kaçma

head

kaçma (definite accusative kaçmayı, plural kaçmalar)

kaçmayı (accusative definite)
kaçmalar (plural)
kaçma (nominative singular)
kaçmalar (nominative plural)
kaçmayı (accusative definite singular)
kaçmaları (accusative definite plural)
kaçmaya (dative singular)
kaçmalara (dative plural)
kaçmada (locative singular)
kaçmalarda (locative plural)
kaçmadan (ablative singular)
kaçmalardan (ablative plural)
kaçmanın (genitive singular)
kaçmaların (genitive plural)
kaçmam (first-person nominative singular)
kaçmalarım (first-person nominative singular)
kaçman (nominative second-person singular)
kaçmaların (nominative second-person singular)
kaçması (nominative singular third-person)
kaçmaları (nominative singular third-person)
kaçmamız (first-person nominative plural)
kaçmalarımız (first-person nominative plural)
kaçmanız (nominative plural second-person)
kaçmalarınız (nominative plural second-person)
kaçmaları (nominative plural third-person)
kaçmamı (accusative definite first-person singular)
kaçmalarımı (accusative definite first-person singular)
kaçmanı (accusative definite second-person singular)
kaçmalarını (accusative definite second-person singular)
kaçmasını (accusative definite singular third-person)
kaçmalarını (accusative definite singular third-person)
kaçmamızı (accusative definite first-person plural)
kaçmalarımızı (accusative definite first-person plural)
kaçmanızı (accusative definite plural second-person)
kaçmalarınızı (accusative definite plural second-person)
kaçmalarını (accusative definite plural third-person)
kaçmama (dative first-person singular)
kaçmalarıma (dative first-person singular)
kaçmana (dative second-person singular)
kaçmalarına (dative second-person singular)
kaçmasına (dative singular third-person)
kaçmalarına (dative singular third-person)
kaçmamıza (dative first-person plural)
kaçmalarımıza (dative first-person plural)
kaçmanıza (dative plural second-person)
kaçmalarınıza (dative plural second-person)
kaçmalarına (dative plural third-person)
kaçmamda (first-person locative singular)
kaçmalarımda (first-person locative singular)
kaçmanda (locative second-person singular)
kaçmalarında (locative second-person singular)
kaçmasında (locative singular third-person)
kaçmalarında (locative singular third-person)
kaçmamızda (first-person locative plural)
kaçmalarımızda (first-person locative plural)
kaçmanızda (locative plural second-person)
kaçmalarınızda (locative plural second-person)
kaçmalarında (locative plural third-person)
kaçmamdan (ablative first-person singular)
kaçmalarımdan (ablative first-person singular)
kaçmandan (ablative second-person singular)
kaçmalarından (ablative second-person singular)
kaçmasından (ablative singular third-person)
kaçmalarından (ablative singular third-person)
kaçmamızdan (ablative first-person plural)
kaçmalarımızdan (ablative first-person plural)
kaçmanızdan (ablative plural second-person)
kaçmalarınızdan (ablative plural second-person)
kaçmalarından (ablative plural third-person)
kaçmamın (first-person genitive singular)
kaçmalarımın (first-person genitive singular)
kaçmanın (genitive second-person singular)
kaçmalarının (genitive second-person singular)
kaçmasının (genitive singular third-person)
kaçmalarının (genitive singular third-person)
kaçmamızın (first-person genitive plural)
kaçmalarımızın (first-person genitive plural)
kaçmanızın (genitive plural second-person)
kaçmalarınızın (genitive plural second-person)
kaçmalarının (genitive plural third-person)

(law) desertion; flight (act of fleeing)


hırsızlık

hırsızlık (definite accusative hırsızlığı, plural hırsızlıklar)

hırsızlığı (accusative definite)
hırsızlıklar (plural)
hırsızlık (nominative singular)
hırsızlıklar (nominative plural)
hırsızlığı (accusative definite singular)
hırsızlıkları (accusative definite plural)
hırsızlığa (dative singular)
hırsızlıklara (dative plural)
hırsızlıkta (locative singular)
hırsızlıklarda (locative plural)
hırsızlıktan (ablative singular)
hırsızlıklardan (ablative plural)
hırsızlığın (genitive singular)
hırsızlıkların (genitive plural)
hırsızlığım (first-person nominative singular)
hırsızlıklarım (first-person nominative singular)
hırsızlığın (nominative second-person singular)
hırsızlıkların (nominative second-person singular)
hırsızlığı (nominative singular third-person)
hırsızlıkları (nominative singular third-person)
hırsızlığımız (first-person nominative plural)
hırsızlıklarımız (first-person nominative plural)
hırsızlığınız (nominative plural second-person)
hırsızlıklarınız (nominative plural second-person)
hırsızlıkları (nominative plural third-person)
hırsızlığımı (accusative definite first-person singular)
hırsızlıklarımı (accusative definite first-person singular)
hırsızlığını (accusative definite second-person singular)
hırsızlıklarını (accusative definite second-person singular)
hırsızlığını (accusative definite singular third-person)
hırsızlıklarını (accusative definite singular third-person)
hırsızlığımızı (accusative definite first-person plural)
hırsızlıklarımızı (accusative definite first-person plural)
hırsızlığınızı (accusative definite plural second-person)
hırsızlıklarınızı (accusative definite plural second-person)
hırsızlıklarını (accusative definite plural third-person)
hırsızlığıma (dative first-person singular)
hırsızlıklarıma (dative first-person singular)
hırsızlığına (dative second-person singular)
hırsızlıklarına (dative second-person singular)
hırsızlığına (dative singular third-person)
hırsızlıklarına (dative singular third-person)
hırsızlığımıza (dative first-person plural)
hırsızlıklarımıza (dative first-person plural)
hırsızlığınıza (dative plural second-person)
hırsızlıklarınıza (dative plural second-person)
hırsızlıklarına (dative plural third-person)
hırsızlığımda (first-person locative singular)
hırsızlıklarımda (first-person locative singular)
hırsızlığında (locative second-person singular)
hırsızlıklarında (locative second-person singular)
hırsızlığında (locative singular third-person)
hırsızlıklarında (locative singular third-person)
hırsızlığımızda (first-person locative plural)
hırsızlıklarımızda (first-person locative plural)
hırsızlığınızda (locative plural second-person)
hırsızlıklarınızda (locative plural second-person)
hırsızlıklarında (locative plural third-person)
hırsızlığımdan (ablative first-person singular)
hırsızlıklarımdan (ablative first-person singular)
hırsızlığından (ablative second-person singular)
hırsızlıklarından (ablative second-person singular)
hırsızlığından (ablative singular third-person)
hırsızlıklarından (ablative singular third-person)
hırsızlığımızdan (ablative first-person plural)
hırsızlıklarımızdan (ablative first-person plural)
hırsızlığınızdan (ablative plural second-person)
hırsızlıklarınızdan (ablative plural second-person)
hırsızlıklarından (ablative plural third-person)
hırsızlığımın (first-person genitive singular)
hırsızlıklarımın (first-person genitive singular)
hırsızlığının (genitive second-person singular)
hırsızlıklarının (genitive second-person singular)
hırsızlığının (genitive singular third-person)
hırsızlıklarının (genitive singular third-person)
hırsızlığımızın (first-person genitive plural)
hırsızlıklarımızın (first-person genitive plural)
hırsızlığınızın (genitive plural second-person)
hırsızlıklarınızın (genitive plural second-person)
hırsızlıklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish خرسزلق (hırsızlık), equivalent to hırsız + -lık.


dedektif

dedektif (definite accusative dedektifi, plural dedektifler)

dedektifi (accusative definite)
dedektifler (plural)
dedektif (nominative singular)
dedektifler (nominative plural)
dedektifi (accusative definite singular)
dedektifleri (accusative definite plural)
dedektife (dative singular)
dedektiflere (dative plural)
dedektifte (locative singular)
dedektiflerde (locative plural)
dedektiften (ablative singular)
dedektiflerden (ablative plural)
dedektifin (genitive singular)
dedektiflerin (genitive plural)


temyiz

temyiz (definite accusative temyizi, plural temyizler)

temyizi (accusative definite)
temyizler (plural)
temyiz (nominative singular)
temyizler (nominative plural)
temyizi (accusative definite singular)
temyizleri (accusative definite plural)
temyize (dative singular)
temyizlere (dative plural)
temyizde (locative singular)
temyizlerde (locative plural)
temyizden (ablative singular)
temyizlerden (ablative plural)
temyizin (genitive singular)
temyizlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish تمییز (temyiz), from Arabic تَمْيِيز (tamyīz). Doublet of temiz.


kundaklama

kundaklama (definite accusative kundaklamayı, plural kundaklamalar)

kundaklamayı (accusative definite)
kundaklamalar (plural)
kundaklama (nominative singular)
kundaklamalar (nominative plural)
kundaklamayı (accusative definite singular)
kundaklamaları (accusative definite plural)
kundaklamaya (dative singular)
kundaklamalara (dative plural)
kundaklamada (locative singular)
kundaklamalarda (locative plural)
kundaklamadan (ablative singular)
kundaklamalardan (ablative plural)
kundaklamanın (genitive singular)
kundaklamaların (genitive plural)


kundakçılık

kundakçılık (definite accusative kundakçılıkı, plural kundakçılıklar)

kundakçılıkı (accusative definite)
kundakçılıklar (plural)
kundakçılık (nominative singular)
kundakçılıklar (nominative plural)
kundakçılıkı (accusative definite singular)
kundakçılıkları (accusative definite plural)
kundakçılıka (dative singular)
kundakçılıklara (dative plural)
kundakçılıkta (locative singular)
kundakçılıklarda (locative plural)
kundakçılıktan (ablative singular)
kundakçılıklardan (ablative plural)
kundakçılıkın (genitive singular)
kundakçılıkların (genitive plural)


müsakkafat

müsakkafat (definite accusative müsakkafatı, plural müsakkafatlar)

müsakkafatı (accusative definite)
müsakkafatlar (plural)

From Ottoman Turkish مسقفات, from Arabic مُسَقَّف (musaqqaf), passive participle of سَقَّفَ (saqqafa).


gayrimenkul

gayrimenkul (definite accusative gayrimenkulü, plural gayrimenkuller)

gayrimenkulü (accusative definite)
gayrimenkuller (plural)
gayrimenkul (nominative singular)
gayrimenkuller (nominative plural)
gayrimenkulü (accusative definite singular)
gayrimenkulleri (accusative definite plural)
gayrimenkule (dative singular)
gayrimenkullere (dative plural)
gayrimenkulde (locative singular)
gayrimenkullerde (locative plural)
gayrimenkulden (ablative singular)
gayrimenkullerden (ablative plural)
gayrimenkulün (genitive singular)
gayrimenkullerin (genitive plural)
gayrimenkulüm (first-person nominative singular)
gayrimenkullerim (first-person nominative singular)
gayrimenkulün (nominative second-person singular)
gayrimenkullerin (nominative second-person singular)
gayrimenkulü (nominative singular third-person)
gayrimenkulleri (nominative singular third-person)
gayrimenkulümüz (first-person nominative plural)
gayrimenkullerimiz (first-person nominative plural)
gayrimenkulünüz (nominative plural second-person)
gayrimenkulleriniz (nominative plural second-person)
gayrimenkulleri (nominative plural third-person)
gayrimenkulümü (accusative definite first-person singular)
gayrimenkullerimi (accusative definite first-person singular)
gayrimenkulünü (accusative definite second-person singular)
gayrimenkullerini (accusative definite second-person singular)
gayrimenkulünü (accusative definite singular third-person)
gayrimenkullerini (accusative definite singular third-person)
gayrimenkulümüzü (accusative definite first-person plural)
gayrimenkullerimizi (accusative definite first-person plural)
gayrimenkulünüzü (accusative definite plural second-person)
gayrimenkullerinizi (accusative definite plural second-person)
gayrimenkullerini (accusative definite plural third-person)
gayrimenkulüme (dative first-person singular)
gayrimenkullerime (dative first-person singular)
gayrimenkulüne (dative second-person singular)
gayrimenkullerine (dative second-person singular)
gayrimenkulüne (dative singular third-person)
gayrimenkullerine (dative singular third-person)
gayrimenkulümüze (dative first-person plural)
gayrimenkullerimize (dative first-person plural)
gayrimenkulünüze (dative plural second-person)
gayrimenkullerinize (dative plural second-person)
gayrimenkullerine (dative plural third-person)
gayrimenkulümde (first-person locative singular)
gayrimenkullerimde (first-person locative singular)
gayrimenkulünde (locative second-person singular)
gayrimenkullerinde (locative second-person singular)
gayrimenkulünde (locative singular third-person)
gayrimenkullerinde (locative singular third-person)
gayrimenkulümüzde (first-person locative plural)
gayrimenkullerimizde (first-person locative plural)
gayrimenkulünüzde (locative plural second-person)
gayrimenkullerinizde (locative plural second-person)
gayrimenkullerinde (locative plural third-person)
gayrimenkulümden (ablative first-person singular)
gayrimenkullerimden (ablative first-person singular)
gayrimenkulünden (ablative second-person singular)
gayrimenkullerinden (ablative second-person singular)
gayrimenkulünden (ablative singular third-person)
gayrimenkullerinden (ablative singular third-person)
gayrimenkulümüzden (ablative first-person plural)
gayrimenkullerimizden (ablative first-person plural)
gayrimenkulünüzden (ablative plural second-person)
gayrimenkullerinizden (ablative plural second-person)
gayrimenkullerinden (ablative plural third-person)
gayrimenkulümün (first-person genitive singular)
gayrimenkullerimin (first-person genitive singular)
gayrimenkulünün (genitive second-person singular)
gayrimenkullerinin (genitive second-person singular)
gayrimenkulünün (genitive singular third-person)
gayrimenkullerinin (genitive singular third-person)
gayrimenkulümüzün (first-person genitive plural)
gayrimenkullerimizin (first-person genitive plural)
gayrimenkulünüzün (genitive plural second-person)
gayrimenkullerinizin (genitive plural second-person)
gayrimenkullerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish غیر منقول (gayr-i menkul), from Arabic غَيْر مَنْقُول (ḡayr manqūl). By surface analysis, gayri- (“non-”) + menkul (“movable”).

der

غَيْر مَنْقُول


tahkim

head

tahkim (definite accusative tahkimi, plural tahkimler)

tahkimi (accusative definite)
tahkimler (plural)
tahkim (nominative singular)
tahkimler (nominative plural)
tahkimi (accusative definite singular)
tahkimleri (accusative definite plural)
tahkime (dative singular)
tahkimlere (dative plural)
tahkimde (locative singular)
tahkimlerde (locative plural)
tahkimden (ablative singular)
tahkimlerden (ablative plural)
tahkimin (genitive singular)
tahkimlerin (genitive plural)
tahkimim (first-person nominative singular)
tahkimlerim (first-person nominative singular)
tahkimin (nominative second-person singular)
tahkimlerin (nominative second-person singular)
tahkimi (nominative singular third-person)
tahkimleri (nominative singular third-person)
tahkimimiz (first-person nominative plural)
tahkimlerimiz (first-person nominative plural)
tahkiminiz (nominative plural second-person)
tahkimleriniz (nominative plural second-person)
tahkimleri (nominative plural third-person)
tahkimimi (accusative definite first-person singular)
tahkimlerimi (accusative definite first-person singular)
tahkimini (accusative definite second-person singular)
tahkimlerini (accusative definite second-person singular)
tahkimini (accusative definite singular third-person)
tahkimlerini (accusative definite singular third-person)
tahkimimizi (accusative definite first-person plural)
tahkimlerimizi (accusative definite first-person plural)
tahkiminizi (accusative definite plural second-person)
tahkimlerinizi (accusative definite plural second-person)
tahkimlerini (accusative definite plural third-person)
tahkimime (dative first-person singular)
tahkimlerime (dative first-person singular)
tahkimine (dative second-person singular)
tahkimlerine (dative second-person singular)
tahkimine (dative singular third-person)
tahkimlerine (dative singular third-person)
tahkimimize (dative first-person plural)
tahkimlerimize (dative first-person plural)
tahkiminize (dative plural second-person)
tahkimlerinize (dative plural second-person)
tahkimlerine (dative plural third-person)
tahkimimde (first-person locative singular)
tahkimlerimde (first-person locative singular)
tahkiminde (locative second-person singular)
tahkimlerinde (locative second-person singular)
tahkiminde (locative singular third-person)
tahkimlerinde (locative singular third-person)
tahkimimizde (first-person locative plural)
tahkimlerimizde (first-person locative plural)
tahkiminizde (locative plural second-person)
tahkimlerinizde (locative plural second-person)
tahkimlerinde (locative plural third-person)
tahkimimden (ablative first-person singular)
tahkimlerimden (ablative first-person singular)
tahkiminden (ablative second-person singular)
tahkimlerinden (ablative second-person singular)
tahkiminden (ablative singular third-person)
tahkimlerinden (ablative singular third-person)
tahkimimizden (ablative first-person plural)
tahkimlerimizden (ablative first-person plural)
tahkiminizden (ablative plural second-person)
tahkimlerinizden (ablative plural second-person)
tahkimlerinden (ablative plural third-person)
tahkimimin (first-person genitive singular)
tahkimlerimin (first-person genitive singular)
tahkiminin (genitive second-person singular)
tahkimlerinin (genitive second-person singular)
tahkiminin (genitive singular third-person)
tahkimlerinin (genitive singular third-person)
tahkimimizin (first-person genitive plural)
tahkimlerimizin (first-person genitive plural)
tahkiminizin (genitive plural second-person)
tahkimlerinizin (genitive plural second-person)
tahkimlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تحكیم (taḥkim, “a reining, holding in, restraining, restraint, control, an appointing judge or arbiter, (theology) an asserting that judgment belongs to God alone and consequently refusing to acknowledge judges appointed by the Caliph Ali”), from Arabic تَحْكِيم (taḥkīm, “arbitration”), verbal noun of حَكَّمَ (ḥakkama, “to appoint as a judge or governor, to bid to give full judgment, to give full powers”).

inh+

(dated, law) The method of solving disagreements by means of an arbitrator.


kasa hırsızı

head

kasa hırsızı (definite accusative kasa hırsızını, plural kasa hırsızları)

kasa hırsızını (accusative definite)
kasa hırsızları (plural)

Compound of kasa (“safe”) + hırsız (“thief”).


örfi

From Ottoman Turkish عرفی (ürfi), from Arabic عُرْفِيّ (ʕurfiyy).

(law) conventional, customary (in accordance with, or established by, custom or common usage)

(law) extrajudicial, sovereign, arbitrary


örf

head

örf (definite accusative örfü, plural örfler)

örfü (accusative definite)
örfler (plural)
örf (nominative singular)
örfler (nominative plural)
örfü (accusative definite singular)
örfleri (accusative definite plural)
örfe (dative singular)
örflere (dative plural)
örfte (locative singular)
örflerde (locative plural)
örften (ablative singular)
örflerden (ablative plural)
örfün (genitive singular)
örflerin (genitive plural)
örfüm (first-person nominative singular)
örflerim (first-person nominative singular)
örfün (nominative second-person singular)
örflerin (nominative second-person singular)
örfü (nominative singular third-person)
örfleri (nominative singular third-person)
örfümüz (first-person nominative plural)
örflerimiz (first-person nominative plural)
örfünüz (nominative plural second-person)
örfleriniz (nominative plural second-person)
örfleri (nominative plural third-person)
örfümü (accusative definite first-person singular)
örflerimi (accusative definite first-person singular)
örfünü (accusative definite second-person singular)
örflerini (accusative definite second-person singular)
örfünü (accusative definite singular third-person)
örflerini (accusative definite singular third-person)
örfümüzü (accusative definite first-person plural)
örflerimizi (accusative definite first-person plural)
örfünüzü (accusative definite plural second-person)
örflerinizi (accusative definite plural second-person)
örflerini (accusative definite plural third-person)
örfüme (dative first-person singular)
örflerime (dative first-person singular)
örfüne (dative second-person singular)
örflerine (dative second-person singular)
örfüne (dative singular third-person)
örflerine (dative singular third-person)
örfümüze (dative first-person plural)
örflerimize (dative first-person plural)
örfünüze (dative plural second-person)
örflerinize (dative plural second-person)
örflerine (dative plural third-person)
örfümde (first-person locative singular)
örflerimde (first-person locative singular)
örfünde (locative second-person singular)
örflerinde (locative second-person singular)
örfünde (locative singular third-person)
örflerinde (locative singular third-person)
örfümüzde (first-person locative plural)
örflerimizde (first-person locative plural)
örfünüzde (locative plural second-person)
örflerinizde (locative plural second-person)
örflerinde (locative plural third-person)
örfümden (ablative first-person singular)
örflerimden (ablative first-person singular)
örfünden (ablative second-person singular)
örflerinden (ablative second-person singular)
örfünden (ablative singular third-person)
örflerinden (ablative singular third-person)
örfümüzden (ablative first-person plural)
örflerimizden (ablative first-person plural)
örfünüzden (ablative plural second-person)
örflerinizden (ablative plural second-person)
örflerinden (ablative plural third-person)
örfümün (first-person genitive singular)
örflerimin (first-person genitive singular)
örfünün (genitive second-person singular)
örflerinin (genitive second-person singular)
örfünün (genitive singular third-person)
örflerinin (genitive singular third-person)
örfümüzün (first-person genitive plural)
örflerimizin (first-person genitive plural)
örfünüzün (genitive plural second-person)
örflerinizin (genitive plural second-person)
örflerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish عرف (ürf), from Arabic عُرْف (ʕurf).

(law) custom, usage (long-established practice, considered as unwritten law, and resting for authority on long consent)


giyotin

giyotin (definite accusative giyotini, plural giyotinler)

giyotini (accusative definite)
giyotinler (plural)
giyotin (nominative singular)
giyotinler (nominative plural)
giyotini (accusative definite singular)
giyotinleri (accusative definite plural)
giyotine (dative singular)
giyotinlere (dative plural)
giyotinde (locative singular)
giyotinlerde (locative plural)
giyotinden (ablative singular)
giyotinlerden (ablative plural)
giyotinin (genitive singular)
giyotinlerin (genitive plural)
giyotinim (first-person nominative singular)
giyotinlerim (first-person nominative singular)
giyotinin (nominative second-person singular)
giyotinlerin (nominative second-person singular)
giyotini (nominative singular third-person)
giyotinleri (nominative singular third-person)
giyotinimiz (first-person nominative plural)
giyotinlerimiz (first-person nominative plural)
giyotininiz (nominative plural second-person)
giyotinleriniz (nominative plural second-person)
giyotinleri (nominative plural third-person)
giyotinimi (accusative definite first-person singular)
giyotinlerimi (accusative definite first-person singular)
giyotinini (accusative definite second-person singular)
giyotinlerini (accusative definite second-person singular)
giyotinini (accusative definite singular third-person)
giyotinlerini (accusative definite singular third-person)
giyotinimizi (accusative definite first-person plural)
giyotinlerimizi (accusative definite first-person plural)
giyotininizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerinizi (accusative definite plural second-person)
giyotinlerini (accusative definite plural third-person)
giyotinime (dative first-person singular)
giyotinlerime (dative first-person singular)
giyotinine (dative second-person singular)
giyotinlerine (dative second-person singular)
giyotinine (dative singular third-person)
giyotinlerine (dative singular third-person)
giyotinimize (dative first-person plural)
giyotinlerimize (dative first-person plural)
giyotininize (dative plural second-person)
giyotinlerinize (dative plural second-person)
giyotinlerine (dative plural third-person)
giyotinimde (first-person locative singular)
giyotinlerimde (first-person locative singular)
giyotininde (locative second-person singular)
giyotinlerinde (locative second-person singular)
giyotininde (locative singular third-person)
giyotinlerinde (locative singular third-person)
giyotinimizde (first-person locative plural)
giyotinlerimizde (first-person locative plural)
giyotininizde (locative plural second-person)
giyotinlerinizde (locative plural second-person)
giyotinlerinde (locative plural third-person)
giyotinimden (ablative first-person singular)
giyotinlerimden (ablative first-person singular)
giyotininden (ablative second-person singular)
giyotinlerinden (ablative second-person singular)
giyotininden (ablative singular third-person)
giyotinlerinden (ablative singular third-person)
giyotinimizden (ablative first-person plural)
giyotinlerimizden (ablative first-person plural)
giyotininizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinizden (ablative plural second-person)
giyotinlerinden (ablative plural third-person)
giyotinimin (first-person genitive singular)
giyotinlerimin (first-person genitive singular)
giyotininin (genitive second-person singular)
giyotinlerinin (genitive second-person singular)
giyotininin (genitive singular third-person)
giyotinlerinin (genitive singular third-person)
giyotinimizin (first-person genitive plural)
giyotinlerimizin (first-person genitive plural)
giyotininizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinizin (genitive plural second-person)
giyotinlerinin (genitive plural third-person)
giyotinim (first-person singular)
giyotinlerim (first-person singular)
giyotinsin (second-person singular)
giyotinlersin (second-person singular)
giyotin (singular third-person)
giyotindir (singular third-person)
giyotinler (singular third-person)
giyotinlerdir (singular third-person)
giyotiniz (first-person plural)
giyotinleriz (first-person plural)
giyotinsiniz (plural second-person)
giyotinlersiniz (plural second-person)
giyotinler (plural third-person)
giyotinlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كییوتین (giyotin), from French guillotine. Named after French physician Joseph-Ignace Guillotin (1738–1814).

named-after

Paris - Sen mahkemesi Artür Mahiyö adında bir caniyi ölüm cezasına mahkûm etmiştir. Bu canavar adamın hayatının kısmı azamı hapishanelerde geçmiş ve türlü suçlardan mahkûm olmuştur. Son defa olarak bir hırsızlık yaparken kendisini yakalıyan polis Jolü bir kurşunla öldüren bu adam, avukatlarının bütün çalışmalarına rağmen kiyotinden kurtarılamamıştır.

1936 April 1, “Aradığını buldu”, in Ulusal Birlik, page 2:

(historical) guillotine (decapitation device)

(archaic, printing) guillotine (paper cutting tool)


mağdur

head

mağdur (definite accusative mağduru, plural mağdurlar)

mağduru (accusative definite)
mağdurlar (plural)
mağdur (nominative singular)
mağdurlar (nominative plural)
mağduru (accusative definite singular)
mağdurları (accusative definite plural)
mağdura (dative singular)
mağdurlara (dative plural)
mağdurda (locative singular)
mağdurlarda (locative plural)
mağdurdan (ablative singular)
mağdurlardan (ablative plural)
mağdurun (genitive singular)
mağdurların (genitive plural)

From Ottoman Turkish مغدور (mağdur), from Arabic مَغْدُور (maḡdūr), passive participle of غَدَرَ (ḡadara, “to betray, desert”).
Nişanyan considers this a pseudo-loan, a regular Arabic formation not attested in Arabic when it appeared in Ottoman Turkish in the 19th century.


gıyaben

From Ottoman Turkish غیاباً (gıyaben), from Arabic غِيَابًا (ḡiyāban).


gıyabi

From Ottoman Turkish غیابی (gıyabi), from Arabic غِيَابِيّ (ḡiyābiyy).


içtihat

içtihat (definite accusative içtihadı, plural içtihatlar)

içtihadı (accusative definite)
içtihatlar (plural)
içtihat (nominative singular)
içtihatlar (nominative plural)
içtihadı (accusative definite singular)
içtihatları (accusative definite plural)
içtihada (dative singular)
içtihatlara (dative plural)
içtihatta (locative singular)
içtihatlarda (locative plural)
içtihattan (ablative singular)
içtihatlardan (ablative plural)
içtihadın (genitive singular)
içtihatların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اجتهاد (ictihad), from Arabic اِجْتِهَاد (ijtihād).


kalıt

head

kalıt (definite accusative kalıtyı, plural kalıtlar)

kalıtyı (accusative definite)
kalıtlar (plural)
kalıt (nominative singular)
kalıtlar (nominative plural)
kalıtı (accusative definite singular)
kalıtları (accusative definite plural)
kalıta (dative singular)
kalıtlara (dative plural)
kalıtta (locative singular)
kalıtlarda (locative plural)
kalıttan (ablative singular)
kalıtlardan (ablative plural)
kalıtın (genitive singular)
kalıtların (genitive plural)
kalıtım (first-person nominative singular)
kalıtlarım (first-person nominative singular)
kalıtın (nominative second-person singular)
kalıtların (nominative second-person singular)
kalıtı (nominative singular third-person)
kalıtları (nominative singular third-person)
kalıtımız (first-person nominative plural)
kalıtlarımız (first-person nominative plural)
kalıtınız (nominative plural second-person)
kalıtlarınız (nominative plural second-person)
kalıtları (nominative plural third-person)
kalıtımı (accusative definite first-person singular)
kalıtlarımı (accusative definite first-person singular)
kalıtını (accusative definite second-person singular)
kalıtlarını (accusative definite second-person singular)
kalıtını (accusative definite singular third-person)
kalıtlarını (accusative definite singular third-person)
kalıtımızı (accusative definite first-person plural)
kalıtlarımızı (accusative definite first-person plural)
kalıtınızı (accusative definite plural second-person)
kalıtlarınızı (accusative definite plural second-person)
kalıtlarını (accusative definite plural third-person)
kalıtıma (dative first-person singular)
kalıtlarıma (dative first-person singular)
kalıtına (dative second-person singular)
kalıtlarına (dative second-person singular)
kalıtına (dative singular third-person)
kalıtlarına (dative singular third-person)
kalıtımıza (dative first-person plural)
kalıtlarımıza (dative first-person plural)
kalıtınıza (dative plural second-person)
kalıtlarınıza (dative plural second-person)
kalıtlarına (dative plural third-person)
kalıtımda (first-person locative singular)
kalıtlarımda (first-person locative singular)
kalıtında (locative second-person singular)
kalıtlarında (locative second-person singular)
kalıtında (locative singular third-person)
kalıtlarında (locative singular third-person)
kalıtımızda (first-person locative plural)
kalıtlarımızda (first-person locative plural)
kalıtınızda (locative plural second-person)
kalıtlarınızda (locative plural second-person)
kalıtlarında (locative plural third-person)
kalıtımdan (ablative first-person singular)
kalıtlarımdan (ablative first-person singular)
kalıtından (ablative second-person singular)
kalıtlarından (ablative second-person singular)
kalıtından (ablative singular third-person)
kalıtlarından (ablative singular third-person)
kalıtımızdan (ablative first-person plural)
kalıtlarımızdan (ablative first-person plural)
kalıtınızdan (ablative plural second-person)
kalıtlarınızdan (ablative plural second-person)
kalıtlarından (ablative plural third-person)
kalıtımın (first-person genitive singular)
kalıtlarımın (first-person genitive singular)
kalıtının (genitive second-person singular)
kalıtlarının (genitive second-person singular)
kalıtının (genitive singular third-person)
kalıtlarının (genitive singular third-person)
kalıtımızın (first-person genitive plural)
kalıtlarımızın (first-person genitive plural)
kalıtınızın (genitive plural second-person)
kalıtlarınızın (genitive plural second-person)
kalıtlarının (genitive plural third-person)

From kal- (“to stay”) + -ıt, from Proto-Turkic *kiāl- (“to stay behind, remain”).


takip etmek

head

takip etmek (third-person singular simple present takip eder)

takip eder (present singular third-person)
takip etmek (infinitive)
takip eden (imperfective impersonal participle)
takip etmiş (impersonal participle perfective)
takip edecek (impersonal participle prospective)
takip ettiğim (non-prospective participle personal)
takip ettiğin (non-prospective participle personal)
takip ettiği (non-prospective participle personal)
takip ettiğimiz (non-prospective participle personal)
takip ettiğiniz (non-prospective participle personal)
takip ettikleri (non-prospective participle personal)
takip edeceğim (participle personal prospective)
takip edeceğin (participle personal prospective)
takip edeceği (participle personal prospective)
takip edeceğimiz (participle personal prospective)
takip edeceğiniz (participle personal prospective)
takip edecekleri (participle personal prospective)
takip etme (noun-from-verb)
takip ediş (adverbial)
takip ederim (aorist first-person indicative present singular)
takip edersin (aorist indicative present second-person singular)
takip eder (aorist indicative present singular third-person)
takip ederiz (aorist first-person indicative plural present)
takip edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
takip ederler (aorist indicative plural present third-person)
takip ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
takip ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
takip ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
takip ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
takip ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
takip ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
takip ettim (first-person indicative past perfective singular)
takip ettin (indicative past perfective second-person singular)
takip etti (indicative past perfective singular third-person)
takip ettik (first-person indicative past perfective plural)
takip ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
takip ettiler (indicative past perfective plural third-person)
takip ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
takip ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
takip ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
takip ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
takip ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
takip ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or takip ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
takip edeceğim (first-person future indicative singular)
takip edeceksin (future indicative second-person singular)
takip edecek (future indicative singular third-person)
takip edeceğiz (first-person future indicative plural)
takip edeceksiniz (future indicative plural second-person)
takip edecekler (future indicative plural third-person)
takip etmişim (first-person inferential perfective singular)
takip etmişsin (inferential perfective second-person singular)
takip etmiş (inferential perfective singular third-person)
takip etmişiz (first-person inferential perfective plural)
takip etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
takip etmişler (inferential perfective plural third-person)
takip edermişim (aorist first-person inferential singular)
takip edermişsin (aorist inferential second-person singular)
takip edermiş (aorist inferential singular third-person)
takip edermişiz (aorist first-person inferential plural)
takip edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
takip ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or takip edermişlar (aorist inferential plural third-person)
takip ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
takip ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
takip ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
takip ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
takip ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
takip ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
takip etsem (conditional first-person singular)
takip etsen (conditional second-person singular)
takip etse (conditional singular third-person)
takip etsek (conditional first-person plural)
takip etseniz (conditional plural second-person)
takip etseler (conditional plural third-person)
takip etseydim (conditional first-person perfective singular)
takip etseydin (conditional perfective second-person singular)
takip etseydi (conditional perfective singular third-person)
takip etseydik (conditional first-person perfective plural)
takip etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
takip etseydiler (conditional perfective plural third-person)
takip edeyim (first-person optative singular)
takip edesin (optative second-person singular)
takip ede (optative singular third-person)
takip edelim (first-person optative plural)
takip edesiniz (optative plural second-person)
takip edeler (optative plural third-person)
takip etmekteyim (first-person progressive singular)
takip etmektesin (progressive second-person singular)
takip etmekte (progressive singular third-person)
takip etmekteyiz (first-person plural progressive)
takip etmektesiniz (plural progressive second-person)
takip etmekteler (plural progressive third-person)
takip etmeliyim (first-person necessitative singular)
takip etmelisin (necessitative second-person singular)
takip etmeli (necessitative singular third-person)
takip etmeliyiz (first-person necessitative plural)
takip etmelisiniz (necessitative plural second-person)
takip etmeliler (necessitative plural third-person)
takip et (imperative second-person singular)
takip etsin (imperative singular third-person)
takip edin (imperative plural second-person)
or takip ediniz (imperative plural second-person)
takip etsinler (imperative plural third-person)
takip eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
takip eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
takip eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
takip eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
takip eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
takip ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
takip ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
takip ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
takip ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
takip ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
takip ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
takip ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
takip ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
takip ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
takip etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
takip ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
takip ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
takip ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
takip ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
takip ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
takip ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
takip ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
takip ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
takip ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
takip edecek miyim? (first-person future indicative singular)
takip edecek misin? (future indicative second-person singular)
takip edecek mi? (future indicative singular third-person)
takip edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
takip edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
takip edecekler mi? (future indicative plural third-person)
takip etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
takip etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
takip etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
takip etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
takip etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
takip etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
takip eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
takip eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
takip eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
takip eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
takip eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
takip ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
takip ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
takip ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
takip ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
takip ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
takip ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
takip ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
takip etsem mi? (conditional first-person singular)
takip etsen mi? (conditional second-person singular)
takip etse mi? (conditional singular third-person)
takip etsek mi? (conditional first-person plural)
takip etseniz mi? (conditional plural second-person)
takip etseler mi? (conditional plural third-person)
takip etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
takip etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
takip etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
takip etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
takip etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
takip etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
takip etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
takip etmekte misin? (progressive second-person singular)
takip etmekte mi? (progressive singular third-person)
takip etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
takip etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
takip etmekteler mi? (plural progressive third-person)
takip etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
takip etmeli misin? (necessitative second-person singular)
takip etmeli mi? (necessitative singular third-person)
takip etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
takip etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
takip etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
takip etmemek (infinitive negative)
takip etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
takip etmemiş (impersonal negative participle perfective)
takip etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
takip etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
takip etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
takip etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
takip etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
takip etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
takip etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
takip etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
takip etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
takip etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
takip etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
takip etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
takip etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
takip etmeme (negative noun-from-verb)
takip etmeyiş (adverbial negative)
takip etmem (aorist first-person indicative present singular)
takip etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
takip etmez (aorist indicative present singular third-person)
takip etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
takip etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
takip etmezler (aorist indicative plural present third-person)
takip etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
takip etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
takip etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
takip etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
takip etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
takip etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
takip etmedim (first-person indicative past perfective singular)
takip etmedin (indicative past perfective second-person singular)
takip etmedi (indicative past perfective singular third-person)
takip etmedik (first-person indicative past perfective plural)
takip etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
takip etmediler (indicative past perfective plural third-person)
takip etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
takip etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
takip etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
takip etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
takip etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
takip etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
takip etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
takip etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
takip etmeyecek (future indicative singular third-person)
takip etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
takip etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
takip etmeyecekler (future indicative plural third-person)
takip etmemişim (first-person inferential perfective singular)
takip etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
takip etmemiş (inferential perfective singular third-person)
takip etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
takip etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
takip etmemişler (inferential perfective plural third-person)
takip etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
takip etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
takip etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
takip etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
takip etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
takip etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
takip etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
takip etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
takip etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
takip etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
takip etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
takip etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
takip etmesem (conditional first-person singular)
takip etmesen (conditional second-person singular)
takip etmese (conditional singular third-person)
takip etmesek (conditional first-person plural)
takip etmeseniz (conditional plural second-person)
takip etmeseler (conditional plural third-person)
takip etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
takip etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
takip etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
takip etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
takip etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
takip etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
takip etmeyeyim (first-person optative singular)
takip etmeyesin (optative second-person singular)
takip etmeye (optative singular third-person)
takip etmeyelim (first-person optative plural)
takip etmeyesiniz (optative plural second-person)
takip etmeyeler (optative plural third-person)
takip etmemekteyim (first-person progressive singular)
takip etmemektesin (progressive second-person singular)
takip etmemekte (progressive singular third-person)
takip etmemekteyiz (first-person plural progressive)
takip etmemektesiniz (plural progressive second-person)
takip etmemekteler (plural progressive third-person)
takip etmemeliyim (first-person necessitative singular)
takip etmemelisin (necessitative second-person singular)
takip etmemeli (necessitative singular third-person)
takip etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
takip etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
takip etmemeliler (necessitative plural third-person)
takip etme (imperative second-person singular)
takip etmesin (imperative singular third-person)
takip etmeyin (imperative plural second-person)
or takip etmeyiniz (imperative plural second-person)
takip etmesinler (imperative plural third-person)
takip etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
takip etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
takip etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
takip etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
takip etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
takip etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
takip etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
takip etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
takip etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
takip etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
takip etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
takip etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
takip etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
takip etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
takip etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
takip etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
takip etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
takip etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
takip etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
takip etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
takip etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
takip etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
takip etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
takip etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
takip etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
takip etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
takip etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
takip etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
takip etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
takip etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
takip etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
takip etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
takip etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
takip etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
takip etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
takip etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
takip etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
takip etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
takip etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
takip etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
takip etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
takip etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
takip etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
takip etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
takip etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
takip etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
takip etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
takip etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
takip etmesem mi? (conditional first-person singular)
takip etmesen mi? (conditional second-person singular)
takip etmese mi? (conditional singular third-person)
takip etmesek mi? (conditional first-person plural)
takip etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
takip etmeseler mi? (conditional plural third-person)
takip etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
takip etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
takip etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
takip etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
takip etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
takip etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
takip etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
takip etmemekte misin? (progressive second-person singular)
takip etmemekte mi? (progressive singular third-person)
takip etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
takip etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
takip etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
takip etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
takip etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
takip etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
takip etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
takip etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
takip etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

takip ediyorlardı (or takip ediyordular)

Inherited from Ottoman Turkish تعقیب ایتمك (tʿaḳib itmek, etmek), from Arabic تَعْقِيب (taʕqīb), verbal noun of عَقَّبَ (ʕaqqaba, “to follow, to succeed”), equivalent to takip (“pursuit, follow-up”) + etmek (“to do, to make”).

af

(transitive, law) To investigate, to look into an alleged crime.


şüpheli

şüpheliyim (first-person predicative present singular)
şüpheli miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
şüpheli değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
şüpheli değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
şüphelisin (predicative present second-person singular)
şüpheli misin? (interrogative predicative present second-person singular)
şüpheli değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
şüpheli değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
şüpheli (predicative present singular third-person)
şüphelidir (predicative present singular third-person)
şüpheli mi? (interrogative predicative present singular third-person)
şüpheli değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
şüpheli değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
şüpheliyiz (first-person plural predicative present)
şüpheli miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
şüpheli değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
şüpheli değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
şüphelisiniz (plural predicative present second-person)
şüpheli misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
şüpheli değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
şüpheli değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
şüpheli (plural predicative present third-person)
şüpheliler (plural predicative present third-person)
şüpheli mi? (interrogative plural predicative present third-person)
şüpheliler mi? (interrogative plural predicative present third-person)
şüpheli değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
şüpheli değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
şüpheli değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
şüpheliydim (first-person past predicative singular)
şüpheli miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
şüpheli değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
şüpheli değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
şüpheliydin (past predicative second-person singular)
şüpheli miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
şüpheli değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
şüpheli değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
şüpheliydi (past predicative singular third-person)
şüpheli miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
şüpheli değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
şüpheli değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
şüpheliydik (first-person past plural predicative)
şüpheli miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
şüpheli değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
şüpheli değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
şüpheliydiniz (past plural predicative second-person)
şüpheli miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
şüpheli değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
şüpheli değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
şüpheliydiler (past plural predicative third-person)
şüpheli miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
şüpheli değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
şüpheli değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
şüpheli değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
şüpheliymişim (first-person past predicative singular)
şüpheli miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
şüpheli değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
şüpheli değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
şüpheliymişsin (past predicative second-person singular)
şüpheli miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
şüpheli değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
şüpheli değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
şüpheliymiş (past predicative singular third-person)
şüpheli miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
şüpheli değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
şüpheli değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
şüpheliymişiz (first-person past plural predicative)
şüpheli miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
şüpheli değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
şüpheli değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
şüpheliymişsiniz (past plural predicative second-person)
şüpheli miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
şüpheli değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
şüpheli değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
şüpheliymişler (past plural predicative third-person)
şüpheli miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
şüpheli değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
şüpheli değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
şüpheli değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
şüpheliysem (conditional first-person predicative singular)
şüpheli miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
şüpheli değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
şüpheli değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
şüpheliysen (conditional predicative second-person singular)
şüpheli miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
şüpheli değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
şüpheli değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
şüpheliyse (conditional predicative singular third-person)
şüpheli miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
şüpheli değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
şüpheli değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
şüpheliysek (conditional first-person plural predicative)
şüpheli miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
şüpheli değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
şüpheli değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
şüpheliyseniz (conditional plural predicative second-person)
şüpheli miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
şüpheli değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
şüpheli değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
şüpheliyseler (conditional plural predicative third-person)
şüpheli miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
şüpheli değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
şüpheli değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شبههلو (şübheli, şüpeli, “doubtful”) or شبههلی, from شبهه (şübhe, şüpe, “a doubt, suspicion, uncertainty”), from Arabic شُبْهَة (šubha, “uncertainty, doubt, obscurity”), verbal noun of شَبِهَ (šabiha, “to resemble, to be similar”).


şüpheli

head

şüpheli (definite accusative şüpheliyi, plural şüpheliler)

şüpheliyi (accusative definite)
şüpheliler (plural)
şüpheli (nominative singular)
şüpheliler (nominative plural)
şüpheliyi (accusative definite singular)
şüphelileri (accusative definite plural)
şüpheliye (dative singular)
şüphelilere (dative plural)
şüphelide (locative singular)
şüphelilerde (locative plural)
şüpheliden (ablative singular)
şüphelilerden (ablative plural)
şüphelinin (genitive singular)
şüphelilerin (genitive plural)
şüpheliyim (first-person singular)
şüphelilerim (first-person singular)
şüphelisin (second-person singular)
şüphelilersin (second-person singular)
şüpheli (singular third-person)
şüphelidir (singular third-person)
şüpheliler (singular third-person)
şüphelilerdir (singular third-person)
şüpheliyiz (first-person plural)
şüphelileriz (first-person plural)
şüphelisiniz (plural second-person)
şüphelilersiniz (plural second-person)
şüpheliler (plural third-person)
şüphelilerdir (plural third-person)


tanık

tanık (definite accusative tanığı, plural tanıklar)

tanığı (accusative definite)
tanıklar (plural)
tanık (nominative singular)
tanıklar (nominative plural)
tanığı (accusative definite singular)
tanıkları (accusative definite plural)
tanığa (dative singular)
tanıklara (dative plural)
tanıkta (locative singular)
tanıklarda (locative plural)
tanıktan (ablative singular)
tanıklardan (ablative plural)
tanığın (genitive singular)
tanıkların (genitive plural)
tanığım (first-person nominative singular)
tanıklarım (first-person nominative singular)
tanığın (nominative second-person singular)
tanıkların (nominative second-person singular)
tanığı (nominative singular third-person)
tanıkları (nominative singular third-person)
tanığımız (first-person nominative plural)
tanıklarımız (first-person nominative plural)
tanığınız (nominative plural second-person)
tanıklarınız (nominative plural second-person)
tanıkları (nominative plural third-person)
tanığımı (accusative definite first-person singular)
tanıklarımı (accusative definite first-person singular)
tanığını (accusative definite second-person singular)
tanıklarını (accusative definite second-person singular)
tanığını (accusative definite singular third-person)
tanıklarını (accusative definite singular third-person)
tanığımızı (accusative definite first-person plural)
tanıklarımızı (accusative definite first-person plural)
tanığınızı (accusative definite plural second-person)
tanıklarınızı (accusative definite plural second-person)
tanıklarını (accusative definite plural third-person)
tanığıma (dative first-person singular)
tanıklarıma (dative first-person singular)
tanığına (dative second-person singular)
tanıklarına (dative second-person singular)
tanığına (dative singular third-person)
tanıklarına (dative singular third-person)
tanığımıza (dative first-person plural)
tanıklarımıza (dative first-person plural)
tanığınıza (dative plural second-person)
tanıklarınıza (dative plural second-person)
tanıklarına (dative plural third-person)
tanığımda (first-person locative singular)
tanıklarımda (first-person locative singular)
tanığında (locative second-person singular)
tanıklarında (locative second-person singular)
tanığında (locative singular third-person)
tanıklarında (locative singular third-person)
tanığımızda (first-person locative plural)
tanıklarımızda (first-person locative plural)
tanığınızda (locative plural second-person)
tanıklarınızda (locative plural second-person)
tanıklarında (locative plural third-person)
tanığımdan (ablative first-person singular)
tanıklarımdan (ablative first-person singular)
tanığından (ablative second-person singular)
tanıklarından (ablative second-person singular)
tanığından (ablative singular third-person)
tanıklarından (ablative singular third-person)
tanığımızdan (ablative first-person plural)
tanıklarımızdan (ablative first-person plural)
tanığınızdan (ablative plural second-person)
tanıklarınızdan (ablative plural second-person)
tanıklarından (ablative plural third-person)
tanığımın (first-person genitive singular)
tanıklarımın (first-person genitive singular)
tanığının (genitive second-person singular)
tanıklarının (genitive second-person singular)
tanığının (genitive singular third-person)
tanıklarının (genitive singular third-person)
tanığımızın (first-person genitive plural)
tanıklarımızın (first-person genitive plural)
tanığınızın (genitive plural second-person)
tanıklarınızın (genitive plural second-person)
tanıklarının (genitive plural third-person)
tanığım (first-person singular)
tanıklarım (first-person singular)
tanıksın (second-person singular)
tanıklarsın (second-person singular)
tanık (singular third-person)
tanıktır (singular third-person)
tanıklar (singular third-person)
tanıklardır (singular third-person)
tanığız (first-person plural)
tanıklarız (first-person plural)
tanıksınız (plural second-person)
tanıklarsınız (plural second-person)
tanıklar (plural third-person)
tanıklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طانق (tanık, “witness”), from Proto-Turkic *tanu-k (“witness”); equivalent to tanı- + -ık.

inh+

(law) Someone who serves as a witness in court


kanunen

Inherited from Ottoman Turkish قانیناً (ḳānunen), from Arabic قَانُونًا (qānūnan) adverbial accusative of قَانُون (qānūn, “law”).


suçüstü

head

suçüstü (definite accusative suçüstünü, plural suçüstüler)

suçüstünü (accusative definite)
suçüstüler (plural)

From suç (“crime”) + üst (“top, upper”) + -ü (possessive suffix), literally “on (the) crime”.

af

(law) An act of catching someone red-handed.


taammüden

Inherited from Ottoman Turkish تعمداً (taʿammüden), from Arabic تَعَمُّدًا (taʕammudan), adverbial accusative of تَعَمُّد (taʕammud), verbal noun of تَعَمَّدَ (taʕammada, “to intend, to do purposely”).

inh+

Ama savcı Marchica hakkında taammüden adam öldürmekten; Pizzuco hakkında taammüden adam öldürmek ve adam öldürmeye azmettirmekten...tutuklama kararı vermişti.

1999 March, Leonardo Sciascia, translated by Prof. Dr. Necdet Adabağ, Baykuş, Gündoğan Yayınları, page 110:

But the prosecutor had issued an arrest warrant on Marchica for murder in a premeditated manner; on Pizzuco for murder in a premeditated manner and instigating to murder.

(law, of a crime) In a premeditated, preplanned manner.


vekâletname

head

vekâletname (definite accusative vekâletnameyi, plural vekâletnameler)

vekâletnameyi (accusative definite)
vekâletnameler (plural)
vekâletname (nominative singular)
vekâletnameler (nominative plural)
vekâletnameyi (accusative definite singular)
vekâletnameleri (accusative definite plural)
vekâletnameye (dative singular)
vekâletnamelere (dative plural)
vekâletnamede (locative singular)
vekâletnamelerde (locative plural)
vekâletnameden (ablative singular)
vekâletnamelerden (ablative plural)
vekâletnamenin (genitive singular)
vekâletnamelerin (genitive plural)
vekâletnamem (first-person nominative singular)
vekâletnamelerim (first-person nominative singular)
vekâletnamen (nominative second-person singular)
vekâletnamelerin (nominative second-person singular)
vekâletnamesi (nominative singular third-person)
vekâletnameleri (nominative singular third-person)
vekâletnamemiz (first-person nominative plural)
vekâletnamelerimiz (first-person nominative plural)
vekâletnameniz (nominative plural second-person)
vekâletnameleriniz (nominative plural second-person)
vekâletnameleri (nominative plural third-person)
vekâletnamemi (accusative definite first-person singular)
vekâletnamelerimi (accusative definite first-person singular)
vekâletnameni (accusative definite second-person singular)
vekâletnamelerini (accusative definite second-person singular)
vekâletnamesini (accusative definite singular third-person)
vekâletnamelerini (accusative definite singular third-person)
vekâletnamemizi (accusative definite first-person plural)
vekâletnamelerimizi (accusative definite first-person plural)
vekâletnamenizi (accusative definite plural second-person)
vekâletnamelerinizi (accusative definite plural second-person)
vekâletnamelerini (accusative definite plural third-person)
vekâletnameme (dative first-person singular)
vekâletnamelerime (dative first-person singular)
vekâletnamene (dative second-person singular)
vekâletnamelerine (dative second-person singular)
vekâletnamesine (dative singular third-person)
vekâletnamelerine (dative singular third-person)
vekâletnamemize (dative first-person plural)
vekâletnamelerimize (dative first-person plural)
vekâletnamenize (dative plural second-person)
vekâletnamelerinize (dative plural second-person)
vekâletnamelerine (dative plural third-person)
vekâletnamemde (first-person locative singular)
vekâletnamelerimde (first-person locative singular)
vekâletnamende (locative second-person singular)
vekâletnamelerinde (locative second-person singular)
vekâletnamesinde (locative singular third-person)
vekâletnamelerinde (locative singular third-person)
vekâletnamemizde (first-person locative plural)
vekâletnamelerimizde (first-person locative plural)
vekâletnamenizde (locative plural second-person)
vekâletnamelerinizde (locative plural second-person)
vekâletnamelerinde (locative plural third-person)
vekâletnamemden (ablative first-person singular)
vekâletnamelerimden (ablative first-person singular)
vekâletnamenden (ablative second-person singular)
vekâletnamelerinden (ablative second-person singular)
vekâletnamesinden (ablative singular third-person)
vekâletnamelerinden (ablative singular third-person)
vekâletnamemizden (ablative first-person plural)
vekâletnamelerimizden (ablative first-person plural)
vekâletnamenizden (ablative plural second-person)
vekâletnamelerinizden (ablative plural second-person)
vekâletnamelerinden (ablative plural third-person)
vekâletnamemin (first-person genitive singular)
vekâletnamelerimin (first-person genitive singular)
vekâletnamenin (genitive second-person singular)
vekâletnamelerinin (genitive second-person singular)
vekâletnamesinin (genitive singular third-person)
vekâletnamelerinin (genitive singular third-person)
vekâletnamemizin (first-person genitive plural)
vekâletnamelerimizin (first-person genitive plural)
vekâletnamenizin (genitive plural second-person)
vekâletnamelerinizin (genitive plural second-person)
vekâletnamelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وکالتنامه (vekâletname), from Arabic وِكَالَة (wikāla) and Persian نامه (nâme), equivalent to vekâlet + -name.


hortkuluk

hortkuluk (definite accusative hortkuluğu, plural hortkuluklar)

hortkuluğu (accusative definite)
hortkuluklar (plural)

Blend of hortlak (“spectre, ghoul”) + korkuluk (“scarecrow”) with the intention of phono-semantic matching of English horcrux.


angarya

head

angarya (definite accusative angaryayı, plural angaryalar)

angaryayı (accusative definite)
angaryalar (plural)
angarya (nominative singular)
angaryalar (nominative plural)
angaryayı (accusative definite singular)
angaryaları (accusative definite plural)
angaryaya (dative singular)
angaryalara (dative plural)
angaryada (locative singular)
angaryalarda (locative plural)
angaryadan (ablative singular)
angaryalardan (ablative plural)
angaryanın (genitive singular)
angaryaların (genitive plural)
angaryam (first-person nominative singular)
angaryalarım (first-person nominative singular)
angaryan (nominative second-person singular)
angaryaların (nominative second-person singular)
angaryası (nominative singular third-person)
angaryaları (nominative singular third-person)
angaryamız (first-person nominative plural)
angaryalarımız (first-person nominative plural)
angaryanız (nominative plural second-person)
angaryalarınız (nominative plural second-person)
angaryaları (nominative plural third-person)
angaryamı (accusative definite first-person singular)
angaryalarımı (accusative definite first-person singular)
angaryanı (accusative definite second-person singular)
angaryalarını (accusative definite second-person singular)
angaryasını (accusative definite singular third-person)
angaryalarını (accusative definite singular third-person)
angaryamızı (accusative definite first-person plural)
angaryalarımızı (accusative definite first-person plural)
angaryanızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarınızı (accusative definite plural second-person)
angaryalarını (accusative definite plural third-person)
angaryama (dative first-person singular)
angaryalarıma (dative first-person singular)
angaryana (dative second-person singular)
angaryalarına (dative second-person singular)
angaryasına (dative singular third-person)
angaryalarına (dative singular third-person)
angaryamıza (dative first-person plural)
angaryalarımıza (dative first-person plural)
angaryanıza (dative plural second-person)
angaryalarınıza (dative plural second-person)
angaryalarına (dative plural third-person)
angaryamda (first-person locative singular)
angaryalarımda (first-person locative singular)
angaryanda (locative second-person singular)
angaryalarında (locative second-person singular)
angaryasında (locative singular third-person)
angaryalarında (locative singular third-person)
angaryamızda (first-person locative plural)
angaryalarımızda (first-person locative plural)
angaryanızda (locative plural second-person)
angaryalarınızda (locative plural second-person)
angaryalarında (locative plural third-person)
angaryamdan (ablative first-person singular)
angaryalarımdan (ablative first-person singular)
angaryandan (ablative second-person singular)
angaryalarından (ablative second-person singular)
angaryasından (ablative singular third-person)
angaryalarından (ablative singular third-person)
angaryamızdan (ablative first-person plural)
angaryalarımızdan (ablative first-person plural)
angaryanızdan (ablative plural second-person)
angaryalarınızdan (ablative plural second-person)
angaryalarından (ablative plural third-person)
angaryamın (first-person genitive singular)
angaryalarımın (first-person genitive singular)
angaryanın (genitive second-person singular)
angaryalarının (genitive second-person singular)
angaryasının (genitive singular third-person)
angaryalarının (genitive singular third-person)
angaryamızın (first-person genitive plural)
angaryalarımızın (first-person genitive plural)
angaryanızın (genitive plural second-person)
angaryalarınızın (genitive plural second-person)
angaryalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آنغاریه (angarya, angariya, angariye), from Greek αγγαρεία (angareía).

inh+

(law) a warring state taking advantage of a foreign state's merchant ships in its waters by confiscating them

(law) a state in extraordinary circumstances or in martial law confiscating its residents' vehicles


mücazat

head

mücazat (definite accusative mücazatı, plural mücazatlar)

mücazatı (accusative definite)
mücazatlar (plural)
mücazat (nominative singular)
mücazatlar (nominative plural)
mücazatı (accusative definite singular)
mücazatları (accusative definite plural)
mücazata (dative singular)
mücazatlara (dative plural)
mücazatta (locative singular)
mücazatlarda (locative plural)
mücazattan (ablative singular)
mücazatlardan (ablative plural)
mücazatın (genitive singular)
mücazatların (genitive plural)
mücazatım (first-person nominative singular)
mücazatlarım (first-person nominative singular)
mücazatın (nominative second-person singular)
mücazatların (nominative second-person singular)
mücazatı (nominative singular third-person)
mücazatları (nominative singular third-person)
mücazatımız (first-person nominative plural)
mücazatlarımız (first-person nominative plural)
mücazatınız (nominative plural second-person)
mücazatlarınız (nominative plural second-person)
mücazatları (nominative plural third-person)
mücazatımı (accusative definite first-person singular)
mücazatlarımı (accusative definite first-person singular)
mücazatını (accusative definite second-person singular)
mücazatlarını (accusative definite second-person singular)
mücazatını (accusative definite singular third-person)
mücazatlarını (accusative definite singular third-person)
mücazatımızı (accusative definite first-person plural)
mücazatlarımızı (accusative definite first-person plural)
mücazatınızı (accusative definite plural second-person)
mücazatlarınızı (accusative definite plural second-person)
mücazatlarını (accusative definite plural third-person)
mücazatıma (dative first-person singular)
mücazatlarıma (dative first-person singular)
mücazatına (dative second-person singular)
mücazatlarına (dative second-person singular)
mücazatına (dative singular third-person)
mücazatlarına (dative singular third-person)
mücazatımıza (dative first-person plural)
mücazatlarımıza (dative first-person plural)
mücazatınıza (dative plural second-person)
mücazatlarınıza (dative plural second-person)
mücazatlarına (dative plural third-person)
mücazatımda (first-person locative singular)
mücazatlarımda (first-person locative singular)
mücazatında (locative second-person singular)
mücazatlarında (locative second-person singular)
mücazatında (locative singular third-person)
mücazatlarında (locative singular third-person)
mücazatımızda (first-person locative plural)
mücazatlarımızda (first-person locative plural)
mücazatınızda (locative plural second-person)
mücazatlarınızda (locative plural second-person)
mücazatlarında (locative plural third-person)
mücazatımdan (ablative first-person singular)
mücazatlarımdan (ablative first-person singular)
mücazatından (ablative second-person singular)
mücazatlarından (ablative second-person singular)
mücazatından (ablative singular third-person)
mücazatlarından (ablative singular third-person)
mücazatımızdan (ablative first-person plural)
mücazatlarımızdan (ablative first-person plural)
mücazatınızdan (ablative plural second-person)
mücazatlarınızdan (ablative plural second-person)
mücazatlarından (ablative plural third-person)
mücazatımın (first-person genitive singular)
mücazatlarımın (first-person genitive singular)
mücazatının (genitive second-person singular)
mücazatlarının (genitive second-person singular)
mücazatının (genitive singular third-person)
mücazatlarının (genitive singular third-person)
mücazatımızın (first-person genitive plural)
mücazatlarımızın (first-person genitive plural)
mücazatınızın (genitive plural second-person)
mücazatlarınızın (genitive plural second-person)
mücazatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مجازات (mücazat), from Arabic مُجَازَاة (mujāzāh).


meşruluk

meşruluk (definite accusative meşruluğu, plural meşruluklar)

meşruluğu (accusative definite)
meşruluklar (plural)
meşruluk (nominative singular)
meşruluklar (nominative plural)
meşruluğu (accusative definite singular)
meşrulukları (accusative definite plural)
meşruluğa (dative singular)
meşruluklara (dative plural)
meşrulukta (locative singular)
meşruluklarda (locative plural)
meşruluktan (ablative singular)
meşruluklardan (ablative plural)
meşruluğun (genitive singular)
meşrulukların (genitive plural)


meşruiyet

meşruiyet (definite accusative meşruiyeti, plural meşruiyetler)

meşruiyeti (accusative definite)
meşruiyetler (plural)
meşruiyet (nominative singular)
meşruiyetler (nominative plural)
meşruiyeti (accusative definite singular)
meşruiyetleri (accusative definite plural)
meşruiyete (dative singular)
meşruiyetlere (dative plural)
meşruiyette (locative singular)
meşruiyetlerde (locative plural)
meşruiyetten (ablative singular)
meşruiyetlerden (ablative plural)
meşruiyetin (genitive singular)
meşruiyetlerin (genitive plural)
meşruiyetim (first-person nominative singular)
meşruiyetlerim (first-person nominative singular)
meşruiyetin (nominative second-person singular)
meşruiyetlerin (nominative second-person singular)
meşruiyeti (nominative singular third-person)
meşruiyetleri (nominative singular third-person)
meşruiyetimiz (first-person nominative plural)
meşruiyetlerimiz (first-person nominative plural)
meşruiyetiniz (nominative plural second-person)
meşruiyetleriniz (nominative plural second-person)
meşruiyetleri (nominative plural third-person)
meşruiyetimi (accusative definite first-person singular)
meşruiyetlerimi (accusative definite first-person singular)
meşruiyetini (accusative definite second-person singular)
meşruiyetlerini (accusative definite second-person singular)
meşruiyetini (accusative definite singular third-person)
meşruiyetlerini (accusative definite singular third-person)
meşruiyetimizi (accusative definite first-person plural)
meşruiyetlerimizi (accusative definite first-person plural)
meşruiyetinizi (accusative definite plural second-person)
meşruiyetlerinizi (accusative definite plural second-person)
meşruiyetlerini (accusative definite plural third-person)
meşruiyetime (dative first-person singular)
meşruiyetlerime (dative first-person singular)
meşruiyetine (dative second-person singular)
meşruiyetlerine (dative second-person singular)
meşruiyetine (dative singular third-person)
meşruiyetlerine (dative singular third-person)
meşruiyetimize (dative first-person plural)
meşruiyetlerimize (dative first-person plural)
meşruiyetinize (dative plural second-person)
meşruiyetlerinize (dative plural second-person)
meşruiyetlerine (dative plural third-person)
meşruiyetimde (first-person locative singular)
meşruiyetlerimde (first-person locative singular)
meşruiyetinde (locative second-person singular)
meşruiyetlerinde (locative second-person singular)
meşruiyetinde (locative singular third-person)
meşruiyetlerinde (locative singular third-person)
meşruiyetimizde (first-person locative plural)
meşruiyetlerimizde (first-person locative plural)
meşruiyetinizde (locative plural second-person)
meşruiyetlerinizde (locative plural second-person)
meşruiyetlerinde (locative plural third-person)
meşruiyetimden (ablative first-person singular)
meşruiyetlerimden (ablative first-person singular)
meşruiyetinden (ablative second-person singular)
meşruiyetlerinden (ablative second-person singular)
meşruiyetinden (ablative singular third-person)
meşruiyetlerinden (ablative singular third-person)
meşruiyetimizden (ablative first-person plural)
meşruiyetlerimizden (ablative first-person plural)
meşruiyetinizden (ablative plural second-person)
meşruiyetlerinizden (ablative plural second-person)
meşruiyetlerinden (ablative plural third-person)
meşruiyetimin (first-person genitive singular)
meşruiyetlerimin (first-person genitive singular)
meşruiyetinin (genitive second-person singular)
meşruiyetlerinin (genitive second-person singular)
meşruiyetinin (genitive singular third-person)
meşruiyetlerinin (genitive singular third-person)
meşruiyetimizin (first-person genitive plural)
meşruiyetlerimizin (first-person genitive plural)
meşruiyetinizin (genitive plural second-person)
meşruiyetlerinizin (genitive plural second-person)
meşruiyetlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مشروعیت, from Arabic مَشْرُوعِيَّة (mašrūʕiyya).

der

مَشْرُوعِيَّة

Arabic مَشْرُوعِيَّة (mašrūʕiyya)


istintak

head

istintak (definite accusative istintakı, plural istintaklar)

istintakı (accusative definite)
istintaklar (plural)
istintak (nominative singular)
istintaklar (nominative plural)
istintakı (accusative definite singular)
istintakları (accusative definite plural)
istintaka (dative singular)
istintaklara (dative plural)
istintakta (locative singular)
istintaklarda (locative plural)
istintaktan (ablative singular)
istintaklardan (ablative plural)
istintakın (genitive singular)
istintakların (genitive plural)
istintakım (first-person nominative singular)
istintaklarım (first-person nominative singular)
istintakın (nominative second-person singular)
istintakların (nominative second-person singular)
istintakı (nominative singular third-person)
istintakları (nominative singular third-person)
istintakımız (first-person nominative plural)
istintaklarımız (first-person nominative plural)
istintakınız (nominative plural second-person)
istintaklarınız (nominative plural second-person)
istintakları (nominative plural third-person)
istintakımı (accusative definite first-person singular)
istintaklarımı (accusative definite first-person singular)
istintakını (accusative definite second-person singular)
istintaklarını (accusative definite second-person singular)
istintakını (accusative definite singular third-person)
istintaklarını (accusative definite singular third-person)
istintakımızı (accusative definite first-person plural)
istintaklarımızı (accusative definite first-person plural)
istintakınızı (accusative definite plural second-person)
istintaklarınızı (accusative definite plural second-person)
istintaklarını (accusative definite plural third-person)
istintakıma (dative first-person singular)
istintaklarıma (dative first-person singular)
istintakına (dative second-person singular)
istintaklarına (dative second-person singular)
istintakına (dative singular third-person)
istintaklarına (dative singular third-person)
istintakımıza (dative first-person plural)
istintaklarımıza (dative first-person plural)
istintakınıza (dative plural second-person)
istintaklarınıza (dative plural second-person)
istintaklarına (dative plural third-person)
istintakımda (first-person locative singular)
istintaklarımda (first-person locative singular)
istintakında (locative second-person singular)
istintaklarında (locative second-person singular)
istintakında (locative singular third-person)
istintaklarında (locative singular third-person)
istintakımızda (first-person locative plural)
istintaklarımızda (first-person locative plural)
istintakınızda (locative plural second-person)
istintaklarınızda (locative plural second-person)
istintaklarında (locative plural third-person)
istintakımdan (ablative first-person singular)
istintaklarımdan (ablative first-person singular)
istintakından (ablative second-person singular)
istintaklarından (ablative second-person singular)
istintakından (ablative singular third-person)
istintaklarından (ablative singular third-person)
istintakımızdan (ablative first-person plural)
istintaklarımızdan (ablative first-person plural)
istintakınızdan (ablative plural second-person)
istintaklarınızdan (ablative plural second-person)
istintaklarından (ablative plural third-person)
istintakımın (first-person genitive singular)
istintaklarımın (first-person genitive singular)
istintakının (genitive second-person singular)
istintaklarının (genitive second-person singular)
istintakının (genitive singular third-person)
istintaklarının (genitive singular third-person)
istintakımızın (first-person genitive plural)
istintaklarımızın (first-person genitive plural)
istintakınızın (genitive plural second-person)
istintaklarınızın (genitive plural second-person)
istintaklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish استنطاق (istintâk), from Arabic اِسْتِنْطَاق (istinṭāq).

der

اِسْتِنْطَاق

Arabic اِسْتِنْطَاق (istinṭāq)


telif hakkı

head

telif hakkı (definite accusative telif hakkını, plural telif hakları)

telif hakkını (accusative definite)
telif hakları (plural)


medenî hâl

medenî hâl (definite accusative medenî hâli, plural medenî hâller)

medenî hâli (accusative definite)
medenî hâller (plural)
medenî hâl (nominative singular)
medenî hâller (nominative plural)
medenî hâli (accusative definite singular)
medenî hâlleri (accusative definite plural)
medenî hâle (dative singular)
medenî hâllere (dative plural)
medenî hâlde (locative singular)
medenî hâllerde (locative plural)
medenî hâlden (ablative singular)
medenî hâllerden (ablative plural)
medenî hâlin (genitive singular)
medenî hâllerin (genitive plural)

Formda adı, soyadı, doğum tarihi, doğum yeri ve medenî hâli soruluyor.

The form asks for name, surname, date of birth, place of birth and marital status.


şahitlik

şahitlik (definite accusative şahitliği, plural şahitlikler)

şahitliği (accusative definite)
şahitlikler (plural)
şahitlik (nominative singular)
şahitlikler (nominative plural)
şahitliği (accusative definite singular)
şahitlikleri (accusative definite plural)
şahitliğe (dative singular)
şahitliklere (dative plural)
şahitlikte (locative singular)
şahitliklerde (locative plural)
şahitlikten (ablative singular)
şahitliklerden (ablative plural)
şahitliğin (genitive singular)
şahitliklerin (genitive plural)
şahitliğim (first-person nominative singular)
şahitliklerim (first-person nominative singular)
şahitliğin (nominative second-person singular)
şahitliklerin (nominative second-person singular)
şahitliği (nominative singular third-person)
şahitlikleri (nominative singular third-person)
şahitliğimiz (first-person nominative plural)
şahitliklerimiz (first-person nominative plural)
şahitliğiniz (nominative plural second-person)
şahitlikleriniz (nominative plural second-person)
şahitlikleri (nominative plural third-person)
şahitliğimi (accusative definite first-person singular)
şahitliklerimi (accusative definite first-person singular)
şahitliğini (accusative definite second-person singular)
şahitliklerini (accusative definite second-person singular)
şahitliğini (accusative definite singular third-person)
şahitliklerini (accusative definite singular third-person)
şahitliğimizi (accusative definite first-person plural)
şahitliklerimizi (accusative definite first-person plural)
şahitliğinizi (accusative definite plural second-person)
şahitliklerinizi (accusative definite plural second-person)
şahitliklerini (accusative definite plural third-person)
şahitliğime (dative first-person singular)
şahitliklerime (dative first-person singular)
şahitliğine (dative second-person singular)
şahitliklerine (dative second-person singular)
şahitliğine (dative singular third-person)
şahitliklerine (dative singular third-person)
şahitliğimize (dative first-person plural)
şahitliklerimize (dative first-person plural)
şahitliğinize (dative plural second-person)
şahitliklerinize (dative plural second-person)
şahitliklerine (dative plural third-person)
şahitliğimde (first-person locative singular)
şahitliklerimde (first-person locative singular)
şahitliğinde (locative second-person singular)
şahitliklerinde (locative second-person singular)
şahitliğinde (locative singular third-person)
şahitliklerinde (locative singular third-person)
şahitliğimizde (first-person locative plural)
şahitliklerimizde (first-person locative plural)
şahitliğinizde (locative plural second-person)
şahitliklerinizde (locative plural second-person)
şahitliklerinde (locative plural third-person)
şahitliğimden (ablative first-person singular)
şahitliklerimden (ablative first-person singular)
şahitliğinden (ablative second-person singular)
şahitliklerinden (ablative second-person singular)
şahitliğinden (ablative singular third-person)
şahitliklerinden (ablative singular third-person)
şahitliğimizden (ablative first-person plural)
şahitliklerimizden (ablative first-person plural)
şahitliğinizden (ablative plural second-person)
şahitliklerinizden (ablative plural second-person)
şahitliklerinden (ablative plural third-person)
şahitliğimin (first-person genitive singular)
şahitliklerimin (first-person genitive singular)
şahitliğinin (genitive second-person singular)
şahitliklerinin (genitive second-person singular)
şahitliğinin (genitive singular third-person)
şahitliklerinin (genitive singular third-person)
şahitliğimizin (first-person genitive plural)
şahitliklerimizin (first-person genitive plural)
şahitliğinizin (genitive plural second-person)
şahitliklerinizin (genitive plural second-person)
şahitliklerinin (genitive plural third-person)
şahitliğim (first-person singular)
şahitliklerim (first-person singular)
şahitliksin (second-person singular)
şahitliklersin (second-person singular)
şahitlik (singular third-person)
şahitliktir (singular third-person)
şahitlikler (singular third-person)
şahitliklerdir (singular third-person)
şahitliğiz (first-person plural)
şahitlikleriz (first-person plural)
şahitliksiniz (plural second-person)
şahitliklersiniz (plural second-person)
şahitlikler (plural third-person)
şahitliklerdir (plural third-person)

[ʃɑː.çit̪ˈl̠ʲic]

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], equivalent to şahit (“witness”) + -lik