radar

head

radar (definite accusative radarı, plural radarlar)

radarı (accusative definite)
radarlar (plural)
radar (nominative singular)
radarlar (nominative plural)
radarı (accusative definite singular)
radarları (accusative definite plural)
radara (dative singular)
radarlara (dative plural)
radarda (locative singular)
radarlarda (locative plural)
radardan (ablative singular)
radarlardan (ablative plural)
radarın (genitive singular)
radarların (genitive plural)
radarım (first-person nominative singular)
radarlarım (first-person nominative singular)
radarın (nominative second-person singular)
radarların (nominative second-person singular)
radarı (nominative singular third-person)
radarları (nominative singular third-person)
radarımız (first-person nominative plural)
radarlarımız (first-person nominative plural)
radarınız (nominative plural second-person)
radarlarınız (nominative plural second-person)
radarları (nominative plural third-person)
radarımı (accusative definite first-person singular)
radarlarımı (accusative definite first-person singular)
radarını (accusative definite second-person singular)
radarlarını (accusative definite second-person singular)
radarını (accusative definite singular third-person)
radarlarını (accusative definite singular third-person)
radarımızı (accusative definite first-person plural)
radarlarımızı (accusative definite first-person plural)
radarınızı (accusative definite plural second-person)
radarlarınızı (accusative definite plural second-person)
radarlarını (accusative definite plural third-person)
radarıma (dative first-person singular)
radarlarıma (dative first-person singular)
radarına (dative second-person singular)
radarlarına (dative second-person singular)
radarına (dative singular third-person)
radarlarına (dative singular third-person)
radarımıza (dative first-person plural)
radarlarımıza (dative first-person plural)
radarınıza (dative plural second-person)
radarlarınıza (dative plural second-person)
radarlarına (dative plural third-person)
radarımda (first-person locative singular)
radarlarımda (first-person locative singular)
radarında (locative second-person singular)
radarlarında (locative second-person singular)
radarında (locative singular third-person)
radarlarında (locative singular third-person)
radarımızda (first-person locative plural)
radarlarımızda (first-person locative plural)
radarınızda (locative plural second-person)
radarlarınızda (locative plural second-person)
radarlarında (locative plural third-person)
radarımdan (ablative first-person singular)
radarlarımdan (ablative first-person singular)
radarından (ablative second-person singular)
radarlarından (ablative second-person singular)
radarından (ablative singular third-person)
radarlarından (ablative singular third-person)
radarımızdan (ablative first-person plural)
radarlarımızdan (ablative first-person plural)
radarınızdan (ablative plural second-person)
radarlarınızdan (ablative plural second-person)
radarlarından (ablative plural third-person)
radarımın (first-person genitive singular)
radarlarımın (first-person genitive singular)
radarının (genitive second-person singular)
radarlarının (genitive second-person singular)
radarının (genitive singular third-person)
radarlarının (genitive singular third-person)
radarımızın (first-person genitive plural)
radarlarımızın (first-person genitive plural)
radarınızın (genitive plural second-person)
radarlarınızın (genitive plural second-person)
radarlarının (genitive plural third-person)


apron

apron (definite accusative apronu, plural apronlar)

apronu (accusative definite)
apronlar (plural)

(aviation) apron (The paved area of an airport, especially the area where aircraft park away from a terminal)


drone

drone (definite accusative droneu, plural dronelar)

droneu (accusative definite)
dronelar (plural)
drone (nominative singular)
dronelar (nominative plural)
droneu (accusative definite singular)
droneları (accusative definite plural)
dronea (dative singular)
dronelara (dative plural)
droneda (locative singular)
dronelarda (locative plural)
dronedan (ablative singular)
dronelardan (ablative plural)
droneun (genitive singular)
droneların (genitive plural)

(aviation) An unmanned aerial vehicle; drone.


rotor

rotor (definite accusative rotoru, plural rotorlar)

rotoru (accusative definite)
rotorlar (plural)
rotor (nominative singular)
rotorlar (nominative plural)
rotoru (accusative definite singular)
rotorları (accusative definite plural)
rotora (dative singular)
rotorlara (dative plural)
rotorda (locative singular)
rotorlarda (locative plural)
rotordan (ablative singular)
rotorlardan (ablative plural)
rotorun (genitive singular)
rotorların (genitive plural)
rotorum (first-person nominative singular)
rotorlarım (first-person nominative singular)
rotorun (nominative second-person singular)
rotorların (nominative second-person singular)
rotoru (nominative singular third-person)
rotorları (nominative singular third-person)
rotorumuz (first-person nominative plural)
rotorlarımız (first-person nominative plural)
rotorunuz (nominative plural second-person)
rotorlarınız (nominative plural second-person)
rotorları (nominative plural third-person)
rotorumu (accusative definite first-person singular)
rotorlarımı (accusative definite first-person singular)
rotorunu (accusative definite second-person singular)
rotorlarını (accusative definite second-person singular)
rotorunu (accusative definite singular third-person)
rotorlarını (accusative definite singular third-person)
rotorumuzu (accusative definite first-person plural)
rotorlarımızı (accusative definite first-person plural)
rotorunuzu (accusative definite plural second-person)
rotorlarınızı (accusative definite plural second-person)
rotorlarını (accusative definite plural third-person)
rotoruma (dative first-person singular)
rotorlarıma (dative first-person singular)
rotoruna (dative second-person singular)
rotorlarına (dative second-person singular)
rotoruna (dative singular third-person)
rotorlarına (dative singular third-person)
rotorumuza (dative first-person plural)
rotorlarımıza (dative first-person plural)
rotorunuza (dative plural second-person)
rotorlarınıza (dative plural second-person)
rotorlarına (dative plural third-person)
rotorumda (first-person locative singular)
rotorlarımda (first-person locative singular)
rotorunda (locative second-person singular)
rotorlarında (locative second-person singular)
rotorunda (locative singular third-person)
rotorlarında (locative singular third-person)
rotorumuzda (first-person locative plural)
rotorlarımızda (first-person locative plural)
rotorunuzda (locative plural second-person)
rotorlarınızda (locative plural second-person)
rotorlarında (locative plural third-person)
rotorumdan (ablative first-person singular)
rotorlarımdan (ablative first-person singular)
rotorundan (ablative second-person singular)
rotorlarından (ablative second-person singular)
rotorundan (ablative singular third-person)
rotorlarından (ablative singular third-person)
rotorumuzdan (ablative first-person plural)
rotorlarımızdan (ablative first-person plural)
rotorunuzdan (ablative plural second-person)
rotorlarınızdan (ablative plural second-person)
rotorlarından (ablative plural third-person)
rotorumun (first-person genitive singular)
rotorlarımın (first-person genitive singular)
rotorunun (genitive second-person singular)
rotorlarının (genitive second-person singular)
rotorunun (genitive singular third-person)
rotorlarının (genitive singular third-person)
rotorumuzun (first-person genitive plural)
rotorlarımızın (first-person genitive plural)
rotorunuzun (genitive plural second-person)
rotorlarınızın (genitive plural second-person)
rotorlarının (genitive plural third-person)


helikopter

helikopter (definite accusative helikopteri, plural helikopterler)

helikopteri (accusative definite)
helikopterler (plural)
helikopter (nominative singular)
helikopterler (nominative plural)
helikopteri (accusative definite singular)
helikopterleri (accusative definite plural)
helikoptere (dative singular)
helikopterlere (dative plural)
helikopterde (locative singular)
helikopterlerde (locative plural)
helikopterden (ablative singular)
helikopterlerden (ablative plural)
helikopterin (genitive singular)
helikopterlerin (genitive plural)
helikopterim (first-person nominative singular)
helikopterlerim (first-person nominative singular)
helikopterin (nominative second-person singular)
helikopterlerin (nominative second-person singular)
helikopteri (nominative singular third-person)
helikopterleri (nominative singular third-person)
helikopterimiz (first-person nominative plural)
helikopterlerimiz (first-person nominative plural)
helikopteriniz (nominative plural second-person)
helikopterleriniz (nominative plural second-person)
helikopterleri (nominative plural third-person)
helikopterimi (accusative definite first-person singular)
helikopterlerimi (accusative definite first-person singular)
helikopterini (accusative definite second-person singular)
helikopterlerini (accusative definite second-person singular)
helikopterini (accusative definite singular third-person)
helikopterlerini (accusative definite singular third-person)
helikopterimizi (accusative definite first-person plural)
helikopterlerimizi (accusative definite first-person plural)
helikopterinizi (accusative definite plural second-person)
helikopterlerinizi (accusative definite plural second-person)
helikopterlerini (accusative definite plural third-person)
helikopterime (dative first-person singular)
helikopterlerime (dative first-person singular)
helikopterine (dative second-person singular)
helikopterlerine (dative second-person singular)
helikopterine (dative singular third-person)
helikopterlerine (dative singular third-person)
helikopterimize (dative first-person plural)
helikopterlerimize (dative first-person plural)
helikopterinize (dative plural second-person)
helikopterlerinize (dative plural second-person)
helikopterlerine (dative plural third-person)
helikopterimde (first-person locative singular)
helikopterlerimde (first-person locative singular)
helikopterinde (locative second-person singular)
helikopterlerinde (locative second-person singular)
helikopterinde (locative singular third-person)
helikopterlerinde (locative singular third-person)
helikopterimizde (first-person locative plural)
helikopterlerimizde (first-person locative plural)
helikopterinizde (locative plural second-person)
helikopterlerinizde (locative plural second-person)
helikopterlerinde (locative plural third-person)
helikopterimden (ablative first-person singular)
helikopterlerimden (ablative first-person singular)
helikopterinden (ablative second-person singular)
helikopterlerinden (ablative second-person singular)
helikopterinden (ablative singular third-person)
helikopterlerinden (ablative singular third-person)
helikopterimizden (ablative first-person plural)
helikopterlerimizden (ablative first-person plural)
helikopterinizden (ablative plural second-person)
helikopterlerinizden (ablative plural second-person)
helikopterlerinden (ablative plural third-person)
helikopterimin (first-person genitive singular)
helikopterlerimin (first-person genitive singular)
helikopterinin (genitive second-person singular)
helikopterlerinin (genitive second-person singular)
helikopterinin (genitive singular third-person)
helikopterlerinin (genitive singular third-person)
helikopterimizin (first-person genitive plural)
helikopterlerimizin (first-person genitive plural)
helikopterinizin (genitive plural second-person)
helikopterlerinizin (genitive plural second-person)
helikopterlerinin (genitive plural third-person)


heliport

heliport (definite accusative heliportu, plural heliportlar)

heliportu (accusative definite)
heliportlar (plural)

From French héliport or English heliport.


uçak

uçak (definite accusative uçağı, plural uçaklar)

uçağı (accusative definite)
uçaklar (plural)
uçak (nominative singular)
uçaklar (nominative plural)
uçağı (accusative definite singular)
uçakları (accusative definite plural)
uçağa (dative singular)
uçaklara (dative plural)
uçakta (locative singular)
uçaklarda (locative plural)
uçaktan (ablative singular)
uçaklardan (ablative plural)
uçağın (genitive singular)
uçakların (genitive plural)
uçağım (first-person nominative singular)
uçaklarım (first-person nominative singular)
uçağın (nominative second-person singular)
uçakların (nominative second-person singular)
uçağı (nominative singular third-person)
uçakları (nominative singular third-person)
uçağımız (first-person nominative plural)
uçaklarımız (first-person nominative plural)
uçağınız (nominative plural second-person)
uçaklarınız (nominative plural second-person)
uçakları (nominative plural third-person)
uçağımı (accusative definite first-person singular)
uçaklarımı (accusative definite first-person singular)
uçağını (accusative definite second-person singular)
uçaklarını (accusative definite second-person singular)
uçağını (accusative definite singular third-person)
uçaklarını (accusative definite singular third-person)
uçağımızı (accusative definite first-person plural)
uçaklarımızı (accusative definite first-person plural)
uçağınızı (accusative definite plural second-person)
uçaklarınızı (accusative definite plural second-person)
uçaklarını (accusative definite plural third-person)
uçağıma (dative first-person singular)
uçaklarıma (dative first-person singular)
uçağına (dative second-person singular)
uçaklarına (dative second-person singular)
uçağına (dative singular third-person)
uçaklarına (dative singular third-person)
uçağımıza (dative first-person plural)
uçaklarımıza (dative first-person plural)
uçağınıza (dative plural second-person)
uçaklarınıza (dative plural second-person)
uçaklarına (dative plural third-person)
uçağımda (first-person locative singular)
uçaklarımda (first-person locative singular)
uçağında (locative second-person singular)
uçaklarında (locative second-person singular)
uçağında (locative singular third-person)
uçaklarında (locative singular third-person)
uçağımızda (first-person locative plural)
uçaklarımızda (first-person locative plural)
uçağınızda (locative plural second-person)
uçaklarınızda (locative plural second-person)
uçaklarında (locative plural third-person)
uçağımdan (ablative first-person singular)
uçaklarımdan (ablative first-person singular)
uçağından (ablative second-person singular)
uçaklarından (ablative second-person singular)
uçağından (ablative singular third-person)
uçaklarından (ablative singular third-person)
uçağımızdan (ablative first-person plural)
uçaklarımızdan (ablative first-person plural)
uçağınızdan (ablative plural second-person)
uçaklarınızdan (ablative plural second-person)
uçaklarından (ablative plural third-person)
uçağımın (first-person genitive singular)
uçaklarımın (first-person genitive singular)
uçağının (genitive second-person singular)
uçaklarının (genitive second-person singular)
uçağının (genitive singular third-person)
uçaklarının (genitive singular third-person)
uçağımızın (first-person genitive plural)
uçaklarımızın (first-person genitive plural)
uçağınızın (genitive plural second-person)
uçaklarınızın (genitive plural second-person)
uçaklarının (genitive plural third-person)

From uçmak (“to fly”). The word was coined during the Turkish language reform and was originally proposed to denote the concept 'airfield, airport'. However, it came to denote 'aircraft' instead, displacing the proposed coinage uçku (“airplane”).

Lewis, Geoffrey (1999) The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success, Oxford, New York: Oxford University Press, page 107


sorti

sorti (definite accusative sortiyi, plural sortiler)

sortiyi (accusative definite)
sortiler (plural)
sorti (nominative singular)
sortiler (nominative plural)
sortiyi (accusative definite singular)
sortileri (accusative definite plural)
sortiye (dative singular)
sortilere (dative plural)
sortide (locative singular)
sortilerde (locative plural)
sortiden (ablative singular)
sortilerden (ablative plural)
sortinin (genitive singular)
sortilerin (genitive plural)
sortim (first-person nominative singular)
sortilerim (first-person nominative singular)
sortin (nominative second-person singular)
sortilerin (nominative second-person singular)
sortisi (nominative singular third-person)
sortileri (nominative singular third-person)
sortimiz (first-person nominative plural)
sortilerimiz (first-person nominative plural)
sortiniz (nominative plural second-person)
sortileriniz (nominative plural second-person)
sortileri (nominative plural third-person)
sortimi (accusative definite first-person singular)
sortilerimi (accusative definite first-person singular)
sortini (accusative definite second-person singular)
sortilerini (accusative definite second-person singular)
sortisini (accusative definite singular third-person)
sortilerini (accusative definite singular third-person)
sortimizi (accusative definite first-person plural)
sortilerimizi (accusative definite first-person plural)
sortinizi (accusative definite plural second-person)
sortilerinizi (accusative definite plural second-person)
sortilerini (accusative definite plural third-person)
sortime (dative first-person singular)
sortilerime (dative first-person singular)
sortine (dative second-person singular)
sortilerine (dative second-person singular)
sortisine (dative singular third-person)
sortilerine (dative singular third-person)
sortimize (dative first-person plural)
sortilerimize (dative first-person plural)
sortinize (dative plural second-person)
sortilerinize (dative plural second-person)
sortilerine (dative plural third-person)
sortimde (first-person locative singular)
sortilerimde (first-person locative singular)
sortinde (locative second-person singular)
sortilerinde (locative second-person singular)
sortisinde (locative singular third-person)
sortilerinde (locative singular third-person)
sortimizde (first-person locative plural)
sortilerimizde (first-person locative plural)
sortinizde (locative plural second-person)
sortilerinizde (locative plural second-person)
sortilerinde (locative plural third-person)
sortimden (ablative first-person singular)
sortilerimden (ablative first-person singular)
sortinden (ablative second-person singular)
sortilerinden (ablative second-person singular)
sortisinden (ablative singular third-person)
sortilerinden (ablative singular third-person)
sortimizden (ablative first-person plural)
sortilerimizden (ablative first-person plural)
sortinizden (ablative plural second-person)
sortilerinizden (ablative plural second-person)
sortilerinden (ablative plural third-person)
sortimin (first-person genitive singular)
sortilerimin (first-person genitive singular)
sortinin (genitive second-person singular)
sortilerinin (genitive second-person singular)
sortisinin (genitive singular third-person)
sortilerinin (genitive singular third-person)
sortimizin (first-person genitive plural)
sortilerimizin (first-person genitive plural)
sortinizin (genitive plural second-person)
sortilerinizin (genitive plural second-person)
sortilerinin (genitive plural third-person)

(military) A combat mission carried out by a military aircraft; a sortie.


pist

pist (definite accusative pisti, plural pistler)

pisti (accusative definite)
pistler (plural)

From Ottoman Turkish پیست, from French piste in the 1920s.

İzmir uçuş pisti yeniden kapalı zarfla eksiltmeye konulmuştur. Keşif bedeli (131.096,36) lira olup ilk teminat miktarı (7805) liradır.

1939 July 11, bid solicitation in T. C. Resmî Gazete

(please add an English translation of this quotation)


şikayet etme

şikayet etme (definite accusative şikayet etmeyi, plural şikayet etmeler)

şikayet etmeyi (accusative definite)
şikayet etmeler (plural)


şikâyet etmek

şikâyet etmek (third-person singular simple present şikâyet eder)

şikâyet eder (present singular third-person)
şikâyet etmek (infinitive)
şikâyet eden (imperfective impersonal participle)
şikâyet etmiş (impersonal participle perfective)
şikâyet edecek (impersonal participle prospective)
şikâyet ettiğim (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiğin (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiği (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiğimiz (non-prospective participle personal)
şikâyet ettiğiniz (non-prospective participle personal)
şikâyet ettikleri (non-prospective participle personal)
şikâyet edeceğim (participle personal prospective)
şikâyet edeceğin (participle personal prospective)
şikâyet edeceği (participle personal prospective)
şikâyet edeceğimiz (participle personal prospective)
şikâyet edeceğiniz (participle personal prospective)
şikâyet edecekleri (participle personal prospective)
şikâyet etme (noun-from-verb)
şikâyet ediş (adverbial)
şikâyet ederim (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet edersin (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet eder (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet ederiz (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet ederler (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet ettim (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet ettin (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etti (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet ettik (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet ettiler (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şikâyet ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet edeceğim (first-person future indicative singular)
şikâyet edeceksin (future indicative second-person singular)
şikâyet edecek (future indicative singular third-person)
şikâyet edeceğiz (first-person future indicative plural)
şikâyet edeceksiniz (future indicative plural second-person)
şikâyet edecekler (future indicative plural third-person)
şikâyet etmişim (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmişsin (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmiş (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmişiz (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmişler (inferential perfective plural third-person)
şikâyet edermişim (aorist first-person inferential singular)
şikâyet edermişsin (aorist inferential second-person singular)
şikâyet edermiş (aorist inferential singular third-person)
şikâyet edermişiz (aorist first-person inferential plural)
şikâyet edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şikâyet ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or şikâyet edermişlar (aorist inferential plural third-person)
şikâyet ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etsem (conditional first-person singular)
şikâyet etsen (conditional second-person singular)
şikâyet etse (conditional singular third-person)
şikâyet etsek (conditional first-person plural)
şikâyet etseniz (conditional plural second-person)
şikâyet etseler (conditional plural third-person)
şikâyet etseydim (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etseydin (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etseydi (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etseydik (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etseydiler (conditional perfective plural third-person)
şikâyet edeyim (first-person optative singular)
şikâyet edesin (optative second-person singular)
şikâyet ede (optative singular third-person)
şikâyet edelim (first-person optative plural)
şikâyet edesiniz (optative plural second-person)
şikâyet edeler (optative plural third-person)
şikâyet etmekteyim (first-person progressive singular)
şikâyet etmektesin (progressive second-person singular)
şikâyet etmekte (progressive singular third-person)
şikâyet etmekteyiz (first-person plural progressive)
şikâyet etmektesiniz (plural progressive second-person)
şikâyet etmekteler (plural progressive third-person)
şikâyet etmeliyim (first-person necessitative singular)
şikâyet etmelisin (necessitative second-person singular)
şikâyet etmeli (necessitative singular third-person)
şikâyet etmeliyiz (first-person necessitative plural)
şikâyet etmelisiniz (necessitative plural second-person)
şikâyet etmeliler (necessitative plural third-person)
şikâyet et (imperative second-person singular)
şikâyet etsin (imperative singular third-person)
şikâyet edin (imperative plural second-person)
or şikâyet ediniz (imperative plural second-person)
şikâyet etsinler (imperative plural third-person)
şikâyet eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet edecek miyim? (first-person future indicative singular)
şikâyet edecek misin? (future indicative second-person singular)
şikâyet edecek mi? (future indicative singular third-person)
şikâyet edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şikâyet edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şikâyet edecekler mi? (future indicative plural third-person)
şikâyet etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şikâyet eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şikâyet eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şikâyet eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şikâyet eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şikâyet eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şikâyet ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şikâyet ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etsem mi? (conditional first-person singular)
şikâyet etsen mi? (conditional second-person singular)
şikâyet etse mi? (conditional singular third-person)
şikâyet etsek mi? (conditional first-person plural)
şikâyet etseniz mi? (conditional plural second-person)
şikâyet etseler mi? (conditional plural third-person)
şikâyet etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şikâyet etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
şikâyet etmekte misin? (progressive second-person singular)
şikâyet etmekte mi? (progressive singular third-person)
şikâyet etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
şikâyet etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
şikâyet etmekteler mi? (plural progressive third-person)
şikâyet etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
şikâyet etmeli misin? (necessitative second-person singular)
şikâyet etmeli mi? (necessitative singular third-person)
şikâyet etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şikâyet etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şikâyet etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
şikâyet etmemek (infinitive negative)
şikâyet etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
şikâyet etmemiş (impersonal negative participle perfective)
şikâyet etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
şikâyet etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
şikâyet etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
şikâyet etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
şikâyet etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
şikâyet etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
şikâyet etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
şikâyet etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
şikâyet etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
şikâyet etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
şikâyet etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
şikâyet etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
şikâyet etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
şikâyet etmeme (negative noun-from-verb)
şikâyet etmeyiş (adverbial negative)
şikâyet etmem (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet etmez (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet etmezler (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet etmedim (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet etmedin (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etmedi (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet etmedik (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet etmediler (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
şikâyet etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
şikâyet etmeyecek (future indicative singular third-person)
şikâyet etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
şikâyet etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
şikâyet etmeyecekler (future indicative plural third-person)
şikâyet etmemişim (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmemiş (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmemişler (inferential perfective plural third-person)
şikâyet etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
şikâyet etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
şikâyet etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
şikâyet etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
şikâyet etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şikâyet etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
şikâyet etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etmesem (conditional first-person singular)
şikâyet etmesen (conditional second-person singular)
şikâyet etmese (conditional singular third-person)
şikâyet etmesek (conditional first-person plural)
şikâyet etmeseniz (conditional plural second-person)
şikâyet etmeseler (conditional plural third-person)
şikâyet etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
şikâyet etmeyeyim (first-person optative singular)
şikâyet etmeyesin (optative second-person singular)
şikâyet etmeye (optative singular third-person)
şikâyet etmeyelim (first-person optative plural)
şikâyet etmeyesiniz (optative plural second-person)
şikâyet etmeyeler (optative plural third-person)
şikâyet etmemekteyim (first-person progressive singular)
şikâyet etmemektesin (progressive second-person singular)
şikâyet etmemekte (progressive singular third-person)
şikâyet etmemekteyiz (first-person plural progressive)
şikâyet etmemektesiniz (plural progressive second-person)
şikâyet etmemekteler (plural progressive third-person)
şikâyet etmemeliyim (first-person necessitative singular)
şikâyet etmemelisin (necessitative second-person singular)
şikâyet etmemeli (necessitative singular third-person)
şikâyet etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
şikâyet etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
şikâyet etmemeliler (necessitative plural third-person)
şikâyet etme (imperative second-person singular)
şikâyet etmesin (imperative singular third-person)
şikâyet etmeyin (imperative plural second-person)
or şikâyet etmeyiniz (imperative plural second-person)
şikâyet etmesinler (imperative plural third-person)
şikâyet etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şikâyet etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
şikâyet etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
şikâyet etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şikâyet etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şikâyet etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şikâyet etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şikâyet etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şikâyet etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şikâyet etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şikâyet etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şikâyet etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şikâyet etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şikâyet etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şikâyet etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şikâyet etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şikâyet etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şikâyet etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şikâyet etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şikâyet etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şikâyet etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şikâyet etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şikâyet etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şikâyet etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şikâyet etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
şikâyet etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
şikâyet etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
şikâyet etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şikâyet etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şikâyet etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
şikâyet etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şikâyet etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şikâyet etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şikâyet etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şikâyet etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şikâyet etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şikâyet etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şikâyet etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şikâyet etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
şikâyet etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şikâyet etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şikâyet etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şikâyet etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şikâyet etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şikâyet etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şikâyet etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şikâyet etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şikâyet etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şikâyet etmesem mi? (conditional first-person singular)
şikâyet etmesen mi? (conditional second-person singular)
şikâyet etmese mi? (conditional singular third-person)
şikâyet etmesek mi? (conditional first-person plural)
şikâyet etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
şikâyet etmeseler mi? (conditional plural third-person)
şikâyet etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
şikâyet etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
şikâyet etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
şikâyet etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
şikâyet etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şikâyet etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şikâyet etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
şikâyet etmemekte misin? (progressive second-person singular)
şikâyet etmemekte mi? (progressive singular third-person)
şikâyet etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
şikâyet etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
şikâyet etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
şikâyet etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
şikâyet etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
şikâyet etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
şikâyet etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şikâyet etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şikâyet etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

şikâyet ediyorlardı (or şikâyet ediyordular)

şikâyet ederlermiş (or şikâyet edermişlar)


dron

head

dron (definite accusative dronu, plural dronlar)

dronu (accusative definite)
dronlar (plural)
dron (nominative singular)
dronlar (nominative plural)
dronu (accusative definite singular)
dronları (accusative definite plural)
drona (dative singular)
dronlara (dative plural)
dronda (locative singular)
dronlarda (locative plural)
drondan (ablative singular)
dronlardan (ablative plural)
dronun (genitive singular)
dronların (genitive plural)


havaalanı

havaalanı (definite accusative havaalanını, plural havaalanları)

havaalanını (accusative definite)
havaalanları (plural)
havaalanı (nominative singular)
havaalanları (nominative plural)
havaalanını (accusative definite singular)
havaalanlarını (accusative definite plural)
havaalanına (dative singular)
havaalanlarına (dative plural)
havaalanında (locative singular)
havaalanlarında (locative plural)
havaalanından (ablative singular)
havaalanlarından (ablative plural)
havaalanının (genitive singular)
havaalanlarının (genitive plural)

/ˈhɑvɑˌɑɫɑnɯ/

hava (“air”) + alan (“area”) + -ı (suffix used with compound nouns)


otopilot

head

otopilot (definite accusative otopilotu, plural otopilotlar)

otopilotu (accusative definite)
otopilotlar (plural)
otopilot (nominative singular)
otopilotlar (nominative plural)
otopilotu (accusative definite singular)
otopilotları (accusative definite plural)
otopilota (dative singular)
otopilotlara (dative plural)
otopilotta (locative singular)
otopilotlarda (locative plural)
otopilottan (ablative singular)
otopilotlardan (ablative plural)
otopilotun (genitive singular)
otopilotların (genitive plural)
otopilotum (first-person nominative singular)
otopilotlarım (first-person nominative singular)
otopilotun (nominative second-person singular)
otopilotların (nominative second-person singular)
otopilotu (nominative singular third-person)
otopilotları (nominative singular third-person)
otopilotumuz (first-person nominative plural)
otopilotlarımız (first-person nominative plural)
otopilotunuz (nominative plural second-person)
otopilotlarınız (nominative plural second-person)
otopilotları (nominative plural third-person)
otopilotumu (accusative definite first-person singular)
otopilotlarımı (accusative definite first-person singular)
otopilotunu (accusative definite second-person singular)
otopilotlarını (accusative definite second-person singular)
otopilotunu (accusative definite singular third-person)
otopilotlarını (accusative definite singular third-person)
otopilotumuzu (accusative definite first-person plural)
otopilotlarımızı (accusative definite first-person plural)
otopilotunuzu (accusative definite plural second-person)
otopilotlarınızı (accusative definite plural second-person)
otopilotlarını (accusative definite plural third-person)
otopilotuma (dative first-person singular)
otopilotlarıma (dative first-person singular)
otopilotuna (dative second-person singular)
otopilotlarına (dative second-person singular)
otopilotuna (dative singular third-person)
otopilotlarına (dative singular third-person)
otopilotumuza (dative first-person plural)
otopilotlarımıza (dative first-person plural)
otopilotunuza (dative plural second-person)
otopilotlarınıza (dative plural second-person)
otopilotlarına (dative plural third-person)
otopilotumda (first-person locative singular)
otopilotlarımda (first-person locative singular)
otopilotunda (locative second-person singular)
otopilotlarında (locative second-person singular)
otopilotunda (locative singular third-person)
otopilotlarında (locative singular third-person)
otopilotumuzda (first-person locative plural)
otopilotlarımızda (first-person locative plural)
otopilotunuzda (locative plural second-person)
otopilotlarınızda (locative plural second-person)
otopilotlarında (locative plural third-person)
otopilotumdan (ablative first-person singular)
otopilotlarımdan (ablative first-person singular)
otopilotundan (ablative second-person singular)
otopilotlarından (ablative second-person singular)
otopilotundan (ablative singular third-person)
otopilotlarından (ablative singular third-person)
otopilotumuzdan (ablative first-person plural)
otopilotlarımızdan (ablative first-person plural)
otopilotunuzdan (ablative plural second-person)
otopilotlarınızdan (ablative plural second-person)
otopilotlarından (ablative plural third-person)
otopilotumun (first-person genitive singular)
otopilotlarımın (first-person genitive singular)
otopilotunun (genitive second-person singular)
otopilotlarının (genitive second-person singular)
otopilotunun (genitive singular third-person)
otopilotlarının (genitive singular third-person)
otopilotumuzun (first-person genitive plural)
otopilotlarımızın (first-person genitive plural)
otopilotunuzun (genitive plural second-person)
otopilotlarınızın (genitive plural second-person)
otopilotlarının (genitive plural third-person)

(aviation) A mechanical, electrical, or hydraulic system used to guide a vehicle without assistance from a human being.


uçak gemisi

uçak gemisi (definite accusative uçak gemisini, plural uçak gemileri)

uçak gemisini (accusative definite)
uçak gemileri (plural)

From uçak (“plane”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns).


güverte

head

güverte (definite accusative güverteyi, plural güverteler)

güverteyi (accusative definite)
güverteler (plural)
güverte (nominative singular)
güverteler (nominative plural)
güverteyi (accusative definite singular)
güverteleri (accusative definite plural)
güverteye (dative singular)
güvertelere (dative plural)
güvertede (locative singular)
güvertelerde (locative plural)
güverteden (ablative singular)
güvertelerden (ablative plural)
güvertenin (genitive singular)
güvertelerin (genitive plural)
güvertem (first-person nominative singular)
güvertelerim (first-person nominative singular)
güverten (nominative second-person singular)
güvertelerin (nominative second-person singular)
güvertesi (nominative singular third-person)
güverteleri (nominative singular third-person)
güvertemiz (first-person nominative plural)
güvertelerimiz (first-person nominative plural)
güverteniz (nominative plural second-person)
güverteleriniz (nominative plural second-person)
güverteleri (nominative plural third-person)
güvertemi (accusative definite first-person singular)
güvertelerimi (accusative definite first-person singular)
güverteni (accusative definite second-person singular)
güvertelerini (accusative definite second-person singular)
güvertesini (accusative definite singular third-person)
güvertelerini (accusative definite singular third-person)
güvertemizi (accusative definite first-person plural)
güvertelerimizi (accusative definite first-person plural)
güvertenizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerinizi (accusative definite plural second-person)
güvertelerini (accusative definite plural third-person)
güverteme (dative first-person singular)
güvertelerime (dative first-person singular)
güvertene (dative second-person singular)
güvertelerine (dative second-person singular)
güvertesine (dative singular third-person)
güvertelerine (dative singular third-person)
güvertemize (dative first-person plural)
güvertelerimize (dative first-person plural)
güvertenize (dative plural second-person)
güvertelerinize (dative plural second-person)
güvertelerine (dative plural third-person)
güvertemde (first-person locative singular)
güvertelerimde (first-person locative singular)
güvertende (locative second-person singular)
güvertelerinde (locative second-person singular)
güvertesinde (locative singular third-person)
güvertelerinde (locative singular third-person)
güvertemizde (first-person locative plural)
güvertelerimizde (first-person locative plural)
güvertenizde (locative plural second-person)
güvertelerinizde (locative plural second-person)
güvertelerinde (locative plural third-person)
güvertemden (ablative first-person singular)
güvertelerimden (ablative first-person singular)
güvertenden (ablative second-person singular)
güvertelerinden (ablative second-person singular)
güvertesinden (ablative singular third-person)
güvertelerinden (ablative singular third-person)
güvertemizden (ablative first-person plural)
güvertelerimizden (ablative first-person plural)
güvertenizden (ablative plural second-person)
güvertelerinizden (ablative plural second-person)
güvertelerinden (ablative plural third-person)
güvertemin (first-person genitive singular)
güvertelerimin (first-person genitive singular)
güvertenin (genitive second-person singular)
güvertelerinin (genitive second-person singular)
güvertesinin (genitive singular third-person)
güvertelerinin (genitive singular third-person)
güvertemizin (first-person genitive plural)
güvertelerimizin (first-person genitive plural)
güvertenizin (genitive plural second-person)
güvertelerinizin (genitive plural second-person)
güvertelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كوكرته (güğerte, güverte), from Italian coverta.


taksi yolu

head

taksi yolu (definite accusative taksi yolunu, plural taksi yolları)

taksi yolunu (accusative definite)
taksi yolları (plural)


tepkili

Düşen İngiliz Uçaği - Dokuz nisan günü Romadan Kahireye giderken Napoli açıklarında düşen İngiliz Havayollarına ait Comet tepkili uçağının daha evvel Frankfurtta alınmış bir resmi. Bu kazada ye disi mürettebat olmak üzere 21 kişi ölmüştü.

1952 April 13, photo caption, Vatan, page 3:


iniş

iniş (definite accusative inişi, plural inişler)

inişi (accusative definite)
inişler (plural)
iniş (nominative singular)
inişler (nominative plural)
inişi (accusative definite singular)
inişleri (accusative definite plural)
inişe (dative singular)
inişlere (dative plural)
inişte (locative singular)
inişlerde (locative plural)
inişten (ablative singular)
inişlerden (ablative plural)
inişin (genitive singular)
inişlerin (genitive plural)
inişim (first-person nominative singular)
inişlerim (first-person nominative singular)
inişin (nominative second-person singular)
inişlerin (nominative second-person singular)
inişi (nominative singular third-person)
inişleri (nominative singular third-person)
inişimiz (first-person nominative plural)
inişlerimiz (first-person nominative plural)
inişiniz (nominative plural second-person)
inişleriniz (nominative plural second-person)
inişleri (nominative plural third-person)
inişimi (accusative definite first-person singular)
inişlerimi (accusative definite first-person singular)
inişini (accusative definite second-person singular)
inişlerini (accusative definite second-person singular)
inişini (accusative definite singular third-person)
inişlerini (accusative definite singular third-person)
inişimizi (accusative definite first-person plural)
inişlerimizi (accusative definite first-person plural)
inişinizi (accusative definite plural second-person)
inişlerinizi (accusative definite plural second-person)
inişlerini (accusative definite plural third-person)
inişime (dative first-person singular)
inişlerime (dative first-person singular)
inişine (dative second-person singular)
inişlerine (dative second-person singular)
inişine (dative singular third-person)
inişlerine (dative singular third-person)
inişimize (dative first-person plural)
inişlerimize (dative first-person plural)
inişinize (dative plural second-person)
inişlerinize (dative plural second-person)
inişlerine (dative plural third-person)
inişimde (first-person locative singular)
inişlerimde (first-person locative singular)
inişinde (locative second-person singular)
inişlerinde (locative second-person singular)
inişinde (locative singular third-person)
inişlerinde (locative singular third-person)
inişimizde (first-person locative plural)
inişlerimizde (first-person locative plural)
inişinizde (locative plural second-person)
inişlerinizde (locative plural second-person)
inişlerinde (locative plural third-person)
inişimden (ablative first-person singular)
inişlerimden (ablative first-person singular)
inişinden (ablative second-person singular)
inişlerinden (ablative second-person singular)
inişinden (ablative singular third-person)
inişlerinden (ablative singular third-person)
inişimizden (ablative first-person plural)
inişlerimizden (ablative first-person plural)
inişinizden (ablative plural second-person)
inişlerinizden (ablative plural second-person)
inişlerinden (ablative plural third-person)
inişimin (first-person genitive singular)
inişlerimin (first-person genitive singular)
inişinin (genitive second-person singular)
inişlerinin (genitive second-person singular)
inişinin (genitive singular third-person)
inişlerinin (genitive singular third-person)
inişimizin (first-person genitive plural)
inişlerimizin (first-person genitive plural)
inişinizin (genitive plural second-person)
inişlerinizin (genitive plural second-person)
inişlerinin (genitive plural third-person)
inişim (first-person singular)
inişlerim (first-person singular)
inişsin (second-person singular)
inişlersin (second-person singular)
iniş (singular third-person)
iniştir (singular third-person)
inişler (singular third-person)
inişlerdir (singular third-person)
inişiz (first-person plural)
inişleriz (first-person plural)
inişsiniz (plural second-person)
inişlersiniz (plural second-person)
inişler (plural third-person)
inişlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اینیش (eniş). Morphologically, from in- (“to land”) + -iş.

inh+

(aviation) landing (a coming to a surface, as of an airplane)


bikın

head

bikın (definite accusative bikını, plural bikınlar)

bikını (accusative definite)
bikınlar (plural)


kerteriz

kerteriz (definite accusative kerterizı, plural kerterizlar)

kerterizı (accusative definite)
kerterizlar (plural)


lokalizer

lokalizer (definite accusative lokalizeri, plural lokalizerler)

lokalizeri (accusative definite)
lokalizerler (plural)


artyakıcı

artyakıcı (definite accusative artyakıcıyı, plural artyakıcılar)

artyakıcıyı (accusative definite)
artyakıcılar (plural)


helikopter pisti

helikopter pisti (definite accusative helikopter pistini, plural helikopter pistleri)

helikopter pistini (accusative definite)
helikopter pistleri (plural)


sabit kanatlı hava aracı

sabit kanatlı hava aracı (definite accusative sabit kanatlı hava aracını, plural sabit kanatlı hava araçları)

sabit kanatlı hava aracını (accusative definite)
sabit kanatlı hava araçları (plural)

fixed-wing aircraft
fixed-wing aircraft#English


döner kanatlı hava aracı

döner kanatlı hava aracı (definite accusative döner kanatlı hava aracını, plural döner kanatlı hava araçları)

döner kanatlı hava aracını (accusative definite)
döner kanatlı hava araçları (plural)


havacı

havacı (definite accusative havacıyı, plural havacılar)

havacıyı (accusative definite)
havacılar (plural)