şafak

head

şafak (definite accusative şafağı, plural şafaklar)

şafağı (accusative definite)
şafaklar (plural)
şafak (nominative singular)
şafaklar (nominative plural)
şafağı (accusative definite singular)
şafakları (accusative definite plural)
şafağa (dative singular)
şafaklara (dative plural)
şafakta (locative singular)
şafaklarda (locative plural)
şafaktan (ablative singular)
şafaklardan (ablative plural)
şafağın (genitive singular)
şafakların (genitive plural)
şafağım (first-person nominative singular)
şafaklarım (first-person nominative singular)
şafağın (nominative second-person singular)
şafakların (nominative second-person singular)
şafağı (nominative singular third-person)
şafakları (nominative singular third-person)
şafağımız (first-person nominative plural)
şafaklarımız (first-person nominative plural)
şafağınız (nominative plural second-person)
şafaklarınız (nominative plural second-person)
şafakları (nominative plural third-person)
şafağımı (accusative definite first-person singular)
şafaklarımı (accusative definite first-person singular)
şafağını (accusative definite second-person singular)
şafaklarını (accusative definite second-person singular)
şafağını (accusative definite singular third-person)
şafaklarını (accusative definite singular third-person)
şafağımızı (accusative definite first-person plural)
şafaklarımızı (accusative definite first-person plural)
şafağınızı (accusative definite plural second-person)
şafaklarınızı (accusative definite plural second-person)
şafaklarını (accusative definite plural third-person)
şafağıma (dative first-person singular)
şafaklarıma (dative first-person singular)
şafağına (dative second-person singular)
şafaklarına (dative second-person singular)
şafağına (dative singular third-person)
şafaklarına (dative singular third-person)
şafağımıza (dative first-person plural)
şafaklarımıza (dative first-person plural)
şafağınıza (dative plural second-person)
şafaklarınıza (dative plural second-person)
şafaklarına (dative plural third-person)
şafağımda (first-person locative singular)
şafaklarımda (first-person locative singular)
şafağında (locative second-person singular)
şafaklarında (locative second-person singular)
şafağında (locative singular third-person)
şafaklarında (locative singular third-person)
şafağımızda (first-person locative plural)
şafaklarımızda (first-person locative plural)
şafağınızda (locative plural second-person)
şafaklarınızda (locative plural second-person)
şafaklarında (locative plural third-person)
şafağımdan (ablative first-person singular)
şafaklarımdan (ablative first-person singular)
şafağından (ablative second-person singular)
şafaklarından (ablative second-person singular)
şafağından (ablative singular third-person)
şafaklarından (ablative singular third-person)
şafağımızdan (ablative first-person plural)
şafaklarımızdan (ablative first-person plural)
şafağınızdan (ablative plural second-person)
şafaklarınızdan (ablative plural second-person)
şafaklarından (ablative plural third-person)
şafağımın (first-person genitive singular)
şafaklarımın (first-person genitive singular)
şafağının (genitive second-person singular)
şafaklarının (genitive second-person singular)
şafağının (genitive singular third-person)
şafaklarının (genitive singular third-person)
şafağımızın (first-person genitive plural)
şafaklarımızın (first-person genitive plural)
şafağınızın (genitive plural second-person)
şafaklarınızın (genitive plural second-person)
şafaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شفق (şefak, şafak), from Arabic شَفَق (šafaq, “twilight, dusk”). The meaning shifted from dusk to dawn in Ottoman times.

inh+

(slang) The morning of the last day of compulsory military service when a conscript gets released.


bayram

head

bayram (definite accusative bayramı, plural bayramlar)

bayramı (accusative definite)
bayramlar (plural)
bayram (nominative singular)
bayramlar (nominative plural)
bayramı (accusative definite singular)
bayramları (accusative definite plural)
bayrama (dative singular)
bayramlara (dative plural)
bayramda (locative singular)
bayramlarda (locative plural)
bayramdan (ablative singular)
bayramlardan (ablative plural)
bayramın (genitive singular)
bayramların (genitive plural)
bayramım (first-person nominative singular)
bayramlarım (first-person nominative singular)
bayramın (nominative second-person singular)
bayramların (nominative second-person singular)
bayramı (nominative singular third-person)
bayramları (nominative singular third-person)
bayramımız (first-person nominative plural)
bayramlarımız (first-person nominative plural)
bayramınız (nominative plural second-person)
bayramlarınız (nominative plural second-person)
bayramları (nominative plural third-person)
bayramımı (accusative definite first-person singular)
bayramlarımı (accusative definite first-person singular)
bayramını (accusative definite second-person singular)
bayramlarını (accusative definite second-person singular)
bayramını (accusative definite singular third-person)
bayramlarını (accusative definite singular third-person)
bayramımızı (accusative definite first-person plural)
bayramlarımızı (accusative definite first-person plural)
bayramınızı (accusative definite plural second-person)
bayramlarınızı (accusative definite plural second-person)
bayramlarını (accusative definite plural third-person)
bayramıma (dative first-person singular)
bayramlarıma (dative first-person singular)
bayramına (dative second-person singular)
bayramlarına (dative second-person singular)
bayramına (dative singular third-person)
bayramlarına (dative singular third-person)
bayramımıza (dative first-person plural)
bayramlarımıza (dative first-person plural)
bayramınıza (dative plural second-person)
bayramlarınıza (dative plural second-person)
bayramlarına (dative plural third-person)
bayramımda (first-person locative singular)
bayramlarımda (first-person locative singular)
bayramında (locative second-person singular)
bayramlarında (locative second-person singular)
bayramında (locative singular third-person)
bayramlarında (locative singular third-person)
bayramımızda (first-person locative plural)
bayramlarımızda (first-person locative plural)
bayramınızda (locative plural second-person)
bayramlarınızda (locative plural second-person)
bayramlarında (locative plural third-person)
bayramımdan (ablative first-person singular)
bayramlarımdan (ablative first-person singular)
bayramından (ablative second-person singular)
bayramlarından (ablative second-person singular)
bayramından (ablative singular third-person)
bayramlarından (ablative singular third-person)
bayramımızdan (ablative first-person plural)
bayramlarımızdan (ablative first-person plural)
bayramınızdan (ablative plural second-person)
bayramlarınızdan (ablative plural second-person)
bayramlarından (ablative plural third-person)
bayramımın (first-person genitive singular)
bayramlarımın (first-person genitive singular)
bayramının (genitive second-person singular)
bayramlarının (genitive second-person singular)
bayramının (genitive singular third-person)
bayramlarının (genitive singular third-person)
bayramımızın (first-person genitive plural)
bayramlarımızın (first-person genitive plural)
bayramınızın (genitive plural second-person)
bayramlarınızın (genitive plural second-person)
bayramlarının (genitive plural third-person)
bayramım (first-person singular)
bayramlarım (first-person singular)
bayramsın (second-person singular)
bayramlarsın (second-person singular)
bayram (singular third-person)
bayramdır (singular third-person)
bayramlar (singular third-person)
bayramlardır (singular third-person)
bayramız (first-person plural)
bayramlarız (first-person plural)
bayramsınız (plural second-person)
bayramlarsınız (plural second-person)
bayramlar (plural third-person)
bayramlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish بیرام (bayram), from Proto-Turkic *badram (“feast”).
Nişanyan and Clauson suggests a borrowing from Iranian source, despite Dīwān Lughāt al-Turk stating a Turkic etymology. See the reconstruction page for more.
Alternatively, related to Proto-Mongolic *bayar (“joy”), whence also Mongolian баяр (bajar).
Cognate with Tatar бәйрәм (bäyräm),
Kazakh мейрам (meiram), Kyrgyz майрам (mayram), Khakas пайрам (payram), Bashkir байрам (bayram), Azerbaijani bayram, etc.

al-Kashgarî, Mahmud (1072–1074) Besim Atalay, transl., Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi [Translation of the “Compendium of the languages of the Turks”] (Türk Dil Kurumu Yayınları; 521) (in Turkish), 1985 edition, volume III, Ankara: Türk Tarih Kurmu Basımevi, published 1939–1943, page 176

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

Cumhuriyet Bayramı

Zafer Bayramı

A public holiday, religious or not, especially national holidays.


öğle

öğle (definite accusative öğleyi, plural öğleler)

öğleyi (accusative definite)
öğleler (plural)
öğle (nominative singular)
öğleler (nominative plural)
öğleyi (accusative definite singular)
öğleleri (accusative definite plural)
öğleye (dative singular)
öğlelere (dative plural)
öğlede (locative singular)
öğlelerde (locative plural)
öğleden (ablative singular)
öğlelerden (ablative plural)
öğlenin (genitive singular)
öğlelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اوگله (öğle), variant of اویله (öyle, “noon”), from earlier *öδleg, from Proto-Turkic *ödleg (“time”) < *ödle- < *öd (“time”). Cognate to Karakhanid اُذْ (öδ, “time”), اُذْلَكْ (öδleg, “time”), Southern Altai ӧй (öy, “time”), Old Turkic 𐰇𐰓 (öd, “time”). The sense "noon, midday" was already attested in the 13th century Central Asia.


alacakaranlık

alacakaranlık (nominative singular)
alacakaranlıklar (nominative plural)
alacakaranlığı (accusative definite singular)
alacakaranlıkları (accusative definite plural)
alacakaranlığa (dative singular)
alacakaranlıkara (dative plural)
alacakaranlıkta (locative singular)
alacakaranlıklarda (locative plural)
alacakaranlıktan (ablative singular)
alacakaranlıklardan (ablative plural)
alacakaranlığın (genitive singular)
alacakaranlıkların (genitive plural)

/ɑ.ɫɑ.d͡ʒɑ.kɑ.ɾɑn.ɫɯk/

By surface analysis, alaca (“pied”) + karanlık (“darkness”).


çalar saat

head

çalar saat (definite accusative çalar saati, plural çalar saatler)

çalar saati (accusative definite)
çalar saatler (plural)
çalar saat (nominative singular)
çalar saatler (nominative plural)
çalar saati (accusative definite singular)
çalar saatleri (accusative definite plural)
çalar saate (dative singular)
çalar saatlere (dative plural)
çalar saatte (locative singular)
çalar saatlerde (locative plural)
çalar saatten (ablative singular)
çalar saatlerden (ablative plural)
çalar saatin (genitive singular)
çalar saatlerin (genitive plural)
çalar saatim (first-person nominative singular)
çalar saatlerim (first-person nominative singular)
çalar saatin (nominative second-person singular)
çalar saatlerin (nominative second-person singular)
çalar saati (nominative singular third-person)
çalar saatleri (nominative singular third-person)
çalar saatimiz (first-person nominative plural)
çalar saatlerimiz (first-person nominative plural)
çalar saatiniz (nominative plural second-person)
çalar saatleriniz (nominative plural second-person)
çalar saatleri (nominative plural third-person)
çalar saatimi (accusative definite first-person singular)
çalar saatlerimi (accusative definite first-person singular)
çalar saatini (accusative definite second-person singular)
çalar saatlerini (accusative definite second-person singular)
çalar saatini (accusative definite singular third-person)
çalar saatlerini (accusative definite singular third-person)
çalar saatimizi (accusative definite first-person plural)
çalar saatlerimizi (accusative definite first-person plural)
çalar saatinizi (accusative definite plural second-person)
çalar saatlerinizi (accusative definite plural second-person)
çalar saatlerini (accusative definite plural third-person)
çalar saatime (dative first-person singular)
çalar saatlerime (dative first-person singular)
çalar saatine (dative second-person singular)
çalar saatlerine (dative second-person singular)
çalar saatine (dative singular third-person)
çalar saatlerine (dative singular third-person)
çalar saatimize (dative first-person plural)
çalar saatlerimize (dative first-person plural)
çalar saatinize (dative plural second-person)
çalar saatlerinize (dative plural second-person)
çalar saatlerine (dative plural third-person)
çalar saatimde (first-person locative singular)
çalar saatlerimde (first-person locative singular)
çalar saatinde (locative second-person singular)
çalar saatlerinde (locative second-person singular)
çalar saatinde (locative singular third-person)
çalar saatlerinde (locative singular third-person)
çalar saatimizde (first-person locative plural)
çalar saatlerimizde (first-person locative plural)
çalar saatinizde (locative plural second-person)
çalar saatlerinizde (locative plural second-person)
çalar saatlerinde (locative plural third-person)
çalar saatimden (ablative first-person singular)
çalar saatlerimden (ablative first-person singular)
çalar saatinden (ablative second-person singular)
çalar saatlerinden (ablative second-person singular)
çalar saatinden (ablative singular third-person)
çalar saatlerinden (ablative singular third-person)
çalar saatimizden (ablative first-person plural)
çalar saatlerimizden (ablative first-person plural)
çalar saatinizden (ablative plural second-person)
çalar saatlerinizden (ablative plural second-person)
çalar saatlerinden (ablative plural third-person)
çalar saatimin (first-person genitive singular)
çalar saatlerimin (first-person genitive singular)
çalar saatinin (genitive second-person singular)
çalar saatlerinin (genitive second-person singular)
çalar saatinin (genitive singular third-person)
çalar saatlerinin (genitive singular third-person)
çalar saatimizin (first-person genitive plural)
çalar saatlerimizin (first-person genitive plural)
çalar saatinizin (genitive plural second-person)
çalar saatlerinizin (genitive plural second-person)
çalar saatlerinin (genitive plural third-person)

From çalar (“ringing”) + saat (“clock”).


gündüz

gündüz (definite accusative gündüzü, plural gündüzler)

gündüzü (accusative definite)
gündüzler (plural)
gündüz (nominative singular)
gündüzler (nominative plural)
gündüzü (accusative definite singular)
gündüzleri (accusative definite plural)
gündüze (dative singular)
gündüzlere (dative plural)
gündüzde (locative singular)
gündüzlerde (locative plural)
gündüzden (ablative singular)
gündüzlerden (ablative plural)
gündüzün (genitive singular)
gündüzlerin (genitive plural)
gündüzüm (first-person nominative singular)
gündüzlerim (first-person nominative singular)
gündüzün (nominative second-person singular)
gündüzlerin (nominative second-person singular)
gündüzü (nominative singular third-person)
gündüzleri (nominative singular third-person)
gündüzümüz (first-person nominative plural)
gündüzlerimiz (first-person nominative plural)
gündüzünüz (nominative plural second-person)
gündüzleriniz (nominative plural second-person)
gündüzleri (nominative plural third-person)
gündüzümü (accusative definite first-person singular)
gündüzlerimi (accusative definite first-person singular)
gündüzünü (accusative definite second-person singular)
gündüzlerini (accusative definite second-person singular)
gündüzünü (accusative definite singular third-person)
gündüzlerini (accusative definite singular third-person)
gündüzümüzü (accusative definite first-person plural)
gündüzlerimizi (accusative definite first-person plural)
gündüzünüzü (accusative definite plural second-person)
gündüzlerinizi (accusative definite plural second-person)
gündüzlerini (accusative definite plural third-person)
gündüzüme (dative first-person singular)
gündüzlerime (dative first-person singular)
gündüzüne (dative second-person singular)
gündüzlerine (dative second-person singular)
gündüzüne (dative singular third-person)
gündüzlerine (dative singular third-person)
gündüzümüze (dative first-person plural)
gündüzlerimize (dative first-person plural)
gündüzünüze (dative plural second-person)
gündüzlerinize (dative plural second-person)
gündüzlerine (dative plural third-person)
gündüzümde (first-person locative singular)
gündüzlerimde (first-person locative singular)
gündüzünde (locative second-person singular)
gündüzlerinde (locative second-person singular)
gündüzünde (locative singular third-person)
gündüzlerinde (locative singular third-person)
gündüzümüzde (first-person locative plural)
gündüzlerimizde (first-person locative plural)
gündüzünüzde (locative plural second-person)
gündüzlerinizde (locative plural second-person)
gündüzlerinde (locative plural third-person)
gündüzümden (ablative first-person singular)
gündüzlerimden (ablative first-person singular)
gündüzünden (ablative second-person singular)
gündüzlerinden (ablative second-person singular)
gündüzünden (ablative singular third-person)
gündüzlerinden (ablative singular third-person)
gündüzümüzden (ablative first-person plural)
gündüzlerimizden (ablative first-person plural)
gündüzünüzden (ablative plural second-person)
gündüzlerinizden (ablative plural second-person)
gündüzlerinden (ablative plural third-person)
gündüzümün (first-person genitive singular)
gündüzlerimin (first-person genitive singular)
gündüzünün (genitive second-person singular)
gündüzlerinin (genitive second-person singular)
gündüzünün (genitive singular third-person)
gündüzlerinin (genitive singular third-person)
gündüzümüzün (first-person genitive plural)
gündüzlerimizin (first-person genitive plural)
gündüzünüzün (genitive plural second-person)
gündüzlerinizin (genitive plural second-person)
gündüzlerinin (genitive plural third-person)
gündüzüm (first-person singular)
gündüzlerim (first-person singular)
gündüzsün (second-person singular)
gündüzlersin (second-person singular)
gündüz (singular third-person)
gündüzdür (singular third-person)
gündüzler (singular third-person)
gündüzlerdir (singular third-person)
gündüzüz (first-person plural)
gündüzleriz (first-person plural)
gündüzsünüz (plural second-person)
gündüzlersiniz (plural second-person)
gündüzler (plural third-person)
gündüzlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كوندوز, گوندوز (gündüz), from Old Anatolian Turkish کندز (gündüz), ultimately from Proto-Turkic *küntüŕ (“at day, at daytime”).
Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰦𐰇𐰔 (kündüz, “by day”), Crimean Tatar kündüz, Kazakh күндіз (kündız), Kyrgyz күндүз (kündüz), Uzbek kunduz, Bashkir көндөҙ (köndöź), Turkmen gündiz (“by day”),
Khakas кӱндес (kündes, “by day; at daytime, during one day”),
Yakut күнүс (künüs, “by day”),
Chuvash кӑнтӑр (kănt̬ăr, “noon”),
etc.


dolunay

head

dolunay (definite accusative dolunayı, plural dolunaylar)

dolunayı (accusative definite)
dolunaylar (plural)
dolunay (nominative singular)
dolunaylar (nominative plural)
dolunayı (accusative definite singular)
dolunayları (accusative definite plural)
dolunaya (dative singular)
dolunaylara (dative plural)
dolunayda (locative singular)
dolunaylarda (locative plural)
dolunaydan (ablative singular)
dolunaylardan (ablative plural)
dolunayın (genitive singular)
dolunayların (genitive plural)


paskalya

paskalya (definite accusative paskalyayı, plural paskalyalar)

paskalyayı (accusative definite)
paskalyalar (plural)
paskalya (nominative singular)
paskalyalar (nominative plural)
paskalyayı (accusative definite singular)
paskalyaları (accusative definite plural)
paskalyaya (dative singular)
paskalyalara (dative plural)
paskalyada (locative singular)
paskalyalarda (locative plural)
paskalyadan (ablative singular)
paskalyalardan (ablative plural)
paskalyanın (genitive singular)
paskalyaların (genitive plural)
paskalyam (first-person nominative singular)
paskalyalarım (first-person nominative singular)
paskalyan (nominative second-person singular)
paskalyaların (nominative second-person singular)
paskalyası (nominative singular third-person)
paskalyaları (nominative singular third-person)
paskalyamız (first-person nominative plural)
paskalyalarımız (first-person nominative plural)
paskalyanız (nominative plural second-person)
paskalyalarınız (nominative plural second-person)
paskalyaları (nominative plural third-person)
paskalyamı (accusative definite first-person singular)
paskalyalarımı (accusative definite first-person singular)
paskalyanı (accusative definite second-person singular)
paskalyalarını (accusative definite second-person singular)
paskalyasını (accusative definite singular third-person)
paskalyalarını (accusative definite singular third-person)
paskalyamızı (accusative definite first-person plural)
paskalyalarımızı (accusative definite first-person plural)
paskalyanızı (accusative definite plural second-person)
paskalyalarınızı (accusative definite plural second-person)
paskalyalarını (accusative definite plural third-person)
paskalyama (dative first-person singular)
paskalyalarıma (dative first-person singular)
paskalyana (dative second-person singular)
paskalyalarına (dative second-person singular)
paskalyasına (dative singular third-person)
paskalyalarına (dative singular third-person)
paskalyamıza (dative first-person plural)
paskalyalarımıza (dative first-person plural)
paskalyanıza (dative plural second-person)
paskalyalarınıza (dative plural second-person)
paskalyalarına (dative plural third-person)
paskalyamda (first-person locative singular)
paskalyalarımda (first-person locative singular)
paskalyanda (locative second-person singular)
paskalyalarında (locative second-person singular)
paskalyasında (locative singular third-person)
paskalyalarında (locative singular third-person)
paskalyamızda (first-person locative plural)
paskalyalarımızda (first-person locative plural)
paskalyanızda (locative plural second-person)
paskalyalarınızda (locative plural second-person)
paskalyalarında (locative plural third-person)
paskalyamdan (ablative first-person singular)
paskalyalarımdan (ablative first-person singular)
paskalyandan (ablative second-person singular)
paskalyalarından (ablative second-person singular)
paskalyasından (ablative singular third-person)
paskalyalarından (ablative singular third-person)
paskalyamızdan (ablative first-person plural)
paskalyalarımızdan (ablative first-person plural)
paskalyanızdan (ablative plural second-person)
paskalyalarınızdan (ablative plural second-person)
paskalyalarından (ablative plural third-person)
paskalyamın (first-person genitive singular)
paskalyalarımın (first-person genitive singular)
paskalyanın (genitive second-person singular)
paskalyalarının (genitive second-person singular)
paskalyasının (genitive singular third-person)
paskalyalarının (genitive singular third-person)
paskalyamızın (first-person genitive plural)
paskalyalarımızın (first-person genitive plural)
paskalyanızın (genitive plural second-person)
paskalyalarınızın (genitive plural second-person)
paskalyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پاسقالیه (paskalya), borrowed from Greek Πασχαλιά (Paschaliá, “Eastertide”), from Byzantine Greek Πασχαλία (Paskhalía), from Koine Greek πασχάλιος (paskhálios, adjective) in the phrase πασχαλία γιορτή (paskhalía giortḗ, “Easter feast”), from Koine Greek πάσχα (páskha, “Passover”), from Aramaic פסחא (paskha), from Hebrew פסח (pésakh).


hafta sonu

head

hafta sonu (definite accusative hafta sonunu, plural hafta sonları)

hafta sonunu (accusative definite)
hafta sonları (plural)
hafta sonu (nominative singular)
hafta sonları (nominative plural)
hafta sonunu (accusative definite singular)
hafta sonlarını (accusative definite plural)
hafta sonuna (dative singular)
hafta sonlarına (dative plural)
hafta sonunda (locative singular)
hafta sonlarında (locative plural)
hafta sonundan (ablative singular)
hafta sonlarından (ablative plural)
hafta sonunun (genitive singular)
hafta sonlarının (genitive plural)


gece yarısı

gece yarısı (definite accusative gece yarısını, plural gece yarıları)

gece yarısını (accusative definite)
gece yarıları (plural)
gece yarısı (nominative singular)
gece yarıları (nominative plural)
gece yarısını (accusative definite singular)
gece yarılarını (accusative definite plural)
gece yarısına (dative singular)
gece yarılarına (dative plural)
gece yarısında (locative singular)
gece yarılarında (locative plural)
gece yarısından (ablative singular)
gece yarılarından (ablative plural)
gece yarısının (genitive singular)
gece yarılarının (genitive plural)

From Ottoman Turkish كیجه یاریسی (gece yarısı), equivalent to gece (“night”) + yarı (“half”).


cuma akşamı

head

cuma akşamı (definite accusative cuma akşamını, plural cuma akşamları)

cuma akşamını (accusative definite)
cuma akşamları (plural)


öğleyin

From öğle (“noon”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


sabahleyin

From sabah (“morning”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


ikindileyin

From ikindi (“midafternoon”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


akşamleyin

From akşam (“evening”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


geceleyin

From gece (“night”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


Cadılar Bayramı

Cadılar Bayramı (nominative singular)
Cadılar Bayramları (nominative plural)
Cadılar Bayramı'nı (accusative definite singular)
Cadılar Bayramlarını (accusative definite plural)
Cadılar Bayramı'na (dative singular)
Cadılar Bayramlarına (dative plural)
Cadılar Bayramı'nda (locative singular)
Cadılar Bayramlarında (locative plural)
Cadılar Bayramı'ndan (ablative singular)
Cadılar Bayramlarından (ablative plural)
Cadılar Bayramı'nın (genitive singular)
Cadılar Bayramlarının (genitive plural)

The Turkish term literally means “Witches’ Feast”.


gün batımı

head

gün batımı (definite accusative gün batımını, plural gün batımları)

gün batımını (accusative definite)
gün batımları (plural)
gün batımı (nominative singular)
gün batımları (nominative plural)
gün batımını (accusative definite singular)
gün batımlarını (accusative definite plural)
gün batımına (dative singular)
gün batımlarına (dative plural)
gün batımında (locative singular)
gün batımlarında (locative plural)
gün batımından (ablative singular)
gün batımlarından (ablative plural)
gün batımının (genitive singular)
gün batımlarının (genitive plural)