çorapçı

çorapçı (definite accusative çorapçıyı, plural çorapçılar)

çorapçıyı (accusative definite)
çorapçılar (plural)
çorapçı (nominative singular)
çorapçılar (nominative plural)
çorapçıyı (accusative definite singular)
çorapçıları (accusative definite plural)
çorapçıya (dative singular)
çorapçılara (dative plural)
çorapçıda (locative singular)
çorapçılarda (locative plural)
çorapçıdan (ablative singular)
çorapçılardan (ablative plural)
çorapçının (genitive singular)
çorapçıların (genitive plural)
çorapçım (first-person nominative singular)
çorapçılarım (first-person nominative singular)
çorapçın (nominative second-person singular)
çorapçıların (nominative second-person singular)
çorapçısı (nominative singular third-person)
çorapçıları (nominative singular third-person)
çorapçımız (first-person nominative plural)
çorapçılarımız (first-person nominative plural)
çorapçınız (nominative plural second-person)
çorapçılarınız (nominative plural second-person)
çorapçıları (nominative plural third-person)
çorapçımı (accusative definite first-person singular)
çorapçılarımı (accusative definite first-person singular)
çorapçını (accusative definite second-person singular)
çorapçılarını (accusative definite second-person singular)
çorapçısını (accusative definite singular third-person)
çorapçılarını (accusative definite singular third-person)
çorapçımızı (accusative definite first-person plural)
çorapçılarımızı (accusative definite first-person plural)
çorapçınızı (accusative definite plural second-person)
çorapçılarınızı (accusative definite plural second-person)
çorapçılarını (accusative definite plural third-person)
çorapçıma (dative first-person singular)
çorapçılarıma (dative first-person singular)
çorapçına (dative second-person singular)
çorapçılarına (dative second-person singular)
çorapçısına (dative singular third-person)
çorapçılarına (dative singular third-person)
çorapçımıza (dative first-person plural)
çorapçılarımıza (dative first-person plural)
çorapçınıza (dative plural second-person)
çorapçılarınıza (dative plural second-person)
çorapçılarına (dative plural third-person)
çorapçımda (first-person locative singular)
çorapçılarımda (first-person locative singular)
çorapçında (locative second-person singular)
çorapçılarında (locative second-person singular)
çorapçısında (locative singular third-person)
çorapçılarında (locative singular third-person)
çorapçımızda (first-person locative plural)
çorapçılarımızda (first-person locative plural)
çorapçınızda (locative plural second-person)
çorapçılarınızda (locative plural second-person)
çorapçılarında (locative plural third-person)
çorapçımdan (ablative first-person singular)
çorapçılarımdan (ablative first-person singular)
çorapçından (ablative second-person singular)
çorapçılarından (ablative second-person singular)
çorapçısından (ablative singular third-person)
çorapçılarından (ablative singular third-person)
çorapçımızdan (ablative first-person plural)
çorapçılarımızdan (ablative first-person plural)
çorapçınızdan (ablative plural second-person)
çorapçılarınızdan (ablative plural second-person)
çorapçılarından (ablative plural third-person)
çorapçımın (first-person genitive singular)
çorapçılarımın (first-person genitive singular)
çorapçının (genitive second-person singular)
çorapçılarının (genitive second-person singular)
çorapçısının (genitive singular third-person)
çorapçılarının (genitive singular third-person)
çorapçımızın (first-person genitive plural)
çorapçılarımızın (first-person genitive plural)
çorapçınızın (genitive plural second-person)
çorapçılarınızın (genitive plural second-person)
çorapçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چورابجی (çorabcı, “maker or seller of socks”), equivalent to çorap (“sock, stocking”) + -çi.


tezgâhtar

head

tezgâhtar (definite accusative tezgâhtarı, plural tezgâhtarlar)

tezgâhtarı (accusative definite)
tezgâhtarlar (plural)
tezgâhtar (nominative singular)
tezgâhtarlar (nominative plural)
tezgâhtarı (accusative definite singular)
tezgâhtarları (accusative definite plural)
tezgâhtara (dative singular)
tezgâhtarlara (dative plural)
tezgâhtarda (locative singular)
tezgâhtarlarda (locative plural)
tezgâhtardan (ablative singular)
tezgâhtarlardan (ablative plural)
tezgâhtarın (genitive singular)
tezgâhtarların (genitive plural)
tezgâhtarım (first-person singular)
tezgâhtarlarım (first-person singular)
tezgâhtarsın (second-person singular)
tezgâhtarlarsın (second-person singular)
tezgâhtar (singular third-person)
tezgâhtardır (singular third-person)
tezgâhtarlar (singular third-person)
tezgâhtarlardır (singular third-person)
tezgâhtarız (first-person plural)
tezgâhtarlarız (first-person plural)
tezgâhtarsınız (plural second-person)
tezgâhtarlarsınız (plural second-person)
tezgâhtarlar (plural third-person)
tezgâhtarlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دستكاهدار (destgâhdar, tezgâhdar, “a shopman, an assistant who helps customers”) (alternatively تزكاهدار (tezgâhtar)), from Persian دستگاه (dastgâh) and دار, equivalent to tezgâh + -tar.


tarakçı

head

tarakçı (definite accusative tarakçıyı, plural tarakçılar)

tarakçıyı (accusative definite)
tarakçılar (plural)
tarakçı (nominative singular)
tarakçılar (nominative plural)
tarakçıyı (accusative definite singular)
tarakçıları (accusative definite plural)
tarakçıya (dative singular)
tarakçılara (dative plural)
tarakçıda (locative singular)
tarakçılarda (locative plural)
tarakçıdan (ablative singular)
tarakçılardan (ablative plural)
tarakçının (genitive singular)
tarakçıların (genitive plural)
tarakçım (first-person nominative singular)
tarakçılarım (first-person nominative singular)
tarakçın (nominative second-person singular)
tarakçıların (nominative second-person singular)
tarakçısı (nominative singular third-person)
tarakçıları (nominative singular third-person)
tarakçımız (first-person nominative plural)
tarakçılarımız (first-person nominative plural)
tarakçınız (nominative plural second-person)
tarakçılarınız (nominative plural second-person)
tarakçıları (nominative plural third-person)
tarakçımı (accusative definite first-person singular)
tarakçılarımı (accusative definite first-person singular)
tarakçını (accusative definite second-person singular)
tarakçılarını (accusative definite second-person singular)
tarakçısını (accusative definite singular third-person)
tarakçılarını (accusative definite singular third-person)
tarakçımızı (accusative definite first-person plural)
tarakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
tarakçınızı (accusative definite plural second-person)
tarakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
tarakçılarını (accusative definite plural third-person)
tarakçıma (dative first-person singular)
tarakçılarıma (dative first-person singular)
tarakçına (dative second-person singular)
tarakçılarına (dative second-person singular)
tarakçısına (dative singular third-person)
tarakçılarına (dative singular third-person)
tarakçımıza (dative first-person plural)
tarakçılarımıza (dative first-person plural)
tarakçınıza (dative plural second-person)
tarakçılarınıza (dative plural second-person)
tarakçılarına (dative plural third-person)
tarakçımda (first-person locative singular)
tarakçılarımda (first-person locative singular)
tarakçında (locative second-person singular)
tarakçılarında (locative second-person singular)
tarakçısında (locative singular third-person)
tarakçılarında (locative singular third-person)
tarakçımızda (first-person locative plural)
tarakçılarımızda (first-person locative plural)
tarakçınızda (locative plural second-person)
tarakçılarınızda (locative plural second-person)
tarakçılarında (locative plural third-person)
tarakçımdan (ablative first-person singular)
tarakçılarımdan (ablative first-person singular)
tarakçından (ablative second-person singular)
tarakçılarından (ablative second-person singular)
tarakçısından (ablative singular third-person)
tarakçılarından (ablative singular third-person)
tarakçımızdan (ablative first-person plural)
tarakçılarımızdan (ablative first-person plural)
tarakçınızdan (ablative plural second-person)
tarakçılarınızdan (ablative plural second-person)
tarakçılarından (ablative plural third-person)
tarakçımın (first-person genitive singular)
tarakçılarımın (first-person genitive singular)
tarakçının (genitive second-person singular)
tarakçılarının (genitive second-person singular)
tarakçısının (genitive singular third-person)
tarakçılarının (genitive singular third-person)
tarakçımızın (first-person genitive plural)
tarakçılarımızın (first-person genitive plural)
tarakçınızın (genitive plural second-person)
tarakçılarınızın (genitive plural second-person)
tarakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طراقجی (tarakcı, “maker or seller of combs”), equivalent to tarak (“comb”) + -çı (“occupational suffix”).


bıçakçı

head

bıçakçı (definite accusative bıçakçıyı, plural bıçakçılar)

bıçakçıyı (accusative definite)
bıçakçılar (plural)
bıçakçı (nominative singular)
bıçakçılar (nominative plural)
bıçakçıyı (accusative definite singular)
bıçakçıları (accusative definite plural)
bıçakçıya (dative singular)
bıçakçılara (dative plural)
bıçakçıda (locative singular)
bıçakçılarda (locative plural)
bıçakçıdan (ablative singular)
bıçakçılardan (ablative plural)
bıçakçının (genitive singular)
bıçakçıların (genitive plural)
bıçakçım (first-person nominative singular)
bıçakçılarım (first-person nominative singular)
bıçakçın (nominative second-person singular)
bıçakçıların (nominative second-person singular)
bıçakçısı (nominative singular third-person)
bıçakçıları (nominative singular third-person)
bıçakçımız (first-person nominative plural)
bıçakçılarımız (first-person nominative plural)
bıçakçınız (nominative plural second-person)
bıçakçılarınız (nominative plural second-person)
bıçakçıları (nominative plural third-person)
bıçakçımı (accusative definite first-person singular)
bıçakçılarımı (accusative definite first-person singular)
bıçakçını (accusative definite second-person singular)
bıçakçılarını (accusative definite second-person singular)
bıçakçısını (accusative definite singular third-person)
bıçakçılarını (accusative definite singular third-person)
bıçakçımızı (accusative definite first-person plural)
bıçakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
bıçakçınızı (accusative definite plural second-person)
bıçakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
bıçakçılarını (accusative definite plural third-person)
bıçakçıma (dative first-person singular)
bıçakçılarıma (dative first-person singular)
bıçakçına (dative second-person singular)
bıçakçılarına (dative second-person singular)
bıçakçısına (dative singular third-person)
bıçakçılarına (dative singular third-person)
bıçakçımıza (dative first-person plural)
bıçakçılarımıza (dative first-person plural)
bıçakçınıza (dative plural second-person)
bıçakçılarınıza (dative plural second-person)
bıçakçılarına (dative plural third-person)
bıçakçımda (first-person locative singular)
bıçakçılarımda (first-person locative singular)
bıçakçında (locative second-person singular)
bıçakçılarında (locative second-person singular)
bıçakçısında (locative singular third-person)
bıçakçılarında (locative singular third-person)
bıçakçımızda (first-person locative plural)
bıçakçılarımızda (first-person locative plural)
bıçakçınızda (locative plural second-person)
bıçakçılarınızda (locative plural second-person)
bıçakçılarında (locative plural third-person)
bıçakçımdan (ablative first-person singular)
bıçakçılarımdan (ablative first-person singular)
bıçakçından (ablative second-person singular)
bıçakçılarından (ablative second-person singular)
bıçakçısından (ablative singular third-person)
bıçakçılarından (ablative singular third-person)
bıçakçımızdan (ablative first-person plural)
bıçakçılarımızdan (ablative first-person plural)
bıçakçınızdan (ablative plural second-person)
bıçakçılarınızdan (ablative plural second-person)
bıçakçılarından (ablative plural third-person)
bıçakçımın (first-person genitive singular)
bıçakçılarımın (first-person genitive singular)
bıçakçının (genitive second-person singular)
bıçakçılarının (genitive second-person singular)
bıçakçısının (genitive singular third-person)
bıçakçılarının (genitive singular third-person)
bıçakçımızın (first-person genitive plural)
bıçakçılarımızın (first-person genitive plural)
bıçakçınızın (genitive plural second-person)
bıçakçılarınızın (genitive plural second-person)
bıçakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بیچاقجی (bıçakcı, “cutler, knifesmith”), equivalent to bıçak (“knife”) + -çı.

inh

cutler, knifesmith, a maker or seller of knives


perdeci

head

perdeci (definite accusative perdeciyi, plural perdeciler)

perdeciyi (accusative definite)
perdeciler (plural)
perdeci (nominative singular)
perdeciler (nominative plural)
perdeciyi (accusative definite singular)
perdecileri (accusative definite plural)
perdeciye (dative singular)
perdecilere (dative plural)
perdecide (locative singular)
perdecilerde (locative plural)
perdeciden (ablative singular)
perdecilerden (ablative plural)
perdecinin (genitive singular)
perdecilerin (genitive plural)
perdecim (first-person nominative singular)
perdecilerim (first-person nominative singular)
perdecin (nominative second-person singular)
perdecilerin (nominative second-person singular)
perdecisi (nominative singular third-person)
perdecileri (nominative singular third-person)
perdecimiz (first-person nominative plural)
perdecilerimiz (first-person nominative plural)
perdeciniz (nominative plural second-person)
perdecileriniz (nominative plural second-person)
perdecileri (nominative plural third-person)
perdecimi (accusative definite first-person singular)
perdecilerimi (accusative definite first-person singular)
perdecini (accusative definite second-person singular)
perdecilerini (accusative definite second-person singular)
perdecisini (accusative definite singular third-person)
perdecilerini (accusative definite singular third-person)
perdecimizi (accusative definite first-person plural)
perdecilerimizi (accusative definite first-person plural)
perdecinizi (accusative definite plural second-person)
perdecilerinizi (accusative definite plural second-person)
perdecilerini (accusative definite plural third-person)
perdecime (dative first-person singular)
perdecilerime (dative first-person singular)
perdecine (dative second-person singular)
perdecilerine (dative second-person singular)
perdecisine (dative singular third-person)
perdecilerine (dative singular third-person)
perdecimize (dative first-person plural)
perdecilerimize (dative first-person plural)
perdecinize (dative plural second-person)
perdecilerinize (dative plural second-person)
perdecilerine (dative plural third-person)
perdecimde (first-person locative singular)
perdecilerimde (first-person locative singular)
perdecinde (locative second-person singular)
perdecilerinde (locative second-person singular)
perdecisinde (locative singular third-person)
perdecilerinde (locative singular third-person)
perdecimizde (first-person locative plural)
perdecilerimizde (first-person locative plural)
perdecinizde (locative plural second-person)
perdecilerinizde (locative plural second-person)
perdecilerinde (locative plural third-person)
perdecimden (ablative first-person singular)
perdecilerimden (ablative first-person singular)
perdecinden (ablative second-person singular)
perdecilerinden (ablative second-person singular)
perdecisinden (ablative singular third-person)
perdecilerinden (ablative singular third-person)
perdecimizden (ablative first-person plural)
perdecilerimizden (ablative first-person plural)
perdecinizden (ablative plural second-person)
perdecilerinizden (ablative plural second-person)
perdecilerinden (ablative plural third-person)
perdecimin (first-person genitive singular)
perdecilerimin (first-person genitive singular)
perdecinin (genitive second-person singular)
perdecilerinin (genitive second-person singular)
perdecisinin (genitive singular third-person)
perdecilerinin (genitive singular third-person)
perdecimizin (first-person genitive plural)
perdecilerimizin (first-person genitive plural)
perdecinizin (genitive plural second-person)
perdecilerinizin (genitive plural second-person)
perdecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پردهجی (perdeci, “maker or seller of curtains; doorman”), equivalent to perde (“curtain”) + -çi.


granduka

head

granduka (definite accusative grandukayı, plural grandukalar)

grandukayı (accusative definite)
grandukalar (plural)
granduka (nominative singular)
grandukalar (nominative plural)
grandukayı (accusative definite singular)
grandukaları (accusative definite plural)
grandukaya (dative singular)
grandukalara (dative plural)
grandukada (locative singular)
grandukalarda (locative plural)
grandukadan (ablative singular)
grandukalardan (ablative plural)
grandukanın (genitive singular)
grandukaların (genitive plural)
grandukam (first-person nominative singular)
grandukalarım (first-person nominative singular)
grandukan (nominative second-person singular)
grandukaların (nominative second-person singular)
grandukası (nominative singular third-person)
grandukaları (nominative singular third-person)
grandukamız (first-person nominative plural)
grandukalarımız (first-person nominative plural)
grandukanız (nominative plural second-person)
grandukalarınız (nominative plural second-person)
grandukaları (nominative plural third-person)
grandukamı (accusative definite first-person singular)
grandukalarımı (accusative definite first-person singular)
grandukanı (accusative definite second-person singular)
grandukalarını (accusative definite second-person singular)
grandukasını (accusative definite singular third-person)
grandukalarını (accusative definite singular third-person)
grandukamızı (accusative definite first-person plural)
grandukalarımızı (accusative definite first-person plural)
grandukanızı (accusative definite plural second-person)
grandukalarınızı (accusative definite plural second-person)
grandukalarını (accusative definite plural third-person)
grandukama (dative first-person singular)
grandukalarıma (dative first-person singular)
grandukana (dative second-person singular)
grandukalarına (dative second-person singular)
grandukasına (dative singular third-person)
grandukalarına (dative singular third-person)
grandukamıza (dative first-person plural)
grandukalarımıza (dative first-person plural)
grandukanıza (dative plural second-person)
grandukalarınıza (dative plural second-person)
grandukalarına (dative plural third-person)
grandukamda (first-person locative singular)
grandukalarımda (first-person locative singular)
grandukanda (locative second-person singular)
grandukalarında (locative second-person singular)
grandukasında (locative singular third-person)
grandukalarında (locative singular third-person)
grandukamızda (first-person locative plural)
grandukalarımızda (first-person locative plural)
grandukanızda (locative plural second-person)
grandukalarınızda (locative plural second-person)
grandukalarında (locative plural third-person)
grandukamdan (ablative first-person singular)
grandukalarımdan (ablative first-person singular)
grandukandan (ablative second-person singular)
grandukalarından (ablative second-person singular)
grandukasından (ablative singular third-person)
grandukalarından (ablative singular third-person)
grandukamızdan (ablative first-person plural)
grandukalarımızdan (ablative first-person plural)
grandukanızdan (ablative plural second-person)
grandukalarınızdan (ablative plural second-person)
grandukalarından (ablative plural third-person)
grandukamın (first-person genitive singular)
grandukalarımın (first-person genitive singular)
grandukanın (genitive second-person singular)
grandukalarının (genitive second-person singular)
grandukasının (genitive singular third-person)
grandukalarının (genitive singular third-person)
grandukamızın (first-person genitive plural)
grandukalarımızın (first-person genitive plural)
grandukanızın (genitive plural second-person)
grandukalarınızın (genitive plural second-person)
grandukalarının (genitive plural third-person)
grandukayım (first-person singular)
grandukalarım (first-person singular)
grandukasın (second-person singular)
grandukalarsın (second-person singular)
granduka (singular third-person)
grandukadır (singular third-person)
grandukalar (singular third-person)
grandukalardır (singular third-person)
grandukayız (first-person plural)
grandukalarız (first-person plural)
grandukasınız (plural second-person)
grandukalarsınız (plural second-person)
grandukalar (plural third-person)
grandukalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish غراندوقه (granduka), from Italian granduca.

inh+

grand duke (male ruler of a grand duchy)


grandük

head

grandük (definite accusative grandükü, plural grandükler)

grandükü (accusative definite)
grandükler (plural)
grandük (nominative singular)
grandükler (nominative plural)
grandükü (accusative definite singular)
grandükleri (accusative definite plural)
grandüke (dative singular)
grandüklere (dative plural)
grandükte (locative singular)
grandüklerde (locative plural)
grandükten (ablative singular)
grandüklerden (ablative plural)
grandükün (genitive singular)
grandüklerin (genitive plural)
grandüküm (first-person nominative singular)
grandüklerim (first-person nominative singular)
grandükün (nominative second-person singular)
grandüklerin (nominative second-person singular)
grandükü (nominative singular third-person)
grandükleri (nominative singular third-person)
grandükümüz (first-person nominative plural)
grandüklerimiz (first-person nominative plural)
grandükünüz (nominative plural second-person)
grandükleriniz (nominative plural second-person)
grandükleri (nominative plural third-person)
grandükümü (accusative definite first-person singular)
grandüklerimi (accusative definite first-person singular)
grandükünü (accusative definite second-person singular)
grandüklerini (accusative definite second-person singular)
grandükünü (accusative definite singular third-person)
grandüklerini (accusative definite singular third-person)
grandükümüzü (accusative definite first-person plural)
grandüklerimizi (accusative definite first-person plural)
grandükünüzü (accusative definite plural second-person)
grandüklerinizi (accusative definite plural second-person)
grandüklerini (accusative definite plural third-person)
grandüküme (dative first-person singular)
grandüklerime (dative first-person singular)
grandüküne (dative second-person singular)
grandüklerine (dative second-person singular)
grandüküne (dative singular third-person)
grandüklerine (dative singular third-person)
grandükümüze (dative first-person plural)
grandüklerimize (dative first-person plural)
grandükünüze (dative plural second-person)
grandüklerinize (dative plural second-person)
grandüklerine (dative plural third-person)
grandükümde (first-person locative singular)
grandüklerimde (first-person locative singular)
grandükünde (locative second-person singular)
grandüklerinde (locative second-person singular)
grandükünde (locative singular third-person)
grandüklerinde (locative singular third-person)
grandükümüzde (first-person locative plural)
grandüklerimizde (first-person locative plural)
grandükünüzde (locative plural second-person)
grandüklerinizde (locative plural second-person)
grandüklerinde (locative plural third-person)
grandükümden (ablative first-person singular)
grandüklerimden (ablative first-person singular)
grandükünden (ablative second-person singular)
grandüklerinden (ablative second-person singular)
grandükünden (ablative singular third-person)
grandüklerinden (ablative singular third-person)
grandükümüzden (ablative first-person plural)
grandüklerimizden (ablative first-person plural)
grandükünüzden (ablative plural second-person)
grandüklerinizden (ablative plural second-person)
grandüklerinden (ablative plural third-person)
grandükümün (first-person genitive singular)
grandüklerimin (first-person genitive singular)
grandükünün (genitive second-person singular)
grandüklerinin (genitive second-person singular)
grandükünün (genitive singular third-person)
grandüklerinin (genitive singular third-person)
grandükümüzün (first-person genitive plural)
grandüklerimizin (first-person genitive plural)
grandükünüzün (genitive plural second-person)
grandüklerinizin (genitive plural second-person)
grandüklerinin (genitive plural third-person)
grandüküm (first-person singular)
grandüklerim (first-person singular)
grandüksün (second-person singular)
grandüklersin (second-person singular)
grandük (singular third-person)
grandüktür (singular third-person)
grandükler (singular third-person)
grandüklerdir (singular third-person)
grandüküz (first-person plural)
grandükleriz (first-person plural)
grandüksünüz (plural second-person)
grandüklersiniz (plural second-person)
grandükler (plural third-person)
grandüklerdir (plural third-person)


külahçı

külahçı (definite accusative külahçıyı, plural külahçılar)

külahçıyı (accusative definite)
külahçılar (plural)
külahçı (nominative singular)
külahçılar (nominative plural)
külahçıyı (accusative definite singular)
külahçıları (accusative definite plural)
külahçıya (dative singular)
külahçılara (dative plural)
külahçıda (locative singular)
külahçılarda (locative plural)
külahçıdan (ablative singular)
külahçılardan (ablative plural)
külahçının (genitive singular)
külahçıların (genitive plural)
külahçım (first-person nominative singular)
külahçılarım (first-person nominative singular)
külahçın (nominative second-person singular)
külahçıların (nominative second-person singular)
külahçısı (nominative singular third-person)
külahçıları (nominative singular third-person)
külahçımız (first-person nominative plural)
külahçılarımız (first-person nominative plural)
külahçınız (nominative plural second-person)
külahçılarınız (nominative plural second-person)
külahçıları (nominative plural third-person)
külahçımı (accusative definite first-person singular)
külahçılarımı (accusative definite first-person singular)
külahçını (accusative definite second-person singular)
külahçılarını (accusative definite second-person singular)
külahçısını (accusative definite singular third-person)
külahçılarını (accusative definite singular third-person)
külahçımızı (accusative definite first-person plural)
külahçılarımızı (accusative definite first-person plural)
külahçınızı (accusative definite plural second-person)
külahçılarınızı (accusative definite plural second-person)
külahçılarını (accusative definite plural third-person)
külahçıma (dative first-person singular)
külahçılarıma (dative first-person singular)
külahçına (dative second-person singular)
külahçılarına (dative second-person singular)
külahçısına (dative singular third-person)
külahçılarına (dative singular third-person)
külahçımıza (dative first-person plural)
külahçılarımıza (dative first-person plural)
külahçınıza (dative plural second-person)
külahçılarınıza (dative plural second-person)
külahçılarına (dative plural third-person)
külahçımda (first-person locative singular)
külahçılarımda (first-person locative singular)
külahçında (locative second-person singular)
külahçılarında (locative second-person singular)
külahçısında (locative singular third-person)
külahçılarında (locative singular third-person)
külahçımızda (first-person locative plural)
külahçılarımızda (first-person locative plural)
külahçınızda (locative plural second-person)
külahçılarınızda (locative plural second-person)
külahçılarında (locative plural third-person)
külahçımdan (ablative first-person singular)
külahçılarımdan (ablative first-person singular)
külahçından (ablative second-person singular)
külahçılarından (ablative second-person singular)
külahçısından (ablative singular third-person)
külahçılarından (ablative singular third-person)
külahçımızdan (ablative first-person plural)
külahçılarımızdan (ablative first-person plural)
külahçınızdan (ablative plural second-person)
külahçılarınızdan (ablative plural second-person)
külahçılarından (ablative plural third-person)
külahçımın (first-person genitive singular)
külahçılarımın (first-person genitive singular)
külahçının (genitive second-person singular)
külahçılarının (genitive second-person singular)
külahçısının (genitive singular third-person)
külahçılarının (genitive singular third-person)
külahçımızın (first-person genitive plural)
külahçılarımızın (first-person genitive plural)
külahçınızın (genitive plural second-person)
külahçılarınızın (genitive plural second-person)
külahçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كلاهجی (külahcı, “maker or seller of conical hats”), equivalent to külah (“coif, conical hat”) + -çı.


kestaneci

head

kestaneci (definite accusative kestaneciyi, plural kestaneciler)

kestaneciyi (accusative definite)
kestaneciler (plural)
kestaneci (nominative singular)
kestaneciler (nominative plural)
kestaneciyi (accusative definite singular)
kestanecileri (accusative definite plural)
kestaneciye (dative singular)
kestanecilere (dative plural)
kestanecide (locative singular)
kestanecilerde (locative plural)
kestaneciden (ablative singular)
kestanecilerden (ablative plural)
kestanecinin (genitive singular)
kestanecilerin (genitive plural)
kestanecim (first-person nominative singular)
kestanecilerim (first-person nominative singular)
kestanecin (nominative second-person singular)
kestanecilerin (nominative second-person singular)
kestanecisi (nominative singular third-person)
kestanecileri (nominative singular third-person)
kestanecimiz (first-person nominative plural)
kestanecilerimiz (first-person nominative plural)
kestaneciniz (nominative plural second-person)
kestanecileriniz (nominative plural second-person)
kestanecileri (nominative plural third-person)
kestanecimi (accusative definite first-person singular)
kestanecilerimi (accusative definite first-person singular)
kestanecini (accusative definite second-person singular)
kestanecilerini (accusative definite second-person singular)
kestanecisini (accusative definite singular third-person)
kestanecilerini (accusative definite singular third-person)
kestanecimizi (accusative definite first-person plural)
kestanecilerimizi (accusative definite first-person plural)
kestanecinizi (accusative definite plural second-person)
kestanecilerinizi (accusative definite plural second-person)
kestanecilerini (accusative definite plural third-person)
kestanecime (dative first-person singular)
kestanecilerime (dative first-person singular)
kestanecine (dative second-person singular)
kestanecilerine (dative second-person singular)
kestanecisine (dative singular third-person)
kestanecilerine (dative singular third-person)
kestanecimize (dative first-person plural)
kestanecilerimize (dative first-person plural)
kestanecinize (dative plural second-person)
kestanecilerinize (dative plural second-person)
kestanecilerine (dative plural third-person)
kestanecimde (first-person locative singular)
kestanecilerimde (first-person locative singular)
kestanecinde (locative second-person singular)
kestanecilerinde (locative second-person singular)
kestanecisinde (locative singular third-person)
kestanecilerinde (locative singular third-person)
kestanecimizde (first-person locative plural)
kestanecilerimizde (first-person locative plural)
kestanecinizde (locative plural second-person)
kestanecilerinizde (locative plural second-person)
kestanecilerinde (locative plural third-person)
kestanecimden (ablative first-person singular)
kestanecilerimden (ablative first-person singular)
kestanecinden (ablative second-person singular)
kestanecilerinden (ablative second-person singular)
kestanecisinden (ablative singular third-person)
kestanecilerinden (ablative singular third-person)
kestanecimizden (ablative first-person plural)
kestanecilerimizden (ablative first-person plural)
kestanecinizden (ablative plural second-person)
kestanecilerinizden (ablative plural second-person)
kestanecilerinden (ablative plural third-person)
kestanecimin (first-person genitive singular)
kestanecilerimin (first-person genitive singular)
kestanecinin (genitive second-person singular)
kestanecilerinin (genitive second-person singular)
kestanecisinin (genitive singular third-person)
kestanecilerinin (genitive singular third-person)
kestanecimizin (first-person genitive plural)
kestanecilerimizin (first-person genitive plural)
kestanecinizin (genitive plural second-person)
kestanecilerinizin (genitive plural second-person)
kestanecilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كستانهجی (kestaneci, “grower or seller of chestnuts”), equivalent to kestane (“chestnut”) + -ci.


cilve

head

cilve (definite accusative cilveyi, plural cilveler)

cilveyi (accusative definite)
cilveler (plural)
cilve (nominative singular)
cilveler (nominative plural)
cilveyi (accusative definite singular)
cilveleri (accusative definite plural)
cilveye (dative singular)
cilvelere (dative plural)
cilvede (locative singular)
cilvelerde (locative plural)
cilveden (ablative singular)
cilvelerden (ablative plural)
cilvenin (genitive singular)
cilvelerin (genitive plural)
cilvem (first-person nominative singular)
cilvelerim (first-person nominative singular)
cilven (nominative second-person singular)
cilvelerin (nominative second-person singular)
cilvesi (nominative singular third-person)
cilveleri (nominative singular third-person)
cilvemiz (first-person nominative plural)
cilvelerimiz (first-person nominative plural)
cilveniz (nominative plural second-person)
cilveleriniz (nominative plural second-person)
cilveleri (nominative plural third-person)
cilvemi (accusative definite first-person singular)
cilvelerimi (accusative definite first-person singular)
cilveni (accusative definite second-person singular)
cilvelerini (accusative definite second-person singular)
cilvesini (accusative definite singular third-person)
cilvelerini (accusative definite singular third-person)
cilvemizi (accusative definite first-person plural)
cilvelerimizi (accusative definite first-person plural)
cilvenizi (accusative definite plural second-person)
cilvelerinizi (accusative definite plural second-person)
cilvelerini (accusative definite plural third-person)
cilveme (dative first-person singular)
cilvelerime (dative first-person singular)
cilvene (dative second-person singular)
cilvelerine (dative second-person singular)
cilvesine (dative singular third-person)
cilvelerine (dative singular third-person)
cilvemize (dative first-person plural)
cilvelerimize (dative first-person plural)
cilvenize (dative plural second-person)
cilvelerinize (dative plural second-person)
cilvelerine (dative plural third-person)
cilvemde (first-person locative singular)
cilvelerimde (first-person locative singular)
cilvende (locative second-person singular)
cilvelerinde (locative second-person singular)
cilvesinde (locative singular third-person)
cilvelerinde (locative singular third-person)
cilvemizde (first-person locative plural)
cilvelerimizde (first-person locative plural)
cilvenizde (locative plural second-person)
cilvelerinizde (locative plural second-person)
cilvelerinde (locative plural third-person)
cilvemden (ablative first-person singular)
cilvelerimden (ablative first-person singular)
cilvenden (ablative second-person singular)
cilvelerinden (ablative second-person singular)
cilvesinden (ablative singular third-person)
cilvelerinden (ablative singular third-person)
cilvemizden (ablative first-person plural)
cilvelerimizden (ablative first-person plural)
cilvenizden (ablative plural second-person)
cilvelerinizden (ablative plural second-person)
cilvelerinden (ablative plural third-person)
cilvemin (first-person genitive singular)
cilvelerimin (first-person genitive singular)
cilvenin (genitive second-person singular)
cilvelerinin (genitive second-person singular)
cilvesinin (genitive singular third-person)
cilvelerinin (genitive singular third-person)
cilvemizin (first-person genitive plural)
cilvelerimizin (first-person genitive plural)
cilvenizin (genitive plural second-person)
cilvelerinizin (genitive plural second-person)
cilvelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جلوه (cilve, “a formally showing a bride to her husband after marriage, when he sees her unveiled for the first time, a present as due from a husband to his bride on first beholding her unveiled, (from the foregoing) the coy first appearance of a bride unveiled, coquetry, coquettish airs and graces, any overpowering manifestation of any beautiful or majestic thing, God's manifestation of himself to a saint, the dance of the dervishes”), from Arabic جِلْوَة (jilwa, “unveiling of a bride”), verbal noun of جَلَا (jalā, “to polish, to clear, to remove, to depart”).

der

A behavior meant to please or seem cute, flirtatious or coquettish attitude.


zincirci

head

zincirci (definite accusative zincirciyi, plural zincirciler)

zincirciyi (accusative definite)
zincirciler (plural)
zincirci (nominative singular)
zincirciler (nominative plural)
zincirciyi (accusative definite singular)
zincircileri (accusative definite plural)
zincirciye (dative singular)
zincircilere (dative plural)
zincircide (locative singular)
zincircilerde (locative plural)
zincirciden (ablative singular)
zincircilerden (ablative plural)
zincircinin (genitive singular)
zincircilerin (genitive plural)
zincircim (first-person nominative singular)
zincircilerim (first-person nominative singular)
zincircin (nominative second-person singular)
zincircilerin (nominative second-person singular)
zincircisi (nominative singular third-person)
zincircileri (nominative singular third-person)
zincircimiz (first-person nominative plural)
zincircilerimiz (first-person nominative plural)
zincirciniz (nominative plural second-person)
zincircileriniz (nominative plural second-person)
zincircileri (nominative plural third-person)
zincircimi (accusative definite first-person singular)
zincircilerimi (accusative definite first-person singular)
zincircini (accusative definite second-person singular)
zincircilerini (accusative definite second-person singular)
zincircisini (accusative definite singular third-person)
zincircilerini (accusative definite singular third-person)
zincircimizi (accusative definite first-person plural)
zincircilerimizi (accusative definite first-person plural)
zincircinizi (accusative definite plural second-person)
zincircilerinizi (accusative definite plural second-person)
zincircilerini (accusative definite plural third-person)
zincircime (dative first-person singular)
zincircilerime (dative first-person singular)
zincircine (dative second-person singular)
zincircilerine (dative second-person singular)
zincircisine (dative singular third-person)
zincircilerine (dative singular third-person)
zincircimize (dative first-person plural)
zincircilerimize (dative first-person plural)
zincircinize (dative plural second-person)
zincircilerinize (dative plural second-person)
zincircilerine (dative plural third-person)
zincircimde (first-person locative singular)
zincircilerimde (first-person locative singular)
zincircinde (locative second-person singular)
zincircilerinde (locative second-person singular)
zincircisinde (locative singular third-person)
zincircilerinde (locative singular third-person)
zincircimizde (first-person locative plural)
zincircilerimizde (first-person locative plural)
zincircinizde (locative plural second-person)
zincircilerinizde (locative plural second-person)
zincircilerinde (locative plural third-person)
zincircimden (ablative first-person singular)
zincircilerimden (ablative first-person singular)
zincircinden (ablative second-person singular)
zincircilerinden (ablative second-person singular)
zincircisinden (ablative singular third-person)
zincircilerinden (ablative singular third-person)
zincircimizden (ablative first-person plural)
zincircilerimizden (ablative first-person plural)
zincircinizden (ablative plural second-person)
zincircilerinizden (ablative plural second-person)
zincircilerinden (ablative plural third-person)
zincircimin (first-person genitive singular)
zincircilerimin (first-person genitive singular)
zincircinin (genitive second-person singular)
zincircilerinin (genitive second-person singular)
zincircisinin (genitive singular third-person)
zincircilerinin (genitive singular third-person)
zincircimizin (first-person genitive plural)
zincircilerimizin (first-person genitive plural)
zincircinizin (genitive plural second-person)
zincircilerinizin (genitive plural second-person)
zincircilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زنجیرجی (zincirci, “maker or seller of chains”), equivalent to zincir (“chain”) + -ci.


kâşif

head

kâşif (definite accusative kâşifi, plural kâşifler)

kâşifi (accusative definite)
kâşifler (plural)
kâşif (nominative singular)
kâşifler (nominative plural)
kâşifi (accusative definite singular)
kâşifleri (accusative definite plural)
kâşife (dative singular)
kâşiflere (dative plural)
kâşifte (locative singular)
kâşiflerde (locative plural)
kâşiften (ablative singular)
kâşiflerden (ablative plural)
kâşifin (genitive singular)
kâşiflerin (genitive plural)
kâşifim (first-person singular)
kâşiflerim (first-person singular)
kâşifsin (second-person singular)
kâşiflersin (second-person singular)
kâşif (singular third-person)
kâşiftir (singular third-person)
kâşifler (singular third-person)
kâşiflerdir (singular third-person)
kâşifiz (first-person plural)
kâşifleriz (first-person plural)
kâşifsiniz (plural second-person)
kâşiflersiniz (plural second-person)
kâşifler (plural third-person)
kâşiflerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كاشف (kāşif, “who discovers or reveals, who investigates, who estimates the value, (formerly) a kind of sheriff under the Memluks in Egypt”), from Arabic كَاشِف (kāšif, “reagent, radio detector”), active participle of كَشَفَ (kašafa, “to uncover, to reveal, to expose, to investigate”).

der

A person who discovers something that previously existed; a discoverer, an explorer.


ev sahibi

head

ev sahibi (definite accusative ev sahibini, plural ev sahipleri)

ev sahibini (accusative definite)
ev sahipleri (plural)
ev sahibi (nominative singular)
ev sahipleri (nominative plural)
ev sahibini (accusative definite singular)
ev sahiplerini (accusative definite plural)
ev sahibine (dative singular)
ev sahiplerine (dative plural)
ev sahibinde (locative singular)
ev sahiplerinde (locative plural)
ev sahibinden (ablative singular)
ev sahiplerinden (ablative plural)
ev sahibinin (genitive singular)
ev sahiplerinin (genitive plural)
ev sahibiyim (first-person singular)
ev sahipleriyim (first-person singular)
ev sahibisin (second-person singular)
ev sahiplerisin (second-person singular)
ev sahibi (singular third-person)
ev sahipleri (singular third-person)
ev sahibiyiz (first-person plural)
ev sahipleriyiz (first-person plural)
ev sahibisiniz (plural second-person)
ev sahiplerisiniz (plural second-person)
ev sahipleri (plural third-person)

Compound of ev (“house, home”) + sahip (“owner”) + -i (possessive suffix).

com+

A person who owns a house of their own; a homeowner.

A person who owns a rental house or apartment; a landlord.

A person, organization, city etc. that is entertaining a guest; a host.


bıçkıcı

head

bıçkıcı (definite accusative bıçkıcıyı, plural bıçkıcılar)

bıçkıcıyı (accusative definite)
bıçkıcılar (plural)
bıçkıcı (nominative singular)
bıçkıcılar (nominative plural)
bıçkıcıyı (accusative definite singular)
bıçkıcıları (accusative definite plural)
bıçkıcıya (dative singular)
bıçkıcılara (dative plural)
bıçkıcıda (locative singular)
bıçkıcılarda (locative plural)
bıçkıcıdan (ablative singular)
bıçkıcılardan (ablative plural)
bıçkıcının (genitive singular)
bıçkıcıların (genitive plural)
bıçkıcım (first-person nominative singular)
bıçkıcılarım (first-person nominative singular)
bıçkıcın (nominative second-person singular)
bıçkıcıların (nominative second-person singular)
bıçkıcısı (nominative singular third-person)
bıçkıcıları (nominative singular third-person)
bıçkıcımız (first-person nominative plural)
bıçkıcılarımız (first-person nominative plural)
bıçkıcınız (nominative plural second-person)
bıçkıcılarınız (nominative plural second-person)
bıçkıcıları (nominative plural third-person)
bıçkıcımı (accusative definite first-person singular)
bıçkıcılarımı (accusative definite first-person singular)
bıçkıcını (accusative definite second-person singular)
bıçkıcılarını (accusative definite second-person singular)
bıçkıcısını (accusative definite singular third-person)
bıçkıcılarını (accusative definite singular third-person)
bıçkıcımızı (accusative definite first-person plural)
bıçkıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
bıçkıcınızı (accusative definite plural second-person)
bıçkıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
bıçkıcılarını (accusative definite plural third-person)
bıçkıcıma (dative first-person singular)
bıçkıcılarıma (dative first-person singular)
bıçkıcına (dative second-person singular)
bıçkıcılarına (dative second-person singular)
bıçkıcısına (dative singular third-person)
bıçkıcılarına (dative singular third-person)
bıçkıcımıza (dative first-person plural)
bıçkıcılarımıza (dative first-person plural)
bıçkıcınıza (dative plural second-person)
bıçkıcılarınıza (dative plural second-person)
bıçkıcılarına (dative plural third-person)
bıçkıcımda (first-person locative singular)
bıçkıcılarımda (first-person locative singular)
bıçkıcında (locative second-person singular)
bıçkıcılarında (locative second-person singular)
bıçkıcısında (locative singular third-person)
bıçkıcılarında (locative singular third-person)
bıçkıcımızda (first-person locative plural)
bıçkıcılarımızda (first-person locative plural)
bıçkıcınızda (locative plural second-person)
bıçkıcılarınızda (locative plural second-person)
bıçkıcılarında (locative plural third-person)
bıçkıcımdan (ablative first-person singular)
bıçkıcılarımdan (ablative first-person singular)
bıçkıcından (ablative second-person singular)
bıçkıcılarından (ablative second-person singular)
bıçkıcısından (ablative singular third-person)
bıçkıcılarından (ablative singular third-person)
bıçkıcımızdan (ablative first-person plural)
bıçkıcılarımızdan (ablative first-person plural)
bıçkıcınızdan (ablative plural second-person)
bıçkıcılarınızdan (ablative plural second-person)
bıçkıcılarından (ablative plural third-person)
bıçkıcımın (first-person genitive singular)
bıçkıcılarımın (first-person genitive singular)
bıçkıcının (genitive second-person singular)
bıçkıcılarının (genitive second-person singular)
bıçkıcısının (genitive singular third-person)
bıçkıcılarının (genitive singular third-person)
bıçkıcımızın (first-person genitive plural)
bıçkıcılarımızın (first-person genitive plural)
bıçkıcınızın (genitive plural second-person)
bıçkıcılarınızın (genitive plural second-person)
bıçkıcılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بچقیجی (bıçkıcı, “sawyer”), equivalent to bıçkı (“saw”) + -çı.


sanatkâr

head

sanatkâr (definite accusative sanatkârı, plural sanatkârlar)

sanatkârı (accusative definite)
sanatkârlar (plural)
sanatkâr (nominative singular)
sanatkârlar (nominative plural)
sanatkârı (accusative definite singular)
sanatkârları (accusative definite plural)
sanatkâra (dative singular)
sanatkârlara (dative plural)
sanatkârda (locative singular)
sanatkârlarda (locative plural)
sanatkârdan (ablative singular)
sanatkârlardan (ablative plural)
sanatkârın (genitive singular)
sanatkârların (genitive plural)
sanatkârım (first-person singular)
sanatkârlarım (first-person singular)
sanatkârsın (second-person singular)
sanatkârlarsın (second-person singular)
sanatkâr (singular third-person)
sanatkârdır (singular third-person)
sanatkârlar (singular third-person)
sanatkârlardır (singular third-person)
sanatkârız (first-person plural)
sanatkârlarız (first-person plural)
sanatkârsınız (plural second-person)
sanatkârlarsınız (plural second-person)
sanatkârlar (plural third-person)
sanatkârlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صنعتكار (sanʿatkar, “a tradesman, an artisan, an artist”), from Arabic صَنْعَة (ṣanʕa, “art, craft”) + Persian کار (kâr, “work, occupation, one who does”). Equivalent to sanat + -kâr. Cognates with Azerbaijani sənətkar, Northern Kurdish sinetkar, Uyghur سەنئەتكار (sen'etkar), Uzbek san'atkor.

af

A person who professionally creates work by hand; a craftsman.


idareci

head

idareci (definite accusative idareciyi, plural idareciler)

idareciyi (accusative definite)
idareciler (plural)

From idare (“management, administration”) + -ci (“suffix for professions/occupations”)


beygirci

head

beygirci (definite accusative beygirciyi, plural beygirciler)

beygirciyi (accusative definite)
beygirciler (plural)
beygirci (nominative singular)
beygirciler (nominative plural)
beygirciyi (accusative definite singular)
beygircileri (accusative definite plural)
beygirciye (dative singular)
beygircilere (dative plural)
beygircide (locative singular)
beygircilerde (locative plural)
beygirciden (ablative singular)
beygircilerden (ablative plural)
beygircinin (genitive singular)
beygircilerin (genitive plural)
beygircim (first-person nominative singular)
beygircilerim (first-person nominative singular)
beygircin (nominative second-person singular)
beygircilerin (nominative second-person singular)
beygircisi (nominative singular third-person)
beygircileri (nominative singular third-person)
beygircimiz (first-person nominative plural)
beygircilerimiz (first-person nominative plural)
beygirciniz (nominative plural second-person)
beygircileriniz (nominative plural second-person)
beygircileri (nominative plural third-person)
beygircimi (accusative definite first-person singular)
beygircilerimi (accusative definite first-person singular)
beygircini (accusative definite second-person singular)
beygircilerini (accusative definite second-person singular)
beygircisini (accusative definite singular third-person)
beygircilerini (accusative definite singular third-person)
beygircimizi (accusative definite first-person plural)
beygircilerimizi (accusative definite first-person plural)
beygircinizi (accusative definite plural second-person)
beygircilerinizi (accusative definite plural second-person)
beygircilerini (accusative definite plural third-person)
beygircime (dative first-person singular)
beygircilerime (dative first-person singular)
beygircine (dative second-person singular)
beygircilerine (dative second-person singular)
beygircisine (dative singular third-person)
beygircilerine (dative singular third-person)
beygircimize (dative first-person plural)
beygircilerimize (dative first-person plural)
beygircinize (dative plural second-person)
beygircilerinize (dative plural second-person)
beygircilerine (dative plural third-person)
beygircimde (first-person locative singular)
beygircilerimde (first-person locative singular)
beygircinde (locative second-person singular)
beygircilerinde (locative second-person singular)
beygircisinde (locative singular third-person)
beygircilerinde (locative singular third-person)
beygircimizde (first-person locative plural)
beygircilerimizde (first-person locative plural)
beygircinizde (locative plural second-person)
beygircilerinizde (locative plural second-person)
beygircilerinde (locative plural third-person)
beygircimden (ablative first-person singular)
beygircilerimden (ablative first-person singular)
beygircinden (ablative second-person singular)
beygircilerinden (ablative second-person singular)
beygircisinden (ablative singular third-person)
beygircilerinden (ablative singular third-person)
beygircimizden (ablative first-person plural)
beygircilerimizden (ablative first-person plural)
beygircinizden (ablative plural second-person)
beygircilerinizden (ablative plural second-person)
beygircilerinden (ablative plural third-person)
beygircimin (first-person genitive singular)
beygircilerimin (first-person genitive singular)
beygircinin (genitive second-person singular)
beygircilerinin (genitive second-person singular)
beygircisinin (genitive singular third-person)
beygircilerinin (genitive singular third-person)
beygircimizin (first-person genitive plural)
beygircilerimizin (first-person genitive plural)
beygircinizin (genitive plural second-person)
beygircilerinizin (genitive plural second-person)
beygircilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بیگیرجی (beygirci, “renter of pack horses”), equivalent to beygir (“pack horse”) + -çi.


refika

head

refika (definite accusative refikayı, plural refikalar)

refikayı (accusative definite)
refikalar (plural)
refika (nominative singular)
refikalar (nominative plural)
refikayı (accusative definite singular)
refikaları (accusative definite plural)
refikaya (dative singular)
refikalara (dative plural)
refikada (locative singular)
refikalarda (locative plural)
refikadan (ablative singular)
refikalardan (ablative plural)
refikanın (genitive singular)
refikaların (genitive plural)
refikam (first-person nominative singular)
refikalarım (first-person nominative singular)
refikan (nominative second-person singular)
refikaların (nominative second-person singular)
refikası (nominative singular third-person)
refikaları (nominative singular third-person)
refikamız (first-person nominative plural)
refikalarımız (first-person nominative plural)
refikanız (nominative plural second-person)
refikalarınız (nominative plural second-person)
refikaları (nominative plural third-person)
refikamı (accusative definite first-person singular)
refikalarımı (accusative definite first-person singular)
refikanı (accusative definite second-person singular)
refikalarını (accusative definite second-person singular)
refikasını (accusative definite singular third-person)
refikalarını (accusative definite singular third-person)
refikamızı (accusative definite first-person plural)
refikalarımızı (accusative definite first-person plural)
refikanızı (accusative definite plural second-person)
refikalarınızı (accusative definite plural second-person)
refikalarını (accusative definite plural third-person)
refikama (dative first-person singular)
refikalarıma (dative first-person singular)
refikana (dative second-person singular)
refikalarına (dative second-person singular)
refikasına (dative singular third-person)
refikalarına (dative singular third-person)
refikamıza (dative first-person plural)
refikalarımıza (dative first-person plural)
refikanıza (dative plural second-person)
refikalarınıza (dative plural second-person)
refikalarına (dative plural third-person)
refikamda (first-person locative singular)
refikalarımda (first-person locative singular)
refikanda (locative second-person singular)
refikalarında (locative second-person singular)
refikasında (locative singular third-person)
refikalarında (locative singular third-person)
refikamızda (first-person locative plural)
refikalarımızda (first-person locative plural)
refikanızda (locative plural second-person)
refikalarınızda (locative plural second-person)
refikalarında (locative plural third-person)
refikamdan (ablative first-person singular)
refikalarımdan (ablative first-person singular)
refikandan (ablative second-person singular)
refikalarından (ablative second-person singular)
refikasından (ablative singular third-person)
refikalarından (ablative singular third-person)
refikamızdan (ablative first-person plural)
refikalarımızdan (ablative first-person plural)
refikanızdan (ablative plural second-person)
refikalarınızdan (ablative plural second-person)
refikalarından (ablative plural third-person)
refikamın (first-person genitive singular)
refikalarımın (first-person genitive singular)
refikanın (genitive second-person singular)
refikalarının (genitive second-person singular)
refikasının (genitive singular third-person)
refikalarının (genitive singular third-person)
refikamızın (first-person genitive plural)
refikalarımızın (first-person genitive plural)
refikanızın (genitive plural second-person)
refikalarınızın (genitive plural second-person)
refikalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفیقه f (refiḳa, “any companion or associate”), from Arabic رَفِيقَة (rafīqa), feminine of رَفِيق (rafīq), from رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


refik

head

refik (definite accusative refiki, plural refikler)

refiki (accusative definite)
refikler (plural)
refik (nominative singular)
refikler (nominative plural)
refiki (accusative definite singular)
refikleri (accusative definite plural)
refike (dative singular)
refiklere (dative plural)
refikte (locative singular)
refiklerde (locative plural)
refikten (ablative singular)
refiklerden (ablative plural)
refikin (genitive singular)
refiklerin (genitive plural)
refikim (first-person nominative singular)
refiklerim (first-person nominative singular)
refikin (nominative second-person singular)
refiklerin (nominative second-person singular)
refiki (nominative singular third-person)
refikleri (nominative singular third-person)
refikimiz (first-person nominative plural)
refiklerimiz (first-person nominative plural)
refikiniz (nominative plural second-person)
refikleriniz (nominative plural second-person)
refikleri (nominative plural third-person)
refikimi (accusative definite first-person singular)
refiklerimi (accusative definite first-person singular)
refikini (accusative definite second-person singular)
refiklerini (accusative definite second-person singular)
refikini (accusative definite singular third-person)
refiklerini (accusative definite singular third-person)
refikimizi (accusative definite first-person plural)
refiklerimizi (accusative definite first-person plural)
refikinizi (accusative definite plural second-person)
refiklerinizi (accusative definite plural second-person)
refiklerini (accusative definite plural third-person)
refikime (dative first-person singular)
refiklerime (dative first-person singular)
refikine (dative second-person singular)
refiklerine (dative second-person singular)
refikine (dative singular third-person)
refiklerine (dative singular third-person)
refikimize (dative first-person plural)
refiklerimize (dative first-person plural)
refikinize (dative plural second-person)
refiklerinize (dative plural second-person)
refiklerine (dative plural third-person)
refikimde (first-person locative singular)
refiklerimde (first-person locative singular)
refikinde (locative second-person singular)
refiklerinde (locative second-person singular)
refikinde (locative singular third-person)
refiklerinde (locative singular third-person)
refikimizde (first-person locative plural)
refiklerimizde (first-person locative plural)
refikinizde (locative plural second-person)
refiklerinizde (locative plural second-person)
refiklerinde (locative plural third-person)
refikimden (ablative first-person singular)
refiklerimden (ablative first-person singular)
refikinden (ablative second-person singular)
refiklerinden (ablative second-person singular)
refikinden (ablative singular third-person)
refiklerinden (ablative singular third-person)
refikimizden (ablative first-person plural)
refiklerimizden (ablative first-person plural)
refikinizden (ablative plural second-person)
refiklerinizden (ablative plural second-person)
refiklerinden (ablative plural third-person)
refikimin (first-person genitive singular)
refiklerimin (first-person genitive singular)
refikinin (genitive second-person singular)
refiklerinin (genitive second-person singular)
refikinin (genitive singular third-person)
refiklerinin (genitive singular third-person)
refikimizin (first-person genitive plural)
refiklerimizin (first-person genitive plural)
refikinizin (genitive plural second-person)
refiklerinizin (genitive plural second-person)
refiklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish رفیق (refiḳ, “any companion or associate”), from Arabic رَفِيق (rafīq), from رَفُقَ (rafuqa, “to be a companion”).


pilavcı

head

pilavcı (definite accusative pilavcıyı, plural pilavcılar)

pilavcıyı (accusative definite)
pilavcılar (plural)
pilavcı (nominative singular)
pilavcılar (nominative plural)
pilavcıyı (accusative definite singular)
pilavcıları (accusative definite plural)
pilavcıya (dative singular)
pilavcılara (dative plural)
pilavcıda (locative singular)
pilavcılarda (locative plural)
pilavcıdan (ablative singular)
pilavcılardan (ablative plural)
pilavcının (genitive singular)
pilavcıların (genitive plural)
pilavcım (first-person nominative singular)
pilavcılarım (first-person nominative singular)
pilavcın (nominative second-person singular)
pilavcıların (nominative second-person singular)
pilavcısı (nominative singular third-person)
pilavcıları (nominative singular third-person)
pilavcımız (first-person nominative plural)
pilavcılarımız (first-person nominative plural)
pilavcınız (nominative plural second-person)
pilavcılarınız (nominative plural second-person)
pilavcıları (nominative plural third-person)
pilavcımı (accusative definite first-person singular)
pilavcılarımı (accusative definite first-person singular)
pilavcını (accusative definite second-person singular)
pilavcılarını (accusative definite second-person singular)
pilavcısını (accusative definite singular third-person)
pilavcılarını (accusative definite singular third-person)
pilavcımızı (accusative definite first-person plural)
pilavcılarımızı (accusative definite first-person plural)
pilavcınızı (accusative definite plural second-person)
pilavcılarınızı (accusative definite plural second-person)
pilavcılarını (accusative definite plural third-person)
pilavcıma (dative first-person singular)
pilavcılarıma (dative first-person singular)
pilavcına (dative second-person singular)
pilavcılarına (dative second-person singular)
pilavcısına (dative singular third-person)
pilavcılarına (dative singular third-person)
pilavcımıza (dative first-person plural)
pilavcılarımıza (dative first-person plural)
pilavcınıza (dative plural second-person)
pilavcılarınıza (dative plural second-person)
pilavcılarına (dative plural third-person)
pilavcımda (first-person locative singular)
pilavcılarımda (first-person locative singular)
pilavcında (locative second-person singular)
pilavcılarında (locative second-person singular)
pilavcısında (locative singular third-person)
pilavcılarında (locative singular third-person)
pilavcımızda (first-person locative plural)
pilavcılarımızda (first-person locative plural)
pilavcınızda (locative plural second-person)
pilavcılarınızda (locative plural second-person)
pilavcılarında (locative plural third-person)
pilavcımdan (ablative first-person singular)
pilavcılarımdan (ablative first-person singular)
pilavcından (ablative second-person singular)
pilavcılarından (ablative second-person singular)
pilavcısından (ablative singular third-person)
pilavcılarından (ablative singular third-person)
pilavcımızdan (ablative first-person plural)
pilavcılarımızdan (ablative first-person plural)
pilavcınızdan (ablative plural second-person)
pilavcılarınızdan (ablative plural second-person)
pilavcılarından (ablative plural third-person)
pilavcımın (first-person genitive singular)
pilavcılarımın (first-person genitive singular)
pilavcının (genitive second-person singular)
pilavcılarının (genitive second-person singular)
pilavcısının (genitive singular third-person)
pilavcılarının (genitive singular third-person)
pilavcımızın (first-person genitive plural)
pilavcılarımızın (first-person genitive plural)
pilavcınızın (genitive plural second-person)
pilavcılarınızın (genitive plural second-person)
pilavcılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پلاوجی (pilavcı, “maker or vender of pilaf”), equivalent to pilav (“pilaf”) + -çi.


çanakçı

head

çanakçı (definite accusative çanakçıyı, plural çanakçılar)

çanakçıyı (accusative definite)
çanakçılar (plural)
çanakçı (nominative singular)
çanakçılar (nominative plural)
çanakçıyı (accusative definite singular)
çanakçıları (accusative definite plural)
çanakçıya (dative singular)
çanakçılara (dative plural)
çanakçıda (locative singular)
çanakçılarda (locative plural)
çanakçıdan (ablative singular)
çanakçılardan (ablative plural)
çanakçının (genitive singular)
çanakçıların (genitive plural)
çanakçım (first-person nominative singular)
çanakçılarım (first-person nominative singular)
çanakçın (nominative second-person singular)
çanakçıların (nominative second-person singular)
çanakçısı (nominative singular third-person)
çanakçıları (nominative singular third-person)
çanakçımız (first-person nominative plural)
çanakçılarımız (first-person nominative plural)
çanakçınız (nominative plural second-person)
çanakçılarınız (nominative plural second-person)
çanakçıları (nominative plural third-person)
çanakçımı (accusative definite first-person singular)
çanakçılarımı (accusative definite first-person singular)
çanakçını (accusative definite second-person singular)
çanakçılarını (accusative definite second-person singular)
çanakçısını (accusative definite singular third-person)
çanakçılarını (accusative definite singular third-person)
çanakçımızı (accusative definite first-person plural)
çanakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
çanakçınızı (accusative definite plural second-person)
çanakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
çanakçılarını (accusative definite plural third-person)
çanakçıma (dative first-person singular)
çanakçılarıma (dative first-person singular)
çanakçına (dative second-person singular)
çanakçılarına (dative second-person singular)
çanakçısına (dative singular third-person)
çanakçılarına (dative singular third-person)
çanakçımıza (dative first-person plural)
çanakçılarımıza (dative first-person plural)
çanakçınıza (dative plural second-person)
çanakçılarınıza (dative plural second-person)
çanakçılarına (dative plural third-person)
çanakçımda (first-person locative singular)
çanakçılarımda (first-person locative singular)
çanakçında (locative second-person singular)
çanakçılarında (locative second-person singular)
çanakçısında (locative singular third-person)
çanakçılarında (locative singular third-person)
çanakçımızda (first-person locative plural)
çanakçılarımızda (first-person locative plural)
çanakçınızda (locative plural second-person)
çanakçılarınızda (locative plural second-person)
çanakçılarında (locative plural third-person)
çanakçımdan (ablative first-person singular)
çanakçılarımdan (ablative first-person singular)
çanakçından (ablative second-person singular)
çanakçılarından (ablative second-person singular)
çanakçısından (ablative singular third-person)
çanakçılarından (ablative singular third-person)
çanakçımızdan (ablative first-person plural)
çanakçılarımızdan (ablative first-person plural)
çanakçınızdan (ablative plural second-person)
çanakçılarınızdan (ablative plural second-person)
çanakçılarından (ablative plural third-person)
çanakçımın (first-person genitive singular)
çanakçılarımın (first-person genitive singular)
çanakçının (genitive second-person singular)
çanakçılarının (genitive second-person singular)
çanakçısının (genitive singular third-person)
çanakçılarının (genitive singular third-person)
çanakçımızın (first-person genitive plural)
çanakçılarımızın (first-person genitive plural)
çanakçınızın (genitive plural second-person)
çanakçılarınızın (genitive plural second-person)
çanakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish چناقجی (çanakcı, “potter”), equivalent to çanak (“earthenware pot, bowl”) + -çı.

inh

potter, a person who makes or sells earthenware pots or bowls


bakırcı

head

bakırcı (definite accusative bakırcıyı, plural bakırcılar)

bakırcıyı (accusative definite)
bakırcılar (plural)
bakırcı (nominative singular)
bakırcılar (nominative plural)
bakırcıyı (accusative definite singular)
bakırcıları (accusative definite plural)
bakırcıya (dative singular)
bakırcılara (dative plural)
bakırcıda (locative singular)
bakırcılarda (locative plural)
bakırcıdan (ablative singular)
bakırcılardan (ablative plural)
bakırcının (genitive singular)
bakırcıların (genitive plural)
bakırcım (first-person nominative singular)
bakırcılarım (first-person nominative singular)
bakırcın (nominative second-person singular)
bakırcıların (nominative second-person singular)
bakırcısı (nominative singular third-person)
bakırcıları (nominative singular third-person)
bakırcımız (first-person nominative plural)
bakırcılarımız (first-person nominative plural)
bakırcınız (nominative plural second-person)
bakırcılarınız (nominative plural second-person)
bakırcıları (nominative plural third-person)
bakırcımı (accusative definite first-person singular)
bakırcılarımı (accusative definite first-person singular)
bakırcını (accusative definite second-person singular)
bakırcılarını (accusative definite second-person singular)
bakırcısını (accusative definite singular third-person)
bakırcılarını (accusative definite singular third-person)
bakırcımızı (accusative definite first-person plural)
bakırcılarımızı (accusative definite first-person plural)
bakırcınızı (accusative definite plural second-person)
bakırcılarınızı (accusative definite plural second-person)
bakırcılarını (accusative definite plural third-person)
bakırcıma (dative first-person singular)
bakırcılarıma (dative first-person singular)
bakırcına (dative second-person singular)
bakırcılarına (dative second-person singular)
bakırcısına (dative singular third-person)
bakırcılarına (dative singular third-person)
bakırcımıza (dative first-person plural)
bakırcılarımıza (dative first-person plural)
bakırcınıza (dative plural second-person)
bakırcılarınıza (dative plural second-person)
bakırcılarına (dative plural third-person)
bakırcımda (first-person locative singular)
bakırcılarımda (first-person locative singular)
bakırcında (locative second-person singular)
bakırcılarında (locative second-person singular)
bakırcısında (locative singular third-person)
bakırcılarında (locative singular third-person)
bakırcımızda (first-person locative plural)
bakırcılarımızda (first-person locative plural)
bakırcınızda (locative plural second-person)
bakırcılarınızda (locative plural second-person)
bakırcılarında (locative plural third-person)
bakırcımdan (ablative first-person singular)
bakırcılarımdan (ablative first-person singular)
bakırcından (ablative second-person singular)
bakırcılarından (ablative second-person singular)
bakırcısından (ablative singular third-person)
bakırcılarından (ablative singular third-person)
bakırcımızdan (ablative first-person plural)
bakırcılarımızdan (ablative first-person plural)
bakırcınızdan (ablative plural second-person)
bakırcılarınızdan (ablative plural second-person)
bakırcılarından (ablative plural third-person)
bakırcımın (first-person genitive singular)
bakırcılarımın (first-person genitive singular)
bakırcının (genitive second-person singular)
bakırcılarının (genitive second-person singular)
bakırcısının (genitive singular third-person)
bakırcılarının (genitive singular third-person)
bakırcımızın (first-person genitive plural)
bakırcılarımızın (first-person genitive plural)
bakırcınızın (genitive plural second-person)
bakırcılarınızın (genitive plural second-person)
bakırcılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish باقرجی (bakırcı, “coppersmith”); equivalent to bakır (“copper”) + -cı.

inh

coppersmith, redsmith, a person who forges things out of copper


burgucu

head

burgucu (definite accusative burgucuyu, plural burgucular)

burgucuyu (accusative definite)
burgucular (plural)
burgucu (nominative singular)
burgucular (nominative plural)
burgucuyu (accusative definite singular)
burgucuları (accusative definite plural)
burgucuya (dative singular)
burguculara (dative plural)
burgucuda (locative singular)
burgucularda (locative plural)
burgucudan (ablative singular)
burguculardan (ablative plural)
burgucunun (genitive singular)
burgucuların (genitive plural)
burgucum (first-person nominative singular)
burgucularım (first-person nominative singular)
burgucun (nominative second-person singular)
burgucuların (nominative second-person singular)
burgucusu (nominative singular third-person)
burgucuları (nominative singular third-person)
burgucumuz (first-person nominative plural)
burgucularımız (first-person nominative plural)
burgucunuz (nominative plural second-person)
burgucularınız (nominative plural second-person)
burgucuları (nominative plural third-person)
burgucumu (accusative definite first-person singular)
burgucularımı (accusative definite first-person singular)
burgucunu (accusative definite second-person singular)
burgucularını (accusative definite second-person singular)
burgucusunu (accusative definite singular third-person)
burgucularını (accusative definite singular third-person)
burgucumuzu (accusative definite first-person plural)
burgucularımızı (accusative definite first-person plural)
burgucunuzu (accusative definite plural second-person)
burgucularınızı (accusative definite plural second-person)
burgucularını (accusative definite plural third-person)
burgucuma (dative first-person singular)
burgucularıma (dative first-person singular)
burgucuna (dative second-person singular)
burgucularına (dative second-person singular)
burgucusuna (dative singular third-person)
burgucularına (dative singular third-person)
burgucumuza (dative first-person plural)
burgucularımıza (dative first-person plural)
burgucunuza (dative plural second-person)
burgucularınıza (dative plural second-person)
burgucularına (dative plural third-person)
burgucumda (first-person locative singular)
burgucularımda (first-person locative singular)
burgucunda (locative second-person singular)
burgucularında (locative second-person singular)
burgucusunda (locative singular third-person)
burgucularında (locative singular third-person)
burgucumuzda (first-person locative plural)
burgucularımızda (first-person locative plural)
burgucunuzda (locative plural second-person)
burgucularınızda (locative plural second-person)
burgucularında (locative plural third-person)
burgucumdan (ablative first-person singular)
burgucularımdan (ablative first-person singular)
burgucundan (ablative second-person singular)
burgucularından (ablative second-person singular)
burgucusundan (ablative singular third-person)
burgucularından (ablative singular third-person)
burgucumuzdan (ablative first-person plural)
burgucularımızdan (ablative first-person plural)
burgucunuzdan (ablative plural second-person)
burgucularınızdan (ablative plural second-person)
burgucularından (ablative plural third-person)
burgucumun (first-person genitive singular)
burgucularımın (first-person genitive singular)
burgucunun (genitive second-person singular)
burgucularının (genitive second-person singular)
burgucusunun (genitive singular third-person)
burgucularının (genitive singular third-person)
burgucumuzun (first-person genitive plural)
burgucularımızın (first-person genitive plural)
burgucunuzun (genitive plural second-person)
burgucularınızın (genitive plural second-person)
burgucularının (genitive plural third-person)
burgucuyum (first-person singular)
burgucularım (first-person singular)
burgucusun (second-person singular)
burgucularsın (second-person singular)
burgucu (singular third-person)
burgucudur (singular third-person)
burgucular (singular third-person)
burguculardır (singular third-person)
burgucuyuz (first-person plural)
burgucularız (first-person plural)
burgucusunuz (plural second-person)
burgucularsınız (plural second-person)
burgucular (plural third-person)
burguculardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بورغوجی (burgucu, “maker or seller of borers”), equivalent to burgu (“borer, drill”) + -cu.

inh+

maker or seller of borers, drills, augers or gimlets


orakçı

head

orakçı (definite accusative orakçıyı, plural orakçılar)

orakçıyı (accusative definite)
orakçılar (plural)
orakçı (nominative singular)
orakçılar (nominative plural)
orakçıyı (accusative definite singular)
orakçıları (accusative definite plural)
orakçıya (dative singular)
orakçılara (dative plural)
orakçıda (locative singular)
orakçılarda (locative plural)
orakçıdan (ablative singular)
orakçılardan (ablative plural)
orakçının (genitive singular)
orakçıların (genitive plural)
orakçım (first-person nominative singular)
orakçılarım (first-person nominative singular)
orakçın (nominative second-person singular)
orakçıların (nominative second-person singular)
orakçısı (nominative singular third-person)
orakçıları (nominative singular third-person)
orakçımız (first-person nominative plural)
orakçılarımız (first-person nominative plural)
orakçınız (nominative plural second-person)
orakçılarınız (nominative plural second-person)
orakçıları (nominative plural third-person)
orakçımı (accusative definite first-person singular)
orakçılarımı (accusative definite first-person singular)
orakçını (accusative definite second-person singular)
orakçılarını (accusative definite second-person singular)
orakçısını (accusative definite singular third-person)
orakçılarını (accusative definite singular third-person)
orakçımızı (accusative definite first-person plural)
orakçılarımızı (accusative definite first-person plural)
orakçınızı (accusative definite plural second-person)
orakçılarınızı (accusative definite plural second-person)
orakçılarını (accusative definite plural third-person)
orakçıma (dative first-person singular)
orakçılarıma (dative first-person singular)
orakçına (dative second-person singular)
orakçılarına (dative second-person singular)
orakçısına (dative singular third-person)
orakçılarına (dative singular third-person)
orakçımıza (dative first-person plural)
orakçılarımıza (dative first-person plural)
orakçınıza (dative plural second-person)
orakçılarınıza (dative plural second-person)
orakçılarına (dative plural third-person)
orakçımda (first-person locative singular)
orakçılarımda (first-person locative singular)
orakçında (locative second-person singular)
orakçılarında (locative second-person singular)
orakçısında (locative singular third-person)
orakçılarında (locative singular third-person)
orakçımızda (first-person locative plural)
orakçılarımızda (first-person locative plural)
orakçınızda (locative plural second-person)
orakçılarınızda (locative plural second-person)
orakçılarında (locative plural third-person)
orakçımdan (ablative first-person singular)
orakçılarımdan (ablative first-person singular)
orakçından (ablative second-person singular)
orakçılarından (ablative second-person singular)
orakçısından (ablative singular third-person)
orakçılarından (ablative singular third-person)
orakçımızdan (ablative first-person plural)
orakçılarımızdan (ablative first-person plural)
orakçınızdan (ablative plural second-person)
orakçılarınızdan (ablative plural second-person)
orakçılarından (ablative plural third-person)
orakçımın (first-person genitive singular)
orakçılarımın (first-person genitive singular)
orakçının (genitive second-person singular)
orakçılarının (genitive second-person singular)
orakçısının (genitive singular third-person)
orakçılarının (genitive singular third-person)
orakçımızın (first-person genitive plural)
orakçılarımızın (first-person genitive plural)
orakçınızın (genitive plural second-person)
orakçılarınızın (genitive plural second-person)
orakçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوراقجی (orakcı, “reaper”), equivalent to orak (“sickle”) + -çı.

inh

reaper, a person employed to harvest crops from the fields by reaping


Sünni

head

Sünni (definite accusative Sünniyi, plural Sünniler)

Sünniyi (accusative definite)
Sünniler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish سنی (Sünnî), from Arabic سُنِّيّ (sunniyy).


İbazi

head

İbazi (definite accusative İbaziyi, plural İbaziler)

İbaziyi (accusative definite)
İbaziler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish اباضی (İbâżî), from Arabic إِبَاضِيّ (ʔibāḍiyy).


Şii

head

Şii (definite accusative Şiiyi, plural Şiiler)

Şiiyi (accusative definite)
Şiiler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish شیعی (Şîʿî), from Classical Persian شیعی (šī'ī), from Arabic شِيعِيٌّ m (šīʕiyyun).


kâğıtçı

head

kâğıtçı (definite accusative kâğıtçıyı, plural kâğıtçılar)

kâğıtçıyı (accusative definite)
kâğıtçılar (plural)
kâğıtçı (nominative singular)
kâğıtçılar (nominative plural)
kâğıtçıyı (accusative definite singular)
kâğıtçıları (accusative definite plural)
kâğıtçıya (dative singular)
kâğıtçılara (dative plural)
kâğıtçıda (locative singular)
kâğıtçılarda (locative plural)
kâğıtçıdan (ablative singular)
kâğıtçılardan (ablative plural)
kâğıtçının (genitive singular)
kâğıtçıların (genitive plural)
kâğıtçım (first-person nominative singular)
kâğıtçılarım (first-person nominative singular)
kâğıtçın (nominative second-person singular)
kâğıtçıların (nominative second-person singular)
kâğıtçısı (nominative singular third-person)
kâğıtçıları (nominative singular third-person)
kâğıtçımız (first-person nominative plural)
kâğıtçılarımız (first-person nominative plural)
kâğıtçınız (nominative plural second-person)
kâğıtçılarınız (nominative plural second-person)
kâğıtçıları (nominative plural third-person)
kâğıtçımı (accusative definite first-person singular)
kâğıtçılarımı (accusative definite first-person singular)
kâğıtçını (accusative definite second-person singular)
kâğıtçılarını (accusative definite second-person singular)
kâğıtçısını (accusative definite singular third-person)
kâğıtçılarını (accusative definite singular third-person)
kâğıtçımızı (accusative definite first-person plural)
kâğıtçılarımızı (accusative definite first-person plural)
kâğıtçınızı (accusative definite plural second-person)
kâğıtçılarınızı (accusative definite plural second-person)
kâğıtçılarını (accusative definite plural third-person)
kâğıtçıma (dative first-person singular)
kâğıtçılarıma (dative first-person singular)
kâğıtçına (dative second-person singular)
kâğıtçılarına (dative second-person singular)
kâğıtçısına (dative singular third-person)
kâğıtçılarına (dative singular third-person)
kâğıtçımıza (dative first-person plural)
kâğıtçılarımıza (dative first-person plural)
kâğıtçınıza (dative plural second-person)
kâğıtçılarınıza (dative plural second-person)
kâğıtçılarına (dative plural third-person)
kâğıtçımda (first-person locative singular)
kâğıtçılarımda (first-person locative singular)
kâğıtçında (locative second-person singular)
kâğıtçılarında (locative second-person singular)
kâğıtçısında (locative singular third-person)
kâğıtçılarında (locative singular third-person)
kâğıtçımızda (first-person locative plural)
kâğıtçılarımızda (first-person locative plural)
kâğıtçınızda (locative plural second-person)
kâğıtçılarınızda (locative plural second-person)
kâğıtçılarında (locative plural third-person)
kâğıtçımdan (ablative first-person singular)
kâğıtçılarımdan (ablative first-person singular)
kâğıtçından (ablative second-person singular)
kâğıtçılarından (ablative second-person singular)
kâğıtçısından (ablative singular third-person)
kâğıtçılarından (ablative singular third-person)
kâğıtçımızdan (ablative first-person plural)
kâğıtçılarımızdan (ablative first-person plural)
kâğıtçınızdan (ablative plural second-person)
kâğıtçılarınızdan (ablative plural second-person)
kâğıtçılarından (ablative plural third-person)
kâğıtçımın (first-person genitive singular)
kâğıtçılarımın (first-person genitive singular)
kâğıtçının (genitive second-person singular)
kâğıtçılarının (genitive second-person singular)
kâğıtçısının (genitive singular third-person)
kâğıtçılarının (genitive singular third-person)
kâğıtçımızın (first-person genitive plural)
kâğıtçılarımızın (first-person genitive plural)
kâğıtçınızın (genitive plural second-person)
kâğıtçılarınızın (genitive plural second-person)
kâğıtçılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كاغدجی (kâğıdcı, “paper worker; stationer”), equivalent to kâğıt (“paper”) + -çı.

inh

paper worker, a person who makes or sells paper

stationer, a person or business that sells stationery


ütücü

head

ütücü (definite accusative ütücüyü, plural ütücüler)

ütücüyü (accusative definite)
ütücüler (plural)
ütücü (nominative singular)
ütücüler (nominative plural)
ütücüyü (accusative definite singular)
ütücüleri (accusative definite plural)
ütücüye (dative singular)
ütücülere (dative plural)
ütücüde (locative singular)
ütücülerde (locative plural)
ütücüden (ablative singular)
ütücülerden (ablative plural)
ütücünün (genitive singular)
ütücülerin (genitive plural)
ütücüm (first-person nominative singular)
ütücülerim (first-person nominative singular)
ütücün (nominative second-person singular)
ütücülerin (nominative second-person singular)
ütücüsü (nominative singular third-person)
ütücüleri (nominative singular third-person)
ütücümüz (first-person nominative plural)
ütücülerimiz (first-person nominative plural)
ütücünüz (nominative plural second-person)
ütücüleriniz (nominative plural second-person)
ütücüleri (nominative plural third-person)
ütücümü (accusative definite first-person singular)
ütücülerimi (accusative definite first-person singular)
ütücünü (accusative definite second-person singular)
ütücülerini (accusative definite second-person singular)
ütücüsünü (accusative definite singular third-person)
ütücülerini (accusative definite singular third-person)
ütücümüzü (accusative definite first-person plural)
ütücülerimizi (accusative definite first-person plural)
ütücünüzü (accusative definite plural second-person)
ütücülerinizi (accusative definite plural second-person)
ütücülerini (accusative definite plural third-person)
ütücüme (dative first-person singular)
ütücülerime (dative first-person singular)
ütücüne (dative second-person singular)
ütücülerine (dative second-person singular)
ütücüsüne (dative singular third-person)
ütücülerine (dative singular third-person)
ütücümüze (dative first-person plural)
ütücülerimize (dative first-person plural)
ütücünüze (dative plural second-person)
ütücülerinize (dative plural second-person)
ütücülerine (dative plural third-person)
ütücümde (first-person locative singular)
ütücülerimde (first-person locative singular)
ütücünde (locative second-person singular)
ütücülerinde (locative second-person singular)
ütücüsünde (locative singular third-person)
ütücülerinde (locative singular third-person)
ütücümüzde (first-person locative plural)
ütücülerimizde (first-person locative plural)
ütücünüzde (locative plural second-person)
ütücülerinizde (locative plural second-person)
ütücülerinde (locative plural third-person)
ütücümden (ablative first-person singular)
ütücülerimden (ablative first-person singular)
ütücünden (ablative second-person singular)
ütücülerinden (ablative second-person singular)
ütücüsünden (ablative singular third-person)
ütücülerinden (ablative singular third-person)
ütücümüzden (ablative first-person plural)
ütücülerimizden (ablative first-person plural)
ütücünüzden (ablative plural second-person)
ütücülerinizden (ablative plural second-person)
ütücülerinden (ablative plural third-person)
ütücümün (first-person genitive singular)
ütücülerimin (first-person genitive singular)
ütücünün (genitive second-person singular)
ütücülerinin (genitive second-person singular)
ütücüsünün (genitive singular third-person)
ütücülerinin (genitive singular third-person)
ütücümüzün (first-person genitive plural)
ütücülerimizin (first-person genitive plural)
ütücünüzün (genitive plural second-person)
ütücülerinizin (genitive plural second-person)
ütücülerinin (genitive plural third-person)
ütücüyüm (first-person singular)
ütücülerim (first-person singular)
ütücüsün (second-person singular)
ütücülersin (second-person singular)
ütücü (singular third-person)
ütücüdür (singular third-person)
ütücüler (singular third-person)
ütücülerdir (singular third-person)
ütücüyüz (first-person plural)
ütücüleriz (first-person plural)
ütücüsünüz (plural second-person)
ütücülersiniz (plural second-person)
ütücüler (plural third-person)
ütücülerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اوتوجی (ütücü, “ironer”), equivalent to ütü (“clothes iron”) + -cü.

inh

ironer, hotpresser, someone who irons, someone who does ironing


Çeçen

Çeçen (nominative singular)
Çeçenler (nominative plural)
Çeçen'i (accusative singular)
Çeçenleri (accusative plural)
Çeçen'e (dative singular)
Çeçenlere (dative plural)
Çeçen'de (locative singular)
Çeçenlerde (locative plural)
Çeçen'den (ablative singular)
Çeçenlerden (ablative plural)
Çeçen'in (genitive singular)
Çeçenlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish چچن (çeçen), from Russian чече́нец (čečénec).


yumurtacı

head

yumurtacı (definite accusative yumurtacıyı, plural yumurtacılar)

yumurtacıyı (accusative definite)
yumurtacılar (plural)
yumurtacı (nominative singular)
yumurtacılar (nominative plural)
yumurtacıyı (accusative definite singular)
yumurtacıları (accusative definite plural)
yumurtacıya (dative singular)
yumurtacılara (dative plural)
yumurtacıda (locative singular)
yumurtacılarda (locative plural)
yumurtacıdan (ablative singular)
yumurtacılardan (ablative plural)
yumurtacının (genitive singular)
yumurtacıların (genitive plural)
yumurtacım (first-person nominative singular)
yumurtacılarım (first-person nominative singular)
yumurtacın (nominative second-person singular)
yumurtacıların (nominative second-person singular)
yumurtacısı (nominative singular third-person)
yumurtacıları (nominative singular third-person)
yumurtacımız (first-person nominative plural)
yumurtacılarımız (first-person nominative plural)
yumurtacınız (nominative plural second-person)
yumurtacılarınız (nominative plural second-person)
yumurtacıları (nominative plural third-person)
yumurtacımı (accusative definite first-person singular)
yumurtacılarımı (accusative definite first-person singular)
yumurtacını (accusative definite second-person singular)
yumurtacılarını (accusative definite second-person singular)
yumurtacısını (accusative definite singular third-person)
yumurtacılarını (accusative definite singular third-person)
yumurtacımızı (accusative definite first-person plural)
yumurtacılarımızı (accusative definite first-person plural)
yumurtacınızı (accusative definite plural second-person)
yumurtacılarınızı (accusative definite plural second-person)
yumurtacılarını (accusative definite plural third-person)
yumurtacıma (dative first-person singular)
yumurtacılarıma (dative first-person singular)
yumurtacına (dative second-person singular)
yumurtacılarına (dative second-person singular)
yumurtacısına (dative singular third-person)
yumurtacılarına (dative singular third-person)
yumurtacımıza (dative first-person plural)
yumurtacılarımıza (dative first-person plural)
yumurtacınıza (dative plural second-person)
yumurtacılarınıza (dative plural second-person)
yumurtacılarına (dative plural third-person)
yumurtacımda (first-person locative singular)
yumurtacılarımda (first-person locative singular)
yumurtacında (locative second-person singular)
yumurtacılarında (locative second-person singular)
yumurtacısında (locative singular third-person)
yumurtacılarında (locative singular third-person)
yumurtacımızda (first-person locative plural)
yumurtacılarımızda (first-person locative plural)
yumurtacınızda (locative plural second-person)
yumurtacılarınızda (locative plural second-person)
yumurtacılarında (locative plural third-person)
yumurtacımdan (ablative first-person singular)
yumurtacılarımdan (ablative first-person singular)
yumurtacından (ablative second-person singular)
yumurtacılarından (ablative second-person singular)
yumurtacısından (ablative singular third-person)
yumurtacılarından (ablative singular third-person)
yumurtacımızdan (ablative first-person plural)
yumurtacılarımızdan (ablative first-person plural)
yumurtacınızdan (ablative plural second-person)
yumurtacılarınızdan (ablative plural second-person)
yumurtacılarından (ablative plural third-person)
yumurtacımın (first-person genitive singular)
yumurtacılarımın (first-person genitive singular)
yumurtacının (genitive second-person singular)
yumurtacılarının (genitive second-person singular)
yumurtacısının (genitive singular third-person)
yumurtacılarının (genitive singular third-person)
yumurtacımızın (first-person genitive plural)
yumurtacılarımızın (first-person genitive plural)
yumurtacınızın (genitive plural second-person)
yumurtacılarınızın (genitive plural second-person)
yumurtacılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یومورطهجی (yumurtacı, “egger”), equivalent to yumurta (“egg”) + -cı.

inh

egger, a person who gathers or sells eggs


mermerci

head

mermerci (definite accusative mermerciyi, plural mermerciler)

mermerciyi (accusative definite)
mermerciler (plural)
mermerci (nominative singular)
mermerciler (nominative plural)
mermerciyi (accusative definite singular)
mermercileri (accusative definite plural)
mermerciye (dative singular)
mermercilere (dative plural)
mermercide (locative singular)
mermercilerde (locative plural)
mermerciden (ablative singular)
mermercilerden (ablative plural)
mermercinin (genitive singular)
mermercilerin (genitive plural)
mermercim (first-person nominative singular)
mermercilerim (first-person nominative singular)
mermercin (nominative second-person singular)
mermercilerin (nominative second-person singular)
mermercisi (nominative singular third-person)
mermercileri (nominative singular third-person)
mermercimiz (first-person nominative plural)
mermercilerimiz (first-person nominative plural)
mermerciniz (nominative plural second-person)
mermercileriniz (nominative plural second-person)
mermercileri (nominative plural third-person)
mermercimi (accusative definite first-person singular)
mermercilerimi (accusative definite first-person singular)
mermercini (accusative definite second-person singular)
mermercilerini (accusative definite second-person singular)
mermercisini (accusative definite singular third-person)
mermercilerini (accusative definite singular third-person)
mermercimizi (accusative definite first-person plural)
mermercilerimizi (accusative definite first-person plural)
mermercinizi (accusative definite plural second-person)
mermercilerinizi (accusative definite plural second-person)
mermercilerini (accusative definite plural third-person)
mermercime (dative first-person singular)
mermercilerime (dative first-person singular)
mermercine (dative second-person singular)
mermercilerine (dative second-person singular)
mermercisine (dative singular third-person)
mermercilerine (dative singular third-person)
mermercimize (dative first-person plural)
mermercilerimize (dative first-person plural)
mermercinize (dative plural second-person)
mermercilerinize (dative plural second-person)
mermercilerine (dative plural third-person)
mermercimde (first-person locative singular)
mermercilerimde (first-person locative singular)
mermercinde (locative second-person singular)
mermercilerinde (locative second-person singular)
mermercisinde (locative singular third-person)
mermercilerinde (locative singular third-person)
mermercimizde (first-person locative plural)
mermercilerimizde (first-person locative plural)
mermercinizde (locative plural second-person)
mermercilerinizde (locative plural second-person)
mermercilerinde (locative plural third-person)
mermercimden (ablative first-person singular)
mermercilerimden (ablative first-person singular)
mermercinden (ablative second-person singular)
mermercilerinden (ablative second-person singular)
mermercisinden (ablative singular third-person)
mermercilerinden (ablative singular third-person)
mermercimizden (ablative first-person plural)
mermercilerimizden (ablative first-person plural)
mermercinizden (ablative plural second-person)
mermercilerinizden (ablative plural second-person)
mermercilerinden (ablative plural third-person)
mermercimin (first-person genitive singular)
mermercilerimin (first-person genitive singular)
mermercinin (genitive second-person singular)
mermercilerinin (genitive second-person singular)
mermercisinin (genitive singular third-person)
mermercilerinin (genitive singular third-person)
mermercimizin (first-person genitive plural)
mermercilerimizin (first-person genitive plural)
mermercinizin (genitive plural second-person)
mermercilerinizin (genitive plural second-person)
mermercilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مرمرجی (mermerci, “marble worker”), equivalent to mermer (“marble”) + -ci.