deniz anası

deniz anası (definite accusative deniz anasını, plural denizanaları)

deniz anasını (accusative definite)
denizanaları (plural)
deniz anası (nominative singular)
deniz anaları (nominative plural)
deniz anasını (accusative definite singular)
deniz analarını (accusative definite plural)
deniz anasına (dative singular)
deniz analarına (dative plural)
deniz anasında (locative singular)
deniz analarında (locative plural)
deniz anasından (ablative singular)
deniz analarından (ablative plural)
deniz anasının (genitive singular)
deniz analarının (genitive plural)
deniz anam (first-person nominative singular)
deniz analarım (first-person nominative singular)
deniz anan (nominative second-person singular)
deniz anaların (nominative second-person singular)
deniz anası (nominative singular third-person)
deniz anaları (nominative singular third-person)
deniz anamız (first-person nominative plural)
deniz analarımız (first-person nominative plural)
deniz ananız (nominative plural second-person)
deniz analarınız (nominative plural second-person)
deniz anaları (nominative plural third-person)
deniz anamı (accusative definite first-person singular)
deniz analarımı (accusative definite first-person singular)
deniz ananı (accusative definite second-person singular)
deniz analarını (accusative definite second-person singular)
deniz anasını (accusative definite singular third-person)
deniz analarını (accusative definite singular third-person)
deniz anamızı (accusative definite first-person plural)
deniz analarımızı (accusative definite first-person plural)
deniz ananızı (accusative definite plural second-person)
deniz analarınızı (accusative definite plural second-person)
deniz analarını (accusative definite plural third-person)
deniz anama (dative first-person singular)
deniz analarıma (dative first-person singular)
deniz anana (dative second-person singular)
deniz analarına (dative second-person singular)
deniz anasına (dative singular third-person)
deniz analarına (dative singular third-person)
deniz anamıza (dative first-person plural)
deniz analarımıza (dative first-person plural)
deniz ananıza (dative plural second-person)
deniz analarınıza (dative plural second-person)
deniz analarına (dative plural third-person)
deniz anamda (first-person locative singular)
deniz analarımda (first-person locative singular)
deniz ananda (locative second-person singular)
deniz analarında (locative second-person singular)
deniz anasında (locative singular third-person)
deniz analarında (locative singular third-person)
deniz anamızda (first-person locative plural)
deniz analarımızda (first-person locative plural)
deniz ananızda (locative plural second-person)
deniz analarınızda (locative plural second-person)
deniz analarında (locative plural third-person)
deniz anamdan (ablative first-person singular)
deniz analarımdan (ablative first-person singular)
deniz anandan (ablative second-person singular)
deniz analarından (ablative second-person singular)
deniz anasından (ablative singular third-person)
deniz analarından (ablative singular third-person)
deniz anamızdan (ablative first-person plural)
deniz analarımızdan (ablative first-person plural)
deniz ananızdan (ablative plural second-person)
deniz analarınızdan (ablative plural second-person)
deniz analarından (ablative plural third-person)
deniz anamın (first-person genitive singular)
deniz analarımın (first-person genitive singular)
deniz ananın (genitive second-person singular)
deniz analarının (genitive second-person singular)
deniz anasının (genitive singular third-person)
deniz analarının (genitive singular third-person)
deniz anamızın (first-person genitive plural)
deniz analarımızın (first-person genitive plural)
deniz ananızın (genitive plural second-person)
deniz analarınızın (genitive plural second-person)
deniz analarının (genitive plural third-person)
deniz anasıyım (first-person singular)
deniz analarıyım (first-person singular)
deniz anasısın (second-person singular)
deniz analarısın (second-person singular)
deniz anası (singular third-person)
deniz anaları (singular third-person)
deniz anasıyız (first-person plural)
deniz analarıyız (first-person plural)
deniz anasısınız (plural second-person)
deniz analarısınız (plural second-person)
deniz anaları (plural third-person)

Compound of deniz (“sea”) + ana (“mother”).


kocacık

head

kocacık (definite accusative kocacığı, plural kocacıklar)

kocacığı (accusative definite)
kocacıklar (plural)
kocacık (nominative singular)
kocacıklar (nominative plural)
kocacığı (accusative definite singular)
kocacıkları (accusative definite plural)
kocacığa (dative singular)
kocacıklara (dative plural)
kocacıkta (locative singular)
kocacıklarda (locative plural)
kocacıktan (ablative singular)
kocacıklardan (ablative plural)
kocacığın (genitive singular)
kocacıkların (genitive plural)
kocacığım (first-person nominative singular)
kocacıklarım (first-person nominative singular)
kocacığın (nominative second-person singular)
kocacıkların (nominative second-person singular)
kocacığı (nominative singular third-person)
kocacıkları (nominative singular third-person)
kocacığımız (first-person nominative plural)
kocacıklarımız (first-person nominative plural)
kocacığınız (nominative plural second-person)
kocacıklarınız (nominative plural second-person)
kocacıkları (nominative plural third-person)
kocacığımı (accusative definite first-person singular)
kocacıklarımı (accusative definite first-person singular)
kocacığını (accusative definite second-person singular)
kocacıklarını (accusative definite second-person singular)
kocacığını (accusative definite singular third-person)
kocacıklarını (accusative definite singular third-person)
kocacığımızı (accusative definite first-person plural)
kocacıklarımızı (accusative definite first-person plural)
kocacığınızı (accusative definite plural second-person)
kocacıklarınızı (accusative definite plural second-person)
kocacıklarını (accusative definite plural third-person)
kocacığıma (dative first-person singular)
kocacıklarıma (dative first-person singular)
kocacığına (dative second-person singular)
kocacıklarına (dative second-person singular)
kocacığına (dative singular third-person)
kocacıklarına (dative singular third-person)
kocacığımıza (dative first-person plural)
kocacıklarımıza (dative first-person plural)
kocacığınıza (dative plural second-person)
kocacıklarınıza (dative plural second-person)
kocacıklarına (dative plural third-person)
kocacığımda (first-person locative singular)
kocacıklarımda (first-person locative singular)
kocacığında (locative second-person singular)
kocacıklarında (locative second-person singular)
kocacığında (locative singular third-person)
kocacıklarında (locative singular third-person)
kocacığımızda (first-person locative plural)
kocacıklarımızda (first-person locative plural)
kocacığınızda (locative plural second-person)
kocacıklarınızda (locative plural second-person)
kocacıklarında (locative plural third-person)
kocacığımdan (ablative first-person singular)
kocacıklarımdan (ablative first-person singular)
kocacığından (ablative second-person singular)
kocacıklarından (ablative second-person singular)
kocacığından (ablative singular third-person)
kocacıklarından (ablative singular third-person)
kocacığımızdan (ablative first-person plural)
kocacıklarımızdan (ablative first-person plural)
kocacığınızdan (ablative plural second-person)
kocacıklarınızdan (ablative plural second-person)
kocacıklarından (ablative plural third-person)
kocacığımın (first-person genitive singular)
kocacıklarımın (first-person genitive singular)
kocacığının (genitive second-person singular)
kocacıklarının (genitive second-person singular)
kocacığının (genitive singular third-person)
kocacıklarının (genitive singular third-person)
kocacığımızın (first-person genitive plural)
kocacıklarımızın (first-person genitive plural)
kocacığınızın (genitive plural second-person)
kocacıklarınızın (genitive plural second-person)
kocacıklarının (genitive plural third-person)
kocacığım (first-person singular)
kocacıklarım (first-person singular)
kocacıksın (second-person singular)
kocacıklarsın (second-person singular)
kocacık (singular third-person)
kocacıktır (singular third-person)
kocacıklar (singular third-person)
kocacıklardır (singular third-person)
kocacığız (first-person plural)
kocacıklarız (first-person plural)
kocacıksınız (plural second-person)
kocacıklarsınız (plural second-person)
kocacıklar (plural third-person)
kocacıklardır (plural third-person)

From koca (“husband”) + -cık (diminutive suffix).

suf

Ben de seni seviyorum, kocacığım.

Hülya Avşar eski kocacığıyla tekrar evlenir mi?
You think Hülya Avşar would marry her ex hubby?


türetmek

head

türetmek (third-person singular simple present türetir)

türetir (present singular third-person)
türetirim (aorist singular third-person)
türetirsin (aorist first-person plural)
türetir (aorist plural second-person)
türetiriz (aorist plural third-person)
türetirsiniz (aorist)
türetirler (aorist)
türetirdim (aorist past)
türetirdin (aorist second-person singular)
türetirdi (aorist singular third-person)
türetirdik (aorist first-person plural)
türetirdiniz (aorist plural second-person)
türetirlerdi (aorist plural third-person)
türetirmişim (aorist inferential)
türetirmişsin (aorist second-person singular)
türetirmiş (aorist singular third-person)
türetirmişiz (aorist first-person plural)
türetirmişsiniz (aorist plural second-person)
türetirlermiş (aorist plural third-person)
türetirsem (aorist conditional)
türetirsen (aorist second-person singular)
türetirse (aorist singular third-person)
türetirsek (aorist first-person plural)
türetirseniz (aorist plural second-person)
türetirlerse (aorist plural third-person)
türetiyorum (continuative singular third-person)
türetiyorsun (continuative first-person plural)
türetiyor (continuative plural second-person)
türetiyoruz (continuative plural third-person)
türetiyorsunuz (continuative)
türetiyorlar (continuative)
türetiyordum (continuative past)
türetiyordun (continuative second-person singular)
türetiyordu (continuative singular third-person)
türetiyorduk (continuative first-person plural)
türetiyordunuz (continuative plural second-person)
türetiyorlardı (continuative plural third-person)
türetiyormuşum (continuative inferential)
türetiyormuşsun (continuative second-person singular)
türetiyormuş (continuative singular third-person)
türetiyormuşuz (continuative first-person plural)
türetiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetiyorlarmış (continuative plural third-person)
türetiyorsam (conditional continuative)
türetiyorsan (continuative second-person singular)
türetiyorsa (continuative singular third-person)
türetiyorsak (continuative first-person plural)
türetiyorsanız (continuative plural second-person)
türetiyorlarsa (continuative plural third-person)
türetmişim (inferential singular third-person)
türetmişsin (first-person inferential plural)
türetmiş (inferential plural second-person)
türetmişiz (inferential plural third-person)
türetmişsiniz (inferential)
türetmişler (inferential)
türetmiştim (inferential past)
türetmiştin (inferential second-person singular)
türetmişti (inferential singular third-person)
türetmiştik (first-person inferential plural)
türetmiştiniz (inferential plural second-person)
türetmişlerdi (inferential plural third-person)
türetmişmişim (inferential)
türetmişmişsin (inferential second-person singular)
türetmişmiş (inferential singular third-person)
türetmişmişiz (first-person inferential plural)
türetmişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetmişlermiş (inferential plural third-person)
türetmişsem (conditional)
türetmişsen (inferential second-person singular)
türetmişse (inferential singular third-person)
türetmişsek (first-person inferential plural)
türetmişseniz (inferential plural second-person)
türetmişlerse (inferential plural third-person)
türeteceğim (future singular third-person)
türeteceksin (first-person future plural)
türetecek (future plural second-person)
türeteceğiz (future plural third-person)
türeteceksiniz (future)
türetecekler (future)
türetecektim (future past)
türetecektin (future second-person singular)
türetecekti (future singular third-person)
türetecektik (first-person future plural)
türetecektiniz (future plural second-person)
türeteceklerdi (future plural third-person)
türetecekmişim (future inferential)
türetecekmişsin (future second-person singular)
türetecekmiş (future singular third-person)
türetecekmişiz (first-person future plural)
türetecekmişsiniz (future plural second-person)
türeteceklermiş (future plural third-person)
türeteceksem (conditional future)
türeteceksen (future second-person singular)
türetecekse (future singular third-person)
türeteceksek (first-person future plural)
türetecekseniz (future plural second-person)
türeteceklerse (future plural third-person)
türetmekteyim (progressive singular third-person)
türetmektesin (first-person plural progressive)
türetmekte (plural progressive second-person)
türetmekteyiz (plural progressive third-person)
türetmektesiniz (progressive)
türetmekteler (progressive)
türetmekteydim (past progressive)
türetmekteydin (progressive second-person singular)
türetmekteydi (progressive singular third-person)
türetmekteydik (first-person plural progressive)
türetmekteydiniz (plural progressive second-person)
türetmektelerdi (plural progressive third-person)
türetmekteymişim (inferential progressive)
türetmekteymişsin (progressive second-person singular)
türetmekteymiş (progressive singular third-person)
türetmekteymişiz (first-person plural progressive)
türetmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetmektelermiş (plural progressive third-person)
türetmekteysem (conditional progressive)
türetmekteysen (progressive second-person singular)
türetmekteyse (progressive singular third-person)
türetmekteysek (first-person plural progressive)
türetmekteyseniz (plural progressive second-person)
türetmektelerse (plural progressive third-person)
türetmeliyim (necessitative singular third-person)
türetmelisin (first-person necessitative plural)
türetmeli (necessitative plural second-person)
türetmeliyiz (necessitative plural third-person)
türetmelisiniz (necessitative)
türetmeliler (necessitative)
türetmeliydim (necessitative past)
türetmeliydin (necessitative second-person singular)
türetmeliydi (necessitative singular third-person)
türetmeliydik (first-person necessitative plural)
türetmeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetmelilerdi (necessitative plural third-person)
türetmeliymişim (inferential)
türetmeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetmeliymiş (necessitative singular third-person)
türetmeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetmelilermiş (necessitative plural third-person)
türetmeliysem (conditional)
türetmeliysen (necessitative second-person singular)
türetmeliyse (necessitative singular third-person)
türetmeliysek (first-person necessitative plural)
türetmeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetmelilerse (necessitative plural third-person)
türettim (past singular third-person)
türettin (first-person past plural)
türetti (past plural second-person)
türettik (past plural third-person)
türettiniz (past)
türettiler (past)
türettiysem (conditional past)
türettiysen (past second-person singular)
türettiyse (past singular third-person)
türettiysek (first-person past plural)
türettiyseniz (past plural second-person)
türettilerse (past plural third-person)
türetsem (conditional singular third-person)
türetsen (conditional first-person plural)
türetse (conditional plural second-person)
türetsek (conditional plural third-person)
türetseniz (conditional)
türetseler (conditional)
türetseydim (conditional past)
türetseydin (conditional second-person singular)
türetseydi (conditional singular third-person)
türetseydik (conditional first-person plural)
türetseydiniz (conditional plural second-person)
türetselerdi (conditional plural third-person)
türetseymişim (inferential)
türetseymişsin (conditional second-person singular)
türetseymiş (conditional singular third-person)
türetseymişiz (conditional first-person plural)
türetseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetselermiş (conditional plural third-person)
türeteyim (conditional optative singular)
türetesin (optative second-person singular)
türete (optative singular third-person)
türetelim (first-person optative plural)
türetesiniz (optative plural second-person)
türeteler (optative plural third-person)
türet (first-person imperative plural)
türetsin (imperative plural second-person)
türetin (imperative)
türetsinler (imperative)
türetiniz (formal imperative second-person singular)
türetiniz (formal imperative plural second-person)
türetsene (imperative informal second-person singular)
türetsenize (imperative informal plural second-person)
türetmek (imperative infinitive)
türetme (imperative noun-from-verb)
türeten (impersonal participle)
türetmiş (impersonal participle)
türetecek (impersonal participle)
türeten (imperfective)
türetmiş (impersonal participle perfective)
türetecek (impersonal participle prospective)
türettiğim (impersonal non-prospective participle)
türettiğin (impersonal non-prospective participle)
türettiği (impersonal non-prospective participle)
türettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
türettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
türettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
türeteceğim (impersonal participle prospective)
türeteceğin (impersonal participle prospective)
türeteceği (impersonal participle prospective)
türeteceğimiz (impersonal participle prospective)
türeteceğiniz (impersonal participle prospective)
türetecekleri (impersonal participle personal prospective)
türetirken (plural second-person)
türetince (plural second-person)
türetip (plural second-person)
türeteli (plural second-person)
türetesiye (plural second-person)
türettikçe (plural second-person)
türetirken
türetince (specific)
türetip (perfective)
türeteli
türetesiye
türettikçe
türeterek (imperfective plural)
türete türete (imperfective plural)
türetircesine (imperfective plural)
türeterek
türete türete
türetircesine
türetmem (aorist singular third-person)
türetmezsin (aorist first-person plural)
türetmez (aorist plural second-person)
türetmeyiz (aorist plural third-person)
türetmezsiniz (aorist)
türetmezler (aorist)
türetmezdim (aorist past)
türetmezdin (aorist second-person singular)
türetmezdi (aorist singular third-person)
türetmezdik (aorist first-person plural)
türetmezdiniz (aorist plural second-person)
türetmezlerdi (aorist plural third-person)
türetmezmişim (aorist inferential)
türetmezmişsin (aorist second-person singular)
türetmezmiş (aorist singular third-person)
türetmezmişiz (aorist first-person plural)
türetmezmişsiniz (aorist plural second-person)
türetmezlermiş (aorist plural third-person)
türetmezsem (aorist conditional)
türetmezsen (aorist second-person singular)
türetmezse (aorist singular third-person)
türetmezsek (aorist first-person plural)
türetmezseniz (aorist plural second-person)
türetmezlerse (aorist plural third-person)
türetmiyorum (continuative singular third-person)
türetmiyorsun (continuative first-person plural)
türetmiyor (continuative plural second-person)
türetmiyoruz (continuative plural third-person)
türetmiyorsunuz (continuative)
türetmiyorlar (continuative)
türetmiyordum (continuative past)
türetmiyordun (continuative second-person singular)
türetmiyordu (continuative singular third-person)
türetmiyorduk (continuative first-person plural)
türetmiyordunuz (continuative plural second-person)
türetmiyorlardı (continuative plural third-person)
türetmiyormuşum (continuative inferential)
türetmiyormuşsun (continuative second-person singular)
türetmiyormuş (continuative singular third-person)
türetmiyormuşuz (continuative first-person plural)
türetmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetmiyorlarmış (continuative plural third-person)
türetmiyorsam (conditional continuative)
türetmiyorsan (continuative second-person singular)
türetmiyorsa (continuative singular third-person)
türetmiyorsak (continuative first-person plural)
türetmiyorsanız (continuative plural second-person)
türetmiyorlarsa (continuative plural third-person)
türetmemişim (inferential singular third-person)
türetmemişsin (first-person inferential plural)
türetmemiş (inferential plural second-person)
türetmemişiz (inferential plural third-person)
türetmemişsiniz (inferential)
türetmemişler (inferential)
türetmemiştim (inferential past)
türetmemiştin (inferential second-person singular)
türetmemişti (inferential singular third-person)
türetmemiştik (first-person inferential plural)
türetmemiştiniz (inferential plural second-person)
türetmemişlerdi (inferential plural third-person)
türetmemişmişim (inferential)
türetmemişmişsin (inferential second-person singular)
türetmemişmiş (inferential singular third-person)
türetmemişmişiz (first-person inferential plural)
türetmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetmemişlermiş (inferential plural third-person)
türetmemişsem (conditional)
türetmemişsen (inferential second-person singular)
türetmemişse (inferential singular third-person)
türetmemişsek (first-person inferential plural)
türetmemişseniz (inferential plural second-person)
türetmemişlerse (inferential plural third-person)
türetmeyeceğim (future singular third-person)
türetmeyeceksin (first-person future plural)
türetmeyecek (future plural second-person)
türetmeyeceğiz (future plural third-person)
türetmeyeceksiniz (future)
türetmeyecekler (future)
türetmeyecektim (future past)
türetmeyecektin (future second-person singular)
türetmeyecekti (future singular third-person)
türetmeyecektik (first-person future plural)
türetmeyecektiniz (future plural second-person)
türetmeyeceklerdi (future plural third-person)
türetmeyecekmişim (future inferential)
türetmeyecekmişsin (future second-person singular)
türetmeyecekmiş (future singular third-person)
türetmeyecekmişiz (first-person future plural)
türetmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
türetmeyeceklermiş (future plural third-person)
türetmeyeceksem (conditional future)
türetmeyeceksen (future second-person singular)
türetmeyecekse (future singular third-person)
türetmeyeceksek (first-person future plural)
türetmeyecekseniz (future plural second-person)
türetmeyeceklerse (future plural third-person)
türetmemekteyim (progressive singular third-person)
türetmemektesin (first-person plural progressive)
türetmemekte (plural progressive second-person)
türetmemekteyiz (plural progressive third-person)
türetmemektesiniz (progressive)
türetmemekteler (progressive)
türetmemekteydim (past progressive)
türetmemekteydin (progressive second-person singular)
türetmemekteydi (progressive singular third-person)
türetmemekteydik (first-person plural progressive)
türetmemekteydiniz (plural progressive second-person)
türetmemektelerdi (plural progressive third-person)
türetmemekteymişim (inferential progressive)
türetmemekteymişsin (progressive second-person singular)
türetmemekteymiş (progressive singular third-person)
türetmemekteymişiz (first-person plural progressive)
türetmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetmemektelermiş (plural progressive third-person)
türetmemekteysem (conditional progressive)
türetmemekteysen (progressive second-person singular)
türetmemekteyse (progressive singular third-person)
türetmemekteysek (first-person plural progressive)
türetmemekteyseniz (plural progressive second-person)
türetmemektelerse (plural progressive third-person)
türetmemeliyim (necessitative singular third-person)
türetmemelisin (first-person necessitative plural)
türetmemeli (necessitative plural second-person)
türetmemeliyiz (necessitative plural third-person)
türetmemelisiniz (necessitative)
türetmemeliler (necessitative)
türetmemeliydim (necessitative past)
türetmemeliydin (necessitative second-person singular)
türetmemeliydi (necessitative singular third-person)
türetmemeliydik (first-person necessitative plural)
türetmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetmemelilerdi (necessitative plural third-person)
türetmemeliymişim (inferential)
türetmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetmemeliymiş (necessitative singular third-person)
türetmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetmemelilermiş (necessitative plural third-person)
türetmemeliysem (conditional)
türetmemeliysen (necessitative second-person singular)
türetmemeliyse (necessitative singular third-person)
türetmemeliysek (first-person necessitative plural)
türetmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetmemelilerse (necessitative plural third-person)
türetmedim (past singular third-person)
türetmedin (first-person past plural)
türetmedi (past plural second-person)
türetmedik (past plural third-person)
türetmediniz (past)
türetmediler (past)
türetmediysem (conditional past)
türetmediysen (past second-person singular)
türetmediyse (past singular third-person)
türetmediysek (first-person past plural)
türetmediyseniz (past plural second-person)
türetmedilerse (past plural third-person)
türetmesem (conditional singular third-person)
türetmesen (conditional first-person plural)
türetmese (conditional plural second-person)
türetmesek (conditional plural third-person)
türetmeseniz (conditional)
türetmeseler (conditional)
türetmeseydim (conditional past)
türetmeseydin (conditional second-person singular)
türetmeseydi (conditional singular third-person)
türetmeseydik (conditional first-person plural)
türetmeseydiniz (conditional plural second-person)
türetmeselerdi (conditional plural third-person)
türetmeseymişim (inferential)
türetmeseymişsin (conditional second-person singular)
türetmeseymiş (conditional singular third-person)
türetmeseymişiz (conditional first-person plural)
türetmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetmeselermiş (conditional plural third-person)
türetmeyeyim (conditional optative singular)
türetmeyesin (optative second-person singular)
türetmeye (optative singular third-person)
türetmeyelim (first-person optative plural)
türetmeyesiniz (optative plural second-person)
türetmeyeler (optative plural third-person)
türetme (first-person imperative plural)
türetmesin (imperative plural second-person)
türetmeyin (imperative)
türetmesinler (imperative)
türetmeyiniz (formal imperative second-person singular)
türetmeyiniz (formal imperative plural second-person)
türetmesene (imperative informal second-person singular)
türetmesenize (imperative informal plural second-person)
türetmemek (imperative infinitive)
türetmeme (imperative noun-from-verb)
türetmeyen (impersonal participle)
türetmemiş (impersonal participle)
türetmeyecek (impersonal participle)
türetmeyen (imperfective)
türetmemiş (impersonal participle perfective)
türetmeyecek (impersonal participle prospective)
türetmediğim (impersonal non-prospective participle)
türetmediğin (impersonal non-prospective participle)
türetmediği (impersonal non-prospective participle)
türetmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
türetmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
türetmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
türetmeyeceğim (impersonal participle prospective)
türetmeyeceğin (impersonal participle prospective)
türetmeyeceği (impersonal participle prospective)
türetmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
türetmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
türetmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
türetmezken (plural second-person)
türetmeyince (plural second-person)
türetmeyip (plural second-person)
türetmeyeli (plural second-person)
türetmeyesiye (plural second-person)
türetmedikçe (plural second-person)
türetmezken
türetmeyince (specific)
türetmeyip (perfective)
türetmeyeli
türetmeyesiye
türetmedikçe
türetmeyerek (imperfective plural)
türetmeye türetmeye (imperfective plural)
türetmezcesine (imperfective plural)
türetmeyerek
türetmeye türetmeye
türetmezcesine
türetebilirim (aorist singular third-person)
türetebilirsin (aorist first-person plural)
türetebilir (aorist plural second-person)
türetebiliriz (aorist plural third-person)
türetebilirsiniz (aorist)
türetebilirler (aorist)
türetebilirdim (aorist past)
türetebilirdin (aorist second-person singular)
türetebilirdi (aorist singular third-person)
türetebilirdik (aorist first-person plural)
türetebilirdiniz (aorist plural second-person)
türetebilirlerdi (aorist plural third-person)
türetebilirmişim (aorist inferential)
türetebilirmişsin (aorist second-person singular)
türetebilirmiş (aorist singular third-person)
türetebilirmişiz (aorist first-person plural)
türetebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
türetebilirlermiş (aorist plural third-person)
türetebilirsem (aorist conditional)
türetebilirsen (aorist second-person singular)
türetebilirse (aorist singular third-person)
türetebilirsek (aorist first-person plural)
türetebilirseniz (aorist plural second-person)
türetebilirlerse (aorist plural third-person)
türetebiliyorum (continuative singular third-person)
türetebiliyorsun (continuative first-person plural)
türetebiliyor (continuative plural second-person)
türetebiliyoruz (continuative plural third-person)
türetebiliyorsunuz (continuative)
türetebiliyorlar (continuative)
türetebiliyordum (continuative past)
türetebiliyordun (continuative second-person singular)
türetebiliyordu (continuative singular third-person)
türetebiliyorduk (continuative first-person plural)
türetebiliyordunuz (continuative plural second-person)
türetebiliyorlardı (continuative plural third-person)
türetebiliyormuşum (continuative inferential)
türetebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
türetebiliyormuş (continuative singular third-person)
türetebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
türetebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
türetebiliyorsam (conditional continuative)
türetebiliyorsan (continuative second-person singular)
türetebiliyorsa (continuative singular third-person)
türetebiliyorsak (continuative first-person plural)
türetebiliyorsanız (continuative plural second-person)
türetebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
türetebilmişim (inferential singular third-person)
türetebilmişsin (first-person inferential plural)
türetebilmiş (inferential plural second-person)
türetebilmişiz (inferential plural third-person)
türetebilmişsiniz (inferential)
türetebilmişler (inferential)
türetebilmiştim (inferential past)
türetebilmiştin (inferential second-person singular)
türetebilmişti (inferential singular third-person)
türetebilmiştik (first-person inferential plural)
türetebilmiştiniz (inferential plural second-person)
türetebilmişlerdi (inferential plural third-person)
türetebilmişmişim (inferential)
türetebilmişmişsin (inferential second-person singular)
türetebilmişmiş (inferential singular third-person)
türetebilmişmişiz (first-person inferential plural)
türetebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetebilmişlermiş (inferential plural third-person)
türetebilmişsem (conditional)
türetebilmişsen (inferential second-person singular)
türetebilmişse (inferential singular third-person)
türetebilmişsek (first-person inferential plural)
türetebilmişseniz (inferential plural second-person)
türetebilmişlerse (inferential plural third-person)
türetebileceğim (future singular third-person)
türetebileceksin (first-person future plural)
türetebilecek (future plural second-person)
türetebileceğiz (future plural third-person)
türetebileceksiniz (future)
türetebilecekler (future)
türetebilecektim (future past)
türetebilecektin (future second-person singular)
türetebilecekti (future singular third-person)
türetebilecektik (first-person future plural)
türetebilecektiniz (future plural second-person)
türetebileceklerdi (future plural third-person)
türetebilecekmişim (future inferential)
türetebilecekmişsin (future second-person singular)
türetebilecekmiş (future singular third-person)
türetebilecekmişiz (first-person future plural)
türetebilecekmişsiniz (future plural second-person)
türetebileceklermiş (future plural third-person)
türetebileceksem (conditional future)
türetebileceksen (future second-person singular)
türetebilecekse (future singular third-person)
türetebileceksek (first-person future plural)
türetebilecekseniz (future plural second-person)
türetebileceklerse (future plural third-person)
türetebilmekteyim (progressive singular third-person)
türetebilmektesin (first-person plural progressive)
türetebilmekte (plural progressive second-person)
türetebilmekteyiz (plural progressive third-person)
türetebilmektesiniz (progressive)
türetebilmekteler (progressive)
türetebilmekteydim (past progressive)
türetebilmekteydin (progressive second-person singular)
türetebilmekteydi (progressive singular third-person)
türetebilmekteydik (first-person plural progressive)
türetebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
türetebilmektelerdi (plural progressive third-person)
türetebilmekteymişim (inferential progressive)
türetebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
türetebilmekteymiş (progressive singular third-person)
türetebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
türetebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetebilmektelermiş (plural progressive third-person)
türetebilmekteysem (conditional progressive)
türetebilmekteysen (progressive second-person singular)
türetebilmekteyse (progressive singular third-person)
türetebilmekteysek (first-person plural progressive)
türetebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
türetebilmektelerse (plural progressive third-person)
türetebilmeliyim (necessitative singular third-person)
türetebilmelisin (first-person necessitative plural)
türetebilmeli (necessitative plural second-person)
türetebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
türetebilmelisiniz (necessitative)
türetebilmeliler (necessitative)
türetebilmeliydim (necessitative past)
türetebilmeliydin (necessitative second-person singular)
türetebilmeliydi (necessitative singular third-person)
türetebilmeliydik (first-person necessitative plural)
türetebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
türetebilmeliymişim (inferential)
türetebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
türetebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
türetebilmeliysem (conditional)
türetebilmeliysen (necessitative second-person singular)
türetebilmeliyse (necessitative singular third-person)
türetebilmeliysek (first-person necessitative plural)
türetebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetebilmelilerse (necessitative plural third-person)
türetebildim (past singular third-person)
türetebildin (first-person past plural)
türetebildi (past plural second-person)
türetebildik (past plural third-person)
türetebildiniz (past)
türetebildiler (past)
türetebildiysem (conditional past)
türetebildiysen (past second-person singular)
türetebildiyse (past singular third-person)
türetebildiysek (first-person past plural)
türetebildiyseniz (past plural second-person)
türetebildilerse (past plural third-person)
türetebilsem (conditional singular third-person)
türetebilsen (conditional first-person plural)
türetebilse (conditional plural second-person)
türetebilsek (conditional plural third-person)
türetebilseniz (conditional)
türetebilseler (conditional)
türetebilseydim (conditional past)
türetebilseydin (conditional second-person singular)
türetebilseydi (conditional singular third-person)
türetebilseydik (conditional first-person plural)
türetebilseydiniz (conditional plural second-person)
türetebilselerdi (conditional plural third-person)
türetebilseymişim (inferential)
türetebilseymişsin (conditional second-person singular)
türetebilseymiş (conditional singular third-person)
türetebilseymişiz (conditional first-person plural)
türetebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetebilselermiş (conditional plural third-person)
türetebileyim (conditional optative singular)
türetebilesin (optative second-person singular)
türetebile (optative singular third-person)
türetebilelim (first-person optative plural)
türetebilesiniz (optative plural second-person)
türetebileler (optative plural third-person)
türetebil (first-person imperative plural)
türetebilsin (imperative plural second-person)
türetebilin (imperative)
türetebilsinler (imperative)
türetebiliniz (formal imperative second-person singular)
türetebiliniz (formal imperative plural second-person)
türetebilsene (imperative informal second-person singular)
türetebilsenize (imperative informal plural second-person)
türetebilmek (imperative infinitive)
türetebilme (imperative noun-from-verb)
türetebilen (impersonal participle)
türetebilmiş (impersonal participle)
türetebilecek (impersonal participle)
türetebilen (imperfective)
türetebilmiş (impersonal participle perfective)
türetebilecek (impersonal participle prospective)
türetebildiğim (impersonal non-prospective participle)
türetebildiğin (impersonal non-prospective participle)
türetebildiği (impersonal non-prospective participle)
türetebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
türetebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
türetebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
türetebileceğim (impersonal participle prospective)
türetebileceğin (impersonal participle prospective)
türetebileceği (impersonal participle prospective)
türetebileceğimiz (impersonal participle prospective)
türetebileceğiniz (impersonal participle prospective)
türetebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
türetebilirken (plural second-person)
türetebilince (plural second-person)
türetebilip (plural second-person)
türetebileli (plural second-person)
türetebilesiye (plural second-person)
türetebildikçe (plural second-person)
türetebilirken
türetebilince (specific)
türetebilip (perfective)
türetebileli
türetebilesiye
türetebildikçe
türetebilerek (imperfective plural)
türetebile türetebile (imperfective plural)
türetebilircesine (imperfective plural)
türetebilerek
türetebile türetebile
türetebilircesine
türetemem (aorist singular third-person)
türetemezsin (aorist first-person plural)
türetemez (aorist plural second-person)
türetemeyiz (aorist plural third-person)
türetemezsiniz (aorist)
türetemezler (aorist)
türetemezdim (aorist past)
türetemezdin (aorist second-person singular)
türetemezdi (aorist singular third-person)
türetemezdik (aorist first-person plural)
türetemezdiniz (aorist plural second-person)
türetemezlerdi (aorist plural third-person)
türetemezmişim (aorist inferential)
türetemezmişsin (aorist second-person singular)
türetemezmiş (aorist singular third-person)
türetemezmişiz (aorist first-person plural)
türetemezmişsiniz (aorist plural second-person)
türetemezlermiş (aorist plural third-person)
türetemezsem (aorist conditional)
türetemezsen (aorist second-person singular)
türetemezse (aorist singular third-person)
türetemezsek (aorist first-person plural)
türetemezseniz (aorist plural second-person)
türetemezlerse (aorist plural third-person)
türetemiyorum (continuative singular third-person)
türetemiyorsun (continuative first-person plural)
türetemiyor (continuative plural second-person)
türetemiyoruz (continuative plural third-person)
türetemiyorsunuz (continuative)
türetemiyorlar (continuative)
türetemiyordum (continuative past)
türetemiyordun (continuative second-person singular)
türetemiyordu (continuative singular third-person)
türetemiyorduk (continuative first-person plural)
türetemiyordunuz (continuative plural second-person)
türetemiyorlardı (continuative plural third-person)
türetemiyormuşum (continuative inferential)
türetemiyormuşsun (continuative second-person singular)
türetemiyormuş (continuative singular third-person)
türetemiyormuşuz (continuative first-person plural)
türetemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
türetemiyorlarmış (continuative plural third-person)
türetemiyorsam (conditional continuative)
türetemiyorsan (continuative second-person singular)
türetemiyorsa (continuative singular third-person)
türetemiyorsak (continuative first-person plural)
türetemiyorsanız (continuative plural second-person)
türetemiyorlarsa (continuative plural third-person)
türetememişim (inferential singular third-person)
türetememişsin (first-person inferential plural)
türetememiş (inferential plural second-person)
türetememişiz (inferential plural third-person)
türetememişsiniz (inferential)
türetememişler (inferential)
türetememiştim (inferential past)
türetememiştin (inferential second-person singular)
türetememişti (inferential singular third-person)
türetememiştik (first-person inferential plural)
türetememiştiniz (inferential plural second-person)
türetememişlerdi (inferential plural third-person)
türetememişmişim (inferential)
türetememişmişsin (inferential second-person singular)
türetememişmiş (inferential singular third-person)
türetememişmişiz (first-person inferential plural)
türetememişmişsiniz (inferential plural second-person)
türetememişlermiş (inferential plural third-person)
türetememişsem (conditional)
türetememişsen (inferential second-person singular)
türetememişse (inferential singular third-person)
türetememişsek (first-person inferential plural)
türetememişseniz (inferential plural second-person)
türetememişlerse (inferential plural third-person)
türetemeyeceğim (future singular third-person)
türetemeyeceksin (first-person future plural)
türetemeyecek (future plural second-person)
türetemeyeceğiz (future plural third-person)
türetemeyeceksiniz (future)
türetemeyecekler (future)
türetemeyecektim (future past)
türetemeyecektin (future second-person singular)
türetemeyecekti (future singular third-person)
türetemeyecektik (first-person future plural)
türetemeyecektiniz (future plural second-person)
türetemeyeceklerdi (future plural third-person)
türetemeyecekmişim (future inferential)
türetemeyecekmişsin (future second-person singular)
türetemeyecekmiş (future singular third-person)
türetemeyecekmişiz (first-person future plural)
türetemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
türetemeyeceklermiş (future plural third-person)
türetemeyeceksem (conditional future)
türetemeyeceksen (future second-person singular)
türetemeyecekse (future singular third-person)
türetemeyeceksek (first-person future plural)
türetemeyecekseniz (future plural second-person)
türetemeyeceklerse (future plural third-person)
türetememekteyim (progressive singular third-person)
türetememektesin (first-person plural progressive)
türetememekte (plural progressive second-person)
türetememekteyiz (plural progressive third-person)
türetememektesiniz (progressive)
türetememekteler (progressive)
türetememekteydim (past progressive)
türetememekteydin (progressive second-person singular)
türetememekteydi (progressive singular third-person)
türetememekteydik (first-person plural progressive)
türetememekteydiniz (plural progressive second-person)
türetememektelerdi (plural progressive third-person)
türetememekteymişim (inferential progressive)
türetememekteymişsin (progressive second-person singular)
türetememekteymiş (progressive singular third-person)
türetememekteymişiz (first-person plural progressive)
türetememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
türetememektelermiş (plural progressive third-person)
türetememekteysem (conditional progressive)
türetememekteysen (progressive second-person singular)
türetememekteyse (progressive singular third-person)
türetememekteysek (first-person plural progressive)
türetememekteyseniz (plural progressive second-person)
türetememektelerse (plural progressive third-person)
türetememeliyim (necessitative singular third-person)
türetememelisin (first-person necessitative plural)
türetememeli (necessitative plural second-person)
türetememeliyiz (necessitative plural third-person)
türetememelisiniz (necessitative)
türetememeliler (necessitative)
türetememeliydim (necessitative past)
türetememeliydin (necessitative second-person singular)
türetememeliydi (necessitative singular third-person)
türetememeliydik (first-person necessitative plural)
türetememeliydiniz (necessitative plural second-person)
türetememelilerdi (necessitative plural third-person)
türetememeliymişim (inferential)
türetememeliymişsin (necessitative second-person singular)
türetememeliymiş (necessitative singular third-person)
türetememeliymişiz (first-person necessitative plural)
türetememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
türetememelilermiş (necessitative plural third-person)
türetememeliysem (conditional)
türetememeliysen (necessitative second-person singular)
türetememeliyse (necessitative singular third-person)
türetememeliysek (first-person necessitative plural)
türetememeliyseniz (necessitative plural second-person)
türetememelilerse (necessitative plural third-person)
türetemedim (past singular third-person)
türetemedin (first-person past plural)
türetemedi (past plural second-person)
türetemedik (past plural third-person)
türetemediniz (past)
türetemediler (past)
türetemediysem (conditional past)
türetemediysen (past second-person singular)
türetemediyse (past singular third-person)
türetemediysek (first-person past plural)
türetemediyseniz (past plural second-person)
türetemedilerse (past plural third-person)
türetemesem (conditional singular third-person)
türetemesen (conditional first-person plural)
türetemese (conditional plural second-person)
türetemesek (conditional plural third-person)
türetemeseniz (conditional)
türetemeseler (conditional)
türetemeseydim (conditional past)
türetemeseydin (conditional second-person singular)
türetemeseydi (conditional singular third-person)
türetemeseydik (conditional first-person plural)
türetemeseydiniz (conditional plural second-person)
türetemeselerdi (conditional plural third-person)
türetemeseymişim (inferential)
türetemeseymişsin (conditional second-person singular)
türetemeseymiş (conditional singular third-person)
türetemeseymişiz (conditional first-person plural)
türetemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
türetemeselermiş (conditional plural third-person)
türetemeyeyim (conditional optative singular)
türetemeyesin (optative second-person singular)
türetemeye (optative singular third-person)
türetemeyelim (first-person optative plural)
türetemeyesiniz (optative plural second-person)
türetemeyeler (optative plural third-person)
türeteme (first-person imperative plural)
türetemesin (imperative plural second-person)
türetemeyin (imperative)
türetemesinler (imperative)
türetemeyiniz (formal imperative second-person singular)
türetemeyiniz (formal imperative plural second-person)
türetemesene (imperative informal second-person singular)
türetemesenize (imperative informal plural second-person)
türetememek (imperative infinitive)
türetememe (imperative noun-from-verb)
türetemeyen (impersonal participle)
türetememiş (impersonal participle)
türetemeyecek (impersonal participle)
türetemeyen (imperfective)
türetememiş (impersonal participle perfective)
türetemeyecek (impersonal participle prospective)
türetemediğim (impersonal non-prospective participle)
türetemediğin (impersonal non-prospective participle)
türetemediği (impersonal non-prospective participle)
türetemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
türetemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
türetemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
türetemeyeceğim (impersonal participle prospective)
türetemeyeceğin (impersonal participle prospective)
türetemeyeceği (impersonal participle prospective)
türetemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
türetemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
türetemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
türetemezken (plural second-person)
türetemeyince (plural second-person)
türetemeyip (plural second-person)
türetemeyeli (plural second-person)
türetemeyesiye (plural second-person)
türetemedikçe (plural second-person)
türetemezken
türetemeyince (specific)
türetemeyip (perfective)
türetemeyeli
türetemeyesiye
türetemedikçe
türetemeyerek (imperfective plural)
türetemeye türetemeye (imperfective plural)
türetemezcesine (imperfective plural)
türetemeyerek
türetemeye türetemeye
türetemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish تورتمك (türetmek), from Old Anatolian Turkish دوریدمك (döredmäk). Equivalent to türe- (“to derive”) + -t (causative suffix) + -mek (infinitive suffix).

suf

(linguistics) to derive (find the derivation of (a word or phrase))


gülümseme

head

gülümseme (definite accusative gülümsemeyi, plural gülümsemeler)

gülümsemeyi (accusative definite)
gülümsemeler (plural)
gülümseme (nominative singular)
gülümsemeler (nominative plural)
gülümsemeyi (accusative definite singular)
gülümsemeleri (accusative definite plural)
gülümsemeye (dative singular)
gülümsemelere (dative plural)
gülümsemede (locative singular)
gülümsemelerde (locative plural)
gülümsemeden (ablative singular)
gülümsemelerden (ablative plural)
gülümsemenin (genitive singular)
gülümsemelerin (genitive plural)
gülümsemem (first-person nominative singular)
gülümsemelerim (first-person nominative singular)
gülümsemen (nominative second-person singular)
gülümsemelerin (nominative second-person singular)
gülümsemesi (nominative singular third-person)
gülümsemeleri (nominative singular third-person)
gülümsememiz (first-person nominative plural)
gülümsemelerimiz (first-person nominative plural)
gülümsemeniz (nominative plural second-person)
gülümsemeleriniz (nominative plural second-person)
gülümsemeleri (nominative plural third-person)
gülümsememi (accusative definite first-person singular)
gülümsemelerimi (accusative definite first-person singular)
gülümsemeni (accusative definite second-person singular)
gülümsemelerini (accusative definite second-person singular)
gülümsemesini (accusative definite singular third-person)
gülümsemelerini (accusative definite singular third-person)
gülümsememizi (accusative definite first-person plural)
gülümsemelerimizi (accusative definite first-person plural)
gülümsemenizi (accusative definite plural second-person)
gülümsemelerinizi (accusative definite plural second-person)
gülümsemelerini (accusative definite plural third-person)
gülümsememe (dative first-person singular)
gülümsemelerime (dative first-person singular)
gülümsemene (dative second-person singular)
gülümsemelerine (dative second-person singular)
gülümsemesine (dative singular third-person)
gülümsemelerine (dative singular third-person)
gülümsememize (dative first-person plural)
gülümsemelerimize (dative first-person plural)
gülümsemenize (dative plural second-person)
gülümsemelerinize (dative plural second-person)
gülümsemelerine (dative plural third-person)
gülümsememde (first-person locative singular)
gülümsemelerimde (first-person locative singular)
gülümsemende (locative second-person singular)
gülümsemelerinde (locative second-person singular)
gülümsemesinde (locative singular third-person)
gülümsemelerinde (locative singular third-person)
gülümsememizde (first-person locative plural)
gülümsemelerimizde (first-person locative plural)
gülümsemenizde (locative plural second-person)
gülümsemelerinizde (locative plural second-person)
gülümsemelerinde (locative plural third-person)
gülümsememden (ablative first-person singular)
gülümsemelerimden (ablative first-person singular)
gülümsemenden (ablative second-person singular)
gülümsemelerinden (ablative second-person singular)
gülümsemesinden (ablative singular third-person)
gülümsemelerinden (ablative singular third-person)
gülümsememizden (ablative first-person plural)
gülümsemelerimizden (ablative first-person plural)
gülümsemenizden (ablative plural second-person)
gülümsemelerinizden (ablative plural second-person)
gülümsemelerinden (ablative plural third-person)
gülümsememin (first-person genitive singular)
gülümsemelerimin (first-person genitive singular)
gülümsemenin (genitive second-person singular)
gülümsemelerinin (genitive second-person singular)
gülümsemesinin (genitive singular third-person)
gülümsemelerinin (genitive singular third-person)
gülümsememizin (first-person genitive plural)
gülümsemelerimizin (first-person genitive plural)
gülümsemenizin (genitive plural second-person)
gülümsemelerinizin (genitive plural second-person)
gülümsemelerinin (genitive plural third-person)

From gülümse- (“to smile”) + -me (“verbal noun suffix”).


istemsiz

istemsizim (first-person present singular)
istemsiz miyim? (first-person present singular)
istemsizsin (present second-person singular)
istemsiz misin? (present second-person singular)
istemsiz (present singular third-person)
istemsizdir (present singular third-person)
istemsiz mi? (present singular third-person)
istemsiziz (first-person plural present)
istemsiz miyiz? (first-person plural present)
istemsizsiniz (plural present second-person)
istemsiz misiniz? (plural present second-person)
istemsiz (plural present third-person)
istemsizler (plural present third-person)
istemsiz mi? (plural present third-person)
istemsizler mi? (plural present third-person)
istemsizdim (first-person past singular)
istemsiz miydim? (first-person past singular)
istemsizdin (past second-person singular)
istemsiz miydin? (past second-person singular)
istemsizdi (past singular third-person)
istemsiz miydi? (past singular third-person)
istemsizdik (first-person past plural)
istemsiz miydik? (first-person past plural)
istemsizdiniz (past plural second-person)
istemsiz miydiniz? (past plural second-person)
istemsizdiler (past plural third-person)
istemsiz miydiler? (past plural third-person)
istemsizmişim (first-person past singular)
istemsiz miymişim? (first-person past singular)
istemsizmişsin (past second-person singular)
istemsiz miymişsin? (past second-person singular)
istemsizmiş (past singular third-person)
istemsiz miymiş? (past singular third-person)
istemsizmişiz (first-person past plural)
istemsiz miymişiz? (first-person past plural)
istemsizmişsiniz (past plural second-person)
istemsiz miymişsiniz? (past plural second-person)
istemsizmişler (past plural third-person)
istemsiz miymişler? (past plural third-person)
istemsizsem (conditional first-person singular)
istemsiz miysem? (conditional first-person singular)
istemsizsen (conditional second-person singular)
istemsiz miysen? (conditional second-person singular)
istemsizse (conditional singular third-person)
istemsiz miyse? (conditional singular third-person)
istemsizsek (conditional first-person plural)
istemsiz miysek? (conditional first-person plural)
istemsizseniz (conditional plural second-person)
istemsiz miyseniz? (conditional plural second-person)
istemsizseler (conditional plural third-person)
istemsiz miyseler? (conditional plural third-person)

istemsiz kas kasılması


kazık

head

kazık (definite accusative kazığı, plural kazıklar)

kazığı (accusative definite)
kazıklar (plural)
kazık (nominative singular)
kazıklar (nominative plural)
kazığı (accusative definite singular)
kazıkları (accusative definite plural)
kazığa (dative singular)
kazıklara (dative plural)
kazıkta (locative singular)
kazıklarda (locative plural)
kazıktan (ablative singular)
kazıklardan (ablative plural)
kazığın (genitive singular)
kazıkların (genitive plural)
kazığım (first-person nominative singular)
kazıklarım (first-person nominative singular)
kazığın (nominative second-person singular)
kazıkların (nominative second-person singular)
kazığı (nominative singular third-person)
kazıkları (nominative singular third-person)
kazığımız (first-person nominative plural)
kazıklarımız (first-person nominative plural)
kazığınız (nominative plural second-person)
kazıklarınız (nominative plural second-person)
kazıkları (nominative plural third-person)
kazığımı (accusative definite first-person singular)
kazıklarımı (accusative definite first-person singular)
kazığını (accusative definite second-person singular)
kazıklarını (accusative definite second-person singular)
kazığını (accusative definite singular third-person)
kazıklarını (accusative definite singular third-person)
kazığımızı (accusative definite first-person plural)
kazıklarımızı (accusative definite first-person plural)
kazığınızı (accusative definite plural second-person)
kazıklarınızı (accusative definite plural second-person)
kazıklarını (accusative definite plural third-person)
kazığıma (dative first-person singular)
kazıklarıma (dative first-person singular)
kazığına (dative second-person singular)
kazıklarına (dative second-person singular)
kazığına (dative singular third-person)
kazıklarına (dative singular third-person)
kazığımıza (dative first-person plural)
kazıklarımıza (dative first-person plural)
kazığınıza (dative plural second-person)
kazıklarınıza (dative plural second-person)
kazıklarına (dative plural third-person)
kazığımda (first-person locative singular)
kazıklarımda (first-person locative singular)
kazığında (locative second-person singular)
kazıklarında (locative second-person singular)
kazığında (locative singular third-person)
kazıklarında (locative singular third-person)
kazığımızda (first-person locative plural)
kazıklarımızda (first-person locative plural)
kazığınızda (locative plural second-person)
kazıklarınızda (locative plural second-person)
kazıklarında (locative plural third-person)
kazığımdan (ablative first-person singular)
kazıklarımdan (ablative first-person singular)
kazığından (ablative second-person singular)
kazıklarından (ablative second-person singular)
kazığından (ablative singular third-person)
kazıklarından (ablative singular third-person)
kazığımızdan (ablative first-person plural)
kazıklarımızdan (ablative first-person plural)
kazığınızdan (ablative plural second-person)
kazıklarınızdan (ablative plural second-person)
kazıklarından (ablative plural third-person)
kazığımın (first-person genitive singular)
kazıklarımın (first-person genitive singular)
kazığının (genitive second-person singular)
kazıklarının (genitive second-person singular)
kazığının (genitive singular third-person)
kazıklarının (genitive singular third-person)
kazığımızın (first-person genitive plural)
kazıklarımızın (first-person genitive plural)
kazığınızın (genitive plural second-person)
kazıklarınızın (genitive plural second-person)
kazıklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قازیق or قازق (kazık), from Proto-Turkic *kaŕguk or *kaŕŋuk (“pole, stake”), from *kaŕ- or *kaŕın- (“to tie an animal to a firm place”) with the suffix *-(g)uk, morphologically kaz- + -ık.
Cognates
Azerbaijani qazıx
Bashkir ҡаҙаҡ (qaźaq)
Crimean Tatar къазыкъ, qazıq
Karaim казык
Karakhanid قَزُنكُقْ (qazñğuq, qazuñuq)
Kazakh қазық (qazyq)
Kumyk къазыкъ (qazıq)
Kyrgyz казык (kazık)
Nogai казык (kazık)
Southern Altai казык (kazïk)
Tatar кадак (qadaq), казык (qazıq), qazıq
Turkmen gazyk
Uyghur قوزۇق (qozuq)
Uzbek qoziq

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">qazıx</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">ҡаҙаҡ</i> (qaźaq)

Karakhanid <i class="Arab mention" lang="xqa">قَزُنكُقْ</i> (qazñğuq, qazuñuq)

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">қазық</i> (qazyq)

Karaim <i class="Cyrl mention" lang="kdr">казык</i>

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">казык</i> (kazık)

Kumyk <i class="Cyrl mention" lang="kum">къазыкъ</i> (qazıq)

Nogai <i class="Cyrl mention" lang="nog">казык</i> (kazık)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">gazyk</i>

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">قوزۇق</i> (qozuq)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">qoziq</i>

Southern Altai <i class="Cyrl mention" lang="alt">казык</i> (kazïk)

(architecture) A beam or pillar, driven completely into the ground; a pile.


kımme

head

kımme (definite accusative kımmeyı, plural kımmeler)

kımmeyı (accusative definite)
kımmeler (plural)
kımme (nominative singular)
kımmelar (nominative plural)
kımmeyı (accusative definite singular)
kımmeları (accusative definite plural)
kımmeya (dative singular)
kımmelara (dative plural)
kımmeda (locative singular)
kımmelarda (locative plural)
kımmedan (ablative singular)
kımmelardan (ablative plural)
kımmenın (genitive singular)
kımmeların (genitive plural)
kımmem (first-person nominative singular)
kımmelarım (first-person nominative singular)
kımmen (nominative second-person singular)
kımmeların (nominative second-person singular)
kımmesı (nominative singular third-person)
kımmeları (nominative singular third-person)
kımmemız (first-person nominative plural)
kımmelarımız (first-person nominative plural)
kımmenız (nominative plural second-person)
kımmelarınız (nominative plural second-person)
kımmeları (nominative plural third-person)
kımmemı (accusative definite first-person singular)
kımmelarımı (accusative definite first-person singular)
kımmenı (accusative definite second-person singular)
kımmelarını (accusative definite second-person singular)
kımmesını (accusative definite singular third-person)
kımmelarını (accusative definite singular third-person)
kımmemızı (accusative definite first-person plural)
kımmelarımızı (accusative definite first-person plural)
kımmenızı (accusative definite plural second-person)
kımmelarınızı (accusative definite plural second-person)
kımmelarını (accusative definite plural third-person)
kımmema (dative first-person singular)
kımmelarıma (dative first-person singular)
kımmena (dative second-person singular)
kımmelarına (dative second-person singular)
kımmesına (dative singular third-person)
kımmelarına (dative singular third-person)
kımmemıza (dative first-person plural)
kımmelarımıza (dative first-person plural)
kımmenıza (dative plural second-person)
kımmelarınıza (dative plural second-person)
kımmelarına (dative plural third-person)
kımmemda (first-person locative singular)
kımmelarımda (first-person locative singular)
kımmenda (locative second-person singular)
kımmelarında (locative second-person singular)
kımmesında (locative singular third-person)
kımmelarında (locative singular third-person)
kımmemızda (first-person locative plural)
kımmelarımızda (first-person locative plural)
kımmenızda (locative plural second-person)
kımmelarınızda (locative plural second-person)
kımmelarında (locative plural third-person)
kımmemdan (ablative first-person singular)
kımmelarımdan (ablative first-person singular)
kımmendan (ablative second-person singular)
kımmelarından (ablative second-person singular)
kımmesından (ablative singular third-person)
kımmelarından (ablative singular third-person)
kımmemızdan (ablative first-person plural)
kımmelarımızdan (ablative first-person plural)
kımmenızdan (ablative plural second-person)
kımmelarınızdan (ablative plural second-person)
kımmelarından (ablative plural third-person)
kımmemın (first-person genitive singular)
kımmelarımın (first-person genitive singular)
kımmenın (genitive second-person singular)
kımmelarının (genitive second-person singular)
kımmesının (genitive singular third-person)
kımmelarının (genitive singular third-person)
kımmemızın (first-person genitive plural)
kımmelarımızın (first-person genitive plural)
kımmenızın (genitive plural second-person)
kımmelarınızın (genitive plural second-person)
kımmelarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قمه (kımme, “crown of the head; summit, top, apex”), itself from Arabic قِمَّة (qimma, “top, peak, summit”).

der

(botany) flower head, a compact cluster of florets having the appearance of a single flower


güveç

head

güveç (definite accusative güveci, plural güveçler)

güveci (accusative definite)
güveçler (plural)
güveç (nominative singular)
güveçler (nominative plural)
güveci (accusative definite singular)
güveçleri (accusative definite plural)
güvece (dative singular)
güveçlere (dative plural)
güveçte (locative singular)
güveçlerde (locative plural)
güveçten (ablative singular)
güveçlerden (ablative plural)
güvecin (genitive singular)
güveçlerin (genitive plural)
güvecim (first-person nominative singular)
güveçlerim (first-person nominative singular)
güvecin (nominative second-person singular)
güveçlerin (nominative second-person singular)
güveci (nominative singular third-person)
güveçleri (nominative singular third-person)
güvecimiz (first-person nominative plural)
güveçlerimiz (first-person nominative plural)
güveciniz (nominative plural second-person)
güveçleriniz (nominative plural second-person)
güveçleri (nominative plural third-person)
güvecimi (accusative definite first-person singular)
güveçlerimi (accusative definite first-person singular)
güvecini (accusative definite second-person singular)
güveçlerini (accusative definite second-person singular)
güvecini (accusative definite singular third-person)
güveçlerini (accusative definite singular third-person)
güvecimizi (accusative definite first-person plural)
güveçlerimizi (accusative definite first-person plural)
güvecinizi (accusative definite plural second-person)
güveçlerinizi (accusative definite plural second-person)
güveçlerini (accusative definite plural third-person)
güvecime (dative first-person singular)
güveçlerime (dative first-person singular)
güvecine (dative second-person singular)
güveçlerine (dative second-person singular)
güvecine (dative singular third-person)
güveçlerine (dative singular third-person)
güvecimize (dative first-person plural)
güveçlerimize (dative first-person plural)
güvecinize (dative plural second-person)
güveçlerinize (dative plural second-person)
güveçlerine (dative plural third-person)
güvecimde (first-person locative singular)
güveçlerimde (first-person locative singular)
güvecinde (locative second-person singular)
güveçlerinde (locative second-person singular)
güvecinde (locative singular third-person)
güveçlerinde (locative singular third-person)
güvecimizde (first-person locative plural)
güveçlerimizde (first-person locative plural)
güvecinizde (locative plural second-person)
güveçlerinizde (locative plural second-person)
güveçlerinde (locative plural third-person)
güvecimden (ablative first-person singular)
güveçlerimden (ablative first-person singular)
güvecinden (ablative second-person singular)
güveçlerinden (ablative second-person singular)
güvecinden (ablative singular third-person)
güveçlerinden (ablative singular third-person)
güvecimizden (ablative first-person plural)
güveçlerimizden (ablative first-person plural)
güvecinizden (ablative plural second-person)
güveçlerinizden (ablative plural second-person)
güveçlerinden (ablative plural third-person)
güvecimin (first-person genitive singular)
güveçlerimin (first-person genitive singular)
güvecinin (genitive second-person singular)
güveçlerinin (genitive second-person singular)
güvecinin (genitive singular third-person)
güveçlerinin (genitive singular third-person)
güvecimizin (first-person genitive plural)
güveçlerimizin (first-person genitive plural)
güvecinizin (genitive plural second-person)
güveçlerinizin (genitive plural second-person)
güveçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كوكج (güvec, güğec), from Proto-Turkic *küdeč, derived from *küd- (“to wait”) + *-geč.
Cognates
Azerbaijani güvəc
Kazakh гивеч (giveç)
Southern Altai кӧӧш (kööš, “pot”)
Turkmen göweç

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">güvəc</i>

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">гивеч</i> (giveç)

Southern Altai <i class="Cyrl mention" lang="alt">кӧӧш</i> (kööš, “pot”)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">göweç</i>


baklagiller

head

baklagiller pl (definite accusative baklagilleri)

From Ottoman Turkish بقله (baḳla, “a single specimen or species of any succulent plant, broad bean, a link of a chain”), from Arabic بَقْلة (baqla, “grain of various plants”), which was derived from Arabic بَقْل (baql, “all kinds of herbaceous plant or vegetable”), combined with the suffixes -gil (denoting family) and -ler (denoting plurality) which is an eroded form of the suffixes -ın + -ki + -ler.

der

(botany, collective) A large and agriculturally important family of flowering plants, commonly known as the legume, pea, or bean family, or the fruits or seeds of such plants used for human consumption, such as beans, broad beans, chickpeas, soybeans, lentils, peas etc.


cebir

head

cebir (definite accusative cebri, plural cebirler)

cebri (accusative definite)
cebirler (plural)
cebir (nominative singular)
cebirler (nominative plural)
cebri (accusative definite singular)
cebirleri (accusative definite plural)
cebre (dative singular)
cebirlere (dative plural)
cebirde (locative singular)
cebirlerde (locative plural)
cebirden (ablative singular)
cebirlerden (ablative plural)
cebrin (genitive singular)
cebirlerin (genitive plural)
cebrim (first-person nominative singular)
cebirlerim (first-person nominative singular)
cebrin (nominative second-person singular)
cebirlerin (nominative second-person singular)
cebri (nominative singular third-person)
cebirleri (nominative singular third-person)
cebrimiz (first-person nominative plural)
cebirlerimiz (first-person nominative plural)
cebriniz (nominative plural second-person)
cebirleriniz (nominative plural second-person)
cebirleri (nominative plural third-person)
cebrimi (accusative definite first-person singular)
cebirlerimi (accusative definite first-person singular)
cebrini (accusative definite second-person singular)
cebirlerini (accusative definite second-person singular)
cebrini (accusative definite singular third-person)
cebirlerini (accusative definite singular third-person)
cebrimizi (accusative definite first-person plural)
cebirlerimizi (accusative definite first-person plural)
cebrinizi (accusative definite plural second-person)
cebirlerinizi (accusative definite plural second-person)
cebirlerini (accusative definite plural third-person)
cebrime (dative first-person singular)
cebirlerime (dative first-person singular)
cebrine (dative second-person singular)
cebirlerine (dative second-person singular)
cebrine (dative singular third-person)
cebirlerine (dative singular third-person)
cebrimize (dative first-person plural)
cebirlerimize (dative first-person plural)
cebrinize (dative plural second-person)
cebirlerinize (dative plural second-person)
cebirlerine (dative plural third-person)
cebrimde (first-person locative singular)
cebirlerimde (first-person locative singular)
cebrinde (locative second-person singular)
cebirlerinde (locative second-person singular)
cebrinde (locative singular third-person)
cebirlerinde (locative singular third-person)
cebrimizde (first-person locative plural)
cebirlerimizde (first-person locative plural)
cebrinizde (locative plural second-person)
cebirlerinizde (locative plural second-person)
cebirlerinde (locative plural third-person)
cebrimden (ablative first-person singular)
cebirlerimden (ablative first-person singular)
cebrinden (ablative second-person singular)
cebirlerinden (ablative second-person singular)
cebrinden (ablative singular third-person)
cebirlerinden (ablative singular third-person)
cebrimizden (ablative first-person plural)
cebirlerimizden (ablative first-person plural)
cebrinizden (ablative plural second-person)
cebirlerinizden (ablative plural second-person)
cebirlerinden (ablative plural third-person)
cebrimin (first-person genitive singular)
cebirlerimin (first-person genitive singular)
cebrinin (genitive second-person singular)
cebirlerinin (genitive second-person singular)
cebrinin (genitive singular third-person)
cebirlerinin (genitive singular third-person)
cebrimizin (first-person genitive plural)
cebirlerimizin (first-person genitive plural)
cebrinizin (genitive plural second-person)
cebirlerinizin (genitive plural second-person)
cebirlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جبر (cebr), from Arabic جَبْر (jabr).


farenjit

head

farenjit (definite accusative farenjiti, plural farenjitler)

farenjiti (accusative definite)
farenjitler (plural)
farenjit (nominative singular)
farenjitler (nominative plural)
farenjiti (accusative definite singular)
farenjitleri (accusative definite plural)
farenjite (dative singular)
farenjitlere (dative plural)
farenjitte (locative singular)
farenjitlerde (locative plural)
farenjitten (ablative singular)
farenjitlerden (ablative plural)
farenjitin (genitive singular)
farenjitlerin (genitive plural)
farenjitim (first-person nominative singular)
farenjitlerim (first-person nominative singular)
farenjitin (nominative second-person singular)
farenjitlerin (nominative second-person singular)
farenjiti (nominative singular third-person)
farenjitleri (nominative singular third-person)
farenjitimiz (first-person nominative plural)
farenjitlerimiz (first-person nominative plural)
farenjitiniz (nominative plural second-person)
farenjitleriniz (nominative plural second-person)
farenjitleri (nominative plural third-person)
farenjitimi (accusative definite first-person singular)
farenjitlerimi (accusative definite first-person singular)
farenjitini (accusative definite second-person singular)
farenjitlerini (accusative definite second-person singular)
farenjitini (accusative definite singular third-person)
farenjitlerini (accusative definite singular third-person)
farenjitimizi (accusative definite first-person plural)
farenjitlerimizi (accusative definite first-person plural)
farenjitinizi (accusative definite plural second-person)
farenjitlerinizi (accusative definite plural second-person)
farenjitlerini (accusative definite plural third-person)
farenjitime (dative first-person singular)
farenjitlerime (dative first-person singular)
farenjitine (dative second-person singular)
farenjitlerine (dative second-person singular)
farenjitine (dative singular third-person)
farenjitlerine (dative singular third-person)
farenjitimize (dative first-person plural)
farenjitlerimize (dative first-person plural)
farenjitinize (dative plural second-person)
farenjitlerinize (dative plural second-person)
farenjitlerine (dative plural third-person)
farenjitimde (first-person locative singular)
farenjitlerimde (first-person locative singular)
farenjitinde (locative second-person singular)
farenjitlerinde (locative second-person singular)
farenjitinde (locative singular third-person)
farenjitlerinde (locative singular third-person)
farenjitimizde (first-person locative plural)
farenjitlerimizde (first-person locative plural)
farenjitinizde (locative plural second-person)
farenjitlerinizde (locative plural second-person)
farenjitlerinde (locative plural third-person)
farenjitimden (ablative first-person singular)
farenjitlerimden (ablative first-person singular)
farenjitinden (ablative second-person singular)
farenjitlerinden (ablative second-person singular)
farenjitinden (ablative singular third-person)
farenjitlerinden (ablative singular third-person)
farenjitimizden (ablative first-person plural)
farenjitlerimizden (ablative first-person plural)
farenjitinizden (ablative plural second-person)
farenjitlerinizden (ablative plural second-person)
farenjitlerinden (ablative plural third-person)
farenjitimin (first-person genitive singular)
farenjitlerimin (first-person genitive singular)
farenjitinin (genitive second-person singular)
farenjitlerinin (genitive second-person singular)
farenjitinin (genitive singular third-person)
farenjitlerinin (genitive singular third-person)
farenjitimizin (first-person genitive plural)
farenjitlerimizin (first-person genitive plural)
farenjitinizin (genitive plural second-person)
farenjitlerinizin (genitive plural second-person)
farenjitlerinin (genitive plural third-person)
farenjitim (first-person singular)
farenjitlerim (first-person singular)
farenjitsin (second-person singular)
farenjitlersin (second-person singular)
farenjit (singular third-person)
farenjittir (singular third-person)
farenjitler (singular third-person)
farenjitlerdir (singular third-person)
farenjitiz (first-person plural)
farenjitleriz (first-person plural)
farenjitsiniz (plural second-person)
farenjitlersiniz (plural second-person)
farenjitler (plural third-person)
farenjitlerdir (plural third-person)

(pathology) pharyngitis; inflammation of the pharynx.


bronşit

bronşit (definite accusative bronşiti, plural bronşitler)

bronşiti (accusative definite)
bronşitler (plural)
bronşit (nominative singular)
bronşitler (nominative plural)
bronşiti (accusative definite singular)
bronşitleri (accusative definite plural)
bronşite (dative singular)
bronşitlere (dative plural)
bronşitte (locative singular)
bronşitlerde (locative plural)
bronşitten (ablative singular)
bronşitlerden (ablative plural)
bronşitin (genitive singular)
bronşitlerin (genitive plural)
bronşitim (first-person nominative singular)
bronşitlerim (first-person nominative singular)
bronşitin (nominative second-person singular)
bronşitlerin (nominative second-person singular)
bronşiti (nominative singular third-person)
bronşitleri (nominative singular third-person)
bronşitimiz (first-person nominative plural)
bronşitlerimiz (first-person nominative plural)
bronşitiniz (nominative plural second-person)
bronşitleriniz (nominative plural second-person)
bronşitleri (nominative plural third-person)
bronşitimi (accusative definite first-person singular)
bronşitlerimi (accusative definite first-person singular)
bronşitini (accusative definite second-person singular)
bronşitlerini (accusative definite second-person singular)
bronşitini (accusative definite singular third-person)
bronşitlerini (accusative definite singular third-person)
bronşitimizi (accusative definite first-person plural)
bronşitlerimizi (accusative definite first-person plural)
bronşitinizi (accusative definite plural second-person)
bronşitlerinizi (accusative definite plural second-person)
bronşitlerini (accusative definite plural third-person)
bronşitime (dative first-person singular)
bronşitlerime (dative first-person singular)
bronşitine (dative second-person singular)
bronşitlerine (dative second-person singular)
bronşitine (dative singular third-person)
bronşitlerine (dative singular third-person)
bronşitimize (dative first-person plural)
bronşitlerimize (dative first-person plural)
bronşitinize (dative plural second-person)
bronşitlerinize (dative plural second-person)
bronşitlerine (dative plural third-person)
bronşitimde (first-person locative singular)
bronşitlerimde (first-person locative singular)
bronşitinde (locative second-person singular)
bronşitlerinde (locative second-person singular)
bronşitinde (locative singular third-person)
bronşitlerinde (locative singular third-person)
bronşitimizde (first-person locative plural)
bronşitlerimizde (first-person locative plural)
bronşitinizde (locative plural second-person)
bronşitlerinizde (locative plural second-person)
bronşitlerinde (locative plural third-person)
bronşitimden (ablative first-person singular)
bronşitlerimden (ablative first-person singular)
bronşitinden (ablative second-person singular)
bronşitlerinden (ablative second-person singular)
bronşitinden (ablative singular third-person)
bronşitlerinden (ablative singular third-person)
bronşitimizden (ablative first-person plural)
bronşitlerimizden (ablative first-person plural)
bronşitinizden (ablative plural second-person)
bronşitlerinizden (ablative plural second-person)
bronşitlerinden (ablative plural third-person)
bronşitimin (first-person genitive singular)
bronşitlerimin (first-person genitive singular)
bronşitinin (genitive second-person singular)
bronşitlerinin (genitive second-person singular)
bronşitinin (genitive singular third-person)
bronşitlerinin (genitive singular third-person)
bronşitimizin (first-person genitive plural)
bronşitlerimizin (first-person genitive plural)
bronşitinizin (genitive plural second-person)
bronşitlerinizin (genitive plural second-person)
bronşitlerinin (genitive plural third-person)
bronşitim (first-person singular)
bronşitlerim (first-person singular)
bronşitsin (second-person singular)
bronşitlersin (second-person singular)
bronşit (singular third-person)
bronşittir (singular third-person)
bronşitler (singular third-person)
bronşitlerdir (singular third-person)
bronşitiz (first-person plural)
bronşitleriz (first-person plural)
bronşitsiniz (plural second-person)
bronşitlersiniz (plural second-person)
bronşitler (plural third-person)
bronşitlerdir (plural third-person)

(pathology) bronchitis; inflammation of the bronchi of the lungs.


ayazlık

ayazlık (definite accusative ayalığı, plural ayazlıklar)

ayalığı (accusative definite)
ayazlıklar (plural)

From Ottoman Turkish آیازلق, equivalent to ayaz + -lık.


nişadır

nişadır (definite accusative nişadırı, plural nişadırlar)

nişadırı (accusative definite)
nişadırlar (plural)
nişadır (nominative singular)
nişadırlar (nominative plural)
nişadırı (accusative definite singular)
nişadırları (accusative definite plural)
nişadıra (dative singular)
nişadırlara (dative plural)
nişadırda (locative singular)
nişadırlarda (locative plural)
nişadırdan (ablative singular)
nişadırlardan (ablative plural)
nişadırın (genitive singular)
nişadırların (genitive plural)
nişadırım (first-person nominative singular)
nişadırlarım (first-person nominative singular)
nişadırın (nominative second-person singular)
nişadırların (nominative second-person singular)
nişadırı (nominative singular third-person)
nişadırları (nominative singular third-person)
nişadırımız (first-person nominative plural)
nişadırlarımız (first-person nominative plural)
nişadırınız (nominative plural second-person)
nişadırlarınız (nominative plural second-person)
nişadırları (nominative plural third-person)
nişadırımı (accusative definite first-person singular)
nişadırlarımı (accusative definite first-person singular)
nişadırını (accusative definite second-person singular)
nişadırlarını (accusative definite second-person singular)
nişadırını (accusative definite singular third-person)
nişadırlarını (accusative definite singular third-person)
nişadırımızı (accusative definite first-person plural)
nişadırlarımızı (accusative definite first-person plural)
nişadırınızı (accusative definite plural second-person)
nişadırlarınızı (accusative definite plural second-person)
nişadırlarını (accusative definite plural third-person)
nişadırıma (dative first-person singular)
nişadırlarıma (dative first-person singular)
nişadırına (dative second-person singular)
nişadırlarına (dative second-person singular)
nişadırına (dative singular third-person)
nişadırlarına (dative singular third-person)
nişadırımıza (dative first-person plural)
nişadırlarımıza (dative first-person plural)
nişadırınıza (dative plural second-person)
nişadırlarınıza (dative plural second-person)
nişadırlarına (dative plural third-person)
nişadırımda (first-person locative singular)
nişadırlarımda (first-person locative singular)
nişadırında (locative second-person singular)
nişadırlarında (locative second-person singular)
nişadırında (locative singular third-person)
nişadırlarında (locative singular third-person)
nişadırımızda (first-person locative plural)
nişadırlarımızda (first-person locative plural)
nişadırınızda (locative plural second-person)
nişadırlarınızda (locative plural second-person)
nişadırlarında (locative plural third-person)
nişadırımdan (ablative first-person singular)
nişadırlarımdan (ablative first-person singular)
nişadırından (ablative second-person singular)
nişadırlarından (ablative second-person singular)
nişadırından (ablative singular third-person)
nişadırlarından (ablative singular third-person)
nişadırımızdan (ablative first-person plural)
nişadırlarımızdan (ablative first-person plural)
nişadırınızdan (ablative plural second-person)
nişadırlarınızdan (ablative plural second-person)
nişadırlarından (ablative plural third-person)
nişadırımın (first-person genitive singular)
nişadırlarımın (first-person genitive singular)
nişadırının (genitive second-person singular)
nişadırlarının (genitive second-person singular)
nişadırının (genitive singular third-person)
nişadırlarının (genitive singular third-person)
nişadırımızın (first-person genitive plural)
nişadırlarımızın (first-person genitive plural)
nişadırınızın (genitive plural second-person)
nişadırlarınızın (genitive plural second-person)
nişadırlarının (genitive plural third-person)

Borrowed from Classical Persian نِشادِر (nišādir, “amonium chloride”).


billur

head

billur (definite accusative billuru, plural billurlar)

billuru (accusative definite)
billurlar (plural)
billur (nominative singular)
billurlar (nominative plural)
billuru (accusative definite singular)
billurları (accusative definite plural)
billura (dative singular)
billurlara (dative plural)
billurda (locative singular)
billurlarda (locative plural)
billurdan (ablative singular)
billurlardan (ablative plural)
billurun (genitive singular)
billurların (genitive plural)
billurum (first-person nominative singular)
billurlarım (first-person nominative singular)
billurun (nominative second-person singular)
billurların (nominative second-person singular)
billuru (nominative singular third-person)
billurları (nominative singular third-person)
billurumuz (first-person nominative plural)
billurlarımız (first-person nominative plural)
billurunuz (nominative plural second-person)
billurlarınız (nominative plural second-person)
billurları (nominative plural third-person)
billurumu (accusative definite first-person singular)
billurlarımı (accusative definite first-person singular)
billurunu (accusative definite second-person singular)
billurlarını (accusative definite second-person singular)
billurunu (accusative definite singular third-person)
billurlarını (accusative definite singular third-person)
billurumuzu (accusative definite first-person plural)
billurlarımızı (accusative definite first-person plural)
billurunuzu (accusative definite plural second-person)
billurlarınızı (accusative definite plural second-person)
billurlarını (accusative definite plural third-person)
billuruma (dative first-person singular)
billurlarıma (dative first-person singular)
billuruna (dative second-person singular)
billurlarına (dative second-person singular)
billuruna (dative singular third-person)
billurlarına (dative singular third-person)
billurumuza (dative first-person plural)
billurlarımıza (dative first-person plural)
billurunuza (dative plural second-person)
billurlarınıza (dative plural second-person)
billurlarına (dative plural third-person)
billurumda (first-person locative singular)
billurlarımda (first-person locative singular)
billurunda (locative second-person singular)
billurlarında (locative second-person singular)
billurunda (locative singular third-person)
billurlarında (locative singular third-person)
billurumuzda (first-person locative plural)
billurlarımızda (first-person locative plural)
billurunuzda (locative plural second-person)
billurlarınızda (locative plural second-person)
billurlarında (locative plural third-person)
billurumdan (ablative first-person singular)
billurlarımdan (ablative first-person singular)
billurundan (ablative second-person singular)
billurlarından (ablative second-person singular)
billurundan (ablative singular third-person)
billurlarından (ablative singular third-person)
billurumuzdan (ablative first-person plural)
billurlarımızdan (ablative first-person plural)
billurunuzdan (ablative plural second-person)
billurlarınızdan (ablative plural second-person)
billurlarından (ablative plural third-person)
billurumun (first-person genitive singular)
billurlarımın (first-person genitive singular)
billurunun (genitive second-person singular)
billurlarının (genitive second-person singular)
billurunun (genitive singular third-person)
billurlarının (genitive singular third-person)
billurumuzun (first-person genitive plural)
billurlarımızın (first-person genitive plural)
billurunuzun (genitive plural second-person)
billurlarınızın (genitive plural second-person)
billurlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلور, from Arabic بِلَّوْر (billawr).

buz billuru

(obsolete, chemistry) The geometric shape some matters form under certain conditions.


mesane

mesane (definite accusative mesaneyi, plural mesaneler)

mesaneyi (accusative definite)
mesaneler (plural)
mesane (nominative singular)
mesaneler (nominative plural)
mesaneyi (accusative definite singular)
mesaneleri (accusative definite plural)
mesaneye (dative singular)
mesanelere (dative plural)
mesanede (locative singular)
mesanelerde (locative plural)
mesaneden (ablative singular)
mesanelerden (ablative plural)
mesanenin (genitive singular)
mesanelerin (genitive plural)
mesanem (first-person nominative singular)
mesanelerim (first-person nominative singular)
mesanen (nominative second-person singular)
mesanelerin (nominative second-person singular)
mesanesi (nominative singular third-person)
mesaneleri (nominative singular third-person)
mesanemiz (first-person nominative plural)
mesanelerimiz (first-person nominative plural)
mesaneniz (nominative plural second-person)
mesaneleriniz (nominative plural second-person)
mesaneleri (nominative plural third-person)
mesanemi (accusative definite first-person singular)
mesanelerimi (accusative definite first-person singular)
mesaneni (accusative definite second-person singular)
mesanelerini (accusative definite second-person singular)
mesanesini (accusative definite singular third-person)
mesanelerini (accusative definite singular third-person)
mesanemizi (accusative definite first-person plural)
mesanelerimizi (accusative definite first-person plural)
mesanenizi (accusative definite plural second-person)
mesanelerinizi (accusative definite plural second-person)
mesanelerini (accusative definite plural third-person)
mesaneme (dative first-person singular)
mesanelerime (dative first-person singular)
mesanene (dative second-person singular)
mesanelerine (dative second-person singular)
mesanesine (dative singular third-person)
mesanelerine (dative singular third-person)
mesanemize (dative first-person plural)
mesanelerimize (dative first-person plural)
mesanenize (dative plural second-person)
mesanelerinize (dative plural second-person)
mesanelerine (dative plural third-person)
mesanemde (first-person locative singular)
mesanelerimde (first-person locative singular)
mesanende (locative second-person singular)
mesanelerinde (locative second-person singular)
mesanesinde (locative singular third-person)
mesanelerinde (locative singular third-person)
mesanemizde (first-person locative plural)
mesanelerimizde (first-person locative plural)
mesanenizde (locative plural second-person)
mesanelerinizde (locative plural second-person)
mesanelerinde (locative plural third-person)
mesanemden (ablative first-person singular)
mesanelerimden (ablative first-person singular)
mesanenden (ablative second-person singular)
mesanelerinden (ablative second-person singular)
mesanesinden (ablative singular third-person)
mesanelerinden (ablative singular third-person)
mesanemizden (ablative first-person plural)
mesanelerimizden (ablative first-person plural)
mesanenizden (ablative plural second-person)
mesanelerinizden (ablative plural second-person)
mesanelerinden (ablative plural third-person)
mesanemin (first-person genitive singular)
mesanelerimin (first-person genitive singular)
mesanenin (genitive second-person singular)
mesanelerinin (genitive second-person singular)
mesanesinin (genitive singular third-person)
mesanelerinin (genitive singular third-person)
mesanemizin (first-person genitive plural)
mesanelerimizin (first-person genitive plural)
mesanenizin (genitive plural second-person)
mesanelerinizin (genitive plural second-person)
mesanelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مثانه (mesane), from Arabic مَثَانَة (maṯāna).


deniz kaplumbağası

head

deniz kaplumbağası (definite accusative deniz kaplumbağasını, plural deniz kaplumbağaları)

deniz kaplumbağasını (accusative definite)
deniz kaplumbağaları (plural)
deniz kaplumbağası (nominative singular)
deniz kaplumbağaları (nominative plural)
deniz kaplumbağasını (accusative definite singular)
deniz kaplumbağalarını (accusative definite plural)
deniz kaplumbağasına (dative singular)
deniz kaplumbağalarına (dative plural)
deniz kaplumbağasında (locative singular)
deniz kaplumbağalarında (locative plural)
deniz kaplumbağasından (ablative singular)
deniz kaplumbağalarından (ablative plural)
deniz kaplumbağasının (genitive singular)
deniz kaplumbağalarının (genitive plural)

From deniz (“sea”) + kaplumbağa (“turtle”) + -i (“possessive suffix”).


kabakulak

head

kabakulak (definite accusative kabakulağı, plural kabakulaklar)

kabakulağı (accusative definite)
kabakulaklar (plural)
kabakulak (nominative singular)
kabakulaklar (nominative plural)
kabakulağı (accusative definite singular)
kabakulakları (accusative definite plural)
kabakulağa (dative singular)
kabakulaklara (dative plural)
kabakulakta (locative singular)
kabakulaklarda (locative plural)
kabakulaktan (ablative singular)
kabakulaklardan (ablative plural)
kabakulağın (genitive singular)
kabakulakların (genitive plural)
kabakulağım (first-person nominative singular)
kabakulaklarım (first-person nominative singular)
kabakulağın (nominative second-person singular)
kabakulakların (nominative second-person singular)
kabakulağı (nominative singular third-person)
kabakulakları (nominative singular third-person)
kabakulağımız (first-person nominative plural)
kabakulaklarımız (first-person nominative plural)
kabakulağınız (nominative plural second-person)
kabakulaklarınız (nominative plural second-person)
kabakulakları (nominative plural third-person)
kabakulağımı (accusative definite first-person singular)
kabakulaklarımı (accusative definite first-person singular)
kabakulağını (accusative definite second-person singular)
kabakulaklarını (accusative definite second-person singular)
kabakulağını (accusative definite singular third-person)
kabakulaklarını (accusative definite singular third-person)
kabakulağımızı (accusative definite first-person plural)
kabakulaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kabakulağınızı (accusative definite plural second-person)
kabakulaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kabakulaklarını (accusative definite plural third-person)
kabakulağıma (dative first-person singular)
kabakulaklarıma (dative first-person singular)
kabakulağına (dative second-person singular)
kabakulaklarına (dative second-person singular)
kabakulağına (dative singular third-person)
kabakulaklarına (dative singular third-person)
kabakulağımıza (dative first-person plural)
kabakulaklarımıza (dative first-person plural)
kabakulağınıza (dative plural second-person)
kabakulaklarınıza (dative plural second-person)
kabakulaklarına (dative plural third-person)
kabakulağımda (first-person locative singular)
kabakulaklarımda (first-person locative singular)
kabakulağında (locative second-person singular)
kabakulaklarında (locative second-person singular)
kabakulağında (locative singular third-person)
kabakulaklarında (locative singular third-person)
kabakulağımızda (first-person locative plural)
kabakulaklarımızda (first-person locative plural)
kabakulağınızda (locative plural second-person)
kabakulaklarınızda (locative plural second-person)
kabakulaklarında (locative plural third-person)
kabakulağımdan (ablative first-person singular)
kabakulaklarımdan (ablative first-person singular)
kabakulağından (ablative second-person singular)
kabakulaklarından (ablative second-person singular)
kabakulağından (ablative singular third-person)
kabakulaklarından (ablative singular third-person)
kabakulağımızdan (ablative first-person plural)
kabakulaklarımızdan (ablative first-person plural)
kabakulağınızdan (ablative plural second-person)
kabakulaklarınızdan (ablative plural second-person)
kabakulaklarından (ablative plural third-person)
kabakulağımın (first-person genitive singular)
kabakulaklarımın (first-person genitive singular)
kabakulağının (genitive second-person singular)
kabakulaklarının (genitive second-person singular)
kabakulağının (genitive singular third-person)
kabakulaklarının (genitive singular third-person)
kabakulağımızın (first-person genitive plural)
kabakulaklarımızın (first-person genitive plural)
kabakulağınızın (genitive plural second-person)
kabakulaklarınızın (genitive plural second-person)
kabakulaklarının (genitive plural third-person)

From kaba (“thick, bulky”) + kulak (“ear”).