pay

head

pay (definite accusative payı, plural paylar)

payı (accusative definite)
paylar (plural)
pay (nominative singular)
paylar (nominative plural)
payı (accusative definite singular)
payları (accusative definite plural)
paya (dative singular)
paylara (dative plural)
payda (locative singular)
paylarda (locative plural)
paydan (ablative singular)
paylardan (ablative plural)
payın (genitive singular)
payların (genitive plural)
payım (first-person nominative singular)
paylarım (first-person nominative singular)
payın (nominative second-person singular)
payların (nominative second-person singular)
payı (nominative singular third-person)
payları (nominative singular third-person)
payımız (first-person nominative plural)
paylarımız (first-person nominative plural)
payınız (nominative plural second-person)
paylarınız (nominative plural second-person)
payları (nominative plural third-person)
payımı (accusative definite first-person singular)
paylarımı (accusative definite first-person singular)
payını (accusative definite second-person singular)
paylarını (accusative definite second-person singular)
payını (accusative definite singular third-person)
paylarını (accusative definite singular third-person)
payımızı (accusative definite first-person plural)
paylarımızı (accusative definite first-person plural)
payınızı (accusative definite plural second-person)
paylarınızı (accusative definite plural second-person)
paylarını (accusative definite plural third-person)
payıma (dative first-person singular)
paylarıma (dative first-person singular)
payına (dative second-person singular)
paylarına (dative second-person singular)
payına (dative singular third-person)
paylarına (dative singular third-person)
payımıza (dative first-person plural)
paylarımıza (dative first-person plural)
payınıza (dative plural second-person)
paylarınıza (dative plural second-person)
paylarına (dative plural third-person)
payımda (first-person locative singular)
paylarımda (first-person locative singular)
payında (locative second-person singular)
paylarında (locative second-person singular)
payında (locative singular third-person)
paylarında (locative singular third-person)
payımızda (first-person locative plural)
paylarımızda (first-person locative plural)
payınızda (locative plural second-person)
paylarınızda (locative plural second-person)
paylarında (locative plural third-person)
payımdan (ablative first-person singular)
paylarımdan (ablative first-person singular)
payından (ablative second-person singular)
paylarından (ablative second-person singular)
payından (ablative singular third-person)
paylarından (ablative singular third-person)
payımızdan (ablative first-person plural)
paylarımızdan (ablative first-person plural)
payınızdan (ablative plural second-person)
paylarınızdan (ablative plural second-person)
paylarından (ablative plural third-person)
payımın (first-person genitive singular)
paylarımın (first-person genitive singular)
payının (genitive second-person singular)
paylarının (genitive second-person singular)
payının (genitive singular third-person)
paylarının (genitive singular third-person)
payımızın (first-person genitive plural)
paylarımızın (first-person genitive plural)
payınızın (genitive plural second-person)
paylarınızın (genitive plural second-person)
paylarının (genitive plural third-person)

Armenian: փայ (pʻay)

From Ottoman Turkish پای (pay), ultimately from Middle Chinese 派 (pài, “to hand out, distribute”).


kere

head

kere (definite accusative kereyi, plural kereler)

kereyi (accusative definite)
kereler (plural)
kere (nominative singular)
kereler (nominative plural)
kereyi (accusative definite singular)
kereleri (accusative definite plural)
kereye (dative singular)
kerelere (dative plural)
kerede (locative singular)
kerelerde (locative plural)
kereden (ablative singular)
kerelerden (ablative plural)
kerenin (genitive singular)
kerelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كره (kerre), from Arabic كَرَّة (karra).


kalan

(arithmetic) difference, result of substraction.

(arithmetic) remainder, value left after division.


abaküs

abaküs (definite accusative abaküsü, plural abaküsler)

abaküsü (accusative definite)
abaküsler (plural)
abaküs (nominative singular)
abaküsler (nominative plural)
abaküsü (accusative definite singular)
abaküsleri (accusative definite plural)
abaküse (dative singular)
abaküslere (dative plural)
abaküste (locative singular)
abaküslerde (locative plural)
abaküsten (ablative singular)
abaküslerden (ablative plural)
abaküsün (genitive singular)
abaküslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish آباكوس (abaküs), from French abacus.


çıkmak

çıkmak (third-person singular simple present çıkar)

çıkar (present singular third-person)
çıkmak (infinitive)
çıkan (imperfective impersonal participle)
çıkmış (impersonal participle perfective)
çıkacak (impersonal participle prospective)
çıktığım (non-prospective participle personal)
çıktığın (non-prospective participle personal)
çıktığı (non-prospective participle personal)
çıktığımız (non-prospective participle personal)
çıktığınız (non-prospective participle personal)
çıktıkları (non-prospective participle personal)
çıkacağım (participle personal prospective)
çıkacağın (participle personal prospective)
çıkacağı (participle personal prospective)
çıkacağımız (participle personal prospective)
çıkacağınız (participle personal prospective)
çıkacakları (participle personal prospective)
çıkma (noun-from-verb)
çıkış (adverbial)
çıkarım (aorist first-person indicative present singular)
çıkarsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkar (aorist indicative present singular third-person)
çıkarız (aorist first-person indicative plural present)
çıkarsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkarlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıktım (first-person indicative past perfective singular)
çıktın (indicative past perfective second-person singular)
çıktı (indicative past perfective singular third-person)
çıktık (first-person indicative past perfective plural)
çıktınız (indicative past perfective plural second-person)
çıktılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çıkıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çıkacağım (first-person future indicative singular)
çıkacaksın (future indicative second-person singular)
çıkacak (future indicative singular third-person)
çıkacağız (first-person future indicative plural)
çıkacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkacaklar (future indicative plural third-person)
çıkmışım (first-person inferential perfective singular)
çıkmışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkmış (inferential perfective singular third-person)
çıkmışız (first-person inferential perfective plural)
çıkmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkmışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkarmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkarmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkarmış (aorist inferential singular third-person)
çıkarmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkarlarmış (or çıkarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çıkıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıksam (conditional first-person singular)
çıksan (conditional second-person singular)
çıksa (conditional singular third-person)
çıksak (conditional first-person plural)
çıksanız (conditional plural second-person)
çıksalar (conditional plural third-person)
çıksaydım (conditional first-person perfective singular)
çıksaydın (conditional perfective second-person singular)
çıksaydı (conditional perfective singular third-person)
çıksaydık (conditional first-person perfective plural)
çıksaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıksaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkayım (first-person optative singular)
çıkasın (optative second-person singular)
çıka (optative singular third-person)
çıkalım (first-person optative plural)
çıkasınız (optative plural second-person)
çıkalar (optative plural third-person)
çıkmaktayım (first-person progressive singular)
çıkmaktasın (progressive second-person singular)
çıkmakta (progressive singular third-person)
çıkmaktayız (first-person plural progressive)
çıkmaktasınız (plural progressive second-person)
çıkmaktalar (plural progressive third-person)
çıkmalıyım (first-person necessitative singular)
çıkmalısın (necessitative second-person singular)
çıkmalı (necessitative singular third-person)
çıkmalıyız (first-person necessitative plural)
çıkmalısınız (necessitative plural second-person)
çıkmalılar (necessitative plural third-person)
çık (imperative second-person singular)
çıksın (imperative singular third-person)
çıkın (imperative plural second-person)
çıksınlar (imperative plural third-person)
çıkar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıksam mı? (conditional first-person singular)
çıksan mı? (conditional second-person singular)
çıksa mı? (conditional singular third-person)
çıksak mı? (conditional first-person plural)
çıksanız mı? (conditional plural second-person)
çıksalar mı? (conditional plural third-person)
çıksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkmakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkmakta mı? (progressive singular third-person)
çıkmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkmalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çıkmamak (infinitive negative)
çıkmayan (imperfective impersonal negative participle)
çıkmamış (impersonal negative participle perfective)
çıkmayacak (impersonal negative participle prospective)
çıkmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çıkmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çıkmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çıkmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çıkmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çıkmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çıkmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çıkmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çıkmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çıkmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çıkmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çıkmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çıkmama (negative noun-from-verb)
çıkmayış (adverbial negative)
çıkmam (aorist first-person indicative present singular)
çıkmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkmaz (aorist indicative present singular third-person)
çıkmayız (aorist first-person indicative plural present)
çıkmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıkmadım (first-person indicative past perfective singular)
çıkmadın (indicative past perfective second-person singular)
çıkmadı (indicative past perfective singular third-person)
çıkmadık (first-person indicative past perfective plural)
çıkmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çıkmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çıkmayacağım (first-person future indicative singular)
çıkmayacaksın (future indicative second-person singular)
çıkmayacak (future indicative singular third-person)
çıkmayacağız (first-person future indicative plural)
çıkmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkmayacaklar (future indicative plural third-person)
çıkmamışım (first-person inferential perfective singular)
çıkmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkmamış (inferential perfective singular third-person)
çıkmamışız (first-person inferential perfective plural)
çıkmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkmazmış (aorist inferential singular third-person)
çıkmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çıkmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıkmasam (conditional first-person singular)
çıkmasan (conditional second-person singular)
çıkmasa (conditional singular third-person)
çıkmasak (conditional first-person plural)
çıkmasanız (conditional plural second-person)
çıkmasalar (conditional plural third-person)
çıkmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çıkmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çıkmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çıkmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çıkmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıkmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkmayayım (first-person optative singular)
çıkmayasın (optative second-person singular)
çıkmaya (optative singular third-person)
çıkmayalım (first-person optative plural)
çıkmayasınız (optative plural second-person)
çıkmayalar (optative plural third-person)
çıkmamaktayım (first-person progressive singular)
çıkmamaktasın (progressive second-person singular)
çıkmamakta (progressive singular third-person)
çıkmamaktayız (first-person plural progressive)
çıkmamaktasınız (plural progressive second-person)
çıkmamaktalar (plural progressive third-person)
çıkmamalıyım (first-person necessitative singular)
çıkmamalısın (necessitative second-person singular)
çıkmamalı (necessitative singular third-person)
çıkmamalıyız (first-person necessitative plural)
çıkmamalısınız (necessitative plural second-person)
çıkmamalılar (necessitative plural third-person)
çıkma (imperative second-person singular)
çıkmasın (imperative singular third-person)
çıkmayın (imperative plural second-person)
çıkmasınlar (imperative plural third-person)
çıkmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıkmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıkmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıkmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıkmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıkmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıkmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıkmasam mı? (conditional first-person singular)
çıkmasan mı? (conditional second-person singular)
çıkmasa mı? (conditional singular third-person)
çıkmasak mı? (conditional first-person plural)
çıkmasanız mı? (conditional plural second-person)
çıkmasalar mı? (conditional plural third-person)
çıkmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıkmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıkmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıkmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıkmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıkmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkmamakta mı? (progressive singular third-person)
çıkmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

çıkmış mıyım?

çıkmış mısın?

çıkmış mıyız?

çıkmış mısınız?

çıkmadığımız

çıkmadığınız

From Ottoman Turkish چیقمق, from Proto-Turkic *čïk- (“to go out”).
cognates
Cognate with
Azerbaijani çıxmaq,
Gagauz çıkmaa,
Salar çıq,
Turkmen çykmak,
Uzbek chiqmoq,
Kumyk чыкъмакъ (çıqmaq),
Kazakh шығу (şyğu),
Nogai шыгув (şıguv),
Kyrgyz чыгуу (cıguu),
Southern Altai чыгар (čïgar),
Tatar чыгу (çığu),
Bashkir сығыу (sığıw),
Chulym сығарға (sïɣarɣa),
Khakas сығарға (sığarğa),
Northern Altai чыгарга (čïgarga), and
Shor шығарға (šïɣarɣa).

cog

Shor шығарға (šïɣarɣa)

Ondan altı çıkarsa dört kalır.


bölüm

head

bölüm (definite accusative bölümü, plural bölümler)

bölümü (accusative definite)
bölümler (plural)
bölüm (nominative singular)
bölümler (nominative plural)
bölümü (accusative definite singular)
bölümleri (accusative definite plural)
bölüme (dative singular)
bölümlere (dative plural)
bölümde (locative singular)
bölümlerde (locative plural)
bölümden (ablative singular)
bölümlerden (ablative plural)
bölümün (genitive singular)
bölümlerin (genitive plural)
bölümüm (first-person nominative singular)
bölümlerim (first-person nominative singular)
bölümün (nominative second-person singular)
bölümlerin (nominative second-person singular)
bölümü (nominative singular third-person)
bölümleri (nominative singular third-person)
bölümümüz (first-person nominative plural)
bölümlerimiz (first-person nominative plural)
bölümünüz (nominative plural second-person)
bölümleriniz (nominative plural second-person)
bölümleri (nominative plural third-person)
bölümümü (accusative definite first-person singular)
bölümlerimi (accusative definite first-person singular)
bölümünü (accusative definite second-person singular)
bölümlerini (accusative definite second-person singular)
bölümünü (accusative definite singular third-person)
bölümlerini (accusative definite singular third-person)
bölümümüzü (accusative definite first-person plural)
bölümlerimizi (accusative definite first-person plural)
bölümünüzü (accusative definite plural second-person)
bölümlerinizi (accusative definite plural second-person)
bölümlerini (accusative definite plural third-person)
bölümüme (dative first-person singular)
bölümlerime (dative first-person singular)
bölümüne (dative second-person singular)
bölümlerine (dative second-person singular)
bölümüne (dative singular third-person)
bölümlerine (dative singular third-person)
bölümümüze (dative first-person plural)
bölümlerimize (dative first-person plural)
bölümünüze (dative plural second-person)
bölümlerinize (dative plural second-person)
bölümlerine (dative plural third-person)
bölümümde (first-person locative singular)
bölümlerimde (first-person locative singular)
bölümünde (locative second-person singular)
bölümlerinde (locative second-person singular)
bölümünde (locative singular third-person)
bölümlerinde (locative singular third-person)
bölümümüzde (first-person locative plural)
bölümlerimizde (first-person locative plural)
bölümünüzde (locative plural second-person)
bölümlerinizde (locative plural second-person)
bölümlerinde (locative plural third-person)
bölümümden (ablative first-person singular)
bölümlerimden (ablative first-person singular)
bölümünden (ablative second-person singular)
bölümlerinden (ablative second-person singular)
bölümünden (ablative singular third-person)
bölümlerinden (ablative singular third-person)
bölümümüzden (ablative first-person plural)
bölümlerimizden (ablative first-person plural)
bölümünüzden (ablative plural second-person)
bölümlerinizden (ablative plural second-person)
bölümlerinden (ablative plural third-person)
bölümümün (first-person genitive singular)
bölümlerimin (first-person genitive singular)
bölümünün (genitive second-person singular)
bölümlerinin (genitive second-person singular)
bölümünün (genitive singular third-person)
bölümlerinin (genitive singular third-person)
bölümümüzün (first-person genitive plural)
bölümlerimizin (first-person genitive plural)
bölümünüzün (genitive plural second-person)
bölümlerinizin (genitive plural second-person)
bölümlerinin (genitive plural third-person)


çıkarmak

çıkarmak (third-person singular simple present çıkarır)

çıkarır (present singular third-person)
çıkarmak (infinitive)
çıkaran (imperfective impersonal participle)
çıkarmış (impersonal participle perfective)
çıkaracak (impersonal participle prospective)
çıkardığım (non-prospective participle personal)
çıkardığın (non-prospective participle personal)
çıkardığı (non-prospective participle personal)
çıkardığımız (non-prospective participle personal)
çıkardığınız (non-prospective participle personal)
çıkardıkları (non-prospective participle personal)
çıkaracağım (participle personal prospective)
çıkaracağın (participle personal prospective)
çıkaracağı (participle personal prospective)
çıkaracağımız (participle personal prospective)
çıkaracağınız (participle personal prospective)
çıkaracakları (participle personal prospective)
çıkarma (noun-from-verb)
çıkarış (adverbial)
çıkarırım (aorist first-person indicative present singular)
çıkarırsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkarır (aorist indicative present singular third-person)
çıkarırız (aorist first-person indicative plural present)
çıkarırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkarırlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkarıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkarıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkarıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkarıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkarıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkarıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıkardım (first-person indicative past perfective singular)
çıkardın (indicative past perfective second-person singular)
çıkardı (indicative past perfective singular third-person)
çıkardık (first-person indicative past perfective plural)
çıkardınız (indicative past perfective plural second-person)
çıkardılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkarıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkarıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkarıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkarıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkarıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkarıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çıkarıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çıkaracağım (first-person future indicative singular)
çıkaracaksın (future indicative second-person singular)
çıkaracak (future indicative singular third-person)
çıkaracağız (first-person future indicative plural)
çıkaracaksınız (future indicative plural second-person)
çıkaracaklar (future indicative plural third-person)
çıkarmışım (first-person inferential perfective singular)
çıkarmışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkarmış (inferential perfective singular third-person)
çıkarmışız (first-person inferential perfective plural)
çıkarmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkarmışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkarırmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkarırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkarırmış (aorist inferential singular third-person)
çıkarırmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkarırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkarırlarmış (or çıkarırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çıkarıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkarıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkarıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkarıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkarıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkarıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıkarsam (conditional first-person singular)
çıkarsan (conditional second-person singular)
çıkarsa (conditional singular third-person)
çıkarsak (conditional first-person plural)
çıkarsanız (conditional plural second-person)
çıkarsalar (conditional plural third-person)
çıkarsaydım (conditional first-person perfective singular)
çıkarsaydın (conditional perfective second-person singular)
çıkarsaydı (conditional perfective singular third-person)
çıkarsaydık (conditional first-person perfective plural)
çıkarsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıkarsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkarayım (first-person optative singular)
çıkarasın (optative second-person singular)
çıkara (optative singular third-person)
çıkaralım (first-person optative plural)
çıkarasınız (optative plural second-person)
çıkaralar (optative plural third-person)
çıkarmaktayım (first-person progressive singular)
çıkarmaktasın (progressive second-person singular)
çıkarmakta (progressive singular third-person)
çıkarmaktayız (first-person plural progressive)
çıkarmaktasınız (plural progressive second-person)
çıkarmaktalar (plural progressive third-person)
çıkarmalıyım (first-person necessitative singular)
çıkarmalısın (necessitative second-person singular)
çıkarmalı (necessitative singular third-person)
çıkarmalıyız (first-person necessitative plural)
çıkarmalısınız (necessitative plural second-person)
çıkarmalılar (necessitative plural third-person)
çıkar (imperative second-person singular)
çıkarsın (imperative singular third-person)
çıkarın (imperative plural second-person)
çıkarsınlar (imperative plural third-person)
çıkarır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkarır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkarır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkarır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkarır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkarırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkarıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkarıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkarıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkarıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkarıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkarıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıkardım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıkardın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıkardı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıkardık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıkardınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıkardılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkarıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkarıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkarıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkarıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkarıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkarıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkaracak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkaracak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkaracak mı? (future indicative singular third-person)
çıkaracak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkaracak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkaracaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkarmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkarmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkarmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkarmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkarmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkarmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkarır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkarır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkarır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkarır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkarır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkarırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkarıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkarıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkarıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkarıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkarıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkarıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıkarsam mı? (conditional first-person singular)
çıkarsan mı? (conditional second-person singular)
çıkarsa mı? (conditional singular third-person)
çıkarsak mı? (conditional first-person plural)
çıkarsanız mı? (conditional plural second-person)
çıkarsalar mı? (conditional plural third-person)
çıkarsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıkarsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıkarsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıkarsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıkarsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıkarsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkarmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkarmakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkarmakta mı? (progressive singular third-person)
çıkarmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkarmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkarmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkarmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkarmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkarmalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkarmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkarmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkarmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çıkarmamak (infinitive negative)
çıkarmayan (imperfective impersonal negative participle)
çıkarmamış (impersonal negative participle perfective)
çıkarmayacak (impersonal negative participle prospective)
çıkarmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çıkarmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çıkarmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çıkarmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çıkarmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çıkarmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çıkarmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çıkarmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çıkarmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çıkarmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çıkarmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çıkarmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çıkarmama (negative noun-from-verb)
çıkarmayış (adverbial negative)
çıkarmam (aorist first-person indicative present singular)
çıkarmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çıkarmaz (aorist indicative present singular third-person)
çıkarmayız (aorist first-person indicative plural present)
çıkarmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çıkarmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çıkarmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çıkarmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çıkarmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çıkarmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çıkarmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çıkarmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çıkarmadım (first-person indicative past perfective singular)
çıkarmadın (indicative past perfective second-person singular)
çıkarmadı (indicative past perfective singular third-person)
çıkarmadık (first-person indicative past perfective plural)
çıkarmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çıkarmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çıkarmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çıkarmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çıkarmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çıkarmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çıkarmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çıkarmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çıkarmayacağım (first-person future indicative singular)
çıkarmayacaksın (future indicative second-person singular)
çıkarmayacak (future indicative singular third-person)
çıkarmayacağız (first-person future indicative plural)
çıkarmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çıkarmayacaklar (future indicative plural third-person)
çıkarmamışım (first-person inferential perfective singular)
çıkarmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çıkarmamış (inferential perfective singular third-person)
çıkarmamışız (first-person inferential perfective plural)
çıkarmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çıkarmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çıkarmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çıkarmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çıkarmazmış (aorist inferential singular third-person)
çıkarmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çıkarmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çıkarmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çıkarmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çıkarmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çıkarmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çıkarmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çıkarmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çıkarmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çıkarmasam (conditional first-person singular)
çıkarmasan (conditional second-person singular)
çıkarmasa (conditional singular third-person)
çıkarmasak (conditional first-person plural)
çıkarmasanız (conditional plural second-person)
çıkarmasalar (conditional plural third-person)
çıkarmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çıkarmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çıkarmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çıkarmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çıkarmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çıkarmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çıkarmayayım (first-person optative singular)
çıkarmayasın (optative second-person singular)
çıkarmaya (optative singular third-person)
çıkarmayalım (first-person optative plural)
çıkarmayasınız (optative plural second-person)
çıkarmayalar (optative plural third-person)
çıkarmamaktayım (first-person progressive singular)
çıkarmamaktasın (progressive second-person singular)
çıkarmamakta (progressive singular third-person)
çıkarmamaktayız (first-person plural progressive)
çıkarmamaktasınız (plural progressive second-person)
çıkarmamaktalar (plural progressive third-person)
çıkarmamalıyım (first-person necessitative singular)
çıkarmamalısın (necessitative second-person singular)
çıkarmamalı (necessitative singular third-person)
çıkarmamalıyız (first-person necessitative plural)
çıkarmamalısınız (necessitative plural second-person)
çıkarmamalılar (necessitative plural third-person)
çıkarma (imperative second-person singular)
çıkarmasın (imperative singular third-person)
çıkarmayın (imperative plural second-person)
çıkarmasınlar (imperative plural third-person)
çıkarmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çıkarmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çıkarmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çıkarmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çıkarmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çıkarmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çıkarmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çıkarmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çıkarmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çıkarmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çıkarmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çıkarmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çıkarmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çıkarmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çıkarmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çıkarmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çıkarmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çıkarmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çıkarmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çıkarmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çıkarmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çıkarmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çıkarmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çıkarmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çıkarmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çıkarmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çıkarmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çıkarmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çıkarmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çıkarmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çıkarmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çıkarmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çıkarmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çıkarmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çıkarmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çıkarmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çıkarmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çıkarmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çıkarmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çıkarmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çıkarmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çıkarmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çıkarmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çıkarmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çıkarmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çıkarmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çıkarmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çıkarmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çıkarmasam mı? (conditional first-person singular)
çıkarmasan mı? (conditional second-person singular)
çıkarmasa mı? (conditional singular third-person)
çıkarmasak mı? (conditional first-person plural)
çıkarmasanız mı? (conditional plural second-person)
çıkarmasalar mı? (conditional plural third-person)
çıkarmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çıkarmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çıkarmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çıkarmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çıkarmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çıkarmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çıkarmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çıkarmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çıkarmamakta mı? (progressive singular third-person)
çıkarmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çıkarmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çıkarmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çıkarmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çıkarmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çıkarmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çıkarmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çıkarmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çıkarmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

çıkardığımız

çıkardığınız

çıkarırmışım

çıkarırmışız

/t͡ʃɯkɑɾˈmɑk/

From Ottoman Turkish چیقارمق. Causative form of çıkmak.

Dokuzdan beş çıkarırsan kaç kalır?

What would it make if you subtract five from nine?


artı

head

artı (definite accusative artıyı, plural artılar)

artıyı (accusative definite)
artılar (plural)
artı (nominative singular)
artılar (nominative plural)
artıyı (accusative definite singular)
artıları (accusative definite plural)
artıya (dative singular)
artılara (dative plural)
artıda (locative singular)
artılarda (locative plural)
artıdan (ablative singular)
artılardan (ablative plural)
artının (genitive singular)
artıların (genitive plural)

From artmak (“to increase”). Coined by Mustafa Kemal Atatürk in his book Geometri (1936), see Geometri (kitap).


toplamak

toplamak (third-person singular simple present toplar)

toplar (present singular third-person)
toplamak (infinitive)
toplayan (imperfective impersonal participle)
toplamış (impersonal participle perfective)
toplayacak (impersonal participle prospective)
topladığım (non-prospective participle personal)
topladığın (non-prospective participle personal)
topladığı (non-prospective participle personal)
topladığımız (non-prospective participle personal)
topladığınız (non-prospective participle personal)
topladıkları (non-prospective participle personal)
toplayacağım (participle personal prospective)
toplayacağın (participle personal prospective)
toplayacağı (participle personal prospective)
toplayacağımız (participle personal prospective)
toplayacağınız (participle personal prospective)
toplayacakları (participle personal prospective)
toplama (noun-from-verb)
toplayış (adverbial)
toplarım (aorist first-person indicative present singular)
toplarsın (aorist indicative present second-person singular)
toplar (aorist indicative present singular third-person)
toplarız (aorist first-person indicative plural present)
toplarsınız (aorist indicative plural present second-person)
toplarlar (aorist indicative plural present third-person)
topluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
topluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
topluyor (imperfective indicative present singular third-person)
topluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
topluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
topluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
topladım (first-person indicative past perfective singular)
topladın (indicative past perfective second-person singular)
topladı (indicative past perfective singular third-person)
topladık (first-person indicative past perfective plural)
topladınız (indicative past perfective plural second-person)
topladılar (indicative past perfective plural third-person)
topluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
topluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
topluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
topluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
topluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
topluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
toplayacağım (first-person future indicative singular)
toplayacaksın (future indicative second-person singular)
toplayacak (future indicative singular third-person)
toplayacağız (first-person future indicative plural)
toplayacaksınız (future indicative plural second-person)
toplayacaklar (future indicative plural third-person)
toplamışım (first-person inferential perfective singular)
toplamışsın (inferential perfective second-person singular)
toplamış (inferential perfective singular third-person)
toplamışız (first-person inferential perfective plural)
toplamışsınız (inferential perfective plural second-person)
toplamışlar (inferential perfective plural third-person)
toplarmışım (aorist first-person inferential singular)
toplarmışsın (aorist inferential second-person singular)
toplarmış (aorist inferential singular third-person)
toplarmışız (aorist first-person inferential plural)
toplarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
toplarmışlar (aorist inferential plural third-person)
topluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
topluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
topluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
topluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
topluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
topluyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
toplasam (conditional first-person singular)
toplasan (conditional second-person singular)
toplasa (conditional singular third-person)
toplasak (conditional first-person plural)
toplasanız (conditional plural second-person)
toplasalar (conditional plural third-person)
toplasaydım (conditional first-person perfective singular)
toplasaydın (conditional perfective second-person singular)
toplasaydı (conditional perfective singular third-person)
toplasaydık (conditional first-person perfective plural)
toplasaydınız (conditional perfective plural second-person)
toplasaydılar (conditional perfective plural third-person)
toplayayım (first-person optative singular)
toplayasın (optative second-person singular)
toplaya (optative singular third-person)
toplayalım (first-person optative plural)
toplayasınız (optative plural second-person)
toplayalar (optative plural third-person)
toplamaktayım (first-person progressive singular)
toplamaktasın (progressive second-person singular)
toplamakta (progressive singular third-person)
toplamaktayız (first-person plural progressive)
toplamaktasınız (plural progressive second-person)
toplamaktalar (plural progressive third-person)
toplamalıyım (first-person necessitative singular)
toplamalısın (necessitative second-person singular)
toplamalı (necessitative singular third-person)
toplamalıyız (first-person necessitative plural)
toplamalısınız (necessitative plural second-person)
toplamalılar (necessitative plural third-person)
topla (imperative second-person singular)
toplasın (imperative singular third-person)
toplayın (imperative plural second-person)
toplasınlar (imperative plural third-person)
toplar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
toplar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
toplar mı? (aorist indicative present singular third-person)
toplar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
toplar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
toplarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
topluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
topluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
topluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
topluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
topluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
topluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
topladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
topladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
topladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
topladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
topladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
topladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
topluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
topluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
topluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
topluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
topluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
topluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
toplayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
toplayacak mısın? (future indicative second-person singular)
toplayacak mı? (future indicative singular third-person)
toplayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
toplayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
toplayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
toplamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
toplamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
toplamış mı? (inferential perfective singular third-person)
toplamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
toplamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
toplamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
toplar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
toplar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
toplar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
toplar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
toplar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
toplarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
topluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
topluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
topluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
topluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
topluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
topluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
toplasam mı? (conditional first-person singular)
toplasan mı? (conditional second-person singular)
toplasa mı? (conditional singular third-person)
toplasak mı? (conditional first-person plural)
toplasanız mı? (conditional plural second-person)
toplasalar mı? (conditional plural third-person)
toplasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
toplasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
toplasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
toplasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
toplasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
toplasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
toplamakta mıyım? (first-person progressive singular)
toplamakta mısın? (progressive second-person singular)
toplamakta mı? (progressive singular third-person)
toplamakta mıyız? (first-person plural progressive)
toplamakta mısınız? (plural progressive second-person)
toplamaktalar mı? (plural progressive third-person)
toplamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
toplamalı mısın? (necessitative second-person singular)
toplamalı mı? (necessitative singular third-person)
toplamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
toplamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
toplamalılar mı? (necessitative plural third-person)
toplamamak (infinitive negative)
toplamayan (imperfective impersonal negative participle)
toplamamış (impersonal negative participle perfective)
toplamayacak (impersonal negative participle prospective)
toplamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
toplamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
toplamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
toplamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
toplamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
toplamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
toplamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
toplamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
toplamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
toplamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
toplamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
toplamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
toplamama (negative noun-from-verb)
toplamayış (adverbial negative)
toplamam (aorist first-person indicative present singular)
toplamazsın (aorist indicative present second-person singular)
toplamaz (aorist indicative present singular third-person)
toplamayız (aorist first-person indicative plural present)
toplamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
toplamazlar (aorist indicative plural present third-person)
toplamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
toplamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
toplamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
toplamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
toplamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
toplamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
toplamadım (first-person indicative past perfective singular)
toplamadın (indicative past perfective second-person singular)
toplamadı (indicative past perfective singular third-person)
toplamadık (first-person indicative past perfective plural)
toplamadınız (indicative past perfective plural second-person)
toplamadılar (indicative past perfective plural third-person)
toplamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
toplamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
toplamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
toplamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
toplamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
toplamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
toplamayacağım (first-person future indicative singular)
toplamayacaksın (future indicative second-person singular)
toplamayacak (future indicative singular third-person)
toplamayacağız (first-person future indicative plural)
toplamayacaksınız (future indicative plural second-person)
toplamayacaklar (future indicative plural third-person)
toplamamışım (first-person inferential perfective singular)
toplamamışsın (inferential perfective second-person singular)
toplamamış (inferential perfective singular third-person)
toplamamışız (first-person inferential perfective plural)
toplamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
toplamamışlar (inferential perfective plural third-person)
toplamazmışım (aorist first-person inferential singular)
toplamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
toplamazmış (aorist inferential singular third-person)
toplamazmışız (aorist first-person inferential plural)
toplamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
toplamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
toplamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
toplamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
toplamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
toplamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
toplamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
toplamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
toplamasam (conditional first-person singular)
toplamasan (conditional second-person singular)
toplamasa (conditional singular third-person)
toplamasak (conditional first-person plural)
toplamasanız (conditional plural second-person)
toplamasalar (conditional plural third-person)
toplamasaydım (conditional first-person perfective singular)
toplamasaydın (conditional perfective second-person singular)
toplamasaydı (conditional perfective singular third-person)
toplamasaydık (conditional first-person perfective plural)
toplamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
toplamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
toplamayayım (first-person optative singular)
toplamayasın (optative second-person singular)
toplamaya (optative singular third-person)
toplamayalım (first-person optative plural)
toplamayasınız (optative plural second-person)
toplamayalar (optative plural third-person)
toplamamaktayım (first-person progressive singular)
toplamamaktasın (progressive second-person singular)
toplamamakta (progressive singular third-person)
toplamamaktayız (first-person plural progressive)
toplamamaktasınız (plural progressive second-person)
toplamamaktalar (plural progressive third-person)
toplamamalıyım (first-person necessitative singular)
toplamamalısın (necessitative second-person singular)
toplamamalı (necessitative singular third-person)
toplamamalıyız (first-person necessitative plural)
toplamamalısınız (necessitative plural second-person)
toplamamalılar (necessitative plural third-person)
toplama (imperative second-person singular)
toplamasın (imperative singular third-person)
toplamayın (imperative plural second-person)
toplamasınlar (imperative plural third-person)
toplamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
toplamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
toplamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
toplamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
toplamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
toplamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
toplamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
toplamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
toplamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
toplamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
toplamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
toplamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
toplamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
toplamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
toplamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
toplamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
toplamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
toplamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
toplamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
toplamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
toplamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
toplamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
toplamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
toplamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
toplamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
toplamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
toplamayacak mı? (future indicative singular third-person)
toplamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
toplamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
toplamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
toplamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
toplamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
toplamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
toplamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
toplamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
toplamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
toplamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
toplamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
toplamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
toplamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
toplamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
toplamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
toplamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
toplamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
toplamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
toplamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
toplamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
toplamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
toplamasam mı? (conditional first-person singular)
toplamasan mı? (conditional second-person singular)
toplamasa mı? (conditional singular third-person)
toplamasak mı? (conditional first-person plural)
toplamasanız mı? (conditional plural second-person)
toplamasalar mı? (conditional plural third-person)
toplamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
toplamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
toplamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
toplamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
toplamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
toplamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
toplamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
toplamamakta mısın? (progressive second-person singular)
toplamamakta mı? (progressive singular third-person)
toplamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
toplamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
toplamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
toplamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
toplamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
toplamamalı mı? (necessitative singular third-person)
toplamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
toplamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
toplamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish طوپلامق (toplamak), by surface analysis, top + -la + -mak.


çarpmak

çarpmak (third-person singular simple present çarpar)

çarpar (present singular third-person)
çarpmak (infinitive)
çarpan (imperfective impersonal participle)
çarpmış (impersonal participle perfective)
çarpacak (impersonal participle prospective)
çarptığım (non-prospective participle personal)
çarptığın (non-prospective participle personal)
çarptığı (non-prospective participle personal)
çarptığımız (non-prospective participle personal)
çarptığınız (non-prospective participle personal)
çarptıkları (non-prospective participle personal)
çarpacağım (participle personal prospective)
çarpacağın (participle personal prospective)
çarpacağı (participle personal prospective)
çarpacağımız (participle personal prospective)
çarpacağınız (participle personal prospective)
çarpacakları (participle personal prospective)
çarpma (noun-from-verb)
çarpış (adverbial)
çarparım (aorist first-person indicative present singular)
çarparsın (aorist indicative present second-person singular)
çarpar (aorist indicative present singular third-person)
çarparız (aorist first-person indicative plural present)
çarparsınız (aorist indicative plural present second-person)
çarparlar (aorist indicative plural present third-person)
çarpıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çarpıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çarpıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çarpıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çarpıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çarpıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çarptım (first-person indicative past perfective singular)
çarptın (indicative past perfective second-person singular)
çarptı (indicative past perfective singular third-person)
çarptık (first-person indicative past perfective plural)
çarptınız (indicative past perfective plural second-person)
çarptılar (indicative past perfective plural third-person)
çarpıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çarpıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çarpıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çarpıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çarpıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çarpıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çarpıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çarpacağım (first-person future indicative singular)
çarpacaksın (future indicative second-person singular)
çarpacak (future indicative singular third-person)
çarpacağız (first-person future indicative plural)
çarpacaksınız (future indicative plural second-person)
çarpacaklar (future indicative plural third-person)
çarpmışım (first-person inferential perfective singular)
çarpmışsın (inferential perfective second-person singular)
çarpmış (inferential perfective singular third-person)
çarpmışız (first-person inferential perfective plural)
çarpmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çarpmışlar (inferential perfective plural third-person)
çarparmışım (aorist first-person inferential singular)
çarparmışsın (aorist inferential second-person singular)
çarparmış (aorist inferential singular third-person)
çarparmışız (aorist first-person inferential plural)
çarparmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çarparlarmış (or çarparmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çarpıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çarpıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çarpıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çarpıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çarpıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çarpıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çarpsam (conditional first-person singular)
çarpsan (conditional second-person singular)
çarpsa (conditional singular third-person)
çarpsak (conditional first-person plural)
çarpsanız (conditional plural second-person)
çarpsalar (conditional plural third-person)
çarpsaydım (conditional first-person perfective singular)
çarpsaydın (conditional perfective second-person singular)
çarpsaydı (conditional perfective singular third-person)
çarpsaydık (conditional first-person perfective plural)
çarpsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çarpsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çarpayım (first-person optative singular)
çarpasın (optative second-person singular)
çarpa (optative singular third-person)
çarpalım (first-person optative plural)
çarpasınız (optative plural second-person)
çarpalar (optative plural third-person)
çarpmaktayım (first-person progressive singular)
çarpmaktasın (progressive second-person singular)
çarpmakta (progressive singular third-person)
çarpmaktayız (first-person plural progressive)
çarpmaktasınız (plural progressive second-person)
çarpmaktalar (plural progressive third-person)
çarpmalıyım (first-person necessitative singular)
çarpmalısın (necessitative second-person singular)
çarpmalı (necessitative singular third-person)
çarpmalıyız (first-person necessitative plural)
çarpmalısınız (necessitative plural second-person)
çarpmalılar (necessitative plural third-person)
çarp (imperative second-person singular)
çarpsın (imperative singular third-person)
çarpın (imperative plural second-person)
çarpsınlar (imperative plural third-person)
çarpar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çarpar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çarpar mı? (aorist indicative present singular third-person)
çarpar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çarpar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çarparlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çarpıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çarpıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çarpıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çarpıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çarpıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çarpıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çarptım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çarptın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çarptı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çarptık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çarptınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çarptılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çarpıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çarpıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çarpıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çarpıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çarpıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çarpıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çarpacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çarpacak mısın? (future indicative second-person singular)
çarpacak mı? (future indicative singular third-person)
çarpacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çarpacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çarpacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çarpmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çarpmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çarpmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çarpmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çarpmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çarpmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çarpar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çarpar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çarpar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çarpar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çarpar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çarparlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çarpıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çarpıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çarpıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çarpıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çarpıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çarpıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çarpsam mı? (conditional first-person singular)
çarpsan mı? (conditional second-person singular)
çarpsa mı? (conditional singular third-person)
çarpsak mı? (conditional first-person plural)
çarpsanız mı? (conditional plural second-person)
çarpsalar mı? (conditional plural third-person)
çarpsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çarpsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çarpsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çarpsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çarpsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çarpsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çarpmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çarpmakta mısın? (progressive second-person singular)
çarpmakta mı? (progressive singular third-person)
çarpmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çarpmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çarpmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çarpmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çarpmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çarpmalı mı? (necessitative singular third-person)
çarpmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çarpmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çarpmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çarpmamak (infinitive negative)
çarpmayan (imperfective impersonal negative participle)
çarpmamış (impersonal negative participle perfective)
çarpmayacak (impersonal negative participle prospective)
çarpmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çarpmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çarpmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çarpmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çarpmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çarpmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çarpmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çarpmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çarpmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çarpmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çarpmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çarpmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çarpmama (negative noun-from-verb)
çarpmayış (adverbial negative)
çarpmam (aorist first-person indicative present singular)
çarpmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çarpmaz (aorist indicative present singular third-person)
çarpmayız (aorist first-person indicative plural present)
çarpmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çarpmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çarpmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çarpmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çarpmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çarpmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çarpmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çarpmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çarpmadım (first-person indicative past perfective singular)
çarpmadın (indicative past perfective second-person singular)
çarpmadı (indicative past perfective singular third-person)
çarpmadık (first-person indicative past perfective plural)
çarpmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çarpmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çarpmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çarpmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çarpmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çarpmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çarpmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çarpmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çarpmayacağım (first-person future indicative singular)
çarpmayacaksın (future indicative second-person singular)
çarpmayacak (future indicative singular third-person)
çarpmayacağız (first-person future indicative plural)
çarpmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çarpmayacaklar (future indicative plural third-person)
çarpmamışım (first-person inferential perfective singular)
çarpmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çarpmamış (inferential perfective singular third-person)
çarpmamışız (first-person inferential perfective plural)
çarpmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çarpmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çarpmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çarpmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çarpmazmış (aorist inferential singular third-person)
çarpmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çarpmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çarpmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çarpmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çarpmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çarpmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çarpmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çarpmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çarpmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çarpmasam (conditional first-person singular)
çarpmasan (conditional second-person singular)
çarpmasa (conditional singular third-person)
çarpmasak (conditional first-person plural)
çarpmasanız (conditional plural second-person)
çarpmasalar (conditional plural third-person)
çarpmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çarpmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çarpmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çarpmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çarpmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çarpmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çarpmayayım (first-person optative singular)
çarpmayasın (optative second-person singular)
çarpmaya (optative singular third-person)
çarpmayalım (first-person optative plural)
çarpmayasınız (optative plural second-person)
çarpmayalar (optative plural third-person)
çarpmamaktayım (first-person progressive singular)
çarpmamaktasın (progressive second-person singular)
çarpmamakta (progressive singular third-person)
çarpmamaktayız (first-person plural progressive)
çarpmamaktasınız (plural progressive second-person)
çarpmamaktalar (plural progressive third-person)
çarpmamalıyım (first-person necessitative singular)
çarpmamalısın (necessitative second-person singular)
çarpmamalı (necessitative singular third-person)
çarpmamalıyız (first-person necessitative plural)
çarpmamalısınız (necessitative plural second-person)
çarpmamalılar (necessitative plural third-person)
çarpma (imperative second-person singular)
çarpmasın (imperative singular third-person)
çarpmayın (imperative plural second-person)
çarpmasınlar (imperative plural third-person)
çarpmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çarpmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çarpmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çarpmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çarpmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çarpmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çarpmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çarpmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çarpmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çarpmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çarpmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çarpmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çarpmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çarpmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çarpmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çarpmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çarpmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çarpmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çarpmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çarpmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çarpmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çarpmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çarpmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çarpmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çarpmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çarpmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çarpmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çarpmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çarpmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çarpmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çarpmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çarpmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çarpmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çarpmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çarpmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çarpmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çarpmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çarpmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çarpmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çarpmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çarpmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çarpmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çarpmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çarpmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çarpmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çarpmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çarpmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çarpmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çarpmasam mı? (conditional first-person singular)
çarpmasan mı? (conditional second-person singular)
çarpmasa mı? (conditional singular third-person)
çarpmasak mı? (conditional first-person plural)
çarpmasanız mı? (conditional plural second-person)
çarpmasalar mı? (conditional plural third-person)
çarpmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çarpmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çarpmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çarpmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çarpmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çarpmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çarpmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çarpmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çarpmamakta mı? (progressive singular third-person)
çarpmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çarpmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çarpmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çarpmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çarpmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çarpmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çarpmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çarpmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çarpmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

→ Ladino: chaftear, charpear

Inherited from Ottoman Turkish چارپمق. Compare Old Turkic [script needed] (çap-)/[script needed] (çalp-, “to hit, strike, raid”).

İkiyle üçü çarparsan altı eder.

If you multiply two by three, it makes six.