başparmak

head

başparmak (definite accusative başparmağı, plural başparmaklar)

başparmağı (accusative definite)
başparmaklar (plural)
başparmak (nominative singular)
başparmaklar (nominative plural)
başparmağı (accusative definite singular)
başparmakları (accusative definite plural)
başparmağa (dative singular)
başparmaklara (dative plural)
başparmakta (locative singular)
başparmaklarda (locative plural)
başparmaktan (ablative singular)
başparmaklardan (ablative plural)
başparmağın (genitive singular)
başparmakların (genitive plural)

[ˈbɑʃpɑɾmɑk]


kirpik

kirpik (definite accusative kirpiği, plural kirpikler)

kirpiği (accusative definite)
kirpikler (plural)
kirpik (nominative singular)
kirpikler (nominative plural)
kirpiği (accusative definite singular)
kirpikleri (accusative definite plural)
kirpiğe (dative singular)
kirpiklere (dative plural)
kirpikte (locative singular)
kirpiklerde (locative plural)
kirpikten (ablative singular)
kirpiklerden (ablative plural)
kirpiğin (genitive singular)
kirpiklerin (genitive plural)
kirpiğim (first-person nominative singular)
kirpiklerim (first-person nominative singular)
kirpiğin (nominative second-person singular)
kirpiklerin (nominative second-person singular)
kirpiği (nominative singular third-person)
kirpikleri (nominative singular third-person)
kirpiğimiz (first-person nominative plural)
kirpiklerimiz (first-person nominative plural)
kirpiğiniz (nominative plural second-person)
kirpikleriniz (nominative plural second-person)
kirpikleri (nominative plural third-person)
kirpiğimi (accusative definite first-person singular)
kirpiklerimi (accusative definite first-person singular)
kirpiğini (accusative definite second-person singular)
kirpiklerini (accusative definite second-person singular)
kirpiğini (accusative definite singular third-person)
kirpiklerini (accusative definite singular third-person)
kirpiğimizi (accusative definite first-person plural)
kirpiklerimizi (accusative definite first-person plural)
kirpiğinizi (accusative definite plural second-person)
kirpiklerinizi (accusative definite plural second-person)
kirpiklerini (accusative definite plural third-person)
kirpiğime (dative first-person singular)
kirpiklerime (dative first-person singular)
kirpiğine (dative second-person singular)
kirpiklerine (dative second-person singular)
kirpiğine (dative singular third-person)
kirpiklerine (dative singular third-person)
kirpiğimize (dative first-person plural)
kirpiklerimize (dative first-person plural)
kirpiğinize (dative plural second-person)
kirpiklerinize (dative plural second-person)
kirpiklerine (dative plural third-person)
kirpiğimde (first-person locative singular)
kirpiklerimde (first-person locative singular)
kirpiğinde (locative second-person singular)
kirpiklerinde (locative second-person singular)
kirpiğinde (locative singular third-person)
kirpiklerinde (locative singular third-person)
kirpiğimizde (first-person locative plural)
kirpiklerimizde (first-person locative plural)
kirpiğinizde (locative plural second-person)
kirpiklerinizde (locative plural second-person)
kirpiklerinde (locative plural third-person)
kirpiğimden (ablative first-person singular)
kirpiklerimden (ablative first-person singular)
kirpiğinden (ablative second-person singular)
kirpiklerinden (ablative second-person singular)
kirpiğinden (ablative singular third-person)
kirpiklerinden (ablative singular third-person)
kirpiğimizden (ablative first-person plural)
kirpiklerimizden (ablative first-person plural)
kirpiğinizden (ablative plural second-person)
kirpiklerinizden (ablative plural second-person)
kirpiklerinden (ablative plural third-person)
kirpiğimin (first-person genitive singular)
kirpiklerimin (first-person genitive singular)
kirpiğinin (genitive second-person singular)
kirpiklerinin (genitive second-person singular)
kirpiğinin (genitive singular third-person)
kirpiklerinin (genitive singular third-person)
kirpiğimizin (first-person genitive plural)
kirpiklerimizin (first-person genitive plural)
kirpiğinizin (genitive plural second-person)
kirpiklerinizin (genitive plural second-person)
kirpiklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كرپك (kirpik), from Old Turkic kirpik, from Proto-Turkic *kirpik (“eyelash”). See more at Azerbaijani kirpik.


meyve

meyve (definite accusative meyveyi, plural meyveler)

meyveyi (accusative definite)
meyveler (plural)
meyve (nominative singular)
meyveler (nominative plural)
meyveyi (accusative definite singular)
meyveleri (accusative definite plural)
meyveye (dative singular)
meyvelere (dative plural)
meyvede (locative singular)
meyvelerde (locative plural)
meyveden (ablative singular)
meyvelerden (ablative plural)
meyvenin (genitive singular)
meyvelerin (genitive plural)
meyvem (first-person nominative singular)
meyvelerim (first-person nominative singular)
meyven (nominative second-person singular)
meyvelerin (nominative second-person singular)
meyvesi (nominative singular third-person)
meyveleri (nominative singular third-person)
meyvemiz (first-person nominative plural)
meyvelerimiz (first-person nominative plural)
meyveniz (nominative plural second-person)
meyveleriniz (nominative plural second-person)
meyveleri (nominative plural third-person)
meyvemi (accusative definite first-person singular)
meyvelerimi (accusative definite first-person singular)
meyveni (accusative definite second-person singular)
meyvelerini (accusative definite second-person singular)
meyvesini (accusative definite singular third-person)
meyvelerini (accusative definite singular third-person)
meyvemizi (accusative definite first-person plural)
meyvelerimizi (accusative definite first-person plural)
meyvenizi (accusative definite plural second-person)
meyvelerinizi (accusative definite plural second-person)
meyvelerini (accusative definite plural third-person)
meyveme (dative first-person singular)
meyvelerime (dative first-person singular)
meyvene (dative second-person singular)
meyvelerine (dative second-person singular)
meyvesine (dative singular third-person)
meyvelerine (dative singular third-person)
meyvemize (dative first-person plural)
meyvelerimize (dative first-person plural)
meyvenize (dative plural second-person)
meyvelerinize (dative plural second-person)
meyvelerine (dative plural third-person)
meyvemde (first-person locative singular)
meyvelerimde (first-person locative singular)
meyvende (locative second-person singular)
meyvelerinde (locative second-person singular)
meyvesinde (locative singular third-person)
meyvelerinde (locative singular third-person)
meyvemizde (first-person locative plural)
meyvelerimizde (first-person locative plural)
meyvenizde (locative plural second-person)
meyvelerinizde (locative plural second-person)
meyvelerinde (locative plural third-person)
meyvemden (ablative first-person singular)
meyvelerimden (ablative first-person singular)
meyvenden (ablative second-person singular)
meyvelerinden (ablative second-person singular)
meyvesinden (ablative singular third-person)
meyvelerinden (ablative singular third-person)
meyvemizden (ablative first-person plural)
meyvelerimizden (ablative first-person plural)
meyvenizden (ablative plural second-person)
meyvelerinizden (ablative plural second-person)
meyvelerinden (ablative plural third-person)
meyvemin (first-person genitive singular)
meyvelerimin (first-person genitive singular)
meyvenin (genitive second-person singular)
meyvelerinin (genitive second-person singular)
meyvesinin (genitive singular third-person)
meyvelerinin (genitive singular third-person)
meyvemizin (first-person genitive plural)
meyvelerimizin (first-person genitive plural)
meyvenizin (genitive plural second-person)
meyvelerinizin (genitive plural second-person)
meyvelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish میوه (meyve)., itself from Persian میوه (meyve, mive).


ördek

ördek (definite accusative ördeği, plural ördekler)

ördeği (accusative definite)
ördekler (plural)
ördek (nominative singular)
ördekler (nominative plural)
ördeği (accusative definite singular)
ördekleri (accusative definite plural)
ördeğe (dative singular)
ördeklere (dative plural)
ördekte (locative singular)
ördeklerde (locative plural)
ördekten (ablative singular)
ördeklerden (ablative plural)
ördeğin (genitive singular)
ördeklerin (genitive plural)
ördeğim (first-person nominative singular)
ördeklerim (first-person nominative singular)
ördeğin (nominative second-person singular)
ördeklerin (nominative second-person singular)
ördeği (nominative singular third-person)
ördekleri (nominative singular third-person)
ördeğimiz (first-person nominative plural)
ördeklerimiz (first-person nominative plural)
ördeğiniz (nominative plural second-person)
ördekleriniz (nominative plural second-person)
ördekleri (nominative plural third-person)
ördeğimi (accusative definite first-person singular)
ördeklerimi (accusative definite first-person singular)
ördeğini (accusative definite second-person singular)
ördeklerini (accusative definite second-person singular)
ördeğini (accusative definite singular third-person)
ördeklerini (accusative definite singular third-person)
ördeğimizi (accusative definite first-person plural)
ördeklerimizi (accusative definite first-person plural)
ördeğinizi (accusative definite plural second-person)
ördeklerinizi (accusative definite plural second-person)
ördeklerini (accusative definite plural third-person)
ördeğime (dative first-person singular)
ördeklerime (dative first-person singular)
ördeğine (dative second-person singular)
ördeklerine (dative second-person singular)
ördeğine (dative singular third-person)
ördeklerine (dative singular third-person)
ördeğimize (dative first-person plural)
ördeklerimize (dative first-person plural)
ördeğinize (dative plural second-person)
ördeklerinize (dative plural second-person)
ördeklerine (dative plural third-person)
ördeğimde (first-person locative singular)
ördeklerimde (first-person locative singular)
ördeğinde (locative second-person singular)
ördeklerinde (locative second-person singular)
ördeğinde (locative singular third-person)
ördeklerinde (locative singular third-person)
ördeğimizde (first-person locative plural)
ördeklerimizde (first-person locative plural)
ördeğinizde (locative plural second-person)
ördeklerinizde (locative plural second-person)
ördeklerinde (locative plural third-person)
ördeğimden (ablative first-person singular)
ördeklerimden (ablative first-person singular)
ördeğinden (ablative second-person singular)
ördeklerinden (ablative second-person singular)
ördeğinden (ablative singular third-person)
ördeklerinden (ablative singular third-person)
ördeğimizden (ablative first-person plural)
ördeklerimizden (ablative first-person plural)
ördeğinizden (ablative plural second-person)
ördeklerinizden (ablative plural second-person)
ördeklerinden (ablative plural third-person)
ördeğimin (first-person genitive singular)
ördeklerimin (first-person genitive singular)
ördeğinin (genitive second-person singular)
ördeklerinin (genitive second-person singular)
ördeğinin (genitive singular third-person)
ördeklerinin (genitive singular third-person)
ördeğimizin (first-person genitive plural)
ördeklerimizin (first-person genitive plural)
ördeğinizin (genitive plural second-person)
ördeklerinizin (genitive plural second-person)
ördeklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوردك (ördek, “duck”), from Proto-Turkic *ȫrdek (“duck”). Cognate with Karakhanid اۥرْدَكْ (ördek, “duck”).


cins

cins (definite accusative cinsi, plural cinsler)

cinsi (accusative definite)
cinsler (plural)
cins (nominative singular)
cinsler (nominative plural)
cinsi (accusative definite singular)
cinsleri (accusative definite plural)
cinse (dative singular)
cinslere (dative plural)
cinste (locative singular)
cinslerde (locative plural)
cinsten (ablative singular)
cinslerden (ablative plural)
cinsin (genitive singular)
cinslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish جنس, from Arabic جِنْس (jins).


parmak

parmak (definite accusative parmağı, plural parmaklar)

parmağı (accusative definite)
parmaklar (plural)
parmak (nominative singular)
parmaklar (nominative plural)
parmağı (accusative definite singular)
parmakları (accusative definite plural)
parmağa (dative singular)
parmaklara (dative plural)
parmakta (locative singular)
parmaklarda (locative plural)
parmaktan (ablative singular)
parmaklardan (ablative plural)
parmağın (genitive singular)
parmakların (genitive plural)
parmağım (first-person nominative singular)
parmaklarım (first-person nominative singular)
parmağın (nominative second-person singular)
parmakların (nominative second-person singular)
parmağı (nominative singular third-person)
parmakları (nominative singular third-person)
parmağımız (first-person nominative plural)
parmaklarımız (first-person nominative plural)
parmağınız (nominative plural second-person)
parmaklarınız (nominative plural second-person)
parmakları (nominative plural third-person)
parmağımı (accusative definite first-person singular)
parmaklarımı (accusative definite first-person singular)
parmağını (accusative definite second-person singular)
parmaklarını (accusative definite second-person singular)
parmağını (accusative definite singular third-person)
parmaklarını (accusative definite singular third-person)
parmağımızı (accusative definite first-person plural)
parmaklarımızı (accusative definite first-person plural)
parmağınızı (accusative definite plural second-person)
parmaklarınızı (accusative definite plural second-person)
parmaklarını (accusative definite plural third-person)
parmağıma (dative first-person singular)
parmaklarıma (dative first-person singular)
parmağına (dative second-person singular)
parmaklarına (dative second-person singular)
parmağına (dative singular third-person)
parmaklarına (dative singular third-person)
parmağımıza (dative first-person plural)
parmaklarımıza (dative first-person plural)
parmağınıza (dative plural second-person)
parmaklarınıza (dative plural second-person)
parmaklarına (dative plural third-person)
parmağımda (first-person locative singular)
parmaklarımda (first-person locative singular)
parmağında (locative second-person singular)
parmaklarında (locative second-person singular)
parmağında (locative singular third-person)
parmaklarında (locative singular third-person)
parmağımızda (first-person locative plural)
parmaklarımızda (first-person locative plural)
parmağınızda (locative plural second-person)
parmaklarınızda (locative plural second-person)
parmaklarında (locative plural third-person)
parmağımdan (ablative first-person singular)
parmaklarımdan (ablative first-person singular)
parmağından (ablative second-person singular)
parmaklarından (ablative second-person singular)
parmağından (ablative singular third-person)
parmaklarından (ablative singular third-person)
parmağımızdan (ablative first-person plural)
parmaklarımızdan (ablative first-person plural)
parmağınızdan (ablative plural second-person)
parmaklarınızdan (ablative plural second-person)
parmaklarından (ablative plural third-person)
parmağımın (first-person genitive singular)
parmaklarımın (first-person genitive singular)
parmağının (genitive second-person singular)
parmaklarının (genitive second-person singular)
parmağının (genitive singular third-person)
parmaklarının (genitive singular third-person)
parmağımızın (first-person genitive plural)
parmaklarımızın (first-person genitive plural)
parmağınızın (genitive plural second-person)
parmaklarınızın (genitive plural second-person)
parmaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پرمق (parmak, “finger, toe”), from Proto-Turkic *barmak (“finger, thumb”).


iskelet

head

iskelet (definite accusative iskeleti, plural iskeletler)

iskeleti (accusative definite)
iskeletler (plural)
iskelet (nominative singular)
iskeletler (nominative plural)
iskeleti (accusative definite singular)
iskeletleri (accusative definite plural)
iskelete (dative singular)
iskeletlere (dative plural)
iskelette (locative singular)
iskeletlerde (locative plural)
iskeletten (ablative singular)
iskeletlerden (ablative plural)
iskeletin (genitive singular)
iskeletlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish اسكلت (iskelet), borrowed from French squelette from Greek σκελετός (skeletós, “dried body; mummy”).


yılan

head

yılan (definite accusative yılanı, plural yılanlar)

yılanı (accusative definite)
yılanlar (plural)
yılan (nominative singular)
yılanlar (nominative plural)
yılanı (accusative definite singular)
yılanları (accusative definite plural)
yılana (dative singular)
yılanlara (dative plural)
yılanda (locative singular)
yılanlarda (locative plural)
yılandan (ablative singular)
yılanlardan (ablative plural)
yılanın (genitive singular)
yılanların (genitive plural)
yılanım (first-person nominative singular)
yılanlarım (first-person nominative singular)
yılanın (nominative second-person singular)
yılanların (nominative second-person singular)
yılanı (nominative singular third-person)
yılanları (nominative singular third-person)
yılanımız (first-person nominative plural)
yılanlarımız (first-person nominative plural)
yılanınız (nominative plural second-person)
yılanlarınız (nominative plural second-person)
yılanları (nominative plural third-person)
yılanımı (accusative definite first-person singular)
yılanlarımı (accusative definite first-person singular)
yılanını (accusative definite second-person singular)
yılanlarını (accusative definite second-person singular)
yılanını (accusative definite singular third-person)
yılanlarını (accusative definite singular third-person)
yılanımızı (accusative definite first-person plural)
yılanlarımızı (accusative definite first-person plural)
yılanınızı (accusative definite plural second-person)
yılanlarınızı (accusative definite plural second-person)
yılanlarını (accusative definite plural third-person)
yılanıma (dative first-person singular)
yılanlarıma (dative first-person singular)
yılanına (dative second-person singular)
yılanlarına (dative second-person singular)
yılanına (dative singular third-person)
yılanlarına (dative singular third-person)
yılanımıza (dative first-person plural)
yılanlarımıza (dative first-person plural)
yılanınıza (dative plural second-person)
yılanlarınıza (dative plural second-person)
yılanlarına (dative plural third-person)
yılanımda (first-person locative singular)
yılanlarımda (first-person locative singular)
yılanında (locative second-person singular)
yılanlarında (locative second-person singular)
yılanında (locative singular third-person)
yılanlarında (locative singular third-person)
yılanımızda (first-person locative plural)
yılanlarımızda (first-person locative plural)
yılanınızda (locative plural second-person)
yılanlarınızda (locative plural second-person)
yılanlarında (locative plural third-person)
yılanımdan (ablative first-person singular)
yılanlarımdan (ablative first-person singular)
yılanından (ablative second-person singular)
yılanlarından (ablative second-person singular)
yılanından (ablative singular third-person)
yılanlarından (ablative singular third-person)
yılanımızdan (ablative first-person plural)
yılanlarımızdan (ablative first-person plural)
yılanınızdan (ablative plural second-person)
yılanlarınızdan (ablative plural second-person)
yılanlarından (ablative plural third-person)
yılanımın (first-person genitive singular)
yılanlarımın (first-person genitive singular)
yılanının (genitive second-person singular)
yılanlarının (genitive second-person singular)
yılanının (genitive singular third-person)
yılanlarının (genitive singular third-person)
yılanımızın (first-person genitive plural)
yılanlarımızın (first-person genitive plural)
yılanınızın (genitive plural second-person)
yılanlarınızın (genitive plural second-person)
yılanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ییلان (yılan, “snake”), from Proto-Turkic *yï̄lan (“snake”), equivalent to Proto-Turkic *yï̄l- (“to creep”) + -lan (“suffix denoting a wild, predatory animal”). Compare aslan (“lion”), kaplan (“tiger”), sırtlan (“hyena”). Cognate with Old Turkic 𐰖𐰃𐰞𐰣 (yılan, “snake”).


sitoloji

sitoloji (definite accusative sitolojiyi, uncountable)

sitolojiyi (accusative definite)
sitoloji (nominative)
sitolojinin (genitive)
sitolojiye (dative)
sitolojiyi (accusative)
sitolojide (locative)
sitolojiden (ablative)


biyoloji

biyoloji (definite accusative biyolojiyi, uncountable)

biyolojiyi (accusative definite)
biyoloji (nominative singular)
biyolojiyi (accusative definite singular)
biyolojiye (dative singular)
biyolojide (locative singular)
biyolojiden (ablative singular)
biyolojinin (genitive singular)


jilet

jilet (definite accusative jileti, plural jiletler)

jileti (accusative definite)
jiletler (plural)
jilet (nominative singular)
jiletler (nominative plural)
jileti (accusative definite singular)
jiletleri (accusative definite plural)
jilete (dative singular)
jiletlere (dative plural)
jilette (locative singular)
jiletlerde (locative plural)
jiletten (ablative singular)
jiletlerden (ablative plural)
jiletin (genitive singular)
jiletlerin (genitive plural)
jiletim (first-person nominative singular)
jiletlerim (first-person nominative singular)
jiletin (nominative second-person singular)
jiletlerin (nominative second-person singular)
jileti (nominative singular third-person)
jiletleri (nominative singular third-person)
jiletimiz (first-person nominative plural)
jiletlerimiz (first-person nominative plural)
jiletiniz (nominative plural second-person)
jiletleriniz (nominative plural second-person)
jiletleri (nominative plural third-person)
jiletimi (accusative definite first-person singular)
jiletlerimi (accusative definite first-person singular)
jiletini (accusative definite second-person singular)
jiletlerini (accusative definite second-person singular)
jiletini (accusative definite singular third-person)
jiletlerini (accusative definite singular third-person)
jiletimizi (accusative definite first-person plural)
jiletlerimizi (accusative definite first-person plural)
jiletinizi (accusative definite plural second-person)
jiletlerinizi (accusative definite plural second-person)
jiletlerini (accusative definite plural third-person)
jiletime (dative first-person singular)
jiletlerime (dative first-person singular)
jiletine (dative second-person singular)
jiletlerine (dative second-person singular)
jiletine (dative singular third-person)
jiletlerine (dative singular third-person)
jiletimize (dative first-person plural)
jiletlerimize (dative first-person plural)
jiletinize (dative plural second-person)
jiletlerinize (dative plural second-person)
jiletlerine (dative plural third-person)
jiletimde (first-person locative singular)
jiletlerimde (first-person locative singular)
jiletinde (locative second-person singular)
jiletlerinde (locative second-person singular)
jiletinde (locative singular third-person)
jiletlerinde (locative singular third-person)
jiletimizde (first-person locative plural)
jiletlerimizde (first-person locative plural)
jiletinizde (locative plural second-person)
jiletlerinizde (locative plural second-person)
jiletlerinde (locative plural third-person)
jiletimden (ablative first-person singular)
jiletlerimden (ablative first-person singular)
jiletinden (ablative second-person singular)
jiletlerinden (ablative second-person singular)
jiletinden (ablative singular third-person)
jiletlerinden (ablative singular third-person)
jiletimizden (ablative first-person plural)
jiletlerimizden (ablative first-person plural)
jiletinizden (ablative plural second-person)
jiletlerinizden (ablative plural second-person)
jiletlerinden (ablative plural third-person)
jiletimin (first-person genitive singular)
jiletlerimin (first-person genitive singular)
jiletinin (genitive second-person singular)
jiletlerinin (genitive second-person singular)
jiletinin (genitive singular third-person)
jiletlerinin (genitive singular third-person)
jiletimizin (first-person genitive plural)
jiletlerimizin (first-person genitive plural)
jiletinizin (genitive plural second-person)
jiletlerinizin (genitive plural second-person)
jiletlerinin (genitive plural third-person)


kuş

kuş (definite accusative kuşu, plural kuşlar)

kuşu (accusative definite)
kuşlar (plural)
kuş (nominative singular)
kuşlar (nominative plural)
kuşu (accusative definite singular)
kuşları (accusative definite plural)
kuşa (dative singular)
kuşlara (dative plural)
kuşta (locative singular)
kuşlarda (locative plural)
kuştan (ablative singular)
kuşlardan (ablative plural)
kuşun (genitive singular)
kuşların (genitive plural)
kuşum (first-person nominative singular)
kuşlarım (first-person nominative singular)
kuşun (nominative second-person singular)
kuşların (nominative second-person singular)
kuşu (nominative singular third-person)
kuşları (nominative singular third-person)
kuşumuz (first-person nominative plural)
kuşlarımız (first-person nominative plural)
kuşunuz (nominative plural second-person)
kuşlarınız (nominative plural second-person)
kuşları (nominative plural third-person)
kuşumu (accusative definite first-person singular)
kuşlarımı (accusative definite first-person singular)
kuşunu (accusative definite second-person singular)
kuşlarını (accusative definite second-person singular)
kuşunu (accusative definite singular third-person)
kuşlarını (accusative definite singular third-person)
kuşumuzu (accusative definite first-person plural)
kuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
kuşunuzu (accusative definite plural second-person)
kuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
kuşlarını (accusative definite plural third-person)
kuşuma (dative first-person singular)
kuşlarıma (dative first-person singular)
kuşuna (dative second-person singular)
kuşlarına (dative second-person singular)
kuşuna (dative singular third-person)
kuşlarına (dative singular third-person)
kuşumuza (dative first-person plural)
kuşlarımıza (dative first-person plural)
kuşunuza (dative plural second-person)
kuşlarınıza (dative plural second-person)
kuşlarına (dative plural third-person)
kuşumda (first-person locative singular)
kuşlarımda (first-person locative singular)
kuşunda (locative second-person singular)
kuşlarında (locative second-person singular)
kuşunda (locative singular third-person)
kuşlarında (locative singular third-person)
kuşumuzda (first-person locative plural)
kuşlarımızda (first-person locative plural)
kuşunuzda (locative plural second-person)
kuşlarınızda (locative plural second-person)
kuşlarında (locative plural third-person)
kuşumdan (ablative first-person singular)
kuşlarımdan (ablative first-person singular)
kuşundan (ablative second-person singular)
kuşlarından (ablative second-person singular)
kuşundan (ablative singular third-person)
kuşlarından (ablative singular third-person)
kuşumuzdan (ablative first-person plural)
kuşlarımızdan (ablative first-person plural)
kuşunuzdan (ablative plural second-person)
kuşlarınızdan (ablative plural second-person)
kuşlarından (ablative plural third-person)
kuşumun (first-person genitive singular)
kuşlarımın (first-person genitive singular)
kuşunun (genitive second-person singular)
kuşlarının (genitive second-person singular)
kuşunun (genitive singular third-person)
kuşlarının (genitive singular third-person)
kuşumuzun (first-person genitive plural)
kuşlarımızın (first-person genitive plural)
kuşunuzun (genitive plural second-person)
kuşlarınızın (genitive plural second-person)
kuşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوش (kuş), from Proto-Turkic *kuĺ (“bird”).
Cognate with
Tatar кош (qoş),
Kazakh құс (qūs),
Kyrgyz куш (kuş),
Khakas хус (xus),
Karachay-Balkar къуш (quş),
Uzbek qush,
Old Turkic 𐰴𐰆𐰽 (quš, “bird”).


şampanya

şampanya (definite accusative şampanyayı, plural şampanyalar)

şampanyayı (accusative definite)
şampanyalar (plural)
şampanya (nominative singular)
şampanyalar (nominative plural)
şampanyayı (accusative definite singular)
şampanyaları (accusative definite plural)
şampanyaya (dative singular)
şampanyalara (dative plural)
şampanyada (locative singular)
şampanyalarda (locative plural)
şampanyadan (ablative singular)
şampanyalardan (ablative plural)
şampanyanın (genitive singular)
şampanyaların (genitive plural)
şampanyam (first-person nominative singular)
şampanyalarım (first-person nominative singular)
şampanyan (nominative second-person singular)
şampanyaların (nominative second-person singular)
şampanyası (nominative singular third-person)
şampanyaları (nominative singular third-person)
şampanyamız (first-person nominative plural)
şampanyalarımız (first-person nominative plural)
şampanyanız (nominative plural second-person)
şampanyalarınız (nominative plural second-person)
şampanyaları (nominative plural third-person)
şampanyamı (accusative definite first-person singular)
şampanyalarımı (accusative definite first-person singular)
şampanyanı (accusative definite second-person singular)
şampanyalarını (accusative definite second-person singular)
şampanyasını (accusative definite singular third-person)
şampanyalarını (accusative definite singular third-person)
şampanyamızı (accusative definite first-person plural)
şampanyalarımızı (accusative definite first-person plural)
şampanyanızı (accusative definite plural second-person)
şampanyalarınızı (accusative definite plural second-person)
şampanyalarını (accusative definite plural third-person)
şampanyama (dative first-person singular)
şampanyalarıma (dative first-person singular)
şampanyana (dative second-person singular)
şampanyalarına (dative second-person singular)
şampanyasına (dative singular third-person)
şampanyalarına (dative singular third-person)
şampanyamıza (dative first-person plural)
şampanyalarımıza (dative first-person plural)
şampanyanıza (dative plural second-person)
şampanyalarınıza (dative plural second-person)
şampanyalarına (dative plural third-person)
şampanyamda (first-person locative singular)
şampanyalarımda (first-person locative singular)
şampanyanda (locative second-person singular)
şampanyalarında (locative second-person singular)
şampanyasında (locative singular third-person)
şampanyalarında (locative singular third-person)
şampanyamızda (first-person locative plural)
şampanyalarımızda (first-person locative plural)
şampanyanızda (locative plural second-person)
şampanyalarınızda (locative plural second-person)
şampanyalarında (locative plural third-person)
şampanyamdan (ablative first-person singular)
şampanyalarımdan (ablative first-person singular)
şampanyandan (ablative second-person singular)
şampanyalarından (ablative second-person singular)
şampanyasından (ablative singular third-person)
şampanyalarından (ablative singular third-person)
şampanyamızdan (ablative first-person plural)
şampanyalarımızdan (ablative first-person plural)
şampanyanızdan (ablative plural second-person)
şampanyalarınızdan (ablative plural second-person)
şampanyalarından (ablative plural third-person)
şampanyamın (first-person genitive singular)
şampanyalarımın (first-person genitive singular)
şampanyanın (genitive second-person singular)
şampanyalarının (genitive second-person singular)
şampanyasının (genitive singular third-person)
şampanyalarının (genitive singular third-person)
şampanyamızın (first-person genitive plural)
şampanyalarımızın (first-person genitive plural)
şampanyanızın (genitive plural second-person)
şampanyalarınızın (genitive plural second-person)
şampanyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شامپانیا (şampanya), from French champagne.


akciğer

akciğer (definite accusative akciğeri, plural akciğerler)

akciğeri (accusative definite)
akciğerler (plural)
akciğer (nominative singular)
akciğerler (nominative plural)
akciğeri (accusative definite singular)
akciğerleri (accusative definite plural)
akciğere (dative singular)
akciğerlere (dative plural)
akciğerde (locative singular)
akciğerlerde (locative plural)
akciğerden (ablative singular)
akciğerlerden (ablative plural)
akciğerin (genitive singular)
akciğerlerin (genitive plural)
akciğerim (first-person nominative singular)
akciğerlerim (first-person nominative singular)
akciğerin (nominative second-person singular)
akciğerlerin (nominative second-person singular)
akciğeri (nominative singular third-person)
akciğerleri (nominative singular third-person)
akciğerimiz (first-person nominative plural)
akciğerlerimiz (first-person nominative plural)
akciğeriniz (nominative plural second-person)
akciğerleriniz (nominative plural second-person)
akciğerleri (nominative plural third-person)
akciğerimi (accusative definite first-person singular)
akciğerlerimi (accusative definite first-person singular)
akciğerini (accusative definite second-person singular)
akciğerlerini (accusative definite second-person singular)
akciğerini (accusative definite singular third-person)
akciğerlerini (accusative definite singular third-person)
akciğerimizi (accusative definite first-person plural)
akciğerlerimizi (accusative definite first-person plural)
akciğerinizi (accusative definite plural second-person)
akciğerlerinizi (accusative definite plural second-person)
akciğerlerini (accusative definite plural third-person)
akciğerime (dative first-person singular)
akciğerlerime (dative first-person singular)
akciğerine (dative second-person singular)
akciğerlerine (dative second-person singular)
akciğerine (dative singular third-person)
akciğerlerine (dative singular third-person)
akciğerimize (dative first-person plural)
akciğerlerimize (dative first-person plural)
akciğerinize (dative plural second-person)
akciğerlerinize (dative plural second-person)
akciğerlerine (dative plural third-person)
akciğerimde (first-person locative singular)
akciğerlerimde (first-person locative singular)
akciğerinde (locative second-person singular)
akciğerlerinde (locative second-person singular)
akciğerinde (locative singular third-person)
akciğerlerinde (locative singular third-person)
akciğerimizde (first-person locative plural)
akciğerlerimizde (first-person locative plural)
akciğerinizde (locative plural second-person)
akciğerlerinizde (locative plural second-person)
akciğerlerinde (locative plural third-person)
akciğerimden (ablative first-person singular)
akciğerlerimden (ablative first-person singular)
akciğerinden (ablative second-person singular)
akciğerlerinden (ablative second-person singular)
akciğerinden (ablative singular third-person)
akciğerlerinden (ablative singular third-person)
akciğerimizden (ablative first-person plural)
akciğerlerimizden (ablative first-person plural)
akciğerinizden (ablative plural second-person)
akciğerlerinizden (ablative plural second-person)
akciğerlerinden (ablative plural third-person)
akciğerimin (first-person genitive singular)
akciğerlerimin (first-person genitive singular)
akciğerinin (genitive second-person singular)
akciğerlerinin (genitive second-person singular)
akciğerinin (genitive singular third-person)
akciğerlerinin (genitive singular third-person)
akciğerimizin (first-person genitive plural)
akciğerlerimizin (first-person genitive plural)
akciğerinizin (genitive plural second-person)
akciğerlerinizin (genitive plural second-person)
akciğerlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آق جكر (ak ciğer). By surface analysis, ak (“white”) + ciğer (“liver”).

surf

Sigara içmek akciğer hastalıklarına sebep olur.


eşek

head

eşek (definite accusative eşeği, plural eşekler)

eşeği (accusative definite)
eşekler (plural)
eşek (nominative singular)
eşekler (nominative plural)
eşeği (accusative definite singular)
eşekleri (accusative definite plural)
eşeğe (dative singular)
eşeklere (dative plural)
eşekte (locative singular)
eşeklerde (locative plural)
eşekten (ablative singular)
eşeklerden (ablative plural)
eşeğin (genitive singular)
eşeklerin (genitive plural)
eşeğim (first-person nominative singular)
eşeklerim (first-person nominative singular)
eşeğin (nominative second-person singular)
eşeklerin (nominative second-person singular)
eşeği (nominative singular third-person)
eşekleri (nominative singular third-person)
eşeğimiz (first-person nominative plural)
eşeklerimiz (first-person nominative plural)
eşeğiniz (nominative plural second-person)
eşekleriniz (nominative plural second-person)
eşekleri (nominative plural third-person)
eşeğimi (accusative definite first-person singular)
eşeklerimi (accusative definite first-person singular)
eşeğini (accusative definite second-person singular)
eşeklerini (accusative definite second-person singular)
eşeğini (accusative definite singular third-person)
eşeklerini (accusative definite singular third-person)
eşeğimizi (accusative definite first-person plural)
eşeklerimizi (accusative definite first-person plural)
eşeğinizi (accusative definite plural second-person)
eşeklerinizi (accusative definite plural second-person)
eşeklerini (accusative definite plural third-person)
eşeğime (dative first-person singular)
eşeklerime (dative first-person singular)
eşeğine (dative second-person singular)
eşeklerine (dative second-person singular)
eşeğine (dative singular third-person)
eşeklerine (dative singular third-person)
eşeğimize (dative first-person plural)
eşeklerimize (dative first-person plural)
eşeğinize (dative plural second-person)
eşeklerinize (dative plural second-person)
eşeklerine (dative plural third-person)
eşeğimde (first-person locative singular)
eşeklerimde (first-person locative singular)
eşeğinde (locative second-person singular)
eşeklerinde (locative second-person singular)
eşeğinde (locative singular third-person)
eşeklerinde (locative singular third-person)
eşeğimizde (first-person locative plural)
eşeklerimizde (first-person locative plural)
eşeğinizde (locative plural second-person)
eşeklerinizde (locative plural second-person)
eşeklerinde (locative plural third-person)
eşeğimden (ablative first-person singular)
eşeklerimden (ablative first-person singular)
eşeğinden (ablative second-person singular)
eşeklerinden (ablative second-person singular)
eşeğinden (ablative singular third-person)
eşeklerinden (ablative singular third-person)
eşeğimizden (ablative first-person plural)
eşeklerimizden (ablative first-person plural)
eşeğinizden (ablative plural second-person)
eşeklerinizden (ablative plural second-person)
eşeklerinden (ablative plural third-person)
eşeğimin (first-person genitive singular)
eşeklerimin (first-person genitive singular)
eşeğinin (genitive second-person singular)
eşeklerinin (genitive second-person singular)
eşeğinin (genitive singular third-person)
eşeklerinin (genitive singular third-person)
eşeğimizin (first-person genitive plural)
eşeklerimizin (first-person genitive plural)
eşeğinizin (genitive plural second-person)
eşeklerinizin (genitive plural second-person)
eşeklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اشك (eşek, “donkey, ass; a silly, stupid, perverse man”), from Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”). Related to Proto-Mongolic *elǰigen (“donkey”), whence Mongolian илжиг (ilžig, “donkey”), perhaps from a common source or a result of language contact. Nişanyan thinks Old Turkic [script needed] (eşgek, “donkey”) may be derived from Old Turkic [script needed] (eş-, “to walk, trot”) (for which see eşmek).
Cognate with Old Uyghur [script needed] (eşgek, “donkey”), Azerbaijani eşşək (“donkey”), Bashkir ишәк (işək, “donkey”), Kazakh есек (esek), Chuvash ашак (aš̬ak, “donkey”), Kyrgyz эшек (eşek, “donkey”), Turkmen eşek (“donkey”), Uzbek eshak (“donkey”), and Russian ишак (išak, “donkey”).

cog

eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez

eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz

Uzun kulaklarını son bir kez salla / Tüm eski dostlarımdan bir haber yolla / Ayrılık geldi başa, katlanmak gerek / Seni çok çok özledim arkadaşım eşek

1981, “Arkadaşım Eşşek [My Friend Donkey]”, in Sözüm Meclisten Dışarı, performed by Barış Manço:

Shake your long ears one last time / Send me some news from all my old friends / Separation is upon us, I must bear it / I miss you so, so much, my friend donkey


ağız

ağız (nominative singular)
ağızlar (nominative plural)
ağzı (accusative definite singular)
ağızları (accusative definite plural)
ağza (dative singular)
ağızlara (dative plural)
ağızda (locative singular)
ağızlarda (locative plural)
ağızdan (ablative singular)
ağızlardan (ablative plural)
ağzın (genitive singular)
ağızların (genitive plural)
ağzım (first-person nominative singular)
ağızlarım (first-person nominative singular)
ağzın (nominative second-person singular)
ağızların (nominative second-person singular)
ağzı (nominative singular third-person)
ağızları (nominative singular third-person)
ağzımız (first-person nominative plural)
ağızlarımız (first-person nominative plural)
ağzınız (nominative plural second-person)
ağızlarınız (nominative plural second-person)
ağızları (nominative plural third-person)
ağzımı (accusative definite first-person singular)
ağızlarımı (accusative definite first-person singular)
ağzını (accusative definite second-person singular)
ağızlarını (accusative definite second-person singular)
ağzını (accusative definite singular third-person)
ağızlarını (accusative definite singular third-person)
ağzımızı (accusative definite first-person plural)
ağızlarımızı (accusative definite first-person plural)
ağzınızı (accusative definite plural second-person)
ağızlarınızı (accusative definite plural second-person)
ağızlarını (accusative definite plural third-person)
ağzıma (dative first-person singular)
ağızlarıma (dative first-person singular)
ağzına (dative second-person singular)
ağızlarına (dative second-person singular)
ağzına (dative singular third-person)
ağızlarına (dative singular third-person)
ağzımıza (dative first-person plural)
ağızlarımıza (dative first-person plural)
ağzınıza (dative plural second-person)
ağızlarınıza (dative plural second-person)
ağızlarına (dative plural third-person)
ağzımda (first-person locative singular)
ağızlarımda (first-person locative singular)
ağzında (locative second-person singular)
ağızlarında (locative second-person singular)
ağzında (locative singular third-person)
ağızlarında (locative singular third-person)
ağzımızda (first-person locative plural)
ağızlarımızda (first-person locative plural)
ağzınızda (locative plural second-person)
ağızlarınızda (locative plural second-person)
ağızlarında (locative plural third-person)
ağzımdan (ablative first-person singular)
ağızlarımdan (ablative first-person singular)
ağzından (ablative second-person singular)
ağızlarından (ablative second-person singular)
ağzından (ablative singular third-person)
ağızlarından (ablative singular third-person)
ağzımızdan (ablative first-person plural)
ağızlarımızdan (ablative first-person plural)
ağzınızdan (ablative plural second-person)
ağızlarınızdan (ablative plural second-person)
ağızlarından (ablative plural third-person)
ağzımın (first-person genitive singular)
ağızlarımın (first-person genitive singular)
ağzının (genitive second-person singular)
ağızlarının (genitive second-person singular)
ağzının (genitive singular third-person)
ağızlarının (genitive singular third-person)
ağzımızın (first-person genitive plural)
ağızlarımızın (first-person genitive plural)
ağzınızın (genitive plural second-person)
ağızlarınızın (genitive plural second-person)
ağızlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آغز (ağız), from Proto-Turkic *ạguŕ. Cognate with Bashkir ыуыҙ (ıwıź), Uyghur ئوغۇز (oghuz).


yama

head

yama (definite accusative yamayı, plural yamalar)

yamayı (accusative definite)
yamalar (plural)
yama (nominative singular)
yamalar (nominative plural)
yamayı (accusative definite singular)
yamaları (accusative definite plural)
yamaya (dative singular)
yamalara (dative plural)
yamada (locative singular)
yamalarda (locative plural)
yamadan (ablative singular)
yamalardan (ablative plural)
yamanın (genitive singular)
yamaların (genitive plural)
yamam (first-person nominative singular)
yamalarım (first-person nominative singular)
yaman (nominative second-person singular)
yamaların (nominative second-person singular)
yaması (nominative singular third-person)
yamaları (nominative singular third-person)
yamamız (first-person nominative plural)
yamalarımız (first-person nominative plural)
yamanız (nominative plural second-person)
yamalarınız (nominative plural second-person)
yamaları (nominative plural third-person)
yamamı (accusative definite first-person singular)
yamalarımı (accusative definite first-person singular)
yamanı (accusative definite second-person singular)
yamalarını (accusative definite second-person singular)
yamasını (accusative definite singular third-person)
yamalarını (accusative definite singular third-person)
yamamızı (accusative definite first-person plural)
yamalarımızı (accusative definite first-person plural)
yamanızı (accusative definite plural second-person)
yamalarınızı (accusative definite plural second-person)
yamalarını (accusative definite plural third-person)
yamama (dative first-person singular)
yamalarıma (dative first-person singular)
yamana (dative second-person singular)
yamalarına (dative second-person singular)
yamasına (dative singular third-person)
yamalarına (dative singular third-person)
yamamıza (dative first-person plural)
yamalarımıza (dative first-person plural)
yamanıza (dative plural second-person)
yamalarınıza (dative plural second-person)
yamalarına (dative plural third-person)
yamamda (first-person locative singular)
yamalarımda (first-person locative singular)
yamanda (locative second-person singular)
yamalarında (locative second-person singular)
yamasında (locative singular third-person)
yamalarında (locative singular third-person)
yamamızda (first-person locative plural)
yamalarımızda (first-person locative plural)
yamanızda (locative plural second-person)
yamalarınızda (locative plural second-person)
yamalarında (locative plural third-person)
yamamdan (ablative first-person singular)
yamalarımdan (ablative first-person singular)
yamandan (ablative second-person singular)
yamalarından (ablative second-person singular)
yamasından (ablative singular third-person)
yamalarından (ablative singular third-person)
yamamızdan (ablative first-person plural)
yamalarımızdan (ablative first-person plural)
yamanızdan (ablative plural second-person)
yamalarınızdan (ablative plural second-person)
yamalarından (ablative plural third-person)
yamamın (first-person genitive singular)
yamalarımın (first-person genitive singular)
yamanın (genitive second-person singular)
yamalarının (genitive second-person singular)
yamasının (genitive singular third-person)
yamalarının (genitive singular third-person)
yamamızın (first-person genitive plural)
yamalarımızın (first-person genitive plural)
yamanızın (genitive plural second-person)
yamalarınızın (genitive plural second-person)
yamalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یامه (yama), ultimately from Proto-Turkic *yama- (“to patch”), whence also Turkish yama- (“to patch”).
cognates
Cognate with
Karakhanid [script needed] (jamaγ, “patch”);
Kazakh жамау (jamau),
Kyrgyz жамоо (jamoo),
Karachay-Balkar жамау (jamau),
Kumyk ямав (yamaw, “patch”);
Uzbek yamoq,
Uyghur ياماق (yamaq, “patch”);
Turkmen ýama,
Bashkir ямау (yamaw),
Azerbaijani yamaq (“patch”); also
Yakut самалык (samalık, “patch”).


kaplan

head

kaplan (definite accusative kaplanı, plural kaplanlar)

kaplanı (accusative definite)
kaplanlar (plural)
kaplan (nominative singular)
kaplanlar (nominative plural)
kaplanı (accusative definite singular)
kaplanları (accusative definite plural)
kaplana (dative singular)
kaplanlara (dative plural)
kaplanda (locative singular)
kaplanlarda (locative plural)
kaplandan (ablative singular)
kaplanlardan (ablative plural)
kaplanın (genitive singular)
kaplanların (genitive plural)
kaplanım (first-person nominative singular)
kaplanlarım (first-person nominative singular)
kaplanın (nominative second-person singular)
kaplanların (nominative second-person singular)
kaplanı (nominative singular third-person)
kaplanları (nominative singular third-person)
kaplanımız (first-person nominative plural)
kaplanlarımız (first-person nominative plural)
kaplanınız (nominative plural second-person)
kaplanlarınız (nominative plural second-person)
kaplanları (nominative plural third-person)
kaplanımı (accusative definite first-person singular)
kaplanlarımı (accusative definite first-person singular)
kaplanını (accusative definite second-person singular)
kaplanlarını (accusative definite second-person singular)
kaplanını (accusative definite singular third-person)
kaplanlarını (accusative definite singular third-person)
kaplanımızı (accusative definite first-person plural)
kaplanlarımızı (accusative definite first-person plural)
kaplanınızı (accusative definite plural second-person)
kaplanlarınızı (accusative definite plural second-person)
kaplanlarını (accusative definite plural third-person)
kaplanıma (dative first-person singular)
kaplanlarıma (dative first-person singular)
kaplanına (dative second-person singular)
kaplanlarına (dative second-person singular)
kaplanına (dative singular third-person)
kaplanlarına (dative singular third-person)
kaplanımıza (dative first-person plural)
kaplanlarımıza (dative first-person plural)
kaplanınıza (dative plural second-person)
kaplanlarınıza (dative plural second-person)
kaplanlarına (dative plural third-person)
kaplanımda (first-person locative singular)
kaplanlarımda (first-person locative singular)
kaplanında (locative second-person singular)
kaplanlarında (locative second-person singular)
kaplanında (locative singular third-person)
kaplanlarında (locative singular third-person)
kaplanımızda (first-person locative plural)
kaplanlarımızda (first-person locative plural)
kaplanınızda (locative plural second-person)
kaplanlarınızda (locative plural second-person)
kaplanlarında (locative plural third-person)
kaplanımdan (ablative first-person singular)
kaplanlarımdan (ablative first-person singular)
kaplanından (ablative second-person singular)
kaplanlarından (ablative second-person singular)
kaplanından (ablative singular third-person)
kaplanlarından (ablative singular third-person)
kaplanımızdan (ablative first-person plural)
kaplanlarımızdan (ablative first-person plural)
kaplanınızdan (ablative plural second-person)
kaplanlarınızdan (ablative plural second-person)
kaplanlarından (ablative plural third-person)
kaplanımın (first-person genitive singular)
kaplanlarımın (first-person genitive singular)
kaplanının (genitive second-person singular)
kaplanlarının (genitive second-person singular)
kaplanının (genitive singular third-person)
kaplanlarının (genitive singular third-person)
kaplanımızın (first-person genitive plural)
kaplanlarımızın (first-person genitive plural)
kaplanınızın (genitive plural second-person)
kaplanlarınızın (genitive plural second-person)
kaplanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قپلان (kaplan, “leopard”). Compare Old Turkic [script needed] (kaplan). Equivalent to kap (“to snatch, seize, catch”) + -lan (suffix denoting a wild, predatory animal). Compare aslan (“lion”), yılan (“snake”), sırtlan (“hyena”). Cognate with Kazakh қабылан (qabylan), Kyrgyz кабылан (kabılan) Turkmen gaplaň.


testosteron

head

testosteron (definite accusative testosteronu, plural testosteronlar)

testosteronu (accusative definite)
testosteronlar (plural)


çekiç

çekiç (definite accusative çekici, plural çekiçler)

çekici (accusative definite)
çekiçler (plural)
çekiç (nominative singular)
çekiçler (nominative plural)
çekici (accusative definite singular)
çekiçleri (accusative definite plural)
çekice (dative singular)
çekiçlere (dative plural)
çekiçte (locative singular)
çekiçlerde (locative plural)
çekiçten (ablative singular)
çekiçlerden (ablative plural)
çekicin (genitive singular)
çekiçlerin (genitive plural)
çekicim (first-person nominative singular)
çekiçlerim (first-person nominative singular)
çekicin (nominative second-person singular)
çekiçlerin (nominative second-person singular)
çekici (nominative singular third-person)
çekiçleri (nominative singular third-person)
çekicimiz (first-person nominative plural)
çekiçlerimiz (first-person nominative plural)
çekiciniz (nominative plural second-person)
çekiçleriniz (nominative plural second-person)
çekiçleri (nominative plural third-person)
çekicimi (accusative definite first-person singular)
çekiçlerimi (accusative definite first-person singular)
çekicini (accusative definite second-person singular)
çekiçlerini (accusative definite second-person singular)
çekicini (accusative definite singular third-person)
çekiçlerini (accusative definite singular third-person)
çekicimizi (accusative definite first-person plural)
çekiçlerimizi (accusative definite first-person plural)
çekicinizi (accusative definite plural second-person)
çekiçlerinizi (accusative definite plural second-person)
çekiçlerini (accusative definite plural third-person)
çekicime (dative first-person singular)
çekiçlerime (dative first-person singular)
çekicine (dative second-person singular)
çekiçlerine (dative second-person singular)
çekicine (dative singular third-person)
çekiçlerine (dative singular third-person)
çekicimize (dative first-person plural)
çekiçlerimize (dative first-person plural)
çekicinize (dative plural second-person)
çekiçlerinize (dative plural second-person)
çekiçlerine (dative plural third-person)
çekicimde (first-person locative singular)
çekiçlerimde (first-person locative singular)
çekicinde (locative second-person singular)
çekiçlerinde (locative second-person singular)
çekicinde (locative singular third-person)
çekiçlerinde (locative singular third-person)
çekicimizde (first-person locative plural)
çekiçlerimizde (first-person locative plural)
çekicinizde (locative plural second-person)
çekiçlerinizde (locative plural second-person)
çekiçlerinde (locative plural third-person)
çekicimden (ablative first-person singular)
çekiçlerimden (ablative first-person singular)
çekicinden (ablative second-person singular)
çekiçlerinden (ablative second-person singular)
çekicinden (ablative singular third-person)
çekiçlerinden (ablative singular third-person)
çekicimizden (ablative first-person plural)
çekiçlerimizden (ablative first-person plural)
çekicinizden (ablative plural second-person)
çekiçlerinizden (ablative plural second-person)
çekiçlerinden (ablative plural third-person)
çekicimin (first-person genitive singular)
çekiçlerimin (first-person genitive singular)
çekicinin (genitive second-person singular)
çekiçlerinin (genitive second-person singular)
çekicinin (genitive singular third-person)
çekiçlerinin (genitive singular third-person)
çekicimizin (first-person genitive plural)
çekiçlerimizin (first-person genitive plural)
çekicinizin (genitive plural second-person)
çekiçlerinizin (genitive plural second-person)
çekiçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چكیچ (çekiç).


tohum

head

tohum (definite accusative tohumu, plural tohumlar)

tohumu (accusative definite)
tohumlar (plural)
tohum (nominative singular)
tohumlar (nominative plural)
tohumu (accusative definite singular)
tohumları (accusative definite plural)
tohuma (dative singular)
tohumlara (dative plural)
tohumda (locative singular)
tohumlarda (locative plural)
tohumdan (ablative singular)
tohumlardan (ablative plural)
tohumun (genitive singular)
tohumların (genitive plural)
tohumum (first-person nominative singular)
tohumlarım (first-person nominative singular)
tohumun (nominative second-person singular)
tohumların (nominative second-person singular)
tohumu (nominative singular third-person)
tohumları (nominative singular third-person)
tohumumuz (first-person nominative plural)
tohumlarımız (first-person nominative plural)
tohumunuz (nominative plural second-person)
tohumlarınız (nominative plural second-person)
tohumları (nominative plural third-person)
tohumumu (accusative definite first-person singular)
tohumlarımı (accusative definite first-person singular)
tohumunu (accusative definite second-person singular)
tohumlarını (accusative definite second-person singular)
tohumunu (accusative definite singular third-person)
tohumlarını (accusative definite singular third-person)
tohumumuzu (accusative definite first-person plural)
tohumlarımızı (accusative definite first-person plural)
tohumunuzu (accusative definite plural second-person)
tohumlarınızı (accusative definite plural second-person)
tohumlarını (accusative definite plural third-person)
tohumuma (dative first-person singular)
tohumlarıma (dative first-person singular)
tohumuna (dative second-person singular)
tohumlarına (dative second-person singular)
tohumuna (dative singular third-person)
tohumlarına (dative singular third-person)
tohumumuza (dative first-person plural)
tohumlarımıza (dative first-person plural)
tohumunuza (dative plural second-person)
tohumlarınıza (dative plural second-person)
tohumlarına (dative plural third-person)
tohumumda (first-person locative singular)
tohumlarımda (first-person locative singular)
tohumunda (locative second-person singular)
tohumlarında (locative second-person singular)
tohumunda (locative singular third-person)
tohumlarında (locative singular third-person)
tohumumuzda (first-person locative plural)
tohumlarımızda (first-person locative plural)
tohumunuzda (locative plural second-person)
tohumlarınızda (locative plural second-person)
tohumlarında (locative plural third-person)
tohumumdan (ablative first-person singular)
tohumlarımdan (ablative first-person singular)
tohumundan (ablative second-person singular)
tohumlarından (ablative second-person singular)
tohumundan (ablative singular third-person)
tohumlarından (ablative singular third-person)
tohumumuzdan (ablative first-person plural)
tohumlarımızdan (ablative first-person plural)
tohumunuzdan (ablative plural second-person)
tohumlarınızdan (ablative plural second-person)
tohumlarından (ablative plural third-person)
tohumumun (first-person genitive singular)
tohumlarımın (first-person genitive singular)
tohumunun (genitive second-person singular)
tohumlarının (genitive second-person singular)
tohumunun (genitive singular third-person)
tohumlarının (genitive singular third-person)
tohumumuzun (first-person genitive plural)
tohumlarımızın (first-person genitive plural)
tohumunuzun (genitive plural second-person)
tohumlarınızın (genitive plural second-person)
tohumlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تخم (tuhm, tohum), from Persian تخم (toxm), from Proto-Indo-European *tewk- (“germ, seed, sprout, offspring”).


obstetrik

head

obstetrik (definite accusative obstetriği, plural obstetrikler)

obstetriği (accusative definite)
obstetrikler (plural)


anüs

anüs (definite accusative anüsü, plural anüsler)

anüsü (accusative definite)
anüsler (plural)
anüs (nominative singular)
anüsler (nominative plural)
anüsü (accusative definite singular)
anüsleri (accusative definite plural)
anüse (dative singular)
anüslere (dative plural)
anüste (locative singular)
anüslerde (locative plural)
anüsten (ablative singular)
anüslerden (ablative plural)
anüsün (genitive singular)
anüslerin (genitive plural)
anüsüm (first-person nominative singular)
anüslerim (first-person nominative singular)
anüsün (nominative second-person singular)
anüslerin (nominative second-person singular)
anüsü (nominative singular third-person)
anüsleri (nominative singular third-person)
anüsümüz (first-person nominative plural)
anüslerimiz (first-person nominative plural)
anüsünüz (nominative plural second-person)
anüsleriniz (nominative plural second-person)
anüsleri (nominative plural third-person)
anüsümü (accusative definite first-person singular)
anüslerimi (accusative definite first-person singular)
anüsünü (accusative definite second-person singular)
anüslerini (accusative definite second-person singular)
anüsünü (accusative definite singular third-person)
anüslerini (accusative definite singular third-person)
anüsümüzü (accusative definite first-person plural)
anüslerimizi (accusative definite first-person plural)
anüsünüzü (accusative definite plural second-person)
anüslerinizi (accusative definite plural second-person)
anüslerini (accusative definite plural third-person)
anüsüme (dative first-person singular)
anüslerime (dative first-person singular)
anüsüne (dative second-person singular)
anüslerine (dative second-person singular)
anüsüne (dative singular third-person)
anüslerine (dative singular third-person)
anüsümüze (dative first-person plural)
anüslerimize (dative first-person plural)
anüsünüze (dative plural second-person)
anüslerinize (dative plural second-person)
anüslerine (dative plural third-person)
anüsümde (first-person locative singular)
anüslerimde (first-person locative singular)
anüsünde (locative second-person singular)
anüslerinde (locative second-person singular)
anüsünde (locative singular third-person)
anüslerinde (locative singular third-person)
anüsümüzde (first-person locative plural)
anüslerimizde (first-person locative plural)
anüsünüzde (locative plural second-person)
anüslerinizde (locative plural second-person)
anüslerinde (locative plural third-person)
anüsümden (ablative first-person singular)
anüslerimden (ablative first-person singular)
anüsünden (ablative second-person singular)
anüslerinden (ablative second-person singular)
anüsünden (ablative singular third-person)
anüslerinden (ablative singular third-person)
anüsümüzden (ablative first-person plural)
anüslerimizden (ablative first-person plural)
anüsünüzden (ablative plural second-person)
anüslerinizden (ablative plural second-person)
anüslerinden (ablative plural third-person)
anüsümün (first-person genitive singular)
anüslerimin (first-person genitive singular)
anüsünün (genitive second-person singular)
anüslerinin (genitive second-person singular)
anüsünün (genitive singular third-person)
anüslerinin (genitive singular third-person)
anüsümüzün (first-person genitive plural)
anüslerimizin (first-person genitive plural)
anüsünüzün (genitive plural second-person)
anüslerinizin (genitive plural second-person)
anüslerinin (genitive plural third-person)


çare

çare (definite accusative çareyi, plural çareler)

çareyi (accusative definite)
çareler (plural)
çare (nominative singular)
çareler (nominative plural)
çareyi (accusative definite singular)
çareleri (accusative definite plural)
çareye (dative singular)
çarelere (dative plural)
çarede (locative singular)
çarelerde (locative plural)
çareden (ablative singular)
çarelerden (ablative plural)
çarenin (genitive singular)
çarelerin (genitive plural)
çarem (first-person nominative singular)
çarelerim (first-person nominative singular)
çaren (nominative second-person singular)
çarelerin (nominative second-person singular)
çaresi (nominative singular third-person)
çareleri (nominative singular third-person)
çaremiz (first-person nominative plural)
çarelerimiz (first-person nominative plural)
çareniz (nominative plural second-person)
çareleriniz (nominative plural second-person)
çareleri (nominative plural third-person)
çaremi (accusative definite first-person singular)
çarelerimi (accusative definite first-person singular)
çareni (accusative definite second-person singular)
çarelerini (accusative definite second-person singular)
çaresini (accusative definite singular third-person)
çarelerini (accusative definite singular third-person)
çaremizi (accusative definite first-person plural)
çarelerimizi (accusative definite first-person plural)
çarenizi (accusative definite plural second-person)
çarelerinizi (accusative definite plural second-person)
çarelerini (accusative definite plural third-person)
çareme (dative first-person singular)
çarelerime (dative first-person singular)
çarene (dative second-person singular)
çarelerine (dative second-person singular)
çaresine (dative singular third-person)
çarelerine (dative singular third-person)
çaremize (dative first-person plural)
çarelerimize (dative first-person plural)
çarenize (dative plural second-person)
çarelerinize (dative plural second-person)
çarelerine (dative plural third-person)
çaremde (first-person locative singular)
çarelerimde (first-person locative singular)
çarende (locative second-person singular)
çarelerinde (locative second-person singular)
çaresinde (locative singular third-person)
çarelerinde (locative singular third-person)
çaremizde (first-person locative plural)
çarelerimizde (first-person locative plural)
çarenizde (locative plural second-person)
çarelerinizde (locative plural second-person)
çarelerinde (locative plural third-person)
çaremden (ablative first-person singular)
çarelerimden (ablative first-person singular)
çarenden (ablative second-person singular)
çarelerinden (ablative second-person singular)
çaresinden (ablative singular third-person)
çarelerinden (ablative singular third-person)
çaremizden (ablative first-person plural)
çarelerimizden (ablative first-person plural)
çarenizden (ablative plural second-person)
çarelerinizden (ablative plural second-person)
çarelerinden (ablative plural third-person)
çaremin (first-person genitive singular)
çarelerimin (first-person genitive singular)
çarenin (genitive second-person singular)
çarelerinin (genitive second-person singular)
çaresinin (genitive singular third-person)
çarelerinin (genitive singular third-person)
çaremizin (first-person genitive plural)
çarelerimizin (first-person genitive plural)
çarenizin (genitive plural second-person)
çarelerinizin (genitive plural second-person)
çarelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چاره (çare, “remedy”), from Persian چاره.

inh+

(medicine) remedy (an effective medicine or treatment)


feminizm

head

feminizm (definite accusative feminizmi, plural feminizmler)

feminizmi (accusative definite)
feminizmler (plural)
feminizm (nominative singular)
feminizmler (nominative plural)
feminizmi (accusative definite singular)
feminizmleri (accusative definite plural)
feminizme (dative singular)
feminizmlere (dative plural)
feminizmde (locative singular)
feminizmlerde (locative plural)
feminizmden (ablative singular)
feminizmlerden (ablative plural)
feminizmin (genitive singular)
feminizmlerin (genitive plural)
feminizmim (first-person nominative singular)
feminizmlerim (first-person nominative singular)
feminizmin (nominative second-person singular)
feminizmlerin (nominative second-person singular)
feminizmi (nominative singular third-person)
feminizmleri (nominative singular third-person)
feminizmimiz (first-person nominative plural)
feminizmlerimiz (first-person nominative plural)
feminizminiz (nominative plural second-person)
feminizmleriniz (nominative plural second-person)
feminizmleri (nominative plural third-person)
feminizmimi (accusative definite first-person singular)
feminizmlerimi (accusative definite first-person singular)
feminizmini (accusative definite second-person singular)
feminizmlerini (accusative definite second-person singular)
feminizmini (accusative definite singular third-person)
feminizmlerini (accusative definite singular third-person)
feminizmimizi (accusative definite first-person plural)
feminizmlerimizi (accusative definite first-person plural)
feminizminizi (accusative definite plural second-person)
feminizmlerinizi (accusative definite plural second-person)
feminizmlerini (accusative definite plural third-person)
feminizmime (dative first-person singular)
feminizmlerime (dative first-person singular)
feminizmine (dative second-person singular)
feminizmlerine (dative second-person singular)
feminizmine (dative singular third-person)
feminizmlerine (dative singular third-person)
feminizmimize (dative first-person plural)
feminizmlerimize (dative first-person plural)
feminizminize (dative plural second-person)
feminizmlerinize (dative plural second-person)
feminizmlerine (dative plural third-person)
feminizmimde (first-person locative singular)
feminizmlerimde (first-person locative singular)
feminizminde (locative second-person singular)
feminizmlerinde (locative second-person singular)
feminizminde (locative singular third-person)
feminizmlerinde (locative singular third-person)
feminizmimizde (first-person locative plural)
feminizmlerimizde (first-person locative plural)
feminizminizde (locative plural second-person)
feminizmlerinizde (locative plural second-person)
feminizmlerinde (locative plural third-person)
feminizmimden (ablative first-person singular)
feminizmlerimden (ablative first-person singular)
feminizminden (ablative second-person singular)
feminizmlerinden (ablative second-person singular)
feminizminden (ablative singular third-person)
feminizmlerinden (ablative singular third-person)
feminizmimizden (ablative first-person plural)
feminizmlerimizden (ablative first-person plural)
feminizminizden (ablative plural second-person)
feminizmlerinizden (ablative plural second-person)
feminizmlerinden (ablative plural third-person)
feminizmimin (first-person genitive singular)
feminizmlerimin (first-person genitive singular)
feminizminin (genitive second-person singular)
feminizmlerinin (genitive second-person singular)
feminizminin (genitive singular third-person)
feminizmlerinin (genitive singular third-person)
feminizmimizin (first-person genitive plural)
feminizmlerimizin (first-person genitive plural)
feminizminizin (genitive plural second-person)
feminizmlerinizin (genitive plural second-person)
feminizmlerinin (genitive plural third-person)

feminism (the social theory or political movement)


spazm

spazm (definite accusative spazmi, plural spazmler)

spazmi (accusative definite)
spazmler (plural)

Borrowed from French spasme, from Ancient Greek σπασμός (spasmós).


bıyık

bıyık (definite accusative bıyığı, plural bıyıklar)

bıyığı (accusative definite)
bıyıklar (plural)
bıyık (nominative singular)
bıyıklar (nominative plural)
bıyığı (accusative definite singular)
bıyıkları (accusative definite plural)
bıyığa (dative singular)
bıyıklara (dative plural)
bıyıkta (locative singular)
bıyıklarda (locative plural)
bıyıktan (ablative singular)
bıyıklardan (ablative plural)
bıyığın (genitive singular)
bıyıkların (genitive plural)
bıyığım (first-person nominative singular)
bıyıklarım (first-person nominative singular)
bıyığın (nominative second-person singular)
bıyıkların (nominative second-person singular)
bıyığı (nominative singular third-person)
bıyıkları (nominative singular third-person)
bıyığımız (first-person nominative plural)
bıyıklarımız (first-person nominative plural)
bıyığınız (nominative plural second-person)
bıyıklarınız (nominative plural second-person)
bıyıkları (nominative plural third-person)
bıyığımı (accusative definite first-person singular)
bıyıklarımı (accusative definite first-person singular)
bıyığını (accusative definite second-person singular)
bıyıklarını (accusative definite second-person singular)
bıyığını (accusative definite singular third-person)
bıyıklarını (accusative definite singular third-person)
bıyığımızı (accusative definite first-person plural)
bıyıklarımızı (accusative definite first-person plural)
bıyığınızı (accusative definite plural second-person)
bıyıklarınızı (accusative definite plural second-person)
bıyıklarını (accusative definite plural third-person)
bıyığıma (dative first-person singular)
bıyıklarıma (dative first-person singular)
bıyığına (dative second-person singular)
bıyıklarına (dative second-person singular)
bıyığına (dative singular third-person)
bıyıklarına (dative singular third-person)
bıyığımıza (dative first-person plural)
bıyıklarımıza (dative first-person plural)
bıyığınıza (dative plural second-person)
bıyıklarınıza (dative plural second-person)
bıyıklarına (dative plural third-person)
bıyığımda (first-person locative singular)
bıyıklarımda (first-person locative singular)
bıyığında (locative second-person singular)
bıyıklarında (locative second-person singular)
bıyığında (locative singular third-person)
bıyıklarında (locative singular third-person)
bıyığımızda (first-person locative plural)
bıyıklarımızda (first-person locative plural)
bıyığınızda (locative plural second-person)
bıyıklarınızda (locative plural second-person)
bıyıklarında (locative plural third-person)
bıyığımdan (ablative first-person singular)
bıyıklarımdan (ablative first-person singular)
bıyığından (ablative second-person singular)
bıyıklarından (ablative second-person singular)
bıyığından (ablative singular third-person)
bıyıklarından (ablative singular third-person)
bıyığımızdan (ablative first-person plural)
bıyıklarımızdan (ablative first-person plural)
bıyığınızdan (ablative plural second-person)
bıyıklarınızdan (ablative plural second-person)
bıyıklarından (ablative plural third-person)
bıyığımın (first-person genitive singular)
bıyıklarımın (first-person genitive singular)
bıyığının (genitive second-person singular)
bıyıklarının (genitive second-person singular)
bıyığının (genitive singular third-person)
bıyıklarının (genitive singular third-person)
bıyığımızın (first-person genitive plural)
bıyıklarımızın (first-person genitive plural)
bıyığınızın (genitive plural second-person)
bıyıklarınızın (genitive plural second-person)
bıyıklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بیق (bıyıq), from Proto-Turkic *bïdïk (“moustache”).


koyun

koyun (definite accusative koynu, plural koyunlar)

koynu (accusative definite)
koyunlar (plural)
koyun (nominative singular)
koyunlar (nominative plural)
koynu (accusative definite singular)
koyunları (accusative definite plural)
koyna (dative singular)
koyunlara (dative plural)
koyunda (locative singular)
koyunlarda (locative plural)
koyundan (ablative singular)
koyunlardan (ablative plural)
koynun (genitive singular)
koyunların (genitive plural)
koynum (first-person nominative singular)
koyunlarım (first-person nominative singular)
koynun (nominative second-person singular)
koyunların (nominative second-person singular)
koynu (nominative singular third-person)
koyunları (nominative singular third-person)
koynumuz (first-person nominative plural)
koyunlarımız (first-person nominative plural)
koynunuz (nominative plural second-person)
koyunlarınız (nominative plural second-person)
koyunları (nominative plural third-person)
koynumu (accusative definite first-person singular)
koyunlarımı (accusative definite first-person singular)
koynunu (accusative definite second-person singular)
koyunlarını (accusative definite second-person singular)
koynunu (accusative definite singular third-person)
koyunlarını (accusative definite singular third-person)
koynumuzu (accusative definite first-person plural)
koyunlarımızı (accusative definite first-person plural)
koynunuzu (accusative definite plural second-person)
koyunlarınızı (accusative definite plural second-person)
koyunlarını (accusative definite plural third-person)
koynuma (dative first-person singular)
koyunlarıma (dative first-person singular)
koynuna (dative second-person singular)
koyunlarına (dative second-person singular)
koynuna (dative singular third-person)
koyunlarına (dative singular third-person)
koynumuza (dative first-person plural)
koyunlarımıza (dative first-person plural)
koynunuza (dative plural second-person)
koyunlarınıza (dative plural second-person)
koyunlarına (dative plural third-person)
koynumda (first-person locative singular)
koyunlarımda (first-person locative singular)
koynunda (locative second-person singular)
koyunlarında (locative second-person singular)
koynunda (locative singular third-person)
koyunlarında (locative singular third-person)
koynumuzda (first-person locative plural)
koyunlarımızda (first-person locative plural)
koynunuzda (locative plural second-person)
koyunlarınızda (locative plural second-person)
koyunlarında (locative plural third-person)
koynumdan (ablative first-person singular)
koyunlarımdan (ablative first-person singular)
koynundan (ablative second-person singular)
koyunlarından (ablative second-person singular)
koynundan (ablative singular third-person)
koyunlarından (ablative singular third-person)
koynumuzdan (ablative first-person plural)
koyunlarımızdan (ablative first-person plural)
koynunuzdan (ablative plural second-person)
koyunlarınızdan (ablative plural second-person)
koyunlarından (ablative plural third-person)
koynumun (first-person genitive singular)
koyunlarımın (first-person genitive singular)
koynunun (genitive second-person singular)
koyunlarının (genitive second-person singular)
koynunun (genitive singular third-person)
koyunlarının (genitive singular third-person)
koynumuzun (first-person genitive plural)
koyunlarımızın (first-person genitive plural)
koynunuzun (genitive plural second-person)
koyunlarınızın (genitive plural second-person)
koyunlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوین (koyun, “bosom”), from Proto-Turkic *kōń.

inh+

Place between the bosom and clothing, sometimes used as storage of valuables.


organel

head

organel (definite accusative organeli, plural organeller)

organeli (accusative definite)
organeller (plural)


bacak

bacak (definite accusative bacağı, plural bacaklar)

bacağı (accusative definite)
bacaklar (plural)
bacak (nominative singular)
bacaklar (nominative plural)
bacağı (accusative definite singular)
bacakları (accusative definite plural)
bacağa (dative singular)
bacaklara (dative plural)
bacakta (locative singular)
bacaklarda (locative plural)
bacaktan (ablative singular)
bacaklardan (ablative plural)
bacağın (genitive singular)
bacakların (genitive plural)
bacağım (first-person nominative singular)
bacaklarım (first-person nominative singular)
bacağın (nominative second-person singular)
bacakların (nominative second-person singular)
bacağı (nominative singular third-person)
bacakları (nominative singular third-person)
bacağımız (first-person nominative plural)
bacaklarımız (first-person nominative plural)
bacağınız (nominative plural second-person)
bacaklarınız (nominative plural second-person)
bacakları (nominative plural third-person)
bacağımı (accusative definite first-person singular)
bacaklarımı (accusative definite first-person singular)
bacağını (accusative definite second-person singular)
bacaklarını (accusative definite second-person singular)
bacağını (accusative definite singular third-person)
bacaklarını (accusative definite singular third-person)
bacağımızı (accusative definite first-person plural)
bacaklarımızı (accusative definite first-person plural)
bacağınızı (accusative definite plural second-person)
bacaklarınızı (accusative definite plural second-person)
bacaklarını (accusative definite plural third-person)
bacağıma (dative first-person singular)
bacaklarıma (dative first-person singular)
bacağına (dative second-person singular)
bacaklarına (dative second-person singular)
bacağına (dative singular third-person)
bacaklarına (dative singular third-person)
bacağımıza (dative first-person plural)
bacaklarımıza (dative first-person plural)
bacağınıza (dative plural second-person)
bacaklarınıza (dative plural second-person)
bacaklarına (dative plural third-person)
bacağımda (first-person locative singular)
bacaklarımda (first-person locative singular)
bacağında (locative second-person singular)
bacaklarında (locative second-person singular)
bacağında (locative singular third-person)
bacaklarında (locative singular third-person)
bacağımızda (first-person locative plural)
bacaklarımızda (first-person locative plural)
bacağınızda (locative plural second-person)
bacaklarınızda (locative plural second-person)
bacaklarında (locative plural third-person)
bacağımdan (ablative first-person singular)
bacaklarımdan (ablative first-person singular)
bacağından (ablative second-person singular)
bacaklarından (ablative second-person singular)
bacağından (ablative singular third-person)
bacaklarından (ablative singular third-person)
bacağımızdan (ablative first-person plural)
bacaklarımızdan (ablative first-person plural)
bacağınızdan (ablative plural second-person)
bacaklarınızdan (ablative plural second-person)
bacaklarından (ablative plural third-person)
bacağımın (first-person genitive singular)
bacaklarımın (first-person genitive singular)
bacağının (genitive second-person singular)
bacaklarının (genitive second-person singular)
bacağının (genitive singular third-person)
bacaklarının (genitive singular third-person)
bacağımızın (first-person genitive plural)
bacaklarımızın (first-person genitive plural)
bacağınızın (genitive plural second-person)
bacaklarınızın (genitive plural second-person)
bacaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish باجاق (bacaḳ, “the leg, the thigh”), from Proto-Turkic *bakañ(ak) or *bakačuk (“leg”, literally “little frog”), diminutive of *b(i)āka (“frog”). For a parallel animal simile see; Latin musculus (“muscle”, literally “little mouse”). Also compare Karakhanid بَقانَقْ (baqanaq, baqayaq) or بَقانُقْ (baqanuq, baqayuq, “the 'frog' in a horse's hoof, the gap between the hooves of ungulates”).


nebatat

head

nebatat pl (definite accusative nebatatı)

nebatatı (accusative definite)
nebatat (nominative singular)
nebatatı (accusative definite singular)
nebatata (dative singular)
nebatatta (locative singular)
nebatattan (ablative singular)
nebatatın (genitive singular)

Inherited from Ottoman Turkish نباتات (nebātāt, “any species of plant”), from Arabic نَبَاتَات (nabātāt), plural of نَبَات (nabāt).


sara

head

sara (definite accusative sarayı, uncountable)

sarayı (accusative definite)
sara (nominative singular)
saralar (nominative plural)
sarayı (accusative definite singular)
saraları (accusative definite plural)
saraya (dative singular)
saralara (dative plural)
sarada (locative singular)
saralarda (locative plural)
saradan (ablative singular)
saralardan (ablative plural)
saranın (genitive singular)
saraların (genitive plural)
saram (first-person nominative singular)
saralarım (first-person nominative singular)
saran (nominative second-person singular)
saraların (nominative second-person singular)
sarası (nominative singular third-person)
saraları (nominative singular third-person)
saramız (first-person nominative plural)
saralarımız (first-person nominative plural)
saranız (nominative plural second-person)
saralarınız (nominative plural second-person)
saraları (nominative plural third-person)
saramı (accusative definite first-person singular)
saralarımı (accusative definite first-person singular)
saranı (accusative definite second-person singular)
saralarını (accusative definite second-person singular)
sarasını (accusative definite singular third-person)
saralarını (accusative definite singular third-person)
saramızı (accusative definite first-person plural)
saralarımızı (accusative definite first-person plural)
saranızı (accusative definite plural second-person)
saralarınızı (accusative definite plural second-person)
saralarını (accusative definite plural third-person)
sarama (dative first-person singular)
saralarıma (dative first-person singular)
sarana (dative second-person singular)
saralarına (dative second-person singular)
sarasına (dative singular third-person)
saralarına (dative singular third-person)
saramıza (dative first-person plural)
saralarımıza (dative first-person plural)
saranıza (dative plural second-person)
saralarınıza (dative plural second-person)
saralarına (dative plural third-person)
saramda (first-person locative singular)
saralarımda (first-person locative singular)
saranda (locative second-person singular)
saralarında (locative second-person singular)
sarasında (locative singular third-person)
saralarında (locative singular third-person)
saramızda (first-person locative plural)
saralarımızda (first-person locative plural)
saranızda (locative plural second-person)
saralarınızda (locative plural second-person)
saralarında (locative plural third-person)
saramdan (ablative first-person singular)
saralarımdan (ablative first-person singular)
sarandan (ablative second-person singular)
saralarından (ablative second-person singular)
sarasından (ablative singular third-person)
saralarından (ablative singular third-person)
saramızdan (ablative first-person plural)
saralarımızdan (ablative first-person plural)
saranızdan (ablative plural second-person)
saralarınızdan (ablative plural second-person)
saralarından (ablative plural third-person)
saramın (first-person genitive singular)
saralarımın (first-person genitive singular)
saranın (genitive second-person singular)
saralarının (genitive second-person singular)
sarasının (genitive singular third-person)
saralarının (genitive singular third-person)
saramızın (first-person genitive plural)
saralarımızın (first-person genitive plural)
saranızın (genitive plural second-person)
saralarınızın (genitive plural second-person)
saralarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صرعه (ṣarʿa, ṣara, “a single action of prostrating, a single fit of epilepsy”), from Arabic صَرْعَة (ṣarʕa, “seizure”).


böbrek

head

böbrek (definite accusative böbreği, plural böbrekler)

böbreği (accusative definite)
böbrekler (plural)
böbrek (nominative singular)
böbrekler (nominative plural)
böbreği (accusative definite singular)
böbrekleri (accusative definite plural)
böbreğe (dative singular)
böbreklere (dative plural)
böbrekte (locative singular)
böbreklerde (locative plural)
böbrekten (ablative singular)
böbreklerden (ablative plural)
böbreğin (genitive singular)
böbreklerin (genitive plural)
böbreğim (first-person nominative singular)
böbreklerim (first-person nominative singular)
böbreğin (nominative second-person singular)
böbreklerin (nominative second-person singular)
böbreği (nominative singular third-person)
böbrekleri (nominative singular third-person)
böbreğimiz (first-person nominative plural)
böbreklerimiz (first-person nominative plural)
böbreğiniz (nominative plural second-person)
böbrekleriniz (nominative plural second-person)
böbrekleri (nominative plural third-person)
böbreğimi (accusative definite first-person singular)
böbreklerimi (accusative definite first-person singular)
böbreğini (accusative definite second-person singular)
böbreklerini (accusative definite second-person singular)
böbreğini (accusative definite singular third-person)
böbreklerini (accusative definite singular third-person)
böbreğimizi (accusative definite first-person plural)
böbreklerimizi (accusative definite first-person plural)
böbreğinizi (accusative definite plural second-person)
böbreklerinizi (accusative definite plural second-person)
böbreklerini (accusative definite plural third-person)
böbreğime (dative first-person singular)
böbreklerime (dative first-person singular)
böbreğine (dative second-person singular)
böbreklerine (dative second-person singular)
böbreğine (dative singular third-person)
böbreklerine (dative singular third-person)
böbreğimize (dative first-person plural)
böbreklerimize (dative first-person plural)
böbreğinize (dative plural second-person)
böbreklerinize (dative plural second-person)
böbreklerine (dative plural third-person)
böbreğimde (first-person locative singular)
böbreklerimde (first-person locative singular)
böbreğinde (locative second-person singular)
böbreklerinde (locative second-person singular)
böbreğinde (locative singular third-person)
böbreklerinde (locative singular third-person)
böbreğimizde (first-person locative plural)
böbreklerimizde (first-person locative plural)
böbreğinizde (locative plural second-person)
böbreklerinizde (locative plural second-person)
böbreklerinde (locative plural third-person)
böbreğimden (ablative first-person singular)
böbreklerimden (ablative first-person singular)
böbreğinden (ablative second-person singular)
böbreklerinden (ablative second-person singular)
böbreğinden (ablative singular third-person)
böbreklerinden (ablative singular third-person)
böbreğimizden (ablative first-person plural)
böbreklerimizden (ablative first-person plural)
böbreğinizden (ablative plural second-person)
böbreklerinizden (ablative plural second-person)
böbreklerinden (ablative plural third-person)
böbreğimin (first-person genitive singular)
böbreklerimin (first-person genitive singular)
böbreğinin (genitive second-person singular)
böbreklerinin (genitive second-person singular)
böbreğinin (genitive singular third-person)
böbreklerinin (genitive singular third-person)
böbreğimizin (first-person genitive plural)
böbreklerimizin (first-person genitive plural)
böbreğinizin (genitive plural second-person)
böbreklerinizin (genitive plural second-person)
böbreklerinin (genitive plural third-person)

→ Laz: ბუმბურეღი (bumbureği)

From Ottoman Turkish بوبرك (böbrek), from Proto-Turkic *bögür (“kidney(s)”), *bögrek (“kidney(s)”). Cognate to Azerbaijani böyrək, Turkmen böwrek, &c.


kalp

kalp (definite accusative kalbi, plural kalpler)

kalbi (accusative definite)
kalpler (plural)
kalp (nominative singular)
kalpler (nominative plural)
kalbi (accusative definite singular)
kalpleri (accusative definite plural)
kalbe (dative singular)
kalplere (dative plural)
kalpte (locative singular)
kalplerde (locative plural)
kalpten (ablative singular)
kalplerden (ablative plural)
kalbin (genitive singular)
kalplerin (genitive plural)
kalbim (first-person nominative singular)
kalplerim (first-person nominative singular)
kalbin (nominative second-person singular)
kalplerin (nominative second-person singular)
kalbi (nominative singular third-person)
kalpleri (nominative singular third-person)
kalbimiz (first-person nominative plural)
kalplerimiz (first-person nominative plural)
kalbiniz (nominative plural second-person)
kalpleriniz (nominative plural second-person)
kalpleri (nominative plural third-person)
kalbimi (accusative definite first-person singular)
kalplerimi (accusative definite first-person singular)
kalbini (accusative definite second-person singular)
kalplerini (accusative definite second-person singular)
kalbini (accusative definite singular third-person)
kalplerini (accusative definite singular third-person)
kalbimizi (accusative definite first-person plural)
kalplerimizi (accusative definite first-person plural)
kalbinizi (accusative definite plural second-person)
kalplerinizi (accusative definite plural second-person)
kalplerini (accusative definite plural third-person)
kalbime (dative first-person singular)
kalplerime (dative first-person singular)
kalbine (dative second-person singular)
kalplerine (dative second-person singular)
kalbine (dative singular third-person)
kalplerine (dative singular third-person)
kalbimize (dative first-person plural)
kalplerimize (dative first-person plural)
kalbinize (dative plural second-person)
kalplerinize (dative plural second-person)
kalplerine (dative plural third-person)
kalbimde (first-person locative singular)
kalplerimde (first-person locative singular)
kalbinde (locative second-person singular)
kalplerinde (locative second-person singular)
kalbinde (locative singular third-person)
kalplerinde (locative singular third-person)
kalbimizde (first-person locative plural)
kalplerimizde (first-person locative plural)
kalbinizde (locative plural second-person)
kalplerinizde (locative plural second-person)
kalplerinde (locative plural third-person)
kalbimden (ablative first-person singular)
kalplerimden (ablative first-person singular)
kalbinden (ablative second-person singular)
kalplerinden (ablative second-person singular)
kalbinden (ablative singular third-person)
kalplerinden (ablative singular third-person)
kalbimizden (ablative first-person plural)
kalplerimizden (ablative first-person plural)
kalbinizden (ablative plural second-person)
kalplerinizden (ablative plural second-person)
kalplerinden (ablative plural third-person)
kalbimin (first-person genitive singular)
kalplerimin (first-person genitive singular)
kalbinin (genitive second-person singular)
kalplerinin (genitive second-person singular)
kalbinin (genitive singular third-person)
kalplerinin (genitive singular third-person)
kalbimizin (first-person genitive plural)
kalplerimizin (first-person genitive plural)
kalbinizin (genitive plural second-person)
kalplerinizin (genitive plural second-person)
kalplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قلب (kalb, “heart”), from Arabic قَلْب (qalb).


kümes

head

kümes (definite accusative kümesi, plural kümesler)

kümesi (accusative definite)
kümesler (plural)
kümes (nominative singular)
kümesler (nominative plural)
kümesi (accusative definite singular)
kümesleri (accusative definite plural)
kümese (dative singular)
kümeslere (dative plural)
kümeste (locative singular)
kümeslerde (locative plural)
kümesten (ablative singular)
kümeslerden (ablative plural)
kümesin (genitive singular)
kümeslerin (genitive plural)
kümesim (first-person nominative singular)
kümeslerim (first-person nominative singular)
kümesin (nominative second-person singular)
kümeslerin (nominative second-person singular)
kümesi (nominative singular third-person)
kümesleri (nominative singular third-person)
kümesimiz (first-person nominative plural)
kümeslerimiz (first-person nominative plural)
kümesiniz (nominative plural second-person)
kümesleriniz (nominative plural second-person)
kümesleri (nominative plural third-person)
kümesimi (accusative definite first-person singular)
kümeslerimi (accusative definite first-person singular)
kümesini (accusative definite second-person singular)
kümeslerini (accusative definite second-person singular)
kümesini (accusative definite singular third-person)
kümeslerini (accusative definite singular third-person)
kümesimizi (accusative definite first-person plural)
kümeslerimizi (accusative definite first-person plural)
kümesinizi (accusative definite plural second-person)
kümeslerinizi (accusative definite plural second-person)
kümeslerini (accusative definite plural third-person)
kümesime (dative first-person singular)
kümeslerime (dative first-person singular)
kümesine (dative second-person singular)
kümeslerine (dative second-person singular)
kümesine (dative singular third-person)
kümeslerine (dative singular third-person)
kümesimize (dative first-person plural)
kümeslerimize (dative first-person plural)
kümesinize (dative plural second-person)
kümeslerinize (dative plural second-person)
kümeslerine (dative plural third-person)
kümesimde (first-person locative singular)
kümeslerimde (first-person locative singular)
kümesinde (locative second-person singular)
kümeslerinde (locative second-person singular)
kümesinde (locative singular third-person)
kümeslerinde (locative singular third-person)
kümesimizde (first-person locative plural)
kümeslerimizde (first-person locative plural)
kümesinizde (locative plural second-person)
kümeslerinizde (locative plural second-person)
kümeslerinde (locative plural third-person)
kümesimden (ablative first-person singular)
kümeslerimden (ablative first-person singular)
kümesinden (ablative second-person singular)
kümeslerinden (ablative second-person singular)
kümesinden (ablative singular third-person)
kümeslerinden (ablative singular third-person)
kümesimizden (ablative first-person plural)
kümeslerimizden (ablative first-person plural)
kümesinizden (ablative plural second-person)
kümeslerinizden (ablative plural second-person)
kümeslerinden (ablative plural third-person)
kümesimin (first-person genitive singular)
kümeslerimin (first-person genitive singular)
kümesinin (genitive second-person singular)
kümeslerinin (genitive second-person singular)
kümesinin (genitive singular third-person)
kümeslerinin (genitive singular third-person)
kümesimizin (first-person genitive plural)
kümeslerimizin (first-person genitive plural)
kümesinizin (genitive plural second-person)
kümeslerinizin (genitive plural second-person)
kümeslerinin (genitive plural third-person)
kümesim (first-person singular)
kümeslerim (first-person singular)
kümessin (second-person singular)
kümeslersin (second-person singular)
kümes (singular third-person)
kümestir (singular third-person)
kümesler (singular third-person)
kümeslerdir (singular third-person)
kümesiz (first-person plural)
kümesleriz (first-person plural)
kümessiniz (plural second-person)
kümeslersiniz (plural second-person)
kümesler (plural third-person)
kümeslerdir (plural third-person)

→ Ladino: kumash

→ Serbo-Croatian: ćumez

From Ottoman Turkish كومس (kümes) from Ancient Greek Koıμασιον (Koımasion, “sleeping place”).


vajina

head

vajina (definite accusative vajinayı, plural vajinalar)

vajinayı (accusative definite)
vajinalar (plural)
vajina (nominative singular)
vajinalar (nominative plural)
vajinayı (accusative definite singular)
vajinaları (accusative definite plural)
vajinaya (dative singular)
vajinalara (dative plural)
vajinada (locative singular)
vajinalarda (locative plural)
vajinadan (ablative singular)
vajinalardan (ablative plural)
vajinanın (genitive singular)
vajinaların (genitive plural)

Earlier form from French vagin, later influenced by Latin vāgīna.


felç

felç (definite accusative felci, plural felçler)

felci (accusative definite)
felçler (plural)
felç (nominative singular)
felçler (nominative plural)
felci (accusative definite singular)
felçleri (accusative definite plural)
felce (dative singular)
felçlere (dative plural)
felçte (locative singular)
felçlerde (locative plural)
felçten (ablative singular)
felçlerden (ablative plural)
felcin (genitive singular)
felçlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish فلج (felc, felç), from Persian فلج (falaj), seemingly from verbal noun فَلَج (falaj) of passive-only base stem deverbal Arabic فُلِجَ (fulija) from فَالَج (fālaj), borrowed from Aramaic פָּלְגָּא / ܦܴܠܓܳܐ (pālgā), from Ancient Greek πλῆξις (plêxis), πληγή (plēgḗ).

der

Aramaic פָּלְגָּא


postit

head

postit (definite accusative postiti, plural postitler)

postiti (accusative definite)
postitler (plural)