lens

head

lens (definite accusative lensi, plural lensler)

lensi (accusative definite)
lensler (plural)
lens (nominative singular)
lensler (nominative plural)
lensi (accusative definite singular)
lensleri (accusative definite plural)
lense (dative singular)
lenslere (dative plural)
lenste (locative singular)
lenslerde (locative plural)
lensten (ablative singular)
lenslerden (ablative plural)
lensin (genitive singular)
lenslerin (genitive plural)

From English lens; ultimately from Latin lēns.


kara

kara (definite accusative karayı, plural karalar)

karayı (accusative definite)
karalar (plural)
kara (nominative singular)
karalar (nominative plural)
karayı (accusative definite singular)
karaları (accusative definite plural)
karaya (dative singular)
karalara (dative plural)
karada (locative singular)
karalarda (locative plural)
karadan (ablative singular)
karalardan (ablative plural)
karanın (genitive singular)
karaların (genitive plural)
karam (first-person nominative singular)
karalarım (first-person nominative singular)
karan (nominative second-person singular)
karaların (nominative second-person singular)
karası (nominative singular third-person)
karaları (nominative singular third-person)
karamız (first-person nominative plural)
karalarımız (first-person nominative plural)
karanız (nominative plural second-person)
karalarınız (nominative plural second-person)
karaları (nominative plural third-person)
karamı (accusative definite first-person singular)
karalarımı (accusative definite first-person singular)
karanı (accusative definite second-person singular)
karalarını (accusative definite second-person singular)
karasını (accusative definite singular third-person)
karalarını (accusative definite singular third-person)
karamızı (accusative definite first-person plural)
karalarımızı (accusative definite first-person plural)
karanızı (accusative definite plural second-person)
karalarınızı (accusative definite plural second-person)
karalarını (accusative definite plural third-person)
karama (dative first-person singular)
karalarıma (dative first-person singular)
karana (dative second-person singular)
karalarına (dative second-person singular)
karasına (dative singular third-person)
karalarına (dative singular third-person)
karamıza (dative first-person plural)
karalarımıza (dative first-person plural)
karanıza (dative plural second-person)
karalarınıza (dative plural second-person)
karalarına (dative plural third-person)
karamda (first-person locative singular)
karalarımda (first-person locative singular)
karanda (locative second-person singular)
karalarında (locative second-person singular)
karasında (locative singular third-person)
karalarında (locative singular third-person)
karamızda (first-person locative plural)
karalarımızda (first-person locative plural)
karanızda (locative plural second-person)
karalarınızda (locative plural second-person)
karalarında (locative plural third-person)
karamdan (ablative first-person singular)
karalarımdan (ablative first-person singular)
karandan (ablative second-person singular)
karalarından (ablative second-person singular)
karasından (ablative singular third-person)
karalarından (ablative singular third-person)
karamızdan (ablative first-person plural)
karalarımızdan (ablative first-person plural)
karanızdan (ablative plural second-person)
karalarınızdan (ablative plural second-person)
karalarından (ablative plural third-person)
karamın (first-person genitive singular)
karalarımın (first-person genitive singular)
karanın (genitive second-person singular)
karalarının (genitive second-person singular)
karasının (genitive singular third-person)
karalarının (genitive singular third-person)
karamızın (first-person genitive plural)
karalarımızın (first-person genitive plural)
karanızın (genitive plural second-person)
karalarınızın (genitive plural second-person)
karalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قره (kara), from Old Anatolian Turkish قَرَه (qara), from Proto-Turkic *kara (“dark, black”). Compare Azerbaijani qara, Gagauz kara, Turkmen gara, Uzbek qora.


mor

From Ottoman Turkish مور (mor). See it for more.


sarı

sapsarı (emphatic)
sarıyım (first-person predicative present singular)
sarı mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
sarı değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
sarı değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
sarısın (predicative present second-person singular)
sarı mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
sarı değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
sarı değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
sarı (predicative present singular third-person)
sarıdır (predicative present singular third-person)
sarı mı? (interrogative predicative present singular third-person)
sarı değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
sarı değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
sarıyız (first-person plural predicative present)
sarı mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
sarı değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
sarı değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
sarısınız (plural predicative present second-person)
sarı mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
sarı değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
sarı değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
sarı (plural predicative present third-person)
sarılar (plural predicative present third-person)
sarı mı? (interrogative plural predicative present third-person)
sarılar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
sarı değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
sarı değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
sarı değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
sarıydım (first-person past predicative singular)
sarı mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
sarı değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
sarı değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
sarıydın (past predicative second-person singular)
sarı mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
sarı değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
sarı değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
sarıydı (past predicative singular third-person)
sarı mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
sarı değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
sarı değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
sarıydık (first-person past plural predicative)
sarı mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
sarı değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
sarı değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
sarıydınız (past plural predicative second-person)
sarı mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
sarı değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
sarı değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
sarıydılar (past plural predicative third-person)
sarı mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
sarı değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
sarı değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
sarı değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
sarıymışım (first-person past predicative singular)
sarı mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
sarı değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
sarı değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
sarıymışsın (past predicative second-person singular)
sarı mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
sarı değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
sarı değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
sarıymış (past predicative singular third-person)
sarı mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
sarı değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
sarı değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
sarıymışız (first-person past plural predicative)
sarı mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
sarı değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
sarı değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
sarıymışsınız (past plural predicative second-person)
sarı mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
sarı değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
sarı değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
sarıymışlar (past plural predicative third-person)
sarı mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
sarı değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
sarı değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
sarı değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
sarıysam (conditional first-person predicative singular)
sarı mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
sarı değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
sarı değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
sarıysan (conditional predicative second-person singular)
sarı mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
sarı değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
sarı değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
sarıysa (conditional predicative singular third-person)
sarı mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
sarı değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
sarı değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
sarıysak (conditional first-person plural predicative)
sarı mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
sarı değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
sarı değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
sarıysanız (conditional plural predicative second-person)
sarı mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
sarı değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
sarı değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
sarıysalar (conditional plural predicative third-person)
sarı mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
sarı değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
sarı değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاری (sarı, “yellow”), from Proto-Turkic *siarïg (“yellow, white”).


mavi

Inherited from Ottoman Turkish ماوی (mavi), from Arabic مَاوِيّ (māwiyy, “watery”).


mavi

head

mavi (definite accusative maviyi, plural maviler)

maviyi (accusative definite)
maviler (plural)
mavi (nominative singular)
maviler (nominative plural)
maviyi (accusative definite singular)
mavileri (accusative definite plural)
maviye (dative singular)
mavilere (dative plural)
mavide (locative singular)
mavilerde (locative plural)
maviden (ablative singular)
mavilerden (ablative plural)
mavinin (genitive singular)
mavilerin (genitive plural)
mavim (first-person nominative singular)
mavilerim (first-person nominative singular)
mavin (nominative second-person singular)
mavilerin (nominative second-person singular)
mavisi (nominative singular third-person)
mavileri (nominative singular third-person)
mavimiz (first-person nominative plural)
mavilerimiz (first-person nominative plural)
maviniz (nominative plural second-person)
mavileriniz (nominative plural second-person)
mavileri (nominative plural third-person)
mavimi (accusative definite first-person singular)
mavilerimi (accusative definite first-person singular)
mavini (accusative definite second-person singular)
mavilerini (accusative definite second-person singular)
mavisini (accusative definite singular third-person)
mavilerini (accusative definite singular third-person)
mavimizi (accusative definite first-person plural)
mavilerimizi (accusative definite first-person plural)
mavinizi (accusative definite plural second-person)
mavilerinizi (accusative definite plural second-person)
mavilerini (accusative definite plural third-person)
mavime (dative first-person singular)
mavilerime (dative first-person singular)
mavine (dative second-person singular)
mavilerine (dative second-person singular)
mavisine (dative singular third-person)
mavilerine (dative singular third-person)
mavimize (dative first-person plural)
mavilerimize (dative first-person plural)
mavinize (dative plural second-person)
mavilerinize (dative plural second-person)
mavilerine (dative plural third-person)
mavimde (first-person locative singular)
mavilerimde (first-person locative singular)
mavinde (locative second-person singular)
mavilerinde (locative second-person singular)
mavisinde (locative singular third-person)
mavilerinde (locative singular third-person)
mavimizde (first-person locative plural)
mavilerimizde (first-person locative plural)
mavinizde (locative plural second-person)
mavilerinizde (locative plural second-person)
mavilerinde (locative plural third-person)
mavimden (ablative first-person singular)
mavilerimden (ablative first-person singular)
mavinden (ablative second-person singular)
mavilerinden (ablative second-person singular)
mavisinden (ablative singular third-person)
mavilerinden (ablative singular third-person)
mavimizden (ablative first-person plural)
mavilerimizden (ablative first-person plural)
mavinizden (ablative plural second-person)
mavilerinizden (ablative plural second-person)
mavilerinden (ablative plural third-person)
mavimin (first-person genitive singular)
mavilerimin (first-person genitive singular)
mavinin (genitive second-person singular)
mavilerinin (genitive second-person singular)
mavisinin (genitive singular third-person)
mavilerinin (genitive singular third-person)
mavimizin (first-person genitive plural)
mavilerimizin (first-person genitive plural)
mavinizin (genitive plural second-person)
mavilerinizin (genitive plural second-person)
mavilerinin (genitive plural third-person)


gök

gök (definite accusative göğü, plural gökler)

göğü (accusative definite)
gökler (plural)
gök (nominative singular)
gökler (nominative plural)
göğü (accusative definite singular)
gökleri (accusative definite plural)
göğe (dative singular)
göklere (dative plural)
gökte (locative singular)
göklerde (locative plural)
gökten (ablative singular)
göklerden (ablative plural)
göğün (genitive singular)
göklerin (genitive plural)
göğüm (first-person nominative singular)
göklerim (first-person nominative singular)
göğün (nominative second-person singular)
göklerin (nominative second-person singular)
göğü (nominative singular third-person)
gökleri (nominative singular third-person)
göğümüz (first-person nominative plural)
göklerimiz (first-person nominative plural)
göğünüz (nominative plural second-person)
gökleriniz (nominative plural second-person)
gökleri (nominative plural third-person)
göğümü (accusative definite first-person singular)
göklerimi (accusative definite first-person singular)
göğünü (accusative definite second-person singular)
göklerini (accusative definite second-person singular)
göğünü (accusative definite singular third-person)
göklerini (accusative definite singular third-person)
göğümüzü (accusative definite first-person plural)
göklerimizi (accusative definite first-person plural)
göğünüzü (accusative definite plural second-person)
göklerinizi (accusative definite plural second-person)
göklerini (accusative definite plural third-person)
göğüme (dative first-person singular)
göklerime (dative first-person singular)
göğüne (dative second-person singular)
göklerine (dative second-person singular)
göğüne (dative singular third-person)
göklerine (dative singular third-person)
göğümüze (dative first-person plural)
göklerimize (dative first-person plural)
göğünüze (dative plural second-person)
göklerinize (dative plural second-person)
göklerine (dative plural third-person)
göğümde (first-person locative singular)
göklerimde (first-person locative singular)
göğünde (locative second-person singular)
göklerinde (locative second-person singular)
göğünde (locative singular third-person)
göklerinde (locative singular third-person)
göğümüzde (first-person locative plural)
göklerimizde (first-person locative plural)
göğünüzde (locative plural second-person)
göklerinizde (locative plural second-person)
göklerinde (locative plural third-person)
göğümden (ablative first-person singular)
göklerimden (ablative first-person singular)
göğünden (ablative second-person singular)
göklerinden (ablative second-person singular)
göğünden (ablative singular third-person)
göklerinden (ablative singular third-person)
göğümüzden (ablative first-person plural)
göklerimizden (ablative first-person plural)
göğünüzden (ablative plural second-person)
göklerinizden (ablative plural second-person)
göklerinden (ablative plural third-person)
göğümün (first-person genitive singular)
göklerimin (first-person genitive singular)
göğünün (genitive second-person singular)
göklerinin (genitive second-person singular)
göğünün (genitive singular third-person)
göklerinin (genitive singular third-person)
göğümüzün (first-person genitive plural)
göklerimizin (first-person genitive plural)
göğünüzün (genitive plural second-person)
göklerinizin (genitive plural second-person)
göklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گوك (gök, “blue, green, sky”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (gök, “blue, green”), from Proto-Turkic *kȫk (“blue, green”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰚 (kök, “blue”).


bej

head

bej (definite accusative beji, plural bejler)

beji (accusative definite)
bejler (plural)


yeşil

yeşil (definite accusative yeşili, plural yeşiller)

yeşili (accusative definite)
yeşiller (plural)
yeşil (nominative singular)
yeşiller (nominative plural)
yeşili (accusative definite singular)
yeşilleri (accusative definite plural)
yeşile (dative singular)
yeşillere (dative plural)
yeşilde (locative singular)
yeşillerde (locative plural)
yeşilden (ablative singular)
yeşillerden (ablative plural)
yeşilin (genitive singular)
yeşillerin (genitive plural)
yeşilim (first-person nominative singular)
yeşillerim (first-person nominative singular)
yeşilin (nominative second-person singular)
yeşillerin (nominative second-person singular)
yeşili (nominative singular third-person)
yeşilleri (nominative singular third-person)
yeşilimiz (first-person nominative plural)
yeşillerimiz (first-person nominative plural)
yeşiliniz (nominative plural second-person)
yeşilleriniz (nominative plural second-person)
yeşilleri (nominative plural third-person)
yeşilimi (accusative definite first-person singular)
yeşillerimi (accusative definite first-person singular)
yeşilini (accusative definite second-person singular)
yeşillerini (accusative definite second-person singular)
yeşilini (accusative definite singular third-person)
yeşillerini (accusative definite singular third-person)
yeşilimizi (accusative definite first-person plural)
yeşillerimizi (accusative definite first-person plural)
yeşilinizi (accusative definite plural second-person)
yeşillerinizi (accusative definite plural second-person)
yeşillerini (accusative definite plural third-person)
yeşilime (dative first-person singular)
yeşillerime (dative first-person singular)
yeşiline (dative second-person singular)
yeşillerine (dative second-person singular)
yeşiline (dative singular third-person)
yeşillerine (dative singular third-person)
yeşilimize (dative first-person plural)
yeşillerimize (dative first-person plural)
yeşilinize (dative plural second-person)
yeşillerinize (dative plural second-person)
yeşillerine (dative plural third-person)
yeşilimde (first-person locative singular)
yeşillerimde (first-person locative singular)
yeşilinde (locative second-person singular)
yeşillerinde (locative second-person singular)
yeşilinde (locative singular third-person)
yeşillerinde (locative singular third-person)
yeşilimizde (first-person locative plural)
yeşillerimizde (first-person locative plural)
yeşilinizde (locative plural second-person)
yeşillerinizde (locative plural second-person)
yeşillerinde (locative plural third-person)
yeşilimden (ablative first-person singular)
yeşillerimden (ablative first-person singular)
yeşilinden (ablative second-person singular)
yeşillerinden (ablative second-person singular)
yeşilinden (ablative singular third-person)
yeşillerinden (ablative singular third-person)
yeşilimizden (ablative first-person plural)
yeşillerimizden (ablative first-person plural)
yeşilinizden (ablative plural second-person)
yeşillerinizden (ablative plural second-person)
yeşillerinden (ablative plural third-person)
yeşilimin (first-person genitive singular)
yeşillerimin (first-person genitive singular)
yeşilinin (genitive second-person singular)
yeşillerinin (genitive second-person singular)
yeşilinin (genitive singular third-person)
yeşillerinin (genitive singular third-person)
yeşilimizin (first-person genitive plural)
yeşillerimizin (first-person genitive plural)
yeşilinizin (genitive plural second-person)
yeşillerinizin (genitive plural second-person)
yeşillerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یشیل (yeşil), from Proto-Turkic *yāĺïl (“green”), composed of *yāĺ (“fresh, young, vegetable”) plus *-ïl (noun-forming suffix).


yeşil

yemyeşil (emphatic)
yeşilim (first-person predicative present singular)
yeşil miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
yeşil değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
yeşil değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
yeşilsin (predicative present second-person singular)
yeşil misin? (interrogative predicative present second-person singular)
yeşil değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
yeşil değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
yeşil (predicative present singular third-person)
yeşildir (predicative present singular third-person)
yeşil mi? (interrogative predicative present singular third-person)
yeşil değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
yeşil değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
yeşiliz (first-person plural predicative present)
yeşil miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
yeşil değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
yeşil değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
yeşilsiniz (plural predicative present second-person)
yeşil misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
yeşil değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
yeşil değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
yeşil (plural predicative present third-person)
yeşiller (plural predicative present third-person)
yeşil mi? (interrogative plural predicative present third-person)
yeşiller mi? (interrogative plural predicative present third-person)
yeşil değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
yeşil değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
yeşil değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
yeşildim (first-person past predicative singular)
yeşil miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
yeşil değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
yeşil değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
yeşildin (past predicative second-person singular)
yeşil miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
yeşil değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
yeşil değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
yeşildi (past predicative singular third-person)
yeşil miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
yeşil değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
yeşil değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
yeşildik (first-person past plural predicative)
yeşil miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
yeşil değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
yeşil değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
yeşildiniz (past plural predicative second-person)
yeşil miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
yeşil değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
yeşil değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
yeşildiler (past plural predicative third-person)
yeşil miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
yeşil değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
yeşil değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
yeşil değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
yeşilmişim (first-person past predicative singular)
yeşil miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
yeşil değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
yeşil değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
yeşilmişsin (past predicative second-person singular)
yeşil miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
yeşil değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
yeşil değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
yeşilmiş (past predicative singular third-person)
yeşil miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
yeşil değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
yeşil değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
yeşilmişiz (first-person past plural predicative)
yeşil miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
yeşil değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
yeşil değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
yeşilmişsiniz (past plural predicative second-person)
yeşil miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
yeşil değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
yeşil değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
yeşilmişler (past plural predicative third-person)
yeşil miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
yeşil değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
yeşil değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
yeşil değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
yeşilsem (conditional first-person predicative singular)
yeşil miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
yeşil değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
yeşil değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
yeşilsen (conditional predicative second-person singular)
yeşil miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
yeşil değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
yeşil değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
yeşilse (conditional predicative singular third-person)
yeşil miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
yeşil değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
yeşil değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
yeşilsek (conditional first-person plural predicative)
yeşil miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
yeşil değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
yeşil değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
yeşilseniz (conditional plural predicative second-person)
yeşil miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
yeşil değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
yeşil değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
yeşilseler (conditional plural predicative third-person)
yeşil miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
yeşil değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
yeşil değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Yeşil çim


kırmızı

[kʰɯɾ̞.mɯ.ˈz̟ɯ]

From Ottoman Turkish قرمزی, from Arabic قِرْمِزِيّ (qirmiziyy) or Persian قِرمِز (qermez), from Persian کِرمِست (kêrmêst) ultimately from Proto-Indo-Iranian *kŕ̥miš (“worm”).


kırmızı

[kʰɯɾ̞.mɯ.ˈz̟ɯ]


turuncu

[t̟ʰu.ɾun̟ˈd̠̠͡ʒʊ]

From Ottoman Turkish ترنجی (türünci, turuncu), from Persian ترنجی (toronji).


turuncu

[t̟ʰu.ɾun̟ˈd̠̠͡ʒʊ]


sağır

sağırım (first-person predicative present singular)
sağır mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
sağır değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
sağır değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
sağırsın (predicative present second-person singular)
sağır mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
sağır değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
sağır değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
sağır (predicative present singular third-person)
sağır?ır (predicative present singular third-person)
sağır mı? (interrogative predicative present singular third-person)
sağır değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
sağır değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
sağırız (first-person plural predicative present)
sağır mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
sağır değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
sağır değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
sağırsınız (plural predicative present second-person)
sağır mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
sağır değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
sağır değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
sağır (plural predicative present third-person)
sağırlar (plural predicative present third-person)
sağır mı? (interrogative plural predicative present third-person)
sağırlar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
sağır değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
sağır değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
sağır değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
sağır?ım (first-person past predicative singular)
sağır mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
sağır değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
sağır değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
sağır?ın (past predicative second-person singular)
sağır mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
sağır değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
sağır değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
sağır?ı (past predicative singular third-person)
sağır mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
sağır değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
sağır değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
sağır?ık (first-person past plural predicative)
sağır mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
sağır değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
sağır değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
sağır?ınız (past plural predicative second-person)
sağır mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
sağır değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
sağır değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
sağır?ılar (past plural predicative third-person)
sağır mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
sağır değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
sağır değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
sağır değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
sağırmışım (first-person past predicative singular)
sağır mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
sağır değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
sağır değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
sağırmışsın (past predicative second-person singular)
sağır mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
sağır değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
sağır değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
sağırmış (past predicative singular third-person)
sağır mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
sağır değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
sağır değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
sağırmışız (first-person past plural predicative)
sağır mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
sağır değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
sağır değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
sağırmışsınız (past plural predicative second-person)
sağır mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
sağır değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
sağır değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
sağırmışlar (past plural predicative third-person)
sağır mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
sağır değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
sağır değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
sağır değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
sağırsam (conditional first-person predicative singular)
sağır mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
sağır değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
sağır değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
sağırsan (conditional predicative second-person singular)
sağır mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
sağır değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
sağır değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
sağırsa (conditional predicative singular third-person)
sağır mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
sağır değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
sağır değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
sağırsak (conditional first-person plural predicative)
sağır mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
sağır değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
sağır değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
sağırsanız (conditional plural predicative second-person)
sağır mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
sağır değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
sağır değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
sağırsalar (conditional plural predicative third-person)
sağır mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
sağır değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
sağır değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاغر, from Proto-Turkic *saŋïr (“deaf”).

sağır dilsiz


sağır

head

sağır (definite accusative sağırı, plural sağırlar)

sağırı (accusative definite)
sağırlar (plural)
sağır (nominative singular)
sağırlar (nominative plural)
sağırı (accusative definite singular)
sağırları (accusative definite plural)
sağıra (dative singular)
sağırlara (dative plural)
sağırda (locative singular)
sağırlarda (locative plural)
sağırdan (ablative singular)
sağırlardan (ablative plural)
sağırın (genitive singular)
sağırların (genitive plural)
sağırım (first-person singular)
sağırlarım (first-person singular)
sağırsın (second-person singular)
sağırlarsın (second-person singular)
sağır (singular third-person)
sağırdır (singular third-person)
sağırlar (singular third-person)
sağırlardır (singular third-person)
sağırız (first-person plural)
sağırlarız (first-person plural)
sağırsınız (plural second-person)
sağırlarsınız (plural second-person)
sağırlar (plural third-person)
sağırlardır (plural third-person)


tunç

From Ottoman Turkish تونج (tunc), from older توج (tuc), from Common Turkic *tūč.


bisküvi

bisküvi (definite accusative bisküviyi, plural bisküviler)

bisküviyi (accusative definite)
bisküviler (plural)
bisküvi (nominative singular)
bisküviler (nominative plural)
bisküviyi (accusative definite singular)
bisküvileri (accusative definite plural)
bisküviye (dative singular)
bisküvilere (dative plural)
bisküvide (locative singular)
bisküvilerde (locative plural)
bisküviden (ablative singular)
bisküvilerden (ablative plural)
bisküvinin (genitive singular)
bisküvilerin (genitive plural)
bisküvim (first-person nominative singular)
bisküvilerim (first-person nominative singular)
bisküvin (nominative second-person singular)
bisküvilerin (nominative second-person singular)
bisküvisi (nominative singular third-person)
bisküvileri (nominative singular third-person)
bisküvimiz (first-person nominative plural)
bisküvilerimiz (first-person nominative plural)
bisküviniz (nominative plural second-person)
bisküvileriniz (nominative plural second-person)
bisküvileri (nominative plural third-person)
bisküvimi (accusative definite first-person singular)
bisküvilerimi (accusative definite first-person singular)
bisküvini (accusative definite second-person singular)
bisküvilerini (accusative definite second-person singular)
bisküvisini (accusative definite singular third-person)
bisküvilerini (accusative definite singular third-person)
bisküvimizi (accusative definite first-person plural)
bisküvilerimizi (accusative definite first-person plural)
bisküvinizi (accusative definite plural second-person)
bisküvilerinizi (accusative definite plural second-person)
bisküvilerini (accusative definite plural third-person)
bisküvime (dative first-person singular)
bisküvilerime (dative first-person singular)
bisküvine (dative second-person singular)
bisküvilerine (dative second-person singular)
bisküvisine (dative singular third-person)
bisküvilerine (dative singular third-person)
bisküvimize (dative first-person plural)
bisküvilerimize (dative first-person plural)
bisküvinize (dative plural second-person)
bisküvilerinize (dative plural second-person)
bisküvilerine (dative plural third-person)
bisküvimde (first-person locative singular)
bisküvilerimde (first-person locative singular)
bisküvinde (locative second-person singular)
bisküvilerinde (locative second-person singular)
bisküvisinde (locative singular third-person)
bisküvilerinde (locative singular third-person)
bisküvimizde (first-person locative plural)
bisküvilerimizde (first-person locative plural)
bisküvinizde (locative plural second-person)
bisküvilerinizde (locative plural second-person)
bisküvilerinde (locative plural third-person)
bisküvimden (ablative first-person singular)
bisküvilerimden (ablative first-person singular)
bisküvinden (ablative second-person singular)
bisküvilerinden (ablative second-person singular)
bisküvisinden (ablative singular third-person)
bisküvilerinden (ablative singular third-person)
bisküvimizden (ablative first-person plural)
bisküvilerimizden (ablative first-person plural)
bisküvinizden (ablative plural second-person)
bisküvilerinizden (ablative plural second-person)
bisküvilerinden (ablative plural third-person)
bisküvimin (first-person genitive singular)
bisküvilerimin (first-person genitive singular)
bisküvinin (genitive second-person singular)
bisküvilerinin (genitive second-person singular)
bisküvisinin (genitive singular third-person)
bisküvilerinin (genitive singular third-person)
bisküvimizin (first-person genitive plural)
bisküvilerimizin (first-person genitive plural)
bisküvinizin (genitive plural second-person)
bisküvilerinizin (genitive plural second-person)
bisküvilerinin (genitive plural third-person)

Misafire çay ve bisküvi ikram etmek, ona değer vermemektir. Muhakkak içeceğin yanında taze birşeyler elden hazırlanıp sunulmalıdır.

To offer the guest tea and biscuit is to not dignify them. Surely, besides the drinks, something fresh handmade should be presented.


çikolata

çikolata (definite accusative çikolatayı, plural çikolatalar)

çikolatayı (accusative definite)
çikolatalar (plural)
çikolata (nominative singular)
çikolatalar (nominative plural)
çikolatayı (accusative definite singular)
çikolataları (accusative definite plural)
çikolataya (dative singular)
çikolatalara (dative plural)
çikolatada (locative singular)
çikolatalarda (locative plural)
çikolatadan (ablative singular)
çikolatalardan (ablative plural)
çikolatanın (genitive singular)
çikolataların (genitive plural)
çikolatam (first-person nominative singular)
çikolatalarım (first-person nominative singular)
çikolatan (nominative second-person singular)
çikolataların (nominative second-person singular)
çikolatası (nominative singular third-person)
çikolataları (nominative singular third-person)
çikolatamız (first-person nominative plural)
çikolatalarımız (first-person nominative plural)
çikolatanız (nominative plural second-person)
çikolatalarınız (nominative plural second-person)
çikolataları (nominative plural third-person)
çikolatamı (accusative definite first-person singular)
çikolatalarımı (accusative definite first-person singular)
çikolatanı (accusative definite second-person singular)
çikolatalarını (accusative definite second-person singular)
çikolatasını (accusative definite singular third-person)
çikolatalarını (accusative definite singular third-person)
çikolatamızı (accusative definite first-person plural)
çikolatalarımızı (accusative definite first-person plural)
çikolatanızı (accusative definite plural second-person)
çikolatalarınızı (accusative definite plural second-person)
çikolatalarını (accusative definite plural third-person)
çikolatama (dative first-person singular)
çikolatalarıma (dative first-person singular)
çikolatana (dative second-person singular)
çikolatalarına (dative second-person singular)
çikolatasına (dative singular third-person)
çikolatalarına (dative singular third-person)
çikolatamıza (dative first-person plural)
çikolatalarımıza (dative first-person plural)
çikolatanıza (dative plural second-person)
çikolatalarınıza (dative plural second-person)
çikolatalarına (dative plural third-person)
çikolatamda (first-person locative singular)
çikolatalarımda (first-person locative singular)
çikolatanda (locative second-person singular)
çikolatalarında (locative second-person singular)
çikolatasında (locative singular third-person)
çikolatalarında (locative singular third-person)
çikolatamızda (first-person locative plural)
çikolatalarımızda (first-person locative plural)
çikolatanızda (locative plural second-person)
çikolatalarınızda (locative plural second-person)
çikolatalarında (locative plural third-person)
çikolatamdan (ablative first-person singular)
çikolatalarımdan (ablative first-person singular)
çikolatandan (ablative second-person singular)
çikolatalarından (ablative second-person singular)
çikolatasından (ablative singular third-person)
çikolatalarından (ablative singular third-person)
çikolatamızdan (ablative first-person plural)
çikolatalarımızdan (ablative first-person plural)
çikolatanızdan (ablative plural second-person)
çikolatalarınızdan (ablative plural second-person)
çikolatalarından (ablative plural third-person)
çikolatamın (first-person genitive singular)
çikolatalarımın (first-person genitive singular)
çikolatanın (genitive second-person singular)
çikolatalarının (genitive second-person singular)
çikolatasının (genitive singular third-person)
çikolatalarının (genitive singular third-person)
çikolatamızın (first-person genitive plural)
çikolatalarımızın (first-person genitive plural)
çikolatanızın (genitive plural second-person)
çikolatalarınızın (genitive plural second-person)
çikolatalarının (genitive plural third-person)
çikolatayım (first-person singular)
çikolatalarım (first-person singular)
çikolatasın (second-person singular)
çikolatalarsın (second-person singular)
çikolata (singular third-person)
çikolatadır (singular third-person)
çikolatalar (singular third-person)
çikolatalardır (singular third-person)
çikolatayız (first-person plural)
çikolatalarız (first-person plural)
çikolatasınız (plural second-person)
çikolatalarsınız (plural second-person)
çikolatalar (plural third-person)
çikolatalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چوقولاته (çokolata) or چیقولاته (çikolata), from Italian cioccolata, from Classical Nahuatl chocolātl.


kına

From Ottoman Turkish قنا (kına), from Arabic حِنَّاء (ḥinnāʔ).

Lawsonia inermis
Lawsonia inermis#Translingual


parfüm

head

parfüm (definite accusative parfümü, plural parfümler)

parfümü (accusative definite)
parfümler (plural)
parfüm (nominative singular)
parfümler (nominative plural)
parfümü (accusative definite singular)
parfümleri (accusative definite plural)
parfüme (dative singular)
parfümlere (dative plural)
parfümde (locative singular)
parfümlerde (locative plural)
parfümden (ablative singular)
parfümlerden (ablative plural)
parfümün (genitive singular)
parfümlerin (genitive plural)
parfümüm (first-person nominative singular)
parfümlerim (first-person nominative singular)
parfümün (nominative second-person singular)
parfümlerin (nominative second-person singular)
parfümü (nominative singular third-person)
parfümleri (nominative singular third-person)
parfümümüz (first-person nominative plural)
parfümlerimiz (first-person nominative plural)
parfümünüz (nominative plural second-person)
parfümleriniz (nominative plural second-person)
parfümleri (nominative plural third-person)
parfümümü (accusative definite first-person singular)
parfümlerimi (accusative definite first-person singular)
parfümünü (accusative definite second-person singular)
parfümlerini (accusative definite second-person singular)
parfümünü (accusative definite singular third-person)
parfümlerini (accusative definite singular third-person)
parfümümüzü (accusative definite first-person plural)
parfümlerimizi (accusative definite first-person plural)
parfümünüzü (accusative definite plural second-person)
parfümlerinizi (accusative definite plural second-person)
parfümlerini (accusative definite plural third-person)
parfümüme (dative first-person singular)
parfümlerime (dative first-person singular)
parfümüne (dative second-person singular)
parfümlerine (dative second-person singular)
parfümüne (dative singular third-person)
parfümlerine (dative singular third-person)
parfümümüze (dative first-person plural)
parfümlerimize (dative first-person plural)
parfümünüze (dative plural second-person)
parfümlerinize (dative plural second-person)
parfümlerine (dative plural third-person)
parfümümde (first-person locative singular)
parfümlerimde (first-person locative singular)
parfümünde (locative second-person singular)
parfümlerinde (locative second-person singular)
parfümünde (locative singular third-person)
parfümlerinde (locative singular third-person)
parfümümüzde (first-person locative plural)
parfümlerimizde (first-person locative plural)
parfümünüzde (locative plural second-person)
parfümlerinizde (locative plural second-person)
parfümlerinde (locative plural third-person)
parfümümden (ablative first-person singular)
parfümlerimden (ablative first-person singular)
parfümünden (ablative second-person singular)
parfümlerinden (ablative second-person singular)
parfümünden (ablative singular third-person)
parfümlerinden (ablative singular third-person)
parfümümüzden (ablative first-person plural)
parfümlerimizden (ablative first-person plural)
parfümünüzden (ablative plural second-person)
parfümlerinizden (ablative plural second-person)
parfümlerinden (ablative plural third-person)
parfümümün (first-person genitive singular)
parfümlerimin (first-person genitive singular)
parfümünün (genitive second-person singular)
parfümlerinin (genitive second-person singular)
parfümünün (genitive singular third-person)
parfümlerinin (genitive singular third-person)
parfümümüzün (first-person genitive plural)
parfümlerimizin (first-person genitive plural)
parfümünüzün (genitive plural second-person)
parfümlerinizin (genitive plural second-person)
parfümlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish [script needed] (parfüm), from French parfum (“scent”), from parfumer (“to scent”), from Late Latin perfumare, coined from per- (“through”) + fūmō (“I smoke”).


kavun

head

kavun (definite accusative kavunu, plural kavunlar)

kavunu (accusative definite)
kavunlar (plural)
kavun (nominative singular)
kavunlar (nominative plural)
kavunu (accusative definite singular)
kavunları (accusative definite plural)
kavuna (dative singular)
kavunlara (dative plural)
kavunda (locative singular)
kavunlarda (locative plural)
kavundan (ablative singular)
kavunlardan (ablative plural)
kavunun (genitive singular)
kavunların (genitive plural)
kavunum (first-person nominative singular)
kavunlarım (first-person nominative singular)
kavunun (nominative second-person singular)
kavunların (nominative second-person singular)
kavunu (nominative singular third-person)
kavunları (nominative singular third-person)
kavunumuz (first-person nominative plural)
kavunlarımız (first-person nominative plural)
kavununuz (nominative plural second-person)
kavunlarınız (nominative plural second-person)
kavunları (nominative plural third-person)
kavunumu (accusative definite first-person singular)
kavunlarımı (accusative definite first-person singular)
kavununu (accusative definite second-person singular)
kavunlarını (accusative definite second-person singular)
kavununu (accusative definite singular third-person)
kavunlarını (accusative definite singular third-person)
kavunumuzu (accusative definite first-person plural)
kavunlarımızı (accusative definite first-person plural)
kavununuzu (accusative definite plural second-person)
kavunlarınızı (accusative definite plural second-person)
kavunlarını (accusative definite plural third-person)
kavunuma (dative first-person singular)
kavunlarıma (dative first-person singular)
kavununa (dative second-person singular)
kavunlarına (dative second-person singular)
kavununa (dative singular third-person)
kavunlarına (dative singular third-person)
kavunumuza (dative first-person plural)
kavunlarımıza (dative first-person plural)
kavununuza (dative plural second-person)
kavunlarınıza (dative plural second-person)
kavunlarına (dative plural third-person)
kavunumda (first-person locative singular)
kavunlarımda (first-person locative singular)
kavununda (locative second-person singular)
kavunlarında (locative second-person singular)
kavununda (locative singular third-person)
kavunlarında (locative singular third-person)
kavunumuzda (first-person locative plural)
kavunlarımızda (first-person locative plural)
kavununuzda (locative plural second-person)
kavunlarınızda (locative plural second-person)
kavunlarında (locative plural third-person)
kavunumdan (ablative first-person singular)
kavunlarımdan (ablative first-person singular)
kavunundan (ablative second-person singular)
kavunlarından (ablative second-person singular)
kavunundan (ablative singular third-person)
kavunlarından (ablative singular third-person)
kavunumuzdan (ablative first-person plural)
kavunlarımızdan (ablative first-person plural)
kavununuzdan (ablative plural second-person)
kavunlarınızdan (ablative plural second-person)
kavunlarından (ablative plural third-person)
kavunumun (first-person genitive singular)
kavunlarımın (first-person genitive singular)
kavununun (genitive second-person singular)
kavunlarının (genitive second-person singular)
kavununun (genitive singular third-person)
kavunlarının (genitive singular third-person)
kavunumuzun (first-person genitive plural)
kavunlarımızın (first-person genitive plural)
kavununuzun (genitive plural second-person)
kavunlarınızın (genitive plural second-person)
kavunlarının (genitive plural third-person)
kavunum (first-person singular)
kavunlarım (first-person singular)
kavunsun (second-person singular)
kavunlarsın (second-person singular)
kavun (singular third-person)
kavundur (singular third-person)
kavunlar (singular third-person)
kavunlardır (singular third-person)
kavunuz (first-person plural)
kavunlarız (first-person plural)
kavunsunuz (plural second-person)
kavunlarsınız (plural second-person)
kavunlar (plural third-person)
kavunlardır (plural third-person)

[kʰɑˈβ̞ʊʷn̟]

From Ottoman Turkish قاون (kavun), from Proto-Turkic *kagun.


kavuniçi

kavuniçi (definite accusative kavuniçiyi, plural kavuniçiler)

kavuniçiyi (accusative definite)
kavuniçiler (plural)
kavuniçi (nominative singular)
kavuniçiler (nominative plural)
kavuniçiyi (accusative definite singular)
kavuniçileri (accusative definite plural)
kavuniçiye (dative singular)
kavuniçilere (dative plural)
kavuniçide (locative singular)
kavuniçilerde (locative plural)
kavuniçiden (ablative singular)
kavuniçilerden (ablative plural)
kavuniçinin (genitive singular)
kavuniçilerin (genitive plural)


duymak

duymak (third-person singular simple present duyar)

duyar (present singular third-person)
duymak (infinitive)
duyan (imperfective impersonal participle)
duymuş (impersonal participle perfective)
duyacak (impersonal participle prospective)
duyduğum (non-prospective participle personal)
duyduğun (non-prospective participle personal)
duyduğu (non-prospective participle personal)
duyduğumuz (non-prospective participle personal)
duyduğunuz (non-prospective participle personal)
duydukları (non-prospective participle personal)
duyacağım (participle personal prospective)
duyacağın (participle personal prospective)
duyacağı (participle personal prospective)
duyacağımız (participle personal prospective)
duyacağınız (participle personal prospective)
duyacakları (participle personal prospective)
duyma (noun-from-verb)
duyuş (adverbial)
duyarak
duyarım (aorist first-person indicative present singular)
duyarsın (aorist indicative present second-person singular)
duyar (aorist indicative present singular third-person)
duyarız (aorist first-person indicative plural present)
duyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
duyarlar (aorist indicative plural present third-person)
duyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
duyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
duyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
duyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
duyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
duyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
duydum (first-person indicative past perfective singular)
duydun (indicative past perfective second-person singular)
duydu (indicative past perfective singular third-person)
duyduk (first-person indicative past perfective plural)
duydunuz (indicative past perfective plural second-person)
duydular (indicative past perfective plural third-person)
duyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
duyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
duyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
duyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
duyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
duyuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or duyuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
duyacağım (first-person future indicative singular)
duyacaksın (future indicative second-person singular)
duyacak (future indicative singular third-person)
duyacağız (first-person future indicative plural)
duyacaksınız (future indicative plural second-person)
duyacaklar (future indicative plural third-person)
duyacaktım (definite first-person indicative past-future singular)
duyacaktın (definite indicative past-future second-person singular)
duyacaktı (definite indicative past-future singular third-person)
duyacaktık (definite first-person indicative past-future plural)
duyacaktınız (definite indicative past-future plural second-person)
duyacaklardı (definite indicative past-future plural third-person)
duyardum (first-person indefinite indicative past-future singular)
duyardun (indefinite indicative past-future second-person singular)
duyardu (indefinite indicative past-future singular third-person)
duyarduk (first-person indefinite indicative past-future plural)
duyardunız (indefinite indicative past-future plural second-person)
duyarlardı (indefinite indicative past-future plural third-person)
duymışım (first-person inferential perfective singular)
duymışsın (inferential perfective second-person singular)
duymış (inferential perfective singular third-person)
duymışız (first-person inferential perfective plural)
duymışsınuz (inferential perfective plural second-person)
duymışlar (inferential perfective plural third-person)
duyarmışım (aorist first-person inferential singular)
duyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
duyarmış (aorist inferential singular third-person)
duyarmışız (aorist first-person inferential plural)
duyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
duyarlarmış (or duyarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
duyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
duyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
duyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
duyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
duyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
duyuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
duysam (conditional first-person singular)
duysan (conditional second-person singular)
duysa (conditional singular third-person)
duysak (conditional first-person plural)
duysanız (conditional plural second-person)
duysalar (conditional plural third-person)
duysaydım (conditional first-person perfective singular)
duysaydın (conditional perfective second-person singular)
duysaydı (conditional perfective singular third-person)
duysaydık (conditional first-person perfective plural)
duysaydınız (conditional perfective plural second-person)
duysaydılar (conditional perfective plural third-person)
duyayım (first-person optative singular)
duyasın (optative second-person singular)
duya (optative singular third-person)
duyalım (first-person optative plural)
duyasınız (optative plural second-person)
duyalar (optative plural third-person)
duymaktayım (first-person progressive singular)
duymaktasın (progressive second-person singular)
duymakta (progressive singular third-person)
duymaktayız (first-person plural progressive)
duymaktasınız (plural progressive second-person)
duymaktalar (plural progressive third-person)
duymalıyım (first-person necessitative singular)
duymalısın (necessitative second-person singular)
duymalı (necessitative singular third-person)
duymalıyız (first-person necessitative plural)
duymalısınız (necessitative plural second-person)
duymalılar (necessitative plural third-person)
duy (imperative second-person singular)
duysun (imperative singular third-person)
duyun (imperative plural second-person)
duysunlar (imperative plural third-person)
duyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
duyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
duyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
duyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
duyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
duyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
duyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
duyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
duyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
duyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
duyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
duyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
duydum mu? (first-person indicative past perfective singular)
duydun mu? (indicative past perfective second-person singular)
duydu mu? (indicative past perfective singular third-person)
duyduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
duydunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
duydular mı? (indicative past perfective plural third-person)
duyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
duyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
duyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
duyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
duyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
duyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
duyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
duyacak mısın? (future indicative second-person singular)
duyacak mı? (future indicative singular third-person)
duyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
duyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
duyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
duymuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
duymuş musun? (inferential perfective second-person singular)
duymuş mu? (inferential perfective singular third-person)
duymuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
duymuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
duymuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
duyar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
duyar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
duyar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
duyar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
duyar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
duyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
duyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
duyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
duyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
duyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
duyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
duyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
duysam mı? (conditional first-person singular)
duysan mı? (conditional second-person singular)
duysa mı? (conditional singular third-person)
duysak mı? (conditional first-person plural)
duysanız mı? (conditional plural second-person)
duysalar mı? (conditional plural third-person)
duysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
duysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
duysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
duysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
duysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
duysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
duymakta mıyım? (first-person progressive singular)
duymakta mısın? (progressive second-person singular)
duymakta mı? (progressive singular third-person)
duymakta mıyız? (first-person plural progressive)
duymakta mısınız? (plural progressive second-person)
duymaktalar mı? (plural progressive third-person)
duymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
duymalı mısın? (necessitative second-person singular)
duymalı mı? (necessitative singular third-person)
duymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
duymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
duymalılar mı? (necessitative plural third-person)
duymamak (infinitive negative)
duymayan (imperfective impersonal negative participle)
duymamış (impersonal negative participle perfective)
duymayacak (impersonal negative participle prospective)
duymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
duymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
duymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
duymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
duymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
duymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
duymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
duymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
duymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
duymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
duymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
duymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
duymama (negative noun-from-verb)
duymayuş (adverbial negative)
duymam (aorist first-person indicative present singular)
duymazsın (aorist indicative present second-person singular)
duymaz (aorist indicative present singular third-person)
duymayız (aorist first-person indicative plural present)
duymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
duymazlar (aorist indicative plural present third-person)
duymuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
duymuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
duymuyor (imperfective indicative present singular third-person)
duymuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
duymuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
duymuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
duymadım (first-person indicative past perfective singular)
duymadın (indicative past perfective second-person singular)
duymadı (indicative past perfective singular third-person)
duymadık (first-person indicative past perfective plural)
duymadınız (indicative past perfective plural second-person)
duymadılar (indicative past perfective plural third-person)
duymuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
duymuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
duymuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
duymuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
duymuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
duymuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
duymayacağım (first-person future indicative singular)
duymayacaksın (future indicative second-person singular)
duymayacak (future indicative singular third-person)
duymayacağız (first-person future indicative plural)
duymayacaksınız (future indicative plural second-person)
duymayacaklar (future indicative plural third-person)
duymamışım (first-person inferential perfective singular)
duymamışsın (inferential perfective second-person singular)
duymamış (inferential perfective singular third-person)
duymamışız (first-person inferential perfective plural)
duymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
duymamışlar (inferential perfective plural third-person)
duymazmışım (aorist first-person inferential singular)
duymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
duymazmış (aorist inferential singular third-person)
duymazmışız (aorist first-person inferential plural)
duymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
duymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
duymuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
duymuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
duymuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
duymuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
duymuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
duymuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
duymasam (conditional first-person singular)
duymasan (conditional second-person singular)
duymasa (conditional singular third-person)
duymasak (conditional first-person plural)
duymasanız (conditional plural second-person)
duymasalar (conditional plural third-person)
duymasaydım (conditional first-person perfective singular)
duymasaydın (conditional perfective second-person singular)
duymasaydı (conditional perfective singular third-person)
duymasaydık (conditional first-person perfective plural)
duymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
duymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
duymayayım (first-person optative singular)
duymayasın (optative second-person singular)
duymaya (optative singular third-person)
duymayalım (first-person optative plural)
duymayasınız (optative plural second-person)
duymayalar (optative plural third-person)
duymamaktayım (first-person progressive singular)
duymamaktasın (progressive second-person singular)
duymamakta (progressive singular third-person)
duymamaktayız (first-person plural progressive)
duymamaktasınız (plural progressive second-person)
duymamaktalar (plural progressive third-person)
duymamalıyım (first-person necessitative singular)
duymamalısın (necessitative second-person singular)
duymamalı (necessitative singular third-person)
duymamalıyız (first-person necessitative plural)
duymamalısınız (necessitative plural second-person)
duymamalılar (necessitative plural third-person)
duyma (imperative second-person singular)
duymasın (imperative singular third-person)
duymayın (imperative plural second-person)
duymasınlar (imperative plural third-person)
duymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
duymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
duymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
duymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
duymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
duymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
duymuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
duymuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
duymuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
duymuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
duymuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
duymuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
duymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
duymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
duymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
duymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
duymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
duymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
duymuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
duymuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
duymuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
duymuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
duymuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
duymuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
duymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
duymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
duymayacak mı? (future indicative singular third-person)
duymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
duymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
duymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
duymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
duymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
duymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
duymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
duymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
duymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
duymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
duymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
duymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
duymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
duymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
duymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
duymuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
duymuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
duymuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
duymuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
duymuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
duymuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
duymasam mı? (conditional first-person singular)
duymasan mı? (conditional second-person singular)
duymasa mı? (conditional singular third-person)
duymasak mı? (conditional first-person plural)
duymasanız mı? (conditional plural second-person)
duymasalar mı? (conditional plural third-person)
duymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
duymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
duymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
duymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
duymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
duymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
duymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
duymamakta mısın? (progressive second-person singular)
duymamakta mı? (progressive singular third-person)
duymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
duymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
duymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
duymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
duymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
duymamalı mı? (necessitative singular third-person)
duymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
duymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
duymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish دویمق (duymak), from Proto-Turkic *tuj- (“to perceive (by ears or nose), notice”). Compare to Southern Altai туй- (tuy-, “to notice, learn”), etc.


bembeyaz

bembeyaz bulutlar geçti

completely/totally white clouds have passed

A more intense version of beyaz ("white")


güneş gözlüğü

head

güneş gözlüğünü

güneş gözlüğü (definite accusative güneş gözlüğünü, plural güneş gözlükleri)

güneş gözlüğünü (accusative definite)
güneş gözlükleri (plural)
güneş gözlüğü (nominative singular)
güneş gözlükleri (nominative plural)
güneş gözlüğünü (accusative definite singular)
güneş gözlüklerini (accusative definite plural)
güneş gözlüğüne (dative singular)
güneş gözlüklerine (dative plural)
güneş gözlüğünde (locative singular)
güneş gözlüklerinde (locative plural)
güneş gözlüğünden (ablative singular)
güneş gözlüklerinden (ablative plural)
güneş gözlüğünün (genitive singular)
güneş gözlüklerinin (genitive plural)
güneş gözlüğüm (first-person nominative singular)
güneş gözlüklerim (first-person nominative singular)
güneş gözlüğün (nominative second-person singular)
güneş gözlüklerin (nominative second-person singular)
güneş gözlüğü (nominative singular third-person)
güneş gözlükleri (nominative singular third-person)
güneş gözlüğümüz (first-person nominative plural)
güneş gözlüklerimiz (first-person nominative plural)
güneş gözlüğünüz (nominative plural second-person)
güneş gözlükleriniz (nominative plural second-person)
güneş gözlükleri (nominative plural third-person)
güneş gözlüğümü (accusative definite first-person singular)
güneş gözlüklerimi (accusative definite first-person singular)
güneş gözlüğünü (accusative definite second-person singular)
güneş gözlüklerini (accusative definite second-person singular)
güneş gözlüğünü (accusative definite singular third-person)
güneş gözlüklerini (accusative definite singular third-person)
güneş gözlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
güneş gözlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
güneş gözlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
güneş gözlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
güneş gözlüklerini (accusative definite plural third-person)
güneş gözlüğüme (dative first-person singular)
güneş gözlüklerime (dative first-person singular)
güneş gözlüğüne (dative second-person singular)
güneş gözlüklerine (dative second-person singular)
güneş gözlüğüne (dative singular third-person)
güneş gözlüklerine (dative singular third-person)
güneş gözlüğümüze (dative first-person plural)
güneş gözlüklerimize (dative first-person plural)
güneş gözlüğünüze (dative plural second-person)
güneş gözlüklerinize (dative plural second-person)
güneş gözlüklerine (dative plural third-person)
güneş gözlüğümde (first-person locative singular)
güneş gözlüklerimde (first-person locative singular)
güneş gözlüğünde (locative second-person singular)
güneş gözlüklerinde (locative second-person singular)
güneş gözlüğünde (locative singular third-person)
güneş gözlüklerinde (locative singular third-person)
güneş gözlüğümüzde (first-person locative plural)
güneş gözlüklerimizde (first-person locative plural)
güneş gözlüğünüzde (locative plural second-person)
güneş gözlüklerinizde (locative plural second-person)
güneş gözlüklerinde (locative plural third-person)
güneş gözlüğümden (ablative first-person singular)
güneş gözlüklerimden (ablative first-person singular)
güneş gözlüğünden (ablative second-person singular)
güneş gözlüklerinden (ablative second-person singular)
güneş gözlüğünden (ablative singular third-person)
güneş gözlüklerinden (ablative singular third-person)
güneş gözlüğümüzden (ablative first-person plural)
güneş gözlüklerimizden (ablative first-person plural)
güneş gözlüğünüzden (ablative plural second-person)
güneş gözlüklerinizden (ablative plural second-person)
güneş gözlüklerinden (ablative plural third-person)
güneş gözlüğümün (first-person genitive singular)
güneş gözlüklerimin (first-person genitive singular)
güneş gözlüğünün (genitive second-person singular)
güneş gözlüklerinin (genitive second-person singular)
güneş gözlüğünün (genitive singular third-person)
güneş gözlüklerinin (genitive singular third-person)
güneş gözlüğümüzün (first-person genitive plural)
güneş gözlüklerimizin (first-person genitive plural)
güneş gözlüğünüzün (genitive plural second-person)
güneş gözlüklerinizin (genitive plural second-person)
güneş gözlüklerinin (genitive plural third-person)


gözlük

gözlük (definite accusative gözlüğü, plural gözlükler)

gözlüğü (accusative definite)
gözlükler (plural)
gözlük (nominative singular)
gözlükler (nominative plural)
gözlüğü (accusative definite singular)
gözlükleri (accusative definite plural)
gözlüğe (dative singular)
gözlüklere (dative plural)
gözlükte (locative singular)
gözlüklerde (locative plural)
gözlükten (ablative singular)
gözlüklerden (ablative plural)
gözlüğün (genitive singular)
gözlüklerin (genitive plural)
gözlüğüm (first-person nominative singular)
gözlüklerim (first-person nominative singular)
gözlüğün (nominative second-person singular)
gözlüklerin (nominative second-person singular)
gözlüğü (nominative singular third-person)
gözlükleri (nominative singular third-person)
gözlüğümüz (first-person nominative plural)
gözlüklerimiz (first-person nominative plural)
gözlüğünüz (nominative plural second-person)
gözlükleriniz (nominative plural second-person)
gözlükleri (nominative plural third-person)
gözlüğümü (accusative definite first-person singular)
gözlüklerimi (accusative definite first-person singular)
gözlüğünü (accusative definite second-person singular)
gözlüklerini (accusative definite second-person singular)
gözlüğünü (accusative definite singular third-person)
gözlüklerini (accusative definite singular third-person)
gözlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
gözlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
gözlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
gözlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
gözlüklerini (accusative definite plural third-person)
gözlüğüme (dative first-person singular)
gözlüklerime (dative first-person singular)
gözlüğüne (dative second-person singular)
gözlüklerine (dative second-person singular)
gözlüğüne (dative singular third-person)
gözlüklerine (dative singular third-person)
gözlüğümüze (dative first-person plural)
gözlüklerimize (dative first-person plural)
gözlüğünüze (dative plural second-person)
gözlüklerinize (dative plural second-person)
gözlüklerine (dative plural third-person)
gözlüğümde (first-person locative singular)
gözlüklerimde (first-person locative singular)
gözlüğünde (locative second-person singular)
gözlüklerinde (locative second-person singular)
gözlüğünde (locative singular third-person)
gözlüklerinde (locative singular third-person)
gözlüğümüzde (first-person locative plural)
gözlüklerimizde (first-person locative plural)
gözlüğünüzde (locative plural second-person)
gözlüklerinizde (locative plural second-person)
gözlüklerinde (locative plural third-person)
gözlüğümden (ablative first-person singular)
gözlüklerimden (ablative first-person singular)
gözlüğünden (ablative second-person singular)
gözlüklerinden (ablative second-person singular)
gözlüğünden (ablative singular third-person)
gözlüklerinden (ablative singular third-person)
gözlüğümüzden (ablative first-person plural)
gözlüklerimizden (ablative first-person plural)
gözlüğünüzden (ablative plural second-person)
gözlüklerinizden (ablative plural second-person)
gözlüklerinden (ablative plural third-person)
gözlüğümün (first-person genitive singular)
gözlüklerimin (first-person genitive singular)
gözlüğünün (genitive second-person singular)
gözlüklerinin (genitive second-person singular)
gözlüğünün (genitive singular third-person)
gözlüklerinin (genitive singular third-person)
gözlüğümüzün (first-person genitive plural)
gözlüklerimizin (first-person genitive plural)
gözlüğünüzün (genitive plural second-person)
gözlüklerinizin (genitive plural second-person)
gözlüklerinin (genitive plural third-person)

[ɟø̞ᵝz̟.ʎ̟ʏᵝc]

From Ottoman Turkish كوزلك (gözlük), equivalent to göz (“eye”) + -lük (“container”, suffix).