at

head

at (definite accusative atı, plural atlar)

atı (accusative definite)
atlar (plural)
at (nominative singular)
atlar (nominative plural)
atı (accusative definite singular)
atları (accusative definite plural)
ata (dative singular)
atlara (dative plural)
atta (locative singular)
atlarda (locative plural)
attan (ablative singular)
atlardan (ablative plural)
atın (genitive singular)
atların (genitive plural)
atım (first-person nominative singular)
atlarım (first-person nominative singular)
atın (nominative second-person singular)
atların (nominative second-person singular)
atı (nominative singular third-person)
atları (nominative singular third-person)
atımız (first-person nominative plural)
atlarımız (first-person nominative plural)
atınız (nominative plural second-person)
atlarınız (nominative plural second-person)
atları (nominative plural third-person)
atımı (accusative definite first-person singular)
atlarımı (accusative definite first-person singular)
atını (accusative definite second-person singular)
atlarını (accusative definite second-person singular)
atını (accusative definite singular third-person)
atlarını (accusative definite singular third-person)
atımızı (accusative definite first-person plural)
atlarımızı (accusative definite first-person plural)
atınızı (accusative definite plural second-person)
atlarınızı (accusative definite plural second-person)
atlarını (accusative definite plural third-person)
atıma (dative first-person singular)
atlarıma (dative first-person singular)
atına (dative second-person singular)
atlarına (dative second-person singular)
atına (dative singular third-person)
atlarına (dative singular third-person)
atımıza (dative first-person plural)
atlarımıza (dative first-person plural)
atınıza (dative plural second-person)
atlarınıza (dative plural second-person)
atlarına (dative plural third-person)
atımda (first-person locative singular)
atlarımda (first-person locative singular)
atında (locative second-person singular)
atlarında (locative second-person singular)
atında (locative singular third-person)
atlarında (locative singular third-person)
atımızda (first-person locative plural)
atlarımızda (first-person locative plural)
atınızda (locative plural second-person)
atlarınızda (locative plural second-person)
atlarında (locative plural third-person)
atımdan (ablative first-person singular)
atlarımdan (ablative first-person singular)
atından (ablative second-person singular)
atlarından (ablative second-person singular)
atından (ablative singular third-person)
atlarından (ablative singular third-person)
atımızdan (ablative first-person plural)
atlarımızdan (ablative first-person plural)
atınızdan (ablative plural second-person)
atlarınızdan (ablative plural second-person)
atlarından (ablative plural third-person)
atımın (first-person genitive singular)
atlarımın (first-person genitive singular)
atının (genitive second-person singular)
atlarının (genitive second-person singular)
atının (genitive singular third-person)
atlarının (genitive singular third-person)
atımızın (first-person genitive plural)
atlarımızın (first-person genitive plural)
atınızın (genitive plural second-person)
atlarınızın (genitive plural second-person)
atlarının (genitive plural third-person)
atım (first-person singular)
atlarım (first-person singular)
atsın (second-person singular)
atlarsın (second-person singular)
at (singular third-person)
attır (singular third-person)
atlar (singular third-person)
atlardır (singular third-person)
atız (first-person plural)
atlarız (first-person plural)
atsınız (plural second-person)
atlarsınız (plural second-person)
atlar (plural third-person)
atlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish آت (at, “horse”), from Proto-Turkic *at, *ăt (“horse”). Cognate with Karakhanid اَتْ (at, “horse”), Old Turkic 𐱃 (t¹ /at/, “horse”).

at bulunur meydan bulunmaz, meydan bulunur at bulunmaz

at çalındıktan sonra ahırın kapısını kapamak


fil

fil (definite accusative fili, plural filler)

fili (accusative definite)
filler (plural)
fil (nominative singular)
filler (nominative plural)
fili (accusative definite singular)
filleri (accusative definite plural)
file (dative singular)
fillere (dative plural)
filde (locative singular)
fillerde (locative plural)
filden (ablative singular)
fillerden (ablative plural)
filin (genitive singular)
fillerin (genitive plural)
filim (first-person nominative singular)
fillerim (first-person nominative singular)
filin (nominative second-person singular)
fillerin (nominative second-person singular)
fili (nominative singular third-person)
filleri (nominative singular third-person)
filimiz (first-person nominative plural)
fillerimiz (first-person nominative plural)
filiniz (nominative plural second-person)
filleriniz (nominative plural second-person)
filleri (nominative plural third-person)
filimi (accusative definite first-person singular)
fillerimi (accusative definite first-person singular)
filini (accusative definite second-person singular)
fillerini (accusative definite second-person singular)
filini (accusative definite singular third-person)
fillerini (accusative definite singular third-person)
filimizi (accusative definite first-person plural)
fillerimizi (accusative definite first-person plural)
filinizi (accusative definite plural second-person)
fillerinizi (accusative definite plural second-person)
fillerini (accusative definite plural third-person)
filime (dative first-person singular)
fillerime (dative first-person singular)
filine (dative second-person singular)
fillerine (dative second-person singular)
filine (dative singular third-person)
fillerine (dative singular third-person)
filimize (dative first-person plural)
fillerimize (dative first-person plural)
filinize (dative plural second-person)
fillerinize (dative plural second-person)
fillerine (dative plural third-person)
filimde (first-person locative singular)
fillerimde (first-person locative singular)
filinde (locative second-person singular)
fillerinde (locative second-person singular)
filinde (locative singular third-person)
fillerinde (locative singular third-person)
filimizde (first-person locative plural)
fillerimizde (first-person locative plural)
filinizde (locative plural second-person)
fillerinizde (locative plural second-person)
fillerinde (locative plural third-person)
filimden (ablative first-person singular)
fillerimden (ablative first-person singular)
filinden (ablative second-person singular)
fillerinden (ablative second-person singular)
filinden (ablative singular third-person)
fillerinden (ablative singular third-person)
filimizden (ablative first-person plural)
fillerimizden (ablative first-person plural)
filinizden (ablative plural second-person)
fillerinizden (ablative plural second-person)
fillerinden (ablative plural third-person)
filimin (first-person genitive singular)
fillerimin (first-person genitive singular)
filinin (genitive second-person singular)
fillerinin (genitive second-person singular)
filinin (genitive singular third-person)
fillerinin (genitive singular third-person)
filimizin (first-person genitive plural)
fillerimizin (first-person genitive plural)
filinizin (genitive plural second-person)
fillerinizin (genitive plural second-person)
fillerinin (genitive plural third-person)
filim (first-person singular)
fillerim (first-person singular)
filsin (second-person singular)
fillersin (second-person singular)
fil (singular third-person)
fildir (singular third-person)
filler (singular third-person)
fillerdir (singular third-person)
filiz (first-person plural)
filleriz (first-person plural)
filsiniz (plural second-person)
fillersiniz (plural second-person)
filler (plural third-person)
fillerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish فیل (fil), from Arabic فِيل (fīl), from Persian پیل (pil) (and from alternate Ottoman Turkish پیل (pil), directly from Persian پیل (pil)), from Akkadian 𒄠𒋛 (pīru), related to Egyptian ꜣbw (root of English elephant).


kale

kale (definite accusative kaleyi, plural kaleler)

kaleyi (accusative definite)
kaleler (plural)
kale (nominative singular)
kaleler (nominative plural)
kaleyi (accusative definite singular)
kaleleri (accusative definite plural)
kaleye (dative singular)
kalelere (dative plural)
kalede (locative singular)
kalelerde (locative plural)
kaleden (ablative singular)
kalelerden (ablative plural)
kalenin (genitive singular)
kalelerin (genitive plural)
kalem (first-person nominative singular)
kalelerim (first-person nominative singular)
kalen (nominative second-person singular)
kalelerin (nominative second-person singular)
kalesi (nominative singular third-person)
kaleleri (nominative singular third-person)
kalemiz (first-person nominative plural)
kalelerimiz (first-person nominative plural)
kaleniz (nominative plural second-person)
kaleleriniz (nominative plural second-person)
kaleleri (nominative plural third-person)
kalemi (accusative definite first-person singular)
kalelerimi (accusative definite first-person singular)
kaleni (accusative definite second-person singular)
kalelerini (accusative definite second-person singular)
kalesini (accusative definite singular third-person)
kalelerini (accusative definite singular third-person)
kalemizi (accusative definite first-person plural)
kalelerimizi (accusative definite first-person plural)
kalenizi (accusative definite plural second-person)
kalelerinizi (accusative definite plural second-person)
kalelerini (accusative definite plural third-person)
kaleme (dative first-person singular)
kalelerime (dative first-person singular)
kalene (dative second-person singular)
kalelerine (dative second-person singular)
kalesine (dative singular third-person)
kalelerine (dative singular third-person)
kalemize (dative first-person plural)
kalelerimize (dative first-person plural)
kalenize (dative plural second-person)
kalelerinize (dative plural second-person)
kalelerine (dative plural third-person)
kalemde (first-person locative singular)
kalelerimde (first-person locative singular)
kalende (locative second-person singular)
kalelerinde (locative second-person singular)
kalesinde (locative singular third-person)
kalelerinde (locative singular third-person)
kalemizde (first-person locative plural)
kalelerimizde (first-person locative plural)
kalenizde (locative plural second-person)
kalelerinizde (locative plural second-person)
kalelerinde (locative plural third-person)
kalemden (ablative first-person singular)
kalelerimden (ablative first-person singular)
kalenden (ablative second-person singular)
kalelerinden (ablative second-person singular)
kalesinden (ablative singular third-person)
kalelerinden (ablative singular third-person)
kalemizden (ablative first-person plural)
kalelerimizden (ablative first-person plural)
kalenizden (ablative plural second-person)
kalelerinizden (ablative plural second-person)
kalelerinden (ablative plural third-person)
kalemin (first-person genitive singular)
kalelerimin (first-person genitive singular)
kalenin (genitive second-person singular)
kalelerinin (genitive second-person singular)
kalesinin (genitive singular third-person)
kalelerinin (genitive singular third-person)
kalemizin (first-person genitive plural)
kalelerimizin (first-person genitive plural)
kalenizin (genitive plural second-person)
kalelerinizin (genitive plural second-person)
kalelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قلعه (kal'a), قله (kale), from Arabic قَلْعَة (qalʕa, “fort, fortress”).


tavla

head

tavla (definite accusative tavlayı, plural tavlalar)

tavlayı (accusative definite)
tavlalar (plural)
tavla (nominative singular)
tavlalar (nominative plural)
tavlayı (accusative definite singular)
tavlaları (accusative definite plural)
tavlaya (dative singular)
tavlalara (dative plural)
tavlada (locative singular)
tavlalarda (locative plural)
tavladan (ablative singular)
tavlalardan (ablative plural)
tavlanın (genitive singular)
tavlaların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish طبله (tabla), تاوله (tavla), from Italian tavola, from Latin tabula. Doublet of tablo.


şah

head

şah (definite accusative şahı, plural şahlar)

şahı (accusative definite)
şahlar (plural)
şah (nominative singular)
şahlar (nominative plural)
şahı (accusative definite singular)
şahları (accusative definite plural)
şaha (dative singular)
şahlara (dative plural)
şahta (locative singular)
şahlarda (locative plural)
şahtan (ablative singular)
şahlardan (ablative plural)
şahın (genitive singular)
şahların (genitive plural)
şahım (first-person nominative singular)
şahlarım (first-person nominative singular)
şahın (nominative second-person singular)
şahların (nominative second-person singular)
şahı (nominative singular third-person)
şahları (nominative singular third-person)
şahımız (first-person nominative plural)
şahlarımız (first-person nominative plural)
şahınız (nominative plural second-person)
şahlarınız (nominative plural second-person)
şahları (nominative plural third-person)
şahımı (accusative definite first-person singular)
şahlarımı (accusative definite first-person singular)
şahını (accusative definite second-person singular)
şahlarını (accusative definite second-person singular)
şahını (accusative definite singular third-person)
şahlarını (accusative definite singular third-person)
şahımızı (accusative definite first-person plural)
şahlarımızı (accusative definite first-person plural)
şahınızı (accusative definite plural second-person)
şahlarınızı (accusative definite plural second-person)
şahlarını (accusative definite plural third-person)
şahıma (dative first-person singular)
şahlarıma (dative first-person singular)
şahına (dative second-person singular)
şahlarına (dative second-person singular)
şahına (dative singular third-person)
şahlarına (dative singular third-person)
şahımıza (dative first-person plural)
şahlarımıza (dative first-person plural)
şahınıza (dative plural second-person)
şahlarınıza (dative plural second-person)
şahlarına (dative plural third-person)
şahımda (first-person locative singular)
şahlarımda (first-person locative singular)
şahında (locative second-person singular)
şahlarında (locative second-person singular)
şahında (locative singular third-person)
şahlarında (locative singular third-person)
şahımızda (first-person locative plural)
şahlarımızda (first-person locative plural)
şahınızda (locative plural second-person)
şahlarınızda (locative plural second-person)
şahlarında (locative plural third-person)
şahımdan (ablative first-person singular)
şahlarımdan (ablative first-person singular)
şahından (ablative second-person singular)
şahlarından (ablative second-person singular)
şahından (ablative singular third-person)
şahlarından (ablative singular third-person)
şahımızdan (ablative first-person plural)
şahlarımızdan (ablative first-person plural)
şahınızdan (ablative plural second-person)
şahlarınızdan (ablative plural second-person)
şahlarından (ablative plural third-person)
şahımın (first-person genitive singular)
şahlarımın (first-person genitive singular)
şahının (genitive second-person singular)
şahlarının (genitive second-person singular)
şahının (genitive singular third-person)
şahlarının (genitive singular third-person)
şahımızın (first-person genitive plural)
şahlarımızın (first-person genitive plural)
şahınızın (genitive plural second-person)
şahlarınızın (genitive plural second-person)
şahlarının (genitive plural third-person)
şahım (first-person singular)
şahlarım (first-person singular)
şahsın (second-person singular)
şahlarsın (second-person singular)
şah (singular third-person)
şahtır (singular third-person)
şahlar (singular third-person)
şahlardır (singular third-person)
şahız (first-person plural)
şahlarız (first-person plural)
şahsınız (plural second-person)
şahlarsınız (plural second-person)
şahlar (plural third-person)
şahlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish شاه, borrowed from Persian شاه (šâh, “king”).


vezir

vezir (definite accusative veziri, plural vezirler)

veziri (accusative definite)
vezirler (plural)
vezir (nominative singular)
vezirler (nominative plural)
veziri (accusative definite singular)
vezirleri (accusative definite plural)
vezire (dative singular)
vezirlere (dative plural)
vezirde (locative singular)
vezirlerde (locative plural)
vezirden (ablative singular)
vezirlerden (ablative plural)
vezirin (genitive singular)
vezirlerin (genitive plural)
vezirim (first-person nominative singular)
vezirlerim (first-person nominative singular)
vezirin (nominative second-person singular)
vezirlerin (nominative second-person singular)
veziri (nominative singular third-person)
vezirleri (nominative singular third-person)
vezirimiz (first-person nominative plural)
vezirlerimiz (first-person nominative plural)
veziriniz (nominative plural second-person)
vezirleriniz (nominative plural second-person)
vezirleri (nominative plural third-person)
vezirimi (accusative definite first-person singular)
vezirlerimi (accusative definite first-person singular)
vezirini (accusative definite second-person singular)
vezirlerini (accusative definite second-person singular)
vezirini (accusative definite singular third-person)
vezirlerini (accusative definite singular third-person)
vezirimizi (accusative definite first-person plural)
vezirlerimizi (accusative definite first-person plural)
vezirinizi (accusative definite plural second-person)
vezirlerinizi (accusative definite plural second-person)
vezirlerini (accusative definite plural third-person)
vezirime (dative first-person singular)
vezirlerime (dative first-person singular)
vezirine (dative second-person singular)
vezirlerine (dative second-person singular)
vezirine (dative singular third-person)
vezirlerine (dative singular third-person)
vezirimize (dative first-person plural)
vezirlerimize (dative first-person plural)
vezirinize (dative plural second-person)
vezirlerinize (dative plural second-person)
vezirlerine (dative plural third-person)
vezirimde (first-person locative singular)
vezirlerimde (first-person locative singular)
vezirinde (locative second-person singular)
vezirlerinde (locative second-person singular)
vezirinde (locative singular third-person)
vezirlerinde (locative singular third-person)
vezirimizde (first-person locative plural)
vezirlerimizde (first-person locative plural)
vezirinizde (locative plural second-person)
vezirlerinizde (locative plural second-person)
vezirlerinde (locative plural third-person)
vezirimden (ablative first-person singular)
vezirlerimden (ablative first-person singular)
vezirinden (ablative second-person singular)
vezirlerinden (ablative second-person singular)
vezirinden (ablative singular third-person)
vezirlerinden (ablative singular third-person)
vezirimizden (ablative first-person plural)
vezirlerimizden (ablative first-person plural)
vezirinizden (ablative plural second-person)
vezirlerinizden (ablative plural second-person)
vezirlerinden (ablative plural third-person)
vezirimin (first-person genitive singular)
vezirlerimin (first-person genitive singular)
vezirinin (genitive second-person singular)
vezirlerinin (genitive second-person singular)
vezirinin (genitive singular third-person)
vezirlerinin (genitive singular third-person)
vezirimizin (first-person genitive plural)
vezirlerimizin (first-person genitive plural)
vezirinizin (genitive plural second-person)
vezirlerinizin (genitive plural second-person)
vezirlerinin (genitive plural third-person)
vezirim (first-person singular)
vezirlerim (first-person singular)
vezirsin (second-person singular)
vezirlersin (second-person singular)
vezir (singular third-person)
vezirdir (singular third-person)
vezirler (singular third-person)
vezirlerdir (singular third-person)
veziriz (first-person plural)
vezirleriz (first-person plural)
vezirsiniz (plural second-person)
vezirlersiniz (plural second-person)
vezirler (plural third-person)
vezirlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish وزیر (wazīr), from Arabic وَزِير (wazīr).


piyon

piyon (definite accusative piyonu, plural piyonlar)

piyonu (accusative definite)
piyonlar (plural)
piyon (nominative singular)
piyonlar (nominative plural)
piyonu (accusative definite singular)
piyonları (accusative definite plural)
piyona (dative singular)
piyonlara (dative plural)
piyonda (locative singular)
piyonlarda (locative plural)
piyondan (ablative singular)
piyonlardan (ablative plural)
piyonun (genitive singular)
piyonların (genitive plural)
piyonum (first-person nominative singular)
piyonlarım (first-person nominative singular)
piyonun (nominative second-person singular)
piyonların (nominative second-person singular)
piyonu (nominative singular third-person)
piyonları (nominative singular third-person)
piyonumuz (first-person nominative plural)
piyonlarımız (first-person nominative plural)
piyonunuz (nominative plural second-person)
piyonlarınız (nominative plural second-person)
piyonları (nominative plural third-person)
piyonumu (accusative definite first-person singular)
piyonlarımı (accusative definite first-person singular)
piyonunu (accusative definite second-person singular)
piyonlarını (accusative definite second-person singular)
piyonunu (accusative definite singular third-person)
piyonlarını (accusative definite singular third-person)
piyonumuzu (accusative definite first-person plural)
piyonlarımızı (accusative definite first-person plural)
piyonunuzu (accusative definite plural second-person)
piyonlarınızı (accusative definite plural second-person)
piyonlarını (accusative definite plural third-person)
piyonuma (dative first-person singular)
piyonlarıma (dative first-person singular)
piyonuna (dative second-person singular)
piyonlarına (dative second-person singular)
piyonuna (dative singular third-person)
piyonlarına (dative singular third-person)
piyonumuza (dative first-person plural)
piyonlarımıza (dative first-person plural)
piyonunuza (dative plural second-person)
piyonlarınıza (dative plural second-person)
piyonlarına (dative plural third-person)
piyonumda (first-person locative singular)
piyonlarımda (first-person locative singular)
piyonunda (locative second-person singular)
piyonlarında (locative second-person singular)
piyonunda (locative singular third-person)
piyonlarında (locative singular third-person)
piyonumuzda (first-person locative plural)
piyonlarımızda (first-person locative plural)
piyonunuzda (locative plural second-person)
piyonlarınızda (locative plural second-person)
piyonlarında (locative plural third-person)
piyonumdan (ablative first-person singular)
piyonlarımdan (ablative first-person singular)
piyonundan (ablative second-person singular)
piyonlarından (ablative second-person singular)
piyonundan (ablative singular third-person)
piyonlarından (ablative singular third-person)
piyonumuzdan (ablative first-person plural)
piyonlarımızdan (ablative first-person plural)
piyonunuzdan (ablative plural second-person)
piyonlarınızdan (ablative plural second-person)
piyonlarından (ablative plural third-person)
piyonumun (first-person genitive singular)
piyonlarımın (first-person genitive singular)
piyonunun (genitive second-person singular)
piyonlarının (genitive second-person singular)
piyonunun (genitive singular third-person)
piyonlarının (genitive singular third-person)
piyonumuzun (first-person genitive plural)
piyonlarımızın (first-person genitive plural)
piyonunuzun (genitive plural second-person)
piyonlarınızın (genitive plural second-person)
piyonlarının (genitive plural third-person)


yemek

yemek (third-person singular simple present yer)

yer (present singular third-person)
yerim (aorist singular third-person)
yersin (aorist first-person plural)
yer (aorist plural second-person)
yeriz (aorist plural third-person)
yersiniz (aorist)
yerler (aorist)
yerdim (aorist past)
yerdin (aorist second-person singular)
yerdi (aorist singular third-person)
yerdik (aorist first-person plural)
yerdiniz (aorist plural second-person)
yerlerdi (aorist plural third-person)
yermişim (aorist inferential)
yermişsin (aorist second-person singular)
yermiş (aorist singular third-person)
yermişiz (aorist first-person plural)
yermişsiniz (aorist plural second-person)
yerlermiş (aorist plural third-person)
yersem (aorist conditional)
yersen (aorist second-person singular)
yerse (aorist singular third-person)
yersek (aorist first-person plural)
yerseniz (aorist plural second-person)
yerlerse (aorist plural third-person)
yiyorum (continuative singular third-person)
yiyorsun (continuative first-person plural)
yiyor (continuative plural second-person)
yiyoruz (continuative plural third-person)
yiyorsunuz (continuative)
yiyorlar (continuative)
yiyordum (continuative past)
yiyordun (continuative second-person singular)
yiyordu (continuative singular third-person)
yiyorduk (continuative first-person plural)
yiyordunuz (continuative plural second-person)
yiyorlardı (continuative plural third-person)
yiyormuşum (continuative inferential)
yiyormuşsun (continuative second-person singular)
yiyormuş (continuative singular third-person)
yiyormuşuz (continuative first-person plural)
yiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yiyorlarmış (continuative plural third-person)
yiyorsam (conditional continuative)
yiyorsan (continuative second-person singular)
yiyorsa (continuative singular third-person)
yiyorsak (continuative first-person plural)
yiyorsanız (continuative plural second-person)
yiyorlarsa (continuative plural third-person)
yemişim (inferential singular third-person)
yemişsin (first-person inferential plural)
yemiş (inferential plural second-person)
yemişiz (inferential plural third-person)
yemişsiniz (inferential)
yemişler (inferential)
yemiştim (inferential past)
yemiştin (inferential second-person singular)
yemişti (inferential singular third-person)
yemiştik (first-person inferential plural)
yemiştiniz (inferential plural second-person)
yemişlerdi (inferential plural third-person)
yemişmişim (inferential)
yemişmişsin (inferential second-person singular)
yemişmiş (inferential singular third-person)
yemişmişiz (first-person inferential plural)
yemişmişsiniz (inferential plural second-person)
yemişlermiş (inferential plural third-person)
yemişsem (conditional)
yemişsen (inferential second-person singular)
yemişse (inferential singular third-person)
yemişsek (first-person inferential plural)
yemişseniz (inferential plural second-person)
yemişlerse (inferential plural third-person)
yiyeceğim (future singular third-person)
yiyeceksin (first-person future plural)
yiyecek (future plural second-person)
yiyeceğiz (future plural third-person)
yiyeceksiniz (future)
yiyecekler (future)
yiyecektim (future past)
yiyecektin (future second-person singular)
yiyecekti (future singular third-person)
yiyecektik (first-person future plural)
yiyecektiniz (future plural second-person)
yiyeceklerdi (future plural third-person)
yiyecekmişim (future inferential)
yiyecekmişsin (future second-person singular)
yiyecekmiş (future singular third-person)
yiyecekmişiz (first-person future plural)
yiyecekmişsiniz (future plural second-person)
yiyeceklermiş (future plural third-person)
yiyeceksem (conditional future)
yiyeceksen (future second-person singular)
yiyecekse (future singular third-person)
yiyeceksek (first-person future plural)
yiyecekseniz (future plural second-person)
yiyeceklerse (future plural third-person)
yemekteyim (progressive singular third-person)
yemektesin (first-person plural progressive)
yemekte (plural progressive second-person)
yemekteyiz (plural progressive third-person)
yemektesiniz (progressive)
yemekteler (progressive)
yemekteydim (past progressive)
yemekteydin (progressive second-person singular)
yemekteydi (progressive singular third-person)
yemekteydik (first-person plural progressive)
yemekteydiniz (plural progressive second-person)
yemektelerdi (plural progressive third-person)
yemekteymişim (inferential progressive)
yemekteymişsin (progressive second-person singular)
yemekteymiş (progressive singular third-person)
yemekteymişiz (first-person plural progressive)
yemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yemektelermiş (plural progressive third-person)
yemekteysem (conditional progressive)
yemekteysen (progressive second-person singular)
yemekteyse (progressive singular third-person)
yemekteysek (first-person plural progressive)
yemekteyseniz (plural progressive second-person)
yemektelerse (plural progressive third-person)
yemeliyim (necessitative singular third-person)
yemelisin (first-person necessitative plural)
yemeli (necessitative plural second-person)
yemeliyiz (necessitative plural third-person)
yemelisiniz (necessitative)
yemeliler (necessitative)
yemeliydim (necessitative past)
yemeliydin (necessitative second-person singular)
yemeliydi (necessitative singular third-person)
yemeliydik (first-person necessitative plural)
yemeliydiniz (necessitative plural second-person)
yemelilerdi (necessitative plural third-person)
yemeliymişim (inferential)
yemeliymişsin (necessitative second-person singular)
yemeliymiş (necessitative singular third-person)
yemeliymişiz (first-person necessitative plural)
yemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yemelilermiş (necessitative plural third-person)
yemeliysem (conditional)
yemeliysen (necessitative second-person singular)
yemeliyse (necessitative singular third-person)
yemeliysek (first-person necessitative plural)
yemeliyseniz (necessitative plural second-person)
yemelilerse (necessitative plural third-person)
yedim (past singular third-person)
yedin (first-person past plural)
yedi (past plural second-person)
yedik (past plural third-person)
yediniz (past)
yediler (past)
yediysem (conditional past)
yediysen (past second-person singular)
yediyse (past singular third-person)
yediysek (first-person past plural)
yediyseniz (past plural second-person)
yedilerse (past plural third-person)
yesem (conditional singular third-person)
yesen (conditional first-person plural)
yese (conditional plural second-person)
yesek (conditional plural third-person)
yeseniz (conditional)
yeseler (conditional)
yeseydim (conditional past)
yeseydin (conditional second-person singular)
yeseydi (conditional singular third-person)
yeseydik (conditional first-person plural)
yeseydiniz (conditional plural second-person)
yeselerdi (conditional plural third-person)
yeseymişim (inferential)
yeseymişsin (conditional second-person singular)
yeseymiş (conditional singular third-person)
yeseymişiz (conditional first-person plural)
yeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yeselermiş (conditional plural third-person)
yiyeyim (conditional optative singular)
yiyesin (optative second-person singular)
yiye (optative singular third-person)
yiyelim (first-person optative plural)
yiyesiniz (optative plural second-person)
yiyeler (optative plural third-person)
ye (first-person imperative plural)
yesin (imperative plural second-person)
yiyin (imperative)
yesinler (imperative)
yiyiniz (formal imperative second-person singular)
yiyiniz (formal imperative plural second-person)
yesene (imperative informal second-person singular)
yesenize (imperative informal plural second-person)
yemek (imperative infinitive)
yeme (imperative noun-from-verb)
yiyen (impersonal participle)
yemiş (impersonal participle)
yiyecek (impersonal participle)
yiyen (imperfective)
yemiş (impersonal participle perfective)
yiyecek (impersonal participle prospective)
yediğim (impersonal non-prospective participle)
yediğin (impersonal non-prospective participle)
yediği (impersonal non-prospective participle)
yediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yiyeceğim (impersonal participle prospective)
yiyeceğin (impersonal participle prospective)
yiyeceği (impersonal participle prospective)
yiyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yiyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yiyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yerken (plural second-person)
yiyince (plural second-person)
yiyip (plural second-person)
yiyeli (plural second-person)
yiyesiye (plural second-person)
yedikçe (plural second-person)
yerken
yiyince (specific)
yiyip (perfective)
yiyeli
yiyesiye
yedikçe
yiyerek (imperfective plural)
yiye yiye (imperfective plural)
yercesine (imperfective plural)
yiyerek
yiye yiye
yercesine
yemem (aorist singular third-person)
yemezsin (aorist first-person plural)
yemez (aorist plural second-person)
yemeyiz (aorist plural third-person)
yemezsiniz (aorist)
yemezler (aorist)
yemezdim (aorist past)
yemezdin (aorist second-person singular)
yemezdi (aorist singular third-person)
yemezdik (aorist first-person plural)
yemezdiniz (aorist plural second-person)
yemezlerdi (aorist plural third-person)
yemezmişim (aorist inferential)
yemezmişsin (aorist second-person singular)
yemezmiş (aorist singular third-person)
yemezmişiz (aorist first-person plural)
yemezmişsiniz (aorist plural second-person)
yemezlermiş (aorist plural third-person)
yemezsem (aorist conditional)
yemezsen (aorist second-person singular)
yemezse (aorist singular third-person)
yemezsek (aorist first-person plural)
yemezseniz (aorist plural second-person)
yemezlerse (aorist plural third-person)
yemiyorum (continuative singular third-person)
yemiyorsun (continuative first-person plural)
yemiyor (continuative plural second-person)
yemiyoruz (continuative plural third-person)
yemiyorsunuz (continuative)
yemiyorlar (continuative)
yemiyordum (continuative past)
yemiyordun (continuative second-person singular)
yemiyordu (continuative singular third-person)
yemiyorduk (continuative first-person plural)
yemiyordunuz (continuative plural second-person)
yemiyorlardı (continuative plural third-person)
yemiyormuşum (continuative inferential)
yemiyormuşsun (continuative second-person singular)
yemiyormuş (continuative singular third-person)
yemiyormuşuz (continuative first-person plural)
yemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yemiyorlarmış (continuative plural third-person)
yemiyorsam (conditional continuative)
yemiyorsan (continuative second-person singular)
yemiyorsa (continuative singular third-person)
yemiyorsak (continuative first-person plural)
yemiyorsanız (continuative plural second-person)
yemiyorlarsa (continuative plural third-person)
yememişim (inferential singular third-person)
yememişsin (first-person inferential plural)
yememiş (inferential plural second-person)
yememişiz (inferential plural third-person)
yememişsiniz (inferential)
yememişler (inferential)
yememiştim (inferential past)
yememiştin (inferential second-person singular)
yememişti (inferential singular third-person)
yememiştik (first-person inferential plural)
yememiştiniz (inferential plural second-person)
yememişlerdi (inferential plural third-person)
yememişmişim (inferential)
yememişmişsin (inferential second-person singular)
yememişmiş (inferential singular third-person)
yememişmişiz (first-person inferential plural)
yememişmişsiniz (inferential plural second-person)
yememişlermiş (inferential plural third-person)
yememişsem (conditional)
yememişsen (inferential second-person singular)
yememişse (inferential singular third-person)
yememişsek (first-person inferential plural)
yememişseniz (inferential plural second-person)
yememişlerse (inferential plural third-person)
yemeyeceğim (future singular third-person)
yemeyeceksin (first-person future plural)
yemeyecek (future plural second-person)
yemeyeceğiz (future plural third-person)
yemeyeceksiniz (future)
yemeyecekler (future)
yemeyecektim (future past)
yemeyecektin (future second-person singular)
yemeyecekti (future singular third-person)
yemeyecektik (first-person future plural)
yemeyecektiniz (future plural second-person)
yemeyeceklerdi (future plural third-person)
yemeyecekmişim (future inferential)
yemeyecekmişsin (future second-person singular)
yemeyecekmiş (future singular third-person)
yemeyecekmişiz (first-person future plural)
yemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
yemeyeceklermiş (future plural third-person)
yemeyeceksem (conditional future)
yemeyeceksen (future second-person singular)
yemeyecekse (future singular third-person)
yemeyeceksek (first-person future plural)
yemeyecekseniz (future plural second-person)
yemeyeceklerse (future plural third-person)
yememekteyim (progressive singular third-person)
yememektesin (first-person plural progressive)
yememekte (plural progressive second-person)
yememekteyiz (plural progressive third-person)
yememektesiniz (progressive)
yememekteler (progressive)
yememekteydim (past progressive)
yememekteydin (progressive second-person singular)
yememekteydi (progressive singular third-person)
yememekteydik (first-person plural progressive)
yememekteydiniz (plural progressive second-person)
yememektelerdi (plural progressive third-person)
yememekteymişim (inferential progressive)
yememekteymişsin (progressive second-person singular)
yememekteymiş (progressive singular third-person)
yememekteymişiz (first-person plural progressive)
yememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yememektelermiş (plural progressive third-person)
yememekteysem (conditional progressive)
yememekteysen (progressive second-person singular)
yememekteyse (progressive singular third-person)
yememekteysek (first-person plural progressive)
yememekteyseniz (plural progressive second-person)
yememektelerse (plural progressive third-person)
yememeliyim (necessitative singular third-person)
yememelisin (first-person necessitative plural)
yememeli (necessitative plural second-person)
yememeliyiz (necessitative plural third-person)
yememelisiniz (necessitative)
yememeliler (necessitative)
yememeliydim (necessitative past)
yememeliydin (necessitative second-person singular)
yememeliydi (necessitative singular third-person)
yememeliydik (first-person necessitative plural)
yememeliydiniz (necessitative plural second-person)
yememelilerdi (necessitative plural third-person)
yememeliymişim (inferential)
yememeliymişsin (necessitative second-person singular)
yememeliymiş (necessitative singular third-person)
yememeliymişiz (first-person necessitative plural)
yememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yememelilermiş (necessitative plural third-person)
yememeliysem (conditional)
yememeliysen (necessitative second-person singular)
yememeliyse (necessitative singular third-person)
yememeliysek (first-person necessitative plural)
yememeliyseniz (necessitative plural second-person)
yememelilerse (necessitative plural third-person)
yemedim (past singular third-person)
yemedin (first-person past plural)
yemedi (past plural second-person)
yemedik (past plural third-person)
yemediniz (past)
yemediler (past)
yemediysem (conditional past)
yemediysen (past second-person singular)
yemediyse (past singular third-person)
yemediysek (first-person past plural)
yemediyseniz (past plural second-person)
yemedilerse (past plural third-person)
yemesem (conditional singular third-person)
yemesen (conditional first-person plural)
yemese (conditional plural second-person)
yemesek (conditional plural third-person)
yemeseniz (conditional)
yemeseler (conditional)
yemeseydim (conditional past)
yemeseydin (conditional second-person singular)
yemeseydi (conditional singular third-person)
yemeseydik (conditional first-person plural)
yemeseydiniz (conditional plural second-person)
yemeselerdi (conditional plural third-person)
yemeseymişim (inferential)
yemeseymişsin (conditional second-person singular)
yemeseymiş (conditional singular third-person)
yemeseymişiz (conditional first-person plural)
yemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yemeselermiş (conditional plural third-person)
yemeyeyim (conditional optative singular)
yemeyesin (optative second-person singular)
yemeye (optative singular third-person)
yemeyelim (first-person optative plural)
yemeyesiniz (optative plural second-person)
yemeyeler (optative plural third-person)
yeme (first-person imperative plural)
yemesin (imperative plural second-person)
yemeyin (imperative)
yemesinler (imperative)
yemeyiniz (formal imperative second-person singular)
yemeyiniz (formal imperative plural second-person)
yemesene (imperative informal second-person singular)
yemesenize (imperative informal plural second-person)
yememek (imperative infinitive)
yememe (imperative noun-from-verb)
yemeyen (impersonal participle)
yememiş (impersonal participle)
yemeyecek (impersonal participle)
yemeyen (imperfective)
yememiş (impersonal participle perfective)
yemeyecek (impersonal participle prospective)
yemediğim (impersonal non-prospective participle)
yemediğin (impersonal non-prospective participle)
yemediği (impersonal non-prospective participle)
yemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yemeyeceğim (impersonal participle prospective)
yemeyeceğin (impersonal participle prospective)
yemeyeceği (impersonal participle prospective)
yemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yemezken (plural second-person)
yemeyince (plural second-person)
yemeyip (plural second-person)
yemeyeli (plural second-person)
yemeyesiye (plural second-person)
yemedikçe (plural second-person)
yemezken
yemeyince (specific)
yemeyip (perfective)
yemeyeli
yemeyesiye
yemedikçe
yemeyerek (imperfective plural)
yemeye yemeye (imperfective plural)
yemezcesine (imperfective plural)
yemeyerek
yemeye yemeye
yemezcesine
yiyebilirim (aorist singular third-person)
yiyebilirsin (aorist first-person plural)
yiyebilir (aorist plural second-person)
yiyebiliriz (aorist plural third-person)
yiyebilirsiniz (aorist)
yiyebilirler (aorist)
yiyebilirdim (aorist past)
yiyebilirdin (aorist second-person singular)
yiyebilirdi (aorist singular third-person)
yiyebilirdik (aorist first-person plural)
yiyebilirdiniz (aorist plural second-person)
yiyebilirlerdi (aorist plural third-person)
yiyebilirmişim (aorist inferential)
yiyebilirmişsin (aorist second-person singular)
yiyebilirmiş (aorist singular third-person)
yiyebilirmişiz (aorist first-person plural)
yiyebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
yiyebilirlermiş (aorist plural third-person)
yiyebilirsem (aorist conditional)
yiyebilirsen (aorist second-person singular)
yiyebilirse (aorist singular third-person)
yiyebilirsek (aorist first-person plural)
yiyebilirseniz (aorist plural second-person)
yiyebilirlerse (aorist plural third-person)
yiyebiliyorum (continuative singular third-person)
yiyebiliyorsun (continuative first-person plural)
yiyebiliyor (continuative plural second-person)
yiyebiliyoruz (continuative plural third-person)
yiyebiliyorsunuz (continuative)
yiyebiliyorlar (continuative)
yiyebiliyordum (continuative past)
yiyebiliyordun (continuative second-person singular)
yiyebiliyordu (continuative singular third-person)
yiyebiliyorduk (continuative first-person plural)
yiyebiliyordunuz (continuative plural second-person)
yiyebiliyorlardı (continuative plural third-person)
yiyebiliyormuşum (continuative inferential)
yiyebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
yiyebiliyormuş (continuative singular third-person)
yiyebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
yiyebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yiyebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
yiyebiliyorsam (conditional continuative)
yiyebiliyorsan (continuative second-person singular)
yiyebiliyorsa (continuative singular third-person)
yiyebiliyorsak (continuative first-person plural)
yiyebiliyorsanız (continuative plural second-person)
yiyebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
yiyebilmişim (inferential singular third-person)
yiyebilmişsin (first-person inferential plural)
yiyebilmiş (inferential plural second-person)
yiyebilmişiz (inferential plural third-person)
yiyebilmişsiniz (inferential)
yiyebilmişler (inferential)
yiyebilmiştim (inferential past)
yiyebilmiştin (inferential second-person singular)
yiyebilmişti (inferential singular third-person)
yiyebilmiştik (first-person inferential plural)
yiyebilmiştiniz (inferential plural second-person)
yiyebilmişlerdi (inferential plural third-person)
yiyebilmişmişim (inferential)
yiyebilmişmişsin (inferential second-person singular)
yiyebilmişmiş (inferential singular third-person)
yiyebilmişmişiz (first-person inferential plural)
yiyebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
yiyebilmişlermiş (inferential plural third-person)
yiyebilmişsem (conditional)
yiyebilmişsen (inferential second-person singular)
yiyebilmişse (inferential singular third-person)
yiyebilmişsek (first-person inferential plural)
yiyebilmişseniz (inferential plural second-person)
yiyebilmişlerse (inferential plural third-person)
yiyebileceğim (future singular third-person)
yiyebileceksin (first-person future plural)
yiyebilecek (future plural second-person)
yiyebileceğiz (future plural third-person)
yiyebileceksiniz (future)
yiyebilecekler (future)
yiyebilecektim (future past)
yiyebilecektin (future second-person singular)
yiyebilecekti (future singular third-person)
yiyebilecektik (first-person future plural)
yiyebilecektiniz (future plural second-person)
yiyebileceklerdi (future plural third-person)
yiyebilecekmişim (future inferential)
yiyebilecekmişsin (future second-person singular)
yiyebilecekmiş (future singular third-person)
yiyebilecekmişiz (first-person future plural)
yiyebilecekmişsiniz (future plural second-person)
yiyebileceklermiş (future plural third-person)
yiyebileceksem (conditional future)
yiyebileceksen (future second-person singular)
yiyebilecekse (future singular third-person)
yiyebileceksek (first-person future plural)
yiyebilecekseniz (future plural second-person)
yiyebileceklerse (future plural third-person)
yiyebilmekteyim (progressive singular third-person)
yiyebilmektesin (first-person plural progressive)
yiyebilmekte (plural progressive second-person)
yiyebilmekteyiz (plural progressive third-person)
yiyebilmektesiniz (progressive)
yiyebilmekteler (progressive)
yiyebilmekteydim (past progressive)
yiyebilmekteydin (progressive second-person singular)
yiyebilmekteydi (progressive singular third-person)
yiyebilmekteydik (first-person plural progressive)
yiyebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
yiyebilmektelerdi (plural progressive third-person)
yiyebilmekteymişim (inferential progressive)
yiyebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
yiyebilmekteymiş (progressive singular third-person)
yiyebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
yiyebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yiyebilmektelermiş (plural progressive third-person)
yiyebilmekteysem (conditional progressive)
yiyebilmekteysen (progressive second-person singular)
yiyebilmekteyse (progressive singular third-person)
yiyebilmekteysek (first-person plural progressive)
yiyebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
yiyebilmektelerse (plural progressive third-person)
yiyebilmeliyim (necessitative singular third-person)
yiyebilmelisin (first-person necessitative plural)
yiyebilmeli (necessitative plural second-person)
yiyebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
yiyebilmelisiniz (necessitative)
yiyebilmeliler (necessitative)
yiyebilmeliydim (necessitative past)
yiyebilmeliydin (necessitative second-person singular)
yiyebilmeliydi (necessitative singular third-person)
yiyebilmeliydik (first-person necessitative plural)
yiyebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
yiyebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
yiyebilmeliymişim (inferential)
yiyebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
yiyebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
yiyebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
yiyebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yiyebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
yiyebilmeliysem (conditional)
yiyebilmeliysen (necessitative second-person singular)
yiyebilmeliyse (necessitative singular third-person)
yiyebilmeliysek (first-person necessitative plural)
yiyebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
yiyebilmelilerse (necessitative plural third-person)
yiyebildim (past singular third-person)
yiyebildin (first-person past plural)
yiyebildi (past plural second-person)
yiyebildik (past plural third-person)
yiyebildiniz (past)
yiyebildiler (past)
yiyebildiysem (conditional past)
yiyebildiysen (past second-person singular)
yiyebildiyse (past singular third-person)
yiyebildiysek (first-person past plural)
yiyebildiyseniz (past plural second-person)
yiyebildilerse (past plural third-person)
yiyebilsem (conditional singular third-person)
yiyebilsen (conditional first-person plural)
yiyebilse (conditional plural second-person)
yiyebilsek (conditional plural third-person)
yiyebilseniz (conditional)
yiyebilseler (conditional)
yiyebilseydim (conditional past)
yiyebilseydin (conditional second-person singular)
yiyebilseydi (conditional singular third-person)
yiyebilseydik (conditional first-person plural)
yiyebilseydiniz (conditional plural second-person)
yiyebilselerdi (conditional plural third-person)
yiyebilseymişim (inferential)
yiyebilseymişsin (conditional second-person singular)
yiyebilseymiş (conditional singular third-person)
yiyebilseymişiz (conditional first-person plural)
yiyebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
yiyebilselermiş (conditional plural third-person)
yiyebileyim (conditional optative singular)
yiyebilesin (optative second-person singular)
yiyebile (optative singular third-person)
yiyebilelim (first-person optative plural)
yiyebilesiniz (optative plural second-person)
yiyebileler (optative plural third-person)
yiyebil (first-person imperative plural)
yiyebilsin (imperative plural second-person)
yiyebilin (imperative)
yiyebilsinler (imperative)
yiyebiliniz (formal imperative second-person singular)
yiyebiliniz (formal imperative plural second-person)
yiyebilsene (imperative informal second-person singular)
yiyebilsenize (imperative informal plural second-person)
yiyebilmek (imperative infinitive)
yiyebilme (imperative noun-from-verb)
yiyebilen (impersonal participle)
yiyebilmiş (impersonal participle)
yiyebilecek (impersonal participle)
yiyebilen (imperfective)
yiyebilmiş (impersonal participle perfective)
yiyebilecek (impersonal participle prospective)
yiyebildiğim (impersonal non-prospective participle)
yiyebildiğin (impersonal non-prospective participle)
yiyebildiği (impersonal non-prospective participle)
yiyebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
yiyebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
yiyebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yiyebileceğim (impersonal participle prospective)
yiyebileceğin (impersonal participle prospective)
yiyebileceği (impersonal participle prospective)
yiyebileceğimiz (impersonal participle prospective)
yiyebileceğiniz (impersonal participle prospective)
yiyebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
yiyebilirken (plural second-person)
yiyebilince (plural second-person)
yiyebilip (plural second-person)
yiyebileli (plural second-person)
yiyebilesiye (plural second-person)
yiyebildikçe (plural second-person)
yiyebilirken
yiyebilince (specific)
yiyebilip (perfective)
yiyebileli
yiyebilesiye
yiyebildikçe
yiyebilerek (imperfective plural)
yiyebile yiyebile (imperfective plural)
yiyebilircesine (imperfective plural)
yiyebilerek
yiyebile yiyebile
yiyebilircesine
yiyemem (aorist singular third-person)
yiyemezsin (aorist first-person plural)
yiyemez (aorist plural second-person)
yiyemeyiz (aorist plural third-person)
yiyemezsiniz (aorist)
yiyemezler (aorist)
yiyemezdim (aorist past)
yiyemezdin (aorist second-person singular)
yiyemezdi (aorist singular third-person)
yiyemezdik (aorist first-person plural)
yiyemezdiniz (aorist plural second-person)
yiyemezlerdi (aorist plural third-person)
yiyemezmişim (aorist inferential)
yiyemezmişsin (aorist second-person singular)
yiyemezmiş (aorist singular third-person)
yiyemezmişiz (aorist first-person plural)
yiyemezmişsiniz (aorist plural second-person)
yiyemezlermiş (aorist plural third-person)
yiyemezsem (aorist conditional)
yiyemezsen (aorist second-person singular)
yiyemezse (aorist singular third-person)
yiyemezsek (aorist first-person plural)
yiyemezseniz (aorist plural second-person)
yiyemezlerse (aorist plural third-person)
yiyemiyorum (continuative singular third-person)
yiyemiyorsun (continuative first-person plural)
yiyemiyor (continuative plural second-person)
yiyemiyoruz (continuative plural third-person)
yiyemiyorsunuz (continuative)
yiyemiyorlar (continuative)
yiyemiyordum (continuative past)
yiyemiyordun (continuative second-person singular)
yiyemiyordu (continuative singular third-person)
yiyemiyorduk (continuative first-person plural)
yiyemiyordunuz (continuative plural second-person)
yiyemiyorlardı (continuative plural third-person)
yiyemiyormuşum (continuative inferential)
yiyemiyormuşsun (continuative second-person singular)
yiyemiyormuş (continuative singular third-person)
yiyemiyormuşuz (continuative first-person plural)
yiyemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yiyemiyorlarmış (continuative plural third-person)
yiyemiyorsam (conditional continuative)
yiyemiyorsan (continuative second-person singular)
yiyemiyorsa (continuative singular third-person)
yiyemiyorsak (continuative first-person plural)
yiyemiyorsanız (continuative plural second-person)
yiyemiyorlarsa (continuative plural third-person)
yiyememişim (inferential singular third-person)
yiyememişsin (first-person inferential plural)
yiyememiş (inferential plural second-person)
yiyememişiz (inferential plural third-person)
yiyememişsiniz (inferential)
yiyememişler (inferential)
yiyememiştim (inferential past)
yiyememiştin (inferential second-person singular)
yiyememişti (inferential singular third-person)
yiyememiştik (first-person inferential plural)
yiyememiştiniz (inferential plural second-person)
yiyememişlerdi (inferential plural third-person)
yiyememişmişim (inferential)
yiyememişmişsin (inferential second-person singular)
yiyememişmiş (inferential singular third-person)
yiyememişmişiz (first-person inferential plural)
yiyememişmişsiniz (inferential plural second-person)
yiyememişlermiş (inferential plural third-person)
yiyememişsem (conditional)
yiyememişsen (inferential second-person singular)
yiyememişse (inferential singular third-person)
yiyememişsek (first-person inferential plural)
yiyememişseniz (inferential plural second-person)
yiyememişlerse (inferential plural third-person)
yiyemeyeceğim (future singular third-person)
yiyemeyeceksin (first-person future plural)
yiyemeyecek (future plural second-person)
yiyemeyeceğiz (future plural third-person)
yiyemeyeceksiniz (future)
yiyemeyecekler (future)
yiyemeyecektim (future past)
yiyemeyecektin (future second-person singular)
yiyemeyecekti (future singular third-person)
yiyemeyecektik (first-person future plural)
yiyemeyecektiniz (future plural second-person)
yiyemeyeceklerdi (future plural third-person)
yiyemeyecekmişim (future inferential)
yiyemeyecekmişsin (future second-person singular)
yiyemeyecekmiş (future singular third-person)
yiyemeyecekmişiz (first-person future plural)
yiyemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
yiyemeyeceklermiş (future plural third-person)
yiyemeyeceksem (conditional future)
yiyemeyeceksen (future second-person singular)
yiyemeyecekse (future singular third-person)
yiyemeyeceksek (first-person future plural)
yiyemeyecekseniz (future plural second-person)
yiyemeyeceklerse (future plural third-person)
yiyememekteyim (progressive singular third-person)
yiyememektesin (first-person plural progressive)
yiyememekte (plural progressive second-person)
yiyememekteyiz (plural progressive third-person)
yiyememektesiniz (progressive)
yiyememekteler (progressive)
yiyememekteydim (past progressive)
yiyememekteydin (progressive second-person singular)
yiyememekteydi (progressive singular third-person)
yiyememekteydik (first-person plural progressive)
yiyememekteydiniz (plural progressive second-person)
yiyememektelerdi (plural progressive third-person)
yiyememekteymişim (inferential progressive)
yiyememekteymişsin (progressive second-person singular)
yiyememekteymiş (progressive singular third-person)
yiyememekteymişiz (first-person plural progressive)
yiyememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yiyememektelermiş (plural progressive third-person)
yiyememekteysem (conditional progressive)
yiyememekteysen (progressive second-person singular)
yiyememekteyse (progressive singular third-person)
yiyememekteysek (first-person plural progressive)
yiyememekteyseniz (plural progressive second-person)
yiyememektelerse (plural progressive third-person)
yiyememeliyim (necessitative singular third-person)
yiyememelisin (first-person necessitative plural)
yiyememeli (necessitative plural second-person)
yiyememeliyiz (necessitative plural third-person)
yiyememelisiniz (necessitative)
yiyememeliler (necessitative)
yiyememeliydim (necessitative past)
yiyememeliydin (necessitative second-person singular)
yiyememeliydi (necessitative singular third-person)
yiyememeliydik (first-person necessitative plural)
yiyememeliydiniz (necessitative plural second-person)
yiyememelilerdi (necessitative plural third-person)
yiyememeliymişim (inferential)
yiyememeliymişsin (necessitative second-person singular)
yiyememeliymiş (necessitative singular third-person)
yiyememeliymişiz (first-person necessitative plural)
yiyememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yiyememelilermiş (necessitative plural third-person)
yiyememeliysem (conditional)
yiyememeliysen (necessitative second-person singular)
yiyememeliyse (necessitative singular third-person)
yiyememeliysek (first-person necessitative plural)
yiyememeliyseniz (necessitative plural second-person)
yiyememelilerse (necessitative plural third-person)
yiyemedim (past singular third-person)
yiyemedin (first-person past plural)
yiyemedi (past plural second-person)
yiyemedik (past plural third-person)
yiyemediniz (past)
yiyemediler (past)
yiyemediysem (conditional past)
yiyemediysen (past second-person singular)
yiyemediyse (past singular third-person)
yiyemediysek (first-person past plural)
yiyemediyseniz (past plural second-person)
yiyemedilerse (past plural third-person)
yiyemesem (conditional singular third-person)
yiyemesen (conditional first-person plural)
yiyemese (conditional plural second-person)
yiyemesek (conditional plural third-person)
yiyemeseniz (conditional)
yiyemeseler (conditional)
yiyemeseydim (conditional past)
yiyemeseydin (conditional second-person singular)
yiyemeseydi (conditional singular third-person)
yiyemeseydik (conditional first-person plural)
yiyemeseydiniz (conditional plural second-person)
yiyemeselerdi (conditional plural third-person)
yiyemeseymişim (inferential)
yiyemeseymişsin (conditional second-person singular)
yiyemeseymiş (conditional singular third-person)
yiyemeseymişiz (conditional first-person plural)
yiyemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yiyemeselermiş (conditional plural third-person)
yiyemeyeyim (conditional optative singular)
yiyemeyesin (optative second-person singular)
yiyemeye (optative singular third-person)
yiyemeyelim (first-person optative plural)
yiyemeyesiniz (optative plural second-person)
yiyemeyeler (optative plural third-person)
yiyeme (first-person imperative plural)
yiyemesin (imperative plural second-person)
yiyemeyin (imperative)
yiyemesinler (imperative)
yiyemeyiniz (formal imperative second-person singular)
yiyemeyiniz (formal imperative plural second-person)
yiyemesene (imperative informal second-person singular)
yiyemesenize (imperative informal plural second-person)
yiyememek (imperative infinitive)
yiyememe (imperative noun-from-verb)
yiyemeyen (impersonal participle)
yiyememiş (impersonal participle)
yiyemeyecek (impersonal participle)
yiyemeyen (imperfective)
yiyememiş (impersonal participle perfective)
yiyemeyecek (impersonal participle prospective)
yiyemediğim (impersonal non-prospective participle)
yiyemediğin (impersonal non-prospective participle)
yiyemediği (impersonal non-prospective participle)
yiyemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yiyemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yiyemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yiyemeyeceğim (impersonal participle prospective)
yiyemeyeceğin (impersonal participle prospective)
yiyemeyeceği (impersonal participle prospective)
yiyemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yiyemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yiyemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yiyemezken (plural second-person)
yiyemeyince (plural second-person)
yiyemeyip (plural second-person)
yiyemeyeli (plural second-person)
yiyemeyesiye (plural second-person)
yiyemedikçe (plural second-person)
yiyemezken
yiyemeyince (specific)
yiyemeyip (perfective)
yiyemeyeli
yiyemeyesiye
yiyemedikçe
yiyemeyerek (imperfective plural)
yiyemeye yiyemeye (imperfective plural)
yiyemezcesine (imperfective plural)
yiyemeyerek
yiyemeye yiyemeye
yiyemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish یمك (yemek, “to eat, consume”), from Proto-Turkic *yē- (“to eat”).
Cognates
Cognate with Old Turkic 𐰘𐰃𐰘𐰇 (yéyü, “eating”), Old Uyghur [script needed] (ye-, “to eat”), Karakhanid [script needed] (yḗmēk, “to eat, destroy”), Azerbaijani yemək (“to eat”), Chuvash ҫиме (śime, “to eat”), Kazakh жеу (jeu, “to eat”), Khakas чирге (çirge, “to eat”), Kyrgyz жөө (jöö, “to eat”), Southern Altai јиир (ǰiir, “to eat”), Turkmen iýmek (“to eat”), Tuvan чиир (çiir, “to eat”), Uyghur يېمەك (yëmek, “to eat”), Uzbek yemoq (“to eat”), Yakut сиэ (sie, “to eat”).

cog

Piyon düz ve ileri doğru hareket etse de karşı oyuncunun taşlarını çapraz olarak yer.

Even though the pawn moves straight and forward, it captures the opponent's pieces diagonally.


kırık

head

kırık (definite accusative kırığı, plural kırıklar)

kırığı (accusative definite)
kırıklar (plural)
kırık (nominative singular)
kırıklar (nominative plural)
kırığı (accusative definite singular)
kırıkları (accusative definite plural)
kırığa (dative singular)
kırıklara (dative plural)
kırıkta (locative singular)
kırıklarda (locative plural)
kırıktan (ablative singular)
kırıklardan (ablative plural)
kırığın (genitive singular)
kırıkların (genitive plural)
kırığım (first-person nominative singular)
kırıklarım (first-person nominative singular)
kırığın (nominative second-person singular)
kırıkların (nominative second-person singular)
kırığı (nominative singular third-person)
kırıkları (nominative singular third-person)
kırığımız (first-person nominative plural)
kırıklarımız (first-person nominative plural)
kırığınız (nominative plural second-person)
kırıklarınız (nominative plural second-person)
kırıkları (nominative plural third-person)
kırığımı (accusative definite first-person singular)
kırıklarımı (accusative definite first-person singular)
kırığını (accusative definite second-person singular)
kırıklarını (accusative definite second-person singular)
kırığını (accusative definite singular third-person)
kırıklarını (accusative definite singular third-person)
kırığımızı (accusative definite first-person plural)
kırıklarımızı (accusative definite first-person plural)
kırığınızı (accusative definite plural second-person)
kırıklarınızı (accusative definite plural second-person)
kırıklarını (accusative definite plural third-person)
kırığıma (dative first-person singular)
kırıklarıma (dative first-person singular)
kırığına (dative second-person singular)
kırıklarına (dative second-person singular)
kırığına (dative singular third-person)
kırıklarına (dative singular third-person)
kırığımıza (dative first-person plural)
kırıklarımıza (dative first-person plural)
kırığınıza (dative plural second-person)
kırıklarınıza (dative plural second-person)
kırıklarına (dative plural third-person)
kırığımda (first-person locative singular)
kırıklarımda (first-person locative singular)
kırığında (locative second-person singular)
kırıklarında (locative second-person singular)
kırığında (locative singular third-person)
kırıklarında (locative singular third-person)
kırığımızda (first-person locative plural)
kırıklarımızda (first-person locative plural)
kırığınızda (locative plural second-person)
kırıklarınızda (locative plural second-person)
kırıklarında (locative plural third-person)
kırığımdan (ablative first-person singular)
kırıklarımdan (ablative first-person singular)
kırığından (ablative second-person singular)
kırıklarından (ablative second-person singular)
kırığından (ablative singular third-person)
kırıklarından (ablative singular third-person)
kırığımızdan (ablative first-person plural)
kırıklarımızdan (ablative first-person plural)
kırığınızdan (ablative plural second-person)
kırıklarınızdan (ablative plural second-person)
kırıklarından (ablative plural third-person)
kırığımın (first-person genitive singular)
kırıklarımın (first-person genitive singular)
kırığının (genitive second-person singular)
kırıklarının (genitive second-person singular)
kırığının (genitive singular third-person)
kırıklarının (genitive singular third-person)
kırığımızın (first-person genitive plural)
kırıklarımızın (first-person genitive plural)
kırığınızın (genitive plural second-person)
kırıklarınızın (genitive plural second-person)
kırıklarının (genitive plural third-person)

From kır- (“to break”) + -ık (adjective-forming suffix).


satır

head

satır (definite accusative satırı, plural satırlar)

satırı (accusative definite)
satırlar (plural)

From Ottoman Turkish سطر (satr), from Arabic سَطْر (saṭr).


açmaz

açmaz (definite accusative [please provide], plural [please provide])


düşeş

düşeş (definite accusative düşeşi, plural düşeşler)

düşeşi (accusative definite)
düşeşler (plural)
düşeş (nominative singular)
düşeşler (nominative plural)
düşeşi (accusative definite singular)
düşeşleri (accusative definite plural)
düşeşe (dative singular)
düşeşlere (dative plural)
düşeşte (locative singular)
düşeşlerde (locative plural)
düşeşten (ablative singular)
düşeşlerden (ablative plural)
düşeşin (genitive singular)
düşeşlerin (genitive plural)
düşeşim (first-person nominative singular)
düşeşlerim (first-person nominative singular)
düşeşin (nominative second-person singular)
düşeşlerin (nominative second-person singular)
düşeşi (nominative singular third-person)
düşeşleri (nominative singular third-person)
düşeşimiz (first-person nominative plural)
düşeşlerimiz (first-person nominative plural)
düşeşiniz (nominative plural second-person)
düşeşleriniz (nominative plural second-person)
düşeşleri (nominative plural third-person)
düşeşimi (accusative definite first-person singular)
düşeşlerimi (accusative definite first-person singular)
düşeşini (accusative definite second-person singular)
düşeşlerini (accusative definite second-person singular)
düşeşini (accusative definite singular third-person)
düşeşlerini (accusative definite singular third-person)
düşeşimizi (accusative definite first-person plural)
düşeşlerimizi (accusative definite first-person plural)
düşeşinizi (accusative definite plural second-person)
düşeşlerinizi (accusative definite plural second-person)
düşeşlerini (accusative definite plural third-person)
düşeşime (dative first-person singular)
düşeşlerime (dative first-person singular)
düşeşine (dative second-person singular)
düşeşlerine (dative second-person singular)
düşeşine (dative singular third-person)
düşeşlerine (dative singular third-person)
düşeşimize (dative first-person plural)
düşeşlerimize (dative first-person plural)
düşeşinize (dative plural second-person)
düşeşlerinize (dative plural second-person)
düşeşlerine (dative plural third-person)
düşeşimde (first-person locative singular)
düşeşlerimde (first-person locative singular)
düşeşinde (locative second-person singular)
düşeşlerinde (locative second-person singular)
düşeşinde (locative singular third-person)
düşeşlerinde (locative singular third-person)
düşeşimizde (first-person locative plural)
düşeşlerimizde (first-person locative plural)
düşeşinizde (locative plural second-person)
düşeşlerinizde (locative plural second-person)
düşeşlerinde (locative plural third-person)
düşeşimden (ablative first-person singular)
düşeşlerimden (ablative first-person singular)
düşeşinden (ablative second-person singular)
düşeşlerinden (ablative second-person singular)
düşeşinden (ablative singular third-person)
düşeşlerinden (ablative singular third-person)
düşeşimizden (ablative first-person plural)
düşeşlerimizden (ablative first-person plural)
düşeşinizden (ablative plural second-person)
düşeşlerinizden (ablative plural second-person)
düşeşlerinden (ablative plural third-person)
düşeşimin (first-person genitive singular)
düşeşlerimin (first-person genitive singular)
düşeşinin (genitive second-person singular)
düşeşlerinin (genitive second-person singular)
düşeşinin (genitive singular third-person)
düşeşlerinin (genitive singular third-person)
düşeşimizin (first-person genitive plural)
düşeşlerimizin (first-person genitive plural)
düşeşinizin (genitive plural second-person)
düşeşlerinizin (genitive plural second-person)
düşeşlerinin (genitive plural third-person)
düşeşim (first-person singular)
düşeşlerim (first-person singular)
düşeşsin (second-person singular)
düşeşlersin (second-person singular)
düşeş (singular third-person)
düşeştir (singular third-person)
düşeşler (singular third-person)
düşeşlerdir (singular third-person)
düşeşiz (first-person plural)
düşeşleriz (first-person plural)
düşeşsiniz (plural second-person)
düşeşlersiniz (plural second-person)
düşeşler (plural third-person)
düşeşlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دوشش, from Persian دو (dū, “two”) + شش (šaš, “six”).

Bir düşeş atıp yendim

(board games) The act of rolling two dice and both of them having the face with six dots facing up.


boşa koymak

Boşa koyduğum veziri rakibim fark etmesin diye sergilediğim mimikler.

The faces that I'm making so that my opponent doesn't notice my queen that I hung.

(transitive, chess) to hang (to cause to become vulnerable to capture)