basit kelime

basit kelime (definite accusative basit kelimeyi, plural basit kelimeler)

basit kelimeyi (accusative definite)
basit kelimeler (plural)
basit kelime (nominative singular)
basit kelimeler (nominative plural)
basit kelimeyi (accusative definite singular)
basit kelimeleri (accusative definite plural)
basit kelimeye (dative singular)
basit kelimelere (dative plural)
basit kelimede (locative singular)
basit kelimelerde (locative plural)
basit kelimeden (ablative singular)
basit kelimelerden (ablative plural)
basit kelimenin (genitive singular)
basit kelimelerin (genitive plural)


sözlükçü

head

sözlükçü (definite accusative sözlükçüyü, plural sözlükçüler)

sözlükçüyü (accusative definite)
sözlükçüler (plural)
sözlükçü (nominative singular)
sözlükçüler (nominative plural)
sözlükçüyü (accusative definite singular)
sözlükçüleri (accusative definite plural)
sözlükçüye (dative singular)
sözlükçülere (dative plural)
sözlükçüde (locative singular)
sözlükçülerde (locative plural)
sözlükçüden (ablative singular)
sözlükçülerden (ablative plural)
sözlükçünün (genitive singular)
sözlükçülerin (genitive plural)
sözlükçüm (first-person nominative singular)
sözlükçülerim (first-person nominative singular)
sözlükçün (nominative second-person singular)
sözlükçülerin (nominative second-person singular)
sözlükçüsü (nominative singular third-person)
sözlükçüleri (nominative singular third-person)
sözlükçümüz (first-person nominative plural)
sözlükçülerimiz (first-person nominative plural)
sözlükçünüz (nominative plural second-person)
sözlükçüleriniz (nominative plural second-person)
sözlükçüleri (nominative plural third-person)
sözlükçümü (accusative definite first-person singular)
sözlükçülerimi (accusative definite first-person singular)
sözlükçünü (accusative definite second-person singular)
sözlükçülerini (accusative definite second-person singular)
sözlükçüsünü (accusative definite singular third-person)
sözlükçülerini (accusative definite singular third-person)
sözlükçümüzü (accusative definite first-person plural)
sözlükçülerimizi (accusative definite first-person plural)
sözlükçünüzü (accusative definite plural second-person)
sözlükçülerinizi (accusative definite plural second-person)
sözlükçülerini (accusative definite plural third-person)
sözlükçüme (dative first-person singular)
sözlükçülerime (dative first-person singular)
sözlükçüne (dative second-person singular)
sözlükçülerine (dative second-person singular)
sözlükçüsüne (dative singular third-person)
sözlükçülerine (dative singular third-person)
sözlükçümüze (dative first-person plural)
sözlükçülerimize (dative first-person plural)
sözlükçünüze (dative plural second-person)
sözlükçülerinize (dative plural second-person)
sözlükçülerine (dative plural third-person)
sözlükçümde (first-person locative singular)
sözlükçülerimde (first-person locative singular)
sözlükçünde (locative second-person singular)
sözlükçülerinde (locative second-person singular)
sözlükçüsünde (locative singular third-person)
sözlükçülerinde (locative singular third-person)
sözlükçümüzde (first-person locative plural)
sözlükçülerimizde (first-person locative plural)
sözlükçünüzde (locative plural second-person)
sözlükçülerinizde (locative plural second-person)
sözlükçülerinde (locative plural third-person)
sözlükçümden (ablative first-person singular)
sözlükçülerimden (ablative first-person singular)
sözlükçünden (ablative second-person singular)
sözlükçülerinden (ablative second-person singular)
sözlükçüsünden (ablative singular third-person)
sözlükçülerinden (ablative singular third-person)
sözlükçümüzden (ablative first-person plural)
sözlükçülerimizden (ablative first-person plural)
sözlükçünüzden (ablative plural second-person)
sözlükçülerinizden (ablative plural second-person)
sözlükçülerinden (ablative plural third-person)
sözlükçümün (first-person genitive singular)
sözlükçülerimin (first-person genitive singular)
sözlükçünün (genitive second-person singular)
sözlükçülerinin (genitive second-person singular)
sözlükçüsünün (genitive singular third-person)
sözlükçülerinin (genitive singular third-person)
sözlükçümüzün (first-person genitive plural)
sözlükçülerimizin (first-person genitive plural)
sözlükçünüzün (genitive plural second-person)
sözlükçülerinizin (genitive plural second-person)
sözlükçülerinin (genitive plural third-person)
sözlükçüyüm (first-person singular)
sözlükçülerim (first-person singular)
sözlükçüsün (second-person singular)
sözlükçülersin (second-person singular)
sözlükçü (singular third-person)
sözlükçüdür (singular third-person)
sözlükçüler (singular third-person)
sözlükçülerdir (singular third-person)
sözlükçüyüz (first-person plural)
sözlükçüleriz (first-person plural)
sözlükçüsünüz (plural second-person)
sözlükçülersiniz (plural second-person)
sözlükçüler (plural third-person)
sözlükçülerdir (plural third-person)


eklemesiz

eklemesizim (first-person predicative present singular)
eklemesiz miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
eklemesiz değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
eklemesiz değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
eklemesizsin (predicative present second-person singular)
eklemesiz misin? (interrogative predicative present second-person singular)
eklemesiz değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
eklemesiz değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
eklemesiz (predicative present singular third-person)
eklemesizdir (predicative present singular third-person)
eklemesiz mi? (interrogative predicative present singular third-person)
eklemesiz değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
eklemesiz değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
eklemesiziz (first-person plural predicative present)
eklemesiz miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
eklemesiz değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
eklemesiz değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
eklemesizsiniz (plural predicative present second-person)
eklemesiz misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
eklemesiz değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
eklemesiz değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
eklemesiz (plural predicative present third-person)
eklemesizler (plural predicative present third-person)
eklemesiz mi? (interrogative plural predicative present third-person)
eklemesizler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
eklemesiz değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
eklemesiz değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
eklemesiz değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
eklemesizdim (first-person past predicative singular)
eklemesiz miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
eklemesiz değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemesiz değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemesizdin (past predicative second-person singular)
eklemesiz miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
eklemesiz değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemesiz değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemesizdi (past predicative singular third-person)
eklemesiz miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
eklemesiz değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemesiz değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemesizdik (first-person past plural predicative)
eklemesiz miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
eklemesiz değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemesiz değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemesizdiniz (past plural predicative second-person)
eklemesiz miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
eklemesiz değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemesiz değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemesizdiler (past plural predicative third-person)
eklemesiz miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
eklemesiz değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemesiz değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemesiz değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemesizmişim (first-person past predicative singular)
eklemesiz miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
eklemesiz değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemesiz değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemesizmişsin (past predicative second-person singular)
eklemesiz miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
eklemesiz değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemesiz değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemesizmiş (past predicative singular third-person)
eklemesiz miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
eklemesiz değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemesiz değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemesizmişiz (first-person past plural predicative)
eklemesiz miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
eklemesiz değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemesiz değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemesizmişsiniz (past plural predicative second-person)
eklemesiz miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
eklemesiz değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemesiz değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemesizmişler (past plural predicative third-person)
eklemesiz miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
eklemesiz değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemesiz değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemesiz değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemesizsem (conditional first-person predicative singular)
eklemesiz miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
eklemesiz değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
eklemesiz değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
eklemesizsen (conditional predicative second-person singular)
eklemesiz miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
eklemesiz değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
eklemesiz değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
eklemesizse (conditional predicative singular third-person)
eklemesiz miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
eklemesiz değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
eklemesiz değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
eklemesizsek (conditional first-person plural predicative)
eklemesiz miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
eklemesiz değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
eklemesiz değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
eklemesizseniz (conditional plural predicative second-person)
eklemesiz miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
eklemesiz değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
eklemesiz değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
eklemesizseler (conditional plural predicative third-person)
eklemesiz miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
eklemesiz değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
eklemesiz değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


eklemeli

eklemeliyim (first-person predicative present singular)
eklemeli miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
eklemeli değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
eklemeli değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
eklemelisin (predicative present second-person singular)
eklemeli misin? (interrogative predicative present second-person singular)
eklemeli değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
eklemeli değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
eklemeli (predicative present singular third-person)
eklemelidir (predicative present singular third-person)
eklemeli mi? (interrogative predicative present singular third-person)
eklemeli değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
eklemeli değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
eklemeliyiz (first-person plural predicative present)
eklemeli miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
eklemeli değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
eklemeli değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
eklemelisiniz (plural predicative present second-person)
eklemeli misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
eklemeli değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
eklemeli değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
eklemeli (plural predicative present third-person)
eklemeliler (plural predicative present third-person)
eklemeli mi? (interrogative plural predicative present third-person)
eklemeliler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
eklemeli değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
eklemeli değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
eklemeli değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
eklemeliydim (first-person past predicative singular)
eklemeli miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
eklemeli değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemeli değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemeliydin (past predicative second-person singular)
eklemeli miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
eklemeli değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemeli değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemeliydi (past predicative singular third-person)
eklemeli miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
eklemeli değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemeli değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemeliydik (first-person past plural predicative)
eklemeli miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
eklemeli değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemeli değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemeliydiniz (past plural predicative second-person)
eklemeli miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
eklemeli değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemeli değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemeliydiler (past plural predicative third-person)
eklemeli miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
eklemeli değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemeli değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemeli değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemeliymişim (first-person past predicative singular)
eklemeli miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
eklemeli değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemeli değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
eklemeliymişsin (past predicative second-person singular)
eklemeli miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
eklemeli değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemeli değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
eklemeliymiş (past predicative singular third-person)
eklemeli miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
eklemeli değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemeli değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
eklemeliymişiz (first-person past plural predicative)
eklemeli miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
eklemeli değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemeli değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
eklemeliymişsiniz (past plural predicative second-person)
eklemeli miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
eklemeli değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemeli değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
eklemeliymişler (past plural predicative third-person)
eklemeli miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
eklemeli değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemeli değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemeli değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
eklemeliysem (conditional first-person predicative singular)
eklemeli miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
eklemeli değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
eklemeli değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
eklemeliysen (conditional predicative second-person singular)
eklemeli miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
eklemeli değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
eklemeli değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
eklemeliyse (conditional predicative singular third-person)
eklemeli miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
eklemeli değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
eklemeli değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
eklemeliysek (conditional first-person plural predicative)
eklemeli miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
eklemeli değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
eklemeli değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
eklemeliyseniz (conditional plural predicative second-person)
eklemeli miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
eklemeli değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
eklemeli değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
eklemeliyseler (conditional plural predicative third-person)
eklemeli miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
eklemeli değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
eklemeli değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


izafet

izafet (definite accusative izafeti, plural izafetler)

izafeti (accusative definite)
izafetler (plural)
izafet (nominative singular)
izafetler (nominative plural)
izafeti (accusative definite singular)
izafetleri (accusative definite plural)
izafete (dative singular)
izafetlere (dative plural)
izafette (locative singular)
izafetlerde (locative plural)
izafetten (ablative singular)
izafetlerden (ablative plural)
izafetin (genitive singular)
izafetlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اضافت (izafet), from Classical Persian اضافت (izâfat), itself from Arabic إِضَافَة (ʔiḍāfa). Doublet of izafe.

der

Arabic إِضَافَة (ʔiḍāfa)


Makedonca

Makedonca (nominative singular)
Makedoncayı (accusative definite singular)
Makedoncaya (dative singular)
Makedoncada (locative singular)
Makedoncadan (ablative singular)
Makedoncanın (genitive singular)


dil bilgisi

head

dil bilgisi (definite accusative dil bilgisini, uncountable)

dil bilgisini (accusative definite)
dil bilgisi (nominative singular)
dil bilgisini (accusative definite singular)
dil bilgisine (dative singular)
dil bilgisinde (locative singular)
dil bilgisinden (ablative singular)
dil bilgisinin (genitive singular)

From dil (“language”) + bilgi (“knowledge”) + -(s)i (possessive suffix with "s" as buffer consonant), from Proto-Turkic *til (“tongue, language”) and Proto-Turkic *bil- (“to know”).


gövde

head

gövde (definite accusative gövdeyi, plural gövdeler)

gövdeyi (accusative definite)
gövdeler (plural)
gövde (nominative singular)
gövdeler (nominative plural)
gövdeyi (accusative definite singular)
gövdeleri (accusative definite plural)
gövdeye (dative singular)
gövdelere (dative plural)
gövdede (locative singular)
gövdelerde (locative plural)
gövdeden (ablative singular)
gövdelerden (ablative plural)
gövdenin (genitive singular)
gövdelerin (genitive plural)
gövdem (first-person nominative singular)
gövdelerim (first-person nominative singular)
gövden (nominative second-person singular)
gövdelerin (nominative second-person singular)
gövdesi (nominative singular third-person)
gövdeleri (nominative singular third-person)
gövdemiz (first-person nominative plural)
gövdelerimiz (first-person nominative plural)
gövdeniz (nominative plural second-person)
gövdeleriniz (nominative plural second-person)
gövdeleri (nominative plural third-person)
gövdemi (accusative definite first-person singular)
gövdelerimi (accusative definite first-person singular)
gövdeni (accusative definite second-person singular)
gövdelerini (accusative definite second-person singular)
gövdesini (accusative definite singular third-person)
gövdelerini (accusative definite singular third-person)
gövdemizi (accusative definite first-person plural)
gövdelerimizi (accusative definite first-person plural)
gövdenizi (accusative definite plural second-person)
gövdelerinizi (accusative definite plural second-person)
gövdelerini (accusative definite plural third-person)
gövdeme (dative first-person singular)
gövdelerime (dative first-person singular)
gövdene (dative second-person singular)
gövdelerine (dative second-person singular)
gövdesine (dative singular third-person)
gövdelerine (dative singular third-person)
gövdemize (dative first-person plural)
gövdelerimize (dative first-person plural)
gövdenize (dative plural second-person)
gövdelerinize (dative plural second-person)
gövdelerine (dative plural third-person)
gövdemde (first-person locative singular)
gövdelerimde (first-person locative singular)
gövdende (locative second-person singular)
gövdelerinde (locative second-person singular)
gövdesinde (locative singular third-person)
gövdelerinde (locative singular third-person)
gövdemizde (first-person locative plural)
gövdelerimizde (first-person locative plural)
gövdenizde (locative plural second-person)
gövdelerinizde (locative plural second-person)
gövdelerinde (locative plural third-person)
gövdemden (ablative first-person singular)
gövdelerimden (ablative first-person singular)
gövdenden (ablative second-person singular)
gövdelerinden (ablative second-person singular)
gövdesinden (ablative singular third-person)
gövdelerinden (ablative singular third-person)
gövdemizden (ablative first-person plural)
gövdelerimizden (ablative first-person plural)
gövdenizden (ablative plural second-person)
gövdelerinizden (ablative plural second-person)
gövdelerinden (ablative plural third-person)
gövdemin (first-person genitive singular)
gövdelerimin (first-person genitive singular)
gövdenin (genitive second-person singular)
gövdelerinin (genitive second-person singular)
gövdesinin (genitive singular third-person)
gövdelerinin (genitive singular third-person)
gövdemizin (first-person genitive plural)
gövdelerimizin (first-person genitive plural)
gövdenizin (genitive plural second-person)
gövdelerinizin (genitive plural second-person)
gövdelerinin (genitive plural third-person)
gövdeyim (first-person singular)
gövdelerim (first-person singular)
gövdesin (second-person singular)
gövdelersin (second-person singular)
gövde (singular third-person)
gövdedir (singular third-person)
gövdeler (singular third-person)
gövdelerdir (singular third-person)
gövdeyiz (first-person plural)
gövdeleriz (first-person plural)
gövdesiniz (plural second-person)
gövdelersiniz (plural second-person)
gövdeler (plural third-person)
gövdelerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish گوگده (göğde), گووده (gövde), گوده (gövde); from Proto-Turkic *käbdä (“upper part of body”). Cognate with Azerbaijani gövdə, Kazakh кеуде (keude) etc.


Estonca

Estonca (nominative singular)
Estoncayı (accusative definite singular)
Estoncaya (dative singular)
Estoncada (locative singular)
Estoncadan (ablative singular)
Estoncanın (genitive singular)


sayılamaz

From verb sayılamamak. Akin to sayılmaz.


abanık

head

abanık (definite accusative abanığı, plural abanıklar)

abanığı (accusative definite)
abanıklar (plural)
abanık (nominative singular)
abanıklar (nominative plural)
abanığı (accusative definite singular)
abanıkları (accusative definite plural)
abanığa (dative singular)
abanıklara (dative plural)
abanıkta (locative singular)
abanıklarda (locative plural)
abanıktan (ablative singular)
abanıklardan (ablative plural)
abanığın (genitive singular)
abanıkların (genitive plural)


seçki

seçki (definite accusative seçkiyi, plural seçkiler)

seçkiyi (accusative definite)
seçkiler (plural)
seçki (nominative singular)
seçkiler (nominative plural)
seçkiyi (accusative definite singular)
seçkileri (accusative definite plural)
seçkiye (dative singular)
seçkilere (dative plural)
seçkide (locative singular)
seçkilerde (locative plural)
seçkiden (ablative singular)
seçkilerden (ablative plural)
seçkinin (genitive singular)
seçkilerin (genitive plural)
seçkim (first-person nominative singular)
seçkilerim (first-person nominative singular)
seçkin (nominative second-person singular)
seçkilerin (nominative second-person singular)
seçkisi (nominative singular third-person)
seçkileri (nominative singular third-person)
seçkimiz (first-person nominative plural)
seçkilerimiz (first-person nominative plural)
seçkiniz (nominative plural second-person)
seçkileriniz (nominative plural second-person)
seçkileri (nominative plural third-person)
seçkimi (accusative definite first-person singular)
seçkilerimi (accusative definite first-person singular)
seçkini (accusative definite second-person singular)
seçkilerini (accusative definite second-person singular)
seçkisini (accusative definite singular third-person)
seçkilerini (accusative definite singular third-person)
seçkimizi (accusative definite first-person plural)
seçkilerimizi (accusative definite first-person plural)
seçkinizi (accusative definite plural second-person)
seçkilerinizi (accusative definite plural second-person)
seçkilerini (accusative definite plural third-person)
seçkime (dative first-person singular)
seçkilerime (dative first-person singular)
seçkine (dative second-person singular)
seçkilerine (dative second-person singular)
seçkisine (dative singular third-person)
seçkilerine (dative singular third-person)
seçkimize (dative first-person plural)
seçkilerimize (dative first-person plural)
seçkinize (dative plural second-person)
seçkilerinize (dative plural second-person)
seçkilerine (dative plural third-person)
seçkimde (first-person locative singular)
seçkilerimde (first-person locative singular)
seçkinde (locative second-person singular)
seçkilerinde (locative second-person singular)
seçkisinde (locative singular third-person)
seçkilerinde (locative singular third-person)
seçkimizde (first-person locative plural)
seçkilerimizde (first-person locative plural)
seçkinizde (locative plural second-person)
seçkilerinizde (locative plural second-person)
seçkilerinde (locative plural third-person)
seçkimden (ablative first-person singular)
seçkilerimden (ablative first-person singular)
seçkinden (ablative second-person singular)
seçkilerinden (ablative second-person singular)
seçkisinden (ablative singular third-person)
seçkilerinden (ablative singular third-person)
seçkimizden (ablative first-person plural)
seçkilerimizden (ablative first-person plural)
seçkinizden (ablative plural second-person)
seçkilerinizden (ablative plural second-person)
seçkilerinden (ablative plural third-person)
seçkimin (first-person genitive singular)
seçkilerimin (first-person genitive singular)
seçkinin (genitive second-person singular)
seçkilerinin (genitive second-person singular)
seçkisinin (genitive singular third-person)
seçkilerinin (genitive singular third-person)
seçkimizin (first-person genitive plural)
seçkilerimizin (first-person genitive plural)
seçkinizin (genitive plural second-person)
seçkilerinizin (genitive plural second-person)
seçkilerinin (genitive plural third-person)
seçkiyim (first-person singular)
seçkilerim (first-person singular)
seçkisin (second-person singular)
seçkilersin (second-person singular)
seçki (singular third-person)
seçkidir (singular third-person)
seçkiler (singular third-person)
seçkilerdir (singular third-person)
seçkiyiz (first-person plural)
seçkileriz (first-person plural)
seçkisiniz (plural second-person)
seçkilersiniz (plural second-person)
seçkiler (plural third-person)
seçkilerdir (plural third-person)

[s̪e̞t͡ʃˈcʰɪ]


inşa

inşa (definite accusative inşayı, plural inşalar)

inşayı (accusative definite)
inşalar (plural)
inşa (nominative singular)
inşalar (nominative plural)
inşayı (accusative definite singular)
inşaları (accusative definite plural)
inşaya (dative singular)
inşalara (dative plural)
inşada (locative singular)
inşalarda (locative plural)
inşadan (ablative singular)
inşalardan (ablative plural)
inşanın (genitive singular)
inşaların (genitive plural)
inşam (first-person nominative singular)
inşalarım (first-person nominative singular)
inşan (nominative second-person singular)
inşaların (nominative second-person singular)
inşası (nominative singular third-person)
inşaları (nominative singular third-person)
inşamız (first-person nominative plural)
inşalarımız (first-person nominative plural)
inşanız (nominative plural second-person)
inşalarınız (nominative plural second-person)
inşaları (nominative plural third-person)
inşamı (accusative definite first-person singular)
inşalarımı (accusative definite first-person singular)
inşanı (accusative definite second-person singular)
inşalarını (accusative definite second-person singular)
inşasını (accusative definite singular third-person)
inşalarını (accusative definite singular third-person)
inşamızı (accusative definite first-person plural)
inşalarımızı (accusative definite first-person plural)
inşanızı (accusative definite plural second-person)
inşalarınızı (accusative definite plural second-person)
inşalarını (accusative definite plural third-person)
inşama (dative first-person singular)
inşalarıma (dative first-person singular)
inşana (dative second-person singular)
inşalarına (dative second-person singular)
inşasına (dative singular third-person)
inşalarına (dative singular third-person)
inşamıza (dative first-person plural)
inşalarımıza (dative first-person plural)
inşanıza (dative plural second-person)
inşalarınıza (dative plural second-person)
inşalarına (dative plural third-person)
inşamda (first-person locative singular)
inşalarımda (first-person locative singular)
inşanda (locative second-person singular)
inşalarında (locative second-person singular)
inşasında (locative singular third-person)
inşalarında (locative singular third-person)
inşamızda (first-person locative plural)
inşalarımızda (first-person locative plural)
inşanızda (locative plural second-person)
inşalarınızda (locative plural second-person)
inşalarında (locative plural third-person)
inşamdan (ablative first-person singular)
inşalarımdan (ablative first-person singular)
inşandan (ablative second-person singular)
inşalarından (ablative second-person singular)
inşasından (ablative singular third-person)
inşalarından (ablative singular third-person)
inşamızdan (ablative first-person plural)
inşalarımızdan (ablative first-person plural)
inşanızdan (ablative plural second-person)
inşalarınızdan (ablative plural second-person)
inşalarından (ablative plural third-person)
inşamın (first-person genitive singular)
inşalarımın (first-person genitive singular)
inşanın (genitive second-person singular)
inşalarının (genitive second-person singular)
inşasının (genitive singular third-person)
inşalarının (genitive singular third-person)
inşamızın (first-person genitive plural)
inşalarımızın (first-person genitive plural)
inşanızın (genitive plural second-person)
inşalarınızın (genitive plural second-person)
inşalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انشا (inşa), from Arabic إِنْشَاء (ʔinšāʔ).

der

Arabic إِنْشَاء (ʔinšāʔ)


etnonim

head

etnonim (definite accusative etnonimi, plural etnonimler)

etnonimi (accusative definite)
etnonimler (plural)


Göktürkçe

Göktürkçe (nominative singular)
Göktürkçeyi (accusative definite singular)
Göktürkçeye (dative singular)
Göktürkçede (locative singular)
Göktürkçeden (ablative singular)
Göktürkçenin (genitive singular)

Göktürk (“Celestial Turk”) + -çe (derivative suffix)

affix

Old Turkic language; the language of Göktürks.


Eski Grekçe

Eski Grekçe (nominative singular uncountable)
Eski Grekçeyi (accusative singular uncountable)
Eski Grekçeye (dative singular uncountable)
Eski Grekçede (locative singular uncountable)
Eski Grekçeden (ablative singular uncountable)
Eski Grekçenin (genitive singular uncountable)

Ancient Greek (all the Greek languages spoken between the end of the Mycenaean civilization and the fall of the Roman Empire)


Galce

Galce (nominative singular)
Galceyi (accusative definite singular)
Galceye (dative singular)
Galcede (locative singular)
Galceden (ablative singular)
Galcenin (genitive singular)


Danimarkaca

Danimarkaca (nominative singular)
Danimarkacayı (accusative definite singular)
Danimarkacaya (dative singular)
Danimarkacada (locative singular)
Danimarkacadan (ablative singular)
Danimarkacanın (genitive singular)


Mokşanca

Mokşanca (nominative singular)
Mokşancayı (accusative definite singular)
Mokşancaya (dative singular)
Mokşancada (locative singular)
Mokşancadan (ablative singular)
Mokşancanın (genitive singular)


Polonyaca

Polonyaca (nominative singular)
Polonyacayı (accusative definite singular)
Polonyacaya (dative singular)
Polonyacada (locative singular)
Polonyacadan (ablative singular)
Polonyacanın (genitive singular)


-alım

Koşmak eyleminin 1. çoğul kişi istek kipiyle çekimi- Koşalım.

Shooting of the action of running with the plural form of the plural person - Let's run.

(linguistics) In Turkish, the plural is brought to the verb or stem of the verb in order to pull the plural in the imperative mood.


düşük

düşüğüm (first-person predicative present singular)
düşük müyüm? (first-person interrogative predicative present singular)
düşük değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
düşük değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
düşüksün (predicative present second-person singular)
düşük müsün? (interrogative predicative present second-person singular)
düşük değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
düşük değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
düşük (predicative present singular third-person)
düşüktür (predicative present singular third-person)
düşük mü? (interrogative predicative present singular third-person)
düşük değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
düşük değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
düşüğüz (first-person plural predicative present)
düşük müyüz? (first-person interrogative plural predicative present)
düşük değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
düşük değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
düşüksünüz (plural predicative present second-person)
düşük müsünüz? (interrogative plural predicative present second-person)
düşük değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
düşük değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
düşük (plural predicative present third-person)
düşükler (plural predicative present third-person)
düşük mi? (interrogative plural predicative present third-person)
düşükler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
düşük değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
düşük değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
düşük değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
düşüktüm (first-person past predicative singular)
düşük müydüm? (first-person interrogative past predicative singular)
düşük değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
düşük değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
düşüktün (past predicative second-person singular)
düşük müydün? (interrogative past predicative second-person singular)
düşük değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
düşük değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
düşüktü (past predicative singular third-person)
düşük müydü? (interrogative past predicative singular third-person)
düşük değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
düşük değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
düşüktük (first-person past plural predicative)
düşük müydük? (first-person interrogative past plural predicative)
düşük değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
düşük değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
düşüktünüz (past plural predicative second-person)
düşük müydünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
düşük değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
düşük değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
düşüktüler (past plural predicative third-person)
düşük müydüler? (interrogative past plural predicative third-person)
düşük değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
düşük değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
düşük değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
düşükmüşüm (first-person past predicative singular)
düşük müymüşüm? (first-person interrogative past predicative singular)
düşük değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
düşük değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
düşükmüşsün (past predicative second-person singular)
düşük müymüşsün? (interrogative past predicative second-person singular)
düşük değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
düşük değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
düşükmüş (past predicative singular third-person)
düşük müymüş? (interrogative past predicative singular third-person)
düşük değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
düşük değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
düşükmüşüz (first-person past plural predicative)
düşük müymüşüz? (first-person interrogative past plural predicative)
düşük değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
düşük değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
düşükmüşsünüz (past plural predicative second-person)
düşük müymüşsünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
düşük değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
düşük değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
düşükmüşler (past plural predicative third-person)
düşük müymüşler? (interrogative past plural predicative third-person)
düşük değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
düşük değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
düşük değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
düşüksem (conditional first-person predicative singular)
düşük müysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
düşük değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
düşük değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
düşüksen (conditional predicative second-person singular)
düşük müysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
düşük değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
düşük değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
düşükse (conditional predicative singular third-person)
düşük müyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
düşük değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
düşük değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
düşüksek (conditional first-person plural predicative)
düşük müysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
düşük değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
düşük değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
düşükseniz (conditional plural predicative second-person)
düşük müyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
düşük değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
düşük değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
düşükseler (conditional plural predicative third-person)
düşük müyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
düşük değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
düşük değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دوشوك (düşük, “fallen, drooping, an abortion”) from Ottoman Turkish دوشمك (düşmek, “to fall, to drop”), from Proto-Turkic *tüš- (“to go down, to land, to stop, to fall”), morphologically düş- + -ük.

der

(grammar) Not complying with grammar rules.


negatif

(linguistics) negative (involving a negation)


tarzanca

head

tarzanca (definite accusative tarzancayı, plural tarzancalar)

tarzancayı (accusative definite)
tarzancalar (plural)

[tɑɾzɑnd͡ʒɑ]

From English Tarzan, the fictional character, with the native suffix -ca forming language names from nouns. Literally means Tarzan-ish, Tarzanian (Language).

(linguistics) Amalgamation of two languages having no native speakers, pidgin.


bağlaç

bağlaç (definite accusative bağlaçı, plural bağlaçlar)

bağlaçı (accusative definite)
bağlaçlar (plural)
bağlaç (nominative singular)
bağlaçlar (nominative plural)
bağlaçı (accusative definite singular)
bağlaçları (accusative definite plural)
bağlaça (dative singular)
bağlaçlara (dative plural)
bağlaçta (locative singular)
bağlaçlarda (locative plural)
bağlaçtan (ablative singular)
bağlaçlardan (ablative plural)
bağlaçın (genitive singular)
bağlaçların (genitive plural)


meçhul

meçhul (definite accusative meçhulü, plural meçhuller)

meçhulü (accusative definite)
meçhuller (plural)

From Ottoman Turkish مجهول (mechul), from Arabic مَجْهُول (majhūl).


ortaç

ortaç (definite accusative ortacı, plural ortaçlar)

ortacı (accusative definite)
ortaçlar (plural)


teşdid

teşdid (definite accusative teşdidi, plural teşdidler)

teşdidi (accusative definite)
teşdidler (plural)

From Ottoman Turkish تثدید (teşdid), from Arabic تَشْدِيد (tašdīd).


köken bilimi

köken bilimi (definite accusative köken bilimini, plural köken bilimleri)

köken bilimini (accusative definite)
köken bilimleri (plural)
köken bilimi (nominative singular)
köken bilimleri (nominative plural)
köken bilimini (accusative definite singular)
köken bilimlerini (accusative definite plural)
köken bilimine (dative singular)
köken bilimlerine (dative plural)
köken biliminde (locative singular)
köken bilimlerinde (locative plural)
köken biliminden (ablative singular)
köken bilimlerinden (ablative plural)
köken biliminin (genitive singular)
köken bilimlerinin (genitive plural)

From köken (“origin, root”) + bilim (“science”).


tamlama

head

tamlama (definite accusative tamlamayı, plural tamlamalar)

tamlamayı (accusative definite)
tamlamalar (plural)


matuf

From Ottoman Turkish معطوف (matuf), from Arabic مَعْطُوف (maʕṭūf), passive participle of عَطَفَ (ʕaṭafa, “to incline, sympathize, be favorable to”).

der

Arabic مَعْطُوف (maʕṭūf)

(grammar) joined to a preceding word with a conjunction


istikbal

head

istikbal (definite accusative istikbali, plural istikballer)

istikbali (accusative definite)
istikballer (plural)

From Ottoman Turkish استقبال, from Arabic اِسْتِقْبَال (istiqbāl).

der

اِسْتِقْبَال


faktitif

head

faktitif (definite accusative faktitifi, plural faktitifler)

faktitifi (accusative definite)
faktitifler (plural)
faktitif (nominative singular)
faktitifler (nominative plural)
faktitifi (accusative definite singular)
faktitifleri (accusative definite plural)
faktitife (dative singular)
faktitiflere (dative plural)
faktitifte (locative singular)
faktitiflerde (locative plural)
faktitiften (ablative singular)
faktitiflerden (ablative plural)
faktitifin (genitive singular)
faktitiflerin (genitive plural)


fiilimsi

fiilimsi (definite accusative fiilimsiyi, plural fiilimsiler)

fiilimsiyi (accusative definite)
fiilimsiler (plural)
fiilimsi (nominative singular)
fiilimsiler (nominative plural)
fiilimsiyi (accusative definite singular)
fiilimsileri (accusative definite plural)
fiilimsiye (dative singular)
fiilimsilere (dative plural)
fiilimside (locative singular)
fiilimsilerde (locative plural)
fiilimsiden (ablative singular)
fiilimsilerden (ablative plural)
fiilimsinin (genitive singular)
fiilimsilerin (genitive plural)
fiilimsim (first-person nominative singular)
fiilimsilerim (first-person nominative singular)
fiilimsin (nominative second-person singular)
fiilimsilerin (nominative second-person singular)
fiilimsisi (nominative singular third-person)
fiilimsileri (nominative singular third-person)
fiilimsimiz (first-person nominative plural)
fiilimsilerimiz (first-person nominative plural)
fiilimsiniz (nominative plural second-person)
fiilimsileriniz (nominative plural second-person)
fiilimsileri (nominative plural third-person)
fiilimsimi (accusative definite first-person singular)
fiilimsilerimi (accusative definite first-person singular)
fiilimsini (accusative definite second-person singular)
fiilimsilerini (accusative definite second-person singular)
fiilimsisini (accusative definite singular third-person)
fiilimsilerini (accusative definite singular third-person)
fiilimsimizi (accusative definite first-person plural)
fiilimsilerimizi (accusative definite first-person plural)
fiilimsinizi (accusative definite plural second-person)
fiilimsilerinizi (accusative definite plural second-person)
fiilimsilerini (accusative definite plural third-person)
fiilimsime (dative first-person singular)
fiilimsilerime (dative first-person singular)
fiilimsine (dative second-person singular)
fiilimsilerine (dative second-person singular)
fiilimsisine (dative singular third-person)
fiilimsilerine (dative singular third-person)
fiilimsimize (dative first-person plural)
fiilimsilerimize (dative first-person plural)
fiilimsinize (dative plural second-person)
fiilimsilerinize (dative plural second-person)
fiilimsilerine (dative plural third-person)
fiilimsimde (first-person locative singular)
fiilimsilerimde (first-person locative singular)
fiilimsinde (locative second-person singular)
fiilimsilerinde (locative second-person singular)
fiilimsisinde (locative singular third-person)
fiilimsilerinde (locative singular third-person)
fiilimsimizde (first-person locative plural)
fiilimsilerimizde (first-person locative plural)
fiilimsinizde (locative plural second-person)
fiilimsilerinizde (locative plural second-person)
fiilimsilerinde (locative plural third-person)
fiilimsimden (ablative first-person singular)
fiilimsilerimden (ablative first-person singular)
fiilimsinden (ablative second-person singular)
fiilimsilerinden (ablative second-person singular)
fiilimsisinden (ablative singular third-person)
fiilimsilerinden (ablative singular third-person)
fiilimsimizden (ablative first-person plural)
fiilimsilerimizden (ablative first-person plural)
fiilimsinizden (ablative plural second-person)
fiilimsilerinizden (ablative plural second-person)
fiilimsilerinden (ablative plural third-person)
fiilimsimin (first-person genitive singular)
fiilimsilerimin (first-person genitive singular)
fiilimsinin (genitive second-person singular)
fiilimsilerinin (genitive second-person singular)
fiilimsisinin (genitive singular third-person)
fiilimsilerinin (genitive singular third-person)
fiilimsimizin (first-person genitive plural)
fiilimsilerimizin (first-person genitive plural)
fiilimsinizin (genitive plural second-person)
fiilimsilerinizin (genitive plural second-person)
fiilimsilerinin (genitive plural third-person)
fiilimsiyim (first-person singular)
fiilimsilerim (first-person singular)
fiilimsisin (second-person singular)
fiilimsilersin (second-person singular)
fiilimsi (singular third-person)
fiilimsidir (singular third-person)
fiilimsiler (singular third-person)
fiilimsilerdir (singular third-person)
fiilimsiyiz (first-person plural)
fiilimsileriz (first-person plural)
fiilimsisiniz (plural second-person)
fiilimsilersiniz (plural second-person)
fiilimsiler (plural third-person)
fiilimsilerdir (plural third-person)

From fiil (“verb”) + -imsi (“-al, -ish; like, as”).


lahika

head

lahika (definite accusative lahikayı, plural lahikalar)

lahikayı (accusative definite)
lahikalar (plural)

From Ottoman Turkish لاحقه (lahıka), from Arabic لَاحِقَة (lāḥiqa).


kökteş

kökteş (nominative singular)
kökteşler (nominative plural)
kökteşi (accusative definite singular)
kökteşleri (accusative definite plural)
kökteşe (dative singular)
kökteşlere (dative plural)
kökteşte (locative singular)
kökteşlerde (locative plural)
kökteşten (ablative singular)
kökteşlerden (ablative plural)
kökteşin (genitive singular)
kökteşlerin (genitive plural)
kökteşim (first-person nominative singular)
kökteşlerim (first-person nominative singular)
kökteşin (nominative second-person singular)
kökteşlerin (nominative second-person singular)
kökteşi (nominative singular third-person)
kökteşleri (nominative singular third-person)
kökteşimiz (first-person nominative plural)
kökteşlerimiz (first-person nominative plural)
kökteşiniz (nominative plural second-person)
kökteşleriniz (nominative plural second-person)
kökteşleri (nominative plural third-person)
kökteşimi (accusative definite first-person singular)
kökteşlerimi (accusative definite first-person singular)
kökteşini (accusative definite second-person singular)
kökteşlerini (accusative definite second-person singular)
kökteşini (accusative definite singular third-person)
kökteşlerini (accusative definite singular third-person)
kökteşimizi (accusative definite first-person plural)
kökteşlerimizi (accusative definite first-person plural)
kökteşinizi (accusative definite plural second-person)
kökteşlerinizi (accusative definite plural second-person)
kökteşlerini (accusative definite plural third-person)
kökteşime (dative first-person singular)
kökteşlerime (dative first-person singular)
kökteşine (dative second-person singular)
kökteşlerine (dative second-person singular)
kökteşine (dative singular third-person)
kökteşlerine (dative singular third-person)
kökteşimize (dative first-person plural)
kökteşlerimize (dative first-person plural)
kökteşinize (dative plural second-person)
kökteşlerinize (dative plural second-person)
kökteşlerine (dative plural third-person)
kökteşimde (first-person locative singular)
kökteşlerimde (first-person locative singular)
kökteşinde (locative second-person singular)
kökteşlerinde (locative second-person singular)
kökteşinde (locative singular third-person)
kökteşlerinde (locative singular third-person)
kökteşimizde (first-person locative plural)
kökteşlerimizde (first-person locative plural)
kökteşinizde (locative plural second-person)
kökteşlerinizde (locative plural second-person)
kökteşlerinde (locative plural third-person)
kökteşimden (ablative first-person singular)
kökteşlerimden (ablative first-person singular)
kökteşinden (ablative second-person singular)
kökteşlerinden (ablative second-person singular)
kökteşinden (ablative singular third-person)
kökteşlerinden (ablative singular third-person)
kökteşimizden (ablative first-person plural)
kökteşlerimizden (ablative first-person plural)
kökteşinizden (ablative plural second-person)
kökteşlerinizden (ablative plural second-person)
kökteşlerinden (ablative plural third-person)
kökteşimin (first-person genitive singular)
kökteşlerimin (first-person genitive singular)
kökteşinin (genitive second-person singular)
kökteşlerinin (genitive second-person singular)
kökteşinin (genitive singular third-person)
kökteşlerinin (genitive singular third-person)
kökteşimizin (first-person genitive plural)
kökteşlerimizin (first-person genitive plural)
kökteşinizin (genitive plural second-person)
kökteşlerinizin (genitive plural second-person)
kökteşlerinin (genitive plural third-person)
kökteşim (first-person singular)
kökteşlerim (first-person singular)
kökteşsin (second-person singular)
kökteşlersin (second-person singular)
kökteş (singular third-person)
kökteştir (singular third-person)
kökteşler (singular third-person)
kökteşlerdir (singular third-person)
kökteşiz (first-person plural)
kökteşleriz (first-person plural)
kökteşsiniz (plural second-person)
kökteşlersiniz (plural second-person)
kökteşler (plural third-person)
kökteşlerdir (plural third-person)


gunneli

gunne + -li, from Arabic غُنَّة (ḡunna, “nasalization”).


Slovence

Slovence (nominative singular)
Slovenceyi (accusative definite singular)
Slovenceye (dative singular)
Slovencede (locative singular)
Slovenceden (ablative singular)
Slovencenin (genitive singular)


aktarmak

aktarmak (third-person singular simple present aktarır)

From Proto-Turkic *āgtar-. Cognate with Salar aqdar, Turkmen āgdarmak.


çekimlemek

çekimlemek (third-person singular simple present çekimler)

çekimler (present singular third-person)
çekimlemek (infinitive)
çekimleyen (imperfective impersonal participle)
çekimlemiş (impersonal participle perfective)
çekimleyecek (impersonal participle prospective)
çekimlediğim (non-prospective participle personal)
çekimlediğin (non-prospective participle personal)
çekimlediği (non-prospective participle personal)
çekimlediğimiz (non-prospective participle personal)
çekimlediğiniz (non-prospective participle personal)
çekimledikleri (non-prospective participle personal)
çekimleyeceğim (participle personal prospective)
çekimleyeceğin (participle personal prospective)
çekimleyeceği (participle personal prospective)
çekimleyeceğimiz (participle personal prospective)
çekimleyeceğiniz (participle personal prospective)
çekimleyecekleri (participle personal prospective)
çekimleme (noun-from-verb)
çekimleyiş (adverbial)
çekimlerim (aorist first-person indicative present singular)
çekimlersin (aorist indicative present second-person singular)
çekimler (aorist indicative present singular third-person)
çekimleriz (aorist first-person indicative plural present)
çekimlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekimlerler (aorist indicative plural present third-person)
çekimliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekimliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekimliyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekimliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekimliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekimliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekimledim (first-person indicative past perfective singular)
çekimledin (indicative past perfective second-person singular)
çekimledi (indicative past perfective singular third-person)
çekimledik (first-person indicative past perfective plural)
çekimlediniz (indicative past perfective plural second-person)
çekimlediler (indicative past perfective plural third-person)
çekimliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekimliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekimliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekimliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekimliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekimliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çekimleyeceğim (first-person future indicative singular)
çekimleyeceksin (future indicative second-person singular)
çekimleyecek (future indicative singular third-person)
çekimleyeceğiz (first-person future indicative plural)
çekimleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekimleyecekler (future indicative plural third-person)
çekimlemişim (first-person inferential perfective singular)
çekimlemişsin (inferential perfective second-person singular)
çekimlemiş (inferential perfective singular third-person)
çekimlemişiz (first-person inferential perfective plural)
çekimlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekimlemişler (inferential perfective plural third-person)
çekimlermişim (aorist first-person inferential singular)
çekimlermişsin (aorist inferential second-person singular)
çekimlermiş (aorist inferential singular third-person)
çekimlermişiz (aorist first-person inferential plural)
çekimlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekimlermişler (aorist inferential plural third-person)
çekimliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekimliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekimliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekimliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekimliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekimliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
çekimlesem (conditional first-person singular)
çekimlesen (conditional second-person singular)
çekimlese (conditional singular third-person)
çekimlesek (conditional first-person plural)
çekimleseniz (conditional plural second-person)
çekimleseler (conditional plural third-person)
çekimleseydim (conditional first-person perfective singular)
çekimleseydin (conditional perfective second-person singular)
çekimleseydi (conditional perfective singular third-person)
çekimleseydik (conditional first-person perfective plural)
çekimleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekimleseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekimleyeyim (first-person optative singular)
çekimleyesin (optative second-person singular)
çekimleye (optative singular third-person)
çekimleyelim (first-person optative plural)
çekimleyesiniz (optative plural second-person)
çekimleyeler (optative plural third-person)
çekimlemekteyim (first-person progressive singular)
çekimlemektesin (progressive second-person singular)
çekimlemekte (progressive singular third-person)
çekimlemekteyiz (first-person plural progressive)
çekimlemektesiniz (plural progressive second-person)
çekimlemekteler (plural progressive third-person)
çekimlemeliyim (first-person necessitative singular)
çekimlemelisin (necessitative second-person singular)
çekimlemeli (necessitative singular third-person)
çekimlemeliyiz (first-person necessitative plural)
çekimlemelisiniz (necessitative plural second-person)
çekimlemeliler (necessitative plural third-person)
çekimle (imperative second-person singular)
çekimlesin (imperative singular third-person)
çekimleyin (imperative plural second-person)
çekimlesinler (imperative plural third-person)
çekimler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekimler misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekimler mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekimler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekimler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekimlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekimliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekimliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekimliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekimliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekimliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekimliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekimledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekimledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekimledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekimledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekimlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekimlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekimliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekimliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekimliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekimliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekimliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekimliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekimleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekimleyecek misin? (future indicative second-person singular)
çekimleyecek mi? (future indicative singular third-person)
çekimleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekimleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekimleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekimlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekimlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekimlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekimlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekimlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekimlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekimler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekimler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekimler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekimler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekimler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekimlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekimliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekimliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekimliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekimliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekimliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekimliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekimlesem mi? (conditional first-person singular)
çekimlesen mi? (conditional second-person singular)
çekimlese mi? (conditional singular third-person)
çekimlesek mi? (conditional first-person plural)
çekimleseniz mi? (conditional plural second-person)
çekimleseler mi? (conditional plural third-person)
çekimlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekimlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekimlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekimlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekimlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekimleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekimlemekte miyim? (first-person progressive singular)
çekimlemekte misin? (progressive second-person singular)
çekimlemekte mi? (progressive singular third-person)
çekimlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekimlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekimlemekteler mi? (plural progressive third-person)
çekimlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekimlemeli misin? (necessitative second-person singular)
çekimlemeli mi? (necessitative singular third-person)
çekimlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekimlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekimlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
çekimlememek (infinitive negative)
çekimlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
çekimlememiş (impersonal negative participle perfective)
çekimlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
çekimlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
çekimlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
çekimlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
çekimlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
çekimlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
çekimlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
çekimlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
çekimlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
çekimlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
çekimlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
çekimlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
çekimlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
çekimlememe (negative noun-from-verb)
çekimlemeyiş (adverbial negative)
çekimlemem (aorist first-person indicative present singular)
çekimlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
çekimlemez (aorist indicative present singular third-person)
çekimlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
çekimlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
çekimlemezler (aorist indicative plural present third-person)
çekimlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çekimlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çekimlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
çekimlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çekimlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çekimlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çekimlemedim (first-person indicative past perfective singular)
çekimlemedin (indicative past perfective second-person singular)
çekimlemedi (indicative past perfective singular third-person)
çekimlemedik (first-person indicative past perfective plural)
çekimlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
çekimlemediler (indicative past perfective plural third-person)
çekimlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çekimlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çekimlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çekimlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çekimlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çekimlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çekimlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
çekimlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
çekimlemeyecek (future indicative singular third-person)
çekimlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
çekimlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
çekimlemeyecekler (future indicative plural third-person)
çekimlememişim (first-person inferential perfective singular)
çekimlememişsin (inferential perfective second-person singular)
çekimlememiş (inferential perfective singular third-person)
çekimlememişiz (first-person inferential perfective plural)
çekimlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
çekimlememişler (inferential perfective plural third-person)
çekimlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
çekimlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
çekimlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
çekimlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
çekimlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
çekimlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
çekimlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çekimlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çekimlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çekimlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çekimlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çekimlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
çekimlemesem (conditional first-person singular)
çekimlemesen (conditional second-person singular)
çekimlemese (conditional singular third-person)
çekimlemesek (conditional first-person plural)
çekimlemeseniz (conditional plural second-person)
çekimlemeseler (conditional plural third-person)
çekimlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
çekimlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
çekimlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
çekimlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
çekimlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
çekimlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
çekimlemeyeyim (first-person optative singular)
çekimlemeyesin (optative second-person singular)
çekimlemeye (optative singular third-person)
çekimlemeyelim (first-person optative plural)
çekimlemeyesiniz (optative plural second-person)
çekimlemeyeler (optative plural third-person)
çekimlememekteyim (first-person progressive singular)
çekimlememektesin (progressive second-person singular)
çekimlememekte (progressive singular third-person)
çekimlememekteyiz (first-person plural progressive)
çekimlememektesiniz (plural progressive second-person)
çekimlememekteler (plural progressive third-person)
çekimlememeliyim (first-person necessitative singular)
çekimlememelisin (necessitative second-person singular)
çekimlememeli (necessitative singular third-person)
çekimlememeliyiz (first-person necessitative plural)
çekimlememelisiniz (necessitative plural second-person)
çekimlememeliler (necessitative plural third-person)
çekimleme (imperative second-person singular)
çekimlemesin (imperative singular third-person)
çekimlemeyin (imperative plural second-person)
çekimlemesinler (imperative plural third-person)
çekimlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
çekimlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
çekimlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
çekimlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
çekimlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
çekimlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
çekimlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çekimlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çekimlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çekimlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çekimlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çekimlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çekimlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
çekimlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
çekimlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
çekimlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
çekimlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
çekimlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
çekimlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çekimlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çekimlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çekimlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çekimlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çekimlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çekimlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
çekimlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
çekimlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
çekimlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
çekimlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
çekimlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
çekimlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
çekimlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
çekimlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
çekimlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
çekimlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
çekimlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
çekimlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
çekimlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
çekimlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
çekimlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
çekimlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
çekimlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
çekimlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çekimlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çekimlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çekimlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çekimlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çekimlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çekimlemesem mi? (conditional first-person singular)
çekimlemesen mi? (conditional second-person singular)
çekimlemese mi? (conditional singular third-person)
çekimlemesek mi? (conditional first-person plural)
çekimlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
çekimlemeseler mi? (conditional plural third-person)
çekimlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
çekimlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
çekimlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
çekimlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
çekimlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
çekimlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
çekimlememekte miyim? (first-person progressive singular)
çekimlememekte misin? (progressive second-person singular)
çekimlememekte mi? (progressive singular third-person)
çekimlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
çekimlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
çekimlememekteler mi? (plural progressive third-person)
çekimlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
çekimlememeli misin? (necessitative second-person singular)
çekimlememeli mi? (necessitative singular third-person)
çekimlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
çekimlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
çekimlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Equivalent to çekim (“conjugation”) + -le + -mek

(linguistics, transitive, with accusative) to conjugate


mastar

mastar (definite accusative mastarı, plural mastarlar)

mastarı (accusative definite)
mastarlar (plural)
mastar (nominative singular)
mastarlar (nominative plural)
mastarı (accusative definite singular)
mastarları (accusative definite plural)
mastara (dative singular)
mastarlara (dative plural)
mastarda (locative singular)
mastarlarda (locative plural)
mastardan (ablative singular)
mastarlardan (ablative plural)
mastarın (genitive singular)
mastarların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مصدر (masdar), from Arabic مَصْدَر (maṣdar).


kafiye

kafiye (definite accusative kafiyeyi, plural kafiyeler)

kafiyeyi (accusative definite)
kafiyeler (plural)
kafiye (nominative singular)
kafiyeler (nominative plural)
kafiyeyi (accusative definite singular)
kafiyeleri (accusative definite plural)
kafiyeye (dative singular)
kafiyelere (dative plural)
kafiyede (locative singular)
kafiyelerde (locative plural)
kafiyeden (ablative singular)
kafiyelerden (ablative plural)
kafiyenin (genitive singular)
kafiyelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قافیه, from Arabic قَافِيَة (qāfiya).

kafiye sözlüğü


Urduca

Urduca (definite accusative m, uncountable)

Urdu (an Indo-Iranian language with native speakers mainly in Pakistan and India)


şaire

şaire (definite accusative şaireyi, plural şaireler)

şaireyi (accusative definite)
şaireler (plural)
şaire (nominative singular)
şaireler (nominative plural)
şaireyi (accusative definite singular)
şaireleri (accusative definite plural)
şaireye (dative singular)
şairelere (dative plural)
şairede (locative singular)
şairelerde (locative plural)
şaireden (ablative singular)
şairelerden (ablative plural)
şairenin (genitive singular)
şairelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish شاعره, from Arabic شَاعِرَة (šāʕira). By surface analysis, şair + -e.

der

Arabic شَاعِرَة (šāʕira)


müfret

head

müfret (definite accusative müfredi, plural müfretler or müfredat)

müfredi (accusative definite)
müfretler (plural)
müfredat (plural)
müfret (nominative singular)
müfretler (nominative plural)
müfredi (accusative definite singular)
müfretleri (accusative definite plural)
müfrede (dative singular)
müfretlere (dative plural)
müfrette (locative singular)
müfretlerde (locative plural)
müfretten (ablative singular)
müfretlerden (ablative plural)
müfredin (genitive singular)
müfretlerin (genitive plural)
müfredim (first-person nominative singular)
müfretlerim (first-person nominative singular)
müfredin (nominative second-person singular)
müfretlerin (nominative second-person singular)
müfredi (nominative singular third-person)
müfretleri (nominative singular third-person)
müfredimiz (first-person nominative plural)
müfretlerimiz (first-person nominative plural)
müfrediniz (nominative plural second-person)
müfretleriniz (nominative plural second-person)
müfretleri (nominative plural third-person)
müfredimi (accusative definite first-person singular)
müfretlerimi (accusative definite first-person singular)
müfredini (accusative definite second-person singular)
müfretlerini (accusative definite second-person singular)
müfredini (accusative definite singular third-person)
müfretlerini (accusative definite singular third-person)
müfredimizi (accusative definite first-person plural)
müfretlerimizi (accusative definite first-person plural)
müfredinizi (accusative definite plural second-person)
müfretlerinizi (accusative definite plural second-person)
müfretlerini (accusative definite plural third-person)
müfredime (dative first-person singular)
müfretlerime (dative first-person singular)
müfredine (dative second-person singular)
müfretlerine (dative second-person singular)
müfredine (dative singular third-person)
müfretlerine (dative singular third-person)
müfredimize (dative first-person plural)
müfretlerimize (dative first-person plural)
müfredinize (dative plural second-person)
müfretlerinize (dative plural second-person)
müfretlerine (dative plural third-person)
müfredimde (first-person locative singular)
müfretlerimde (first-person locative singular)
müfredinde (locative second-person singular)
müfretlerinde (locative second-person singular)
müfredinde (locative singular third-person)
müfretlerinde (locative singular third-person)
müfredimizde (first-person locative plural)
müfretlerimizde (first-person locative plural)
müfredinizde (locative plural second-person)
müfretlerinizde (locative plural second-person)
müfretlerinde (locative plural third-person)
müfredimden (ablative first-person singular)
müfretlerimden (ablative first-person singular)
müfredinden (ablative second-person singular)
müfretlerinden (ablative second-person singular)
müfredinden (ablative singular third-person)
müfretlerinden (ablative singular third-person)
müfredimizden (ablative first-person plural)
müfretlerimizden (ablative first-person plural)
müfredinizden (ablative plural second-person)
müfretlerinizden (ablative plural second-person)
müfretlerinden (ablative plural third-person)
müfredimin (first-person genitive singular)
müfretlerimin (first-person genitive singular)
müfredinin (genitive second-person singular)
müfretlerinin (genitive second-person singular)
müfredinin (genitive singular third-person)
müfretlerinin (genitive singular third-person)
müfredimizin (first-person genitive plural)
müfretlerimizin (first-person genitive plural)
müfredinizin (genitive plural second-person)
müfretlerinizin (genitive plural second-person)
müfretlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مفرد (müfred), from Arabic مُفْرَد (mufrad).

(grammar) singular (a form of a word that refers to only one person or thing)


nötr

nötürüm (first-person predicative present singular)
nötr müyüm? (first-person interrogative predicative present singular)
nötr değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
nötr değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
nötrsün (predicative present second-person singular)
nötr müsün? (interrogative predicative present second-person singular)
nötr değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
nötr değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
nötr (predicative present singular third-person)
nötr?ür (predicative present singular third-person)
nötr mü? (interrogative predicative present singular third-person)
nötr değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
nötr değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
nötürüz (first-person plural predicative present)
nötr müyüz? (first-person interrogative plural predicative present)
nötr değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
nötr değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
nötrsünüz (plural predicative present second-person)
nötr müsünüz? (interrogative plural predicative present second-person)
nötr değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
nötr değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
nötr (plural predicative present third-person)
nötrler (plural predicative present third-person)
nötr mi? (interrogative plural predicative present third-person)
nötrler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
nötr değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
nötr değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
nötr değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
nötr?üm (first-person past predicative singular)
nötr müydüm? (first-person interrogative past predicative singular)
nötr değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
nötr değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
nötr?ün (past predicative second-person singular)
nötr müydün? (interrogative past predicative second-person singular)
nötr değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
nötr değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
nötr?ü (past predicative singular third-person)
nötr müydü? (interrogative past predicative singular third-person)
nötr değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
nötr değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
nötr?ük (first-person past plural predicative)
nötr müydük? (first-person interrogative past plural predicative)
nötr değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
nötr değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
nötr?ünüz (past plural predicative second-person)
nötr müydünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
nötr değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
nötr değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
nötr?üler (past plural predicative third-person)
nötr müydüler? (interrogative past plural predicative third-person)
nötr değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
nötr değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
nötr değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
nötrmüşüm (first-person past predicative singular)
nötr müymüşüm? (first-person interrogative past predicative singular)
nötr değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
nötr değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
nötrmüşsün (past predicative second-person singular)
nötr müymüşsün? (interrogative past predicative second-person singular)
nötr değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
nötr değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
nötrmüş (past predicative singular third-person)
nötr müymüş? (interrogative past predicative singular third-person)
nötr değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
nötr değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
nötrmüşüz (first-person past plural predicative)
nötr müymüşüz? (first-person interrogative past plural predicative)
nötr değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
nötr değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
nötrmüşsünüz (past plural predicative second-person)
nötr müymüşsünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
nötr değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
nötr değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
nötrmüşler (past plural predicative third-person)
nötr müymüşler? (interrogative past plural predicative third-person)
nötr değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
nötr değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
nötr değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
nötrsem (conditional first-person predicative singular)
nötr müysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
nötr değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
nötr değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
nötrsen (conditional predicative second-person singular)
nötr müysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
nötr değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
nötr değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
nötrse (conditional predicative singular third-person)
nötr müyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
nötr değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
nötr değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
nötrsek (conditional first-person plural predicative)
nötr müysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
nötr değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
nötr değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
nötrseniz (conditional plural predicative second-person)
nötr müyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
nötr değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
nötr değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
nötrseler (conditional plural predicative third-person)
nötr müyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
nötr değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
nötr değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


laedri

From Ottoman Turkish لاادری (lâedri), from Arabic لَاأَدْرِيّ (lāʔadriyy).


nesir

nesir (definite accusative nesiri, plural nesirler)

nesiri (accusative definite)
nesirler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish نثر (nesr), from Arabic نَثْر (naṯr).