duymak

duymak (third-person singular simple present duyar)

duyar (present singular third-person)
duymak (infinitive)
duyan (imperfective impersonal participle)
duymuş (impersonal participle perfective)
duyacak (impersonal participle prospective)
duyduğum (non-prospective participle personal)
duyduğun (non-prospective participle personal)
duyduğu (non-prospective participle personal)
duyduğumuz (non-prospective participle personal)
duyduğunuz (non-prospective participle personal)
duydukları (non-prospective participle personal)
duyacağım (participle personal prospective)
duyacağın (participle personal prospective)
duyacağı (participle personal prospective)
duyacağımız (participle personal prospective)
duyacağınız (participle personal prospective)
duyacakları (participle personal prospective)
duyma (noun-from-verb)
duyuş (adverbial)
duyarım (aorist first-person indicative present singular)
duyarsın (aorist indicative present second-person singular)
duyar (aorist indicative present singular third-person)
duyarız (aorist first-person indicative plural present)
duyarsınız (aorist indicative plural present second-person)
duyarlar (aorist indicative plural present third-person)
duyuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
duyuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
duyuyor (imperfective indicative present singular third-person)
duyuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
duyuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
duyuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
duydum (first-person indicative past perfective singular)
duydun (indicative past perfective second-person singular)
duydu (indicative past perfective singular third-person)
duyduk (first-person indicative past perfective plural)
duydunuz (indicative past perfective plural second-person)
duydular (indicative past perfective plural third-person)
duyuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
duyuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
duyuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
duyuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
duyuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
duyuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or duyuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
duyacağım (first-person future indicative singular)
duyacaksın (future indicative second-person singular)
duyacak (future indicative singular third-person)
duyacağız (first-person future indicative plural)
duyacaksınız (future indicative plural second-person)
duyacaklar (future indicative plural third-person)
duymışım (first-person inferential perfective singular)
duymışsın (inferential perfective second-person singular)
duymış (inferential perfective singular third-person)
duymışız (first-person inferential perfective plural)
duymışsınuz (inferential perfective plural second-person)
duymışlar (inferential perfective plural third-person)
duyarmışım (aorist first-person inferential singular)
duyarmışsın (aorist inferential second-person singular)
duyarmış (aorist inferential singular third-person)
duyarmışız (aorist first-person inferential plural)
duyarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
duyarlarmış (or duyarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
duyuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
duyuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
duyuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
duyuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
duyuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
duyuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
duysam (conditional first-person singular)
duysan (conditional second-person singular)
duysa (conditional singular third-person)
duysak (conditional first-person plural)
duysanız (conditional plural second-person)
duysalar (conditional plural third-person)
duysaydım (conditional first-person perfective singular)
duysaydın (conditional perfective second-person singular)
duysaydı (conditional perfective singular third-person)
duysaydık (conditional first-person perfective plural)
duysaydınız (conditional perfective plural second-person)
duysaydılar (conditional perfective plural third-person)
duyayım (first-person optative singular)
duyasın (optative second-person singular)
duya (optative singular third-person)
duyalım (first-person optative plural)
duyasınız (optative plural second-person)
duyalar (optative plural third-person)
duymaktayım (first-person progressive singular)
duymaktasın (progressive second-person singular)
duymakta (progressive singular third-person)
duymaktayız (first-person plural progressive)
duymaktasınız (plural progressive second-person)
duymaktalar (plural progressive third-person)
duymalıyım (first-person necessitative singular)
duymalısın (necessitative second-person singular)
duymalı (necessitative singular third-person)
duymalıyız (first-person necessitative plural)
duymalısınız (necessitative plural second-person)
duymalılar (necessitative plural third-person)
duy (imperative second-person singular)
duysun (imperative singular third-person)
duyun (imperative plural second-person)
duysunlar (imperative plural third-person)
duyar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
duyar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
duyar mı? (aorist indicative present singular third-person)
duyar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
duyar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
duyarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
duyuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
duyuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
duyuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
duyuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
duyuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
duyuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
duydum mu? (first-person indicative past perfective singular)
duydun mu? (indicative past perfective second-person singular)
duydu mu? (indicative past perfective singular third-person)
duyduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
duydunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
duydular mı? (indicative past perfective plural third-person)
duyuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
duyuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
duyuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
duyuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
duyuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
duyuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
duyacak mıyım? (first-person future indicative singular)
duyacak mısın? (future indicative second-person singular)
duyacak mı? (future indicative singular third-person)
duyacak mıyız? (first-person future indicative plural)
duyacak mısınız? (future indicative plural second-person)
duyacaklar mı? (future indicative plural third-person)
duymuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
duymuş musun? (inferential perfective second-person singular)
duymuş mu? (inferential perfective singular third-person)
duymuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
duymuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
duymuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
duyar mıymuşım? (aorist first-person inferential singular)
duyar mıymuşsın? (aorist inferential second-person singular)
duyar mıymuş? (aorist inferential singular third-person)
duyar mıymuşız? (aorist first-person inferential plural)
duyar mıymuşsınız? (aorist inferential plural second-person)
duyarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
duyuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
duyuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
duyuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
duyuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
duyuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
duyuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
duysam mı? (conditional first-person singular)
duysan mı? (conditional second-person singular)
duysa mı? (conditional singular third-person)
duysak mı? (conditional first-person plural)
duysanız mı? (conditional plural second-person)
duysalar mı? (conditional plural third-person)
duysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
duysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
duysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
duysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
duysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
duysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
duymakta mıyım? (first-person progressive singular)
duymakta mısın? (progressive second-person singular)
duymakta mı? (progressive singular third-person)
duymakta mıyız? (first-person plural progressive)
duymakta mısınız? (plural progressive second-person)
duymaktalar mı? (plural progressive third-person)
duymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
duymalı mısın? (necessitative second-person singular)
duymalı mı? (necessitative singular third-person)
duymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
duymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
duymalılar mı? (necessitative plural third-person)
duymamak (infinitive negative)
duymayan (imperfective impersonal negative participle)
duymamış (impersonal negative participle perfective)
duymayacak (impersonal negative participle prospective)
duymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
duymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
duymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
duymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
duymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
duymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
duymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
duymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
duymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
duymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
duymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
duymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
duymama (negative noun-from-verb)
duymayuş (adverbial negative)
duymam (aorist first-person indicative present singular)
duymazsın (aorist indicative present second-person singular)
duymaz (aorist indicative present singular third-person)
duymayız (aorist first-person indicative plural present)
duymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
duymazlar (aorist indicative plural present third-person)
duymuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
duymuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
duymuyor (imperfective indicative present singular third-person)
duymuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
duymuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
duymuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
duymadım (first-person indicative past perfective singular)
duymadın (indicative past perfective second-person singular)
duymadı (indicative past perfective singular third-person)
duymadık (first-person indicative past perfective plural)
duymadınız (indicative past perfective plural second-person)
duymadılar (indicative past perfective plural third-person)
duymuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
duymuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
duymuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
duymuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
duymuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
duymuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
duymayacağım (first-person future indicative singular)
duymayacaksın (future indicative second-person singular)
duymayacak (future indicative singular third-person)
duymayacağız (first-person future indicative plural)
duymayacaksınız (future indicative plural second-person)
duymayacaklar (future indicative plural third-person)
duymamışım (first-person inferential perfective singular)
duymamışsın (inferential perfective second-person singular)
duymamış (inferential perfective singular third-person)
duymamışız (first-person inferential perfective plural)
duymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
duymamışlar (inferential perfective plural third-person)
duymazmışım (aorist first-person inferential singular)
duymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
duymazmış (aorist inferential singular third-person)
duymazmışız (aorist first-person inferential plural)
duymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
duymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
duymuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
duymuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
duymuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
duymuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
duymuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
duymuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
duymasam (conditional first-person singular)
duymasan (conditional second-person singular)
duymasa (conditional singular third-person)
duymasak (conditional first-person plural)
duymasanız (conditional plural second-person)
duymasalar (conditional plural third-person)
duymasaydım (conditional first-person perfective singular)
duymasaydın (conditional perfective second-person singular)
duymasaydı (conditional perfective singular third-person)
duymasaydık (conditional first-person perfective plural)
duymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
duymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
duymayayım (first-person optative singular)
duymayasın (optative second-person singular)
duymaya (optative singular third-person)
duymayalım (first-person optative plural)
duymayasınız (optative plural second-person)
duymayalar (optative plural third-person)
duymamaktayım (first-person progressive singular)
duymamaktasın (progressive second-person singular)
duymamakta (progressive singular third-person)
duymamaktayız (first-person plural progressive)
duymamaktasınız (plural progressive second-person)
duymamaktalar (plural progressive third-person)
duymamalıyım (first-person necessitative singular)
duymamalısın (necessitative second-person singular)
duymamalı (necessitative singular third-person)
duymamalıyız (first-person necessitative plural)
duymamalısınız (necessitative plural second-person)
duymamalılar (necessitative plural third-person)
duyma (imperative second-person singular)
duymasın (imperative singular third-person)
duymayın (imperative plural second-person)
duymasınlar (imperative plural third-person)
duymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
duymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
duymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
duymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
duymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
duymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
duymuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
duymuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
duymuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
duymuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
duymuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
duymuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
duymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
duymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
duymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
duymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
duymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
duymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
duymuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
duymuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
duymuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
duymuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
duymuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
duymuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
duymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
duymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
duymayacak mı? (future indicative singular third-person)
duymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
duymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
duymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
duymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
duymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
duymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
duymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
duymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
duymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
duymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
duymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
duymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
duymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
duymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
duymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
duymuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
duymuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
duymuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
duymuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
duymuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
duymuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
duymasam mı? (conditional first-person singular)
duymasan mı? (conditional second-person singular)
duymasa mı? (conditional singular third-person)
duymasak mı? (conditional first-person plural)
duymasanız mı? (conditional plural second-person)
duymasalar mı? (conditional plural third-person)
duymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
duymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
duymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
duymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
duymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
duymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
duymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
duymamakta mısın? (progressive second-person singular)
duymamakta mı? (progressive singular third-person)
duymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
duymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
duymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
duymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
duymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
duymamalı mı? (necessitative singular third-person)
duymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
duymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
duymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish دویمق (duymak), from Proto-Turkic *tuj- (“to perceive (by ears or nose), notice”). Compare to Southern Altai туй- (tuy-, “to notice, learn”), etc.


osurmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

osurmak (infinitive)
osuran (imperfective impersonal participle)
osurmuş (impersonal participle perfective)
osuracak (impersonal participle prospective)
osurduğum (non-prospective participle personal)
osurduğun (non-prospective participle personal)
osurduğu (non-prospective participle personal)
osurduğumuz (non-prospective participle personal)
osurduğunuz (non-prospective participle personal)
osurdukları (non-prospective participle personal)
osuracağım (participle personal prospective)
osuracağın (participle personal prospective)
osuracağı (participle personal prospective)
osuracağımız (participle personal prospective)
osuracağınız (participle personal prospective)
osuracakları (participle personal prospective)
osurma (noun-from-verb)
osuruş (adverbial)
osururum (aorist first-person indicative present singular)
osurursun (aorist indicative present second-person singular)
osurur (aorist indicative present singular third-person)
osururuz (aorist first-person indicative plural present)
osurursunuz (aorist indicative plural present second-person)
osururlar (aorist indicative plural present third-person)
osuruyorum (first-person imperfective indicative present singular)
osuruyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
osuruyor (imperfective indicative present singular third-person)
osuruyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
osuruyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
osuruyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
osurdum (first-person indicative past perfective singular)
osurdun (indicative past perfective second-person singular)
osurdu (indicative past perfective singular third-person)
osurduk (first-person indicative past perfective plural)
osurdunuz (indicative past perfective plural second-person)
osurdular (indicative past perfective plural third-person)
osuruyordum (first-person imperfective indicative past singular)
osuruyordun (imperfective indicative past second-person singular)
osuruyordu (imperfective indicative past singular third-person)
osuruyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
osuruyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
osuruyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or osuruyordular (imperfective indicative past plural third-person)
osuracağım (first-person future indicative singular)
osuracaksın (future indicative second-person singular)
osuracak (future indicative singular third-person)
osuracağız (first-person future indicative plural)
osuracaksınız (future indicative plural second-person)
osuracaklar (future indicative plural third-person)
osurmuşum (first-person inferential perfective singular)
osurmuşsun (inferential perfective second-person singular)
osurmuş (inferential perfective singular third-person)
osurmuşuz (first-person inferential perfective plural)
osurmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
osurmuşlar (inferential perfective plural third-person)
osururmuşum (aorist first-person inferential singular)
osururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
osururmuş (aorist inferential singular third-person)
osururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
osururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
osururlarmış (or osururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
osuruyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
osuruyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
osuruyormuş (imperfective inferential singular third-person)
osuruyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
osuruyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
osuruyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
osursam (conditional first-person singular)
osursan (conditional second-person singular)
osursa (conditional singular third-person)
osursak (conditional first-person plural)
osursanız (conditional plural second-person)
osursalar (conditional plural third-person)
osursaydım (conditional first-person perfective singular)
osursaydın (conditional perfective second-person singular)
osursaydı (conditional perfective singular third-person)
osursaydık (conditional first-person perfective plural)
osursaydınız (conditional perfective plural second-person)
osursaydılar (conditional perfective plural third-person)
osurayım (first-person optative singular)
osurasın (optative second-person singular)
osura (optative singular third-person)
osuralım (first-person optative plural)
osurasınız (optative plural second-person)
osuralar (optative plural third-person)
osurmaktayım (first-person progressive singular)
osurmaktasın (progressive second-person singular)
osurmakta (progressive singular third-person)
osurmaktayız (first-person plural progressive)
osurmaktasınız (plural progressive second-person)
osurmaktalar (plural progressive third-person)
osurmalıyım (first-person necessitative singular)
osurmalısın (necessitative second-person singular)
osurmalı (necessitative singular third-person)
osurmalıyız (first-person necessitative plural)
osurmalısınız (necessitative plural second-person)
osurmalılar (necessitative plural third-person)
osur (imperative second-person singular)
osursun (imperative singular third-person)
osurun (imperative plural second-person)
osursunlar (imperative plural third-person)
osurur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
osurur musun? (aorist indicative present second-person singular)
osurur mu? (aorist indicative present singular third-person)
osurur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
osurur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
osururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
osuruyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
osuruyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
osuruyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
osuruyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
osuruyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
osuruyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
osurdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
osurdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
osurdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
osurduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
osurdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
osurdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
osuruyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
osuruyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
osuruyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
osuruyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
osuruyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
osuruyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
osuracak mıyım? (first-person future indicative singular)
osuracak mısın? (future indicative second-person singular)
osuracak mı? (future indicative singular third-person)
osuracak mıyız? (first-person future indicative plural)
osuracak mısınız? (future indicative plural second-person)
osuracaklar mı? (future indicative plural third-person)
osurmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
osurmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
osurmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
osurmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
osurmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
osurmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
osurur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
osurur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
osurur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
osurur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
osurur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
osururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
osuruyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
osuruyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
osuruyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
osuruyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
osuruyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
osuruyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
osursam mı? (conditional first-person singular)
osursan mı? (conditional second-person singular)
osursa mı? (conditional singular third-person)
osursak mı? (conditional first-person plural)
osursanız mı? (conditional plural second-person)
osursalar mı? (conditional plural third-person)
osursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
osursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
osursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
osursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
osursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
osursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
osurmakta mıyım? (first-person progressive singular)
osurmakta mısın? (progressive second-person singular)
osurmakta mı? (progressive singular third-person)
osurmakta mıyız? (first-person plural progressive)
osurmakta mısınız? (plural progressive second-person)
osurmaktalar mı? (plural progressive third-person)
osurmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
osurmalı mısın? (necessitative second-person singular)
osurmalı mı? (necessitative singular third-person)
osurmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
osurmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
osurmalılar mı? (necessitative plural third-person)
osurmamak (infinitive negative)
osurmayan (imperfective impersonal negative participle)
osurmamış (impersonal negative participle perfective)
osurmayacak (impersonal negative participle prospective)
osurmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
osurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
osurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
osurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
osurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
osurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
osurmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
osurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
osurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
osurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
osurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
osurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
osurmama (negative noun-from-verb)
osurmayuş (adverbial negative)
osurmam (aorist first-person indicative present singular)
osurmazsın (aorist indicative present second-person singular)
osurmaz (aorist indicative present singular third-person)
osurmayız (aorist first-person indicative plural present)
osurmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
osurmazlar (aorist indicative plural present third-person)
osurmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
osurmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
osurmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
osurmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
osurmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
osurmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
osurmadım (first-person indicative past perfective singular)
osurmadın (indicative past perfective second-person singular)
osurmadı (indicative past perfective singular third-person)
osurmadık (first-person indicative past perfective plural)
osurmadınız (indicative past perfective plural second-person)
osurmadılar (indicative past perfective plural third-person)
osurmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
osurmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
osurmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
osurmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
osurmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
osurmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
osurmayacağım (first-person future indicative singular)
osurmayacaksın (future indicative second-person singular)
osurmayacak (future indicative singular third-person)
osurmayacağız (first-person future indicative plural)
osurmayacaksınız (future indicative plural second-person)
osurmayacaklar (future indicative plural third-person)
osurmamışım (first-person inferential perfective singular)
osurmamışsın (inferential perfective second-person singular)
osurmamış (inferential perfective singular third-person)
osurmamışız (first-person inferential perfective plural)
osurmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
osurmamışlar (inferential perfective plural third-person)
osurmazmışım (aorist first-person inferential singular)
osurmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
osurmazmış (aorist inferential singular third-person)
osurmazmışız (aorist first-person inferential plural)
osurmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
osurmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
osurmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
osurmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
osurmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
osurmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
osurmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
osurmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
osurmasam (conditional first-person singular)
osurmasan (conditional second-person singular)
osurmasa (conditional singular third-person)
osurmasak (conditional first-person plural)
osurmasanız (conditional plural second-person)
osurmasalar (conditional plural third-person)
osurmasaydım (conditional first-person perfective singular)
osurmasaydın (conditional perfective second-person singular)
osurmasaydı (conditional perfective singular third-person)
osurmasaydık (conditional first-person perfective plural)
osurmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
osurmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
osurmayayım (first-person optative singular)
osurmayasın (optative second-person singular)
osurmaya (optative singular third-person)
osurmayalım (first-person optative plural)
osurmayasınız (optative plural second-person)
osurmayalar (optative plural third-person)
osurmamaktayım (first-person progressive singular)
osurmamaktasın (progressive second-person singular)
osurmamakta (progressive singular third-person)
osurmamaktayız (first-person plural progressive)
osurmamaktasınız (plural progressive second-person)
osurmamaktalar (plural progressive third-person)
osurmamalıyım (first-person necessitative singular)
osurmamalısın (necessitative second-person singular)
osurmamalı (necessitative singular third-person)
osurmamalıyız (first-person necessitative plural)
osurmamalısınız (necessitative plural second-person)
osurmamalılar (necessitative plural third-person)
osurma (imperative second-person singular)
osurmasın (imperative singular third-person)
osurmayın (imperative plural second-person)
osurmasınlar (imperative plural third-person)
osurmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
osurmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
osurmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
osurmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
osurmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
osurmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
osurmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
osurmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
osurmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
osurmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
osurmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
osurmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
osurmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
osurmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
osurmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
osurmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
osurmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
osurmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
osurmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
osurmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
osurmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
osurmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
osurmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
osurmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
osurmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
osurmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
osurmayacak mı? (future indicative singular third-person)
osurmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
osurmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
osurmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
osurmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
osurmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
osurmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
osurmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
osurmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
osurmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
osurmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
osurmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
osurmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
osurmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
osurmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
osurmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
osurmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
osurmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
osurmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
osurmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
osurmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
osurmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
osurmasam mı? (conditional first-person singular)
osurmasan mı? (conditional second-person singular)
osurmasa mı? (conditional singular third-person)
osurmasak mı? (conditional first-person plural)
osurmasanız mı? (conditional plural second-person)
osurmasalar mı? (conditional plural third-person)
osurmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
osurmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
osurmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
osurmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
osurmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
osurmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
osurmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
osurmamakta mısın? (progressive second-person singular)
osurmamakta mı? (progressive singular third-person)
osurmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
osurmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
osurmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
osurmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
osurmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
osurmamalı mı? (necessitative singular third-person)
osurmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
osurmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
osurmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اوصورمق (osurmak), itself from Proto-Turkic *osgur- (“to fart”). Cognate with Salar ossıra.

inh+

Biri osurmuş!


bembeyaz

bembeyaz bulutlar geçti

completely/totally white clouds have passed

A more intense version of beyaz ("white")


süt sağmak

süt sağmak (infinitive)
süt sağan (imperfective impersonal participle)
süt sağmış (impersonal participle perfective)
süt sağacak (impersonal participle prospective)
süt sağdığım (non-prospective participle personal)
süt sağdığın (non-prospective participle personal)
süt sağdığı (non-prospective participle personal)
süt sağdığımız (non-prospective participle personal)
süt sağdığınız (non-prospective participle personal)
süt sağdıkları (non-prospective participle personal)
süt sağacağım (participle personal prospective)
süt sağacağın (participle personal prospective)
süt sağacağı (participle personal prospective)
süt sağacağımız (participle personal prospective)
süt sağacağınız (participle personal prospective)
süt sağacakları (participle personal prospective)
süt sağma (noun-from-verb)
süt sağış (adverbial)
süt sağarım (aorist first-person indicative present singular)
süt sağarsın (aorist indicative present second-person singular)
süt sağar (aorist indicative present singular third-person)
süt sağarız (aorist first-person indicative plural present)
süt sağarsınız (aorist indicative plural present second-person)
süt sağarlar (aorist indicative plural present third-person)
süt sağıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süt sağıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süt sağıyor (imperfective indicative present singular third-person)
süt sağıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süt sağıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süt sağıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süt sağdım (first-person indicative past perfective singular)
süt sağdın (indicative past perfective second-person singular)
süt sağdı (indicative past perfective singular third-person)
süt sağdık (first-person indicative past perfective plural)
süt sağdınız (indicative past perfective plural second-person)
süt sağdılar (indicative past perfective plural third-person)
süt sağıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süt sağıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süt sağıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süt sağıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süt sağıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süt sağıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or süt sağıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
süt sağacağım (first-person future indicative singular)
süt sağacaksın (future indicative second-person singular)
süt sağacak (future indicative singular third-person)
süt sağacağız (first-person future indicative plural)
süt sağacaksınız (future indicative plural second-person)
süt sağacaklar (future indicative plural third-person)
süt sağmışım (first-person inferential perfective singular)
süt sağmışsın (inferential perfective second-person singular)
süt sağmış (inferential perfective singular third-person)
süt sağmışız (first-person inferential perfective plural)
süt sağmışsınız (inferential perfective plural second-person)
süt sağmışlar (inferential perfective plural third-person)
süt sağarmışım (aorist first-person inferential singular)
süt sağarmışsın (aorist inferential second-person singular)
süt sağarmış (aorist inferential singular third-person)
süt sağarmışız (aorist first-person inferential plural)
süt sağarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
süt sağarlarmış (or süt sağarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
süt sağıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süt sağıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süt sağıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süt sağıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süt sağıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süt sağıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
süt sağsam (conditional first-person singular)
süt sağsan (conditional second-person singular)
süt sağsa (conditional singular third-person)
süt sağsak (conditional first-person plural)
süt sağsanız (conditional plural second-person)
süt sağsalar (conditional plural third-person)
süt sağsaydım (conditional first-person perfective singular)
süt sağsaydın (conditional perfective second-person singular)
süt sağsaydı (conditional perfective singular third-person)
süt sağsaydık (conditional first-person perfective plural)
süt sağsaydınız (conditional perfective plural second-person)
süt sağsaydılar (conditional perfective plural third-person)
süt sağayım (first-person optative singular)
süt sağasın (optative second-person singular)
süt sağa (optative singular third-person)
süt sağalım (first-person optative plural)
süt sağasınız (optative plural second-person)
süt sağalar (optative plural third-person)
süt sağmaktayım (first-person progressive singular)
süt sağmaktasın (progressive second-person singular)
süt sağmakta (progressive singular third-person)
süt sağmaktayız (first-person plural progressive)
süt sağmaktasınız (plural progressive second-person)
süt sağmaktalar (plural progressive third-person)
süt sağmalıyım (first-person necessitative singular)
süt sağmalısın (necessitative second-person singular)
süt sağmalı (necessitative singular third-person)
süt sağmalıyız (first-person necessitative plural)
süt sağmalısınız (necessitative plural second-person)
süt sağmalılar (necessitative plural third-person)
süt sağ (imperative second-person singular)
süt sağsın (imperative singular third-person)
süt sağın (imperative plural second-person)
süt sağsınlar (imperative plural third-person)
süt sağar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
süt sağar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
süt sağar mı? (aorist indicative present singular third-person)
süt sağar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
süt sağar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
süt sağarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
süt sağıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süt sağıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süt sağıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süt sağıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süt sağıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süt sağıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süt sağdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
süt sağdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
süt sağdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
süt sağdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
süt sağdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
süt sağdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
süt sağıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süt sağıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süt sağıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süt sağıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süt sağıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süt sağıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süt sağacak mıyım? (first-person future indicative singular)
süt sağacak mısın? (future indicative second-person singular)
süt sağacak mı? (future indicative singular third-person)
süt sağacak mıyız? (first-person future indicative plural)
süt sağacak mısınız? (future indicative plural second-person)
süt sağacaklar mı? (future indicative plural third-person)
süt sağmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
süt sağmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
süt sağmış mı? (inferential perfective singular third-person)
süt sağmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
süt sağmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
süt sağmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
süt sağar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
süt sağar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
süt sağar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
süt sağar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
süt sağar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
süt sağarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
süt sağıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süt sağıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süt sağıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süt sağıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süt sağıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süt sağıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süt sağsam mı? (conditional first-person singular)
süt sağsan mı? (conditional second-person singular)
süt sağsa mı? (conditional singular third-person)
süt sağsak mı? (conditional first-person plural)
süt sağsanız mı? (conditional plural second-person)
süt sağsalar mı? (conditional plural third-person)
süt sağsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
süt sağsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
süt sağsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
süt sağsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
süt sağsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
süt sağsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
süt sağmakta mıyım? (first-person progressive singular)
süt sağmakta mısın? (progressive second-person singular)
süt sağmakta mı? (progressive singular third-person)
süt sağmakta mıyız? (first-person plural progressive)
süt sağmakta mısınız? (plural progressive second-person)
süt sağmaktalar mı? (plural progressive third-person)
süt sağmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
süt sağmalı mısın? (necessitative second-person singular)
süt sağmalı mı? (necessitative singular third-person)
süt sağmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
süt sağmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
süt sağmalılar mı? (necessitative plural third-person)
süt sağmamak (infinitive negative)
süt sağmayan (imperfective impersonal negative participle)
süt sağmamış (impersonal negative participle perfective)
süt sağmayacak (impersonal negative participle prospective)
süt sağmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
süt sağmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
süt sağmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
süt sağmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
süt sağmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
süt sağmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
süt sağmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
süt sağmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
süt sağmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
süt sağmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
süt sağmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
süt sağmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
süt sağmama (negative noun-from-verb)
süt sağmayış (adverbial negative)
süt sağmam (aorist first-person indicative present singular)
süt sağmazsın (aorist indicative present second-person singular)
süt sağmaz (aorist indicative present singular third-person)
süt sağmayız (aorist first-person indicative plural present)
süt sağmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
süt sağmazlar (aorist indicative plural present third-person)
süt sağmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
süt sağmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
süt sağmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
süt sağmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
süt sağmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
süt sağmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
süt sağmadım (first-person indicative past perfective singular)
süt sağmadın (indicative past perfective second-person singular)
süt sağmadı (indicative past perfective singular third-person)
süt sağmadık (first-person indicative past perfective plural)
süt sağmadınız (indicative past perfective plural second-person)
süt sağmadılar (indicative past perfective plural third-person)
süt sağmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
süt sağmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
süt sağmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
süt sağmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
süt sağmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
süt sağmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
süt sağmayacağım (first-person future indicative singular)
süt sağmayacaksın (future indicative second-person singular)
süt sağmayacak (future indicative singular third-person)
süt sağmayacağız (first-person future indicative plural)
süt sağmayacaksınız (future indicative plural second-person)
süt sağmayacaklar (future indicative plural third-person)
süt sağmamışım (first-person inferential perfective singular)
süt sağmamışsın (inferential perfective second-person singular)
süt sağmamış (inferential perfective singular third-person)
süt sağmamışız (first-person inferential perfective plural)
süt sağmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
süt sağmamışlar (inferential perfective plural third-person)
süt sağmazmışım (aorist first-person inferential singular)
süt sağmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
süt sağmazmış (aorist inferential singular third-person)
süt sağmazmışız (aorist first-person inferential plural)
süt sağmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
süt sağmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
süt sağmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
süt sağmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
süt sağmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
süt sağmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
süt sağmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
süt sağmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
süt sağmasam (conditional first-person singular)
süt sağmasan (conditional second-person singular)
süt sağmasa (conditional singular third-person)
süt sağmasak (conditional first-person plural)
süt sağmasanız (conditional plural second-person)
süt sağmasalar (conditional plural third-person)
süt sağmasaydım (conditional first-person perfective singular)
süt sağmasaydın (conditional perfective second-person singular)
süt sağmasaydı (conditional perfective singular third-person)
süt sağmasaydık (conditional first-person perfective plural)
süt sağmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
süt sağmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
süt sağmayayım (first-person optative singular)
süt sağmayasın (optative second-person singular)
süt sağmaya (optative singular third-person)
süt sağmayalım (first-person optative plural)
süt sağmayasınız (optative plural second-person)
süt sağmayalar (optative plural third-person)
süt sağmamaktayım (first-person progressive singular)
süt sağmamaktasın (progressive second-person singular)
süt sağmamakta (progressive singular third-person)
süt sağmamaktayız (first-person plural progressive)
süt sağmamaktasınız (plural progressive second-person)
süt sağmamaktalar (plural progressive third-person)
süt sağmamalıyım (first-person necessitative singular)
süt sağmamalısın (necessitative second-person singular)
süt sağmamalı (necessitative singular third-person)
süt sağmamalıyız (first-person necessitative plural)
süt sağmamalısınız (necessitative plural second-person)
süt sağmamalılar (necessitative plural third-person)
süt sağma (imperative second-person singular)
süt sağmasın (imperative singular third-person)
süt sağmayın (imperative plural second-person)
süt sağmasınlar (imperative plural third-person)
süt sağmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
süt sağmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
süt sağmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
süt sağmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
süt sağmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
süt sağmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
süt sağmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
süt sağmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
süt sağmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
süt sağmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
süt sağmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
süt sağmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
süt sağmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
süt sağmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
süt sağmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
süt sağmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
süt sağmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
süt sağmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
süt sağmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
süt sağmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
süt sağmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
süt sağmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
süt sağmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
süt sağmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
süt sağmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
süt sağmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
süt sağmayacak mı? (future indicative singular third-person)
süt sağmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
süt sağmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
süt sağmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
süt sağmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
süt sağmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
süt sağmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
süt sağmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
süt sağmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
süt sağmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
süt sağmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
süt sağmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
süt sağmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
süt sağmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
süt sağmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
süt sağmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
süt sağmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
süt sağmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
süt sağmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
süt sağmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
süt sağmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
süt sağmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
süt sağmasam mı? (conditional first-person singular)
süt sağmasan mı? (conditional second-person singular)
süt sağmasa mı? (conditional singular third-person)
süt sağmasak mı? (conditional first-person plural)
süt sağmasanız mı? (conditional plural second-person)
süt sağmasalar mı? (conditional plural third-person)
süt sağmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
süt sağmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
süt sağmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
süt sağmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
süt sağmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
süt sağmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
süt sağmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
süt sağmamakta mısın? (progressive second-person singular)
süt sağmamakta mı? (progressive singular third-person)
süt sağmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
süt sağmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
süt sağmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
süt sağmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
süt sağmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
süt sağmamalı mı? (necessitative singular third-person)
süt sağmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
süt sağmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
süt sağmamalılar mı? (necessitative plural third-person)


sıçmak

head

sıçmak (third-person singular simple present sıçar)

sıçar (present singular third-person)
sıçmak (infinitive)
sıçan (imperfective impersonal participle)
sıçmış (impersonal participle perfective)
sıçacak (impersonal participle prospective)
sıçtığım (non-prospective participle personal)
sıçtığın (non-prospective participle personal)
sıçtığı (non-prospective participle personal)
sıçtığımız (non-prospective participle personal)
sıçtığınız (non-prospective participle personal)
sıçtıkları (non-prospective participle personal)
sıçacağım (participle personal prospective)
sıçacağın (participle personal prospective)
sıçacağı (participle personal prospective)
sıçacağımız (participle personal prospective)
sıçacağınız (participle personal prospective)
sıçacakları (participle personal prospective)
sıçma (noun-from-verb)
sıçış (adverbial)
sıçarım (aorist first-person indicative present singular)
sıçarsın (aorist indicative present second-person singular)
sıçar (aorist indicative present singular third-person)
sıçarız (aorist first-person indicative plural present)
sıçarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıçarlar (aorist indicative plural present third-person)
sıçıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıçıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıçıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıçıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıçıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıçıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıçtım (first-person indicative past perfective singular)
sıçtın (indicative past perfective second-person singular)
sıçtı (indicative past perfective singular third-person)
sıçtık (first-person indicative past perfective plural)
sıçtınız (indicative past perfective plural second-person)
sıçtılar (indicative past perfective plural third-person)
sıçıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıçıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıçıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıçıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıçıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıçıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sıçıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sıçacağım (first-person future indicative singular)
sıçacaksın (future indicative second-person singular)
sıçacak (future indicative singular third-person)
sıçacağız (first-person future indicative plural)
sıçacaksınız (future indicative plural second-person)
sıçacaklar (future indicative plural third-person)
sıçmışım (first-person inferential perfective singular)
sıçmışsın (inferential perfective second-person singular)
sıçmış (inferential perfective singular third-person)
sıçmışız (first-person inferential perfective plural)
sıçmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıçmışlar (inferential perfective plural third-person)
sıçarmışım (aorist first-person inferential singular)
sıçarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıçarmış (aorist inferential singular third-person)
sıçarmışız (aorist first-person inferential plural)
sıçarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıçarlarmış (or sıçarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sıçıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıçıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıçıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıçıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıçıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıçıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıçsam (conditional first-person singular)
sıçsan (conditional second-person singular)
sıçsa (conditional singular third-person)
sıçsak (conditional first-person plural)
sıçsanız (conditional plural second-person)
sıçsalar (conditional plural third-person)
sıçsaydım (conditional first-person perfective singular)
sıçsaydın (conditional perfective second-person singular)
sıçsaydı (conditional perfective singular third-person)
sıçsaydık (conditional first-person perfective plural)
sıçsaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıçsaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıçayım (first-person optative singular)
sıçasın (optative second-person singular)
sıça (optative singular third-person)
sıçalım (first-person optative plural)
sıçasınız (optative plural second-person)
sıçalar (optative plural third-person)
sıçmaktayım (first-person progressive singular)
sıçmaktasın (progressive second-person singular)
sıçmakta (progressive singular third-person)
sıçmaktayız (first-person plural progressive)
sıçmaktasınız (plural progressive second-person)
sıçmaktalar (plural progressive third-person)
sıçmalıyım (first-person necessitative singular)
sıçmalısın (necessitative second-person singular)
sıçmalı (necessitative singular third-person)
sıçmalıyız (first-person necessitative plural)
sıçmalısınız (necessitative plural second-person)
sıçmalılar (necessitative plural third-person)
sıç (imperative second-person singular)
sıçsın (imperative singular third-person)
sıçın (imperative plural second-person)
sıçsınlar (imperative plural third-person)
sıçar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıçar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıçar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıçar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıçar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıçarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıçıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıçıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıçıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıçıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıçıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıçıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıçtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıçtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıçtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıçtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıçtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıçtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıçıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıçıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıçıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıçıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıçıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıçıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıçacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıçacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıçacak mı? (future indicative singular third-person)
sıçacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıçacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıçacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıçmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıçmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıçmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıçmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıçmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıçmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıçar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıçar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıçar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıçar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıçar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıçarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıçıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıçıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıçıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıçıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıçıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıçıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıçsam mı? (conditional first-person singular)
sıçsan mı? (conditional second-person singular)
sıçsa mı? (conditional singular third-person)
sıçsak mı? (conditional first-person plural)
sıçsanız mı? (conditional plural second-person)
sıçsalar mı? (conditional plural third-person)
sıçsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıçsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıçsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıçsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıçsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıçsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıçmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıçmakta mısın? (progressive second-person singular)
sıçmakta mı? (progressive singular third-person)
sıçmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıçmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıçmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıçmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıçmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıçmalı mı? (necessitative singular third-person)
sıçmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıçmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıçmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sıçmamak (infinitive negative)
sıçmayan (imperfective impersonal negative participle)
sıçmamış (impersonal negative participle perfective)
sıçmayacak (impersonal negative participle prospective)
sıçmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sıçmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sıçmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sıçmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sıçmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sıçmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sıçmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sıçmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sıçmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sıçmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sıçmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sıçmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sıçmama (negative noun-from-verb)
sıçmayış (adverbial negative)
sıçmam (aorist first-person indicative present singular)
sıçmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sıçmaz (aorist indicative present singular third-person)
sıçmayız (aorist first-person indicative plural present)
sıçmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sıçmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sıçmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sıçmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sıçmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sıçmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sıçmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sıçmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sıçmadım (first-person indicative past perfective singular)
sıçmadın (indicative past perfective second-person singular)
sıçmadı (indicative past perfective singular third-person)
sıçmadık (first-person indicative past perfective plural)
sıçmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sıçmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sıçmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sıçmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sıçmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sıçmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sıçmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sıçmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sıçmayacağım (first-person future indicative singular)
sıçmayacaksın (future indicative second-person singular)
sıçmayacak (future indicative singular third-person)
sıçmayacağız (first-person future indicative plural)
sıçmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sıçmayacaklar (future indicative plural third-person)
sıçmamışım (first-person inferential perfective singular)
sıçmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sıçmamış (inferential perfective singular third-person)
sıçmamışız (first-person inferential perfective plural)
sıçmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sıçmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sıçmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sıçmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sıçmazmış (aorist inferential singular third-person)
sıçmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sıçmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sıçmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sıçmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sıçmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sıçmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sıçmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sıçmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sıçmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sıçmasam (conditional first-person singular)
sıçmasan (conditional second-person singular)
sıçmasa (conditional singular third-person)
sıçmasak (conditional first-person plural)
sıçmasanız (conditional plural second-person)
sıçmasalar (conditional plural third-person)
sıçmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sıçmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sıçmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sıçmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sıçmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sıçmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sıçmayayım (first-person optative singular)
sıçmayasın (optative second-person singular)
sıçmaya (optative singular third-person)
sıçmayalım (first-person optative plural)
sıçmayasınız (optative plural second-person)
sıçmayalar (optative plural third-person)
sıçmamaktayım (first-person progressive singular)
sıçmamaktasın (progressive second-person singular)
sıçmamakta (progressive singular third-person)
sıçmamaktayız (first-person plural progressive)
sıçmamaktasınız (plural progressive second-person)
sıçmamaktalar (plural progressive third-person)
sıçmamalıyım (first-person necessitative singular)
sıçmamalısın (necessitative second-person singular)
sıçmamalı (necessitative singular third-person)
sıçmamalıyız (first-person necessitative plural)
sıçmamalısınız (necessitative plural second-person)
sıçmamalılar (necessitative plural third-person)
sıçma (imperative second-person singular)
sıçmasın (imperative singular third-person)
sıçmayın (imperative plural second-person)
sıçmasınlar (imperative plural third-person)
sıçmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sıçmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sıçmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sıçmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sıçmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sıçmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sıçmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sıçmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sıçmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sıçmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sıçmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sıçmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sıçmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sıçmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sıçmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sıçmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sıçmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sıçmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sıçmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sıçmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sıçmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sıçmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sıçmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sıçmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sıçmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sıçmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sıçmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sıçmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sıçmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sıçmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sıçmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sıçmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sıçmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sıçmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sıçmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sıçmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sıçmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sıçmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sıçmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sıçmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sıçmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sıçmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sıçmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sıçmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sıçmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sıçmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sıçmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sıçmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sıçmasam mı? (conditional first-person singular)
sıçmasan mı? (conditional second-person singular)
sıçmasa mı? (conditional singular third-person)
sıçmasak mı? (conditional first-person plural)
sıçmasanız mı? (conditional plural second-person)
sıçmasalar mı? (conditional plural third-person)
sıçmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sıçmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sıçmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sıçmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sıçmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sıçmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sıçmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sıçmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sıçmamakta mı? (progressive singular third-person)
sıçmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sıçmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sıçmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sıçmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sıçmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sıçmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sıçmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sıçmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sıçmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

sıçmış mıyım?

sıçmış mısın?

sıçmış mıyız?

sıçmış mısınız?

sıçmadığımız

sıçmadığınız

From Ottoman Turkish صیچمق (sıçmak, “to defecate”), from Proto-Turkic *sïč- (“to defecate”). Altaicists compare to Buryat шэшэхэ (šešexe, “to have diarrhoea”), Manchu ᠰᠣᠰᠣᠮᠪᡳ (sosombi, “to have diarrhoea”), Middle Mongol [script needed] (čiči-, “to defecate”), but the Altaic theory is now widely discredited.
Cognate with Karakhanid [script needed] (sıç-, “to defecate”), Chuvash сысма (sysma, “to defecate”), Kazakh тышу (tyşu, “to shit, defecate”), Kyrgyz чычуу (cıcuu).

cog

(intransitive) to ruin, mess up, screw up


sandalye

head

sandalye (definite accusative sandalyeyi, plural sandalyeler)

sandalyeyi (accusative definite)
sandalyeler (plural)
sandalye (nominative singular)
sandalyeler (nominative plural)
sandalyeyi (accusative definite singular)
sandalyeleri (accusative definite plural)
sandalyeye (dative singular)
sandalyelere (dative plural)
sandalyede (locative singular)
sandalyelerde (locative plural)
sandalyeden (ablative singular)
sandalyelerden (ablative plural)
sandalyenin (genitive singular)
sandalyelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish صندلیه (sandaliyye), from Persian صندلی (sandali).

inh+

Sandalyenin bir ayağı kırıldı.


güneş gözlüğü

head

güneş gözlüğünü

güneş gözlüğü (definite accusative güneş gözlüğünü, plural güneş gözlükleri)

güneş gözlüğünü (accusative definite)
güneş gözlükleri (plural)
güneş gözlüğü (nominative singular)
güneş gözlükleri (nominative plural)
güneş gözlüğünü (accusative definite singular)
güneş gözlüklerini (accusative definite plural)
güneş gözlüğüne (dative singular)
güneş gözlüklerine (dative plural)
güneş gözlüğünde (locative singular)
güneş gözlüklerinde (locative plural)
güneş gözlüğünden (ablative singular)
güneş gözlüklerinden (ablative plural)
güneş gözlüğünün (genitive singular)
güneş gözlüklerinin (genitive plural)
güneş gözlüğüm (first-person nominative singular)
güneş gözlüklerim (first-person nominative singular)
güneş gözlüğün (nominative second-person singular)
güneş gözlüklerin (nominative second-person singular)
güneş gözlüğü (nominative singular third-person)
güneş gözlükleri (nominative singular third-person)
güneş gözlüğümüz (first-person nominative plural)
güneş gözlüklerimiz (first-person nominative plural)
güneş gözlüğünüz (nominative plural second-person)
güneş gözlükleriniz (nominative plural second-person)
güneş gözlükleri (nominative plural third-person)
güneş gözlüğümü (accusative definite first-person singular)
güneş gözlüklerimi (accusative definite first-person singular)
güneş gözlüğünü (accusative definite second-person singular)
güneş gözlüklerini (accusative definite second-person singular)
güneş gözlüğünü (accusative definite singular third-person)
güneş gözlüklerini (accusative definite singular third-person)
güneş gözlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
güneş gözlüklerimizi (accusative definite first-person plural)
güneş gözlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
güneş gözlüklerinizi (accusative definite plural second-person)
güneş gözlüklerini (accusative definite plural third-person)
güneş gözlüğüme (dative first-person singular)
güneş gözlüklerime (dative first-person singular)
güneş gözlüğüne (dative second-person singular)
güneş gözlüklerine (dative second-person singular)
güneş gözlüğüne (dative singular third-person)
güneş gözlüklerine (dative singular third-person)
güneş gözlüğümüze (dative first-person plural)
güneş gözlüklerimize (dative first-person plural)
güneş gözlüğünüze (dative plural second-person)
güneş gözlüklerinize (dative plural second-person)
güneş gözlüklerine (dative plural third-person)
güneş gözlüğümde (first-person locative singular)
güneş gözlüklerimde (first-person locative singular)
güneş gözlüğünde (locative second-person singular)
güneş gözlüklerinde (locative second-person singular)
güneş gözlüğünde (locative singular third-person)
güneş gözlüklerinde (locative singular third-person)
güneş gözlüğümüzde (first-person locative plural)
güneş gözlüklerimizde (first-person locative plural)
güneş gözlüğünüzde (locative plural second-person)
güneş gözlüklerinizde (locative plural second-person)
güneş gözlüklerinde (locative plural third-person)
güneş gözlüğümden (ablative first-person singular)
güneş gözlüklerimden (ablative first-person singular)
güneş gözlüğünden (ablative second-person singular)
güneş gözlüklerinden (ablative second-person singular)
güneş gözlüğünden (ablative singular third-person)
güneş gözlüklerinden (ablative singular third-person)
güneş gözlüğümüzden (ablative first-person plural)
güneş gözlüklerimizden (ablative first-person plural)
güneş gözlüğünüzden (ablative plural second-person)
güneş gözlüklerinizden (ablative plural second-person)
güneş gözlüklerinden (ablative plural third-person)
güneş gözlüğümün (first-person genitive singular)
güneş gözlüklerimin (first-person genitive singular)
güneş gözlüğünün (genitive second-person singular)
güneş gözlüklerinin (genitive second-person singular)
güneş gözlüğünün (genitive singular third-person)
güneş gözlüklerinin (genitive singular third-person)
güneş gözlüğümüzün (first-person genitive plural)
güneş gözlüklerimizin (first-person genitive plural)
güneş gözlüğünüzün (genitive plural second-person)
güneş gözlüklerinizin (genitive plural second-person)
güneş gözlüklerinin (genitive plural third-person)


pişik

pişik (definite accusative pişiği, plural pişikler)

pişiği (accusative definite)
pişikler (plural)

From piş- (“to cook”) + -ik (“participle suffix”).

af

(medicine) An irritated area on skin due to heat or chafing, especially on a baby's diaper area; diaper rash, nappy rash or heat rash.


koltuk

head

koltuk (definite accusative koltuğu, plural koltuklar)

koltuğu (accusative definite)
koltuklar (plural)
koltuk (nominative singular)
koltuklar (nominative plural)
koltuğu (accusative definite singular)
koltukları (accusative definite plural)
koltuğa (dative singular)
koltuklara (dative plural)
koltukta (locative singular)
koltuklarda (locative plural)
koltuktan (ablative singular)
koltuklardan (ablative plural)
koltuğun (genitive singular)
koltukların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish قولتق (koltuk, “armpit; armchair”), from a development of Proto-Turkic *kol (“upper arm”).


mastika

head

mastika (definite accusative mastikayı, plural mastikalar)

mastikayı (accusative definite)
mastikalar (plural)

From Ottoman Turkish ماستیقه, ماستیقا (mastika), from Greek μαστίχα (mastícha), from Ancient Greek μαστίχη (mastíkhē).
Doublet of mezdeke.

Zarakosta «Mastika» sı: Şimdi herkes bu en güzel içkiyi içmektedir. Anadolu siparişleri muntazaman kabul olunmaktadır.

1929 May 13, advertisement on page 16 of Son Saat

(please add an English translation of this quotation)


peruk

peruk (definite accusative peruğu, plural peruklar)

peruğu (accusative definite)
peruklar (plural)
peruk (nominative singular)
peruklar (nominative plural)
peruğu (accusative definite singular)
perukları (accusative definite plural)
peruğa (dative singular)
peruklara (dative plural)
perukta (locative singular)
peruklarda (locative plural)
peruktan (ablative singular)
peruklardan (ablative plural)
peruğun (genitive singular)
perukların (genitive plural)
peruğum (first-person nominative singular)
peruklarım (first-person nominative singular)
peruğun (nominative second-person singular)
perukların (nominative second-person singular)
peruğu (nominative singular third-person)
perukları (nominative singular third-person)
peruğumuz (first-person nominative plural)
peruklarımız (first-person nominative plural)
peruğunuz (nominative plural second-person)
peruklarınız (nominative plural second-person)
perukları (nominative plural third-person)
peruğumu (accusative definite first-person singular)
peruklarımı (accusative definite first-person singular)
peruğunu (accusative definite second-person singular)
peruklarını (accusative definite second-person singular)
peruğunu (accusative definite singular third-person)
peruklarını (accusative definite singular third-person)
peruğumuzu (accusative definite first-person plural)
peruklarımızı (accusative definite first-person plural)
peruğunuzu (accusative definite plural second-person)
peruklarınızı (accusative definite plural second-person)
peruklarını (accusative definite plural third-person)
peruğuma (dative first-person singular)
peruklarıma (dative first-person singular)
peruğuna (dative second-person singular)
peruklarına (dative second-person singular)
peruğuna (dative singular third-person)
peruklarına (dative singular third-person)
peruğumuza (dative first-person plural)
peruklarımıza (dative first-person plural)
peruğunuza (dative plural second-person)
peruklarınıza (dative plural second-person)
peruklarına (dative plural third-person)
peruğumda (first-person locative singular)
peruklarımda (first-person locative singular)
peruğunda (locative second-person singular)
peruklarında (locative second-person singular)
peruğunda (locative singular third-person)
peruklarında (locative singular third-person)
peruğumuzda (first-person locative plural)
peruklarımızda (first-person locative plural)
peruğunuzda (locative plural second-person)
peruklarınızda (locative plural second-person)
peruklarında (locative plural third-person)
peruğumdan (ablative first-person singular)
peruklarımdan (ablative first-person singular)
peruğundan (ablative second-person singular)
peruklarından (ablative second-person singular)
peruğundan (ablative singular third-person)
peruklarından (ablative singular third-person)
peruğumuzdan (ablative first-person plural)
peruklarımızdan (ablative first-person plural)
peruğunuzdan (ablative plural second-person)
peruklarınızdan (ablative plural second-person)
peruklarından (ablative plural third-person)
peruğumun (first-person genitive singular)
peruklarımın (first-person genitive singular)
peruğunun (genitive second-person singular)
peruklarının (genitive second-person singular)
peruğunun (genitive singular third-person)
peruklarının (genitive singular third-person)
peruğumuzun (first-person genitive plural)
peruklarımızın (first-person genitive plural)
peruğunuzun (genitive plural second-person)
peruklarınızın (genitive plural second-person)
peruklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], itself from French perruque or Italian parrucca.


migren

migren (definite accusative migreni, plural migrenler)

migreni (accusative definite)
migrenler (plural)
migren (nominative singular)
migrenler (nominative plural)
migreni (accusative definite singular)
migrenleri (accusative definite plural)
migrene (dative singular)
migrenlere (dative plural)
migrende (locative singular)
migrenlerde (locative plural)
migrenden (ablative singular)
migrenlerden (ablative plural)
migrenin (genitive singular)
migrenlerin (genitive plural)
migrenim (first-person nominative singular)
migrenlerim (first-person nominative singular)
migrenin (nominative second-person singular)
migrenlerin (nominative second-person singular)
migreni (nominative singular third-person)
migrenleri (nominative singular third-person)
migrenimiz (first-person nominative plural)
migrenlerimiz (first-person nominative plural)
migreniniz (nominative plural second-person)
migrenleriniz (nominative plural second-person)
migrenleri (nominative plural third-person)
migrenimi (accusative definite first-person singular)
migrenlerimi (accusative definite first-person singular)
migrenini (accusative definite second-person singular)
migrenlerini (accusative definite second-person singular)
migrenini (accusative definite singular third-person)
migrenlerini (accusative definite singular third-person)
migrenimizi (accusative definite first-person plural)
migrenlerimizi (accusative definite first-person plural)
migreninizi (accusative definite plural second-person)
migrenlerinizi (accusative definite plural second-person)
migrenlerini (accusative definite plural third-person)
migrenime (dative first-person singular)
migrenlerime (dative first-person singular)
migrenine (dative second-person singular)
migrenlerine (dative second-person singular)
migrenine (dative singular third-person)
migrenlerine (dative singular third-person)
migrenimize (dative first-person plural)
migrenlerimize (dative first-person plural)
migreninize (dative plural second-person)
migrenlerinize (dative plural second-person)
migrenlerine (dative plural third-person)
migrenimde (first-person locative singular)
migrenlerimde (first-person locative singular)
migreninde (locative second-person singular)
migrenlerinde (locative second-person singular)
migreninde (locative singular third-person)
migrenlerinde (locative singular third-person)
migrenimizde (first-person locative plural)
migrenlerimizde (first-person locative plural)
migreninizde (locative plural second-person)
migrenlerinizde (locative plural second-person)
migrenlerinde (locative plural third-person)
migrenimden (ablative first-person singular)
migrenlerimden (ablative first-person singular)
migreninden (ablative second-person singular)
migrenlerinden (ablative second-person singular)
migreninden (ablative singular third-person)
migrenlerinden (ablative singular third-person)
migrenimizden (ablative first-person plural)
migrenlerimizden (ablative first-person plural)
migreninizden (ablative plural second-person)
migrenlerinizden (ablative plural second-person)
migrenlerinden (ablative plural third-person)
migrenimin (first-person genitive singular)
migrenlerimin (first-person genitive singular)
migreninin (genitive second-person singular)
migrenlerinin (genitive second-person singular)
migreninin (genitive singular third-person)
migrenlerinin (genitive singular third-person)
migrenimizin (first-person genitive plural)
migrenlerimizin (first-person genitive plural)
migreninizin (genitive plural second-person)
migrenlerinizin (genitive plural second-person)
migrenlerinin (genitive plural third-person)


şizofreni

şizofreni (definite accusative şizofreniyi, plural şizofreniler)

şizofreniyi (accusative definite)
şizofreniler (plural)
şizofreni (nominative singular)
şizofreniler (nominative plural)
şizofreniyi (accusative definite singular)
şizofrenileri (accusative definite plural)
şizofreniye (dative singular)
şizofrenilere (dative plural)
şizofrenide (locative singular)
şizofrenilerde (locative plural)
şizofreniden (ablative singular)
şizofrenilerden (ablative plural)
şizofreninin (genitive singular)
şizofrenilerin (genitive plural)


makyaj

makyaj (definite accusative makyajı, plural makyajlar)

makyajı (accusative definite)
makyajlar (plural)
makyaj (nominative singular)
makyajlar (nominative plural)
makyajı (accusative definite singular)
makyajları (accusative definite plural)
makyaja (dative singular)
makyajlara (dative plural)
makyajda (locative singular)
makyajlarda (locative plural)
makyajdan (ablative singular)
makyajlardan (ablative plural)
makyajın (genitive singular)
makyajların (genitive plural)
makyajım (first-person nominative singular)
makyajlarım (first-person nominative singular)
makyajın (nominative second-person singular)
makyajların (nominative second-person singular)
makyajı (nominative singular third-person)
makyajları (nominative singular third-person)
makyajımız (first-person nominative plural)
makyajlarımız (first-person nominative plural)
makyajınız (nominative plural second-person)
makyajlarınız (nominative plural second-person)
makyajları (nominative plural third-person)
makyajımı (accusative definite first-person singular)
makyajlarımı (accusative definite first-person singular)
makyajını (accusative definite second-person singular)
makyajlarını (accusative definite second-person singular)
makyajını (accusative definite singular third-person)
makyajlarını (accusative definite singular third-person)
makyajımızı (accusative definite first-person plural)
makyajlarımızı (accusative definite first-person plural)
makyajınızı (accusative definite plural second-person)
makyajlarınızı (accusative definite plural second-person)
makyajlarını (accusative definite plural third-person)
makyajıma (dative first-person singular)
makyajlarıma (dative first-person singular)
makyajına (dative second-person singular)
makyajlarına (dative second-person singular)
makyajına (dative singular third-person)
makyajlarına (dative singular third-person)
makyajımıza (dative first-person plural)
makyajlarımıza (dative first-person plural)
makyajınıza (dative plural second-person)
makyajlarınıza (dative plural second-person)
makyajlarına (dative plural third-person)
makyajımda (first-person locative singular)
makyajlarımda (first-person locative singular)
makyajında (locative second-person singular)
makyajlarında (locative second-person singular)
makyajında (locative singular third-person)
makyajlarında (locative singular third-person)
makyajımızda (first-person locative plural)
makyajlarımızda (first-person locative plural)
makyajınızda (locative plural second-person)
makyajlarınızda (locative plural second-person)
makyajlarında (locative plural third-person)
makyajımdan (ablative first-person singular)
makyajlarımdan (ablative first-person singular)
makyajından (ablative second-person singular)
makyajlarından (ablative second-person singular)
makyajından (ablative singular third-person)
makyajlarından (ablative singular third-person)
makyajımızdan (ablative first-person plural)
makyajlarımızdan (ablative first-person plural)
makyajınızdan (ablative plural second-person)
makyajlarınızdan (ablative plural second-person)
makyajlarından (ablative plural third-person)
makyajımın (first-person genitive singular)
makyajlarımın (first-person genitive singular)
makyajının (genitive second-person singular)
makyajlarının (genitive second-person singular)
makyajının (genitive singular third-person)
makyajlarının (genitive singular third-person)
makyajımızın (first-person genitive plural)
makyajlarımızın (first-person genitive plural)
makyajınızın (genitive plural second-person)
makyajlarınızın (genitive plural second-person)
makyajlarının (genitive plural third-person)