doku

doku (definite accusative dokuyu, plural dokular)

dokuyu (accusative definite)
dokular (plural)
doku (nominative singular)
dokular (nominative plural)
dokuyu (accusative definite singular)
dokuları (accusative definite plural)
dokuya (dative singular)
dokulara (dative plural)
dokuda (locative singular)
dokularda (locative plural)
dokudan (ablative singular)
dokulardan (ablative plural)
dokunun (genitive singular)
dokuların (genitive plural)
dokum (first-person nominative singular)
dokularım (first-person nominative singular)
dokun (nominative second-person singular)
dokuların (nominative second-person singular)
dokusu (nominative singular third-person)
dokuları (nominative singular third-person)
dokumuz (first-person nominative plural)
dokularımız (first-person nominative plural)
dokunuz (nominative plural second-person)
dokularınız (nominative plural second-person)
dokuları (nominative plural third-person)
dokumu (accusative definite first-person singular)
dokularımı (accusative definite first-person singular)
dokunu (accusative definite second-person singular)
dokularını (accusative definite second-person singular)
dokusunu (accusative definite singular third-person)
dokularını (accusative definite singular third-person)
dokumuzu (accusative definite first-person plural)
dokularımızı (accusative definite first-person plural)
dokunuzu (accusative definite plural second-person)
dokularınızı (accusative definite plural second-person)
dokularını (accusative definite plural third-person)
dokuma (dative first-person singular)
dokularıma (dative first-person singular)
dokuna (dative second-person singular)
dokularına (dative second-person singular)
dokusuna (dative singular third-person)
dokularına (dative singular third-person)
dokumuza (dative first-person plural)
dokularımıza (dative first-person plural)
dokunuza (dative plural second-person)
dokularınıza (dative plural second-person)
dokularına (dative plural third-person)
dokumda (first-person locative singular)
dokularımda (first-person locative singular)
dokunda (locative second-person singular)
dokularında (locative second-person singular)
dokusunda (locative singular third-person)
dokularında (locative singular third-person)
dokumuzda (first-person locative plural)
dokularımızda (first-person locative plural)
dokunuzda (locative plural second-person)
dokularınızda (locative plural second-person)
dokularında (locative plural third-person)
dokumdan (ablative first-person singular)
dokularımdan (ablative first-person singular)
dokundan (ablative second-person singular)
dokularından (ablative second-person singular)
dokusundan (ablative singular third-person)
dokularından (ablative singular third-person)
dokumuzdan (ablative first-person plural)
dokularımızdan (ablative first-person plural)
dokunuzdan (ablative plural second-person)
dokularınızdan (ablative plural second-person)
dokularından (ablative plural third-person)
dokumun (first-person genitive singular)
dokularımın (first-person genitive singular)
dokunun (genitive second-person singular)
dokularının (genitive second-person singular)
dokusunun (genitive singular third-person)
dokularının (genitive singular third-person)
dokumuzun (first-person genitive plural)
dokularımızın (first-person genitive plural)
dokunuzun (genitive plural second-person)
dokularınızın (genitive plural second-person)
dokularının (genitive plural third-person)


göz kapağı

head

göz kapağı (definite accusative göz kapağını, plural göz kapakları)

göz kapağını (accusative definite)
göz kapakları (plural)
göz kapağı (nominative singular)
göz kapakları (nominative plural)
göz kapağını (accusative definite singular)
göz kapaklarını (accusative definite plural)
göz kapağına (dative singular)
göz kapaklarına (dative plural)
göz kapağında (locative singular)
göz kapaklarında (locative plural)
göz kapağından (ablative singular)
göz kapaklarından (ablative plural)
göz kapağının (genitive singular)
göz kapaklarının (genitive plural)


dirsek

dirsek (definite accusative dirseği, plural dirsekler)

dirseği (accusative definite)
dirsekler (plural)
dirsek (nominative singular)
dirsekler (nominative plural)
dirseği (accusative definite singular)
dirsekleri (accusative definite plural)
dirseğe (dative singular)
dirseklere (dative plural)
dirsekte (locative singular)
dirseklerde (locative plural)
dirsekten (ablative singular)
dirseklerden (ablative plural)
dirseğin (genitive singular)
dirseklerin (genitive plural)
dirseğim (first-person nominative singular)
dirseklerim (first-person nominative singular)
dirseğin (nominative second-person singular)
dirseklerin (nominative second-person singular)
dirseği (nominative singular third-person)
dirsekleri (nominative singular third-person)
dirseğimiz (first-person nominative plural)
dirseklerimiz (first-person nominative plural)
dirseğiniz (nominative plural second-person)
dirsekleriniz (nominative plural second-person)
dirsekleri (nominative plural third-person)
dirseğimi (accusative definite first-person singular)
dirseklerimi (accusative definite first-person singular)
dirseğini (accusative definite second-person singular)
dirseklerini (accusative definite second-person singular)
dirseğini (accusative definite singular third-person)
dirseklerini (accusative definite singular third-person)
dirseğimizi (accusative definite first-person plural)
dirseklerimizi (accusative definite first-person plural)
dirseğinizi (accusative definite plural second-person)
dirseklerinizi (accusative definite plural second-person)
dirseklerini (accusative definite plural third-person)
dirseğime (dative first-person singular)
dirseklerime (dative first-person singular)
dirseğine (dative second-person singular)
dirseklerine (dative second-person singular)
dirseğine (dative singular third-person)
dirseklerine (dative singular third-person)
dirseğimize (dative first-person plural)
dirseklerimize (dative first-person plural)
dirseğinize (dative plural second-person)
dirseklerinize (dative plural second-person)
dirseklerine (dative plural third-person)
dirseğimde (first-person locative singular)
dirseklerimde (first-person locative singular)
dirseğinde (locative second-person singular)
dirseklerinde (locative second-person singular)
dirseğinde (locative singular third-person)
dirseklerinde (locative singular third-person)
dirseğimizde (first-person locative plural)
dirseklerimizde (first-person locative plural)
dirseğinizde (locative plural second-person)
dirseklerinizde (locative plural second-person)
dirseklerinde (locative plural third-person)
dirseğimden (ablative first-person singular)
dirseklerimden (ablative first-person singular)
dirseğinden (ablative second-person singular)
dirseklerinden (ablative second-person singular)
dirseğinden (ablative singular third-person)
dirseklerinden (ablative singular third-person)
dirseğimizden (ablative first-person plural)
dirseklerimizden (ablative first-person plural)
dirseğinizden (ablative plural second-person)
dirseklerinizden (ablative plural second-person)
dirseklerinden (ablative plural third-person)
dirseğimin (first-person genitive singular)
dirseklerimin (first-person genitive singular)
dirseğinin (genitive second-person singular)
dirseklerinin (genitive second-person singular)
dirseğinin (genitive singular third-person)
dirseklerinin (genitive singular third-person)
dirseğimizin (first-person genitive plural)
dirseklerimizin (first-person genitive plural)
dirseğinizin (genitive plural second-person)
dirseklerinizin (genitive plural second-person)
dirseklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیرسك (dirsek), from Common Turkic *tirsgek, from Proto-Turkic *tīŕ, whence also diz (“knee”). Equivalent to diz + -ek.


tırnak

head

tırnak (definite accusative tırnağı, plural tırnaklar)

tırnağı (accusative definite)
tırnaklar (plural)
tırnak (nominative singular)
tırnaklar (nominative plural)
tırnağı (accusative definite singular)
tırnakları (accusative definite plural)
tırnağa (dative singular)
tırnaklara (dative plural)
tırnakta (locative singular)
tırnaklarda (locative plural)
tırnaktan (ablative singular)
tırnaklardan (ablative plural)
tırnağın (genitive singular)
tırnakların (genitive plural)
tırnağım (first-person nominative singular)
tırnaklarım (first-person nominative singular)
tırnağın (nominative second-person singular)
tırnakların (nominative second-person singular)
tırnağı (nominative singular third-person)
tırnakları (nominative singular third-person)
tırnağımız (first-person nominative plural)
tırnaklarımız (first-person nominative plural)
tırnağınız (nominative plural second-person)
tırnaklarınız (nominative plural second-person)
tırnakları (nominative plural third-person)
tırnağımı (accusative definite first-person singular)
tırnaklarımı (accusative definite first-person singular)
tırnağını (accusative definite second-person singular)
tırnaklarını (accusative definite second-person singular)
tırnağını (accusative definite singular third-person)
tırnaklarını (accusative definite singular third-person)
tırnağımızı (accusative definite first-person plural)
tırnaklarımızı (accusative definite first-person plural)
tırnağınızı (accusative definite plural second-person)
tırnaklarınızı (accusative definite plural second-person)
tırnaklarını (accusative definite plural third-person)
tırnağıma (dative first-person singular)
tırnaklarıma (dative first-person singular)
tırnağına (dative second-person singular)
tırnaklarına (dative second-person singular)
tırnağına (dative singular third-person)
tırnaklarına (dative singular third-person)
tırnağımıza (dative first-person plural)
tırnaklarımıza (dative first-person plural)
tırnağınıza (dative plural second-person)
tırnaklarınıza (dative plural second-person)
tırnaklarına (dative plural third-person)
tırnağımda (first-person locative singular)
tırnaklarımda (first-person locative singular)
tırnağında (locative second-person singular)
tırnaklarında (locative second-person singular)
tırnağında (locative singular third-person)
tırnaklarında (locative singular third-person)
tırnağımızda (first-person locative plural)
tırnaklarımızda (first-person locative plural)
tırnağınızda (locative plural second-person)
tırnaklarınızda (locative plural second-person)
tırnaklarında (locative plural third-person)
tırnağımdan (ablative first-person singular)
tırnaklarımdan (ablative first-person singular)
tırnağından (ablative second-person singular)
tırnaklarından (ablative second-person singular)
tırnağından (ablative singular third-person)
tırnaklarından (ablative singular third-person)
tırnağımızdan (ablative first-person plural)
tırnaklarımızdan (ablative first-person plural)
tırnağınızdan (ablative plural second-person)
tırnaklarınızdan (ablative plural second-person)
tırnaklarından (ablative plural third-person)
tırnağımın (first-person genitive singular)
tırnaklarımın (first-person genitive singular)
tırnağının (genitive second-person singular)
tırnaklarının (genitive second-person singular)
tırnağının (genitive singular third-person)
tırnaklarının (genitive singular third-person)
tırnağımızın (first-person genitive plural)
tırnaklarımızın (first-person genitive plural)
tırnağınızın (genitive plural second-person)
tırnaklarınızın (genitive plural second-person)
tırnaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طرناق (tırnak, “nail, claw”), from Proto-Turkic *tïrŋa-k (“finger-nail, claw”). Cognate with Old Turkic 𐱃𐰃𐰺𐰭𐰴 (tïrŋaq, “fingernail”), Kazakh тырнақ (tyrnaq), Kyrgyz тырмак (tırmak), Uzbek tirnoq, Uyghur تىرناق (tirnaq) ,Crimean Tatar tırnaq, Turkmen dyrnak, Tuvan дыргак (dırgak) and Yakut тыҥырах (tıñıraq, “fingernail, claw”).

'-in tırnağı bile olamamak

not hold a stick to ; not fit to hold a candle to

tepeden tırnağa aramak

to frisk search ; body-search; by the law enforcement officer

→ISBN:“Ve tuhaf bir şekilde tepeden tırnağa beyazlar içindeydi

öyle mi?” Bu yanıt ağzımdan çıkarken Miss Fairlie terasta üçüncü kez görüş alanıma girdi. Yürümeye devam etmek yerine durdu

she was dressed in white from head to toe?He was dressed in white from head to toe.” As this answer came out of my mouth

Miss Fairlie came into view for the third time on the terrace. Stopped instead of continuing to walk


kalça

head

kalça (definite accusative kalçayı, plural kalçalar)

kalçayı (accusative definite)
kalçalar (plural)
kalça (nominative singular)
kalçalar (nominative plural)
kalçayı (accusative definite singular)
kalçaları (accusative definite plural)
kalçaya (dative singular)
kalçalara (dative plural)
kalçada (locative singular)
kalçalarda (locative plural)
kalçadan (ablative singular)
kalçalardan (ablative plural)
kalçanın (genitive singular)
kalçaların (genitive plural)


konyak

konyak (definite accusative konyağı, plural konyaklar)

konyağı (accusative definite)
konyaklar (plural)
konyak (nominative singular)
konyaklar (nominative plural)
konyağı (accusative definite singular)
konyakları (accusative definite plural)
konyağa (dative singular)
konyaklara (dative plural)
konyakta (locative singular)
konyaklarda (locative plural)
konyaktan (ablative singular)
konyaklardan (ablative plural)
konyağın (genitive singular)
konyakların (genitive plural)
konyağım (first-person nominative singular)
konyaklarım (first-person nominative singular)
konyağın (nominative second-person singular)
konyakların (nominative second-person singular)
konyağı (nominative singular third-person)
konyakları (nominative singular third-person)
konyağımız (first-person nominative plural)
konyaklarımız (first-person nominative plural)
konyağınız (nominative plural second-person)
konyaklarınız (nominative plural second-person)
konyakları (nominative plural third-person)
konyağımı (accusative definite first-person singular)
konyaklarımı (accusative definite first-person singular)
konyağını (accusative definite second-person singular)
konyaklarını (accusative definite second-person singular)
konyağını (accusative definite singular third-person)
konyaklarını (accusative definite singular third-person)
konyağımızı (accusative definite first-person plural)
konyaklarımızı (accusative definite first-person plural)
konyağınızı (accusative definite plural second-person)
konyaklarınızı (accusative definite plural second-person)
konyaklarını (accusative definite plural third-person)
konyağıma (dative first-person singular)
konyaklarıma (dative first-person singular)
konyağına (dative second-person singular)
konyaklarına (dative second-person singular)
konyağına (dative singular third-person)
konyaklarına (dative singular third-person)
konyağımıza (dative first-person plural)
konyaklarımıza (dative first-person plural)
konyağınıza (dative plural second-person)
konyaklarınıza (dative plural second-person)
konyaklarına (dative plural third-person)
konyağımda (first-person locative singular)
konyaklarımda (first-person locative singular)
konyağında (locative second-person singular)
konyaklarında (locative second-person singular)
konyağında (locative singular third-person)
konyaklarında (locative singular third-person)
konyağımızda (first-person locative plural)
konyaklarımızda (first-person locative plural)
konyağınızda (locative plural second-person)
konyaklarınızda (locative plural second-person)
konyaklarında (locative plural third-person)
konyağımdan (ablative first-person singular)
konyaklarımdan (ablative first-person singular)
konyağından (ablative second-person singular)
konyaklarından (ablative second-person singular)
konyağından (ablative singular third-person)
konyaklarından (ablative singular third-person)
konyağımızdan (ablative first-person plural)
konyaklarımızdan (ablative first-person plural)
konyağınızdan (ablative plural second-person)
konyaklarınızdan (ablative plural second-person)
konyaklarından (ablative plural third-person)
konyağımın (first-person genitive singular)
konyaklarımın (first-person genitive singular)
konyağının (genitive second-person singular)
konyaklarının (genitive second-person singular)
konyağının (genitive singular third-person)
konyaklarının (genitive singular third-person)
konyağımızın (first-person genitive plural)
konyaklarımızın (first-person genitive plural)
konyağınızın (genitive plural second-person)
konyaklarınızın (genitive plural second-person)
konyaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قونیاق (konyak), from French cognac.


alkol

alkol (definite accusative alkolü, plural alkoller)

alkolü (accusative definite)
alkoller (plural)
alkol (nominative singular)
alkoller (nominative plural)
alkolü (accusative definite singular)
alkolleri (accusative definite plural)
alkole (dative singular)
alkollere (dative plural)
alkolde (locative singular)
alkollerde (locative plural)
alkolden (ablative singular)
alkollerden (ablative plural)
alkolün (genitive singular)
alkollerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish آلقول (alkol), from French alcool.


âlem

âlem (definite accusative âlemi, plural âlemler)

âlemi (accusative definite)
âlemler (plural)
âlem (nominative singular)
âlemler (nominative plural)
âlemi (accusative definite singular)
âlemleri (accusative definite plural)
âleme (dative singular)
âlemlere (dative plural)
âlemde (locative singular)
âlemlerde (locative plural)
âlemden (ablative singular)
âlemlerden (ablative plural)
âlemin (genitive singular)
âlemlerin (genitive plural)
âlemim (first-person nominative singular)
âlemlerim (first-person nominative singular)
âlemin (nominative second-person singular)
âlemlerin (nominative second-person singular)
âlemi (nominative singular third-person)
âlemleri (nominative singular third-person)
âlemimiz (first-person nominative plural)
âlemlerimiz (first-person nominative plural)
âleminiz (nominative plural second-person)
âlemleriniz (nominative plural second-person)
âlemleri (nominative plural third-person)
âlemimi (accusative definite first-person singular)
âlemlerimi (accusative definite first-person singular)
âlemini (accusative definite second-person singular)
âlemlerini (accusative definite second-person singular)
âlemini (accusative definite singular third-person)
âlemlerini (accusative definite singular third-person)
âlemimizi (accusative definite first-person plural)
âlemlerimizi (accusative definite first-person plural)
âleminizi (accusative definite plural second-person)
âlemlerinizi (accusative definite plural second-person)
âlemlerini (accusative definite plural third-person)
âlemime (dative first-person singular)
âlemlerime (dative first-person singular)
âlemine (dative second-person singular)
âlemlerine (dative second-person singular)
âlemine (dative singular third-person)
âlemlerine (dative singular third-person)
âlemimize (dative first-person plural)
âlemlerimize (dative first-person plural)
âleminize (dative plural second-person)
âlemlerinize (dative plural second-person)
âlemlerine (dative plural third-person)
âlemimde (first-person locative singular)
âlemlerimde (first-person locative singular)
âleminde (locative second-person singular)
âlemlerinde (locative second-person singular)
âleminde (locative singular third-person)
âlemlerinde (locative singular third-person)
âlemimizde (first-person locative plural)
âlemlerimizde (first-person locative plural)
âleminizde (locative plural second-person)
âlemlerinizde (locative plural second-person)
âlemlerinde (locative plural third-person)
âlemimden (ablative first-person singular)
âlemlerimden (ablative first-person singular)
âleminden (ablative second-person singular)
âlemlerinden (ablative second-person singular)
âleminden (ablative singular third-person)
âlemlerinden (ablative singular third-person)
âlemimizden (ablative first-person plural)
âlemlerimizden (ablative first-person plural)
âleminizden (ablative plural second-person)
âlemlerinizden (ablative plural second-person)
âlemlerinden (ablative plural third-person)
âlemimin (first-person genitive singular)
âlemlerimin (first-person genitive singular)
âleminin (genitive second-person singular)
âlemlerinin (genitive second-person singular)
âleminin (genitive singular third-person)
âlemlerinin (genitive singular third-person)
âlemimizin (first-person genitive plural)
âlemlerimizin (first-person genitive plural)
âleminizin (genitive plural second-person)
âlemlerinizin (genitive plural second-person)
âlemlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish عالم (alem), from Arabic عَالَم (ʕālam).

hayvanlar âlemi


aile planlaması

aile planlaması (definite accusative aile planlamasını, uncountable)

aile planlamasını (accusative definite)
aile planlaması (nominative singular)
aile planlamaları (nominative plural)
aile planlamasını (accusative definite singular)
aile planlamalarını (accusative definite plural)
aile planlamasına (dative singular)
aile planlamalarına (dative plural)
aile planlamasında (locative singular)
aile planlamalarında (locative plural)
aile planlamasından (ablative singular)
aile planlamalarından (ablative plural)
aile planlamasının (genitive singular)
aile planlamalarının (genitive plural)


doğum kontrolü

doğum kontrolü (definite accusative doğum kontrolünü, plural doğum kontrolleri)

doğum kontrolünü (accusative definite)
doğum kontrolleri (plural)
doğum kontrolü (nominative singular)
doğum kontrolleri (nominative plural)
doğum kontrolünü (accusative definite singular)
doğum kontrollerini (accusative definite plural)
doğum kontrolüne (dative singular)
doğum kontrollerine (dative plural)
doğum kontrolünde (locative singular)
doğum kontrollerinde (locative plural)
doğum kontrolünden (ablative singular)
doğum kontrollerinden (ablative plural)
doğum kontrolünün (genitive singular)
doğum kontrollerinin (genitive plural)

From doğum (“birth”) + kontrol (“control”).


şarap

şarap (definite accusative şarabı, plural şaraplar)

şarabı (accusative definite)
şaraplar (plural)
şarap (nominative singular)
şaraplar (nominative plural)
şarabı (accusative definite singular)
şarapları (accusative definite plural)
şaraba (dative singular)
şaraplara (dative plural)
şarapta (locative singular)
şaraplarda (locative plural)
şaraptan (ablative singular)
şaraplardan (ablative plural)
şarabın (genitive singular)
şarapların (genitive plural)
şarabım (first-person nominative singular)
şaraplarım (first-person nominative singular)
şarabın (nominative second-person singular)
şarapların (nominative second-person singular)
şarabı (nominative singular third-person)
şarapları (nominative singular third-person)
şarabımız (first-person nominative plural)
şaraplarımız (first-person nominative plural)
şarabınız (nominative plural second-person)
şaraplarınız (nominative plural second-person)
şarapları (nominative plural third-person)
şarabımı (accusative definite first-person singular)
şaraplarımı (accusative definite first-person singular)
şarabını (accusative definite second-person singular)
şaraplarını (accusative definite second-person singular)
şarabını (accusative definite singular third-person)
şaraplarını (accusative definite singular third-person)
şarabımızı (accusative definite first-person plural)
şaraplarımızı (accusative definite first-person plural)
şarabınızı (accusative definite plural second-person)
şaraplarınızı (accusative definite plural second-person)
şaraplarını (accusative definite plural third-person)
şarabıma (dative first-person singular)
şaraplarıma (dative first-person singular)
şarabına (dative second-person singular)
şaraplarına (dative second-person singular)
şarabına (dative singular third-person)
şaraplarına (dative singular third-person)
şarabımıza (dative first-person plural)
şaraplarımıza (dative first-person plural)
şarabınıza (dative plural second-person)
şaraplarınıza (dative plural second-person)
şaraplarına (dative plural third-person)
şarabımda (first-person locative singular)
şaraplarımda (first-person locative singular)
şarabında (locative second-person singular)
şaraplarında (locative second-person singular)
şarabında (locative singular third-person)
şaraplarında (locative singular third-person)
şarabımızda (first-person locative plural)
şaraplarımızda (first-person locative plural)
şarabınızda (locative plural second-person)
şaraplarınızda (locative plural second-person)
şaraplarında (locative plural third-person)
şarabımdan (ablative first-person singular)
şaraplarımdan (ablative first-person singular)
şarabından (ablative second-person singular)
şaraplarından (ablative second-person singular)
şarabından (ablative singular third-person)
şaraplarından (ablative singular third-person)
şarabımızdan (ablative first-person plural)
şaraplarımızdan (ablative first-person plural)
şarabınızdan (ablative plural second-person)
şaraplarınızdan (ablative plural second-person)
şaraplarından (ablative plural third-person)
şarabımın (first-person genitive singular)
şaraplarımın (first-person genitive singular)
şarabının (genitive second-person singular)
şaraplarının (genitive second-person singular)
şarabının (genitive singular third-person)
şaraplarının (genitive singular third-person)
şarabımızın (first-person genitive plural)
şaraplarımızın (first-person genitive plural)
şarabınızın (genitive plural second-person)
şaraplarınızın (genitive plural second-person)
şaraplarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شراب (şarab), from Arabic شَرَاب (šarāb).


sütlaç

head

sütlaç (definite accusative sütlacı, plural sütlaçlar)

sütlacı (accusative definite)
sütlaçlar (plural)
sütlaç (nominative singular)
sütlaçlar (nominative plural)
sütlacı (accusative definite singular)
sütlaçları (accusative definite plural)
sütlaca (dative singular)
sütlaçlara (dative plural)
sütlaçta (locative singular)
sütlaçlarda (locative plural)
sütlaçtan (ablative singular)
sütlaçlardan (ablative plural)
sütlacın (genitive singular)
sütlaçların (genitive plural)

From Ottoman Turkish سوتلاج (sütlaç), from سوتلو (sütlü), سوتلی (sütlü, “milky”) + آش (aş, “soup”).

A Turkish dessert made of milk, rice, and sugar.


bulaşıcı

From bulaş- (“to pass on, to spread”) + -ıcı (-ous).

suf

Gülmek bulaşıcıdır.

(figurative) contagious (of a fashion, laughter, etc, easily passed on to others)


kültür

head

kültür (definite accusative kültürü, plural kültürler)

kültürü (accusative definite)
kültürler (plural)
kültür (nominative singular)
kültürler (nominative plural)
kültürü (accusative definite singular)
kültürleri (accusative definite plural)
kültüre (dative singular)
kültürlere (dative plural)
kültürde (locative singular)
kültürlerde (locative plural)
kültürden (ablative singular)
kültürlerden (ablative plural)
kültürün (genitive singular)
kültürlerin (genitive plural)
kültürüm (first-person nominative singular)
kültürlerim (first-person nominative singular)
kültürün (nominative second-person singular)
kültürlerin (nominative second-person singular)
kültürü (nominative singular third-person)
kültürleri (nominative singular third-person)
kültürümüz (first-person nominative plural)
kültürlerimiz (first-person nominative plural)
kültürünüz (nominative plural second-person)
kültürleriniz (nominative plural second-person)
kültürleri (nominative plural third-person)
kültürümü (accusative definite first-person singular)
kültürlerimi (accusative definite first-person singular)
kültürünü (accusative definite second-person singular)
kültürlerini (accusative definite second-person singular)
kültürünü (accusative definite singular third-person)
kültürlerini (accusative definite singular third-person)
kültürümüzü (accusative definite first-person plural)
kültürlerimizi (accusative definite first-person plural)
kültürünüzü (accusative definite plural second-person)
kültürlerinizi (accusative definite plural second-person)
kültürlerini (accusative definite plural third-person)
kültürüme (dative first-person singular)
kültürlerime (dative first-person singular)
kültürüne (dative second-person singular)
kültürlerine (dative second-person singular)
kültürüne (dative singular third-person)
kültürlerine (dative singular third-person)
kültürümüze (dative first-person plural)
kültürlerimize (dative first-person plural)
kültürünüze (dative plural second-person)
kültürlerinize (dative plural second-person)
kültürlerine (dative plural third-person)
kültürümde (first-person locative singular)
kültürlerimde (first-person locative singular)
kültüründe (locative second-person singular)
kültürlerinde (locative second-person singular)
kültüründe (locative singular third-person)
kültürlerinde (locative singular third-person)
kültürümüzde (first-person locative plural)
kültürlerimizde (first-person locative plural)
kültürünüzde (locative plural second-person)
kültürlerinizde (locative plural second-person)
kültürlerinde (locative plural third-person)
kültürümden (ablative first-person singular)
kültürlerimden (ablative first-person singular)
kültüründen (ablative second-person singular)
kültürlerinden (ablative second-person singular)
kültüründen (ablative singular third-person)
kültürlerinden (ablative singular third-person)
kültürümüzden (ablative first-person plural)
kültürlerimizden (ablative first-person plural)
kültürünüzden (ablative plural second-person)
kültürlerinizden (ablative plural second-person)
kültürlerinden (ablative plural third-person)
kültürümün (first-person genitive singular)
kültürlerimin (first-person genitive singular)
kültürünün (genitive second-person singular)
kültürlerinin (genitive second-person singular)
kültürünün (genitive singular third-person)
kültürlerinin (genitive singular third-person)
kültürümüzün (first-person genitive plural)
kültürlerimizin (first-person genitive plural)
kültürünüzün (genitive plural second-person)
kültürlerinizin (genitive plural second-person)
kültürlerinin (genitive plural third-person)


gözyaşı

gözyaşı (definite accusative gözyaşını, plural gözyaşları)

gözyaşını (accusative definite)
gözyaşları (plural)
gözyaşı (nominative singular)
gözyaşları (nominative plural)
gözyaşını (accusative definite singular)
gözyaşlarını (accusative definite plural)
gözyaşına (dative singular)
gözyaşlarına (dative plural)
gözyaşında (locative singular)
gözyaşlarında (locative plural)
gözyaşından (ablative singular)
gözyaşlarından (ablative plural)
gözyaşının (genitive singular)
gözyaşlarının (genitive plural)
gözyaşım (first-person nominative singular)
gözyaşlarım (first-person nominative singular)
gözyaşın (nominative second-person singular)
gözyaşların (nominative second-person singular)
gözyaşı (nominative singular third-person)
gözyaşları (nominative singular third-person)
gözyaşımız (first-person nominative plural)
gözyaşlarımız (first-person nominative plural)
gözyaşınız (nominative plural second-person)
gözyaşlarınız (nominative plural second-person)
gözyaşları (nominative plural third-person)
gözyaşımı (accusative definite first-person singular)
gözyaşlarımı (accusative definite first-person singular)
gözyaşını (accusative definite second-person singular)
gözyaşlarını (accusative definite second-person singular)
gözyaşını (accusative definite singular third-person)
gözyaşlarını (accusative definite singular third-person)
gözyaşımızı (accusative definite first-person plural)
gözyaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
gözyaşınızı (accusative definite plural second-person)
gözyaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
gözyaşlarını (accusative definite plural third-person)
gözyaşıma (dative first-person singular)
gözyaşlarıma (dative first-person singular)
gözyaşına (dative second-person singular)
gözyaşlarına (dative second-person singular)
gözyaşına (dative singular third-person)
gözyaşlarına (dative singular third-person)
gözyaşımıza (dative first-person plural)
gözyaşlarımıza (dative first-person plural)
gözyaşınıza (dative plural second-person)
gözyaşlarınıza (dative plural second-person)
gözyaşlarına (dative plural third-person)
gözyaşımda (first-person locative singular)
gözyaşlarımda (first-person locative singular)
gözyaşında (locative second-person singular)
gözyaşlarında (locative second-person singular)
gözyaşında (locative singular third-person)
gözyaşlarında (locative singular third-person)
gözyaşımızda (first-person locative plural)
gözyaşlarımızda (first-person locative plural)
gözyaşınızda (locative plural second-person)
gözyaşlarınızda (locative plural second-person)
gözyaşlarında (locative plural third-person)
gözyaşımdan (ablative first-person singular)
gözyaşlarımdan (ablative first-person singular)
gözyaşından (ablative second-person singular)
gözyaşlarından (ablative second-person singular)
gözyaşından (ablative singular third-person)
gözyaşlarından (ablative singular third-person)
gözyaşımızdan (ablative first-person plural)
gözyaşlarımızdan (ablative first-person plural)
gözyaşınızdan (ablative plural second-person)
gözyaşlarınızdan (ablative plural second-person)
gözyaşlarından (ablative plural third-person)
gözyaşımın (first-person genitive singular)
gözyaşlarımın (first-person genitive singular)
gözyaşının (genitive second-person singular)
gözyaşlarının (genitive second-person singular)
gözyaşının (genitive singular third-person)
gözyaşlarının (genitive singular third-person)
gözyaşımızın (first-person genitive plural)
gözyaşlarımızın (first-person genitive plural)
gözyaşınızın (genitive plural second-person)
gözyaşlarınızın (genitive plural second-person)
gözyaşlarının (genitive plural third-person)
gözyaşıyım (first-person singular)
gözyaşlarıyım (first-person singular)
gözyaşısın (second-person singular)
gözyaşlarısın (second-person singular)
gözyaşı (singular third-person)
gözyaşları (singular third-person)
gözyaşıyız (first-person plural)
gözyaşlarıyız (first-person plural)
gözyaşısınız (plural second-person)
gözyaşlarısınız (plural second-person)
gözyaşları (plural third-person)

Compound of göz (“eye”) + yaş (“wet, moisture”). Cognate with Azerbaijani göz yaşı, Crimean Tatar közyaş and Turkmen gözýaş.


patoloji

head

patoloji (definite accusative patolojiyi, plural patolojiler)

patolojiyi (accusative definite)
patolojiler (plural)
patoloji (nominative singular)
patolojiler (nominative plural)
patolojiyi (accusative definite singular)
patolojileri (accusative definite plural)
patolojiye (dative singular)
patolojilere (dative plural)
patolojide (locative singular)
patolojilerde (locative plural)
patolojiden (ablative singular)
patolojilerden (ablative plural)
patolojinin (genitive singular)
patolojilerin (genitive plural)


damak

From Ottoman Turkish طاماق (tamak, damak), from Common Turkic *tamgak (“throat”). Cognate with Azerbaijani damaq, Old Uyghur [script needed] (tamɣaq), Karakhanid [script needed] (tamğak), Kipchak [script needed] (tamaq).


göbek

göbek (definite accusative göbeği, plural göbekler)

göbeği (accusative definite)
göbekler (plural)
göbek (nominative singular)
göbekler (nominative plural)
göbeği (accusative definite singular)
göbekleri (accusative definite plural)
göbeğe (dative singular)
göbeklere (dative plural)
göbekte (locative singular)
göbeklerde (locative plural)
göbekten (ablative singular)
göbeklerden (ablative plural)
göbeğin (genitive singular)
göbeklerin (genitive plural)
göbeğim (first-person nominative singular)
göbeklerim (first-person nominative singular)
göbeğin (nominative second-person singular)
göbeklerin (nominative second-person singular)
göbeği (nominative singular third-person)
göbekleri (nominative singular third-person)
göbeğimiz (first-person nominative plural)
göbeklerimiz (first-person nominative plural)
göbeğiniz (nominative plural second-person)
göbekleriniz (nominative plural second-person)
göbekleri (nominative plural third-person)
göbeğimi (accusative definite first-person singular)
göbeklerimi (accusative definite first-person singular)
göbeğini (accusative definite second-person singular)
göbeklerini (accusative definite second-person singular)
göbeğini (accusative definite singular third-person)
göbeklerini (accusative definite singular third-person)
göbeğimizi (accusative definite first-person plural)
göbeklerimizi (accusative definite first-person plural)
göbeğinizi (accusative definite plural second-person)
göbeklerinizi (accusative definite plural second-person)
göbeklerini (accusative definite plural third-person)
göbeğime (dative first-person singular)
göbeklerime (dative first-person singular)
göbeğine (dative second-person singular)
göbeklerine (dative second-person singular)
göbeğine (dative singular third-person)
göbeklerine (dative singular third-person)
göbeğimize (dative first-person plural)
göbeklerimize (dative first-person plural)
göbeğinize (dative plural second-person)
göbeklerinize (dative plural second-person)
göbeklerine (dative plural third-person)
göbeğimde (first-person locative singular)
göbeklerimde (first-person locative singular)
göbeğinde (locative second-person singular)
göbeklerinde (locative second-person singular)
göbeğinde (locative singular third-person)
göbeklerinde (locative singular third-person)
göbeğimizde (first-person locative plural)
göbeklerimizde (first-person locative plural)
göbeğinizde (locative plural second-person)
göbeklerinizde (locative plural second-person)
göbeklerinde (locative plural third-person)
göbeğimden (ablative first-person singular)
göbeklerimden (ablative first-person singular)
göbeğinden (ablative second-person singular)
göbeklerinden (ablative second-person singular)
göbeğinden (ablative singular third-person)
göbeklerinden (ablative singular third-person)
göbeğimizden (ablative first-person plural)
göbeklerimizden (ablative first-person plural)
göbeğinizden (ablative plural second-person)
göbeklerinizden (ablative plural second-person)
göbeklerinden (ablative plural third-person)
göbeğimin (first-person genitive singular)
göbeklerimin (first-person genitive singular)
göbeğinin (genitive second-person singular)
göbeklerinin (genitive second-person singular)
göbeğinin (genitive singular third-person)
göbeklerinin (genitive singular third-person)
göbeğimizin (first-person genitive plural)
göbeklerimizin (first-person genitive plural)
göbeğinizin (genitive plural second-person)
göbeklerinizin (genitive plural second-person)
göbeklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كوبك (göbek, “navel”), from Proto-Turkic *gȫpek. Likely related to gebe (“pregnant”), gebermek (“to die”, from earlier “to swell, to inflate”), kabarmak (“to swell”).


salep

salep (definite accusative salebi, plural salepler)

salebi (accusative definite)
salepler (plural)
salep (nominative singular)
salepler (nominative plural)
salebi (accusative definite singular)
salepleri (accusative definite plural)
salebe (dative singular)
saleplere (dative plural)
salepte (locative singular)
saleplerde (locative plural)
salepten (ablative singular)
saleplerden (ablative plural)
salebin (genitive singular)
saleplerin (genitive plural)
salebim (first-person nominative singular)
saleplerim (first-person nominative singular)
salebin (nominative second-person singular)
saleplerin (nominative second-person singular)
salebi (nominative singular third-person)
salepleri (nominative singular third-person)
salebimiz (first-person nominative plural)
saleplerimiz (first-person nominative plural)
salebiniz (nominative plural second-person)
salepleriniz (nominative plural second-person)
salepleri (nominative plural third-person)
salebimi (accusative definite first-person singular)
saleplerimi (accusative definite first-person singular)
salebini (accusative definite second-person singular)
saleplerini (accusative definite second-person singular)
salebini (accusative definite singular third-person)
saleplerini (accusative definite singular third-person)
salebimizi (accusative definite first-person plural)
saleplerimizi (accusative definite first-person plural)
salebinizi (accusative definite plural second-person)
saleplerinizi (accusative definite plural second-person)
saleplerini (accusative definite plural third-person)
salebime (dative first-person singular)
saleplerime (dative first-person singular)
salebine (dative second-person singular)
saleplerine (dative second-person singular)
salebine (dative singular third-person)
saleplerine (dative singular third-person)
salebimize (dative first-person plural)
saleplerimize (dative first-person plural)
salebinize (dative plural second-person)
saleplerinize (dative plural second-person)
saleplerine (dative plural third-person)
salebimde (first-person locative singular)
saleplerimde (first-person locative singular)
salebinde (locative second-person singular)
saleplerinde (locative second-person singular)
salebinde (locative singular third-person)
saleplerinde (locative singular third-person)
salebimizde (first-person locative plural)
saleplerimizde (first-person locative plural)
salebinizde (locative plural second-person)
saleplerinizde (locative plural second-person)
saleplerinde (locative plural third-person)
salebimden (ablative first-person singular)
saleplerimden (ablative first-person singular)
salebinden (ablative second-person singular)
saleplerinden (ablative second-person singular)
salebinden (ablative singular third-person)
saleplerinden (ablative singular third-person)
salebimizden (ablative first-person plural)
saleplerimizden (ablative first-person plural)
salebinizden (ablative plural second-person)
saleplerinizden (ablative plural second-person)
saleplerinden (ablative plural third-person)
salebimin (first-person genitive singular)
saleplerimin (first-person genitive singular)
salebinin (genitive second-person singular)
saleplerinin (genitive second-person singular)
salebinin (genitive singular third-person)
saleplerinin (genitive singular third-person)
salebimizin (first-person genitive plural)
saleplerimizin (first-person genitive plural)
salebinizin (genitive plural second-person)
saleplerinizin (genitive plural second-person)
saleplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سالپ (sālep, “the plant and root of orchis mascula, the drink made from the powdered root”), from Arabic خُصْيَة الثَعْلَب (ḵuṣya(t) aṯ-ṯaʕlab, “fox's testicle”), from خُصْيَة (ḵuṣya, “testicle”) + ثَعْلَب (ṯaʕlab, “fox”).

der

خُصْيَة الثَعْلَب

af

(botany) Orchis mascula, early purple orchid, early spring orchis.


tosbağa

head

tosbağa (definite accusative tosbağayı, plural tosbağalar)

tosbağayı (accusative definite)
tosbağalar (plural)
tosbağa (nominative singular)
tosbağalar (nominative plural)
tosbağayı (accusative definite singular)
tosbağaları (accusative definite plural)
tosbağaya (dative singular)
tosbağalara (dative plural)
tosbağada (locative singular)
tosbağalarda (locative plural)
tosbağadan (ablative singular)
tosbağalardan (ablative plural)
tosbağanın (genitive singular)
tosbağaların (genitive plural)
tosbağam (first-person nominative singular)
tosbağalarım (first-person nominative singular)
tosbağan (nominative second-person singular)
tosbağaların (nominative second-person singular)
tosbağası (nominative singular third-person)
tosbağaları (nominative singular third-person)
tosbağamız (first-person nominative plural)
tosbağalarımız (first-person nominative plural)
tosbağanız (nominative plural second-person)
tosbağalarınız (nominative plural second-person)
tosbağaları (nominative plural third-person)
tosbağamı (accusative definite first-person singular)
tosbağalarımı (accusative definite first-person singular)
tosbağanı (accusative definite second-person singular)
tosbağalarını (accusative definite second-person singular)
tosbağasını (accusative definite singular third-person)
tosbağalarını (accusative definite singular third-person)
tosbağamızı (accusative definite first-person plural)
tosbağalarımızı (accusative definite first-person plural)
tosbağanızı (accusative definite plural second-person)
tosbağalarınızı (accusative definite plural second-person)
tosbağalarını (accusative definite plural third-person)
tosbağama (dative first-person singular)
tosbağalarıma (dative first-person singular)
tosbağana (dative second-person singular)
tosbağalarına (dative second-person singular)
tosbağasına (dative singular third-person)
tosbağalarına (dative singular third-person)
tosbağamıza (dative first-person plural)
tosbağalarımıza (dative first-person plural)
tosbağanıza (dative plural second-person)
tosbağalarınıza (dative plural second-person)
tosbağalarına (dative plural third-person)
tosbağamda (first-person locative singular)
tosbağalarımda (first-person locative singular)
tosbağanda (locative second-person singular)
tosbağalarında (locative second-person singular)
tosbağasında (locative singular third-person)
tosbağalarında (locative singular third-person)
tosbağamızda (first-person locative plural)
tosbağalarımızda (first-person locative plural)
tosbağanızda (locative plural second-person)
tosbağalarınızda (locative plural second-person)
tosbağalarında (locative plural third-person)
tosbağamdan (ablative first-person singular)
tosbağalarımdan (ablative first-person singular)
tosbağandan (ablative second-person singular)
tosbağalarından (ablative second-person singular)
tosbağasından (ablative singular third-person)
tosbağalarından (ablative singular third-person)
tosbağamızdan (ablative first-person plural)
tosbağalarımızdan (ablative first-person plural)
tosbağanızdan (ablative plural second-person)
tosbağalarınızdan (ablative plural second-person)
tosbağalarından (ablative plural third-person)
tosbağamın (first-person genitive singular)
tosbağalarımın (first-person genitive singular)
tosbağanın (genitive second-person singular)
tosbağalarının (genitive second-person singular)
tosbağasının (genitive singular third-person)
tosbağalarının (genitive singular third-person)
tosbağamızın (first-person genitive plural)
tosbağalarımızın (first-person genitive plural)
tosbağanızın (genitive plural second-person)
tosbağalarınızın (genitive plural second-person)
tosbağalarının (genitive plural third-person)


denizanası

denizanası (definite accusative denizanasını, plural denizanaları)

denizanasını (accusative definite)
denizanaları (plural)
denizanası (nominative singular)
denizanaları (nominative plural)
denizanasını (accusative definite singular)
denizanalarını (accusative definite plural)
denizanasına (dative singular)
denizanalarına (dative plural)
denizanasında (locative singular)
denizanalarında (locative plural)
denizanasından (ablative singular)
denizanalarından (ablative plural)
denizanasının (genitive singular)
denizanalarının (genitive plural)
denizanam (first-person nominative singular)
denizanalarım (first-person nominative singular)
denizanan (nominative second-person singular)
denizanaların (nominative second-person singular)
denizanası (nominative singular third-person)
denizanaları (nominative singular third-person)
denizanamız (first-person nominative plural)
denizanalarımız (first-person nominative plural)
denizananız (nominative plural second-person)
denizanalarınız (nominative plural second-person)
denizanaları (nominative plural third-person)
denizanamı (accusative definite first-person singular)
denizanalarımı (accusative definite first-person singular)
denizananı (accusative definite second-person singular)
denizanalarını (accusative definite second-person singular)
denizanasını (accusative definite singular third-person)
denizanalarını (accusative definite singular third-person)
denizanamızı (accusative definite first-person plural)
denizanalarımızı (accusative definite first-person plural)
denizananızı (accusative definite plural second-person)
denizanalarınızı (accusative definite plural second-person)
denizanalarını (accusative definite plural third-person)
denizanama (dative first-person singular)
denizanalarıma (dative first-person singular)
denizanana (dative second-person singular)
denizanalarına (dative second-person singular)
denizanasına (dative singular third-person)
denizanalarına (dative singular third-person)
denizanamıza (dative first-person plural)
denizanalarımıza (dative first-person plural)
denizananıza (dative plural second-person)
denizanalarınıza (dative plural second-person)
denizanalarına (dative plural third-person)
denizanamda (first-person locative singular)
denizanalarımda (first-person locative singular)
denizananda (locative second-person singular)
denizanalarında (locative second-person singular)
denizanasında (locative singular third-person)
denizanalarında (locative singular third-person)
denizanamızda (first-person locative plural)
denizanalarımızda (first-person locative plural)
denizananızda (locative plural second-person)
denizanalarınızda (locative plural second-person)
denizanalarında (locative plural third-person)
denizanamdan (ablative first-person singular)
denizanalarımdan (ablative first-person singular)
denizanandan (ablative second-person singular)
denizanalarından (ablative second-person singular)
denizanasından (ablative singular third-person)
denizanalarından (ablative singular third-person)
denizanamızdan (ablative first-person plural)
denizanalarımızdan (ablative first-person plural)
denizananızdan (ablative plural second-person)
denizanalarınızdan (ablative plural second-person)
denizanalarından (ablative plural third-person)
denizanamın (first-person genitive singular)
denizanalarımın (first-person genitive singular)
denizananın (genitive second-person singular)
denizanalarının (genitive second-person singular)
denizanasının (genitive singular third-person)
denizanalarının (genitive singular third-person)
denizanamızın (first-person genitive plural)
denizanalarımızın (first-person genitive plural)
denizananızın (genitive plural second-person)
denizanalarınızın (genitive plural second-person)
denizanalarının (genitive plural third-person)
denizanasıyım (first-person singular)
denizanalarıyım (first-person singular)
denizanasısın (second-person singular)
denizanalarısın (second-person singular)
denizanası (singular third-person)
denizanaları (singular third-person)
denizanasıyız (first-person plural)
denizanalarıyız (first-person plural)
denizanasısınız (plural second-person)
denizanalarısınız (plural second-person)
denizanaları (plural third-person)

Compound of deniz (“sea”) + ana (“mother”).


balina

balina (nominative singular)
balinalar (nominative plural)
balinayı (accusative definite singular)
balinaları (accusative definite plural)
balinaya (dative singular)
balinalara (dative plural)
balinada (locative singular)
balinalarda (locative plural)
balinadan (ablative singular)
balinalardan (ablative plural)
balinanın (genitive singular)
balinaların (genitive plural)
balinam (first-person nominative singular)
balinalarım (first-person nominative singular)
balinan (nominative second-person singular)
balinaların (nominative second-person singular)
balinası (nominative singular third-person)
balinaları (nominative singular third-person)
balinamız (first-person nominative plural)
balinalarımız (first-person nominative plural)
balinanız (nominative plural second-person)
balinalarınız (nominative plural second-person)
balinaları (nominative plural third-person)
balinamı (accusative definite first-person singular)
balinalarımı (accusative definite first-person singular)
balinanı (accusative definite second-person singular)
balinalarını (accusative definite second-person singular)
balinasını (accusative definite singular third-person)
balinalarını (accusative definite singular third-person)
balinamızı (accusative definite first-person plural)
balinalarımızı (accusative definite first-person plural)
balinanızı (accusative definite plural second-person)
balinalarınızı (accusative definite plural second-person)
balinalarını (accusative definite plural third-person)
balinama (dative first-person singular)
balinalarıma (dative first-person singular)
balinana (dative second-person singular)
balinalarına (dative second-person singular)
balinasına (dative singular third-person)
balinalarına (dative singular third-person)
balinamıza (dative first-person plural)
balinalarımıza (dative first-person plural)
balinanıza (dative plural second-person)
balinalarınıza (dative plural second-person)
balinalarına (dative plural third-person)
balinamda (first-person locative singular)
balinalarımda (first-person locative singular)
balinanda (locative second-person singular)
balinalarında (locative second-person singular)
balinasında (locative singular third-person)
balinalarında (locative singular third-person)
balinamızda (first-person locative plural)
balinalarımızda (first-person locative plural)
balinanızda (locative plural second-person)
balinalarınızda (locative plural second-person)
balinalarında (locative plural third-person)
balinamdan (ablative first-person singular)
balinalarımdan (ablative first-person singular)
balinandan (ablative second-person singular)
balinalarından (ablative second-person singular)
balinasından (ablative singular third-person)
balinalarından (ablative singular third-person)
balinamızdan (ablative first-person plural)
balinalarımızdan (ablative first-person plural)
balinanızdan (ablative plural second-person)
balinalarınızdan (ablative plural second-person)
balinalarından (ablative plural third-person)
balinamın (first-person genitive singular)
balinalarımın (first-person genitive singular)
balinanın (genitive second-person singular)
balinalarının (genitive second-person singular)
balinasının (genitive singular third-person)
balinalarının (genitive singular third-person)
balinamızın (first-person genitive plural)
balinalarımızın (first-person genitive plural)
balinanızın (genitive plural second-person)
balinalarınızın (genitive plural second-person)
balinalarının (genitive plural third-person)
balinayım (first-person singular)
balinalarım (first-person singular)
balinasın (second-person singular)
balinalarsın (second-person singular)
balina (singular third-person)
balinadır (singular third-person)
balinalar (singular third-person)
balinalardır (singular third-person)
balinayız (first-person plural)
balinalarız (first-person plural)
balinasınız (plural second-person)
balinalarsınız (plural second-person)
balinalar (plural third-person)
balinalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish بالنه (balina), from Italian balena. Doublet of afalina.


beyin

head

beyin (definite accusative beyni, plural beyinler)

beyni (accusative definite)
beyinler (plural)
beyin (nominative singular)
beyinler (nominative plural)
beyni (accusative definite singular)
beyinleri (accusative definite plural)
beyne (dative singular)
beyinlere (dative plural)
beyinde (locative singular)
beyinlerde (locative plural)
beyinden (ablative singular)
beyinlerden (ablative plural)
beynin (genitive singular)
beyinlerin (genitive plural)
beynim (first-person nominative singular)
beyinlerim (first-person nominative singular)
beynin (nominative second-person singular)
beyinlerin (nominative second-person singular)
beyni (nominative singular third-person)
beyinleri (nominative singular third-person)
beynimiz (first-person nominative plural)
beyinlerimiz (first-person nominative plural)
beyniniz (nominative plural second-person)
beyinleriniz (nominative plural second-person)
beyinleri (nominative plural third-person)
beynimi (accusative definite first-person singular)
beyinlerimi (accusative definite first-person singular)
beynini (accusative definite second-person singular)
beyinlerini (accusative definite second-person singular)
beynini (accusative definite singular third-person)
beyinlerini (accusative definite singular third-person)
beynimizi (accusative definite first-person plural)
beyinlerimizi (accusative definite first-person plural)
beyninizi (accusative definite plural second-person)
beyinlerinizi (accusative definite plural second-person)
beyinlerini (accusative definite plural third-person)
beynime (dative first-person singular)
beyinlerime (dative first-person singular)
beynine (dative second-person singular)
beyinlerine (dative second-person singular)
beynine (dative singular third-person)
beyinlerine (dative singular third-person)
beynimize (dative first-person plural)
beyinlerimize (dative first-person plural)
beyninize (dative plural second-person)
beyinlerinize (dative plural second-person)
beyinlerine (dative plural third-person)
beynimde (first-person locative singular)
beyinlerimde (first-person locative singular)
beyninde (locative second-person singular)
beyinlerinde (locative second-person singular)
beyninde (locative singular third-person)
beyinlerinde (locative singular third-person)
beynimizde (first-person locative plural)
beyinlerimizde (first-person locative plural)
beyninizde (locative plural second-person)
beyinlerinizde (locative plural second-person)
beyinlerinde (locative plural third-person)
beynimden (ablative first-person singular)
beyinlerimden (ablative first-person singular)
beyninden (ablative second-person singular)
beyinlerinden (ablative second-person singular)
beyninden (ablative singular third-person)
beyinlerinden (ablative singular third-person)
beynimizden (ablative first-person plural)
beyinlerimizden (ablative first-person plural)
beyninizden (ablative plural second-person)
beyinlerinizden (ablative plural second-person)
beyinlerinden (ablative plural third-person)
beynimin (first-person genitive singular)
beyinlerimin (first-person genitive singular)
beyninin (genitive second-person singular)
beyinlerinin (genitive second-person singular)
beyninin (genitive singular third-person)
beyinlerinin (genitive singular third-person)
beynimizin (first-person genitive plural)
beyinlerimizin (first-person genitive plural)
beyninizin (genitive plural second-person)
beyinlerinizin (genitive plural second-person)
beyinlerinin (genitive plural third-person)
beynim (first-person singular)
beyinlerim (first-person singular)
beyinsin (second-person singular)
beyinlersin (second-person singular)
beyin (singular third-person)
beyindir (singular third-person)
beyinler (singular third-person)
beyinlerdir (singular third-person)
beyniz (first-person plural)
beyinleriz (first-person plural)
beyinsiniz (plural second-person)
beyinlersiniz (plural second-person)
beyinler (plural third-person)
beyinlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بین (beyn, “brain, mind, understanding, intellect”), vulgar of بینی (beyni), from Old Anatolian Turkish [script needed] (beyni, “brain”), from Proto-Turkic *bẹńi.
cognates
Cognate with Karakhanid [script needed] (méŋi, “brain”), Old Uyghur [script needed] (méyi, “brain”), Azerbaijani beyin (“brain”), Bashkir мейе (meye, “brain”), Chagatai [script needed] (meyin, “brain”), Crimean Tatar miy (“brain”), Chuvash миме (mime, “brain”), Kazakh ми (mi, “brain”), Khakas мии (mii, “brain”), Kipchak [Arabic needed] (meyi, “brain”), Kyrgyz мээ (mee, “brain”), Southern Altai мее (mee, “brain”), Tatar ми (mi, “brain”), Turkmen beýin, beýni (“brain”), Tuvan мээ (mee, “brain”), Uyghur مىڭە (mi'nge, “brain”), Uzbek miya (“brain”), Yakut мэйии (meyii, “brain”).


çekirge

head

çekirge (definite accusative çekirgeyi, plural çekirgeler)

çekirgeyi (accusative definite)
çekirgeler (plural)
çekirge (nominative singular)
çekirgeler (nominative plural)
çekirgeyi (accusative definite singular)
çekirgeleri (accusative definite plural)
çekirgeye (dative singular)
çekirgelere (dative plural)
çekirgede (locative singular)
çekirgelerde (locative plural)
çekirgeden (ablative singular)
çekirgelerden (ablative plural)
çekirgenin (genitive singular)
çekirgelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish چكركه (“grasshopper, locust; cricket”), from Proto-Turkic *čekürtke (“grasshopper”).


kırkayak

head

kırkayak (definite accusative kırkayağı, plural kırkayaklar)

kırkayağı (accusative definite)
kırkayaklar (plural)
kırkayak (nominative singular)
kırkayaklar (nominative plural)
kırkayağı (accusative definite singular)
kırkayakları (accusative definite plural)
kırkayağa (dative singular)
kırkayaklara (dative plural)
kırkayakta (locative singular)
kırkayaklarda (locative plural)
kırkayaktan (ablative singular)
kırkayaklardan (ablative plural)
kırkayağın (genitive singular)
kırkayakların (genitive plural)
kırkayağım (first-person nominative singular)
kırkayaklarım (first-person nominative singular)
kırkayağın (nominative second-person singular)
kırkayakların (nominative second-person singular)
kırkayağı (nominative singular third-person)
kırkayakları (nominative singular third-person)
kırkayağımız (first-person nominative plural)
kırkayaklarımız (first-person nominative plural)
kırkayağınız (nominative plural second-person)
kırkayaklarınız (nominative plural second-person)
kırkayakları (nominative plural third-person)
kırkayağımı (accusative definite first-person singular)
kırkayaklarımı (accusative definite first-person singular)
kırkayağını (accusative definite second-person singular)
kırkayaklarını (accusative definite second-person singular)
kırkayağını (accusative definite singular third-person)
kırkayaklarını (accusative definite singular third-person)
kırkayağımızı (accusative definite first-person plural)
kırkayaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kırkayağınızı (accusative definite plural second-person)
kırkayaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kırkayaklarını (accusative definite plural third-person)
kırkayağıma (dative first-person singular)
kırkayaklarıma (dative first-person singular)
kırkayağına (dative second-person singular)
kırkayaklarına (dative second-person singular)
kırkayağına (dative singular third-person)
kırkayaklarına (dative singular third-person)
kırkayağımıza (dative first-person plural)
kırkayaklarımıza (dative first-person plural)
kırkayağınıza (dative plural second-person)
kırkayaklarınıza (dative plural second-person)
kırkayaklarına (dative plural third-person)
kırkayağımda (first-person locative singular)
kırkayaklarımda (first-person locative singular)
kırkayağında (locative second-person singular)
kırkayaklarında (locative second-person singular)
kırkayağında (locative singular third-person)
kırkayaklarında (locative singular third-person)
kırkayağımızda (first-person locative plural)
kırkayaklarımızda (first-person locative plural)
kırkayağınızda (locative plural second-person)
kırkayaklarınızda (locative plural second-person)
kırkayaklarında (locative plural third-person)
kırkayağımdan (ablative first-person singular)
kırkayaklarımdan (ablative first-person singular)
kırkayağından (ablative second-person singular)
kırkayaklarından (ablative second-person singular)
kırkayağından (ablative singular third-person)
kırkayaklarından (ablative singular third-person)
kırkayağımızdan (ablative first-person plural)
kırkayaklarımızdan (ablative first-person plural)
kırkayağınızdan (ablative plural second-person)
kırkayaklarınızdan (ablative plural second-person)
kırkayaklarından (ablative plural third-person)
kırkayağımın (first-person genitive singular)
kırkayaklarımın (first-person genitive singular)
kırkayağının (genitive second-person singular)
kırkayaklarının (genitive second-person singular)
kırkayağının (genitive singular third-person)
kırkayaklarının (genitive singular third-person)
kırkayağımızın (first-person genitive plural)
kırkayaklarımızın (first-person genitive plural)
kırkayağınızın (genitive plural second-person)
kırkayaklarınızın (genitive plural second-person)
kırkayaklarının (genitive plural third-person)

[kʰɯɾ̞.kʰɑˈjɑk]


oğul

oğul (definite accusative oğlu, plural oğullar)

oğlu (accusative definite)
oğullar (plural)
oğul (nominative singular)
oğullar (nominative plural)
oğlu (accusative definite singular)
oğulları (accusative definite plural)
oğla (dative singular)
oğullara (dative plural)
oğulda (locative singular)
oğullarda (locative plural)
oğuldan (ablative singular)
oğullardan (ablative plural)
oğlun (genitive singular)
oğulların (genitive plural)
oğlum (first-person nominative singular)
oğullarım (first-person nominative singular)
oğlun (nominative second-person singular)
oğulların (nominative second-person singular)
oğlu (nominative singular third-person)
oğulları (nominative singular third-person)
oğlumuz (first-person nominative plural)
oğullarımız (first-person nominative plural)
oğlunuz (nominative plural second-person)
oğullarınız (nominative plural second-person)
oğulları (nominative plural third-person)
oğlumu (accusative definite first-person singular)
oğullarımı (accusative definite first-person singular)
oğlunu (accusative definite second-person singular)
oğullarını (accusative definite second-person singular)
oğlunu (accusative definite singular third-person)
oğullarını (accusative definite singular third-person)
oğlumuzu (accusative definite first-person plural)
oğullarımızı (accusative definite first-person plural)
oğlunuzu (accusative definite plural second-person)
oğullarınızı (accusative definite plural second-person)
oğullarını (accusative definite plural third-person)
oğluma (dative first-person singular)
oğullarıma (dative first-person singular)
oğluna (dative second-person singular)
oğullarına (dative second-person singular)
oğluna (dative singular third-person)
oğullarına (dative singular third-person)
oğlumuza (dative first-person plural)
oğullarımıza (dative first-person plural)
oğlunuza (dative plural second-person)
oğullarınıza (dative plural second-person)
oğullarına (dative plural third-person)
oğlumda (first-person locative singular)
oğullarımda (first-person locative singular)
oğlunda (locative second-person singular)
oğullarında (locative second-person singular)
oğlunda (locative singular third-person)
oğullarında (locative singular third-person)
oğlumuzda (first-person locative plural)
oğullarımızda (first-person locative plural)
oğlunuzda (locative plural second-person)
oğullarınızda (locative plural second-person)
oğullarında (locative plural third-person)
oğlumdan (ablative first-person singular)
oğullarımdan (ablative first-person singular)
oğlundan (ablative second-person singular)
oğullarından (ablative second-person singular)
oğlundan (ablative singular third-person)
oğullarından (ablative singular third-person)
oğlumuzdan (ablative first-person plural)
oğullarımızdan (ablative first-person plural)
oğlunuzdan (ablative plural second-person)
oğullarınızdan (ablative plural second-person)
oğullarından (ablative plural third-person)
oğlumun (first-person genitive singular)
oğullarımın (first-person genitive singular)
oğlunun (genitive second-person singular)
oğullarının (genitive second-person singular)
oğlunun (genitive singular third-person)
oğullarının (genitive singular third-person)
oğlumuzun (first-person genitive plural)
oğullarımızın (first-person genitive plural)
oğlunuzun (genitive plural second-person)
oğullarınızın (genitive plural second-person)
oğullarının (genitive plural third-person)
oğlum (first-person singular)
oğullarım (first-person singular)
oğulsun (second-person singular)
oğullarsın (second-person singular)
oğul (singular third-person)
oğuldur (singular third-person)
oğullar (singular third-person)
oğullardır (singular third-person)
oğluz (first-person plural)
oğullarız (first-person plural)
oğulsunuz (plural second-person)
oğullarsınız (plural second-person)
oğullar (plural third-person)
oğullardır (plural third-person)

[ˈo̞ʷ.ʊʷɫ̟̊]

From Ottoman Turkish اوغل (oğul), from Proto-Turkic *ogul (“son”).


civciv

civciv (definite accusative civcivi, plural civcivler)

civcivi (accusative definite)
civcivler (plural)
civciv (nominative singular)
civcivler (nominative plural)
civcivi (accusative definite singular)
civcivleri (accusative definite plural)
civcive (dative singular)
civcivlere (dative plural)
civcivde (locative singular)
civcivlerde (locative plural)
civcivden (ablative singular)
civcivlerden (ablative plural)
civcivin (genitive singular)
civcivlerin (genitive plural)
civcivim (first-person nominative singular)
civcivlerim (first-person nominative singular)
civcivin (nominative second-person singular)
civcivlerin (nominative second-person singular)
civcivi (nominative singular third-person)
civcivleri (nominative singular third-person)
civcivimiz (first-person nominative plural)
civcivlerimiz (first-person nominative plural)
civciviniz (nominative plural second-person)
civcivleriniz (nominative plural second-person)
civcivleri (nominative plural third-person)
civcivimi (accusative definite first-person singular)
civcivlerimi (accusative definite first-person singular)
civcivini (accusative definite second-person singular)
civcivlerini (accusative definite second-person singular)
civcivini (accusative definite singular third-person)
civcivlerini (accusative definite singular third-person)
civcivimizi (accusative definite first-person plural)
civcivlerimizi (accusative definite first-person plural)
civcivinizi (accusative definite plural second-person)
civcivlerinizi (accusative definite plural second-person)
civcivlerini (accusative definite plural third-person)
civcivime (dative first-person singular)
civcivlerime (dative first-person singular)
civcivine (dative second-person singular)
civcivlerine (dative second-person singular)
civcivine (dative singular third-person)
civcivlerine (dative singular third-person)
civcivimize (dative first-person plural)
civcivlerimize (dative first-person plural)
civcivinize (dative plural second-person)
civcivlerinize (dative plural second-person)
civcivlerine (dative plural third-person)
civcivimde (first-person locative singular)
civcivlerimde (first-person locative singular)
civcivinde (locative second-person singular)
civcivlerinde (locative second-person singular)
civcivinde (locative singular third-person)
civcivlerinde (locative singular third-person)
civcivimizde (first-person locative plural)
civcivlerimizde (first-person locative plural)
civcivinizde (locative plural second-person)
civcivlerinizde (locative plural second-person)
civcivlerinde (locative plural third-person)
civcivimden (ablative first-person singular)
civcivlerimden (ablative first-person singular)
civcivinden (ablative second-person singular)
civcivlerinden (ablative second-person singular)
civcivinden (ablative singular third-person)
civcivlerinden (ablative singular third-person)
civcivimizden (ablative first-person plural)
civcivlerimizden (ablative first-person plural)
civcivinizden (ablative plural second-person)
civcivlerinizden (ablative plural second-person)
civcivlerinden (ablative plural third-person)
civcivimin (first-person genitive singular)
civcivlerimin (first-person genitive singular)
civcivinin (genitive second-person singular)
civcivlerinin (genitive second-person singular)
civcivinin (genitive singular third-person)
civcivlerinin (genitive singular third-person)
civcivimizin (first-person genitive plural)
civcivlerimizin (first-person genitive plural)
civcivinizin (genitive plural second-person)
civcivlerinizin (genitive plural second-person)
civcivlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish جیوجیو (civciv, “cry of a young bird; young bird”). Probably imitative. In pre-Ottoman writing (Ahmedî, İskendernâme) as [script needed] (cūje), and similarly in Persian, as جوجه (juje).
Compare Armenian ճիվճիվ (čivčiv), ծիվծիվ (civciv, “cry of a bird”), Bulgarian джив-джив (dživ-dživ), Macedonian џив-џив (dživ-dživ).

onomatopoeic

imitative


koloni

head

koloni (definite accusative koloniyi, plural koloniler)

koloniyi (accusative definite)
koloniler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish قولونی (koloni, “colony”), from French colonie, from Latin colōnus (“farmer; colonist”), from Latin colō (“till, cultivate, worship”), from Proto-Italic *kʷelō, from Proto-Indo-European *kʷel- (“to move, to turn (around), to revolve around, and therefore to sojourn, to dwell”).


dalak

head

dalak (definite accusative dalağı, plural dalaklar)

dalağı (accusative definite)
dalaklar (plural)
dalak (nominative singular)
dalaklar (nominative plural)
dalağı (accusative definite singular)
dalakları (accusative definite plural)
dalağa (dative singular)
dalaklara (dative plural)
dalakta (locative singular)
dalaklarda (locative plural)
dalaktan (ablative singular)
dalaklardan (ablative plural)
dalağın (genitive singular)
dalakların (genitive plural)
dalağım (first-person nominative singular)
dalaklarım (first-person nominative singular)
dalağın (nominative second-person singular)
dalakların (nominative second-person singular)
dalağı (nominative singular third-person)
dalakları (nominative singular third-person)
dalağımız (first-person nominative plural)
dalaklarımız (first-person nominative plural)
dalağınız (nominative plural second-person)
dalaklarınız (nominative plural second-person)
dalakları (nominative plural third-person)
dalağımı (accusative definite first-person singular)
dalaklarımı (accusative definite first-person singular)
dalağını (accusative definite second-person singular)
dalaklarını (accusative definite second-person singular)
dalağını (accusative definite singular third-person)
dalaklarını (accusative definite singular third-person)
dalağımızı (accusative definite first-person plural)
dalaklarımızı (accusative definite first-person plural)
dalağınızı (accusative definite plural second-person)
dalaklarınızı (accusative definite plural second-person)
dalaklarını (accusative definite plural third-person)
dalağıma (dative first-person singular)
dalaklarıma (dative first-person singular)
dalağına (dative second-person singular)
dalaklarına (dative second-person singular)
dalağına (dative singular third-person)
dalaklarına (dative singular third-person)
dalağımıza (dative first-person plural)
dalaklarımıza (dative first-person plural)
dalağınıza (dative plural second-person)
dalaklarınıza (dative plural second-person)
dalaklarına (dative plural third-person)
dalağımda (first-person locative singular)
dalaklarımda (first-person locative singular)
dalağında (locative second-person singular)
dalaklarında (locative second-person singular)
dalağında (locative singular third-person)
dalaklarında (locative singular third-person)
dalağımızda (first-person locative plural)
dalaklarımızda (first-person locative plural)
dalağınızda (locative plural second-person)
dalaklarınızda (locative plural second-person)
dalaklarında (locative plural third-person)
dalağımdan (ablative first-person singular)
dalaklarımdan (ablative first-person singular)
dalağından (ablative second-person singular)
dalaklarından (ablative second-person singular)
dalağından (ablative singular third-person)
dalaklarından (ablative singular third-person)
dalağımızdan (ablative first-person plural)
dalaklarımızdan (ablative first-person plural)
dalağınızdan (ablative plural second-person)
dalaklarınızdan (ablative plural second-person)
dalaklarından (ablative plural third-person)
dalağımın (first-person genitive singular)
dalaklarımın (first-person genitive singular)
dalağının (genitive second-person singular)
dalaklarının (genitive second-person singular)
dalağının (genitive singular third-person)
dalaklarının (genitive singular third-person)
dalağımızın (first-person genitive plural)
dalaklarımızın (first-person genitive plural)
dalağınızın (genitive plural second-person)
dalaklarınızın (genitive plural second-person)
dalaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طالاق (dalak), from Proto-Turkic *tiālak. Compare Yakut таал (taal).


çene

çene (definite accusative çeneyi, plural çeneler)

çeneyi (accusative definite)
çeneler (plural)
çene (nominative singular)
çeneler (nominative plural)
çeneyi (accusative definite singular)
çeneleri (accusative definite plural)
çeneye (dative singular)
çenelere (dative plural)
çenede (locative singular)
çenelerde (locative plural)
çeneden (ablative singular)
çenelerden (ablative plural)
çenenin (genitive singular)
çenelerin (genitive plural)
çenem (first-person nominative singular)
çenelerim (first-person nominative singular)
çenen (nominative second-person singular)
çenelerin (nominative second-person singular)
çenesi (nominative singular third-person)
çeneleri (nominative singular third-person)
çenemiz (first-person nominative plural)
çenelerimiz (first-person nominative plural)
çeneniz (nominative plural second-person)
çeneleriniz (nominative plural second-person)
çeneleri (nominative plural third-person)
çenemi (accusative definite first-person singular)
çenelerimi (accusative definite first-person singular)
çeneni (accusative definite second-person singular)
çenelerini (accusative definite second-person singular)
çenesini (accusative definite singular third-person)
çenelerini (accusative definite singular third-person)
çenemizi (accusative definite first-person plural)
çenelerimizi (accusative definite first-person plural)
çenenizi (accusative definite plural second-person)
çenelerinizi (accusative definite plural second-person)
çenelerini (accusative definite plural third-person)
çeneme (dative first-person singular)
çenelerime (dative first-person singular)
çenene (dative second-person singular)
çenelerine (dative second-person singular)
çenesine (dative singular third-person)
çenelerine (dative singular third-person)
çenemize (dative first-person plural)
çenelerimize (dative first-person plural)
çenenize (dative plural second-person)
çenelerinize (dative plural second-person)
çenelerine (dative plural third-person)
çenemde (first-person locative singular)
çenelerimde (first-person locative singular)
çenende (locative second-person singular)
çenelerinde (locative second-person singular)
çenesinde (locative singular third-person)
çenelerinde (locative singular third-person)
çenemizde (first-person locative plural)
çenelerimizde (first-person locative plural)
çenenizde (locative plural second-person)
çenelerinizde (locative plural second-person)
çenelerinde (locative plural third-person)
çenemden (ablative first-person singular)
çenelerimden (ablative first-person singular)
çenenden (ablative second-person singular)
çenelerinden (ablative second-person singular)
çenesinden (ablative singular third-person)
çenelerinden (ablative singular third-person)
çenemizden (ablative first-person plural)
çenelerimizden (ablative first-person plural)
çenenizden (ablative plural second-person)
çenelerinizden (ablative plural second-person)
çenelerinden (ablative plural third-person)
çenemin (first-person genitive singular)
çenelerimin (first-person genitive singular)
çenenin (genitive second-person singular)
çenelerinin (genitive second-person singular)
çenesinin (genitive singular third-person)
çenelerinin (genitive singular third-person)
çenemizin (first-person genitive plural)
çenelerimizin (first-person genitive plural)
çenenizin (genitive plural second-person)
çenelerinizin (genitive plural second-person)
çenelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چكه (çeŋe, “chin, jawbone”), from Proto-Turkic *čeŋe (“jaw”). Cognate with Chagatai [script needed] (čeŋe), Yakut сэҥийэ (señiye, “chin”). Unclear relationship to Persian چانه (čâne, “chin”), according to Dybo, the Persian form doesn't have an Iranian etymology and rather developed under Turkic influence. Compare Persian زنخ (zanax, “chin”) with regular Iranian etymology, which is supposedly cognate with čâne.


haşiş

der

Arabic حَشِيش (ḥašīš)


kafatası

head

kafatası (definite accusative kafatasını, plural kafatasları)

kafatasını (accusative definite)
kafatasları (plural)
kafatası (nominative singular)
kafatasları (nominative plural)
kafatasını (accusative definite singular)
kafataslarını (accusative definite plural)
kafatasına (dative singular)
kafataslarına (dative plural)
kafatasında (locative singular)
kafataslarında (locative plural)
kafatasından (ablative singular)
kafataslarından (ablative plural)
kafatasının (genitive singular)
kafataslarının (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قفا طاسی, compound of kafa (head) + tas (bowl). Derived from Arabic قفا and Arabic طاس (ṭās). Replaced native baş çanağı (skull, literally “head bowl”).


klan

klan (definite accusative klanı, plural klanlar)

klanı (accusative definite)
klanlar (plural)
klan (nominative singular)
klanlar (nominative plural)
klanı (accusative definite singular)
klanları (accusative definite plural)
klana (dative singular)
klanlara (dative plural)
klanda (locative singular)
klanlarda (locative plural)
klandan (ablative singular)
klanlardan (ablative plural)
klanın (genitive singular)
klanların (genitive plural)

From Ottoman Turkish [script needed] (klan), from French clan, from English clan, from Scottish Gaelic clann, from Old Irish cland, from Old Welsh plant, from Latin planta.

(anthropology) tribal community (primitive community descended from a common ancestor, living in a common territory, sharing a common name and subject to the authority of a single chieftain)


kiriş

kiriş (nominative singular)
kirişler (nominative plural)
kirişi (accusative definite singular)
kirişleri (accusative definite plural)
kirişe (dative singular)
kirişlere (dative plural)
kirişte (locative singular)
kirişlerde (locative plural)
kirişten (ablative singular)
kirişlerden (ablative plural)
kirişin (genitive singular)
kirişlerin (genitive plural)
kirişim (first-person nominative singular)
kirişlerim (first-person nominative singular)
kirişin (nominative second-person singular)
kirişlerin (nominative second-person singular)
kirişi (nominative singular third-person)
kirişleri (nominative singular third-person)
kirişimiz (first-person nominative plural)
kirişlerimiz (first-person nominative plural)
kirişiniz (nominative plural second-person)
kirişleriniz (nominative plural second-person)
kirişleri (nominative plural third-person)
kirişimi (accusative definite first-person singular)
kirişlerimi (accusative definite first-person singular)
kirişini (accusative definite second-person singular)
kirişlerini (accusative definite second-person singular)
kirişini (accusative definite singular third-person)
kirişlerini (accusative definite singular third-person)
kirişimizi (accusative definite first-person plural)
kirişlerimizi (accusative definite first-person plural)
kirişinizi (accusative definite plural second-person)
kirişlerinizi (accusative definite plural second-person)
kirişlerini (accusative definite plural third-person)
kirişime (dative first-person singular)
kirişlerime (dative first-person singular)
kirişine (dative second-person singular)
kirişlerine (dative second-person singular)
kirişine (dative singular third-person)
kirişlerine (dative singular third-person)
kirişimize (dative first-person plural)
kirişlerimize (dative first-person plural)
kirişinize (dative plural second-person)
kirişlerinize (dative plural second-person)
kirişlerine (dative plural third-person)
kirişimde (first-person locative singular)
kirişlerimde (first-person locative singular)
kirişinde (locative second-person singular)
kirişlerinde (locative second-person singular)
kirişinde (locative singular third-person)
kirişlerinde (locative singular third-person)
kirişimizde (first-person locative plural)
kirişlerimizde (first-person locative plural)
kirişinizde (locative plural second-person)
kirişlerinizde (locative plural second-person)
kirişlerinde (locative plural third-person)
kirişimden (ablative first-person singular)
kirişlerimden (ablative first-person singular)
kirişinden (ablative second-person singular)
kirişlerinden (ablative second-person singular)
kirişinden (ablative singular third-person)
kirişlerinden (ablative singular third-person)
kirişimizden (ablative first-person plural)
kirişlerimizden (ablative first-person plural)
kirişinizden (ablative plural second-person)
kirişlerinizden (ablative plural second-person)
kirişlerinden (ablative plural third-person)
kirişimin (first-person genitive singular)
kirişlerimin (first-person genitive singular)
kirişinin (genitive second-person singular)
kirişlerinin (genitive second-person singular)
kirişinin (genitive singular third-person)
kirişlerinin (genitive singular third-person)
kirişimizin (first-person genitive plural)
kirişlerimizin (first-person genitive plural)
kirişinizin (genitive plural second-person)
kirişlerinizin (genitive plural second-person)
kirişlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كریش (kiriş, “catgut; bowstring”), from Proto-Turkic *kïrïĺ, *kiriĺ (“bowstring”).
Compare Old Turkic [script needed] (keriş, kiriş), Turkmen kiriş (“string (of an instrument); bowstring;”). Related to germek (“to stretch, draw”).


saç tıraşı

head

saç tıraşı (definite accusative saç tıraşını, plural saç tıraşları)

saç tıraşını (accusative definite)
saç tıraşları (plural)


tıraş

tıraş (definite accusative tıraşı, plural tıraşlar)

tıraşı (accusative definite)
tıraşlar (plural)

From Ottoman Turkish تراش (tıraş, traş), from Persian تراش (tarâš).


baldır

baldır (definite accusative baldırı, plural baldırlar)

baldırı (accusative definite)
baldırlar (plural)

From Ottoman Turkish بالدر (baldır), ultimately from Common Turkic *baltïr (“calf of leg”).


alın

alın (definite accusative alnı, plural alınlar)

alnı (accusative definite)
alınlar (plural)
alın (nominative singular)
alınlar (nominative plural)
alnı (accusative definite singular)
alınları (accusative definite plural)
alna (dative singular)
alınlara (dative plural)
alında (locative singular)
alınlarda (locative plural)
alından (ablative singular)
alınlardan (ablative plural)
alnın (genitive singular)
alınların (genitive plural)
alnım (first-person nominative singular)
alınlarım (first-person nominative singular)
alnın (nominative second-person singular)
alınların (nominative second-person singular)
alnı (nominative singular third-person)
alınları (nominative singular third-person)
alnımız (first-person nominative plural)
alınlarımız (first-person nominative plural)
alnınız (nominative plural second-person)
alınlarınız (nominative plural second-person)
alınları (nominative plural third-person)
alnımı (accusative definite first-person singular)
alınlarımı (accusative definite first-person singular)
alnını (accusative definite second-person singular)
alınlarını (accusative definite second-person singular)
alnını (accusative definite singular third-person)
alınlarını (accusative definite singular third-person)
alnımızı (accusative definite first-person plural)
alınlarımızı (accusative definite first-person plural)
alnınızı (accusative definite plural second-person)
alınlarınızı (accusative definite plural second-person)
alınlarını (accusative definite plural third-person)
alnıma (dative first-person singular)
alınlarıma (dative first-person singular)
alnına (dative second-person singular)
alınlarına (dative second-person singular)
alnına (dative singular third-person)
alınlarına (dative singular third-person)
alnımıza (dative first-person plural)
alınlarımıza (dative first-person plural)
alnınıza (dative plural second-person)
alınlarınıza (dative plural second-person)
alınlarına (dative plural third-person)
alnımda (first-person locative singular)
alınlarımda (first-person locative singular)
alnında (locative second-person singular)
alınlarında (locative second-person singular)
alnında (locative singular third-person)
alınlarında (locative singular third-person)
alnımızda (first-person locative plural)
alınlarımızda (first-person locative plural)
alnınızda (locative plural second-person)
alınlarınızda (locative plural second-person)
alınlarında (locative plural third-person)
alnımdan (ablative first-person singular)
alınlarımdan (ablative first-person singular)
alnından (ablative second-person singular)
alınlarından (ablative second-person singular)
alnından (ablative singular third-person)
alınlarından (ablative singular third-person)
alnımızdan (ablative first-person plural)
alınlarımızdan (ablative first-person plural)
alnınızdan (ablative plural second-person)
alınlarınızdan (ablative plural second-person)
alınlarından (ablative plural third-person)
alnımın (first-person genitive singular)
alınlarımın (first-person genitive singular)
alnının (genitive second-person singular)
alınlarının (genitive second-person singular)
alnının (genitive singular third-person)
alınlarının (genitive singular third-person)
alnımızın (first-person genitive plural)
alınlarımızın (first-person genitive plural)
alnınızın (genitive plural second-person)
alınlarınızın (genitive plural second-person)
alınlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آلن (alın), from Proto-Turkic *ālïn (“forehead”). Old Uyghur ʾʾlyn (alïn, “forehead”), Karakhanid اَلِنْ (alïn, “forehead”).


yenge

head

yenge (definite accusative yengeyi, plural yengeler)

yengeyi (accusative definite)
yengeler (plural)

Inherited from Proto-Turkic *yeŋe (“elder brother's wife”). See Bashkir еңгә (yeñgə) for more cognates.

inh

Oğlum, o senin yengen, yengen!

Kardeşliğin ilk kuralı: yengenize yürümek yok.

The first rule of the bro code is you do not hit upon your bro's girl.

Yengenizi aldatırken yakalarsanız hemen kankanıza söylüyorsunuz, sonrasında ne bok olacağı fark etmez.

If you catch your bro's girl cheating you immediately tell your bro regardless of any possible shitstorm that may arise.

(informal) female significant other of one's friend


tümör

head

tümör (definite accusative tümörü, plural tümörler)

tümörü (accusative definite)
tümörler (plural)
tümör (nominative singular)
tümörler (nominative plural)
tümörü (accusative definite singular)
tümörleri (accusative definite plural)
tümöre (dative singular)
tümörlere (dative plural)
tümörde (locative singular)
tümörlerde (locative plural)
tümörden (ablative singular)
tümörlerden (ablative plural)
tümörün (genitive singular)
tümörlerin (genitive plural)
tümörüm (first-person nominative singular)
tümörlerim (first-person nominative singular)
tümörün (nominative second-person singular)
tümörlerin (nominative second-person singular)
tümörü (nominative singular third-person)
tümörleri (nominative singular third-person)
tümörümüz (first-person nominative plural)
tümörlerimiz (first-person nominative plural)
tümörünüz (nominative plural second-person)
tümörleriniz (nominative plural second-person)
tümörleri (nominative plural third-person)
tümörümü (accusative definite first-person singular)
tümörlerimi (accusative definite first-person singular)
tümörünü (accusative definite second-person singular)
tümörlerini (accusative definite second-person singular)
tümörünü (accusative definite singular third-person)
tümörlerini (accusative definite singular third-person)
tümörümüzü (accusative definite first-person plural)
tümörlerimizi (accusative definite first-person plural)
tümörünüzü (accusative definite plural second-person)
tümörlerinizi (accusative definite plural second-person)
tümörlerini (accusative definite plural third-person)
tümörüme (dative first-person singular)
tümörlerime (dative first-person singular)
tümörüne (dative second-person singular)
tümörlerine (dative second-person singular)
tümörüne (dative singular third-person)
tümörlerine (dative singular third-person)
tümörümüze (dative first-person plural)
tümörlerimize (dative first-person plural)
tümörünüze (dative plural second-person)
tümörlerinize (dative plural second-person)
tümörlerine (dative plural third-person)
tümörümde (first-person locative singular)
tümörlerimde (first-person locative singular)
tümöründe (locative second-person singular)
tümörlerinde (locative second-person singular)
tümöründe (locative singular third-person)
tümörlerinde (locative singular third-person)
tümörümüzde (first-person locative plural)
tümörlerimizde (first-person locative plural)
tümörünüzde (locative plural second-person)
tümörlerinizde (locative plural second-person)
tümörlerinde (locative plural third-person)
tümörümden (ablative first-person singular)
tümörlerimden (ablative first-person singular)
tümöründen (ablative second-person singular)
tümörlerinden (ablative second-person singular)
tümöründen (ablative singular third-person)
tümörlerinden (ablative singular third-person)
tümörümüzden (ablative first-person plural)
tümörlerimizden (ablative first-person plural)
tümörünüzden (ablative plural second-person)
tümörlerinizden (ablative plural second-person)
tümörlerinden (ablative plural third-person)
tümörümün (first-person genitive singular)
tümörlerimin (first-person genitive singular)
tümörünün (genitive second-person singular)
tümörlerinin (genitive second-person singular)
tümörünün (genitive singular third-person)
tümörlerinin (genitive singular third-person)
tümörümüzün (first-person genitive plural)
tümörlerimizin (first-person genitive plural)
tümörünüzün (genitive plural second-person)
tümörlerinizin (genitive plural second-person)
tümörlerinin (genitive plural third-person)


kaynata

kaynata (definite accusative kaynatayı, plural kaynatalar)

kaynatayı (accusative definite)
kaynatalar (plural)
kaynata (nominative singular)
kaynatalar (nominative plural)
kaynatayı (accusative definite singular)
kaynataları (accusative definite plural)
kaynataya (dative singular)
kaynatalara (dative plural)
kaynatada (locative singular)
kaynatalarda (locative plural)
kaynatadan (ablative singular)
kaynatalardan (ablative plural)
kaynatanın (genitive singular)
kaynataların (genitive plural)


kalp krizi

kalp krizi (nominative singular)
kalp krizleri (nominative plural)
kalp krizini (accusative definite singular)
kalp krizlerini (accusative definite plural)
kalp krizine (dative singular)
kalp krizlerine (dative plural)
kalp krizinde (locative singular)
kalp krizlerinde (locative plural)
kalp krizinden (ablative singular)
kalp krizlerinden (ablative plural)
kalp krizinin (genitive singular)
kalp krizlerinin (genitive plural)

From Turkish "kalp" (heart) + "kriz" (crisis).


ahududu

ahududu (definite accusative ahududuyu, plural ahududular)

ahududuyu (accusative definite)
ahududular (plural)
ahududu (nominative singular)
ahududular (nominative plural)
ahududuyu (accusative definite singular)
ahududuları (accusative definite plural)
ahududuya (dative singular)
ahududulara (dative plural)
ahudududa (locative singular)
ahududularda (locative plural)
ahudududan (ablative singular)
ahududulardan (ablative plural)
ahududunun (genitive singular)
ahududuların (genitive plural)
ahududum (first-person nominative singular)
ahududularım (first-person nominative singular)
ahududun (nominative second-person singular)
ahududuların (nominative second-person singular)
ahududusu (nominative singular third-person)
ahududuları (nominative singular third-person)
ahududumuz (first-person nominative plural)
ahududularımız (first-person nominative plural)
ahududunuz (nominative plural second-person)
ahududularınız (nominative plural second-person)
ahududuları (nominative plural third-person)
ahududumu (accusative definite first-person singular)
ahududularımı (accusative definite first-person singular)
ahududunu (accusative definite second-person singular)
ahududularını (accusative definite second-person singular)
ahududusunu (accusative definite singular third-person)
ahududularını (accusative definite singular third-person)
ahududumuzu (accusative definite first-person plural)
ahududularımızı (accusative definite first-person plural)
ahududunuzu (accusative definite plural second-person)
ahududularınızı (accusative definite plural second-person)
ahududularını (accusative definite plural third-person)
ahududuma (dative first-person singular)
ahududularıma (dative first-person singular)
ahududuna (dative second-person singular)
ahududularına (dative second-person singular)
ahududusuna (dative singular third-person)
ahududularına (dative singular third-person)
ahududumuza (dative first-person plural)
ahududularımıza (dative first-person plural)
ahududunuza (dative plural second-person)
ahududularınıza (dative plural second-person)
ahududularına (dative plural third-person)
ahududumda (first-person locative singular)
ahududularımda (first-person locative singular)
ahududunda (locative second-person singular)
ahududularında (locative second-person singular)
ahududusunda (locative singular third-person)
ahududularında (locative singular third-person)
ahududumuzda (first-person locative plural)
ahududularımızda (first-person locative plural)
ahududunuzda (locative plural second-person)
ahududularınızda (locative plural second-person)
ahududularında (locative plural third-person)
ahududumdan (ablative first-person singular)
ahududularımdan (ablative first-person singular)
ahududundan (ablative second-person singular)
ahududularından (ablative second-person singular)
ahududusundan (ablative singular third-person)
ahududularından (ablative singular third-person)
ahududumuzdan (ablative first-person plural)
ahududularımızdan (ablative first-person plural)
ahududunuzdan (ablative plural second-person)
ahududularınızdan (ablative plural second-person)
ahududularından (ablative plural third-person)
ahududumun (first-person genitive singular)
ahududularımın (first-person genitive singular)
ahududunun (genitive second-person singular)
ahududularının (genitive second-person singular)
ahududusunun (genitive singular third-person)
ahududularının (genitive singular third-person)
ahududumuzun (first-person genitive plural)
ahududularımızın (first-person genitive plural)
ahududunuzun (genitive plural second-person)
ahududularınızın (genitive plural second-person)
ahududularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آهوطودی (ahududu), equivalent to ahu (“gazelle”) + dut (“mulberry”).