çarpmak

çarpmak (third-person singular simple present çarpar)

çarpar (present singular third-person)
çarparım (aorist singular third-person)
çarparsın (aorist first-person plural)
çarpar (aorist plural second-person)
çarparız (aorist plural third-person)
çarparsınız (aorist)
çarparlar (aorist)
çarpardım (aorist past)
çarpardın (aorist second-person singular)
çarpardı (aorist singular third-person)
çarpardık (aorist first-person plural)
çarpardınız (aorist plural second-person)
çarparlardı (aorist plural third-person)
çarparmışım (aorist inferential)
çarparmışsın (aorist second-person singular)
çarparmış (aorist singular third-person)
çarparmışız (aorist first-person plural)
çarparmışsınız (aorist plural second-person)
çarparlarmış (aorist plural third-person)
çarparsam (aorist conditional)
çarparsan (aorist second-person singular)
çarparsa (aorist singular third-person)
çarparsak (aorist first-person plural)
çarparsanız (aorist plural second-person)
çarparlarsa (aorist plural third-person)
çarpıyorum (continuative singular third-person)
çarpıyorsun (continuative first-person plural)
çarpıyor (continuative plural second-person)
çarpıyoruz (continuative plural third-person)
çarpıyorsunuz (continuative)
çarpıyorlar (continuative)
çarpıyordum (continuative past)
çarpıyordun (continuative second-person singular)
çarpıyordu (continuative singular third-person)
çarpıyorduk (continuative first-person plural)
çarpıyordunuz (continuative plural second-person)
çarpıyorlardı (continuative plural third-person)
çarpıyormuşum (continuative inferential)
çarpıyormuşsun (continuative second-person singular)
çarpıyormuş (continuative singular third-person)
çarpıyormuşuz (continuative first-person plural)
çarpıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
çarpıyorlarmış (continuative plural third-person)
çarpıyorsam (conditional continuative)
çarpıyorsan (continuative second-person singular)
çarpıyorsa (continuative singular third-person)
çarpıyorsak (continuative first-person plural)
çarpıyorsanız (continuative plural second-person)
çarpıyorlarsa (continuative plural third-person)
çarpmışım (inferential singular third-person)
çarpmışsın (first-person inferential plural)
çarpmış (inferential plural second-person)
çarpmışız (inferential plural third-person)
çarpmışsınız (inferential)
çarpmışlar (inferential)
çarpmıştım (inferential past)
çarpmıştın (inferential second-person singular)
çarpmıştı (inferential singular third-person)
çarpmıştık (first-person inferential plural)
çarpmıştınız (inferential plural second-person)
çarpmışlardı (inferential plural third-person)
çarpmışmışım (inferential)
çarpmışmışsın (inferential second-person singular)
çarpmışmış (inferential singular third-person)
çarpmışmışız (first-person inferential plural)
çarpmışmışsınız (inferential plural second-person)
çarpmışlarmış (inferential plural third-person)
çarpmışsam (conditional)
çarpmışsan (inferential second-person singular)
çarpmışsa (inferential singular third-person)
çarpmışsak (first-person inferential plural)
çarpmışsanız (inferential plural second-person)
çarpmışlarsa (inferential plural third-person)
çarpacağım (future singular third-person)
çarpacaksın (first-person future plural)
çarpacak (future plural second-person)
çarpacağız (future plural third-person)
çarpacaksınız (future)
çarpacaklar (future)
çarpacaktım (future past)
çarpacaktın (future second-person singular)
çarpacaktı (future singular third-person)
çarpacaktık (first-person future plural)
çarpacaktınız (future plural second-person)
çarpacaklardı (future plural third-person)
çarpacakmışım (future inferential)
çarpacakmışsın (future second-person singular)
çarpacakmış (future singular third-person)
çarpacakmışız (first-person future plural)
çarpacakmışsınız (future plural second-person)
çarpacaklarmış (future plural third-person)
çarpacaksam (conditional future)
çarpacaksan (future second-person singular)
çarpacaksa (future singular third-person)
çarpacaksak (first-person future plural)
çarpacaksanız (future plural second-person)
çarpacaklarsa (future plural third-person)
çarpmaktayım (progressive singular third-person)
çarpmaktasın (first-person plural progressive)
çarpmakta (plural progressive second-person)
çarpmaktayız (plural progressive third-person)
çarpmaktasınız (progressive)
çarpmaktalar (progressive)
çarpmaktaydım (past progressive)
çarpmaktaydın (progressive second-person singular)
çarpmaktaydı (progressive singular third-person)
çarpmaktaydık (first-person plural progressive)
çarpmaktaydınız (plural progressive second-person)
çarpmaktalardı (plural progressive third-person)
çarpmaktaymışım (inferential progressive)
çarpmaktaymışsın (progressive second-person singular)
çarpmaktaymış (progressive singular third-person)
çarpmaktaymışız (first-person plural progressive)
çarpmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
çarpmaktalarmış (plural progressive third-person)
çarpmaktaysam (conditional progressive)
çarpmaktaysan (progressive second-person singular)
çarpmaktaysa (progressive singular third-person)
çarpmaktaysak (first-person plural progressive)
çarpmaktaysanız (plural progressive second-person)
çarpmaktalarsa (plural progressive third-person)
çarpmalıyım (necessitative singular third-person)
çarpmalısın (first-person necessitative plural)
çarpmalı (necessitative plural second-person)
çarpmalıyız (necessitative plural third-person)
çarpmalısınız (necessitative)
çarpmalılar (necessitative)
çarpmalıydım (necessitative past)
çarpmalıydın (necessitative second-person singular)
çarpmalıydı (necessitative singular third-person)
çarpmalıydık (first-person necessitative plural)
çarpmalıydınız (necessitative plural second-person)
çarpmalılardı (necessitative plural third-person)
çarpmalıymışım (inferential)
çarpmalıymışsın (necessitative second-person singular)
çarpmalıymış (necessitative singular third-person)
çarpmalıymışız (first-person necessitative plural)
çarpmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
çarpmalılarmış (necessitative plural third-person)
çarpmalıysam (conditional)
çarpmalıysan (necessitative second-person singular)
çarpmalıysa (necessitative singular third-person)
çarpmalıysak (first-person necessitative plural)
çarpmalıysanız (necessitative plural second-person)
çarpmalılarsa (necessitative plural third-person)
çarptım (past singular third-person)
çarptın (first-person past plural)
çarptı (past plural second-person)
çarptık (past plural third-person)
çarptınız (past)
çarptılar (past)
çarptıysam (conditional past)
çarptıysan (past second-person singular)
çarptıysa (past singular third-person)
çarptıysak (first-person past plural)
çarptıysanız (past plural second-person)
çarptılarsa (past plural third-person)
çarpsam (conditional singular third-person)
çarpsan (conditional first-person plural)
çarpsa (conditional plural second-person)
çarpsak (conditional plural third-person)
çarpsanız (conditional)
çarpsalar (conditional)
çarpsaydım (conditional past)
çarpsaydın (conditional second-person singular)
çarpsaydı (conditional singular third-person)
çarpsaydık (conditional first-person plural)
çarpsaydınız (conditional plural second-person)
çarpsalardı (conditional plural third-person)
çarpsaymışım (inferential)
çarpsaymışsın (conditional second-person singular)
çarpsaymış (conditional singular third-person)
çarpsaymışız (conditional first-person plural)
çarpsaymışsınız (conditional plural second-person)
çarpsalarmış (conditional plural third-person)
çarpayım (conditional optative singular)
çarpasın (optative second-person singular)
çarpa (optative singular third-person)
çarpalım (first-person optative plural)
çarpasınız (optative plural second-person)
çarpalar (optative plural third-person)
çarp (first-person imperative plural)
çarpsın (imperative plural second-person)
çarpın (imperative)
çarpsınlar (imperative)
çarpınız (formal imperative second-person singular)
çarpınız (formal imperative plural second-person)
çarpsana (imperative informal second-person singular)
çarpsanıza (imperative informal plural second-person)
çarpmak (imperative infinitive)
çarpma (imperative noun-from-verb)
çarpan (impersonal participle)
çarpmış (impersonal participle)
çarpacak (impersonal participle)
çarpan (imperfective)
çarpmış (impersonal participle perfective)
çarpacak (impersonal participle prospective)
çarptığım (impersonal non-prospective participle)
çarptığın (impersonal non-prospective participle)
çarptığı (impersonal non-prospective participle)
çarptığımız (impersonal non-prospective participle)
çarptığınız (impersonal non-prospective participle)
çarptıkları (impersonal non-prospective participle personal)
çarpacağım (impersonal participle prospective)
çarpacağın (impersonal participle prospective)
çarpacağı (impersonal participle prospective)
çarpacağımız (impersonal participle prospective)
çarpacağınız (impersonal participle prospective)
çarpacakları (impersonal participle personal prospective)
çarparken (plural second-person)
çarpınca (plural second-person)
çarpıp (plural second-person)
çarpalı (plural second-person)
çarpasıya (plural second-person)
çarptıkça (plural second-person)
çarparken
çarpınca (specific)
çarpıp (perfective)
çarpalı
çarpasıya
çarptıkça
çarparak (imperfective plural)
çarpa çarpa (imperfective plural)
çarparcasına (imperfective plural)
çarparak
çarpa çarpa
çarparcasına
çarpmam (aorist singular third-person)
çarpmazsın (aorist first-person plural)
çarpmaz (aorist plural second-person)
çarpmayız (aorist plural third-person)
çarpmazsınız (aorist)
çarpmazlar (aorist)
çarpmazdım (aorist past)
çarpmazdın (aorist second-person singular)
çarpmazdı (aorist singular third-person)
çarpmazdık (aorist first-person plural)
çarpmazdınız (aorist plural second-person)
çarpmazlardı (aorist plural third-person)
çarpmazmışım (aorist inferential)
çarpmazmışsın (aorist second-person singular)
çarpmazmış (aorist singular third-person)
çarpmazmışız (aorist first-person plural)
çarpmazmışsınız (aorist plural second-person)
çarpmazlarmış (aorist plural third-person)
çarpmazsam (aorist conditional)
çarpmazsan (aorist second-person singular)
çarpmazsa (aorist singular third-person)
çarpmazsak (aorist first-person plural)
çarpmazsanız (aorist plural second-person)
çarpmazlarsa (aorist plural third-person)
çarpmıyorum (continuative singular third-person)
çarpmıyorsun (continuative first-person plural)
çarpmıyor (continuative plural second-person)
çarpmıyoruz (continuative plural third-person)
çarpmıyorsunuz (continuative)
çarpmıyorlar (continuative)
çarpmıyordum (continuative past)
çarpmıyordun (continuative second-person singular)
çarpmıyordu (continuative singular third-person)
çarpmıyorduk (continuative first-person plural)
çarpmıyordunuz (continuative plural second-person)
çarpmıyorlardı (continuative plural third-person)
çarpmıyormuşum (continuative inferential)
çarpmıyormuşsun (continuative second-person singular)
çarpmıyormuş (continuative singular third-person)
çarpmıyormuşuz (continuative first-person plural)
çarpmıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
çarpmıyorlarmış (continuative plural third-person)
çarpmıyorsam (conditional continuative)
çarpmıyorsan (continuative second-person singular)
çarpmıyorsa (continuative singular third-person)
çarpmıyorsak (continuative first-person plural)
çarpmıyorsanız (continuative plural second-person)
çarpmıyorlarsa (continuative plural third-person)
çarpmamışım (inferential singular third-person)
çarpmamışsın (first-person inferential plural)
çarpmamış (inferential plural second-person)
çarpmamışız (inferential plural third-person)
çarpmamışsınız (inferential)
çarpmamışlar (inferential)
çarpmamıştım (inferential past)
çarpmamıştın (inferential second-person singular)
çarpmamıştı (inferential singular third-person)
çarpmamıştık (first-person inferential plural)
çarpmamıştınız (inferential plural second-person)
çarpmamışlardı (inferential plural third-person)
çarpmamışmışım (inferential)
çarpmamışmışsın (inferential second-person singular)
çarpmamışmış (inferential singular third-person)
çarpmamışmışız (first-person inferential plural)
çarpmamışmışsınız (inferential plural second-person)
çarpmamışlarmış (inferential plural third-person)
çarpmamışsam (conditional)
çarpmamışsan (inferential second-person singular)
çarpmamışsa (inferential singular third-person)
çarpmamışsak (first-person inferential plural)
çarpmamışsanız (inferential plural second-person)
çarpmamışlarsa (inferential plural third-person)
çarpmayacağım (future singular third-person)
çarpmayacaksın (first-person future plural)
çarpmayacak (future plural second-person)
çarpmayacağız (future plural third-person)
çarpmayacaksınız (future)
çarpmayacaklar (future)
çarpmayacaktım (future past)
çarpmayacaktın (future second-person singular)
çarpmayacaktı (future singular third-person)
çarpmayacaktık (first-person future plural)
çarpmayacaktınız (future plural second-person)
çarpmayacaklardı (future plural third-person)
çarpmayacakmışım (future inferential)
çarpmayacakmışsın (future second-person singular)
çarpmayacakmış (future singular third-person)
çarpmayacakmışız (first-person future plural)
çarpmayacakmışsınız (future plural second-person)
çarpmayacaklarmış (future plural third-person)
çarpmayacaksam (conditional future)
çarpmayacaksan (future second-person singular)
çarpmayacaksa (future singular third-person)
çarpmayacaksak (first-person future plural)
çarpmayacaksanız (future plural second-person)
çarpmayacaklarsa (future plural third-person)
çarpmamaktayım (progressive singular third-person)
çarpmamaktasın (first-person plural progressive)
çarpmamakta (plural progressive second-person)
çarpmamaktayız (plural progressive third-person)
çarpmamaktasınız (progressive)
çarpmamaktalar (progressive)
çarpmamaktaydım (past progressive)
çarpmamaktaydın (progressive second-person singular)
çarpmamaktaydı (progressive singular third-person)
çarpmamaktaydık (first-person plural progressive)
çarpmamaktaydınız (plural progressive second-person)
çarpmamaktalardı (plural progressive third-person)
çarpmamaktaymışım (inferential progressive)
çarpmamaktaymışsın (progressive second-person singular)
çarpmamaktaymış (progressive singular third-person)
çarpmamaktaymışız (first-person plural progressive)
çarpmamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
çarpmamaktalarmış (plural progressive third-person)
çarpmamaktaysam (conditional progressive)
çarpmamaktaysan (progressive second-person singular)
çarpmamaktaysa (progressive singular third-person)
çarpmamaktaysak (first-person plural progressive)
çarpmamaktaysanız (plural progressive second-person)
çarpmamaktalarsa (plural progressive third-person)
çarpmamalıyım (necessitative singular third-person)
çarpmamalısın (first-person necessitative plural)
çarpmamalı (necessitative plural second-person)
çarpmamalıyız (necessitative plural third-person)
çarpmamalısınız (necessitative)
çarpmamalılar (necessitative)
çarpmamalıydım (necessitative past)
çarpmamalıydın (necessitative second-person singular)
çarpmamalıydı (necessitative singular third-person)
çarpmamalıydık (first-person necessitative plural)
çarpmamalıydınız (necessitative plural second-person)
çarpmamalılardı (necessitative plural third-person)
çarpmamalıymışım (inferential)
çarpmamalıymışsın (necessitative second-person singular)
çarpmamalıymış (necessitative singular third-person)
çarpmamalıymışız (first-person necessitative plural)
çarpmamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
çarpmamalılarmış (necessitative plural third-person)
çarpmamalıysam (conditional)
çarpmamalıysan (necessitative second-person singular)
çarpmamalıysa (necessitative singular third-person)
çarpmamalıysak (first-person necessitative plural)
çarpmamalıysanız (necessitative plural second-person)
çarpmamalılarsa (necessitative plural third-person)
çarpmadım (past singular third-person)
çarpmadın (first-person past plural)
çarpmadı (past plural second-person)
çarpmadık (past plural third-person)
çarpmadınız (past)
çarpmadılar (past)
çarpmadıysam (conditional past)
çarpmadıysan (past second-person singular)
çarpmadıysa (past singular third-person)
çarpmadıysak (first-person past plural)
çarpmadıysanız (past plural second-person)
çarpmadılarsa (past plural third-person)
çarpmasam (conditional singular third-person)
çarpmasan (conditional first-person plural)
çarpmasa (conditional plural second-person)
çarpmasak (conditional plural third-person)
çarpmasanız (conditional)
çarpmasalar (conditional)
çarpmasaydım (conditional past)
çarpmasaydın (conditional second-person singular)
çarpmasaydı (conditional singular third-person)
çarpmasaydık (conditional first-person plural)
çarpmasaydınız (conditional plural second-person)
çarpmasalardı (conditional plural third-person)
çarpmasaymışım (inferential)
çarpmasaymışsın (conditional second-person singular)
çarpmasaymış (conditional singular third-person)
çarpmasaymışız (conditional first-person plural)
çarpmasaymışsınız (conditional plural second-person)
çarpmasalarmış (conditional plural third-person)
çarpmayayım (conditional optative singular)
çarpmayasın (optative second-person singular)
çarpmaya (optative singular third-person)
çarpmayalım (first-person optative plural)
çarpmayasınız (optative plural second-person)
çarpmayalar (optative plural third-person)
çarpma (first-person imperative plural)
çarpmasın (imperative plural second-person)
çarpmayın (imperative)
çarpmasınlar (imperative)
çarpmayınız (formal imperative second-person singular)
çarpmayınız (formal imperative plural second-person)
çarpmasana (imperative informal second-person singular)
çarpmasanıza (imperative informal plural second-person)
çarpmamak (imperative infinitive)
çarpmama (imperative noun-from-verb)
çarpmayan (impersonal participle)
çarpmamış (impersonal participle)
çarpmayacak (impersonal participle)
çarpmayan (imperfective)
çarpmamış (impersonal participle perfective)
çarpmayacak (impersonal participle prospective)
çarpmadığım (impersonal non-prospective participle)
çarpmadığın (impersonal non-prospective participle)
çarpmadığı (impersonal non-prospective participle)
çarpmadığımız (impersonal non-prospective participle)
çarpmadığınız (impersonal non-prospective participle)
çarpmadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
çarpmayacağım (impersonal participle prospective)
çarpmayacağın (impersonal participle prospective)
çarpmayacağı (impersonal participle prospective)
çarpmayacağımız (impersonal participle prospective)
çarpmayacağınız (impersonal participle prospective)
çarpmayacakları (impersonal participle personal prospective)
çarpmazken (plural second-person)
çarpmayınca (plural second-person)
çarpmayıp (plural second-person)
çarpmayalı (plural second-person)
çarpmayasıya (plural second-person)
çarpmadıkça (plural second-person)
çarpmazken
çarpmayınca (specific)
çarpmayıp (perfective)
çarpmayalı
çarpmayasıya
çarpmadıkça
çarpmayarak (imperfective plural)
çarpmaya çarpmaya (imperfective plural)
çarpmazcasına (imperfective plural)
çarpmayarak
çarpmaya çarpmaya
çarpmazcasına
çarpabilirim (aorist singular third-person)
çarpabilirsin (aorist first-person plural)
çarpabilir (aorist plural second-person)
çarpabiliriz (aorist plural third-person)
çarpabilirsiniz (aorist)
çarpabilirler (aorist)
çarpabilirdim (aorist past)
çarpabilirdin (aorist second-person singular)
çarpabilirdi (aorist singular third-person)
çarpabilirdik (aorist first-person plural)
çarpabilirdiniz (aorist plural second-person)
çarpabilirlerdi (aorist plural third-person)
çarpabilirmişim (aorist inferential)
çarpabilirmişsin (aorist second-person singular)
çarpabilirmiş (aorist singular third-person)
çarpabilirmişiz (aorist first-person plural)
çarpabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
çarpabilirlermiş (aorist plural third-person)
çarpabilirsem (aorist conditional)
çarpabilirsen (aorist second-person singular)
çarpabilirse (aorist singular third-person)
çarpabilirsek (aorist first-person plural)
çarpabilirseniz (aorist plural second-person)
çarpabilirlerse (aorist plural third-person)
çarpabiliyorum (continuative singular third-person)
çarpabiliyorsun (continuative first-person plural)
çarpabiliyor (continuative plural second-person)
çarpabiliyoruz (continuative plural third-person)
çarpabiliyorsunuz (continuative)
çarpabiliyorlar (continuative)
çarpabiliyordum (continuative past)
çarpabiliyordun (continuative second-person singular)
çarpabiliyordu (continuative singular third-person)
çarpabiliyorduk (continuative first-person plural)
çarpabiliyordunuz (continuative plural second-person)
çarpabiliyorlardı (continuative plural third-person)
çarpabiliyormuşum (continuative inferential)
çarpabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
çarpabiliyormuş (continuative singular third-person)
çarpabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
çarpabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
çarpabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
çarpabiliyorsam (conditional continuative)
çarpabiliyorsan (continuative second-person singular)
çarpabiliyorsa (continuative singular third-person)
çarpabiliyorsak (continuative first-person plural)
çarpabiliyorsanız (continuative plural second-person)
çarpabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
çarpabilmişim (inferential singular third-person)
çarpabilmişsin (first-person inferential plural)
çarpabilmiş (inferential plural second-person)
çarpabilmişiz (inferential plural third-person)
çarpabilmişsiniz (inferential)
çarpabilmişler (inferential)
çarpabilmiştim (inferential past)
çarpabilmiştin (inferential second-person singular)
çarpabilmişti (inferential singular third-person)
çarpabilmiştik (first-person inferential plural)
çarpabilmiştiniz (inferential plural second-person)
çarpabilmişlerdi (inferential plural third-person)
çarpabilmişmişim (inferential)
çarpabilmişmişsin (inferential second-person singular)
çarpabilmişmiş (inferential singular third-person)
çarpabilmişmişiz (first-person inferential plural)
çarpabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
çarpabilmişlermiş (inferential plural third-person)
çarpabilmişsem (conditional)
çarpabilmişsen (inferential second-person singular)
çarpabilmişse (inferential singular third-person)
çarpabilmişsek (first-person inferential plural)
çarpabilmişseniz (inferential plural second-person)
çarpabilmişlerse (inferential plural third-person)
çarpabileceğim (future singular third-person)
çarpabileceksin (first-person future plural)
çarpabilecek (future plural second-person)
çarpabileceğiz (future plural third-person)
çarpabileceksiniz (future)
çarpabilecekler (future)
çarpabilecektim (future past)
çarpabilecektin (future second-person singular)
çarpabilecekti (future singular third-person)
çarpabilecektik (first-person future plural)
çarpabilecektiniz (future plural second-person)
çarpabileceklerdi (future plural third-person)
çarpabilecekmişim (future inferential)
çarpabilecekmişsin (future second-person singular)
çarpabilecekmiş (future singular third-person)
çarpabilecekmişiz (first-person future plural)
çarpabilecekmişsiniz (future plural second-person)
çarpabileceklermiş (future plural third-person)
çarpabileceksem (conditional future)
çarpabileceksen (future second-person singular)
çarpabilecekse (future singular third-person)
çarpabileceksek (first-person future plural)
çarpabilecekseniz (future plural second-person)
çarpabileceklerse (future plural third-person)
çarpabilmekteyim (progressive singular third-person)
çarpabilmektesin (first-person plural progressive)
çarpabilmekte (plural progressive second-person)
çarpabilmekteyiz (plural progressive third-person)
çarpabilmektesiniz (progressive)
çarpabilmekteler (progressive)
çarpabilmekteydim (past progressive)
çarpabilmekteydin (progressive second-person singular)
çarpabilmekteydi (progressive singular third-person)
çarpabilmekteydik (first-person plural progressive)
çarpabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
çarpabilmektelerdi (plural progressive third-person)
çarpabilmekteymişim (inferential progressive)
çarpabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
çarpabilmekteymiş (progressive singular third-person)
çarpabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
çarpabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
çarpabilmektelermiş (plural progressive third-person)
çarpabilmekteysem (conditional progressive)
çarpabilmekteysen (progressive second-person singular)
çarpabilmekteyse (progressive singular third-person)
çarpabilmekteysek (first-person plural progressive)
çarpabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
çarpabilmektelerse (plural progressive third-person)
çarpabilmeliyim (necessitative singular third-person)
çarpabilmelisin (first-person necessitative plural)
çarpabilmeli (necessitative plural second-person)
çarpabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
çarpabilmelisiniz (necessitative)
çarpabilmeliler (necessitative)
çarpabilmeliydim (necessitative past)
çarpabilmeliydin (necessitative second-person singular)
çarpabilmeliydi (necessitative singular third-person)
çarpabilmeliydik (first-person necessitative plural)
çarpabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
çarpabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
çarpabilmeliymişim (inferential)
çarpabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
çarpabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
çarpabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
çarpabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
çarpabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
çarpabilmeliysem (conditional)
çarpabilmeliysen (necessitative second-person singular)
çarpabilmeliyse (necessitative singular third-person)
çarpabilmeliysek (first-person necessitative plural)
çarpabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
çarpabilmelilerse (necessitative plural third-person)
çarpabildim (past singular third-person)
çarpabildin (first-person past plural)
çarpabildi (past plural second-person)
çarpabildik (past plural third-person)
çarpabildiniz (past)
çarpabildiler (past)
çarpabildiysem (conditional past)
çarpabildiysen (past second-person singular)
çarpabildiyse (past singular third-person)
çarpabildiysek (first-person past plural)
çarpabildiyseniz (past plural second-person)
çarpabildilerse (past plural third-person)
çarpabilsem (conditional singular third-person)
çarpabilsen (conditional first-person plural)
çarpabilse (conditional plural second-person)
çarpabilsek (conditional plural third-person)
çarpabilseniz (conditional)
çarpabilseler (conditional)
çarpabilseydim (conditional past)
çarpabilseydin (conditional second-person singular)
çarpabilseydi (conditional singular third-person)
çarpabilseydik (conditional first-person plural)
çarpabilseydiniz (conditional plural second-person)
çarpabilselerdi (conditional plural third-person)
çarpabilseymişim (inferential)
çarpabilseymişsin (conditional second-person singular)
çarpabilseymiş (conditional singular third-person)
çarpabilseymişiz (conditional first-person plural)
çarpabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
çarpabilselermiş (conditional plural third-person)
çarpabileyim (conditional optative singular)
çarpabilesin (optative second-person singular)
çarpabile (optative singular third-person)
çarpabilelim (first-person optative plural)
çarpabilesiniz (optative plural second-person)
çarpabileler (optative plural third-person)
çarpabil (first-person imperative plural)
çarpabilsin (imperative plural second-person)
çarpabilin (imperative)
çarpabilsinler (imperative)
çarpabiliniz (formal imperative second-person singular)
çarpabiliniz (formal imperative plural second-person)
çarpabilsene (imperative informal second-person singular)
çarpabilsenize (imperative informal plural second-person)
çarpabilmek (imperative infinitive)
çarpabilme (imperative noun-from-verb)
çarpabilen (impersonal participle)
çarpabilmiş (impersonal participle)
çarpabilecek (impersonal participle)
çarpabilen (imperfective)
çarpabilmiş (impersonal participle perfective)
çarpabilecek (impersonal participle prospective)
çarpabildiğim (impersonal non-prospective participle)
çarpabildiğin (impersonal non-prospective participle)
çarpabildiği (impersonal non-prospective participle)
çarpabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
çarpabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
çarpabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
çarpabileceğim (impersonal participle prospective)
çarpabileceğin (impersonal participle prospective)
çarpabileceği (impersonal participle prospective)
çarpabileceğimiz (impersonal participle prospective)
çarpabileceğiniz (impersonal participle prospective)
çarpabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
çarpabilirken (plural second-person)
çarpabilince (plural second-person)
çarpabilip (plural second-person)
çarpabileli (plural second-person)
çarpabilesiye (plural second-person)
çarpabildikçe (plural second-person)
çarpabilirken
çarpabilince (specific)
çarpabilip (perfective)
çarpabileli
çarpabilesiye
çarpabildikçe
çarpabilerek (imperfective plural)
çarpabile çarpabile (imperfective plural)
çarpabilircesine (imperfective plural)
çarpabilerek
çarpabile çarpabile
çarpabilircesine
çarpamam (aorist singular third-person)
çarpamazsın (aorist first-person plural)
çarpamaz (aorist plural second-person)
çarpamayız (aorist plural third-person)
çarpamazsınız (aorist)
çarpamazlar (aorist)
çarpamazdım (aorist past)
çarpamazdın (aorist second-person singular)
çarpamazdı (aorist singular third-person)
çarpamazdık (aorist first-person plural)
çarpamazdınız (aorist plural second-person)
çarpamazlardı (aorist plural third-person)
çarpamazmışım (aorist inferential)
çarpamazmışsın (aorist second-person singular)
çarpamazmış (aorist singular third-person)
çarpamazmışız (aorist first-person plural)
çarpamazmışsınız (aorist plural second-person)
çarpamazlarmış (aorist plural third-person)
çarpamazsam (aorist conditional)
çarpamazsan (aorist second-person singular)
çarpamazsa (aorist singular third-person)
çarpamazsak (aorist first-person plural)
çarpamazsanız (aorist plural second-person)
çarpamazlarsa (aorist plural third-person)
çarpamıyorum (continuative singular third-person)
çarpamıyorsun (continuative first-person plural)
çarpamıyor (continuative plural second-person)
çarpamıyoruz (continuative plural third-person)
çarpamıyorsunuz (continuative)
çarpamıyorlar (continuative)
çarpamıyordum (continuative past)
çarpamıyordun (continuative second-person singular)
çarpamıyordu (continuative singular third-person)
çarpamıyorduk (continuative first-person plural)
çarpamıyordunuz (continuative plural second-person)
çarpamıyorlardı (continuative plural third-person)
çarpamıyormuşum (continuative inferential)
çarpamıyormuşsun (continuative second-person singular)
çarpamıyormuş (continuative singular third-person)
çarpamıyormuşuz (continuative first-person plural)
çarpamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
çarpamıyorlarmış (continuative plural third-person)
çarpamıyorsam (conditional continuative)
çarpamıyorsan (continuative second-person singular)
çarpamıyorsa (continuative singular third-person)
çarpamıyorsak (continuative first-person plural)
çarpamıyorsanız (continuative plural second-person)
çarpamıyorlarsa (continuative plural third-person)
çarpamamışım (inferential singular third-person)
çarpamamışsın (first-person inferential plural)
çarpamamış (inferential plural second-person)
çarpamamışız (inferential plural third-person)
çarpamamışsınız (inferential)
çarpamamışlar (inferential)
çarpamamıştım (inferential past)
çarpamamıştın (inferential second-person singular)
çarpamamıştı (inferential singular third-person)
çarpamamıştık (first-person inferential plural)
çarpamamıştınız (inferential plural second-person)
çarpamamışlardı (inferential plural third-person)
çarpamamışmışım (inferential)
çarpamamışmışsın (inferential second-person singular)
çarpamamışmış (inferential singular third-person)
çarpamamışmışız (first-person inferential plural)
çarpamamışmışsınız (inferential plural second-person)
çarpamamışlarmış (inferential plural third-person)
çarpamamışsam (conditional)
çarpamamışsan (inferential second-person singular)
çarpamamışsa (inferential singular third-person)
çarpamamışsak (first-person inferential plural)
çarpamamışsanız (inferential plural second-person)
çarpamamışlarsa (inferential plural third-person)
çarpamayacağım (future singular third-person)
çarpamayacaksın (first-person future plural)
çarpamayacak (future plural second-person)
çarpamayacağız (future plural third-person)
çarpamayacaksınız (future)
çarpamayacaklar (future)
çarpamayacaktım (future past)
çarpamayacaktın (future second-person singular)
çarpamayacaktı (future singular third-person)
çarpamayacaktık (first-person future plural)
çarpamayacaktınız (future plural second-person)
çarpamayacaklardı (future plural third-person)
çarpamayacakmışım (future inferential)
çarpamayacakmışsın (future second-person singular)
çarpamayacakmış (future singular third-person)
çarpamayacakmışız (first-person future plural)
çarpamayacakmışsınız (future plural second-person)
çarpamayacaklarmış (future plural third-person)
çarpamayacaksam (conditional future)
çarpamayacaksan (future second-person singular)
çarpamayacaksa (future singular third-person)
çarpamayacaksak (first-person future plural)
çarpamayacaksanız (future plural second-person)
çarpamayacaklarsa (future plural third-person)
çarpamamaktayım (progressive singular third-person)
çarpamamaktasın (first-person plural progressive)
çarpamamakta (plural progressive second-person)
çarpamamaktayız (plural progressive third-person)
çarpamamaktasınız (progressive)
çarpamamaktalar (progressive)
çarpamamaktaydım (past progressive)
çarpamamaktaydın (progressive second-person singular)
çarpamamaktaydı (progressive singular third-person)
çarpamamaktaydık (first-person plural progressive)
çarpamamaktaydınız (plural progressive second-person)
çarpamamaktalardı (plural progressive third-person)
çarpamamaktaymışım (inferential progressive)
çarpamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
çarpamamaktaymış (progressive singular third-person)
çarpamamaktaymışız (first-person plural progressive)
çarpamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
çarpamamaktalarmış (plural progressive third-person)
çarpamamaktaysam (conditional progressive)
çarpamamaktaysan (progressive second-person singular)
çarpamamaktaysa (progressive singular third-person)
çarpamamaktaysak (first-person plural progressive)
çarpamamaktaysanız (plural progressive second-person)
çarpamamaktalarsa (plural progressive third-person)
çarpamamalıyım (necessitative singular third-person)
çarpamamalısın (first-person necessitative plural)
çarpamamalı (necessitative plural second-person)
çarpamamalıyız (necessitative plural third-person)
çarpamamalısınız (necessitative)
çarpamamalılar (necessitative)
çarpamamalıydım (necessitative past)
çarpamamalıydın (necessitative second-person singular)
çarpamamalıydı (necessitative singular third-person)
çarpamamalıydık (first-person necessitative plural)
çarpamamalıydınız (necessitative plural second-person)
çarpamamalılardı (necessitative plural third-person)
çarpamamalıymışım (inferential)
çarpamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
çarpamamalıymış (necessitative singular third-person)
çarpamamalıymışız (first-person necessitative plural)
çarpamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
çarpamamalılarmış (necessitative plural third-person)
çarpamamalıysam (conditional)
çarpamamalıysan (necessitative second-person singular)
çarpamamalıysa (necessitative singular third-person)
çarpamamalıysak (first-person necessitative plural)
çarpamamalıysanız (necessitative plural second-person)
çarpamamalılarsa (necessitative plural third-person)
çarpamadım (past singular third-person)
çarpamadın (first-person past plural)
çarpamadı (past plural second-person)
çarpamadık (past plural third-person)
çarpamadınız (past)
çarpamadılar (past)
çarpamadıysam (conditional past)
çarpamadıysan (past second-person singular)
çarpamadıysa (past singular third-person)
çarpamadıysak (first-person past plural)
çarpamadıysanız (past plural second-person)
çarpamadılarsa (past plural third-person)
çarpamasam (conditional singular third-person)
çarpamasan (conditional first-person plural)
çarpamasa (conditional plural second-person)
çarpamasak (conditional plural third-person)
çarpamasanız (conditional)
çarpamasalar (conditional)
çarpamasaydım (conditional past)
çarpamasaydın (conditional second-person singular)
çarpamasaydı (conditional singular third-person)
çarpamasaydık (conditional first-person plural)
çarpamasaydınız (conditional plural second-person)
çarpamasalardı (conditional plural third-person)
çarpamasaymışım (inferential)
çarpamasaymışsın (conditional second-person singular)
çarpamasaymış (conditional singular third-person)
çarpamasaymışız (conditional first-person plural)
çarpamasaymışsınız (conditional plural second-person)
çarpamasalarmış (conditional plural third-person)
çarpamayayım (conditional optative singular)
çarpamayasın (optative second-person singular)
çarpamaya (optative singular third-person)
çarpamayalım (first-person optative plural)
çarpamayasınız (optative plural second-person)
çarpamayalar (optative plural third-person)
çarpama (first-person imperative plural)
çarpamasın (imperative plural second-person)
çarpamayın (imperative)
çarpamasınlar (imperative)
çarpamayınız (formal imperative second-person singular)
çarpamayınız (formal imperative plural second-person)
çarpamasana (imperative informal second-person singular)
çarpamasanıza (imperative informal plural second-person)
çarpamamak (imperative infinitive)
çarpamama (imperative noun-from-verb)
çarpamayan (impersonal participle)
çarpamamış (impersonal participle)
çarpamayacak (impersonal participle)
çarpamayan (imperfective)
çarpamamış (impersonal participle perfective)
çarpamayacak (impersonal participle prospective)
çarpamadığım (impersonal non-prospective participle)
çarpamadığın (impersonal non-prospective participle)
çarpamadığı (impersonal non-prospective participle)
çarpamadığımız (impersonal non-prospective participle)
çarpamadığınız (impersonal non-prospective participle)
çarpamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
çarpamayacağım (impersonal participle prospective)
çarpamayacağın (impersonal participle prospective)
çarpamayacağı (impersonal participle prospective)
çarpamayacağımız (impersonal participle prospective)
çarpamayacağınız (impersonal participle prospective)
çarpamayacakları (impersonal participle personal prospective)
çarpamazken (plural second-person)
çarpamayınca (plural second-person)
çarpamayıp (plural second-person)
çarpamayalı (plural second-person)
çarpamayasıya (plural second-person)
çarpamadıkça (plural second-person)
çarpamazken
çarpamayınca (specific)
çarpamayıp (perfective)
çarpamayalı
çarpamayasıya
çarpamadıkça
çarpamayarak (imperfective plural)
çarpamaya çarpamaya (imperfective plural)
çarpamazcasına (imperfective plural)
çarpamayarak
çarpamaya çarpamaya
çarpamazcasına

→ Ladino: chaftear, charpear

Inherited from Ottoman Turkish چارپمق. Compare Old Turkic [script needed] (çap-)/[script needed] (çalp-, “to hit, strike, raid”).

İkiyle üçü çarparsan altı eder.

If you multiply two by three, it makes six.


bölmek

head

bölmek (third-person singular simple present böler)

böler (present singular third-person)
bölerim (aorist singular third-person)
bölersin (aorist first-person plural)
böler (aorist plural second-person)
böleriz (aorist plural third-person)
bölersiniz (aorist)
bölerler (aorist)
bölerdim (aorist past)
bölerdin (aorist second-person singular)
bölerdi (aorist singular third-person)
bölerdik (aorist first-person plural)
bölerdiniz (aorist plural second-person)
bölerlerdi (aorist plural third-person)
bölermişim (aorist inferential)
bölermişsin (aorist second-person singular)
bölermiş (aorist singular third-person)
bölermişiz (aorist first-person plural)
bölermişsiniz (aorist plural second-person)
bölerlermiş (aorist plural third-person)
bölersem (aorist conditional)
bölersen (aorist second-person singular)
bölerse (aorist singular third-person)
bölersek (aorist first-person plural)
bölerseniz (aorist plural second-person)
bölerlerse (aorist plural third-person)
bölüyorum (continuative singular third-person)
bölüyorsun (continuative first-person plural)
bölüyor (continuative plural second-person)
bölüyoruz (continuative plural third-person)
bölüyorsunuz (continuative)
bölüyorlar (continuative)
bölüyordum (continuative past)
bölüyordun (continuative second-person singular)
bölüyordu (continuative singular third-person)
bölüyorduk (continuative first-person plural)
bölüyordunuz (continuative plural second-person)
bölüyorlardı (continuative plural third-person)
bölüyormuşum (continuative inferential)
bölüyormuşsun (continuative second-person singular)
bölüyormuş (continuative singular third-person)
bölüyormuşuz (continuative first-person plural)
bölüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölüyorlarmış (continuative plural third-person)
bölüyorsam (conditional continuative)
bölüyorsan (continuative second-person singular)
bölüyorsa (continuative singular third-person)
bölüyorsak (continuative first-person plural)
bölüyorsanız (continuative plural second-person)
bölüyorlarsa (continuative plural third-person)
bölmüşüm (inferential singular third-person)
bölmüşsün (first-person inferential plural)
bölmüş (inferential plural second-person)
bölmüşüz (inferential plural third-person)
bölmüşsünüz (inferential)
bölmüşler (inferential)
bölmüştüm (inferential past)
bölmüştün (inferential second-person singular)
bölmüştü (inferential singular third-person)
bölmüştük (first-person inferential plural)
bölmüştünüz (inferential plural second-person)
bölmüşlerdi (inferential plural third-person)
bölmüşmüşüm (inferential)
bölmüşmüşsün (inferential second-person singular)
bölmüşmüş (inferential singular third-person)
bölmüşmüşüz (first-person inferential plural)
bölmüşmüşsünüz (inferential plural second-person)
bölmüşlermiş (inferential plural third-person)
bölmüşsem (conditional)
bölmüşsen (inferential second-person singular)
bölmüşse (inferential singular third-person)
bölmüşsek (first-person inferential plural)
bölmüşseniz (inferential plural second-person)
bölmüşlerse (inferential plural third-person)
böleceğim (future singular third-person)
böleceksin (first-person future plural)
bölecek (future plural second-person)
böleceğiz (future plural third-person)
böleceksiniz (future)
bölecekler (future)
bölecektim (future past)
bölecektin (future second-person singular)
bölecekti (future singular third-person)
bölecektik (first-person future plural)
bölecektiniz (future plural second-person)
böleceklerdi (future plural third-person)
bölecekmişim (future inferential)
bölecekmişsin (future second-person singular)
bölecekmiş (future singular third-person)
bölecekmişiz (first-person future plural)
bölecekmişsiniz (future plural second-person)
böleceklermiş (future plural third-person)
böleceksem (conditional future)
böleceksen (future second-person singular)
bölecekse (future singular third-person)
böleceksek (first-person future plural)
bölecekseniz (future plural second-person)
böleceklerse (future plural third-person)
bölmekteyim (progressive singular third-person)
bölmektesin (first-person plural progressive)
bölmekte (plural progressive second-person)
bölmekteyiz (plural progressive third-person)
bölmektesiniz (progressive)
bölmekteler (progressive)
bölmekteydim (past progressive)
bölmekteydin (progressive second-person singular)
bölmekteydi (progressive singular third-person)
bölmekteydik (first-person plural progressive)
bölmekteydiniz (plural progressive second-person)
bölmektelerdi (plural progressive third-person)
bölmekteymişim (inferential progressive)
bölmekteymişsin (progressive second-person singular)
bölmekteymiş (progressive singular third-person)
bölmekteymişiz (first-person plural progressive)
bölmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölmektelermiş (plural progressive third-person)
bölmekteysem (conditional progressive)
bölmekteysen (progressive second-person singular)
bölmekteyse (progressive singular third-person)
bölmekteysek (first-person plural progressive)
bölmekteyseniz (plural progressive second-person)
bölmektelerse (plural progressive third-person)
bölmeliyim (necessitative singular third-person)
bölmelisin (first-person necessitative plural)
bölmeli (necessitative plural second-person)
bölmeliyiz (necessitative plural third-person)
bölmelisiniz (necessitative)
bölmeliler (necessitative)
bölmeliydim (necessitative past)
bölmeliydin (necessitative second-person singular)
bölmeliydi (necessitative singular third-person)
bölmeliydik (first-person necessitative plural)
bölmeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölmelilerdi (necessitative plural third-person)
bölmeliymişim (inferential)
bölmeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölmeliymiş (necessitative singular third-person)
bölmeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölmelilermiş (necessitative plural third-person)
bölmeliysem (conditional)
bölmeliysen (necessitative second-person singular)
bölmeliyse (necessitative singular third-person)
bölmeliysek (first-person necessitative plural)
bölmeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölmelilerse (necessitative plural third-person)
böldüm (past singular third-person)
böldün (first-person past plural)
böldü (past plural second-person)
böldük (past plural third-person)
böldünüz (past)
böldüler (past)
böldüysem (conditional past)
böldüysen (past second-person singular)
böldüyse (past singular third-person)
böldüysek (first-person past plural)
böldüyseniz (past plural second-person)
böldülerse (past plural third-person)
bölsem (conditional singular third-person)
bölsen (conditional first-person plural)
bölse (conditional plural second-person)
bölsek (conditional plural third-person)
bölseniz (conditional)
bölseler (conditional)
bölseydim (conditional past)
bölseydin (conditional second-person singular)
bölseydi (conditional singular third-person)
bölseydik (conditional first-person plural)
bölseydiniz (conditional plural second-person)
bölselerdi (conditional plural third-person)
bölseymişim (inferential)
bölseymişsin (conditional second-person singular)
bölseymiş (conditional singular third-person)
bölseymişiz (conditional first-person plural)
bölseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölselermiş (conditional plural third-person)
böleyim (conditional optative singular)
bölesin (optative second-person singular)
böle (optative singular third-person)
bölelim (first-person optative plural)
bölesiniz (optative plural second-person)
böleler (optative plural third-person)
böl (first-person imperative plural)
bölsün (imperative plural second-person)
bölün (imperative)
bölsünler (imperative)
bölünüz (formal imperative second-person singular)
bölünüz (formal imperative plural second-person)
bölsene (imperative informal second-person singular)
bölsenize (imperative informal plural second-person)
bölmek (imperative infinitive)
bölme (imperative noun-from-verb)
bölen (impersonal participle)
bölmüş (impersonal participle)
bölecek (impersonal participle)
bölen (imperfective)
bölmüş (impersonal participle perfective)
bölecek (impersonal participle prospective)
böldüğüm (impersonal non-prospective participle)
böldüğün (impersonal non-prospective participle)
böldüğü (impersonal non-prospective participle)
böldüğümüz (impersonal non-prospective participle)
böldüğünüz (impersonal non-prospective participle)
böldükleri (impersonal non-prospective participle personal)
böleceğim (impersonal participle prospective)
böleceğin (impersonal participle prospective)
böleceği (impersonal participle prospective)
böleceğimiz (impersonal participle prospective)
böleceğiniz (impersonal participle prospective)
bölecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölerken (plural second-person)
bölünce (plural second-person)
bölüp (plural second-person)
böleli (plural second-person)
bölesiye (plural second-person)
böldükçe (plural second-person)
bölerken
bölünce (specific)
bölüp (perfective)
böleli
bölesiye
böldükçe
bölerek (imperfective plural)
böle böle (imperfective plural)
bölercesine (imperfective plural)
bölerek
böle böle
bölercesine
bölmem (aorist singular third-person)
bölmezsin (aorist first-person plural)
bölmez (aorist plural second-person)
bölmeyiz (aorist plural third-person)
bölmezsiniz (aorist)
bölmezler (aorist)
bölmezdim (aorist past)
bölmezdin (aorist second-person singular)
bölmezdi (aorist singular third-person)
bölmezdik (aorist first-person plural)
bölmezdiniz (aorist plural second-person)
bölmezlerdi (aorist plural third-person)
bölmezmişim (aorist inferential)
bölmezmişsin (aorist second-person singular)
bölmezmiş (aorist singular third-person)
bölmezmişiz (aorist first-person plural)
bölmezmişsiniz (aorist plural second-person)
bölmezlermiş (aorist plural third-person)
bölmezsem (aorist conditional)
bölmezsen (aorist second-person singular)
bölmezse (aorist singular third-person)
bölmezsek (aorist first-person plural)
bölmezseniz (aorist plural second-person)
bölmezlerse (aorist plural third-person)
bölmüyorum (continuative singular third-person)
bölmüyorsun (continuative first-person plural)
bölmüyor (continuative plural second-person)
bölmüyoruz (continuative plural third-person)
bölmüyorsunuz (continuative)
bölmüyorlar (continuative)
bölmüyordum (continuative past)
bölmüyordun (continuative second-person singular)
bölmüyordu (continuative singular third-person)
bölmüyorduk (continuative first-person plural)
bölmüyordunuz (continuative plural second-person)
bölmüyorlardı (continuative plural third-person)
bölmüyormuşum (continuative inferential)
bölmüyormuşsun (continuative second-person singular)
bölmüyormuş (continuative singular third-person)
bölmüyormuşuz (continuative first-person plural)
bölmüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölmüyorlarmış (continuative plural third-person)
bölmüyorsam (conditional continuative)
bölmüyorsan (continuative second-person singular)
bölmüyorsa (continuative singular third-person)
bölmüyorsak (continuative first-person plural)
bölmüyorsanız (continuative plural second-person)
bölmüyorlarsa (continuative plural third-person)
bölmemişim (inferential singular third-person)
bölmemişsin (first-person inferential plural)
bölmemiş (inferential plural second-person)
bölmemişiz (inferential plural third-person)
bölmemişsiniz (inferential)
bölmemişler (inferential)
bölmemiştim (inferential past)
bölmemiştin (inferential second-person singular)
bölmemişti (inferential singular third-person)
bölmemiştik (first-person inferential plural)
bölmemiştiniz (inferential plural second-person)
bölmemişlerdi (inferential plural third-person)
bölmemişmişim (inferential)
bölmemişmişsin (inferential second-person singular)
bölmemişmiş (inferential singular third-person)
bölmemişmişiz (first-person inferential plural)
bölmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
bölmemişlermiş (inferential plural third-person)
bölmemişsem (conditional)
bölmemişsen (inferential second-person singular)
bölmemişse (inferential singular third-person)
bölmemişsek (first-person inferential plural)
bölmemişseniz (inferential plural second-person)
bölmemişlerse (inferential plural third-person)
bölmeyeceğim (future singular third-person)
bölmeyeceksin (first-person future plural)
bölmeyecek (future plural second-person)
bölmeyeceğiz (future plural third-person)
bölmeyeceksiniz (future)
bölmeyecekler (future)
bölmeyecektim (future past)
bölmeyecektin (future second-person singular)
bölmeyecekti (future singular third-person)
bölmeyecektik (first-person future plural)
bölmeyecektiniz (future plural second-person)
bölmeyeceklerdi (future plural third-person)
bölmeyecekmişim (future inferential)
bölmeyecekmişsin (future second-person singular)
bölmeyecekmiş (future singular third-person)
bölmeyecekmişiz (first-person future plural)
bölmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
bölmeyeceklermiş (future plural third-person)
bölmeyeceksem (conditional future)
bölmeyeceksen (future second-person singular)
bölmeyecekse (future singular third-person)
bölmeyeceksek (first-person future plural)
bölmeyecekseniz (future plural second-person)
bölmeyeceklerse (future plural third-person)
bölmemekteyim (progressive singular third-person)
bölmemektesin (first-person plural progressive)
bölmemekte (plural progressive second-person)
bölmemekteyiz (plural progressive third-person)
bölmemektesiniz (progressive)
bölmemekteler (progressive)
bölmemekteydim (past progressive)
bölmemekteydin (progressive second-person singular)
bölmemekteydi (progressive singular third-person)
bölmemekteydik (first-person plural progressive)
bölmemekteydiniz (plural progressive second-person)
bölmemektelerdi (plural progressive third-person)
bölmemekteymişim (inferential progressive)
bölmemekteymişsin (progressive second-person singular)
bölmemekteymiş (progressive singular third-person)
bölmemekteymişiz (first-person plural progressive)
bölmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölmemektelermiş (plural progressive third-person)
bölmemekteysem (conditional progressive)
bölmemekteysen (progressive second-person singular)
bölmemekteyse (progressive singular third-person)
bölmemekteysek (first-person plural progressive)
bölmemekteyseniz (plural progressive second-person)
bölmemektelerse (plural progressive third-person)
bölmemeliyim (necessitative singular third-person)
bölmemelisin (first-person necessitative plural)
bölmemeli (necessitative plural second-person)
bölmemeliyiz (necessitative plural third-person)
bölmemelisiniz (necessitative)
bölmemeliler (necessitative)
bölmemeliydim (necessitative past)
bölmemeliydin (necessitative second-person singular)
bölmemeliydi (necessitative singular third-person)
bölmemeliydik (first-person necessitative plural)
bölmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölmemelilerdi (necessitative plural third-person)
bölmemeliymişim (inferential)
bölmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölmemeliymiş (necessitative singular third-person)
bölmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölmemelilermiş (necessitative plural third-person)
bölmemeliysem (conditional)
bölmemeliysen (necessitative second-person singular)
bölmemeliyse (necessitative singular third-person)
bölmemeliysek (first-person necessitative plural)
bölmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölmemelilerse (necessitative plural third-person)
bölmedim (past singular third-person)
bölmedin (first-person past plural)
bölmedi (past plural second-person)
bölmedik (past plural third-person)
bölmediniz (past)
bölmediler (past)
bölmediysem (conditional past)
bölmediysen (past second-person singular)
bölmediyse (past singular third-person)
bölmediysek (first-person past plural)
bölmediyseniz (past plural second-person)
bölmedilerse (past plural third-person)
bölmesem (conditional singular third-person)
bölmesen (conditional first-person plural)
bölmese (conditional plural second-person)
bölmesek (conditional plural third-person)
bölmeseniz (conditional)
bölmeseler (conditional)
bölmeseydim (conditional past)
bölmeseydin (conditional second-person singular)
bölmeseydi (conditional singular third-person)
bölmeseydik (conditional first-person plural)
bölmeseydiniz (conditional plural second-person)
bölmeselerdi (conditional plural third-person)
bölmeseymişim (inferential)
bölmeseymişsin (conditional second-person singular)
bölmeseymiş (conditional singular third-person)
bölmeseymişiz (conditional first-person plural)
bölmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölmeselermiş (conditional plural third-person)
bölmeyeyim (conditional optative singular)
bölmeyesin (optative second-person singular)
bölmeye (optative singular third-person)
bölmeyelim (first-person optative plural)
bölmeyesiniz (optative plural second-person)
bölmeyeler (optative plural third-person)
bölme (first-person imperative plural)
bölmesin (imperative plural second-person)
bölmeyin (imperative)
bölmesinler (imperative)
bölmeyiniz (formal imperative second-person singular)
bölmeyiniz (formal imperative plural second-person)
bölmesene (imperative informal second-person singular)
bölmesenize (imperative informal plural second-person)
bölmemek (imperative infinitive)
bölmeme (imperative noun-from-verb)
bölmeyen (impersonal participle)
bölmemiş (impersonal participle)
bölmeyecek (impersonal participle)
bölmeyen (imperfective)
bölmemiş (impersonal participle perfective)
bölmeyecek (impersonal participle prospective)
bölmediğim (impersonal non-prospective participle)
bölmediğin (impersonal non-prospective participle)
bölmediği (impersonal non-prospective participle)
bölmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
bölmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
bölmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölmeyeceğim (impersonal participle prospective)
bölmeyeceğin (impersonal participle prospective)
bölmeyeceği (impersonal participle prospective)
bölmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
bölmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
bölmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölmezken (plural second-person)
bölmeyince (plural second-person)
bölmeyip (plural second-person)
bölmeyeli (plural second-person)
bölmeyesiye (plural second-person)
bölmedikçe (plural second-person)
bölmezken
bölmeyince (specific)
bölmeyip (perfective)
bölmeyeli
bölmeyesiye
bölmedikçe
bölmeyerek (imperfective plural)
bölmeye bölmeye (imperfective plural)
bölmezcesine (imperfective plural)
bölmeyerek
bölmeye bölmeye
bölmezcesine
bölebilirim (aorist singular third-person)
bölebilirsin (aorist first-person plural)
bölebilir (aorist plural second-person)
bölebiliriz (aorist plural third-person)
bölebilirsiniz (aorist)
bölebilirler (aorist)
bölebilirdim (aorist past)
bölebilirdin (aorist second-person singular)
bölebilirdi (aorist singular third-person)
bölebilirdik (aorist first-person plural)
bölebilirdiniz (aorist plural second-person)
bölebilirlerdi (aorist plural third-person)
bölebilirmişim (aorist inferential)
bölebilirmişsin (aorist second-person singular)
bölebilirmiş (aorist singular third-person)
bölebilirmişiz (aorist first-person plural)
bölebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
bölebilirlermiş (aorist plural third-person)
bölebilirsem (aorist conditional)
bölebilirsen (aorist second-person singular)
bölebilirse (aorist singular third-person)
bölebilirsek (aorist first-person plural)
bölebilirseniz (aorist plural second-person)
bölebilirlerse (aorist plural third-person)
bölebiliyorum (continuative singular third-person)
bölebiliyorsun (continuative first-person plural)
bölebiliyor (continuative plural second-person)
bölebiliyoruz (continuative plural third-person)
bölebiliyorsunuz (continuative)
bölebiliyorlar (continuative)
bölebiliyordum (continuative past)
bölebiliyordun (continuative second-person singular)
bölebiliyordu (continuative singular third-person)
bölebiliyorduk (continuative first-person plural)
bölebiliyordunuz (continuative plural second-person)
bölebiliyorlardı (continuative plural third-person)
bölebiliyormuşum (continuative inferential)
bölebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
bölebiliyormuş (continuative singular third-person)
bölebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
bölebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
bölebiliyorsam (conditional continuative)
bölebiliyorsan (continuative second-person singular)
bölebiliyorsa (continuative singular third-person)
bölebiliyorsak (continuative first-person plural)
bölebiliyorsanız (continuative plural second-person)
bölebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
bölebilmişim (inferential singular third-person)
bölebilmişsin (first-person inferential plural)
bölebilmiş (inferential plural second-person)
bölebilmişiz (inferential plural third-person)
bölebilmişsiniz (inferential)
bölebilmişler (inferential)
bölebilmiştim (inferential past)
bölebilmiştin (inferential second-person singular)
bölebilmişti (inferential singular third-person)
bölebilmiştik (first-person inferential plural)
bölebilmiştiniz (inferential plural second-person)
bölebilmişlerdi (inferential plural third-person)
bölebilmişmişim (inferential)
bölebilmişmişsin (inferential second-person singular)
bölebilmişmiş (inferential singular third-person)
bölebilmişmişiz (first-person inferential plural)
bölebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
bölebilmişlermiş (inferential plural third-person)
bölebilmişsem (conditional)
bölebilmişsen (inferential second-person singular)
bölebilmişse (inferential singular third-person)
bölebilmişsek (first-person inferential plural)
bölebilmişseniz (inferential plural second-person)
bölebilmişlerse (inferential plural third-person)
bölebileceğim (future singular third-person)
bölebileceksin (first-person future plural)
bölebilecek (future plural second-person)
bölebileceğiz (future plural third-person)
bölebileceksiniz (future)
bölebilecekler (future)
bölebilecektim (future past)
bölebilecektin (future second-person singular)
bölebilecekti (future singular third-person)
bölebilecektik (first-person future plural)
bölebilecektiniz (future plural second-person)
bölebileceklerdi (future plural third-person)
bölebilecekmişim (future inferential)
bölebilecekmişsin (future second-person singular)
bölebilecekmiş (future singular third-person)
bölebilecekmişiz (first-person future plural)
bölebilecekmişsiniz (future plural second-person)
bölebileceklermiş (future plural third-person)
bölebileceksem (conditional future)
bölebileceksen (future second-person singular)
bölebilecekse (future singular third-person)
bölebileceksek (first-person future plural)
bölebilecekseniz (future plural second-person)
bölebileceklerse (future plural third-person)
bölebilmekteyim (progressive singular third-person)
bölebilmektesin (first-person plural progressive)
bölebilmekte (plural progressive second-person)
bölebilmekteyiz (plural progressive third-person)
bölebilmektesiniz (progressive)
bölebilmekteler (progressive)
bölebilmekteydim (past progressive)
bölebilmekteydin (progressive second-person singular)
bölebilmekteydi (progressive singular third-person)
bölebilmekteydik (first-person plural progressive)
bölebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
bölebilmektelerdi (plural progressive third-person)
bölebilmekteymişim (inferential progressive)
bölebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
bölebilmekteymiş (progressive singular third-person)
bölebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
bölebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölebilmektelermiş (plural progressive third-person)
bölebilmekteysem (conditional progressive)
bölebilmekteysen (progressive second-person singular)
bölebilmekteyse (progressive singular third-person)
bölebilmekteysek (first-person plural progressive)
bölebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
bölebilmektelerse (plural progressive third-person)
bölebilmeliyim (necessitative singular third-person)
bölebilmelisin (first-person necessitative plural)
bölebilmeli (necessitative plural second-person)
bölebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
bölebilmelisiniz (necessitative)
bölebilmeliler (necessitative)
bölebilmeliydim (necessitative past)
bölebilmeliydin (necessitative second-person singular)
bölebilmeliydi (necessitative singular third-person)
bölebilmeliydik (first-person necessitative plural)
bölebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
bölebilmeliymişim (inferential)
bölebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
bölebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
bölebilmeliysem (conditional)
bölebilmeliysen (necessitative second-person singular)
bölebilmeliyse (necessitative singular third-person)
bölebilmeliysek (first-person necessitative plural)
bölebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölebilmelilerse (necessitative plural third-person)
bölebildim (past singular third-person)
bölebildin (first-person past plural)
bölebildi (past plural second-person)
bölebildik (past plural third-person)
bölebildiniz (past)
bölebildiler (past)
bölebildiysem (conditional past)
bölebildiysen (past second-person singular)
bölebildiyse (past singular third-person)
bölebildiysek (first-person past plural)
bölebildiyseniz (past plural second-person)
bölebildilerse (past plural third-person)
bölebilsem (conditional singular third-person)
bölebilsen (conditional first-person plural)
bölebilse (conditional plural second-person)
bölebilsek (conditional plural third-person)
bölebilseniz (conditional)
bölebilseler (conditional)
bölebilseydim (conditional past)
bölebilseydin (conditional second-person singular)
bölebilseydi (conditional singular third-person)
bölebilseydik (conditional first-person plural)
bölebilseydiniz (conditional plural second-person)
bölebilselerdi (conditional plural third-person)
bölebilseymişim (inferential)
bölebilseymişsin (conditional second-person singular)
bölebilseymiş (conditional singular third-person)
bölebilseymişiz (conditional first-person plural)
bölebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölebilselermiş (conditional plural third-person)
bölebileyim (conditional optative singular)
bölebilesin (optative second-person singular)
bölebile (optative singular third-person)
bölebilelim (first-person optative plural)
bölebilesiniz (optative plural second-person)
bölebileler (optative plural third-person)
bölebil (first-person imperative plural)
bölebilsin (imperative plural second-person)
bölebilin (imperative)
bölebilsinler (imperative)
bölebiliniz (formal imperative second-person singular)
bölebiliniz (formal imperative plural second-person)
bölebilsene (imperative informal second-person singular)
bölebilsenize (imperative informal plural second-person)
bölebilmek (imperative infinitive)
bölebilme (imperative noun-from-verb)
bölebilen (impersonal participle)
bölebilmiş (impersonal participle)
bölebilecek (impersonal participle)
bölebilen (imperfective)
bölebilmiş (impersonal participle perfective)
bölebilecek (impersonal participle prospective)
bölebildiğim (impersonal non-prospective participle)
bölebildiğin (impersonal non-prospective participle)
bölebildiği (impersonal non-prospective participle)
bölebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
bölebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
bölebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölebileceğim (impersonal participle prospective)
bölebileceğin (impersonal participle prospective)
bölebileceği (impersonal participle prospective)
bölebileceğimiz (impersonal participle prospective)
bölebileceğiniz (impersonal participle prospective)
bölebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölebilirken (plural second-person)
bölebilince (plural second-person)
bölebilip (plural second-person)
bölebileli (plural second-person)
bölebilesiye (plural second-person)
bölebildikçe (plural second-person)
bölebilirken
bölebilince (specific)
bölebilip (perfective)
bölebileli
bölebilesiye
bölebildikçe
bölebilerek (imperfective plural)
bölebile bölebile (imperfective plural)
bölebilircesine (imperfective plural)
bölebilerek
bölebile bölebile
bölebilircesine
bölemem (aorist singular third-person)
bölemezsin (aorist first-person plural)
bölemez (aorist plural second-person)
bölemeyiz (aorist plural third-person)
bölemezsiniz (aorist)
bölemezler (aorist)
bölemezdim (aorist past)
bölemezdin (aorist second-person singular)
bölemezdi (aorist singular third-person)
bölemezdik (aorist first-person plural)
bölemezdiniz (aorist plural second-person)
bölemezlerdi (aorist plural third-person)
bölemezmişim (aorist inferential)
bölemezmişsin (aorist second-person singular)
bölemezmiş (aorist singular third-person)
bölemezmişiz (aorist first-person plural)
bölemezmişsiniz (aorist plural second-person)
bölemezlermiş (aorist plural third-person)
bölemezsem (aorist conditional)
bölemezsen (aorist second-person singular)
bölemezse (aorist singular third-person)
bölemezsek (aorist first-person plural)
bölemezseniz (aorist plural second-person)
bölemezlerse (aorist plural third-person)
bölemiyorum (continuative singular third-person)
bölemiyorsun (continuative first-person plural)
bölemiyor (continuative plural second-person)
bölemiyoruz (continuative plural third-person)
bölemiyorsunuz (continuative)
bölemiyorlar (continuative)
bölemiyordum (continuative past)
bölemiyordun (continuative second-person singular)
bölemiyordu (continuative singular third-person)
bölemiyorduk (continuative first-person plural)
bölemiyordunuz (continuative plural second-person)
bölemiyorlardı (continuative plural third-person)
bölemiyormuşum (continuative inferential)
bölemiyormuşsun (continuative second-person singular)
bölemiyormuş (continuative singular third-person)
bölemiyormuşuz (continuative first-person plural)
bölemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
bölemiyorlarmış (continuative plural third-person)
bölemiyorsam (conditional continuative)
bölemiyorsan (continuative second-person singular)
bölemiyorsa (continuative singular third-person)
bölemiyorsak (continuative first-person plural)
bölemiyorsanız (continuative plural second-person)
bölemiyorlarsa (continuative plural third-person)
bölememişim (inferential singular third-person)
bölememişsin (first-person inferential plural)
bölememiş (inferential plural second-person)
bölememişiz (inferential plural third-person)
bölememişsiniz (inferential)
bölememişler (inferential)
bölememiştim (inferential past)
bölememiştin (inferential second-person singular)
bölememişti (inferential singular third-person)
bölememiştik (first-person inferential plural)
bölememiştiniz (inferential plural second-person)
bölememişlerdi (inferential plural third-person)
bölememişmişim (inferential)
bölememişmişsin (inferential second-person singular)
bölememişmiş (inferential singular third-person)
bölememişmişiz (first-person inferential plural)
bölememişmişsiniz (inferential plural second-person)
bölememişlermiş (inferential plural third-person)
bölememişsem (conditional)
bölememişsen (inferential second-person singular)
bölememişse (inferential singular third-person)
bölememişsek (first-person inferential plural)
bölememişseniz (inferential plural second-person)
bölememişlerse (inferential plural third-person)
bölemeyeceğim (future singular third-person)
bölemeyeceksin (first-person future plural)
bölemeyecek (future plural second-person)
bölemeyeceğiz (future plural third-person)
bölemeyeceksiniz (future)
bölemeyecekler (future)
bölemeyecektim (future past)
bölemeyecektin (future second-person singular)
bölemeyecekti (future singular third-person)
bölemeyecektik (first-person future plural)
bölemeyecektiniz (future plural second-person)
bölemeyeceklerdi (future plural third-person)
bölemeyecekmişim (future inferential)
bölemeyecekmişsin (future second-person singular)
bölemeyecekmiş (future singular third-person)
bölemeyecekmişiz (first-person future plural)
bölemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
bölemeyeceklermiş (future plural third-person)
bölemeyeceksem (conditional future)
bölemeyeceksen (future second-person singular)
bölemeyecekse (future singular third-person)
bölemeyeceksek (first-person future plural)
bölemeyecekseniz (future plural second-person)
bölemeyeceklerse (future plural third-person)
bölememekteyim (progressive singular third-person)
bölememektesin (first-person plural progressive)
bölememekte (plural progressive second-person)
bölememekteyiz (plural progressive third-person)
bölememektesiniz (progressive)
bölememekteler (progressive)
bölememekteydim (past progressive)
bölememekteydin (progressive second-person singular)
bölememekteydi (progressive singular third-person)
bölememekteydik (first-person plural progressive)
bölememekteydiniz (plural progressive second-person)
bölememektelerdi (plural progressive third-person)
bölememekteymişim (inferential progressive)
bölememekteymişsin (progressive second-person singular)
bölememekteymiş (progressive singular third-person)
bölememekteymişiz (first-person plural progressive)
bölememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
bölememektelermiş (plural progressive third-person)
bölememekteysem (conditional progressive)
bölememekteysen (progressive second-person singular)
bölememekteyse (progressive singular third-person)
bölememekteysek (first-person plural progressive)
bölememekteyseniz (plural progressive second-person)
bölememektelerse (plural progressive third-person)
bölememeliyim (necessitative singular third-person)
bölememelisin (first-person necessitative plural)
bölememeli (necessitative plural second-person)
bölememeliyiz (necessitative plural third-person)
bölememelisiniz (necessitative)
bölememeliler (necessitative)
bölememeliydim (necessitative past)
bölememeliydin (necessitative second-person singular)
bölememeliydi (necessitative singular third-person)
bölememeliydik (first-person necessitative plural)
bölememeliydiniz (necessitative plural second-person)
bölememelilerdi (necessitative plural third-person)
bölememeliymişim (inferential)
bölememeliymişsin (necessitative second-person singular)
bölememeliymiş (necessitative singular third-person)
bölememeliymişiz (first-person necessitative plural)
bölememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
bölememelilermiş (necessitative plural third-person)
bölememeliysem (conditional)
bölememeliysen (necessitative second-person singular)
bölememeliyse (necessitative singular third-person)
bölememeliysek (first-person necessitative plural)
bölememeliyseniz (necessitative plural second-person)
bölememelilerse (necessitative plural third-person)
bölemedim (past singular third-person)
bölemedin (first-person past plural)
bölemedi (past plural second-person)
bölemedik (past plural third-person)
bölemediniz (past)
bölemediler (past)
bölemediysem (conditional past)
bölemediysen (past second-person singular)
bölemediyse (past singular third-person)
bölemediysek (first-person past plural)
bölemediyseniz (past plural second-person)
bölemedilerse (past plural third-person)
bölemesem (conditional singular third-person)
bölemesen (conditional first-person plural)
bölemese (conditional plural second-person)
bölemesek (conditional plural third-person)
bölemeseniz (conditional)
bölemeseler (conditional)
bölemeseydim (conditional past)
bölemeseydin (conditional second-person singular)
bölemeseydi (conditional singular third-person)
bölemeseydik (conditional first-person plural)
bölemeseydiniz (conditional plural second-person)
bölemeselerdi (conditional plural third-person)
bölemeseymişim (inferential)
bölemeseymişsin (conditional second-person singular)
bölemeseymiş (conditional singular third-person)
bölemeseymişiz (conditional first-person plural)
bölemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
bölemeselermiş (conditional plural third-person)
bölemeyeyim (conditional optative singular)
bölemeyesin (optative second-person singular)
bölemeye (optative singular third-person)
bölemeyelim (first-person optative plural)
bölemeyesiniz (optative plural second-person)
bölemeyeler (optative plural third-person)
böleme (first-person imperative plural)
bölemesin (imperative plural second-person)
bölemeyin (imperative)
bölemesinler (imperative)
bölemeyiniz (formal imperative second-person singular)
bölemeyiniz (formal imperative plural second-person)
bölemesene (imperative informal second-person singular)
bölemesenize (imperative informal plural second-person)
bölememek (imperative infinitive)
bölememe (imperative noun-from-verb)
bölemeyen (impersonal participle)
bölememiş (impersonal participle)
bölemeyecek (impersonal participle)
bölemeyen (imperfective)
bölememiş (impersonal participle perfective)
bölemeyecek (impersonal participle prospective)
bölemediğim (impersonal non-prospective participle)
bölemediğin (impersonal non-prospective participle)
bölemediği (impersonal non-prospective participle)
bölemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
bölemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
bölemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
bölemeyeceğim (impersonal participle prospective)
bölemeyeceğin (impersonal participle prospective)
bölemeyeceği (impersonal participle prospective)
bölemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
bölemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
bölemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
bölemezken (plural second-person)
bölemeyince (plural second-person)
bölemeyip (plural second-person)
bölemeyeli (plural second-person)
bölemeyesiye (plural second-person)
bölemedikçe (plural second-person)
bölemezken
bölemeyince (specific)
bölemeyip (perfective)
bölemeyeli
bölemeyesiye
bölemedikçe
bölemeyerek (imperfective plural)
bölemeye bölemeye (imperfective plural)
bölemezcesine (imperfective plural)
bölemeyerek
bölemeye bölemeye
bölemezcesine

From Ottoman Turkish بولمك (bölmek, “to divide, separate”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (böl-, “to separate”), from Proto-Turkic *bȫl- (“to divide, separate, distinguish”).
Cognates
Cognate with Old Turkic 𐰋𐰃𐰠𐰾𐰼 (b²il²s²r² /bölser/, “if one (tries to) distinguish between”), Karakhanid [script needed] (bölükmēk, “to be split into groups”), Azerbaijani bölmək (“to divide, split”), Bashkir бүлеү (bülew, “to divide”), Chagatai [script needed] (bölmek, “to divide, distribute, separate”), Chuvash пӳлме (pülme, “to break, interrupt”), Kazakh бөлу (bölu, “to divide”), Khakas пӧлерге (“to divide”), Kipchak [Arabic needed] (böl-, “to set apart”), Kyrgyz бөлүү (bölüü, “to divide”), Southern Altai бӧли (böli, “to divide”), Tatar бүлү (bülü, “to divide”), Turkmen bȫlmek (“to divide”), Uyghur بۆلمەك (bölmek, “to divide”), Uzbek boʻlmoq (“to divide”).

cog

if one (tries to) distinguish between<ref name=Clauson />


güneş dışı gezegen

head

güneş dışı gezegen (definite accusative güneş dışı gezegeni, plural güneş dışı gezegenler)

güneş dışı gezegeni (accusative definite)
güneş dışı gezegenler (plural)
güneş dışı gezegen (nominative singular)
güneş dışı gezegenler (nominative plural)
güneş dışı gezegeni (accusative definite singular)
güneş dışı gezegenleri (accusative definite plural)
güneş dışı gezegene (dative singular)
güneş dışı gezegenlere (dative plural)
güneş dışı gezegende (locative singular)
güneş dışı gezegenlerde (locative plural)
güneş dışı gezegenden (ablative singular)
güneş dışı gezegenlerden (ablative plural)
güneş dışı gezegenin (genitive singular)
güneş dışı gezegenlerin (genitive plural)
güneş dışı gezegenim (first-person nominative singular)
güneş dışı gezegenlerim (first-person nominative singular)
güneş dışı gezegenin (nominative second-person singular)
güneş dışı gezegenlerin (nominative second-person singular)
güneş dışı gezegeni (nominative singular third-person)
güneş dışı gezegenleri (nominative singular third-person)
güneş dışı gezegenimiz (first-person nominative plural)
güneş dışı gezegenlerimiz (first-person nominative plural)
güneş dışı gezegeniniz (nominative plural second-person)
güneş dışı gezegenleriniz (nominative plural second-person)
güneş dışı gezegenleri (nominative plural third-person)
güneş dışı gezegenimi (accusative definite first-person singular)
güneş dışı gezegenlerimi (accusative definite first-person singular)
güneş dışı gezegenini (accusative definite second-person singular)
güneş dışı gezegenlerini (accusative definite second-person singular)
güneş dışı gezegenini (accusative definite singular third-person)
güneş dışı gezegenlerini (accusative definite singular third-person)
güneş dışı gezegenimizi (accusative definite first-person plural)
güneş dışı gezegenlerimizi (accusative definite first-person plural)
güneş dışı gezegeninizi (accusative definite plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinizi (accusative definite plural second-person)
güneş dışı gezegenlerini (accusative definite plural third-person)
güneş dışı gezegenime (dative first-person singular)
güneş dışı gezegenlerime (dative first-person singular)
güneş dışı gezegenine (dative second-person singular)
güneş dışı gezegenlerine (dative second-person singular)
güneş dışı gezegenine (dative singular third-person)
güneş dışı gezegenlerine (dative singular third-person)
güneş dışı gezegenimize (dative first-person plural)
güneş dışı gezegenlerimize (dative first-person plural)
güneş dışı gezegeninize (dative plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinize (dative plural second-person)
güneş dışı gezegenlerine (dative plural third-person)
güneş dışı gezegenimde (first-person locative singular)
güneş dışı gezegenlerimde (first-person locative singular)
güneş dışı gezegeninde (locative second-person singular)
güneş dışı gezegenlerinde (locative second-person singular)
güneş dışı gezegeninde (locative singular third-person)
güneş dışı gezegenlerinde (locative singular third-person)
güneş dışı gezegenimizde (first-person locative plural)
güneş dışı gezegenlerimizde (first-person locative plural)
güneş dışı gezegeninizde (locative plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinizde (locative plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinde (locative plural third-person)
güneş dışı gezegenimden (ablative first-person singular)
güneş dışı gezegenlerimden (ablative first-person singular)
güneş dışı gezegeninden (ablative second-person singular)
güneş dışı gezegenlerinden (ablative second-person singular)
güneş dışı gezegeninden (ablative singular third-person)
güneş dışı gezegenlerinden (ablative singular third-person)
güneş dışı gezegenimizden (ablative first-person plural)
güneş dışı gezegenlerimizden (ablative first-person plural)
güneş dışı gezegeninizden (ablative plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinizden (ablative plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinden (ablative plural third-person)
güneş dışı gezegenimin (first-person genitive singular)
güneş dışı gezegenlerimin (first-person genitive singular)
güneş dışı gezegeninin (genitive second-person singular)
güneş dışı gezegenlerinin (genitive second-person singular)
güneş dışı gezegeninin (genitive singular third-person)
güneş dışı gezegenlerinin (genitive singular third-person)
güneş dışı gezegenimizin (first-person genitive plural)
güneş dışı gezegenlerimizin (first-person genitive plural)
güneş dışı gezegeninizin (genitive plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinizin (genitive plural second-person)
güneş dışı gezegenlerinin (genitive plural third-person)


sesteş

sesteş (definite accusative sesteşi, plural sesteşler)

sesteşi (accusative definite)
sesteşler (plural)
sesteş (nominative singular)
sesteşler (nominative plural)
sesteşi (accusative definite singular)
sesteşleri (accusative definite plural)
sesteşe (dative singular)
sesteşlere (dative plural)
sesteşte (locative singular)
sesteşlerde (locative plural)
sesteşten (ablative singular)
sesteşlerden (ablative plural)
sesteşin (genitive singular)
sesteşlerin (genitive plural)
sesteşim (first-person nominative singular)
sesteşlerim (first-person nominative singular)
sesteşin (nominative second-person singular)
sesteşlerin (nominative second-person singular)
sesteşi (nominative singular third-person)
sesteşleri (nominative singular third-person)
sesteşimiz (first-person nominative plural)
sesteşlerimiz (first-person nominative plural)
sesteşiniz (nominative plural second-person)
sesteşleriniz (nominative plural second-person)
sesteşleri (nominative plural third-person)
sesteşimi (accusative definite first-person singular)
sesteşlerimi (accusative definite first-person singular)
sesteşini (accusative definite second-person singular)
sesteşlerini (accusative definite second-person singular)
sesteşini (accusative definite singular third-person)
sesteşlerini (accusative definite singular third-person)
sesteşimizi (accusative definite first-person plural)
sesteşlerimizi (accusative definite first-person plural)
sesteşinizi (accusative definite plural second-person)
sesteşlerinizi (accusative definite plural second-person)
sesteşlerini (accusative definite plural third-person)
sesteşime (dative first-person singular)
sesteşlerime (dative first-person singular)
sesteşine (dative second-person singular)
sesteşlerine (dative second-person singular)
sesteşine (dative singular third-person)
sesteşlerine (dative singular third-person)
sesteşimize (dative first-person plural)
sesteşlerimize (dative first-person plural)
sesteşinize (dative plural second-person)
sesteşlerinize (dative plural second-person)
sesteşlerine (dative plural third-person)
sesteşimde (first-person locative singular)
sesteşlerimde (first-person locative singular)
sesteşinde (locative second-person singular)
sesteşlerinde (locative second-person singular)
sesteşinde (locative singular third-person)
sesteşlerinde (locative singular third-person)
sesteşimizde (first-person locative plural)
sesteşlerimizde (first-person locative plural)
sesteşinizde (locative plural second-person)
sesteşlerinizde (locative plural second-person)
sesteşlerinde (locative plural third-person)
sesteşimden (ablative first-person singular)
sesteşlerimden (ablative first-person singular)
sesteşinden (ablative second-person singular)
sesteşlerinden (ablative second-person singular)
sesteşinden (ablative singular third-person)
sesteşlerinden (ablative singular third-person)
sesteşimizden (ablative first-person plural)
sesteşlerimizden (ablative first-person plural)
sesteşinizden (ablative plural second-person)
sesteşlerinizden (ablative plural second-person)
sesteşlerinden (ablative plural third-person)
sesteşimin (first-person genitive singular)
sesteşlerimin (first-person genitive singular)
sesteşinin (genitive second-person singular)
sesteşlerinin (genitive second-person singular)
sesteşinin (genitive singular third-person)
sesteşlerinin (genitive singular third-person)
sesteşimizin (first-person genitive plural)
sesteşlerimizin (first-person genitive plural)
sesteşinizin (genitive plural second-person)
sesteşlerinizin (genitive plural second-person)
sesteşlerinin (genitive plural third-person)

From ses (“sound, voice”) + -teş (“fellow, sharer”).


desen dili

head

desen dili (definite accusative desen dilini, plural desen dilleri)

desen dilini (accusative definite)
desen dilleri (plural)
desen dili (nominative singular)
desen dilleri (nominative plural)
desen dilini (accusative definite singular)
desen dillerini (accusative definite plural)
desen diline (dative singular)
desen dillerine (dative plural)
desen dilinde (locative singular)
desen dillerinde (locative plural)
desen dilinden (ablative singular)
desen dillerinden (ablative plural)
desen dilinin (genitive singular)
desen dillerinin (genitive plural)

(architecture, design, software) pattern language


duyu-dil programlama

duyu-dil programlama (definite accusative duyu-dil programlamayı, plural duyu-dil programlamalar)

duyu-dil programlamayı (accusative definite)
duyu-dil programlamalar (plural)
duyu-dil programlama (nominative singular)
duyu-dil programlamalar (nominative plural)
duyu-dil programlamayı (accusative definite singular)
duyu-dil programlamaları (accusative definite plural)
duyu-dil programlamaya (dative singular)
duyu-dil programlamalara (dative plural)
duyu-dil programlamada (locative singular)
duyu-dil programlamalarda (locative plural)
duyu-dil programlamadan (ablative singular)
duyu-dil programlamalardan (ablative plural)
duyu-dil programlamanın (genitive singular)
duyu-dil programlamaların (genitive plural)
duyu-dil programlamam (first-person nominative singular)
duyu-dil programlamalarım (first-person nominative singular)
duyu-dil programlaman (nominative second-person singular)
duyu-dil programlamaların (nominative second-person singular)
duyu-dil programlaması (nominative singular third-person)
duyu-dil programlamaları (nominative singular third-person)
duyu-dil programlamamız (first-person nominative plural)
duyu-dil programlamalarımız (first-person nominative plural)
duyu-dil programlamanız (nominative plural second-person)
duyu-dil programlamalarınız (nominative plural second-person)
duyu-dil programlamaları (nominative plural third-person)
duyu-dil programlamamı (accusative definite first-person singular)
duyu-dil programlamalarımı (accusative definite first-person singular)
duyu-dil programlamanı (accusative definite second-person singular)
duyu-dil programlamalarını (accusative definite second-person singular)
duyu-dil programlamasını (accusative definite singular third-person)
duyu-dil programlamalarını (accusative definite singular third-person)
duyu-dil programlamamızı (accusative definite first-person plural)
duyu-dil programlamalarımızı (accusative definite first-person plural)
duyu-dil programlamanızı (accusative definite plural second-person)
duyu-dil programlamalarınızı (accusative definite plural second-person)
duyu-dil programlamalarını (accusative definite plural third-person)
duyu-dil programlamama (dative first-person singular)
duyu-dil programlamalarıma (dative first-person singular)
duyu-dil programlamana (dative second-person singular)
duyu-dil programlamalarına (dative second-person singular)
duyu-dil programlamasına (dative singular third-person)
duyu-dil programlamalarına (dative singular third-person)
duyu-dil programlamamıza (dative first-person plural)
duyu-dil programlamalarımıza (dative first-person plural)
duyu-dil programlamanıza (dative plural second-person)
duyu-dil programlamalarınıza (dative plural second-person)
duyu-dil programlamalarına (dative plural third-person)
duyu-dil programlamamda (first-person locative singular)
duyu-dil programlamalarımda (first-person locative singular)
duyu-dil programlamanda (locative second-person singular)
duyu-dil programlamalarında (locative second-person singular)
duyu-dil programlamasında (locative singular third-person)
duyu-dil programlamalarında (locative singular third-person)
duyu-dil programlamamızda (first-person locative plural)
duyu-dil programlamalarımızda (first-person locative plural)
duyu-dil programlamanızda (locative plural second-person)
duyu-dil programlamalarınızda (locative plural second-person)
duyu-dil programlamalarında (locative plural third-person)
duyu-dil programlamamdan (ablative first-person singular)
duyu-dil programlamalarımdan (ablative first-person singular)
duyu-dil programlamandan (ablative second-person singular)
duyu-dil programlamalarından (ablative second-person singular)
duyu-dil programlamasından (ablative singular third-person)
duyu-dil programlamalarından (ablative singular third-person)
duyu-dil programlamamızdan (ablative first-person plural)
duyu-dil programlamalarımızdan (ablative first-person plural)
duyu-dil programlamanızdan (ablative plural second-person)
duyu-dil programlamalarınızdan (ablative plural second-person)
duyu-dil programlamalarından (ablative plural third-person)
duyu-dil programlamamın (first-person genitive singular)
duyu-dil programlamalarımın (first-person genitive singular)
duyu-dil programlamanın (genitive second-person singular)
duyu-dil programlamalarının (genitive second-person singular)
duyu-dil programlamasının (genitive singular third-person)
duyu-dil programlamalarının (genitive singular third-person)
duyu-dil programlamamızın (first-person genitive plural)
duyu-dil programlamalarımızın (first-person genitive plural)
duyu-dil programlamanızın (genitive plural second-person)
duyu-dil programlamalarınızın (genitive plural second-person)
duyu-dil programlamalarının (genitive plural third-person)

neuro-linguistic programming
neuro-linguistic programming


duyu

duyu (definite accusative duyuyu, plural duyular)

duyuyu (accusative definite)
duyular (plural)
duyu (nominative singular)
duyular (nominative plural)
duyuyu (accusative definite singular)
duyuları (accusative definite plural)
duyuya (dative singular)
duyulara (dative plural)
duyuda (locative singular)
duyularda (locative plural)
duyudan (ablative singular)
duyulardan (ablative plural)
duyunun (genitive singular)
duyuların (genitive plural)
duyum (first-person nominative singular)
duyularım (first-person nominative singular)
duyun (nominative second-person singular)
duyuların (nominative second-person singular)
duyusu (nominative singular third-person)
duyuları (nominative singular third-person)
duyumuz (first-person nominative plural)
duyularımız (first-person nominative plural)
duyunuz (nominative plural second-person)
duyularınız (nominative plural second-person)
duyuları (nominative plural third-person)
duyumu (accusative definite first-person singular)
duyularımı (accusative definite first-person singular)
duyunu (accusative definite second-person singular)
duyularını (accusative definite second-person singular)
duyusunu (accusative definite singular third-person)
duyularını (accusative definite singular third-person)
duyumuzu (accusative definite first-person plural)
duyularımızı (accusative definite first-person plural)
duyunuzu (accusative definite plural second-person)
duyularınızı (accusative definite plural second-person)
duyularını (accusative definite plural third-person)
duyuma (dative first-person singular)
duyularıma (dative first-person singular)
duyuna (dative second-person singular)
duyularına (dative second-person singular)
duyusuna (dative singular third-person)
duyularına (dative singular third-person)
duyumuza (dative first-person plural)
duyularımıza (dative first-person plural)
duyunuza (dative plural second-person)
duyularınıza (dative plural second-person)
duyularına (dative plural third-person)
duyumda (first-person locative singular)
duyularımda (first-person locative singular)
duyunda (locative second-person singular)
duyularında (locative second-person singular)
duyusunda (locative singular third-person)
duyularında (locative singular third-person)
duyumuzda (first-person locative plural)
duyularımızda (first-person locative plural)
duyunuzda (locative plural second-person)
duyularınızda (locative plural second-person)
duyularında (locative plural third-person)
duyumdan (ablative first-person singular)
duyularımdan (ablative first-person singular)
duyundan (ablative second-person singular)
duyularından (ablative second-person singular)
duyusundan (ablative singular third-person)
duyularından (ablative singular third-person)
duyumuzdan (ablative first-person plural)
duyularımızdan (ablative first-person plural)
duyunuzdan (ablative plural second-person)
duyularınızdan (ablative plural second-person)
duyularından (ablative plural third-person)
duyumun (first-person genitive singular)
duyularımın (first-person genitive singular)
duyunun (genitive second-person singular)
duyularının (genitive second-person singular)
duyusunun (genitive singular third-person)
duyularının (genitive singular third-person)
duyumuzun (first-person genitive plural)
duyularımızın (first-person genitive plural)
duyunuzun (genitive plural second-person)
duyularınızın (genitive plural second-person)
duyularının (genitive plural third-person)

From duy- (“to feel”) + -u (deverbal nominal suffix).

suffix

-i<alt:-u><id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>

(psychology) sense (one of the five senses)


cisim

head

cisim (definite accusative cismi, plural cisimler)

cismi (accusative definite)
cisimler (plural)
cisim (nominative singular)
cisimler (nominative plural)
cismi (accusative definite singular)
cisimleri (accusative definite plural)
cisme (dative singular)
cisimlere (dative plural)
cisimde (locative singular)
cisimlerde (locative plural)
cisimden (ablative singular)
cisimlerden (ablative plural)
cismin (genitive singular)
cisimlerin (genitive plural)
cismim (first-person nominative singular)
cisimlerim (first-person nominative singular)
cismin (nominative second-person singular)
cisimlerin (nominative second-person singular)
cismi (nominative singular third-person)
cisimleri (nominative singular third-person)
cismimiz (first-person nominative plural)
cisimlerimiz (first-person nominative plural)
cisminiz (nominative plural second-person)
cisimleriniz (nominative plural second-person)
cisimleri (nominative plural third-person)
cismimi (accusative definite first-person singular)
cisimlerimi (accusative definite first-person singular)
cismini (accusative definite second-person singular)
cisimlerini (accusative definite second-person singular)
cismini (accusative definite singular third-person)
cisimlerini (accusative definite singular third-person)
cismimizi (accusative definite first-person plural)
cisimlerimizi (accusative definite first-person plural)
cisminizi (accusative definite plural second-person)
cisimlerinizi (accusative definite plural second-person)
cisimlerini (accusative definite plural third-person)
cismime (dative first-person singular)
cisimlerime (dative first-person singular)
cismine (dative second-person singular)
cisimlerine (dative second-person singular)
cismine (dative singular third-person)
cisimlerine (dative singular third-person)
cismimize (dative first-person plural)
cisimlerimize (dative first-person plural)
cisminize (dative plural second-person)
cisimlerinize (dative plural second-person)
cisimlerine (dative plural third-person)
cismimde (first-person locative singular)
cisimlerimde (first-person locative singular)
cisminde (locative second-person singular)
cisimlerinde (locative second-person singular)
cisminde (locative singular third-person)
cisimlerinde (locative singular third-person)
cismimizde (first-person locative plural)
cisimlerimizde (first-person locative plural)
cisminizde (locative plural second-person)
cisimlerinizde (locative plural second-person)
cisimlerinde (locative plural third-person)
cismimden (ablative first-person singular)
cisimlerimden (ablative first-person singular)
cisminden (ablative second-person singular)
cisimlerinden (ablative second-person singular)
cisminden (ablative singular third-person)
cisimlerinden (ablative singular third-person)
cismimizden (ablative first-person plural)
cisimlerimizden (ablative first-person plural)
cisminizden (ablative plural second-person)
cisimlerinizden (ablative plural second-person)
cisimlerinden (ablative plural third-person)
cismimin (first-person genitive singular)
cisimlerimin (first-person genitive singular)
cisminin (genitive second-person singular)
cisimlerinin (genitive second-person singular)
cisminin (genitive singular third-person)
cisimlerinin (genitive singular third-person)
cismimizin (first-person genitive plural)
cisimlerimizin (first-person genitive plural)
cisminizin (genitive plural second-person)
cisimlerinizin (genitive plural second-person)
cisimlerinin (genitive plural third-person)
cismim (first-person singular)
cisimlerim (first-person singular)
cisimsin (second-person singular)
cisimlersin (second-person singular)
cisim (singular third-person)
cisimdir (singular third-person)
cisimler (singular third-person)
cisimlerdir (singular third-person)
cismiz (first-person plural)
cisimleriz (first-person plural)
cisimsiniz (plural second-person)
cisimlersiniz (plural second-person)
cisimler (plural third-person)
cisimlerdir (plural third-person)