)
evrilebildiği (impersonal non-prospective participle)
evrilebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
evrilebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
evrilebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
evrilebileceğim (impersonal participle prospective)
evrilebileceğin (impersonal participle prospective)
evrilebileceği (impersonal participle prospective)
evrilebileceğimiz (impersonal participle prospective)
evrilebileceğiniz (impersonal participle prospective)
evrilebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
evrilebilirken (plural second-person)
evrilebilince (plural second-person)
evrilebilip (plural second-person)
evrilebileli (plural second-person)
evrilebilesiye (plural second-person)
evrilebildikçe (plural second-person)
evrilebilirken
evrilebilince (specific)
evrilebilip (perfective)
evrilebileli
evrilebilesiye
evrilebildikçe
evrilebilerek (imperfective plural)
evrilebile evrilebile (imperfective plural)
evrilebilircesine (imperfective plural)
evrilebilerek
evrilebile evrilebile
evrilebilircesine
evrilemem (aorist singular third-person)
evrilemezsin (aorist first-person plural)
evrilemez (aorist plural second-person)
evrilemeyiz (aorist plural third-person)
evrilemezsiniz (aorist)
evrilemezler (aorist)
evrilemezdim (aorist past)
evrilemezdin (aorist second-person singular)
evrilemezdi (aorist singular third-person)
evrilemezdik (aorist first-person plural)
evrilemezdiniz (aorist plural second-person)
evrilemezlerdi (aorist plural third-person)
evrilemezmişim (aorist inferential)
evrilemezmişsin (aorist second-person singular)
evrilemezmiş (aorist singular third-person)
evrilemezmişiz (aorist first-person plural)
evrilemezmişsiniz (aorist plural second-person)
evrilemezlermiş (aorist plural third-person)
evrilemezsem (aorist conditional)
evrilemezsen (aorist second-person singular)
evrilemezse (aorist singular third-person)
evrilemezsek (aorist first-person plural)
evrilemezseniz (aorist plural second-person)
evrilemezlerse (aorist plural third-person)
evrilemiyorum (continuative singular third-person)
evrilemiyorsun (continuative first-person plural)
evrilemiyor (continuative plural second-person)
evrilemiyoruz (continuative plural third-person)
evrilemiyorsunuz (continuative)
evrilemiyorlar (continuative)
evrilemiyordum (continuative past)
evrilemiyordun (continuative second-person singular)
evrilemiyordu (continuative singular third-person)
evrilemiyorduk (continuative first-person plural)
evrilemiyordunuz (continuative plural second-person)
evrilemiyorlardı (continuative plural third-person)
evrilemiyormuşum (continuative inferential)
evrilemiyormuşsun (continuative second-person singular)
evrilemiyormuş (continuative singular third-person)
evrilemiyormuşuz (continuative first-person plural)
evrilemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
evrilemiyorlarmış (continuative plural third-person)
evrilemiyorsam (conditional continuative)
evrilemiyorsan (continuative second-person singular)
evrilemiyorsa (continuative singular third-person)
evrilemiyorsak (continuative first-person plural)
evrilemiyorsanız (continuative plural second-person)
evrilemiyorlarsa (continuative plural third-person)
evrilememişim (inferential singular third-person)
evrilememişsin (first-person inferential plural)
evrilememiş (inferential plural second-person)
evrilememişiz (inferential plural third-person)
evrilememişsiniz (inferential)
evrilememişler (inferential)
evrilememiştim (inferential past)
evrilememiştin (inferential second-person singular)
evrilememişti (inferential singular third-person)
evrilememiştik (first-person inferential plural)
evrilememiştiniz (inferential plural second-person)
evrilememişlerdi (inferential plural third-person)
evrilememişmişim (inferential)
evrilememişmişsin (inferential second-person singular)
evrilememişmiş (inferential singular third-person)
evrilememişmişiz (first-person inferential plural)
evrilememişmişsiniz (inferential plural second-person)
evrilememişlermiş (inferential plural third-person)
evrilememişsem (conditional)
evrilememişsen (inferential second-person singular)
evrilememişse (inferential singular third-person)
evrilememişsek (first-person inferential plural)
evrilememişseniz (inferential plural second-person)
evrilememişlerse (inferential plural third-person)
evrilemeyeceğim (future singular third-person)
evrilemeyeceksin (first-person future plural)
evrilemeyecek (future plural second-person)
evrilemeyeceğiz (future plural third-person)
evrilemeyeceksiniz (future)
evrilemeyecekler (future)
evrilemeyecektim (future past)
evrilemeyecektin (future second-person singular)
evrilemeyecekti (future singular third-person)
evrilemeyecektik (first-person future plural)
evrilemeyecektiniz (future plural second-person)
evrilemeyeceklerdi (future plural third-person)
evrilemeyecekmişim (future inferential)
evrilemeyecekmişsin (future second-person singular)
evrilemeyecekmiş (future singular third-person)
evrilemeyecekmişiz (first-person future plural)
evrilemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
evrilemeyeceklermiş (future plural third-person)
evrilemeyeceksem (conditional future)
evrilemeyeceksen (future second-person singular)
evrilemeyecekse (future singular third-person)
evrilemeyeceksek (first-person future plural)
evrilemeyecekseniz (future plural second-person)
evrilemeyeceklerse (future plural third-person)
evrilememekteyim (progressive singular third-person)
evrilememektesin (first-person plural progressive)
evrilememekte (plural progressive second-person)
evrilememekteyiz (plural progressive third-person)
evrilememektesiniz (progressive)
evrilememekteler (progressive)
evrilememekteydim (past progressive)
evrilememekteydin (progressive second-person singular)
evrilememekteydi (progressive singular third-person)
evrilememekteydik (first-person plural progressive)
evrilememekteydiniz (plural progressive second-person)
evrilememektelerdi (plural progressive third-person)
evrilememekteymişim (inferential progressive)
evrilememekteymişsin (progressive second-person singular)
evrilememekteymiş (progressive singular third-person)
evrilememekteymişiz (first-person plural progressive)
evrilememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
evrilememektelermiş (plural progressive third-person)
evrilememekteysem (conditional progressive)
evrilememekteysen (progressive second-person singular)
evrilememekteyse (progressive singular third-person)
evrilememekteysek (first-person plural progressive)
evrilememekteyseniz (plural progressive second-person)
evrilememektelerse (plural progressive third-person)
evrilememeliyim (necessitative singular third-person)
evrilememelisin (first-person necessitative plural)
evrilememeli (necessitative plural second-person)
evrilememeliyiz (necessitative plural third-person)
evrilememelisiniz (necessitative)
evrilememeliler (necessitative)
evrilememeliydim (necessitative past)
evrilememeliydin (necessitative second-person singular)
evrilememeliydi (necessitative singular third-person)
evrilememeliydik (first-person necessitative plural)
evrilememeliydiniz (necessitative plural second-person)
evrilememelilerdi (necessitative plural third-person)
evrilememeliymişim (inferential)
evrilememeliymişsin (necessitative second-person singular)
evrilememeliymiş (necessitative singular third-person)
evrilememeliymişiz (first-person necessitative plural)
evrilememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
evrilememelilermiş (necessitative plural third-person)
evrilememeliysem (conditional)
evrilememeliysen (necessitative second-person singular)
evrilememeliyse (necessitative singular third-person)
evrilememeliysek (first-person necessitative plural)
evrilememeliyseniz (necessitative plural second-person)
evrilememelilerse (necessitative plural third-person)
evrilemedim (past singular third-person)
evrilemedin (first-person past plural)
evrilemedi (past plural second-person)
evrilemedik (past plural third-person)
evrilemediniz (past)
evrilemediler (past)
evrilemediysem (conditional past)
evrilemediysen (past second-person singular)
evrilemediyse (past singular third-person)
evrilemediysek (first-person past plural)
evrilemediyseniz (past plural second-person)
evrilemedilerse (past plural third-person)
evrilemesem (conditional singular third-person)
evrilemesen (conditional first-person plural)
evrilemese (conditional plural second-person)
evrilemesek (conditional plural third-person)
evrilemeseniz (conditional)
evrilemeseler (conditional)
evrilemeseydim (conditional past)
evrilemeseydin (conditional second-person singular)
evrilemeseydi (conditional singular third-person)
evrilemeseydik (conditional first-person plural)
evrilemeseydiniz (conditional plural second-person)
evrilemeselerdi (conditional plural third-person)
evrilemeseymişim (inferential)
evrilemeseymişsin (conditional second-person singular)
evrilemeseymiş (conditional singular third-person)
evrilemeseymişiz (conditional first-person plural)
evrilemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
evrilemeselermiş (conditional plural third-person)
evrilemeyeyim (conditional optative singular)
evrilemeyesin (optative second-person singular)
evrilemeye (optative singular third-person)
evrilemeyelim (first-person optative plural)
evrilemeyesiniz (optative plural second-person)
evrilemeyeler (optative plural third-person)
evrileme (first-person imperative plural)
evrilemesin (imperative plural second-person)
evrilemeyin (imperative)
evrilemesinler (imperative)
evrilemeyiniz (formal imperative second-person singular)
evrilemeyiniz (formal imperative plural second-person)
evrilemesene (imperative informal second-person singular)
evrilemesenize (imperative informal plural second-person)
evrilememek (imperative infinitive)
evrilememe (imperative noun-from-verb)
evrilemeyen (impersonal participle)
evrilememiş (impersonal participle)
evrilemeyecek (impersonal participle)
evrilemeyen (imperfective)
evrilememiş (impersonal participle perfective)
evrilemeyecek (impersonal participle prospective)
evrilemediğim (impersonal non-prospective participle)
evrilemediğin (impersonal non-prospective participle)
evrilemediği (impersonal non-prospective participle)
evrilemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
evrilemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
evrilemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
evrilemeyeceğim (impersonal participle prospective)
evrilemeyeceğin (impersonal participle prospective)
evrilemeyeceği (impersonal participle prospective)
evrilemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
evrilemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
evrilemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
evrilemezken (plural second-person)
evrilemeyince (plural second-person)
evrilemeyip (plural second-person)
evrilemeyeli (plural second-person)
evrilemeyesiye (plural second-person)
evrilemedikçe (plural second-person)
evrilemezken
evrilemeyince (specific)
evrilemeyip (perfective)
evrilemeyeli
evrilemeyesiye
evrilemedikçe
evrilemeyerek (imperfective plural)
evrilemeye evrilemeye (imperfective plural)
evrilemezcesine (imperfective plural)
evrilemeyerek
evrilemeye evrilemeye
evrilemezcesine

Equivalent to evir- (“to weave, to roll, to spin”) + -il + -mek

affix

Maymunlardan değil, maymunlarla evrildik

We evolved together with monkeys, not from monkeys


trans hâli

head

trans hâli (definite accusative trans hâlini, plural trans hâlleri)

trans hâlini (accusative definite)
trans hâlleri (plural)
trans hâli (nominative singular)
trans hâlinleri (nominative plural)
trans hâlini (accusative definite singular)
trans hâlinlerini (accusative definite plural)
trans hâline (dative singular)
trans hâlinlerine (dative plural)
trans hâlinde (locative singular)
trans hâlinlerinde (locative plural)
trans hâlinden (ablative singular)
trans hâlinlerinden (ablative plural)
trans hâlinin (genitive singular)
trans hâlinlerinin (genitive plural)

/tɯˈɾɑns hɑːˈlɪ/

[t̪ʰɯˈɾ̞ɑn̪s̪ hɑːˈl̠ʲɪ]

Equivalent to trans (“trance”) + hâl (“state”)

Trans hâline geçti cinci hoca
The exorcist imam entered the state of trance


yücelim

yücelim (definite accusative yücelimi, plural yücelimler)

yücelimi (accusative definite)
yücelimler (plural)
yücelim (nominative singular)
yücelimler (nominative plural)
yücelimi (accusative definite singular)
yücelimleri (accusative definite plural)
yücelime (dative singular)
yücelimlere (dative plural)
yücelimde (locative singular)
yücelimlerde (locative plural)
yücelimden (ablative singular)
yücelimlerden (ablative plural)
yücelimin (genitive singular)
yücelimlerin (genitive plural)
yücelimim (first-person nominative singular)
yücelimlerim (first-person nominative singular)
yücelimin (nominative second-person singular)
yücelimlerin (nominative second-person singular)
yücelimi (nominative singular third-person)
yücelimleri (nominative singular third-person)
yücelimimiz (first-person nominative plural)
yücelimlerimiz (first-person nominative plural)
yüceliminiz (nominative plural second-person)
yücelimleriniz (nominative plural second-person)
yücelimleri (nominative plural third-person)
yücelimimi (accusative definite first-person singular)
yücelimlerimi (accusative definite first-person singular)
yücelimini (accusative definite second-person singular)
yücelimlerini (accusative definite second-person singular)
yücelimini (accusative definite singular third-person)
yücelimlerini (accusative definite singular third-person)
yücelimimizi (accusative definite first-person plural)
yücelimlerimizi (accusative definite first-person plural)
yüceliminizi (accusative definite plural second-person)
yücelimlerinizi (accusative definite plural second-person)
yücelimlerini (accusative definite plural third-person)
yücelimime (dative first-person singular)
yücelimlerime (dative first-person singular)
yücelimine (dative second-person singular)
yücelimlerine (dative second-person singular)
yücelimine (dative singular third-person)
yücelimlerine (dative singular third-person)
yücelimimize (dative first-person plural)
yücelimlerimize (dative first-person plural)
yüceliminize (dative plural second-person)
yücelimlerinize (dative plural second-person)
yücelimlerine (dative plural third-person)
yücelimimde (first-person locative singular)
yücelimlerimde (first-person locative singular)
yüceliminde (locative second-person singular)
yücelimlerinde (locative second-person singular)
yüceliminde (locative singular third-person)
yücelimlerinde (locative singular third-person)
yücelimimizde (first-person locative plural)
yücelimlerimizde (first-person locative plural)
yüceliminizde (locative plural second-person)
yücelimlerinizde (locative plural second-person)
yücelimlerinde (locative plural third-person)
yücelimimden (ablative first-person singular)
yücelimlerimden (ablative first-person singular)
yüceliminden (ablative second-person singular)
yücelimlerinden (ablative second-person singular)
yüceliminden (ablative singular third-person)
yücelimlerinden (ablative singular third-person)
yücelimimizden (ablative first-person plural)
yücelimlerimizden (ablative first-person plural)
yüceliminizden (ablative plural second-person)
yücelimlerinizden (ablative plural second-person)
yücelimlerinden (ablative plural third-person)
yücelimimin (first-person genitive singular)
yücelimlerimin (first-person genitive singular)
yüceliminin (genitive second-person singular)
yücelimlerinin (genitive second-person singular)
yüceliminin (genitive singular third-person)
yücelimlerinin (genitive singular third-person)
yücelimimizin (first-person genitive plural)
yücelimlerimizin (first-person genitive plural)
yüceliminizin (genitive plural second-person)
yücelimlerinizin (genitive plural second-person)
yücelimlerinin (genitive plural third-person)
yücelimim (first-person singular)
yücelimlerim (first-person singular)
yücelimsin (second-person singular)
yücelimlersin (second-person singular)
yücelim (singular third-person)
yücelimdir (singular third-person)
yücelimler (singular third-person)
yücelimlerdir (singular third-person)
yücelimiz (first-person plural)
yücelimleriz (first-person plural)
yücelimsiniz (plural second-person)
yücelimlersiniz (plural second-person)
yücelimler (plural third-person)
yücelimlerdir (plural third-person)

Equivalent to yücelmek (“to become loftier, to be uplifted”) + -im

suffix

(astrology) a planet's most beneficial situation for its zodiac signs


cibre

head

cibre (definite accusative cibreyi, plural cibreler)

cibreyi (accusative definite)
cibreler (plural)
cibre (nominative singular)
cibreler (nominative plural)
cibreyi (accusative definite singular)
cibreleri (accusative definite plural)
cibreye (dative singular)
cibrelere (dative plural)
cibrede (locative singular)
cibrelerde (locative plural)
cibreden (ablative singular)
cibrelerden (ablative plural)
cibrenin (genitive singular)
cibrelerin (genitive plural)
cibrem (first-person nominative singular)
cibrelerim (first-person nominative singular)
cibren (nominative second-person singular)
cibrelerin (nominative second-person singular)
cibresi (nominative singular third-person)
cibreleri (nominative singular third-person)
cibremiz (first-person nominative plural)
cibrelerimiz (first-person nominative plural)
cibreniz (nominative plural second-person)
cibreleriniz (nominative plural second-person)
cibreleri (nominative plural third-person)
cibremi (accusative definite first-person singular)
cibrelerimi (accusative definite first-person singular)
cibreni (accusative definite second-person singular)
cibrelerini (accusative definite second-person singular)
cibresini (accusative definite singular third-person)
cibrelerini (accusative definite singular third-person)
cibremizi (accusative definite first-person plural)
cibrelerimizi (accusative definite first-person plural)
cibrenizi (accusative definite plural second-person)
cibrelerinizi (accusative definite plural second-person)
cibrelerini (accusative definite plural third-person)
cibreme (dative first-person singular)
cibrelerime (dative first-person singular)
cibrene (dative second-person singular)
cibrelerine (dative second-person singular)
cibresine (dative singular third-person)
cibrelerine (dative singular third-person)
cibremize (dative first-person plural)
cibrelerimize (dative first-person plural)
cibrenize (dative plural second-person)
cibrelerinize (dative plural second-person)
cibrelerine (dative plural third-person)
cibremde (first-person locative singular)
cibrelerimde (first-person locative singular)
cibrende (locative second-person singular)
cibrelerinde (locative second-person singular)
cibresinde (locative singular third-person)
cibrelerinde (locative singular third-person)
cibremizde (first-person locative plural)
cibrelerimizde (first-person locative plural)
cibrenizde (locative plural second-person)
cibrelerinizde (locative plural second-person)
cibrelerinde (locative plural third-person)
cibremden (ablative first-person singular)
cibrelerimden (ablative first-person singular)
cibrenden (ablative second-person singular)
cibrelerinden (ablative second-person singular)
cibresinden (ablative singular third-person)
cibrelerinden (ablative singular third-person)
cibremizden (ablative first-person plural)
cibrelerimizden (ablative first-person plural)
cibrenizden (ablative plural second-person)
cibrelerinizden (ablative plural second-person)
cibrelerinden (ablative plural third-person)
cibremin (first-person genitive singular)
cibrelerimin (first-person genitive singular)
cibrenin (genitive second-person singular)
cibrelerinin (genitive second-person singular)
cibresinin (genitive singular third-person)
cibrelerinin (genitive singular third-person)
cibremizin (first-person genitive plural)
cibrelerimizin (first-person genitive plural)
cibrenizin (genitive plural second-person)
cibrelerinizin (genitive plural second-person)
cibrelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جبره (cibre, “pomace, marc”), of uncertain origin; probably related to Greek τσίπουρο (tsípouro, “tsipouro, wine pomace brandy”).

unk

uncertain

cog

pomace, marc, the pulp remaining from a substance pressed to extract its oil or juice


yapıcı

head

yapıcı (definite accusative yapıcıyı, plural yapıcılar)

yapıcıyı (accusative definite)
yapıcılar (plural)
yapıcı (nominative singular)
yapıcılar (nominative plural)
yapıcıyı (accusative definite singular)
yapıcıları (accusative definite plural)
yapıcıya (dative singular)
yapıcılara (dative plural)
yapıcıda (locative singular)
yapıcılarda (locative plural)
yapıcıdan (ablative singular)
yapıcılardan (ablative plural)
yapıcının (genitive singular)
yapıcıların (genitive plural)
yapıcım (first-person nominative singular)
yapıcılarım (first-person nominative singular)
yapıcın (nominative second-person singular)
yapıcıların (nominative second-person singular)
yapıcısı (nominative singular third-person)
yapıcıları (nominative singular third-person)
yapıcımız (first-person nominative plural)
yapıcılarımız (first-person nominative plural)
yapıcınız (nominative plural second-person)
yapıcılarınız (nominative plural second-person)
yapıcıları (nominative plural third-person)
yapıcımı (accusative definite first-person singular)
yapıcılarımı (accusative definite first-person singular)
yapıcını (accusative definite second-person singular)
yapıcılarını (accusative definite second-person singular)
yapıcısını (accusative definite singular third-person)
yapıcılarını (accusative definite singular third-person)
yapıcımızı (accusative definite first-person plural)
yapıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
yapıcınızı (accusative definite plural second-person)
yapıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
yapıcılarını (accusative definite plural third-person)
yapıcıma (dative first-person singular)
yapıcılarıma (dative first-person singular)
yapıcına (dative second-person singular)
yapıcılarına (dative second-person singular)
yapıcısına (dative singular third-person)
yapıcılarına (dative singular third-person)
yapıcımıza (dative first-person plural)
yapıcılarımıza (dative first-person plural)
yapıcınıza (dative plural second-person)
yapıcılarınıza (dative plural second-person)
yapıcılarına (dative plural third-person)
yapıcımda (first-person locative singular)
yapıcılarımda (first-person locative singular)
yapıcında (locative second-person singular)
yapıcılarında (locative second-person singular)
yapıcısında (locative singular third-person)
yapıcılarında (locative singular third-person)
yapıcımızda (first-person locative plural)
yapıcılarımızda (first-person locative plural)
yapıcınızda (locative plural second-person)
yapıcılarınızda (locative plural second-person)
yapıcılarında (locative plural third-person)
yapıcımdan (ablative first-person singular)
yapıcılarımdan (ablative first-person singular)
yapıcından (ablative second-person singular)
yapıcılarından (ablative second-person singular)
yapıcısından (ablative singular third-person)
yapıcılarından (ablative singular third-person)
yapıcımızdan (ablative first-person plural)
yapıcılarımızdan (ablative first-person plural)
yapıcınızdan (ablative plural second-person)
yapıcılarınızdan (ablative plural second-person)
yapıcılarından (ablative plural third-person)
yapıcımın (first-person genitive singular)
yapıcılarımın (first-person genitive singular)
yapıcının (genitive second-person singular)
yapıcılarının (genitive second-person singular)
yapıcısının (genitive singular third-person)
yapıcılarının (genitive singular third-person)
yapıcımızın (first-person genitive plural)
yapıcılarımızın (first-person genitive plural)
yapıcınızın (genitive plural second-person)
yapıcılarınızın (genitive plural second-person)
yapıcılarının (genitive plural third-person)
yapıcıyım (first-person singular)
yapıcılarım (first-person singular)
yapıcısın (second-person singular)
yapıcılarsın (second-person singular)
yapıcı (singular third-person)
yapıcıdır (singular third-person)
yapıcılar (singular third-person)
yapıcılardır (singular third-person)
yapıcıyız (first-person plural)
yapıcılarız (first-person plural)
yapıcısınız (plural second-person)
yapıcılarsınız (plural second-person)
yapıcılar (plural third-person)
yapıcılardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یاپیجی (yapıcı), equivalent to yap- (“to make”) + -ıcı.

inh+

(grammar) agent (performer of the action in a sentence)


iyonlaştırıcı

iyonlaştırıcıyım (first-person present singular)
iyonlaştırıcı mıyım? (first-person present singular)
iyonlaştırıcısın (present second-person singular)
iyonlaştırıcı mısın? (present second-person singular)
iyonlaştırıcı (present singular third-person)
iyonlaştırıcıdır (present singular third-person)
iyonlaştırıcı mı? (present singular third-person)
iyonlaştırıcıyız (first-person plural present)
iyonlaştırıcı mıyız? (first-person plural present)
iyonlaştırıcısınız (plural present second-person)
iyonlaştırıcı mısınız? (plural present second-person)
iyonlaştırıcı (plural present third-person)
iyonlaştırıcılar (plural present third-person)
iyonlaştırıcı mı? (plural present third-person)
iyonlaştırıcılar mı? (plural present third-person)
iyonlaştırıcıydım (first-person past singular)
iyonlaştırıcı mıydım? (first-person past singular)
iyonlaştırıcıydın (past second-person singular)
iyonlaştırıcı mıydın? (past second-person singular)
iyonlaştırıcıydı (past singular third-person)
iyonlaştırıcı mıydı? (past singular third-person)
iyonlaştırıcıydık (first-person past plural)
iyonlaştırıcı mıydık? (first-person past plural)
iyonlaştırıcıydınız (past plural second-person)
iyonlaştırıcı mıydınız? (past plural second-person)
iyonlaştırıcıydılar (past plural third-person)
iyonlaştırıcı mıydılar? (past plural third-person)
iyonlaştırıcıymışım (first-person past singular)
iyonlaştırıcı mıymışım? (first-person past singular)
iyonlaştırıcıymışsın (past second-person singular)
iyonlaştırıcı mıymışsın? (past second-person singular)
iyonlaştırıcıymış (past singular third-person)
iyonlaştırıcı mıymış? (past singular third-person)
iyonlaştırıcıymışız (first-person past plural)
iyonlaştırıcı mıymışız? (first-person past plural)
iyonlaştırıcıymışsınız (past plural second-person)
iyonlaştırıcı mıymışsınız? (past plural second-person)
iyonlaştırıcıymışlar (past plural third-person)
iyonlaştırıcı mıymışlar? (past plural third-person)
iyonlaştırıcıysam (conditional first-person singular)
iyonlaştırıcı mıysam? (conditional first-person singular)
iyonlaştırıcıysan (conditional second-person singular)
iyonlaştırıcı mıysan? (conditional second-person singular)
iyonlaştırıcıysa (conditional singular third-person)
iyonlaştırıcı mıysa? (conditional singular third-person)
iyonlaştırıcıysak (conditional first-person plural)
iyonlaştırıcı mıysak? (conditional first-person plural)
iyonlaştırıcıysanız (conditional plural second-person)
iyonlaştırıcı mıysanız? (conditional plural second-person)
iyonlaştırıcıysalar (conditional plural third-person)
iyonlaştırıcı mıysalar? (conditional plural third-person)

Equivalent to iyonlaştır- (“to ionize”) + -ıcı.


iyonlaştırıcı

head

iyonlaştırıcı (definite accusative iyonlaştırıcıyı, plural iyonlaştırıcılar)

iyonlaştırıcıyı (accusative definite)
iyonlaştırıcılar (plural)
iyonlaştırıcı (nominative singular)
iyonlaştırıcılar (nominative plural)
iyonlaştırıcıyı (accusative definite singular)
iyonlaştırıcıları (accusative definite plural)
iyonlaştırıcıya (dative singular)
iyonlaştırıcılara (dative plural)
iyonlaştırıcıda (locative singular)
iyonlaştırıcılarda (locative plural)
iyonlaştırıcıdan (ablative singular)
iyonlaştırıcılardan (ablative plural)
iyonlaştırıcının (genitive singular)
iyonlaştırıcıların (genitive plural)
iyonlaştırıcım (first-person nominative singular)
iyonlaştırıcılarım (first-person nominative singular)
iyonlaştırıcın (nominative second-person singular)
iyonlaştırıcıların (nominative second-person singular)
iyonlaştırıcısı (nominative singular third-person)
iyonlaştırıcıları (nominative singular third-person)
iyonlaştırıcımız (first-person nominative plural)
iyonlaştırıcılarımız (first-person nominative plural)
iyonlaştırıcınız (nominative plural second-person)
iyonlaştırıcılarınız (nominative plural second-person)
iyonlaştırıcıları (nominative plural third-person)
iyonlaştırıcımı (accusative definite first-person singular)
iyonlaştırıcılarımı (accusative definite first-person singular)
iyonlaştırıcını (accusative definite second-person singular)
iyonlaştırıcılarını (accusative definite second-person singular)
iyonlaştırıcısını (accusative definite singular third-person)
iyonlaştırıcılarını (accusative definite singular third-person)
iyonlaştırıcımızı (accusative definite first-person plural)
iyonlaştırıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
iyonlaştırıcınızı (accusative definite plural second-person)
iyonlaştırıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
iyonlaştırıcılarını (accusative definite plural third-person)
iyonlaştırıcıma (dative first-person singular)
iyonlaştırıcılarıma (dative first-person singular)
iyonlaştırıcına (dative second-person singular)
iyonlaştırıcılarına (dative second-person singular)
iyonlaştırıcısına (dative singular third-person)
iyonlaştırıcılarına (dative singular third-person)
iyonlaştırıcımıza (dative first-person plural)
iyonlaştırıcılarımıza (dative first-person plural)
iyonlaştırıcınıza (dative plural second-person)
iyonlaştırıcılarınıza (dative plural second-person)
iyonlaştırıcılarına (dative plural third-person)
iyonlaştırıcımda (first-person locative singular)
iyonlaştırıcılarımda (first-person locative singular)
iyonlaştırıcında (locative second-person singular)
iyonlaştırıcılarında (locative second-person singular)
iyonlaştırıcısında (locative singular third-person)
iyonlaştırıcılarında (locative singular third-person)
iyonlaştırıcımızda (first-person locative plural)
iyonlaştırıcılarımızda (first-person locative plural)
iyonlaştırıcınızda (locative plural second-person)
iyonlaştırıcılarınızda (locative plural second-person)
iyonlaştırıcılarında (locative plural third-person)
iyonlaştırıcımdan (ablative first-person singular)
iyonlaştırıcılarımdan (ablative first-person singular)
iyonlaştırıcından (ablative second-person singular)
iyonlaştırıcılarından (ablative second-person singular)
iyonlaştırıcısından (ablative singular third-person)
iyonlaştırıcılarından (ablative singular third-person)
iyonlaştırıcımızdan (ablative first-person plural)
iyonlaştırıcılarımızdan (ablative first-person plural)
iyonlaştırıcınızdan (ablative plural second-person)
iyonlaştırıcılarınızdan (ablative plural second-person)
iyonlaştırıcılarından (ablative plural third-person)
iyonlaştırıcımın (first-person genitive singular)
iyonlaştırıcılarımın (first-person genitive singular)
iyonlaştırıcının (genitive second-person singular)
iyonlaştırıcılarının (genitive second-person singular)
iyonlaştırıcısının (genitive singular third-person)
iyonlaştırıcılarının (genitive singular third-person)
iyonlaştırıcımızın (first-person genitive plural)
iyonlaştırıcılarımızın (first-person genitive plural)
iyonlaştırıcınızın (genitive plural second-person)
iyonlaştırıcılarınızın (genitive plural second-person)
iyonlaştırıcılarının (genitive plural third-person)
iyonlaştırıcıyım (first-person singular)
iyonlaştırıcılarım (first-person singular)
iyonlaştırıcısın (second-person singular)
iyonlaştırıcılarsın (second-person singular)
iyonlaştırıcı (singular third-person)
iyonlaştırıcıdır (singular third-person)
iyonlaştırıcılar (singular third-person)
iyonlaştırıcılardır (singular third-person)
iyonlaştırıcıyız (first-person plural)
iyonlaştırıcılarız (first-person plural)
iyonlaştırıcısınız (plural second-person)
iyonlaştırıcılarsınız (plural second-person)
iyonlaştırıcılar (plural third-person)
iyonlaştırıcılardır (plural third-person)