işemek

head

işemek (third-person singular simple present işer)

işer (present singular third-person)
işemek (infinitive)
işeyen (imperfective impersonal participle)
işemiş (impersonal participle perfective)
işeyecek (impersonal participle prospective)
işediğim (non-prospective participle personal)
işediğin (non-prospective participle personal)
işediği (non-prospective participle personal)
işediğimiz (non-prospective participle personal)
işediğiniz (non-prospective participle personal)
işedikleri (non-prospective participle personal)
işeyeceğim (participle personal prospective)
işeyeceğin (participle personal prospective)
işeyeceği (participle personal prospective)
işeyeceğimiz (participle personal prospective)
işeyeceğiniz (participle personal prospective)
işeyecekleri (participle personal prospective)
işeme (noun-from-verb)
işeyiş (adverbial)
işerim (aorist first-person indicative present singular)
işersin (aorist indicative present second-person singular)
işer (aorist indicative present singular third-person)
işeriz (aorist first-person indicative plural present)
işersiniz (aorist indicative plural present second-person)
işerler (aorist indicative plural present third-person)
işiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
işiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
işiyor (imperfective indicative present singular third-person)
işiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
işiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
işiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
işedim (first-person indicative past perfective singular)
işedin (indicative past perfective second-person singular)
işedi (indicative past perfective singular third-person)
işedik (first-person indicative past perfective plural)
işediniz (indicative past perfective plural second-person)
işediler (indicative past perfective plural third-person)
işiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
işiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
işiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
işiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
işiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
işiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
işeyeceğim (first-person future indicative singular)
işeyeceksin (future indicative second-person singular)
işeyecek (future indicative singular third-person)
işeyeceğiz (first-person future indicative plural)
işeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
işeyecekler (future indicative plural third-person)
işemişim (first-person inferential perfective singular)
işemişsin (inferential perfective second-person singular)
işemiş (inferential perfective singular third-person)
işemişiz (first-person inferential perfective plural)
işemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
işemişler (inferential perfective plural third-person)
işermişim (aorist first-person inferential singular)
işermişsin (aorist inferential second-person singular)
işermiş (aorist inferential singular third-person)
işermişiz (aorist first-person inferential plural)
işermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
işermişler (aorist inferential plural third-person)
işiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
işiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
işiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
işiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
işiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
işiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
işesem (conditional first-person singular)
işesen (conditional second-person singular)
işese (conditional singular third-person)
işesek (conditional first-person plural)
işeseniz (conditional plural second-person)
işeseler (conditional plural third-person)
işeseydim (conditional first-person perfective singular)
işeseydin (conditional perfective second-person singular)
işeseydi (conditional perfective singular third-person)
işeseydik (conditional first-person perfective plural)
işeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
işeseydiler (conditional perfective plural third-person)
işeyeyim (first-person optative singular)
işeyesin (optative second-person singular)
işeye (optative singular third-person)
işeyelim (first-person optative plural)
işeyesiniz (optative plural second-person)
işeyeler (optative plural third-person)
işemekteyim (first-person progressive singular)
işemektesin (progressive second-person singular)
işemekte (progressive singular third-person)
işemekteyiz (first-person plural progressive)
işemektesiniz (plural progressive second-person)
işemekteler (plural progressive third-person)
işemeliyim (first-person necessitative singular)
işemelisin (necessitative second-person singular)
işemeli (necessitative singular third-person)
işemeliyiz (first-person necessitative plural)
işemelisiniz (necessitative plural second-person)
işemeliler (necessitative plural third-person)
işe (imperative second-person singular)
işesin (imperative singular third-person)
işeyin (imperative plural second-person)
işesinler (imperative plural third-person)
işer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
işer misin? (aorist indicative present second-person singular)
işer mi? (aorist indicative present singular third-person)
işer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
işer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
işerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
işiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
işiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
işiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
işiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
işiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
işiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
işedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
işedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
işedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
işedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
işediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
işediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
işiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
işiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
işiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
işiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
işiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
işiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
işeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
işeyecek misin? (future indicative second-person singular)
işeyecek mi? (future indicative singular third-person)
işeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
işeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
işeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
işemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
işemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
işemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
işemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
işemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
işemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
işer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
işer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
işer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
işer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
işer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
işerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
işiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
işiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
işiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
işiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
işiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
işiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
işesem mi? (conditional first-person singular)
işesen mi? (conditional second-person singular)
işese mi? (conditional singular third-person)
işesek mi? (conditional first-person plural)
işeseniz mi? (conditional plural second-person)
işeseler mi? (conditional plural third-person)
işese miydim? (conditional first-person perfective singular)
işese miydin? (conditional perfective second-person singular)
işese miydi? (conditional perfective singular third-person)
işese miydik? (conditional first-person perfective plural)
işese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
işeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
işemekte miyim? (first-person progressive singular)
işemekte misin? (progressive second-person singular)
işemekte mi? (progressive singular third-person)
işemekte miyiz? (first-person plural progressive)
işemekte misiniz? (plural progressive second-person)
işemekteler mi? (plural progressive third-person)
işemeli miyim? (first-person necessitative singular)
işemeli misin? (necessitative second-person singular)
işemeli mi? (necessitative singular third-person)
işemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
işemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
işemeliler mi? (necessitative plural third-person)
işememek (infinitive negative)
işemeyen (imperfective impersonal negative participle)
işememiş (impersonal negative participle perfective)
işemeyecek (impersonal negative participle prospective)
işemediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
işemediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
işemediği (negative non-prospective participle singular third-person)
işemediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
işemediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
işemedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
işemeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
işemeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
işemeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
işemeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
işemeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
işemeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
işememe (negative noun-from-verb)
işemeyiş (adverbial negative)
işemem (aorist first-person indicative present singular)
işemezsin (aorist indicative present second-person singular)
işemez (aorist indicative present singular third-person)
işemeyiz (aorist first-person indicative plural present)
işemezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
işemezler (aorist indicative plural present third-person)
işemiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
işemiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
işemiyor (imperfective indicative present singular third-person)
işemiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
işemiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
işemiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
işemedim (first-person indicative past perfective singular)
işemedin (indicative past perfective second-person singular)
işemedi (indicative past perfective singular third-person)
işemedik (first-person indicative past perfective plural)
işemediniz (indicative past perfective plural second-person)
işemediler (indicative past perfective plural third-person)
işemiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
işemiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
işemiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
işemiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
işemiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
işemiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
işemeyeceğim (first-person future indicative singular)
işemeyeceksin (future indicative second-person singular)
işemeyecek (future indicative singular third-person)
işemeyeceğiz (first-person future indicative plural)
işemeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
işemeyecekler (future indicative plural third-person)
işememişim (first-person inferential perfective singular)
işememişsin (inferential perfective second-person singular)
işememiş (inferential perfective singular third-person)
işememişiz (first-person inferential perfective plural)
işememişsiniz (inferential perfective plural second-person)
işememişler (inferential perfective plural third-person)
işemezmişim (aorist first-person inferential singular)
işemezmişsin (aorist inferential second-person singular)
işemezmiş (aorist inferential singular third-person)
işemezmişiz (aorist first-person inferential plural)
işemezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
işemezmişler (aorist inferential plural third-person)
işemiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
işemiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
işemiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
işemiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
işemiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
işemiyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
işemesem (conditional first-person singular)
işemesen (conditional second-person singular)
işemese (conditional singular third-person)
işemesek (conditional first-person plural)
işemeseniz (conditional plural second-person)
işemeseler (conditional plural third-person)
işemeseydim (conditional first-person perfective singular)
işemeseydin (conditional perfective second-person singular)
işemeseydi (conditional perfective singular third-person)
işemeseydik (conditional first-person perfective plural)
işemeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
işemeseydiler (conditional perfective plural third-person)
işemeyeyim (first-person optative singular)
işemeyesin (optative second-person singular)
işemeye (optative singular third-person)
işemeyelim (first-person optative plural)
işemeyesiniz (optative plural second-person)
işemeyeler (optative plural third-person)
işememekteyim (first-person progressive singular)
işememektesin (progressive second-person singular)
işememekte (progressive singular third-person)
işememekteyiz (first-person plural progressive)
işememektesiniz (plural progressive second-person)
işememekteler (plural progressive third-person)
işememeliyim (first-person necessitative singular)
işememelisin (necessitative second-person singular)
işememeli (necessitative singular third-person)
işememeliyiz (first-person necessitative plural)
işememelisiniz (necessitative plural second-person)
işememeliler (necessitative plural third-person)
işeme (imperative second-person singular)
işemesin (imperative singular third-person)
işemeyin (imperative plural second-person)
işemesinler (imperative plural third-person)
işemez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
işemez misin? (aorist indicative present second-person singular)
işemez mi? (aorist indicative present singular third-person)
işemez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
işemez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
işemezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
işemiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
işemiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
işemiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
işemiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
işemiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
işemiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
işemedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
işemedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
işemedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
işemedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
işemediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
işemediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
işemiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
işemiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
işemiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
işemiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
işemiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
işemiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
işemeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
işemeyecek misin? (future indicative second-person singular)
işemeyecek mi? (future indicative singular third-person)
işemeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
işemeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
işemeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
işememiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
işememiş misin? (inferential perfective second-person singular)
işememiş mi? (inferential perfective singular third-person)
işememiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
işememiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
işememişler mi? (inferential perfective plural third-person)
işemez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
işemez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
işemez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
işemez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
işemez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
işemezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
işemiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
işemiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
işemiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
işemiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
işemiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
işemiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
işemesem mi? (conditional first-person singular)
işemesen mi? (conditional second-person singular)
işemese mi? (conditional singular third-person)
işemesek mi? (conditional first-person plural)
işemeseniz mi? (conditional plural second-person)
işemeseler mi? (conditional plural third-person)
işemese miydim? (conditional first-person perfective singular)
işemese miydin? (conditional perfective second-person singular)
işemese miydi? (conditional perfective singular third-person)
işemese miydik? (conditional first-person perfective plural)
işemese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
işemeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
işememekte miyim? (first-person progressive singular)
işememekte misin? (progressive second-person singular)
işememekte mi? (progressive singular third-person)
işememekte miyiz? (first-person plural progressive)
işememekte misiniz? (plural progressive second-person)
işememekteler mi? (plural progressive third-person)
işememeli miyim? (first-person necessitative singular)
işememeli misin? (necessitative second-person singular)
işememeli mi? (necessitative singular third-person)
işememeli miyiz? (first-person necessitative plural)
işememeli misiniz? (necessitative plural second-person)
işememeliler mi? (necessitative plural third-person)


boşalma

boşalma (definite accusative boşalmayı, plural boşalmalar)

boşalmayı (accusative definite)
boşalmalar (plural)
boşalma (nominative singular)
boşalmalar (nominative plural)
boşalmayı (accusative definite singular)
boşalmaları (accusative definite plural)
boşalmaya (dative singular)
boşalmalara (dative plural)
boşalmada (locative singular)
boşalmalarda (locative plural)
boşalmadan (ablative singular)
boşalmalardan (ablative plural)
boşalmanın (genitive singular)
boşalmaların (genitive plural)
boşalmam (first-person nominative singular)
boşalmalarım (first-person nominative singular)
boşalman (nominative second-person singular)
boşalmaların (nominative second-person singular)
boşalması (nominative singular third-person)
boşalmaları (nominative singular third-person)
boşalmamız (first-person nominative plural)
boşalmalarımız (first-person nominative plural)
boşalmanız (nominative plural second-person)
boşalmalarınız (nominative plural second-person)
boşalmaları (nominative plural third-person)
boşalmamı (accusative definite first-person singular)
boşalmalarımı (accusative definite first-person singular)
boşalmanı (accusative definite second-person singular)
boşalmalarını (accusative definite second-person singular)
boşalmasını (accusative definite singular third-person)
boşalmalarını (accusative definite singular third-person)
boşalmamızı (accusative definite first-person plural)
boşalmalarımızı (accusative definite first-person plural)
boşalmanızı (accusative definite plural second-person)
boşalmalarınızı (accusative definite plural second-person)
boşalmalarını (accusative definite plural third-person)
boşalmama (dative first-person singular)
boşalmalarıma (dative first-person singular)
boşalmana (dative second-person singular)
boşalmalarına (dative second-person singular)
boşalmasına (dative singular third-person)
boşalmalarına (dative singular third-person)
boşalmamıza (dative first-person plural)
boşalmalarımıza (dative first-person plural)
boşalmanıza (dative plural second-person)
boşalmalarınıza (dative plural second-person)
boşalmalarına (dative plural third-person)
boşalmamda (first-person locative singular)
boşalmalarımda (first-person locative singular)
boşalmanda (locative second-person singular)
boşalmalarında (locative second-person singular)
boşalmasında (locative singular third-person)
boşalmalarında (locative singular third-person)
boşalmamızda (first-person locative plural)
boşalmalarımızda (first-person locative plural)
boşalmanızda (locative plural second-person)
boşalmalarınızda (locative plural second-person)
boşalmalarında (locative plural third-person)
boşalmamdan (ablative first-person singular)
boşalmalarımdan (ablative first-person singular)
boşalmandan (ablative second-person singular)
boşalmalarından (ablative second-person singular)
boşalmasından (ablative singular third-person)
boşalmalarından (ablative singular third-person)
boşalmamızdan (ablative first-person plural)
boşalmalarımızdan (ablative first-person plural)
boşalmanızdan (ablative plural second-person)
boşalmalarınızdan (ablative plural second-person)
boşalmalarından (ablative plural third-person)
boşalmamın (first-person genitive singular)
boşalmalarımın (first-person genitive singular)
boşalmanın (genitive second-person singular)
boşalmalarının (genitive second-person singular)
boşalmasının (genitive singular third-person)
boşalmalarının (genitive singular third-person)
boşalmamızın (first-person genitive plural)
boşalmalarımızın (first-person genitive plural)
boşalmanızın (genitive plural second-person)
boşalmalarınızın (genitive plural second-person)
boşalmalarının (genitive plural third-person)

Boşalma, meninin penisin ucundaki çıkıştan dışarı atılmasıdır


sünnet derisi

sünnet derisi (definite accusative sünnet derisini, plural sünnet derileri)

sünnet derisini (accusative definite)
sünnet derileri (plural)
sünnet derisi (nominative singular)
sünnet derileri (nominative plural)
sünnet derisini (accusative definite singular)
sünnet derilerini (accusative definite plural)
sünnet derisine (dative singular)
sünnet derilerine (dative plural)
sünnet derisinde (locative singular)
sünnet derilerinde (locative plural)
sünnet derisinden (ablative singular)
sünnet derilerinden (ablative plural)
sünnet derisinin (genitive singular)
sünnet derilerinin (genitive plural)


penis başı

penis başı (definite accusative penis başını, plural penis başları)

penis başını (accusative definite)
penis başları (plural)
penis başı (nominative singular)
penis başları (nominative plural)
penis başını (accusative definite singular)
penis başlarını (accusative definite plural)
penis başına (dative singular)
penis başlarına (dative plural)
penis başında (locative singular)
penis başlarında (locative plural)
penis başından (ablative singular)
penis başlarından (ablative plural)
penis başının (genitive singular)
penis başlarının (genitive plural)


karantina

karantina (definite accusative karantinayı, plural karantinalar)

karantinayı (accusative definite)
karantinalar (plural)
karantina (nominative singular)
karantinalar (nominative plural)
karantinayı (accusative definite singular)
karantinaları (accusative definite plural)
karantinaya (dative singular)
karantinalara (dative plural)
karantinada (locative singular)
karantinalarda (locative plural)
karantinadan (ablative singular)
karantinalardan (ablative plural)
karantinanın (genitive singular)
karantinaların (genitive plural)
karantinam (first-person nominative singular)
karantinalarım (first-person nominative singular)
karantinan (nominative second-person singular)
karantinaların (nominative second-person singular)
karantinası (nominative singular third-person)
karantinaları (nominative singular third-person)
karantinamız (first-person nominative plural)
karantinalarımız (first-person nominative plural)
karantinanız (nominative plural second-person)
karantinalarınız (nominative plural second-person)
karantinaları (nominative plural third-person)
karantinamı (accusative definite first-person singular)
karantinalarımı (accusative definite first-person singular)
karantinanı (accusative definite second-person singular)
karantinalarını (accusative definite second-person singular)
karantinasını (accusative definite singular third-person)
karantinalarını (accusative definite singular third-person)
karantinamızı (accusative definite first-person plural)
karantinalarımızı (accusative definite first-person plural)
karantinanızı (accusative definite plural second-person)
karantinalarınızı (accusative definite plural second-person)
karantinalarını (accusative definite plural third-person)
karantinama (dative first-person singular)
karantinalarıma (dative first-person singular)
karantinana (dative second-person singular)
karantinalarına (dative second-person singular)
karantinasına (dative singular third-person)
karantinalarına (dative singular third-person)
karantinamıza (dative first-person plural)
karantinalarımıza (dative first-person plural)
karantinanıza (dative plural second-person)
karantinalarınıza (dative plural second-person)
karantinalarına (dative plural third-person)
karantinamda (first-person locative singular)
karantinalarımda (first-person locative singular)
karantinanda (locative second-person singular)
karantinalarında (locative second-person singular)
karantinasında (locative singular third-person)
karantinalarında (locative singular third-person)
karantinamızda (first-person locative plural)
karantinalarımızda (first-person locative plural)
karantinanızda (locative plural second-person)
karantinalarınızda (locative plural second-person)
karantinalarında (locative plural third-person)
karantinamdan (ablative first-person singular)
karantinalarımdan (ablative first-person singular)
karantinandan (ablative second-person singular)
karantinalarından (ablative second-person singular)
karantinasından (ablative singular third-person)
karantinalarından (ablative singular third-person)
karantinamızdan (ablative first-person plural)
karantinalarımızdan (ablative first-person plural)
karantinanızdan (ablative plural second-person)
karantinalarınızdan (ablative plural second-person)
karantinalarından (ablative plural third-person)
karantinamın (first-person genitive singular)
karantinalarımın (first-person genitive singular)
karantinanın (genitive second-person singular)
karantinalarının (genitive second-person singular)
karantinasının (genitive singular third-person)
karantinalarının (genitive singular third-person)
karantinamızın (first-person genitive plural)
karantinalarımızın (first-person genitive plural)
karantinanızın (genitive plural second-person)
karantinalarınızın (genitive plural second-person)
karantinalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قرانتینه (karantina), from Italian quarantina, from Latin quadrāgintā (“forty”).


haşefe

haşefe (definite accusative haşefeyi, plural haşefeler)

haşefeyi (accusative definite)
haşefeler (plural)
haşefe (nominative singular)
haşefeler (nominative plural)
haşefeyi (accusative definite singular)
haşefeleri (accusative definite plural)
haşefeye (dative singular)
haşefelere (dative plural)
haşefede (locative singular)
haşefelerde (locative plural)
haşefeden (ablative singular)
haşefelerden (ablative plural)
haşefenin (genitive singular)
haşefelerin (genitive plural)
haşefem (first-person nominative singular)
haşefelerim (first-person nominative singular)
haşefen (nominative second-person singular)
haşefelerin (nominative second-person singular)
haşefesi (nominative singular third-person)
haşefeleri (nominative singular third-person)
haşefemiz (first-person nominative plural)
haşefelerimiz (first-person nominative plural)
haşefeniz (nominative plural second-person)
haşefeleriniz (nominative plural second-person)
haşefeleri (nominative plural third-person)
haşefemi (accusative definite first-person singular)
haşefelerimi (accusative definite first-person singular)
haşefeni (accusative definite second-person singular)
haşefelerini (accusative definite second-person singular)
haşefesini (accusative definite singular third-person)
haşefelerini (accusative definite singular third-person)
haşefemizi (accusative definite first-person plural)
haşefelerimizi (accusative definite first-person plural)
haşefenizi (accusative definite plural second-person)
haşefelerinizi (accusative definite plural second-person)
haşefelerini (accusative definite plural third-person)
haşefeme (dative first-person singular)
haşefelerime (dative first-person singular)
haşefene (dative second-person singular)
haşefelerine (dative second-person singular)
haşefesine (dative singular third-person)
haşefelerine (dative singular third-person)
haşefemize (dative first-person plural)
haşefelerimize (dative first-person plural)
haşefenize (dative plural second-person)
haşefelerinize (dative plural second-person)
haşefelerine (dative plural third-person)
haşefemde (first-person locative singular)
haşefelerimde (first-person locative singular)
haşefende (locative second-person singular)
haşefelerinde (locative second-person singular)
haşefesinde (locative singular third-person)
haşefelerinde (locative singular third-person)
haşefemizde (first-person locative plural)
haşefelerimizde (first-person locative plural)
haşefenizde (locative plural second-person)
haşefelerinizde (locative plural second-person)
haşefelerinde (locative plural third-person)
haşefemden (ablative first-person singular)
haşefelerimden (ablative first-person singular)
haşefenden (ablative second-person singular)
haşefelerinden (ablative second-person singular)
haşefesinden (ablative singular third-person)
haşefelerinden (ablative singular third-person)
haşefemizden (ablative first-person plural)
haşefelerimizden (ablative first-person plural)
haşefenizden (ablative plural second-person)
haşefelerinizden (ablative plural second-person)
haşefelerinden (ablative plural third-person)
haşefemin (first-person genitive singular)
haşefelerimin (first-person genitive singular)
haşefenin (genitive second-person singular)
haşefelerinin (genitive second-person singular)
haşefesinin (genitive singular third-person)
haşefelerinin (genitive singular third-person)
haşefemizin (first-person genitive plural)
haşefelerimizin (first-person genitive plural)
haşefenizin (genitive plural second-person)
haşefelerinizin (genitive plural second-person)
haşefelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حشفه (haşefe), from Arabic حَشَفَة (ḥašafa).


omurga

head

omurga (definite accusative omurgayı, plural omurgalar)

omurgayı (accusative definite)
omurgalar (plural)
omurga (nominative singular)
omurgalar (nominative plural)
omurgayı (accusative definite singular)
omurgaları (accusative definite plural)
omurgaya (dative singular)
omurgalara (dative plural)
omurgada (locative singular)
omurgalarda (locative plural)
omurgadan (ablative singular)
omurgalardan (ablative plural)
omurganın (genitive singular)
omurgaların (genitive plural)
omurgam (first-person nominative singular)
omurgalarım (first-person nominative singular)
omurgan (nominative second-person singular)
omurgaların (nominative second-person singular)
omurgası (nominative singular third-person)
omurgaları (nominative singular third-person)
omurgamız (first-person nominative plural)
omurgalarımız (first-person nominative plural)
omurganız (nominative plural second-person)
omurgalarınız (nominative plural second-person)
omurgaları (nominative plural third-person)
omurgamı (accusative definite first-person singular)
omurgalarımı (accusative definite first-person singular)
omurganı (accusative definite second-person singular)
omurgalarını (accusative definite second-person singular)
omurgasını (accusative definite singular third-person)
omurgalarını (accusative definite singular third-person)
omurgamızı (accusative definite first-person plural)
omurgalarımızı (accusative definite first-person plural)
omurganızı (accusative definite plural second-person)
omurgalarınızı (accusative definite plural second-person)
omurgalarını (accusative definite plural third-person)
omurgama (dative first-person singular)
omurgalarıma (dative first-person singular)
omurgana (dative second-person singular)
omurgalarına (dative second-person singular)
omurgasına (dative singular third-person)
omurgalarına (dative singular third-person)
omurgamıza (dative first-person plural)
omurgalarımıza (dative first-person plural)
omurganıza (dative plural second-person)
omurgalarınıza (dative plural second-person)
omurgalarına (dative plural third-person)
omurgamda (first-person locative singular)
omurgalarımda (first-person locative singular)
omurganda (locative second-person singular)
omurgalarında (locative second-person singular)
omurgasında (locative singular third-person)
omurgalarında (locative singular third-person)
omurgamızda (first-person locative plural)
omurgalarımızda (first-person locative plural)
omurganızda (locative plural second-person)
omurgalarınızda (locative plural second-person)
omurgalarında (locative plural third-person)
omurgamdan (ablative first-person singular)
omurgalarımdan (ablative first-person singular)
omurgandan (ablative second-person singular)
omurgalarından (ablative second-person singular)
omurgasından (ablative singular third-person)
omurgalarından (ablative singular third-person)
omurgamızdan (ablative first-person plural)
omurgalarımızdan (ablative first-person plural)
omurganızdan (ablative plural second-person)
omurgalarınızdan (ablative plural second-person)
omurgalarından (ablative plural third-person)
omurgamın (first-person genitive singular)
omurgalarımın (first-person genitive singular)
omurganın (genitive second-person singular)
omurgalarının (genitive second-person singular)
omurgasının (genitive singular third-person)
omurgalarının (genitive singular third-person)
omurgamızın (first-person genitive plural)
omurgalarımızın (first-person genitive plural)
omurganızın (genitive plural second-person)
omurgalarınızın (genitive plural second-person)
omurgalarının (genitive plural third-person)
omurgayım (first-person singular)
omurgalarım (first-person singular)
omurgasın (second-person singular)
omurgalarsın (second-person singular)
omurga (singular third-person)
omurgadır (singular third-person)
omurgalar (singular third-person)
omurgalardır (singular third-person)
omurgayız (first-person plural)
omurgalarız (first-person plural)
omurgasınız (plural second-person)
omurgalarsınız (plural second-person)
omurgalar (plural third-person)
omurgalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اوكورغه (oñurga), اوڭورغه (oñurga), from Common Turkic *oŋurtka.


lacivert

[ʎ̟ɑː.d̠̠͡ʒiˈvæɾ̞̊t̟]

From Ottoman Turkish لاجورد (lâceverd), borrowed from Persian لاجورد (lâjevard).


lacivert

[ʎ̟ɑː.d̠̠͡ʒiˈvæɾ̞̊t̟]


geleneksel Çin tıbbı

geleneksel Çin tıbbı (definite accusative geleneksel Çin tıbbını, uncountable)

geleneksel Çin tıbbını (accusative definite)

traditional Chinese medicine
traditional Chinese medicine

(healthcare) traditional Chinese medicine


kene ısırığı

kene ısırığı (definite accusative kene ısırığını, plural kene ısırıkları)

kene ısırığını (accusative definite)
kene ısırıkları (plural)


kene ısırımı

kene ısırımı (definite accusative kene ısırımını, plural kene ısırımları)

kene ısırımını (accusative definite)
kene ısırımları (plural)


odacık

odacık (definite accusative odacığı, plural odacıklar)

odacığı (accusative definite)
odacıklar (plural)
odacık (nominative singular)
odacıklar (nominative plural)
odacığı (accusative definite singular)
odacıkları (accusative definite plural)
odacığa (dative singular)
odacıklara (dative plural)
odacıkta (locative singular)
odacıklarda (locative plural)
odacıktan (ablative singular)
odacıklardan (ablative plural)
odacığın (genitive singular)
odacıkların (genitive plural)

kalp odacığı

çiğneme odacığı

(anatomy) A cavity, chamber, locule, loculus.


sistemik lupus eritematozus

sistemik lupus eritematozus (definite accusative sistemik lupus eritematozusu, plural sistemik lupus eritematozuslar)

sistemik lupus eritematozusu (accusative definite)
sistemik lupus eritematozuslar (plural)
sistemik lupus eritematozus (nominative singular)
sistemik lupus eritematozuslar (nominative plural)
sistemik lupus eritematozusu (accusative definite singular)
sistemik lupus eritematozusları (accusative definite plural)
sistemik lupus eritematozusa (dative singular)
sistemik lupus eritematozuslara (dative plural)
sistemik lupus eritematozusta (locative singular)
sistemik lupus eritematozuslarda (locative plural)
sistemik lupus eritematozustan (ablative singular)
sistemik lupus eritematozuslardan (ablative plural)
sistemik lupus eritematozusun (genitive singular)
sistemik lupus eritematozusların (genitive plural)
sistemik lupus eritematozusum (first-person nominative singular)
sistemik lupus eritematozuslarım (first-person nominative singular)
sistemik lupus eritematozusun (nominative second-person singular)
sistemik lupus eritematozusların (nominative second-person singular)
sistemik lupus eritematozusu (nominative singular third-person)
sistemik lupus eritematozusları (nominative singular third-person)
sistemik lupus eritematozusumuz (first-person nominative plural)
sistemik lupus eritematozuslarımız (first-person nominative plural)
sistemik lupus eritematozusunuz (nominative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarınız (nominative plural second-person)
sistemik lupus eritematozusları (nominative plural third-person)
sistemik lupus eritematozusumu (accusative definite first-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarımı (accusative definite first-person singular)
sistemik lupus eritematozusunu (accusative definite second-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarını (accusative definite second-person singular)
sistemik lupus eritematozusunu (accusative definite singular third-person)
sistemik lupus eritematozuslarını (accusative definite singular third-person)
sistemik lupus eritematozusumuzu (accusative definite first-person plural)
sistemik lupus eritematozuslarımızı (accusative definite first-person plural)
sistemik lupus eritematozusunuzu (accusative definite plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarınızı (accusative definite plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarını (accusative definite plural third-person)
sistemik lupus eritematozusuma (dative first-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarıma (dative first-person singular)
sistemik lupus eritematozusuna (dative second-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarına (dative second-person singular)
sistemik lupus eritematozusuna (dative singular third-person)
sistemik lupus eritematozuslarına (dative singular third-person)
sistemik lupus eritematozusumuza (dative first-person plural)
sistemik lupus eritematozuslarımıza (dative first-person plural)
sistemik lupus eritematozusunuza (dative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarınıza (dative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarına (dative plural third-person)
sistemik lupus eritematozusumda (first-person locative singular)
sistemik lupus eritematozuslarımda (first-person locative singular)
sistemik lupus eritematozusunda (locative second-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarında (locative second-person singular)
sistemik lupus eritematozusunda (locative singular third-person)
sistemik lupus eritematozuslarında (locative singular third-person)
sistemik lupus eritematozusumuzda (first-person locative plural)
sistemik lupus eritematozuslarımızda (first-person locative plural)
sistemik lupus eritematozusunuzda (locative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarınızda (locative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarında (locative plural third-person)
sistemik lupus eritematozusumdan (ablative first-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarımdan (ablative first-person singular)
sistemik lupus eritematozusundan (ablative second-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarından (ablative second-person singular)
sistemik lupus eritematozusundan (ablative singular third-person)
sistemik lupus eritematozuslarından (ablative singular third-person)
sistemik lupus eritematozusumuzdan (ablative first-person plural)
sistemik lupus eritematozuslarımızdan (ablative first-person plural)
sistemik lupus eritematozusunuzdan (ablative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarınızdan (ablative plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarından (ablative plural third-person)
sistemik lupus eritematozusumun (first-person genitive singular)
sistemik lupus eritematozuslarımın (first-person genitive singular)
sistemik lupus eritematozusunun (genitive second-person singular)
sistemik lupus eritematozuslarının (genitive second-person singular)
sistemik lupus eritematozusunun (genitive singular third-person)
sistemik lupus eritematozuslarının (genitive singular third-person)
sistemik lupus eritematozusumuzun (first-person genitive plural)
sistemik lupus eritematozuslarımızın (first-person genitive plural)
sistemik lupus eritematozusunuzun (genitive plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarınızın (genitive plural second-person)
sistemik lupus eritematozuslarının (genitive plural third-person)

systemic lupus erythematosus
systemic lupus erythematosus

(healthcare) systemic lupus erythematosus


ölümcül

From Ottoman Turkish اولومجیل (ölümcül), from ölüm + -cül.


bozunum

bozunum (definite accusative bozunumu, plural bozunumlar)

bozunumu (accusative definite)
bozunumlar (plural)
bozunum (nominative singular)
bozunumlar (nominative plural)
bozunumu (accusative definite singular)
bozunumları (accusative definite plural)
bozunuma (dative singular)
bozunumlara (dative plural)
bozunumda (locative singular)
bozunumlarda (locative plural)
bozunumdan (ablative singular)
bozunumlardan (ablative plural)
bozunumun (genitive singular)
bozunumların (genitive plural)
bozunumum (first-person nominative singular)
bozunumlarım (first-person nominative singular)
bozunumun (nominative second-person singular)
bozunumların (nominative second-person singular)
bozunumu (nominative singular third-person)
bozunumları (nominative singular third-person)
bozunumumuz (first-person nominative plural)
bozunumlarımız (first-person nominative plural)
bozunumunuz (nominative plural second-person)
bozunumlarınız (nominative plural second-person)
bozunumları (nominative plural third-person)
bozunumumu (accusative definite first-person singular)
bozunumlarımı (accusative definite first-person singular)
bozunumunu (accusative definite second-person singular)
bozunumlarını (accusative definite second-person singular)
bozunumunu (accusative definite singular third-person)
bozunumlarını (accusative definite singular third-person)
bozunumumuzu (accusative definite first-person plural)
bozunumlarımızı (accusative definite first-person plural)
bozunumunuzu (accusative definite plural second-person)
bozunumlarınızı (accusative definite plural second-person)
bozunumlarını (accusative definite plural third-person)
bozunumuma (dative first-person singular)
bozunumlarıma (dative first-person singular)
bozunumuna (dative second-person singular)
bozunumlarına (dative second-person singular)
bozunumuna (dative singular third-person)
bozunumlarına (dative singular third-person)
bozunumumuza (dative first-person plural)
bozunumlarımıza (dative first-person plural)
bozunumunuza (dative plural second-person)
bozunumlarınıza (dative plural second-person)
bozunumlarına (dative plural third-person)
bozunumumda (first-person locative singular)
bozunumlarımda (first-person locative singular)
bozunumunda (locative second-person singular)
bozunumlarında (locative second-person singular)
bozunumunda (locative singular third-person)
bozunumlarında (locative singular third-person)
bozunumumuzda (first-person locative plural)
bozunumlarımızda (first-person locative plural)
bozunumunuzda (locative plural second-person)
bozunumlarınızda (locative plural second-person)
bozunumlarında (locative plural third-person)
bozunumumdan (ablative first-person singular)
bozunumlarımdan (ablative first-person singular)
bozunumundan (ablative second-person singular)
bozunumlarından (ablative second-person singular)
bozunumundan (ablative singular third-person)
bozunumlarından (ablative singular third-person)
bozunumumuzdan (ablative first-person plural)
bozunumlarımızdan (ablative first-person plural)
bozunumunuzdan (ablative plural second-person)
bozunumlarınızdan (ablative plural second-person)
bozunumlarından (ablative plural third-person)
bozunumumun (first-person genitive singular)
bozunumlarımın (first-person genitive singular)
bozunumunun (genitive second-person singular)
bozunumlarının (genitive second-person singular)
bozunumunun (genitive singular third-person)
bozunumlarının (genitive singular third-person)
bozunumumuzun (first-person genitive plural)
bozunumlarımızın (first-person genitive plural)
bozunumunuzun (genitive plural second-person)
bozunumlarınızın (genitive plural second-person)
bozunumlarının (genitive plural third-person)


donma

donma (definite accusative donmayı, plural donmalar)

donmayı (accusative definite)
donmalar (plural)
donma (nominative singular)
donmalar (nominative plural)
donmayı (accusative definite singular)
donmaları (accusative definite plural)
donmaya (dative singular)
donmalara (dative plural)
donmada (locative singular)
donmalarda (locative plural)
donmadan (ablative singular)
donmalardan (ablative plural)
donmanın (genitive singular)
donmaların (genitive plural)
donmam (first-person nominative singular)
donmalarım (first-person nominative singular)
donman (nominative second-person singular)
donmaların (nominative second-person singular)
donması (nominative singular third-person)
donmaları (nominative singular third-person)
donmamız (first-person nominative plural)
donmalarımız (first-person nominative plural)
donmanız (nominative plural second-person)
donmalarınız (nominative plural second-person)
donmaları (nominative plural third-person)
donmamı (accusative definite first-person singular)
donmalarımı (accusative definite first-person singular)
donmanı (accusative definite second-person singular)
donmalarını (accusative definite second-person singular)
donmasını (accusative definite singular third-person)
donmalarını (accusative definite singular third-person)
donmamızı (accusative definite first-person plural)
donmalarımızı (accusative definite first-person plural)
donmanızı (accusative definite plural second-person)
donmalarınızı (accusative definite plural second-person)
donmalarını (accusative definite plural third-person)
donmama (dative first-person singular)
donmalarıma (dative first-person singular)
donmana (dative second-person singular)
donmalarına (dative second-person singular)
donmasına (dative singular third-person)
donmalarına (dative singular third-person)
donmamıza (dative first-person plural)
donmalarımıza (dative first-person plural)
donmanıza (dative plural second-person)
donmalarınıza (dative plural second-person)
donmalarına (dative plural third-person)
donmamda (first-person locative singular)
donmalarımda (first-person locative singular)
donmanda (locative second-person singular)
donmalarında (locative second-person singular)
donmasında (locative singular third-person)
donmalarında (locative singular third-person)
donmamızda (first-person locative plural)
donmalarımızda (first-person locative plural)
donmanızda (locative plural second-person)
donmalarınızda (locative plural second-person)
donmalarında (locative plural third-person)
donmamdan (ablative first-person singular)
donmalarımdan (ablative first-person singular)
donmandan (ablative second-person singular)
donmalarından (ablative second-person singular)
donmasından (ablative singular third-person)
donmalarından (ablative singular third-person)
donmamızdan (ablative first-person plural)
donmalarımızdan (ablative first-person plural)
donmanızdan (ablative plural second-person)
donmalarınızdan (ablative plural second-person)
donmalarından (ablative plural third-person)
donmamın (first-person genitive singular)
donmalarımın (first-person genitive singular)
donmanın (genitive second-person singular)
donmalarının (genitive second-person singular)
donmasının (genitive singular third-person)
donmalarının (genitive singular third-person)
donmamızın (first-person genitive plural)
donmalarımızın (first-person genitive plural)
donmanızın (genitive plural second-person)
donmalarınızın (genitive plural second-person)
donmalarının (genitive plural third-person)


konjenital defekt

konjenital defekt (definite accusative konjenital defekti, plural konjenital defektler)

konjenital defekti (accusative definite)
konjenital defektler (plural)
konjenital defekt (nominative singular)
konjenital defektler (nominative plural)
konjenital defekti (accusative definite singular)
konjenital defektleri (accusative definite plural)
konjenital defekte (dative singular)
konjenital defektlere (dative plural)
konjenital defektte (locative singular)
konjenital defektlerde (locative plural)
konjenital defektten (ablative singular)
konjenital defektlerden (ablative plural)
konjenital defektin (genitive singular)
konjenital defektlerin (genitive plural)
konjenital defektim (first-person nominative singular)
konjenital defektlerim (first-person nominative singular)
konjenital defektin (nominative second-person singular)
konjenital defektlerin (nominative second-person singular)
konjenital defekti (nominative singular third-person)
konjenital defektleri (nominative singular third-person)
konjenital defektimiz (first-person nominative plural)
konjenital defektlerimiz (first-person nominative plural)
konjenital defektiniz (nominative plural second-person)
konjenital defektleriniz (nominative plural second-person)
konjenital defektleri (nominative plural third-person)
konjenital defektimi (accusative definite first-person singular)
konjenital defektlerimi (accusative definite first-person singular)
konjenital defektini (accusative definite second-person singular)
konjenital defektlerini (accusative definite second-person singular)
konjenital defektini (accusative definite singular third-person)
konjenital defektlerini (accusative definite singular third-person)
konjenital defektimizi (accusative definite first-person plural)
konjenital defektlerimizi (accusative definite first-person plural)
konjenital defektinizi (accusative definite plural second-person)
konjenital defektlerinizi (accusative definite plural second-person)
konjenital defektlerini (accusative definite plural third-person)
konjenital defektime (dative first-person singular)
konjenital defektlerime (dative first-person singular)
konjenital defektine (dative second-person singular)
konjenital defektlerine (dative second-person singular)
konjenital defektine (dative singular third-person)
konjenital defektlerine (dative singular third-person)
konjenital defektimize (dative first-person plural)
konjenital defektlerimize (dative first-person plural)
konjenital defektinize (dative plural second-person)
konjenital defektlerinize (dative plural second-person)
konjenital defektlerine (dative plural third-person)
konjenital defektimde (first-person locative singular)
konjenital defektlerimde (first-person locative singular)
konjenital defektinde (locative second-person singular)
konjenital defektlerinde (locative second-person singular)
konjenital defektinde (locative singular third-person)
konjenital defektlerinde (locative singular third-person)
konjenital defektimizde (first-person locative plural)
konjenital defektlerimizde (first-person locative plural)
konjenital defektinizde (locative plural second-person)
konjenital defektlerinizde (locative plural second-person)
konjenital defektlerinde (locative plural third-person)
konjenital defektimden (ablative first-person singular)
konjenital defektlerimden (ablative first-person singular)
konjenital defektinden (ablative second-person singular)
konjenital defektlerinden (ablative second-person singular)
konjenital defektinden (ablative singular third-person)
konjenital defektlerinden (ablative singular third-person)
konjenital defektimizden (ablative first-person plural)
konjenital defektlerimizden (ablative first-person plural)
konjenital defektinizden (ablative plural second-person)
konjenital defektlerinizden (ablative plural second-person)
konjenital defektlerinden (ablative plural third-person)
konjenital defektimin (first-person genitive singular)
konjenital defektlerimin (first-person genitive singular)
konjenital defektinin (genitive second-person singular)
konjenital defektlerinin (genitive second-person singular)
konjenital defektinin (genitive singular third-person)
konjenital defektlerinin (genitive singular third-person)
konjenital defektimizin (first-person genitive plural)
konjenital defektlerimizin (first-person genitive plural)
konjenital defektinizin (genitive plural second-person)
konjenital defektlerinizin (genitive plural second-person)
konjenital defektlerinin (genitive plural third-person)

congenital heart defect
congenital heart defect

(pathology, cardiology) congenital heart defect


kelek

keleğim (first-person predicative present singular)
kelek miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
kelek değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
kelek değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
keleksin (predicative present second-person singular)
kelek misin? (interrogative predicative present second-person singular)
kelek değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
kelek değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
kelek (predicative present singular third-person)
kelektir (predicative present singular third-person)
kelek mi? (interrogative predicative present singular third-person)
kelek değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
kelek değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
keleğiz (first-person plural predicative present)
kelek miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
kelek değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
kelek değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
keleksiniz (plural predicative present second-person)
kelek misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
kelek değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
kelek değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
kelek (plural predicative present third-person)
kelekler (plural predicative present third-person)
kelek mi? (interrogative plural predicative present third-person)
kelekler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
kelek değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
kelek değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
kelek değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
kelektim (first-person past predicative singular)
kelek miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
kelek değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kelek değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kelektin (past predicative second-person singular)
kelek miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
kelek değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kelek değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kelekti (past predicative singular third-person)
kelek miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
kelek değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
kelek değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kelektik (first-person past plural predicative)
kelek miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
kelek değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
kelek değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kelektiniz (past plural predicative second-person)
kelek miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
kelek değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kelek değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kelektiler (past plural predicative third-person)
kelek miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
kelek değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kelek değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kelek değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kelekmişim (first-person past predicative singular)
kelek miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
kelek değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kelek değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kelekmişsin (past predicative second-person singular)
kelek miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
kelek değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kelek değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kelekmiş (past predicative singular third-person)
kelek miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
kelek değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
kelek değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kelekmişiz (first-person past plural predicative)
kelek miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
kelek değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
kelek değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kelekmişsiniz (past plural predicative second-person)
kelek miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
kelek değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kelek değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kelekmişler (past plural predicative third-person)
kelek miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
kelek değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kelek değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kelek değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
keleksem (conditional first-person predicative singular)
kelek miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
kelek değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kelek değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
keleksen (conditional predicative second-person singular)
kelek miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
kelek değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kelek değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kelekse (conditional predicative singular third-person)
kelek miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
kelek değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kelek değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
keleksek (conditional first-person plural predicative)
kelek miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
kelek değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kelek değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kelekseniz (conditional plural predicative second-person)
kelek miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
kelek değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kelek değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kelekseler (conditional plural predicative third-person)
kelek miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
kelek değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
kelek değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)


aşı

aşı (definite accusative aşıyı, plural aşılar)

aşıyı (accusative definite)
aşılar (plural)
aşı (nominative singular)
aşılar (nominative plural)
aşıyı (accusative definite singular)
aşıları (accusative definite plural)
aşıya (dative singular)
aşılara (dative plural)
aşıda (locative singular)
aşılarda (locative plural)
aşıdan (ablative singular)
aşılardan (ablative plural)
aşının (genitive singular)
aşıların (genitive plural)
aşım (first-person nominative singular)
aşılarım (first-person nominative singular)
aşın (nominative second-person singular)
aşıların (nominative second-person singular)
aşısı (nominative singular third-person)
aşıları (nominative singular third-person)
aşımız (first-person nominative plural)
aşılarımız (first-person nominative plural)
aşınız (nominative plural second-person)
aşılarınız (nominative plural second-person)
aşıları (nominative plural third-person)
aşımı (accusative definite first-person singular)
aşılarımı (accusative definite first-person singular)
aşını (accusative definite second-person singular)
aşılarını (accusative definite second-person singular)
aşısını (accusative definite singular third-person)
aşılarını (accusative definite singular third-person)
aşımızı (accusative definite first-person plural)
aşılarımızı (accusative definite first-person plural)
aşınızı (accusative definite plural second-person)
aşılarınızı (accusative definite plural second-person)
aşılarını (accusative definite plural third-person)
aşıma (dative first-person singular)
aşılarıma (dative first-person singular)
aşına (dative second-person singular)
aşılarına (dative second-person singular)
aşısına (dative singular third-person)
aşılarına (dative singular third-person)
aşımıza (dative first-person plural)
aşılarımıza (dative first-person plural)
aşınıza (dative plural second-person)
aşılarınıza (dative plural second-person)
aşılarına (dative plural third-person)
aşımda (first-person locative singular)
aşılarımda (first-person locative singular)
aşında (locative second-person singular)
aşılarında (locative second-person singular)
aşısında (locative singular third-person)
aşılarında (locative singular third-person)
aşımızda (first-person locative plural)
aşılarımızda (first-person locative plural)
aşınızda (locative plural second-person)
aşılarınızda (locative plural second-person)
aşılarında (locative plural third-person)
aşımdan (ablative first-person singular)
aşılarımdan (ablative first-person singular)
aşından (ablative second-person singular)
aşılarından (ablative second-person singular)
aşısından (ablative singular third-person)
aşılarından (ablative singular third-person)
aşımızdan (ablative first-person plural)
aşılarımızdan (ablative first-person plural)
aşınızdan (ablative plural second-person)
aşılarınızdan (ablative plural second-person)
aşılarından (ablative plural third-person)
aşımın (first-person genitive singular)
aşılarımın (first-person genitive singular)
aşının (genitive second-person singular)
aşılarının (genitive second-person singular)
aşısının (genitive singular third-person)
aşılarının (genitive singular third-person)
aşımızın (first-person genitive plural)
aşılarımızın (first-person genitive plural)
aşınızın (genitive plural second-person)
aşılarınızın (genitive plural second-person)
aşılarının (genitive plural third-person)


yazanak

yazanak (definite accusative yazanağı, plural yazanaklar)

yazanağı (accusative definite)
yazanaklar (plural)
yazanak (nominative singular)
yazanaklar (nominative plural)
yazanağı (accusative definite singular)
yazanakları (accusative definite plural)
yazanağa (dative singular)
yazanaklara (dative plural)
yazanakta (locative singular)
yazanaklarda (locative plural)
yazanaktan (ablative singular)
yazanaklardan (ablative plural)
yazanağın (genitive singular)
yazanakların (genitive plural)
yazanağım (first-person nominative singular)
yazanaklarım (first-person nominative singular)
yazanağın (nominative second-person singular)
yazanakların (nominative second-person singular)
yazanağı (nominative singular third-person)
yazanakları (nominative singular third-person)
yazanağımız (first-person nominative plural)
yazanaklarımız (first-person nominative plural)
yazanağınız (nominative plural second-person)
yazanaklarınız (nominative plural second-person)
yazanakları (nominative plural third-person)
yazanağımı (accusative definite first-person singular)
yazanaklarımı (accusative definite first-person singular)
yazanağını (accusative definite second-person singular)
yazanaklarını (accusative definite second-person singular)
yazanağını (accusative definite singular third-person)
yazanaklarını (accusative definite singular third-person)
yazanağımızı (accusative definite first-person plural)
yazanaklarımızı (accusative definite first-person plural)
yazanağınızı (accusative definite plural second-person)
yazanaklarınızı (accusative definite plural second-person)
yazanaklarını (accusative definite plural third-person)
yazanağıma (dative first-person singular)
yazanaklarıma (dative first-person singular)
yazanağına (dative second-person singular)
yazanaklarına (dative second-person singular)
yazanağına (dative singular third-person)
yazanaklarına (dative singular third-person)
yazanağımıza (dative first-person plural)
yazanaklarımıza (dative first-person plural)
yazanağınıza (dative plural second-person)
yazanaklarınıza (dative plural second-person)
yazanaklarına (dative plural third-person)
yazanağımda (first-person locative singular)
yazanaklarımda (first-person locative singular)
yazanağında (locative second-person singular)
yazanaklarında (locative second-person singular)
yazanağında (locative singular third-person)
yazanaklarında (locative singular third-person)
yazanağımızda (first-person locative plural)
yazanaklarımızda (first-person locative plural)
yazanağınızda (locative plural second-person)
yazanaklarınızda (locative plural second-person)
yazanaklarında (locative plural third-person)
yazanağımdan (ablative first-person singular)
yazanaklarımdan (ablative first-person singular)
yazanağından (ablative second-person singular)
yazanaklarından (ablative second-person singular)
yazanağından (ablative singular third-person)
yazanaklarından (ablative singular third-person)
yazanağımızdan (ablative first-person plural)
yazanaklarımızdan (ablative first-person plural)
yazanağınızdan (ablative plural second-person)
yazanaklarınızdan (ablative plural second-person)
yazanaklarından (ablative plural third-person)
yazanağımın (first-person genitive singular)
yazanaklarımın (first-person genitive singular)
yazanağının (genitive second-person singular)
yazanaklarının (genitive second-person singular)
yazanağının (genitive singular third-person)
yazanaklarının (genitive singular third-person)
yazanağımızın (first-person genitive plural)
yazanaklarımızın (first-person genitive plural)
yazanağınızın (genitive plural second-person)
yazanaklarınızın (genitive plural second-person)
yazanaklarının (genitive plural third-person)


rapor

rapor (definite accusative raporu, plural raporlar)

raporu (accusative definite)
raporlar (plural)
rapor (nominative singular)
raporlar (nominative plural)
raporu (accusative definite singular)
raporları (accusative definite plural)
rapora (dative singular)
raporlara (dative plural)
raporda (locative singular)
raporlarda (locative plural)
rapordan (ablative singular)
raporlardan (ablative plural)
raporun (genitive singular)
raporların (genitive plural)
raporum (first-person nominative singular)
raporlarım (first-person nominative singular)
raporun (nominative second-person singular)
raporların (nominative second-person singular)
raporu (nominative singular third-person)
raporları (nominative singular third-person)
raporumuz (first-person nominative plural)
raporlarımız (first-person nominative plural)
raporunuz (nominative plural second-person)
raporlarınız (nominative plural second-person)
raporları (nominative plural third-person)
raporumu (accusative definite first-person singular)
raporlarımı (accusative definite first-person singular)
raporunu (accusative definite second-person singular)
raporlarını (accusative definite second-person singular)
raporunu (accusative definite singular third-person)
raporlarını (accusative definite singular third-person)
raporumuzu (accusative definite first-person plural)
raporlarımızı (accusative definite first-person plural)
raporunuzu (accusative definite plural second-person)
raporlarınızı (accusative definite plural second-person)
raporlarını (accusative definite plural third-person)
raporuma (dative first-person singular)
raporlarıma (dative first-person singular)
raporuna (dative second-person singular)
raporlarına (dative second-person singular)
raporuna (dative singular third-person)
raporlarına (dative singular third-person)
raporumuza (dative first-person plural)
raporlarımıza (dative first-person plural)
raporunuza (dative plural second-person)
raporlarınıza (dative plural second-person)
raporlarına (dative plural third-person)
raporumda (first-person locative singular)
raporlarımda (first-person locative singular)
raporunda (locative second-person singular)
raporlarında (locative second-person singular)
raporunda (locative singular third-person)
raporlarında (locative singular third-person)
raporumuzda (first-person locative plural)
raporlarımızda (first-person locative plural)
raporunuzda (locative plural second-person)
raporlarınızda (locative plural second-person)
raporlarında (locative plural third-person)
raporumdan (ablative first-person singular)
raporlarımdan (ablative first-person singular)
raporundan (ablative second-person singular)
raporlarından (ablative second-person singular)
raporundan (ablative singular third-person)
raporlarından (ablative singular third-person)
raporumuzdan (ablative first-person plural)
raporlarımızdan (ablative first-person plural)
raporunuzdan (ablative plural second-person)
raporlarınızdan (ablative plural second-person)
raporlarından (ablative plural third-person)
raporumun (first-person genitive singular)
raporlarımın (first-person genitive singular)
raporunun (genitive second-person singular)
raporlarının (genitive second-person singular)
raporunun (genitive singular third-person)
raporlarının (genitive singular third-person)
raporumuzun (first-person genitive plural)
raporlarımızın (first-person genitive plural)
raporunuzun (genitive plural second-person)
raporlarınızın (genitive plural second-person)
raporlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish راپور (rapor), from French rapport. Other forms in Ottoman included راپورت and راپورط (raport) from French and راپورتو and راپورطو (raporto) from Italian rapporto.


seçme

seçme (definite accusative seçmeyi, plural seçmeler)

seçmeyi (accusative definite)
seçmeler (plural)
seçme (nominative singular)
seçmeler (nominative plural)
seçmeyi (accusative definite singular)
seçmeleri (accusative definite plural)
seçmeye (dative singular)
seçmelere (dative plural)
seçmede (locative singular)
seçmelerde (locative plural)
seçmeden (ablative singular)
seçmelerden (ablative plural)
seçmenin (genitive singular)
seçmelerin (genitive plural)
seçmem (first-person nominative singular)
seçmelerim (first-person nominative singular)
seçmen (nominative second-person singular)
seçmelerin (nominative second-person singular)
seçmesi (nominative singular third-person)
seçmeleri (nominative singular third-person)
seçmemiz (first-person nominative plural)
seçmelerimiz (first-person nominative plural)
seçmeniz (nominative plural second-person)
seçmeleriniz (nominative plural second-person)
seçmeleri (nominative plural third-person)
seçmemi (accusative definite first-person singular)
seçmelerimi (accusative definite first-person singular)
seçmeni (accusative definite second-person singular)
seçmelerini (accusative definite second-person singular)
seçmesini (accusative definite singular third-person)
seçmelerini (accusative definite singular third-person)
seçmemizi (accusative definite first-person plural)
seçmelerimizi (accusative definite first-person plural)
seçmenizi (accusative definite plural second-person)
seçmelerinizi (accusative definite plural second-person)
seçmelerini (accusative definite plural third-person)
seçmeme (dative first-person singular)
seçmelerime (dative first-person singular)
seçmene (dative second-person singular)
seçmelerine (dative second-person singular)
seçmesine (dative singular third-person)
seçmelerine (dative singular third-person)
seçmemize (dative first-person plural)
seçmelerimize (dative first-person plural)
seçmenize (dative plural second-person)
seçmelerinize (dative plural second-person)
seçmelerine (dative plural third-person)
seçmemde (first-person locative singular)
seçmelerimde (first-person locative singular)
seçmende (locative second-person singular)
seçmelerinde (locative second-person singular)
seçmesinde (locative singular third-person)
seçmelerinde (locative singular third-person)
seçmemizde (first-person locative plural)
seçmelerimizde (first-person locative plural)
seçmenizde (locative plural second-person)
seçmelerinizde (locative plural second-person)
seçmelerinde (locative plural third-person)
seçmemden (ablative first-person singular)
seçmelerimden (ablative first-person singular)
seçmenden (ablative second-person singular)
seçmelerinden (ablative second-person singular)
seçmesinden (ablative singular third-person)
seçmelerinden (ablative singular third-person)
seçmemizden (ablative first-person plural)
seçmelerimizden (ablative first-person plural)
seçmenizden (ablative plural second-person)
seçmelerinizden (ablative plural second-person)
seçmelerinden (ablative plural third-person)
seçmemin (first-person genitive singular)
seçmelerimin (first-person genitive singular)
seçmenin (genitive second-person singular)
seçmelerinin (genitive second-person singular)
seçmesinin (genitive singular third-person)
seçmelerinin (genitive singular third-person)
seçmemizin (first-person genitive plural)
seçmelerimizin (first-person genitive plural)
seçmenizin (genitive plural second-person)
seçmelerinizin (genitive plural second-person)
seçmelerinin (genitive plural third-person)

[s̪e̞t͡ʃˈmɛ]


kas telciği

kas telciği (definite accusative kas telciğini, plural kas telcikleri)

kas telciğini (accusative definite)
kas telcikleri (plural)

* From Turkish "kas" (muscle) + "telcik" (fibril)


kalp kası

kalp kası (definite accusative kalp kasını, plural kalp kasları)

kalp kasını (accusative definite)
kalp kasları (plural)

* From Turkish "kalp" (heart) + "kas" (muscle)


iki başlı

iki başlı (definite accusative iki başlıyı, plural iki başlılar)

iki başlıyı (accusative definite)
iki başlılar (plural)

* From Turkish "iki" (two) + "başlı" (headed)

(anatomy) biceps; any muscle having two heads.


iki başlı uyluk kası

iki başlı uyluk kası (definite accusative iki başlı uyluk kasını, plural iki başlı uyluk kasları)

iki başlı uyluk kasını (accusative definite)
iki başlı uyluk kasları (plural)

* From Turkish "iki başlı" (two headed) + "uyluk" (thigh) + "kas" (muscle)


istemsiz kas

istemsiz kas (definite accusative istemsiz kası, plural istemsiz kaslar)

istemsiz kası (accusative definite)
istemsiz kaslar (plural)

* From Turkish "istemsiz" (involuntary) + "kas" (muscle)


iki başlı üst kol kası

iki başlı üst kol kası (definite accusative iki başlı üst kol kasını, plural iki başlı üst kol kasları)

iki başlı üst kol kasını (accusative definite)
iki başlı üst kol kasları (plural)

* From Turkish "iki başlı" (two headed) + "üst kol" (upper arm) + "kas" (muscle)


istemli kas

istemli kas (definite accusative istemli kası, plural istemli kaslar)

istemli kası (accusative definite)
istemli kaslar (plural)

* From Turkish "istemli" (voluntary) + "kas" (muscle)


Aşil tendonu

Aşil tendonu (definite accusative Aşil tendonunu, plural Aşil tendonları)

Aşil tendonunu (accusative definite)
Aşil tendonları (plural)


üst kol

üst kol (definite accusative üst kolu, plural üst kollar)

üst kolu (accusative definite)
üst kollar (plural)

* From Turkish "üst" (upper) + "kol" (arm)


bızır

bızır (definite accusative bızırı, plural bızırlar)

bızırı (accusative definite)
bızırlar (plural)

From Ottoman Turkish بظر, from Arabic بَظْر (baẓr).


dılak

dılak (definite accusative dılağı, plural dılaklar)

dılağı (accusative definite)
dılaklar (plural)
dılak (nominative singular)
dılaklar (nominative plural)
dılağı (accusative definite singular)
dılakları (accusative definite plural)
dılağa (dative singular)
dılaklara (dative plural)
dılakta (locative singular)
dılaklarda (locative plural)
dılaktan (ablative singular)
dılaklardan (ablative plural)
dılağın (genitive singular)
dılakların (genitive plural)
dılağım (first-person nominative singular)
dılaklarım (first-person nominative singular)
dılağın (nominative second-person singular)
dılakların (nominative second-person singular)
dılağı (nominative singular third-person)
dılakları (nominative singular third-person)
dılağımız (first-person nominative plural)
dılaklarımız (first-person nominative plural)
dılağınız (nominative plural second-person)
dılaklarınız (nominative plural second-person)
dılakları (nominative plural third-person)
dılağımı (accusative definite first-person singular)
dılaklarımı (accusative definite first-person singular)
dılağını (accusative definite second-person singular)
dılaklarını (accusative definite second-person singular)
dılağını (accusative definite singular third-person)
dılaklarını (accusative definite singular third-person)
dılağımızı (accusative definite first-person plural)
dılaklarımızı (accusative definite first-person plural)
dılağınızı (accusative definite plural second-person)
dılaklarınızı (accusative definite plural second-person)
dılaklarını (accusative definite plural third-person)
dılağıma (dative first-person singular)
dılaklarıma (dative first-person singular)
dılağına (dative second-person singular)
dılaklarına (dative second-person singular)
dılağına (dative singular third-person)
dılaklarına (dative singular third-person)
dılağımıza (dative first-person plural)
dılaklarımıza (dative first-person plural)
dılağınıza (dative plural second-person)
dılaklarınıza (dative plural second-person)
dılaklarına (dative plural third-person)
dılağımda (first-person locative singular)
dılaklarımda (first-person locative singular)
dılağında (locative second-person singular)
dılaklarında (locative second-person singular)
dılağında (locative singular third-person)
dılaklarında (locative singular third-person)
dılağımızda (first-person locative plural)
dılaklarımızda (first-person locative plural)
dılağınızda (locative plural second-person)
dılaklarınızda (locative plural second-person)
dılaklarında (locative plural third-person)
dılağımdan (ablative first-person singular)
dılaklarımdan (ablative first-person singular)
dılağından (ablative second-person singular)
dılaklarından (ablative second-person singular)
dılağından (ablative singular third-person)
dılaklarından (ablative singular third-person)
dılağımızdan (ablative first-person plural)
dılaklarımızdan (ablative first-person plural)
dılağınızdan (ablative plural second-person)
dılaklarınızdan (ablative plural second-person)
dılaklarından (ablative plural third-person)
dılağımın (first-person genitive singular)
dılaklarımın (first-person genitive singular)
dılağının (genitive second-person singular)
dılaklarının (genitive second-person singular)
dılağının (genitive singular third-person)
dılaklarının (genitive singular third-person)
dılağımızın (first-person genitive plural)
dılaklarımızın (first-person genitive plural)
dılağınızın (genitive plural second-person)
dılaklarınızın (genitive plural second-person)
dılaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دلاق, from Proto-Turkic *til (“tongue”). The change from front to back vowel predates the earliest written record in the 11th century. The cognate dil retains the front vowel. Cognate with Azerbaijani dıllaq, etc.


lokma

lokma (definite accusative lokmayı, plural lokmalar)

lokmayı (accusative definite)
lokmalar (plural)
lokma (nominative singular)
lokmalar (nominative plural)
lokmayı (accusative definite singular)
lokmaları (accusative definite plural)
lokmaya (dative singular)
lokmalara (dative plural)
lokmada (locative singular)
lokmalarda (locative plural)
lokmadan (ablative singular)
lokmalardan (ablative plural)
lokmanın (genitive singular)
lokmaların (genitive plural)
lokmam (first-person nominative singular)
lokmalarım (first-person nominative singular)
lokman (nominative second-person singular)
lokmaların (nominative second-person singular)
lokması (nominative singular third-person)
lokmaları (nominative singular third-person)
lokmamız (first-person nominative plural)
lokmalarımız (first-person nominative plural)
lokmanız (nominative plural second-person)
lokmalarınız (nominative plural second-person)
lokmaları (nominative plural third-person)
lokmamı (accusative definite first-person singular)
lokmalarımı (accusative definite first-person singular)
lokmanı (accusative definite second-person singular)
lokmalarını (accusative definite second-person singular)
lokmasını (accusative definite singular third-person)
lokmalarını (accusative definite singular third-person)
lokmamızı (accusative definite first-person plural)
lokmalarımızı (accusative definite first-person plural)
lokmanızı (accusative definite plural second-person)
lokmalarınızı (accusative definite plural second-person)
lokmalarını (accusative definite plural third-person)
lokmama (dative first-person singular)
lokmalarıma (dative first-person singular)
lokmana (dative second-person singular)
lokmalarına (dative second-person singular)
lokmasına (dative singular third-person)
lokmalarına (dative singular third-person)
lokmamıza (dative first-person plural)
lokmalarımıza (dative first-person plural)
lokmanıza (dative plural second-person)
lokmalarınıza (dative plural second-person)
lokmalarına (dative plural third-person)
lokmamda (first-person locative singular)
lokmalarımda (first-person locative singular)
lokmanda (locative second-person singular)
lokmalarında (locative second-person singular)
lokmasında (locative singular third-person)
lokmalarında (locative singular third-person)
lokmamızda (first-person locative plural)
lokmalarımızda (first-person locative plural)
lokmanızda (locative plural second-person)
lokmalarınızda (locative plural second-person)
lokmalarında (locative plural third-person)
lokmamdan (ablative first-person singular)
lokmalarımdan (ablative first-person singular)
lokmandan (ablative second-person singular)
lokmalarından (ablative second-person singular)
lokmasından (ablative singular third-person)
lokmalarından (ablative singular third-person)
lokmamızdan (ablative first-person plural)
lokmalarımızdan (ablative first-person plural)
lokmanızdan (ablative plural second-person)
lokmalarınızdan (ablative plural second-person)
lokmalarından (ablative plural third-person)
lokmamın (first-person genitive singular)
lokmalarımın (first-person genitive singular)
lokmanın (genitive second-person singular)
lokmalarının (genitive second-person singular)
lokmasının (genitive singular third-person)
lokmalarının (genitive singular third-person)
lokmamızın (first-person genitive plural)
lokmalarımızın (first-person genitive plural)
lokmanızın (genitive plural second-person)
lokmalarınızın (genitive plural second-person)
lokmalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish لقمه (lukme, lokma), from Arabic لُقْمَة (luqma).


böbrek yetmezliği

böbrek yetmezliği (definite accusative böbrek yetmezliğini, plural böbrek yetmezlikleri)

böbrek yetmezliğini (accusative definite)
böbrek yetmezlikleri (plural)
böbrek yetmezliği (nominative singular)
böbrek yetmezlikleri (nominative plural)
böbrek yetmezliğini (accusative definite singular)
böbrek yetmezliklerini (accusative definite plural)
böbrek yetmezliğine (dative singular)
böbrek yetmezliklerine (dative plural)
böbrek yetmezliğinde (locative singular)
böbrek yetmezliklerinde (locative plural)
böbrek yetmezliğinden (ablative singular)
böbrek yetmezliklerinden (ablative plural)
böbrek yetmezliğinin (genitive singular)
böbrek yetmezliklerinin (genitive plural)

(healthcare) kidney failure, renal failure


üremi

üremi (definite accusative üremiyi, plural üremiler)

üremiyi (accusative definite)
üremiler (plural)
üremi (nominative singular)
üremiler (nominative plural)
üremiyi (accusative definite singular)
üremileri (accusative definite plural)
üremiye (dative singular)
üremilere (dative plural)
üremide (locative singular)
üremilerde (locative plural)
üremiden (ablative singular)
üremilerden (ablative plural)
üreminin (genitive singular)
üremilerin (genitive plural)
üremim (first-person nominative singular)
üremilerim (first-person nominative singular)
üremin (nominative second-person singular)
üremilerin (nominative second-person singular)
üremisi (nominative singular third-person)
üremileri (nominative singular third-person)
üremimiz (first-person nominative plural)
üremilerimiz (first-person nominative plural)
üreminiz (nominative plural second-person)
üremileriniz (nominative plural second-person)
üremileri (nominative plural third-person)
üremimi (accusative definite first-person singular)
üremilerimi (accusative definite first-person singular)
üremini (accusative definite second-person singular)
üremilerini (accusative definite second-person singular)
üremisini (accusative definite singular third-person)
üremilerini (accusative definite singular third-person)
üremimizi (accusative definite first-person plural)
üremilerimizi (accusative definite first-person plural)
üreminizi (accusative definite plural second-person)
üremilerinizi (accusative definite plural second-person)
üremilerini (accusative definite plural third-person)
üremime (dative first-person singular)
üremilerime (dative first-person singular)
üremine (dative second-person singular)
üremilerine (dative second-person singular)
üremisine (dative singular third-person)
üremilerine (dative singular third-person)
üremimize (dative first-person plural)
üremilerimize (dative first-person plural)
üreminize (dative plural second-person)
üremilerinize (dative plural second-person)
üremilerine (dative plural third-person)
üremimde (first-person locative singular)
üremilerimde (first-person locative singular)
üreminde (locative second-person singular)
üremilerinde (locative second-person singular)
üremisinde (locative singular third-person)
üremilerinde (locative singular third-person)
üremimizde (first-person locative plural)
üremilerimizde (first-person locative plural)
üreminizde (locative plural second-person)
üremilerinizde (locative plural second-person)
üremilerinde (locative plural third-person)
üremimden (ablative first-person singular)
üremilerimden (ablative first-person singular)
üreminden (ablative second-person singular)
üremilerinden (ablative second-person singular)
üremisinden (ablative singular third-person)
üremilerinden (ablative singular third-person)
üremimizden (ablative first-person plural)
üremilerimizden (ablative first-person plural)
üreminizden (ablative plural second-person)
üremilerinizden (ablative plural second-person)
üremilerinden (ablative plural third-person)
üremimin (first-person genitive singular)
üremilerimin (first-person genitive singular)
üreminin (genitive second-person singular)
üremilerinin (genitive second-person singular)
üremisinin (genitive singular third-person)
üremilerinin (genitive singular third-person)
üremimizin (first-person genitive plural)
üremilerimizin (first-person genitive plural)
üreminizin (genitive plural second-person)
üremilerinizin (genitive plural second-person)
üremilerinin (genitive plural third-person)


locked-in sendromu

locked-in sendromu (definite accusative locked-in sendromunu, plural locked-in sendromları)

locked-in sendromunu (accusative definite)
locked-in sendromları (plural)
locked-in sendromu (nominative singular)
locked-in sendromları (nominative plural)
locked-in sendromunu (accusative definite singular)
locked-in sendromlarını (accusative definite plural)
locked-in sendromuna (dative singular)
locked-in sendromlarına (dative plural)
locked-in sendromunda (locative singular)
locked-in sendromlarında (locative plural)
locked-in sendromundan (ablative singular)
locked-in sendromlarından (ablative plural)
locked-in sendromunun (genitive singular)
locked-in sendromlarının (genitive plural)

(medicine, neurology) locked-in syndrome


lezyon

lezyon (definite accusative lezyonu, plural lezyonlar)

lezyonu (accusative definite)
lezyonlar (plural)
lezyon (nominative singular)
lezyonlar (nominative plural)
lezyonu (accusative definite singular)
lezyonları (accusative definite plural)
lezyona (dative singular)
lezyonlara (dative plural)
lezyonda (locative singular)
lezyonlarda (locative plural)
lezyondan (ablative singular)
lezyonlardan (ablative plural)
lezyonun (genitive singular)
lezyonların (genitive plural)
lezyonum (first-person nominative singular)
lezyonlarım (first-person nominative singular)
lezyonun (nominative second-person singular)
lezyonların (nominative second-person singular)
lezyonu (nominative singular third-person)
lezyonları (nominative singular third-person)
lezyonumuz (first-person nominative plural)
lezyonlarımız (first-person nominative plural)
lezyonunuz (nominative plural second-person)
lezyonlarınız (nominative plural second-person)
lezyonları (nominative plural third-person)
lezyonumu (accusative definite first-person singular)
lezyonlarımı (accusative definite first-person singular)
lezyonunu (accusative definite second-person singular)
lezyonlarını (accusative definite second-person singular)
lezyonunu (accusative definite singular third-person)
lezyonlarını (accusative definite singular third-person)
lezyonumuzu (accusative definite first-person plural)
lezyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
lezyonunuzu (accusative definite plural second-person)
lezyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
lezyonlarını (accusative definite plural third-person)
lezyonuma (dative first-person singular)
lezyonlarıma (dative first-person singular)
lezyonuna (dative second-person singular)
lezyonlarına (dative second-person singular)
lezyonuna (dative singular third-person)
lezyonlarına (dative singular third-person)
lezyonumuza (dative first-person plural)
lezyonlarımıza (dative first-person plural)
lezyonunuza (dative plural second-person)
lezyonlarınıza (dative plural second-person)
lezyonlarına (dative plural third-person)
lezyonumda (first-person locative singular)
lezyonlarımda (first-person locative singular)
lezyonunda (locative second-person singular)
lezyonlarında (locative second-person singular)
lezyonunda (locative singular third-person)
lezyonlarında (locative singular third-person)
lezyonumuzda (first-person locative plural)
lezyonlarımızda (first-person locative plural)
lezyonunuzda (locative plural second-person)
lezyonlarınızda (locative plural second-person)
lezyonlarında (locative plural third-person)
lezyonumdan (ablative first-person singular)
lezyonlarımdan (ablative first-person singular)
lezyonundan (ablative second-person singular)
lezyonlarından (ablative second-person singular)
lezyonundan (ablative singular third-person)
lezyonlarından (ablative singular third-person)
lezyonumuzdan (ablative first-person plural)
lezyonlarımızdan (ablative first-person plural)
lezyonunuzdan (ablative plural second-person)
lezyonlarınızdan (ablative plural second-person)
lezyonlarından (ablative plural third-person)
lezyonumun (first-person genitive singular)
lezyonlarımın (first-person genitive singular)
lezyonunun (genitive second-person singular)
lezyonlarının (genitive second-person singular)
lezyonunun (genitive singular third-person)
lezyonlarının (genitive singular third-person)
lezyonumuzun (first-person genitive plural)
lezyonlarımızın (first-person genitive plural)
lezyonunuzun (genitive plural second-person)
lezyonlarınızın (genitive plural second-person)
lezyonlarının (genitive plural third-person)


yaralanma

yaralanma (definite accusative yaralanmayı, plural yaralanmalar)

yaralanmayı (accusative definite)
yaralanmalar (plural)
yaralanma (nominative singular)
yaralanmalar (nominative plural)
yaralanmayı (accusative definite singular)
yaralanmaları (accusative definite plural)
yaralanmaya (dative singular)
yaralanmalara (dative plural)
yaralanmada (locative singular)
yaralanmalarda (locative plural)
yaralanmadan (ablative singular)
yaralanmalardan (ablative plural)
yaralanmanın (genitive singular)
yaralanmaların (genitive plural)
yaralanmam (first-person nominative singular)
yaralanmalarım (first-person nominative singular)
yaralanman (nominative second-person singular)
yaralanmaların (nominative second-person singular)
yaralanması (nominative singular third-person)
yaralanmaları (nominative singular third-person)
yaralanmamız (first-person nominative plural)
yaralanmalarımız (first-person nominative plural)
yaralanmanız (nominative plural second-person)
yaralanmalarınız (nominative plural second-person)
yaralanmaları (nominative plural third-person)
yaralanmamı (accusative definite first-person singular)
yaralanmalarımı (accusative definite first-person singular)
yaralanmanı (accusative definite second-person singular)
yaralanmalarını (accusative definite second-person singular)
yaralanmasını (accusative definite singular third-person)
yaralanmalarını (accusative definite singular third-person)
yaralanmamızı (accusative definite first-person plural)
yaralanmalarımızı (accusative definite first-person plural)
yaralanmanızı (accusative definite plural second-person)
yaralanmalarınızı (accusative definite plural second-person)
yaralanmalarını (accusative definite plural third-person)
yaralanmama (dative first-person singular)
yaralanmalarıma (dative first-person singular)
yaralanmana (dative second-person singular)
yaralanmalarına (dative second-person singular)
yaralanmasına (dative singular third-person)
yaralanmalarına (dative singular third-person)
yaralanmamıza (dative first-person plural)
yaralanmalarımıza (dative first-person plural)
yaralanmanıza (dative plural second-person)
yaralanmalarınıza (dative plural second-person)
yaralanmalarına (dative plural third-person)
yaralanmamda (first-person locative singular)
yaralanmalarımda (first-person locative singular)
yaralanmanda (locative second-person singular)
yaralanmalarında (locative second-person singular)
yaralanmasında (locative singular third-person)
yaralanmalarında (locative singular third-person)
yaralanmamızda (first-person locative plural)
yaralanmalarımızda (first-person locative plural)
yaralanmanızda (locative plural second-person)
yaralanmalarınızda (locative plural second-person)
yaralanmalarında (locative plural third-person)
yaralanmamdan (ablative first-person singular)
yaralanmalarımdan (ablative first-person singular)
yaralanmandan (ablative second-person singular)
yaralanmalarından (ablative second-person singular)
yaralanmasından (ablative singular third-person)
yaralanmalarından (ablative singular third-person)
yaralanmamızdan (ablative first-person plural)
yaralanmalarımızdan (ablative first-person plural)
yaralanmanızdan (ablative plural second-person)
yaralanmalarınızdan (ablative plural second-person)
yaralanmalarından (ablative plural third-person)
yaralanmamın (first-person genitive singular)
yaralanmalarımın (first-person genitive singular)
yaralanmanın (genitive second-person singular)
yaralanmalarının (genitive second-person singular)
yaralanmasının (genitive singular third-person)
yaralanmalarının (genitive singular third-person)
yaralanmamızın (first-person genitive plural)
yaralanmalarımızın (first-person genitive plural)
yaralanmanızın (genitive plural second-person)
yaralanmalarınızın (genitive plural second-person)
yaralanmalarının (genitive plural third-person)


aşık kemiği

aşık kemiği (definite accusative aşık kemiğini, plural aşık kemikleri)

aşık kemiğini (accusative definite)
aşık kemikleri (plural)
aşık kemiği (nominative singular)
aşık kemikleri (nominative plural)
aşık kemiğini (accusative definite singular)
aşık kemiklerini (accusative definite plural)
aşık kemiğine (dative singular)
aşık kemiklerine (dative plural)
aşık kemiğinde (locative singular)
aşık kemiklerinde (locative plural)
aşık kemiğinden (ablative singular)
aşık kemiklerinden (ablative plural)
aşık kemiğinin (genitive singular)
aşık kemiklerinin (genitive plural)

a‧şık‧ke‧mi‧ği


dil basacağı

dil basacağı (definite accusative dil basacağını, plural dil basacakları)

dil basacağını (accusative definite)
dil basacakları (plural)