mal

head

mal (definite accusative malı, plural mallar or (dated) emval)

malı (accusative definite)
mallar (plural)
emval (dated plural)
mal (nominative singular)
mallar (nominative plural)
malı (accusative definite singular)
malları (accusative definite plural)
mala (dative singular)
mallara (dative plural)
malda (locative singular)
mallarda (locative plural)
maldan (ablative singular)
mallardan (ablative plural)
malın (genitive singular)
malların (genitive plural)
malım (first-person nominative singular)
mallarım (first-person nominative singular)
malın (nominative second-person singular)
malların (nominative second-person singular)
malı (nominative singular third-person)
malları (nominative singular third-person)
malımız (first-person nominative plural)
mallarımız (first-person nominative plural)
malınız (nominative plural second-person)
mallarınız (nominative plural second-person)
malları (nominative plural third-person)
malımı (accusative definite first-person singular)
mallarımı (accusative definite first-person singular)
malını (accusative definite second-person singular)
mallarını (accusative definite second-person singular)
malını (accusative definite singular third-person)
mallarını (accusative definite singular third-person)
malımızı (accusative definite first-person plural)
mallarımızı (accusative definite first-person plural)
malınızı (accusative definite plural second-person)
mallarınızı (accusative definite plural second-person)
mallarını (accusative definite plural third-person)
malıma (dative first-person singular)
mallarıma (dative first-person singular)
malına (dative second-person singular)
mallarına (dative second-person singular)
malına (dative singular third-person)
mallarına (dative singular third-person)
malımıza (dative first-person plural)
mallarımıza (dative first-person plural)
malınıza (dative plural second-person)
mallarınıza (dative plural second-person)
mallarına (dative plural third-person)
malımda (first-person locative singular)
mallarımda (first-person locative singular)
malında (locative second-person singular)
mallarında (locative second-person singular)
malında (locative singular third-person)
mallarında (locative singular third-person)
malımızda (first-person locative plural)
mallarımızda (first-person locative plural)
malınızda (locative plural second-person)
mallarınızda (locative plural second-person)
mallarında (locative plural third-person)
malımdan (ablative first-person singular)
mallarımdan (ablative first-person singular)
malından (ablative second-person singular)
mallarından (ablative second-person singular)
malından (ablative singular third-person)
mallarından (ablative singular third-person)
malımızdan (ablative first-person plural)
mallarımızdan (ablative first-person plural)
malınızdan (ablative plural second-person)
mallarınızdan (ablative plural second-person)
mallarından (ablative plural third-person)
malımın (first-person genitive singular)
mallarımın (first-person genitive singular)
malının (genitive second-person singular)
mallarının (genitive second-person singular)
malının (genitive singular third-person)
mallarının (genitive singular third-person)
malımızın (first-person genitive plural)
mallarımızın (first-person genitive plural)
malınızın (genitive plural second-person)
mallarınızın (genitive plural second-person)
mallarının (genitive plural third-person)
malım (first-person singular)
mallarım (first-person singular)
malsın (second-person singular)
mallarsın (second-person singular)
mal (singular third-person)
maldır (singular third-person)
mallar (singular third-person)
mallardır (singular third-person)
malız (first-person plural)
mallarız (first-person plural)
malsınız (plural second-person)
mallarsınız (plural second-person)
mallar (plural third-person)
mallardır (plural third-person)

→ Albanian: mall

Arabic language
Ottoman Turkish language

From Ottoman Turkish مال (mal), from Arabic مَال (māl, “property”).


fail

fail (definite accusative faili, plural failler)

faili (accusative definite)
failler (plural)
fail (nominative singular)
failler (nominative plural)
faili (accusative definite singular)
failleri (accusative definite plural)
faile (dative singular)
faillere (dative plural)
failde (locative singular)
faillerde (locative plural)
failden (ablative singular)
faillerden (ablative plural)
failin (genitive singular)
faillerin (genitive plural)
failim (first-person nominative singular)
faillerim (first-person nominative singular)
failin (nominative second-person singular)
faillerin (nominative second-person singular)
faili (nominative singular third-person)
failleri (nominative singular third-person)
failimiz (first-person nominative plural)
faillerimiz (first-person nominative plural)
failiniz (nominative plural second-person)
failleriniz (nominative plural second-person)
failleri (nominative plural third-person)
failimi (accusative definite first-person singular)
faillerimi (accusative definite first-person singular)
failini (accusative definite second-person singular)
faillerini (accusative definite second-person singular)
failini (accusative definite singular third-person)
faillerini (accusative definite singular third-person)
failimizi (accusative definite first-person plural)
faillerimizi (accusative definite first-person plural)
failinizi (accusative definite plural second-person)
faillerinizi (accusative definite plural second-person)
faillerini (accusative definite plural third-person)
failime (dative first-person singular)
faillerime (dative first-person singular)
failine (dative second-person singular)
faillerine (dative second-person singular)
failine (dative singular third-person)
faillerine (dative singular third-person)
failimize (dative first-person plural)
faillerimize (dative first-person plural)
failinize (dative plural second-person)
faillerinize (dative plural second-person)
faillerine (dative plural third-person)
failimde (first-person locative singular)
faillerimde (first-person locative singular)
failinde (locative second-person singular)
faillerinde (locative second-person singular)
failinde (locative singular third-person)
faillerinde (locative singular third-person)
failimizde (first-person locative plural)
faillerimizde (first-person locative plural)
failinizde (locative plural second-person)
faillerinizde (locative plural second-person)
faillerinde (locative plural third-person)
failimden (ablative first-person singular)
faillerimden (ablative first-person singular)
failinden (ablative second-person singular)
faillerinden (ablative second-person singular)
failinden (ablative singular third-person)
faillerinden (ablative singular third-person)
failimizden (ablative first-person plural)
faillerimizden (ablative first-person plural)
failinizden (ablative plural second-person)
faillerinizden (ablative plural second-person)
faillerinden (ablative plural third-person)
failimin (first-person genitive singular)
faillerimin (first-person genitive singular)
failinin (genitive second-person singular)
faillerinin (genitive second-person singular)
failinin (genitive singular third-person)
faillerinin (genitive singular third-person)
failimizin (first-person genitive plural)
faillerimizin (first-person genitive plural)
failinizin (genitive plural second-person)
faillerinizin (genitive plural second-person)
faillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فاعل (fā'il), from Arabic فَاعِل (fāʕil), active participle of فَعَلَ (faʕala, “to do, to affect”).


asi

From Ottoman Turkish عاصی, from Arabic عَاصٍ (ʕāṣin).


kurul

head

kurul (definite accusative kurulu, plural kurullar)

kurulu (accusative definite)
kurullar (plural)
kurul (nominative singular)
kurullar (nominative plural)
kurulu (accusative definite singular)
kurulları (accusative definite plural)
kurula (dative singular)
kurullara (dative plural)
kurulda (locative singular)
kurullarda (locative plural)
kuruldan (ablative singular)
kurullardan (ablative plural)
kurulun (genitive singular)
kurulların (genitive plural)
kurulum (first-person nominative singular)
kurullarım (first-person nominative singular)
kurulun (nominative second-person singular)
kurulların (nominative second-person singular)
kurulu (nominative singular third-person)
kurulları (nominative singular third-person)
kurulumuz (first-person nominative plural)
kurullarımız (first-person nominative plural)
kurulunuz (nominative plural second-person)
kurullarınız (nominative plural second-person)
kurulları (nominative plural third-person)
kurulumu (accusative definite first-person singular)
kurullarımı (accusative definite first-person singular)
kurulunu (accusative definite second-person singular)
kurullarını (accusative definite second-person singular)
kurulunu (accusative definite singular third-person)
kurullarını (accusative definite singular third-person)
kurulumuzu (accusative definite first-person plural)
kurullarımızı (accusative definite first-person plural)
kurulunuzu (accusative definite plural second-person)
kurullarınızı (accusative definite plural second-person)
kurullarını (accusative definite plural third-person)
kuruluma (dative first-person singular)
kurullarıma (dative first-person singular)
kuruluna (dative second-person singular)
kurullarına (dative second-person singular)
kuruluna (dative singular third-person)
kurullarına (dative singular third-person)
kurulumuza (dative first-person plural)
kurullarımıza (dative first-person plural)
kurulunuza (dative plural second-person)
kurullarınıza (dative plural second-person)
kurullarına (dative plural third-person)
kurulumda (first-person locative singular)
kurullarımda (first-person locative singular)
kurulunda (locative second-person singular)
kurullarında (locative second-person singular)
kurulunda (locative singular third-person)
kurullarında (locative singular third-person)
kurulumuzda (first-person locative plural)
kurullarımızda (first-person locative plural)
kurulunuzda (locative plural second-person)
kurullarınızda (locative plural second-person)
kurullarında (locative plural third-person)
kurulumdan (ablative first-person singular)
kurullarımdan (ablative first-person singular)
kurulundan (ablative second-person singular)
kurullarından (ablative second-person singular)
kurulundan (ablative singular third-person)
kurullarından (ablative singular third-person)
kurulumuzdan (ablative first-person plural)
kurullarımızdan (ablative first-person plural)
kurulunuzdan (ablative plural second-person)
kurullarınızdan (ablative plural second-person)
kurullarından (ablative plural third-person)
kurulumun (first-person genitive singular)
kurullarımın (first-person genitive singular)
kurulunun (genitive second-person singular)
kurullarının (genitive second-person singular)
kurulunun (genitive singular third-person)
kurullarının (genitive singular third-person)
kurulumuzun (first-person genitive plural)
kurullarımızın (first-person genitive plural)
kurulunuzun (genitive plural second-person)
kurullarınızın (genitive plural second-person)
kurullarının (genitive plural third-person)

kur- (“to assemble”) + -ul (noun-deriving suffix)

suffix

(business, law) board (of directors, judges, etc.)


duruşma

head

duruşma (definite accusative duruşmayı, plural duruşmalar)

duruşmayı (accusative definite)
duruşmalar (plural)
duruşma (nominative singular)
duruşmalar (nominative plural)
duruşmayı (accusative definite singular)
duruşmaları (accusative definite plural)
duruşmaya (dative singular)
duruşmalara (dative plural)
duruşmada (locative singular)
duruşmalarda (locative plural)
duruşmadan (ablative singular)
duruşmalardan (ablative plural)
duruşmanın (genitive singular)
duruşmaların (genitive plural)
duruşmam (first-person nominative singular)
duruşmalarım (first-person nominative singular)
duruşman (nominative second-person singular)
duruşmaların (nominative second-person singular)
duruşması (nominative singular third-person)
duruşmaları (nominative singular third-person)
duruşmamız (first-person nominative plural)
duruşmalarımız (first-person nominative plural)
duruşmanız (nominative plural second-person)
duruşmalarınız (nominative plural second-person)
duruşmaları (nominative plural third-person)
duruşmamı (accusative definite first-person singular)
duruşmalarımı (accusative definite first-person singular)
duruşmanı (accusative definite second-person singular)
duruşmalarını (accusative definite second-person singular)
duruşmasını (accusative definite singular third-person)
duruşmalarını (accusative definite singular third-person)
duruşmamızı (accusative definite first-person plural)
duruşmalarımızı (accusative definite first-person plural)
duruşmanızı (accusative definite plural second-person)
duruşmalarınızı (accusative definite plural second-person)
duruşmalarını (accusative definite plural third-person)
duruşmama (dative first-person singular)
duruşmalarıma (dative first-person singular)
duruşmana (dative second-person singular)
duruşmalarına (dative second-person singular)
duruşmasına (dative singular third-person)
duruşmalarına (dative singular third-person)
duruşmamıza (dative first-person plural)
duruşmalarımıza (dative first-person plural)
duruşmanıza (dative plural second-person)
duruşmalarınıza (dative plural second-person)
duruşmalarına (dative plural third-person)
duruşmamda (first-person locative singular)
duruşmalarımda (first-person locative singular)
duruşmanda (locative second-person singular)
duruşmalarında (locative second-person singular)
duruşmasında (locative singular third-person)
duruşmalarında (locative singular third-person)
duruşmamızda (first-person locative plural)
duruşmalarımızda (first-person locative plural)
duruşmanızda (locative plural second-person)
duruşmalarınızda (locative plural second-person)
duruşmalarında (locative plural third-person)
duruşmamdan (ablative first-person singular)
duruşmalarımdan (ablative first-person singular)
duruşmandan (ablative second-person singular)
duruşmalarından (ablative second-person singular)
duruşmasından (ablative singular third-person)
duruşmalarından (ablative singular third-person)
duruşmamızdan (ablative first-person plural)
duruşmalarımızdan (ablative first-person plural)
duruşmanızdan (ablative plural second-person)
duruşmalarınızdan (ablative plural second-person)
duruşmalarından (ablative plural third-person)
duruşmamın (first-person genitive singular)
duruşmalarımın (first-person genitive singular)
duruşmanın (genitive second-person singular)
duruşmalarının (genitive second-person singular)
duruşmasının (genitive singular third-person)
duruşmalarının (genitive singular third-person)
duruşmamızın (first-person genitive plural)
duruşmalarımızın (first-person genitive plural)
duruşmanızın (genitive plural second-person)
duruşmalarınızın (genitive plural second-person)
duruşmalarının (genitive plural third-person)

From dur- (“to stop, to stand still”) + -uş (reciprocal suffix) + -ma (verbal noun suffix).

af

durmak<alt:dur-><gloss:to stop, to stand still>

(law) The stage of a trial when both parties are present before a judge; a hearing.


sav

head

sav (definite accusative savı, plural savlar)

savı (accusative definite)
savlar (plural)
sav (nominative singular)
savlar (nominative plural)
savı (accusative definite singular)
savları (accusative definite plural)
sava (dative singular)
savlara (dative plural)
savda (locative singular)
savlarda (locative plural)
savdan (ablative singular)
savlardan (ablative plural)
savın (genitive singular)
savların (genitive plural)
savım (first-person nominative singular)
savlarım (first-person nominative singular)
savın (nominative second-person singular)
savların (nominative second-person singular)
savı (nominative singular third-person)
savları (nominative singular third-person)
savımız (first-person nominative plural)
savlarımız (first-person nominative plural)
savınız (nominative plural second-person)
savlarınız (nominative plural second-person)
savları (nominative plural third-person)
savımı (accusative definite first-person singular)
savlarımı (accusative definite first-person singular)
savını (accusative definite second-person singular)
savlarını (accusative definite second-person singular)
savını (accusative definite singular third-person)
savlarını (accusative definite singular third-person)
savımızı (accusative definite first-person plural)
savlarımızı (accusative definite first-person plural)
savınızı (accusative definite plural second-person)
savlarınızı (accusative definite plural second-person)
savlarını (accusative definite plural third-person)
savıma (dative first-person singular)
savlarıma (dative first-person singular)
savına (dative second-person singular)
savlarına (dative second-person singular)
savına (dative singular third-person)
savlarına (dative singular third-person)
savımıza (dative first-person plural)
savlarımıza (dative first-person plural)
savınıza (dative plural second-person)
savlarınıza (dative plural second-person)
savlarına (dative plural third-person)
savımda (first-person locative singular)
savlarımda (first-person locative singular)
savında (locative second-person singular)
savlarında (locative second-person singular)
savında (locative singular third-person)
savlarında (locative singular third-person)
savımızda (first-person locative plural)
savlarımızda (first-person locative plural)
savınızda (locative plural second-person)
savlarınızda (locative plural second-person)
savlarında (locative plural third-person)
savımdan (ablative first-person singular)
savlarımdan (ablative first-person singular)
savından (ablative second-person singular)
savlarından (ablative second-person singular)
savından (ablative singular third-person)
savlarından (ablative singular third-person)
savımızdan (ablative first-person plural)
savlarımızdan (ablative first-person plural)
savınızdan (ablative plural second-person)
savlarınızdan (ablative plural second-person)
savlarından (ablative plural third-person)
savımın (first-person genitive singular)
savlarımın (first-person genitive singular)
savının (genitive second-person singular)
savlarının (genitive second-person singular)
savının (genitive singular third-person)
savlarının (genitive singular third-person)
savımızın (first-person genitive plural)
savlarımızın (first-person genitive plural)
savınızın (genitive plural second-person)
savlarınızın (genitive plural second-person)
savlarının (genitive plural third-person)
savım (first-person singular)
savlarım (first-person singular)
savsın (second-person singular)
savlarsın (second-person singular)
sav (singular third-person)
savdır (singular third-person)
savlar (singular third-person)
savlardır (singular third-person)
savız (first-person plural)
savlarız (first-person plural)
savsınız (plural second-person)
savlarsınız (plural second-person)
savlar (plural third-person)
savlardır (plural third-person)

Learned borrowing from Ottoman Turkish ساو (sav) or from other historic Turkic varieties. The term fell out of use in Turkey in the XVII-th century and was reintroduced during the language reform in order to replace داعیه (dâiye, “incitement, cause, motive”) and ادعا (iddiâ). The last term is still in use, however, see iddia.
Ultimately from Proto-Turkic *sāb.


manda

head

manda (definite accusative mandayı, plural mandalar)

mandayı (accusative definite)
mandalar (plural)

From Ottoman Turkish ماندا (manda), from French mandat.


dava

dava (definite accusative davayı, plural davalar)

davayı (accusative definite)
davalar (plural)
dava (nominative singular)
davalar (nominative plural)
davayı (accusative definite singular)
davaları (accusative definite plural)
davaya (dative singular)
davalara (dative plural)
davada (locative singular)
davalarda (locative plural)
davadan (ablative singular)
davalardan (ablative plural)
davanın (genitive singular)
davaların (genitive plural)
davam (first-person nominative singular)
davalarım (first-person nominative singular)
davan (nominative second-person singular)
davaların (nominative second-person singular)
davası (nominative singular third-person)
davaları (nominative singular third-person)
davamız (first-person nominative plural)
davalarımız (first-person nominative plural)
davanız (nominative plural second-person)
davalarınız (nominative plural second-person)
davaları (nominative plural third-person)
davamı (accusative definite first-person singular)
davalarımı (accusative definite first-person singular)
davanı (accusative definite second-person singular)
davalarını (accusative definite second-person singular)
davasını (accusative definite singular third-person)
davalarını (accusative definite singular third-person)
davamızı (accusative definite first-person plural)
davalarımızı (accusative definite first-person plural)
davanızı (accusative definite plural second-person)
davalarınızı (accusative definite plural second-person)
davalarını (accusative definite plural third-person)
davama (dative first-person singular)
davalarıma (dative first-person singular)
davana (dative second-person singular)
davalarına (dative second-person singular)
davasına (dative singular third-person)
davalarına (dative singular third-person)
davamıza (dative first-person plural)
davalarımıza (dative first-person plural)
davanıza (dative plural second-person)
davalarınıza (dative plural second-person)
davalarına (dative plural third-person)
davamda (first-person locative singular)
davalarımda (first-person locative singular)
davanda (locative second-person singular)
davalarında (locative second-person singular)
davasında (locative singular third-person)
davalarında (locative singular third-person)
davamızda (first-person locative plural)
davalarımızda (first-person locative plural)
davanızda (locative plural second-person)
davalarınızda (locative plural second-person)
davalarında (locative plural third-person)
davamdan (ablative first-person singular)
davalarımdan (ablative first-person singular)
davandan (ablative second-person singular)
davalarından (ablative second-person singular)
davasından (ablative singular third-person)
davalarından (ablative singular third-person)
davamızdan (ablative first-person plural)
davalarımızdan (ablative first-person plural)
davanızdan (ablative plural second-person)
davalarınızdan (ablative plural second-person)
davalarından (ablative plural third-person)
davamın (first-person genitive singular)
davalarımın (first-person genitive singular)
davanın (genitive second-person singular)
davalarının (genitive second-person singular)
davasının (genitive singular third-person)
davalarının (genitive singular third-person)
davamızın (first-person genitive plural)
davalarımızın (first-person genitive plural)
davanızın (genitive plural second-person)
davalarınızın (genitive plural second-person)
davalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish دعوی (dava), دعوا (dava) from Arabic دَعْوَى (daʕwā, “claim; lawsuit, process”).


alacak

head

alacak (definite accusative alacağı, plural alacaklar)

alacağı (accusative definite)
alacaklar (plural)

From almak, from Proto-Turkic *ạl- (“to take”).


yasa

yasa (definite accusative yasayı, plural yasalar)

yasayı (accusative definite)
yasalar (plural)
yasa (nominative singular)
yasalar (nominative plural)
yasayı (accusative definite singular)
yasaları (accusative definite plural)
yasaya (dative singular)
yasalara (dative plural)
yasada (locative singular)
yasalarda (locative plural)
yasadan (ablative singular)
yasalardan (ablative plural)
yasanın (genitive singular)
yasaların (genitive plural)
yasam (first-person nominative singular)
yasalarım (first-person nominative singular)
yasan (nominative second-person singular)
yasaların (nominative second-person singular)
yasası (nominative singular third-person)
yasaları (nominative singular third-person)
yasamız (first-person nominative plural)
yasalarımız (first-person nominative plural)
yasanız (nominative plural second-person)
yasalarınız (nominative plural second-person)
yasaları (nominative plural third-person)
yasamı (accusative definite first-person singular)
yasalarımı (accusative definite first-person singular)
yasanı (accusative definite second-person singular)
yasalarını (accusative definite second-person singular)
yasasını (accusative definite singular third-person)
yasalarını (accusative definite singular third-person)
yasamızı (accusative definite first-person plural)
yasalarımızı (accusative definite first-person plural)
yasanızı (accusative definite plural second-person)
yasalarınızı (accusative definite plural second-person)
yasalarını (accusative definite plural third-person)
yasama (dative first-person singular)
yasalarıma (dative first-person singular)
yasana (dative second-person singular)
yasalarına (dative second-person singular)
yasasına (dative singular third-person)
yasalarına (dative singular third-person)
yasamıza (dative first-person plural)
yasalarımıza (dative first-person plural)
yasanıza (dative plural second-person)
yasalarınıza (dative plural second-person)
yasalarına (dative plural third-person)
yasamda (first-person locative singular)
yasalarımda (first-person locative singular)
yasanda (locative second-person singular)
yasalarında (locative second-person singular)
yasasında (locative singular third-person)
yasalarında (locative singular third-person)
yasamızda (first-person locative plural)
yasalarımızda (first-person locative plural)
yasanızda (locative plural second-person)
yasalarınızda (locative plural second-person)
yasalarında (locative plural third-person)
yasamdan (ablative first-person singular)
yasalarımdan (ablative first-person singular)
yasandan (ablative second-person singular)
yasalarından (ablative second-person singular)
yasasından (ablative singular third-person)
yasalarından (ablative singular third-person)
yasamızdan (ablative first-person plural)
yasalarımızdan (ablative first-person plural)
yasanızdan (ablative plural second-person)
yasalarınızdan (ablative plural second-person)
yasalarından (ablative plural third-person)
yasamın (first-person genitive singular)
yasalarımın (first-person genitive singular)
yasanın (genitive second-person singular)
yasalarının (genitive second-person singular)
yasasının (genitive singular third-person)
yasalarının (genitive singular third-person)
yasamızın (first-person genitive plural)
yasalarımızın (first-person genitive plural)
yasanızın (genitive plural second-person)
yasalarınızın (genitive plural second-person)
yasalarının (genitive plural third-person)

(law) law, statute, code, written set of rules


jüri

jüri (definite accusative jüriyi, plural jüriler)

jüriyi (accusative definite)
jüriler (plural)
jüri (nominative singular)
jüriler (nominative plural)
jüriyi (accusative definite singular)
jürileri (accusative definite plural)
jüriye (dative singular)
jürilere (dative plural)
jüride (locative singular)
jürilerde (locative plural)
jüriden (ablative singular)
jürilerden (ablative plural)
jürinin (genitive singular)
jürilerin (genitive plural)

Borrowed from French jury, from English jury.

(old fashioned) jury, group in a court of law


vasi

vasi (definite accusative vasiyi, plural vasiler)

vasiyi (accusative definite)
vasiler (plural)
vasi (nominative singular)
vasiler (nominative plural)
vasiyi (accusative definite singular)
vasileri (accusative definite plural)
vasiye (dative singular)
vasilere (dative plural)
vaside (locative singular)
vasilerde (locative plural)
vasiden (ablative singular)
vasilerden (ablative plural)
vasinin (genitive singular)
vasilerin (genitive plural)
vasim (first-person nominative singular)
vasilerim (first-person nominative singular)
vasin (nominative second-person singular)
vasilerin (nominative second-person singular)
vasisi (nominative singular third-person)
vasileri (nominative singular third-person)
vasimiz (first-person nominative plural)
vasilerimiz (first-person nominative plural)
vasiniz (nominative plural second-person)
vasileriniz (nominative plural second-person)
vasileri (nominative plural third-person)
vasimi (accusative definite first-person singular)
vasilerimi (accusative definite first-person singular)
vasini (accusative definite second-person singular)
vasilerini (accusative definite second-person singular)
vasisini (accusative definite singular third-person)
vasilerini (accusative definite singular third-person)
vasimizi (accusative definite first-person plural)
vasilerimizi (accusative definite first-person plural)
vasinizi (accusative definite plural second-person)
vasilerinizi (accusative definite plural second-person)
vasilerini (accusative definite plural third-person)
vasime (dative first-person singular)
vasilerime (dative first-person singular)
vasine (dative second-person singular)
vasilerine (dative second-person singular)
vasisine (dative singular third-person)
vasilerine (dative singular third-person)
vasimize (dative first-person plural)
vasilerimize (dative first-person plural)
vasinize (dative plural second-person)
vasilerinize (dative plural second-person)
vasilerine (dative plural third-person)
vasimde (first-person locative singular)
vasilerimde (first-person locative singular)
vasinde (locative second-person singular)
vasilerinde (locative second-person singular)
vasisinde (locative singular third-person)
vasilerinde (locative singular third-person)
vasimizde (first-person locative plural)
vasilerimizde (first-person locative plural)
vasinizde (locative plural second-person)
vasilerinizde (locative plural second-person)
vasilerinde (locative plural third-person)
vasimden (ablative first-person singular)
vasilerimden (ablative first-person singular)
vasinden (ablative second-person singular)
vasilerinden (ablative second-person singular)
vasisinden (ablative singular third-person)
vasilerinden (ablative singular third-person)
vasimizden (ablative first-person plural)
vasilerimizden (ablative first-person plural)
vasinizden (ablative plural second-person)
vasilerinizden (ablative plural second-person)
vasilerinden (ablative plural third-person)
vasimin (first-person genitive singular)
vasilerimin (first-person genitive singular)
vasinin (genitive second-person singular)
vasilerinin (genitive second-person singular)
vasisinin (genitive singular third-person)
vasilerinin (genitive singular third-person)
vasimizin (first-person genitive plural)
vasilerimizin (first-person genitive plural)
vasinizin (genitive plural second-person)
vasilerinizin (genitive plural second-person)
vasilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وصی (“testator; executor, trustee”), from Arabic وَصِيّ (waṣiyy), from و ص ي (w-ṣ-y).


fek

head

fek (definite accusative fekki, plural fekler)

fekki (accusative definite)
fekler (plural)
fek (nominative singular)
fekler (nominative plural)
fekki (accusative definite singular)
fekleri (accusative definite plural)
fekke (dative singular)
feklere (dative plural)
fekte (locative singular)
feklerde (locative plural)
fekten (ablative singular)
feklerden (ablative plural)
fekkin (genitive singular)
feklerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish فك (fekk), from Arabic فَكّ (fakk)


katil

katil (definite accusative katli, plural katiller)

katli (accusative definite)
katiller (plural)
katil (nominative singular)
katiller (nominative plural)
katli (accusative definite singular)
katilleri (accusative definite plural)
katle (dative singular)
katillere (dative plural)
katilde (locative singular)
katillerde (locative plural)
katilden (ablative singular)
katillerden (ablative plural)
katlin (genitive singular)
katillerin (genitive plural)
katlim (first-person nominative singular)
katillerim (first-person nominative singular)
katlin (nominative second-person singular)
katillerin (nominative second-person singular)
katli (nominative singular third-person)
katilleri (nominative singular third-person)
katlimiz (first-person nominative plural)
katillerimiz (first-person nominative plural)
katliniz (nominative plural second-person)
katilleriniz (nominative plural second-person)
katilleri (nominative plural third-person)
katlimi (accusative definite first-person singular)
katillerimi (accusative definite first-person singular)
katlini (accusative definite second-person singular)
katillerini (accusative definite second-person singular)
katlini (accusative definite singular third-person)
katillerini (accusative definite singular third-person)
katlimizi (accusative definite first-person plural)
katillerimizi (accusative definite first-person plural)
katlinizi (accusative definite plural second-person)
katillerinizi (accusative definite plural second-person)
katillerini (accusative definite plural third-person)
katlime (dative first-person singular)
katillerime (dative first-person singular)
katline (dative second-person singular)
katillerine (dative second-person singular)
katline (dative singular third-person)
katillerine (dative singular third-person)
katlimize (dative first-person plural)
katillerimize (dative first-person plural)
katlinize (dative plural second-person)
katillerinize (dative plural second-person)
katillerine (dative plural third-person)
katlimde (first-person locative singular)
katillerimde (first-person locative singular)
katlinde (locative second-person singular)
katillerinde (locative second-person singular)
katlinde (locative singular third-person)
katillerinde (locative singular third-person)
katlimizde (first-person locative plural)
katillerimizde (first-person locative plural)
katlinizde (locative plural second-person)
katillerinizde (locative plural second-person)
katillerinde (locative plural third-person)
katlimden (ablative first-person singular)
katillerimden (ablative first-person singular)
katlinden (ablative second-person singular)
katillerinden (ablative second-person singular)
katlinden (ablative singular third-person)
katillerinden (ablative singular third-person)
katlimizden (ablative first-person plural)
katillerimizden (ablative first-person plural)
katlinizden (ablative plural second-person)
katillerinizden (ablative plural second-person)
katillerinden (ablative plural third-person)
katlimin (first-person genitive singular)
katillerimin (first-person genitive singular)
katlinin (genitive second-person singular)
katillerinin (genitive second-person singular)
katlinin (genitive singular third-person)
katillerinin (genitive singular third-person)
katlimizin (first-person genitive plural)
katillerimizin (first-person genitive plural)
katlinizin (genitive plural second-person)
katillerinizin (genitive plural second-person)
katillerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قتل (katl), from Arabic قَتْل (qatl).


sorgu

sorgu (definite accusative sorguyu, plural sorgular)

sorguyu (accusative definite)
sorgular (plural)
sorgu (nominative singular)
sorgular (nominative plural)
sorguyu (accusative definite singular)
sorguları (accusative definite plural)
sorguya (dative singular)
sorgulara (dative plural)
sorguda (locative singular)
sorgularda (locative plural)
sorgudan (ablative singular)
sorgulardan (ablative plural)
sorgunun (genitive singular)
sorguların (genitive plural)
sorgum (first-person nominative singular)
sorgularım (first-person nominative singular)
sorgun (nominative second-person singular)
sorguların (nominative second-person singular)
sorgusu (nominative singular third-person)
sorguları (nominative singular third-person)
sorgumuz (first-person nominative plural)
sorgularımız (first-person nominative plural)
sorgunuz (nominative plural second-person)
sorgularınız (nominative plural second-person)
sorguları (nominative plural third-person)
sorgumu (accusative definite first-person singular)
sorgularımı (accusative definite first-person singular)
sorgunu (accusative definite second-person singular)
sorgularını (accusative definite second-person singular)
sorgusunu (accusative definite singular third-person)
sorgularını (accusative definite singular third-person)
sorgumuzu (accusative definite first-person plural)
sorgularımızı (accusative definite first-person plural)
sorgunuzu (accusative definite plural second-person)
sorgularınızı (accusative definite plural second-person)
sorgularını (accusative definite plural third-person)
sorguma (dative first-person singular)
sorgularıma (dative first-person singular)
sorguna (dative second-person singular)
sorgularına (dative second-person singular)
sorgusuna (dative singular third-person)
sorgularına (dative singular third-person)
sorgumuza (dative first-person plural)
sorgularımıza (dative first-person plural)
sorgunuza (dative plural second-person)
sorgularınıza (dative plural second-person)
sorgularına (dative plural third-person)
sorgumda (first-person locative singular)
sorgularımda (first-person locative singular)
sorgunda (locative second-person singular)
sorgularında (locative second-person singular)
sorgusunda (locative singular third-person)
sorgularında (locative singular third-person)
sorgumuzda (first-person locative plural)
sorgularımızda (first-person locative plural)
sorgunuzda (locative plural second-person)
sorgularınızda (locative plural second-person)
sorgularında (locative plural third-person)
sorgumdan (ablative first-person singular)
sorgularımdan (ablative first-person singular)
sorgundan (ablative second-person singular)
sorgularından (ablative second-person singular)
sorgusundan (ablative singular third-person)
sorgularından (ablative singular third-person)
sorgumuzdan (ablative first-person plural)
sorgularımızdan (ablative first-person plural)
sorgunuzdan (ablative plural second-person)
sorgularınızdan (ablative plural second-person)
sorgularından (ablative plural third-person)
sorgumun (first-person genitive singular)
sorgularımın (first-person genitive singular)
sorgunun (genitive second-person singular)
sorgularının (genitive second-person singular)
sorgusunun (genitive singular third-person)
sorgularının (genitive singular third-person)
sorgumuzun (first-person genitive plural)
sorgularımızın (first-person genitive plural)
sorgunuzun (genitive plural second-person)
sorgularınızın (genitive plural second-person)
sorgularının (genitive plural third-person)
sorguyum (first-person singular)
sorgularım (first-person singular)
sorgusun (second-person singular)
sorgularsın (second-person singular)
sorgu (singular third-person)
sorgudur (singular third-person)
sorgular (singular third-person)
sorgulardır (singular third-person)
sorguyuz (first-person plural)
sorgularız (first-person plural)
sorgusunuz (plural second-person)
sorgularsınız (plural second-person)
sorgular (plural third-person)
sorgulardır (plural third-person)


değiştirmek

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

değiştirmek (infinitive)
değiştiren (imperfective impersonal participle)
değiştirmiş (impersonal participle perfective)
değiştirecek (impersonal participle prospective)
değiştirdiğim (non-prospective participle personal)
değiştirdiğin (non-prospective participle personal)
değiştirdiği (non-prospective participle personal)
değiştirdiğimiz (non-prospective participle personal)
değiştirdiğiniz (non-prospective participle personal)
değiştirdikleri (non-prospective participle personal)
değiştireceğim (participle personal prospective)
değiştireceğin (participle personal prospective)
değiştireceği (participle personal prospective)
değiştireceğimiz (participle personal prospective)
değiştireceğiniz (participle personal prospective)
değiştirecekleri (participle personal prospective)
değiştirme (noun-from-verb)
değiştiriş (adverbial)
değiştiririm (aorist first-person indicative present singular)
değiştirirsin (aorist indicative present second-person singular)
değiştirir (aorist indicative present singular third-person)
değiştiririz (aorist first-person indicative plural present)
değiştirirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değiştirirler (aorist indicative plural present third-person)
değiştiriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değiştiriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değiştiriyor (imperfective indicative present singular third-person)
değiştiriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değiştiriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değiştiriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirdim (first-person indicative past perfective singular)
değiştirdin (indicative past perfective second-person singular)
değiştirdi (indicative past perfective singular third-person)
değiştirdik (first-person indicative past perfective plural)
değiştirdiniz (indicative past perfective plural second-person)
değiştirdiler (indicative past perfective plural third-person)
değiştiriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değiştiriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değiştiriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değiştiriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değiştiriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değiştiriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or değiştiriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
değiştireceğim (first-person future indicative singular)
değiştireceksin (future indicative second-person singular)
değiştirecek (future indicative singular third-person)
değiştireceğiz (first-person future indicative plural)
değiştireceksiniz (future indicative plural second-person)
değiştirecekler (future indicative plural third-person)
değiştirmişim (first-person inferential perfective singular)
değiştirmişsin (inferential perfective second-person singular)
değiştirmiş (inferential perfective singular third-person)
değiştirmişiz (first-person inferential perfective plural)
değiştirmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değiştirmişler (inferential perfective plural third-person)
değiştirirmişim (aorist first-person inferential singular)
değiştirirmişsin (aorist inferential second-person singular)
değiştirirmiş (aorist inferential singular third-person)
değiştirirmişiz (aorist first-person inferential plural)
değiştirirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değiştirirlermiş (aorist inferential plural third-person)
or değiştirirmişlar (aorist inferential plural third-person)
değiştiriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değiştiriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değiştiriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değiştiriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değiştiriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değiştiriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değiştirsem (conditional first-person singular)
değiştirsen (conditional second-person singular)
değiştirse (conditional singular third-person)
değiştirsek (conditional first-person plural)
değiştirseniz (conditional plural second-person)
değiştirseler (conditional plural third-person)
değiştirseydim (conditional first-person perfective singular)
değiştirseydin (conditional perfective second-person singular)
değiştirseydi (conditional perfective singular third-person)
değiştirseydik (conditional first-person perfective plural)
değiştirseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değiştirseydiler (conditional perfective plural third-person)
değiştireyim (first-person optative singular)
değiştiresin (optative second-person singular)
değiştire (optative singular third-person)
değiştirelim (first-person optative plural)
değiştiresiniz (optative plural second-person)
değiştireler (optative plural third-person)
değiştirmekteyim (first-person progressive singular)
değiştirmektesin (progressive second-person singular)
değiştirmekte (progressive singular third-person)
değiştirmekteyiz (first-person plural progressive)
değiştirmektesiniz (plural progressive second-person)
değiştirmekteler (plural progressive third-person)
değiştirmeliyim (first-person necessitative singular)
değiştirmelisin (necessitative second-person singular)
değiştirmeli (necessitative singular third-person)
değiştirmeliyiz (first-person necessitative plural)
değiştirmelisiniz (necessitative plural second-person)
değiştirmeliler (necessitative plural third-person)
değiştir (imperative second-person singular)
değiştirsin (imperative singular third-person)
değiştirin (imperative plural second-person)
değiştirsinler (imperative plural third-person)
değiştirir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değiştirir misin? (aorist indicative present second-person singular)
değiştirir mi? (aorist indicative present singular third-person)
değiştirir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değiştirir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değiştirirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değiştiriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değiştiriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değiştiriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değiştiriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değiştiriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değiştiriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değiştirdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değiştirdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değiştirdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değiştirdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değiştirdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değiştiriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değiştiriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değiştiriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değiştiriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değiştiriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değiştiriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değiştirecek miyim? (first-person future indicative singular)
değiştirecek misin? (future indicative second-person singular)
değiştirecek mi? (future indicative singular third-person)
değiştirecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değiştirecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değiştirecekler mi? (future indicative plural third-person)
değiştirmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değiştirmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değiştirmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değiştirmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değiştirmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değiştirmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değiştirir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değiştirir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değiştirir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değiştirir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değiştirir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değiştirirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değiştiriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değiştiriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değiştiriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değiştiriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değiştiriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değiştiriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değiştirsem mi? (conditional first-person singular)
değiştirsen mi? (conditional second-person singular)
değiştirse mi? (conditional singular third-person)
değiştirsek mi? (conditional first-person plural)
değiştirseniz mi? (conditional plural second-person)
değiştirseler mi? (conditional plural third-person)
değiştirse miydim? (conditional first-person perfective singular)
değiştirse miydin? (conditional perfective second-person singular)
değiştirse miydi? (conditional perfective singular third-person)
değiştirse miydik? (conditional first-person perfective plural)
değiştirse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değiştirseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değiştirmekte miyim? (first-person progressive singular)
değiştirmekte misin? (progressive second-person singular)
değiştirmekte mi? (progressive singular third-person)
değiştirmekte miyiz? (first-person plural progressive)
değiştirmekte misiniz? (plural progressive second-person)
değiştirmekteler mi? (plural progressive third-person)
değiştirmeli miyim? (first-person necessitative singular)
değiştirmeli misin? (necessitative second-person singular)
değiştirmeli mi? (necessitative singular third-person)
değiştirmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değiştirmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değiştirmeliler mi? (necessitative plural third-person)
değiştirmemek (infinitive negative)
değiştirmeyen (imperfective impersonal negative participle)
değiştirmemiş (impersonal negative participle perfective)
değiştirmeyecek (impersonal negative participle prospective)
değiştirmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
değiştirmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
değiştirmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
değiştirmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
değiştirmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
değiştirmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
değiştirmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
değiştirmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
değiştirmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
değiştirmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
değiştirmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
değiştirmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
değiştirmeme (negative noun-from-verb)
değiştirmeyiş (adverbial negative)
değiştirmem (aorist first-person indicative present singular)
değiştirmezsin (aorist indicative present second-person singular)
değiştirmez (aorist indicative present singular third-person)
değiştirmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
değiştirmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
değiştirmezler (aorist indicative plural present third-person)
değiştirmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
değiştirmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
değiştirmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
değiştirmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
değiştirmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
değiştirmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirmedim (first-person indicative past perfective singular)
değiştirmedin (indicative past perfective second-person singular)
değiştirmedi (indicative past perfective singular third-person)
değiştirmedik (first-person indicative past perfective plural)
değiştirmediniz (indicative past perfective plural second-person)
değiştirmediler (indicative past perfective plural third-person)
değiştirmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
değiştirmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
değiştirmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
değiştirmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
değiştirmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
değiştirmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
değiştirmeyeceğim (first-person future indicative singular)
değiştirmeyeceksin (future indicative second-person singular)
değiştirmeyecek (future indicative singular third-person)
değiştirmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
değiştirmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
değiştirmeyecekler (future indicative plural third-person)
değiştirmemişim (first-person inferential perfective singular)
değiştirmemişsin (inferential perfective second-person singular)
değiştirmemiş (inferential perfective singular third-person)
değiştirmemişiz (first-person inferential perfective plural)
değiştirmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
değiştirmemişler (inferential perfective plural third-person)
değiştirmezmişim (aorist first-person inferential singular)
değiştirmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
değiştirmezmiş (aorist inferential singular third-person)
değiştirmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
değiştirmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
değiştirmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
değiştirmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
değiştirmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
değiştirmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
değiştirmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
değiştirmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
değiştirmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
değiştirmesem (conditional first-person singular)
değiştirmesen (conditional second-person singular)
değiştirmese (conditional singular third-person)
değiştirmesek (conditional first-person plural)
değiştirmeseniz (conditional plural second-person)
değiştirmeseler (conditional plural third-person)
değiştirmeseydim (conditional first-person perfective singular)
değiştirmeseydin (conditional perfective second-person singular)
değiştirmeseydi (conditional perfective singular third-person)
değiştirmeseydik (conditional first-person perfective plural)
değiştirmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
değiştirmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
değiştirmeyeyim (first-person optative singular)
değiştirmeyesin (optative second-person singular)
değiştirmeye (optative singular third-person)
değiştirmeyelim (first-person optative plural)
değiştirmeyesiniz (optative plural second-person)
değiştirmeyeler (optative plural third-person)
değiştirmemekteyim (first-person progressive singular)
değiştirmemektesin (progressive second-person singular)
değiştirmemekte (progressive singular third-person)
değiştirmemekteyiz (first-person plural progressive)
değiştirmemektesiniz (plural progressive second-person)
değiştirmemekteler (plural progressive third-person)
değiştirmemeliyim (first-person necessitative singular)
değiştirmemelisin (necessitative second-person singular)
değiştirmemeli (necessitative singular third-person)
değiştirmemeliyiz (first-person necessitative plural)
değiştirmemelisiniz (necessitative plural second-person)
değiştirmemeliler (necessitative plural third-person)
değiştirme (imperative second-person singular)
değiştirmesin (imperative singular third-person)
değiştirmeyin (imperative plural second-person)
değiştirmesinler (imperative plural third-person)
değiştirmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
değiştirmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
değiştirmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
değiştirmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
değiştirmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
değiştirmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
değiştirmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
değiştirmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
değiştirmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
değiştirmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
değiştirmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
değiştirmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
değiştirmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
değiştirmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
değiştirmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
değiştirmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
değiştirmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
değiştirmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
değiştirmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
değiştirmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
değiştirmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
değiştirmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
değiştirmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
değiştirmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
değiştirmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
değiştirmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
değiştirmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
değiştirmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
değiştirmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
değiştirmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
değiştirmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
değiştirmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
değiştirmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
değiştirmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
değiştirmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
değiştirmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
değiştirmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
değiştirmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
değiştirmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
değiştirmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
değiştirmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
değiştirmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
değiştirmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
değiştirmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
değiştirmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
değiştirmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
değiştirmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
değiştirmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
değiştirmesem mi? (conditional first-person singular)
değiştirmesen mi? (conditional second-person singular)
değiştirmese mi? (conditional singular third-person)
değiştirmesek mi? (conditional first-person plural)
değiştirmeseniz mi? (conditional plural second-person)
değiştirmeseler mi? (conditional plural third-person)
değiştirmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
değiştirmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
değiştirmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
değiştirmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
değiştirmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
değiştirmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
değiştirmemekte miyim? (first-person progressive singular)
değiştirmemekte misin? (progressive second-person singular)
değiştirmemekte mi? (progressive singular third-person)
değiştirmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
değiştirmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
değiştirmemekteler mi? (plural progressive third-person)
değiştirmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
değiştirmemeli misin? (necessitative second-person singular)
değiştirmemeli mi? (necessitative singular third-person)
değiştirmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
değiştirmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
değiştirmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From değiş- (“to change”) + -tir (causative suffix).


nafaka

head

nafaka (definite accusative nafakayı, plural nafakalar)

nafakayı (accusative definite)
nafakalar (plural)
nafaka (nominative singular)
nafakalar (nominative plural)
nafakayı (accusative definite singular)
nafakaları (accusative definite plural)
nafakaya (dative singular)
nafakalara (dative plural)
nafakada (locative singular)
nafakalarda (locative plural)
nafakadan (ablative singular)
nafakalardan (ablative plural)
nafakanın (genitive singular)
nafakaların (genitive plural)
nafakam (first-person nominative singular)
nafakalarım (first-person nominative singular)
nafakan (nominative second-person singular)
nafakaların (nominative second-person singular)
nafakası (nominative singular third-person)
nafakaları (nominative singular third-person)
nafakamız (first-person nominative plural)
nafakalarımız (first-person nominative plural)
nafakanız (nominative plural second-person)
nafakalarınız (nominative plural second-person)
nafakaları (nominative plural third-person)
nafakamı (accusative definite first-person singular)
nafakalarımı (accusative definite first-person singular)
nafakanı (accusative definite second-person singular)
nafakalarını (accusative definite second-person singular)
nafakasını (accusative definite singular third-person)
nafakalarını (accusative definite singular third-person)
nafakamızı (accusative definite first-person plural)
nafakalarımızı (accusative definite first-person plural)
nafakanızı (accusative definite plural second-person)
nafakalarınızı (accusative definite plural second-person)
nafakalarını (accusative definite plural third-person)
nafakama (dative first-person singular)
nafakalarıma (dative first-person singular)
nafakana (dative second-person singular)
nafakalarına (dative second-person singular)
nafakasına (dative singular third-person)
nafakalarına (dative singular third-person)
nafakamıza (dative first-person plural)
nafakalarımıza (dative first-person plural)
nafakanıza (dative plural second-person)
nafakalarınıza (dative plural second-person)
nafakalarına (dative plural third-person)
nafakamda (first-person locative singular)
nafakalarımda (first-person locative singular)
nafakanda (locative second-person singular)
nafakalarında (locative second-person singular)
nafakasında (locative singular third-person)
nafakalarında (locative singular third-person)
nafakamızda (first-person locative plural)
nafakalarımızda (first-person locative plural)
nafakanızda (locative plural second-person)
nafakalarınızda (locative plural second-person)
nafakalarında (locative plural third-person)
nafakamdan (ablative first-person singular)
nafakalarımdan (ablative first-person singular)
nafakandan (ablative second-person singular)
nafakalarından (ablative second-person singular)
nafakasından (ablative singular third-person)
nafakalarından (ablative singular third-person)
nafakamızdan (ablative first-person plural)
nafakalarımızdan (ablative first-person plural)
nafakanızdan (ablative plural second-person)
nafakalarınızdan (ablative plural second-person)
nafakalarından (ablative plural third-person)
nafakamın (first-person genitive singular)
nafakalarımın (first-person genitive singular)
nafakanın (genitive second-person singular)
nafakalarının (genitive second-person singular)
nafakasının (genitive singular third-person)
nafakalarının (genitive singular third-person)
nafakamızın (first-person genitive plural)
nafakalarımızın (first-person genitive plural)
nafakanızın (genitive plural second-person)
nafakalarınızın (genitive plural second-person)
nafakalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نفقه (nafaka), from Arabic نَفَقَة (nafaqa).

inh+

(law) alimony (court-mandated allowance made to dependant(s))


yazıcı

head

yazıcı (definite accusative yazıcıyı, plural yazıcılar)

yazıcıyı (accusative definite)
yazıcılar (plural)
yazıcı (nominative singular)
yazıcılar (nominative plural)
yazıcıyı (accusative definite singular)
yazıcıları (accusative definite plural)
yazıcıya (dative singular)
yazıcılara (dative plural)
yazıcıda (locative singular)
yazıcılarda (locative plural)
yazıcıdan (ablative singular)
yazıcılardan (ablative plural)
yazıcının (genitive singular)
yazıcıların (genitive plural)
yazıcım (first-person nominative singular)
yazıcılarım (first-person nominative singular)
yazıcın (nominative second-person singular)
yazıcıların (nominative second-person singular)
yazıcısı (nominative singular third-person)
yazıcıları (nominative singular third-person)
yazıcımız (first-person nominative plural)
yazıcılarımız (first-person nominative plural)
yazıcınız (nominative plural second-person)
yazıcılarınız (nominative plural second-person)
yazıcıları (nominative plural third-person)
yazıcımı (accusative definite first-person singular)
yazıcılarımı (accusative definite first-person singular)
yazıcını (accusative definite second-person singular)
yazıcılarını (accusative definite second-person singular)
yazıcısını (accusative definite singular third-person)
yazıcılarını (accusative definite singular third-person)
yazıcımızı (accusative definite first-person plural)
yazıcılarımızı (accusative definite first-person plural)
yazıcınızı (accusative definite plural second-person)
yazıcılarınızı (accusative definite plural second-person)
yazıcılarını (accusative definite plural third-person)
yazıcıma (dative first-person singular)
yazıcılarıma (dative first-person singular)
yazıcına (dative second-person singular)
yazıcılarına (dative second-person singular)
yazıcısına (dative singular third-person)
yazıcılarına (dative singular third-person)
yazıcımıza (dative first-person plural)
yazıcılarımıza (dative first-person plural)
yazıcınıza (dative plural second-person)
yazıcılarınıza (dative plural second-person)
yazıcılarına (dative plural third-person)
yazıcımda (first-person locative singular)
yazıcılarımda (first-person locative singular)
yazıcında (locative second-person singular)
yazıcılarında (locative second-person singular)
yazıcısında (locative singular third-person)
yazıcılarında (locative singular third-person)
yazıcımızda (first-person locative plural)
yazıcılarımızda (first-person locative plural)
yazıcınızda (locative plural second-person)
yazıcılarınızda (locative plural second-person)
yazıcılarında (locative plural third-person)
yazıcımdan (ablative first-person singular)
yazıcılarımdan (ablative first-person singular)
yazıcından (ablative second-person singular)
yazıcılarından (ablative second-person singular)
yazıcısından (ablative singular third-person)
yazıcılarından (ablative singular third-person)
yazıcımızdan (ablative first-person plural)
yazıcılarımızdan (ablative first-person plural)
yazıcınızdan (ablative plural second-person)
yazıcılarınızdan (ablative plural second-person)
yazıcılarından (ablative plural third-person)
yazıcımın (first-person genitive singular)
yazıcılarımın (first-person genitive singular)
yazıcının (genitive second-person singular)
yazıcılarının (genitive second-person singular)
yazıcısının (genitive singular third-person)
yazıcılarının (genitive singular third-person)
yazıcımızın (first-person genitive plural)
yazıcılarımızın (first-person genitive plural)
yazıcınızın (genitive plural second-person)
yazıcılarınızın (genitive plural second-person)
yazıcılarının (genitive plural third-person)


kanun

kanun (definite accusative kanunu, plural kanunlar)

kanunu (accusative definite)
kanunlar (plural)
kanun (nominative singular)
kanunlar (nominative plural)
kanunu (accusative definite singular)
kanunları (accusative definite plural)
kanuna (dative singular)
kanunlara (dative plural)
kanunda (locative singular)
kanunlarda (locative plural)
kanundan (ablative singular)
kanunlardan (ablative plural)
kanunun (genitive singular)
kanunların (genitive plural)
kanunum (first-person nominative singular)
kanunlarım (first-person nominative singular)
kanunun (nominative second-person singular)
kanunların (nominative second-person singular)
kanunu (nominative singular third-person)
kanunları (nominative singular third-person)
kanunumuz (first-person nominative plural)
kanunlarımız (first-person nominative plural)
kanununuz (nominative plural second-person)
kanunlarınız (nominative plural second-person)
kanunları (nominative plural third-person)
kanunumu (accusative definite first-person singular)
kanunlarımı (accusative definite first-person singular)
kanununu (accusative definite second-person singular)
kanunlarını (accusative definite second-person singular)
kanununu (accusative definite singular third-person)
kanunlarını (accusative definite singular third-person)
kanunumuzu (accusative definite first-person plural)
kanunlarımızı (accusative definite first-person plural)
kanununuzu (accusative definite plural second-person)
kanunlarınızı (accusative definite plural second-person)
kanunlarını (accusative definite plural third-person)
kanunuma (dative first-person singular)
kanunlarıma (dative first-person singular)
kanununa (dative second-person singular)
kanunlarına (dative second-person singular)
kanununa (dative singular third-person)
kanunlarına (dative singular third-person)
kanunumuza (dative first-person plural)
kanunlarımıza (dative first-person plural)
kanununuza (dative plural second-person)
kanunlarınıza (dative plural second-person)
kanunlarına (dative plural third-person)
kanunumda (first-person locative singular)
kanunlarımda (first-person locative singular)
kanununda (locative second-person singular)
kanunlarında (locative second-person singular)
kanununda (locative singular third-person)
kanunlarında (locative singular third-person)
kanunumuzda (first-person locative plural)
kanunlarımızda (first-person locative plural)
kanununuzda (locative plural second-person)
kanunlarınızda (locative plural second-person)
kanunlarında (locative plural third-person)
kanunumdan (ablative first-person singular)
kanunlarımdan (ablative first-person singular)
kanunundan (ablative second-person singular)
kanunlarından (ablative second-person singular)
kanunundan (ablative singular third-person)
kanunlarından (ablative singular third-person)
kanunumuzdan (ablative first-person plural)
kanunlarımızdan (ablative first-person plural)
kanununuzdan (ablative plural second-person)
kanunlarınızdan (ablative plural second-person)
kanunlarından (ablative plural third-person)
kanunumun (first-person genitive singular)
kanunlarımın (first-person genitive singular)
kanununun (genitive second-person singular)
kanunlarının (genitive second-person singular)
kanununun (genitive singular third-person)
kanunlarının (genitive singular third-person)
kanunumuzun (first-person genitive plural)
kanunlarımızın (first-person genitive plural)
kanununuzun (genitive plural second-person)
kanunlarınızın (genitive plural second-person)
kanunlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قانون, from Arabic قَانُون (qānūn), from Ancient Greek κανών (kanṓn). Cognate with English canon. Doublet of kanon.


cellat

cellat (definite accusative celladı, plural cellatlar)

celladı (accusative definite)
cellatlar (plural)
cellat (nominative singular)
cellatlar (nominative plural)
celladı (accusative definite singular)
cellatları (accusative definite plural)
cellada (dative singular)
cellatlara (dative plural)
cellatta (locative singular)
cellatlarda (locative plural)
cellattan (ablative singular)
cellatlardan (ablative plural)
celladın (genitive singular)
cellatların (genitive plural)
celladım (first-person nominative singular)
cellatlarım (first-person nominative singular)
celladın (nominative second-person singular)
cellatların (nominative second-person singular)
celladı (nominative singular third-person)
cellatları (nominative singular third-person)
celladımız (first-person nominative plural)
cellatlarımız (first-person nominative plural)
celladınız (nominative plural second-person)
cellatlarınız (nominative plural second-person)
cellatları (nominative plural third-person)
celladımı (accusative definite first-person singular)
cellatlarımı (accusative definite first-person singular)
celladını (accusative definite second-person singular)
cellatlarını (accusative definite second-person singular)
celladını (accusative definite singular third-person)
cellatlarını (accusative definite singular third-person)
celladımızı (accusative definite first-person plural)
cellatlarımızı (accusative definite first-person plural)
celladınızı (accusative definite plural second-person)
cellatlarınızı (accusative definite plural second-person)
cellatlarını (accusative definite plural third-person)
celladıma (dative first-person singular)
cellatlarıma (dative first-person singular)
celladına (dative second-person singular)
cellatlarına (dative second-person singular)
celladına (dative singular third-person)
cellatlarına (dative singular third-person)
celladımıza (dative first-person plural)
cellatlarımıza (dative first-person plural)
celladınıza (dative plural second-person)
cellatlarınıza (dative plural second-person)
cellatlarına (dative plural third-person)
celladımda (first-person locative singular)
cellatlarımda (first-person locative singular)
celladında (locative second-person singular)
cellatlarında (locative second-person singular)
celladında (locative singular third-person)
cellatlarında (locative singular third-person)
celladımızda (first-person locative plural)
cellatlarımızda (first-person locative plural)
celladınızda (locative plural second-person)
cellatlarınızda (locative plural second-person)
cellatlarında (locative plural third-person)
celladımdan (ablative first-person singular)
cellatlarımdan (ablative first-person singular)
celladından (ablative second-person singular)
cellatlarından (ablative second-person singular)
celladından (ablative singular third-person)
cellatlarından (ablative singular third-person)
celladımızdan (ablative first-person plural)
cellatlarımızdan (ablative first-person plural)
celladınızdan (ablative plural second-person)
cellatlarınızdan (ablative plural second-person)
cellatlarından (ablative plural third-person)
celladımın (first-person genitive singular)
cellatlarımın (first-person genitive singular)
celladının (genitive second-person singular)
cellatlarının (genitive second-person singular)
celladının (genitive singular third-person)
cellatlarının (genitive singular third-person)
celladımızın (first-person genitive plural)
cellatlarımızın (first-person genitive plural)
celladınızın (genitive plural second-person)
cellatlarınızın (genitive plural second-person)
cellatlarının (genitive plural third-person)
celladım (first-person singular)
cellatlarım (first-person singular)
cellatsın (second-person singular)
cellatlarsın (second-person singular)
cellat (singular third-person)
cellattır (singular third-person)
cellatlar (singular third-person)
cellatlardır (singular third-person)
celladız (first-person plural)
cellatlarız (first-person plural)
cellatsınız (plural second-person)
cellatlarsınız (plural second-person)
cellatlar (plural third-person)
cellatlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish جلاد (cellad), from Arabic جَلَّاد (jallād).


sahip

sahip (definite accusative sahibi, plural sahipler)

sahibi (accusative definite)
sahipler (plural)
sahip (nominative singular)
sahipler (nominative plural)
sahibi (accusative definite singular)
sahipleri (accusative definite plural)
sahibe (dative singular)
sahiplere (dative plural)
sahipte (locative singular)
sahiplerde (locative plural)
sahipten (ablative singular)
sahiplerden (ablative plural)
sahibin (genitive singular)
sahiplerin (genitive plural)
sahibim (first-person nominative singular)
sahiplerim (first-person nominative singular)
sahibin (nominative second-person singular)
sahiplerin (nominative second-person singular)
sahibi (nominative singular third-person)
sahipleri (nominative singular third-person)
sahibimiz (first-person nominative plural)
sahiplerimiz (first-person nominative plural)
sahibiniz (nominative plural second-person)
sahipleriniz (nominative plural second-person)
sahipleri (nominative plural third-person)
sahibimi (accusative definite first-person singular)
sahiplerimi (accusative definite first-person singular)
sahibini (accusative definite second-person singular)
sahiplerini (accusative definite second-person singular)
sahibini (accusative definite singular third-person)
sahiplerini (accusative definite singular third-person)
sahibimizi (accusative definite first-person plural)
sahiplerimizi (accusative definite first-person plural)
sahibinizi (accusative definite plural second-person)
sahiplerinizi (accusative definite plural second-person)
sahiplerini (accusative definite plural third-person)
sahibime (dative first-person singular)
sahiplerime (dative first-person singular)
sahibine (dative second-person singular)
sahiplerine (dative second-person singular)
sahibine (dative singular third-person)
sahiplerine (dative singular third-person)
sahibimize (dative first-person plural)
sahiplerimize (dative first-person plural)
sahibinize (dative plural second-person)
sahiplerinize (dative plural second-person)
sahiplerine (dative plural third-person)
sahibimde (first-person locative singular)
sahiplerimde (first-person locative singular)
sahibinde (locative second-person singular)
sahiplerinde (locative second-person singular)
sahibinde (locative singular third-person)
sahiplerinde (locative singular third-person)
sahibimizde (first-person locative plural)
sahiplerimizde (first-person locative plural)
sahibinizde (locative plural second-person)
sahiplerinizde (locative plural second-person)
sahiplerinde (locative plural third-person)
sahibimden (ablative first-person singular)
sahiplerimden (ablative first-person singular)
sahibinden (ablative second-person singular)
sahiplerinden (ablative second-person singular)
sahibinden (ablative singular third-person)
sahiplerinden (ablative singular third-person)
sahibimizden (ablative first-person plural)
sahiplerimizden (ablative first-person plural)
sahibinizden (ablative plural second-person)
sahiplerinizden (ablative plural second-person)
sahiplerinden (ablative plural third-person)
sahibimin (first-person genitive singular)
sahiplerimin (first-person genitive singular)
sahibinin (genitive second-person singular)
sahiplerinin (genitive second-person singular)
sahibinin (genitive singular third-person)
sahiplerinin (genitive singular third-person)
sahibimizin (first-person genitive plural)
sahiplerimizin (first-person genitive plural)
sahibinizin (genitive plural second-person)
sahiplerinizin (genitive plural second-person)
sahiplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاحب (sâhib), ultimately from Arabic صَاحِب (ṣāḥib).


firavun

head

firavun (definite accusative firavunu, plural firavunlar)

firavunu (accusative definite)
firavunlar (plural)
firavun (nominative singular)
firavunlar (nominative plural)
firavunu (accusative definite singular)
firavunları (accusative definite plural)
firavuna (dative singular)
firavunlara (dative plural)
firavunda (locative singular)
firavunlarda (locative plural)
firavundan (ablative singular)
firavunlardan (ablative plural)
firavunun (genitive singular)
firavunların (genitive plural)
firavunum (first-person nominative singular)
firavunlarım (first-person nominative singular)
firavunun (nominative second-person singular)
firavunların (nominative second-person singular)
firavunu (nominative singular third-person)
firavunları (nominative singular third-person)
firavunumuz (first-person nominative plural)
firavunlarımız (first-person nominative plural)
firavununuz (nominative plural second-person)
firavunlarınız (nominative plural second-person)
firavunları (nominative plural third-person)
firavunumu (accusative definite first-person singular)
firavunlarımı (accusative definite first-person singular)
firavununu (accusative definite second-person singular)
firavunlarını (accusative definite second-person singular)
firavununu (accusative definite singular third-person)
firavunlarını (accusative definite singular third-person)
firavunumuzu (accusative definite first-person plural)
firavunlarımızı (accusative definite first-person plural)
firavununuzu (accusative definite plural second-person)
firavunlarınızı (accusative definite plural second-person)
firavunlarını (accusative definite plural third-person)
firavunuma (dative first-person singular)
firavunlarıma (dative first-person singular)
firavununa (dative second-person singular)
firavunlarına (dative second-person singular)
firavununa (dative singular third-person)
firavunlarına (dative singular third-person)
firavunumuza (dative first-person plural)
firavunlarımıza (dative first-person plural)
firavununuza (dative plural second-person)
firavunlarınıza (dative plural second-person)
firavunlarına (dative plural third-person)
firavunumda (first-person locative singular)
firavunlarımda (first-person locative singular)
firavununda (locative second-person singular)
firavunlarında (locative second-person singular)
firavununda (locative singular third-person)
firavunlarında (locative singular third-person)
firavunumuzda (first-person locative plural)
firavunlarımızda (first-person locative plural)
firavununuzda (locative plural second-person)
firavunlarınızda (locative plural second-person)
firavunlarında (locative plural third-person)
firavunumdan (ablative first-person singular)
firavunlarımdan (ablative first-person singular)
firavunundan (ablative second-person singular)
firavunlarından (ablative second-person singular)
firavunundan (ablative singular third-person)
firavunlarından (ablative singular third-person)
firavunumuzdan (ablative first-person plural)
firavunlarımızdan (ablative first-person plural)
firavununuzdan (ablative plural second-person)
firavunlarınızdan (ablative plural second-person)
firavunlarından (ablative plural third-person)
firavunumun (first-person genitive singular)
firavunlarımın (first-person genitive singular)
firavununun (genitive second-person singular)
firavunlarının (genitive second-person singular)
firavununun (genitive singular third-person)
firavunlarının (genitive singular third-person)
firavunumuzun (first-person genitive plural)
firavunlarımızın (first-person genitive plural)
firavununuzun (genitive plural second-person)
firavunlarınızın (genitive plural second-person)
firavunlarının (genitive plural third-person)


celse

celse (definite accusative celseyi, plural celseler)

celseyi (accusative definite)
celseler (plural)

From Ottoman Turkish جلسه (celse), from Arabic جَلْسَة (jalsa). Compare Azerbaijani cələsə and Persian جلسه (jalase), both of which have an additional vowel.


şantaj

şantaj (definite accusative şantajı, plural şantajlar)

şantajı (accusative definite)
şantajlar (plural)
şantaj (nominative singular)
şantajlar (nominative plural)
şantajı (accusative definite singular)
şantajları (accusative definite plural)
şantaja (dative singular)
şantajlara (dative plural)
şantajda (locative singular)
şantajlarda (locative plural)
şantajdan (ablative singular)
şantajlardan (ablative plural)
şantajın (genitive singular)
şantajların (genitive plural)


TCK

Türk Ceza Kanunu
Türk Ceza Kanunu#Turkish

(law) Initialism of Türk Ceza Kanunu. (Turkish Criminal Code)


sözleşme

sözleşme (definite accusative sözleşmeyi, plural sözleşmeler)

sözleşmeyi (accusative definite)
sözleşmeler (plural)
sözleşme (nominative singular)
sözleşmeler (nominative plural)
sözleşmeyi (accusative definite singular)
sözleşmeleri (accusative definite plural)
sözleşmeye (dative singular)
sözleşmelere (dative plural)
sözleşmede (locative singular)
sözleşmelerde (locative plural)
sözleşmeden (ablative singular)
sözleşmelerden (ablative plural)
sözleşmenin (genitive singular)
sözleşmelerin (genitive plural)
sözleşmem (first-person nominative singular)
sözleşmelerim (first-person nominative singular)
sözleşmen (nominative second-person singular)
sözleşmelerin (nominative second-person singular)
sözleşmesi (nominative singular third-person)
sözleşmeleri (nominative singular third-person)
sözleşmemiz (first-person nominative plural)
sözleşmelerimiz (first-person nominative plural)
sözleşmeniz (nominative plural second-person)
sözleşmeleriniz (nominative plural second-person)
sözleşmeleri (nominative plural third-person)
sözleşmemi (accusative definite first-person singular)
sözleşmelerimi (accusative definite first-person singular)
sözleşmeni (accusative definite second-person singular)
sözleşmelerini (accusative definite second-person singular)
sözleşmesini (accusative definite singular third-person)
sözleşmelerini (accusative definite singular third-person)
sözleşmemizi (accusative definite first-person plural)
sözleşmelerimizi (accusative definite first-person plural)
sözleşmenizi (accusative definite plural second-person)
sözleşmelerinizi (accusative definite plural second-person)
sözleşmelerini (accusative definite plural third-person)
sözleşmeme (dative first-person singular)
sözleşmelerime (dative first-person singular)
sözleşmene (dative second-person singular)
sözleşmelerine (dative second-person singular)
sözleşmesine (dative singular third-person)
sözleşmelerine (dative singular third-person)
sözleşmemize (dative first-person plural)
sözleşmelerimize (dative first-person plural)
sözleşmenize (dative plural second-person)
sözleşmelerinize (dative plural second-person)
sözleşmelerine (dative plural third-person)
sözleşmemde (first-person locative singular)
sözleşmelerimde (first-person locative singular)
sözleşmende (locative second-person singular)
sözleşmelerinde (locative second-person singular)
sözleşmesinde (locative singular third-person)
sözleşmelerinde (locative singular third-person)
sözleşmemizde (first-person locative plural)
sözleşmelerimizde (first-person locative plural)
sözleşmenizde (locative plural second-person)
sözleşmelerinizde (locative plural second-person)
sözleşmelerinde (locative plural third-person)
sözleşmemden (ablative first-person singular)
sözleşmelerimden (ablative first-person singular)
sözleşmenden (ablative second-person singular)
sözleşmelerinden (ablative second-person singular)
sözleşmesinden (ablative singular third-person)
sözleşmelerinden (ablative singular third-person)
sözleşmemizden (ablative first-person plural)
sözleşmelerimizden (ablative first-person plural)
sözleşmenizden (ablative plural second-person)
sözleşmelerinizden (ablative plural second-person)
sözleşmelerinden (ablative plural third-person)
sözleşmemin (first-person genitive singular)
sözleşmelerimin (first-person genitive singular)
sözleşmenin (genitive second-person singular)
sözleşmelerinin (genitive second-person singular)
sözleşmesinin (genitive singular third-person)
sözleşmelerinin (genitive singular third-person)
sözleşmemizin (first-person genitive plural)
sözleşmelerimizin (first-person genitive plural)
sözleşmenizin (genitive plural second-person)
sözleşmelerinizin (genitive plural second-person)
sözleşmelerinin (genitive plural third-person)

From sözleş- + -me. Analyzable as verbal noun of sözleşmek.


uyruklu

Irak uyruklu


tâbiiyetli

tâbiiyetli İsviçre

Rus tâbiiyetli


yurtsuz

From Ottoman Turkish یورتسز (yurtsuz, “homeless, without fixed abode”), equivalent to yurt + -suz.


heyet

head

heyet (definite accusative heyeti, plural heyetler)

heyeti (accusative definite)
heyetler (plural)
heyet (nominative singular)
heyetler (nominative plural)
heyeti (accusative definite singular)
heyetleri (accusative definite plural)
heyete (dative singular)
heyetlere (dative plural)
heyette (locative singular)
heyetlerde (locative plural)
heyetten (ablative singular)
heyetlerden (ablative plural)
heyetin (genitive singular)
heyetlerin (genitive plural)
heyetim (first-person nominative singular)
heyetlerim (first-person nominative singular)
heyetin (nominative second-person singular)
heyetlerin (nominative second-person singular)
heyeti (nominative singular third-person)
heyetleri (nominative singular third-person)
heyetimiz (first-person nominative plural)
heyetlerimiz (first-person nominative plural)
heyetiniz (nominative plural second-person)
heyetleriniz (nominative plural second-person)
heyetleri (nominative plural third-person)
heyetimi (accusative definite first-person singular)
heyetlerimi (accusative definite first-person singular)
heyetini (accusative definite second-person singular)
heyetlerini (accusative definite second-person singular)
heyetini (accusative definite singular third-person)
heyetlerini (accusative definite singular third-person)
heyetimizi (accusative definite first-person plural)
heyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
heyetinizi (accusative definite plural second-person)
heyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
heyetlerini (accusative definite plural third-person)
heyetime (dative first-person singular)
heyetlerime (dative first-person singular)
heyetine (dative second-person singular)
heyetlerine (dative second-person singular)
heyetine (dative singular third-person)
heyetlerine (dative singular third-person)
heyetimize (dative first-person plural)
heyetlerimize (dative first-person plural)
heyetinize (dative plural second-person)
heyetlerinize (dative plural second-person)
heyetlerine (dative plural third-person)
heyetimde (first-person locative singular)
heyetlerimde (first-person locative singular)
heyetinde (locative second-person singular)
heyetlerinde (locative second-person singular)
heyetinde (locative singular third-person)
heyetlerinde (locative singular third-person)
heyetimizde (first-person locative plural)
heyetlerimizde (first-person locative plural)
heyetinizde (locative plural second-person)
heyetlerinizde (locative plural second-person)
heyetlerinde (locative plural third-person)
heyetimden (ablative first-person singular)
heyetlerimden (ablative first-person singular)
heyetinden (ablative second-person singular)
heyetlerinden (ablative second-person singular)
heyetinden (ablative singular third-person)
heyetlerinden (ablative singular third-person)
heyetimizden (ablative first-person plural)
heyetlerimizden (ablative first-person plural)
heyetinizden (ablative plural second-person)
heyetlerinizden (ablative plural second-person)
heyetlerinden (ablative plural third-person)
heyetimin (first-person genitive singular)
heyetlerimin (first-person genitive singular)
heyetinin (genitive second-person singular)
heyetlerinin (genitive second-person singular)
heyetinin (genitive singular third-person)
heyetlerinin (genitive singular third-person)
heyetimizin (first-person genitive plural)
heyetlerimizin (first-person genitive plural)
heyetinizin (genitive plural second-person)
heyetlerinizin (genitive plural second-person)
heyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هیأت, from Arabic هَيْئَة (hayʔa), هَيْأَت (hayʔat).


ilga

ilga (definite accusative ilgayı, plural ilgalar)

ilgayı (accusative definite)
ilgalar (plural)
ilga (nominative singular)
ilgalar (nominative plural)
ilgayı (accusative definite singular)
ilgaları (accusative definite plural)
ilgaya (dative singular)
ilgalara (dative plural)
ilgada (locative singular)
ilgalarda (locative plural)
ilgadan (ablative singular)
ilgalardan (ablative plural)
ilganın (genitive singular)
ilgaların (genitive plural)
ilgam (first-person nominative singular)
ilgalarım (first-person nominative singular)
ilgan (nominative second-person singular)
ilgaların (nominative second-person singular)
ilgası (nominative singular third-person)
ilgaları (nominative singular third-person)
ilgamız (first-person nominative plural)
ilgalarımız (first-person nominative plural)
ilganız (nominative plural second-person)
ilgalarınız (nominative plural second-person)
ilgaları (nominative plural third-person)
ilgamı (accusative definite first-person singular)
ilgalarımı (accusative definite first-person singular)
ilganı (accusative definite second-person singular)
ilgalarını (accusative definite second-person singular)
ilgasını (accusative definite singular third-person)
ilgalarını (accusative definite singular third-person)
ilgamızı (accusative definite first-person plural)
ilgalarımızı (accusative definite first-person plural)
ilganızı (accusative definite plural second-person)
ilgalarınızı (accusative definite plural second-person)
ilgalarını (accusative definite plural third-person)
ilgama (dative first-person singular)
ilgalarıma (dative first-person singular)
ilgana (dative second-person singular)
ilgalarına (dative second-person singular)
ilgasına (dative singular third-person)
ilgalarına (dative singular third-person)
ilgamıza (dative first-person plural)
ilgalarımıza (dative first-person plural)
ilganıza (dative plural second-person)
ilgalarınıza (dative plural second-person)
ilgalarına (dative plural third-person)
ilgamda (first-person locative singular)
ilgalarımda (first-person locative singular)
ilganda (locative second-person singular)
ilgalarında (locative second-person singular)
ilgasında (locative singular third-person)
ilgalarında (locative singular third-person)
ilgamızda (first-person locative plural)
ilgalarımızda (first-person locative plural)
ilganızda (locative plural second-person)
ilgalarınızda (locative plural second-person)
ilgalarında (locative plural third-person)
ilgamdan (ablative first-person singular)
ilgalarımdan (ablative first-person singular)
ilgandan (ablative second-person singular)
ilgalarından (ablative second-person singular)
ilgasından (ablative singular third-person)
ilgalarından (ablative singular third-person)
ilgamızdan (ablative first-person plural)
ilgalarımızdan (ablative first-person plural)
ilganızdan (ablative plural second-person)
ilgalarınızdan (ablative plural second-person)
ilgalarından (ablative plural third-person)
ilgamın (first-person genitive singular)
ilgalarımın (first-person genitive singular)
ilganın (genitive second-person singular)
ilgalarının (genitive second-person singular)
ilgasının (genitive singular third-person)
ilgalarının (genitive singular third-person)
ilgamızın (first-person genitive plural)
ilgalarımızın (first-person genitive plural)
ilganızın (genitive plural second-person)
ilgalarınızın (genitive plural second-person)
ilgalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish الغا (ilğa), from Arabic إِلْغَاء (ʔilḡāʔ).

der

Arabic إِلْغَاء (ʔilḡāʔ)


uyruk

head

uyruk (definite accusative uyruğu, plural uyruklar)

uyruğu (accusative definite)
uyruklar (plural)
uyruk (nominative singular)
uyruklar (nominative plural)
uyruğu (accusative definite singular)
uyrukları (accusative definite plural)
uyruğa (dative singular)
uyruklara (dative plural)
uyrukta (locative singular)
uyruklarda (locative plural)
uyruktan (ablative singular)
uyruklardan (ablative plural)
uyruğun (genitive singular)
uyrukların (genitive plural)
uyruğum (first-person nominative singular)
uyruklarım (first-person nominative singular)
uyruğun (nominative second-person singular)
uyrukların (nominative second-person singular)
uyruğu (nominative singular third-person)
uyrukları (nominative singular third-person)
uyruğumuz (first-person nominative plural)
uyruklarımız (first-person nominative plural)
uyruğunuz (nominative plural second-person)
uyruklarınız (nominative plural second-person)
uyrukları (nominative plural third-person)
uyruğumu (accusative definite first-person singular)
uyruklarımı (accusative definite first-person singular)
uyruğunu (accusative definite second-person singular)
uyruklarını (accusative definite second-person singular)
uyruğunu (accusative definite singular third-person)
uyruklarını (accusative definite singular third-person)
uyruğumuzu (accusative definite first-person plural)
uyruklarımızı (accusative definite first-person plural)
uyruğunuzu (accusative definite plural second-person)
uyruklarınızı (accusative definite plural second-person)
uyruklarını (accusative definite plural third-person)
uyruğuma (dative first-person singular)
uyruklarıma (dative first-person singular)
uyruğuna (dative second-person singular)
uyruklarına (dative second-person singular)
uyruğuna (dative singular third-person)
uyruklarına (dative singular third-person)
uyruğumuza (dative first-person plural)
uyruklarımıza (dative first-person plural)
uyruğunuza (dative plural second-person)
uyruklarınıza (dative plural second-person)
uyruklarına (dative plural third-person)
uyruğumda (first-person locative singular)
uyruklarımda (first-person locative singular)
uyruğunda (locative second-person singular)
uyruklarında (locative second-person singular)
uyruğunda (locative singular third-person)
uyruklarında (locative singular third-person)
uyruğumuzda (first-person locative plural)
uyruklarımızda (first-person locative plural)
uyruğunuzda (locative plural second-person)
uyruklarınızda (locative plural second-person)
uyruklarında (locative plural third-person)
uyruğumdan (ablative first-person singular)
uyruklarımdan (ablative first-person singular)
uyruğundan (ablative second-person singular)
uyruklarından (ablative second-person singular)
uyruğundan (ablative singular third-person)
uyruklarından (ablative singular third-person)
uyruğumuzdan (ablative first-person plural)
uyruklarımızdan (ablative first-person plural)
uyruğunuzdan (ablative plural second-person)
uyruklarınızdan (ablative plural second-person)
uyruklarından (ablative plural third-person)
uyruğumun (first-person genitive singular)
uyruklarımın (first-person genitive singular)
uyruğunun (genitive second-person singular)
uyruklarının (genitive second-person singular)
uyruğunun (genitive singular third-person)
uyruklarının (genitive singular third-person)
uyruğumuzun (first-person genitive plural)
uyruklarımızın (first-person genitive plural)
uyruğunuzun (genitive plural second-person)
uyruklarınızın (genitive plural second-person)
uyruklarının (genitive plural third-person)