tam yağlı süt

head

tam yağlı süt (definite accusative tam yağlı sütü, plural tam yağlı sütleri)

tam yağlı sütü (accusative definite)
tam yağlı sütleri (plural)
tam yağlı süt (nominative singular)
tam yağlı sütler (nominative plural)
tam yağlı sütü (accusative definite singular)
tam yağlı sütleri (accusative definite plural)
tam yağlı süte (dative singular)
tam yağlı sütlere (dative plural)
tam yağlı sütte (locative singular)
tam yağlı sütlerde (locative plural)
tam yağlı sütten (ablative singular)
tam yağlı sütlerden (ablative plural)
tam yağlı sütün (genitive singular)
tam yağlı sütlerin (genitive plural)

Compound of tam (“complete, full”) + yağlı (“with fat”) + süt (“milk”)


inek sütü

head

inek sütü (definite accusative inek sütünü, plural inek sütleri)

inek sütünü (accusative definite)
inek sütleri (plural)
inek sütü (nominative singular)
inek sütleri (nominative plural)
inek sütünü (accusative definite singular)
inek sütlerini (accusative definite plural)
inek sütüne (dative singular)
inek sütlerine (dative plural)
inek sütünde (locative singular)
inek sütlerinde (locative plural)
inek sütünden (ablative singular)
inek sütlerinden (ablative plural)
inek sütünün (genitive singular)
inek sütlerinin (genitive plural)


çikolatalı süt

çikolatalı süt (definite accusative çikolatalı sütü, plural çikolatalı sütleri)

çikolatalı sütü (accusative definite)
çikolatalı sütleri (plural)
çikolatalı süt (nominative singular)
çikolatalı sütler (nominative plural)
çikolatalı sütü (accusative definite singular)
çikolatalı sütleri (accusative definite plural)
çikolatalı süte (dative singular)
çikolatalı sütlere (dative plural)
çikolatalı sütte (locative singular)
çikolatalı sütlerde (locative plural)
çikolatalı sütten (ablative singular)
çikolatalı sütlerden (ablative plural)
çikolatalı sütün (genitive singular)
çikolatalı sütlerin (genitive plural)

Compound of çikolatalı (“with chocolate”) + süt (“milk”)


çilekli süt

head

çilekli süt (definite accusative çilekli sütü, plural çilekli sütleri)

çilekli sütü (accusative definite)
çilekli sütleri (plural)
çilekli süt (nominative singular)
çilekli sütler (nominative plural)
çilekli sütü (accusative definite singular)
çilekli sütleri (accusative definite plural)
çilekli süte (dative singular)
çilekli sütlere (dative plural)
çilekli sütte (locative singular)
çilekli sütlerde (locative plural)
çilekli sütten (ablative singular)
çilekli sütlerden (ablative plural)
çilekli sütün (genitive singular)
çilekli sütlerin (genitive plural)

Compound of çilekli (“with strawberry”) + süt (“milk”)


muzlu süt

head

muzlu süt (definite accusative muzlu sütü, plural muzlu sütleri)

muzlu sütü (accusative definite)
muzlu sütleri (plural)
muzlu süt (nominative singular)
muzlu sütler (nominative plural)
muzlu sütü (accusative definite singular)
muzlu sütleri (accusative definite plural)
muzlu süte (dative singular)
muzlu sütlere (dative plural)
muzlu sütte (locative singular)
muzlu sütlerde (locative plural)
muzlu sütten (ablative singular)
muzlu sütlerden (ablative plural)
muzlu sütün (genitive singular)
muzlu sütlerin (genitive plural)

Compound of muzlu (“with banana”) + süt (“milk”)


ince hastalık

head

ince hastalık (definite accusative ince hastalığı, plural ince hastalıklar)

ince hastalığı (accusative definite)
ince hastalıklar (plural)
ince hastalık (nominative singular)
ince hastalıklar (nominative plural)
ince hastalığı (accusative definite singular)
ince hastalıkları (accusative definite plural)
ince hastalığa (dative singular)
ince hastalıklara (dative plural)
ince hastalıkta (locative singular)
ince hastalıklarda (locative plural)
ince hastalıktan (ablative singular)
ince hastalıklardan (ablative plural)
ince hastalığın (genitive singular)
ince hastalıkların (genitive plural)
ince hastalığım (first-person nominative singular)
ince hastalıklarım (first-person nominative singular)
ince hastalığın (nominative second-person singular)
ince hastalıkların (nominative second-person singular)
ince hastalığı (nominative singular third-person)
ince hastalıkları (nominative singular third-person)
ince hastalığımız (first-person nominative plural)
ince hastalıklarımız (first-person nominative plural)
ince hastalığınız (nominative plural second-person)
ince hastalıklarınız (nominative plural second-person)
ince hastalıkları (nominative plural third-person)
ince hastalığımı (accusative definite first-person singular)
ince hastalıklarımı (accusative definite first-person singular)
ince hastalığını (accusative definite second-person singular)
ince hastalıklarını (accusative definite second-person singular)
ince hastalığını (accusative definite singular third-person)
ince hastalıklarını (accusative definite singular third-person)
ince hastalığımızı (accusative definite first-person plural)
ince hastalıklarımızı (accusative definite first-person plural)
ince hastalığınızı (accusative definite plural second-person)
ince hastalıklarınızı (accusative definite plural second-person)
ince hastalıklarını (accusative definite plural third-person)
ince hastalığıma (dative first-person singular)
ince hastalıklarıma (dative first-person singular)
ince hastalığına (dative second-person singular)
ince hastalıklarına (dative second-person singular)
ince hastalığına (dative singular third-person)
ince hastalıklarına (dative singular third-person)
ince hastalığımıza (dative first-person plural)
ince hastalıklarımıza (dative first-person plural)
ince hastalığınıza (dative plural second-person)
ince hastalıklarınıza (dative plural second-person)
ince hastalıklarına (dative plural third-person)
ince hastalığımda (first-person locative singular)
ince hastalıklarımda (first-person locative singular)
ince hastalığında (locative second-person singular)
ince hastalıklarında (locative second-person singular)
ince hastalığında (locative singular third-person)
ince hastalıklarında (locative singular third-person)
ince hastalığımızda (first-person locative plural)
ince hastalıklarımızda (first-person locative plural)
ince hastalığınızda (locative plural second-person)
ince hastalıklarınızda (locative plural second-person)
ince hastalıklarında (locative plural third-person)
ince hastalığımdan (ablative first-person singular)
ince hastalıklarımdan (ablative first-person singular)
ince hastalığından (ablative second-person singular)
ince hastalıklarından (ablative second-person singular)
ince hastalığından (ablative singular third-person)
ince hastalıklarından (ablative singular third-person)
ince hastalığımızdan (ablative first-person plural)
ince hastalıklarımızdan (ablative first-person plural)
ince hastalığınızdan (ablative plural second-person)
ince hastalıklarınızdan (ablative plural second-person)
ince hastalıklarından (ablative plural third-person)
ince hastalığımın (first-person genitive singular)
ince hastalıklarımın (first-person genitive singular)
ince hastalığının (genitive second-person singular)
ince hastalıklarının (genitive second-person singular)
ince hastalığının (genitive singular third-person)
ince hastalıklarının (genitive singular third-person)
ince hastalığımızın (first-person genitive plural)
ince hastalıklarımızın (first-person genitive plural)
ince hastalığınızın (genitive plural second-person)
ince hastalıklarınızın (genitive plural second-person)
ince hastalıklarının (genitive plural third-person)

Compound of ince (thin, slim) + hastalık (sickness).


pöç kemiği

head

pöç kemiği (definite accusative pöç kemiğini, plural pöç kemikleri)

pöç kemiğini (accusative definite)
pöç kemikleri (plural)
pöç kemiği (nominative singular)
pöç kemikleri (nominative plural)
pöç kemiğini (accusative definite singular)
pöç kemiklerini (accusative definite plural)
pöç kemiğine (dative singular)
pöç kemiklerine (dative plural)
pöç kemiğinde (locative singular)
pöç kemiklerinde (locative plural)
pöç kemiğinden (ablative singular)
pöç kemiklerinden (ablative plural)
pöç kemiğinin (genitive singular)
pöç kemiklerinin (genitive plural)

From pöç + kemik + -i, inherited from Ottoman Turkish پوچ كمیكی (pöç kemiği, “the os coccyx, or the rumpbone, os innominatum”), from Armenian պոչ (počʻ, “tail”).

inh+

(anatomy, regional) Os coccygis, the coccyx, tailbone.


pöç

head

pöç (definite accusative pöçü, plural pöçler)

pöçü (accusative definite)
pöçler (plural)
pöç (nominative singular)
pöçler (nominative plural)
pöçü (accusative definite singular)
pöçleri (accusative definite plural)
pöçe (dative singular)
pöçlere (dative plural)
pöçte (locative singular)
pöçlerde (locative plural)
pöçten (ablative singular)
pöçlerden (ablative plural)
pöçün (genitive singular)
pöçlerin (genitive plural)
pöçüm (first-person nominative singular)
pöçlerim (first-person nominative singular)
pöçün (nominative second-person singular)
pöçlerin (nominative second-person singular)
pöçü (nominative singular third-person)
pöçleri (nominative singular third-person)
pöçümüz (first-person nominative plural)
pöçlerimiz (first-person nominative plural)
pöçünüz (nominative plural second-person)
pöçleriniz (nominative plural second-person)
pöçleri (nominative plural third-person)
pöçümü (accusative definite first-person singular)
pöçlerimi (accusative definite first-person singular)
pöçünü (accusative definite second-person singular)
pöçlerini (accusative definite second-person singular)
pöçünü (accusative definite singular third-person)
pöçlerini (accusative definite singular third-person)
pöçümüzü (accusative definite first-person plural)
pöçlerimizi (accusative definite first-person plural)
pöçünüzü (accusative definite plural second-person)
pöçlerinizi (accusative definite plural second-person)
pöçlerini (accusative definite plural third-person)
pöçüme (dative first-person singular)
pöçlerime (dative first-person singular)
pöçüne (dative second-person singular)
pöçlerine (dative second-person singular)
pöçüne (dative singular third-person)
pöçlerine (dative singular third-person)
pöçümüze (dative first-person plural)
pöçlerimize (dative first-person plural)
pöçünüze (dative plural second-person)
pöçlerinize (dative plural second-person)
pöçlerine (dative plural third-person)
pöçümde (first-person locative singular)
pöçlerimde (first-person locative singular)
pöçünde (locative second-person singular)
pöçlerinde (locative second-person singular)
pöçünde (locative singular third-person)
pöçlerinde (locative singular third-person)
pöçümüzde (first-person locative plural)
pöçlerimizde (first-person locative plural)
pöçünüzde (locative plural second-person)
pöçlerinizde (locative plural second-person)
pöçlerinde (locative plural third-person)
pöçümden (ablative first-person singular)
pöçlerimden (ablative first-person singular)
pöçünden (ablative second-person singular)
pöçlerinden (ablative second-person singular)
pöçünden (ablative singular third-person)
pöçlerinden (ablative singular third-person)
pöçümüzden (ablative first-person plural)
pöçlerimizden (ablative first-person plural)
pöçünüzden (ablative plural second-person)
pöçlerinizden (ablative plural second-person)
pöçlerinden (ablative plural third-person)
pöçümün (first-person genitive singular)
pöçlerimin (first-person genitive singular)
pöçünün (genitive second-person singular)
pöçlerinin (genitive second-person singular)
pöçünün (genitive singular third-person)
pöçlerinin (genitive singular third-person)
pöçümüzün (first-person genitive plural)
pöçlerimizin (first-person genitive plural)
pöçünüzün (genitive plural second-person)
pöçlerinizin (genitive plural second-person)
pöçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پوچ (pöç, “the cleft between the two hams of the breech”), from Armenian պոչ (počʻ, “tail”).

inh+

(anatomy, regional) Ellipsis of pöç kemiği; os coccygis, the coccyx, tailbone.


gelişimsel bilişsel nörobilim

head

gelişimsel bilişsel nörobilim (definite accusative gelişimsel bilişsel nörobilimi, uncountable)

gelişimsel bilişsel nörobilimi (accusative definite)
gelişimsel bilişsel nörobilim (nominative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimi (accusative definite singular)
gelişimsel bilişsel nörobilime (dative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimde (locative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimden (ablative singular)
gelişimsel bilişsel nörobilimin (genitive singular)

From gelişimsel (“developmental”) + bilişsel (“cognitive”) + nörobilim (“neuroscience”).

com

(neurology, psychology, biology) Developmental cognitive neuroscience.


nörobilim

head

nörobilim (definite accusative nörobilimi, uncountable)

nörobilimi (accusative definite)
nörobilim (nominative singular)
nörobilimi (accusative definite singular)
nörobilime (dative singular)
nörobilimde (locative singular)
nörobilimden (ablative singular)
nörobilimin (genitive singular)

From nöro- (“relating to the nerves”) + bilim (“science”).


gelişimsel

gelişimselim (first-person predicative present singular)
gelişimsel miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
gelişimsel değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
gelişimsel değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
gelişimselsin (predicative present second-person singular)
gelişimsel misin? (interrogative predicative present second-person singular)
gelişimsel değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
gelişimsel değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
gelişimsel (predicative present singular third-person)
gelişimseldir (predicative present singular third-person)
gelişimsel mi? (interrogative predicative present singular third-person)
gelişimsel değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
gelişimsel değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
gelişimseliz (first-person plural predicative present)
gelişimsel miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
gelişimsel değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
gelişimsel değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
gelişimselsiniz (plural predicative present second-person)
gelişimsel misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
gelişimsel değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
gelişimsel değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
gelişimsel (plural predicative present third-person)
gelişimseller (plural predicative present third-person)
gelişimsel mi? (interrogative plural predicative present third-person)
gelişimseller mi? (interrogative plural predicative present third-person)
gelişimsel değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
gelişimsel değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
gelişimsel değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
gelişimseldim (first-person past predicative singular)
gelişimsel miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
gelişimsel değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
gelişimsel değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
gelişimseldin (past predicative second-person singular)
gelişimsel miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
gelişimsel değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
gelişimsel değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
gelişimseldi (past predicative singular third-person)
gelişimsel miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
gelişimsel değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
gelişimsel değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
gelişimseldik (first-person past plural predicative)
gelişimsel miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
gelişimsel değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
gelişimsel değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
gelişimseldiniz (past plural predicative second-person)
gelişimsel miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
gelişimsel değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
gelişimsel değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
gelişimseldiler (past plural predicative third-person)
gelişimsel miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
gelişimsel değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
gelişimsel değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
gelişimsel değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
gelişimselmişim (first-person past predicative singular)
gelişimsel miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
gelişimsel değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
gelişimsel değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
gelişimselmişsin (past predicative second-person singular)
gelişimsel miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
gelişimsel değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
gelişimsel değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
gelişimselmiş (past predicative singular third-person)
gelişimsel miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
gelişimsel değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
gelişimsel değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
gelişimselmişiz (first-person past plural predicative)
gelişimsel miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
gelişimsel değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
gelişimsel değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
gelişimselmişsiniz (past plural predicative second-person)
gelişimsel miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
gelişimsel değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
gelişimsel değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
gelişimselmişler (past plural predicative third-person)
gelişimsel miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
gelişimsel değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
gelişimsel değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
gelişimsel değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
gelişimselsem (conditional first-person predicative singular)
gelişimsel miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
gelişimsel değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
gelişimsel değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
gelişimselsen (conditional predicative second-person singular)
gelişimsel miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
gelişimsel değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
gelişimsel değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
gelişimselse (conditional predicative singular third-person)
gelişimsel miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
gelişimsel değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
gelişimsel değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
gelişimselsek (conditional first-person plural predicative)
gelişimsel miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
gelişimsel değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
gelişimsel değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
gelişimselseniz (conditional plural predicative second-person)
gelişimsel miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
gelişimsel değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
gelişimsel değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
gelişimselseler (conditional plural predicative third-person)
gelişimsel miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
gelişimsel değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
gelişimsel değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From gel- (“to come”) + -iş (reciprocal suffix) + -im (deverbal nominal suffix) + -sel.

-im<pos:deverbal nominal suffix><id:deverbal nominal>

(biology, psychology) Of or relating to the biological, cognitive and socioemotional development of humans; developmental.


bilişsel

bilişselim (first-person predicative present singular)
bilişsel miyim? (first-person interrogative predicative present singular)
bilişsel değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
bilişsel değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
bilişselsin (predicative present second-person singular)
bilişsel misin? (interrogative predicative present second-person singular)
bilişsel değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
bilişsel değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
bilişsel (predicative present singular third-person)
bilişseldir (predicative present singular third-person)
bilişsel mi? (interrogative predicative present singular third-person)
bilişsel değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
bilişsel değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
bilişseliz (first-person plural predicative present)
bilişsel miyiz? (first-person interrogative plural predicative present)
bilişsel değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
bilişsel değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
bilişselsiniz (plural predicative present second-person)
bilişsel misiniz? (interrogative plural predicative present second-person)
bilişsel değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
bilişsel değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
bilişsel (plural predicative present third-person)
bilişseller (plural predicative present third-person)
bilişsel mi? (interrogative plural predicative present third-person)
bilişseller mi? (interrogative plural predicative present third-person)
bilişsel değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
bilişsel değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
bilişsel değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
bilişseldim (first-person past predicative singular)
bilişsel miydim? (first-person interrogative past predicative singular)
bilişsel değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
bilişsel değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
bilişseldin (past predicative second-person singular)
bilişsel miydin? (interrogative past predicative second-person singular)
bilişsel değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
bilişsel değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
bilişseldi (past predicative singular third-person)
bilişsel miydi? (interrogative past predicative singular third-person)
bilişsel değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
bilişsel değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
bilişseldik (first-person past plural predicative)
bilişsel miydik? (first-person interrogative past plural predicative)
bilişsel değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
bilişsel değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
bilişseldiniz (past plural predicative second-person)
bilişsel miydiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
bilişsel değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
bilişsel değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
bilişseldiler (past plural predicative third-person)
bilişsel miydiler? (interrogative past plural predicative third-person)
bilişsel değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
bilişsel değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
bilişsel değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
bilişselmişim (first-person past predicative singular)
bilişsel miymişim? (first-person interrogative past predicative singular)
bilişsel değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
bilişsel değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
bilişselmişsin (past predicative second-person singular)
bilişsel miymişsin? (interrogative past predicative second-person singular)
bilişsel değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
bilişsel değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
bilişselmiş (past predicative singular third-person)
bilişsel miymiş? (interrogative past predicative singular third-person)
bilişsel değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
bilişsel değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
bilişselmişiz (first-person past plural predicative)
bilişsel miymişiz? (first-person interrogative past plural predicative)
bilişsel değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
bilişsel değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
bilişselmişsiniz (past plural predicative second-person)
bilişsel miymişsiniz? (interrogative past plural predicative second-person)
bilişsel değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
bilişsel değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
bilişselmişler (past plural predicative third-person)
bilişsel miymişler? (interrogative past plural predicative third-person)
bilişsel değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
bilişsel değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
bilişsel değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
bilişselsem (conditional first-person predicative singular)
bilişsel miysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
bilişsel değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
bilişsel değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
bilişselsen (conditional predicative second-person singular)
bilişsel miysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
bilişsel değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
bilişsel değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
bilişselse (conditional predicative singular third-person)
bilişsel miyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
bilişsel değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
bilişsel değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
bilişselsek (conditional first-person plural predicative)
bilişsel miysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
bilişsel değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
bilişsel değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
bilişselseniz (conditional plural predicative second-person)
bilişsel miyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
bilişsel değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
bilişsel değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
bilişselseler (conditional plural predicative third-person)
bilişsel miyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
bilişsel değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
bilişsel değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From biliş (“knowing; awareness, cognition”) + -sel, from bil- (“to know, to recognize”) + -iş.

bilmek<alt:bil-><t:to know, to recognize>

(psychology, linguistics) Of or relating to the cognition, intelligence and behavior of humans; cognitive.


algısal

algısalım (first-person predicative present singular)
algısal mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
algısal değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
algısal değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
algısalsın (predicative present second-person singular)
algısal mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
algısal değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
algısal değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
algısal (predicative present singular third-person)
algısaldır (predicative present singular third-person)
algısal mı? (interrogative predicative present singular third-person)
algısal değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
algısal değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
algısalız (first-person plural predicative present)
algısal mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
algısal değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
algısal değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
algısalsınız (plural predicative present second-person)
algısal mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
algısal değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
algısal değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
algısal (plural predicative present third-person)
algısallar (plural predicative present third-person)
algısal mı? (interrogative plural predicative present third-person)
algısallar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
algısal değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
algısal değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
algısal değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
algısaldım (first-person past predicative singular)
algısal mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
algısal değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
algısal değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
algısaldın (past predicative second-person singular)
algısal mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
algısal değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
algısal değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
algısaldı (past predicative singular third-person)
algısal mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
algısal değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
algısal değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
algısaldık (first-person past plural predicative)
algısal mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
algısal değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
algısal değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
algısaldınız (past plural predicative second-person)
algısal mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
algısal değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
algısal değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
algısaldılar (past plural predicative third-person)
algısal mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
algısal değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
algısal değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
algısal değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
algısalmışım (first-person past predicative singular)
algısal mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
algısal değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
algısal değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
algısalmışsın (past predicative second-person singular)
algısal mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
algısal değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
algısal değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
algısalmış (past predicative singular third-person)
algısal mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
algısal değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
algısal değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
algısalmışız (first-person past plural predicative)
algısal mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
algısal değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
algısal değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
algısalmışsınız (past plural predicative second-person)
algısal mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
algısal değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
algısal değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
algısalmışlar (past plural predicative third-person)
algısal mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
algısal değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
algısal değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
algısal değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
algısalsam (conditional first-person predicative singular)
algısal mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
algısal değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
algısal değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
algısalsan (conditional predicative second-person singular)
algısal mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
algısal değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
algısal değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
algısalsa (conditional predicative singular third-person)
algısal mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
algısal değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
algısal değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
algısalsak (conditional first-person plural predicative)
algısal mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
algısal değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
algısal değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
algısalsanız (conditional plural predicative second-person)
algısal mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
algısal değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
algısal değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
algısalsalar (conditional plural predicative third-person)
algısal mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
algısal değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
algısal değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From algı (“sense, perception, sensation”) + -sal, from al- (“to take, to receive”) + -gı.

(psychology, neurology) Of or relating to perception in humans; perceptual.


pnömotoraks

head

pnömotoraks (definite accusative pnömotoraksı, plural pnömotorakslar)

pnömotoraksı (accusative definite)
pnömotorakslar (plural)
pnömotoraks (nominative singular)
pnömotorakslar (nominative plural)
pnömotoraksı (accusative definite singular)
pnömotoraksları (accusative definite plural)
pnömotoraksa (dative singular)
pnömotorakslara (dative plural)
pnömotoraksta (locative singular)
pnömotorakslarda (locative plural)
pnömotorakstan (ablative singular)
pnömotorakslardan (ablative plural)
pnömotoraksın (genitive singular)
pnömotoraksların (genitive plural)

Borrowed from French pneumothorax. By surface analysis, pnömo- (“pneumo-”) + toraks (“thorax”). Compare Persian پنوموتوراکس (penomotorâks).


dikilmek

head

dikilmek (third-person singular simple present dikilir)

dikilir (present singular third-person)
dikilmek (infinitive)
dikilen (imperfective impersonal participle)
dikilmiş (impersonal participle perfective)
dikilecek (impersonal participle prospective)
dikildiğim (non-prospective participle personal)
dikildiğin (non-prospective participle personal)
dikildiği (non-prospective participle personal)
dikildiğimiz (non-prospective participle personal)
dikildiğiniz (non-prospective participle personal)
dikildikleri (non-prospective participle personal)
dikileceğim (participle personal prospective)
dikileceğin (participle personal prospective)
dikileceği (participle personal prospective)
dikileceğimiz (participle personal prospective)
dikileceğiniz (participle personal prospective)
dikilecekleri (participle personal prospective)
dikilme (noun-from-verb)
dikiliş (adverbial)
dikilirim (aorist first-person indicative present singular)
dikilirsin (aorist indicative present second-person singular)
dikilir (aorist indicative present singular third-person)
dikiliriz (aorist first-person indicative plural present)
dikilirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dikilirler (aorist indicative plural present third-person)
dikiliyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dikiliyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dikiliyor (imperfective indicative present singular third-person)
dikiliyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dikiliyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dikiliyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dikildim (first-person indicative past perfective singular)
dikildin (indicative past perfective second-person singular)
dikildi (indicative past perfective singular third-person)
dikildik (first-person indicative past perfective plural)
dikildiniz (indicative past perfective plural second-person)
dikildiler (indicative past perfective plural third-person)
dikiliyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dikiliyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dikiliyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dikiliyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dikiliyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dikiliyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or dikiliyordular (imperfective indicative past plural third-person)
dikileceğim (first-person future indicative singular)
dikileceksin (future indicative second-person singular)
dikilecek (future indicative singular third-person)
dikileceğiz (first-person future indicative plural)
dikileceksiniz (future indicative plural second-person)
dikilecekler (future indicative plural third-person)
dikilmişim (first-person inferential perfective singular)
dikilmişsin (inferential perfective second-person singular)
dikilmiş (inferential perfective singular third-person)
dikilmişiz (first-person inferential perfective plural)
dikilmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dikilmişler (inferential perfective plural third-person)
dikilirmişim (aorist first-person inferential singular)
dikilirmişsin (aorist inferential second-person singular)
dikilirmiş (aorist inferential singular third-person)
dikilirmişiz (aorist first-person inferential plural)
dikilirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dikilirlermiş (or dikilirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
dikiliyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dikiliyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dikiliyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dikiliyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dikiliyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dikiliyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dikilsem (conditional first-person singular)
dikilsen (conditional second-person singular)
dikilse (conditional singular third-person)
dikilsek (conditional first-person plural)
dikilseniz (conditional plural second-person)
dikilseler (conditional plural third-person)
dikilseydim (conditional first-person perfective singular)
dikilseydin (conditional perfective second-person singular)
dikilseydi (conditional perfective singular third-person)
dikilseydik (conditional first-person perfective plural)
dikilseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dikilseydiler (conditional perfective plural third-person)
dikileyim (first-person optative singular)
dikilesin (optative second-person singular)
dikile (optative singular third-person)
dikilelim (first-person optative plural)
dikilesiniz (optative plural second-person)
dikileler (optative plural third-person)
dikilmekteyim (first-person progressive singular)
dikilmektesin (progressive second-person singular)
dikilmekte (progressive singular third-person)
dikilmekteyiz (first-person plural progressive)
dikilmektesiniz (plural progressive second-person)
dikilmekteler (plural progressive third-person)
dikilmeliyim (first-person necessitative singular)
dikilmelisin (necessitative second-person singular)
dikilmeli (necessitative singular third-person)
dikilmeliyiz (first-person necessitative plural)
dikilmelisiniz (necessitative plural second-person)
dikilmeliler (necessitative plural third-person)
dikil (imperative second-person singular)
dikilsin (imperative singular third-person)
dikilin (imperative plural second-person)
dikilsinler (imperative plural third-person)
dikilir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dikilir misin? (aorist indicative present second-person singular)
dikilir mi? (aorist indicative present singular third-person)
dikilir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dikilir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dikilirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dikiliyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dikiliyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dikiliyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dikiliyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dikiliyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dikiliyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dikildim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dikildin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dikildi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dikildik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dikildiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dikildiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dikiliyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dikiliyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dikiliyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dikiliyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dikiliyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dikiliyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dikilecek miyim? (first-person future indicative singular)
dikilecek misin? (future indicative second-person singular)
dikilecek mi? (future indicative singular third-person)
dikilecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dikilecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dikilecekler mi? (future indicative plural third-person)
dikilmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dikilmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dikilmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dikilmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dikilmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dikilmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dikilir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dikilir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dikilir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dikilir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dikilir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dikilirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dikiliyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dikiliyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dikiliyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dikiliyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dikiliyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dikiliyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dikilsem mi? (conditional first-person singular)
dikilsen mi? (conditional second-person singular)
dikilse mi? (conditional singular third-person)
dikilsek mi? (conditional first-person plural)
dikilseniz mi? (conditional plural second-person)
dikilseler mi? (conditional plural third-person)
dikilse miydim? (conditional first-person perfective singular)
dikilse miydin? (conditional perfective second-person singular)
dikilse miydi? (conditional perfective singular third-person)
dikilse miydik? (conditional first-person perfective plural)
dikilse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dikilseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dikilmekte miyim? (first-person progressive singular)
dikilmekte misin? (progressive second-person singular)
dikilmekte mi? (progressive singular third-person)
dikilmekte miyiz? (first-person plural progressive)
dikilmekte misiniz? (plural progressive second-person)
dikilmekteler mi? (plural progressive third-person)
dikilmeli miyim? (first-person necessitative singular)
dikilmeli misin? (necessitative second-person singular)
dikilmeli mi? (necessitative singular third-person)
dikilmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dikilmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dikilmeliler mi? (necessitative plural third-person)
dikilmemek (infinitive negative)
dikilmeyen (imperfective impersonal negative participle)
dikilmemiş (impersonal negative participle perfective)
dikilmeyecek (impersonal negative participle prospective)
dikilmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
dikilmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
dikilmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
dikilmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
dikilmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
dikilmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
dikilmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
dikilmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
dikilmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
dikilmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
dikilmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
dikilmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
dikilmeme (negative noun-from-verb)
dikilmeyiş (adverbial negative)
dikilmem (aorist first-person indicative present singular)
dikilmezsin (aorist indicative present second-person singular)
dikilmez (aorist indicative present singular third-person)
dikilmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
dikilmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
dikilmezler (aorist indicative plural present third-person)
dikilmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
dikilmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
dikilmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
dikilmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
dikilmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
dikilmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
dikilmedim (first-person indicative past perfective singular)
dikilmedin (indicative past perfective second-person singular)
dikilmedi (indicative past perfective singular third-person)
dikilmedik (first-person indicative past perfective plural)
dikilmediniz (indicative past perfective plural second-person)
dikilmediler (indicative past perfective plural third-person)
dikilmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
dikilmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
dikilmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
dikilmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
dikilmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
dikilmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
dikilmeyeceğim (first-person future indicative singular)
dikilmeyeceksin (future indicative second-person singular)
dikilmeyecek (future indicative singular third-person)
dikilmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
dikilmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
dikilmeyecekler (future indicative plural third-person)
dikilmemişim (first-person inferential perfective singular)
dikilmemişsin (inferential perfective second-person singular)
dikilmemiş (inferential perfective singular third-person)
dikilmemişiz (first-person inferential perfective plural)
dikilmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
dikilmemişler (inferential perfective plural third-person)
dikilmezmişim (aorist first-person inferential singular)
dikilmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
dikilmezmiş (aorist inferential singular third-person)
dikilmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
dikilmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
dikilmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
dikilmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
dikilmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
dikilmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
dikilmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
dikilmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
dikilmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
dikilmesem (conditional first-person singular)
dikilmesen (conditional second-person singular)
dikilmese (conditional singular third-person)
dikilmesek (conditional first-person plural)
dikilmeseniz (conditional plural second-person)
dikilmeseler (conditional plural third-person)
dikilmeseydim (conditional first-person perfective singular)
dikilmeseydin (conditional perfective second-person singular)
dikilmeseydi (conditional perfective singular third-person)
dikilmeseydik (conditional first-person perfective plural)
dikilmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
dikilmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
dikilmeyeyim (first-person optative singular)
dikilmeyesin (optative second-person singular)
dikilmeye (optative singular third-person)
dikilmeyelim (first-person optative plural)
dikilmeyesiniz (optative plural second-person)
dikilmeyeler (optative plural third-person)
dikilmemekteyim (first-person progressive singular)
dikilmemektesin (progressive second-person singular)
dikilmemekte (progressive singular third-person)
dikilmemekteyiz (first-person plural progressive)
dikilmemektesiniz (plural progressive second-person)
dikilmemekteler (plural progressive third-person)
dikilmemeliyim (first-person necessitative singular)
dikilmemelisin (necessitative second-person singular)
dikilmemeli (necessitative singular third-person)
dikilmemeliyiz (first-person necessitative plural)
dikilmemelisiniz (necessitative plural second-person)
dikilmemeliler (necessitative plural third-person)
dikilme (imperative second-person singular)
dikilmesin (imperative singular third-person)
dikilmeyin (imperative plural second-person)
dikilmesinler (imperative plural third-person)
dikilmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
dikilmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
dikilmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
dikilmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
dikilmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
dikilmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
dikilmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
dikilmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
dikilmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
dikilmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
dikilmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
dikilmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
dikilmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
dikilmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
dikilmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
dikilmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
dikilmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
dikilmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
dikilmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
dikilmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
dikilmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
dikilmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
dikilmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
dikilmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
dikilmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
dikilmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
dikilmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
dikilmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
dikilmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
dikilmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
dikilmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
dikilmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
dikilmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
dikilmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
dikilmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
dikilmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
dikilmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
dikilmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
dikilmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
dikilmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
dikilmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
dikilmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
dikilmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
dikilmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
dikilmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
dikilmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
dikilmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
dikilmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
dikilmesem mi? (conditional first-person singular)
dikilmesen mi? (conditional second-person singular)
dikilmese mi? (conditional singular third-person)
dikilmesek mi? (conditional first-person plural)
dikilmeseniz mi? (conditional plural second-person)
dikilmeseler mi? (conditional plural third-person)
dikilmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
dikilmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
dikilmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
dikilmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
dikilmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
dikilmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
dikilmemekte miyim? (first-person progressive singular)
dikilmemekte misin? (progressive second-person singular)
dikilmemekte mi? (progressive singular third-person)
dikilmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
dikilmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
dikilmemekteler mi? (plural progressive third-person)
dikilmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
dikilmemeli misin? (necessitative second-person singular)
dikilmemeli mi? (necessitative singular third-person)
dikilmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
dikilmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
dikilmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

Inherited from Ottoman Turkish دیكلمك (dikilmek, “to be sewed or stitched, to be planted, to be erected, for the eyes to become fixed upon an object, for a drink to be wholly drunk up”), from Ottoman Turkish دیكمك (dikmek, “to sew, to stitch, to plant, to stick a thing into a thing, to fix the eyes on an object, to drink off”), from Proto-Turkic *tik- (“to plant vertically”).

der

(intransitive, physiology) (for some parts of the body) To become rigid and erect as a result of being engorged with blood.


neşter

head

neşter (definite accusative neşteri, plural neşterler)

neşteri (accusative definite)
neşterler (plural)
neşter (nominative singular)
neşterler (nominative plural)
neşteri (accusative definite singular)
neşterleri (accusative definite plural)
neştere (dative singular)
neşterlere (dative plural)
neşterde (locative singular)
neşterlerde (locative plural)
neşterden (ablative singular)
neşterlerden (ablative plural)
neşterin (genitive singular)
neşterlerin (genitive plural)
neşterim (first-person nominative singular)
neşterlerim (first-person nominative singular)
neşterin (nominative second-person singular)
neşterlerin (nominative second-person singular)
neşteri (nominative singular third-person)
neşterleri (nominative singular third-person)
neşterimiz (first-person nominative plural)
neşterlerimiz (first-person nominative plural)
neşteriniz (nominative plural second-person)
neşterleriniz (nominative plural second-person)
neşterleri (nominative plural third-person)
neşterimi (accusative definite first-person singular)
neşterlerimi (accusative definite first-person singular)
neşterini (accusative definite second-person singular)
neşterlerini (accusative definite second-person singular)
neşterini (accusative definite singular third-person)
neşterlerini (accusative definite singular third-person)
neşterimizi (accusative definite first-person plural)
neşterlerimizi (accusative definite first-person plural)
neşterinizi (accusative definite plural second-person)
neşterlerinizi (accusative definite plural second-person)
neşterlerini (accusative definite plural third-person)
neşterime (dative first-person singular)
neşterlerime (dative first-person singular)
neşterine (dative second-person singular)
neşterlerine (dative second-person singular)
neşterine (dative singular third-person)
neşterlerine (dative singular third-person)
neşterimize (dative first-person plural)
neşterlerimize (dative first-person plural)
neşterinize (dative plural second-person)
neşterlerinize (dative plural second-person)
neşterlerine (dative plural third-person)
neşterimde (first-person locative singular)
neşterlerimde (first-person locative singular)
neşterinde (locative second-person singular)
neşterlerinde (locative second-person singular)
neşterinde (locative singular third-person)
neşterlerinde (locative singular third-person)
neşterimizde (first-person locative plural)
neşterlerimizde (first-person locative plural)
neşterinizde (locative plural second-person)
neşterlerinizde (locative plural second-person)
neşterlerinde (locative plural third-person)
neşterimden (ablative first-person singular)
neşterlerimden (ablative first-person singular)
neşterinden (ablative second-person singular)
neşterlerinden (ablative second-person singular)
neşterinden (ablative singular third-person)
neşterlerinden (ablative singular third-person)
neşterimizden (ablative first-person plural)
neşterlerimizden (ablative first-person plural)
neşterinizden (ablative plural second-person)
neşterlerinizden (ablative plural second-person)
neşterlerinden (ablative plural third-person)
neşterimin (first-person genitive singular)
neşterlerimin (first-person genitive singular)
neşterinin (genitive second-person singular)
neşterlerinin (genitive second-person singular)
neşterinin (genitive singular third-person)
neşterlerinin (genitive singular third-person)
neşterimizin (first-person genitive plural)
neşterlerimizin (first-person genitive plural)
neşterinizin (genitive plural second-person)
neşterlerinizin (genitive plural second-person)
neşterlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish نیشتر (nişter, “a lancet”) (alternative forms; نشتر (neşter), لشتر (leşter)), from Persian نیشتر (ništar).


myokardit

head

myokardit (definite accusative myokarditi, plural myokarditler)

myokarditi (accusative definite)
myokarditler (plural)


epididimit

epididimit (definite accusative epididimiti, plural epididimitler)

epididimiti (accusative definite)
epididimitler (plural)


prostatit

prostatit (definite accusative prostatiti, plural prostatitler)

prostatiti (accusative definite)
prostatitler (plural)


balanopostit

balanopostit (definite accusative balanopostiti, plural balanopostitler)

balanopostiti (accusative definite)
balanopostitler (plural)


rinit

rinit (definite accusative riniti, plural rinitler)

riniti (accusative definite)
rinitler (plural)


sinüzit

sinüzit (definite accusative sinüziti, plural sinüzitler)

sinüziti (accusative definite)
sinüzitler (plural)


peritonit

peritonit (definite accusative peritoniti, plural peritonitler)

peritoniti (accusative definite)
peritonitler (plural)

From Ottoman Turkish پریتونیت (peritonit), from French péritonite.


mafsal

mafsal (definite accusative mafsalı, plural mafsallar)

mafsalı (accusative definite)
mafsallar (plural)
mafsal (nominative singular)
mafsallar (nominative plural)
mafsalı (accusative definite singular)
mafsalları (accusative definite plural)
mafsala (dative singular)
mafsallara (dative plural)
mafsalda (locative singular)
mafsallarda (locative plural)
mafsaldan (ablative singular)
mafsallardan (ablative plural)
mafsalın (genitive singular)
mafsalların (genitive plural)
mafsalım (first-person nominative singular)
mafsallarım (first-person nominative singular)
mafsalın (nominative second-person singular)
mafsalların (nominative second-person singular)
mafsalı (nominative singular third-person)
mafsalları (nominative singular third-person)
mafsalımız (first-person nominative plural)
mafsallarımız (first-person nominative plural)
mafsalınız (nominative plural second-person)
mafsallarınız (nominative plural second-person)
mafsalları (nominative plural third-person)
mafsalımı (accusative definite first-person singular)
mafsallarımı (accusative definite first-person singular)
mafsalını (accusative definite second-person singular)
mafsallarını (accusative definite second-person singular)
mafsalını (accusative definite singular third-person)
mafsallarını (accusative definite singular third-person)
mafsalımızı (accusative definite first-person plural)
mafsallarımızı (accusative definite first-person plural)
mafsalınızı (accusative definite plural second-person)
mafsallarınızı (accusative definite plural second-person)
mafsallarını (accusative definite plural third-person)
mafsalıma (dative first-person singular)
mafsallarıma (dative first-person singular)
mafsalına (dative second-person singular)
mafsallarına (dative second-person singular)
mafsalına (dative singular third-person)
mafsallarına (dative singular third-person)
mafsalımıza (dative first-person plural)
mafsallarımıza (dative first-person plural)
mafsalınıza (dative plural second-person)
mafsallarınıza (dative plural second-person)
mafsallarına (dative plural third-person)
mafsalımda (first-person locative singular)
mafsallarımda (first-person locative singular)
mafsalında (locative second-person singular)
mafsallarında (locative second-person singular)
mafsalında (locative singular third-person)
mafsallarında (locative singular third-person)
mafsalımızda (first-person locative plural)
mafsallarımızda (first-person locative plural)
mafsalınızda (locative plural second-person)
mafsallarınızda (locative plural second-person)
mafsallarında (locative plural third-person)
mafsalımdan (ablative first-person singular)
mafsallarımdan (ablative first-person singular)
mafsalından (ablative second-person singular)
mafsallarından (ablative second-person singular)
mafsalından (ablative singular third-person)
mafsallarından (ablative singular third-person)
mafsalımızdan (ablative first-person plural)
mafsallarımızdan (ablative first-person plural)
mafsalınızdan (ablative plural second-person)
mafsallarınızdan (ablative plural second-person)
mafsallarından (ablative plural third-person)
mafsalımın (first-person genitive singular)
mafsallarımın (first-person genitive singular)
mafsalının (genitive second-person singular)
mafsallarının (genitive second-person singular)
mafsalının (genitive singular third-person)
mafsallarının (genitive singular third-person)
mafsalımızın (first-person genitive plural)
mafsallarımızın (first-person genitive plural)
mafsalınızın (genitive plural second-person)
mafsallarınızın (genitive plural second-person)
mafsallarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish مفصل (mafsal), itself from Arabic مَفْصِل (mafṣil, “knuckle; joint”).

der

(anatomy) joint, articulation, any part of the body where two bones join


balanit

head

balanit (definite accusative balaniti, plural balanitler)

balaniti (accusative definite)
balanitler (plural)


dermatoloji

dermatoloji (definite accusative dermatolojiyi, plural dermatolojiler)

dermatolojiyi (accusative definite)
dermatolojiler (plural)

Borrowed from French dermatologie. Compare Persian درماتولوژی (dermâtoloži).


nöroloji

nöroloji (definite accusative nörolojiyi, plural nörolojiler)

nörolojiyi (accusative definite)
nörolojiler (plural)

Borrowed from French neurologie. Compare Persian نورولوژی (noroloži).


kardiyoloji

kardiyoloji (definite accusative kardiyolojiyi, plural kardiyolojiler)

kardiyolojiyi (accusative definite)
kardiyolojiler (plural)

Borrowed from French cardiologie. Compare Persian کاردیولوژی (kârdiyoloži).


üroloji

üroloji (definite accusative ürolojiyi, plural ürolojiler)

ürolojiyi (accusative definite)
ürolojiler (plural)

Borrowed from French urologie. Compare Persian اورولوژی (uroloži).


pnömoloji

pnömoloji (definite accusative pnömolojiyi, plural pnömolojiler)

pnömolojiyi (accusative definite)
pnömolojiler (plural)

Borrowed from French pneumologie. By surface analysis, pnömo- (“pneumo-”) + -loji (“-logy”). Compare Persian پنومولوژی (penomoloži).


yapağı

head

yapağı (definite accusative yapağıyı, plural yapağılar)

yapağıyı (accusative definite)
yapağılar (plural)
yapağı (nominative singular)
yapağılar (nominative plural)
yapağıyı (accusative definite singular)
yapağıları (accusative definite plural)
yapağıya (dative singular)
yapağılara (dative plural)
yapağıda (locative singular)
yapağılarda (locative plural)
yapağıdan (ablative singular)
yapağılardan (ablative plural)
yapağının (genitive singular)
yapağıların (genitive plural)
yapağım (first-person nominative singular)
yapağılarım (first-person nominative singular)
yapağın (nominative second-person singular)
yapağıların (nominative second-person singular)
yapağısı (nominative singular third-person)
yapağıları (nominative singular third-person)
yapağımız (first-person nominative plural)
yapağılarımız (first-person nominative plural)
yapağınız (nominative plural second-person)
yapağılarınız (nominative plural second-person)
yapağıları (nominative plural third-person)
yapağımı (accusative definite first-person singular)
yapağılarımı (accusative definite first-person singular)
yapağını (accusative definite second-person singular)
yapağılarını (accusative definite second-person singular)
yapağısını (accusative definite singular third-person)
yapağılarını (accusative definite singular third-person)
yapağımızı (accusative definite first-person plural)
yapağılarımızı (accusative definite first-person plural)
yapağınızı (accusative definite plural second-person)
yapağılarınızı (accusative definite plural second-person)
yapağılarını (accusative definite plural third-person)
yapağıma (dative first-person singular)
yapağılarıma (dative first-person singular)
yapağına (dative second-person singular)
yapağılarına (dative second-person singular)
yapağısına (dative singular third-person)
yapağılarına (dative singular third-person)
yapağımıza (dative first-person plural)
yapağılarımıza (dative first-person plural)
yapağınıza (dative plural second-person)
yapağılarınıza (dative plural second-person)
yapağılarına (dative plural third-person)
yapağımda (first-person locative singular)
yapağılarımda (first-person locative singular)
yapağında (locative second-person singular)
yapağılarında (locative second-person singular)
yapağısında (locative singular third-person)
yapağılarında (locative singular third-person)
yapağımızda (first-person locative plural)
yapağılarımızda (first-person locative plural)
yapağınızda (locative plural second-person)
yapağılarınızda (locative plural second-person)
yapağılarında (locative plural third-person)
yapağımdan (ablative first-person singular)
yapağılarımdan (ablative first-person singular)
yapağından (ablative second-person singular)
yapağılarından (ablative second-person singular)
yapağısından (ablative singular third-person)
yapağılarından (ablative singular third-person)
yapağımızdan (ablative first-person plural)
yapağılarımızdan (ablative first-person plural)
yapağınızdan (ablative plural second-person)
yapağılarınızdan (ablative plural second-person)
yapağılarından (ablative plural third-person)
yapağımın (first-person genitive singular)
yapağılarımın (first-person genitive singular)
yapağının (genitive second-person singular)
yapağılarının (genitive second-person singular)
yapağısının (genitive singular third-person)
yapağılarının (genitive singular third-person)
yapağımızın (first-person genitive plural)
yapağılarımızın (first-person genitive plural)
yapağınızın (genitive plural second-person)
yapağılarınızın (genitive plural second-person)
yapağılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یاپاغی (yapağı, “fleece”), itself from Proto-Turkic *yapagu (“fleece”); cognate with Hungarian gyapjú, Tatar yabağa, Gagauz yapaa, etc.


kardiyolojik

Borrowed from French cardiologique. Compare Persian کاردیولوژیک (kârdiyoložik).


nörolojik

Borrowed from French neurologique. Compare Persian نورولوژیک (noroložik).


dermatolojik

Borrowed from French dermatologique. Compare Persian درماتولوژیک (dermâtoložik).


pnömolojik

Borrowed from French pneumologique. Compare Persian پنومولوژیک (penomoložik).


ürolojik

Borrowed from French urologique. Compare Persian اورولوژیک (uroložik).


psikiyatri

head

psikiyatri (definite accusative psikiyatriyi, plural psikiyatriler)

psikiyatriyi (accusative definite)
psikiyatriler (plural)


oftalmoloji

oftalmoloji (definite accusative oftalmolojiyi, plural oftalmolojiler)

oftalmolojiyi (accusative definite)
oftalmolojiler (plural)


immünoloji

immünoloji (definite accusative immünolojiyi, plural immünolojiler)

immünolojiyi (accusative definite)
immünolojiler (plural)


bakteriyoloji

bakteriyoloji (definite accusative bakteriyolojiyi, plural bakteriyolojiler)

bakteriyolojiyi (accusative definite)
bakteriyolojiler (plural)


viroloji

viroloji (definite accusative virolojiyi, plural virolojiler)

virolojiyi (accusative definite)
virolojiler (plural)


antijen

antijen (definite accusative antijeni, plural antijenler)

antijeni (accusative definite)
antijenler (plural)
antijen (nominative singular)
antijenler (nominative plural)
antijeni (accusative definite singular)
antijenleri (accusative definite plural)
antijene (dative singular)
antijenlere (dative plural)
antijende (locative singular)
antijenlerde (locative plural)
antijenden (ablative singular)
antijenlerden (ablative plural)
antijenin (genitive singular)
antijenlerin (genitive plural)


dâhiliye

dâhiliye (definite accusative dâhiliyeyi, plural dâhiliyeler)

dâhiliyeyi (accusative definite)
dâhiliyeler (plural)
dâhiliye (nominative singular)
dâhiliyeler (nominative plural)
dâhiliyeyi (accusative definite singular)
dâhiliyeleri (accusative definite plural)
dâhiliyeye (dative singular)
dâhiliyelere (dative plural)
dâhiliyede (locative singular)
dâhiliyelerde (locative plural)
dâhiliyeden (ablative singular)
dâhiliyelerden (ablative plural)
dâhiliyenin (genitive singular)
dâhiliyelerin (genitive plural)
dâhiliyem (first-person nominative singular)
dâhiliyelerim (first-person nominative singular)
dâhiliyen (nominative second-person singular)
dâhiliyelerin (nominative second-person singular)
dâhiliyesi (nominative singular third-person)
dâhiliyeleri (nominative singular third-person)
dâhiliyemiz (first-person nominative plural)
dâhiliyelerimiz (first-person nominative plural)
dâhiliyeniz (nominative plural second-person)
dâhiliyeleriniz (nominative plural second-person)
dâhiliyeleri (nominative plural third-person)
dâhiliyemi (accusative definite first-person singular)
dâhiliyelerimi (accusative definite first-person singular)
dâhiliyeni (accusative definite second-person singular)
dâhiliyelerini (accusative definite second-person singular)
dâhiliyesini (accusative definite singular third-person)
dâhiliyelerini (accusative definite singular third-person)
dâhiliyemizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliyelerimizi (accusative definite first-person plural)
dâhiliyenizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliyelerinizi (accusative definite plural second-person)
dâhiliyelerini (accusative definite plural third-person)
dâhiliyeme (dative first-person singular)
dâhiliyelerime (dative first-person singular)
dâhiliyene (dative second-person singular)
dâhiliyelerine (dative second-person singular)
dâhiliyesine (dative singular third-person)
dâhiliyelerine (dative singular third-person)
dâhiliyemize (dative first-person plural)
dâhiliyelerimize (dative first-person plural)
dâhiliyenize (dative plural second-person)
dâhiliyelerinize (dative plural second-person)
dâhiliyelerine (dative plural third-person)
dâhiliyemde (first-person locative singular)
dâhiliyelerimde (first-person locative singular)
dâhiliyende (locative second-person singular)
dâhiliyelerinde (locative second-person singular)
dâhiliyesinde (locative singular third-person)
dâhiliyelerinde (locative singular third-person)
dâhiliyemizde (first-person locative plural)
dâhiliyelerimizde (first-person locative plural)
dâhiliyenizde (locative plural second-person)
dâhiliyelerinizde (locative plural second-person)
dâhiliyelerinde (locative plural third-person)
dâhiliyemden (ablative first-person singular)
dâhiliyelerimden (ablative first-person singular)
dâhiliyenden (ablative second-person singular)
dâhiliyelerinden (ablative second-person singular)
dâhiliyesinden (ablative singular third-person)
dâhiliyelerinden (ablative singular third-person)
dâhiliyemizden (ablative first-person plural)
dâhiliyelerimizden (ablative first-person plural)
dâhiliyenizden (ablative plural second-person)
dâhiliyelerinizden (ablative plural second-person)
dâhiliyelerinden (ablative plural third-person)
dâhiliyemin (first-person genitive singular)
dâhiliyelerimin (first-person genitive singular)
dâhiliyenin (genitive second-person singular)
dâhiliyelerinin (genitive second-person singular)
dâhiliyesinin (genitive singular third-person)
dâhiliyelerinin (genitive singular third-person)
dâhiliyemizin (first-person genitive plural)
dâhiliyelerimizin (first-person genitive plural)
dâhiliyenizin (genitive plural second-person)
dâhiliyelerinizin (genitive plural second-person)
dâhiliyelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish داخلیه (dahiliyye, “interior”), from Arabic دَاخِلِيَّة (dāḵiliyya), from دَاخِل (dāḵil) + ـِيَّة (-iyya), active participle of دَخَلَ (daḵala, “to enter, to go in”).

com

دَاخِل (dāḵil) + ـِيَّة (-iyya)


firkete

head

firkete (definite accusative firketeyi, plural firketeler)

firketeyi (accusative definite)
firketeler (plural)
firkete (nominative singular)
firketeler (nominative plural)
firketeyi (accusative definite singular)
firketeleri (accusative definite plural)
firketeye (dative singular)
firketelere (dative plural)
firketede (locative singular)
firketelerde (locative plural)
firketeden (ablative singular)
firketelerden (ablative plural)
firketenin (genitive singular)
firketelerin (genitive plural)
firketem (first-person nominative singular)
firketelerim (first-person nominative singular)
firketen (nominative second-person singular)
firketelerin (nominative second-person singular)
firketesi (nominative singular third-person)
firketeleri (nominative singular third-person)
firketemiz (first-person nominative plural)
firketelerimiz (first-person nominative plural)
firketeniz (nominative plural second-person)
firketeleriniz (nominative plural second-person)
firketeleri (nominative plural third-person)
firketemi (accusative definite first-person singular)
firketelerimi (accusative definite first-person singular)
firketeni (accusative definite second-person singular)
firketelerini (accusative definite second-person singular)
firketesini (accusative definite singular third-person)
firketelerini (accusative definite singular third-person)
firketemizi (accusative definite first-person plural)
firketelerimizi (accusative definite first-person plural)
firketenizi (accusative definite plural second-person)
firketelerinizi (accusative definite plural second-person)
firketelerini (accusative definite plural third-person)
firketeme (dative first-person singular)
firketelerime (dative first-person singular)
firketene (dative second-person singular)
firketelerine (dative second-person singular)
firketesine (dative singular third-person)
firketelerine (dative singular third-person)
firketemize (dative first-person plural)
firketelerimize (dative first-person plural)
firketenize (dative plural second-person)
firketelerinize (dative plural second-person)
firketelerine (dative plural third-person)
firketemde (first-person locative singular)
firketelerimde (first-person locative singular)
firketende (locative second-person singular)
firketelerinde (locative second-person singular)
firketesinde (locative singular third-person)
firketelerinde (locative singular third-person)
firketemizde (first-person locative plural)
firketelerimizde (first-person locative plural)
firketenizde (locative plural second-person)
firketelerinizde (locative plural second-person)
firketelerinde (locative plural third-person)
firketemden (ablative first-person singular)
firketelerimden (ablative first-person singular)
firketenden (ablative second-person singular)
firketelerinden (ablative second-person singular)
firketesinden (ablative singular third-person)
firketelerinden (ablative singular third-person)
firketemizden (ablative first-person plural)
firketelerimizden (ablative first-person plural)
firketenizden (ablative plural second-person)
firketelerinizden (ablative plural second-person)
firketelerinden (ablative plural third-person)
firketemin (first-person genitive singular)
firketelerimin (first-person genitive singular)
firketenin (genitive second-person singular)
firketelerinin (genitive second-person singular)
firketesinin (genitive singular third-person)
firketelerinin (genitive singular third-person)
firketemizin (first-person genitive plural)
firketelerimizin (first-person genitive plural)
firketenizin (genitive plural second-person)
firketelerinizin (genitive plural second-person)
firketelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish فوركته (furkete), from Italian forchetta.


retinit

head

retinit (definite accusative retiniti, plural retinitler)

retiniti (accusative definite)
retinitler (plural)


trakeit

trakeit (definite accusative trakeiti, plural trakeitler)

trakeiti (accusative definite)
trakeitler (plural)


siroz

siroz (definite accusative sirozu, plural sirozlar)

sirozu (accusative definite)
sirozlar (plural)


rinofarenjit

rinofarenjit (definite accusative rinofarenjiti, plural rinofarenjitler)

rinofarenjiti (accusative definite)
rinofarenjitler (plural)

Borrowed from French rhinopharyngite. By surface analysis, rino- (“rhino-”) + farenjit (“pharyngitis”).


rinoplasti

head

rinoplasti (definite accusative rinoplastiyi, plural rinoplastiler)

rinoplastiyi (accusative definite)
rinoplastiler (plural)

Borrowed from French rhinoplastie. By surface analysis, rino- (“rhino-”) + -plasti (“-plasty”).


-plasti

Borrowed from French -plastie, from Ancient Greek πλαστός (plastós, “molded, formed”).


cerrahlık

head

cerrahlık (definite accusative cerrahlığı, plural cerrahlıklar)

cerrahlığı (accusative definite)
cerrahlıklar (plural)
cerrahlık (nominative singular)
cerrahlıklar (nominative plural)
cerrahlığı (accusative definite singular)
cerrahlıkları (accusative definite plural)
cerrahlığa (dative singular)
cerrahlıklara (dative plural)
cerrahlıkta (locative singular)
cerrahlıklarda (locative plural)
cerrahlıktan (ablative singular)
cerrahlıklardan (ablative plural)
cerrahlığın (genitive singular)
cerrahlıkların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish جراحلق (cerrâhlık). By surface analysis, cerrah (“surgeon”) + -lık.


cerrahi

head

cerrahi (definite accusative cerrahiyi, plural cerrahiler)

cerrahiyi (accusative definite)
cerrahiler (plural)
cerrahi (nominative singular)
cerrahiler (nominative plural)
cerrahiyi (accusative definite singular)
cerrahileri (accusative definite plural)
cerrahiye (dative singular)
cerrahilere (dative plural)
cerrahide (locative singular)
cerrahilerde (locative plural)
cerrahiden (ablative singular)
cerrahilerden (ablative plural)
cerrahinin (genitive singular)
cerrahilerin (genitive plural)
cerrahim (first-person nominative singular)
cerrahilerim (first-person nominative singular)
cerrahin (nominative second-person singular)
cerrahilerin (nominative second-person singular)
cerrahisi (nominative singular third-person)
cerrahileri (nominative singular third-person)
cerrahimiz (first-person nominative plural)
cerrahilerimiz (first-person nominative plural)
cerrahiniz (nominative plural second-person)
cerrahileriniz (nominative plural second-person)
cerrahileri (nominative plural third-person)
cerrahimi (accusative definite first-person singular)
cerrahilerimi (accusative definite first-person singular)
cerrahini (accusative definite second-person singular)
cerrahilerini (accusative definite second-person singular)
cerrahisini (accusative definite singular third-person)
cerrahilerini (accusative definite singular third-person)
cerrahimizi (accusative definite first-person plural)
cerrahilerimizi (accusative definite first-person plural)
cerrahinizi (accusative definite plural second-person)
cerrahilerinizi (accusative definite plural second-person)
cerrahilerini (accusative definite plural third-person)
cerrahime (dative first-person singular)
cerrahilerime (dative first-person singular)
cerrahine (dative second-person singular)
cerrahilerine (dative second-person singular)
cerrahisine (dative singular third-person)
cerrahilerine (dative singular third-person)
cerrahimize (dative first-person plural)
cerrahilerimize (dative first-person plural)
cerrahinize (dative plural second-person)
cerrahilerinize (dative plural second-person)
cerrahilerine (dative plural third-person)
cerrahimde (first-person locative singular)
cerrahilerimde (first-person locative singular)
cerrahinde (locative second-person singular)
cerrahilerinde (locative second-person singular)
cerrahisinde (locative singular third-person)
cerrahilerinde (locative singular third-person)
cerrahimizde (first-person locative plural)
cerrahilerimizde (first-person locative plural)
cerrahinizde (locative plural second-person)
cerrahilerinizde (locative plural second-person)
cerrahilerinde (locative plural third-person)
cerrahimden (ablative first-person singular)
cerrahilerimden (ablative first-person singular)
cerrahinden (ablative second-person singular)
cerrahilerinden (ablative second-person singular)
cerrahisinden (ablative singular third-person)
cerrahilerinden (ablative singular third-person)
cerrahimizden (ablative first-person plural)
cerrahilerimizden (ablative first-person plural)
cerrahinizden (ablative plural second-person)
cerrahilerinizden (ablative plural second-person)
cerrahilerinden (ablative plural third-person)
cerrahimin (first-person genitive singular)
cerrahilerimin (first-person genitive singular)
cerrahinin (genitive second-person singular)
cerrahilerinin (genitive second-person singular)
cerrahisinin (genitive singular third-person)
cerrahilerinin (genitive singular third-person)
cerrahimizin (first-person genitive plural)
cerrahilerimizin (first-person genitive plural)
cerrahinizin (genitive plural second-person)
cerrahilerinizin (genitive plural second-person)
cerrahilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish جراحی, from Persian جراحی (jarrâhi). By surface analysis, cerrah (“surgeon”) + -i (Persian abstract suffix).

surf

-i<id:Persian abstract suffix><pos:Persian abstract suffix>


jinekoloji

head

jinekoloji (definite accusative jinekolojiyi, plural jinekolojiler)

jinekolojiyi (accusative definite)
jinekolojiler (plural)


ekokardiyografi

ekokardiyografi (definite accusative ekokardiyografiyi, plural ekokardiyografiler)

ekokardiyografiyi (accusative definite)
ekokardiyografiler (plural)

Borrowed from French échocardiographie. Compare Persian اکوکاردیوگرافی (ekokârdiyogrâfi).

cog

اکوکاردیوگرافی


belirti

head

belirti (definite accusative belirtiyi, plural belirtiler)

belirtiyi (accusative definite)
belirtiler (plural)


koşa

From Turkish koşam. Cognate to Azerbaijani qoşam.

(anatomy, dialectal, Rize, Maçka, Trabzon) palm


sakağı

sakağı (definite accusative sakağıyı, plural sakağılar)

sakağıyı (accusative definite)
sakağılar (plural)
sakağı (nominative singular)
sakağılar (nominative plural)
sakağıyı (accusative definite singular)
sakağıları (accusative definite plural)
sakağıya (dative singular)
sakağılara (dative plural)
sakağıda (locative singular)
sakağılarda (locative plural)
sakağıdan (ablative singular)
sakağılardan (ablative plural)
sakağının (genitive singular)
sakağıların (genitive plural)
sakağım (first-person nominative singular)
sakağılarım (first-person nominative singular)
sakağın (nominative second-person singular)
sakağıların (nominative second-person singular)
sakağısı (nominative singular third-person)
sakağıları (nominative singular third-person)
sakağımız (first-person nominative plural)
sakağılarımız (first-person nominative plural)
sakağınız (nominative plural second-person)
sakağılarınız (nominative plural second-person)
sakağıları (nominative plural third-person)
sakağımı (accusative definite first-person singular)
sakağılarımı (accusative definite first-person singular)
sakağını (accusative definite second-person singular)
sakağılarını (accusative definite second-person singular)
sakağısını (accusative definite singular third-person)
sakağılarını (accusative definite singular third-person)
sakağımızı (accusative definite first-person plural)
sakağılarımızı (accusative definite first-person plural)
sakağınızı (accusative definite plural second-person)
sakağılarınızı (accusative definite plural second-person)
sakağılarını (accusative definite plural third-person)
sakağıma (dative first-person singular)
sakağılarıma (dative first-person singular)
sakağına (dative second-person singular)
sakağılarına (dative second-person singular)
sakağısına (dative singular third-person)
sakağılarına (dative singular third-person)
sakağımıza (dative first-person plural)
sakağılarımıza (dative first-person plural)
sakağınıza (dative plural second-person)
sakağılarınıza (dative plural second-person)
sakağılarına (dative plural third-person)
sakağımda (first-person locative singular)
sakağılarımda (first-person locative singular)
sakağında (locative second-person singular)
sakağılarında (locative second-person singular)
sakağısında (locative singular third-person)
sakağılarında (locative singular third-person)
sakağımızda (first-person locative plural)
sakağılarımızda (first-person locative plural)
sakağınızda (locative plural second-person)
sakağılarınızda (locative plural second-person)
sakağılarında (locative plural third-person)
sakağımdan (ablative first-person singular)
sakağılarımdan (ablative first-person singular)
sakağından (ablative second-person singular)
sakağılarından (ablative second-person singular)
sakağısından (ablative singular third-person)
sakağılarından (ablative singular third-person)
sakağımızdan (ablative first-person plural)
sakağılarımızdan (ablative first-person plural)
sakağınızdan (ablative plural second-person)
sakağılarınızdan (ablative plural second-person)
sakağılarından (ablative plural third-person)
sakağımın (first-person genitive singular)
sakağılarımın (first-person genitive singular)
sakağının (genitive second-person singular)
sakağılarının (genitive second-person singular)
sakağısının (genitive singular third-person)
sakağılarının (genitive singular third-person)
sakağımızın (first-person genitive plural)
sakağılarımızın (first-person genitive plural)
sakağınızın (genitive plural second-person)
sakağılarınızın (genitive plural second-person)
sakağılarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صقاغی (sakağı, “glanders”), itself from Proto-Turkic *sakagï (“glanders”).

inh

glanders, an infectious disease of horses, mules and donkeys caused by the bacterium Burkholderia


iskorbüt

head

iskorbüt (definite accusative iskorbütü, plural iskorbütler)

iskorbütü (accusative definite)
iskorbütler (plural)
iskorbüt (nominative singular)
iskorbütler (nominative plural)
iskorbütü (accusative definite singular)
iskorbütleri (accusative definite plural)
iskorbüte (dative singular)
iskorbütlere (dative plural)
iskorbütte (locative singular)
iskorbütlerde (locative plural)
iskorbütten (ablative singular)
iskorbütlerden (ablative plural)
iskorbütün (genitive singular)
iskorbütlerin (genitive plural)
iskorbütüm (first-person nominative singular)
iskorbütlerim (first-person nominative singular)
iskorbütün (nominative second-person singular)
iskorbütlerin (nominative second-person singular)
iskorbütü (nominative singular third-person)
iskorbütleri (nominative singular third-person)
iskorbütümüz (first-person nominative plural)
iskorbütlerimiz (first-person nominative plural)
iskorbütünüz (nominative plural second-person)
iskorbütleriniz (nominative plural second-person)
iskorbütleri (nominative plural third-person)
iskorbütümü (accusative definite first-person singular)
iskorbütlerimi (accusative definite first-person singular)
iskorbütünü (accusative definite second-person singular)
iskorbütlerini (accusative definite second-person singular)
iskorbütünü (accusative definite singular third-person)
iskorbütlerini (accusative definite singular third-person)
iskorbütümüzü (accusative definite first-person plural)
iskorbütlerimizi (accusative definite first-person plural)
iskorbütünüzü (accusative definite plural second-person)
iskorbütlerinizi (accusative definite plural second-person)
iskorbütlerini (accusative definite plural third-person)
iskorbütüme (dative first-person singular)
iskorbütlerime (dative first-person singular)
iskorbütüne (dative second-person singular)
iskorbütlerine (dative second-person singular)
iskorbütüne (dative singular third-person)
iskorbütlerine (dative singular third-person)
iskorbütümüze (dative first-person plural)
iskorbütlerimize (dative first-person plural)
iskorbütünüze (dative plural second-person)
iskorbütlerinize (dative plural second-person)
iskorbütlerine (dative plural third-person)
iskorbütümde (first-person locative singular)
iskorbütlerimde (first-person locative singular)
iskorbütünde (locative second-person singular)
iskorbütlerinde (locative second-person singular)
iskorbütünde (locative singular third-person)
iskorbütlerinde (locative singular third-person)
iskorbütümüzde (first-person locative plural)
iskorbütlerimizde (first-person locative plural)
iskorbütünüzde (locative plural second-person)
iskorbütlerinizde (locative plural second-person)
iskorbütlerinde (locative plural third-person)
iskorbütümden (ablative first-person singular)
iskorbütlerimden (ablative first-person singular)
iskorbütünden (ablative second-person singular)
iskorbütlerinden (ablative second-person singular)
iskorbütünden (ablative singular third-person)
iskorbütlerinden (ablative singular third-person)
iskorbütümüzden (ablative first-person plural)
iskorbütlerimizden (ablative first-person plural)
iskorbütünüzden (ablative plural second-person)
iskorbütlerinizden (ablative plural second-person)
iskorbütlerinden (ablative plural third-person)
iskorbütümün (first-person genitive singular)
iskorbütlerimin (first-person genitive singular)
iskorbütünün (genitive second-person singular)
iskorbütlerinin (genitive second-person singular)
iskorbütünün (genitive singular third-person)
iskorbütlerinin (genitive singular third-person)
iskorbütümüzün (first-person genitive plural)
iskorbütlerimizin (first-person genitive plural)
iskorbütünüzün (genitive plural second-person)
iskorbütlerinizin (genitive plural second-person)
iskorbütlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اسقوربوت (iskorbüt, “scurvy”), itself from French scorbut (“scurvy”).

inh+

scurvy, a disease caused by insufficient intake of vitamin C, leading to spongy gums and loosening of the teeth