Lübnanlı

Lübnanlı (nominative singular)
Lübnanlılar (nominative plural)
Lübnanlıyı (accusative definite singular)
Lübnanlıları (accusative definite plural)
Lübnanlıya (dative singular)
Lübnanlılara (dative plural)
Lübnanlıda (locative singular)
Lübnanlılarda (locative plural)
Lübnanlıdan (ablative singular)
Lübnanlılardan (ablative plural)
Lübnanlının (genitive singular)
Lübnanlıların (genitive plural)
Lübnanlım (first-person nominative singular)
Lübnanlılarım (first-person nominative singular)
Lübnanlın (nominative second-person singular)
Lübnanlıların (nominative second-person singular)
Lübnanlısı (nominative singular third-person)
Lübnanlıları (nominative singular third-person)
Lübnanlımız (first-person nominative plural)
Lübnanlılarımız (first-person nominative plural)
Lübnanlınız (nominative plural second-person)
Lübnanlılarınız (nominative plural second-person)
Lübnanlıları (nominative plural third-person)
Lübnanlımı (accusative definite first-person singular)
Lübnanlılarımı (accusative definite first-person singular)
Lübnanlını (accusative definite second-person singular)
Lübnanlılarını (accusative definite second-person singular)
Lübnanlısını (accusative definite singular third-person)
Lübnanlılarını (accusative definite singular third-person)
Lübnanlımızı (accusative definite first-person plural)
Lübnanlılarımızı (accusative definite first-person plural)
Lübnanlınızı (accusative definite plural second-person)
Lübnanlılarınızı (accusative definite plural second-person)
Lübnanlılarını (accusative definite plural third-person)
Lübnanlıma (dative first-person singular)
Lübnanlılarıma (dative first-person singular)
Lübnanlına (dative second-person singular)
Lübnanlılarına (dative second-person singular)
Lübnanlısına (dative singular third-person)
Lübnanlılarına (dative singular third-person)
Lübnanlımıza (dative first-person plural)
Lübnanlılarımıza (dative first-person plural)
Lübnanlınıza (dative plural second-person)
Lübnanlılarınıza (dative plural second-person)
Lübnanlılarına (dative plural third-person)
Lübnanlımda (first-person locative singular)
Lübnanlılarımda (first-person locative singular)
Lübnanlında (locative second-person singular)
Lübnanlılarında (locative second-person singular)
Lübnanlısında (locative singular third-person)
Lübnanlılarında (locative singular third-person)
Lübnanlımızda (first-person locative plural)
Lübnanlılarımızda (first-person locative plural)
Lübnanlınızda (locative plural second-person)
Lübnanlılarınızda (locative plural second-person)
Lübnanlılarında (locative plural third-person)
Lübnanlımdan (ablative first-person singular)
Lübnanlılarımdan (ablative first-person singular)
Lübnanlından (ablative second-person singular)
Lübnanlılarından (ablative second-person singular)
Lübnanlısından (ablative singular third-person)
Lübnanlılarından (ablative singular third-person)
Lübnanlımızdan (ablative first-person plural)
Lübnanlılarımızdan (ablative first-person plural)
Lübnanlınızdan (ablative plural second-person)
Lübnanlılarınızdan (ablative plural second-person)
Lübnanlılarından (ablative plural third-person)
Lübnanlımın (first-person genitive singular)
Lübnanlılarımın (first-person genitive singular)
Lübnanlının (genitive second-person singular)
Lübnanlılarının (genitive second-person singular)
Lübnanlısının (genitive singular third-person)
Lübnanlılarının (genitive singular third-person)
Lübnanlımızın (first-person genitive plural)
Lübnanlılarımızın (first-person genitive plural)
Lübnanlınızın (genitive plural second-person)
Lübnanlılarınızın (genitive plural second-person)
Lübnanlılarının (genitive plural third-person)
Lübnanlıyım (first-person singular)
Lübnanlılarım (first-person singular)
Lübnanlısın (second-person singular)
Lübnanlılarsın (second-person singular)
Lübnanlı (singular third-person)
Lübnanlıdır (singular third-person)
Lübnanlılar (singular third-person)
Lübnanlılardır (singular third-person)
Lübnanlıyız (first-person plural)
Lübnanlılarız (first-person plural)
Lübnanlısınız (plural second-person)
Lübnanlılarsınız (plural second-person)
Lübnanlılar (plural third-person)
Lübnanlılardır (plural third-person)


Lihtenştaynlı

Lihtenştaynlı (nominative singular)
Lihtenştaynlılar (nominative plural)
Lihtenştaynlıyı (accusative definite singular)
Lihtenştaynlıları (accusative definite plural)
Lihtenştaynlıya (dative singular)
Lihtenştaynlılara (dative plural)
Lihtenştaynlıda (locative singular)
Lihtenştaynlılarda (locative plural)
Lihtenştaynlıdan (ablative singular)
Lihtenştaynlılardan (ablative plural)
Lihtenştaynlının (genitive singular)
Lihtenştaynlıların (genitive plural)
Lihtenştaynlım (first-person nominative singular)
Lihtenştaynlılarım (first-person nominative singular)
Lihtenştaynlın (nominative second-person singular)
Lihtenştaynlıların (nominative second-person singular)
Lihtenştaynlısı (nominative singular third-person)
Lihtenştaynlıları (nominative singular third-person)
Lihtenştaynlımız (first-person nominative plural)
Lihtenştaynlılarımız (first-person nominative plural)
Lihtenştaynlınız (nominative plural second-person)
Lihtenştaynlılarınız (nominative plural second-person)
Lihtenştaynlıları (nominative plural third-person)
Lihtenştaynlımı (accusative definite first-person singular)
Lihtenştaynlılarımı (accusative definite first-person singular)
Lihtenştaynlını (accusative definite second-person singular)
Lihtenştaynlılarını (accusative definite second-person singular)
Lihtenştaynlısını (accusative definite singular third-person)
Lihtenştaynlılarını (accusative definite singular third-person)
Lihtenştaynlımızı (accusative definite first-person plural)
Lihtenştaynlılarımızı (accusative definite first-person plural)
Lihtenştaynlınızı (accusative definite plural second-person)
Lihtenştaynlılarınızı (accusative definite plural second-person)
Lihtenştaynlılarını (accusative definite plural third-person)
Lihtenştaynlıma (dative first-person singular)
Lihtenştaynlılarıma (dative first-person singular)
Lihtenştaynlına (dative second-person singular)
Lihtenştaynlılarına (dative second-person singular)
Lihtenştaynlısına (dative singular third-person)
Lihtenştaynlılarına (dative singular third-person)
Lihtenştaynlımıza (dative first-person plural)
Lihtenştaynlılarımıza (dative first-person plural)
Lihtenştaynlınıza (dative plural second-person)
Lihtenştaynlılarınıza (dative plural second-person)
Lihtenştaynlılarına (dative plural third-person)
Lihtenştaynlımda (first-person locative singular)
Lihtenştaynlılarımda (first-person locative singular)
Lihtenştaynlında (locative second-person singular)
Lihtenştaynlılarında (locative second-person singular)
Lihtenştaynlısında (locative singular third-person)
Lihtenştaynlılarında (locative singular third-person)
Lihtenştaynlımızda (first-person locative plural)
Lihtenştaynlılarımızda (first-person locative plural)
Lihtenştaynlınızda (locative plural second-person)
Lihtenştaynlılarınızda (locative plural second-person)
Lihtenştaynlılarında (locative plural third-person)
Lihtenştaynlımdan (ablative first-person singular)
Lihtenştaynlılarımdan (ablative first-person singular)
Lihtenştaynlından (ablative second-person singular)
Lihtenştaynlılarından (ablative second-person singular)
Lihtenştaynlısından (ablative singular third-person)
Lihtenştaynlılarından (ablative singular third-person)
Lihtenştaynlımızdan (ablative first-person plural)
Lihtenştaynlılarımızdan (ablative first-person plural)
Lihtenştaynlınızdan (ablative plural second-person)
Lihtenştaynlılarınızdan (ablative plural second-person)
Lihtenştaynlılarından (ablative plural third-person)
Lihtenştaynlımın (first-person genitive singular)
Lihtenştaynlılarımın (first-person genitive singular)
Lihtenştaynlının (genitive second-person singular)
Lihtenştaynlılarının (genitive second-person singular)
Lihtenştaynlısının (genitive singular third-person)
Lihtenştaynlılarının (genitive singular third-person)
Lihtenştaynlımızın (first-person genitive plural)
Lihtenştaynlılarımızın (first-person genitive plural)
Lihtenştaynlınızın (genitive plural second-person)
Lihtenştaynlılarınızın (genitive plural second-person)
Lihtenştaynlılarının (genitive plural third-person)
Lihtenştaynlıyım (first-person singular)
Lihtenştaynlılarım (first-person singular)
Lihtenştaynlısın (second-person singular)
Lihtenştaynlılarsın (second-person singular)
Lihtenştaynlı (singular third-person)
Lihtenştaynlıdır (singular third-person)
Lihtenştaynlılar (singular third-person)
Lihtenştaynlılardır (singular third-person)
Lihtenştaynlıyız (first-person plural)
Lihtenştaynlılarız (first-person plural)
Lihtenştaynlısınız (plural second-person)
Lihtenştaynlılarsınız (plural second-person)
Lihtenştaynlılar (plural third-person)
Lihtenştaynlılardır (plural third-person)

From Lihtenştayn (“Liechtenstein”) + -lu.

Liechtensteiner, a person from Liechtenstein


Kolombiyalı

Kolombiyalı (nominative singular)
Kolombiyalılar (nominative plural)
Kolombiyalıyı (accusative definite singular)
Kolombiyalıları (accusative definite plural)
Kolombiyalıya (dative singular)
Kolombiyalılara (dative plural)
Kolombiyalıda (locative singular)
Kolombiyalılarda (locative plural)
Kolombiyalıdan (ablative singular)
Kolombiyalılardan (ablative plural)
Kolombiyalının (genitive singular)
Kolombiyalıların (genitive plural)
Kolombiyalım (first-person nominative singular)
Kolombiyalılarım (first-person nominative singular)
Kolombiyalın (nominative second-person singular)
Kolombiyalıların (nominative second-person singular)
Kolombiyalısı (nominative singular third-person)
Kolombiyalıları (nominative singular third-person)
Kolombiyalımız (first-person nominative plural)
Kolombiyalılarımız (first-person nominative plural)
Kolombiyalınız (nominative plural second-person)
Kolombiyalılarınız (nominative plural second-person)
Kolombiyalıları (nominative plural third-person)
Kolombiyalımı (accusative definite first-person singular)
Kolombiyalılarımı (accusative definite first-person singular)
Kolombiyalını (accusative definite second-person singular)
Kolombiyalılarını (accusative definite second-person singular)
Kolombiyalısını (accusative definite singular third-person)
Kolombiyalılarını (accusative definite singular third-person)
Kolombiyalımızı (accusative definite first-person plural)
Kolombiyalılarımızı (accusative definite first-person plural)
Kolombiyalınızı (accusative definite plural second-person)
Kolombiyalılarınızı (accusative definite plural second-person)
Kolombiyalılarını (accusative definite plural third-person)
Kolombiyalıma (dative first-person singular)
Kolombiyalılarıma (dative first-person singular)
Kolombiyalına (dative second-person singular)
Kolombiyalılarına (dative second-person singular)
Kolombiyalısına (dative singular third-person)
Kolombiyalılarına (dative singular third-person)
Kolombiyalımıza (dative first-person plural)
Kolombiyalılarımıza (dative first-person plural)
Kolombiyalınıza (dative plural second-person)
Kolombiyalılarınıza (dative plural second-person)
Kolombiyalılarına (dative plural third-person)
Kolombiyalımda (first-person locative singular)
Kolombiyalılarımda (first-person locative singular)
Kolombiyalında (locative second-person singular)
Kolombiyalılarında (locative second-person singular)
Kolombiyalısında (locative singular third-person)
Kolombiyalılarında (locative singular third-person)
Kolombiyalımızda (first-person locative plural)
Kolombiyalılarımızda (first-person locative plural)
Kolombiyalınızda (locative plural second-person)
Kolombiyalılarınızda (locative plural second-person)
Kolombiyalılarında (locative plural third-person)
Kolombiyalımdan (ablative first-person singular)
Kolombiyalılarımdan (ablative first-person singular)
Kolombiyalından (ablative second-person singular)
Kolombiyalılarından (ablative second-person singular)
Kolombiyalısından (ablative singular third-person)
Kolombiyalılarından (ablative singular third-person)
Kolombiyalımızdan (ablative first-person plural)
Kolombiyalılarımızdan (ablative first-person plural)
Kolombiyalınızdan (ablative plural second-person)
Kolombiyalılarınızdan (ablative plural second-person)
Kolombiyalılarından (ablative plural third-person)
Kolombiyalımın (first-person genitive singular)
Kolombiyalılarımın (first-person genitive singular)
Kolombiyalının (genitive second-person singular)
Kolombiyalılarının (genitive second-person singular)
Kolombiyalısının (genitive singular third-person)
Kolombiyalılarının (genitive singular third-person)
Kolombiyalımızın (first-person genitive plural)
Kolombiyalılarımızın (first-person genitive plural)
Kolombiyalınızın (genitive plural second-person)
Kolombiyalılarınızın (genitive plural second-person)
Kolombiyalılarının (genitive plural third-person)
Kolombiyalıyım (first-person singular)
Kolombiyalılarım (first-person singular)
Kolombiyalısın (second-person singular)
Kolombiyalılarsın (second-person singular)
Kolombiyalı (singular third-person)
Kolombiyalıdır (singular third-person)
Kolombiyalılar (singular third-person)
Kolombiyalılardır (singular third-person)
Kolombiyalıyız (first-person plural)
Kolombiyalılarız (first-person plural)
Kolombiyalısınız (plural second-person)
Kolombiyalılarsınız (plural second-person)
Kolombiyalılar (plural third-person)
Kolombiyalılardır (plural third-person)


subay

head

subay (definite accusative subayı, plural subaylar)

subayı (accusative definite)
subaylar (plural)
subay (nominative singular)
subaylar (nominative plural)
subayı (accusative definite singular)
subayları (accusative definite plural)
subaya (dative singular)
subaylara (dative plural)
subayda (locative singular)
subaylarda (locative plural)
subaydan (ablative singular)
subaylardan (ablative plural)
subayın (genitive singular)
subayların (genitive plural)
subayım (first-person nominative singular)
subaylarım (first-person nominative singular)
subayın (nominative second-person singular)
subayların (nominative second-person singular)
subayı (nominative singular third-person)
subayları (nominative singular third-person)
subayımız (first-person nominative plural)
subaylarımız (first-person nominative plural)
subayınız (nominative plural second-person)
subaylarınız (nominative plural second-person)
subayları (nominative plural third-person)
subayımı (accusative definite first-person singular)
subaylarımı (accusative definite first-person singular)
subayını (accusative definite second-person singular)
subaylarını (accusative definite second-person singular)
subayını (accusative definite singular third-person)
subaylarını (accusative definite singular third-person)
subayımızı (accusative definite first-person plural)
subaylarımızı (accusative definite first-person plural)
subayınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarını (accusative definite plural third-person)
subayıma (dative first-person singular)
subaylarıma (dative first-person singular)
subayına (dative second-person singular)
subaylarına (dative second-person singular)
subayına (dative singular third-person)
subaylarına (dative singular third-person)
subayımıza (dative first-person plural)
subaylarımıza (dative first-person plural)
subayınıza (dative plural second-person)
subaylarınıza (dative plural second-person)
subaylarına (dative plural third-person)
subayımda (first-person locative singular)
subaylarımda (first-person locative singular)
subayında (locative second-person singular)
subaylarında (locative second-person singular)
subayında (locative singular third-person)
subaylarında (locative singular third-person)
subayımızda (first-person locative plural)
subaylarımızda (first-person locative plural)
subayınızda (locative plural second-person)
subaylarınızda (locative plural second-person)
subaylarında (locative plural third-person)
subayımdan (ablative first-person singular)
subaylarımdan (ablative first-person singular)
subayından (ablative second-person singular)
subaylarından (ablative second-person singular)
subayından (ablative singular third-person)
subaylarından (ablative singular third-person)
subayımızdan (ablative first-person plural)
subaylarımızdan (ablative first-person plural)
subayınızdan (ablative plural second-person)
subaylarınızdan (ablative plural second-person)
subaylarından (ablative plural third-person)
subayımın (first-person genitive singular)
subaylarımın (first-person genitive singular)
subayının (genitive second-person singular)
subaylarının (genitive second-person singular)
subayının (genitive singular third-person)
subaylarının (genitive singular third-person)
subayımızın (first-person genitive plural)
subaylarımızın (first-person genitive plural)
subayınızın (genitive plural second-person)
subaylarınızın (genitive plural second-person)
subaylarının (genitive plural third-person)

Probably from a misinterpretation of
Chagatai [script needed] (subay, “light cavalry”) as a compound cognate with Old Turkic 𐰾𐰇 (s²ü, “army; spearmen; heavily armed pedestrian or horsemen”)
and Old Turkic 𐰋𐰏 (b²g, “lord”) and thus having the meaning 'army lord', in order to coin a replacement for the Ottoman ضابط (“zâbit”) during Turkish language reform. See more at Azerbaijani subay.


dadaş

head

dadaş (definite accusative dadaşi, plural dadaşlar)

dadaşi (accusative definite)
dadaşlar (plural)
dadaş (nominative singular)
dadaşler (nominative plural)
dadaşi (accusative definite singular)
dadaşleri (accusative definite plural)
dadaşe (dative singular)
dadaşlere (dative plural)
dadaşte (locative singular)
dadaşlerde (locative plural)
dadaşten (ablative singular)
dadaşlerden (ablative plural)
dadaşin (genitive singular)
dadaşlerin (genitive plural)
dadaşim (first-person nominative singular)
dadaşlerim (first-person nominative singular)
dadaşin (nominative second-person singular)
dadaşlerin (nominative second-person singular)
dadaşi (nominative singular third-person)
dadaşleri (nominative singular third-person)
dadaşimiz (first-person nominative plural)
dadaşlerimiz (first-person nominative plural)
dadaşiniz (nominative plural second-person)
dadaşleriniz (nominative plural second-person)
dadaşleri (nominative plural third-person)
dadaşimi (accusative definite first-person singular)
dadaşlerimi (accusative definite first-person singular)
dadaşini (accusative definite second-person singular)
dadaşlerini (accusative definite second-person singular)
dadaşini (accusative definite singular third-person)
dadaşlerini (accusative definite singular third-person)
dadaşimizi (accusative definite first-person plural)
dadaşlerimizi (accusative definite first-person plural)
dadaşinizi (accusative definite plural second-person)
dadaşlerinizi (accusative definite plural second-person)
dadaşlerini (accusative definite plural third-person)
dadaşime (dative first-person singular)
dadaşlerime (dative first-person singular)
dadaşine (dative second-person singular)
dadaşlerine (dative second-person singular)
dadaşine (dative singular third-person)
dadaşlerine (dative singular third-person)
dadaşimize (dative first-person plural)
dadaşlerimize (dative first-person plural)
dadaşinize (dative plural second-person)
dadaşlerinize (dative plural second-person)
dadaşlerine (dative plural third-person)
dadaşimde (first-person locative singular)
dadaşlerimde (first-person locative singular)
dadaşinde (locative second-person singular)
dadaşlerinde (locative second-person singular)
dadaşinde (locative singular third-person)
dadaşlerinde (locative singular third-person)
dadaşimizde (first-person locative plural)
dadaşlerimizde (first-person locative plural)
dadaşinizde (locative plural second-person)
dadaşlerinizde (locative plural second-person)
dadaşlerinde (locative plural third-person)
dadaşimden (ablative first-person singular)
dadaşlerimden (ablative first-person singular)
dadaşinden (ablative second-person singular)
dadaşlerinden (ablative second-person singular)
dadaşinden (ablative singular third-person)
dadaşlerinden (ablative singular third-person)
dadaşimizden (ablative first-person plural)
dadaşlerimizden (ablative first-person plural)
dadaşinizden (ablative plural second-person)
dadaşlerinizden (ablative plural second-person)
dadaşlerinden (ablative plural third-person)
dadaşimin (first-person genitive singular)
dadaşlerimin (first-person genitive singular)
dadaşinin (genitive second-person singular)
dadaşlerinin (genitive second-person singular)
dadaşinin (genitive singular third-person)
dadaşlerinin (genitive singular third-person)
dadaşimizin (first-person genitive plural)
dadaşlerimizin (first-person genitive plural)
dadaşinizin (genitive plural second-person)
dadaşlerinizin (genitive plural second-person)
dadaşlerinin (genitive plural third-person)
dadaşim (first-person singular)
dadaşlerim (first-person singular)
dadaşsin (second-person singular)
dadaşlersin (second-person singular)
dadaş (singular third-person)
dadaştir (singular third-person)
dadaşler (singular third-person)
dadaşlerdir (singular third-person)
dadaşiz (first-person plural)
dadaşleriz (first-person plural)
dadaşsiniz (plural second-person)
dadaşlersiniz (plural second-person)
dadaşler (plural third-person)
dadaşlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish داداش (dadaš), from Old Anatolian Turkish قردآش (qardaš).


tacir

tacir (definite accusative taciri, plural tacirler)

taciri (accusative definite)
tacirler (plural)

From Ottoman Turkish تاجر, from Arabic تَاجِر (tājir).


ambarcı

ambarcı (definite accusative ambarcıyı, plural ambarcılar)

ambarcıyı (accusative definite)
ambarcılar (plural)
ambarcı (nominative singular)
ambarcılar (nominative plural)
ambarcıyı (accusative definite singular)
ambarcıları (accusative definite plural)
ambarcıya (dative singular)
ambarcılara (dative plural)
ambarcıda (locative singular)
ambarcılarda (locative plural)
ambarcıdan (ablative singular)
ambarcılardan (ablative plural)
ambarcının (genitive singular)
ambarcıların (genitive plural)

From Ottoman Turkish انبارجی (anbarcı, “warehouseman”), equivalent to ambar (“granary”) + -cı.


komünist

head

komünist (definite accusative komünisti, plural komünistler)

komünisti (accusative definite)
komünistler (plural)
komünist (nominative singular)
komünistler (nominative plural)
komünisti (accusative definite singular)
komünistleri (accusative definite plural)
komüniste (dative singular)
komünistlere (dative plural)
komünistte (locative singular)
komünistlerde (locative plural)
komünistten (ablative singular)
komünistlerden (ablative plural)
komünistin (genitive singular)
komünistlerin (genitive plural)
komünistim (first-person nominative singular)
komünistlerim (first-person nominative singular)
komünistin (nominative second-person singular)
komünistlerin (nominative second-person singular)
komünisti (nominative singular third-person)
komünistleri (nominative singular third-person)
komünistimiz (first-person nominative plural)
komünistlerimiz (first-person nominative plural)
komünistiniz (nominative plural second-person)
komünistleriniz (nominative plural second-person)
komünistleri (nominative plural third-person)
komünistimi (accusative definite first-person singular)
komünistlerimi (accusative definite first-person singular)
komünistini (accusative definite second-person singular)
komünistlerini (accusative definite second-person singular)
komünistini (accusative definite singular third-person)
komünistlerini (accusative definite singular third-person)
komünistimizi (accusative definite first-person plural)
komünistlerimizi (accusative definite first-person plural)
komünistinizi (accusative definite plural second-person)
komünistlerinizi (accusative definite plural second-person)
komünistlerini (accusative definite plural third-person)
komünistime (dative first-person singular)
komünistlerime (dative first-person singular)
komünistine (dative second-person singular)
komünistlerine (dative second-person singular)
komünistine (dative singular third-person)
komünistlerine (dative singular third-person)
komünistimize (dative first-person plural)
komünistlerimize (dative first-person plural)
komünistinize (dative plural second-person)
komünistlerinize (dative plural second-person)
komünistlerine (dative plural third-person)
komünistimde (first-person locative singular)
komünistlerimde (first-person locative singular)
komünistinde (locative second-person singular)
komünistlerinde (locative second-person singular)
komünistinde (locative singular third-person)
komünistlerinde (locative singular third-person)
komünistimizde (first-person locative plural)
komünistlerimizde (first-person locative plural)
komünistinizde (locative plural second-person)
komünistlerinizde (locative plural second-person)
komünistlerinde (locative plural third-person)
komünistimden (ablative first-person singular)
komünistlerimden (ablative first-person singular)
komünistinden (ablative second-person singular)
komünistlerinden (ablative second-person singular)
komünistinden (ablative singular third-person)
komünistlerinden (ablative singular third-person)
komünistimizden (ablative first-person plural)
komünistlerimizden (ablative first-person plural)
komünistinizden (ablative plural second-person)
komünistlerinizden (ablative plural second-person)
komünistlerinden (ablative plural third-person)
komünistimin (first-person genitive singular)
komünistlerimin (first-person genitive singular)
komünistinin (genitive second-person singular)
komünistlerinin (genitive second-person singular)
komünistinin (genitive singular third-person)
komünistlerinin (genitive singular third-person)
komünistimizin (first-person genitive plural)
komünistlerimizin (first-person genitive plural)
komünistinizin (genitive plural second-person)
komünistlerinizin (genitive plural second-person)
komünistlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قومونیست (komünist), from French communiste.

communist (of, supporting, advocating, or related to communism)


denetçi

denetçi (definite accusative denetçiyi, plural denetçiler)

denetçiyi (accusative definite)
denetçiler (plural)
denetçi (nominative singular)
denetçiler (nominative plural)
denetçiyi (accusative definite singular)
denetçileri (accusative definite plural)
denetçiye (dative singular)
denetçilere (dative plural)
denetçide (locative singular)
denetçilerde (locative plural)
denetçiden (ablative singular)
denetçilerden (ablative plural)
denetçinin (genitive singular)
denetçilerin (genitive plural)
denetçim (first-person nominative singular)
denetçilerim (first-person nominative singular)
denetçin (nominative second-person singular)
denetçilerin (nominative second-person singular)
denetçisi (nominative singular third-person)
denetçileri (nominative singular third-person)
denetçimiz (first-person nominative plural)
denetçilerimiz (first-person nominative plural)
denetçiniz (nominative plural second-person)
denetçileriniz (nominative plural second-person)
denetçileri (nominative plural third-person)
denetçimi (accusative definite first-person singular)
denetçilerimi (accusative definite first-person singular)
denetçini (accusative definite second-person singular)
denetçilerini (accusative definite second-person singular)
denetçisini (accusative definite singular third-person)
denetçilerini (accusative definite singular third-person)
denetçimizi (accusative definite first-person plural)
denetçilerimizi (accusative definite first-person plural)
denetçinizi (accusative definite plural second-person)
denetçilerinizi (accusative definite plural second-person)
denetçilerini (accusative definite plural third-person)
denetçime (dative first-person singular)
denetçilerime (dative first-person singular)
denetçine (dative second-person singular)
denetçilerine (dative second-person singular)
denetçisine (dative singular third-person)
denetçilerine (dative singular third-person)
denetçimize (dative first-person plural)
denetçilerimize (dative first-person plural)
denetçinize (dative plural second-person)
denetçilerinize (dative plural second-person)
denetçilerine (dative plural third-person)
denetçimde (first-person locative singular)
denetçilerimde (first-person locative singular)
denetçinde (locative second-person singular)
denetçilerinde (locative second-person singular)
denetçisinde (locative singular third-person)
denetçilerinde (locative singular third-person)
denetçimizde (first-person locative plural)
denetçilerimizde (first-person locative plural)
denetçinizde (locative plural second-person)
denetçilerinizde (locative plural second-person)
denetçilerinde (locative plural third-person)
denetçimden (ablative first-person singular)
denetçilerimden (ablative first-person singular)
denetçinden (ablative second-person singular)
denetçilerinden (ablative second-person singular)
denetçisinden (ablative singular third-person)
denetçilerinden (ablative singular third-person)
denetçimizden (ablative first-person plural)
denetçilerimizden (ablative first-person plural)
denetçinizden (ablative plural second-person)
denetçilerinizden (ablative plural second-person)
denetçilerinden (ablative plural third-person)
denetçimin (first-person genitive singular)
denetçilerimin (first-person genitive singular)
denetçinin (genitive second-person singular)
denetçilerinin (genitive second-person singular)
denetçisinin (genitive singular third-person)
denetçilerinin (genitive singular third-person)
denetçimizin (first-person genitive plural)
denetçilerimizin (first-person genitive plural)
denetçinizin (genitive plural second-person)
denetçilerinizin (genitive plural second-person)
denetçilerinin (genitive plural third-person)


cumhurbaşkanı

cumhurbaşkanı (definite accusative cumhurbaşkanını, plural cumhurbaşkanları)

cumhurbaşkanını (accusative definite)
cumhurbaşkanları (plural)
cumhurbaşkanı (nominative singular)
cumhurbaşkanları (nominative plural)
cumhurbaşkanını (accusative definite singular)
cumhurbaşkanlarını (accusative definite plural)
cumhurbaşkanına (dative singular)
cumhurbaşkanlarına (dative plural)
cumhurbaşkanında (locative singular)
cumhurbaşkanlarında (locative plural)
cumhurbaşkanından (ablative singular)
cumhurbaşkanlarından (ablative plural)
cumhurbaşkanının (genitive singular)
cumhurbaşkanlarının (genitive plural)

From cumhur + başkanı (third-person singular possessive).
Compare also Persian رئیسجمهور (ra'is-e jomhur).

com

Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı

Fransız Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı

İran İslam Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı

President of the Islamic Republic of Iran

başkan

president of an organisation; also of the United States of America


İbn-i Sina

der

Persian ابن سینا


ırgat

head

ırgat (definite accusative ırgatı, plural ırgatlar)

ırgatı (accusative definite)
ırgatlar (plural)
ırgat (nominative singular)
ırgatlar (nominative plural)
ırgatı (accusative definite singular)
ırgatları (accusative definite plural)
ırgata (dative singular)
ırgatlara (dative plural)
ırgatta (locative singular)
ırgatlarda (locative plural)
ırgattan (ablative singular)
ırgatlardan (ablative plural)
ırgatın (genitive singular)
ırgatların (genitive plural)
ırgatım (first-person nominative singular)
ırgatlarım (first-person nominative singular)
ırgatın (nominative second-person singular)
ırgatların (nominative second-person singular)
ırgatı (nominative singular third-person)
ırgatları (nominative singular third-person)
ırgatımız (first-person nominative plural)
ırgatlarımız (first-person nominative plural)
ırgatınız (nominative plural second-person)
ırgatlarınız (nominative plural second-person)
ırgatları (nominative plural third-person)
ırgatımı (accusative definite first-person singular)
ırgatlarımı (accusative definite first-person singular)
ırgatını (accusative definite second-person singular)
ırgatlarını (accusative definite second-person singular)
ırgatını (accusative definite singular third-person)
ırgatlarını (accusative definite singular third-person)
ırgatımızı (accusative definite first-person plural)
ırgatlarımızı (accusative definite first-person plural)
ırgatınızı (accusative definite plural second-person)
ırgatlarınızı (accusative definite plural second-person)
ırgatlarını (accusative definite plural third-person)
ırgatıma (dative first-person singular)
ırgatlarıma (dative first-person singular)
ırgatına (dative second-person singular)
ırgatlarına (dative second-person singular)
ırgatına (dative singular third-person)
ırgatlarına (dative singular third-person)
ırgatımıza (dative first-person plural)
ırgatlarımıza (dative first-person plural)
ırgatınıza (dative plural second-person)
ırgatlarınıza (dative plural second-person)
ırgatlarına (dative plural third-person)
ırgatımda (first-person locative singular)
ırgatlarımda (first-person locative singular)
ırgatında (locative second-person singular)
ırgatlarında (locative second-person singular)
ırgatında (locative singular third-person)
ırgatlarında (locative singular third-person)
ırgatımızda (first-person locative plural)
ırgatlarımızda (first-person locative plural)
ırgatınızda (locative plural second-person)
ırgatlarınızda (locative plural second-person)
ırgatlarında (locative plural third-person)
ırgatımdan (ablative first-person singular)
ırgatlarımdan (ablative first-person singular)
ırgatından (ablative second-person singular)
ırgatlarından (ablative second-person singular)
ırgatından (ablative singular third-person)
ırgatlarından (ablative singular third-person)
ırgatımızdan (ablative first-person plural)
ırgatlarımızdan (ablative first-person plural)
ırgatınızdan (ablative plural second-person)
ırgatlarınızdan (ablative plural second-person)
ırgatlarından (ablative plural third-person)
ırgatımın (first-person genitive singular)
ırgatlarımın (first-person genitive singular)
ırgatının (genitive second-person singular)
ırgatlarının (genitive second-person singular)
ırgatının (genitive singular third-person)
ırgatlarının (genitive singular third-person)
ırgatımızın (first-person genitive plural)
ırgatlarımızın (first-person genitive plural)
ırgatınızın (genitive plural second-person)
ırgatlarınızın (genitive plural second-person)
ırgatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ارغات (ırgat), from Greek εργάτης (ergátis), from Ancient Greek ἐργάτης (ergátēs).

(archaic) a male farmhand, a male agricultural labourer, a male servant


albay

albay (definite accusative albayı, plural albaylar)

albayı (accusative definite)
albaylar (plural)
albay (nominative singular)
albaylar (nominative plural)
albayı (accusative definite singular)
albayları (accusative definite plural)
albaya (dative singular)
albaylara (dative plural)
albayda (locative singular)
albaylarda (locative plural)
albaydan (ablative singular)
albaylardan (ablative plural)
albayın (genitive singular)
albayların (genitive plural)
albayım (first-person nominative singular)
albaylarım (first-person nominative singular)
albayın (nominative second-person singular)
albayların (nominative second-person singular)
albayı (nominative singular third-person)
albayları (nominative singular third-person)
albayımız (first-person nominative plural)
albaylarımız (first-person nominative plural)
albayınız (nominative plural second-person)
albaylarınız (nominative plural second-person)
albayları (nominative plural third-person)
albayımı (accusative definite first-person singular)
albaylarımı (accusative definite first-person singular)
albayını (accusative definite second-person singular)
albaylarını (accusative definite second-person singular)
albayını (accusative definite singular third-person)
albaylarını (accusative definite singular third-person)
albayımızı (accusative definite first-person plural)
albaylarımızı (accusative definite first-person plural)
albayınızı (accusative definite plural second-person)
albaylarınızı (accusative definite plural second-person)
albaylarını (accusative definite plural third-person)
albayıma (dative first-person singular)
albaylarıma (dative first-person singular)
albayına (dative second-person singular)
albaylarına (dative second-person singular)
albayına (dative singular third-person)
albaylarına (dative singular third-person)
albayımıza (dative first-person plural)
albaylarımıza (dative first-person plural)
albayınıza (dative plural second-person)
albaylarınıza (dative plural second-person)
albaylarına (dative plural third-person)
albayımda (first-person locative singular)
albaylarımda (first-person locative singular)
albayında (locative second-person singular)
albaylarında (locative second-person singular)
albayında (locative singular third-person)
albaylarında (locative singular third-person)
albayımızda (first-person locative plural)
albaylarımızda (first-person locative plural)
albayınızda (locative plural second-person)
albaylarınızda (locative plural second-person)
albaylarında (locative plural third-person)
albayımdan (ablative first-person singular)
albaylarımdan (ablative first-person singular)
albayından (ablative second-person singular)
albaylarından (ablative second-person singular)
albayından (ablative singular third-person)
albaylarından (ablative singular third-person)
albayımızdan (ablative first-person plural)
albaylarımızdan (ablative first-person plural)
albayınızdan (ablative plural second-person)
albaylarınızdan (ablative plural second-person)
albaylarından (ablative plural third-person)
albayımın (first-person genitive singular)
albaylarımın (first-person genitive singular)
albayının (genitive second-person singular)
albaylarının (genitive second-person singular)
albayının (genitive singular third-person)
albaylarının (genitive singular third-person)
albayımızın (first-person genitive plural)
albaylarımızın (first-person genitive plural)
albayınızın (genitive plural second-person)
albaylarınızın (genitive plural second-person)
albaylarının (genitive plural third-person)


kayınço

kayınço (definite accusative kayınçoyu, plural kayınçolar)

kayınçoyu (accusative definite)
kayınçolar (plural)


vatandaş

Inherited from Ottoman Turkish وطنداش. By surface analysis, vatan + -daş. Compare Azerbaijani vətəndaş, Turkmen watandaş, Bashkir ватандаш (vatandaş), Tatar ватандаш (watandaş), Crimean Tatar vatandaş, Uyghur ۋەتەنداش (wetendash), Kazakh отандас (otandas), Uzbek vatandosh.


balayı

balayı (definite accusative balayını, plural balayları)

balayını (accusative definite)
balayları (plural)
balayı (nominative singular)
balayları (nominative plural)
balayını (accusative definite singular)
balaylarını (accusative definite plural)
balayına (dative singular)
balaylarına (dative plural)
balayında (locative singular)
balaylarında (locative plural)
balayından (ablative singular)
balaylarından (ablative plural)
balayının (genitive singular)
balaylarının (genitive plural)

From bal (“honey”) + ay (“moon”) + -ı (possessive suffix), a calque of French lune de miel.


sütçü

head

sütçü (definite accusative sütçüyü, plural sütçüler)

sütçüyü (accusative definite)
sütçüler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?]. Equivalent to süt (“milk”) + -çü.


iş adamı

iş adamı (definite accusative iş adamını, plural iş adamları)

iş adamını (accusative definite)
iş adamları (plural)

Bu iş adamı, şimdiye dek tanıdıklarımızdan oldukça farklı, iyi okutulmuş.

This businessman is quite different than the ones we've known so far, he has been educated well.


reisicumhur

reisicumhur (definite accusative reisicumhuru, plural reisicumhurlar)

reisicumhuru (accusative definite)
reisicumhurlar (plural)

reis (“president”) + cumhur (“the public”)


ilahiyatçı

head

ilahiyatçı (definite accusative ilahiyatçıyı, plural ilahiyatçılar)

ilahiyatçıyı (accusative definite)
ilahiyatçılar (plural)
ilahiyatçı (nominative singular)
ilahiyatçılar (nominative plural)
ilahiyatçıyı (accusative definite singular)
ilahiyatçıları (accusative definite plural)
ilahiyatçıya (dative singular)
ilahiyatçılara (dative plural)
ilahiyatçıda (locative singular)
ilahiyatçılarda (locative plural)
ilahiyatçıdan (ablative singular)
ilahiyatçılardan (ablative plural)
ilahiyatçının (genitive singular)
ilahiyatçıların (genitive plural)
ilahiyatçım (first-person nominative singular)
ilahiyatçılarım (first-person nominative singular)
ilahiyatçın (nominative second-person singular)
ilahiyatçıların (nominative second-person singular)
ilahiyatçısı (nominative singular third-person)
ilahiyatçıları (nominative singular third-person)
ilahiyatçımız (first-person nominative plural)
ilahiyatçılarımız (first-person nominative plural)
ilahiyatçınız (nominative plural second-person)
ilahiyatçılarınız (nominative plural second-person)
ilahiyatçıları (nominative plural third-person)
ilahiyatçımı (accusative definite first-person singular)
ilahiyatçılarımı (accusative definite first-person singular)
ilahiyatçını (accusative definite second-person singular)
ilahiyatçılarını (accusative definite second-person singular)
ilahiyatçısını (accusative definite singular third-person)
ilahiyatçılarını (accusative definite singular third-person)
ilahiyatçımızı (accusative definite first-person plural)
ilahiyatçılarımızı (accusative definite first-person plural)
ilahiyatçınızı (accusative definite plural second-person)
ilahiyatçılarınızı (accusative definite plural second-person)
ilahiyatçılarını (accusative definite plural third-person)
ilahiyatçıma (dative first-person singular)
ilahiyatçılarıma (dative first-person singular)
ilahiyatçına (dative second-person singular)
ilahiyatçılarına (dative second-person singular)
ilahiyatçısına (dative singular third-person)
ilahiyatçılarına (dative singular third-person)
ilahiyatçımıza (dative first-person plural)
ilahiyatçılarımıza (dative first-person plural)
ilahiyatçınıza (dative plural second-person)
ilahiyatçılarınıza (dative plural second-person)
ilahiyatçılarına (dative plural third-person)
ilahiyatçımda (first-person locative singular)
ilahiyatçılarımda (first-person locative singular)
ilahiyatçında (locative second-person singular)
ilahiyatçılarında (locative second-person singular)
ilahiyatçısında (locative singular third-person)
ilahiyatçılarında (locative singular third-person)
ilahiyatçımızda (first-person locative plural)
ilahiyatçılarımızda (first-person locative plural)
ilahiyatçınızda (locative plural second-person)
ilahiyatçılarınızda (locative plural second-person)
ilahiyatçılarında (locative plural third-person)
ilahiyatçımdan (ablative first-person singular)
ilahiyatçılarımdan (ablative first-person singular)
ilahiyatçından (ablative second-person singular)
ilahiyatçılarından (ablative second-person singular)
ilahiyatçısından (ablative singular third-person)
ilahiyatçılarından (ablative singular third-person)
ilahiyatçımızdan (ablative first-person plural)
ilahiyatçılarımızdan (ablative first-person plural)
ilahiyatçınızdan (ablative plural second-person)
ilahiyatçılarınızdan (ablative plural second-person)
ilahiyatçılarından (ablative plural third-person)
ilahiyatçımın (first-person genitive singular)
ilahiyatçılarımın (first-person genitive singular)
ilahiyatçının (genitive second-person singular)
ilahiyatçılarının (genitive second-person singular)
ilahiyatçısının (genitive singular third-person)
ilahiyatçılarının (genitive singular third-person)
ilahiyatçımızın (first-person genitive plural)
ilahiyatçılarımızın (first-person genitive plural)
ilahiyatçınızın (genitive plural second-person)
ilahiyatçılarınızın (genitive plural second-person)
ilahiyatçılarının (genitive plural third-person)


komiser

komiser (definite accusative komiseri, plural komiserler)

komiseri (accusative definite)
komiserler (plural)
komiser (nominative singular)
komiserler (nominative plural)
komiseri (accusative definite singular)
komiserleri (accusative definite plural)
komisere (dative singular)
komiserlere (dative plural)
komiserde (locative singular)
komiserlerde (locative plural)
komiserden (ablative singular)
komiserlerden (ablative plural)
komiserin (genitive singular)
komiserlerin (genitive plural)
komiserim (first-person singular)
komiserlerim (first-person singular)
komisersin (second-person singular)
komiserlersin (second-person singular)
komiser (singular third-person)
komiserdir (singular third-person)
komiserler (singular third-person)
komiserlerdir (singular third-person)
komiseriz (first-person plural)
komiserleriz (first-person plural)
komisersiniz (plural second-person)
komiserlersiniz (plural second-person)
komiserler (plural third-person)
komiserlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قومیسر (komiser, “commissioner”), from French commissaire.

inh+

commissioner (an official in charge of a government department, especially a police force)


Hint

Hint (nominative singular)
Hintler (nominative plural)
Hint'ler (nominative plural)
Hint'i (accusative singular)
Hintleri (accusative plural)
Hint'leri (accusative plural)
Hint'e (dative singular)
Hintlere (dative plural)
Hint'lere (dative plural)
Hint'te (locative singular)
Hintlerde (locative plural)
Hint'lerde (locative plural)
Hint'ten (ablative singular)
Hintlerden (ablative plural)
Hint'lerden (ablative plural)
Hint'in (genitive singular)
Hintlerin (genitive plural)
Hint'lerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish هند, from Persian هند (hend, “India”).


oduncu

head

oduncu (definite accusative oduncuyu, plural oduncular)

oduncuyu (accusative definite)
oduncular (plural)
oduncu (nominative singular)
oduncular (nominative plural)
oduncuyu (accusative definite singular)
oduncuları (accusative definite plural)
oduncuya (dative singular)
odunculara (dative plural)
oduncuda (locative singular)
oduncularda (locative plural)
oduncudan (ablative singular)
odunculardan (ablative plural)
oduncunun (genitive singular)
oduncuların (genitive plural)
oduncum (first-person nominative singular)
oduncularım (first-person nominative singular)
oduncun (nominative second-person singular)
oduncuların (nominative second-person singular)
oduncusu (nominative singular third-person)
oduncuları (nominative singular third-person)
oduncumuz (first-person nominative plural)
oduncularımız (first-person nominative plural)
oduncunuz (nominative plural second-person)
oduncularınız (nominative plural second-person)
oduncuları (nominative plural third-person)
oduncumu (accusative definite first-person singular)
oduncularımı (accusative definite first-person singular)
oduncunu (accusative definite second-person singular)
oduncularını (accusative definite second-person singular)
oduncusunu (accusative definite singular third-person)
oduncularını (accusative definite singular third-person)
oduncumuzu (accusative definite first-person plural)
oduncularımızı (accusative definite first-person plural)
oduncunuzu (accusative definite plural second-person)
oduncularınızı (accusative definite plural second-person)
oduncularını (accusative definite plural third-person)
oduncuma (dative first-person singular)
oduncularıma (dative first-person singular)
oduncuna (dative second-person singular)
oduncularına (dative second-person singular)
oduncusuna (dative singular third-person)
oduncularına (dative singular third-person)
oduncumuza (dative first-person plural)
oduncularımıza (dative first-person plural)
oduncunuza (dative plural second-person)
oduncularınıza (dative plural second-person)
oduncularına (dative plural third-person)
oduncumda (first-person locative singular)
oduncularımda (first-person locative singular)
oduncunda (locative second-person singular)
oduncularında (locative second-person singular)
oduncusunda (locative singular third-person)
oduncularında (locative singular third-person)
oduncumuzda (first-person locative plural)
oduncularımızda (first-person locative plural)
oduncunuzda (locative plural second-person)
oduncularınızda (locative plural second-person)
oduncularında (locative plural third-person)
oduncumdan (ablative first-person singular)
oduncularımdan (ablative first-person singular)
oduncundan (ablative second-person singular)
oduncularından (ablative second-person singular)
oduncusundan (ablative singular third-person)
oduncularından (ablative singular third-person)
oduncumuzdan (ablative first-person plural)
oduncularımızdan (ablative first-person plural)
oduncunuzdan (ablative plural second-person)
oduncularınızdan (ablative plural second-person)
oduncularından (ablative plural third-person)
oduncumun (first-person genitive singular)
oduncularımın (first-person genitive singular)
oduncunun (genitive second-person singular)
oduncularının (genitive second-person singular)
oduncusunun (genitive singular third-person)
oduncularının (genitive singular third-person)
oduncumuzun (first-person genitive plural)
oduncularımızın (first-person genitive plural)
oduncunuzun (genitive plural second-person)
oduncularınızın (genitive plural second-person)
oduncularının (genitive plural third-person)
oduncuyum (first-person singular)
oduncularım (first-person singular)
oduncusun (second-person singular)
oduncularsın (second-person singular)
oduncu (singular third-person)
oduncudur (singular third-person)
oduncular (singular third-person)
odunculardır (singular third-person)
oduncuyuz (first-person plural)
oduncularız (first-person plural)
oduncusunuz (plural second-person)
oduncularsınız (plural second-person)
oduncular (plural third-person)
odunculardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوطونجی (oduncu). By surface analysis, odun (“wood”) + -cu.


radyolog

head

radyolog (definite accusative radyologu, plural radyologlar)

radyologu (accusative definite)
radyologlar (plural)


mülazım

mülazım (definite accusative mülazımı, plural mülazımlar)

mülazımı (accusative definite)
mülazımlar (plural)

From Ottoman Turkish ملازم (mülazim), from Arabic مُلَازِم (mulāzim), active participle of لَازَمَ (lāzama). The original sense of persistence and inseparability evolved to mean an assistant.

(obsolete or historical) novice; assistant


orgeneral

orgeneral (definite accusative orgeneralı, plural orgenerallar)

orgeneralı (accusative definite)
orgenerallar (plural)

(military) army commander, general of the army


miralay

miralay (definite accusative miralayı, plural miralaylar)

miralayı (accusative definite)
miralaylar (plural)

From Ottoman Turkish میرآلای, equivalent to mir + alay, literally “regiment commander”.


arşidük

head

arşidük (definite accusative arşidükü, plural arşidükler)

arşidükü (accusative definite)
arşidükler (plural)
arşidük (nominative singular)
arşidükler (nominative plural)
arşidükü (accusative definite singular)
arşidükleri (accusative definite plural)
arşidüke (dative singular)
arşidüklere (dative plural)
arşidükte (locative singular)
arşidüklerde (locative plural)
arşidükten (ablative singular)
arşidüklerden (ablative plural)
arşidükün (genitive singular)
arşidüklerin (genitive plural)
arşidüküm (first-person nominative singular)
arşidüklerim (first-person nominative singular)
arşidükün (nominative second-person singular)
arşidüklerin (nominative second-person singular)
arşidükü (nominative singular third-person)
arşidükleri (nominative singular third-person)
arşidükümüz (first-person nominative plural)
arşidüklerimiz (first-person nominative plural)
arşidükünüz (nominative plural second-person)
arşidükleriniz (nominative plural second-person)
arşidükleri (nominative plural third-person)
arşidükümü (accusative definite first-person singular)
arşidüklerimi (accusative definite first-person singular)
arşidükünü (accusative definite second-person singular)
arşidüklerini (accusative definite second-person singular)
arşidükünü (accusative definite singular third-person)
arşidüklerini (accusative definite singular third-person)
arşidükümüzü (accusative definite first-person plural)
arşidüklerimizi (accusative definite first-person plural)
arşidükünüzü (accusative definite plural second-person)
arşidüklerinizi (accusative definite plural second-person)
arşidüklerini (accusative definite plural third-person)
arşidüküme (dative first-person singular)
arşidüklerime (dative first-person singular)
arşidüküne (dative second-person singular)
arşidüklerine (dative second-person singular)
arşidüküne (dative singular third-person)
arşidüklerine (dative singular third-person)
arşidükümüze (dative first-person plural)
arşidüklerimize (dative first-person plural)
arşidükünüze (dative plural second-person)
arşidüklerinize (dative plural second-person)
arşidüklerine (dative plural third-person)
arşidükümde (first-person locative singular)
arşidüklerimde (first-person locative singular)
arşidükünde (locative second-person singular)
arşidüklerinde (locative second-person singular)
arşidükünde (locative singular third-person)
arşidüklerinde (locative singular third-person)
arşidükümüzde (first-person locative plural)
arşidüklerimizde (first-person locative plural)
arşidükünüzde (locative plural second-person)
arşidüklerinizde (locative plural second-person)
arşidüklerinde (locative plural third-person)
arşidükümden (ablative first-person singular)
arşidüklerimden (ablative first-person singular)
arşidükünden (ablative second-person singular)
arşidüklerinden (ablative second-person singular)
arşidükünden (ablative singular third-person)
arşidüklerinden (ablative singular third-person)
arşidükümüzden (ablative first-person plural)
arşidüklerimizden (ablative first-person plural)
arşidükünüzden (ablative plural second-person)
arşidüklerinizden (ablative plural second-person)
arşidüklerinden (ablative plural third-person)
arşidükümün (first-person genitive singular)
arşidüklerimin (first-person genitive singular)
arşidükünün (genitive second-person singular)
arşidüklerinin (genitive second-person singular)
arşidükünün (genitive singular third-person)
arşidüklerinin (genitive singular third-person)
arşidükümüzün (first-person genitive plural)
arşidüklerimizin (first-person genitive plural)
arşidükünüzün (genitive plural second-person)
arşidüklerinizin (genitive plural second-person)
arşidüklerinin (genitive plural third-person)
arşidüküm (first-person singular)
arşidüklerim (first-person singular)
arşidüksün (second-person singular)
arşidüklersin (second-person singular)
arşidük (singular third-person)
arşidüktür (singular third-person)
arşidükler (singular third-person)
arşidüklerdir (singular third-person)
arşidüküz (first-person plural)
arşidükleriz (first-person plural)
arşidüksünüz (plural second-person)
arşidüklersiniz (plural second-person)
arşidükler (plural third-person)
arşidüklerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish آرشیدوق (arşidük), from French archiduc.


farmason

farmason (definite accusative farmasonu, plural farmasonlar)

farmasonu (accusative definite)
farmasonlar (plural)
farmason (nominative singular)
farmasonlar (nominative plural)
farmasonu (accusative definite singular)
farmasonları (accusative definite plural)
farmasona (dative singular)
farmasonlara (dative plural)
farmasonda (locative singular)
farmasonlarda (locative plural)
farmasondan (ablative singular)
farmasonlardan (ablative plural)
farmasonun (genitive singular)
farmasonların (genitive plural)
farmasonum (first-person singular)
farmasonlarım (first-person singular)
farmasonsun (second-person singular)
farmasonlarsın (second-person singular)
farmason (singular third-person)
farmasondur (singular third-person)
farmasonlar (singular third-person)
farmasonlardır (singular third-person)
farmasonuz (first-person plural)
farmasonlarız (first-person plural)
farmasonsunuz (plural second-person)
farmasonlarsınız (plural second-person)
farmasonlar (plural third-person)
farmasonlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish فارماسون, فارماصون, from French franc-maçon.


konsolos

konsolos (definite accusative konsolosu, plural konsoloslar)

konsolosu (accusative definite)
konsoloslar (plural)
konsolos (nominative singular)
konsoloslar (nominative plural)
konsolosu (accusative definite singular)
konsolosları (accusative definite plural)
konsolosa (dative singular)
konsoloslara (dative plural)
konsolosta (locative singular)
konsoloslarda (locative plural)
konsolostan (ablative singular)
konsoloslardan (ablative plural)
konsolosun (genitive singular)
konsolosların (genitive plural)
konsolosum (first-person singular)
konsoloslarım (first-person singular)
konsolossun (second-person singular)
konsoloslarsın (second-person singular)
konsolos (singular third-person)
konsolostur (singular third-person)
konsoloslar (singular third-person)
konsoloslardır (singular third-person)
konsolosuz (first-person plural)
konsoloslarız (first-person plural)
konsolossunuz (plural second-person)
konsoloslarsınız (plural second-person)
konsoloslar (plural third-person)
konsoloslardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قونسلوس (konsolos), from Byzantine Greek κόνσουλος (kónsoulos), from Latin cōnsul.


Hintli

Hintli (nominative singular)
Hintliler (nominative plural)
Hintliyi (accusative definite singular)
Hintlileri (accusative definite plural)
Hintliye (dative singular)
Hintlilere (dative plural)
Hintlide (locative singular)
Hintlilerde (locative plural)
Hintliden (ablative singular)
Hintlilerden (ablative plural)
Hintlinin (genitive singular)
Hintlilerin (genitive plural)
Hintliyim (first-person singular)
Hintlilerim (first-person singular)
Hintlisin (second-person singular)
Hintlilersin (second-person singular)
Hintli (singular third-person)
Hintlidir (singular third-person)
Hintliler (singular third-person)
Hintlilerdir (singular third-person)
Hintliyiz (first-person plural)
Hintlileriz (first-person plural)
Hintlisiniz (plural second-person)
Hintlilersiniz (plural second-person)
Hintliler (plural third-person)
Hintlilerdir (plural third-person)

From Hint (“Indian”) + -li (suffix forming demonyms).


dedektif

head

dedektif (definite accusative dedektifi, plural dedektifler)

dedektifi (accusative definite)
dedektifler (plural)
dedektif (nominative singular)
dedektifler (nominative plural)
dedektifi (accusative definite singular)
dedektifleri (accusative definite plural)
dedektife (dative singular)
dedektiflere (dative plural)
dedektifte (locative singular)
dedektiflerde (locative plural)
dedektiften (ablative singular)
dedektiflerden (ablative plural)
dedektifin (genitive singular)
dedektiflerin (genitive plural)


kolağası

kolağası (definite accusative kolağasını, plural kolağaları)

kolağasını (accusative definite)
kolağaları (plural)

From Ottoman Turkish قول اغاسی, equivalent to kol + ağa.

(military, historical) An adjutant major in the Ottoman armed forces.


Nepalli

Nepalli (nominative singular)
Nepalliler (nominative plural)
Nepalliyi (accusative definite singular)
Nepallileri (accusative definite plural)
Nepalliye (dative singular)
Nepallilere (dative plural)
Nepallide (locative singular)
Nepallilerde (locative plural)
Nepalliden (ablative singular)
Nepallilerden (ablative plural)
Nepallinin (genitive singular)
Nepallilerin (genitive plural)
Nepallim (first-person nominative singular)
Nepallilerim (first-person nominative singular)
Nepallin (nominative second-person singular)
Nepallilerin (nominative second-person singular)
Nepallisi (nominative singular third-person)
Nepallileri (nominative singular third-person)
Nepallimiz (first-person nominative plural)
Nepallilerimiz (first-person nominative plural)
Nepalliniz (nominative plural second-person)
Nepallileriniz (nominative plural second-person)
Nepallileri (nominative plural third-person)
Nepallimi (accusative definite first-person singular)
Nepallilerimi (accusative definite first-person singular)
Nepallini (accusative definite second-person singular)
Nepallilerini (accusative definite second-person singular)
Nepallisini (accusative definite singular third-person)
Nepallilerini (accusative definite singular third-person)
Nepallimizi (accusative definite first-person plural)
Nepallilerimizi (accusative definite first-person plural)
Nepallinizi (accusative definite plural second-person)
Nepallilerinizi (accusative definite plural second-person)
Nepallilerini (accusative definite plural third-person)
Nepallime (dative first-person singular)
Nepallilerime (dative first-person singular)
Nepalline (dative second-person singular)
Nepallilerine (dative second-person singular)
Nepallisine (dative singular third-person)
Nepallilerine (dative singular third-person)
Nepallimize (dative first-person plural)
Nepallilerimize (dative first-person plural)
Nepallinize (dative plural second-person)
Nepallilerinize (dative plural second-person)
Nepallilerine (dative plural third-person)
Nepallimde (first-person locative singular)
Nepallilerimde (first-person locative singular)
Nepallinde (locative second-person singular)
Nepallilerinde (locative second-person singular)
Nepallisinde (locative singular third-person)
Nepallilerinde (locative singular third-person)
Nepallimizde (first-person locative plural)
Nepallilerimizde (first-person locative plural)
Nepallinizde (locative plural second-person)
Nepallilerinizde (locative plural second-person)
Nepallilerinde (locative plural third-person)
Nepallimden (ablative first-person singular)
Nepallilerimden (ablative first-person singular)
Nepallinden (ablative second-person singular)
Nepallilerinden (ablative second-person singular)
Nepallisinden (ablative singular third-person)
Nepallilerinden (ablative singular third-person)
Nepallimizden (ablative first-person plural)
Nepallilerimizden (ablative first-person plural)
Nepallinizden (ablative plural second-person)
Nepallilerinizden (ablative plural second-person)
Nepallilerinden (ablative plural third-person)
Nepallimin (first-person genitive singular)
Nepallilerimin (first-person genitive singular)
Nepallinin (genitive second-person singular)
Nepallilerinin (genitive second-person singular)
Nepallisinin (genitive singular third-person)
Nepallilerinin (genitive singular third-person)
Nepallimizin (first-person genitive plural)
Nepallilerimizin (first-person genitive plural)
Nepallinizin (genitive plural second-person)
Nepallilerinizin (genitive plural second-person)
Nepallilerinin (genitive plural third-person)
Nepalliyim (first-person singular)
Nepallilerim (first-person singular)
Nepallisin (second-person singular)
Nepallilersin (second-person singular)
Nepalli (singular third-person)
Nepallidir (singular third-person)
Nepalliler (singular third-person)
Nepallilerdir (singular third-person)
Nepalliyiz (first-person plural)
Nepallileriz (first-person plural)
Nepallisiniz (plural second-person)
Nepallilersiniz (plural second-person)
Nepalliler (plural third-person)
Nepallilerdir (plural third-person)


belediye başkanı

belediye başkanı (definite accusative belediye başkanını, plural belediye başkanları)

belediye başkanını (accusative definite)
belediye başkanları (plural)
belediye başkanı (nominative singular)
belediye başkanları (nominative plural)
belediye başkanını (accusative definite singular)
belediye başkanlarını (accusative definite plural)
belediye başkanına (dative singular)
belediye başkanlarına (dative plural)
belediye başkanında (locative singular)
belediye başkanlarında (locative plural)
belediye başkanından (ablative singular)
belediye başkanlarından (ablative plural)
belediye başkanının (genitive singular)
belediye başkanlarının (genitive plural)

Compound of belediye (“municipality”) + başkan (“head, chairman, chiefperson”) + -ı (possessive suffix).


enayi

head

enayi (definite accusative enayiyi, plural enayiler)

enayiyi (accusative definite)
enayiler (plural)

From Ottoman Turkish انایی (enayi), from Arabic أَنَا (ʔanā).


hükümdar

hükümdar (definite accusative hükümdarı, plural hükümdarlar)

hükümdarı (accusative definite)
hükümdarlar (plural)
hükümdar (nominative singular)
hükümdarlar (nominative plural)
hükümdarı (accusative definite singular)
hükümdarları (accusative definite plural)
hükümdara (dative singular)
hükümdarlara (dative plural)
hükümdarda (locative singular)
hükümdarlarda (locative plural)
hükümdardan (ablative singular)
hükümdarlardan (ablative plural)
hükümdarın (genitive singular)
hükümdarların (genitive plural)
hükümdarım (first-person nominative singular)
hükümdarlarım (first-person nominative singular)
hükümdarın (nominative second-person singular)
hükümdarların (nominative second-person singular)
hükümdarı (nominative singular third-person)
hükümdarları (nominative singular third-person)
hükümdarımız (first-person nominative plural)
hükümdarlarımız (first-person nominative plural)
hükümdarınız (nominative plural second-person)
hükümdarlarınız (nominative plural second-person)
hükümdarları (nominative plural third-person)
hükümdarımı (accusative definite first-person singular)
hükümdarlarımı (accusative definite first-person singular)
hükümdarını (accusative definite second-person singular)
hükümdarlarını (accusative definite second-person singular)
hükümdarını (accusative definite singular third-person)
hükümdarlarını (accusative definite singular third-person)
hükümdarımızı (accusative definite first-person plural)
hükümdarlarımızı (accusative definite first-person plural)
hükümdarınızı (accusative definite plural second-person)
hükümdarlarınızı (accusative definite plural second-person)
hükümdarlarını (accusative definite plural third-person)
hükümdarıma (dative first-person singular)
hükümdarlarıma (dative first-person singular)
hükümdarına (dative second-person singular)
hükümdarlarına (dative second-person singular)
hükümdarına (dative singular third-person)
hükümdarlarına (dative singular third-person)
hükümdarımıza (dative first-person plural)
hükümdarlarımıza (dative first-person plural)
hükümdarınıza (dative plural second-person)
hükümdarlarınıza (dative plural second-person)
hükümdarlarına (dative plural third-person)
hükümdarımda (first-person locative singular)
hükümdarlarımda (first-person locative singular)
hükümdarında (locative second-person singular)
hükümdarlarında (locative second-person singular)
hükümdarında (locative singular third-person)
hükümdarlarında (locative singular third-person)
hükümdarımızda (first-person locative plural)
hükümdarlarımızda (first-person locative plural)
hükümdarınızda (locative plural second-person)
hükümdarlarınızda (locative plural second-person)
hükümdarlarında (locative plural third-person)
hükümdarımdan (ablative first-person singular)
hükümdarlarımdan (ablative first-person singular)
hükümdarından (ablative second-person singular)
hükümdarlarından (ablative second-person singular)
hükümdarından (ablative singular third-person)
hükümdarlarından (ablative singular third-person)
hükümdarımızdan (ablative first-person plural)
hükümdarlarımızdan (ablative first-person plural)
hükümdarınızdan (ablative plural second-person)
hükümdarlarınızdan (ablative plural second-person)
hükümdarlarından (ablative plural third-person)
hükümdarımın (first-person genitive singular)
hükümdarlarımın (first-person genitive singular)
hükümdarının (genitive second-person singular)
hükümdarlarının (genitive second-person singular)
hükümdarının (genitive singular third-person)
hükümdarlarının (genitive singular third-person)
hükümdarımızın (first-person genitive plural)
hükümdarlarımızın (first-person genitive plural)
hükümdarınızın (genitive plural second-person)
hükümdarlarınızın (genitive plural second-person)
hükümdarlarının (genitive plural third-person)
hükümdarım (first-person singular)
hükümdarlarım (first-person singular)
hükümdarsın (second-person singular)
hükümdarlarsın (second-person singular)
hükümdar (singular third-person)
hükümdardır (singular third-person)
hükümdarlar (singular third-person)
hükümdarlardır (singular third-person)
hükümdarız (first-person plural)
hükümdarlarız (first-person plural)
hükümdarsınız (plural second-person)
hükümdarlarsınız (plural second-person)
hükümdarlar (plural third-person)
hükümdarlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حكمدار (ḥükümdār, “who holds rule, ruler, monarch”), from Arabic حُكْم (ḥukm) + Persian ـدار (-dâr), equivalent to hüküm + -dar. Cognates with Azerbaijani hökmdar, Turkmen hökümdar, Uyghur ھۈكۈمدار (hükümdar), Uzbek hukmdor.

com

A person who rules; a ruler, sovereign, monarch.


madrabaz

head

madrabaz (definite accusative madrabazı, plural madrabazlar)

madrabazı (accusative definite)
madrabazlar (plural)
madrabaz (nominative singular)
madrabazlar (nominative plural)
madrabazı (accusative definite singular)
madrabazları (accusative definite plural)
madrabaza (dative singular)
madrabazlara (dative plural)
madrabazda (locative singular)
madrabazlarda (locative plural)
madrabazdan (ablative singular)
madrabazlardan (ablative plural)
madrabazın (genitive singular)
madrabazların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مطرباز (madrabaz, matrabaz), from Ancient Greek μεταπράτης (metaprátēs), equivalent to μετά (metá) + πιπράσκω/πέρνημι (pipráskō/pérnēmi)

com

πιπράσκω/πέρνημι

(derogatory, rare) fraud or trickster, one who obtains their own interests through fraudulent means.


baş göz olmak

head

baş göz olmak (third-person singular simple present baş göz olur)

baş göz olur (present singular third-person)
baş göz olmak (infinitive)
baş göz olan (imperfective impersonal participle)
baş göz olmuş (impersonal participle perfective)
baş göz olacak (impersonal participle prospective)
baş göz olduğum (non-prospective participle personal)
baş göz olduğun (non-prospective participle personal)
baş göz olduğu (non-prospective participle personal)
baş göz olduğumuz (non-prospective participle personal)
baş göz olduğunuz (non-prospective participle personal)
baş göz oldukları (non-prospective participle personal)
baş göz olacağım (participle personal prospective)
baş göz olacağın (participle personal prospective)
baş göz olacağı (participle personal prospective)
baş göz olacağımız (participle personal prospective)
baş göz olacağınız (participle personal prospective)
baş göz olacakları (participle personal prospective)
baş göz olma (noun-from-verb)
baş göz oluş (adverbial)
baş göz olurum (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olursun (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olur (aorist indicative present singular third-person)
baş göz oluruz (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olurlar (aorist indicative plural present third-person)
baş göz oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz oldum (first-person indicative past perfective singular)
baş göz oldun (indicative past perfective second-person singular)
baş göz oldu (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olduk (first-person indicative past perfective plural)
baş göz oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
baş göz oldular (indicative past perfective plural third-person)
baş göz oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or baş göz oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olacağım (first-person future indicative singular)
baş göz olacaksın (future indicative second-person singular)
baş göz olacak (future indicative singular third-person)
baş göz olacağız (first-person future indicative plural)
baş göz olacaksınız (future indicative plural second-person)
baş göz olacaklar (future indicative plural third-person)
baş göz olmuşum (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmuş (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
baş göz olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
baş göz olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
baş göz olurmuş (aorist inferential singular third-person)
baş göz olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
baş göz olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
baş göz olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or baş göz olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
baş göz oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baş göz oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baş göz oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baş göz oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baş göz oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baş göz oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olsam (conditional first-person singular)
baş göz olsan (conditional second-person singular)
baş göz olsa (conditional singular third-person)
baş göz olsak (conditional first-person plural)
baş göz olsanız (conditional plural second-person)
baş göz olsalar (conditional plural third-person)
baş göz olsaydım (conditional first-person perfective singular)
baş göz olsaydın (conditional perfective second-person singular)
baş göz olsaydı (conditional perfective singular third-person)
baş göz olsaydık (conditional first-person perfective plural)
baş göz olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
baş göz olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
baş göz olayım (first-person optative singular)
baş göz olasın (optative second-person singular)
baş göz ola (optative singular third-person)
baş göz olalım (first-person optative plural)
baş göz olasınız (optative plural second-person)
baş göz olalar (optative plural third-person)
baş göz olmaktayım (first-person progressive singular)
baş göz olmaktasın (progressive second-person singular)
baş göz olmakta (progressive singular third-person)
baş göz olmaktayız (first-person plural progressive)
baş göz olmaktasınız (plural progressive second-person)
baş göz olmaktalar (plural progressive third-person)
baş göz olmalıyım (first-person necessitative singular)
baş göz olmalısın (necessitative second-person singular)
baş göz olmalı (necessitative singular third-person)
baş göz olmalıyız (first-person necessitative plural)
baş göz olmalısınız (necessitative plural second-person)
baş göz olmalılar (necessitative plural third-person)
baş göz ol (imperative second-person singular)
baş göz olsun (imperative singular third-person)
baş göz olun (imperative plural second-person)
baş göz olsunlar (imperative plural third-person)
baş göz olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baş göz oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
baş göz oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
baş göz oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
baş göz oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
baş göz oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
baş göz oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baş göz olacak mısın? (future indicative second-person singular)
baş göz olacak mı? (future indicative singular third-person)
baş göz olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baş göz olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baş göz olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baş göz olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baş göz olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
baş göz olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
baş göz olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
baş göz olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
baş göz olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
baş göz olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baş göz oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baş göz oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baş göz oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baş göz oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baş göz oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baş göz oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olsam mı? (conditional first-person singular)
baş göz olsan mı? (conditional second-person singular)
baş göz olsa mı? (conditional singular third-person)
baş göz olsak mı? (conditional first-person plural)
baş göz olsanız mı? (conditional plural second-person)
baş göz olsalar mı? (conditional plural third-person)
baş göz olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baş göz olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baş göz olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baş göz olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baş göz olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baş göz olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
baş göz olmakta mısın? (progressive second-person singular)
baş göz olmakta mı? (progressive singular third-person)
baş göz olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
baş göz olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
baş göz olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
baş göz olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baş göz olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
baş göz olmalı mı? (necessitative singular third-person)
baş göz olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baş göz olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baş göz olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
baş göz olmamak (infinitive negative)
baş göz olmayan (imperfective impersonal negative participle)
baş göz olmamış (impersonal negative participle perfective)
baş göz olmayacak (impersonal negative participle prospective)
baş göz olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
baş göz olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
baş göz olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
baş göz olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
baş göz olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
baş göz olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
baş göz olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
baş göz olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
baş göz olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
baş göz olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
baş göz olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
baş göz olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
baş göz olmama (negative noun-from-verb)
baş göz olmayuş (adverbial negative)
baş göz olmam (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olmaz (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olmayız (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
baş göz olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz olmadım (first-person indicative past perfective singular)
baş göz olmadın (indicative past perfective second-person singular)
baş göz olmadı (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olmadık (first-person indicative past perfective plural)
baş göz olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
baş göz olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
baş göz olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olmayacağım (first-person future indicative singular)
baş göz olmayacaksın (future indicative second-person singular)
baş göz olmayacak (future indicative singular third-person)
baş göz olmayacağız (first-person future indicative plural)
baş göz olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
baş göz olmayacaklar (future indicative plural third-person)
baş göz olmamışım (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmamış (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmamışız (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
baş göz olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
baş göz olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
baş göz olmazmış (aorist inferential singular third-person)
baş göz olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
baş göz olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
baş göz olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
baş göz olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
baş göz olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
baş göz olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
baş göz olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
baş göz olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
baş göz olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olmasam (conditional first-person singular)
baş göz olmasan (conditional second-person singular)
baş göz olmasa (conditional singular third-person)
baş göz olmasak (conditional first-person plural)
baş göz olmasanız (conditional plural second-person)
baş göz olmasalar (conditional plural third-person)
baş göz olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
baş göz olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
baş göz olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
baş göz olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
baş göz olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
baş göz olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmayayım (first-person optative singular)
baş göz olmayasın (optative second-person singular)
baş göz olmaya (optative singular third-person)
baş göz olmayalım (first-person optative plural)
baş göz olmayasınız (optative plural second-person)
baş göz olmayalar (optative plural third-person)
baş göz olmamaktayım (first-person progressive singular)
baş göz olmamaktasın (progressive second-person singular)
baş göz olmamakta (progressive singular third-person)
baş göz olmamaktayız (first-person plural progressive)
baş göz olmamaktasınız (plural progressive second-person)
baş göz olmamaktalar (plural progressive third-person)
baş göz olmamalıyım (first-person necessitative singular)
baş göz olmamalısın (necessitative second-person singular)
baş göz olmamalı (necessitative singular third-person)
baş göz olmamalıyız (first-person necessitative plural)
baş göz olmamalısınız (necessitative plural second-person)
baş göz olmamalılar (necessitative plural third-person)
baş göz olma (imperative second-person singular)
baş göz olmasın (imperative singular third-person)
baş göz olmayın (imperative plural second-person)
baş göz olmasınlar (imperative plural third-person)
baş göz olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
baş göz olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
baş göz olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
baş göz olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
baş göz olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
baş göz olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
baş göz olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
baş göz olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
baş göz olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
baş göz olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
baş göz olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
baş göz olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
baş göz olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
baş göz olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
baş göz olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
baş göz olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
baş göz olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
baş göz olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
baş göz olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
baş göz olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
baş göz olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
baş göz olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
baş göz olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
baş göz olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
baş göz olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
baş göz olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
baş göz olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
baş göz olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
baş göz olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
baş göz olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
baş göz olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
baş göz olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
baş göz olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
baş göz olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
baş göz olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
baş göz olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
baş göz olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
baş göz olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
baş göz olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
baş göz olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
baş göz olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
baş göz olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
baş göz olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
baş göz olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
baş göz olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
baş göz olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
baş göz olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
baş göz olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
baş göz olmasam mı? (conditional first-person singular)
baş göz olmasan mı? (conditional second-person singular)
baş göz olmasa mı? (conditional singular third-person)
baş göz olmasak mı? (conditional first-person plural)
baş göz olmasanız mı? (conditional plural second-person)
baş göz olmasalar mı? (conditional plural third-person)
baş göz olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
baş göz olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
baş göz olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
baş göz olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
baş göz olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
baş göz olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
baş göz olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
baş göz olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
baş göz olmamakta mı? (progressive singular third-person)
baş göz olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
baş göz olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
baş göz olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
baş göz olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
baş göz olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
baş göz olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
baş göz olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
baş göz olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
baş göz olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

baş göz oluyorlardı (or baş göz oluyordular)

baş göz olurlarmış (or baş göz olurmuşlar)

Compound of baş (“head”) + göz (“eye”) + olmak (“to be, to become”), literally “to be head-and-eye”. Cognate with Kazakh бас-көз болу (bas-köz bolu, “to take care of”), Yakut бас-көс (bas-kös, “leader”), Turkmen gözli-başly bolmak.

cog

бас-көз болу

(intransitive, colloquial, idiomatic) To marry, to get married.


Safevî

head

Safevî (definite accusative Safevî'ni, plural Safevî(')ler)

Safevî'ni (accusative definite)
Safevî (')ler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish صفوی, from Arabic صَفَوِيّ (ṣafawiyy).


odabaşı

From Ottoman Turkish اوطه باشی (oda başı). By surface analysis, oda + başı.


şaire

şaire (definite accusative şaireyi, plural şaireler)

şaireyi (accusative definite)
şaireler (plural)
şaire (nominative singular)
şaireler (nominative plural)
şaireyi (accusative definite singular)
şaireleri (accusative definite plural)
şaireye (dative singular)
şairelere (dative plural)
şairede (locative singular)
şairelerde (locative plural)
şaireden (ablative singular)
şairelerden (ablative plural)
şairenin (genitive singular)
şairelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish شاعره, from Arabic شَاعِرَة (šāʕira). By surface analysis, şair + -e.

der

Arabic شَاعِرَة (šāʕira)


Batı Asyalı

head

Batı Asyalı (definite accusative Batı Asyalıyı, plural Batı Asyalılar)

Batı Asyalıyı (accusative definite)
Batı Asyalılar (plural)
Batı Asyalı (nominative singular)
Batı Asyalılar (nominative plural)
Batı Asyalıyı (accusative definite singular)
Batı Asyalıları (accusative definite plural)
Batı Asyalıya (dative singular)
Batı Asyalılara (dative plural)
Batı Asyalıda (locative singular)
Batı Asyalılarda (locative plural)
Batı Asyalıdan (ablative singular)
Batı Asyalılardan (ablative plural)
Batı Asyalının (genitive singular)
Batı Asyalıların (genitive plural)
Batı Asyalım (first-person nominative singular)
Batı Asyalılarım (first-person nominative singular)
Batı Asyalın (nominative second-person singular)
Batı Asyalıların (nominative second-person singular)
Batı Asyalısı (nominative singular third-person)
Batı Asyalıları (nominative singular third-person)
Batı Asyalımız (first-person nominative plural)
Batı Asyalılarımız (first-person nominative plural)
Batı Asyalınız (nominative plural second-person)
Batı Asyalılarınız (nominative plural second-person)
Batı Asyalıları (nominative plural third-person)
Batı Asyalımı (accusative definite first-person singular)
Batı Asyalılarımı (accusative definite first-person singular)
Batı Asyalını (accusative definite second-person singular)
Batı Asyalılarını (accusative definite second-person singular)
Batı Asyalısını (accusative definite singular third-person)
Batı Asyalılarını (accusative definite singular third-person)
Batı Asyalımızı (accusative definite first-person plural)
Batı Asyalılarımızı (accusative definite first-person plural)
Batı Asyalınızı (accusative definite plural second-person)
Batı Asyalılarınızı (accusative definite plural second-person)
Batı Asyalılarını (accusative definite plural third-person)
Batı Asyalıma (dative first-person singular)
Batı Asyalılarıma (dative first-person singular)
Batı Asyalına (dative second-person singular)
Batı Asyalılarına (dative second-person singular)
Batı Asyalısına (dative singular third-person)
Batı Asyalılarına (dative singular third-person)
Batı Asyalımıza (dative first-person plural)
Batı Asyalılarımıza (dative first-person plural)
Batı Asyalınıza (dative plural second-person)
Batı Asyalılarınıza (dative plural second-person)
Batı Asyalılarına (dative plural third-person)
Batı Asyalımda (first-person locative singular)
Batı Asyalılarımda (first-person locative singular)
Batı Asyalında (locative second-person singular)
Batı Asyalılarında (locative second-person singular)
Batı Asyalısında (locative singular third-person)
Batı Asyalılarında (locative singular third-person)
Batı Asyalımızda (first-person locative plural)
Batı Asyalılarımızda (first-person locative plural)
Batı Asyalınızda (locative plural second-person)
Batı Asyalılarınızda (locative plural second-person)
Batı Asyalılarında (locative plural third-person)
Batı Asyalımdan (ablative first-person singular)
Batı Asyalılarımdan (ablative first-person singular)
Batı Asyalından (ablative second-person singular)
Batı Asyalılarından (ablative second-person singular)
Batı Asyalısından (ablative singular third-person)
Batı Asyalılarından (ablative singular third-person)
Batı Asyalımızdan (ablative first-person plural)
Batı Asyalılarımızdan (ablative first-person plural)
Batı Asyalınızdan (ablative plural second-person)
Batı Asyalılarınızdan (ablative plural second-person)
Batı Asyalılarından (ablative plural third-person)
Batı Asyalımın (first-person genitive singular)
Batı Asyalılarımın (first-person genitive singular)
Batı Asyalının (genitive second-person singular)
Batı Asyalılarının (genitive second-person singular)
Batı Asyalısının (genitive singular third-person)
Batı Asyalılarının (genitive singular third-person)
Batı Asyalımızın (first-person genitive plural)
Batı Asyalılarımızın (first-person genitive plural)
Batı Asyalınızın (genitive plural second-person)
Batı Asyalılarınızın (genitive plural second-person)
Batı Asyalılarının (genitive plural third-person)
Batı Asyalıyım (first-person singular)
Batı Asyalılarım (first-person singular)
Batı Asyalısın (second-person singular)
Batı Asyalılarsın (second-person singular)
Batı Asyalı (singular third-person)
Batı Asyalıdır (singular third-person)
Batı Asyalılar (singular third-person)
Batı Asyalılardır (singular third-person)
Batı Asyalıyız (first-person plural)
Batı Asyalılarız (first-person plural)
Batı Asyalısınız (plural second-person)
Batı Asyalılarsınız (plural second-person)
Batı Asyalılar (plural third-person)
Batı Asyalılardır (plural third-person)