gözlük

gözlük (definite accusative gözlüğü, plural gözlükler)

gözlüğü (accusative definite)
gözlükler (plural)
gözlük (nominative singular)
gözlükler (nominative plural)
gözlüğü (accusative definite singular)
gözlükleri (accusative definite plural)
gözlüğe (dative singular)
gözlüklere (dative plural)
gözlükte (locative singular)
gözlüklerde (locative plural)
gözlükten (ablative singular)
gözlüklerden (ablative plural)
gözlüğün (genitive singular)
gözlüklerin (genitive plural)
gözlüğüm (first-person nominative singular)
gözlüklerim (first-person nominative singular)
gözlüğün (nominative second-person singular)
gözlüklerin (nominative second-person singular)
gözlüğü (nominative singular third-person)
gözlükleri (nominative singular third-person)
gözlüğümüz (first-person nominative plural)
gözlüklerimiz (first-person nominative plural)
gözlüğünüz (nominative plural second-person)
gözlükleriniz (nominative plural second-person)
gözlükleri (nominative plural third-person)
gözlüğümü (accusative definite first-person singular)
gözlüklerimi (accusative definite first-person singular)
gözlüğünü (accusative definite second-person singular)
gözlüklerini (accusative definite second-person singular)
gözlüğünü (accusative definite singular third-person)
gözlüklerini (accusative definite singular third-person)
gözlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
gözlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
gözlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
gözlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
gözlüklerini (accusative definite plural third-person)
gözlüğüme (dative first-person singular)
gözlüklerime (dative first-person singular)
gözlüğüne (dative second-person singular)
gözlüklerine (dative second-person singular)
gözlüğüne (dative singular third-person)
gözlüklerine (dative singular third-person)
gözlüğümüze (dative first-person plural)
gözlüklerimize (dative first-person plural)
gözlüğünüze (dative plural second-person)
gözlüklerinize (dative plural second-person)
gözlüklerine (dative plural third-person)
gözlüğümde (first-person locative singular)
gözlüklerimde (first-person locative singular)
gözlüğünde (locative second-person singular)
gözlüklerinde (locative second-person singular)
gözlüğünde (locative singular third-person)
gözlüklerinde (locative singular third-person)
gözlüğümüzde (first-person locative plural)
gözlüklerimizde (first-person locative plural)
gözlüğünüzde (locative plural second-person)
gözlüklerinizde (locative plural second-person)
gözlüklerinde (locative plural third-person)
gözlüğümden (ablative first-person singular)
gözlüklerimden (ablative first-person singular)
gözlüğünden (ablative second-person singular)
gözlüklerinden (ablative second-person singular)
gözlüğünden (ablative singular third-person)
gözlüklerinden (ablative singular third-person)
gözlüğümüzden (ablative first-person plural)
gözlüklerimizden (ablative first-person plural)
gözlüğünüzden (ablative plural second-person)
gözlüklerinizden (ablative plural second-person)
gözlüklerinden (ablative plural third-person)
gözlüğümün (first-person genitive singular)
gözlüklerimin (first-person genitive singular)
gözlüğünün (genitive second-person singular)
gözlüklerinin (genitive second-person singular)
gözlüğünün (genitive singular third-person)
gözlüklerinin (genitive singular third-person)
gözlüğümüzün (first-person genitive plural)
gözlüklerimizin (first-person genitive plural)
gözlüğünüzün (genitive plural second-person)
gözlüklerinizin (genitive plural second-person)
gözlüklerinin (genitive plural third-person)

[ɟø̞ᵝz̟.ʎ̟ʏᵝc]

From Ottoman Turkish كوزلك (gözlük), equivalent to göz (“eye”) + -lük (“container”, suffix).


sütlü kahve

head

sütlü kahve (definite accusative sütlü kahveyi, plural sütlü kahveler)

sütlü kahveyi (accusative definite)
sütlü kahveler (plural)
sütlü kahve (nominative singular)
sütlü kahveler (nominative plural)
sütlü kahveyi (accusative definite singular)
sütlü kahveleri (accusative definite plural)
sütlü kahveye (dative singular)
sütlü kahvelere (dative plural)
sütlü kahvede (locative singular)
sütlü kahvelerde (locative plural)
sütlü kahveden (ablative singular)
sütlü kahvelerden (ablative plural)
sütlü kahvenin (genitive singular)
sütlü kahvelerin (genitive plural)
sütlü kahvem (first-person nominative singular)
sütlü kahvelerim (first-person nominative singular)
sütlü kahven (nominative second-person singular)
sütlü kahvelerin (nominative second-person singular)
sütlü kahvesi (nominative singular third-person)
sütlü kahveleri (nominative singular third-person)
sütlü kahvemiz (first-person nominative plural)
sütlü kahvelerimiz (first-person nominative plural)
sütlü kahveniz (nominative plural second-person)
sütlü kahveleriniz (nominative plural second-person)
sütlü kahveleri (nominative plural third-person)
sütlü kahvemi (accusative definite first-person singular)
sütlü kahvelerimi (accusative definite first-person singular)
sütlü kahveni (accusative definite second-person singular)
sütlü kahvelerini (accusative definite second-person singular)
sütlü kahvesini (accusative definite singular third-person)
sütlü kahvelerini (accusative definite singular third-person)
sütlü kahvemizi (accusative definite first-person plural)
sütlü kahvelerimizi (accusative definite first-person plural)
sütlü kahvenizi (accusative definite plural second-person)
sütlü kahvelerinizi (accusative definite plural second-person)
sütlü kahvelerini (accusative definite plural third-person)
sütlü kahveme (dative first-person singular)
sütlü kahvelerime (dative first-person singular)
sütlü kahvene (dative second-person singular)
sütlü kahvelerine (dative second-person singular)
sütlü kahvesine (dative singular third-person)
sütlü kahvelerine (dative singular third-person)
sütlü kahvemize (dative first-person plural)
sütlü kahvelerimize (dative first-person plural)
sütlü kahvenize (dative plural second-person)
sütlü kahvelerinize (dative plural second-person)
sütlü kahvelerine (dative plural third-person)
sütlü kahvemde (first-person locative singular)
sütlü kahvelerimde (first-person locative singular)
sütlü kahvende (locative second-person singular)
sütlü kahvelerinde (locative second-person singular)
sütlü kahvesinde (locative singular third-person)
sütlü kahvelerinde (locative singular third-person)
sütlü kahvemizde (first-person locative plural)
sütlü kahvelerimizde (first-person locative plural)
sütlü kahvenizde (locative plural second-person)
sütlü kahvelerinizde (locative plural second-person)
sütlü kahvelerinde (locative plural third-person)
sütlü kahvemden (ablative first-person singular)
sütlü kahvelerimden (ablative first-person singular)
sütlü kahvenden (ablative second-person singular)
sütlü kahvelerinden (ablative second-person singular)
sütlü kahvesinden (ablative singular third-person)
sütlü kahvelerinden (ablative singular third-person)
sütlü kahvemizden (ablative first-person plural)
sütlü kahvelerimizden (ablative first-person plural)
sütlü kahvenizden (ablative plural second-person)
sütlü kahvelerinizden (ablative plural second-person)
sütlü kahvelerinden (ablative plural third-person)
sütlü kahvemin (first-person genitive singular)
sütlü kahvelerimin (first-person genitive singular)
sütlü kahvenin (genitive second-person singular)
sütlü kahvelerinin (genitive second-person singular)
sütlü kahvesinin (genitive singular third-person)
sütlü kahvelerinin (genitive singular third-person)
sütlü kahvemizin (first-person genitive plural)
sütlü kahvelerimizin (first-person genitive plural)
sütlü kahvenizin (genitive plural second-person)
sütlü kahvelerinizin (genitive plural second-person)
sütlü kahvelerinin (genitive plural third-person)
sütlü kahveyim (first-person singular)
sütlü kahvelerim (first-person singular)
sütlü kahvesin (second-person singular)
sütlü kahvelersin (second-person singular)
sütlü kahve (singular third-person)
sütlü kahvedir (singular third-person)
sütlü kahveler (singular third-person)
sütlü kahvelerdir (singular third-person)
sütlü kahveyiz (first-person plural)
sütlü kahveleriz (first-person plural)
sütlü kahvesiniz (plural second-person)
sütlü kahvelersiniz (plural second-person)
sütlü kahveler (plural third-person)
sütlü kahvelerdir (plural third-person)


ciğer

ciğer (definite accusative ciğeri, plural ciğerler)

ciğeri (accusative definite)
ciğerler (plural)
ciğer (nominative singular)
ciğerler (nominative plural)
ciğeri (accusative definite singular)
ciğerleri (accusative definite plural)
ciğere (dative singular)
ciğerlere (dative plural)
ciğerde (locative singular)
ciğerlerde (locative plural)
ciğerden (ablative singular)
ciğerlerden (ablative plural)
ciğerin (genitive singular)
ciğerlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish جكر (ciger), from Classical Persian جِگَر (jigar).


kulakçık

head

kulakçık (definite accusative kulakçığı, plural kulakçıklar)

kulakçığı (accusative definite)
kulakçıklar (plural)
kulakçık (nominative singular)
kulakçıklar (nominative plural)
kulakçığı (accusative definite singular)
kulakçıkları (accusative definite plural)
kulakçığa (dative singular)
kulakçıklara (dative plural)
kulakçıkta (locative singular)
kulakçıklarda (locative plural)
kulakçıktan (ablative singular)
kulakçıklardan (ablative plural)
kulakçığın (genitive singular)
kulakçıkların (genitive plural)

From kulak (“ear”) + -çık (diminutive suffix).

affix

(anatomy) atrium, a microscopic air sac within a pulmonary alveolus


güzellik yarışması

head

güzellik yarışması (definite accusative güzellik yarışmasını, plural güzellik yarışmaları)

güzellik yarışmasını (accusative definite)
güzellik yarışmaları (plural)
güzellik yarışması (nominative singular)
güzellik yarışmaları (nominative plural)
güzellik yarışmasını (accusative definite singular)
güzellik yarışmalarını (accusative definite plural)
güzellik yarışmasına (dative singular)
güzellik yarışmalarına (dative plural)
güzellik yarışmasında (locative singular)
güzellik yarışmalarında (locative plural)
güzellik yarışmasından (ablative singular)
güzellik yarışmalarından (ablative plural)
güzellik yarışmasının (genitive singular)
güzellik yarışmalarının (genitive plural)


peçete

peçete (definite accusative peçeteyi, plural peçeteler)

peçeteyi (accusative definite)
peçeteler (plural)
peçete (nominative singular)
peçeteler (nominative plural)
peçeteyi (accusative definite singular)
peçeteleri (accusative definite plural)
peçeteye (dative singular)
peçetelere (dative plural)
peçetede (locative singular)
peçetelerde (locative plural)
peçeteden (ablative singular)
peçetelerden (ablative plural)
peçetenin (genitive singular)
peçetelerin (genitive plural)
peçetem (first-person nominative singular)
peçetelerim (first-person nominative singular)
peçeten (nominative second-person singular)
peçetelerin (nominative second-person singular)
peçetesi (nominative singular third-person)
peçeteleri (nominative singular third-person)
peçetemiz (first-person nominative plural)
peçetelerimiz (first-person nominative plural)
peçeteniz (nominative plural second-person)
peçeteleriniz (nominative plural second-person)
peçeteleri (nominative plural third-person)
peçetemi (accusative definite first-person singular)
peçetelerimi (accusative definite first-person singular)
peçeteni (accusative definite second-person singular)
peçetelerini (accusative definite second-person singular)
peçetesini (accusative definite singular third-person)
peçetelerini (accusative definite singular third-person)
peçetemizi (accusative definite first-person plural)
peçetelerimizi (accusative definite first-person plural)
peçetenizi (accusative definite plural second-person)
peçetelerinizi (accusative definite plural second-person)
peçetelerini (accusative definite plural third-person)
peçeteme (dative first-person singular)
peçetelerime (dative first-person singular)
peçetene (dative second-person singular)
peçetelerine (dative second-person singular)
peçetesine (dative singular third-person)
peçetelerine (dative singular third-person)
peçetemize (dative first-person plural)
peçetelerimize (dative first-person plural)
peçetenize (dative plural second-person)
peçetelerinize (dative plural second-person)
peçetelerine (dative plural third-person)
peçetemde (first-person locative singular)
peçetelerimde (first-person locative singular)
peçetende (locative second-person singular)
peçetelerinde (locative second-person singular)
peçetesinde (locative singular third-person)
peçetelerinde (locative singular third-person)
peçetemizde (first-person locative plural)
peçetelerimizde (first-person locative plural)
peçetenizde (locative plural second-person)
peçetelerinizde (locative plural second-person)
peçetelerinde (locative plural third-person)
peçetemden (ablative first-person singular)
peçetelerimden (ablative first-person singular)
peçetenden (ablative second-person singular)
peçetelerinden (ablative second-person singular)
peçetesinden (ablative singular third-person)
peçetelerinden (ablative singular third-person)
peçetemizden (ablative first-person plural)
peçetelerimizden (ablative first-person plural)
peçetenizden (ablative plural second-person)
peçetelerinizden (ablative plural second-person)
peçetelerinden (ablative plural third-person)
peçetemin (first-person genitive singular)
peçetelerimin (first-person genitive singular)
peçetenin (genitive second-person singular)
peçetelerinin (genitive second-person singular)
peçetesinin (genitive singular third-person)
peçetelerinin (genitive singular third-person)
peçetemizin (first-person genitive plural)
peçetelerimizin (first-person genitive plural)
peçetenizin (genitive plural second-person)
peçetelerinizin (genitive plural second-person)
peçetelerinin (genitive plural third-person)
peçeteyim (first-person singular)
peçetelerim (first-person singular)
peçetesin (second-person singular)
peçetelersin (second-person singular)
peçete (singular third-person)
peçetedir (singular third-person)
peçeteler (singular third-person)
peçetelerdir (singular third-person)
peçeteyiz (first-person plural)
peçeteleriz (first-person plural)
peçetesiniz (plural second-person)
peçetelersiniz (plural second-person)
peçeteler (plural third-person)
peçetelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish پچته (peçete, peçeta), from Italian pezzetta.


psikiyatrist

psikiyatrist (definite accusative psikiyatristi, plural psikiyatristler)

psikiyatristi (accusative definite)
psikiyatristler (plural)
psikiyatrist (nominative singular)
psikiyatristler (nominative plural)
psikiyatristi (accusative definite singular)
psikiyatristleri (accusative definite plural)
psikiyatriste (dative singular)
psikiyatristlere (dative plural)
psikiyatristte (locative singular)
psikiyatristlerde (locative plural)
psikiyatristten (ablative singular)
psikiyatristlerden (ablative plural)
psikiyatristin (genitive singular)
psikiyatristlerin (genitive plural)


psikiyatr

psikiyatr (definite accusative psikiyatrı, plural psikiyatrlar)

psikiyatrı (accusative definite)
psikiyatrlar (plural)
psikiyatr (nominative singular)
psikiyatrlar (nominative plural)
psikiyatrı (accusative definite singular)
psikiyatrları (accusative definite plural)
psikiyatra (dative singular)
psikiyatrlara (dative plural)
psikiyatrda (locative singular)
psikiyatrlarda (locative plural)
psikiyatrdan (ablative singular)
psikiyatrlardan (ablative plural)
psikiyatrın (genitive singular)
psikiyatrların (genitive plural)


tabut

tabut (definite accusative tabutu, plural tabutlar)

tabutu (accusative definite)
tabutlar (plural)
tabut (nominative singular)
tabutlar (nominative plural)
tabutu (accusative definite singular)
tabutları (accusative definite plural)
tabuta (dative singular)
tabutlara (dative plural)
tabutta (locative singular)
tabutlarda (locative plural)
tabuttan (ablative singular)
tabutlardan (ablative plural)
tabutun (genitive singular)
tabutların (genitive plural)
tabutum (first-person nominative singular)
tabutlarım (first-person nominative singular)
tabutun (nominative second-person singular)
tabutların (nominative second-person singular)
tabutu (nominative singular third-person)
tabutları (nominative singular third-person)
tabutumuz (first-person nominative plural)
tabutlarımız (first-person nominative plural)
tabutunuz (nominative plural second-person)
tabutlarınız (nominative plural second-person)
tabutları (nominative plural third-person)
tabutumu (accusative definite first-person singular)
tabutlarımı (accusative definite first-person singular)
tabutunu (accusative definite second-person singular)
tabutlarını (accusative definite second-person singular)
tabutunu (accusative definite singular third-person)
tabutlarını (accusative definite singular third-person)
tabutumuzu (accusative definite first-person plural)
tabutlarımızı (accusative definite first-person plural)
tabutunuzu (accusative definite plural second-person)
tabutlarınızı (accusative definite plural second-person)
tabutlarını (accusative definite plural third-person)
tabutuma (dative first-person singular)
tabutlarıma (dative first-person singular)
tabutuna (dative second-person singular)
tabutlarına (dative second-person singular)
tabutuna (dative singular third-person)
tabutlarına (dative singular third-person)
tabutumuza (dative first-person plural)
tabutlarımıza (dative first-person plural)
tabutunuza (dative plural second-person)
tabutlarınıza (dative plural second-person)
tabutlarına (dative plural third-person)
tabutumda (first-person locative singular)
tabutlarımda (first-person locative singular)
tabutunda (locative second-person singular)
tabutlarında (locative second-person singular)
tabutunda (locative singular third-person)
tabutlarında (locative singular third-person)
tabutumuzda (first-person locative plural)
tabutlarımızda (first-person locative plural)
tabutunuzda (locative plural second-person)
tabutlarınızda (locative plural second-person)
tabutlarında (locative plural third-person)
tabutumdan (ablative first-person singular)
tabutlarımdan (ablative first-person singular)
tabutundan (ablative second-person singular)
tabutlarından (ablative second-person singular)
tabutundan (ablative singular third-person)
tabutlarından (ablative singular third-person)
tabutumuzdan (ablative first-person plural)
tabutlarımızdan (ablative first-person plural)
tabutunuzdan (ablative plural second-person)
tabutlarınızdan (ablative plural second-person)
tabutlarından (ablative plural third-person)
tabutumun (first-person genitive singular)
tabutlarımın (first-person genitive singular)
tabutunun (genitive second-person singular)
tabutlarının (genitive second-person singular)
tabutunun (genitive singular third-person)
tabutlarının (genitive singular third-person)
tabutumuzun (first-person genitive plural)
tabutlarımızın (first-person genitive plural)
tabutunuzun (genitive plural second-person)
tabutlarınızın (genitive plural second-person)
tabutlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تابوت (tabut), from Arabic تَابُوت (tābūt), from Classical Syriac ܬܝܒܘܬܐ (tēḇūṯā), ultimately from Egyptian DbA-t:pr ḏbꜣt (“sarcophagus, coffin”) or T-b-O39 ṯb (“chest, box”).
Compare Demotic tbyt (“sarcophagus, shrine, chest”), dbt, and tbt (“chest”) and Coptic ⲧⲁⲓⲃⲉ (taibe, “chest, coffin”).


gübre

head

gübre (definite accusative gübreyi, plural gübreler)

gübreyi (accusative definite)
gübreler (plural)
gübre (nominative singular)
gübreler (nominative plural)
gübreyi (accusative definite singular)
gübreleri (accusative definite plural)
gübreye (dative singular)
gübrelere (dative plural)
gübrede (locative singular)
gübrelerde (locative plural)
gübreden (ablative singular)
gübrelerden (ablative plural)
gübrenin (genitive singular)
gübrelerin (genitive plural)
gübrem (first-person nominative singular)
gübrelerim (first-person nominative singular)
gübren (nominative second-person singular)
gübrelerin (nominative second-person singular)
gübresi (nominative singular third-person)
gübreleri (nominative singular third-person)
gübremiz (first-person nominative plural)
gübrelerimiz (first-person nominative plural)
gübreniz (nominative plural second-person)
gübreleriniz (nominative plural second-person)
gübreleri (nominative plural third-person)
gübremi (accusative definite first-person singular)
gübrelerimi (accusative definite first-person singular)
gübreni (accusative definite second-person singular)
gübrelerini (accusative definite second-person singular)
gübresini (accusative definite singular third-person)
gübrelerini (accusative definite singular third-person)
gübremizi (accusative definite first-person plural)
gübrelerimizi (accusative definite first-person plural)
gübrenizi (accusative definite plural second-person)
gübrelerinizi (accusative definite plural second-person)
gübrelerini (accusative definite plural third-person)
gübreme (dative first-person singular)
gübrelerime (dative first-person singular)
gübrene (dative second-person singular)
gübrelerine (dative second-person singular)
gübresine (dative singular third-person)
gübrelerine (dative singular third-person)
gübremize (dative first-person plural)
gübrelerimize (dative first-person plural)
gübrenize (dative plural second-person)
gübrelerinize (dative plural second-person)
gübrelerine (dative plural third-person)
gübremde (first-person locative singular)
gübrelerimde (first-person locative singular)
gübrende (locative second-person singular)
gübrelerinde (locative second-person singular)
gübresinde (locative singular third-person)
gübrelerinde (locative singular third-person)
gübremizde (first-person locative plural)
gübrelerimizde (first-person locative plural)
gübrenizde (locative plural second-person)
gübrelerinizde (locative plural second-person)
gübrelerinde (locative plural third-person)
gübremden (ablative first-person singular)
gübrelerimden (ablative first-person singular)
gübrenden (ablative second-person singular)
gübrelerinden (ablative second-person singular)
gübresinden (ablative singular third-person)
gübrelerinden (ablative singular third-person)
gübremizden (ablative first-person plural)
gübrelerimizden (ablative first-person plural)
gübrenizden (ablative plural second-person)
gübrelerinizden (ablative plural second-person)
gübrelerinden (ablative plural third-person)
gübremin (first-person genitive singular)
gübrelerimin (first-person genitive singular)
gübrenin (genitive second-person singular)
gübrelerinin (genitive second-person singular)
gübresinin (genitive singular third-person)
gübrelerinin (genitive singular third-person)
gübremizin (first-person genitive plural)
gübrelerimizin (first-person genitive plural)
gübrenizin (genitive plural second-person)
gübrelerinizin (genitive plural second-person)
gübrelerinin (genitive plural third-person)
gübreyim (first-person singular)
gübrelerim (first-person singular)
gübresin (second-person singular)
gübrelersin (second-person singular)
gübre (singular third-person)
gübredir (singular third-person)
gübreler (singular third-person)
gübrelerdir (singular third-person)
gübreyiz (first-person plural)
gübreleriz (first-person plural)
gübresiniz (plural second-person)
gübrelersiniz (plural second-person)
gübreler (plural third-person)
gübrelerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish گوبره (göbre, gübre) see it for more.


fitil

fitil (definite accusative fitili, plural fitiller)

fitili (accusative definite)
fitiller (plural)
fitil (nominative singular)
fitiller (nominative plural)
fitili (accusative definite singular)
fitilleri (accusative definite plural)
fitile (dative singular)
fitillere (dative plural)
fitilde (locative singular)
fitillerde (locative plural)
fitilden (ablative singular)
fitillerden (ablative plural)
fitilin (genitive singular)
fitillerin (genitive plural)
fitilim (first-person nominative singular)
fitillerim (first-person nominative singular)
fitilin (nominative second-person singular)
fitillerin (nominative second-person singular)
fitili (nominative singular third-person)
fitilleri (nominative singular third-person)
fitilimiz (first-person nominative plural)
fitillerimiz (first-person nominative plural)
fitiliniz (nominative plural second-person)
fitilleriniz (nominative plural second-person)
fitilleri (nominative plural third-person)
fitilimi (accusative definite first-person singular)
fitillerimi (accusative definite first-person singular)
fitilini (accusative definite second-person singular)
fitillerini (accusative definite second-person singular)
fitilini (accusative definite singular third-person)
fitillerini (accusative definite singular third-person)
fitilimizi (accusative definite first-person plural)
fitillerimizi (accusative definite first-person plural)
fitilinizi (accusative definite plural second-person)
fitillerinizi (accusative definite plural second-person)
fitillerini (accusative definite plural third-person)
fitilime (dative first-person singular)
fitillerime (dative first-person singular)
fitiline (dative second-person singular)
fitillerine (dative second-person singular)
fitiline (dative singular third-person)
fitillerine (dative singular third-person)
fitilimize (dative first-person plural)
fitillerimize (dative first-person plural)
fitilinize (dative plural second-person)
fitillerinize (dative plural second-person)
fitillerine (dative plural third-person)
fitilimde (first-person locative singular)
fitillerimde (first-person locative singular)
fitilinde (locative second-person singular)
fitillerinde (locative second-person singular)
fitilinde (locative singular third-person)
fitillerinde (locative singular third-person)
fitilimizde (first-person locative plural)
fitillerimizde (first-person locative plural)
fitilinizde (locative plural second-person)
fitillerinizde (locative plural second-person)
fitillerinde (locative plural third-person)
fitilimden (ablative first-person singular)
fitillerimden (ablative first-person singular)
fitilinden (ablative second-person singular)
fitillerinden (ablative second-person singular)
fitilinden (ablative singular third-person)
fitillerinden (ablative singular third-person)
fitilimizden (ablative first-person plural)
fitillerimizden (ablative first-person plural)
fitilinizden (ablative plural second-person)
fitillerinizden (ablative plural second-person)
fitillerinden (ablative plural third-person)
fitilimin (first-person genitive singular)
fitillerimin (first-person genitive singular)
fitilinin (genitive second-person singular)
fitillerinin (genitive second-person singular)
fitilinin (genitive singular third-person)
fitillerinin (genitive singular third-person)
fitilimizin (first-person genitive plural)
fitillerimizin (first-person genitive plural)
fitilinizin (genitive plural second-person)
fitillerinizin (genitive plural second-person)
fitillerinin (genitive plural third-person)

→ Russian: фити́ль m (fitílʹ)

From Ottoman Turkish فتیل (fetil, fitil), from Arabic فَتِيل (fatīl).


penisilin

penisilin (definite accusative penisilini, plural penisilinler)

penisilini (accusative definite)
penisilinler (plural)
penisilin (nominative singular)
penisilinler (nominative plural)
penisilini (accusative definite singular)
penisilinleri (accusative definite plural)
penisiline (dative singular)
penisilinlere (dative plural)
penisilinde (locative singular)
penisilinlerde (locative plural)
penisilinden (ablative singular)
penisilinlerden (ablative plural)
penisilinin (genitive singular)
penisilinlerin (genitive plural)
penisilinim (first-person nominative singular)
penisilinlerim (first-person nominative singular)
penisilinin (nominative second-person singular)
penisilinlerin (nominative second-person singular)
penisilini (nominative singular third-person)
penisilinleri (nominative singular third-person)
penisilinimiz (first-person nominative plural)
penisilinlerimiz (first-person nominative plural)
penisilininiz (nominative plural second-person)
penisilinleriniz (nominative plural second-person)
penisilinleri (nominative plural third-person)
penisilinimi (accusative definite first-person singular)
penisilinlerimi (accusative definite first-person singular)
penisilinini (accusative definite second-person singular)
penisilinlerini (accusative definite second-person singular)
penisilinini (accusative definite singular third-person)
penisilinlerini (accusative definite singular third-person)
penisilinimizi (accusative definite first-person plural)
penisilinlerimizi (accusative definite first-person plural)
penisilininizi (accusative definite plural second-person)
penisilinlerinizi (accusative definite plural second-person)
penisilinlerini (accusative definite plural third-person)
penisilinime (dative first-person singular)
penisilinlerime (dative first-person singular)
penisilinine (dative second-person singular)
penisilinlerine (dative second-person singular)
penisilinine (dative singular third-person)
penisilinlerine (dative singular third-person)
penisilinimize (dative first-person plural)
penisilinlerimize (dative first-person plural)
penisilininize (dative plural second-person)
penisilinlerinize (dative plural second-person)
penisilinlerine (dative plural third-person)
penisilinimde (first-person locative singular)
penisilinlerimde (first-person locative singular)
penisilininde (locative second-person singular)
penisilinlerinde (locative second-person singular)
penisilininde (locative singular third-person)
penisilinlerinde (locative singular third-person)
penisilinimizde (first-person locative plural)
penisilinlerimizde (first-person locative plural)
penisilininizde (locative plural second-person)
penisilinlerinizde (locative plural second-person)
penisilinlerinde (locative plural third-person)
penisilinimden (ablative first-person singular)
penisilinlerimden (ablative first-person singular)
penisilininden (ablative second-person singular)
penisilinlerinden (ablative second-person singular)
penisilininden (ablative singular third-person)
penisilinlerinden (ablative singular third-person)
penisilinimizden (ablative first-person plural)
penisilinlerimizden (ablative first-person plural)
penisilininizden (ablative plural second-person)
penisilinlerinizden (ablative plural second-person)
penisilinlerinden (ablative plural third-person)
penisilinimin (first-person genitive singular)
penisilinlerimin (first-person genitive singular)
penisilininin (genitive second-person singular)
penisilinlerinin (genitive second-person singular)
penisilininin (genitive singular third-person)
penisilinlerinin (genitive singular third-person)
penisilinimizin (first-person genitive plural)
penisilinlerimizin (first-person genitive plural)
penisilininizin (genitive plural second-person)
penisilinlerinizin (genitive plural second-person)
penisilinlerinin (genitive plural third-person)


anjiyografi

anjiyografi (definite accusative anjiyografiyi, plural anjiyografiler)

anjiyografiyi (accusative definite)
anjiyografiler (plural)
anjiyografi (nominative singular)
anjiyografiler (nominative plural)
anjiyografiyi (accusative definite singular)
anjiyografileri (accusative definite plural)
anjiyografiye (dative singular)
anjiyografilere (dative plural)
anjiyografide (locative singular)
anjiyografilerde (locative plural)
anjiyografiden (ablative singular)
anjiyografilerden (ablative plural)
anjiyografinin (genitive singular)
anjiyografilerin (genitive plural)
anjiyografim (first-person nominative singular)
anjiyografilerim (first-person nominative singular)
anjiyografin (nominative second-person singular)
anjiyografilerin (nominative second-person singular)
anjiyografisi (nominative singular third-person)
anjiyografileri (nominative singular third-person)
anjiyografimiz (first-person nominative plural)
anjiyografilerimiz (first-person nominative plural)
anjiyografiniz (nominative plural second-person)
anjiyografileriniz (nominative plural second-person)
anjiyografileri (nominative plural third-person)
anjiyografimi (accusative definite first-person singular)
anjiyografilerimi (accusative definite first-person singular)
anjiyografini (accusative definite second-person singular)
anjiyografilerini (accusative definite second-person singular)
anjiyografisini (accusative definite singular third-person)
anjiyografilerini (accusative definite singular third-person)
anjiyografimizi (accusative definite first-person plural)
anjiyografilerimizi (accusative definite first-person plural)
anjiyografinizi (accusative definite plural second-person)
anjiyografilerinizi (accusative definite plural second-person)
anjiyografilerini (accusative definite plural third-person)
anjiyografime (dative first-person singular)
anjiyografilerime (dative first-person singular)
anjiyografine (dative second-person singular)
anjiyografilerine (dative second-person singular)
anjiyografisine (dative singular third-person)
anjiyografilerine (dative singular third-person)
anjiyografimize (dative first-person plural)
anjiyografilerimize (dative first-person plural)
anjiyografinize (dative plural second-person)
anjiyografilerinize (dative plural second-person)
anjiyografilerine (dative plural third-person)
anjiyografimde (first-person locative singular)
anjiyografilerimde (first-person locative singular)
anjiyografinde (locative second-person singular)
anjiyografilerinde (locative second-person singular)
anjiyografisinde (locative singular third-person)
anjiyografilerinde (locative singular third-person)
anjiyografimizde (first-person locative plural)
anjiyografilerimizde (first-person locative plural)
anjiyografinizde (locative plural second-person)
anjiyografilerinizde (locative plural second-person)
anjiyografilerinde (locative plural third-person)
anjiyografimden (ablative first-person singular)
anjiyografilerimden (ablative first-person singular)
anjiyografinden (ablative second-person singular)
anjiyografilerinden (ablative second-person singular)
anjiyografisinden (ablative singular third-person)
anjiyografilerinden (ablative singular third-person)
anjiyografimizden (ablative first-person plural)
anjiyografilerimizden (ablative first-person plural)
anjiyografinizden (ablative plural second-person)
anjiyografilerinizden (ablative plural second-person)
anjiyografilerinden (ablative plural third-person)
anjiyografimin (first-person genitive singular)
anjiyografilerimin (first-person genitive singular)
anjiyografinin (genitive second-person singular)
anjiyografilerinin (genitive second-person singular)
anjiyografisinin (genitive singular third-person)
anjiyografilerinin (genitive singular third-person)
anjiyografimizin (first-person genitive plural)
anjiyografilerimizin (first-person genitive plural)
anjiyografinizin (genitive plural second-person)
anjiyografilerinizin (genitive plural second-person)
anjiyografilerinin (genitive plural third-person)


skrotum

skrotum (definite accusative skrotumu, plural skrotumlar)

skrotumu (accusative definite)
skrotumlar (plural)
skrotum (nominative singular)
skrotumlar (nominative plural)
skrotumu (accusative definite singular)
skrotumları (accusative definite plural)
skrotuma (dative singular)
skrotumlara (dative plural)
skrotumda (locative singular)
skrotumlarda (locative plural)
skrotumdan (ablative singular)
skrotumlardan (ablative plural)
skrotumun (genitive singular)
skrotumların (genitive plural)
skrotumum (first-person nominative singular)
skrotumlarım (first-person nominative singular)
skrotumun (nominative second-person singular)
skrotumların (nominative second-person singular)
skrotumu (nominative singular third-person)
skrotumları (nominative singular third-person)
skrotumumuz (first-person nominative plural)
skrotumlarımız (first-person nominative plural)
skrotumunuz (nominative plural second-person)
skrotumlarınız (nominative plural second-person)
skrotumları (nominative plural third-person)
skrotumumu (accusative definite first-person singular)
skrotumlarımı (accusative definite first-person singular)
skrotumunu (accusative definite second-person singular)
skrotumlarını (accusative definite second-person singular)
skrotumunu (accusative definite singular third-person)
skrotumlarını (accusative definite singular third-person)
skrotumumuzu (accusative definite first-person plural)
skrotumlarımızı (accusative definite first-person plural)
skrotumunuzu (accusative definite plural second-person)
skrotumlarınızı (accusative definite plural second-person)
skrotumlarını (accusative definite plural third-person)
skrotumuma (dative first-person singular)
skrotumlarıma (dative first-person singular)
skrotumuna (dative second-person singular)
skrotumlarına (dative second-person singular)
skrotumuna (dative singular third-person)
skrotumlarına (dative singular third-person)
skrotumumuza (dative first-person plural)
skrotumlarımıza (dative first-person plural)
skrotumunuza (dative plural second-person)
skrotumlarınıza (dative plural second-person)
skrotumlarına (dative plural third-person)
skrotumumda (first-person locative singular)
skrotumlarımda (first-person locative singular)
skrotumunda (locative second-person singular)
skrotumlarında (locative second-person singular)
skrotumunda (locative singular third-person)
skrotumlarında (locative singular third-person)
skrotumumuzda (first-person locative plural)
skrotumlarımızda (first-person locative plural)
skrotumunuzda (locative plural second-person)
skrotumlarınızda (locative plural second-person)
skrotumlarında (locative plural third-person)
skrotumumdan (ablative first-person singular)
skrotumlarımdan (ablative first-person singular)
skrotumundan (ablative second-person singular)
skrotumlarından (ablative second-person singular)
skrotumundan (ablative singular third-person)
skrotumlarından (ablative singular third-person)
skrotumumuzdan (ablative first-person plural)
skrotumlarımızdan (ablative first-person plural)
skrotumunuzdan (ablative plural second-person)
skrotumlarınızdan (ablative plural second-person)
skrotumlarından (ablative plural third-person)
skrotumumun (first-person genitive singular)
skrotumlarımın (first-person genitive singular)
skrotumunun (genitive second-person singular)
skrotumlarının (genitive second-person singular)
skrotumunun (genitive singular third-person)
skrotumlarının (genitive singular third-person)
skrotumumuzun (first-person genitive plural)
skrotumlarımızın (first-person genitive plural)
skrotumunuzun (genitive plural second-person)
skrotumlarınızın (genitive plural second-person)
skrotumlarının (genitive plural third-person)


taban

taban (definite accusative tabanı, plural tabanlar)

tabanı (accusative definite)
tabanlar (plural)
taban (nominative singular)
tabanlar (nominative plural)
tabanı (accusative definite singular)
tabanları (accusative definite plural)
tabana (dative singular)
tabanlara (dative plural)
tabanda (locative singular)
tabanlarda (locative plural)
tabandan (ablative singular)
tabanlardan (ablative plural)
tabanın (genitive singular)
tabanların (genitive plural)
tabanım (first-person nominative singular)
tabanlarım (first-person nominative singular)
tabanın (nominative second-person singular)
tabanların (nominative second-person singular)
tabanı (nominative singular third-person)
tabanları (nominative singular third-person)
tabanımız (first-person nominative plural)
tabanlarımız (first-person nominative plural)
tabanınız (nominative plural second-person)
tabanlarınız (nominative plural second-person)
tabanları (nominative plural third-person)
tabanımı (accusative definite first-person singular)
tabanlarımı (accusative definite first-person singular)
tabanını (accusative definite second-person singular)
tabanlarını (accusative definite second-person singular)
tabanını (accusative definite singular third-person)
tabanlarını (accusative definite singular third-person)
tabanımızı (accusative definite first-person plural)
tabanlarımızı (accusative definite first-person plural)
tabanınızı (accusative definite plural second-person)
tabanlarınızı (accusative definite plural second-person)
tabanlarını (accusative definite plural third-person)
tabanıma (dative first-person singular)
tabanlarıma (dative first-person singular)
tabanına (dative second-person singular)
tabanlarına (dative second-person singular)
tabanına (dative singular third-person)
tabanlarına (dative singular third-person)
tabanımıza (dative first-person plural)
tabanlarımıza (dative first-person plural)
tabanınıza (dative plural second-person)
tabanlarınıza (dative plural second-person)
tabanlarına (dative plural third-person)
tabanımda (first-person locative singular)
tabanlarımda (first-person locative singular)
tabanında (locative second-person singular)
tabanlarında (locative second-person singular)
tabanında (locative singular third-person)
tabanlarında (locative singular third-person)
tabanımızda (first-person locative plural)
tabanlarımızda (first-person locative plural)
tabanınızda (locative plural second-person)
tabanlarınızda (locative plural second-person)
tabanlarında (locative plural third-person)
tabanımdan (ablative first-person singular)
tabanlarımdan (ablative first-person singular)
tabanından (ablative second-person singular)
tabanlarından (ablative second-person singular)
tabanından (ablative singular third-person)
tabanlarından (ablative singular third-person)
tabanımızdan (ablative first-person plural)
tabanlarımızdan (ablative first-person plural)
tabanınızdan (ablative plural second-person)
tabanlarınızdan (ablative plural second-person)
tabanlarından (ablative plural third-person)
tabanımın (first-person genitive singular)
tabanlarımın (first-person genitive singular)
tabanının (genitive second-person singular)
tabanlarının (genitive second-person singular)
tabanının (genitive singular third-person)
tabanlarının (genitive singular third-person)
tabanımızın (first-person genitive plural)
tabanlarımızın (first-person genitive plural)
tabanınızın (genitive plural second-person)
tabanlarınızın (genitive plural second-person)
tabanlarının (genitive plural third-person)
tabanım (first-person singular)
tabanlarım (first-person singular)
tabansın (second-person singular)
tabanlarsın (second-person singular)
taban (singular third-person)
tabandır (singular third-person)
tabanlar (singular third-person)
tabanlardır (singular third-person)
tabanız (first-person plural)
tabanlarız (first-person plural)
tabansınız (plural second-person)
tabanlarsınız (plural second-person)
tabanlar (plural third-person)
tabanlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish طبان (taban), from Proto-Turkic *tāpan (“foot, sole”).


allık

allık (definite accusative allığı, plural allıklar)

allığı (accusative definite)
allıklar (plural)
allık (nominative singular)
allıklar (nominative plural)
allığı (accusative definite singular)
allıkları (accusative definite plural)
allığa (dative singular)
allıklara (dative plural)
allıkta (locative singular)
allıklarda (locative plural)
allıktan (ablative singular)
allıklardan (ablative plural)
allığın (genitive singular)
allıkların (genitive plural)


kaş kalemi

kaş kalemi (definite accusative kaş kalemini, plural kaş kalemleri)

kaş kalemini (accusative definite)
kaş kalemleri (plural)
kaş kalemi (nominative singular)
kaş kalemleri (nominative plural)
kaş kalemini (accusative definite singular)
kaş kalemlerini (accusative definite plural)
kaş kalemine (dative singular)
kaş kalemlerine (dative plural)
kaş kaleminde (locative singular)
kaş kalemlerinde (locative plural)
kaş kaleminden (ablative singular)
kaş kalemlerinden (ablative plural)
kaş kaleminin (genitive singular)
kaş kalemlerinin (genitive plural)


dudak parlatıcısı

dudak parlatıcısı (definite accusative dudak parlatıcısını, plural dudak parlatıcıları)

dudak parlatıcısını (accusative definite)
dudak parlatıcıları (plural)
dudak parlatıcısı (nominative singular)
dudak parlatıcıları (nominative plural)
dudak parlatıcısını (accusative definite singular)
dudak parlatıcılarını (accusative definite plural)
dudak parlatıcısına (dative singular)
dudak parlatıcılarına (dative plural)
dudak parlatıcısında (locative singular)
dudak parlatıcılarında (locative plural)
dudak parlatıcısından (ablative singular)
dudak parlatıcılarından (ablative plural)
dudak parlatıcısının (genitive singular)
dudak parlatıcılarının (genitive plural)


parlatıcı

parlatıcı (definite accusative parlatıcıyı, plural parlatıcılar)

parlatıcıyı (accusative definite)
parlatıcılar (plural)
parlatıcı (nominative singular)
parlatıcılar (nominative plural)
parlatıcıyı (accusative definite singular)
parlatıcıları (accusative definite plural)
parlatıcıya (dative singular)
parlatıcılara (dative plural)
parlatıcıda (locative singular)
parlatıcılarda (locative plural)
parlatıcıdan (ablative singular)
parlatıcılardan (ablative plural)
parlatıcının (genitive singular)
parlatıcıların (genitive plural)
parlatıcım (first-person nominative singular)
parlatıcılarım (first-person nominative singular)
parlatıcın (nominative second-person singular)
parlatıcıların (nominative second-person singular)
parlatıcısı (nominative singular third-person)
parlatıcıları (nominative singular third-person)
parlatıcımız (first-person nominative plural)
parlatıcılarımız (first-person nominative plural)
parlatıcınız (nominative plural second-person)
parlatıcılarınız (nominative plural second-person)
parlatıcıları (nominative plural third-person)
parlatıcımı (accusative definite first-person singular)
parlatıcılarımı (accusative definite first-person singular)
parlatıcını (accusative definite second-person singular)
parlatıcılarını (accusative definite second-person singular)
parlatıcısını (accusative definite singular third-person)
parlatıcılarını (accusative definite singular third-person)
parlatıcımızı (accusative definite first-person plural)
parlatıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
parlatıcınızı (accusative definite plural second-person)
parlatıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
parlatıcılarını (accusative definite plural third-person)
parlatıcıma (dative first-person singular)
parlatıcılarıma (dative first-person singular)
parlatıcına (dative second-person singular)
parlatıcılarına (dative second-person singular)
parlatıcısına (dative singular third-person)
parlatıcılarına (dative singular third-person)
parlatıcımıza (dative first-person plural)
parlatıcılarımıza (dative first-person plural)
parlatıcınıza (dative plural second-person)
parlatıcılarınıza (dative plural second-person)
parlatıcılarına (dative plural third-person)
parlatıcımda (first-person locative singular)
parlatıcılarımda (first-person locative singular)
parlatıcında (locative second-person singular)
parlatıcılarında (locative second-person singular)
parlatıcısında (locative singular third-person)
parlatıcılarında (locative singular third-person)
parlatıcımızda (first-person locative plural)
parlatıcılarımızda (first-person locative plural)
parlatıcınızda (locative plural second-person)
parlatıcılarınızda (locative plural second-person)
parlatıcılarında (locative plural third-person)
parlatıcımdan (ablative first-person singular)
parlatıcılarımdan (ablative first-person singular)
parlatıcından (ablative second-person singular)
parlatıcılarından (ablative second-person singular)
parlatıcısından (ablative singular third-person)
parlatıcılarından (ablative singular third-person)
parlatıcımızdan (ablative first-person plural)
parlatıcılarımızdan (ablative first-person plural)
parlatıcınızdan (ablative plural second-person)
parlatıcılarınızdan (ablative plural second-person)
parlatıcılarından (ablative plural third-person)
parlatıcımın (first-person genitive singular)
parlatıcılarımın (first-person genitive singular)
parlatıcının (genitive second-person singular)
parlatıcılarının (genitive second-person singular)
parlatıcısının (genitive singular third-person)
parlatıcılarının (genitive singular third-person)
parlatıcımızın (first-person genitive plural)
parlatıcılarımızın (first-person genitive plural)
parlatıcınızın (genitive plural second-person)
parlatıcılarınızın (genitive plural second-person)
parlatıcılarının (genitive plural third-person)
parlatıcıyım (first-person singular)
parlatıcılarım (first-person singular)
parlatıcısın (second-person singular)
parlatıcılarsın (second-person singular)
parlatıcı (singular third-person)
parlatıcıdır (singular third-person)
parlatıcılar (singular third-person)
parlatıcılardır (singular third-person)
parlatıcıyız (first-person plural)
parlatıcılarız (first-person plural)
parlatıcısınız (plural second-person)
parlatıcılarsınız (plural second-person)
parlatıcılar (plural third-person)
parlatıcılardır (plural third-person)

[pɑɾɫɑtɯdʒɯ]

From parlatmak (“to make something shine”) + -cı.

affix

any product that applied to get a shiny look.


rimel

head

rimel (definite accusative rimeli, plural rimeller)

rimeli (accusative definite)
rimeller (plural)
rimel (nominative singular)
rimeller (nominative plural)
rimeli (accusative definite singular)
rimelleri (accusative definite plural)
rimele (dative singular)
rimellere (dative plural)
rimelde (locative singular)
rimellerde (locative plural)
rimelden (ablative singular)
rimellerden (ablative plural)
rimelin (genitive singular)
rimellerin (genitive plural)
rimelim (first-person nominative singular)
rimellerim (first-person nominative singular)
rimelin (nominative second-person singular)
rimellerin (nominative second-person singular)
rimeli (nominative singular third-person)
rimelleri (nominative singular third-person)
rimelimiz (first-person nominative plural)
rimellerimiz (first-person nominative plural)
rimeliniz (nominative plural second-person)
rimelleriniz (nominative plural second-person)
rimelleri (nominative plural third-person)
rimelimi (accusative definite first-person singular)
rimellerimi (accusative definite first-person singular)
rimelini (accusative definite second-person singular)
rimellerini (accusative definite second-person singular)
rimelini (accusative definite singular third-person)
rimellerini (accusative definite singular third-person)
rimelimizi (accusative definite first-person plural)
rimellerimizi (accusative definite first-person plural)
rimelinizi (accusative definite plural second-person)
rimellerinizi (accusative definite plural second-person)
rimellerini (accusative definite plural third-person)
rimelime (dative first-person singular)
rimellerime (dative first-person singular)
rimeline (dative second-person singular)
rimellerine (dative second-person singular)
rimeline (dative singular third-person)
rimellerine (dative singular third-person)
rimelimize (dative first-person plural)
rimellerimize (dative first-person plural)
rimelinize (dative plural second-person)
rimellerinize (dative plural second-person)
rimellerine (dative plural third-person)
rimelimde (first-person locative singular)
rimellerimde (first-person locative singular)
rimelinde (locative second-person singular)
rimellerinde (locative second-person singular)
rimelinde (locative singular third-person)
rimellerinde (locative singular third-person)
rimelimizde (first-person locative plural)
rimellerimizde (first-person locative plural)
rimelinizde (locative plural second-person)
rimellerinizde (locative plural second-person)
rimellerinde (locative plural third-person)
rimelimden (ablative first-person singular)
rimellerimden (ablative first-person singular)
rimelinden (ablative second-person singular)
rimellerinden (ablative second-person singular)
rimelinden (ablative singular third-person)
rimellerinden (ablative singular third-person)
rimelimizden (ablative first-person plural)
rimellerimizden (ablative first-person plural)
rimelinizden (ablative plural second-person)
rimellerinizden (ablative plural second-person)
rimellerinden (ablative plural third-person)
rimelimin (first-person genitive singular)
rimellerimin (first-person genitive singular)
rimelinin (genitive second-person singular)
rimellerinin (genitive second-person singular)
rimelinin (genitive singular third-person)
rimellerinin (genitive singular third-person)
rimelimizin (first-person genitive plural)
rimellerimizin (first-person genitive plural)
rimelinizin (genitive plural second-person)
rimellerinizin (genitive plural second-person)
rimellerinin (genitive plural third-person)

From French rimmel, named after French-born British perfumer Eugène Rimmel.


kabuk

head

kabuk (definite accusative kabuğu, plural kabuklar)

kabuğu (accusative definite)
kabuklar (plural)
kabuk (nominative singular)
kabuklar (nominative plural)
kabuğu (accusative definite singular)
kabukları (accusative definite plural)
kabuğa (dative singular)
kabuklara (dative plural)
kabukta (locative singular)
kabuklarda (locative plural)
kabuktan (ablative singular)
kabuklardan (ablative plural)
kabuğun (genitive singular)
kabukların (genitive plural)
kabuğum (first-person nominative singular)
kabuklarım (first-person nominative singular)
kabuğun (nominative second-person singular)
kabukların (nominative second-person singular)
kabuğu (nominative singular third-person)
kabukları (nominative singular third-person)
kabuğumuz (first-person nominative plural)
kabuklarımız (first-person nominative plural)
kabuğunuz (nominative plural second-person)
kabuklarınız (nominative plural second-person)
kabukları (nominative plural third-person)
kabuğumu (accusative definite first-person singular)
kabuklarımı (accusative definite first-person singular)
kabuğunu (accusative definite second-person singular)
kabuklarını (accusative definite second-person singular)
kabuğunu (accusative definite singular third-person)
kabuklarını (accusative definite singular third-person)
kabuğumuzu (accusative definite first-person plural)
kabuklarımızı (accusative definite first-person plural)
kabuğunuzu (accusative definite plural second-person)
kabuklarınızı (accusative definite plural second-person)
kabuklarını (accusative definite plural third-person)
kabuğuma (dative first-person singular)
kabuklarıma (dative first-person singular)
kabuğuna (dative second-person singular)
kabuklarına (dative second-person singular)
kabuğuna (dative singular third-person)
kabuklarına (dative singular third-person)
kabuğumuza (dative first-person plural)
kabuklarımıza (dative first-person plural)
kabuğunuza (dative plural second-person)
kabuklarınıza (dative plural second-person)
kabuklarına (dative plural third-person)
kabuğumda (first-person locative singular)
kabuklarımda (first-person locative singular)
kabuğunda (locative second-person singular)
kabuklarında (locative second-person singular)
kabuğunda (locative singular third-person)
kabuklarında (locative singular third-person)
kabuğumuzda (first-person locative plural)
kabuklarımızda (first-person locative plural)
kabuğunuzda (locative plural second-person)
kabuklarınızda (locative plural second-person)
kabuklarında (locative plural third-person)
kabuğumdan (ablative first-person singular)
kabuklarımdan (ablative first-person singular)
kabuğundan (ablative second-person singular)
kabuklarından (ablative second-person singular)
kabuğundan (ablative singular third-person)
kabuklarından (ablative singular third-person)
kabuğumuzdan (ablative first-person plural)
kabuklarımızdan (ablative first-person plural)
kabuğunuzdan (ablative plural second-person)
kabuklarınızdan (ablative plural second-person)
kabuklarından (ablative plural third-person)
kabuğumun (first-person genitive singular)
kabuklarımın (first-person genitive singular)
kabuğunun (genitive second-person singular)
kabuklarının (genitive second-person singular)
kabuğunun (genitive singular third-person)
kabuklarının (genitive singular third-person)
kabuğumuzun (first-person genitive plural)
kabuklarımızın (first-person genitive plural)
kabuğunuzun (genitive plural second-person)
kabuklarınızın (genitive plural second-person)
kabuklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قبوق (ḳabuḳ, “bark, rind, the skin or peel of a fruit, shell”), from Proto-Turkic *kāpuk (“bark, shell”) from Proto-Turkic *kāp- (“to surround”), equivalent to kap + -uk.

inh+

(medicine) The incrustation over a wound or pimple; scab.


dinlemek

head

dinlemek (third-person singular simple present dinler)

dinler (present singular third-person)
dinlemek (infinitive)
dinleyen (imperfective impersonal participle)
dinlemiş (impersonal participle perfective)
dinleyecek (impersonal participle prospective)
dinlediğim (non-prospective participle personal)
dinlediğin (non-prospective participle personal)
dinlediği (non-prospective participle personal)
dinlediğimiz (non-prospective participle personal)
dinlediğiniz (non-prospective participle personal)
dinledikleri (non-prospective participle personal)
dinleyeceğim (participle personal prospective)
dinleyeceğin (participle personal prospective)
dinleyeceği (participle personal prospective)
dinleyeceğimiz (participle personal prospective)
dinleyeceğiniz (participle personal prospective)
dinleyecekleri (participle personal prospective)
dinleme (noun-from-verb)
dinleyiş (adverbial)
dinlerim (aorist first-person indicative present singular)
dinlersin (aorist indicative present second-person singular)
dinler (aorist indicative present singular third-person)
dinleriz (aorist first-person indicative plural present)
dinlersiniz (aorist indicative plural present second-person)
dinlerler (aorist indicative plural present third-person)
dinliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dinliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dinliyor (imperfective indicative present singular third-person)
dinliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dinliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dinliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dinledim (first-person indicative past perfective singular)
dinledin (indicative past perfective second-person singular)
dinledi (indicative past perfective singular third-person)
dinledik (first-person indicative past perfective plural)
dinlediniz (indicative past perfective plural second-person)
dinlediler (indicative past perfective plural third-person)
dinliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dinliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dinliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dinliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dinliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dinliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dinleyeceğim (first-person future indicative singular)
dinleyeceksin (future indicative second-person singular)
dinleyecek (future indicative singular third-person)
dinleyeceğiz (first-person future indicative plural)
dinleyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dinleyecekler (future indicative plural third-person)
dinlemişim (first-person inferential perfective singular)
dinlemişsin (inferential perfective second-person singular)
dinlemiş (inferential perfective singular third-person)
dinlemişiz (first-person inferential perfective plural)
dinlemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dinlemişler (inferential perfective plural third-person)
dinlermişim (aorist first-person inferential singular)
dinlermişsin (aorist inferential second-person singular)
dinlermiş (aorist inferential singular third-person)
dinlermişiz (aorist first-person inferential plural)
dinlermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dinlermişler (aorist inferential plural third-person)
dinliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dinliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dinliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dinliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dinliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dinliyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
dinlesem (conditional first-person singular)
dinlesen (conditional second-person singular)
dinlese (conditional singular third-person)
dinlesek (conditional first-person plural)
dinleseniz (conditional plural second-person)
dinleseler (conditional plural third-person)
dinleseydim (conditional first-person perfective singular)
dinleseydin (conditional perfective second-person singular)
dinleseydi (conditional perfective singular third-person)
dinleseydik (conditional first-person perfective plural)
dinleseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dinleseydiler (conditional perfective plural third-person)
dinleyeyim (first-person optative singular)
dinleyesin (optative second-person singular)
dinleye (optative singular third-person)
dinleyelim (first-person optative plural)
dinleyesiniz (optative plural second-person)
dinleyeler (optative plural third-person)
dinlemekteyim (first-person progressive singular)
dinlemektesin (progressive second-person singular)
dinlemekte (progressive singular third-person)
dinlemekteyiz (first-person plural progressive)
dinlemektesiniz (plural progressive second-person)
dinlemekteler (plural progressive third-person)
dinlemeliyim (first-person necessitative singular)
dinlemelisin (necessitative second-person singular)
dinlemeli (necessitative singular third-person)
dinlemeliyiz (first-person necessitative plural)
dinlemelisiniz (necessitative plural second-person)
dinlemeliler (necessitative plural third-person)
dinle (imperative second-person singular)
dinlesin (imperative singular third-person)
dinleyin (imperative plural second-person)
dinlesinler (imperative plural third-person)
dinler miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dinler misin? (aorist indicative present second-person singular)
dinler mi? (aorist indicative present singular third-person)
dinler miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dinler misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dinlerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dinliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dinliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dinliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dinliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dinliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dinliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dinledim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dinledin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dinledi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dinledik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dinlediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dinlediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dinliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dinliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dinliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dinliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dinliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dinliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dinleyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dinleyecek misin? (future indicative second-person singular)
dinleyecek mi? (future indicative singular third-person)
dinleyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dinleyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dinleyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dinlemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dinlemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dinlemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dinlemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dinlemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dinlemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dinler miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dinler miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dinler miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dinler miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dinler miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dinlerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dinliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dinliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dinliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dinliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dinliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dinliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dinlesem mi? (conditional first-person singular)
dinlesen mi? (conditional second-person singular)
dinlese mi? (conditional singular third-person)
dinlesek mi? (conditional first-person plural)
dinleseniz mi? (conditional plural second-person)
dinleseler mi? (conditional plural third-person)
dinlese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dinlese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dinlese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dinlese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dinlese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dinleseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dinlemekte miyim? (first-person progressive singular)
dinlemekte misin? (progressive second-person singular)
dinlemekte mi? (progressive singular third-person)
dinlemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dinlemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dinlemekteler mi? (plural progressive third-person)
dinlemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dinlemeli misin? (necessitative second-person singular)
dinlemeli mi? (necessitative singular third-person)
dinlemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dinlemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dinlemeliler mi? (necessitative plural third-person)
dinlememek (infinitive negative)
dinlemeyen (imperfective impersonal negative participle)
dinlememiş (impersonal negative participle perfective)
dinlemeyecek (impersonal negative participle prospective)
dinlemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dinlemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dinlemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dinlemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dinlemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dinlemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dinlemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dinlemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dinlemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dinlemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dinlemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dinlemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dinlememe (negative noun-from-verb)
dinlemeyiş (adverbial negative)
dinlemem (aorist first-person indicative present singular)
dinlemezsin (aorist indicative present second-person singular)
dinlemez (aorist indicative present singular third-person)
dinlemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dinlemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dinlemezler (aorist indicative plural present third-person)
dinlemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dinlemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dinlemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dinlemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dinlemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dinlemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dinlemedim (first-person indicative past perfective singular)
dinlemedin (indicative past perfective second-person singular)
dinlemedi (indicative past perfective singular third-person)
dinlemedik (first-person indicative past perfective plural)
dinlemediniz (indicative past perfective plural second-person)
dinlemediler (indicative past perfective plural third-person)
dinlemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dinlemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dinlemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dinlemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dinlemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dinlemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dinlemeyeceğim (first-person future indicative singular)
dinlemeyeceksin (future indicative second-person singular)
dinlemeyecek (future indicative singular third-person)
dinlemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dinlemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dinlemeyecekler (future indicative plural third-person)
dinlememişim (first-person inferential perfective singular)
dinlememişsin (inferential perfective second-person singular)
dinlememiş (inferential perfective singular third-person)
dinlememişiz (first-person inferential perfective plural)
dinlememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dinlememişler (inferential perfective plural third-person)
dinlemezmişim (aorist first-person inferential singular)
dinlemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dinlemezmiş (aorist inferential singular third-person)
dinlemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dinlemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dinlemezmişler (aorist inferential plural third-person)
dinlemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dinlemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dinlemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dinlemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dinlemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dinlemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
dinlemesem (conditional first-person singular)
dinlemesen (conditional second-person singular)
dinlemese (conditional singular third-person)
dinlemesek (conditional first-person plural)
dinlemeseniz (conditional plural second-person)
dinlemeseler (conditional plural third-person)
dinlemeseydim (conditional first-person perfective singular)
dinlemeseydin (conditional perfective second-person singular)
dinlemeseydi (conditional perfective singular third-person)
dinlemeseydik (conditional first-person perfective plural)
dinlemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dinlemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dinlemeyeyim (first-person optative singular)
dinlemeyesin (optative second-person singular)
dinlemeye (optative singular third-person)
dinlemeyelim (first-person optative plural)
dinlemeyesiniz (optative plural second-person)
dinlemeyeler (optative plural third-person)
dinlememekteyim (first-person progressive singular)
dinlememektesin (progressive second-person singular)
dinlememekte (progressive singular third-person)
dinlememekteyiz (first-person plural progressive)
dinlememektesiniz (plural progressive second-person)
dinlememekteler (plural progressive third-person)
dinlememeliyim (first-person necessitative singular)
dinlememelisin (necessitative second-person singular)
dinlememeli (necessitative singular third-person)
dinlememeliyiz (first-person necessitative plural)
dinlememelisiniz (necessitative plural second-person)
dinlememeliler (necessitative plural third-person)
dinleme (imperative second-person singular)
dinlemesin (imperative singular third-person)
dinlemeyin (imperative plural second-person)
dinlemesinler (imperative plural third-person)
dinlemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dinlemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dinlemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dinlemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dinlemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dinlemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dinlemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dinlemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dinlemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dinlemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dinlemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dinlemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dinlemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dinlemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dinlemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dinlemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dinlemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dinlemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dinlemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dinlemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dinlemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dinlemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dinlemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dinlemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dinlemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dinlemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dinlemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dinlemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dinlemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dinlemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dinlememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dinlememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dinlememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dinlememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dinlememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dinlememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dinlemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dinlemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dinlemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dinlemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dinlemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dinlemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dinlemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dinlemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dinlemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dinlemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dinlemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dinlemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dinlemesem mi? (conditional first-person singular)
dinlemesen mi? (conditional second-person singular)
dinlemese mi? (conditional singular third-person)
dinlemesek mi? (conditional first-person plural)
dinlemeseniz mi? (conditional plural second-person)
dinlemeseler mi? (conditional plural third-person)
dinlemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dinlemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dinlemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dinlemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dinlemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dinlemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dinlememekte miyim? (first-person progressive singular)
dinlememekte misin? (progressive second-person singular)
dinlememekte mi? (progressive singular third-person)
dinlememekte miyiz? (first-person plural progressive)
dinlememekte misiniz? (plural progressive second-person)
dinlememekteler mi? (plural progressive third-person)
dinlememeli miyim? (first-person necessitative singular)
dinlememeli misin? (necessitative second-person singular)
dinlememeli mi? (necessitative singular third-person)
dinlememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dinlememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dinlememeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیڭلهمك (diŋlemek, “to listen, hear, pay attention to, obey, conform to”), from Proto-Turkic *tïŋ-la-mak, *tiŋ-le-mek (“to listen”), derived from Proto-Turkic *tiŋ (“reason, mind”). Compare Old Turkic 𐱃𐰃𐰭𐰞𐰀 (tïŋla-, “to listen”), Karakhanid تِنْكْلاماقْ (tïŋlāmāq, “to listen”), Turkmen diňlemek (“to listen”), Salar diñne, Kazakh тыңдау (tyñdau), Tatar тыңларга (tıñlarga).

cog

تِنْكْلاماقْ


kanamak

head

kanamak (third-person singular simple present kanar)

kanar (present singular third-person)
kanamak (infinitive)
kanayan (imperfective impersonal participle)
kanamış (impersonal participle perfective)
kanayacak (impersonal participle prospective)
kanadığım (non-prospective participle personal)
kanadığın (non-prospective participle personal)
kanadığı (non-prospective participle personal)
kanadığımız (non-prospective participle personal)
kanadığınız (non-prospective participle personal)
kanadıkları (non-prospective participle personal)
kanayacağım (participle personal prospective)
kanayacağın (participle personal prospective)
kanayacağı (participle personal prospective)
kanayacağımız (participle personal prospective)
kanayacağınız (participle personal prospective)
kanayacakları (participle personal prospective)
kanama (noun-from-verb)
kanayış (adverbial)
kanarım (aorist first-person indicative present singular)
kanarsın (aorist indicative present second-person singular)
kanar (aorist indicative present singular third-person)
kanarız (aorist first-person indicative plural present)
kanarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanarlar (aorist indicative plural present third-person)
kanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanadım (first-person indicative past perfective singular)
kanadın (indicative past perfective second-person singular)
kanadı (indicative past perfective singular third-person)
kanadık (first-person indicative past perfective plural)
kanadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kanayacağım (first-person future indicative singular)
kanayacaksın (future indicative second-person singular)
kanayacak (future indicative singular third-person)
kanayacağız (first-person future indicative plural)
kanayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanayacaklar (future indicative plural third-person)
kanamışım (first-person inferential perfective singular)
kanamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanamış (inferential perfective singular third-person)
kanamışız (first-person inferential perfective plural)
kanamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanarmışım (aorist first-person inferential singular)
kanarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanarmış (aorist inferential singular third-person)
kanarmışız (aorist first-person inferential plural)
kanarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanasam (conditional first-person singular)
kanasan (conditional second-person singular)
kanasa (conditional singular third-person)
kanasak (conditional first-person plural)
kanasanız (conditional plural second-person)
kanasalar (conditional plural third-person)
kanasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanayayım (first-person optative singular)
kanayasın (optative second-person singular)
kanaya (optative singular third-person)
kanayalım (first-person optative plural)
kanayasınız (optative plural second-person)
kanayalar (optative plural third-person)
kanamaktayım (first-person progressive singular)
kanamaktasın (progressive second-person singular)
kanamakta (progressive singular third-person)
kanamaktayız (first-person plural progressive)
kanamaktasınız (plural progressive second-person)
kanamaktalar (plural progressive third-person)
kanamalıyım (first-person necessitative singular)
kanamalısın (necessitative second-person singular)
kanamalı (necessitative singular third-person)
kanamalıyız (first-person necessitative plural)
kanamalısınız (necessitative plural second-person)
kanamalılar (necessitative plural third-person)
kana (imperative second-person singular)
kanasın (imperative singular third-person)
kanayın (imperative plural second-person)
kanasınlar (imperative plural third-person)
kanar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanasam mı? (conditional first-person singular)
kanasan mı? (conditional second-person singular)
kanasa mı? (conditional singular third-person)
kanasak mı? (conditional first-person plural)
kanasanız mı? (conditional plural second-person)
kanasalar mı? (conditional plural third-person)
kanasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanamakta mı? (progressive singular third-person)
kanamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kanamamak (infinitive negative)
kanamayan (imperfective impersonal negative participle)
kanamamış (impersonal negative participle perfective)
kanamayacak (impersonal negative participle prospective)
kanamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kanamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kanamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kanamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kanamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kanamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kanamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kanamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kanamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kanamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kanamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kanamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kanamama (negative noun-from-verb)
kanamayış (adverbial negative)
kanamam (aorist first-person indicative present singular)
kanamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kanamaz (aorist indicative present singular third-person)
kanamayız (aorist first-person indicative plural present)
kanamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kanamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanamadım (first-person indicative past perfective singular)
kanamadın (indicative past perfective second-person singular)
kanamadı (indicative past perfective singular third-person)
kanamadık (first-person indicative past perfective plural)
kanamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kanamayacağım (first-person future indicative singular)
kanamayacaksın (future indicative second-person singular)
kanamayacak (future indicative singular third-person)
kanamayacağız (first-person future indicative plural)
kanamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanamayacaklar (future indicative plural third-person)
kanamamışım (first-person inferential perfective singular)
kanamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanamamış (inferential perfective singular third-person)
kanamamışız (first-person inferential perfective plural)
kanamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kanamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanamazmış (aorist inferential singular third-person)
kanamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kanamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanamasam (conditional first-person singular)
kanamasan (conditional second-person singular)
kanamasa (conditional singular third-person)
kanamasak (conditional first-person plural)
kanamasanız (conditional plural second-person)
kanamasalar (conditional plural third-person)
kanamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanamayayım (first-person optative singular)
kanamayasın (optative second-person singular)
kanamaya (optative singular third-person)
kanamayalım (first-person optative plural)
kanamayasınız (optative plural second-person)
kanamayalar (optative plural third-person)
kanamamaktayım (first-person progressive singular)
kanamamaktasın (progressive second-person singular)
kanamamakta (progressive singular third-person)
kanamamaktayız (first-person plural progressive)
kanamamaktasınız (plural progressive second-person)
kanamamaktalar (plural progressive third-person)
kanamamalıyım (first-person necessitative singular)
kanamamalısın (necessitative second-person singular)
kanamamalı (necessitative singular third-person)
kanamamalıyız (first-person necessitative plural)
kanamamalısınız (necessitative plural second-person)
kanamamalılar (necessitative plural third-person)
kanama (imperative second-person singular)
kanamasın (imperative singular third-person)
kanamayın (imperative plural second-person)
kanamasınlar (imperative plural third-person)
kanamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanamasam mı? (conditional first-person singular)
kanamasan mı? (conditional second-person singular)
kanamasa mı? (conditional singular third-person)
kanamasak mı? (conditional first-person plural)
kanamasanız mı? (conditional plural second-person)
kanamasalar mı? (conditional plural third-person)
kanamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanamamakta mı? (progressive singular third-person)
kanamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قانامق (qanamaq, “to bleed”), from Proto-Turkic *kiān-a- (“to bleed”), from *kiān (“blood”). Cognate with Old Uyghur qʾnʾmʾq (qanamaq, “to bleed”), Karakhanid قَناماقْ (qanāmāq, “to bleed”), Turkmen gānamak (“to bleed”) and Mongolian ханах (xanax, “to bleed”); a Turkic borrowing.