dinlemek

head

dinlemek (third-person singular simple present dinler)

dinler (present singular third-person)
dinlemek (infinitive)
dinleyen (imperfective impersonal participle)
dinlemiş (impersonal participle perfective)
dinleyecek (impersonal participle prospective)
dinlediğim (non-prospective participle personal)
dinlediğin (non-prospective participle personal)
dinlediği (non-prospective participle personal)
dinlediğimiz (non-prospective participle personal)
dinlediğiniz (non-prospective participle personal)
dinledikleri (non-prospective participle personal)
dinleyeceğim (participle personal prospective)
dinleyeceğin (participle personal prospective)
dinleyeceği (participle personal prospective)
dinleyeceğimiz (participle personal prospective)
dinleyeceğiniz (participle personal prospective)
dinleyecekleri (participle personal prospective)
dinleme (noun-from-verb)
dinleyiş (adverbial)
dinliyerek
dinlerim (aorist first-person indicative present singular)
dinlersin (aorist indicative present second-person singular)
dinler (aorist indicative present singular third-person)
dinleriz (aorist first-person indicative plural present)
dinlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dinlerler (aorist indicative plural present third-person)
dinliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dinliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dinliyor (imperfective indicative present singular third-person)
dinliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dinliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dinliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dinledim (first-person indicative past perfective singular)
dinledin (indicative past perfective second-person singular)
dinledi (indicative past perfective singular third-person)
dinledik (first-person indicative past perfective plural)
dinlediniz (indicative past perfective plural second-person)
dinlediler (indicative past perfective plural third-person)
dinliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dinliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dinliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dinliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dinliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dinliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dinleyeceğim (first-person future indicative singular)
dinleyeceksin (future indicative second-person singular)
dinleyecek (future indicative singular third-person)
dinleyeceğiz (first-person future indicative plural)
dinleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dinleyecekler (future indicative plural third-person)
dinleyecektim (definite first-person indicative past-future singular)
dinleyecektin (definite indicative past-future second-person singular)
dinleyecekti (definite indicative past-future singular third-person)
dinleyecektik (definite first-person indicative past-future plural)
dinleyecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
dinleyeceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
dinlerdim (first-person indefinite indicative past-future singular)
dinlerdin (indefinite indicative past-future second-person singular)
dinlerdi (indefinite indicative past-future singular third-person)
dinlerdik (first-person indefinite indicative past-future plural)
dinlerdiniz (indefinite indicative past-future plural second-person)
dinlerlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
dinlemişim (first-person inferential perfective singular)
dinlemişsin (inferential perfective second-person singular)
dinlemiş (inferential perfective singular third-person)
dinlemişiz (first-person inferential perfective plural)
dinlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dinlemişler (inferential perfective plural third-person)
dinlermişim (aorist first-person inferential singular)
dinlermişsin (aorist inferential second-person singular)
dinlermiş (aorist inferential singular third-person)
dinlermişiz (aorist first-person inferential plural)
dinlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dinlermişler (aorist inferential plural third-person)
dinliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dinliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dinliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dinliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dinliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dinliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
dinlesem (conditional first-person singular)
dinlesen (conditional second-person singular)
dinlese (conditional singular third-person)
dinlesek (conditional first-person plural)
dinleseniz (conditional plural second-person)
dinleseler (conditional plural third-person)
dinleseydim (conditional first-person perfective singular)
dinleseydin (conditional perfective second-person singular)
dinleseydi (conditional perfective singular third-person)
dinleseydik (conditional first-person perfective plural)
dinleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dinleseydiler (conditional perfective plural third-person)
dinleyeyim (first-person optative singular)
dinleyesin (optative second-person singular)
dinleye (optative singular third-person)
dinleyelim (first-person optative plural)
dinleyesiniz (optative plural second-person)
dinleyeler (optative plural third-person)
dinlemekteyim (first-person progressive singular)
dinlemektesin (progressive second-person singular)
dinlemekte (progressive singular third-person)
dinlemekteyiz (first-person plural progressive)
dinlemektesiniz (plural progressive second-person)
dinlemekteler (plural progressive third-person)
dinlemeliyim (first-person necessitative singular)
dinlemelisin (necessitative second-person singular)
dinlemeli (necessitative singular third-person)
dinlemeliyiz (first-person necessitative plural)
dinlemelisiniz (necessitative plural second-person)
dinlemeliler (necessitative plural third-person)
dinle (imperative second-person singular)
dinlesin (imperative singular third-person)
dinleyin (imperative plural second-person)
dinlesinler (imperative plural third-person)
dinler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dinler misin? (aorist indicative present second-person singular)
dinler mi? (aorist indicative present singular third-person)
dinler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dinler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dinlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dinliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dinliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dinliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dinliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dinliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dinliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dinledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dinledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dinledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dinledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dinlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dinlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dinliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dinliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dinliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dinliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dinliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dinliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dinleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dinleyecek misin? (future indicative second-person singular)
dinleyecek mi? (future indicative singular third-person)
dinleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dinleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dinleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dinlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dinlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dinlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dinlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dinlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dinlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dinler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dinler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dinler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dinler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dinler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dinlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dinliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dinliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dinliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dinliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dinliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dinliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dinlesem mi? (conditional first-person singular)
dinlesen mi? (conditional second-person singular)
dinlese mi? (conditional singular third-person)
dinlesek mi? (conditional first-person plural)
dinleseniz mi? (conditional plural second-person)
dinleseler mi? (conditional plural third-person)
dinlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dinlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dinlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dinlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dinlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dinleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dinlemekte miyim? (first-person progressive singular)
dinlemekte misin? (progressive second-person singular)
dinlemekte mi? (progressive singular third-person)
dinlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dinlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dinlemekteler mi? (plural progressive third-person)
dinlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dinlemeli misin? (necessitative second-person singular)
dinlemeli mi? (necessitative singular third-person)
dinlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dinlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dinlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
dinlememek (infinitive negative)
dinlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
dinlememiş (impersonal negative participle perfective)
dinlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
dinlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dinlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dinlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dinlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dinlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dinlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dinlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dinlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dinlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dinlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dinlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dinlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dinlememe (negative noun-from-verb)
dinlemeyiş (adverbial negative)
dinlemem (aorist first-person indicative present singular)
dinlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
dinlemez (aorist indicative present singular third-person)
dinlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dinlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dinlemezler (aorist indicative plural present third-person)
dinlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dinlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dinlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dinlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dinlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dinlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dinlemedim (first-person indicative past perfective singular)
dinlemedin (indicative past perfective second-person singular)
dinlemedi (indicative past perfective singular third-person)
dinlemedik (first-person indicative past perfective plural)
dinlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
dinlemediler (indicative past perfective plural third-person)
dinlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dinlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dinlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dinlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dinlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dinlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dinlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
dinlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
dinlemeyecek (future indicative singular third-person)
dinlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dinlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dinlemeyecekler (future indicative plural third-person)
dinlememişim (first-person inferential perfective singular)
dinlememişsin (inferential perfective second-person singular)
dinlememiş (inferential perfective singular third-person)
dinlememişiz (first-person inferential perfective plural)
dinlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dinlememişler (inferential perfective plural third-person)
dinlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
dinlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dinlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
dinlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dinlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dinlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
dinlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dinlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dinlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dinlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dinlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dinlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
dinlemesem (conditional first-person singular)
dinlemesen (conditional second-person singular)
dinlemese (conditional singular third-person)
dinlemesek (conditional first-person plural)
dinlemeseniz (conditional plural second-person)
dinlemeseler (conditional plural third-person)
dinlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
dinlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
dinlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
dinlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
dinlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dinlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dinlemeyeyim (first-person optative singular)
dinlemeyesin (optative second-person singular)
dinlemeye (optative singular third-person)
dinlemeyelim (first-person optative plural)
dinlemeyesiniz (optative plural second-person)
dinlemeyeler (optative plural third-person)
dinlememekteyim (first-person progressive singular)
dinlememektesin (progressive second-person singular)
dinlememekte (progressive singular third-person)
dinlememekteyiz (first-person plural progressive)
dinlememektesiniz (plural progressive second-person)
dinlememekteler (plural progressive third-person)
dinlememeliyim (first-person necessitative singular)
dinlememelisin (necessitative second-person singular)
dinlememeli (necessitative singular third-person)
dinlememeliyiz (first-person necessitative plural)
dinlememelisiniz (necessitative plural second-person)
dinlememeliler (necessitative plural third-person)
dinleme (imperative second-person singular)
dinlemesin (imperative singular third-person)
dinlemeyin (imperative plural second-person)
dinlemesinler (imperative plural third-person)
dinlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dinlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dinlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dinlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dinlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dinlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dinlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dinlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dinlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dinlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dinlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dinlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dinlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dinlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dinlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dinlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dinlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dinlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dinlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dinlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dinlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dinlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dinlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dinlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dinlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dinlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dinlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dinlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dinlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dinlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dinlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dinlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dinlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dinlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dinlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dinlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dinlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dinlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dinlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dinlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dinlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dinlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dinlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dinlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dinlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dinlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dinlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dinlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dinlemesem mi? (conditional first-person singular)
dinlemesen mi? (conditional second-person singular)
dinlemese mi? (conditional singular third-person)
dinlemesek mi? (conditional first-person plural)
dinlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
dinlemeseler mi? (conditional plural third-person)
dinlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dinlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dinlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dinlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dinlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dinlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dinlememekte miyim? (first-person progressive singular)
dinlememekte misin? (progressive second-person singular)
dinlememekte mi? (progressive singular third-person)
dinlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
dinlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
dinlememekteler mi? (plural progressive third-person)
dinlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
dinlememeli misin? (necessitative second-person singular)
dinlememeli mi? (necessitative singular third-person)
dinlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dinlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dinlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیڭلهمك (diŋlemek, “to listen, hear, pay attention to, obey, conform to”), from Proto-Turkic *tïŋ-la-mak, *tiŋ-le-mek (“to listen”), derived from Proto-Turkic *tiŋ (“reason, mind”). Compare Old Turkic 𐱃𐰃𐰭𐰞𐰀 (tïŋla-, “to listen”), Karakhanid تِنْكْلاماقْ (tïŋlāmāq, “to listen”), Turkmen diňlemek (“to listen”), Salar diñne, Kazakh тыңдау (tyñdau), Tatar тыңларга (tıñlarga).

cog

تِنْكْلاماقْ


kontakt lens

head

kontakt lens (definite accusative kontakt lensi, plural kontakt lensler)

kontakt lensi (accusative definite)
kontakt lensler (plural)
kontakt lens (nominative singular)
kontakt lensler (nominative plural)
kontakt lensi (accusative definite singular)
kontakt lensleri (accusative definite plural)
kontakt lense (dative singular)
kontakt lenslere (dative plural)
kontakt lenste (locative singular)
kontakt lenslerde (locative plural)
kontakt lensten (ablative singular)
kontakt lenslerden (ablative plural)
kontakt lensin (genitive singular)
kontakt lenslerin (genitive plural)
kontakt lensim (first-person nominative singular)
kontakt lenslerim (first-person nominative singular)
kontakt lensin (nominative second-person singular)
kontakt lenslerin (nominative second-person singular)
kontakt lensi (nominative singular third-person)
kontakt lensleri (nominative singular third-person)
kontakt lensimiz (first-person nominative plural)
kontakt lenslerimiz (first-person nominative plural)
kontakt lensiniz (nominative plural second-person)
kontakt lensleriniz (nominative plural second-person)
kontakt lensleri (nominative plural third-person)
kontakt lensimi (accusative definite first-person singular)
kontakt lenslerimi (accusative definite first-person singular)
kontakt lensini (accusative definite second-person singular)
kontakt lenslerini (accusative definite second-person singular)
kontakt lensini (accusative definite singular third-person)
kontakt lenslerini (accusative definite singular third-person)
kontakt lensimizi (accusative definite first-person plural)
kontakt lenslerimizi (accusative definite first-person plural)
kontakt lensinizi (accusative definite plural second-person)
kontakt lenslerinizi (accusative definite plural second-person)
kontakt lenslerini (accusative definite plural third-person)
kontakt lensime (dative first-person singular)
kontakt lenslerime (dative first-person singular)
kontakt lensine (dative second-person singular)
kontakt lenslerine (dative second-person singular)
kontakt lensine (dative singular third-person)
kontakt lenslerine (dative singular third-person)
kontakt lensimize (dative first-person plural)
kontakt lenslerimize (dative first-person plural)
kontakt lensinize (dative plural second-person)
kontakt lenslerinize (dative plural second-person)
kontakt lenslerine (dative plural third-person)
kontakt lensimde (first-person locative singular)
kontakt lenslerimde (first-person locative singular)
kontakt lensinde (locative second-person singular)
kontakt lenslerinde (locative second-person singular)
kontakt lensinde (locative singular third-person)
kontakt lenslerinde (locative singular third-person)
kontakt lensimizde (first-person locative plural)
kontakt lenslerimizde (first-person locative plural)
kontakt lensinizde (locative plural second-person)
kontakt lenslerinizde (locative plural second-person)
kontakt lenslerinde (locative plural third-person)
kontakt lensimden (ablative first-person singular)
kontakt lenslerimden (ablative first-person singular)
kontakt lensinden (ablative second-person singular)
kontakt lenslerinden (ablative second-person singular)
kontakt lensinden (ablative singular third-person)
kontakt lenslerinden (ablative singular third-person)
kontakt lensimizden (ablative first-person plural)
kontakt lenslerimizden (ablative first-person plural)
kontakt lensinizden (ablative plural second-person)
kontakt lenslerinizden (ablative plural second-person)
kontakt lenslerinden (ablative plural third-person)
kontakt lensimin (first-person genitive singular)
kontakt lenslerimin (first-person genitive singular)
kontakt lensinin (genitive second-person singular)
kontakt lenslerinin (genitive second-person singular)
kontakt lensinin (genitive singular third-person)
kontakt lenslerinin (genitive singular third-person)
kontakt lensimizin (first-person genitive plural)
kontakt lenslerimizin (first-person genitive plural)
kontakt lensinizin (genitive plural second-person)
kontakt lenslerinizin (genitive plural second-person)
kontakt lenslerinin (genitive plural third-person)


kontak lens

kontak lens (definite accusative kontak lensi, plural kontak lensler)

kontak lensi (accusative definite)
kontak lensler (plural)
kontak lens (nominative singular)
kontak lensler (nominative plural)
kontak lensi (accusative definite singular)
kontak lensleri (accusative definite plural)
kontak lense (dative singular)
kontak lenslere (dative plural)
kontak lenste (locative singular)
kontak lenslerde (locative plural)
kontak lensten (ablative singular)
kontak lenslerden (ablative plural)
kontak lensin (genitive singular)
kontak lenslerin (genitive plural)
kontak lensim (first-person nominative singular)
kontak lenslerim (first-person nominative singular)
kontak lensin (nominative second-person singular)
kontak lenslerin (nominative second-person singular)
kontak lensi (nominative singular third-person)
kontak lensleri (nominative singular third-person)
kontak lensimiz (first-person nominative plural)
kontak lenslerimiz (first-person nominative plural)
kontak lensiniz (nominative plural second-person)
kontak lensleriniz (nominative plural second-person)
kontak lensleri (nominative plural third-person)
kontak lensimi (accusative definite first-person singular)
kontak lenslerimi (accusative definite first-person singular)
kontak lensini (accusative definite second-person singular)
kontak lenslerini (accusative definite second-person singular)
kontak lensini (accusative definite singular third-person)
kontak lenslerini (accusative definite singular third-person)
kontak lensimizi (accusative definite first-person plural)
kontak lenslerimizi (accusative definite first-person plural)
kontak lensinizi (accusative definite plural second-person)
kontak lenslerinizi (accusative definite plural second-person)
kontak lenslerini (accusative definite plural third-person)
kontak lensime (dative first-person singular)
kontak lenslerime (dative first-person singular)
kontak lensine (dative second-person singular)
kontak lenslerine (dative second-person singular)
kontak lensine (dative singular third-person)
kontak lenslerine (dative singular third-person)
kontak lensimize (dative first-person plural)
kontak lenslerimize (dative first-person plural)
kontak lensinize (dative plural second-person)
kontak lenslerinize (dative plural second-person)
kontak lenslerine (dative plural third-person)
kontak lensimde (first-person locative singular)
kontak lenslerimde (first-person locative singular)
kontak lensinde (locative second-person singular)
kontak lenslerinde (locative second-person singular)
kontak lensinde (locative singular third-person)
kontak lenslerinde (locative singular third-person)
kontak lensimizde (first-person locative plural)
kontak lenslerimizde (first-person locative plural)
kontak lensinizde (locative plural second-person)
kontak lenslerinizde (locative plural second-person)
kontak lenslerinde (locative plural third-person)
kontak lensimden (ablative first-person singular)
kontak lenslerimden (ablative first-person singular)
kontak lensinden (ablative second-person singular)
kontak lenslerinden (ablative second-person singular)
kontak lensinden (ablative singular third-person)
kontak lenslerinden (ablative singular third-person)
kontak lensimizden (ablative first-person plural)
kontak lenslerimizden (ablative first-person plural)
kontak lensinizden (ablative plural second-person)
kontak lenslerinizden (ablative plural second-person)
kontak lenslerinden (ablative plural third-person)
kontak lensimin (first-person genitive singular)
kontak lenslerimin (first-person genitive singular)
kontak lensinin (genitive second-person singular)
kontak lenslerinin (genitive second-person singular)
kontak lensinin (genitive singular third-person)
kontak lenslerinin (genitive singular third-person)
kontak lensimizin (first-person genitive plural)
kontak lenslerimizin (first-person genitive plural)
kontak lensinizin (genitive plural second-person)
kontak lenslerinizin (genitive plural second-person)
kontak lenslerinin (genitive plural third-person)


işitmek

işitmek (third-person singular simple present işitir)

işitir (present singular third-person)
işitmek (infinitive)
işiten (imperfective impersonal participle)
işitmiş (impersonal participle perfective)
işitecek (impersonal participle prospective)
işittiğim (non-prospective participle personal)
işittiğin (non-prospective participle personal)
işittiği (non-prospective participle personal)
işittiğimiz (non-prospective participle personal)
işittiğiniz (non-prospective participle personal)
işittikleri (non-prospective participle personal)
işiteceğim (participle personal prospective)
işiteceğin (participle personal prospective)
işiteceği (participle personal prospective)
işiteceğimiz (participle personal prospective)
işiteceğiniz (participle personal prospective)
işitecekleri (participle personal prospective)
işitme (noun-from-verb)
işitiş (adverbial)
işiterek
işitirim (aorist first-person indicative present singular)
işitirsin (aorist indicative present second-person singular)
işitir (aorist indicative present singular third-person)
işitiriz (aorist first-person indicative plural present)
işitirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
işitirler (aorist indicative plural present third-person)
işitiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
işitiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
işitiyor (imperfective indicative present singular third-person)
işitiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
işitiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
işitiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
işittim (first-person indicative past perfective singular)
işittin (indicative past perfective second-person singular)
işitti (indicative past perfective singular third-person)
işittik (first-person indicative past perfective plural)
işittiniz (indicative past perfective plural second-person)
işittiler (indicative past perfective plural third-person)
işitiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
işitiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
işitiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
işitiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
işitiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
işitiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or işitiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
işiteceğim (first-person future indicative singular)
işiteceksin (future indicative second-person singular)
işitecek (future indicative singular third-person)
işiteceğiz (first-person future indicative plural)
işiteceksiniz (future indicative plural second-person)
işitecekler (future indicative plural third-person)
işitecektim (definite first-person indicative past-future singular)
işitecektin (definite indicative past-future second-person singular)
işitecekti (definite indicative past-future singular third-person)
işitecektik (definite first-person indicative past-future plural)
işitecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
işiteceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
işitirdim (first-person indefinite indicative past-future singular)
işitirdin (indefinite indicative past-future second-person singular)
işitirdi (indefinite indicative past-future singular third-person)
işitirdik (first-person indefinite indicative past-future plural)
işitirdiniz (indefinite indicative past-future plural second-person)
işitirlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
işitmişim (first-person inferential perfective singular)
işitmişsin (inferential perfective second-person singular)
işitmiş (inferential perfective singular third-person)
işitmişiz (first-person inferential perfective plural)
işitmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
işitmişler (inferential perfective plural third-person)
işitirmişim (aorist first-person inferential singular)
işitirmişsin (aorist inferential second-person singular)
işitirmiş (aorist inferential singular third-person)
işitirmişiz (aorist first-person inferential plural)
işitirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
işitirlermiş (or işitirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
işitiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
işitiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
işitiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
işitiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
işitiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
işitiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
işitsem (conditional first-person singular)
işitsen (conditional second-person singular)
işitse (conditional singular third-person)
işitsek (conditional first-person plural)
işitseniz (conditional plural second-person)
işitseler (conditional plural third-person)
işitseydim (conditional first-person perfective singular)
işitseydin (conditional perfective second-person singular)
işitseydi (conditional perfective singular third-person)
işitseydik (conditional first-person perfective plural)
işitseydiniz (conditional perfective plural second-person)
işitseydiler (conditional perfective plural third-person)
işiteyim (first-person optative singular)
işitesin (optative second-person singular)
işite (optative singular third-person)
işitelim (first-person optative plural)
işitesiniz (optative plural second-person)
işiteler (optative plural third-person)
işitmekteyim (first-person progressive singular)
işitmektesin (progressive second-person singular)
işitmekte (progressive singular third-person)
işitmekteyiz (first-person plural progressive)
işitmektesiniz (plural progressive second-person)
işitmekteler (plural progressive third-person)
işitmeliyim (first-person necessitative singular)
işitmelisin (necessitative second-person singular)
işitmeli (necessitative singular third-person)
işitmeliyiz (first-person necessitative plural)
işitmelisiniz (necessitative plural second-person)
işitmeliler (necessitative plural third-person)
işit (imperative second-person singular)
işitsin (imperative singular third-person)
işitin (imperative plural second-person)
işitsinler (imperative plural third-person)
işitir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
işitir misin? (aorist indicative present second-person singular)
işitir mi? (aorist indicative present singular third-person)
işitir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
işitir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
işitirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
işitiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
işitiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
işitiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
işitiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
işitiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
işitiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
işittim mi? (first-person indicative past perfective singular)
işittin mi? (indicative past perfective second-person singular)
işitti mi? (indicative past perfective singular third-person)
işittik mi? (first-person indicative past perfective plural)
işittiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
işittiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
işitiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
işitiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
işitiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
işitiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
işitiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
işitiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
işitecek miyim? (first-person future indicative singular)
işitecek misin? (future indicative second-person singular)
işitecek mi? (future indicative singular third-person)
işitecek miyiz? (first-person future indicative plural)
işitecek misiniz? (future indicative plural second-person)
işitecekler mi? (future indicative plural third-person)
işitmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
işitmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
işitmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
işitmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
işitmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
işitmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
işitir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
işitir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
işitir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
işitir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
işitir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
işitirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
işitiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
işitiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
işitiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
işitiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
işitiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
işitiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
işitsem mi? (conditional first-person singular)
işitsen mi? (conditional second-person singular)
işitse mi? (conditional singular third-person)
işitsek mi? (conditional first-person plural)
işitseniz mi? (conditional plural second-person)
işitseler mi? (conditional plural third-person)
işitse miydim? (conditional first-person perfective singular)
işitse miydin? (conditional perfective second-person singular)
işitse miydi? (conditional perfective singular third-person)
işitse miydik? (conditional first-person perfective plural)
işitse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
işitseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
işitmekte miyim? (first-person progressive singular)
işitmekte misin? (progressive second-person singular)
işitmekte mi? (progressive singular third-person)
işitmekte miyiz? (first-person plural progressive)
işitmekte misiniz? (plural progressive second-person)
işitmekteler mi? (plural progressive third-person)
işitmeli miyim? (first-person necessitative singular)
işitmeli misin? (necessitative second-person singular)
işitmeli mi? (necessitative singular third-person)
işitmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
işitmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
işitmeliler mi? (necessitative plural third-person)
işitmemek (infinitive negative)
işitmeyen (imperfective impersonal negative participle)
işitmemiş (impersonal negative participle perfective)
işitmeyecek (impersonal negative participle prospective)
işitmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
işitmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
işitmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
işitmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
işitmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
işitmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
işitmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
işitmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
işitmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
işitmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
işitmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
işitmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
işitmeme (negative noun-from-verb)
işitmeyiş (adverbial negative)
işitmem (aorist first-person indicative present singular)
işitmezsin (aorist indicative present second-person singular)
işitmez (aorist indicative present singular third-person)
işitmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
işitmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
işitmezler (aorist indicative plural present third-person)
işitmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
işitmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
işitmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
işitmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
işitmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
işitmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
işitmedim (first-person indicative past perfective singular)
işitmedin (indicative past perfective second-person singular)
işitmedi (indicative past perfective singular third-person)
işitmedik (first-person indicative past perfective plural)
işitmediniz (indicative past perfective plural second-person)
işitmediler (indicative past perfective plural third-person)
işitmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
işitmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
işitmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
işitmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
işitmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
işitmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
işitmeyeceğim (first-person future indicative singular)
işitmeyeceksin (future indicative second-person singular)
işitmeyecek (future indicative singular third-person)
işitmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
işitmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
işitmeyecekler (future indicative plural third-person)
işitmemişim (first-person inferential perfective singular)
işitmemişsin (inferential perfective second-person singular)
işitmemiş (inferential perfective singular third-person)
işitmemişiz (first-person inferential perfective plural)
işitmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
işitmemişler (inferential perfective plural third-person)
işitmezmişim (aorist first-person inferential singular)
işitmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
işitmezmiş (aorist inferential singular third-person)
işitmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
işitmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
işitmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
işitmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
işitmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
işitmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
işitmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
işitmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
işitmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
işitmesem (conditional first-person singular)
işitmesen (conditional second-person singular)
işitmese (conditional singular third-person)
işitmesek (conditional first-person plural)
işitmeseniz (conditional plural second-person)
işitmeseler (conditional plural third-person)
işitmeseydim (conditional first-person perfective singular)
işitmeseydin (conditional perfective second-person singular)
işitmeseydi (conditional perfective singular third-person)
işitmeseydik (conditional first-person perfective plural)
işitmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
işitmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
işitmeyeyim (first-person optative singular)
işitmeyesin (optative second-person singular)
işitmeye (optative singular third-person)
işitmeyelim (first-person optative plural)
işitmeyesiniz (optative plural second-person)
işitmeyeler (optative plural third-person)
işitmemekteyim (first-person progressive singular)
işitmemektesin (progressive second-person singular)
işitmemekte (progressive singular third-person)
işitmemekteyiz (first-person plural progressive)
işitmemektesiniz (plural progressive second-person)
işitmemekteler (plural progressive third-person)
işitmemeliyim (first-person necessitative singular)
işitmemelisin (necessitative second-person singular)
işitmemeli (necessitative singular third-person)
işitmemeliyiz (first-person necessitative plural)
işitmemelisiniz (necessitative plural second-person)
işitmemeliler (necessitative plural third-person)
işitme (imperative second-person singular)
işitmesin (imperative singular third-person)
işitmeyin (imperative plural second-person)
işitmesinler (imperative plural third-person)
işitmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
işitmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
işitmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
işitmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
işitmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
işitmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
işitmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
işitmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
işitmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
işitmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
işitmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
işitmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
işitmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
işitmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
işitmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
işitmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
işitmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
işitmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
işitmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
işitmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
işitmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
işitmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
işitmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
işitmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
işitmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
işitmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
işitmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
işitmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
işitmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
işitmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
işitmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
işitmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
işitmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
işitmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
işitmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
işitmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
işitmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
işitmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
işitmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
işitmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
işitmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
işitmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
işitmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
işitmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
işitmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
işitmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
işitmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
işitmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
işitmesem mi? (conditional first-person singular)
işitmesen mi? (conditional second-person singular)
işitmese mi? (conditional singular third-person)
işitmesek mi? (conditional first-person plural)
işitmeseniz mi? (conditional plural second-person)
işitmeseler mi? (conditional plural third-person)
işitmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
işitmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
işitmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
işitmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
işitmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
işitmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
işitmemekte miyim? (first-person progressive singular)
işitmemekte misin? (progressive second-person singular)
işitmemekte mi? (progressive singular third-person)
işitmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
işitmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
işitmemekteler mi? (plural progressive third-person)
işitmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
işitmemeli misin? (necessitative second-person singular)
işitmemeli mi? (necessitative singular third-person)
işitmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
işitmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
işitmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish ایشیتمك (işitmek, “to hear”), from Proto-Turkic *ẹĺit- (“to hear”). From *ẹĺ- (“to hear”).
Cognate with Old Turkic 𐱁𐱅 (eşit-, “to hear, listen”), Azerbaijani eşitmək (“to hear”), Bashkir ишетеү (işetew, “to hear”), Chuvash илт (ilt, “to hear”), Kazakh есту (estu, “to hear”), Khakas истерге (isterge, “to hear”), Turkmen eşitmek (“to hear”), Uzbek eshitmoq (“to hear”), Yakut иһит (ihit, “to hear”).


doru

doruyum (first-person predicative present singular)
doru muyum? (first-person interrogative predicative present singular)
doru değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
doru değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
dorusun (predicative present second-person singular)
doru musun? (interrogative predicative present second-person singular)
doru değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
doru değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
doru (predicative present singular third-person)
dorudur (predicative present singular third-person)
doru mu? (interrogative predicative present singular third-person)
doru değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
doru değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
doruyuz (first-person plural predicative present)
doru muyuz? (first-person interrogative plural predicative present)
doru değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
doru değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
dorusunuz (plural predicative present second-person)
doru musunuz? (interrogative plural predicative present second-person)
doru değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
doru değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
doru (plural predicative present third-person)
dorular (plural predicative present third-person)
doru mı? (interrogative plural predicative present third-person)
dorular mı? (interrogative plural predicative present third-person)
doru değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
doru değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
doru değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
doruydum (first-person past predicative singular)
doru muydum? (first-person interrogative past predicative singular)
doru değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
doru değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
doruydun (past predicative second-person singular)
doru muydun? (interrogative past predicative second-person singular)
doru değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
doru değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
doruydu (past predicative singular third-person)
doru muydu? (interrogative past predicative singular third-person)
doru değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
doru değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
doruyduk (first-person past plural predicative)
doru muyduk? (first-person interrogative past plural predicative)
doru değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
doru değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
doruydunuz (past plural predicative second-person)
doru muydunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
doru değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
doru değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
doruydular (past plural predicative third-person)
doru muydular? (interrogative past plural predicative third-person)
doru değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
doru değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
doru değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
doruymuşum (first-person past predicative singular)
doru muymuşum? (first-person interrogative past predicative singular)
doru değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
doru değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
doruymuşsun (past predicative second-person singular)
doru muymuşsun? (interrogative past predicative second-person singular)
doru değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
doru değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
doruymuş (past predicative singular third-person)
doru muymuş? (interrogative past predicative singular third-person)
doru değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
doru değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
doruymuşuz (first-person past plural predicative)
doru muymuşuz? (first-person interrogative past plural predicative)
doru değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
doru değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
doruymuşsunuz (past plural predicative second-person)
doru muymuşsunuz? (interrogative past plural predicative second-person)
doru değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
doru değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
doruymuşlar (past plural predicative third-person)
doru muymuşlar? (interrogative past plural predicative third-person)
doru değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
doru değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
doru değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
doruysam (conditional first-person predicative singular)
doru muysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
doru değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
doru değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
doruysan (conditional predicative second-person singular)
doru muysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
doru değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
doru değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
doruysa (conditional predicative singular third-person)
doru muysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
doru değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
doru değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
doruysak (conditional first-person plural predicative)
doru muysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
doru değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
doru değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
doruysanız (conditional plural predicative second-person)
doru muysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
doru değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
doru değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
doruysalar (conditional plural predicative third-person)
doru muysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
doru değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
doru değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طوری (doru, dorı), from Proto-Turkic *tōrug (“bay”). Cognate with Turkmen dor, Old Turkic 𐱃𐰆𐰺𐰍 (toruɣ), Karakhanid تُرُغْ (toruɣ), Uyghur تورۇق (toruq).


lacivert

[ʎ̟ɑː.d̠̠͡ʒiˈvæɾ̞̊t̟]

From Ottoman Turkish لاجورد (lâceverd), borrowed from Persian لاجورد (lâjevard).
Cognate with Azerbaijani lacivərd, Old Uyghur 𐽾𐽴𐽰𐽱𐽾𐾀 (rzʾβrt /razavart/).


lacivert

[ʎ̟ɑː.d̠̠͡ʒiˈvæɾ̞̊t̟]


gözlüklü

head

gözlüklü (definite accusative gözlüklüyü, plural gözlüklüler)

gözlüklüyü (accusative definite)
gözlüklüler (plural)
gözlüklü (nominative singular)
gözlüklüler (nominative plural)
gözlüklüyü (accusative definite singular)
gözlüklüleri (accusative definite plural)
gözlüklüye (dative singular)
gözlüklülere (dative plural)
gözlüklüde (locative singular)
gözlüklülerde (locative plural)
gözlüklüden (ablative singular)
gözlüklülerden (ablative plural)
gözlüklünün (genitive singular)
gözlüklülerin (genitive plural)


şehla

Inherited from Ottoman Turkish شهلا (şehla), from Arabic شَهْلَاء (šahlāʔ), feminine singular of أَشْهَل (ʔašhal). The meaning “squinting, squint-eyed” is an invention of Ottoman Turkish (not found in Arabic), which likely stemmed from confusion with Arabic حَوْلَاء (ḥawlāʔ) (whence Ottoman Turkish حولا (havla)), with which the word شَهْلَاء (šahlāʔ) occurred in Arabic incantations against the evil eye. See evil eye in Turkey.

der

Arabic شَهْلَاء (šahlāʔ)

(obsolete; of eyes) of a bluish or light grey color

(obsolete) whose eyes are bluish or light grey in color


çivit

head

çivit (definite accusative çividi, plural çivitler)

çividi (accusative definite)
çivitler (plural)
çivit (nominative singular)
çivitler (nominative plural)
çividi (accusative definite singular)
çivitleri (accusative definite plural)
çivide (dative singular)
çivitlere (dative plural)
çivitte (locative singular)
çivitlerde (locative plural)
çivitten (ablative singular)
çivitlerden (ablative plural)
çividin (genitive singular)
çivitlerin (genitive plural)

Indigofera tinctoria
Indigofera tinctoria#Translingual

indigo, Indigofera tinctoria and Indigofera gen. et spp.


patul

A word confined to the dialects of Pontus. Akin to Armenian փաթիլ (pʻatʻil). See it for more. See also tapul, padul, badul.

tuft, flock of white wool (carded or uncarded)


görünmezlik

görünmezlik (definite accusative görünmezliği, plural görünmezlikler)

görünmezliği (accusative definite)
görünmezlikler (plural)
görünmezlik (nominative singular)
görünmezlikler (nominative plural)
görünmezliği (accusative definite singular)
görünmezlikleri (accusative definite plural)
görünmezliğe (dative singular)
görünmezliklere (dative plural)
görünmezlikte (locative singular)
görünmezliklerde (locative plural)
görünmezlikten (ablative singular)
görünmezliklerden (ablative plural)
görünmezliğin (genitive singular)
görünmezliklerin (genitive plural)
görünmezliğim (first-person nominative singular)
görünmezliklerim (first-person nominative singular)
görünmezliğin (nominative second-person singular)
görünmezliklerin (nominative second-person singular)
görünmezliği (nominative singular third-person)
görünmezlikleri (nominative singular third-person)
görünmezliğimiz (first-person nominative plural)
görünmezliklerimiz (first-person nominative plural)
görünmezliğiniz (nominative plural second-person)
görünmezlikleriniz (nominative plural second-person)
görünmezlikleri (nominative plural third-person)
görünmezliğimi (accusative definite first-person singular)
görünmezliklerimi (accusative definite first-person singular)
görünmezliğini (accusative definite second-person singular)
görünmezliklerini (accusative definite second-person singular)
görünmezliğini (accusative definite singular third-person)
görünmezliklerini (accusative definite singular third-person)
görünmezliğimizi (accusative definite first-person plural)
görünmezliklerimizi (accusative definite first-person plural)
görünmezliğinizi (accusative definite plural second-person)
görünmezliklerinizi (accusative definite plural second-person)
görünmezliklerini (accusative definite plural third-person)
görünmezliğime (dative first-person singular)
görünmezliklerime (dative first-person singular)
görünmezliğine (dative second-person singular)
görünmezliklerine (dative second-person singular)
görünmezliğine (dative singular third-person)
görünmezliklerine (dative singular third-person)
görünmezliğimize (dative first-person plural)
görünmezliklerimize (dative first-person plural)
görünmezliğinize (dative plural second-person)
görünmezliklerinize (dative plural second-person)
görünmezliklerine (dative plural third-person)
görünmezliğimde (first-person locative singular)
görünmezliklerimde (first-person locative singular)
görünmezliğinde (locative second-person singular)
görünmezliklerinde (locative second-person singular)
görünmezliğinde (locative singular third-person)
görünmezliklerinde (locative singular third-person)
görünmezliğimizde (first-person locative plural)
görünmezliklerimizde (first-person locative plural)
görünmezliğinizde (locative plural second-person)
görünmezliklerinizde (locative plural second-person)
görünmezliklerinde (locative plural third-person)
görünmezliğimden (ablative first-person singular)
görünmezliklerimden (ablative first-person singular)
görünmezliğinden (ablative second-person singular)
görünmezliklerinden (ablative second-person singular)
görünmezliğinden (ablative singular third-person)
görünmezliklerinden (ablative singular third-person)
görünmezliğimizden (ablative first-person plural)
görünmezliklerimizden (ablative first-person plural)
görünmezliğinizden (ablative plural second-person)
görünmezliklerinizden (ablative plural second-person)
görünmezliklerinden (ablative plural third-person)
görünmezliğimin (first-person genitive singular)
görünmezliklerimin (first-person genitive singular)
görünmezliğinin (genitive second-person singular)
görünmezliklerinin (genitive second-person singular)
görünmezliğinin (genitive singular third-person)
görünmezliklerinin (genitive singular third-person)
görünmezliğimizin (first-person genitive plural)
görünmezliklerimizin (first-person genitive plural)
görünmezliğinizin (genitive plural second-person)
görünmezliklerinizin (genitive plural second-person)
görünmezliklerinin (genitive plural third-person)

görünmez (“invisible”, adjective) + -lik


kırçıl

From Ottoman Turkish قیرچیل, equivalent to kır + çıl.


ahmer

From Ottoman Turkish احمر, from Arabic أَحْمَر (ʔaḥmar).

Hilali Ahmer


şaşı

From Ottoman Turkish شاشی (şaşı). By surface analysis, şaş- + -ı (deverbal nominal suffix).

surface analysis

-i<alt:-ı><id:deverbal nominal><pos:deverbal nominal suffix>


şaşılık

head

şaşılık (definite accusative şaşılığı, plural şaşılıklar)

şaşılığı (accusative definite)
şaşılıklar (plural)


Yunan yeşili

Yunan yeşili (definite accusative Yunan yeşilini, plural Yunan yeşilleri)

Yunan yeşilini (accusative definite)
Yunan yeşilleri (plural)


fıstıki

Inherited from Ottoman Turkish فستقی (füstuḳî, fıstıḳî), from Arabic فُسْتُقِيّ (fustuqiyy). By surface analysis, fıstık + -i (nisba suffix).


vişneçürüğü

head

vişneçürüğünü

vişneçürüğü (definite accusative vişneçürüğünü, uncountable)

vişneçürüğünü (accusative definite)
vişneçürüğü (nominative singular)
vişneçürüğünü (accusative definite singular)
vişneçürüğüne (dative singular)
vişneçürüğünde (locative singular)
vişneçürüğünden (ablative singular)
vişneçürüğünün (genitive singular)

viş‧ne‧çü‧rü‧ğü

From vişne (“sour cherry, morello cherry”) + çürük (“rot, rotten, decayed”) + -ü (“possessive suffix”).

af

vişneçürüğü:

The color of a rotten or rotting sour cherry, a dark brown-purplish red tone.


limonküfü

head

limonküfü (definite accusative limonküfünü, uncountable)

limonküfünü (accusative definite)
limonküfü (nominative singular)
limonküfünü (accusative definite singular)
limonküfüne (dative singular)
limonküfünde (locative singular)
limonküfünden (ablative singular)
limonküfünün (genitive singular)

From limon (“lemon”) + küf (“mold”) + -ü (“possessive suffix”).

af

limonküfü:

The color of mold on lemon peel, a light greenish-blue tone.


ördekbaşı

head

ördekbaşı (definite accusative ördekbaşını, uncountable)

ördekbaşını (accusative definite)
ördekbaşı (nominative singular)
ördekbaşını (accusative definite singular)
ördekbaşına (dative singular)
ördekbaşında (locative singular)
ördekbaşından (ablative singular)
ördekbaşının (genitive singular)

ör‧dek‧ba‧şı

From ördek (“duck”) + baş (“head”) + -ı (“possessive suffix”).

af

ördekbaşı:

The color of an adult male Mallard duck's head plumes, a dark blueish-green tone.


ördekbaşı

ör‧dek‧ba‧şı

Having the color of an adult male Mallard duck's head plumes.


gülkurusu

head

gülkurusu (definite accusative gülkurusunu, uncountable)

gülkurusunu (accusative definite)
gülkurusu (nominative singular)
gülkurusunu (accusative definite singular)
gülkurusuna (dative singular)
gülkurusunda (locative singular)
gülkurusundan (ablative singular)
gülkurusunun (genitive singular)

From gül (“rose”) + kuru (“dry, dried”) + -(s)u (“possessive suffix with "s" as buffer consonant”).

af

-i<alt:-(s)u><t:possessive suffix with "s" as buffer consonant><id:possessive>

gülkurusu:

The color of a pink rose's petals when dried, a light, matte purpleish-pink tone.


devetüyü

head

devetüyü (definite accusative devetüyünü, uncountable)

devetüyünü (accusative definite)
devetüyü (nominative singular)
devetüyünü (accusative definite singular)
devetüyüne (dative singular)
devetüyünde (locative singular)
devetüyünden (ablative singular)
devetüyünün (genitive singular)

From deve (“camel”) + tüy (“hair, fur”) + -ü (“possessive suffix”).

af

devetüyü:

The color of a camel's fur, a light, soft brown tone.


oftalmoloji

head

oftalmoloji (definite accusative oftalmolojiyi, plural oftalmolojiler)

oftalmolojiyi (accusative definite)
oftalmolojiler (plural)


ördekgagası

ördekgagası (definite accusative ördekgagasını, uncountable)

ördekgagasını (accusative definite)
ördekgagası (nominative singular)
ördekgagasını (accusative definite singular)
ördekgagasına (dative singular)
ördekgagasında (locative singular)
ördekgagasından (ablative singular)
ördekgagasının (genitive singular)

From ördek (“duck”) + gaga (“beak, bill”) + -(s)ı (“possessive suffix with "s" as buffer consonant”).

af

-i<alt:-(s)ı><t:possessive suffix with "s" as buffer consonant><id:possessive>

ördekgagası:

The color of a white duck's beak, a light orange tone.