ekmekçi

head

ekmekçi (definite accusative ekmekçiyi, plural ekmekçiler)

ekmekçiyi (accusative definite)
ekmekçiler (plural)
ekmekçi (nominative singular)
ekmekçiler (nominative plural)
ekmekçiyi (accusative definite singular)
ekmekçileri (accusative definite plural)
ekmekçiye (dative singular)
ekmekçilere (dative plural)
ekmekçide (locative singular)
ekmekçilerde (locative plural)
ekmekçiden (ablative singular)
ekmekçilerden (ablative plural)
ekmekçinin (genitive singular)
ekmekçilerin (genitive plural)
ekmekçim (first-person nominative singular)
ekmekçilerim (first-person nominative singular)
ekmekçin (nominative second-person singular)
ekmekçilerin (nominative second-person singular)
ekmekçisi (nominative singular third-person)
ekmekçileri (nominative singular third-person)
ekmekçimiz (first-person nominative plural)
ekmekçilerimiz (first-person nominative plural)
ekmekçiniz (nominative plural second-person)
ekmekçileriniz (nominative plural second-person)
ekmekçileri (nominative plural third-person)
ekmekçimi (accusative definite first-person singular)
ekmekçilerimi (accusative definite first-person singular)
ekmekçini (accusative definite second-person singular)
ekmekçilerini (accusative definite second-person singular)
ekmekçisini (accusative definite singular third-person)
ekmekçilerini (accusative definite singular third-person)
ekmekçimizi (accusative definite first-person plural)
ekmekçilerimizi (accusative definite first-person plural)
ekmekçinizi (accusative definite plural second-person)
ekmekçilerinizi (accusative definite plural second-person)
ekmekçilerini (accusative definite plural third-person)
ekmekçime (dative first-person singular)
ekmekçilerime (dative first-person singular)
ekmekçine (dative second-person singular)
ekmekçilerine (dative second-person singular)
ekmekçisine (dative singular third-person)
ekmekçilerine (dative singular third-person)
ekmekçimize (dative first-person plural)
ekmekçilerimize (dative first-person plural)
ekmekçinize (dative plural second-person)
ekmekçilerinize (dative plural second-person)
ekmekçilerine (dative plural third-person)
ekmekçimde (first-person locative singular)
ekmekçilerimde (first-person locative singular)
ekmekçinde (locative second-person singular)
ekmekçilerinde (locative second-person singular)
ekmekçisinde (locative singular third-person)
ekmekçilerinde (locative singular third-person)
ekmekçimizde (first-person locative plural)
ekmekçilerimizde (first-person locative plural)
ekmekçinizde (locative plural second-person)
ekmekçilerinizde (locative plural second-person)
ekmekçilerinde (locative plural third-person)
ekmekçimden (ablative first-person singular)
ekmekçilerimden (ablative first-person singular)
ekmekçinden (ablative second-person singular)
ekmekçilerinden (ablative second-person singular)
ekmekçisinden (ablative singular third-person)
ekmekçilerinden (ablative singular third-person)
ekmekçimizden (ablative first-person plural)
ekmekçilerimizden (ablative first-person plural)
ekmekçinizden (ablative plural second-person)
ekmekçilerinizden (ablative plural second-person)
ekmekçilerinden (ablative plural third-person)
ekmekçimin (first-person genitive singular)
ekmekçilerimin (first-person genitive singular)
ekmekçinin (genitive second-person singular)
ekmekçilerinin (genitive second-person singular)
ekmekçisinin (genitive singular third-person)
ekmekçilerinin (genitive singular third-person)
ekmekçimizin (first-person genitive plural)
ekmekçilerimizin (first-person genitive plural)
ekmekçinizin (genitive plural second-person)
ekmekçilerinizin (genitive plural second-person)
ekmekçilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اكمكجی (ekmekci, “baker”), equivalent to ekmek (“bread”) + -çi.


zorba

head

zorba (definite accusative zorbayı, plural zorbalar)

zorbayı (accusative definite)
zorbalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish [script needed] (zorba, “overbearing , oppressive”);


soğancı

head

soğancı (definite accusative soğancıyı, plural soğancıler)

soğancıyı (accusative definite)
soğancıler (plural)
soğancı (nominative singular)
soğancılar (nominative plural)
soğancıyı (accusative definite singular)
soğancıları (accusative definite plural)
soğancıya (dative singular)
soğancılara (dative plural)
soğancıda (locative singular)
soğancılarda (locative plural)
soğancıdan (ablative singular)
soğancılardan (ablative plural)
soğancının (genitive singular)
soğancıların (genitive plural)
soğancım (first-person nominative singular)
soğancılarım (first-person nominative singular)
soğancın (nominative second-person singular)
soğancıların (nominative second-person singular)
soğancısı (nominative singular third-person)
soğancıları (nominative singular third-person)
soğancımız (first-person nominative plural)
soğancılarımız (first-person nominative plural)
soğancınız (nominative plural second-person)
soğancılarınız (nominative plural second-person)
soğancıları (nominative plural third-person)
soğancımı (accusative definite first-person singular)
soğancılarımı (accusative definite first-person singular)
soğancını (accusative definite second-person singular)
soğancılarını (accusative definite second-person singular)
soğancısını (accusative definite singular third-person)
soğancılarını (accusative definite singular third-person)
soğancımızı (accusative definite first-person plural)
soğancılarımızı (accusative definite first-person plural)
soğancınızı (accusative definite plural second-person)
soğancılarınızı (accusative definite plural second-person)
soğancılarını (accusative definite plural third-person)
soğancıma (dative first-person singular)
soğancılarıma (dative first-person singular)
soğancına (dative second-person singular)
soğancılarına (dative second-person singular)
soğancısına (dative singular third-person)
soğancılarına (dative singular third-person)
soğancımıza (dative first-person plural)
soğancılarımıza (dative first-person plural)
soğancınıza (dative plural second-person)
soğancılarınıza (dative plural second-person)
soğancılarına (dative plural third-person)
soğancımda (first-person locative singular)
soğancılarımda (first-person locative singular)
soğancında (locative second-person singular)
soğancılarında (locative second-person singular)
soğancısında (locative singular third-person)
soğancılarında (locative singular third-person)
soğancımızda (first-person locative plural)
soğancılarımızda (first-person locative plural)
soğancınızda (locative plural second-person)
soğancılarınızda (locative plural second-person)
soğancılarında (locative plural third-person)
soğancımdan (ablative first-person singular)
soğancılarımdan (ablative first-person singular)
soğancından (ablative second-person singular)
soğancılarından (ablative second-person singular)
soğancısından (ablative singular third-person)
soğancılarından (ablative singular third-person)
soğancımızdan (ablative first-person plural)
soğancılarımızdan (ablative first-person plural)
soğancınızdan (ablative plural second-person)
soğancılarınızdan (ablative plural second-person)
soğancılarından (ablative plural third-person)
soğancımın (first-person genitive singular)
soğancılarımın (first-person genitive singular)
soğancının (genitive second-person singular)
soğancılarının (genitive second-person singular)
soğancısının (genitive singular third-person)
soğancılarının (genitive singular third-person)
soğancımızın (first-person genitive plural)
soğancılarımızın (first-person genitive plural)
soğancınızın (genitive plural second-person)
soğancılarınızın (genitive plural second-person)
soğancılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صوغانجی (soğancı, “eater or seller of onions”), equivalent to soğan (“onion”) + -cı.


nişancı

head

nişancı (definite accusative nişancıyı, plural nişancılar)

nişancıyı (accusative definite)
nişancılar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish نشانجی (nişancı, “shooter, marksman”). Equivalent to nişan (“target”) + -cı.

inh+

(history) Former title of an officer of the Ottoman Government, whose duty is to inscribe the Sultan's imperial cypher over all imperial letters-patent.


dökmeci

head

dökmeci (definite accusative dökmeciyi, plural dökmeciler)

dökmeciyi (accusative definite)
dökmeciler (plural)
dökmeci (nominative singular)
dökmeciler (nominative plural)
dökmeciyi (accusative definite singular)
dökmecileri (accusative definite plural)
dökmeciye (dative singular)
dökmecilere (dative plural)
dökmecide (locative singular)
dökmecilerde (locative plural)
dökmeciden (ablative singular)
dökmecilerden (ablative plural)
dökmecinin (genitive singular)
dökmecilerin (genitive plural)
dökmecim (first-person nominative singular)
dökmecilerim (first-person nominative singular)
dökmecin (nominative second-person singular)
dökmecilerin (nominative second-person singular)
dökmecisi (nominative singular third-person)
dökmecileri (nominative singular third-person)
dökmecimiz (first-person nominative plural)
dökmecilerimiz (first-person nominative plural)
dökmeciniz (nominative plural second-person)
dökmecileriniz (nominative plural second-person)
dökmecileri (nominative plural third-person)
dökmecimi (accusative definite first-person singular)
dökmecilerimi (accusative definite first-person singular)
dökmecini (accusative definite second-person singular)
dökmecilerini (accusative definite second-person singular)
dökmecisini (accusative definite singular third-person)
dökmecilerini (accusative definite singular third-person)
dökmecimizi (accusative definite first-person plural)
dökmecilerimizi (accusative definite first-person plural)
dökmecinizi (accusative definite plural second-person)
dökmecilerinizi (accusative definite plural second-person)
dökmecilerini (accusative definite plural third-person)
dökmecime (dative first-person singular)
dökmecilerime (dative first-person singular)
dökmecine (dative second-person singular)
dökmecilerine (dative second-person singular)
dökmecisine (dative singular third-person)
dökmecilerine (dative singular third-person)
dökmecimize (dative first-person plural)
dökmecilerimize (dative first-person plural)
dökmecinize (dative plural second-person)
dökmecilerinize (dative plural second-person)
dökmecilerine (dative plural third-person)
dökmecimde (first-person locative singular)
dökmecilerimde (first-person locative singular)
dökmecinde (locative second-person singular)
dökmecilerinde (locative second-person singular)
dökmecisinde (locative singular third-person)
dökmecilerinde (locative singular third-person)
dökmecimizde (first-person locative plural)
dökmecilerimizde (first-person locative plural)
dökmecinizde (locative plural second-person)
dökmecilerinizde (locative plural second-person)
dökmecilerinde (locative plural third-person)
dökmecimden (ablative first-person singular)
dökmecilerimden (ablative first-person singular)
dökmecinden (ablative second-person singular)
dökmecilerinden (ablative second-person singular)
dökmecisinden (ablative singular third-person)
dökmecilerinden (ablative singular third-person)
dökmecimizden (ablative first-person plural)
dökmecilerimizden (ablative first-person plural)
dökmecinizden (ablative plural second-person)
dökmecilerinizden (ablative plural second-person)
dökmecilerinden (ablative plural third-person)
dökmecimin (first-person genitive singular)
dökmecilerimin (first-person genitive singular)
dökmecinin (genitive second-person singular)
dökmecilerinin (genitive second-person singular)
dökmecisinin (genitive singular third-person)
dökmecilerinin (genitive singular third-person)
dökmecimizin (first-person genitive plural)
dökmecilerimizin (first-person genitive plural)
dökmecinizin (genitive plural second-person)
dökmecilerinizin (genitive plural second-person)
dökmecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دوكمهجی (dökmeci, “brass-founder”), equivalent to dökme (“cast, poured”) + -çi.


Kırgızistanlı

Kırgızistanlı (nominative singular)
Kırgızistanlılar (nominative plural)
Kırgızistanlıyı (accusative definite singular)
Kırgızistanlıları (accusative definite plural)
Kırgızistanlıya (dative singular)
Kırgızistanlılara (dative plural)
Kırgızistanlıda (locative singular)
Kırgızistanlılarda (locative plural)
Kırgızistanlıdan (ablative singular)
Kırgızistanlılardan (ablative plural)
Kırgızistanlının (genitive singular)
Kırgızistanlıların (genitive plural)
Kırgızistanlım (first-person nominative singular)
Kırgızistanlılarım (first-person nominative singular)
Kırgızistanlın (nominative second-person singular)
Kırgızistanlıların (nominative second-person singular)
Kırgızistanlısı (nominative singular third-person)
Kırgızistanlıları (nominative singular third-person)
Kırgızistanlımız (first-person nominative plural)
Kırgızistanlılarımız (first-person nominative plural)
Kırgızistanlınız (nominative plural second-person)
Kırgızistanlılarınız (nominative plural second-person)
Kırgızistanlıları (nominative plural third-person)
Kırgızistanlımı (accusative definite first-person singular)
Kırgızistanlılarımı (accusative definite first-person singular)
Kırgızistanlını (accusative definite second-person singular)
Kırgızistanlılarını (accusative definite second-person singular)
Kırgızistanlısını (accusative definite singular third-person)
Kırgızistanlılarını (accusative definite singular third-person)
Kırgızistanlımızı (accusative definite first-person plural)
Kırgızistanlılarımızı (accusative definite first-person plural)
Kırgızistanlınızı (accusative definite plural second-person)
Kırgızistanlılarınızı (accusative definite plural second-person)
Kırgızistanlılarını (accusative definite plural third-person)
Kırgızistanlıma (dative first-person singular)
Kırgızistanlılarıma (dative first-person singular)
Kırgızistanlına (dative second-person singular)
Kırgızistanlılarına (dative second-person singular)
Kırgızistanlısına (dative singular third-person)
Kırgızistanlılarına (dative singular third-person)
Kırgızistanlımıza (dative first-person plural)
Kırgızistanlılarımıza (dative first-person plural)
Kırgızistanlınıza (dative plural second-person)
Kırgızistanlılarınıza (dative plural second-person)
Kırgızistanlılarına (dative plural third-person)
Kırgızistanlımda (first-person locative singular)
Kırgızistanlılarımda (first-person locative singular)
Kırgızistanlında (locative second-person singular)
Kırgızistanlılarında (locative second-person singular)
Kırgızistanlısında (locative singular third-person)
Kırgızistanlılarında (locative singular third-person)
Kırgızistanlımızda (first-person locative plural)
Kırgızistanlılarımızda (first-person locative plural)
Kırgızistanlınızda (locative plural second-person)
Kırgızistanlılarınızda (locative plural second-person)
Kırgızistanlılarında (locative plural third-person)
Kırgızistanlımdan (ablative first-person singular)
Kırgızistanlılarımdan (ablative first-person singular)
Kırgızistanlından (ablative second-person singular)
Kırgızistanlılarından (ablative second-person singular)
Kırgızistanlısından (ablative singular third-person)
Kırgızistanlılarından (ablative singular third-person)
Kırgızistanlımızdan (ablative first-person plural)
Kırgızistanlılarımızdan (ablative first-person plural)
Kırgızistanlınızdan (ablative plural second-person)
Kırgızistanlılarınızdan (ablative plural second-person)
Kırgızistanlılarından (ablative plural third-person)
Kırgızistanlımın (first-person genitive singular)
Kırgızistanlılarımın (first-person genitive singular)
Kırgızistanlının (genitive second-person singular)
Kırgızistanlılarının (genitive second-person singular)
Kırgızistanlısının (genitive singular third-person)
Kırgızistanlılarının (genitive singular third-person)
Kırgızistanlımızın (first-person genitive plural)
Kırgızistanlılarımızın (first-person genitive plural)
Kırgızistanlınızın (genitive plural second-person)
Kırgızistanlılarınızın (genitive plural second-person)
Kırgızistanlılarının (genitive plural third-person)
Kırgızistanlıyım (first-person singular)
Kırgızistanlılarım (first-person singular)
Kırgızistanlısın (second-person singular)
Kırgızistanlılarsın (second-person singular)
Kırgızistanlı (singular third-person)
Kırgızistanlıdır (singular third-person)
Kırgızistanlılar (singular third-person)
Kırgızistanlılardır (singular third-person)
Kırgızistanlıyız (first-person plural)
Kırgızistanlılarız (first-person plural)
Kırgızistanlısınız (plural second-person)
Kırgızistanlılarsınız (plural second-person)
Kırgızistanlılar (plural third-person)
Kırgızistanlılardır (plural third-person)


sobacı

head

sobacı (definite accusative sobacıyı, plural sobacıler)

sobacıyı (accusative definite)
sobacıler (plural)
sobacı (nominative singular)
sobacılar (nominative plural)
sobacıyı (accusative definite singular)
sobacıları (accusative definite plural)
sobacıya (dative singular)
sobacılara (dative plural)
sobacıda (locative singular)
sobacılarda (locative plural)
sobacıdan (ablative singular)
sobacılardan (ablative plural)
sobacının (genitive singular)
sobacıların (genitive plural)
sobacım (first-person nominative singular)
sobacılarım (first-person nominative singular)
sobacın (nominative second-person singular)
sobacıların (nominative second-person singular)
sobacısı (nominative singular third-person)
sobacıları (nominative singular third-person)
sobacımız (first-person nominative plural)
sobacılarımız (first-person nominative plural)
sobacınız (nominative plural second-person)
sobacılarınız (nominative plural second-person)
sobacıları (nominative plural third-person)
sobacımı (accusative definite first-person singular)
sobacılarımı (accusative definite first-person singular)
sobacını (accusative definite second-person singular)
sobacılarını (accusative definite second-person singular)
sobacısını (accusative definite singular third-person)
sobacılarını (accusative definite singular third-person)
sobacımızı (accusative definite first-person plural)
sobacılarımızı (accusative definite first-person plural)
sobacınızı (accusative definite plural second-person)
sobacılarınızı (accusative definite plural second-person)
sobacılarını (accusative definite plural third-person)
sobacıma (dative first-person singular)
sobacılarıma (dative first-person singular)
sobacına (dative second-person singular)
sobacılarına (dative second-person singular)
sobacısına (dative singular third-person)
sobacılarına (dative singular third-person)
sobacımıza (dative first-person plural)
sobacılarımıza (dative first-person plural)
sobacınıza (dative plural second-person)
sobacılarınıza (dative plural second-person)
sobacılarına (dative plural third-person)
sobacımda (first-person locative singular)
sobacılarımda (first-person locative singular)
sobacında (locative second-person singular)
sobacılarında (locative second-person singular)
sobacısında (locative singular third-person)
sobacılarında (locative singular third-person)
sobacımızda (first-person locative plural)
sobacılarımızda (first-person locative plural)
sobacınızda (locative plural second-person)
sobacılarınızda (locative plural second-person)
sobacılarında (locative plural third-person)
sobacımdan (ablative first-person singular)
sobacılarımdan (ablative first-person singular)
sobacından (ablative second-person singular)
sobacılarından (ablative second-person singular)
sobacısından (ablative singular third-person)
sobacılarından (ablative singular third-person)
sobacımızdan (ablative first-person plural)
sobacılarımızdan (ablative first-person plural)
sobacınızdan (ablative plural second-person)
sobacılarınızdan (ablative plural second-person)
sobacılarından (ablative plural third-person)
sobacımın (first-person genitive singular)
sobacılarımın (first-person genitive singular)
sobacının (genitive second-person singular)
sobacılarının (genitive second-person singular)
sobacısının (genitive singular third-person)
sobacılarının (genitive singular third-person)
sobacımızın (first-person genitive plural)
sobacılarımızın (first-person genitive plural)
sobacınızın (genitive plural second-person)
sobacılarınızın (genitive plural second-person)
sobacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صوباجی (sobacı, “maker or seller of stoves”), equivalent to soba (“stove”) + -cı.

inh

someone who makes, sells and repairs stoves


ferraş

head

ferraş (definite accusative ferraşi, plural ferraşler)

ferraşi (accusative definite)
ferraşler (plural)
ferraş (nominative singular)
ferraşler (nominative plural)
ferraşi (accusative definite singular)
ferraşleri (accusative definite plural)
ferraşe (dative singular)
ferraşlere (dative plural)
ferraşte (locative singular)
ferraşlerde (locative plural)
ferraşten (ablative singular)
ferraşlerden (ablative plural)
ferraşin (genitive singular)
ferraşlerin (genitive plural)
ferraşim (first-person nominative singular)
ferraşlerim (first-person nominative singular)
ferraşin (nominative second-person singular)
ferraşlerin (nominative second-person singular)
ferraşi (nominative singular third-person)
ferraşleri (nominative singular third-person)
ferraşimiz (first-person nominative plural)
ferraşlerimiz (first-person nominative plural)
ferraşiniz (nominative plural second-person)
ferraşleriniz (nominative plural second-person)
ferraşleri (nominative plural third-person)
ferraşimi (accusative definite first-person singular)
ferraşlerimi (accusative definite first-person singular)
ferraşini (accusative definite second-person singular)
ferraşlerini (accusative definite second-person singular)
ferraşini (accusative definite singular third-person)
ferraşlerini (accusative definite singular third-person)
ferraşimizi (accusative definite first-person plural)
ferraşlerimizi (accusative definite first-person plural)
ferraşinizi (accusative definite plural second-person)
ferraşlerinizi (accusative definite plural second-person)
ferraşlerini (accusative definite plural third-person)
ferraşime (dative first-person singular)
ferraşlerime (dative first-person singular)
ferraşine (dative second-person singular)
ferraşlerine (dative second-person singular)
ferraşine (dative singular third-person)
ferraşlerine (dative singular third-person)
ferraşimize (dative first-person plural)
ferraşlerimize (dative first-person plural)
ferraşinize (dative plural second-person)
ferraşlerinize (dative plural second-person)
ferraşlerine (dative plural third-person)
ferraşimde (first-person locative singular)
ferraşlerimde (first-person locative singular)
ferraşinde (locative second-person singular)
ferraşlerinde (locative second-person singular)
ferraşinde (locative singular third-person)
ferraşlerinde (locative singular third-person)
ferraşimizde (first-person locative plural)
ferraşlerimizde (first-person locative plural)
ferraşinizde (locative plural second-person)
ferraşlerinizde (locative plural second-person)
ferraşlerinde (locative plural third-person)
ferraşimden (ablative first-person singular)
ferraşlerimden (ablative first-person singular)
ferraşinden (ablative second-person singular)
ferraşlerinden (ablative second-person singular)
ferraşinden (ablative singular third-person)
ferraşlerinden (ablative singular third-person)
ferraşimizden (ablative first-person plural)
ferraşlerimizden (ablative first-person plural)
ferraşinizden (ablative plural second-person)
ferraşlerinizden (ablative plural second-person)
ferraşlerinden (ablative plural third-person)
ferraşimin (first-person genitive singular)
ferraşlerimin (first-person genitive singular)
ferraşinin (genitive second-person singular)
ferraşlerinin (genitive second-person singular)
ferraşinin (genitive singular third-person)
ferraşlerinin (genitive singular third-person)
ferraşimizin (first-person genitive plural)
ferraşlerimizin (first-person genitive plural)
ferraşinizin (genitive plural second-person)
ferraşlerinizin (genitive plural second-person)
ferraşlerinin (genitive plural third-person)
ferraşim (first-person singular)
ferraşlerim (first-person singular)
ferraşsin (second-person singular)
ferraşlersin (second-person singular)
ferraş (singular third-person)
ferraştir (singular third-person)
ferraşler (singular third-person)
ferraşlerdir (singular third-person)
ferraşiz (first-person plural)
ferraşleriz (first-person plural)
ferraşsiniz (plural second-person)
ferraşlersiniz (plural second-person)
ferraşler (plural third-person)
ferraşlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish فراش (ferraş, “carpet layer”), itself from Arabic فَرَّاش (farrāš, “carpet layer”).


gaydacı

head

gaydacı (definite accusative gaydacıyı, plural gaydacılar)

gaydacıyı (accusative definite)
gaydacılar (plural)
gaydacı (nominative singular)
gaydacılar (nominative plural)
gaydacıyı (accusative definite singular)
gaydacıları (accusative definite plural)
gaydacıya (dative singular)
gaydacılara (dative plural)
gaydacıda (locative singular)
gaydacılarda (locative plural)
gaydacıdan (ablative singular)
gaydacılardan (ablative plural)
gaydacının (genitive singular)
gaydacıların (genitive plural)
gaydacım (first-person nominative singular)
gaydacılarım (first-person nominative singular)
gaydacın (nominative second-person singular)
gaydacıların (nominative second-person singular)
gaydacısı (nominative singular third-person)
gaydacıları (nominative singular third-person)
gaydacımız (first-person nominative plural)
gaydacılarımız (first-person nominative plural)
gaydacınız (nominative plural second-person)
gaydacılarınız (nominative plural second-person)
gaydacıları (nominative plural third-person)
gaydacımı (accusative definite first-person singular)
gaydacılarımı (accusative definite first-person singular)
gaydacını (accusative definite second-person singular)
gaydacılarını (accusative definite second-person singular)
gaydacısını (accusative definite singular third-person)
gaydacılarını (accusative definite singular third-person)
gaydacımızı (accusative definite first-person plural)
gaydacılarımızı (accusative definite first-person plural)
gaydacınızı (accusative definite plural second-person)
gaydacılarınızı (accusative definite plural second-person)
gaydacılarını (accusative definite plural third-person)
gaydacıma (dative first-person singular)
gaydacılarıma (dative first-person singular)
gaydacına (dative second-person singular)
gaydacılarına (dative second-person singular)
gaydacısına (dative singular third-person)
gaydacılarına (dative singular third-person)
gaydacımıza (dative first-person plural)
gaydacılarımıza (dative first-person plural)
gaydacınıza (dative plural second-person)
gaydacılarınıza (dative plural second-person)
gaydacılarına (dative plural third-person)
gaydacımda (first-person locative singular)
gaydacılarımda (first-person locative singular)
gaydacında (locative second-person singular)
gaydacılarında (locative second-person singular)
gaydacısında (locative singular third-person)
gaydacılarında (locative singular third-person)
gaydacımızda (first-person locative plural)
gaydacılarımızda (first-person locative plural)
gaydacınızda (locative plural second-person)
gaydacılarınızda (locative plural second-person)
gaydacılarında (locative plural third-person)
gaydacımdan (ablative first-person singular)
gaydacılarımdan (ablative first-person singular)
gaydacından (ablative second-person singular)
gaydacılarından (ablative second-person singular)
gaydacısından (ablative singular third-person)
gaydacılarından (ablative singular third-person)
gaydacımızdan (ablative first-person plural)
gaydacılarımızdan (ablative first-person plural)
gaydacınızdan (ablative plural second-person)
gaydacılarınızdan (ablative plural second-person)
gaydacılarından (ablative plural third-person)
gaydacımın (first-person genitive singular)
gaydacılarımın (first-person genitive singular)
gaydacının (genitive second-person singular)
gaydacılarının (genitive second-person singular)
gaydacısının (genitive singular third-person)
gaydacılarının (genitive singular third-person)
gaydacımızın (first-person genitive plural)
gaydacılarımızın (first-person genitive plural)
gaydacınızın (genitive plural second-person)
gaydacılarınızın (genitive plural second-person)
gaydacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish غایدهجی (gaydacı, “player, maker or seller of bagpipes”), equivalent to gayda (“bagpipes”) + -cı.


keskin nişancı

head

keskin nişancı (definite accusative keskin nişancıyı, plural keskin nişancılar)

keskin nişancıyı (accusative definite)
keskin nişancılar (plural)

Compound of keskin (“sharp”) + nişancı (“shooter”).

com+

sniper (a person using long-range small arms for precise attacks from a concealed position)


kasa hırsızı

head

kasa hırsızı (definite accusative kasa hırsızını, plural kasa hırsızları)

kasa hırsızını (accusative definite)
kasa hırsızları (plural)

Compound of kasa (“safe”) + hırsız (“thief”).


köpektapar

köpektaparım (first-person predicative present singular)
köpektapar mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
köpektapar değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
köpektapar değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
köpektaparsın (predicative present second-person singular)
köpektapar mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
köpektapar değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
köpektapar değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
köpektapar (predicative present singular third-person)
köpektapardır (predicative present singular third-person)
köpektapar mı? (interrogative predicative present singular third-person)
köpektapar değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
köpektapar değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
köpektaparız (first-person plural predicative present)
köpektapar mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
köpektapar değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
köpektapar değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
köpektaparsınız (plural predicative present second-person)
köpektapar mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
köpektapar değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
köpektapar değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
köpektapar (plural predicative present third-person)
köpektaparlar (plural predicative present third-person)
köpektapar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
köpektaparlar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
köpektapar değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
köpektapar değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
köpektapar değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
köpektapardım (first-person past predicative singular)
köpektapar mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
köpektapar değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektapar değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektapardın (past predicative second-person singular)
köpektapar mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
köpektapar değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektapar değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektapardı (past predicative singular third-person)
köpektapar mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
köpektapar değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektapar değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektapardık (first-person past plural predicative)
köpektapar mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
köpektapar değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektapar değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektapardınız (past plural predicative second-person)
köpektapar mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
köpektapar değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektapar değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektapardılar (past plural predicative third-person)
köpektapar mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
köpektapar değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektaparmışım (first-person past predicative singular)
köpektapar mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
köpektapar değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektapar değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
köpektaparmışsın (past predicative second-person singular)
köpektapar mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
köpektapar değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektapar değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
köpektaparmış (past predicative singular third-person)
köpektapar mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
köpektapar değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektapar değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
köpektaparmışız (first-person past plural predicative)
köpektapar mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
köpektapar değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektapar değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
köpektaparmışsınız (past plural predicative second-person)
köpektapar mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
köpektapar değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektapar değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
köpektaparmışlar (past plural predicative third-person)
köpektapar mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
köpektapar değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektapar değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
köpektaparsam (conditional first-person predicative singular)
köpektapar mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
köpektapar değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
köpektapar değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
köpektaparsan (conditional predicative second-person singular)
köpektapar mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
köpektapar değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
köpektapar değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
köpektaparsa (conditional predicative singular third-person)
köpektapar mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
köpektapar değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
köpektapar değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
köpektaparsak (conditional first-person plural predicative)
köpektapar mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
köpektapar değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
köpektapar değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
köpektaparsanız (conditional plural predicative second-person)
köpektapar mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
köpektapar değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
köpektapar değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
köpektaparsalar (conditional plural predicative third-person)
köpektapar mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
köpektapar değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
köpektapar değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From köpek (“dog”) + tap- (“to serve worship”) + -ar (simple present tense suffix), literally meaning "Dog worshiper, One (who) worships to (the) dog." It is a term used for people who exaggerate their love for dogs, not people who worship dogs in faith.

affix

(derogatory) A term used for people who are obsessed with dogs.


parmakçı

head

parmakçı (definite accusative parmakçıyı, plural parmakçıler)

parmakçıyı (accusative definite)
parmakçıler (plural)
parmakçı (nominative singular)
parmakçılar (nominative plural)
parmakçıyı (accusative definite singular)
parmakçıları (accusative definite plural)
parmakçıya (dative singular)
parmakçılara (dative plural)
parmakçıda (locative singular)
parmakçılarda (locative plural)
parmakçıdan (ablative singular)
parmakçılardan (ablative plural)
parmakçının (genitive singular)
parmakçıların (genitive plural)
parmakçım (first-person nominative singular)
parmakçılarım (first-person nominative singular)
parmakçın (nominative second-person singular)
parmakçıların (nominative second-person singular)
parmakçısı (nominative singular third-person)
parmakçıları (nominative singular third-person)
parmakçımız (first-person nominative plural)
parmakçılarımız (first-person nominative plural)
parmakçınız (nominative plural second-person)
parmakçılarınız (nominative plural second-person)
parmakçıları (nominative plural third-person)
parmakçımı (accusative definite first-person singular)
parmakçılarımı (accusative definite first-person singular)
parmakçını (accusative definite second-person singular)
parmakçılarını (accusative definite second-person singular)
parmakçısını (accusative definite singular third-person)
parmakçılarını (accusative definite singular third-person)
parmakçımızı (accusative definite first-person plural)
parmakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
parmakçınızı (accusative definite plural second-person)
parmakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
parmakçılarını (accusative definite plural third-person)
parmakçıma (dative first-person singular)
parmakçılarıma (dative first-person singular)
parmakçına (dative second-person singular)
parmakçılarına (dative second-person singular)
parmakçısına (dative singular third-person)
parmakçılarına (dative singular third-person)
parmakçımıza (dative first-person plural)
parmakçılarımıza (dative first-person plural)
parmakçınıza (dative plural second-person)
parmakçılarınıza (dative plural second-person)
parmakçılarına (dative plural third-person)
parmakçımda (first-person locative singular)
parmakçılarımda (first-person locative singular)
parmakçında (locative second-person singular)
parmakçılarında (locative second-person singular)
parmakçısında (locative singular third-person)
parmakçılarında (locative singular third-person)
parmakçımızda (first-person locative plural)
parmakçılarımızda (first-person locative plural)
parmakçınızda (locative plural second-person)
parmakçılarınızda (locative plural second-person)
parmakçılarında (locative plural third-person)
parmakçımdan (ablative first-person singular)
parmakçılarımdan (ablative first-person singular)
parmakçından (ablative second-person singular)
parmakçılarından (ablative second-person singular)
parmakçısından (ablative singular third-person)
parmakçılarından (ablative singular third-person)
parmakçımızdan (ablative first-person plural)
parmakçılarımızdan (ablative first-person plural)
parmakçınızdan (ablative plural second-person)
parmakçılarınızdan (ablative plural second-person)
parmakçılarından (ablative plural third-person)
parmakçımın (first-person genitive singular)
parmakçılarımın (first-person genitive singular)
parmakçının (genitive second-person singular)
parmakçılarının (genitive second-person singular)
parmakçısının (genitive singular third-person)
parmakçılarının (genitive singular third-person)
parmakçımızın (first-person genitive plural)
parmakçılarımızın (first-person genitive plural)
parmakçınızın (genitive plural second-person)
parmakçılarınızın (genitive plural second-person)
parmakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پرمقجی (parmakcı, “turner of rails or spokes”), equivalent to parmak (“finger; rail, spoke of a wheel”) + -çı.


şemsiyeci

head

şemsiyeci (definite accusative şemsiyeciyi, plural şemsiyeciler)

şemsiyeciyi (accusative definite)
şemsiyeciler (plural)
şemsiyeci (nominative singular)
şemsiyeciler (nominative plural)
şemsiyeciyi (accusative definite singular)
şemsiyecileri (accusative definite plural)
şemsiyeciye (dative singular)
şemsiyecilere (dative plural)
şemsiyecide (locative singular)
şemsiyecilerde (locative plural)
şemsiyeciden (ablative singular)
şemsiyecilerden (ablative plural)
şemsiyecinin (genitive singular)
şemsiyecilerin (genitive plural)
şemsiyecim (first-person nominative singular)
şemsiyecilerim (first-person nominative singular)
şemsiyecin (nominative second-person singular)
şemsiyecilerin (nominative second-person singular)
şemsiyecisi (nominative singular third-person)
şemsiyecileri (nominative singular third-person)
şemsiyecimiz (first-person nominative plural)
şemsiyecilerimiz (first-person nominative plural)
şemsiyeciniz (nominative plural second-person)
şemsiyecileriniz (nominative plural second-person)
şemsiyecileri (nominative plural third-person)
şemsiyecimi (accusative definite first-person singular)
şemsiyecilerimi (accusative definite first-person singular)
şemsiyecini (accusative definite second-person singular)
şemsiyecilerini (accusative definite second-person singular)
şemsiyecisini (accusative definite singular third-person)
şemsiyecilerini (accusative definite singular third-person)
şemsiyecimizi (accusative definite first-person plural)
şemsiyecilerimizi (accusative definite first-person plural)
şemsiyecinizi (accusative definite plural second-person)
şemsiyecilerinizi (accusative definite plural second-person)
şemsiyecilerini (accusative definite plural third-person)
şemsiyecime (dative first-person singular)
şemsiyecilerime (dative first-person singular)
şemsiyecine (dative second-person singular)
şemsiyecilerine (dative second-person singular)
şemsiyecisine (dative singular third-person)
şemsiyecilerine (dative singular third-person)
şemsiyecimize (dative first-person plural)
şemsiyecilerimize (dative first-person plural)
şemsiyecinize (dative plural second-person)
şemsiyecilerinize (dative plural second-person)
şemsiyecilerine (dative plural third-person)
şemsiyecimde (first-person locative singular)
şemsiyecilerimde (first-person locative singular)
şemsiyecinde (locative second-person singular)
şemsiyecilerinde (locative second-person singular)
şemsiyecisinde (locative singular third-person)
şemsiyecilerinde (locative singular third-person)
şemsiyecimizde (first-person locative plural)
şemsiyecilerimizde (first-person locative plural)
şemsiyecinizde (locative plural second-person)
şemsiyecilerinizde (locative plural second-person)
şemsiyecilerinde (locative plural third-person)
şemsiyecimden (ablative first-person singular)
şemsiyecilerimden (ablative first-person singular)
şemsiyecinden (ablative second-person singular)
şemsiyecilerinden (ablative second-person singular)
şemsiyecisinden (ablative singular third-person)
şemsiyecilerinden (ablative singular third-person)
şemsiyecimizden (ablative first-person plural)
şemsiyecilerimizden (ablative first-person plural)
şemsiyecinizden (ablative plural second-person)
şemsiyecilerinizden (ablative plural second-person)
şemsiyecilerinden (ablative plural third-person)
şemsiyecimin (first-person genitive singular)
şemsiyecilerimin (first-person genitive singular)
şemsiyecinin (genitive second-person singular)
şemsiyecilerinin (genitive second-person singular)
şemsiyecisinin (genitive singular third-person)
şemsiyecilerinin (genitive singular third-person)
şemsiyecimizin (first-person genitive plural)
şemsiyecilerimizin (first-person genitive plural)
şemsiyecinizin (genitive plural second-person)
şemsiyecilerinizin (genitive plural second-person)
şemsiyecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شمسیهجی (şemsiyeci, “maker or seller of umbrellas”), equivalent to şemsiye (“umbrella”) + -ci.


eşekçi

head

eşekçi (definite accusative eşekçiyı, plural eşekçiler)

eşekçiyı (accusative definite)
eşekçiler (plural)
eşekçi (nominative singular)
eşekçilar (nominative plural)
eşekçiyı (accusative definite singular)
eşekçiları (accusative definite plural)
eşekçiya (dative singular)
eşekçilara (dative plural)
eşekçida (locative singular)
eşekçilarda (locative plural)
eşekçidan (ablative singular)
eşekçilardan (ablative plural)
eşekçinın (genitive singular)
eşekçiların (genitive plural)
eşekçim (first-person nominative singular)
eşekçilarım (first-person nominative singular)
eşekçin (nominative second-person singular)
eşekçiların (nominative second-person singular)
eşekçisı (nominative singular third-person)
eşekçiları (nominative singular third-person)
eşekçimız (first-person nominative plural)
eşekçilarımız (first-person nominative plural)
eşekçinız (nominative plural second-person)
eşekçilarınız (nominative plural second-person)
eşekçiları (nominative plural third-person)
eşekçimı (accusative definite first-person singular)
eşekçilarımı (accusative definite first-person singular)
eşekçinı (accusative definite second-person singular)
eşekçilarını (accusative definite second-person singular)
eşekçisını (accusative definite singular third-person)
eşekçilarını (accusative definite singular third-person)
eşekçimızı (accusative definite first-person plural)
eşekçilarımızı (accusative definite first-person plural)
eşekçinızı (accusative definite plural second-person)
eşekçilarınızı (accusative definite plural second-person)
eşekçilarını (accusative definite plural third-person)
eşekçima (dative first-person singular)
eşekçilarıma (dative first-person singular)
eşekçina (dative second-person singular)
eşekçilarına (dative second-person singular)
eşekçisına (dative singular third-person)
eşekçilarına (dative singular third-person)
eşekçimıza (dative first-person plural)
eşekçilarımıza (dative first-person plural)
eşekçinıza (dative plural second-person)
eşekçilarınıza (dative plural second-person)
eşekçilarına (dative plural third-person)
eşekçimda (first-person locative singular)
eşekçilarımda (first-person locative singular)
eşekçinda (locative second-person singular)
eşekçilarında (locative second-person singular)
eşekçisında (locative singular third-person)
eşekçilarında (locative singular third-person)
eşekçimızda (first-person locative plural)
eşekçilarımızda (first-person locative plural)
eşekçinızda (locative plural second-person)
eşekçilarınızda (locative plural second-person)
eşekçilarında (locative plural third-person)
eşekçimdan (ablative first-person singular)
eşekçilarımdan (ablative first-person singular)
eşekçindan (ablative second-person singular)
eşekçilarından (ablative second-person singular)
eşekçisından (ablative singular third-person)
eşekçilarından (ablative singular third-person)
eşekçimızdan (ablative first-person plural)
eşekçilarımızdan (ablative first-person plural)
eşekçinızdan (ablative plural second-person)
eşekçilarınızdan (ablative plural second-person)
eşekçilarından (ablative plural third-person)
eşekçimın (first-person genitive singular)
eşekçilarımın (first-person genitive singular)
eşekçinın (genitive second-person singular)
eşekçilarının (genitive second-person singular)
eşekçisının (genitive singular third-person)
eşekçilarının (genitive singular third-person)
eşekçimızın (first-person genitive plural)
eşekçilarımızın (first-person genitive plural)
eşekçinızın (genitive plural second-person)
eşekçilarınızın (genitive plural second-person)
eşekçilarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اشكجی (eşekci, “dealer in donkeys”), equivalent to eşek (“donkey”) + -çi.


halkacı

head

halkacı (definite accusative halkacıyı, plural halkacılar)

halkacıyı (accusative definite)
halkacılar (plural)
halkacı (nominative singular)
halkacılar (nominative plural)
halkacıyı (accusative definite singular)
halkacıları (accusative definite plural)
halkacıya (dative singular)
halkacılara (dative plural)
halkacıda (locative singular)
halkacılarda (locative plural)
halkacıdan (ablative singular)
halkacılardan (ablative plural)
halkacının (genitive singular)
halkacıların (genitive plural)
halkacım (first-person nominative singular)
halkacılarım (first-person nominative singular)
halkacın (nominative second-person singular)
halkacıların (nominative second-person singular)
halkacısı (nominative singular third-person)
halkacıları (nominative singular third-person)
halkacımız (first-person nominative plural)
halkacılarımız (first-person nominative plural)
halkacınız (nominative plural second-person)
halkacılarınız (nominative plural second-person)
halkacıları (nominative plural third-person)
halkacımı (accusative definite first-person singular)
halkacılarımı (accusative definite first-person singular)
halkacını (accusative definite second-person singular)
halkacılarını (accusative definite second-person singular)
halkacısını (accusative definite singular third-person)
halkacılarını (accusative definite singular third-person)
halkacımızı (accusative definite first-person plural)
halkacılarımızı (accusative definite first-person plural)
halkacınızı (accusative definite plural second-person)
halkacılarınızı (accusative definite plural second-person)
halkacılarını (accusative definite plural third-person)
halkacıma (dative first-person singular)
halkacılarıma (dative first-person singular)
halkacına (dative second-person singular)
halkacılarına (dative second-person singular)
halkacısına (dative singular third-person)
halkacılarına (dative singular third-person)
halkacımıza (dative first-person plural)
halkacılarımıza (dative first-person plural)
halkacınıza (dative plural second-person)
halkacılarınıza (dative plural second-person)
halkacılarına (dative plural third-person)
halkacımda (first-person locative singular)
halkacılarımda (first-person locative singular)
halkacında (locative second-person singular)
halkacılarında (locative second-person singular)
halkacısında (locative singular third-person)
halkacılarında (locative singular third-person)
halkacımızda (first-person locative plural)
halkacılarımızda (first-person locative plural)
halkacınızda (locative plural second-person)
halkacılarınızda (locative plural second-person)
halkacılarında (locative plural third-person)
halkacımdan (ablative first-person singular)
halkacılarımdan (ablative first-person singular)
halkacından (ablative second-person singular)
halkacılarından (ablative second-person singular)
halkacısından (ablative singular third-person)
halkacılarından (ablative singular third-person)
halkacımızdan (ablative first-person plural)
halkacılarımızdan (ablative first-person plural)
halkacınızdan (ablative plural second-person)
halkacılarınızdan (ablative plural second-person)
halkacılarından (ablative plural third-person)
halkacımın (first-person genitive singular)
halkacılarımın (first-person genitive singular)
halkacının (genitive second-person singular)
halkacılarının (genitive second-person singular)
halkacısının (genitive singular third-person)
halkacılarının (genitive singular third-person)
halkacımızın (first-person genitive plural)
halkacılarımızın (first-person genitive plural)
halkacınızın (genitive plural second-person)
halkacılarınızın (genitive plural second-person)
halkacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish حلقهجی (halkacı, “maker or seller of rings or hoops”), equivalent to halka (“ring, hoop”) + -cı.


fırçacı

head

fırçacı (definite accusative fırçacıyı, plural fırçacılar)

fırçacıyı (accusative definite)
fırçacılar (plural)
fırçacı (nominative singular)
fırçacılar (nominative plural)
fırçacıyı (accusative definite singular)
fırçacıları (accusative definite plural)
fırçacıya (dative singular)
fırçacılara (dative plural)
fırçacıda (locative singular)
fırçacılarda (locative plural)
fırçacıdan (ablative singular)
fırçacılardan (ablative plural)
fırçacının (genitive singular)
fırçacıların (genitive plural)
fırçacım (first-person nominative singular)
fırçacılarım (first-person nominative singular)
fırçacın (nominative second-person singular)
fırçacıların (nominative second-person singular)
fırçacısı (nominative singular third-person)
fırçacıları (nominative singular third-person)
fırçacımız (first-person nominative plural)
fırçacılarımız (first-person nominative plural)
fırçacınız (nominative plural second-person)
fırçacılarınız (nominative plural second-person)
fırçacıları (nominative plural third-person)
fırçacımı (accusative definite first-person singular)
fırçacılarımı (accusative definite first-person singular)
fırçacını (accusative definite second-person singular)
fırçacılarını (accusative definite second-person singular)
fırçacısını (accusative definite singular third-person)
fırçacılarını (accusative definite singular third-person)
fırçacımızı (accusative definite first-person plural)
fırçacılarımızı (accusative definite first-person plural)
fırçacınızı (accusative definite plural second-person)
fırçacılarınızı (accusative definite plural second-person)
fırçacılarını (accusative definite plural third-person)
fırçacıma (dative first-person singular)
fırçacılarıma (dative first-person singular)
fırçacına (dative second-person singular)
fırçacılarına (dative second-person singular)
fırçacısına (dative singular third-person)
fırçacılarına (dative singular third-person)
fırçacımıza (dative first-person plural)
fırçacılarımıza (dative first-person plural)
fırçacınıza (dative plural second-person)
fırçacılarınıza (dative plural second-person)
fırçacılarına (dative plural third-person)
fırçacımda (first-person locative singular)
fırçacılarımda (first-person locative singular)
fırçacında (locative second-person singular)
fırçacılarında (locative second-person singular)
fırçacısında (locative singular third-person)
fırçacılarında (locative singular third-person)
fırçacımızda (first-person locative plural)
fırçacılarımızda (first-person locative plural)
fırçacınızda (locative plural second-person)
fırçacılarınızda (locative plural second-person)
fırçacılarında (locative plural third-person)
fırçacımdan (ablative first-person singular)
fırçacılarımdan (ablative first-person singular)
fırçacından (ablative second-person singular)
fırçacılarından (ablative second-person singular)
fırçacısından (ablative singular third-person)
fırçacılarından (ablative singular third-person)
fırçacımızdan (ablative first-person plural)
fırçacılarımızdan (ablative first-person plural)
fırçacınızdan (ablative plural second-person)
fırçacılarınızdan (ablative plural second-person)
fırçacılarından (ablative plural third-person)
fırçacımın (first-person genitive singular)
fırçacılarımın (first-person genitive singular)
fırçacının (genitive second-person singular)
fırçacılarının (genitive second-person singular)
fırçacısının (genitive singular third-person)
fırçacılarının (genitive singular third-person)
fırçacımızın (first-person genitive plural)
fırçacılarımızın (first-person genitive plural)
fırçacınızın (genitive plural second-person)
fırçacılarınızın (genitive plural second-person)
fırçacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فرچهجی (fırçacı, “maker or seller of brushes”), equivalent to fırça (“brush”) + -cı.


Osmaniyeli

Osmaniyeli (nominative singular)
Osmaniyeliler (nominative plural)
Osmaniyeliyi (accusative definite singular)
Osmaniyelileri (accusative definite plural)
Osmaniyeliye (dative singular)
Osmaniyelilere (dative plural)
Osmaniyelide (locative singular)
Osmaniyelilerde (locative plural)
Osmaniyeliden (ablative singular)
Osmaniyelilerden (ablative plural)
Osmaniyelinin (genitive singular)
Osmaniyelilerin (genitive plural)
Osmaniyelim (first-person nominative singular)
Osmaniyelilerim (first-person nominative singular)
Osmaniyelin (nominative second-person singular)
Osmaniyelilerin (nominative second-person singular)
Osmaniyelisi (nominative singular third-person)
Osmaniyelileri (nominative singular third-person)
Osmaniyelimiz (first-person nominative plural)
Osmaniyelilerimiz (first-person nominative plural)
Osmaniyeliniz (nominative plural second-person)
Osmaniyelileriniz (nominative plural second-person)
Osmaniyelileri (nominative plural third-person)
Osmaniyelimi (accusative definite first-person singular)
Osmaniyelilerimi (accusative definite first-person singular)
Osmaniyelini (accusative definite second-person singular)
Osmaniyelilerini (accusative definite second-person singular)
Osmaniyelisini (accusative definite singular third-person)
Osmaniyelilerini (accusative definite singular third-person)
Osmaniyelimizi (accusative definite first-person plural)
Osmaniyelilerimizi (accusative definite first-person plural)
Osmaniyelinizi (accusative definite plural second-person)
Osmaniyelilerinizi (accusative definite plural second-person)
Osmaniyelilerini (accusative definite plural third-person)
Osmaniyelime (dative first-person singular)
Osmaniyelilerime (dative first-person singular)
Osmaniyeline (dative second-person singular)
Osmaniyelilerine (dative second-person singular)
Osmaniyelisine (dative singular third-person)
Osmaniyelilerine (dative singular third-person)
Osmaniyelimize (dative first-person plural)
Osmaniyelilerimize (dative first-person plural)
Osmaniyelinize (dative plural second-person)
Osmaniyelilerinize (dative plural second-person)
Osmaniyelilerine (dative plural third-person)
Osmaniyelimde (first-person locative singular)
Osmaniyelilerimde (first-person locative singular)
Osmaniyelinde (locative second-person singular)
Osmaniyelilerinde (locative second-person singular)
Osmaniyelisinde (locative singular third-person)
Osmaniyelilerinde (locative singular third-person)
Osmaniyelimizde (first-person locative plural)
Osmaniyelilerimizde (first-person locative plural)
Osmaniyelinizde (locative plural second-person)
Osmaniyelilerinizde (locative plural second-person)
Osmaniyelilerinde (locative plural third-person)
Osmaniyelimden (ablative first-person singular)
Osmaniyelilerimden (ablative first-person singular)
Osmaniyelinden (ablative second-person singular)
Osmaniyelilerinden (ablative second-person singular)
Osmaniyelisinden (ablative singular third-person)
Osmaniyelilerinden (ablative singular third-person)
Osmaniyelimizden (ablative first-person plural)
Osmaniyelilerimizden (ablative first-person plural)
Osmaniyelinizden (ablative plural second-person)
Osmaniyelilerinizden (ablative plural second-person)
Osmaniyelilerinden (ablative plural third-person)
Osmaniyelimin (first-person genitive singular)
Osmaniyelilerimin (first-person genitive singular)
Osmaniyelinin (genitive second-person singular)
Osmaniyelilerinin (genitive second-person singular)
Osmaniyelisinin (genitive singular third-person)
Osmaniyelilerinin (genitive singular third-person)
Osmaniyelimizin (first-person genitive plural)
Osmaniyelilerimizin (first-person genitive plural)
Osmaniyelinizin (genitive plural second-person)
Osmaniyelilerinizin (genitive plural second-person)
Osmaniyelilerinin (genitive plural third-person)
Osmaniyeliyim (first-person singular)
Osmaniyelilerim (first-person singular)
Osmaniyelisin (second-person singular)
Osmaniyelilersin (second-person singular)
Osmaniyeli (singular third-person)
Osmaniyelidir (singular third-person)
Osmaniyeliler (singular third-person)
Osmaniyelilerdir (singular third-person)
Osmaniyeliyiz (first-person plural)
Osmaniyelileriz (first-person plural)
Osmaniyelisiniz (plural second-person)
Osmaniyelilersiniz (plural second-person)
Osmaniyeliler (plural third-person)
Osmaniyelilerdir (plural third-person)


erbaş

head

erbaş (definite accusative erbaşı, plural erbaşlar)

erbaşı (accusative definite)
erbaşlar (plural)

Coined during the language reform from er (“private”) + baş (“leader”).

non-commissioned officer
non-commissioned officer


koltukçu

koltukçu (definite accusative koltukçuyu, plural koltukçular)

koltukçuyu (accusative definite)
koltukçular (plural)
koltukçu (nominative singular)
koltukçular (nominative plural)
koltukçuyu (accusative definite singular)
koltukçuları (accusative definite plural)
koltukçuya (dative singular)
koltukçulara (dative plural)
koltukçuda (locative singular)
koltukçularda (locative plural)
koltukçudan (ablative singular)
koltukçulardan (ablative plural)
koltukçunun (genitive singular)
koltukçuların (genitive plural)
koltukçum (first-person nominative singular)
koltukçularım (first-person nominative singular)
koltukçun (nominative second-person singular)
koltukçuların (nominative second-person singular)
koltukçusu (nominative singular third-person)
koltukçuları (nominative singular third-person)
koltukçumuz (first-person nominative plural)
koltukçularımız (first-person nominative plural)
koltukçunuz (nominative plural second-person)
koltukçularınız (nominative plural second-person)
koltukçuları (nominative plural third-person)
koltukçumu (accusative definite first-person singular)
koltukçularımı (accusative definite first-person singular)
koltukçunu (accusative definite second-person singular)
koltukçularını (accusative definite second-person singular)
koltukçusunu (accusative definite singular third-person)
koltukçularını (accusative definite singular third-person)
koltukçumuzu (accusative definite first-person plural)
koltukçularımızı (accusative definite first-person plural)
koltukçunuzu (accusative definite plural second-person)
koltukçularınızı (accusative definite plural second-person)
koltukçularını (accusative definite plural third-person)
koltukçuma (dative first-person singular)
koltukçularıma (dative first-person singular)
koltukçuna (dative second-person singular)
koltukçularına (dative second-person singular)
koltukçusuna (dative singular third-person)
koltukçularına (dative singular third-person)
koltukçumuza (dative first-person plural)
koltukçularımıza (dative first-person plural)
koltukçunuza (dative plural second-person)
koltukçularınıza (dative plural second-person)
koltukçularına (dative plural third-person)
koltukçumda (first-person locative singular)
koltukçularımda (first-person locative singular)
koltukçunda (locative second-person singular)
koltukçularında (locative second-person singular)
koltukçusunda (locative singular third-person)
koltukçularında (locative singular third-person)
koltukçumuzda (first-person locative plural)
koltukçularımızda (first-person locative plural)
koltukçunuzda (locative plural second-person)
koltukçularınızda (locative plural second-person)
koltukçularında (locative plural third-person)
koltukçumdan (ablative first-person singular)
koltukçularımdan (ablative first-person singular)
koltukçundan (ablative second-person singular)
koltukçularından (ablative second-person singular)
koltukçusundan (ablative singular third-person)
koltukçularından (ablative singular third-person)
koltukçumuzdan (ablative first-person plural)
koltukçularımızdan (ablative first-person plural)
koltukçunuzdan (ablative plural second-person)
koltukçularınızdan (ablative plural second-person)
koltukçularından (ablative plural third-person)
koltukçumun (first-person genitive singular)
koltukçularımın (first-person genitive singular)
koltukçunun (genitive second-person singular)
koltukçularının (genitive second-person singular)
koltukçusunun (genitive singular third-person)
koltukçularının (genitive singular third-person)
koltukçumuzun (first-person genitive plural)
koltukçularımızın (first-person genitive plural)
koltukçunuzun (genitive plural second-person)
koltukçularınızın (genitive plural second-person)
koltukçularının (genitive plural third-person)
koltukçuyum (first-person singular)
koltukçularım (first-person singular)
koltukçusun (second-person singular)
koltukçularsın (second-person singular)
koltukçu (singular third-person)
koltukçudur (singular third-person)
koltukçular (singular third-person)
koltukçulardır (singular third-person)
koltukçuyuz (first-person plural)
koltukçularız (first-person plural)
koltukçusunuz (plural second-person)
koltukçularsınız (plural second-person)
koltukçular (plural third-person)
koltukçulardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish قولتقجی (koltukcu, “hawker, peddler”), equivalent to koltuk (“armchair”) + -cu.

inh

hawker, peddler, person who trades old household items

person who goes and sells things like carpets and cloths under the arm

(figuratively) flatterer, a person who praises someone in order to receive a benefit


kaftancı

head

kaftancı (definite accusative kaftancıyı, plural kaftancılar)

kaftancıyı (accusative definite)
kaftancılar (plural)
kaftancı (nominative singular)
kaftancılar (nominative plural)
kaftancıyı (accusative definite singular)
kaftancıları (accusative definite plural)
kaftancıya (dative singular)
kaftancılara (dative plural)
kaftancıda (locative singular)
kaftancılarda (locative plural)
kaftancıdan (ablative singular)
kaftancılardan (ablative plural)
kaftancının (genitive singular)
kaftancıların (genitive plural)
kaftancım (first-person nominative singular)
kaftancılarım (first-person nominative singular)
kaftancın (nominative second-person singular)
kaftancıların (nominative second-person singular)
kaftancısı (nominative singular third-person)
kaftancıları (nominative singular third-person)
kaftancımız (first-person nominative plural)
kaftancılarımız (first-person nominative plural)
kaftancınız (nominative plural second-person)
kaftancılarınız (nominative plural second-person)
kaftancıları (nominative plural third-person)
kaftancımı (accusative definite first-person singular)
kaftancılarımı (accusative definite first-person singular)
kaftancını (accusative definite second-person singular)
kaftancılarını (accusative definite second-person singular)
kaftancısını (accusative definite singular third-person)
kaftancılarını (accusative definite singular third-person)
kaftancımızı (accusative definite first-person plural)
kaftancılarımızı (accusative definite first-person plural)
kaftancınızı (accusative definite plural second-person)
kaftancılarınızı (accusative definite plural second-person)
kaftancılarını (accusative definite plural third-person)
kaftancıma (dative first-person singular)
kaftancılarıma (dative first-person singular)
kaftancına (dative second-person singular)
kaftancılarına (dative second-person singular)
kaftancısına (dative singular third-person)
kaftancılarına (dative singular third-person)
kaftancımıza (dative first-person plural)
kaftancılarımıza (dative first-person plural)
kaftancınıza (dative plural second-person)
kaftancılarınıza (dative plural second-person)
kaftancılarına (dative plural third-person)
kaftancımda (first-person locative singular)
kaftancılarımda (first-person locative singular)
kaftancında (locative second-person singular)
kaftancılarında (locative second-person singular)
kaftancısında (locative singular third-person)
kaftancılarında (locative singular third-person)
kaftancımızda (first-person locative plural)
kaftancılarımızda (first-person locative plural)
kaftancınızda (locative plural second-person)
kaftancılarınızda (locative plural second-person)
kaftancılarında (locative plural third-person)
kaftancımdan (ablative first-person singular)
kaftancılarımdan (ablative first-person singular)
kaftancından (ablative second-person singular)
kaftancılarından (ablative second-person singular)
kaftancısından (ablative singular third-person)
kaftancılarından (ablative singular third-person)
kaftancımızdan (ablative first-person plural)
kaftancılarımızdan (ablative first-person plural)
kaftancınızdan (ablative plural second-person)
kaftancılarınızdan (ablative plural second-person)
kaftancılarından (ablative plural third-person)
kaftancımın (first-person genitive singular)
kaftancılarımın (first-person genitive singular)
kaftancının (genitive second-person singular)
kaftancılarının (genitive second-person singular)
kaftancısının (genitive singular third-person)
kaftancılarının (genitive singular third-person)
kaftancımızın (first-person genitive plural)
kaftancılarımızın (first-person genitive plural)
kaftancınızın (genitive plural second-person)
kaftancılarınızın (genitive plural second-person)
kaftancılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قفتانجی (kaftancı, “one who has charge over the robes”), equivalent to kaftan (“kaftan, robe”) + -cı.


tuğgeneral

head

tuğgeneral (definite accusative tuğgeneralı, plural tuğgenerallar)

tuğgeneralı (accusative definite)
tuğgenerallar (plural)


onbaşı

onbaşı (definite accusative onbaşını, plural onbaşılar)

onbaşını (accusative definite)
onbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish اونباشی (onbaşı), equivalent to on (“ten”) + baş (“leader”).


binbaşı

binbaşı (definite accusative binbaşını, plural binbaşılar)

binbaşını (accusative definite)
binbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish بیكباشی (biñbaşı), equivalent to bin (“thousand”) + baş (“leader”).

(military, nautical) commander (navy rank)


yüzbaşı

yüzbaşı (definite accusative yüzbaşını, plural yüzbaşılar)

yüzbaşını (accusative definite)
yüzbaşılar (plural)
yüzbaşı (nominative singular)
yüzbaşları (nominative plural)
yüzbaşını (accusative definite singular)
yüzbaşlarını (accusative definite plural)
yüzbaşına (dative singular)
yüzbaşlarına (dative plural)
yüzbaşında (locative singular)
yüzbaşlarında (locative plural)
yüzbaşından (ablative singular)
yüzbaşlarından (ablative plural)
yüzbaşının (genitive singular)
yüzbaşlarının (genitive plural)

From Ottoman Turkish یوز باشی (yüz başı), equivalent to yüz (“hundred”) + baş (“leader”).


meyhaneci

meyhaneci (definite accusative meyhaneciyi, plural meyhaneciler)

meyhaneciyi (accusative definite)
meyhaneciler (plural)
meyhaneci (nominative singular)
meyhaneciler (nominative plural)
meyhaneciyi (accusative definite singular)
meyhanecileri (accusative definite plural)
meyhaneciye (dative singular)
meyhanecilere (dative plural)
meyhanecide (locative singular)
meyhanecilerde (locative plural)
meyhaneciden (ablative singular)
meyhanecilerden (ablative plural)
meyhanecinin (genitive singular)
meyhanecilerin (genitive plural)
meyhanecim (first-person nominative singular)
meyhanecilerim (first-person nominative singular)
meyhanecin (nominative second-person singular)
meyhanecilerin (nominative second-person singular)
meyhanecisi (nominative singular third-person)
meyhanecileri (nominative singular third-person)
meyhanecimiz (first-person nominative plural)
meyhanecilerimiz (first-person nominative plural)
meyhaneciniz (nominative plural second-person)
meyhanecileriniz (nominative plural second-person)
meyhanecileri (nominative plural third-person)
meyhanecimi (accusative definite first-person singular)
meyhanecilerimi (accusative definite first-person singular)
meyhanecini (accusative definite second-person singular)
meyhanecilerini (accusative definite second-person singular)
meyhanecisini (accusative definite singular third-person)
meyhanecilerini (accusative definite singular third-person)
meyhanecimizi (accusative definite first-person plural)
meyhanecilerimizi (accusative definite first-person plural)
meyhanecinizi (accusative definite plural second-person)
meyhanecilerinizi (accusative definite plural second-person)
meyhanecilerini (accusative definite plural third-person)
meyhanecime (dative first-person singular)
meyhanecilerime (dative first-person singular)
meyhanecine (dative second-person singular)
meyhanecilerine (dative second-person singular)
meyhanecisine (dative singular third-person)
meyhanecilerine (dative singular third-person)
meyhanecimize (dative first-person plural)
meyhanecilerimize (dative first-person plural)
meyhanecinize (dative plural second-person)
meyhanecilerinize (dative plural second-person)
meyhanecilerine (dative plural third-person)
meyhanecimde (first-person locative singular)
meyhanecilerimde (first-person locative singular)
meyhanecinde (locative second-person singular)
meyhanecilerinde (locative second-person singular)
meyhanecisinde (locative singular third-person)
meyhanecilerinde (locative singular third-person)
meyhanecimizde (first-person locative plural)
meyhanecilerimizde (first-person locative plural)
meyhanecinizde (locative plural second-person)
meyhanecilerinizde (locative plural second-person)
meyhanecilerinde (locative plural third-person)
meyhanecimden (ablative first-person singular)
meyhanecilerimden (ablative first-person singular)
meyhanecinden (ablative second-person singular)
meyhanecilerinden (ablative second-person singular)
meyhanecisinden (ablative singular third-person)
meyhanecilerinden (ablative singular third-person)
meyhanecimizden (ablative first-person plural)
meyhanecilerimizden (ablative first-person plural)
meyhanecinizden (ablative plural second-person)
meyhanecilerinizden (ablative plural second-person)
meyhanecilerinden (ablative plural third-person)
meyhanecimin (first-person genitive singular)
meyhanecilerimin (first-person genitive singular)
meyhanecinin (genitive second-person singular)
meyhanecilerinin (genitive second-person singular)
meyhanecisinin (genitive singular third-person)
meyhanecilerinin (genitive singular third-person)
meyhanecimizin (first-person genitive plural)
meyhanecilerimizin (first-person genitive plural)
meyhanecinizin (genitive plural second-person)
meyhanecilerinizin (genitive plural second-person)
meyhanecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish میخانهجی (meyhaneci, “innkeeper, taverner”), equivalent to meyhane (“inn, tavern”) + -çi.

inh

person who has the habit of going to a tavern


doğancı

head

doğancı (definite accusative doğancıyı, plural doğancıler)

doğancıyı (accusative definite)
doğancıler (plural)
doğancı (nominative singular)
doğancılar (nominative plural)
doğancıyı (accusative definite singular)
doğancıları (accusative definite plural)
doğancıya (dative singular)
doğancılara (dative plural)
doğancıda (locative singular)
doğancılarda (locative plural)
doğancıdan (ablative singular)
doğancılardan (ablative plural)
doğancının (genitive singular)
doğancıların (genitive plural)
doğancım (first-person nominative singular)
doğancılarım (first-person nominative singular)
doğancın (nominative second-person singular)
doğancıların (nominative second-person singular)
doğancısı (nominative singular third-person)
doğancıları (nominative singular third-person)
doğancımız (first-person nominative plural)
doğancılarımız (first-person nominative plural)
doğancınız (nominative plural second-person)
doğancılarınız (nominative plural second-person)
doğancıları (nominative plural third-person)
doğancımı (accusative definite first-person singular)
doğancılarımı (accusative definite first-person singular)
doğancını (accusative definite second-person singular)
doğancılarını (accusative definite second-person singular)
doğancısını (accusative definite singular third-person)
doğancılarını (accusative definite singular third-person)
doğancımızı (accusative definite first-person plural)
doğancılarımızı (accusative definite first-person plural)
doğancınızı (accusative definite plural second-person)
doğancılarınızı (accusative definite plural second-person)
doğancılarını (accusative definite plural third-person)
doğancıma (dative first-person singular)
doğancılarıma (dative first-person singular)
doğancına (dative second-person singular)
doğancılarına (dative second-person singular)
doğancısına (dative singular third-person)
doğancılarına (dative singular third-person)
doğancımıza (dative first-person plural)
doğancılarımıza (dative first-person plural)
doğancınıza (dative plural second-person)
doğancılarınıza (dative plural second-person)
doğancılarına (dative plural third-person)
doğancımda (first-person locative singular)
doğancılarımda (first-person locative singular)
doğancında (locative second-person singular)
doğancılarında (locative second-person singular)
doğancısında (locative singular third-person)
doğancılarında (locative singular third-person)
doğancımızda (first-person locative plural)
doğancılarımızda (first-person locative plural)
doğancınızda (locative plural second-person)
doğancılarınızda (locative plural second-person)
doğancılarında (locative plural third-person)
doğancımdan (ablative first-person singular)
doğancılarımdan (ablative first-person singular)
doğancından (ablative second-person singular)
doğancılarından (ablative second-person singular)
doğancısından (ablative singular third-person)
doğancılarından (ablative singular third-person)
doğancımızdan (ablative first-person plural)
doğancılarımızdan (ablative first-person plural)
doğancınızdan (ablative plural second-person)
doğancılarınızdan (ablative plural second-person)
doğancılarından (ablative plural third-person)
doğancımın (first-person genitive singular)
doğancılarımın (first-person genitive singular)
doğancının (genitive second-person singular)
doğancılarının (genitive second-person singular)
doğancısının (genitive singular third-person)
doğancılarının (genitive singular third-person)
doğancımızın (first-person genitive plural)
doğancılarımızın (first-person genitive plural)
doğancınızın (genitive plural second-person)
doğancılarınızın (genitive plural second-person)
doğancılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوغانجی (doğancı, “falconer, hawker”), equivalent to doğan (“falcon, hawk”) + -cı.

inh

falconer, hawker, a person who raises hawks


kahveci

head

kahveci (definite accusative kahveciyi, plural kahveciler)

kahveciyi (accusative definite)
kahveciler (plural)
kahveci (nominative singular)
kahveciler (nominative plural)
kahveciyi (accusative definite singular)
kahvecileri (accusative definite plural)
kahveciye (dative singular)
kahvecilere (dative plural)
kahvecide (locative singular)
kahvecilerde (locative plural)
kahveciden (ablative singular)
kahvecilerden (ablative plural)
kahvecinin (genitive singular)
kahvecilerin (genitive plural)
kahvecim (first-person nominative singular)
kahvecilerim (first-person nominative singular)
kahvecin (nominative second-person singular)
kahvecilerin (nominative second-person singular)
kahvecisi (nominative singular third-person)
kahvecileri (nominative singular third-person)
kahvecimiz (first-person nominative plural)
kahvecilerimiz (first-person nominative plural)
kahveciniz (nominative plural second-person)
kahvecileriniz (nominative plural second-person)
kahvecileri (nominative plural third-person)
kahvecimi (accusative definite first-person singular)
kahvecilerimi (accusative definite first-person singular)
kahvecini (accusative definite second-person singular)
kahvecilerini (accusative definite second-person singular)
kahvecisini (accusative definite singular third-person)
kahvecilerini (accusative definite singular third-person)
kahvecimizi (accusative definite first-person plural)
kahvecilerimizi (accusative definite first-person plural)
kahvecinizi (accusative definite plural second-person)
kahvecilerinizi (accusative definite plural second-person)
kahvecilerini (accusative definite plural third-person)
kahvecime (dative first-person singular)
kahvecilerime (dative first-person singular)
kahvecine (dative second-person singular)
kahvecilerine (dative second-person singular)
kahvecisine (dative singular third-person)
kahvecilerine (dative singular third-person)
kahvecimize (dative first-person plural)
kahvecilerimize (dative first-person plural)
kahvecinize (dative plural second-person)
kahvecilerinize (dative plural second-person)
kahvecilerine (dative plural third-person)
kahvecimde (first-person locative singular)
kahvecilerimde (first-person locative singular)
kahvecinde (locative second-person singular)
kahvecilerinde (locative second-person singular)
kahvecisinde (locative singular third-person)
kahvecilerinde (locative singular third-person)
kahvecimizde (first-person locative plural)
kahvecilerimizde (first-person locative plural)
kahvecinizde (locative plural second-person)
kahvecilerinizde (locative plural second-person)
kahvecilerinde (locative plural third-person)
kahvecimden (ablative first-person singular)
kahvecilerimden (ablative first-person singular)
kahvecinden (ablative second-person singular)
kahvecilerinden (ablative second-person singular)
kahvecisinden (ablative singular third-person)
kahvecilerinden (ablative singular third-person)
kahvecimizden (ablative first-person plural)
kahvecilerimizden (ablative first-person plural)
kahvecinizden (ablative plural second-person)
kahvecilerinizden (ablative plural second-person)
kahvecilerinden (ablative plural third-person)
kahvecimin (first-person genitive singular)
kahvecilerimin (first-person genitive singular)
kahvecinin (genitive second-person singular)
kahvecilerinin (genitive second-person singular)
kahvecisinin (genitive singular third-person)
kahvecilerinin (genitive singular third-person)
kahvecimizin (first-person genitive plural)
kahvecilerimizin (first-person genitive plural)
kahvecinizin (genitive plural second-person)
kahvecilerinizin (genitive plural second-person)
kahvecilerinin (genitive plural third-person)
kahveciyim (first-person singular)
kahvecilerim (first-person singular)
kahvecisin (second-person singular)
kahvecilersin (second-person singular)
kahveci (singular third-person)
kahvecidir (singular third-person)
kahveciler (singular third-person)
kahvecilerdir (singular third-person)
kahveciyiz (first-person plural)
kahvecileriz (first-person plural)
kahvecisiniz (plural second-person)
kahvecilersiniz (plural second-person)
kahveciler (plural third-person)
kahvecilerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قهوهجی (ḳahveci). By surface analysis, kahve (“coffee”) + -ci (“occupational suffix”).


eskici

head

eskici (definite accusative eskiciyi, plural eskiciler)

eskiciyi (accusative definite)
eskiciler (plural)
eskici (nominative singular)
eskiciler (nominative plural)
eskiciyi (accusative definite singular)
eskicileri (accusative definite plural)
eskiciye (dative singular)
eskicilere (dative plural)
eskicide (locative singular)
eskicilerde (locative plural)
eskiciden (ablative singular)
eskicilerden (ablative plural)
eskicinin (genitive singular)
eskicilerin (genitive plural)
eskicim (first-person nominative singular)
eskicilerim (first-person nominative singular)
eskicin (nominative second-person singular)
eskicilerin (nominative second-person singular)
eskicisi (nominative singular third-person)
eskicileri (nominative singular third-person)
eskicimiz (first-person nominative plural)
eskicilerimiz (first-person nominative plural)
eskiciniz (nominative plural second-person)
eskicileriniz (nominative plural second-person)
eskicileri (nominative plural third-person)
eskicimi (accusative definite first-person singular)
eskicilerimi (accusative definite first-person singular)
eskicini (accusative definite second-person singular)
eskicilerini (accusative definite second-person singular)
eskicisini (accusative definite singular third-person)
eskicilerini (accusative definite singular third-person)
eskicimizi (accusative definite first-person plural)
eskicilerimizi (accusative definite first-person plural)
eskicinizi (accusative definite plural second-person)
eskicilerinizi (accusative definite plural second-person)
eskicilerini (accusative definite plural third-person)
eskicime (dative first-person singular)
eskicilerime (dative first-person singular)
eskicine (dative second-person singular)
eskicilerine (dative second-person singular)
eskicisine (dative singular third-person)
eskicilerine (dative singular third-person)
eskicimize (dative first-person plural)
eskicilerimize (dative first-person plural)
eskicinize (dative plural second-person)
eskicilerinize (dative plural second-person)
eskicilerine (dative plural third-person)
eskicimde (first-person locative singular)
eskicilerimde (first-person locative singular)
eskicinde (locative second-person singular)
eskicilerinde (locative second-person singular)
eskicisinde (locative singular third-person)
eskicilerinde (locative singular third-person)
eskicimizde (first-person locative plural)
eskicilerimizde (first-person locative plural)
eskicinizde (locative plural second-person)
eskicilerinizde (locative plural second-person)
eskicilerinde (locative plural third-person)
eskicimden (ablative first-person singular)
eskicilerimden (ablative first-person singular)
eskicinden (ablative second-person singular)
eskicilerinden (ablative second-person singular)
eskicisinden (ablative singular third-person)
eskicilerinden (ablative singular third-person)
eskicimizden (ablative first-person plural)
eskicilerimizden (ablative first-person plural)
eskicinizden (ablative plural second-person)
eskicilerinizden (ablative plural second-person)
eskicilerinden (ablative plural third-person)
eskicimin (first-person genitive singular)
eskicilerimin (first-person genitive singular)
eskicinin (genitive second-person singular)
eskicilerinin (genitive second-person singular)
eskicisinin (genitive singular third-person)
eskicilerinin (genitive singular third-person)
eskicimizin (first-person genitive plural)
eskicilerimizin (first-person genitive plural)
eskicinizin (genitive plural second-person)
eskicilerinizin (genitive plural second-person)
eskicilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اسكیجی (eskici, “hawker, peddler; cobbler”), equivalent to eski (“old”) + -çi.


hayalperest

head

hayalperest (definite accusative hayalperesti, plural hayalperestler)

hayalperesti (accusative definite)
hayalperestler (plural)
hayalperest (nominative singular)
hayalperestler (nominative plural)
hayalperesti (accusative definite singular)
hayalperestleri (accusative definite plural)
hayalpereste (dative singular)
hayalperestlere (dative plural)
hayalperestte (locative singular)
hayalperestlerde (locative plural)
hayalperestten (ablative singular)
hayalperestlerden (ablative plural)
hayalperestin (genitive singular)
hayalperestlerin (genitive plural)

From hayal (“dream”) + -perest (“-ist”).


itperest

itperest (definite accusative itperesti, plural itperestler)

itperesti (accusative definite)
itperestler (plural)
itperest (nominative singular)
itperestler (nominative plural)
itperesti (accusative definite singular)
itperestleri (accusative definite plural)
itpereste (dative singular)
itperestlere (dative plural)
itperestte (locative singular)
itperestlerde (locative plural)
itperestten (ablative singular)
itperestlerden (ablative plural)
itperestin (genitive singular)
itperestlerin (genitive plural)

From it (“dog”) + -perest (“worshipper, follower, -ist”).

suf

(derogatory) A fanatic of stray dogs often to the point where they still defend their well-beings when they gang up and attack passers-by.


şahinci

head

şahinci (definite accusative şahinciyi, plural şahinciler)

şahinciyi (accusative definite)
şahinciler (plural)
şahinci (nominative singular)
şahinciler (nominative plural)
şahinciyi (accusative definite singular)
şahincileri (accusative definite plural)
şahinciye (dative singular)
şahincilere (dative plural)
şahincide (locative singular)
şahincilerde (locative plural)
şahinciden (ablative singular)
şahincilerden (ablative plural)
şahincinin (genitive singular)
şahincilerin (genitive plural)
şahincim (first-person nominative singular)
şahincilerim (first-person nominative singular)
şahincin (nominative second-person singular)
şahincilerin (nominative second-person singular)
şahincisi (nominative singular third-person)
şahincileri (nominative singular third-person)
şahincimiz (first-person nominative plural)
şahincilerimiz (first-person nominative plural)
şahinciniz (nominative plural second-person)
şahincileriniz (nominative plural second-person)
şahincileri (nominative plural third-person)
şahincimi (accusative definite first-person singular)
şahincilerimi (accusative definite first-person singular)
şahincini (accusative definite second-person singular)
şahincilerini (accusative definite second-person singular)
şahincisini (accusative definite singular third-person)
şahincilerini (accusative definite singular third-person)
şahincimizi (accusative definite first-person plural)
şahincilerimizi (accusative definite first-person plural)
şahincinizi (accusative definite plural second-person)
şahincilerinizi (accusative definite plural second-person)
şahincilerini (accusative definite plural third-person)
şahincime (dative first-person singular)
şahincilerime (dative first-person singular)
şahincine (dative second-person singular)
şahincilerine (dative second-person singular)
şahincisine (dative singular third-person)
şahincilerine (dative singular third-person)
şahincimize (dative first-person plural)
şahincilerimize (dative first-person plural)
şahincinize (dative plural second-person)
şahincilerinize (dative plural second-person)
şahincilerine (dative plural third-person)
şahincimde (first-person locative singular)
şahincilerimde (first-person locative singular)
şahincinde (locative second-person singular)
şahincilerinde (locative second-person singular)
şahincisinde (locative singular third-person)
şahincilerinde (locative singular third-person)
şahincimizde (first-person locative plural)
şahincilerimizde (first-person locative plural)
şahincinizde (locative plural second-person)
şahincilerinizde (locative plural second-person)
şahincilerinde (locative plural third-person)
şahincimden (ablative first-person singular)
şahincilerimden (ablative first-person singular)
şahincinden (ablative second-person singular)
şahincilerinden (ablative second-person singular)
şahincisinden (ablative singular third-person)
şahincilerinden (ablative singular third-person)
şahincimizden (ablative first-person plural)
şahincilerimizden (ablative first-person plural)
şahincinizden (ablative plural second-person)
şahincilerinizden (ablative plural second-person)
şahincilerinden (ablative plural third-person)
şahincimin (first-person genitive singular)
şahincilerimin (first-person genitive singular)
şahincinin (genitive second-person singular)
şahincilerinin (genitive second-person singular)
şahincisinin (genitive singular third-person)
şahincilerinin (genitive singular third-person)
şahincimizin (first-person genitive plural)
şahincilerimizin (first-person genitive plural)
şahincinizin (genitive plural second-person)
şahincilerinizin (genitive plural second-person)
şahincilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish شاهینجی (şahinci, “groom of the peregrine falcons”), equivalent to şahin (“peregrine falcon”) + -ci.

inh

person who breeds and sells peregrine falcons

(historical) official who fed, raised and trained peregrine falcons for the sultan


tuzcu

head

tuzcu (definite accusative tuzcuyu, plural tuzcular)

tuzcuyu (accusative definite)
tuzcular (plural)
tuzcu (nominative singular)
tuzcular (nominative plural)
tuzcuyu (accusative definite singular)
tuzcuları (accusative definite plural)
tuzcuya (dative singular)
tuzculara (dative plural)
tuzcuda (locative singular)
tuzcularda (locative plural)
tuzcudan (ablative singular)
tuzculardan (ablative plural)
tuzcunun (genitive singular)
tuzcuların (genitive plural)
tuzcum (first-person nominative singular)
tuzcularım (first-person nominative singular)
tuzcun (nominative second-person singular)
tuzcuların (nominative second-person singular)
tuzcusu (nominative singular third-person)
tuzcuları (nominative singular third-person)
tuzcumuz (first-person nominative plural)
tuzcularımız (first-person nominative plural)
tuzcunuz (nominative plural second-person)
tuzcularınız (nominative plural second-person)
tuzcuları (nominative plural third-person)
tuzcumu (accusative definite first-person singular)
tuzcularımı (accusative definite first-person singular)
tuzcunu (accusative definite second-person singular)
tuzcularını (accusative definite second-person singular)
tuzcusunu (accusative definite singular third-person)
tuzcularını (accusative definite singular third-person)
tuzcumuzu (accusative definite first-person plural)
tuzcularımızı (accusative definite first-person plural)
tuzcunuzu (accusative definite plural second-person)
tuzcularınızı (accusative definite plural second-person)
tuzcularını (accusative definite plural third-person)
tuzcuma (dative first-person singular)
tuzcularıma (dative first-person singular)
tuzcuna (dative second-person singular)
tuzcularına (dative second-person singular)
tuzcusuna (dative singular third-person)
tuzcularına (dative singular third-person)
tuzcumuza (dative first-person plural)
tuzcularımıza (dative first-person plural)
tuzcunuza (dative plural second-person)
tuzcularınıza (dative plural second-person)
tuzcularına (dative plural third-person)
tuzcumda (first-person locative singular)
tuzcularımda (first-person locative singular)
tuzcunda (locative second-person singular)
tuzcularında (locative second-person singular)
tuzcusunda (locative singular third-person)
tuzcularında (locative singular third-person)
tuzcumuzda (first-person locative plural)
tuzcularımızda (first-person locative plural)
tuzcunuzda (locative plural second-person)
tuzcularınızda (locative plural second-person)
tuzcularında (locative plural third-person)
tuzcumdan (ablative first-person singular)
tuzcularımdan (ablative first-person singular)
tuzcundan (ablative second-person singular)
tuzcularından (ablative second-person singular)
tuzcusundan (ablative singular third-person)
tuzcularından (ablative singular third-person)
tuzcumuzdan (ablative first-person plural)
tuzcularımızdan (ablative first-person plural)
tuzcunuzdan (ablative plural second-person)
tuzcularınızdan (ablative plural second-person)
tuzcularından (ablative plural third-person)
tuzcumun (first-person genitive singular)
tuzcularımın (first-person genitive singular)
tuzcunun (genitive second-person singular)
tuzcularının (genitive second-person singular)
tuzcusunun (genitive singular third-person)
tuzcularının (genitive singular third-person)
tuzcumuzun (first-person genitive plural)
tuzcularımızın (first-person genitive plural)
tuzcunuzun (genitive plural second-person)
tuzcularınızın (genitive plural second-person)
tuzcularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طوزجی (tuzcu, “salt merchant”), equivalent to tuz (“salt”) + -cu.

inh

salt merchant, a person who produces or sells salt


yelkenci

head

yelkenci (definite accusative yelkenciyi, plural yelkenciler)

yelkenciyi (accusative definite)
yelkenciler (plural)
yelkenci (nominative singular)
yelkenciler (nominative plural)
yelkenciyi (accusative definite singular)
yelkencileri (accusative definite plural)
yelkenciye (dative singular)
yelkencilere (dative plural)
yelkencide (locative singular)
yelkencilerde (locative plural)
yelkenciden (ablative singular)
yelkencilerden (ablative plural)
yelkencinin (genitive singular)
yelkencilerin (genitive plural)
yelkencim (first-person nominative singular)
yelkencilerim (first-person nominative singular)
yelkencin (nominative second-person singular)
yelkencilerin (nominative second-person singular)
yelkencisi (nominative singular third-person)
yelkencileri (nominative singular third-person)
yelkencimiz (first-person nominative plural)
yelkencilerimiz (first-person nominative plural)
yelkenciniz (nominative plural second-person)
yelkencileriniz (nominative plural second-person)
yelkencileri (nominative plural third-person)
yelkencimi (accusative definite first-person singular)
yelkencilerimi (accusative definite first-person singular)
yelkencini (accusative definite second-person singular)
yelkencilerini (accusative definite second-person singular)
yelkencisini (accusative definite singular third-person)
yelkencilerini (accusative definite singular third-person)
yelkencimizi (accusative definite first-person plural)
yelkencilerimizi (accusative definite first-person plural)
yelkencinizi (accusative definite plural second-person)
yelkencilerinizi (accusative definite plural second-person)
yelkencilerini (accusative definite plural third-person)
yelkencime (dative first-person singular)
yelkencilerime (dative first-person singular)
yelkencine (dative second-person singular)
yelkencilerine (dative second-person singular)
yelkencisine (dative singular third-person)
yelkencilerine (dative singular third-person)
yelkencimize (dative first-person plural)
yelkencilerimize (dative first-person plural)
yelkencinize (dative plural second-person)
yelkencilerinize (dative plural second-person)
yelkencilerine (dative plural third-person)
yelkencimde (first-person locative singular)
yelkencilerimde (first-person locative singular)
yelkencinde (locative second-person singular)
yelkencilerinde (locative second-person singular)
yelkencisinde (locative singular third-person)
yelkencilerinde (locative singular third-person)
yelkencimizde (first-person locative plural)
yelkencilerimizde (first-person locative plural)
yelkencinizde (locative plural second-person)
yelkencilerinizde (locative plural second-person)
yelkencilerinde (locative plural third-person)
yelkencimden (ablative first-person singular)
yelkencilerimden (ablative first-person singular)
yelkencinden (ablative second-person singular)
yelkencilerinden (ablative second-person singular)
yelkencisinden (ablative singular third-person)
yelkencilerinden (ablative singular third-person)
yelkencimizden (ablative first-person plural)
yelkencilerimizden (ablative first-person plural)
yelkencinizden (ablative plural second-person)
yelkencilerinizden (ablative plural second-person)
yelkencilerinden (ablative plural third-person)
yelkencimin (first-person genitive singular)
yelkencilerimin (first-person genitive singular)
yelkencinin (genitive second-person singular)
yelkencilerinin (genitive second-person singular)
yelkencisinin (genitive singular third-person)
yelkencilerinin (genitive singular third-person)
yelkencimizin (first-person genitive plural)
yelkencilerimizin (first-person genitive plural)
yelkencinizin (genitive plural second-person)
yelkencilerinizin (genitive plural second-person)
yelkencilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یلكنجی (yelkenci, “sailmaker”), equivalent to yelken (“sail”) + -ci.

inh

sailmaker, a person whose occupation is to make or repair sails


maşacı

head

maşacı (definite accusative maşacıyı, plural maşacılar)

maşacıyı (accusative definite)
maşacılar (plural)

From Ottoman Turkish ماشهجی (maşacı, “maker or seller of iron tongs”); equivalent to maşa (“tongs”) + -cı.