tanıklık etmek

tr-conj-head

tanıklık ediyorlardı (or tanıklık ediyordular)

tanıklık ederlermiş (or tanıklık edermişlar)

tanıklık etmeyin (or tanıklık etmeyiniz)

tanıklık etmek (infinitive)
tanıklık eden (imperfective impersonal participle)
tanıklık etmiş (impersonal participle perfective)
tanıklık edecek (impersonal participle prospective)
tanıklık ettiğim (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğin (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiği (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tanıklık ettikleri (non-prospective participle personal)
tanıklık edeceğim (participle personal prospective)
tanıklık edeceğin (participle personal prospective)
tanıklık edeceği (participle personal prospective)
tanıklık edeceğimiz (participle personal prospective)
tanıklık edeceğiniz (participle personal prospective)
tanıklık edecekleri (participle personal prospective)
tanıklık etme (noun-from-verb)
tanıklık ediş (adverbial)
tanıklık ederim (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık edersin (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık eder (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık ederler (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık ettim (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık ettin (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etti (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık ettik (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tanıklık ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık edeceğim (first-person future indicative singular)
tanıklık edeceksin (future indicative second-person singular)
tanıklık edecek (future indicative singular third-person)
tanıklık edeceğiz (first-person future indicative plural)
tanıklık edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tanıklık edecekler (future indicative plural third-person)
tanıklık etmişim (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmiş (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmişler (inferential perfective plural third-person)
tanıklık edermişim (aorist first-person inferential singular)
tanıklık edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tanıklık edermiş (aorist inferential singular third-person)
tanıklık edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tanıklık edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tanıklık ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tanıklık edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tanıklık ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etsem (conditional first-person singular)
tanıklık etsen (conditional second-person singular)
tanıklık etse (conditional singular third-person)
tanıklık etsek (conditional first-person plural)
tanıklık etseniz (conditional plural second-person)
tanıklık etseler (conditional plural third-person)
tanıklık etseydim (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etseydin (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etseydi (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etseydik (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tanıklık edeyim (first-person optative singular)
tanıklık edesin (optative second-person singular)
tanıklık ede (optative singular third-person)
tanıklık edelim (first-person optative plural)
tanıklık edesiniz (optative plural second-person)
tanıklık edeler (optative plural third-person)
tanıklık etmekteyim (first-person progressive singular)
tanıklık etmektesin (progressive second-person singular)
tanıklık etmekte (progressive singular third-person)
tanıklık etmekteyiz (first-person plural progressive)
tanıklık etmektesiniz (plural progressive second-person)
tanıklık etmekteler (plural progressive third-person)
tanıklık etmeliyim (first-person necessitative singular)
tanıklık etmelisin (necessitative second-person singular)
tanıklık etmeli (necessitative singular third-person)
tanıklık etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tanıklık etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tanıklık etmeliler (necessitative plural third-person)
tanıklık et (imperative second-person singular)
tanıklık etsin (imperative singular third-person)
tanıklık edin (imperative plural second-person)
or tanıklık ediniz (imperative plural second-person)
tanıklık etsinler (imperative plural third-person)
tanıklık eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tanıklık edecek misin? (future indicative second-person singular)
tanıklık edecek mi? (future indicative singular third-person)
tanıklık edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tanıklık edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tanıklık edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tanıklık etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tanıklık eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tanıklık eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tanıklık eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tanıklık eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tanıklık eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tanıklık ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tanıklık ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etsem mi? (conditional first-person singular)
tanıklık etsen mi? (conditional second-person singular)
tanıklık etse mi? (conditional singular third-person)
tanıklık etsek mi? (conditional first-person plural)
tanıklık etseniz mi? (conditional plural second-person)
tanıklık etseler mi? (conditional plural third-person)
tanıklık etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tanıklık etmekte misin? (progressive second-person singular)
tanıklık etmekte mi? (progressive singular third-person)
tanıklık etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tanıklık etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tanıklık etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tanıklık etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tanıklık etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tanıklık etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tanıklık etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tanıklık etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tanıklık etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tanıklık etmemek (infinitive negative)
tanıklık etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tanıklık etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tanıklık etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tanıklık etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tanıklık etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tanıklık etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tanıklık etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tanıklık etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tanıklık etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tanıklık etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tanıklık etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tanıklık etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tanıklık etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tanıklık etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tanıklık etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tanıklık etmeme (negative noun-from-verb)
tanıklık etmeyiş (adverbial negative)
tanıklık etmem (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık etmez (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tanıklık etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tanıklık etmeyecek (future indicative singular third-person)
tanıklık etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tanıklık etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tanıklık etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tanıklık etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tanıklık etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tanıklık etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tanıklık etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tanıklık etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tanıklık etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tanıklık etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tanıklık etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etmesem (conditional first-person singular)
tanıklık etmesen (conditional second-person singular)
tanıklık etmese (conditional singular third-person)
tanıklık etmesek (conditional first-person plural)
tanıklık etmeseniz (conditional plural second-person)
tanıklık etmeseler (conditional plural third-person)
tanıklık etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmeyeyim (first-person optative singular)
tanıklık etmeyesin (optative second-person singular)
tanıklık etmeye (optative singular third-person)
tanıklık etmeyelim (first-person optative plural)
tanıklık etmeyesiniz (optative plural second-person)
tanıklık etmeyeler (optative plural third-person)
tanıklık etmemekteyim (first-person progressive singular)
tanıklık etmemektesin (progressive second-person singular)
tanıklık etmemekte (progressive singular third-person)
tanıklık etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tanıklık etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tanıklık etmemekteler (plural progressive third-person)
tanıklık etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tanıklık etmemelisin (necessitative second-person singular)
tanıklık etmemeli (necessitative singular third-person)
tanıklık etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tanıklık etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tanıklık etmemeliler (necessitative plural third-person)
tanıklık etme (imperative second-person singular)
tanıklık etmesin (imperative singular third-person)
tanıklık etmeyin (imperative plural second-person)
or tanıklık etmeyiniz (imperative plural second-person)
tanıklık etmesinler (imperative plural third-person)
tanıklık etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tanıklık etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tanıklık etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tanıklık etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tanıklık etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tanıklık etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tanıklık etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tanıklık etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tanıklık etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tanıklık etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tanıklık etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tanıklık etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tanıklık etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tanıklık etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etmesem mi? (conditional first-person singular)
tanıklık etmesen mi? (conditional second-person singular)
tanıklık etmese mi? (conditional singular third-person)
tanıklık etmesek mi? (conditional first-person plural)
tanıklık etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tanıklık etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tanıklık etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tanıklık etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tanıklık etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tanıklık etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tanıklık etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tanıklık etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tanıklık etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tanıklık etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tanıklık etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tanıklık etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tanıklık etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tanıklık etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[t̪ʰɑ.n̪ɯkˈɫ̪ɯ.cʰ‿e̞t̪.me̞c]


şahitlik etmek

şahitlik ediyorlardı (or şahitlik ediyordular)

şahitlik ederlermiş (or şahitlik edermişlar)

şahitlik etmeyin (or şahitlik etmeyiniz)

şahitlik etmek (infinitive)
şahitlik eden (imperfective impersonal participle)
şahitlik etmiş (impersonal participle perfective)
şahitlik edecek (impersonal participle prospective)
şahitlik ettiğim (non-prospective participle personal)
şahitlik ettiğin (non-prospective participle personal)
şahitlik ettiği (non-prospective participle personal)
şahitlik ettiğimiz (non-prospective participle personal)
şahitlik ettiğiniz (non-prospective participle personal)
şahitlik ettikleri (non-prospective participle personal)
şahitlik edeceğim (participle personal prospective)
şahitlik edeceğin (participle personal prospective)
şahitlik edeceği (participle personal prospective)
şahitlik edeceğimiz (participle personal prospective)
şahitlik edeceğiniz (participle personal prospective)
şahitlik edecekleri (participle personal prospective)
şahitlik etme (noun-from-verb)
şahitlik ediş (adverbial)
şahitlik ederim (aorist first-person indicative present singular)
şahitlik edersin (aorist indicative present second-person singular)
şahitlik eder (aorist indicative present singular third-person)
şahitlik ederiz (aorist first-person indicative plural present)
şahitlik edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
şahitlik ederler (aorist indicative plural present third-person)
şahitlik ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şahitlik ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şahitlik ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
şahitlik ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şahitlik ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şahitlik ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şahitlik ettim (first-person indicative past perfective singular)
şahitlik ettin (indicative past perfective second-person singular)
şahitlik etti (indicative past perfective singular third-person)
şahitlik ettik (first-person indicative past perfective plural)
şahitlik ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
şahitlik ettiler (indicative past perfective plural third-person)
şahitlik ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şahitlik ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şahitlik ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şahitlik ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şahitlik ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şahitlik ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or şahitlik ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
şahitlik edeceğim (first-person future indicative singular)
şahitlik edeceksin (future indicative second-person singular)
şahitlik edecek (future indicative singular third-person)
şahitlik edeceğiz (first-person future indicative plural)
şahitlik edeceksiniz (future indicative plural second-person)
şahitlik edecekler (future indicative plural third-person)
şahitlik etmişim (first-person inferential perfective singular)
şahitlik etmişsin (inferential perfective second-person singular)
şahitlik etmiş (inferential perfective singular third-person)
şahitlik etmişiz (first-person inferential perfective plural)
şahitlik etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şahitlik etmişler (inferential perfective plural third-person)
şahitlik edermişim (aorist first-person inferential singular)
şahitlik edermişsin (aorist inferential second-person singular)
şahitlik edermiş (aorist inferential singular third-person)
şahitlik edermişiz (aorist first-person inferential plural)
şahitlik edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şahitlik ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or şahitlik edermişlar (aorist inferential plural third-person)
şahitlik ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şahitlik ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şahitlik ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şahitlik ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şahitlik ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şahitlik ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şahitlik etsem (conditional first-person singular)
şahitlik etsen (conditional second-person singular)
şahitlik etse (conditional singular third-person)
şahitlik etsek (conditional first-person plural)
şahitlik etseniz (conditional plural second-person)
şahitlik etseler (conditional plural third-person)
şahitlik etseydim (conditional first-person perfective singular)
şahitlik etseydin (conditional perfective second-person singular)
şahitlik etseydi (conditional perfective singular third-person)
şahitlik etseydik (conditional first-person perfective plural)
şahitlik etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şahitlik etseydiler (conditional perfective plural third-person)
şahitlik edeyim (first-person optative singular)
şahitlik edesin (optative second-person singular)
şahitlik ede (optative singular third-person)
şahitlik edelim (first-person optative plural)
şahitlik edesiniz (optative plural second-person)
şahitlik edeler (optative plural third-person)
şahitlik etmekteyim (first-person progressive singular)
şahitlik etmektesin (progressive second-person singular)
şahitlik etmekte (progressive singular third-person)
şahitlik etmekteyiz (first-person plural progressive)
şahitlik etmektesiniz (plural progressive second-person)
şahitlik etmekteler (plural progressive third-person)
şahitlik etmeliyim (first-person necessitative singular)
şahitlik etmelisin (necessitative second-person singular)
şahitlik etmeli (necessitative singular third-person)
şahitlik etmeliyiz (first-person necessitative plural)
şahitlik etmelisiniz (necessitative plural second-person)
şahitlik etmeliler (necessitative plural third-person)
şahitlik et (imperative second-person singular)
şahitlik etsin (imperative singular third-person)
şahitlik edin (imperative plural second-person)
or şahitlik ediniz (imperative plural second-person)
şahitlik etsinler (imperative plural third-person)
şahitlik eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şahitlik eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
şahitlik eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
şahitlik eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şahitlik eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şahitlik ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şahitlik ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şahitlik ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şahitlik ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şahitlik ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şahitlik ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şahitlik ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şahitlik ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şahitlik ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şahitlik etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
şahitlik ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şahitlik ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şahitlik ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şahitlik ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şahitlik ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şahitlik ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şahitlik ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şahitlik ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şahitlik ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şahitlik edecek miyim? (first-person future indicative singular)
şahitlik edecek misin? (future indicative second-person singular)
şahitlik edecek mi? (future indicative singular third-person)
şahitlik edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şahitlik edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şahitlik edecekler mi? (future indicative plural third-person)
şahitlik etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şahitlik etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şahitlik etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şahitlik etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şahitlik etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şahitlik etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şahitlik eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şahitlik eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şahitlik eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
şahitlik eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şahitlik eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şahitlik ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şahitlik ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şahitlik ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şahitlik ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şahitlik ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şahitlik ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şahitlik ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şahitlik etsem mi? (conditional first-person singular)
şahitlik etsen mi? (conditional second-person singular)
şahitlik etse mi? (conditional singular third-person)
şahitlik etsek mi? (conditional first-person plural)
şahitlik etseniz mi? (conditional plural second-person)
şahitlik etseler mi? (conditional plural third-person)
şahitlik etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
şahitlik etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
şahitlik etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
şahitlik etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
şahitlik etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şahitlik etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şahitlik etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
şahitlik etmekte misin? (progressive second-person singular)
şahitlik etmekte mi? (progressive singular third-person)
şahitlik etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
şahitlik etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
şahitlik etmekteler mi? (plural progressive third-person)
şahitlik etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
şahitlik etmeli misin? (necessitative second-person singular)
şahitlik etmeli mi? (necessitative singular third-person)
şahitlik etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şahitlik etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şahitlik etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
şahitlik etmemek (infinitive negative)
şahitlik etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
şahitlik etmemiş (impersonal negative participle perfective)
şahitlik etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
şahitlik etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
şahitlik etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
şahitlik etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
şahitlik etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
şahitlik etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
şahitlik etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
şahitlik etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
şahitlik etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
şahitlik etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
şahitlik etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
şahitlik etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
şahitlik etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
şahitlik etmeme (negative noun-from-verb)
şahitlik etmeyiş (adverbial negative)
şahitlik etmem (aorist first-person indicative present singular)
şahitlik etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
şahitlik etmez (aorist indicative present singular third-person)
şahitlik etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
şahitlik etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
şahitlik etmezler (aorist indicative plural present third-person)
şahitlik etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
şahitlik etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
şahitlik etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
şahitlik etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
şahitlik etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
şahitlik etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
şahitlik etmedim (first-person indicative past perfective singular)
şahitlik etmedin (indicative past perfective second-person singular)
şahitlik etmedi (indicative past perfective singular third-person)
şahitlik etmedik (first-person indicative past perfective plural)
şahitlik etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
şahitlik etmediler (indicative past perfective plural third-person)
şahitlik etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
şahitlik etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
şahitlik etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
şahitlik etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
şahitlik etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
şahitlik etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
şahitlik etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
şahitlik etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
şahitlik etmeyecek (future indicative singular third-person)
şahitlik etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
şahitlik etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
şahitlik etmeyecekler (future indicative plural third-person)
şahitlik etmemişim (first-person inferential perfective singular)
şahitlik etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
şahitlik etmemiş (inferential perfective singular third-person)
şahitlik etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
şahitlik etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
şahitlik etmemişler (inferential perfective plural third-person)
şahitlik etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
şahitlik etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
şahitlik etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
şahitlik etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
şahitlik etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
şahitlik etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
şahitlik etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
şahitlik etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
şahitlik etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
şahitlik etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
şahitlik etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
şahitlik etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
şahitlik etmesem (conditional first-person singular)
şahitlik etmesen (conditional second-person singular)
şahitlik etmese (conditional singular third-person)
şahitlik etmesek (conditional first-person plural)
şahitlik etmeseniz (conditional plural second-person)
şahitlik etmeseler (conditional plural third-person)
şahitlik etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
şahitlik etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
şahitlik etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
şahitlik etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
şahitlik etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
şahitlik etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
şahitlik etmeyeyim (first-person optative singular)
şahitlik etmeyesin (optative second-person singular)
şahitlik etmeye (optative singular third-person)
şahitlik etmeyelim (first-person optative plural)
şahitlik etmeyesiniz (optative plural second-person)
şahitlik etmeyeler (optative plural third-person)
şahitlik etmemekteyim (first-person progressive singular)
şahitlik etmemektesin (progressive second-person singular)
şahitlik etmemekte (progressive singular third-person)
şahitlik etmemekteyiz (first-person plural progressive)
şahitlik etmemektesiniz (plural progressive second-person)
şahitlik etmemekteler (plural progressive third-person)
şahitlik etmemeliyim (first-person necessitative singular)
şahitlik etmemelisin (necessitative second-person singular)
şahitlik etmemeli (necessitative singular third-person)
şahitlik etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
şahitlik etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
şahitlik etmemeliler (necessitative plural third-person)
şahitlik etme (imperative second-person singular)
şahitlik etmesin (imperative singular third-person)
şahitlik etmeyin (imperative plural second-person)
or şahitlik etmeyiniz (imperative plural second-person)
şahitlik etmesinler (imperative plural third-person)
şahitlik etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
şahitlik etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
şahitlik etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
şahitlik etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
şahitlik etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
şahitlik etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
şahitlik etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
şahitlik etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
şahitlik etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
şahitlik etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
şahitlik etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
şahitlik etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
şahitlik etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
şahitlik etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
şahitlik etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
şahitlik etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
şahitlik etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
şahitlik etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
şahitlik etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
şahitlik etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
şahitlik etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
şahitlik etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
şahitlik etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
şahitlik etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
şahitlik etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
şahitlik etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
şahitlik etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
şahitlik etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
şahitlik etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
şahitlik etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
şahitlik etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
şahitlik etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
şahitlik etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
şahitlik etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
şahitlik etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
şahitlik etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
şahitlik etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
şahitlik etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
şahitlik etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
şahitlik etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
şahitlik etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
şahitlik etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
şahitlik etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
şahitlik etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
şahitlik etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
şahitlik etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
şahitlik etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
şahitlik etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
şahitlik etmesem mi? (conditional first-person singular)
şahitlik etmesen mi? (conditional second-person singular)
şahitlik etmese mi? (conditional singular third-person)
şahitlik etmesek mi? (conditional first-person plural)
şahitlik etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
şahitlik etmeseler mi? (conditional plural third-person)
şahitlik etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
şahitlik etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
şahitlik etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
şahitlik etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
şahitlik etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
şahitlik etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
şahitlik etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
şahitlik etmemekte misin? (progressive second-person singular)
şahitlik etmemekte mi? (progressive singular third-person)
şahitlik etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
şahitlik etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
şahitlik etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
şahitlik etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
şahitlik etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
şahitlik etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
şahitlik etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
şahitlik etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
şahitlik etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

(intransitive, law) to do the witness duty in a court


eşitlik

head

eşitlik (definite accusative eşitliği, plural eşitlikler)

eşitliği (accusative definite)
eşitlikler (plural)
eşitlik (nominative singular)
eşitlikler (nominative plural)
eşitliği (accusative definite singular)
eşitlikleri (accusative definite plural)
eşitliğe (dative singular)
eşitliklere (dative plural)
eşitlikte (locative singular)
eşitliklerde (locative plural)
eşitlikten (ablative singular)
eşitliklerden (ablative plural)
eşitliğin (genitive singular)
eşitliklerin (genitive plural)
eşitliğim (first-person nominative singular)
eşitliklerim (first-person nominative singular)
eşitliğin (nominative second-person singular)
eşitliklerin (nominative second-person singular)
eşitliği (nominative singular third-person)
eşitlikleri (nominative singular third-person)
eşitliğimiz (first-person nominative plural)
eşitliklerimiz (first-person nominative plural)
eşitliğiniz (nominative plural second-person)
eşitlikleriniz (nominative plural second-person)
eşitlikleri (nominative plural third-person)
eşitliğimi (accusative definite first-person singular)
eşitliklerimi (accusative definite first-person singular)
eşitliğini (accusative definite second-person singular)
eşitliklerini (accusative definite second-person singular)
eşitliğini (accusative definite singular third-person)
eşitliklerini (accusative definite singular third-person)
eşitliğimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliklerimizi (accusative definite first-person plural)
eşitliğinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerinizi (accusative definite plural second-person)
eşitliklerini (accusative definite plural third-person)
eşitliğime (dative first-person singular)
eşitliklerime (dative first-person singular)
eşitliğine (dative second-person singular)
eşitliklerine (dative second-person singular)
eşitliğine (dative singular third-person)
eşitliklerine (dative singular third-person)
eşitliğimize (dative first-person plural)
eşitliklerimize (dative first-person plural)
eşitliğinize (dative plural second-person)
eşitliklerinize (dative plural second-person)
eşitliklerine (dative plural third-person)
eşitliğimde (first-person locative singular)
eşitliklerimde (first-person locative singular)
eşitliğinde (locative second-person singular)
eşitliklerinde (locative second-person singular)
eşitliğinde (locative singular third-person)
eşitliklerinde (locative singular third-person)
eşitliğimizde (first-person locative plural)
eşitliklerimizde (first-person locative plural)
eşitliğinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinizde (locative plural second-person)
eşitliklerinde (locative plural third-person)
eşitliğimden (ablative first-person singular)
eşitliklerimden (ablative first-person singular)
eşitliğinden (ablative second-person singular)
eşitliklerinden (ablative second-person singular)
eşitliğinden (ablative singular third-person)
eşitliklerinden (ablative singular third-person)
eşitliğimizden (ablative first-person plural)
eşitliklerimizden (ablative first-person plural)
eşitliğinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinizden (ablative plural second-person)
eşitliklerinden (ablative plural third-person)
eşitliğimin (first-person genitive singular)
eşitliklerimin (first-person genitive singular)
eşitliğinin (genitive second-person singular)
eşitliklerinin (genitive second-person singular)
eşitliğinin (genitive singular third-person)
eşitliklerinin (genitive singular third-person)
eşitliğimizin (first-person genitive plural)
eşitliklerimizin (first-person genitive plural)
eşitliğinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinizin (genitive plural second-person)
eşitliklerinin (genitive plural third-person)
eşitliğim (first-person singular)
eşitliklerim (first-person singular)
eşitliksin (second-person singular)
eşitliklersin (second-person singular)
eşitlik (singular third-person)
eşitliktir (singular third-person)
eşitlikler (singular third-person)
eşitliklerdir (singular third-person)
eşitliğiz (first-person plural)
eşitlikleriz (first-person plural)
eşitliksiniz (plural second-person)
eşitliklersiniz (plural second-person)
eşitlikler (plural third-person)
eşitliklerdir (plural third-person)

(law) equal treatment of people before law, equality


tanınmak

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

tanınmak (infinitive)
tanınan (imperfective impersonal participle)
tanınmış (impersonal participle perfective)
tanınacak (impersonal participle prospective)
tanındığım (non-prospective participle personal)
tanındığın (non-prospective participle personal)
tanındığı (non-prospective participle personal)
tanındığımız (non-prospective participle personal)
tanındığınız (non-prospective participle personal)
tanındıkları (non-prospective participle personal)
tanınacağım (participle personal prospective)
tanınacağın (participle personal prospective)
tanınacağı (participle personal prospective)
tanınacağımız (participle personal prospective)
tanınacağınız (participle personal prospective)
tanınacakları (participle personal prospective)
tanınma (noun-from-verb)
tanınış (adverbial)
tanınırım (aorist first-person indicative present singular)
tanınırsın (aorist indicative present second-person singular)
tanınır (aorist indicative present singular third-person)
tanınırız (aorist first-person indicative plural present)
tanınırsınız (aorist indicative plural present second-person)
tanınırlar (aorist indicative plural present third-person)
tanınıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanınıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanınıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanınıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanınıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanınıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanındım (first-person indicative past perfective singular)
tanındın (indicative past perfective second-person singular)
tanındı (indicative past perfective singular third-person)
tanındık (first-person indicative past perfective plural)
tanındınız (indicative past perfective plural second-person)
tanındılar (indicative past perfective plural third-person)
tanınıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanınıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanınıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanınıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanınıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanınıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tanınıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tanınacağım (first-person future indicative singular)
tanınacaksın (future indicative second-person singular)
tanınacak (future indicative singular third-person)
tanınacağız (first-person future indicative plural)
tanınacaksınız (future indicative plural second-person)
tanınacaklar (future indicative plural third-person)
tanınmışım (first-person inferential perfective singular)
tanınmışsın (inferential perfective second-person singular)
tanınmış (inferential perfective singular third-person)
tanınmışız (first-person inferential perfective plural)
tanınmışsınız (inferential perfective plural second-person)
tanınmışlar (inferential perfective plural third-person)
tanınırmışım (aorist first-person inferential singular)
tanınırmışsın (aorist inferential second-person singular)
tanınırmış (aorist inferential singular third-person)
tanınırmışız (aorist first-person inferential plural)
tanınırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tanınırlarmış (or tanınırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
tanınıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanınıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanınıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanınıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanınıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanınıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanınsam (conditional first-person singular)
tanınsan (conditional second-person singular)
tanınsa (conditional singular third-person)
tanınsak (conditional first-person plural)
tanınsanız (conditional plural second-person)
tanınsalar (conditional plural third-person)
tanınsaydım (conditional first-person perfective singular)
tanınsaydın (conditional perfective second-person singular)
tanınsaydı (conditional perfective singular third-person)
tanınsaydık (conditional first-person perfective plural)
tanınsaydınız (conditional perfective plural second-person)
tanınsaydılar (conditional perfective plural third-person)
tanınayım (first-person optative singular)
tanınasın (optative second-person singular)
tanına (optative singular third-person)
tanınalım (first-person optative plural)
tanınasınız (optative plural second-person)
tanınalar (optative plural third-person)
tanınmaktayım (first-person progressive singular)
tanınmaktasın (progressive second-person singular)
tanınmakta (progressive singular third-person)
tanınmaktayız (first-person plural progressive)
tanınmaktasınız (plural progressive second-person)
tanınmaktalar (plural progressive third-person)
tanınmalıyım (first-person necessitative singular)
tanınmalısın (necessitative second-person singular)
tanınmalı (necessitative singular third-person)
tanınmalıyız (first-person necessitative plural)
tanınmalısınız (necessitative plural second-person)
tanınmalılar (necessitative plural third-person)
tanın (imperative second-person singular)
tanınsın (imperative singular third-person)
tanının (imperative plural second-person)
tanınsınlar (imperative plural third-person)
tanınır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tanınır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tanınır mı? (aorist indicative present singular third-person)
tanınır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tanınır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tanınırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tanınıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanınıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanınıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanınıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanınıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanınıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanındım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tanındın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tanındı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tanındık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tanındınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tanındılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tanınıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanınıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanınıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanınıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanınıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanınıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanınacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tanınacak mısın? (future indicative second-person singular)
tanınacak mı? (future indicative singular third-person)
tanınacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tanınacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tanınacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tanınmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tanınmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tanınmış mı? (inferential perfective singular third-person)
tanınmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tanınmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tanınmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tanınır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tanınır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tanınır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tanınır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tanınır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tanınırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tanınıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanınıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanınıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanınıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanınıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanınıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanınsam mı? (conditional first-person singular)
tanınsan mı? (conditional second-person singular)
tanınsa mı? (conditional singular third-person)
tanınsak mı? (conditional first-person plural)
tanınsanız mı? (conditional plural second-person)
tanınsalar mı? (conditional plural third-person)
tanınsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tanınsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tanınsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tanınsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tanınsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tanınsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tanınmakta mıyım? (first-person progressive singular)
tanınmakta mısın? (progressive second-person singular)
tanınmakta mı? (progressive singular third-person)
tanınmakta mıyız? (first-person plural progressive)
tanınmakta mısınız? (plural progressive second-person)
tanınmaktalar mı? (plural progressive third-person)
tanınmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tanınmalı mısın? (necessitative second-person singular)
tanınmalı mı? (necessitative singular third-person)
tanınmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tanınmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tanınmalılar mı? (necessitative plural third-person)
tanınmamak (infinitive negative)
tanınmayan (imperfective impersonal negative participle)
tanınmamış (impersonal negative participle perfective)
tanınmayacak (impersonal negative participle prospective)
tanınmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
tanınmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
tanınmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
tanınmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
tanınmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
tanınmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
tanınmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
tanınmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
tanınmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
tanınmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
tanınmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
tanınmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
tanınmama (negative noun-from-verb)
tanınmayış (adverbial negative)
tanınmam (aorist first-person indicative present singular)
tanınmazsın (aorist indicative present second-person singular)
tanınmaz (aorist indicative present singular third-person)
tanınmayız (aorist first-person indicative plural present)
tanınmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
tanınmazlar (aorist indicative plural present third-person)
tanınmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanınmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanınmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanınmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanınmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanınmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanınmadım (first-person indicative past perfective singular)
tanınmadın (indicative past perfective second-person singular)
tanınmadı (indicative past perfective singular third-person)
tanınmadık (first-person indicative past perfective plural)
tanınmadınız (indicative past perfective plural second-person)
tanınmadılar (indicative past perfective plural third-person)
tanınmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanınmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanınmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanınmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanınmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanınmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tanınmayacağım (first-person future indicative singular)
tanınmayacaksın (future indicative second-person singular)
tanınmayacak (future indicative singular third-person)
tanınmayacağız (first-person future indicative plural)
tanınmayacaksınız (future indicative plural second-person)
tanınmayacaklar (future indicative plural third-person)
tanınmamışım (first-person inferential perfective singular)
tanınmamışsın (inferential perfective second-person singular)
tanınmamış (inferential perfective singular third-person)
tanınmamışız (first-person inferential perfective plural)
tanınmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
tanınmamışlar (inferential perfective plural third-person)
tanınmazmışım (aorist first-person inferential singular)
tanınmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
tanınmazmış (aorist inferential singular third-person)
tanınmazmışız (aorist first-person inferential plural)
tanınmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
tanınmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
tanınmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanınmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanınmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanınmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanınmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanınmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanınmasam (conditional first-person singular)
tanınmasan (conditional second-person singular)
tanınmasa (conditional singular third-person)
tanınmasak (conditional first-person plural)
tanınmasanız (conditional plural second-person)
tanınmasalar (conditional plural third-person)
tanınmasaydım (conditional first-person perfective singular)
tanınmasaydın (conditional perfective second-person singular)
tanınmasaydı (conditional perfective singular third-person)
tanınmasaydık (conditional first-person perfective plural)
tanınmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
tanınmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
tanınmayayım (first-person optative singular)
tanınmayasın (optative second-person singular)
tanınmaya (optative singular third-person)
tanınmayalım (first-person optative plural)
tanınmayasınız (optative plural second-person)
tanınmayalar (optative plural third-person)
tanınmamaktayım (first-person progressive singular)
tanınmamaktasın (progressive second-person singular)
tanınmamakta (progressive singular third-person)
tanınmamaktayız (first-person plural progressive)
tanınmamaktasınız (plural progressive second-person)
tanınmamaktalar (plural progressive third-person)
tanınmamalıyım (first-person necessitative singular)
tanınmamalısın (necessitative second-person singular)
tanınmamalı (necessitative singular third-person)
tanınmamalıyız (first-person necessitative plural)
tanınmamalısınız (necessitative plural second-person)
tanınmamalılar (necessitative plural third-person)
tanınma (imperative second-person singular)
tanınmasın (imperative singular third-person)
tanınmayın (imperative plural second-person)
tanınmasınlar (imperative plural third-person)
tanınmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
tanınmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
tanınmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
tanınmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
tanınmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
tanınmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
tanınmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanınmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanınmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanınmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanınmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanınmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanınmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
tanınmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
tanınmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
tanınmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
tanınmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
tanınmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
tanınmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanınmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanınmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanınmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanınmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanınmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanınmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
tanınmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
tanınmayacak mı? (future indicative singular third-person)
tanınmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
tanınmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
tanınmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
tanınmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
tanınmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
tanınmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
tanınmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
tanınmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
tanınmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
tanınmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
tanınmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
tanınmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
tanınmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
tanınmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
tanınmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
tanınmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanınmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanınmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanınmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanınmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanınmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanınmasam mı? (conditional first-person singular)
tanınmasan mı? (conditional second-person singular)
tanınmasa mı? (conditional singular third-person)
tanınmasak mı? (conditional first-person plural)
tanınmasanız mı? (conditional plural second-person)
tanınmasalar mı? (conditional plural third-person)
tanınmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
tanınmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
tanınmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
tanınmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
tanınmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
tanınmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
tanınmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
tanınmamakta mısın? (progressive second-person singular)
tanınmamakta mı? (progressive singular third-person)
tanınmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
tanınmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
tanınmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
tanınmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
tanınmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
tanınmamalı mı? (necessitative singular third-person)
tanınmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
tanınmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
tanınmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

[t̪ʰɑ.n̪ɯn̪ˈmɑk]

Equivalent to tanı- (“to recognize, to know”) + -n + -mak

affix

(intransitive, law) to be recognized or acknowledged officially.


tasarı

head

tasarı (definite accusative tasarıyı, plural tasarılar)

tasarıyı (accusative definite)
tasarılar (plural)
tasarı (nominative singular)
tasarılar (nominative plural)
tasarıyı (accusative definite singular)
tasarıları (accusative definite plural)
tasarıya (dative singular)
tasarılara (dative plural)
tasarıda (locative singular)
tasarılarda (locative plural)
tasarıdan (ablative singular)
tasarılardan (ablative plural)
tasarının (genitive singular)
tasarıların (genitive plural)
tasarım (first-person nominative singular)
tasarılarım (first-person nominative singular)
tasarın (nominative second-person singular)
tasarıların (nominative second-person singular)
tasarısı (nominative singular third-person)
tasarıları (nominative singular third-person)
tasarımız (first-person nominative plural)
tasarılarımız (first-person nominative plural)
tasarınız (nominative plural second-person)
tasarılarınız (nominative plural second-person)
tasarıları (nominative plural third-person)
tasarımı (accusative definite first-person singular)
tasarılarımı (accusative definite first-person singular)
tasarını (accusative definite second-person singular)
tasarılarını (accusative definite second-person singular)
tasarısını (accusative definite singular third-person)
tasarılarını (accusative definite singular third-person)
tasarımızı (accusative definite first-person plural)
tasarılarımızı (accusative definite first-person plural)
tasarınızı (accusative definite plural second-person)
tasarılarınızı (accusative definite plural second-person)
tasarılarını (accusative definite plural third-person)
tasarıma (dative first-person singular)
tasarılarıma (dative first-person singular)
tasarına (dative second-person singular)
tasarılarına (dative second-person singular)
tasarısına (dative singular third-person)
tasarılarına (dative singular third-person)
tasarımıza (dative first-person plural)
tasarılarımıza (dative first-person plural)
tasarınıza (dative plural second-person)
tasarılarınıza (dative plural second-person)
tasarılarına (dative plural third-person)
tasarımda (first-person locative singular)
tasarılarımda (first-person locative singular)
tasarında (locative second-person singular)
tasarılarında (locative second-person singular)
tasarısında (locative singular third-person)
tasarılarında (locative singular third-person)
tasarımızda (first-person locative plural)
tasarılarımızda (first-person locative plural)
tasarınızda (locative plural second-person)
tasarılarınızda (locative plural second-person)
tasarılarında (locative plural third-person)
tasarımdan (ablative first-person singular)
tasarılarımdan (ablative first-person singular)
tasarından (ablative second-person singular)
tasarılarından (ablative second-person singular)
tasarısından (ablative singular third-person)
tasarılarından (ablative singular third-person)
tasarımızdan (ablative first-person plural)
tasarılarımızdan (ablative first-person plural)
tasarınızdan (ablative plural second-person)
tasarılarınızdan (ablative plural second-person)
tasarılarından (ablative plural third-person)
tasarımın (first-person genitive singular)
tasarılarımın (first-person genitive singular)
tasarının (genitive second-person singular)
tasarılarının (genitive second-person singular)
tasarısının (genitive singular third-person)
tasarılarının (genitive singular third-person)
tasarımızın (first-person genitive plural)
tasarılarımızın (first-person genitive plural)
tasarınızın (genitive plural second-person)
tasarılarınızın (genitive plural second-person)
tasarılarının (genitive plural third-person)
tasarıyım (first-person singular)
tasarılarım (first-person singular)
tasarısın (second-person singular)
tasarılarsın (second-person singular)
tasarı (singular third-person)
tasarıdır (singular third-person)
tasarılar (singular third-person)
tasarılardır (singular third-person)
tasarıyız (first-person plural)
tasarılarız (first-person plural)
tasarısınız (plural second-person)
tasarılarsınız (plural second-person)
tasarılar (plural third-person)
tasarılardır (plural third-person)

Coined during the language reform. Derived from Proto-Oghuz *tasbar- + -ı, alternatively from tasar + -ı.

[t̪ʰɑ.s̪ɑˈɾ̞ɯ]

karar tasarısı