tecrit etmek

tecrit etmek (third-person singular simple present tecrit eder)

tecrit eder (present singular third-person)
tecrit etmek (infinitive)
tecrit eden (imperfective impersonal participle)
tecrit etmiş (impersonal participle perfective)
tecrit edecek (impersonal participle prospective)
tecrit ettiğim (non-prospective participle personal)
tecrit ettiğin (non-prospective participle personal)
tecrit ettiği (non-prospective participle personal)
tecrit ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tecrit ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tecrit ettikleri (non-prospective participle personal)
tecrit edeceğim (participle personal prospective)
tecrit edeceğin (participle personal prospective)
tecrit edeceği (participle personal prospective)
tecrit edeceğimiz (participle personal prospective)
tecrit edeceğiniz (participle personal prospective)
tecrit edecekleri (participle personal prospective)
tecrit etme (noun-from-verb)
tecrit ediş (adverbial)
tecrit ederim (aorist first-person indicative present singular)
tecrit edersin (aorist indicative present second-person singular)
tecrit eder (aorist indicative present singular third-person)
tecrit ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tecrit edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tecrit ederler (aorist indicative plural present third-person)
tecrit ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit ettim (first-person indicative past perfective singular)
tecrit ettin (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etti (indicative past perfective singular third-person)
tecrit ettik (first-person indicative past perfective plural)
tecrit ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tecrit ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tecrit ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tecrit ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit edeceğim (first-person future indicative singular)
tecrit edeceksin (future indicative second-person singular)
tecrit edecek (future indicative singular third-person)
tecrit edeceğiz (first-person future indicative plural)
tecrit edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tecrit edecekler (future indicative plural third-person)
tecrit etmişim (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmiş (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmişler (inferential perfective plural third-person)
tecrit edermişim (aorist first-person inferential singular)
tecrit edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tecrit edermiş (aorist inferential singular third-person)
tecrit edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tecrit edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tecrit ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tecrit edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tecrit ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tecrit ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tecrit ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tecrit ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tecrit ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tecrit ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etsem (conditional first-person singular)
tecrit etsen (conditional second-person singular)
tecrit etse (conditional singular third-person)
tecrit etsek (conditional first-person plural)
tecrit etseniz (conditional plural second-person)
tecrit etseler (conditional plural third-person)
tecrit etseydim (conditional first-person perfective singular)
tecrit etseydin (conditional perfective second-person singular)
tecrit etseydi (conditional perfective singular third-person)
tecrit etseydik (conditional first-person perfective plural)
tecrit etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tecrit etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tecrit edeyim (first-person optative singular)
tecrit edesin (optative second-person singular)
tecrit ede (optative singular third-person)
tecrit edelim (first-person optative plural)
tecrit edesiniz (optative plural second-person)
tecrit edeler (optative plural third-person)
tecrit etmekteyim (first-person progressive singular)
tecrit etmektesin (progressive second-person singular)
tecrit etmekte (progressive singular third-person)
tecrit etmekteyiz (first-person plural progressive)
tecrit etmektesiniz (plural progressive second-person)
tecrit etmekteler (plural progressive third-person)
tecrit etmeliyim (first-person necessitative singular)
tecrit etmelisin (necessitative second-person singular)
tecrit etmeli (necessitative singular third-person)
tecrit etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tecrit etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tecrit etmeliler (necessitative plural third-person)
tecrit et (imperative second-person singular)
tecrit etsin (imperative singular third-person)
tecrit edin (imperative plural second-person)
or tecrit ediniz (imperative plural second-person)
tecrit etsinler (imperative plural third-person)
tecrit eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tecrit eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tecrit eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tecrit eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tecrit eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tecrit ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tecrit ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tecrit ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tecrit ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tecrit ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tecrit ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tecrit ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tecrit edecek misin? (future indicative second-person singular)
tecrit edecek mi? (future indicative singular third-person)
tecrit edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tecrit edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tecrit edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tecrit etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tecrit eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tecrit eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tecrit eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tecrit eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tecrit eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tecrit ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tecrit ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tecrit ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tecrit ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tecrit ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tecrit ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tecrit ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etsem mi? (conditional first-person singular)
tecrit etsen mi? (conditional second-person singular)
tecrit etse mi? (conditional singular third-person)
tecrit etsek mi? (conditional first-person plural)
tecrit etseniz mi? (conditional plural second-person)
tecrit etseler mi? (conditional plural third-person)
tecrit etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tecrit etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tecrit etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tecrit etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tecrit etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tecrit etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tecrit etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tecrit etmekte misin? (progressive second-person singular)
tecrit etmekte mi? (progressive singular third-person)
tecrit etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tecrit etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tecrit etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tecrit etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tecrit etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tecrit etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tecrit etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tecrit etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tecrit etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tecrit etmemek (infinitive negative)
tecrit etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tecrit etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tecrit etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tecrit etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tecrit etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tecrit etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tecrit etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tecrit etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tecrit etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tecrit etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tecrit etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tecrit etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tecrit etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tecrit etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tecrit etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tecrit etmeme (negative noun-from-verb)
tecrit etmeyiş (adverbial negative)
tecrit etmem (aorist first-person indicative present singular)
tecrit etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tecrit etmez (aorist indicative present singular third-person)
tecrit etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tecrit etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tecrit etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tecrit etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tecrit etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tecrit etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tecrit etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tecrit etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tecrit etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tecrit etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tecrit etmeyecek (future indicative singular third-person)
tecrit etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tecrit etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tecrit etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tecrit etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tecrit etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tecrit etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tecrit etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tecrit etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tecrit etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tecrit etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tecrit etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tecrit etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tecrit etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tecrit etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tecrit etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tecrit etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etmesem (conditional first-person singular)
tecrit etmesen (conditional second-person singular)
tecrit etmese (conditional singular third-person)
tecrit etmesek (conditional first-person plural)
tecrit etmeseniz (conditional plural second-person)
tecrit etmeseler (conditional plural third-person)
tecrit etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tecrit etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tecrit etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tecrit etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tecrit etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tecrit etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tecrit etmeyeyim (first-person optative singular)
tecrit etmeyesin (optative second-person singular)
tecrit etmeye (optative singular third-person)
tecrit etmeyelim (first-person optative plural)
tecrit etmeyesiniz (optative plural second-person)
tecrit etmeyeler (optative plural third-person)
tecrit etmemekteyim (first-person progressive singular)
tecrit etmemektesin (progressive second-person singular)
tecrit etmemekte (progressive singular third-person)
tecrit etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tecrit etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tecrit etmemekteler (plural progressive third-person)
tecrit etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tecrit etmemelisin (necessitative second-person singular)
tecrit etmemeli (necessitative singular third-person)
tecrit etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tecrit etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tecrit etmemeliler (necessitative plural third-person)
tecrit etme (imperative second-person singular)
tecrit etmesin (imperative singular third-person)
tecrit etmeyin (imperative plural second-person)
or tecrit etmeyiniz (imperative plural second-person)
tecrit etmesinler (imperative plural third-person)
tecrit etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tecrit etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tecrit etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tecrit etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tecrit etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tecrit etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tecrit etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tecrit etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tecrit etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tecrit etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tecrit etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tecrit etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tecrit etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tecrit etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tecrit etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tecrit etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tecrit etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tecrit etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tecrit etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tecrit etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tecrit etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tecrit etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tecrit etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tecrit etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tecrit etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tecrit etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tecrit etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tecrit etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tecrit etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tecrit etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tecrit etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tecrit etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tecrit etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tecrit etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tecrit etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tecrit etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tecrit etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tecrit etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tecrit etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tecrit etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tecrit etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tecrit etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tecrit etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tecrit etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tecrit etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tecrit etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tecrit etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tecrit etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tecrit etmesem mi? (conditional first-person singular)
tecrit etmesen mi? (conditional second-person singular)
tecrit etmese mi? (conditional singular third-person)
tecrit etmesek mi? (conditional first-person plural)
tecrit etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tecrit etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tecrit etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tecrit etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tecrit etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tecrit etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tecrit etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tecrit etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tecrit etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tecrit etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tecrit etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tecrit etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tecrit etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tecrit etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tecrit etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tecrit etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tecrit etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tecrit etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tecrit etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tecrit etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

tecrit ediyorlardı (or tecrit ediyordular)

tecrit ederlermiş (or tecrit edermişlar)


hazcılık

head

hazcılık (definite accusative hazcılığı, plural hazcılıklar)

hazcılığı (accusative definite)
hazcılıklar (plural)
hazcılık (nominative singular)
hazcılıklar (nominative plural)
hazcılığı (accusative definite singular)
hazcılıkları (accusative definite plural)
hazcılığa (dative singular)
hazcılıklara (dative plural)
hazcılıkta (locative singular)
hazcılıklarda (locative plural)
hazcılıktan (ablative singular)
hazcılıklardan (ablative plural)
hazcılığın (genitive singular)
hazcılıkların (genitive plural)
hazcılığım (first-person nominative singular)
hazcılıklarım (first-person nominative singular)
hazcılığın (nominative second-person singular)
hazcılıkların (nominative second-person singular)
hazcılığı (nominative singular third-person)
hazcılıkları (nominative singular third-person)
hazcılığımız (first-person nominative plural)
hazcılıklarımız (first-person nominative plural)
hazcılığınız (nominative plural second-person)
hazcılıklarınız (nominative plural second-person)
hazcılıkları (nominative plural third-person)
hazcılığımı (accusative definite first-person singular)
hazcılıklarımı (accusative definite first-person singular)
hazcılığını (accusative definite second-person singular)
hazcılıklarını (accusative definite second-person singular)
hazcılığını (accusative definite singular third-person)
hazcılıklarını (accusative definite singular third-person)
hazcılığımızı (accusative definite first-person plural)
hazcılıklarımızı (accusative definite first-person plural)
hazcılığınızı (accusative definite plural second-person)
hazcılıklarınızı (accusative definite plural second-person)
hazcılıklarını (accusative definite plural third-person)
hazcılığıma (dative first-person singular)
hazcılıklarıma (dative first-person singular)
hazcılığına (dative second-person singular)
hazcılıklarına (dative second-person singular)
hazcılığına (dative singular third-person)
hazcılıklarına (dative singular third-person)
hazcılığımıza (dative first-person plural)
hazcılıklarımıza (dative first-person plural)
hazcılığınıza (dative plural second-person)
hazcılıklarınıza (dative plural second-person)
hazcılıklarına (dative plural third-person)
hazcılığımda (first-person locative singular)
hazcılıklarımda (first-person locative singular)
hazcılığında (locative second-person singular)
hazcılıklarında (locative second-person singular)
hazcılığında (locative singular third-person)
hazcılıklarında (locative singular third-person)
hazcılığımızda (first-person locative plural)
hazcılıklarımızda (first-person locative plural)
hazcılığınızda (locative plural second-person)
hazcılıklarınızda (locative plural second-person)
hazcılıklarında (locative plural third-person)
hazcılığımdan (ablative first-person singular)
hazcılıklarımdan (ablative first-person singular)
hazcılığından (ablative second-person singular)
hazcılıklarından (ablative second-person singular)
hazcılığından (ablative singular third-person)
hazcılıklarından (ablative singular third-person)
hazcılığımızdan (ablative first-person plural)
hazcılıklarımızdan (ablative first-person plural)
hazcılığınızdan (ablative plural second-person)
hazcılıklarınızdan (ablative plural second-person)
hazcılıklarından (ablative plural third-person)
hazcılığımın (first-person genitive singular)
hazcılıklarımın (first-person genitive singular)
hazcılığının (genitive second-person singular)
hazcılıklarının (genitive second-person singular)
hazcılığının (genitive singular third-person)
hazcılıklarının (genitive singular third-person)
hazcılığımızın (first-person genitive plural)
hazcılıklarımızın (first-person genitive plural)
hazcılığınızın (genitive plural second-person)
hazcılıklarınızın (genitive plural second-person)
hazcılıklarının (genitive plural third-person)


hazcı

hazcı (definite accusative hazcıyı, plural hazcılar)

hazcıyı (accusative definite)
hazcılar (plural)
hazcı (nominative singular)
hazcılar (nominative plural)
hazcıyı (accusative definite singular)
hazcıları (accusative definite plural)
hazcıya (dative singular)
hazcılara (dative plural)
hazcıda (locative singular)
hazcılarda (locative plural)
hazcıdan (ablative singular)
hazcılardan (ablative plural)
hazcının (genitive singular)
hazcıların (genitive plural)
hazcım (first-person nominative singular)
hazcılarım (first-person nominative singular)
hazcın (nominative second-person singular)
hazcıların (nominative second-person singular)
hazcısı (nominative singular third-person)
hazcıları (nominative singular third-person)
hazcımız (first-person nominative plural)
hazcılarımız (first-person nominative plural)
hazcınız (nominative plural second-person)
hazcılarınız (nominative plural second-person)
hazcıları (nominative plural third-person)
hazcımı (accusative definite first-person singular)
hazcılarımı (accusative definite first-person singular)
hazcını (accusative definite second-person singular)
hazcılarını (accusative definite second-person singular)
hazcısını (accusative definite singular third-person)
hazcılarını (accusative definite singular third-person)
hazcımızı (accusative definite first-person plural)
hazcılarımızı (accusative definite first-person plural)
hazcınızı (accusative definite plural second-person)
hazcılarınızı (accusative definite plural second-person)
hazcılarını (accusative definite plural third-person)
hazcıma (dative first-person singular)
hazcılarıma (dative first-person singular)
hazcına (dative second-person singular)
hazcılarına (dative second-person singular)
hazcısına (dative singular third-person)
hazcılarına (dative singular third-person)
hazcımıza (dative first-person plural)
hazcılarımıza (dative first-person plural)
hazcınıza (dative plural second-person)
hazcılarınıza (dative plural second-person)
hazcılarına (dative plural third-person)
hazcımda (first-person locative singular)
hazcılarımda (first-person locative singular)
hazcında (locative second-person singular)
hazcılarında (locative second-person singular)
hazcısında (locative singular third-person)
hazcılarında (locative singular third-person)
hazcımızda (first-person locative plural)
hazcılarımızda (first-person locative plural)
hazcınızda (locative plural second-person)
hazcılarınızda (locative plural second-person)
hazcılarında (locative plural third-person)
hazcımdan (ablative first-person singular)
hazcılarımdan (ablative first-person singular)
hazcından (ablative second-person singular)
hazcılarından (ablative second-person singular)
hazcısından (ablative singular third-person)
hazcılarından (ablative singular third-person)
hazcımızdan (ablative first-person plural)
hazcılarımızdan (ablative first-person plural)
hazcınızdan (ablative plural second-person)
hazcılarınızdan (ablative plural second-person)
hazcılarından (ablative plural third-person)
hazcımın (first-person genitive singular)
hazcılarımın (first-person genitive singular)
hazcının (genitive second-person singular)
hazcılarının (genitive second-person singular)
hazcısının (genitive singular third-person)
hazcılarının (genitive singular third-person)
hazcımızın (first-person genitive plural)
hazcılarımızın (first-person genitive plural)
hazcınızın (genitive plural second-person)
hazcılarınızın (genitive plural second-person)
hazcılarının (genitive plural third-person)


mefhum

mefhum (definite accusative mefhumu, plural mefhumlar)

mefhumu (accusative definite)
mefhumlar (plural)
mefhum (nominative singular)
mefhumlar (nominative plural)
mefhumu (accusative definite singular)
mefhumları (accusative definite plural)
mefhuma (dative singular)
mefhumlara (dative plural)
mefhumda (locative singular)
mefhumlarda (locative plural)
mefhumdan (ablative singular)
mefhumlardan (ablative plural)
mefhumun (genitive singular)
mefhumların (genitive plural)
mefhumum (first-person nominative singular)
mefhumlarım (first-person nominative singular)
mefhumun (nominative second-person singular)
mefhumların (nominative second-person singular)
mefhumu (nominative singular third-person)
mefhumları (nominative singular third-person)
mefhumumuz (first-person nominative plural)
mefhumlarımız (first-person nominative plural)
mefhumunuz (nominative plural second-person)
mefhumlarınız (nominative plural second-person)
mefhumları (nominative plural third-person)
mefhumumu (accusative definite first-person singular)
mefhumlarımı (accusative definite first-person singular)
mefhumunu (accusative definite second-person singular)
mefhumlarını (accusative definite second-person singular)
mefhumunu (accusative definite singular third-person)
mefhumlarını (accusative definite singular third-person)
mefhumumuzu (accusative definite first-person plural)
mefhumlarımızı (accusative definite first-person plural)
mefhumunuzu (accusative definite plural second-person)
mefhumlarınızı (accusative definite plural second-person)
mefhumlarını (accusative definite plural third-person)
mefhumuma (dative first-person singular)
mefhumlarıma (dative first-person singular)
mefhumuna (dative second-person singular)
mefhumlarına (dative second-person singular)
mefhumuna (dative singular third-person)
mefhumlarına (dative singular third-person)
mefhumumuza (dative first-person plural)
mefhumlarımıza (dative first-person plural)
mefhumunuza (dative plural second-person)
mefhumlarınıza (dative plural second-person)
mefhumlarına (dative plural third-person)
mefhumumda (first-person locative singular)
mefhumlarımda (first-person locative singular)
mefhumunda (locative second-person singular)
mefhumlarında (locative second-person singular)
mefhumunda (locative singular third-person)
mefhumlarında (locative singular third-person)
mefhumumuzda (first-person locative plural)
mefhumlarımızda (first-person locative plural)
mefhumunuzda (locative plural second-person)
mefhumlarınızda (locative plural second-person)
mefhumlarında (locative plural third-person)
mefhumumdan (ablative first-person singular)
mefhumlarımdan (ablative first-person singular)
mefhumundan (ablative second-person singular)
mefhumlarından (ablative second-person singular)
mefhumundan (ablative singular third-person)
mefhumlarından (ablative singular third-person)
mefhumumuzdan (ablative first-person plural)
mefhumlarımızdan (ablative first-person plural)
mefhumunuzdan (ablative plural second-person)
mefhumlarınızdan (ablative plural second-person)
mefhumlarından (ablative plural third-person)
mefhumumun (first-person genitive singular)
mefhumlarımın (first-person genitive singular)
mefhumunun (genitive second-person singular)
mefhumlarının (genitive second-person singular)
mefhumunun (genitive singular third-person)
mefhumlarının (genitive singular third-person)
mefhumumuzun (first-person genitive plural)
mefhumlarımızın (first-person genitive plural)
mefhumunuzun (genitive plural second-person)
mefhumlarınızın (genitive plural second-person)
mefhumlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مفهوم (mefhum), from Arabic مَفْهُوم (mafhūm).


illet

illet (definite accusative illeti, plural illetler)

illeti (accusative definite)
illetler (plural)
illet (nominative singular)
illetler (nominative plural)
illeti (accusative definite singular)
illetleri (accusative definite plural)
illete (dative singular)
illetlere (dative plural)
illette (locative singular)
illetlerde (locative plural)
illetten (ablative singular)
illetlerden (ablative plural)
illetin (genitive singular)
illetlerin (genitive plural)
illetim (first-person nominative singular)
illetlerim (first-person nominative singular)
illetin (nominative second-person singular)
illetlerin (nominative second-person singular)
illeti (nominative singular third-person)
illetleri (nominative singular third-person)
illetimiz (first-person nominative plural)
illetlerimiz (first-person nominative plural)
illetiniz (nominative plural second-person)
illetleriniz (nominative plural second-person)
illetleri (nominative plural third-person)
illetimi (accusative definite first-person singular)
illetlerimi (accusative definite first-person singular)
illetini (accusative definite second-person singular)
illetlerini (accusative definite second-person singular)
illetini (accusative definite singular third-person)
illetlerini (accusative definite singular third-person)
illetimizi (accusative definite first-person plural)
illetlerimizi (accusative definite first-person plural)
illetinizi (accusative definite plural second-person)
illetlerinizi (accusative definite plural second-person)
illetlerini (accusative definite plural third-person)
illetime (dative first-person singular)
illetlerime (dative first-person singular)
illetine (dative second-person singular)
illetlerine (dative second-person singular)
illetine (dative singular third-person)
illetlerine (dative singular third-person)
illetimize (dative first-person plural)
illetlerimize (dative first-person plural)
illetinize (dative plural second-person)
illetlerinize (dative plural second-person)
illetlerine (dative plural third-person)
illetimde (first-person locative singular)
illetlerimde (first-person locative singular)
illetinde (locative second-person singular)
illetlerinde (locative second-person singular)
illetinde (locative singular third-person)
illetlerinde (locative singular third-person)
illetimizde (first-person locative plural)
illetlerimizde (first-person locative plural)
illetinizde (locative plural second-person)
illetlerinizde (locative plural second-person)
illetlerinde (locative plural third-person)
illetimden (ablative first-person singular)
illetlerimden (ablative first-person singular)
illetinden (ablative second-person singular)
illetlerinden (ablative second-person singular)
illetinden (ablative singular third-person)
illetlerinden (ablative singular third-person)
illetimizden (ablative first-person plural)
illetlerimizden (ablative first-person plural)
illetinizden (ablative plural second-person)
illetlerinizden (ablative plural second-person)
illetlerinden (ablative plural third-person)
illetimin (first-person genitive singular)
illetlerimin (first-person genitive singular)
illetinin (genitive second-person singular)
illetlerinin (genitive second-person singular)
illetinin (genitive singular third-person)
illetlerinin (genitive singular third-person)
illetimizin (first-person genitive plural)
illetlerimizin (first-person genitive plural)
illetinizin (genitive plural second-person)
illetlerinizin (genitive plural second-person)
illetlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish علت (ʿillet, “a disease, malady, a cause, reason, excuse, pretext”), from Arabic عِلَّة (ʕilla).


kesik

kesiğim (first-person predicative present singular)
kesik miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
kesik değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
kesik değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
kesiksin (predicative present second-person singular)
kesik misin? (interrogative predicative present second-person singular)
kesik değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
kesik değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
kesik (predicative present singular third-person)
kesiktir (predicative present singular third-person)
kesik mi? (interrogative predicative present singular third-person)
kesik değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
kesik değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
kesiğiz (first-person plural predicative present)
kesik miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
kesik değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
kesik değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
kesiksiniz (plural predicative present second-person)
kesik misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
kesik değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
kesik değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
kesik (plural predicative present third-person)
kesikler (plural predicative present third-person)
kesik mi? (interrogative plural predicative present third-person)
kesikler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
kesik değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
kesik değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
kesik değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
kesiktim (first-person past predicative singular)
kesik miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
kesik değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kesik değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kesiktin (past predicative second-person singular)
kesik miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
kesik değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kesik değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kesikti (past predicative singular third-person)
kesik miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
kesik değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
kesik değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kesiktik (first-person past plural predicative)
kesik miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
kesik değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
kesik değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kesiktiniz (past plural predicative second-person)
kesik miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
kesik değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kesik değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kesiktiler (past plural predicative third-person)
kesik miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
kesik değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kesik değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kesik değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kesikmişim (first-person past predicative singular)
kesik miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
kesik değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kesik değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kesikmişsin (past predicative second-person singular)
kesik miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
kesik değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kesik değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kesikmiş (past predicative singular third-person)
kesik miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
kesik değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
kesik değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kesikmişiz (first-person past plural predicative)
kesik miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
kesik değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
kesik değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kesikmişsiniz (past plural predicative second-person)
kesik miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
kesik değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kesik değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kesikmişler (past plural predicative third-person)
kesik miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
kesik değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kesik değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kesik değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kesiksem (conditional first-person predicative singular)
kesik miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
kesik değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kesik değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kesiksen (conditional predicative second-person singular)
kesik miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
kesik değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kesik değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kesikse (conditional predicative singular third-person)
kesik miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
kesik değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kesik değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kesiksek (conditional first-person plural predicative)
kesik miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
kesik değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kesik değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kesikseniz (conditional plural predicative second-person)
kesik miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
kesik değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kesik değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kesikseler (conditional plural predicative third-person)
kesik miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
kesik değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
kesik değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كسك (kesik, “cut, cut through or off in pieces, curdled, coagulated, castrated”), from كسمك (kesmek, “to cut, to interrupt, to clot, to curdle”), from Proto-Turkic *kes- (“to cut”), morphologically kes- + -ik. Cognates with Azerbaijani kəsik, Kazakh кесік (kesık), Kyrgyz кесик (kesik), Turkmen kesik.

inh+

(slang, with dative) Enamored, in love with.


teodise

head

teodise (definite accusative teodiseyi, plural teodiseler)

teodiseyi (accusative definite)
teodiseler (plural)
teodise (nominative singular)
teodiseler (nominative plural)
teodiseyi (accusative definite singular)
teodiseleri (accusative definite plural)
teodiseye (dative singular)
teodiselere (dative plural)
teodisede (locative singular)
teodiselerde (locative plural)
teodiseden (ablative singular)
teodiselerden (ablative plural)
teodisenin (genitive singular)
teodiselerin (genitive plural)
teodisem (first-person nominative singular)
teodiselerim (first-person nominative singular)
teodisen (nominative second-person singular)
teodiselerin (nominative second-person singular)
teodisesi (nominative singular third-person)
teodiseleri (nominative singular third-person)
teodisemiz (first-person nominative plural)
teodiselerimiz (first-person nominative plural)
teodiseniz (nominative plural second-person)
teodiseleriniz (nominative plural second-person)
teodiseleri (nominative plural third-person)
teodisemi (accusative definite first-person singular)
teodiselerimi (accusative definite first-person singular)
teodiseni (accusative definite second-person singular)
teodiselerini (accusative definite second-person singular)
teodisesini (accusative definite singular third-person)
teodiselerini (accusative definite singular third-person)
teodisemizi (accusative definite first-person plural)
teodiselerimizi (accusative definite first-person plural)
teodisenizi (accusative definite plural second-person)
teodiselerinizi (accusative definite plural second-person)
teodiselerini (accusative definite plural third-person)
teodiseme (dative first-person singular)
teodiselerime (dative first-person singular)
teodisene (dative second-person singular)
teodiselerine (dative second-person singular)
teodisesine (dative singular third-person)
teodiselerine (dative singular third-person)
teodisemize (dative first-person plural)
teodiselerimize (dative first-person plural)
teodisenize (dative plural second-person)
teodiselerinize (dative plural second-person)
teodiselerine (dative plural third-person)
teodisemde (first-person locative singular)
teodiselerimde (first-person locative singular)
teodisende (locative second-person singular)
teodiselerinde (locative second-person singular)
teodisesinde (locative singular third-person)
teodiselerinde (locative singular third-person)
teodisemizde (first-person locative plural)
teodiselerimizde (first-person locative plural)
teodisenizde (locative plural second-person)
teodiselerinizde (locative plural second-person)
teodiselerinde (locative plural third-person)
teodisemden (ablative first-person singular)
teodiselerimden (ablative first-person singular)
teodisenden (ablative second-person singular)
teodiselerinden (ablative second-person singular)
teodisesinden (ablative singular third-person)
teodiselerinden (ablative singular third-person)
teodisemizden (ablative first-person plural)
teodiselerimizden (ablative first-person plural)
teodisenizden (ablative plural second-person)
teodiselerinizden (ablative plural second-person)
teodiselerinden (ablative plural third-person)
teodisemin (first-person genitive singular)
teodiselerimin (first-person genitive singular)
teodisenin (genitive second-person singular)
teodiselerinin (genitive second-person singular)
teodisesinin (genitive singular third-person)
teodiselerinin (genitive singular third-person)
teodisemizin (first-person genitive plural)
teodiselerimizin (first-person genitive plural)
teodisenizin (genitive plural second-person)
teodiselerinizin (genitive plural second-person)
teodiselerinin (genitive plural third-person)


teoloji

teoloji (definite accusative teolojiyi, plural teolojiler)

teolojiyi (accusative definite)
teolojiler (plural)
teoloji (nominative singular)
teolojiler (nominative plural)
teolojiyi (accusative definite singular)
teolojileri (accusative definite plural)
teolojiye (dative singular)
teolojilere (dative plural)
teolojide (locative singular)
teolojilerde (locative plural)
teolojiden (ablative singular)
teolojilerden (ablative plural)
teolojinin (genitive singular)
teolojilerin (genitive plural)
teolojim (first-person nominative singular)
teolojilerim (first-person nominative singular)
teolojin (nominative second-person singular)
teolojilerin (nominative second-person singular)
teolojisi (nominative singular third-person)
teolojileri (nominative singular third-person)
teolojimiz (first-person nominative plural)
teolojilerimiz (first-person nominative plural)
teolojiniz (nominative plural second-person)
teolojileriniz (nominative plural second-person)
teolojileri (nominative plural third-person)
teolojimi (accusative definite first-person singular)
teolojilerimi (accusative definite first-person singular)
teolojini (accusative definite second-person singular)
teolojilerini (accusative definite second-person singular)
teolojisini (accusative definite singular third-person)
teolojilerini (accusative definite singular third-person)
teolojimizi (accusative definite first-person plural)
teolojilerimizi (accusative definite first-person plural)
teolojinizi (accusative definite plural second-person)
teolojilerinizi (accusative definite plural second-person)
teolojilerini (accusative definite plural third-person)
teolojime (dative first-person singular)
teolojilerime (dative first-person singular)
teolojine (dative second-person singular)
teolojilerine (dative second-person singular)
teolojisine (dative singular third-person)
teolojilerine (dative singular third-person)
teolojimize (dative first-person plural)
teolojilerimize (dative first-person plural)
teolojinize (dative plural second-person)
teolojilerinize (dative plural second-person)
teolojilerine (dative plural third-person)
teolojimde (first-person locative singular)
teolojilerimde (first-person locative singular)
teolojinde (locative second-person singular)
teolojilerinde (locative second-person singular)
teolojisinde (locative singular third-person)
teolojilerinde (locative singular third-person)
teolojimizde (first-person locative plural)
teolojilerimizde (first-person locative plural)
teolojinizde (locative plural second-person)
teolojilerinizde (locative plural second-person)
teolojilerinde (locative plural third-person)
teolojimden (ablative first-person singular)
teolojilerimden (ablative first-person singular)
teolojinden (ablative second-person singular)
teolojilerinden (ablative second-person singular)
teolojisinden (ablative singular third-person)
teolojilerinden (ablative singular third-person)
teolojimizden (ablative first-person plural)
teolojilerimizden (ablative first-person plural)
teolojinizden (ablative plural second-person)
teolojilerinizden (ablative plural second-person)
teolojilerinden (ablative plural third-person)
teolojimin (first-person genitive singular)
teolojilerimin (first-person genitive singular)
teolojinin (genitive second-person singular)
teolojilerinin (genitive second-person singular)
teolojisinin (genitive singular third-person)
teolojilerinin (genitive singular third-person)
teolojimizin (first-person genitive plural)
teolojilerimizin (first-person genitive plural)
teolojinizin (genitive plural second-person)
teolojilerinizin (genitive plural second-person)
teolojilerinin (genitive plural third-person)


bilgi kuramı

bilgi kuramı (definite accusative bilgi kuramını, plural bilgi kuramları)

bilgi kuramını (accusative definite)
bilgi kuramları (plural)


epistemoloji

epistemoloji (definite accusative epistemolojiyi, plural epistemolojiler)

epistemolojiyi (accusative definite)
epistemolojiler (plural)


varlık

varlık (definite accusative varlığı, plural varlıklar)

varlığı (accusative definite)
varlıklar (plural)
varlık (nominative singular)
varlıklar (nominative plural)
varlığı (accusative definite singular)
varlıkları (accusative definite plural)
varlığa (dative singular)
varlıklara (dative plural)
varlıkta (locative singular)
varlıklarda (locative plural)
varlıktan (ablative singular)
varlıklardan (ablative plural)
varlığın (genitive singular)
varlıkların (genitive plural)
varlığım (first-person nominative singular)
varlıklarım (first-person nominative singular)
varlığın (nominative second-person singular)
varlıkların (nominative second-person singular)
varlığı (nominative singular third-person)
varlıkları (nominative singular third-person)
varlığımız (first-person nominative plural)
varlıklarımız (first-person nominative plural)
varlığınız (nominative plural second-person)
varlıklarınız (nominative plural second-person)
varlıkları (nominative plural third-person)
varlığımı (accusative definite first-person singular)
varlıklarımı (accusative definite first-person singular)
varlığını (accusative definite second-person singular)
varlıklarını (accusative definite second-person singular)
varlığını (accusative definite singular third-person)
varlıklarını (accusative definite singular third-person)
varlığımızı (accusative definite first-person plural)
varlıklarımızı (accusative definite first-person plural)
varlığınızı (accusative definite plural second-person)
varlıklarınızı (accusative definite plural second-person)
varlıklarını (accusative definite plural third-person)
varlığıma (dative first-person singular)
varlıklarıma (dative first-person singular)
varlığına (dative second-person singular)
varlıklarına (dative second-person singular)
varlığına (dative singular third-person)
varlıklarına (dative singular third-person)
varlığımıza (dative first-person plural)
varlıklarımıza (dative first-person plural)
varlığınıza (dative plural second-person)
varlıklarınıza (dative plural second-person)
varlıklarına (dative plural third-person)
varlığımda (first-person locative singular)
varlıklarımda (first-person locative singular)
varlığında (locative second-person singular)
varlıklarında (locative second-person singular)
varlığında (locative singular third-person)
varlıklarında (locative singular third-person)
varlığımızda (first-person locative plural)
varlıklarımızda (first-person locative plural)
varlığınızda (locative plural second-person)
varlıklarınızda (locative plural second-person)
varlıklarında (locative plural third-person)
varlığımdan (ablative first-person singular)
varlıklarımdan (ablative first-person singular)
varlığından (ablative second-person singular)
varlıklarından (ablative second-person singular)
varlığından (ablative singular third-person)
varlıklarından (ablative singular third-person)
varlığımızdan (ablative first-person plural)
varlıklarımızdan (ablative first-person plural)
varlığınızdan (ablative plural second-person)
varlıklarınızdan (ablative plural second-person)
varlıklarından (ablative plural third-person)
varlığımın (first-person genitive singular)
varlıklarımın (first-person genitive singular)
varlığının (genitive second-person singular)
varlıklarının (genitive second-person singular)
varlığının (genitive singular third-person)
varlıklarının (genitive singular third-person)
varlığımızın (first-person genitive plural)
varlıklarımızın (first-person genitive plural)
varlığınızın (genitive plural second-person)
varlıklarınızın (genitive plural second-person)
varlıklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وارلق, equivalent to var (“existing”) + -lık (“-ness”). Cognate with Azerbaijani varlıq.

Türkiye Varlık Fonu


materyalizm

materyalizm (definite accusative materyalizmi, uncountable)

From French matérialisme, from English materialism.


netice

netice (definite accusative neticeyi, plural neticeler or (dated) netayiç)

neticeyi (accusative definite)
neticeler (plural)
netayiç (dated plural)

From Ottoman Turkish نتیجه (netice, “litter; consequence”), from Arabic نَتِيجَة (natīja).


kudret

head

kudret (definite accusative kudreti, plural kudretler)

kudreti (accusative definite)
kudretler (plural)

From Ottoman Turkish قدرت (kudret, “power, might”), from Arabic قُدْرَة (qudra).

inh

(poetic, theology) power, might, strength


anlık

head

anlık (definite accusative anlığı, plural anlıklar)

anlığı (accusative definite)
anlıklar (plural)


köpke

köpke (definite accusative köpkeyi, plural köpkeler)

köpkeyi (accusative definite)
köpkeler (plural)

Deliberate misspelling of köpek, possibly modeled after English doge.


erek bilimi

erek bilimi (definite accusative erek bilimini, plural erek bilimleri)

erek bilimini (accusative definite)
erek bilimleri (plural)

Compound of erek (“purpose”) + bilim (“study”).


zort

(chiefly Internet slang, humorous) Expression of disappointment.


köpektapar

köpektaparım (first-person predicative present singular)
köpektapar mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
köpektapar değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
köpektapar değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
köpektaparsın (predicative present second-person singular)
köpektapar mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
köpektapar değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
köpektapar değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
köpektapar (predicative present singular third-person)
köpektapardır (predicative present singular third-person)
köpektapar mı? (interrogative predicative present singular third-person)
köpektapar değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
köpektapar değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
köpektaparız (first-person plural predicative present)
köpektapar mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
köpektapar değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
köpektapar değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
köpektaparsınız (plural predicative present second-person)
köpektapar mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
köpektapar değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
köpektapar değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
köpektapar (plural predicative present third-person)
köpektaparlar (plural predicative present third-person)
köpektapar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
köpektaparlar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
köpektapar değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
köpektapar değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
köpektapar değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
köpektapardım (first-person past predicative singular)
köpektapar mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
köpektapar değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektapar değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektapardın (past predicative second-person singular)
köpektapar mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
köpektapar değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektapar değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektapardı (past predicative singular third-person)
köpektapar mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
köpektapar değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektapar değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektapardık (first-person past plural predicative)
köpektapar mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
köpektapar değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektapar değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektapardınız (past plural predicative second-person)
köpektapar mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
köpektapar değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektapar değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektapardılar (past plural predicative third-person)
köpektapar mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
köpektapar değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektaparmışım (first-person past predicative singular)
köpektapar mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
köpektapar değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektapar değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektaparmışsın (past predicative second-person singular)
köpektapar mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
köpektapar değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektapar değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektaparmış (past predicative singular third-person)
köpektapar mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
köpektapar değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektapar değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektaparmışız (first-person past plural predicative)
köpektapar mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
köpektapar değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektapar değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektaparmışsınız (past plural predicative second-person)
köpektapar mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
köpektapar değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektapar değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektaparmışlar (past plural predicative third-person)
köpektapar mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
köpektapar değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektaparsam (conditional first-person predicative singular)
köpektapar mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
köpektapar değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
köpektapar değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
köpektaparsan (conditional predicative second-person singular)
köpektapar mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
köpektapar değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
köpektapar değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
köpektaparsa (conditional predicative singular third-person)
köpektapar mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
köpektapar değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
köpektapar değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
köpektaparsak (conditional first-person plural predicative)
köpektapar mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
köpektapar değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
köpektapar değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
köpektaparsanız (conditional plural predicative second-person)
köpektapar mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
köpektapar değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
köpektapar değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
köpektaparsalar (conditional plural predicative third-person)
köpektapar mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
köpektapar değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
köpektapar değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From köpek (“dog”) + tap- (“to serve worship”) + -ar (simple present tense suffix), literally meaning "Dog worshiper, One (who) worships to (the) dog." It is a term used for people who exaggerate their love for dogs, not people who worship dogs in faith.

affix

(derogatory) A term used for people who are obsessed with dogs.


laedri

From Ottoman Turkish لاادری (lâedri), from Arabic لَاأَدْرِيّ (lāʔadriyy).


bağıntı

head

bağıntı (definite accusative bağıntıyı, plural bağıntılar)

bağıntıyı (accusative definite)
bağıntılar (plural)
bağıntı (nominative singular)
bağıntılar (nominative plural)
bağıntıyı (accusative definite singular)
bağıntıları (accusative definite plural)
bağıntıya (dative singular)
bağıntılara (dative plural)
bağıntıda (locative singular)
bağıntılarda (locative plural)
bağıntıdan (ablative singular)
bağıntılardan (ablative plural)
bağıntının (genitive singular)
bağıntıların (genitive plural)
bağıntım (first-person nominative singular)
bağıntılarım (first-person nominative singular)
bağıntın (nominative second-person singular)
bağıntıların (nominative second-person singular)
bağıntısı (nominative singular third-person)
bağıntıları (nominative singular third-person)
bağıntımız (first-person nominative plural)
bağıntılarımız (first-person nominative plural)
bağıntınız (nominative plural second-person)
bağıntılarınız (nominative plural second-person)
bağıntıları (nominative plural third-person)
bağıntımı (accusative definite first-person singular)
bağıntılarımı (accusative definite first-person singular)
bağıntını (accusative definite second-person singular)
bağıntılarını (accusative definite second-person singular)
bağıntısını (accusative definite singular third-person)
bağıntılarını (accusative definite singular third-person)
bağıntımızı (accusative definite first-person plural)
bağıntılarımızı (accusative definite first-person plural)
bağıntınızı (accusative definite plural second-person)
bağıntılarınızı (accusative definite plural second-person)
bağıntılarını (accusative definite plural third-person)
bağıntıma (dative first-person singular)
bağıntılarıma (dative first-person singular)
bağıntına (dative second-person singular)
bağıntılarına (dative second-person singular)
bağıntısına (dative singular third-person)
bağıntılarına (dative singular third-person)
bağıntımıza (dative first-person plural)
bağıntılarımıza (dative first-person plural)
bağıntınıza (dative plural second-person)
bağıntılarınıza (dative plural second-person)
bağıntılarına (dative plural third-person)
bağıntımda (first-person locative singular)
bağıntılarımda (first-person locative singular)
bağıntında (locative second-person singular)
bağıntılarında (locative second-person singular)
bağıntısında (locative singular third-person)
bağıntılarında (locative singular third-person)
bağıntımızda (first-person locative plural)
bağıntılarımızda (first-person locative plural)
bağıntınızda (locative plural second-person)
bağıntılarınızda (locative plural second-person)
bağıntılarında (locative plural third-person)
bağıntımdan (ablative first-person singular)
bağıntılarımdan (ablative first-person singular)
bağıntından (ablative second-person singular)
bağıntılarından (ablative second-person singular)
bağıntısından (ablative singular third-person)
bağıntılarından (ablative singular third-person)
bağıntımızdan (ablative first-person plural)
bağıntılarımızdan (ablative first-person plural)
bağıntınızdan (ablative plural second-person)
bağıntılarınızdan (ablative plural second-person)
bağıntılarından (ablative plural third-person)
bağıntımın (first-person genitive singular)
bağıntılarımın (first-person genitive singular)
bağıntının (genitive second-person singular)
bağıntılarının (genitive second-person singular)
bağıntısının (genitive singular third-person)
bağıntılarının (genitive singular third-person)
bağıntımızın (first-person genitive plural)
bağıntılarımızın (first-person genitive plural)
bağıntınızın (genitive plural second-person)
bağıntılarınızın (genitive plural second-person)
bağıntılarının (genitive plural third-person)

(biology, geology, philosophy) correlation


sezgi

sezgi (definite accusative sezgiyi, plural sezgiler)

sezgiyi (accusative definite)
sezgiler (plural)
sezgi (nominative singular)
sezgiler (nominative plural)
sezgiyi (accusative definite singular)
sezgileri (accusative definite plural)
sezgiye (dative singular)
sezgilere (dative plural)
sezgide (locative singular)
sezgilerde (locative plural)
sezgiden (ablative singular)
sezgilerden (ablative plural)
sezginin (genitive singular)
sezgilerin (genitive plural)
sezgim (first-person nominative singular)
sezgilerim (first-person nominative singular)
sezgin (nominative second-person singular)
sezgilerin (nominative second-person singular)
sezgisi (nominative singular third-person)
sezgileri (nominative singular third-person)
sezgimiz (first-person nominative plural)
sezgilerimiz (first-person nominative plural)
sezginiz (nominative plural second-person)
sezgileriniz (nominative plural second-person)
sezgileri (nominative plural third-person)
sezgimi (accusative definite first-person singular)
sezgilerimi (accusative definite first-person singular)
sezgini (accusative definite second-person singular)
sezgilerini (accusative definite second-person singular)
sezgisini (accusative definite singular third-person)
sezgilerini (accusative definite singular third-person)
sezgimizi (accusative definite first-person plural)
sezgilerimizi (accusative definite first-person plural)
sezginizi (accusative definite plural second-person)
sezgilerinizi (accusative definite plural second-person)
sezgilerini (accusative definite plural third-person)
sezgime (dative first-person singular)
sezgilerime (dative first-person singular)
sezgine (dative second-person singular)
sezgilerine (dative second-person singular)
sezgisine (dative singular third-person)
sezgilerine (dative singular third-person)
sezgimize (dative first-person plural)
sezgilerimize (dative first-person plural)
sezginize (dative plural second-person)
sezgilerinize (dative plural second-person)
sezgilerine (dative plural third-person)
sezgimde (first-person locative singular)
sezgilerimde (first-person locative singular)
sezginde (locative second-person singular)
sezgilerinde (locative second-person singular)
sezgisinde (locative singular third-person)
sezgilerinde (locative singular third-person)
sezgimizde (first-person locative plural)
sezgilerimizde (first-person locative plural)
sezginizde (locative plural second-person)
sezgilerinizde (locative plural second-person)
sezgilerinde (locative plural third-person)
sezgimden (ablative first-person singular)
sezgilerimden (ablative first-person singular)
sezginden (ablative second-person singular)
sezgilerinden (ablative second-person singular)
sezgisinden (ablative singular third-person)
sezgilerinden (ablative singular third-person)
sezgimizden (ablative first-person plural)
sezgilerimizden (ablative first-person plural)
sezginizden (ablative plural second-person)
sezgilerinizden (ablative plural second-person)
sezgilerinden (ablative plural third-person)
sezgimin (first-person genitive singular)
sezgilerimin (first-person genitive singular)
sezginin (genitive second-person singular)
sezgilerinin (genitive second-person singular)
sezgisinin (genitive singular third-person)
sezgilerinin (genitive singular third-person)
sezgimizin (first-person genitive plural)
sezgilerimizin (first-person genitive plural)
sezginizin (genitive plural second-person)
sezgilerinizin (genitive plural second-person)
sezgilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سزمك (sezmek, “to perceive, to discern, to make out”), from Proto-Turkic *seŕ- (“to feel, to understand”), morphologically sez- + -gi.

inh

(philosophy) Grasping reality directly without experience or reason.


iptidai

iptidaiyim (first-person predicative present singular)
iptidai miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
iptidai değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
iptidai değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
iptidaisin (predicative present second-person singular)
iptidai misin? (interrogative predicative present second-person singular)
iptidai değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
iptidai değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
iptidai (predicative present singular third-person)
iptidaidir (predicative present singular third-person)
iptidai mi? (interrogative predicative present singular third-person)
iptidai değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
iptidai değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
iptidaiyiz (first-person plural predicative present)
iptidai miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
iptidai değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
iptidai değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
iptidaisiniz (plural predicative present second-person)
iptidai misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
iptidai değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
iptidai değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
iptidai (plural predicative present third-person)
iptidailer (plural predicative present third-person)
iptidai mi? (interrogative plural predicative present third-person)
iptidailer mi? (interrogative plural predicative present third-person)
iptidai değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
iptidai değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
iptidai değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
iptidaiydim (first-person past predicative singular)
iptidai miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
iptidai değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidai değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidaiydin (past predicative second-person singular)
iptidai miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
iptidai değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidai değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidaiydi (past predicative singular third-person)
iptidai miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
iptidai değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidai değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidaiydik (first-person past plural predicative)
iptidai miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
iptidai değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidai değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidaiydiniz (past plural predicative second-person)
iptidai miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
iptidai değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidai değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidaiydiler (past plural predicative third-person)
iptidai miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
iptidai değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidaiymişim (first-person past predicative singular)
iptidai miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
iptidai değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidai değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
iptidaiymişsin (past predicative second-person singular)
iptidai miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
iptidai değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidai değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
iptidaiymiş (past predicative singular third-person)
iptidai miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
iptidai değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidai değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
iptidaiymişiz (first-person past plural predicative)
iptidai miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
iptidai değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidai değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
iptidaiymişsiniz (past plural predicative second-person)
iptidai miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
iptidai değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidai değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
iptidaiymişler (past plural predicative third-person)
iptidai miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
iptidai değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidai değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
iptidaiysem (conditional first-person predicative singular)
iptidai miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
iptidai değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
iptidai değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
iptidaiysen (conditional predicative second-person singular)
iptidai miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
iptidai değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
iptidai değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
iptidaiyse (conditional predicative singular third-person)
iptidai miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
iptidai değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
iptidai değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
iptidaiysek (conditional first-person plural predicative)
iptidai miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
iptidai değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
iptidai değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
iptidaiyseniz (conditional plural predicative second-person)
iptidai miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
iptidai değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
iptidai değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
iptidaiyseler (conditional plural predicative third-person)
iptidai miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
iptidai değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
iptidai değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ابتدائی (ibtidāi, “primitive, fundamental, preparatory”), from Arabic اِبْتِدَائِيّ (ibtidāʔiyy, “initial, primary, elementary”), from اِبْتِدَاء (ibtidāʔ, “beginning”), verbal noun of اِبْتَدَأَ (ibtadaʔa, “to begin, to commence”).

der

اِبْتِدَائِيّ

(philosophy, archaic) primitive, primordial


yokluk

head

yokluk (definite accusative yokluğu, plural yokluklar)

yokluğu (accusative definite)
yokluklar (plural)
yokluk (nominative singular)
yokluklar (nominative plural)
yokluğu (accusative definite singular)
yoklukları (accusative definite plural)
yokluğa (dative singular)
yokluklara (dative plural)
yoklukta (locative singular)
yokluklarda (locative plural)
yokluktan (ablative singular)
yokluklardan (ablative plural)
yokluğun (genitive singular)
yoklukların (genitive plural)
yokluğum (first-person nominative singular)
yokluklarım (first-person nominative singular)
yokluğun (nominative second-person singular)
yoklukların (nominative second-person singular)
yokluğu (nominative singular third-person)
yoklukları (nominative singular third-person)
yokluğumuz (first-person nominative plural)
yokluklarımız (first-person nominative plural)
yokluğunuz (nominative plural second-person)
yokluklarınız (nominative plural second-person)
yoklukları (nominative plural third-person)
yokluğumu (accusative definite first-person singular)
yokluklarımı (accusative definite first-person singular)
yokluğunu (accusative definite second-person singular)
yokluklarını (accusative definite second-person singular)
yokluğunu (accusative definite singular third-person)
yokluklarını (accusative definite singular third-person)
yokluğumuzu (accusative definite first-person plural)
yokluklarımızı (accusative definite first-person plural)
yokluğunuzu (accusative definite plural second-person)
yokluklarınızı (accusative definite plural second-person)
yokluklarını (accusative definite plural third-person)
yokluğuma (dative first-person singular)
yokluklarıma (dative first-person singular)
yokluğuna (dative second-person singular)
yokluklarına (dative second-person singular)
yokluğuna (dative singular third-person)
yokluklarına (dative singular third-person)
yokluğumuza (dative first-person plural)
yokluklarımıza (dative first-person plural)
yokluğunuza (dative plural second-person)
yokluklarınıza (dative plural second-person)
yokluklarına (dative plural third-person)
yokluğumda (first-person locative singular)
yokluklarımda (first-person locative singular)
yokluğunda (locative second-person singular)
yokluklarında (locative second-person singular)
yokluğunda (locative singular third-person)
yokluklarında (locative singular third-person)
yokluğumuzda (first-person locative plural)
yokluklarımızda (first-person locative plural)
yokluğunuzda (locative plural second-person)
yokluklarınızda (locative plural second-person)
yokluklarında (locative plural third-person)
yokluğumdan (ablative first-person singular)
yokluklarımdan (ablative first-person singular)
yokluğundan (ablative second-person singular)
yokluklarından (ablative second-person singular)
yokluğundan (ablative singular third-person)
yokluklarından (ablative singular third-person)
yokluğumuzdan (ablative first-person plural)
yokluklarımızdan (ablative first-person plural)
yokluğunuzdan (ablative plural second-person)
yokluklarınızdan (ablative plural second-person)
yokluklarından (ablative plural third-person)
yokluğumun (first-person genitive singular)
yokluklarımın (first-person genitive singular)
yokluğunun (genitive second-person singular)
yokluklarının (genitive second-person singular)
yokluğunun (genitive singular third-person)
yokluklarının (genitive singular third-person)
yokluğumuzun (first-person genitive plural)
yokluklarımızın (first-person genitive plural)
yokluğunuzun (genitive plural second-person)
yokluklarınızın (genitive plural second-person)
yokluklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یوقلق (yoḳluḳ, “absence, non-existence, lack”), from Ottoman Turkish یوق (yoḳ, “absent, not present, non-existent”), from Proto-Turkic *yōk (“is not, there is not”), morphologically yok + -luk.
Cognates
Azerbaijani yoxluq
Bashkir юҡлыҡ (yuqlıq)
Crimean Tatar yoqluq
Gagauz yokluk
Karakhanid یُوقلُقْ (yoqluq)
Kazakh жоқлық (joqlyq)
Kumyk ёкълукъ (yoqluq)
Kyrgyz жоктугу (joktugu)
Tatar юклык (yuklıq)
Turkmen ýokluk
Uyghur يوقلۇق (yoqluq)
Uzbek yoʻqlik

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">yoxluq</i>

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">юҡлыҡ</i> (yuqlıq)

Crimean Tatar <i class="Latn mention" lang="crh">yoqluq</i>

Karakhanid <i class="Arab mention" lang="xqa">یُوقلُقْ</i> (yoqluq)

Kazakh <i class="Cyrl mention" lang="kk">жоқлық</i> (joqlyq)

Kumyk <i class="Cyrl mention" lang="kum">ёкълукъ</i> (yoqluq)

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">жоктугу</i> (joktugu)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">ýokluk</i>

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">yoʻqlik</i>

Tatar <i class="Cyrl mention" lang="tt">юклык</i> (yuklıq)

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">يوقلۇق</i> (yoqluq)

Gagauz <i class="Latn mention" lang="gag">yokluk</i>


yanlışlamacılık

head

yanlışlamacılık (definite accusative yanlışlamacılığı, uncountable)


görü

görü (definite accusative görüyü, plural görüler)

görüyü (accusative definite)
görüler (plural)
görü (nominative singular)
görüler (nominative plural)
görüyü (accusative definite singular)
görüleri (accusative definite plural)
görüye (dative singular)
görülere (dative plural)
görüde (locative singular)
görülerde (locative plural)
görüden (ablative singular)
görülerden (ablative plural)
görünün (genitive singular)
görülerin (genitive plural)
görüm (first-person nominative singular)
görülerim (first-person nominative singular)
görün (nominative second-person singular)
görülerin (nominative second-person singular)
görüsü (nominative singular third-person)
görüleri (nominative singular third-person)
görümüz (first-person nominative plural)
görülerimiz (first-person nominative plural)
görünüz (nominative plural second-person)
görüleriniz (nominative plural second-person)
görüleri (nominative plural third-person)
görümü (accusative definite first-person singular)
görülerimi (accusative definite first-person singular)
görünü (accusative definite second-person singular)
görülerini (accusative definite second-person singular)
görüsünü (accusative definite singular third-person)
görülerini (accusative definite singular third-person)
görümüzü (accusative definite first-person plural)
görülerimizi (accusative definite first-person plural)
görünüzü (accusative definite plural second-person)
görülerinizi (accusative definite plural second-person)
görülerini (accusative definite plural third-person)
görüme (dative first-person singular)
görülerime (dative first-person singular)
görüne (dative second-person singular)
görülerine (dative second-person singular)
görüsüne (dative singular third-person)
görülerine (dative singular third-person)
görümüze (dative first-person plural)
görülerimize (dative first-person plural)
görünüze (dative plural second-person)
görülerinize (dative plural second-person)
görülerine (dative plural third-person)
görümde (first-person locative singular)
görülerimde (first-person locative singular)
göründe (locative second-person singular)
görülerinde (locative second-person singular)
görüsünde (locative singular third-person)
görülerinde (locative singular third-person)
görümüzde (first-person locative plural)
görülerimizde (first-person locative plural)
görünüzde (locative plural second-person)
görülerinizde (locative plural second-person)
görülerinde (locative plural third-person)
görümden (ablative first-person singular)
görülerimden (ablative first-person singular)
göründen (ablative second-person singular)
görülerinden (ablative second-person singular)
görüsünden (ablative singular third-person)
görülerinden (ablative singular third-person)
görümüzden (ablative first-person plural)
görülerimizden (ablative first-person plural)
görünüzden (ablative plural second-person)
görülerinizden (ablative plural second-person)
görülerinden (ablative plural third-person)
görümün (first-person genitive singular)
görülerimin (first-person genitive singular)
görünün (genitive second-person singular)
görülerinin (genitive second-person singular)
görüsünün (genitive singular third-person)
görülerinin (genitive singular third-person)
görümüzün (first-person genitive plural)
görülerimizin (first-person genitive plural)
görünüzün (genitive plural second-person)
görülerinizin (genitive plural second-person)
görülerinin (genitive plural third-person)
görüyüm (first-person singular)
görülerim (first-person singular)
görüsün (second-person singular)
görülersin (second-person singular)
görü (singular third-person)
görüdür (singular third-person)
görüler (singular third-person)
görülerdir (singular third-person)
görüyüz (first-person plural)
görüleriz (first-person plural)
görüsünüz (plural second-person)
görülersiniz (plural second-person)
görüler (plural third-person)
görülerdir (plural third-person)


döngü

döngü (definite accusative döngüyü, plural döngüler)

döngüyü (accusative definite)
döngüler (plural)
döngü (nominative singular)
döngüler (nominative plural)
döngüyü (accusative definite singular)
döngüleri (accusative definite plural)
döngüye (dative singular)
döngülere (dative plural)
döngüde (locative singular)
döngülerde (locative plural)
döngüden (ablative singular)
döngülerden (ablative plural)
döngünün (genitive singular)
döngülerin (genitive plural)
döngüm (first-person nominative singular)
döngülerim (first-person nominative singular)
döngün (nominative second-person singular)
döngülerin (nominative second-person singular)
döngüsü (nominative singular third-person)
döngüleri (nominative singular third-person)
döngümüz (first-person nominative plural)
döngülerimiz (first-person nominative plural)
döngünüz (nominative plural second-person)
döngüleriniz (nominative plural second-person)
döngüleri (nominative plural third-person)
döngümü (accusative definite first-person singular)
döngülerimi (accusative definite first-person singular)
döngünü (accusative definite second-person singular)
döngülerini (accusative definite second-person singular)
döngüsünü (accusative definite singular third-person)
döngülerini (accusative definite singular third-person)
döngümüzü (accusative definite first-person plural)
döngülerimizi (accusative definite first-person plural)
döngünüzü (accusative definite plural second-person)
döngülerinizi (accusative definite plural second-person)
döngülerini (accusative definite plural third-person)
döngüme (dative first-person singular)
döngülerime (dative first-person singular)
döngüne (dative second-person singular)
döngülerine (dative second-person singular)
döngüsüne (dative singular third-person)
döngülerine (dative singular third-person)
döngümüze (dative first-person plural)
döngülerimize (dative first-person plural)
döngünüze (dative plural second-person)
döngülerinize (dative plural second-person)
döngülerine (dative plural third-person)
döngümde (first-person locative singular)
döngülerimde (first-person locative singular)
döngünde (locative second-person singular)
döngülerinde (locative second-person singular)
döngüsünde (locative singular third-person)
döngülerinde (locative singular third-person)
döngümüzde (first-person locative plural)
döngülerimizde (first-person locative plural)
döngünüzde (locative plural second-person)
döngülerinizde (locative plural second-person)
döngülerinde (locative plural third-person)
döngümden (ablative first-person singular)
döngülerimden (ablative first-person singular)
döngünden (ablative second-person singular)
döngülerinden (ablative second-person singular)
döngüsünden (ablative singular third-person)
döngülerinden (ablative singular third-person)
döngümüzden (ablative first-person plural)
döngülerimizden (ablative first-person plural)
döngünüzden (ablative plural second-person)
döngülerinizden (ablative plural second-person)
döngülerinden (ablative plural third-person)
döngümün (first-person genitive singular)
döngülerimin (first-person genitive singular)
döngünün (genitive second-person singular)
döngülerinin (genitive second-person singular)
döngüsünün (genitive singular third-person)
döngülerinin (genitive singular third-person)
döngümüzün (first-person genitive plural)
döngülerimizin (first-person genitive plural)
döngünüzün (genitive plural second-person)
döngülerinizin (genitive plural second-person)
döngülerinin (genitive plural third-person)
döngüyüm (first-person singular)
döngülerim (first-person singular)
döngüsün (second-person singular)
döngülersin (second-person singular)
döngü (singular third-person)
döngüdür (singular third-person)
döngüler (singular third-person)
döngülerdir (singular third-person)
döngüyüz (first-person plural)
döngüleriz (first-person plural)
döngüsünüz (plural second-person)
döngülersiniz (plural second-person)
döngüler (plural third-person)
döngülerdir (plural third-person)

Equivalent to dön- (“to revolve, to spin”) + -gü


manzume

manzume (definite accusative manzumeyi, plural manzumeler)

manzumeyi (accusative definite)
manzumeler (plural)
manzume (nominative singular)
manzumeler (nominative plural)
manzumeyi (accusative definite singular)
manzumeleri (accusative definite plural)
manzumeye (dative singular)
manzumelere (dative plural)
manzumede (locative singular)
manzumelerde (locative plural)
manzumeden (ablative singular)
manzumelerden (ablative plural)
manzumenin (genitive singular)
manzumelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish منظومه (manzume), from Arabic مَنْظُومَة (manẓūma).


yüklem

head

yüklem (definite accusative yüklemi, plural yüklemler)

yüklemi (accusative definite)
yüklemler (plural)
yüklem (nominative singular)
yüklemler (nominative plural)
yüklemi (accusative definite singular)
yüklemleri (accusative definite plural)
yükleme (dative singular)
yüklemlere (dative plural)
yüklemde (locative singular)
yüklemlerde (locative plural)
yüklemden (ablative singular)
yüklemlerden (ablative plural)
yüklemin (genitive singular)
yüklemlerin (genitive plural)
yüklemim (first-person nominative singular)
yüklemlerim (first-person nominative singular)
yüklemin (nominative second-person singular)
yüklemlerin (nominative second-person singular)
yüklemi (nominative singular third-person)
yüklemleri (nominative singular third-person)
yüklemimiz (first-person nominative plural)
yüklemlerimiz (first-person nominative plural)
yükleminiz (nominative plural second-person)
yüklemleriniz (nominative plural second-person)
yüklemleri (nominative plural third-person)
yüklemimi (accusative definite first-person singular)
yüklemlerimi (accusative definite first-person singular)
yüklemini (accusative definite second-person singular)
yüklemlerini (accusative definite second-person singular)
yüklemini (accusative definite singular third-person)
yüklemlerini (accusative definite singular third-person)
yüklemimizi (accusative definite first-person plural)
yüklemlerimizi (accusative definite first-person plural)
yükleminizi (accusative definite plural second-person)
yüklemlerinizi (accusative definite plural second-person)
yüklemlerini (accusative definite plural third-person)
yüklemime (dative first-person singular)
yüklemlerime (dative first-person singular)
yüklemine (dative second-person singular)
yüklemlerine (dative second-person singular)
yüklemine (dative singular third-person)
yüklemlerine (dative singular third-person)
yüklemimize (dative first-person plural)
yüklemlerimize (dative first-person plural)
yükleminize (dative plural second-person)
yüklemlerinize (dative plural second-person)
yüklemlerine (dative plural third-person)
yüklemimde (first-person locative singular)
yüklemlerimde (first-person locative singular)
yükleminde (locative second-person singular)
yüklemlerinde (locative second-person singular)
yükleminde (locative singular third-person)
yüklemlerinde (locative singular third-person)
yüklemimizde (first-person locative plural)
yüklemlerimizde (first-person locative plural)
yükleminizde (locative plural second-person)
yüklemlerinizde (locative plural second-person)
yüklemlerinde (locative plural third-person)
yüklemimden (ablative first-person singular)
yüklemlerimden (ablative first-person singular)
yükleminden (ablative second-person singular)
yüklemlerinden (ablative second-person singular)
yükleminden (ablative singular third-person)
yüklemlerinden (ablative singular third-person)
yüklemimizden (ablative first-person plural)
yüklemlerimizden (ablative first-person plural)
yükleminizden (ablative plural second-person)
yüklemlerinizden (ablative plural second-person)
yüklemlerinden (ablative plural third-person)
yüklemimin (first-person genitive singular)
yüklemlerimin (first-person genitive singular)
yükleminin (genitive second-person singular)
yüklemlerinin (genitive second-person singular)
yükleminin (genitive singular third-person)
yüklemlerinin (genitive singular third-person)
yüklemimizin (first-person genitive plural)
yüklemlerimizin (first-person genitive plural)
yükleminizin (genitive plural second-person)
yüklemlerinizin (genitive plural second-person)
yüklemlerinin (genitive plural third-person)


totoloji

totoloji (definite accusative totolojiyi, plural totolojiler)

totolojiyi (accusative definite)
totolojiler (plural)
totoloji (nominative singular)
totolojiler (nominative plural)
totolojiyi (accusative definite singular)
totolojileri (accusative definite plural)
totolojiye (dative singular)
totolojilere (dative plural)
totolojide (locative singular)
totolojilerde (locative plural)
totolojiden (ablative singular)
totolojilerden (ablative plural)
totolojinin (genitive singular)
totolojilerin (genitive plural)

(logic) tautology (a statement that is true for all truth values of its propositional variables)