ıstıfa

head

ıstıfa (definite accusative ıstıfayı, plural ıstıfalar)

ıstıfayı (accusative definite)
ıstıfalar (plural)
ıstıfa (nominative singular)
ıstıfalar (nominative plural)
ıstıfayı (accusative definite singular)
ıstıfaları (accusative definite plural)
ıstıfaya (dative singular)
ıstıfalara (dative plural)
ıstıfada (locative singular)
ıstıfalarda (locative plural)
ıstıfadan (ablative singular)
ıstıfalardan (ablative plural)
ıstıfanın (genitive singular)
ıstıfaların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اصطفاء (ıstıfa), from Arabic اِصْطِفَاء (iṣṭifāʔ, “selecting; selection”)


soğukkanlı

[s̪o̞ˈuk.kʰɑn̪ˌɫ̪ɯ]

From soğuk (“cold”) + kan (“blood”) + -lı, perhaps a Calque of English cold-blooded


bademcik

head

bademcik (definite accusative bademciği, plural bademcikler)

bademciği (accusative definite)
bademcikler (plural)
bademcik (nominative singular)
bademcikler (nominative plural)
bademciği (accusative definite singular)
bademcikleri (accusative definite plural)
bademciğe (dative singular)
bademciklere (dative plural)
bademcikte (locative singular)
bademciklerde (locative plural)
bademcikten (ablative singular)
bademciklerden (ablative plural)
bademciğin (genitive singular)
bademciklerin (genitive plural)
bademciğim (first-person nominative singular)
bademciklerim (first-person nominative singular)
bademciğin (nominative second-person singular)
bademciklerin (nominative second-person singular)
bademciği (nominative singular third-person)
bademcikleri (nominative singular third-person)
bademciğimiz (first-person nominative plural)
bademciklerimiz (first-person nominative plural)
bademciğiniz (nominative plural second-person)
bademcikleriniz (nominative plural second-person)
bademcikleri (nominative plural third-person)
bademciğimi (accusative definite first-person singular)
bademciklerimi (accusative definite first-person singular)
bademciğini (accusative definite second-person singular)
bademciklerini (accusative definite second-person singular)
bademciğini (accusative definite singular third-person)
bademciklerini (accusative definite singular third-person)
bademciğimizi (accusative definite first-person plural)
bademciklerimizi (accusative definite first-person plural)
bademciğinizi (accusative definite plural second-person)
bademciklerinizi (accusative definite plural second-person)
bademciklerini (accusative definite plural third-person)
bademciğime (dative first-person singular)
bademciklerime (dative first-person singular)
bademciğine (dative second-person singular)
bademciklerine (dative second-person singular)
bademciğine (dative singular third-person)
bademciklerine (dative singular third-person)
bademciğimize (dative first-person plural)
bademciklerimize (dative first-person plural)
bademciğinize (dative plural second-person)
bademciklerinize (dative plural second-person)
bademciklerine (dative plural third-person)
bademciğimde (first-person locative singular)
bademciklerimde (first-person locative singular)
bademciğinde (locative second-person singular)
bademciklerinde (locative second-person singular)
bademciğinde (locative singular third-person)
bademciklerinde (locative singular third-person)
bademciğimizde (first-person locative plural)
bademciklerimizde (first-person locative plural)
bademciğinizde (locative plural second-person)
bademciklerinizde (locative plural second-person)
bademciklerinde (locative plural third-person)
bademciğimden (ablative first-person singular)
bademciklerimden (ablative first-person singular)
bademciğinden (ablative second-person singular)
bademciklerinden (ablative second-person singular)
bademciğinden (ablative singular third-person)
bademciklerinden (ablative singular third-person)
bademciğimizden (ablative first-person plural)
bademciklerimizden (ablative first-person plural)
bademciğinizden (ablative plural second-person)
bademciklerinizden (ablative plural second-person)
bademciklerinden (ablative plural third-person)
bademciğimin (first-person genitive singular)
bademciklerimin (first-person genitive singular)
bademciğinin (genitive second-person singular)
bademciklerinin (genitive second-person singular)
bademciğinin (genitive singular third-person)
bademciklerinin (genitive singular third-person)
bademciğimizin (first-person genitive plural)
bademciklerimizin (first-person genitive plural)
bademciğinizin (genitive plural second-person)
bademciklerinizin (genitive plural second-person)
bademciklerinin (genitive plural third-person)
bademciğim (first-person singular)
bademciklerim (first-person singular)
bademciksin (second-person singular)
bademciklersin (second-person singular)
bademcik (singular third-person)
bademciktir (singular third-person)
bademcikler (singular third-person)
bademciklerdir (singular third-person)
bademciğiz (first-person plural)
bademcikleriz (first-person plural)
bademciksiniz (plural second-person)
bademciklersiniz (plural second-person)
bademcikler (plural third-person)
bademciklerdir (plural third-person)

From badem + -cik. Compare Kazakh бадамша (badamşa).


sülfürik asit

sülfürik asit (definite accusative sülfürik asidi, plural sülfürik asitler)

sülfürik asidi (accusative definite)
sülfürik asitler (plural)
sülfürik asit (nominative singular)
sülfürik asitler (nominative plural)
sülfürik asidi (accusative definite singular)
sülfürik asitleri (accusative definite plural)
sülfürik aside (dative singular)
sülfürik asitlere (dative plural)
sülfürik asitte (locative singular)
sülfürik asitlerde (locative plural)
sülfürik asitten (ablative singular)
sülfürik asitlerden (ablative plural)
sülfürik asidin (genitive singular)
sülfürik asitlerin (genitive plural)


külhan

külhan (definite accusative külhanı, plural külhanlar)

külhanı (accusative definite)
külhanlar (plural)
külhan (nominative singular)
külhanlar (nominative plural)
külhanı (accusative definite singular)
külhanları (accusative definite plural)
külhana (dative singular)
külhanlara (dative plural)
külhanda (locative singular)
külhanlarda (locative plural)
külhandan (ablative singular)
külhanlardan (ablative plural)
külhanın (genitive singular)
külhanların (genitive plural)
külhanım (first-person nominative singular)
külhanlarım (first-person nominative singular)
külhanın (nominative second-person singular)
külhanların (nominative second-person singular)
külhanı (nominative singular third-person)
külhanları (nominative singular third-person)
külhanımız (first-person nominative plural)
külhanlarımız (first-person nominative plural)
külhanınız (nominative plural second-person)
külhanlarınız (nominative plural second-person)
külhanları (nominative plural third-person)
külhanımı (accusative definite first-person singular)
külhanlarımı (accusative definite first-person singular)
külhanını (accusative definite second-person singular)
külhanlarını (accusative definite second-person singular)
külhanını (accusative definite singular third-person)
külhanlarını (accusative definite singular third-person)
külhanımızı (accusative definite first-person plural)
külhanlarımızı (accusative definite first-person plural)
külhanınızı (accusative definite plural second-person)
külhanlarınızı (accusative definite plural second-person)
külhanlarını (accusative definite plural third-person)
külhanıma (dative first-person singular)
külhanlarıma (dative first-person singular)
külhanına (dative second-person singular)
külhanlarına (dative second-person singular)
külhanına (dative singular third-person)
külhanlarına (dative singular third-person)
külhanımıza (dative first-person plural)
külhanlarımıza (dative first-person plural)
külhanınıza (dative plural second-person)
külhanlarınıza (dative plural second-person)
külhanlarına (dative plural third-person)
külhanımda (first-person locative singular)
külhanlarımda (first-person locative singular)
külhanında (locative second-person singular)
külhanlarında (locative second-person singular)
külhanında (locative singular third-person)
külhanlarında (locative singular third-person)
külhanımızda (first-person locative plural)
külhanlarımızda (first-person locative plural)
külhanınızda (locative plural second-person)
külhanlarınızda (locative plural second-person)
külhanlarında (locative plural third-person)
külhanımdan (ablative first-person singular)
külhanlarımdan (ablative first-person singular)
külhanından (ablative second-person singular)
külhanlarından (ablative second-person singular)
külhanından (ablative singular third-person)
külhanlarından (ablative singular third-person)
külhanımızdan (ablative first-person plural)
külhanlarımızdan (ablative first-person plural)
külhanınızdan (ablative plural second-person)
külhanlarınızdan (ablative plural second-person)
külhanlarından (ablative plural third-person)
külhanımın (first-person genitive singular)
külhanlarımın (first-person genitive singular)
külhanının (genitive second-person singular)
külhanlarının (genitive second-person singular)
külhanının (genitive singular third-person)
külhanlarının (genitive singular third-person)
külhanımızın (first-person genitive plural)
külhanlarımızın (first-person genitive plural)
külhanınızın (genitive plural second-person)
külhanlarınızın (genitive plural second-person)
külhanlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كولخان (külhan, “furnace in a hammam”), itself from Persian گلخان (gulxân, “backroom”).

inh+

the furnace located in a service room behind the walls, used to heat water which was then delivered to the steam room


kıyasi

Inherited from Ottoman Turkish قیاسی (kıyâsî), from Arabic قِيَاسِيّ (qiyāsiyy). By surface analysis, kıyas + -i.


metcezir

head

metcezir (definite accusative metcezri, plural metcezirler)

metcezri (accusative definite)
metcezirler (plural)
metcezir (nominative singular)
metcezirler (nominative plural)
metcezri (accusative definite singular)
metcezirleri (accusative definite plural)
metcezre (dative singular)
metcezirlere (dative plural)
metcezirde (locative singular)
metcezirlerde (locative plural)
metcezirden (ablative singular)
metcezirlerden (ablative plural)
metcezrin (genitive singular)
metcezirlerin (genitive plural)
medcezir (alternative)

From Ottoman Turkish مد و جزر (medd u cezir), or alternatively جزر و مد (cezir u medd), from Arabic مَدّ (madd) + جَزْر (jazr).

(dated) Synonym of gelgit (“ebb and flow, the tide”)


eczacı

eczacı (definite accusative eczacıyı, plural eczacılar)

eczacıyı (accusative definite)
eczacılar (plural)
eczacı (nominative singular)
eczacılar (nominative plural)
eczacıyı (accusative definite singular)
eczacıları (accusative definite plural)
eczacıya (dative singular)
eczacılara (dative plural)
eczacıda (locative singular)
eczacılarda (locative plural)
eczacıdan (ablative singular)
eczacılardan (ablative plural)
eczacının (genitive singular)
eczacıların (genitive plural)
eczacım (first-person nominative singular)
eczacılarım (first-person nominative singular)
eczacın (nominative second-person singular)
eczacıların (nominative second-person singular)
eczacısı (nominative singular third-person)
eczacıları (nominative singular third-person)
eczacımız (first-person nominative plural)
eczacılarımız (first-person nominative plural)
eczacınız (nominative plural second-person)
eczacılarınız (nominative plural second-person)
eczacıları (nominative plural third-person)
eczacımı (accusative definite first-person singular)
eczacılarımı (accusative definite first-person singular)
eczacını (accusative definite second-person singular)
eczacılarını (accusative definite second-person singular)
eczacısını (accusative definite singular third-person)
eczacılarını (accusative definite singular third-person)
eczacımızı (accusative definite first-person plural)
eczacılarımızı (accusative definite first-person plural)
eczacınızı (accusative definite plural second-person)
eczacılarınızı (accusative definite plural second-person)
eczacılarını (accusative definite plural third-person)
eczacıma (dative first-person singular)
eczacılarıma (dative first-person singular)
eczacına (dative second-person singular)
eczacılarına (dative second-person singular)
eczacısına (dative singular third-person)
eczacılarına (dative singular third-person)
eczacımıza (dative first-person plural)
eczacılarımıza (dative first-person plural)
eczacınıza (dative plural second-person)
eczacılarınıza (dative plural second-person)
eczacılarına (dative plural third-person)
eczacımda (first-person locative singular)
eczacılarımda (first-person locative singular)
eczacında (locative second-person singular)
eczacılarında (locative second-person singular)
eczacısında (locative singular third-person)
eczacılarında (locative singular third-person)
eczacımızda (first-person locative plural)
eczacılarımızda (first-person locative plural)
eczacınızda (locative plural second-person)
eczacılarınızda (locative plural second-person)
eczacılarında (locative plural third-person)
eczacımdan (ablative first-person singular)
eczacılarımdan (ablative first-person singular)
eczacından (ablative second-person singular)
eczacılarından (ablative second-person singular)
eczacısından (ablative singular third-person)
eczacılarından (ablative singular third-person)
eczacımızdan (ablative first-person plural)
eczacılarımızdan (ablative first-person plural)
eczacınızdan (ablative plural second-person)
eczacılarınızdan (ablative plural second-person)
eczacılarından (ablative plural third-person)
eczacımın (first-person genitive singular)
eczacılarımın (first-person genitive singular)
eczacının (genitive second-person singular)
eczacılarının (genitive second-person singular)
eczacısının (genitive singular third-person)
eczacılarının (genitive singular third-person)
eczacımızın (first-person genitive plural)
eczacılarımızın (first-person genitive plural)
eczacınızın (genitive plural second-person)
eczacılarınızın (genitive plural second-person)
eczacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اجزاجی (eczacı), equivalent to ecza + -cı.


kitlesel yok oluş

kitlesel yok oluş (definite accusative [please provide], plural [please provide])

(evolutionary theory, geology) extinction event

Ordovisiyen-Silüriyen yok oluşlarHangenberg OlayıKellwasser Olayı


bağışıklık

bağışıklık (definite accusative bağışıklığı, plural bağışıklıklar)

bağışıklığı (accusative definite)
bağışıklıklar (plural)
bağışıklık (nominative singular)
bağışıklıklar (nominative plural)
bağışıklığı (accusative definite singular)
bağışıklıkları (accusative definite plural)
bağışıklığa (dative singular)
bağışıklıklara (dative plural)
bağışıklıkta (locative singular)
bağışıklıklarda (locative plural)
bağışıklıktan (ablative singular)
bağışıklıklardan (ablative plural)
bağışıklığın (genitive singular)
bağışıklıkların (genitive plural)

[bɑ.ɣɯ.ʃɯk.ˈɫɯk]

ba‧ğı‧şık‧lık

Equivalent to bağışık (“immune”) + -lık.


çokgözlü

[ˈt͡ʃo̞k.ɟø̞z̪.l̠ʲʏ]

(biology) used to name butterflies in the genus Polyommatus


nakdî

Inherited from Ottoman Turkish نقدی (nakdi), from Arabic نَقْدِيّ (naqdiyy).


düzlük

head

düzlük (definite accusative düzlüğü, plural düzlükler)

düzlüğü (accusative definite)
düzlükler (plural)
düzlük (nominative singular)
düzlükler (nominative plural)
düzlüğü (accusative definite singular)
düzlükleri (accusative definite plural)
düzlüğe (dative singular)
düzlüklere (dative plural)
düzlükte (locative singular)
düzlüklerde (locative plural)
düzlükten (ablative singular)
düzlüklerden (ablative plural)
düzlüğün (genitive singular)
düzlüklerin (genitive plural)
düzlüğüm (first-person nominative singular)
düzlüklerim (first-person nominative singular)
düzlüğün (nominative second-person singular)
düzlüklerin (nominative second-person singular)
düzlüğü (nominative singular third-person)
düzlükleri (nominative singular third-person)
düzlüğümüz (first-person nominative plural)
düzlüklerimiz (first-person nominative plural)
düzlüğünüz (nominative plural second-person)
düzlükleriniz (nominative plural second-person)
düzlükleri (nominative plural third-person)
düzlüğümü (accusative definite first-person singular)
düzlüklerimi (accusative definite first-person singular)
düzlüğünü (accusative definite second-person singular)
düzlüklerini (accusative definite second-person singular)
düzlüğünü (accusative definite singular third-person)
düzlüklerini (accusative definite singular third-person)
düzlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
düzlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
düzlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
düzlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
düzlüklerini (accusative definite plural third-person)
düzlüğüme (dative first-person singular)
düzlüklerime (dative first-person singular)
düzlüğüne (dative second-person singular)
düzlüklerine (dative second-person singular)
düzlüğüne (dative singular third-person)
düzlüklerine (dative singular third-person)
düzlüğümüze (dative first-person plural)
düzlüklerimize (dative first-person plural)
düzlüğünüze (dative plural second-person)
düzlüklerinize (dative plural second-person)
düzlüklerine (dative plural third-person)
düzlüğümde (first-person locative singular)
düzlüklerimde (first-person locative singular)
düzlüğünde (locative second-person singular)
düzlüklerinde (locative second-person singular)
düzlüğünde (locative singular third-person)
düzlüklerinde (locative singular third-person)
düzlüğümüzde (first-person locative plural)
düzlüklerimizde (first-person locative plural)
düzlüğünüzde (locative plural second-person)
düzlüklerinizde (locative plural second-person)
düzlüklerinde (locative plural third-person)
düzlüğümden (ablative first-person singular)
düzlüklerimden (ablative first-person singular)
düzlüğünden (ablative second-person singular)
düzlüklerinden (ablative second-person singular)
düzlüğünden (ablative singular third-person)
düzlüklerinden (ablative singular third-person)
düzlüğümüzden (ablative first-person plural)
düzlüklerimizden (ablative first-person plural)
düzlüğünüzden (ablative plural second-person)
düzlüklerinizden (ablative plural second-person)
düzlüklerinden (ablative plural third-person)
düzlüğümün (first-person genitive singular)
düzlüklerimin (first-person genitive singular)
düzlüğünün (genitive second-person singular)
düzlüklerinin (genitive second-person singular)
düzlüğünün (genitive singular third-person)
düzlüklerinin (genitive singular third-person)
düzlüğümüzün (first-person genitive plural)
düzlüklerimizin (first-person genitive plural)
düzlüğünüzün (genitive plural second-person)
düzlüklerinizin (genitive plural second-person)
düzlüklerinin (genitive plural third-person)
düzlüğüm (first-person singular)
düzlüklerim (first-person singular)
düzlüksün (second-person singular)
düzlüklersin (second-person singular)
düzlük (singular third-person)
düzlüktür (singular third-person)
düzlükler (singular third-person)
düzlüklerdir (singular third-person)
düzlüğüz (first-person plural)
düzlükleriz (first-person plural)
düzlüksünüz (plural second-person)
düzlüklersiniz (plural second-person)
düzlükler (plural third-person)
düzlüklerdir (plural third-person)


döngü

döngü (definite accusative döngüyü, plural döngüler)

döngüyü (accusative definite)
döngüler (plural)
döngü (nominative singular)
döngüler (nominative plural)
döngüyü (accusative definite singular)
döngüleri (accusative definite plural)
döngüye (dative singular)
döngülere (dative plural)
döngüde (locative singular)
döngülerde (locative plural)
döngüden (ablative singular)
döngülerden (ablative plural)
döngünün (genitive singular)
döngülerin (genitive plural)
döngüm (first-person nominative singular)
döngülerim (first-person nominative singular)
döngün (nominative second-person singular)
döngülerin (nominative second-person singular)
döngüsü (nominative singular third-person)
döngüleri (nominative singular third-person)
döngümüz (first-person nominative plural)
döngülerimiz (first-person nominative plural)
döngünüz (nominative plural second-person)
döngüleriniz (nominative plural second-person)
döngüleri (nominative plural third-person)
döngümü (accusative definite first-person singular)
döngülerimi (accusative definite first-person singular)
döngünü (accusative definite second-person singular)
döngülerini (accusative definite second-person singular)
döngüsünü (accusative definite singular third-person)
döngülerini (accusative definite singular third-person)
döngümüzü (accusative definite first-person plural)
döngülerimizi (accusative definite first-person plural)
döngünüzü (accusative definite plural second-person)
döngülerinizi (accusative definite plural second-person)
döngülerini (accusative definite plural third-person)
döngüme (dative first-person singular)
döngülerime (dative first-person singular)
döngüne (dative second-person singular)
döngülerine (dative second-person singular)
döngüsüne (dative singular third-person)
döngülerine (dative singular third-person)
döngümüze (dative first-person plural)
döngülerimize (dative first-person plural)
döngünüze (dative plural second-person)
döngülerinize (dative plural second-person)
döngülerine (dative plural third-person)
döngümde (first-person locative singular)
döngülerimde (first-person locative singular)
döngünde (locative second-person singular)
döngülerinde (locative second-person singular)
döngüsünde (locative singular third-person)
döngülerinde (locative singular third-person)
döngümüzde (first-person locative plural)
döngülerimizde (first-person locative plural)
döngünüzde (locative plural second-person)
döngülerinizde (locative plural second-person)
döngülerinde (locative plural third-person)
döngümden (ablative first-person singular)
döngülerimden (ablative first-person singular)
döngünden (ablative second-person singular)
döngülerinden (ablative second-person singular)
döngüsünden (ablative singular third-person)
döngülerinden (ablative singular third-person)
döngümüzden (ablative first-person plural)
döngülerimizden (ablative first-person plural)
döngünüzden (ablative plural second-person)
döngülerinizden (ablative plural second-person)
döngülerinden (ablative plural third-person)
döngümün (first-person genitive singular)
döngülerimin (first-person genitive singular)
döngünün (genitive second-person singular)
döngülerinin (genitive second-person singular)
döngüsünün (genitive singular third-person)
döngülerinin (genitive singular third-person)
döngümüzün (first-person genitive plural)
döngülerimizin (first-person genitive plural)
döngünüzün (genitive plural second-person)
döngülerinizin (genitive plural second-person)
döngülerinin (genitive plural third-person)
döngüyüm (first-person singular)
döngülerim (first-person singular)
döngüsün (second-person singular)
döngülersin (second-person singular)
döngü (singular third-person)
döngüdür (singular third-person)
döngüler (singular third-person)
döngülerdir (singular third-person)
döngüyüz (first-person plural)
döngüleriz (first-person plural)
döngüsünüz (plural second-person)
döngülersiniz (plural second-person)
döngüler (plural third-person)
döngülerdir (plural third-person)

Equivalent to dön- (“to revolve, to spin”) + -gü


Türkiye Cumhuriyeti futbol takımı sahada şut attı

Literally, “Republic of Turkey national team shot the ball on the field.”

lit

(biology, mnemonic) A mnemonic to help remember the order of taxonomic ranks: tür (“species”), cins (“genus”), aile/familya (“family”), takım (“order”), sınıf (“class”), şube (“phylum”), âlem (“kingdom”).


örgü

head

örgü (definite accusative örgüyü, plural örgüler)

örgüyü (accusative definite)
örgüler (plural)
örgü (nominative singular)
örgüler (nominative plural)
örgüyü (accusative definite singular)
örgüleri (accusative definite plural)
örgüye (dative singular)
örgülere (dative plural)
örgüde (locative singular)
örgülerde (locative plural)
örgüden (ablative singular)
örgülerden (ablative plural)
örgünün (genitive singular)
örgülerin (genitive plural)
örgüm (first-person nominative singular)
örgülerim (first-person nominative singular)
örgün (nominative second-person singular)
örgülerin (nominative second-person singular)
örgüsü (nominative singular third-person)
örgüleri (nominative singular third-person)
örgümüz (first-person nominative plural)
örgülerimiz (first-person nominative plural)
örgünüz (nominative plural second-person)
örgüleriniz (nominative plural second-person)
örgüleri (nominative plural third-person)
örgümü (accusative definite first-person singular)
örgülerimi (accusative definite first-person singular)
örgünü (accusative definite second-person singular)
örgülerini (accusative definite second-person singular)
örgüsünü (accusative definite singular third-person)
örgülerini (accusative definite singular third-person)
örgümüzü (accusative definite first-person plural)
örgülerimizi (accusative definite first-person plural)
örgünüzü (accusative definite plural second-person)
örgülerinizi (accusative definite plural second-person)
örgülerini (accusative definite plural third-person)
örgüme (dative first-person singular)
örgülerime (dative first-person singular)
örgüne (dative second-person singular)
örgülerine (dative second-person singular)
örgüsüne (dative singular third-person)
örgülerine (dative singular third-person)
örgümüze (dative first-person plural)
örgülerimize (dative first-person plural)
örgünüze (dative plural second-person)
örgülerinize (dative plural second-person)
örgülerine (dative plural third-person)
örgümde (first-person locative singular)
örgülerimde (first-person locative singular)
örgünde (locative second-person singular)
örgülerinde (locative second-person singular)
örgüsünde (locative singular third-person)
örgülerinde (locative singular third-person)
örgümüzde (first-person locative plural)
örgülerimizde (first-person locative plural)
örgünüzde (locative plural second-person)
örgülerinizde (locative plural second-person)
örgülerinde (locative plural third-person)
örgümden (ablative first-person singular)
örgülerimden (ablative first-person singular)
örgünden (ablative second-person singular)
örgülerinden (ablative second-person singular)
örgüsünden (ablative singular third-person)
örgülerinden (ablative singular third-person)
örgümüzden (ablative first-person plural)
örgülerimizden (ablative first-person plural)
örgünüzden (ablative plural second-person)
örgülerinizden (ablative plural second-person)
örgülerinden (ablative plural third-person)
örgümün (first-person genitive singular)
örgülerimin (first-person genitive singular)
örgünün (genitive second-person singular)
örgülerinin (genitive second-person singular)
örgüsünün (genitive singular third-person)
örgülerinin (genitive singular third-person)
örgümüzün (first-person genitive plural)
örgülerimizin (first-person genitive plural)
örgünüzün (genitive plural second-person)
örgülerinizin (genitive plural second-person)
örgülerinin (genitive plural third-person)
örgüyüm (first-person singular)
örgülerim (first-person singular)
örgüsün (second-person singular)
örgülersin (second-person singular)
örgü (singular third-person)
örgüdür (singular third-person)
örgüler (singular third-person)
örgülerdir (singular third-person)
örgüyüz (first-person plural)
örgüleriz (first-person plural)
örgüsünüz (plural second-person)
örgülersiniz (plural second-person)
örgüler (plural third-person)
örgülerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اورگو. Equivalent to ör- (“to knit, to braid”) + -gü

(anatomy) a formation created by veins tangling with each other


hüsnüyusuf

hüsnüyusuf (definite accusative hüsnüyusufu, plural hüsnüyusuflar)

hüsnüyusufu (accusative definite)
hüsnüyusuflar (plural)
hüsnüyusuf (nominative singular)
hüsnüyusuflar (nominative plural)
hüsnüyusufu (accusative definite singular)
hüsnüyusufları (accusative definite plural)
hüsnüyusufa (dative singular)
hüsnüyusuflara (dative plural)
hüsnüyusufta (locative singular)
hüsnüyusuflarda (locative plural)
hüsnüyusuftan (ablative singular)
hüsnüyusuflardan (ablative plural)
hüsnüyusufun (genitive singular)
hüsnüyusufların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish حسن یوسف (hüsn-i yusuf).

inh+

Dianthus barbatus
Dianthus barbatus#Translingual


eşitlik

head

eşitlik (definite accusative eşitliği, plural eşitlikler)

eşitliği (accusative definite)
eşitlikler (plural)
eşitlik (nominative singular)
eşitlikler (nominative plural)
eşitliği (accusative definite singular)
eşitlikleri (accusative definite plural)
eşitliğe (dative singular)
eşitliklere (dative plural)
eşitlikte (locative singular)
eşitliklerde (locative plural)
eşitlikten (ablative singular)
eşitliklerden (ablative plural)
eşitliğin (genitive singular)
eşitliklerin (genitive plural)
eşitliğim (first-person nominative singular)
eşitliklerim (first-person nominative singular)
eşitliğin (nominative second-person singular)
eşitliklerin (nominative second-person singular)
eşitliği (nominative singular third-person)
eşitlikleri (nominative singular third-person)
eşitliğimiz (first-person nominative plural)
eşitliklerimiz (first-person nominative plural)
eşitliğiniz (nominative plural second-person)
eşitlikleriniz (nominative plural second-person)
eşitlikleri (nominative plural third-person)
eşitliğimi (accusative definite first-person singular)
eşitliklerimi (accusative definite first-person singular)
eşitliğini (accusative definite second-person singular)
eşitliklerini (accusative definite second-person singular)
eşitliğini (accusative definite singular third-person)
eşitliklerini (accusative definite singular third-person)
eşitliğimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliklerimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliğinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerini (accusative definite plural third-person)
eşitliğime (dative first-person singular)
eşitliklerime (dative first-person singular)
eşitliğine (dative second-person singular)
eşitliklerine (dative second-person singular)
eşitliğine (dative singular third-person)
eşitliklerine (dative singular third-person)
eşitliğimize (dative first-person plural)
eşitliklerimize (dative first-person plural)
eşitliğinize (dative plural second-person)
eşitliklerinize (dative plural second-person)
eşitliklerine (dative plural third-person)
eşitliğimde (first-person locative singular)
eşitliklerimde (first-person locative singular)
eşitliğinde (locative second-person singular)
eşitliklerinde (locative second-person singular)
eşitliğinde (locative singular third-person)
eşitliklerinde (locative singular third-person)
eşitliğimizde (first-person locative plural)
eşitliklerimizde (first-person locative plural)
eşitliğinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinde (locative plural third-person)
eşitliğimden (ablative first-person singular)
eşitliklerimden (ablative first-person singular)
eşitliğinden (ablative second-person singular)
eşitliklerinden (ablative second-person singular)
eşitliğinden (ablative singular third-person)
eşitliklerinden (ablative singular third-person)
eşitliğimizden (ablative first-person plural)
eşitliklerimizden (ablative first-person plural)
eşitliğinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinden (ablative plural third-person)
eşitliğimin (first-person genitive singular)
eşitliklerimin (first-person genitive singular)
eşitliğinin (genitive second-person singular)
eşitliklerinin (genitive second-person singular)
eşitliğinin (genitive singular third-person)
eşitliklerinin (genitive singular third-person)
eşitliğimizin (first-person genitive plural)
eşitliklerimizin (first-person genitive plural)
eşitliğinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinin (genitive plural third-person)
eşitliğim (first-person singular)
eşitliklerim (first-person singular)
eşitliksin (second-person singular)
eşitliklersin (second-person singular)
eşitlik (singular third-person)
eşitliktir (singular third-person)
eşitlikler (singular third-person)
eşitliklerdir (singular third-person)
eşitliğiz (first-person plural)
eşitlikleriz (first-person plural)
eşitliksiniz (plural second-person)
eşitliklersiniz (plural second-person)
eşitlikler (plural third-person)
eşitliklerdir (plural third-person)

(sociology) equality of political or sociological rights of all people regardless of their material or spiritual viewpoints


üstüvane

üstüvane (definite accusative üstüvaneyi, plural üstüvaneler)

üstüvaneyi (accusative definite)
üstüvaneler (plural)
üstüvâne (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish اسطوانه, استوانه, from Arabic أسطوانة, from Aramaic אִיסְטְוָונָא (ʾesṭwānā, “column, pillar”) ultimately from Middle Persian [script needed] (stwn' /stūn/, “column, pillar”). Doublet of sütun, derived from New Persian.

der

Arabic أسطوانة

אִיסְטְוָונָא


çekim

head

çekim (definite accusative çekimi, plural çekimler)

çekimi (accusative definite)
çekimler (plural)
çekim (nominative singular)
çekimler (nominative plural)
çekimi (accusative definite singular)
çekimleri (accusative definite plural)
çekime (dative singular)
çekimlere (dative plural)
çekimde (locative singular)
çekimlerde (locative plural)
çekimden (ablative singular)
çekimlerden (ablative plural)
çekimin (genitive singular)
çekimlerin (genitive plural)
çekimim (first-person nominative singular)
çekimlerim (first-person nominative singular)
çekimin (nominative second-person singular)
çekimlerin (nominative second-person singular)
çekimi (nominative singular third-person)
çekimleri (nominative singular third-person)
çekimimiz (first-person nominative plural)
çekimlerimiz (first-person nominative plural)
çekiminiz (nominative plural second-person)
çekimleriniz (nominative plural second-person)
çekimleri (nominative plural third-person)
çekimimi (accusative definite first-person singular)
çekimlerimi (accusative definite first-person singular)
çekimini (accusative definite second-person singular)
çekimlerini (accusative definite second-person singular)
çekimini (accusative definite singular third-person)
çekimlerini (accusative definite singular third-person)
çekimimizi (accusative definite first-person plural)
çekimlerimizi (accusative definite first-person plural)
çekiminizi (accusative definite plural second-person)
çekimlerinizi (accusative definite plural second-person)
çekimlerini (accusative definite plural third-person)
çekimime (dative first-person singular)
çekimlerime (dative first-person singular)
çekimine (dative second-person singular)
çekimlerine (dative second-person singular)
çekimine (dative singular third-person)
çekimlerine (dative singular third-person)
çekimimize (dative first-person plural)
çekimlerimize (dative first-person plural)
çekiminize (dative plural second-person)
çekimlerinize (dative plural second-person)
çekimlerine (dative plural third-person)
çekimimde (first-person locative singular)
çekimlerimde (first-person locative singular)
çekiminde (locative second-person singular)
çekimlerinde (locative second-person singular)
çekiminde (locative singular third-person)
çekimlerinde (locative singular third-person)
çekimimizde (first-person locative plural)
çekimlerimizde (first-person locative plural)
çekiminizde (locative plural second-person)
çekimlerinizde (locative plural second-person)
çekimlerinde (locative plural third-person)
çekimimden (ablative first-person singular)
çekimlerimden (ablative first-person singular)
çekiminden (ablative second-person singular)
çekimlerinden (ablative second-person singular)
çekiminden (ablative singular third-person)
çekimlerinden (ablative singular third-person)
çekimimizden (ablative first-person plural)
çekimlerimizden (ablative first-person plural)
çekiminizden (ablative plural second-person)
çekimlerinizden (ablative plural second-person)
çekimlerinden (ablative plural third-person)
çekimimin (first-person genitive singular)
çekimlerimin (first-person genitive singular)
çekiminin (genitive second-person singular)
çekimlerinin (genitive second-person singular)
çekiminin (genitive singular third-person)
çekimlerinin (genitive singular third-person)
çekimimizin (first-person genitive plural)
çekimlerimizin (first-person genitive plural)
çekiminizin (genitive plural second-person)
çekimlerinizin (genitive plural second-person)
çekimlerinin (genitive plural third-person)
çekimim (first-person singular)
çekimlerim (first-person singular)
çekimsin (second-person singular)
çekimlersin (second-person singular)
çekim (singular third-person)
çekimdir (singular third-person)
çekimler (singular third-person)
çekimlerdir (singular third-person)
çekimiz (first-person plural)
çekimleriz (first-person plural)
çekimsiniz (plural second-person)
çekimlersiniz (plural second-person)
çekimler (plural third-person)
çekimlerdir (plural third-person)

çekim tablosu

(physics) the pulling power between an object and another object, traction


yer çekimi

yer çekimi (definite accusative yer çekimini, plural yer çekimleri)

yer çekimini (accusative definite)
yer çekimleri (plural)
yer çekimi (nominative singular)
yer çekimileri (nominative plural)
yer çekimini (accusative definite singular)
yer çekimilerini (accusative definite plural)
yer çekimine (dative singular)
yer çekimilerine (dative plural)
yer çekiminde (locative singular)
yer çekimilerinde (locative plural)
yer çekiminden (ablative singular)
yer çekimilerinden (ablative plural)
yer çekiminin (genitive singular)
yer çekimilerinin (genitive plural)

Literally, “the attraction/pulling power of the ground”


tasrif

head

tasrif (definite accusative tasrifi, plural tasrifler)

tasrifi (accusative definite)
tasrifler (plural)
tasrif (nominative singular)
tasrifler (nominative plural)
tasrifi (accusative definite singular)
tasrifleri (accusative definite plural)
tasrife (dative singular)
tasriflere (dative plural)
tasrifte (locative singular)
tasriflerde (locative plural)
tasriften (ablative singular)
tasriflerden (ablative plural)
tasrifin (genitive singular)
tasriflerin (genitive plural)
tasrifim (first-person nominative singular)
tasriflerim (first-person nominative singular)
tasrifin (nominative second-person singular)
tasriflerin (nominative second-person singular)
tasrifi (nominative singular third-person)
tasrifleri (nominative singular third-person)
tasrifimiz (first-person nominative plural)
tasriflerimiz (first-person nominative plural)
tasrifiniz (nominative plural second-person)
tasrifleriniz (nominative plural second-person)
tasrifleri (nominative plural third-person)
tasrifimi (accusative definite first-person singular)
tasriflerimi (accusative definite first-person singular)
tasrifini (accusative definite second-person singular)
tasriflerini (accusative definite second-person singular)
tasrifini (accusative definite singular third-person)
tasriflerini (accusative definite singular third-person)
tasrifimizi (accusative definite first-person plural)
tasriflerimizi (accusative definite first-person plural)
tasrifinizi (accusative definite plural second-person)
tasriflerinizi (accusative definite plural second-person)
tasriflerini (accusative definite plural third-person)
tasrifime (dative first-person singular)
tasriflerime (dative first-person singular)
tasrifine (dative second-person singular)
tasriflerine (dative second-person singular)
tasrifine (dative singular third-person)
tasriflerine (dative singular third-person)
tasrifimize (dative first-person plural)
tasriflerimize (dative first-person plural)
tasrifinize (dative plural second-person)
tasriflerinize (dative plural second-person)
tasriflerine (dative plural third-person)
tasrifimde (first-person locative singular)
tasriflerimde (first-person locative singular)
tasrifinde (locative second-person singular)
tasriflerinde (locative second-person singular)
tasrifinde (locative singular third-person)
tasriflerinde (locative singular third-person)
tasrifimizde (first-person locative plural)
tasriflerimizde (first-person locative plural)
tasrifinizde (locative plural second-person)
tasriflerinizde (locative plural second-person)
tasriflerinde (locative plural third-person)
tasrifimden (ablative first-person singular)
tasriflerimden (ablative first-person singular)
tasrifinden (ablative second-person singular)
tasriflerinden (ablative second-person singular)
tasrifinden (ablative singular third-person)
tasriflerinden (ablative singular third-person)
tasrifimizden (ablative first-person plural)
tasriflerimizden (ablative first-person plural)
tasrifinizden (ablative plural second-person)
tasriflerinizden (ablative plural second-person)
tasriflerinden (ablative plural third-person)
tasrifimin (first-person genitive singular)
tasriflerimin (first-person genitive singular)
tasrifinin (genitive second-person singular)
tasriflerinin (genitive second-person singular)
tasrifinin (genitive singular third-person)
tasriflerinin (genitive singular third-person)
tasrifimizin (first-person genitive plural)
tasriflerimizin (first-person genitive plural)
tasrifinizin (genitive plural second-person)
tasriflerinizin (genitive plural second-person)
tasriflerinin (genitive plural third-person)
tasrifim (first-person singular)
tasriflerim (first-person singular)
tasrifsin (second-person singular)
tasriflersin (second-person singular)
tasrif (singular third-person)
tasriftir (singular third-person)
tasrifler (singular third-person)
tasriflerdir (singular third-person)
tasrifiz (first-person plural)
tasrifleriz (first-person plural)
tasrifsiniz (plural second-person)
tasriflersiniz (plural second-person)
tasrifler (plural third-person)
tasriflerdir (plural third-person)

[t̪ʰɑs̪ˈɾ̞if]

Inherited from Ottoman Turkish تصریف, from Arabic تَصْرِيف (taṣrīf).


göçebe

[ˈɟø̞.t͡ʃe̞.bɛ]

From göçer (“migrating, wandering”) + oba (“clan, tribe”)


ibadethane

ibadethane (definite accusative ibadethaneyi, plural ibadethaneler)

ibadethaneyi (accusative definite)
ibadethaneler (plural)
ibadethane (nominative singular)
ibadethaneler (nominative plural)
ibadethaneyi (accusative definite singular)
ibadethaneleri (accusative definite plural)
ibadethaneye (dative singular)
ibadethanelere (dative plural)
ibadethanede (locative singular)
ibadethanelerde (locative plural)
ibadethaneden (ablative singular)
ibadethanelerden (ablative plural)
ibadethanenin (genitive singular)
ibadethanelerin (genitive plural)
ibadethanem (first-person nominative singular)
ibadethanelerim (first-person nominative singular)
ibadethanen (nominative second-person singular)
ibadethanelerin (nominative second-person singular)
ibadethanesi (nominative singular third-person)
ibadethaneleri (nominative singular third-person)
ibadethanemiz (first-person nominative plural)
ibadethanelerimiz (first-person nominative plural)
ibadethaneniz (nominative plural second-person)
ibadethaneleriniz (nominative plural second-person)
ibadethaneleri (nominative plural third-person)
ibadethanemi (accusative definite first-person singular)
ibadethanelerimi (accusative definite first-person singular)
ibadethaneni (accusative definite second-person singular)
ibadethanelerini (accusative definite second-person singular)
ibadethanesini (accusative definite singular third-person)
ibadethanelerini (accusative definite singular third-person)
ibadethanemizi (accusative definite first-person plural)
ibadethanelerimizi (accusative definite first-person plural)
ibadethanenizi (accusative definite plural second-person)
ibadethanelerinizi (accusative definite plural second-person)
ibadethanelerini (accusative definite plural third-person)
ibadethaneme (dative first-person singular)
ibadethanelerime (dative first-person singular)
ibadethanene (dative second-person singular)
ibadethanelerine (dative second-person singular)
ibadethanesine (dative singular third-person)
ibadethanelerine (dative singular third-person)
ibadethanemize (dative first-person plural)
ibadethanelerimize (dative first-person plural)
ibadethanenize (dative plural second-person)
ibadethanelerinize (dative plural second-person)
ibadethanelerine (dative plural third-person)
ibadethanemde (first-person locative singular)
ibadethanelerimde (first-person locative singular)
ibadethanende (locative second-person singular)
ibadethanelerinde (locative second-person singular)
ibadethanesinde (locative singular third-person)
ibadethanelerinde (locative singular third-person)
ibadethanemizde (first-person locative plural)
ibadethanelerimizde (first-person locative plural)
ibadethanenizde (locative plural second-person)
ibadethanelerinizde (locative plural second-person)
ibadethanelerinde (locative plural third-person)
ibadethanemden (ablative first-person singular)
ibadethanelerimden (ablative first-person singular)
ibadethanenden (ablative second-person singular)
ibadethanelerinden (ablative second-person singular)
ibadethanesinden (ablative singular third-person)
ibadethanelerinden (ablative singular third-person)
ibadethanemizden (ablative first-person plural)
ibadethanelerimizden (ablative first-person plural)
ibadethanenizden (ablative plural second-person)
ibadethanelerinizden (ablative plural second-person)
ibadethanelerinden (ablative plural third-person)
ibadethanemin (first-person genitive singular)
ibadethanelerimin (first-person genitive singular)
ibadethanenin (genitive second-person singular)
ibadethanelerinin (genitive second-person singular)
ibadethanesinin (genitive singular third-person)
ibadethanelerinin (genitive singular third-person)
ibadethanemizin (first-person genitive plural)
ibadethanelerimizin (first-person genitive plural)
ibadethanenizin (genitive plural second-person)
ibadethanelerinizin (genitive plural second-person)
ibadethanelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish عبادتخانه, from Classical Persian عِبَادَتخَانَه (ibādat-xāna). By surface analysis, ibadet (“worship”) + hane (“house”).

der

عِبَادَتخَانَه


çöpür

head

çöpür (definite accusative çöpürü, plural çöpürler)

çöpürü (accusative definite)
çöpürler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish چوپر (çöpür). Cognate to Turkmen çöpür (“goat wool”), Karakhanid جُبُرْ (çöpür).


içbükey

içbükeyim (first-person present singular)
içbükey miyim? (first-person present singular)
içbükeysin (present second-person singular)
içbükey misin? (present second-person singular)
içbükey (present singular third-person)
içbükeydir (present singular third-person)
içbükey mi? (present singular third-person)
içbükeyiz (first-person plural present)
içbükey miyiz? (first-person plural present)
içbükeysiniz (plural present second-person)
içbükey misiniz? (plural present second-person)
içbükey (plural present third-person)
içbükeyler (plural present third-person)
içbükey mi? (plural present third-person)
içbükeyler mi? (plural present third-person)
içbükeydim (first-person past singular)
içbükey miydim? (first-person past singular)
içbükeydin (past second-person singular)
içbükey miydin? (past second-person singular)
içbükeydi (past singular third-person)
içbükey miydi? (past singular third-person)
içbükeydik (first-person past plural)
içbükey miydik? (first-person past plural)
içbükeydiniz (past plural second-person)
içbükey miydiniz? (past plural second-person)
içbükeydiler (past plural third-person)
içbükey miydiler? (past plural third-person)
içbükeymişim (first-person past singular)
içbükey miymişim? (first-person past singular)
içbükeymişsin (past second-person singular)
içbükey miymişsin? (past second-person singular)
içbükeymiş (past singular third-person)
içbükey miymiş? (past singular third-person)
içbükeymişiz (first-person past plural)
içbükey miymişiz? (first-person past plural)
içbükeymişsiniz (past plural second-person)
içbükey miymişsiniz? (past plural second-person)
içbükeymişler (past plural third-person)
içbükey miymişler? (past plural third-person)
içbükeysem (conditional first-person singular)
içbükey miysem? (conditional first-person singular)
içbükeysen (conditional second-person singular)
içbükey miysen? (conditional second-person singular)
içbükeyse (conditional singular third-person)
içbükey miyse? (conditional singular third-person)
içbükeysek (conditional first-person plural)
içbükey miysek? (conditional first-person plural)
içbükeyseniz (conditional plural second-person)
içbükey miyseniz? (conditional plural second-person)
içbükeyseler (conditional plural third-person)
içbükey miyseler? (conditional plural third-person)

From iç (“inside”) + bük- (“to bend”) + -ey.


dışbükey

dışbükeyim (first-person present singular)
dışbükey miyim? (first-person present singular)
dışbükeysin (present second-person singular)
dışbükey misin? (present second-person singular)
dışbükey (present singular third-person)
dışbükeydir (present singular third-person)
dışbükey mi? (present singular third-person)
dışbükeyiz (first-person plural present)
dışbükey miyiz? (first-person plural present)
dışbükeysiniz (plural present second-person)
dışbükey misiniz? (plural present second-person)
dışbükey (plural present third-person)
dışbükeyler (plural present third-person)
dışbükey mi? (plural present third-person)
dışbükeyler mi? (plural present third-person)
dışbükeydim (first-person past singular)
dışbükey miydim? (first-person past singular)
dışbükeydin (past second-person singular)
dışbükey miydin? (past second-person singular)
dışbükeydi (past singular third-person)
dışbükey miydi? (past singular third-person)
dışbükeydik (first-person past plural)
dışbükey miydik? (first-person past plural)
dışbükeydiniz (past plural second-person)
dışbükey miydiniz? (past plural second-person)
dışbükeydiler (past plural third-person)
dışbükey miydiler? (past plural third-person)
dışbükeymişim (first-person past singular)
dışbükey miymişim? (first-person past singular)
dışbükeymişsin (past second-person singular)
dışbükey miymişsin? (past second-person singular)
dışbükeymiş (past singular third-person)
dışbükey miymiş? (past singular third-person)
dışbükeymişiz (first-person past plural)
dışbükey miymişiz? (first-person past plural)
dışbükeymişsiniz (past plural second-person)
dışbükey miymişsiniz? (past plural second-person)
dışbükeymişler (past plural third-person)
dışbükey miymişler? (past plural third-person)
dışbükeysem (conditional first-person singular)
dışbükey miysem? (conditional first-person singular)
dışbükeysen (conditional second-person singular)
dışbükey miysen? (conditional second-person singular)
dışbükeyse (conditional singular third-person)
dışbükey miyse? (conditional singular third-person)
dışbükeysek (conditional first-person plural)
dışbükey miysek? (conditional first-person plural)
dışbükeyseniz (conditional plural second-person)
dışbükey miyseniz? (conditional plural second-person)
dışbükeyseler (conditional plural third-person)
dışbükey miyseler? (conditional plural third-person)

From dış (“outside”) + bük- (“bend”) + -ey.


güveyfeneri

head

güveyfeneri (definite accusative güveyfenerini, plural güveyfenerleri)

güveyfenerini (accusative definite)
güveyfenerleri (plural)
güveyfeneri (nominative singular)
güveyfenerleri (nominative plural)
güveyfenerini (accusative definite singular)
güveyfenerlerini (accusative definite plural)
güveyfenerine (dative singular)
güveyfenerlerine (dative plural)
güveyfenerinde (locative singular)
güveyfenerlerinde (locative plural)
güveyfenerinden (ablative singular)
güveyfenerlerinden (ablative plural)
güveyfenerinin (genitive singular)
güveyfenerlerinin (genitive plural)

From güvey (variant of güveyi) + fener (“lantern”).

compound

güvey<pos:variant of <i class="Latn mention" lang="tr">güveyi</i>>

Alkekengi officinarum
Alkekengi officinarum#Translingual


ölütmek

ölütürüm (aorist singular third-person)
ölütürsün (aorist first-person plural)
ölütür (aorist plural second-person)
ölütürüz (aorist plural third-person)
ölütürsünüz (aorist)
ölütürler (aorist)
ölütürdüm (aorist past)
ölütürdün (aorist second-person singular)
ölütürdü (aorist singular third-person)
ölütürdük (aorist first-person plural)
ölütürdünüz (aorist plural second-person)
ölütürlerdi (aorist plural third-person)
ölütürmüşüm (aorist inferential)
ölütürmüşsün (aorist second-person singular)
ölütürmüş (aorist singular third-person)
ölütürmüşüz (aorist first-person plural)
ölütürmüşsünüz (aorist plural second-person)
ölütürlermiş (aorist plural third-person)
ölütürsem (aorist conditional)
ölütürsen (aorist second-person singular)
ölütürse (aorist singular third-person)
ölütürsek (aorist first-person plural)
ölütürseniz (aorist plural second-person)
ölütürlerse (aorist plural third-person)
ölütüyorum (continuative singular third-person)
ölütüyorsun (continuative first-person plural)
ölütüyor (continuative plural second-person)
ölütüyoruz (continuative plural third-person)
ölütüyorsunuz (continuative)
ölütüyorlar (continuative)
ölütüyordum (continuative past)
ölütüyordun (continuative second-person singular)
ölütüyordu (continuative singular third-person)
ölütüyorduk (continuative first-person plural)
ölütüyordunuz (continuative plural second-person)
ölütüyorlardı (continuative plural third-person)
ölütüyormuşum (continuative inferential)
ölütüyormuşsun (continuative second-person singular)
ölütüyormuş (continuative singular third-person)
ölütüyormuşuz (continuative first-person plural)
ölütüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ölütüyorlarmış (continuative plural third-person)
ölütüyorsam (conditional continuative)
ölütüyorsan (continuative second-person singular)
ölütüyorsa (continuative singular third-person)
ölütüyorsak (continuative first-person plural)
ölütüyorsanız (continuative plural second-person)
ölütüyorlarsa (continuative plural third-person)
ölütmüşüm (inferential singular third-person)
ölütmüşsün (first-person inferential plural)
ölütmüş (inferential plural second-person)
ölütmüşüz (inferential plural third-person)
ölütmüşsünüz (inferential)
ölütmüşler (inferential)
ölütmüştüm (inferential past)
ölütmüştün (inferential second-person singular)
ölütmüştü (inferential singular third-person)
ölütmüştük (first-person inferential plural)
ölütmüştünüz (inferential plural second-person)
ölütmüşlerdi (inferential plural third-person)
ölütmüşmüşüm (inferential)
ölütmüşmüşsün (inferential second-person singular)
ölütmüşmüş (inferential singular third-person)
ölütmüşmüşüz (first-person inferential plural)
ölütmüşmüşsünüz (inferential plural second-person)
ölütmüşlermiş (inferential plural third-person)
ölütmüşsem (conditional)
ölütmüşsen (inferential second-person singular)
ölütmüşse (inferential singular third-person)
ölütmüşsek (first-person inferential plural)
ölütmüşseniz (inferential plural second-person)
ölütmüşlerse (inferential plural third-person)
ölüteceğim (future singular third-person)
ölüteceksin (first-person future plural)
ölütecek (future plural second-person)
ölüteceğiz (future plural third-person)
ölüteceksiniz (future)
ölütecekler (future)
ölütecektim (future past)
ölütecektin (future second-person singular)
ölütecekti (future singular third-person)
ölütecektik (first-person future plural)
ölütecektiniz (future plural second-person)
ölüteceklerdi (future plural third-person)
ölütecekmişim (future inferential)
ölütecekmişsin (future second-person singular)
ölütecekmiş (future singular third-person)
ölütecekmişiz (first-person future plural)
ölütecekmişsiniz (future plural second-person)
ölüteceklermiş (future plural third-person)
ölüteceksem (conditional future)
ölüteceksen (future second-person singular)
ölütecekse (future singular third-person)
ölüteceksek (first-person future plural)
ölütecekseniz (future plural second-person)
ölüteceklerse (future plural third-person)
ölütmekteyim (progressive singular third-person)
ölütmektesin (first-person plural progressive)
ölütmekte (plural progressive second-person)
ölütmekteyiz (plural progressive third-person)
ölütmektesiniz (progressive)
ölütmekteler (progressive)
ölütmekteydim (past progressive)
ölütmekteydin (progressive second-person singular)
ölütmekteydi (progressive singular third-person)
ölütmekteydik (first-person plural progressive)
ölütmekteydiniz (plural progressive second-person)
ölütmektelerdi (plural progressive third-person)
ölütmekteymişim (inferential progressive)
ölütmekteymişsin (progressive second-person singular)
ölütmekteymiş (progressive singular third-person)
ölütmekteymişiz (first-person plural progressive)
ölütmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ölütmektelermiş (plural progressive third-person)
ölütmekteysem (conditional progressive)
ölütmekteysen (progressive second-person singular)
ölütmekteyse (progressive singular third-person)
ölütmekteysek (first-person plural progressive)
ölütmekteyseniz (plural progressive second-person)
ölütmektelerse (plural progressive third-person)
ölütmeliyim (necessitative singular third-person)
ölütmelisin (first-person necessitative plural)
ölütmeli (necessitative plural second-person)
ölütmeliyiz (necessitative plural third-person)
ölütmelisiniz (necessitative)
ölütmeliler (necessitative)
ölütmeliydim (necessitative past)
ölütmeliydin (necessitative second-person singular)
ölütmeliydi (necessitative singular third-person)
ölütmeliydik (first-person necessitative plural)
ölütmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ölütmelilerdi (necessitative plural third-person)
ölütmeliymişim (inferential)
ölütmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ölütmeliymiş (necessitative singular third-person)
ölütmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ölütmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ölütmelilermiş (necessitative plural third-person)
ölütmeliysem (conditional)
ölütmeliysen (necessitative second-person singular)
ölütmeliyse (necessitative singular third-person)
ölütmeliysek (first-person necessitative plural)
ölütmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ölütmelilerse (necessitative plural third-person)
ölüttüm (past singular third-person)
ölüttün (first-person past plural)
ölüttü (past plural second-person)
ölüttük (past plural third-person)
ölüttünüz (past)
ölüttüler (past)
ölüttüysem (conditional past)
ölüttüysen (past second-person singular)
ölüttüyse (past singular third-person)
ölüttüysek (first-person past plural)
ölüttüyseniz (past plural second-person)
ölüttülerse (past plural third-person)
ölütsem (conditional singular third-person)
ölütsen (conditional first-person plural)
ölütse (conditional plural second-person)
ölütsek (conditional plural third-person)
ölütseniz (conditional)
ölütseler (conditional)
ölütseydim (conditional past)
ölütseydin (conditional second-person singular)
ölütseydi (conditional singular third-person)
ölütseydik (conditional first-person plural)
ölütseydiniz (conditional plural second-person)
ölütselerdi (conditional plural third-person)
ölütseymişim (inferential)
ölütseymişsin (conditional second-person singular)
ölütseymiş (conditional singular third-person)
ölütseymişiz (conditional first-person plural)
ölütseymişsiniz (conditional plural second-person)
ölütselermiş (conditional plural third-person)
ölüteyim (conditional optative singular)
ölütesin (optative second-person singular)
ölüte (optative singular third-person)
ölütelim (first-person optative plural)
ölütesiniz (optative plural second-person)
ölüteler (optative plural third-person)
ölüt (first-person imperative plural)
ölütsün (imperative plural second-person)
ölütün (imperative)
ölütsünler (imperative)
ölütünüz (formal imperative second-person singular)
ölütünüz (formal imperative plural second-person)
ölütsene (imperative informal second-person singular)
ölütsenize (imperative informal plural second-person)
ölütmek (imperative infinitive)
ölütme (imperative noun-from-verb)
ölüten (impersonal participle)
ölütmüş (impersonal participle)
ölütecek (impersonal participle)
ölüten (imperfective)
ölütmüş (impersonal participle perfective)
ölütecek (impersonal participle prospective)
ölüttüğüm (impersonal non-prospective participle)
ölüttüğün (impersonal non-prospective participle)
ölüttüğü (impersonal non-prospective participle)
ölüttüğümüz (impersonal non-prospective participle)
ölüttüğünüz (impersonal non-prospective participle)
ölüttükleri (impersonal non-prospective participle personal)
ölüteceğim (impersonal participle prospective)
ölüteceğin (impersonal participle prospective)
ölüteceği (impersonal participle prospective)
ölüteceğimiz (impersonal participle prospective)
ölüteceğiniz (impersonal participle prospective)
ölütecekleri (impersonal participle personal prospective)
ölütürken (plural second-person)
ölütünce (plural second-person)
ölütüp (plural second-person)
ölüteli (plural second-person)
ölütesiye (plural second-person)
ölüttükçe (plural second-person)
ölütürken
ölütünce (specific)
ölütüp (perfective)
ölüteli
ölütesiye
ölüttükçe
ölüterek (imperfective plural)
ölüte ölüte (imperfective plural)
ölütürcesine (imperfective plural)
ölüterek
ölüte ölüte
ölütürcesine
ölütmem (aorist singular third-person)
ölütmezsin (aorist first-person plural)
ölütmez (aorist plural second-person)
ölütmeyiz (aorist plural third-person)
ölütmezsiniz (aorist)
ölütmezler (aorist)
ölütmezdim (aorist past)
ölütmezdin (aorist second-person singular)
ölütmezdi (aorist singular third-person)
ölütmezdik (aorist first-person plural)
ölütmezdiniz (aorist plural second-person)
ölütmezlerdi (aorist plural third-person)
ölütmezmişim (aorist inferential)
ölütmezmişsin (aorist second-person singular)
ölütmezmiş (aorist singular third-person)
ölütmezmişiz (aorist first-person plural)
ölütmezmişsiniz (aorist plural second-person)
ölütmezlermiş (aorist plural third-person)
ölütmezsem (aorist conditional)
ölütmezsen (aorist second-person singular)
ölütmezse (aorist singular third-person)
ölütmezsek (aorist first-person plural)
ölütmezseniz (aorist plural second-person)
ölütmezlerse (aorist plural third-person)
ölütmüyorum (continuative singular third-person)
ölütmüyorsun (continuative first-person plural)
ölütmüyor (continuative plural second-person)
ölütmüyoruz (continuative plural third-person)
ölütmüyorsunuz (continuative)
ölütmüyorlar (continuative)
ölütmüyordum (continuative past)
ölütmüyordun (continuative second-person singular)
ölütmüyordu (continuative singular third-person)
ölütmüyorduk (continuative first-person plural)
ölütmüyordunuz (continuative plural second-person)
ölütmüyorlardı (continuative plural third-person)
ölütmüyormuşum (continuative inferential)
ölütmüyormuşsun (continuative second-person singular)
ölütmüyormuş (continuative singular third-person)
ölütmüyormuşuz (continuative first-person plural)
ölütmüyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ölütmüyorlarmış (continuative plural third-person)
ölütmüyorsam (conditional continuative)
ölütmüyorsan (continuative second-person singular)
ölütmüyorsa (continuative singular third-person)
ölütmüyorsak (continuative first-person plural)
ölütmüyorsanız (continuative plural second-person)
ölütmüyorlarsa (continuative plural third-person)
ölütmemişim (inferential singular third-person)
ölütmemişsin (first-person inferential plural)
ölütmemiş (inferential plural second-person)
ölütmemişiz (inferential plural third-person)
ölütmemişsiniz (inferential)
ölütmemişler (inferential)
ölütmemiştim (inferential past)
ölütmemiştin (inferential second-person singular)
ölütmemişti (inferential singular third-person)
ölütmemiştik (first-person inferential plural)
ölütmemiştiniz (inferential plural second-person)
ölütmemişlerdi (inferential plural third-person)
ölütmemişmişim (inferential)
ölütmemişmişsin (inferential second-person singular)
ölütmemişmiş (inferential singular third-person)
ölütmemişmişiz (first-person inferential plural)
ölütmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
ölütmemişlermiş (inferential plural third-person)
ölütmemişsem (conditional)
ölütmemişsen (inferential second-person singular)
ölütmemişse (inferential singular third-person)
ölütmemişsek (first-person inferential plural)
ölütmemişseniz (inferential plural second-person)
ölütmemişlerse (inferential plural third-person)
ölütmeyeceğim (future singular third-person)
ölütmeyeceksin (first-person future plural)
ölütmeyecek (future plural second-person)
ölütmeyeceğiz (future plural third-person)
ölütmeyeceksiniz (future)
ölütmeyecekler (future)
ölütmeyecektim (future past)
ölütmeyecektin (future second-person singular)
ölütmeyecekti (future singular third-person)
ölütmeyecektik (first-person future plural)
ölütmeyecektiniz (future plural second-person)
ölütmeyeceklerdi (future plural third-person)
ölütmeyecekmişim (future inferential)
ölütmeyecekmişsin (future second-person singular)
ölütmeyecekmiş (future singular third-person)
ölütmeyecekmişiz (first-person future plural)
ölütmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ölütmeyeceklermiş (future plural third-person)
ölütmeyeceksem (conditional future)
ölütmeyeceksen (future second-person singular)
ölütmeyecekse (future singular third-person)
ölütmeyeceksek (first-person future plural)
ölütmeyecekseniz (future plural second-person)
ölütmeyeceklerse (future plural third-person)
ölütmemekteyim (progressive singular third-person)
ölütmemektesin (first-person plural progressive)
ölütmemekte (plural progressive second-person)
ölütmemekteyiz (plural progressive third-person)
ölütmemektesiniz (progressive)
ölütmemekteler (progressive)
ölütmemekteydim (past progressive)
ölütmemekteydin (progressive second-person singular)
ölütmemekteydi (progressive singular third-person)
ölütmemekteydik (first-person plural progressive)
ölütmemekteydiniz (plural progressive second-person)
ölütmemektelerdi (plural progressive third-person)
ölütmemekteymişim (inferential progressive)
ölütmemekteymişsin (progressive second-person singular)
ölütmemekteymiş (progressive singular third-person)
ölütmemekteymişiz (first-person plural progressive)
ölütmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ölütmemektelermiş (plural progressive third-person)
ölütmemekteysem (conditional progressive)
ölütmemekteysen (progressive second-person singular)
ölütmemekteyse (progressive singular third-person)
ölütmemekteysek (first-person plural progressive)
ölütmemekteyseniz (plural progressive second-person)
ölütmemektelerse (plural progressive third-person)
ölütmemeliyim (necessitative singular third-person)
ölütmemelisin (first-person necessitative plural)
ölütmemeli (necessitative plural second-person)
ölütmemeliyiz (necessitative plural third-person)
ölütmemelisiniz (necessitative)
ölütmemeliler (necessitative)
ölütmemeliydim (necessitative past)
ölütmemeliydin (necessitative second-person singular)
ölütmemeliydi (necessitative singular third-person)
ölütmemeliydik (first-person necessitative plural)
ölütmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
ölütmemelilerdi (necessitative plural third-person)
ölütmemeliymişim (inferential)
ölütmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
ölütmemeliymiş (necessitative singular third-person)
ölütmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
ölütmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ölütmemelilermiş (necessitative plural third-person)
ölütmemeliysem (conditional)
ölütmemeliysen (necessitative second-person singular)
ölütmemeliyse (necessitative singular third-person)
ölütmemeliysek (first-person necessitative plural)
ölütmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
ölütmemelilerse (necessitative plural third-person)
ölütmedim (past singular third-person)
ölütmedin (first-person past plural)
ölütmedi (past plural second-person)
ölütmedik (past plural third-person)
ölütmediniz (past)
ölütmediler (past)
ölütmediysem (conditional past)
ölütmediysen (past second-person singular)
ölütmediyse (past singular third-person)
ölütmediysek (first-person past plural)
ölütmediyseniz (past plural second-person)
ölütmedilerse (past plural third-person)
ölütmesem (conditional singular third-person)
ölütmesen (conditional first-person plural)
ölütmese (conditional plural second-person)
ölütmesek (conditional plural third-person)
ölütmeseniz (conditional)
ölütmeseler (conditional)
ölütmeseydim (conditional past)
ölütmeseydin (conditional second-person singular)
ölütmeseydi (conditional singular third-person)
ölütmeseydik (conditional first-person plural)
ölütmeseydiniz (conditional plural second-person)
ölütmeselerdi (conditional plural third-person)
ölütmeseymişim (inferential)
ölütmeseymişsin (conditional second-person singular)
ölütmeseymiş (conditional singular third-person)
ölütmeseymişiz (conditional first-person plural)
ölütmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ölütmeselermiş (conditional plural third-person)
ölütmeyeyim (conditional optative singular)
ölütmeyesin (optative second-person singular)
ölütmeye (optative singular third-person)
ölütmeyelim (first-person optative plural)
ölütmeyesiniz (optative plural second-person)
ölütmeyeler (optative plural third-person)
ölütme (first-person imperative plural)
ölütmesin (imperative plural second-person)
ölütmeyin (imperative)
ölütmesinler (imperative)
ölütmeyiniz (formal imperative second-person singular)
ölütmeyiniz (formal imperative plural second-person)
ölütmesene (imperative informal second-person singular)
ölütmesenize (imperative informal plural second-person)
ölütmemek (imperative infinitive)
ölütmeme (imperative noun-from-verb)
ölütmeyen (impersonal participle)
ölütmemiş (impersonal participle)
ölütmeyecek (impersonal participle)
ölütmeyen (imperfective)
ölütmemiş (impersonal participle perfective)
ölütmeyecek (impersonal participle prospective)
ölütmediğim (impersonal non-prospective participle)
ölütmediğin (impersonal non-prospective participle)
ölütmediği (impersonal non-prospective participle)
ölütmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ölütmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ölütmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ölütmeyeceğim (impersonal participle prospective)
ölütmeyeceğin (impersonal participle prospective)
ölütmeyeceği (impersonal participle prospective)
ölütmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ölütmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ölütmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ölütmezken (plural second-person)
ölütmeyince (plural second-person)
ölütmeyip (plural second-person)
ölütmeyeli (plural second-person)
ölütmeyesiye (plural second-person)
ölütmedikçe (plural second-person)
ölütmezken
ölütmeyince (specific)
ölütmeyip (perfective)
ölütmeyeli
ölütmeyesiye
ölütmedikçe
ölütmeyerek (imperfective plural)
ölütmeye ölütmeye (imperfective plural)
ölütmezcesine (imperfective plural)
ölütmeyerek
ölütmeye ölütmeye
ölütmezcesine
ölütebilirim (aorist singular third-person)
ölütebilirsin (aorist first-person plural)
ölütebilir (aorist plural second-person)
ölütebiliriz (aorist plural third-person)
ölütebilirsiniz (aorist)
ölütebilirler (aorist)
ölütebilirdim (aorist past)
ölütebilirdin (aorist second-person singular)
ölütebilirdi (aorist singular third-person)
ölütebilirdik (aorist first-person plural)
ölütebilirdiniz (aorist plural second-person)
ölütebilirlerdi (aorist plural third-person)
ölütebilirmişim (aorist inferential)
ölütebilirmişsin (aorist second-person singular)
ölütebilirmiş (aorist singular third-person)
ölütebilirmişiz (aorist first-person plural)
ölütebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ölütebilirlermiş (aorist plural third-person)
ölütebilirsem (aorist conditional)
ölütebilirsen (aorist second-person singular)
ölütebilirse (aorist singular third-person)
ölütebilirsek (aorist first-person plural)
ölütebilirseniz (aorist plural second-person)
ölütebilirlerse (aorist plural third-person)
ölütebiliyorum (continuative singular third-person)
ölütebiliyorsun (continuative first-person plural)
ölütebiliyor (continuative plural second-person)
ölütebiliyoruz (continuative plural third-person)
ölütebiliyorsunuz (continuative)
ölütebiliyorlar (continuative)
ölütebiliyordum (continuative past)
ölütebiliyordun (continuative second-person singular)
ölütebiliyordu (continuative singular third-person)
ölütebiliyorduk (continuative first-person plural)
ölütebiliyordunuz (continuative plural second-person)
ölütebiliyorlardı (continuative plural third-person)
ölütebiliyormuşum (continuative inferential)
ölütebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ölütebiliyormuş (continuative singular third-person)
ölütebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ölütebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ölütebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ölütebiliyorsam (conditional continuative)
ölütebiliyorsan (continuative second-person singular)
ölütebiliyorsa (continuative singular third-person)
ölütebiliyorsak (continuative first-person plural)
ölütebiliyorsanız (continuative plural second-person)
ölütebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ölütebilmişim (inferential singular third-person)
ölütebilmişsin (first-person inferential plural)
ölütebilmiş (inferential plural second-person)
ölütebilmişiz (inferential plural third-person)
ölütebilmişsiniz (inferential)
ölütebilmişler (inferential)
ölütebilmiştim (inferential past)
ölütebilmiştin (inferential second-person singular)
ölütebilmişti (inferential singular third-person)
ölütebilmiştik (first-person inferential plural)
ölütebilmiştiniz (inferential plural second-person)
ölütebilmişlerdi (inferential plural third-person)
ölütebilmişmişim (inferential)
ölütebilmişmişsin (inferential second-person singular)
ölütebilmişmiş (inferential singular third-person)
ölütebilmişmişiz (first-person inferential plural)
ölütebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ölütebilmişlermiş (inferential plural third-person)
ölütebilmişsem (conditional)
ölütebilmişsen (inferential second-person singular)
ölütebilmişse (inferential singular third-person)
ölütebilmişsek (first-person inferential plural)
ölütebilmişseniz (inferential plural second-person)
ölütebilmişlerse (inferential plural third-person)
ölütebileceğim (future singular third-person)
ölütebileceksin (first-person future plural)
ölütebilecek (future plural second-person)
ölütebileceğiz (future plural third-person)
ölütebileceksiniz (future)
ölütebilecekler (future)
ölütebilecektim (future past)
ölütebilecektin (future second-person singular)
ölütebilecekti (future singular third-person)
ölütebilecektik (first-person future plural)
ölütebilecektiniz (future plural second-person)
ölütebileceklerdi (future plural third-person)
ölütebilecekmişim (future inferential)
ölütebilecekmişsin (future second-person singular)
ölütebilecekmiş (future singular third-person)
ölütebilecekmişiz (first-person future plural)
ölütebilecekmişsiniz (future plural second-person)
ölütebileceklermiş (future plural third-person)
ölütebileceksem (conditional future)
ölütebileceksen (future second-person singular)
ölütebilecekse (future singular third-person)
ölütebileceksek (first-person future plural)
ölütebilecekseniz (future plural second-person)
ölütebileceklerse (future plural third-person)
ölütebilmekteyim (progressive singular third-person)
ölütebilmektesin (first-person plural progressive)
ölütebilmekte (plural progressive second-person)
ölütebilmekteyiz (plural progressive third-person)
ölütebilmektesiniz (progressive)
ölütebilmekteler (progressive)
ölütebilmekteydim (past progressive)
ölütebilmekteydin (progressive second-person singular)
ölütebilmekteydi (progressive singular third-person)
ölütebilmekteydik (first-person plural progressive)
ölütebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ölütebilmektelerdi (plural progressive third-person)
ölütebilmekteymişim (inferential progressive)
ölütebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ölütebilmekteymiş (progressive singular third-person)
ölütebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ölütebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ölütebilmektelermiş (plural progressive third-person)
ölütebilmekteysem (conditional progressive)
ölütebilmekteysen (progressive second-person singular)
ölütebilmekteyse (progressive singular third-person)
ölütebilmekteysek (first-person plural progressive)
ölütebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ölütebilmektelerse (plural progressive third-person)
ölütebilmeliyim (necessitative singular third-person)
ölütebilmelisin (first-person necessitative plural)
ölütebilmeli (necessitative plural second-person)
ölütebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ölütebilmelisiniz (necessitative)
ölütebilmeliler (necessitative)
ölütebilmeliydim (necessitative past)
ölütebilmeliydin (necessitative second-person singular)
ölütebilmeliydi (necessitative singular third-person)
ölütebilmeliydik (first-person necessitative plural)
ölütebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ölütebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ölütebilmeliymişim (inferential)
ölütebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ölütebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ölütebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ölütebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ölütebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ölütebilmeliysem (conditional)
ölütebilmeliysen (necessitative second-person singular)
ölütebilmeliyse (necessitative singular third-person)
ölütebilmeliysek (first-person necessitative plural)
ölütebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ölütebilmelilerse (necessitative plural third-person)
ölütebildim (past singular third-person)
ölütebildin (first-person past plural)
ölütebildi (past plural second-person)
ölütebildik (past plural third-person)
ölütebildiniz (past)
ölütebildiler (past)
ölütebildiysem (conditional past)
ölütebildiysen (past second-person singular)
ölütebildiyse (past singular third-person)
ölütebildiysek (first-person past plural)
ölütebildiyseniz (past plural second-person)
ölütebildilerse (past plural third-person)
ölütebilsem (conditional singular third-person)
ölütebilsen (conditional first-person plural)
ölütebilse (conditional plural second-person)
ölütebilsek (conditional plural third-person)
ölütebilseniz (conditional)
ölütebilseler (conditional)
ölütebilseydim (conditional past)
ölütebilseydin (conditional second-person singular)
ölütebilseydi (conditional singular third-person)
ölütebilseydik (conditional first-person plural)
ölütebilseydiniz (conditional plural second-person)
ölütebilselerdi (conditional plural third-person)
ölütebilseymişim (inferential)
ölütebilseymişsin (conditional second-person singular)
ölütebilseymiş (conditional singular third-person)
ölütebilseymişiz (conditional first-person plural)
ölütebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ölütebilselermiş (conditional plural third-person)
ölütebileyim (conditional optative singular)
ölütebilesin (optative second-person singular)
ölütebile (optative singular third-person)
ölütebilelim (first-person optative plural)
ölütebilesiniz (optative plural second-person)
ölütebileler (optative plural third-person)
ölütebil (first-person imperative plural)
ölütebilsin (imperative plural second-person)
ölütebilin (imperative)
ölütebilsinler (imperative)
ölütebiliniz (formal imperative second-person singular)
ölütebiliniz (formal imperative plural second-person)
ölütebilsene (imperative informal second-person singular)
ölütebilsenize (imperative informal plural second-person)
ölütebilmek (imperative infinitive)
ölütebilme (imperative noun-from-verb)
ölütebilen (impersonal participle)
ölütebilmiş (impersonal participle)
ölütebilecek (impersonal participle)
ölütebilen (imperfective)
ölütebilmiş (impersonal participle perfective)
ölütebilecek (impersonal participle prospective)
ölütebildiğim (impersonal non-prospective participle)
ölütebildiğin (impersonal non-prospective participle)
ölütebildiği (impersonal non-prospective participle)
ölütebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ölütebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ölütebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ölütebileceğim (impersonal participle prospective)
ölütebileceğin (impersonal participle prospective)
ölütebileceği (impersonal participle prospective)
ölütebileceğimiz (impersonal participle prospective)
ölütebileceğiniz (impersonal participle prospective)
ölütebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
ölütebilirken (plural second-person)
ölütebilince (plural second-person)
ölütebilip (plural second-person)
ölütebileli (plural second-person)
ölütebilesiye (plural second-person)
ölütebildikçe (plural second-person)
ölütebilirken
ölütebilince (specific)
ölütebilip (perfective)
ölütebileli
ölütebilesiye
ölütebildikçe
ölütebilerek (imperfective plural)
ölütebile ölütebile (imperfective plural)
ölütebilircesine (imperfective plural)
ölütebilerek
ölütebile ölütebile
ölütebilircesine
ölütemem (aorist singular third-person)
ölütemezsin (aorist first-person plural)
ölütemez (aorist plural second-person)
ölütemeyiz (aorist plural third-person)
ölütemezsiniz (aorist)
ölütemezler (aorist)
ölütemezdim (aorist past)
ölütemezdin (aorist second-person singular)
ölütemezdi (aorist singular third-person)
ölütemezdik (aorist first-person plural)
ölütemezdiniz (aorist plural second-person)
ölütemezlerdi (aorist plural third-person)
ölütemezmişim (aorist inferential)
ölütemezmişsin (aorist second-person singular)
ölütemezmiş (aorist singular third-person)
ölütemezmişiz (aorist first-person plural)
ölütemezmişsiniz (aorist plural second-person)
ölütemezlermiş (aorist plural third-person)
ölütemezsem (aorist conditional)
ölütemezsen (aorist second-person singular)
ölütemezse (aorist singular third-person)
ölütemezsek (aorist first-person plural)
ölütemezseniz (aorist plural second-person)
ölütemezlerse (aorist plural third-person)
ölütemiyorum (continuative singular third-person)
ölütemiyorsun (continuative first-person plural)
ölütemiyor (continuative plural second-person)
ölütemiyoruz (continuative plural third-person)
ölütemiyorsunuz (continuative)
ölütemiyorlar (continuative)
ölütemiyordum (continuative past)
ölütemiyordun (continuative second-person singular)
ölütemiyordu (continuative singular third-person)
ölütemiyorduk (continuative first-person plural)
ölütemiyordunuz (continuative plural second-person)
ölütemiyorlardı (continuative plural third-person)
ölütemiyormuşum (continuative inferential)
ölütemiyormuşsun (continuative second-person singular)
ölütemiyormuş (continuative singular third-person)
ölütemiyormuşuz (continuative first-person plural)
ölütemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ölütemiyorlarmış (continuative plural third-person)
ölütemiyorsam (conditional continuative)
ölütemiyorsan (continuative second-person singular)
ölütemiyorsa (continuative singular third-person)
ölütemiyorsak (continuative first-person plural)
ölütemiyorsanız (continuative plural second-person)
ölütemiyorlarsa (continuative plural third-person)
ölütememişim (inferential singular third-person)
ölütememişsin (first-person inferential plural)
ölütememiş (inferential plural second-person)
ölütememişiz (inferential plural third-person)
ölütememişsiniz (inferential)
ölütememişler (inferential)
ölütememiştim (inferential past)
ölütememiştin (inferential second-person singular)
ölütememişti (inferential singular third-person)
ölütememiştik (first-person inferential plural)
ölütememiştiniz (inferential plural second-person)
ölütememişlerdi (inferential plural third-person)
ölütememişmişim (inferential)
ölütememişmişsin (inferential second-person singular)
ölütememişmiş (inferential singular third-person)
ölütememişmişiz (first-person inferential plural)
ölütememişmişsiniz (inferential plural second-person)
ölütememişlermiş (inferential plural third-person)
ölütememişsem (conditional)
ölütememişsen (inferential second-person singular)
ölütememişse (inferential singular third-person)
ölütememişsek (first-person inferential plural)
ölütememişseniz (inferential plural second-person)
ölütememişlerse (inferential plural third-person)
ölütemeyeceğim (future singular third-person)
ölütemeyeceksin (first-person future plural)
ölütemeyecek (future plural second-person)
ölütemeyeceğiz (future plural third-person)
ölütemeyeceksiniz (future)
ölütemeyecekler (future)
ölütemeyecektim (future past)
ölütemeyecektin (future second-person singular)
ölütemeyecekti (future singular third-person)
ölütemeyecektik (first-person future plural)
ölütemeyecektiniz (future plural second-person)
ölütemeyeceklerdi (future plural third-person)
ölütemeyecekmişim (future inferential)
ölütemeyecekmişsin (future second-person singular)
ölütemeyecekmiş (future singular third-person)
ölütemeyecekmişiz (first-person future plural)
ölütemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ölütemeyeceklermiş (future plural third-person)
ölütemeyeceksem (conditional future)
ölütemeyeceksen (future second-person singular)
ölütemeyecekse (future singular third-person)
ölütemeyeceksek (first-person future plural)
ölütemeyecekseniz (future plural second-person)
ölütemeyeceklerse (future plural third-person)
ölütememekteyim (progressive singular third-person)
ölütememektesin (first-person plural progressive)
ölütememekte (plural progressive second-person)
ölütememekteyiz (plural progressive third-person)
ölütememektesiniz (progressive)
ölütememekteler (progressive)
ölütememekteydim (past progressive)
ölütememekteydin (progressive second-person singular)
ölütememekteydi (progressive singular third-person)
ölütememekteydik (first-person plural progressive)
ölütememekteydiniz (plural progressive second-person)
ölütememektelerdi (plural progressive third-person)
ölütememekteymişim (inferential progressive)
ölütememekteymişsin (progressive second-person singular)
ölütememekteymiş (progressive singular third-person)
ölütememekteymişiz (first-person plural progressive)
ölütememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ölütememektelermiş (plural progressive third-person)
ölütememekteysem (conditional progressive)
ölütememekteysen (progressive second-person singular)
ölütememekteyse (progressive singular third-person)
ölütememekteysek (first-person plural progressive)
ölütememekteyseniz (plural progressive second-person)
ölütememektelerse (plural progressive third-person)
ölütememeliyim (necessitative singular third-person)
ölütememelisin (first-person necessitative plural)
ölütememeli (necessitative plural second-person)
ölütememeliyiz (necessitative plural third-person)
ölütememelisiniz (necessitative)
ölütememeliler (necessitative)
ölütememeliydim (necessitative past)
ölütememeliydin (necessitative second-person singular)
ölütememeliydi (necessitative singular third-person)
ölütememeliydik (first-person necessitative plural)
ölütememeliydiniz (necessitative plural second-person)
ölütememelilerdi (necessitative plural third-person)
ölütememeliymişim (inferential)
ölütememeliymişsin (necessitative second-person singular)
ölütememeliymiş (necessitative singular third-person)
ölütememeliymişiz (first-person necessitative plural)
ölütememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ölütememelilermiş (necessitative plural third-person)
ölütememeliysem (conditional)
ölütememeliysen (necessitative second-person singular)
ölütememeliyse (necessitative singular third-person)
ölütememeliysek (first-person necessitative plural)
ölütememeliyseniz (necessitative plural second-person)
ölütememelilerse (necessitative plural third-person)
ölütemedim (past singular third-person)
ölütemedin (first-person past plural)
ölütemedi (past plural second-person)
ölütemedik (past plural third-person)
ölütemediniz (past)
ölütemediler (past)
ölütemediysem (conditional past)
ölütemediysen (past second-person singular)
ölütemediyse (past singular third-person)
ölütemediysek (first-person past plural)
ölütemediyseniz (past plural second-person)
ölütemedilerse (past plural third-person)
ölütemesem (conditional singular third-person)
ölütemesen (conditional first-person plural)
ölütemese (conditional plural second-person)
ölütemesek (conditional plural third-person)
ölütemeseniz (conditional)
ölütemeseler (conditional)
ölütemeseydim (conditional past)
ölütemeseydin (conditional second-person singular)
ölütemeseydi (conditional singular third-person)
ölütemeseydik (conditional first-person plural)
ölütemeseydiniz (conditional plural second-person)
ölütemeselerdi (conditional plural third-person)
ölütemeseymişim (inferential)
ölütemeseymişsin (conditional second-person singular)
ölütemeseymiş (conditional singular third-person)
ölütemeseymişiz (conditional first-person plural)
ölütemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ölütemeselermiş (conditional plural third-person)
ölütemeyeyim (conditional optative singular)
ölütemeyesin (optative second-person singular)
ölütemeye (optative singular third-person)
ölütemeyelim (first-person optative plural)
ölütemeyesiniz (optative plural second-person)
ölütemeyeler (optative plural third-person)
ölüteme (first-person imperative plural)
ölütemesin (imperative plural second-person)
ölütemeyin (imperative)
ölütemesinler (imperative)
ölütemeyiniz (formal imperative second-person singular)
ölütemeyiniz (formal imperative plural second-person)
ölütemesene (imperative informal second-person singular)
ölütemesenize (imperative informal plural second-person)
ölütememek (imperative infinitive)
ölütememe (imperative noun-from-verb)
ölütemeyen (impersonal participle)
ölütememiş (impersonal participle)
ölütemeyecek (impersonal participle)
ölütemeyen (imperfective)
ölütememiş (impersonal participle perfective)
ölütemeyecek (impersonal participle prospective)
ölütemediğim (impersonal non-prospective participle)
ölütemediğin (impersonal non-prospective participle)
ölütemediği (impersonal non-prospective participle)
ölütemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ölütemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ölütemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ölütemeyeceğim (impersonal participle prospective)
ölütemeyeceğin (impersonal participle prospective)
ölütemeyeceği (impersonal participle prospective)
ölütemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ölütemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ölütemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ölütemezken (plural second-person)
ölütemeyince (plural second-person)
ölütemeyip (plural second-person)
ölütemeyeli (plural second-person)
ölütemeyesiye (plural second-person)
ölütemedikçe (plural second-person)
ölütemezken
ölütemeyince (specific)
ölütemeyip (perfective)
ölütemeyeli
ölütemeyesiye
ölütemedikçe
ölütemeyerek (imperfective plural)
ölütemeye ölütemeye (imperfective plural)
ölütemezcesine (imperfective plural)
ölütemeyerek
ölütemeye ölütemeye
ölütemezcesine
hölütmek (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish اول (öl), ultimately from Proto-Turkic *ȫl (“wet”). Cognate with Old Uyghur 𐽰𐽳𐽶𐾁 (öl) and Yakut үөл (üöl).
By surface analysis, öl (“wet”) + -e + -t.

surf

Bu kömür bu demiri ölütmez.


yıldızlararası

Calque of English interstellar. Morphologically yıldız (“star”) + -lar + ara + -sı.


odunsu

odunsuyum (first-person present singular)
odunsu muyum? (first-person present singular)
odunsusun (present second-person singular)
odunsu musun? (present second-person singular)
odunsu (present singular third-person)
odunsudur (present singular third-person)
odunsu mu? (present singular third-person)
odunsuyuz (first-person plural present)
odunsu muyuz? (first-person plural present)
odunsusunuz (plural present second-person)
odunsu musunuz? (plural present second-person)
odunsu (plural present third-person)
odunsular (plural present third-person)
odunsu mı? (plural present third-person)
odunsular mı? (plural present third-person)
odunsuydum (first-person past singular)
odunsu muydum? (first-person past singular)
odunsuydun (past second-person singular)
odunsu muydun? (past second-person singular)
odunsuydu (past singular third-person)
odunsu muydu? (past singular third-person)
odunsuyduk (first-person past plural)
odunsu muyduk? (first-person past plural)
odunsuydunuz (past plural second-person)
odunsu muydunuz? (past plural second-person)
odunsuydular (past plural third-person)
odunsu muydular? (past plural third-person)
odunsuymuşum (first-person past singular)
odunsu muymuşum? (first-person past singular)
odunsuymuşsun (past second-person singular)
odunsu muymuşsun? (past second-person singular)
odunsuymuş (past singular third-person)
odunsu muymuş? (past singular third-person)
odunsuymuşuz (first-person past plural)
odunsu muymuşuz? (first-person past plural)
odunsuymuşsunuz (past plural second-person)
odunsu muymuşsunuz? (past plural second-person)
odunsuymuşlar (past plural third-person)
odunsu muymuşlar? (past plural third-person)
odunsuysam (conditional first-person singular)
odunsu muysam? (conditional first-person singular)
odunsuysan (conditional second-person singular)
odunsu muysan? (conditional second-person singular)
odunsuysa (conditional singular third-person)
odunsu muysa? (conditional singular third-person)
odunsuysak (conditional first-person plural)
odunsu muysak? (conditional first-person plural)
odunsuysanız (conditional plural second-person)
odunsu muysanız? (conditional plural second-person)
odunsuysalar (conditional plural third-person)
odunsu muysalar? (conditional plural third-person)