dul

head

dul (definite accusative dulu, plural dullar)

dulu (accusative definite)
dullar (plural)
dul (nominative singular)
dullar (nominative plural)
dulu (accusative definite singular)
dulları (accusative definite plural)
dula (dative singular)
dullara (dative plural)
dulda (locative singular)
dullarda (locative plural)
duldan (ablative singular)
dullardan (ablative plural)
dulun (genitive singular)
dulların (genitive plural)
dulum (first-person singular)
dullarım (first-person singular)
dulsun (second-person singular)
dullarsın (second-person singular)
dul (singular third-person)
duldur (singular third-person)
dullar (singular third-person)
dullardır (singular third-person)
duluz (first-person plural)
dullarız (first-person plural)
dulsunuz (plural second-person)
dullarsınız (plural second-person)
dullar (plural third-person)
dullardır (plural third-person)

→ Laz: ტული (ťuli)

From Ottoman Turkish طول (dul), from Proto-Turkic *tul. Cognate with Bashkir тол (tol), Old Turkic 𐱄𐰆𐰟 (tul).


düğün

düğün (definite accusative düğünü, plural düğünler)

düğünü (accusative definite)
düğünler (plural)
düğün (nominative singular)
düğünler (nominative plural)
düğünü (accusative definite singular)
düğünleri (accusative definite plural)
düğüne (dative singular)
düğünlere (dative plural)
düğünde (locative singular)
düğünlerde (locative plural)
düğünden (ablative singular)
düğünlerden (ablative plural)
düğünün (genitive singular)
düğünlerin (genitive plural)
düğünüm (first-person nominative singular)
düğünlerim (first-person nominative singular)
düğünün (nominative second-person singular)
düğünlerin (nominative second-person singular)
düğünü (nominative singular third-person)
düğünleri (nominative singular third-person)
düğünümüz (first-person nominative plural)
düğünlerimiz (first-person nominative plural)
düğününüz (nominative plural second-person)
düğünleriniz (nominative plural second-person)
düğünleri (nominative plural third-person)
düğünümü (accusative definite first-person singular)
düğünlerimi (accusative definite first-person singular)
düğününü (accusative definite second-person singular)
düğünlerini (accusative definite second-person singular)
düğününü (accusative definite singular third-person)
düğünlerini (accusative definite singular third-person)
düğünümüzü (accusative definite first-person plural)
düğünlerimizi (accusative definite first-person plural)
düğününüzü (accusative definite plural second-person)
düğünlerinizi (accusative definite plural second-person)
düğünlerini (accusative definite plural third-person)
düğünüme (dative first-person singular)
düğünlerime (dative first-person singular)
düğününe (dative second-person singular)
düğünlerine (dative second-person singular)
düğününe (dative singular third-person)
düğünlerine (dative singular third-person)
düğünümüze (dative first-person plural)
düğünlerimize (dative first-person plural)
düğününüze (dative plural second-person)
düğünlerinize (dative plural second-person)
düğünlerine (dative plural third-person)
düğünümde (first-person locative singular)
düğünlerimde (first-person locative singular)
düğününde (locative second-person singular)
düğünlerinde (locative second-person singular)
düğününde (locative singular third-person)
düğünlerinde (locative singular third-person)
düğünümüzde (first-person locative plural)
düğünlerimizde (first-person locative plural)
düğününüzde (locative plural second-person)
düğünlerinizde (locative plural second-person)
düğünlerinde (locative plural third-person)
düğünümden (ablative first-person singular)
düğünlerimden (ablative first-person singular)
düğününden (ablative second-person singular)
düğünlerinden (ablative second-person singular)
düğününden (ablative singular third-person)
düğünlerinden (ablative singular third-person)
düğünümüzden (ablative first-person plural)
düğünlerimizden (ablative first-person plural)
düğününüzden (ablative plural second-person)
düğünlerinizden (ablative plural second-person)
düğünlerinden (ablative plural third-person)
düğünümün (first-person genitive singular)
düğünlerimin (first-person genitive singular)
düğününün (genitive second-person singular)
düğünlerinin (genitive second-person singular)
düğününün (genitive singular third-person)
düğünlerinin (genitive singular third-person)
düğünümüzün (first-person genitive plural)
düğünlerimizin (first-person genitive plural)
düğününüzün (genitive plural second-person)
düğünlerinizin (genitive plural second-person)
düğünlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دوگون (düğün, “wedding”), which derives from Proto-Turkic *tügün (“knot; contract”), a development of *tüg- (“to tie in a knot; make a loop”), from which also düğüm (“knot”).


evlilik

head

evlilik (definite accusative evliliği, plural evlilikler)

evliliği (accusative definite)
evlilikler (plural)
evlilik (nominative singular)
evlilikler (nominative plural)
evliliği (accusative definite singular)
evlilikleri (accusative definite plural)
evliliğe (dative singular)
evliliklere (dative plural)
evlilikte (locative singular)
evliliklerde (locative plural)
evlilikten (ablative singular)
evliliklerden (ablative plural)
evliliğin (genitive singular)
evliliklerin (genitive plural)
evliliğim (first-person nominative singular)
evliliklerim (first-person nominative singular)
evliliğin (nominative second-person singular)
evliliklerin (nominative second-person singular)
evliliği (nominative singular third-person)
evlilikleri (nominative singular third-person)
evliliğimiz (first-person nominative plural)
evliliklerimiz (first-person nominative plural)
evliliğiniz (nominative plural second-person)
evlilikleriniz (nominative plural second-person)
evlilikleri (nominative plural third-person)
evliliğimi (accusative definite first-person singular)
evliliklerimi (accusative definite first-person singular)
evliliğini (accusative definite second-person singular)
evliliklerini (accusative definite second-person singular)
evliliğini (accusative definite singular third-person)
evliliklerini (accusative definite singular third-person)
evliliğimizi (accusative definite first-person plural)
evliliklerimizi (accusative definite first-person plural)
evliliğinizi (accusative definite plural second-person)
evliliklerinizi (accusative definite plural second-person)
evliliklerini (accusative definite plural third-person)
evliliğime (dative first-person singular)
evliliklerime (dative first-person singular)
evliliğine (dative second-person singular)
evliliklerine (dative second-person singular)
evliliğine (dative singular third-person)
evliliklerine (dative singular third-person)
evliliğimize (dative first-person plural)
evliliklerimize (dative first-person plural)
evliliğinize (dative plural second-person)
evliliklerinize (dative plural second-person)
evliliklerine (dative plural third-person)
evliliğimde (first-person locative singular)
evliliklerimde (first-person locative singular)
evliliğinde (locative second-person singular)
evliliklerinde (locative second-person singular)
evliliğinde (locative singular third-person)
evliliklerinde (locative singular third-person)
evliliğimizde (first-person locative plural)
evliliklerimizde (first-person locative plural)
evliliğinizde (locative plural second-person)
evliliklerinizde (locative plural second-person)
evliliklerinde (locative plural third-person)
evliliğimden (ablative first-person singular)
evliliklerimden (ablative first-person singular)
evliliğinden (ablative second-person singular)
evliliklerinden (ablative second-person singular)
evliliğinden (ablative singular third-person)
evliliklerinden (ablative singular third-person)
evliliğimizden (ablative first-person plural)
evliliklerimizden (ablative first-person plural)
evliliğinizden (ablative plural second-person)
evliliklerinizden (ablative plural second-person)
evliliklerinden (ablative plural third-person)
evliliğimin (first-person genitive singular)
evliliklerimin (first-person genitive singular)
evliliğinin (genitive second-person singular)
evliliklerinin (genitive second-person singular)
evliliğinin (genitive singular third-person)
evliliklerinin (genitive singular third-person)
evliliğimizin (first-person genitive plural)
evliliklerimizin (first-person genitive plural)
evliliğinizin (genitive plural second-person)
evliliklerinizin (genitive plural second-person)
evliliklerinin (genitive plural third-person)


gelin

gelin (definite accusative gelini, plural gelinler)

gelini (accusative definite)
gelinler (plural)
gelin (nominative singular)
gelinler (nominative plural)
gelini (accusative definite singular)
gelinleri (accusative definite plural)
geline (dative singular)
gelinlere (dative plural)
gelinde (locative singular)
gelinlerde (locative plural)
gelinden (ablative singular)
gelinlerden (ablative plural)
gelinin (genitive singular)
gelinlerin (genitive plural)
gelinim (first-person nominative singular)
gelinlerim (first-person nominative singular)
gelinin (nominative second-person singular)
gelinlerin (nominative second-person singular)
gelini (nominative singular third-person)
gelinleri (nominative singular third-person)
gelinimiz (first-person nominative plural)
gelinlerimiz (first-person nominative plural)
gelininiz (nominative plural second-person)
gelinleriniz (nominative plural second-person)
gelinleri (nominative plural third-person)
gelinimi (accusative definite first-person singular)
gelinlerimi (accusative definite first-person singular)
gelinini (accusative definite second-person singular)
gelinlerini (accusative definite second-person singular)
gelinini (accusative definite singular third-person)
gelinlerini (accusative definite singular third-person)
gelinimizi (accusative definite first-person plural)
gelinlerimizi (accusative definite first-person plural)
gelininizi (accusative definite plural second-person)
gelinlerinizi (accusative definite plural second-person)
gelinlerini (accusative definite plural third-person)
gelinime (dative first-person singular)
gelinlerime (dative first-person singular)
gelinine (dative second-person singular)
gelinlerine (dative second-person singular)
gelinine (dative singular third-person)
gelinlerine (dative singular third-person)
gelinimize (dative first-person plural)
gelinlerimize (dative first-person plural)
gelininize (dative plural second-person)
gelinlerinize (dative plural second-person)
gelinlerine (dative plural third-person)
gelinimde (first-person locative singular)
gelinlerimde (first-person locative singular)
gelininde (locative second-person singular)
gelinlerinde (locative second-person singular)
gelininde (locative singular third-person)
gelinlerinde (locative singular third-person)
gelinimizde (first-person locative plural)
gelinlerimizde (first-person locative plural)
gelininizde (locative plural second-person)
gelinlerinizde (locative plural second-person)
gelinlerinde (locative plural third-person)
gelinimden (ablative first-person singular)
gelinlerimden (ablative first-person singular)
gelininden (ablative second-person singular)
gelinlerinden (ablative second-person singular)
gelininden (ablative singular third-person)
gelinlerinden (ablative singular third-person)
gelinimizden (ablative first-person plural)
gelinlerimizden (ablative first-person plural)
gelininizden (ablative plural second-person)
gelinlerinizden (ablative plural second-person)
gelinlerinden (ablative plural third-person)
gelinimin (first-person genitive singular)
gelinlerimin (first-person genitive singular)
gelininin (genitive second-person singular)
gelinlerinin (genitive second-person singular)
gelininin (genitive singular third-person)
gelinlerinin (genitive singular third-person)
gelinimizin (first-person genitive plural)
gelinlerimizin (first-person genitive plural)
gelininizin (genitive plural second-person)
gelinlerinizin (genitive plural second-person)
gelinlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كلین (gelin, “bride, daughter in law”), from Proto-Turkic *kẹlin (“bride, daughter-in-law”), from Proto-Turkic *kẹl- (“to come”) with the suffix Proto-Turkic *-in (“derives nouns from intransitive verbs”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰠𐰤 (kl²n²), Azerbaijani gəlin, Turkmen gelin, Kazakh келін (kelın), Kyrgyz келин (kelin), Uzbek kelin.

inh

gelin altın taht getirmiş, çıkmış kendisi oturmuş

gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz

A woman who has joined a family through marriage; a daughter-in-law, sister-in-law or niece-in-law etc. depending on the speaker's perspective.


alyans

head

alyans (definite accusative alyansı, plural alyanslar)

alyansı (accusative definite)
alyanslar (plural)


balayı

balayı (definite accusative balayını, plural balayları)

balayını (accusative definite)
balayları (plural)
balayı (nominative singular)
balayları (nominative plural)
balayını (accusative definite singular)
balaylarını (accusative definite plural)
balayına (dative singular)
balaylarına (dative plural)
balayında (locative singular)
balaylarında (locative plural)
balayından (ablative singular)
balaylarından (ablative plural)
balayının (genitive singular)
balaylarının (genitive plural)

From bal (“honey”) + ay (“moon”) + -ı (possessive suffix), a calque of French lune de miel.


baş göz olmak

head

baş göz olmak (third-person singular simple present baş göz olur)

baş göz olur (present singular third-person)
baş göz olmak (infinitive)
baş göz olan (imperfective impersonal participle)
baş göz olmuş (impersonal participle perfective)
baş göz olacak (impersonal participle prospective)
baş göz olduğum (non-prospective participle personal)
baş göz olduğun (non-prospective participle personal)
baş göz olduğu (non-prospective participle personal)
baş göz olduğumuz (non-prospective participle personal)
baş göz olduğunuz (non-prospective participle personal)
baş göz oldukları (non-prospective participle personal)
baş göz olacağım (participle personal prospective)
baş göz olacağın (participle personal prospective)
baş göz olacağı (participle personal prospective)
baş göz olacağımız (participle personal prospective)
baş göz olacağınız (participle personal prospective)
baş göz olacakları (participle personal prospective)
baş göz olma (noun-from-verb)
baş göz oluş (adverbial)
baş göz olurum (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olursun (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olur (aorist indicative present singular third-person)
baş göz oluruz (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olurlar (aorist indicative plural present third-person)
baş göz oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz oldum (first-person indicative past perfective singular)
baş göz oldun (indicative past perfective second-person singular)
baş göz oldu (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olduk (first-person indicative past perfective plural)
baş göz oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
baş göz oldular (indicative past perfective plural third-person)
baş göz oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or baş göz oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olacağım (first-person future indicative singular)
baş göz olacaksın (future indicative second-person singular)
baş göz olacak (future indicative singular third-person)
baş göz olacağız (first-person future indicative plural)
baş göz olacaksınız (future indicative plural second-person)
baş göz olacaklar (future indicative plural third-person)
baş göz olmuşum (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmuş (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
baş göz olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
baş göz olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
baş göz olurmuş (aorist inferential singular third-person)
baş göz olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
baş göz olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
baş göz olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or baş göz olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
baş göz oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baş göz oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baş göz oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baş göz oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baş göz oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baş göz oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olsam (conditional first-person singular)
baş göz olsan (conditional second-person singular)
baş göz olsa (conditional singular third-person)
baş göz olsak (conditional first-person plural)
baş göz olsanız (conditional plural second-person)
baş göz olsalar (conditional plural third-person)
baş göz olsaydım (conditional first-person perfective singular)
baş göz olsaydın (conditional perfective second-person singular)
baş göz olsaydı (conditional perfective singular third-person)
baş göz olsaydık (conditional first-person perfective plural)
baş göz olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
baş göz olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
baş göz olayım (first-person optative singular)
baş göz olasın (optative second-person singular)
baş göz ola (optative singular third-person)
baş göz olalım (first-person optative plural)
baş göz olasınız (optative plural second-person)
baş göz olalar (optative plural third-person)
baş göz olmaktayım (first-person progressive singular)
baş göz olmaktasın (progressive second-person singular)
baş göz olmakta (progressive singular third-person)
baş göz olmaktayız (first-person plural progressive)
baş göz olmaktasınız (plural progressive second-person)
baş göz olmaktalar (plural progressive third-person)
baş göz olmalıyım (first-person necessitative singular)
baş göz olmalısın (necessitative second-person singular)
baş göz olmalı (necessitative singular third-person)
baş göz olmalıyız (first-person necessitative plural)
baş göz olmalısınız (necessitative plural second-person)
baş göz olmalılar (necessitative plural third-person)
baş göz ol (imperative second-person singular)
baş göz olsun (imperative singular third-person)
baş göz olun (imperative plural second-person)
baş göz olsunlar (imperative plural third-person)
baş göz olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baş göz oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
baş göz oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
baş göz oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
baş göz oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
baş göz oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
baş göz oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baş göz olacak mısın? (future indicative second-person singular)
baş göz olacak mı? (future indicative singular third-person)
baş göz olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baş göz olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baş göz olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baş göz olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baş göz olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
baş göz olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
baş göz olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
baş göz olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
baş göz olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
baş göz olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baş göz oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baş göz oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baş göz oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baş göz oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baş göz oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baş göz oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olsam mı? (conditional first-person singular)
baş göz olsan mı? (conditional second-person singular)
baş göz olsa mı? (conditional singular third-person)
baş göz olsak mı? (conditional first-person plural)
baş göz olsanız mı? (conditional plural second-person)
baş göz olsalar mı? (conditional plural third-person)
baş göz olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baş göz olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baş göz olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baş göz olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baş göz olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baş göz olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
baş göz olmakta mısın? (progressive second-person singular)
baş göz olmakta mı? (progressive singular third-person)
baş göz olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
baş göz olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
baş göz olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
baş göz olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baş göz olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
baş göz olmalı mı? (necessitative singular third-person)
baş göz olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baş göz olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baş göz olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
baş göz olmamak (infinitive negative)
baş göz olmayan (imperfective impersonal negative participle)
baş göz olmamış (impersonal negative participle perfective)
baş göz olmayacak (impersonal negative participle prospective)
baş göz olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
baş göz olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
baş göz olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
baş göz olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
baş göz olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
baş göz olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
baş göz olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
baş göz olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
baş göz olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
baş göz olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
baş göz olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
baş göz olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
baş göz olmama (negative noun-from-verb)
baş göz olmayuş (adverbial negative)
baş göz olmam (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olmaz (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olmayız (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
baş göz olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz olmadım (first-person indicative past perfective singular)
baş göz olmadın (indicative past perfective second-person singular)
baş göz olmadı (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olmadık (first-person indicative past perfective plural)
baş göz olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
baş göz olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
baş göz olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olmayacağım (first-person future indicative singular)
baş göz olmayacaksın (future indicative second-person singular)
baş göz olmayacak (future indicative singular third-person)
baş göz olmayacağız (first-person future indicative plural)
baş göz olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
baş göz olmayacaklar (future indicative plural third-person)
baş göz olmamışım (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmamış (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmamışız (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
baş göz olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
baş göz olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
baş göz olmazmış (aorist inferential singular third-person)
baş göz olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
baş göz olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
baş göz olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
baş göz olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baş göz olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baş göz olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baş göz olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baş göz olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baş göz olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olmasam (conditional first-person singular)
baş göz olmasan (conditional second-person singular)
baş göz olmasa (conditional singular third-person)
baş göz olmasak (conditional first-person plural)
baş göz olmasanız (conditional plural second-person)
baş göz olmasalar (conditional plural third-person)
baş göz olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
baş göz olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
baş göz olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
baş göz olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
baş göz olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
baş göz olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmayayım (first-person optative singular)
baş göz olmayasın (optative second-person singular)
baş göz olmaya (optative singular third-person)
baş göz olmayalım (first-person optative plural)
baş göz olmayasınız (optative plural second-person)
baş göz olmayalar (optative plural third-person)
baş göz olmamaktayım (first-person progressive singular)
baş göz olmamaktasın (progressive second-person singular)
baş göz olmamakta (progressive singular third-person)
baş göz olmamaktayız (first-person plural progressive)
baş göz olmamaktasınız (plural progressive second-person)
baş göz olmamaktalar (plural progressive third-person)
baş göz olmamalıyım (first-person necessitative singular)
baş göz olmamalısın (necessitative second-person singular)
baş göz olmamalı (necessitative singular third-person)
baş göz olmamalıyız (first-person necessitative plural)
baş göz olmamalısınız (necessitative plural second-person)
baş göz olmamalılar (necessitative plural third-person)
baş göz olma (imperative second-person singular)
baş göz olmasın (imperative singular third-person)
baş göz olmayın (imperative plural second-person)
baş göz olmasınlar (imperative plural third-person)
baş göz olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baş göz olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
baş göz olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
baş göz olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
baş göz olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
baş göz olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
baş göz olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baş göz olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
baş göz olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
baş göz olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baş göz olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baş göz olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baş göz olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baş göz olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
baş göz olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
baş göz olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
baş göz olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
baş göz olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
baş göz olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baş göz olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baş göz olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baş göz olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baş göz olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baş göz olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baş göz olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olmasam mı? (conditional first-person singular)
baş göz olmasan mı? (conditional second-person singular)
baş göz olmasa mı? (conditional singular third-person)
baş göz olmasak mı? (conditional first-person plural)
baş göz olmasanız mı? (conditional plural second-person)
baş göz olmasalar mı? (conditional plural third-person)
baş göz olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baş göz olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baş göz olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baş göz olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baş göz olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baş göz olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
baş göz olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
baş göz olmamakta mı? (progressive singular third-person)
baş göz olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
baş göz olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
baş göz olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
baş göz olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baş göz olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
baş göz olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
baş göz olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baş göz olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baş göz olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

baş göz oluyorlardı (or baş göz oluyordular)

baş göz olurlarmış (or baş göz olurmuşlar)

Compound of baş (“head”) + göz (“eye”) + olmak (“to be, to become”), literally “to be head-and-eye”. Cognate with Kazakh бас-көз болу (bas-köz bolu, “to take care of”), Yakut бас-көс (bas-kös, “leader”), Turkmen gözli-başly bolmak.

cog

бас-көз болу

(intransitive, colloquial, idiomatic) To marry, to get married.


kocacık

head

kocacık (definite accusative kocacığı, plural kocacıklar)

kocacığı (accusative definite)
kocacıklar (plural)
kocacık (nominative singular)
kocacıklar (nominative plural)
kocacığı (accusative definite singular)
kocacıkları (accusative definite plural)
kocacığa (dative singular)
kocacıklara (dative plural)
kocacıkta (locative singular)
kocacıklarda (locative plural)
kocacıktan (ablative singular)
kocacıklardan (ablative plural)
kocacığın (genitive singular)
kocacıkların (genitive plural)
kocacığım (first-person nominative singular)
kocacıklarım (first-person nominative singular)
kocacığın (nominative second-person singular)
kocacıkların (nominative second-person singular)
kocacığı (nominative singular third-person)
kocacıkları (nominative singular third-person)
kocacığımız (first-person nominative plural)
kocacıklarımız (first-person nominative plural)
kocacığınız (nominative plural second-person)
kocacıklarınız (nominative plural second-person)
kocacıkları (nominative plural third-person)
kocacığımı (accusative definite first-person singular)
kocacıklarımı (accusative definite first-person singular)
kocacığını (accusative definite second-person singular)
kocacıklarını (accusative definite second-person singular)
kocacığını (accusative definite singular third-person)
kocacıklarını (accusative definite singular third-person)
kocacığımızı (accusative definite first-person plural)
kocacıklarımızı (accusative definite first-person plural)
kocacığınızı (accusative definite plural second-person)
kocacıklarınızı (accusative definite plural second-person)
kocacıklarını (accusative definite plural third-person)
kocacığıma (dative first-person singular)
kocacıklarıma (dative first-person singular)
kocacığına (dative second-person singular)
kocacıklarına (dative second-person singular)
kocacığına (dative singular third-person)
kocacıklarına (dative singular third-person)
kocacığımıza (dative first-person plural)
kocacıklarımıza (dative first-person plural)
kocacığınıza (dative plural second-person)
kocacıklarınıza (dative plural second-person)
kocacıklarına (dative plural third-person)
kocacığımda (first-person locative singular)
kocacıklarımda (first-person locative singular)
kocacığında (locative second-person singular)
kocacıklarında (locative second-person singular)
kocacığında (locative singular third-person)
kocacıklarında (locative singular third-person)
kocacığımızda (first-person locative plural)
kocacıklarımızda (first-person locative plural)
kocacığınızda (locative plural second-person)
kocacıklarınızda (locative plural second-person)
kocacıklarında (locative plural third-person)
kocacığımdan (ablative first-person singular)
kocacıklarımdan (ablative first-person singular)
kocacığından (ablative second-person singular)
kocacıklarından (ablative second-person singular)
kocacığından (ablative singular third-person)
kocacıklarından (ablative singular third-person)
kocacığımızdan (ablative first-person plural)
kocacıklarımızdan (ablative first-person plural)
kocacığınızdan (ablative plural second-person)
kocacıklarınızdan (ablative plural second-person)
kocacıklarından (ablative plural third-person)
kocacığımın (first-person genitive singular)
kocacıklarımın (first-person genitive singular)
kocacığının (genitive second-person singular)
kocacıklarının (genitive second-person singular)
kocacığının (genitive singular third-person)
kocacıklarının (genitive singular third-person)
kocacığımızın (first-person genitive plural)
kocacıklarımızın (first-person genitive plural)
kocacığınızın (genitive plural second-person)
kocacıklarınızın (genitive plural second-person)
kocacıklarının (genitive plural third-person)
kocacığım (first-person singular)
kocacıklarım (first-person singular)
kocacıksın (second-person singular)
kocacıklarsın (second-person singular)
kocacık (singular third-person)
kocacıktır (singular third-person)
kocacıklar (singular third-person)
kocacıklardır (singular third-person)
kocacığız (first-person plural)
kocacıklarız (first-person plural)
kocacıksınız (plural second-person)
kocacıklarsınız (plural second-person)
kocacıklar (plural third-person)
kocacıklardır (plural third-person)

From koca (“husband”) + -cık (diminutive suffix).

suf

Ben de seni seviyorum, kocacığım.

Hülya Avşar eski kocacığıyla tekrar evlenir mi?
You think Hülya Avşar would marry her ex hubby?


cilve

head

cilve (definite accusative cilveyi, plural cilveler)

cilveyi (accusative definite)
cilveler (plural)
cilve (nominative singular)
cilveler (nominative plural)
cilveyi (accusative definite singular)
cilveleri (accusative definite plural)
cilveye (dative singular)
cilvelere (dative plural)
cilvede (locative singular)
cilvelerde (locative plural)
cilveden (ablative singular)
cilvelerden (ablative plural)
cilvenin (genitive singular)
cilvelerin (genitive plural)
cilvem (first-person nominative singular)
cilvelerim (first-person nominative singular)
cilven (nominative second-person singular)
cilvelerin (nominative second-person singular)
cilvesi (nominative singular third-person)
cilveleri (nominative singular third-person)
cilvemiz (first-person nominative plural)
cilvelerimiz (first-person nominative plural)
cilveniz (nominative plural second-person)
cilveleriniz (nominative plural second-person)
cilveleri (nominative plural third-person)
cilvemi (accusative definite first-person singular)
cilvelerimi (accusative definite first-person singular)
cilveni (accusative definite second-person singular)
cilvelerini (accusative definite second-person singular)
cilvesini (accusative definite singular third-person)
cilvelerini (accusative definite singular third-person)
cilvemizi (accusative definite first-person plural)
cilvelerimizi (accusative definite first-person plural)
cilvenizi (accusative definite plural second-person)
cilvelerinizi (accusative definite plural second-person)
cilvelerini (accusative definite plural third-person)
cilveme (dative first-person singular)
cilvelerime (dative first-person singular)
cilvene (dative second-person singular)
cilvelerine (dative second-person singular)
cilvesine (dative singular third-person)
cilvelerine (dative singular third-person)
cilvemize (dative first-person plural)
cilvelerimize (dative first-person plural)
cilvenize (dative plural second-person)
cilvelerinize (dative plural second-person)
cilvelerine (dative plural third-person)
cilvemde (first-person locative singular)
cilvelerimde (first-person locative singular)
cilvende (locative second-person singular)
cilvelerinde (locative second-person singular)
cilvesinde (locative singular third-person)
cilvelerinde (locative singular third-person)
cilvemizde (first-person locative plural)
cilvelerimizde (first-person locative plural)
cilvenizde (locative plural second-person)
cilvelerinizde (locative plural second-person)
cilvelerinde (locative plural third-person)
cilvemden (ablative first-person singular)
cilvelerimden (ablative first-person singular)
cilvenden (ablative second-person singular)
cilvelerinden (ablative second-person singular)
cilvesinden (ablative singular third-person)
cilvelerinden (ablative singular third-person)
cilvemizden (ablative first-person plural)
cilvelerimizden (ablative first-person plural)
cilvenizden (ablative plural second-person)
cilvelerinizden (ablative plural second-person)
cilvelerinden (ablative plural third-person)
cilvemin (first-person genitive singular)
cilvelerimin (first-person genitive singular)
cilvenin (genitive second-person singular)
cilvelerinin (genitive second-person singular)
cilvesinin (genitive singular third-person)
cilvelerinin (genitive singular third-person)
cilvemizin (first-person genitive plural)
cilvelerimizin (first-person genitive plural)
cilvenizin (genitive plural second-person)
cilvelerinizin (genitive plural second-person)
cilvelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جلوه (cilve, “a formally showing a bride to her husband after marriage, when he sees her unveiled for the first time, a present as due from a husband to his bride on first beholding her unveiled, (from the foregoing) the coy first appearance of a bride unveiled, coquetry, coquettish airs and graces, any overpowering manifestation of any beautiful or majestic thing, God's manifestation of himself to a saint, the dance of the dervishes”), from Arabic جِلْوَة (jilwa, “unveiling of a bride”), verbal noun of جَلَا (jalā, “to polish, to clear, to remove, to depart”).

der

A behavior meant to please or seem cute, flirtatious or coquettish attitude.


refika

head

refika (definite accusative refikayı, plural refikalar)

refikayı (accusative definite)
refikalar (plural)
refika (nominative singular)
refikalar (nominative plural)
refikayı (accusative definite singular)
refikaları (accusative definite plural)
refikaya (dative singular)
refikalara (dative plural)
refikada (locative singular)
refikalarda (locative plural)
refikadan (ablative singular)
refikalardan (ablative plural)
refikanın (genitive singular)
refikaların (genitive plural)
refikam (first-person nominative singular)
refikalarım (first-person nominative singular)
refikan (nominative second-person singular)
refikaların (nominative second-person singular)
refikası (nominative singular third-person)
refikaları (nominative singular third-person)
refikamız (first-person nominative plural)
refikalarımız (first-person nominative plural)
refikanız (nominative plural second-person)
refikalarınız (nominative plural second-person)
refikaları (nominative plural third-person)
refikamı (accusative definite first-person singular)
refikalarımı (accusative definite first-person singular)
refikanı (accusative definite second-person singular)
refikalarını (accusative definite second-person singular)
refikasını (accusative definite singular third-person)
refikalarını (accusative definite singular third-person)
refikamızı (accusative definite first-person plural)
refikalarımızı (accusative definite first-person plural)
refikanızı (accusative definite plural second-person)
refikalarınızı (accusative definite plural second-person)
refikalarını (accusative definite plural third-person)
refikama (dative first-person singular)
refikalarıma (dative first-person singular)
refikana (dative second-person singular)
refikalarına (dative second-person singular)
refikasına (dative singular third-person)
refikalarına (dative singular third-person)
refikamıza (dative first-person plural)
refikalarımıza (dative first-person plural)
refikanıza (dative plural second-person)
refikalarınıza (dative plural second-person)
refikalarına (dative plural third-person)
refikamda (first-person locative singular)
refikalarımda (first-person locative singular)
refikanda (locative second-person singular)
refikalarında (locative second-person singular)
refikasında (locative singular third-person)
refikalarında (locative singular third-person)
refikamızda (first-person locative plural)
refikalarımızda (first-person locative plural)
refikanızda (locative plural second-person)
refikalarınızda (locative plural second-person)
refikalarında (locative plural third-person)
refikamdan (ablative first-person singular)
refikalarımdan (ablative first-person singular)
refikandan (ablative second-person singular)
refikalarından (ablative second-person singular)
refikasından (ablative singular third-person)
refikalarından (ablative singular third-person)
refikamızdan (ablative first-person plural)
refikalarımızdan (ablative first-person plural)
refikanızdan (ablative plural second-person)
refikalarınızdan (ablative plural second-person)
refikalarından (ablative plural third-person)
refikamın (first-person genitive singular)
refikalarımın (first-person genitive singular)
refikanın (genitive second-person singular)
refikalarının (genitive second-person singular)
refikasının (genitive singular third-person)
refikalarının (genitive singular third-person)
refikamızın (first-person genitive plural)
refikalarımızın (first-person genitive plural)
refikanızın (genitive plural second-person)
refikalarınızın (genitive plural second-person)
refikalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفیقه f (refiḳa, “any companion or associate”), from Arabic رَفِيقَة (rafīqa), feminine of رَفِيق (rafīq), from رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


refik

head

refik (definite accusative refiki, plural refikler)

refiki (accusative definite)
refikler (plural)
refik (nominative singular)
refikler (nominative plural)
refiki (accusative definite singular)
refikleri (accusative definite plural)
refike (dative singular)
refiklere (dative plural)
refikte (locative singular)
refiklerde (locative plural)
refikten (ablative singular)
refiklerden (ablative plural)
refikin (genitive singular)
refiklerin (genitive plural)
refikim (first-person nominative singular)
refiklerim (first-person nominative singular)
refikin (nominative second-person singular)
refiklerin (nominative second-person singular)
refiki (nominative singular third-person)
refikleri (nominative singular third-person)
refikimiz (first-person nominative plural)
refiklerimiz (first-person nominative plural)
refikiniz (nominative plural second-person)
refikleriniz (nominative plural second-person)
refikleri (nominative plural third-person)
refikimi (accusative definite first-person singular)
refiklerimi (accusative definite first-person singular)
refikini (accusative definite second-person singular)
refiklerini (accusative definite second-person singular)
refikini (accusative definite singular third-person)
refiklerini (accusative definite singular third-person)
refikimizi (accusative definite first-person plural)
refiklerimizi (accusative definite first-person plural)
refikinizi (accusative definite plural second-person)
refiklerinizi (accusative definite plural second-person)
refiklerini (accusative definite plural third-person)
refikime (dative first-person singular)
refiklerime (dative first-person singular)
refikine (dative second-person singular)
refiklerine (dative second-person singular)
refikine (dative singular third-person)
refiklerine (dative singular third-person)
refikimize (dative first-person plural)
refiklerimize (dative first-person plural)
refikinize (dative plural second-person)
refiklerinize (dative plural second-person)
refiklerine (dative plural third-person)
refikimde (first-person locative singular)
refiklerimde (first-person locative singular)
refikinde (locative second-person singular)
refiklerinde (locative second-person singular)
refikinde (locative singular third-person)
refiklerinde (locative singular third-person)
refikimizde (first-person locative plural)
refiklerimizde (first-person locative plural)
refikinizde (locative plural second-person)
refiklerinizde (locative plural second-person)
refiklerinde (locative plural third-person)
refikimden (ablative first-person singular)
refiklerimden (ablative first-person singular)
refikinden (ablative second-person singular)
refiklerinden (ablative second-person singular)
refikinden (ablative singular third-person)
refiklerinden (ablative singular third-person)
refikimizden (ablative first-person plural)
refiklerimizden (ablative first-person plural)
refikinizden (ablative plural second-person)
refiklerinizden (ablative plural second-person)
refiklerinden (ablative plural third-person)
refikimin (first-person genitive singular)
refiklerimin (first-person genitive singular)
refikinin (genitive second-person singular)
refiklerinin (genitive second-person singular)
refikinin (genitive singular third-person)
refiklerinin (genitive singular third-person)
refikimizin (first-person genitive plural)
refiklerimizin (first-person genitive plural)
refikinizin (genitive plural second-person)
refiklerinizin (genitive plural second-person)
refiklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفیق (refiḳ, “any companion or associate”), from Arabic رَفِيق (rafīq), from رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


düğüncü

head

düğüncü (definite accusative düğüncüyü, plural düğüncüler)

düğüncüyü (accusative definite)
düğüncüler (plural)
düğüncü (nominative singular)
düğüncüler (nominative plural)
düğüncüyü (accusative definite singular)
düğüncüleri (accusative definite plural)
düğüncüye (dative singular)
düğüncülere (dative plural)
düğüncüde (locative singular)
düğüncülerde (locative plural)
düğüncüden (ablative singular)
düğüncülerden (ablative plural)
düğüncünün (genitive singular)
düğüncülerin (genitive plural)
düğüncüm (first-person nominative singular)
düğüncülerim (first-person nominative singular)
düğüncün (nominative second-person singular)
düğüncülerin (nominative second-person singular)
düğüncüsü (nominative singular third-person)
düğüncüleri (nominative singular third-person)
düğüncümüz (first-person nominative plural)
düğüncülerimiz (first-person nominative plural)
düğüncünüz (nominative plural second-person)
düğüncüleriniz (nominative plural second-person)
düğüncüleri (nominative plural third-person)
düğüncümü (accusative definite first-person singular)
düğüncülerimi (accusative definite first-person singular)
düğüncünü (accusative definite second-person singular)
düğüncülerini (accusative definite second-person singular)
düğüncüsünü (accusative definite singular third-person)
düğüncülerini (accusative definite singular third-person)
düğüncümüzü (accusative definite first-person plural)
düğüncülerimizi (accusative definite first-person plural)
düğüncünüzü (accusative definite plural second-person)
düğüncülerinizi (accusative definite plural second-person)
düğüncülerini (accusative definite plural third-person)
düğüncüme (dative first-person singular)
düğüncülerime (dative first-person singular)
düğüncüne (dative second-person singular)
düğüncülerine (dative second-person singular)
düğüncüsüne (dative singular third-person)
düğüncülerine (dative singular third-person)
düğüncümüze (dative first-person plural)
düğüncülerimize (dative first-person plural)
düğüncünüze (dative plural second-person)
düğüncülerinize (dative plural second-person)
düğüncülerine (dative plural third-person)
düğüncümde (first-person locative singular)
düğüncülerimde (first-person locative singular)
düğüncünde (locative second-person singular)
düğüncülerinde (locative second-person singular)
düğüncüsünde (locative singular third-person)
düğüncülerinde (locative singular third-person)
düğüncümüzde (first-person locative plural)
düğüncülerimizde (first-person locative plural)
düğüncünüzde (locative plural second-person)
düğüncülerinizde (locative plural second-person)
düğüncülerinde (locative plural third-person)
düğüncümden (ablative first-person singular)
düğüncülerimden (ablative first-person singular)
düğüncünden (ablative second-person singular)
düğüncülerinden (ablative second-person singular)
düğüncüsünden (ablative singular third-person)
düğüncülerinden (ablative singular third-person)
düğüncümüzden (ablative first-person plural)
düğüncülerimizden (ablative first-person plural)
düğüncünüzden (ablative plural second-person)
düğüncülerinizden (ablative plural second-person)
düğüncülerinden (ablative plural third-person)
düğüncümün (first-person genitive singular)
düğüncülerimin (first-person genitive singular)
düğüncünün (genitive second-person singular)
düğüncülerinin (genitive second-person singular)
düğüncüsünün (genitive singular third-person)
düğüncülerinin (genitive singular third-person)
düğüncümüzün (first-person genitive plural)
düğüncülerimizin (first-person genitive plural)
düğüncünüzün (genitive plural second-person)
düğüncülerinizin (genitive plural second-person)
düğüncülerinin (genitive plural third-person)
düğüncüyüm (first-person singular)
düğüncülerim (first-person singular)
düğüncüsün (second-person singular)
düğüncülersin (second-person singular)
düğüncü (singular third-person)
düğüncüdür (singular third-person)
düğüncüler (singular third-person)
düğüncülerdir (singular third-person)
düğüncüyüz (first-person plural)
düğüncüleriz (first-person plural)
düğüncüsünüz (plural second-person)
düğüncülersiniz (plural second-person)
düğüncüler (plural third-person)
düğüncülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish دوگونجی (düğüncü, “wedding-goer”), equivalent to düğün (“wedding”) + -cü.

inh

wedding-goer, a person who attends a wedding