penis

head

penis (definite accusative penisi, plural penisler)

penisi (accusative definite)
penisler (plural)
penis (nominative singular)
penisler (nominative plural)
penisi (accusative definite singular)
penisleri (accusative definite plural)
penise (dative singular)
penislere (dative plural)
peniste (locative singular)
penislerde (locative plural)
penisten (ablative singular)
penislerden (ablative plural)
penisin (genitive singular)
penislerin (genitive plural)
penisim (first-person nominative singular)
penislerim (first-person nominative singular)
penisin (nominative second-person singular)
penislerin (nominative second-person singular)
penisi (nominative singular third-person)
penisleri (nominative singular third-person)
penisimiz (first-person nominative plural)
penislerimiz (first-person nominative plural)
penisiniz (nominative plural second-person)
penisleriniz (nominative plural second-person)
penisleri (nominative plural third-person)
penisimi (accusative definite first-person singular)
penislerimi (accusative definite first-person singular)
penisini (accusative definite second-person singular)
penislerini (accusative definite second-person singular)
penisini (accusative definite singular third-person)
penislerini (accusative definite singular third-person)
penisimizi (accusative definite first-person plural)
penislerimizi (accusative definite first-person plural)
penisinizi (accusative definite plural second-person)
penislerinizi (accusative definite plural second-person)
penislerini (accusative definite plural third-person)
penisime (dative first-person singular)
penislerime (dative first-person singular)
penisine (dative second-person singular)
penislerine (dative second-person singular)
penisine (dative singular third-person)
penislerine (dative singular third-person)
penisimize (dative first-person plural)
penislerimize (dative first-person plural)
penisinize (dative plural second-person)
penislerinize (dative plural second-person)
penislerine (dative plural third-person)
penisimde (first-person locative singular)
penislerimde (first-person locative singular)
penisinde (locative second-person singular)
penislerinde (locative second-person singular)
penisinde (locative singular third-person)
penislerinde (locative singular third-person)
penisimizde (first-person locative plural)
penislerimizde (first-person locative plural)
penisinizde (locative plural second-person)
penislerinizde (locative plural second-person)
penislerinde (locative plural third-person)
penisimden (ablative first-person singular)
penislerimden (ablative first-person singular)
penisinden (ablative second-person singular)
penislerinden (ablative second-person singular)
penisinden (ablative singular third-person)
penislerinden (ablative singular third-person)
penisimizden (ablative first-person plural)
penislerimizden (ablative first-person plural)
penisinizden (ablative plural second-person)
penislerinizden (ablative plural second-person)
penislerinden (ablative plural third-person)
penisimin (first-person genitive singular)
penislerimin (first-person genitive singular)
penisinin (genitive second-person singular)
penislerinin (genitive second-person singular)
penisinin (genitive singular third-person)
penislerinin (genitive singular third-person)
penisimizin (first-person genitive plural)
penislerimizin (first-person genitive plural)
penisinizin (genitive plural second-person)
penislerinizin (genitive plural second-person)
penislerinin (genitive plural third-person)

Learned borrowing from Latin pēnis (“tail, penis”), from Proto-Indo-European *pes- (“penis”).

learned borrowing

Onun penisinde aşağı doğru bir eğrilik var.


oğlan

head

oğlan (definite accusative oğlanı, plural oğlanlar)

oğlanı (accusative definite)
oğlanlar (plural)
oğlan (nominative singular)
oğlanlar (nominative plural)
oğlanı (accusative definite singular)
oğlanları (accusative definite plural)
oğlana (dative singular)
oğlanlara (dative plural)
oğlanda (locative singular)
oğlanlarda (locative plural)
oğlandan (ablative singular)
oğlanlardan (ablative plural)
oğlanın (genitive singular)
oğlanların (genitive plural)
oğlanım (first-person nominative singular)
oğlanlarım (first-person nominative singular)
oğlanın (nominative second-person singular)
oğlanların (nominative second-person singular)
oğlanı (nominative singular third-person)
oğlanları (nominative singular third-person)
oğlanımız (first-person nominative plural)
oğlanlarımız (first-person nominative plural)
oğlanınız (nominative plural second-person)
oğlanlarınız (nominative plural second-person)
oğlanları (nominative plural third-person)
oğlanımı (accusative definite first-person singular)
oğlanlarımı (accusative definite first-person singular)
oğlanını (accusative definite second-person singular)
oğlanlarını (accusative definite second-person singular)
oğlanını (accusative definite singular third-person)
oğlanlarını (accusative definite singular third-person)
oğlanımızı (accusative definite first-person plural)
oğlanlarımızı (accusative definite first-person plural)
oğlanınızı (accusative definite plural second-person)
oğlanlarınızı (accusative definite plural second-person)
oğlanlarını (accusative definite plural third-person)
oğlanıma (dative first-person singular)
oğlanlarıma (dative first-person singular)
oğlanına (dative second-person singular)
oğlanlarına (dative second-person singular)
oğlanına (dative singular third-person)
oğlanlarına (dative singular third-person)
oğlanımıza (dative first-person plural)
oğlanlarımıza (dative first-person plural)
oğlanınıza (dative plural second-person)
oğlanlarınıza (dative plural second-person)
oğlanlarına (dative plural third-person)
oğlanımda (first-person locative singular)
oğlanlarımda (first-person locative singular)
oğlanında (locative second-person singular)
oğlanlarında (locative second-person singular)
oğlanında (locative singular third-person)
oğlanlarında (locative singular third-person)
oğlanımızda (first-person locative plural)
oğlanlarımızda (first-person locative plural)
oğlanınızda (locative plural second-person)
oğlanlarınızda (locative plural second-person)
oğlanlarında (locative plural third-person)
oğlanımdan (ablative first-person singular)
oğlanlarımdan (ablative first-person singular)
oğlanından (ablative second-person singular)
oğlanlarından (ablative second-person singular)
oğlanından (ablative singular third-person)
oğlanlarından (ablative singular third-person)
oğlanımızdan (ablative first-person plural)
oğlanlarımızdan (ablative first-person plural)
oğlanınızdan (ablative plural second-person)
oğlanlarınızdan (ablative plural second-person)
oğlanlarından (ablative plural third-person)
oğlanımın (first-person genitive singular)
oğlanlarımın (first-person genitive singular)
oğlanının (genitive second-person singular)
oğlanlarının (genitive second-person singular)
oğlanının (genitive singular third-person)
oğlanlarının (genitive singular third-person)
oğlanımızın (first-person genitive plural)
oğlanlarımızın (first-person genitive plural)
oğlanınızın (genitive plural second-person)
oğlanlarınızın (genitive plural second-person)
oğlanlarının (genitive plural third-person)
oğlanım (first-person singular)
oğlanlarım (first-person singular)
oğlansın (second-person singular)
oğlanlarsın (second-person singular)
oğlan (singular third-person)
oğlandır (singular third-person)
oğlanlar (singular third-person)
oğlanlardır (singular third-person)
oğlanız (first-person plural)
oğlanlarız (first-person plural)
oğlansınız (plural second-person)
oğlanlarsınız (plural second-person)
oğlanlar (plural third-person)
oğlanlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اوغلان (oğlan, “boy”), from Proto-Turkic *oglan.


kondom

kondom (definite accusative kondomu, plural kondomlar)

kondomu (accusative definite)
kondomlar (plural)
kondom (nominative singular)
kondomlar (nominative plural)
kondomu (accusative definite singular)
kondomları (accusative definite plural)
kondoma (dative singular)
kondomlara (dative plural)
kondomda (locative singular)
kondomlarda (locative plural)
kondomdan (ablative singular)
kondomlardan (ablative plural)
kondomun (genitive singular)
kondomların (genitive plural)

Borrowed from English condom, perhaps through French condom.


trans

[t̪ʰɯˈɾ̞ɑn̪s̪]


dildo

dildo (definite accusative dildoyu, plural dildolar)

dildoyu (accusative definite)
dildolar (plural)
dildo (nominative singular)
dildolar (nominative plural)
dildoyu (accusative definite singular)
dildoları (accusative definite plural)
dildoya (dative singular)
dildolara (dative plural)
dildoda (locative singular)
dildolarda (locative plural)
dildodan (ablative singular)
dildolardan (ablative plural)
dildonun (genitive singular)
dildoların (genitive plural)
dildom (first-person nominative singular)
dildolarım (first-person nominative singular)
dildon (nominative second-person singular)
dildoların (nominative second-person singular)
dildosu (nominative singular third-person)
dildoları (nominative singular third-person)
dildomuz (first-person nominative plural)
dildolarımız (first-person nominative plural)
dildonuz (nominative plural second-person)
dildolarınız (nominative plural second-person)
dildoları (nominative plural third-person)
dildomu (accusative definite first-person singular)
dildolarımı (accusative definite first-person singular)
dildonu (accusative definite second-person singular)
dildolarını (accusative definite second-person singular)
dildosunu (accusative definite singular third-person)
dildolarını (accusative definite singular third-person)
dildomuzu (accusative definite first-person plural)
dildolarımızı (accusative definite first-person plural)
dildonuzu (accusative definite plural second-person)
dildolarınızı (accusative definite plural second-person)
dildolarını (accusative definite plural third-person)
dildoma (dative first-person singular)
dildolarıma (dative first-person singular)
dildona (dative second-person singular)
dildolarına (dative second-person singular)
dildosuna (dative singular third-person)
dildolarına (dative singular third-person)
dildomuza (dative first-person plural)
dildolarımıza (dative first-person plural)
dildonuza (dative plural second-person)
dildolarınıza (dative plural second-person)
dildolarına (dative plural third-person)
dildomda (first-person locative singular)
dildolarımda (first-person locative singular)
dildonda (locative second-person singular)
dildolarında (locative second-person singular)
dildosunda (locative singular third-person)
dildolarında (locative singular third-person)
dildomuzda (first-person locative plural)
dildolarımızda (first-person locative plural)
dildonuzda (locative plural second-person)
dildolarınızda (locative plural second-person)
dildolarında (locative plural third-person)
dildomdan (ablative first-person singular)
dildolarımdan (ablative first-person singular)
dildondan (ablative second-person singular)
dildolarından (ablative second-person singular)
dildosundan (ablative singular third-person)
dildolarından (ablative singular third-person)
dildomuzdan (ablative first-person plural)
dildolarımızdan (ablative first-person plural)
dildonuzdan (ablative plural second-person)
dildolarınızdan (ablative plural second-person)
dildolarından (ablative plural third-person)
dildomun (first-person genitive singular)
dildolarımın (first-person genitive singular)
dildonun (genitive second-person singular)
dildolarının (genitive second-person singular)
dildosunun (genitive singular third-person)
dildolarının (genitive singular third-person)
dildomuzun (first-person genitive plural)
dildolarımızın (first-person genitive plural)
dildonuzun (genitive plural second-person)
dildolarınızın (genitive plural second-person)
dildolarının (genitive plural third-person)


LGBT

[l̠ʲe̞.ɟe̞.be̞ˈt̪ʰɛ]

[l̠ʲe̞ː.ɟe̞ː.be̞ːˈt̪ʰɛː]


yarak

yarak (definite accusative yarağı, plural yaraklar)

yarağı (accusative definite)
yaraklar (plural)
yarak (nominative singular)
yaraklar (nominative plural)
yarağı (accusative definite singular)
yarakları (accusative definite plural)
yarağa (dative singular)
yaraklara (dative plural)
yarakta (locative singular)
yaraklarda (locative plural)
yaraktan (ablative singular)
yaraklardan (ablative plural)
yarağın (genitive singular)
yarakların (genitive plural)
yarağım (first-person nominative singular)
yaraklarım (first-person nominative singular)
yarağın (nominative second-person singular)
yarakların (nominative second-person singular)
yarağı (nominative singular third-person)
yarakları (nominative singular third-person)
yarağımız (first-person nominative plural)
yaraklarımız (first-person nominative plural)
yarağınız (nominative plural second-person)
yaraklarınız (nominative plural second-person)
yarakları (nominative plural third-person)
yarağımı (accusative definite first-person singular)
yaraklarımı (accusative definite first-person singular)
yarağını (accusative definite second-person singular)
yaraklarını (accusative definite second-person singular)
yarağını (accusative definite singular third-person)
yaraklarını (accusative definite singular third-person)
yarağımızı (accusative definite first-person plural)
yaraklarımızı (accusative definite first-person plural)
yarağınızı (accusative definite plural second-person)
yaraklarınızı (accusative definite plural second-person)
yaraklarını (accusative definite plural third-person)
yarağıma (dative first-person singular)
yaraklarıma (dative first-person singular)
yarağına (dative second-person singular)
yaraklarına (dative second-person singular)
yarağına (dative singular third-person)
yaraklarına (dative singular third-person)
yarağımıza (dative first-person plural)
yaraklarımıza (dative first-person plural)
yarağınıza (dative plural second-person)
yaraklarınıza (dative plural second-person)
yaraklarına (dative plural third-person)
yarağımda (first-person locative singular)
yaraklarımda (first-person locative singular)
yarağında (locative second-person singular)
yaraklarında (locative second-person singular)
yarağında (locative singular third-person)
yaraklarında (locative singular third-person)
yarağımızda (first-person locative plural)
yaraklarımızda (first-person locative plural)
yarağınızda (locative plural second-person)
yaraklarınızda (locative plural second-person)
yaraklarında (locative plural third-person)
yarağımdan (ablative first-person singular)
yaraklarımdan (ablative first-person singular)
yarağından (ablative second-person singular)
yaraklarından (ablative second-person singular)
yarağından (ablative singular third-person)
yaraklarından (ablative singular third-person)
yarağımızdan (ablative first-person plural)
yaraklarımızdan (ablative first-person plural)
yarağınızdan (ablative plural second-person)
yaraklarınızdan (ablative plural second-person)
yaraklarından (ablative plural third-person)
yarağımın (first-person genitive singular)
yaraklarımın (first-person genitive singular)
yarağının (genitive second-person singular)
yaraklarının (genitive second-person singular)
yarağının (genitive singular third-person)
yaraklarının (genitive singular third-person)
yarağımızın (first-person genitive plural)
yaraklarımızın (first-person genitive plural)
yarağınızın (genitive plural second-person)
yaraklarınızın (genitive plural second-person)
yaraklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ياراق (yarak, “weapon, equipments; penis”). By surface analysis, yara- (“to avail”) + (suffix deriving tools) -ak. Related to Old Uyghur [script needed] (yarağ, “opportunity”), Cuman-Kipchak yarov (“equipment”). Cognate with Old Turkic 𐰖𐰺𐰴 (yarak), Chagatai یاراغ (yarağ), Azerbaijani yaraq, Kazakh жарақ (jaraq), Turkmen ýarag (“weapon”), etc. Unrelated to Turkmen ýārak.


fuckbuddy

head

fuckbuddy (definite accusative fuckbuddy'yi, plural fuckbuddy'ler)

fuckbuddy'yi (accusative definite)
fuckbuddy'ler (plural)

Unadapted borrowing from English fuck buddy.


mezar

head

mezar (definite accusative mezarı, plural mezarlar)

mezarı (accusative definite)
mezarlar (plural)
mezar (nominative singular)
mezarlar (nominative plural)
mezarı (accusative definite singular)
mezarları (accusative definite plural)
mezara (dative singular)
mezarlara (dative plural)
mezarda (locative singular)
mezarlarda (locative plural)
mezardan (ablative singular)
mezarlardan (ablative plural)
mezarın (genitive singular)
mezarların (genitive plural)
mezarım (first-person nominative singular)
mezarlarım (first-person nominative singular)
mezarın (nominative second-person singular)
mezarların (nominative second-person singular)
mezarı (nominative singular third-person)
mezarları (nominative singular third-person)
mezarımız (first-person nominative plural)
mezarlarımız (first-person nominative plural)
mezarınız (nominative plural second-person)
mezarlarınız (nominative plural second-person)
mezarları (nominative plural third-person)
mezarımı (accusative definite first-person singular)
mezarlarımı (accusative definite first-person singular)
mezarını (accusative definite second-person singular)
mezarlarını (accusative definite second-person singular)
mezarını (accusative definite singular third-person)
mezarlarını (accusative definite singular third-person)
mezarımızı (accusative definite first-person plural)
mezarlarımızı (accusative definite first-person plural)
mezarınızı (accusative definite plural second-person)
mezarlarınızı (accusative definite plural second-person)
mezarlarını (accusative definite plural third-person)
mezarıma (dative first-person singular)
mezarlarıma (dative first-person singular)
mezarına (dative second-person singular)
mezarlarına (dative second-person singular)
mezarına (dative singular third-person)
mezarlarına (dative singular third-person)
mezarımıza (dative first-person plural)
mezarlarımıza (dative first-person plural)
mezarınıza (dative plural second-person)
mezarlarınıza (dative plural second-person)
mezarlarına (dative plural third-person)
mezarımda (first-person locative singular)
mezarlarımda (first-person locative singular)
mezarında (locative second-person singular)
mezarlarında (locative second-person singular)
mezarında (locative singular third-person)
mezarlarında (locative singular third-person)
mezarımızda (first-person locative plural)
mezarlarımızda (first-person locative plural)
mezarınızda (locative plural second-person)
mezarlarınızda (locative plural second-person)
mezarlarında (locative plural third-person)
mezarımdan (ablative first-person singular)
mezarlarımdan (ablative first-person singular)
mezarından (ablative second-person singular)
mezarlarından (ablative second-person singular)
mezarından (ablative singular third-person)
mezarlarından (ablative singular third-person)
mezarımızdan (ablative first-person plural)
mezarlarımızdan (ablative first-person plural)
mezarınızdan (ablative plural second-person)
mezarlarınızdan (ablative plural second-person)
mezarlarından (ablative plural third-person)
mezarımın (first-person genitive singular)
mezarlarımın (first-person genitive singular)
mezarının (genitive second-person singular)
mezarlarının (genitive second-person singular)
mezarının (genitive singular third-person)
mezarlarının (genitive singular third-person)
mezarımızın (first-person genitive plural)
mezarlarımızın (first-person genitive plural)
mezarınızın (genitive plural second-person)
mezarlarınızın (genitive plural second-person)
mezarlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مزار, from Arabic مَزَار (mazār).


zeker

zeker (definite accusative zekeri, plural zekerler)

zekeri (accusative definite)
zekerler (plural)
zeker (nominative singular)
zekerler (nominative plural)
zekeri (accusative definite singular)
zekerleri (accusative definite plural)
zekere (dative singular)
zekerlere (dative plural)
zekerde (locative singular)
zekerlerde (locative plural)
zekerden (ablative singular)
zekerlerden (ablative plural)
zekerin (genitive singular)
zekerlerin (genitive plural)
zekerim (first-person nominative singular)
zekerlerim (first-person nominative singular)
zekerin (nominative second-person singular)
zekerlerin (nominative second-person singular)
zekeri (nominative singular third-person)
zekerleri (nominative singular third-person)
zekerimiz (first-person nominative plural)
zekerlerimiz (first-person nominative plural)
zekeriniz (nominative plural second-person)
zekerleriniz (nominative plural second-person)
zekerleri (nominative plural third-person)
zekerimi (accusative definite first-person singular)
zekerlerimi (accusative definite first-person singular)
zekerini (accusative definite second-person singular)
zekerlerini (accusative definite second-person singular)
zekerini (accusative definite singular third-person)
zekerlerini (accusative definite singular third-person)
zekerimizi (accusative definite first-person plural)
zekerlerimizi (accusative definite first-person plural)
zekerinizi (accusative definite plural second-person)
zekerlerinizi (accusative definite plural second-person)
zekerlerini (accusative definite plural third-person)
zekerime (dative first-person singular)
zekerlerime (dative first-person singular)
zekerine (dative second-person singular)
zekerlerine (dative second-person singular)
zekerine (dative singular third-person)
zekerlerine (dative singular third-person)
zekerimize (dative first-person plural)
zekerlerimize (dative first-person plural)
zekerinize (dative plural second-person)
zekerlerinize (dative plural second-person)
zekerlerine (dative plural third-person)
zekerimde (first-person locative singular)
zekerlerimde (first-person locative singular)
zekerinde (locative second-person singular)
zekerlerinde (locative second-person singular)
zekerinde (locative singular third-person)
zekerlerinde (locative singular third-person)
zekerimizde (first-person locative plural)
zekerlerimizde (first-person locative plural)
zekerinizde (locative plural second-person)
zekerlerinizde (locative plural second-person)
zekerlerinde (locative plural third-person)
zekerimden (ablative first-person singular)
zekerlerimden (ablative first-person singular)
zekerinden (ablative second-person singular)
zekerlerinden (ablative second-person singular)
zekerinden (ablative singular third-person)
zekerlerinden (ablative singular third-person)
zekerimizden (ablative first-person plural)
zekerlerimizden (ablative first-person plural)
zekerinizden (ablative plural second-person)
zekerlerinizden (ablative plural second-person)
zekerlerinden (ablative plural third-person)
zekerimin (first-person genitive singular)
zekerlerimin (first-person genitive singular)
zekerinin (genitive second-person singular)
zekerlerinin (genitive second-person singular)
zekerinin (genitive singular third-person)
zekerlerinin (genitive singular third-person)
zekerimizin (first-person genitive plural)
zekerlerimizin (first-person genitive plural)
zekerinizin (genitive plural second-person)
zekerlerinizin (genitive plural second-person)
zekerlerinin (genitive plural third-person)
zekerim (first-person singular)
zekerlerim (first-person singular)
zekersin (second-person singular)
zekerlersin (second-person singular)
zeker (singular third-person)
zekerdir (singular third-person)
zekerler (singular third-person)
zekerlerdir (singular third-person)
zekeriz (first-person plural)
zekerleriz (first-person plural)
zekersiniz (plural second-person)
zekerlersiniz (plural second-person)
zekerler (plural third-person)
zekerlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ذكر (zeker), from Arabic ذَكَر (ḏakar).


cinsel ilişki

head

cinsel ilişki (definite accusative cinsel ilişkiyi, plural cinsel ilişkiler)

cinsel ilişkiyi (accusative definite)
cinsel ilişkiler (plural)
cinsel ilişki (nominative singular)
cinsel ilişkiler (nominative plural)
cinsel ilişkiyi (accusative definite singular)
cinsel ilişkileri (accusative definite plural)
cinsel ilişkiye (dative singular)
cinsel ilişkilere (dative plural)
cinsel ilişkide (locative singular)
cinsel ilişkilerde (locative plural)
cinsel ilişkiden (ablative singular)
cinsel ilişkilerden (ablative plural)
cinsel ilişkinin (genitive singular)
cinsel ilişkilerin (genitive plural)


ölüm

ölüm (definite accusative ölümü, plural ölümler)

ölümü (accusative definite)
ölümler (plural)
ölüm (nominative singular)
ölümler (nominative plural)
ölümü (accusative definite singular)
ölümleri (accusative definite plural)
ölüme (dative singular)
ölümlere (dative plural)
ölümde (locative singular)
ölümlerde (locative plural)
ölümden (ablative singular)
ölümlerden (ablative plural)
ölümün (genitive singular)
ölümlerin (genitive plural)
ölümüm (first-person nominative singular)
ölümlerim (first-person nominative singular)
ölümün (nominative second-person singular)
ölümlerin (nominative second-person singular)
ölümü (nominative singular third-person)
ölümleri (nominative singular third-person)
ölümümüz (first-person nominative plural)
ölümlerimiz (first-person nominative plural)
ölümünüz (nominative plural second-person)
ölümleriniz (nominative plural second-person)
ölümleri (nominative plural third-person)
ölümümü (accusative definite first-person singular)
ölümlerimi (accusative definite first-person singular)
ölümünü (accusative definite second-person singular)
ölümlerini (accusative definite second-person singular)
ölümünü (accusative definite singular third-person)
ölümlerini (accusative definite singular third-person)
ölümümüzü (accusative definite first-person plural)
ölümlerimizi (accusative definite first-person plural)
ölümünüzü (accusative definite plural second-person)
ölümlerinizi (accusative definite plural second-person)
ölümlerini (accusative definite plural third-person)
ölümüme (dative first-person singular)
ölümlerime (dative first-person singular)
ölümüne (dative second-person singular)
ölümlerine (dative second-person singular)
ölümüne (dative singular third-person)
ölümlerine (dative singular third-person)
ölümümüze (dative first-person plural)
ölümlerimize (dative first-person plural)
ölümünüze (dative plural second-person)
ölümlerinize (dative plural second-person)
ölümlerine (dative plural third-person)
ölümümde (first-person locative singular)
ölümlerimde (first-person locative singular)
ölümünde (locative second-person singular)
ölümlerinde (locative second-person singular)
ölümünde (locative singular third-person)
ölümlerinde (locative singular third-person)
ölümümüzde (first-person locative plural)
ölümlerimizde (first-person locative plural)
ölümünüzde (locative plural second-person)
ölümlerinizde (locative plural second-person)
ölümlerinde (locative plural third-person)
ölümümden (ablative first-person singular)
ölümlerimden (ablative first-person singular)
ölümünden (ablative second-person singular)
ölümlerinden (ablative second-person singular)
ölümünden (ablative singular third-person)
ölümlerinden (ablative singular third-person)
ölümümüzden (ablative first-person plural)
ölümlerimizden (ablative first-person plural)
ölümünüzden (ablative plural second-person)
ölümlerinizden (ablative plural second-person)
ölümlerinden (ablative plural third-person)
ölümümün (first-person genitive singular)
ölümlerimin (first-person genitive singular)
ölümünün (genitive second-person singular)
ölümlerinin (genitive second-person singular)
ölümünün (genitive singular third-person)
ölümlerinin (genitive singular third-person)
ölümümüzün (first-person genitive plural)
ölümlerimizin (first-person genitive plural)
ölümünüzün (genitive plural second-person)
ölümlerinizin (genitive plural second-person)
ölümlerinin (genitive plural third-person)
ölümüm (first-person singular)
ölümlerim (first-person singular)
ölümsün (second-person singular)
ölümlersin (second-person singular)
ölüm (singular third-person)
ölümdür (singular third-person)
ölümler (singular third-person)
ölümlerdir (singular third-person)
ölümüz (first-person plural)
ölümleriz (first-person plural)
ölümsünüz (plural second-person)
ölümlersiniz (plural second-person)
ölümler (plural third-person)
ölümlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish اولوم (ölüm), from Old Anatolian Turkish اولوم (ölüm), from Proto-Turkic *öl- (“to die”). By surface analysis, öl- (“to die”) + -üm. Cognate of Khakas ӧлім, Kyrgyz өлүм (ölüm), Southern Altai ӧлӱм (ölüm), Yakut өлүү (ölüü), Kazakh өлім (ölım), Uzbek o'lim, Bashkir үлем (ülem), etc.

surf

Bir hüzün şehri ayırdı bizi / Ve bu son olmayacak / Gözyaşıyla beslediği her aşk ölümü tadacak

2009, “Her Aşk Ölümü Tadacak [Every Love Will Taste Death]”, in Şehr-i Hüzün [City of Sorrow], performed by maNga:

A city of sorrow has separated us / And this won’t be the last / Every love that it has fed with its tears will taste death


sikmek

head

sikmek (third-person singular simple present siker)

siker (present singular third-person)
sikmek (infinitive)
siken (imperfective impersonal participle)
sikmiş (impersonal participle perfective)
sikecek (impersonal participle prospective)
siktiğim (non-prospective participle personal)
siktiğin (non-prospective participle personal)
siktiği (non-prospective participle personal)
siktiğimiz (non-prospective participle personal)
siktiğiniz (non-prospective participle personal)
siktikleri (non-prospective participle personal)
sikeceğim (participle personal prospective)
sikeceğin (participle personal prospective)
sikeceği (participle personal prospective)
sikeceğimiz (participle personal prospective)
sikeceğiniz (participle personal prospective)
sikecekleri (participle personal prospective)
sikme (noun-from-verb)
sikiş (adverbial)
sikerim (aorist first-person indicative present singular)
sikersin (aorist indicative present second-person singular)
siker (aorist indicative present singular third-person)
sikeriz (aorist first-person indicative plural present)
sikersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sikerler (aorist indicative plural present third-person)
sikiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sikiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sikiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sikiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sikiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sikiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
siktim (first-person indicative past perfective singular)
siktin (indicative past perfective second-person singular)
sikti (indicative past perfective singular third-person)
siktik (first-person indicative past perfective plural)
siktiniz (indicative past perfective plural second-person)
siktiler (indicative past perfective plural third-person)
sikiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sikiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sikiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sikiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sikiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sikiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sikiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sikeceğim (first-person future indicative singular)
sikeceksin (future indicative second-person singular)
sikecek (future indicative singular third-person)
sikeceğiz (first-person future indicative plural)
sikeceksiniz (future indicative plural second-person)
sikecekler (future indicative plural third-person)
sikmişim (first-person inferential perfective singular)
sikmişsin (inferential perfective second-person singular)
sikmiş (inferential perfective singular third-person)
sikmişiz (first-person inferential perfective plural)
sikmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sikmişler (inferential perfective plural third-person)
sikermişim (aorist first-person inferential singular)
sikermişsin (aorist inferential second-person singular)
sikermiş (aorist inferential singular third-person)
sikermişiz (aorist first-person inferential plural)
sikermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sikerlermiş (or sikermişlar) (aorist inferential plural third-person)
sikiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sikiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sikiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sikiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sikiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sikiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
siksem (conditional first-person singular)
siksen (conditional second-person singular)
sikse (conditional singular third-person)
siksek (conditional first-person plural)
sikseniz (conditional plural second-person)
sikseler (conditional plural third-person)
sikseydim (conditional first-person perfective singular)
sikseydin (conditional perfective second-person singular)
sikseydi (conditional perfective singular third-person)
sikseydik (conditional first-person perfective plural)
sikseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sikseydiler (conditional perfective plural third-person)
sikeyim (first-person optative singular)
sikesin (optative second-person singular)
sike (optative singular third-person)
sikelim (first-person optative plural)
sikesiniz (optative plural second-person)
sikeler (optative plural third-person)
sikmekteyim (first-person progressive singular)
sikmektesin (progressive second-person singular)
sikmekte (progressive singular third-person)
sikmekteyiz (first-person plural progressive)
sikmektesiniz (plural progressive second-person)
sikmekteler (plural progressive third-person)
sikmeliyim (first-person necessitative singular)
sikmelisin (necessitative second-person singular)
sikmeli (necessitative singular third-person)
sikmeliyiz (first-person necessitative plural)
sikmelisiniz (necessitative plural second-person)
sikmeliler (necessitative plural third-person)
sik (imperative second-person singular)
siksin (imperative singular third-person)
sikin (imperative plural second-person)
siksinler (imperative plural third-person)
siker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
siker misin? (aorist indicative present second-person singular)
siker mi? (aorist indicative present singular third-person)
siker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
siker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sikerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sikiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sikiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sikiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sikiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sikiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sikiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
siktim mi? (first-person indicative past perfective singular)
siktin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sikti mi? (indicative past perfective singular third-person)
siktik mi? (first-person indicative past perfective plural)
siktiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
siktiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sikiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sikiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sikiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sikiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sikiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sikiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sikecek miyim? (first-person future indicative singular)
sikecek misin? (future indicative second-person singular)
sikecek mi? (future indicative singular third-person)
sikecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sikecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sikecekler mi? (future indicative plural third-person)
sikmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sikmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sikmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sikmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sikmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sikmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
siker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
siker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
siker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
siker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
siker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sikerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sikiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sikiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sikiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sikiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sikiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sikiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
siksem mi? (conditional first-person singular)
siksen mi? (conditional second-person singular)
sikse mi? (conditional singular third-person)
siksek mi? (conditional first-person plural)
sikseniz mi? (conditional plural second-person)
sikseler mi? (conditional plural third-person)
sikse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sikse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sikse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sikse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sikse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sikseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sikmekte miyim? (first-person progressive singular)
sikmekte misin? (progressive second-person singular)
sikmekte mi? (progressive singular third-person)
sikmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sikmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sikmekteler mi? (plural progressive third-person)
sikmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sikmeli misin? (necessitative second-person singular)
sikmeli mi? (necessitative singular third-person)
sikmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sikmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sikmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sikmemek (infinitive negative)
sikmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sikmemiş (impersonal negative participle perfective)
sikmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sikmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sikmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sikmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sikmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sikmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sikmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sikmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sikmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sikmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sikmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sikmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sikmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sikmeme (negative noun-from-verb)
sikmeyiş (adverbial negative)
sikmem (aorist first-person indicative present singular)
sikmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sikmez (aorist indicative present singular third-person)
sikmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sikmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sikmezler (aorist indicative plural present third-person)
sikmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sikmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sikmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
sikmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sikmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sikmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sikmedim (first-person indicative past perfective singular)
sikmedin (indicative past perfective second-person singular)
sikmedi (indicative past perfective singular third-person)
sikmedik (first-person indicative past perfective plural)
sikmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sikmediler (indicative past perfective plural third-person)
sikmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sikmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sikmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sikmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sikmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sikmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sikmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sikmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sikmeyecek (future indicative singular third-person)
sikmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sikmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sikmeyecekler (future indicative plural third-person)
sikmemişim (first-person inferential perfective singular)
sikmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sikmemiş (inferential perfective singular third-person)
sikmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sikmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sikmemişler (inferential perfective plural third-person)
sikmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sikmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sikmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sikmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sikmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sikmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sikmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sikmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sikmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sikmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sikmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sikmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sikmesem (conditional first-person singular)
sikmesen (conditional second-person singular)
sikmese (conditional singular third-person)
sikmesek (conditional first-person plural)
sikmeseniz (conditional plural second-person)
sikmeseler (conditional plural third-person)
sikmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sikmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sikmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sikmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sikmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sikmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sikmeyeyim (first-person optative singular)
sikmeyesin (optative second-person singular)
sikmeye (optative singular third-person)
sikmeyelim (first-person optative plural)
sikmeyesiniz (optative plural second-person)
sikmeyeler (optative plural third-person)
sikmemekteyim (first-person progressive singular)
sikmemektesin (progressive second-person singular)
sikmemekte (progressive singular third-person)
sikmemekteyiz (first-person plural progressive)
sikmemektesiniz (plural progressive second-person)
sikmemekteler (plural progressive third-person)
sikmemeliyim (first-person necessitative singular)
sikmemelisin (necessitative second-person singular)
sikmemeli (necessitative singular third-person)
sikmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sikmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sikmemeliler (necessitative plural third-person)
sikme (imperative second-person singular)
sikmesin (imperative singular third-person)
sikmeyin (imperative plural second-person)
sikmesinler (imperative plural third-person)
sikmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sikmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sikmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sikmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sikmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sikmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sikmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sikmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sikmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sikmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sikmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sikmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sikmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sikmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sikmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sikmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sikmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sikmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sikmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sikmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sikmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sikmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sikmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sikmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sikmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sikmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sikmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sikmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sikmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sikmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sikmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sikmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sikmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sikmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sikmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sikmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sikmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sikmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sikmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sikmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sikmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sikmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sikmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sikmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sikmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sikmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sikmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sikmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sikmesem mi? (conditional first-person singular)
sikmesen mi? (conditional second-person singular)
sikmese mi? (conditional singular third-person)
sikmesek mi? (conditional first-person plural)
sikmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sikmeseler mi? (conditional plural third-person)
sikmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sikmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sikmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sikmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sikmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sikmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sikmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sikmemekte misin? (progressive second-person singular)
sikmemekte mi? (progressive singular third-person)
sikmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sikmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sikmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sikmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sikmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sikmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sikmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sikmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sikmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish سكمك (sikmek, “to fuck, to have sexual congress with, to injure seriously, ruin”), from Proto-Turkic *sik-mek (“to copulate”). Cognate with Karakhanid سِكْماكْ (sikmēk, “to copulate”) Azerbaijani sikmək (“to fuck”), Kazakh сігу (sıgu, “to fuck”), Kyrgyz сигүү (sigüü),
Tatar сигу (sigu), Turkmen sikmek (“to fuck”), Uzbek sikmoq (“to fuck”), and Uyghur سىكمەك (sikmek, “to fuck”).

cog

sikip atmak

to ruin (literally, “to fuck and throw away”)

(transitive, vulgar, figuratively) to destroy, to ruin, to fuck up, to screw up


soykırım

head

soykırım (definite accusative soykırımı, plural soykırımlar)

soykırımı (accusative definite)
soykırımlar (plural)
soykırım (nominative singular)
soykırımlar (nominative plural)
soykırımı (accusative definite singular)
soykırımları (accusative definite plural)
soykırıma (dative singular)
soykırımlara (dative plural)
soykırımda (locative singular)
soykırımlarda (locative plural)
soykırımdan (ablative singular)
soykırımlardan (ablative plural)
soykırımın (genitive singular)
soykırımların (genitive plural)

→ Azerbaijani: soyqırım

From soy (“ancestry”) + kırım (“breaking, killing”).

affix

genocide (the systematic killing of substantial numbers of people on the basis of their ethnicity, religion, political beliefs, social status, or other particularities)


sadizm

head

sadizm (definite accusative sadizmi, uncountable)


manti

manti (definite accusative mantiyi, plural mantiler)

mantiyi (accusative definite)
mantiler (plural)
manti (nominative singular)
mantiler (nominative plural)
mantiyi (accusative definite singular)
mantileri (accusative definite plural)
mantiye (dative singular)
mantilere (dative plural)
mantide (locative singular)
mantilerde (locative plural)
mantiden (ablative singular)
mantilerden (ablative plural)
mantinin (genitive singular)
mantilerin (genitive plural)
mantim (first-person nominative singular)
mantilerim (first-person nominative singular)
mantin (nominative second-person singular)
mantilerin (nominative second-person singular)
mantisi (nominative singular third-person)
mantileri (nominative singular third-person)
mantimiz (first-person nominative plural)
mantilerimiz (first-person nominative plural)
mantiniz (nominative plural second-person)
mantileriniz (nominative plural second-person)
mantileri (nominative plural third-person)
mantimi (accusative definite first-person singular)
mantilerimi (accusative definite first-person singular)
mantini (accusative definite second-person singular)
mantilerini (accusative definite second-person singular)
mantisini (accusative definite singular third-person)
mantilerini (accusative definite singular third-person)
mantimizi (accusative definite first-person plural)
mantilerimizi (accusative definite first-person plural)
mantinizi (accusative definite plural second-person)
mantilerinizi (accusative definite plural second-person)
mantilerini (accusative definite plural third-person)
mantime (dative first-person singular)
mantilerime (dative first-person singular)
mantine (dative second-person singular)
mantilerine (dative second-person singular)
mantisine (dative singular third-person)
mantilerine (dative singular third-person)
mantimize (dative first-person plural)
mantilerimize (dative first-person plural)
mantinize (dative plural second-person)
mantilerinize (dative plural second-person)
mantilerine (dative plural third-person)
mantimde (first-person locative singular)
mantilerimde (first-person locative singular)
mantinde (locative second-person singular)
mantilerinde (locative second-person singular)
mantisinde (locative singular third-person)
mantilerinde (locative singular third-person)
mantimizde (first-person locative plural)
mantilerimizde (first-person locative plural)
mantinizde (locative plural second-person)
mantilerinizde (locative plural second-person)
mantilerinde (locative plural third-person)
mantimden (ablative first-person singular)
mantilerimden (ablative first-person singular)
mantinden (ablative second-person singular)
mantilerinden (ablative second-person singular)
mantisinden (ablative singular third-person)
mantilerinden (ablative singular third-person)
mantimizden (ablative first-person plural)
mantilerimizden (ablative first-person plural)
mantinizden (ablative plural second-person)
mantilerinizden (ablative plural second-person)
mantilerinden (ablative plural third-person)
mantimin (first-person genitive singular)
mantilerimin (first-person genitive singular)
mantinin (genitive second-person singular)
mantilerinin (genitive second-person singular)
mantisinin (genitive singular third-person)
mantilerinin (genitive singular third-person)
mantimizin (first-person genitive plural)
mantilerimizin (first-person genitive plural)
mantinizin (genitive plural second-person)
mantilerinizin (genitive plural second-person)
mantilerinin (genitive plural third-person)
mantiyim (first-person singular)
mantilerim (first-person singular)
mantisin (second-person singular)
mantilersin (second-person singular)
manti (singular third-person)
mantidir (singular third-person)
mantiler (singular third-person)
mantilerdir (singular third-person)
mantiyiz (first-person plural)
mantileriz (first-person plural)
mantisiniz (plural second-person)
mantilersiniz (plural second-person)
mantiler (plural third-person)
mantilerdir (plural third-person)

(Lubunyaca) Young top (dominant partner in a BDSM relationship) (generally between ages 15 and 20).


ölmek

ölmek (third-person singular simple present ölür)

ölür (present singular third-person)
ölmek (infinitive)
ölen (imperfective impersonal participle)
ölmüş (impersonal participle perfective)
ölecek (impersonal participle prospective)
öldüğüm (non-prospective participle personal)
öldüğün (non-prospective participle personal)
öldüğü (non-prospective participle personal)
öldüğümüz (non-prospective participle personal)
öldüğünüz (non-prospective participle personal)
öldükleri (non-prospective participle personal)
öleceğim (participle personal prospective)
öleceğin (participle personal prospective)
öleceği (participle personal prospective)
öleceğimiz (participle personal prospective)
öleceğiniz (participle personal prospective)
ölecekleri (participle personal prospective)
ölme (noun-from-verb)
ölüş (adverbial)
ölürüm (aorist first-person indicative present singular)
ölürsün (aorist indicative present second-person singular)
ölür (aorist indicative present singular third-person)
ölürüz (aorist first-person indicative plural present)
ölürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
ölürler (aorist indicative plural present third-person)
ölüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldüm (first-person indicative past perfective singular)
öldün (indicative past perfective second-person singular)
öldü (indicative past perfective singular third-person)
öldük (first-person indicative past perfective plural)
öldünüz (indicative past perfective plural second-person)
öldüler (indicative past perfective plural third-person)
ölüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölüyorlardı (or ölüyordular) (imperfective indicative past plural third-person)
öleceğim (first-person future indicative singular)
öleceksin (future indicative second-person singular)
ölecek (future indicative singular third-person)
öleceğiz (first-person future indicative plural)
öleceksiniz (future indicative plural second-person)
ölecekler (future indicative plural third-person)
ölmüşüm (first-person inferential perfective singular)
ölmüşsün (inferential perfective second-person singular)
ölmüş (inferential perfective singular third-person)
ölmüşüz (first-person inferential perfective plural)
ölmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
ölmüşler (inferential perfective plural third-person)
ölürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
ölürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
ölürmüş (aorist inferential singular third-person)
ölürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
ölürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
ölürlermiş (or ölürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
ölüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölsem (conditional first-person singular)
ölsen (conditional second-person singular)
ölse (conditional singular third-person)
ölsek (conditional first-person plural)
ölseniz (conditional plural second-person)
ölseler (conditional plural third-person)
ölseydim (conditional first-person perfective singular)
ölseydin (conditional perfective second-person singular)
ölseydi (conditional perfective singular third-person)
ölseydik (conditional first-person perfective plural)
ölseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölseydiler (conditional perfective plural third-person)
öleyim (first-person optative singular)
ölesin (optative second-person singular)
öle (optative singular third-person)
ölelim (first-person optative plural)
ölesiniz (optative plural second-person)
öleler (optative plural third-person)
ölmekteyim (first-person progressive singular)
ölmektesin (progressive second-person singular)
ölmekte (progressive singular third-person)
ölmekteyiz (first-person plural progressive)
ölmektesiniz (plural progressive second-person)
ölmekteler (plural progressive third-person)
ölmeliyim (first-person necessitative singular)
ölmelisin (necessitative second-person singular)
ölmeli (necessitative singular third-person)
ölmeliyiz (first-person necessitative plural)
ölmelisiniz (necessitative plural second-person)
ölmeliler (necessitative plural third-person)
öl (imperative second-person singular)
ölsün (imperative singular third-person)
ölün (imperative plural second-person)
ölsünler (imperative plural third-person)
ölür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
ölür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
ölür mü? (aorist indicative present singular third-person)
ölür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
ölür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
ölürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öldün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öldü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öldük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öldünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öldüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölecek misin? (future indicative second-person singular)
ölecek mi? (future indicative singular third-person)
ölecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
ölmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
ölmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
ölmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
ölmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
ölmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
ölür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
ölür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
ölür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
ölür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
ölürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölsem mi? (conditional first-person singular)
ölsen mi? (conditional second-person singular)
ölse mi? (conditional singular third-person)
ölsek mi? (conditional first-person plural)
ölseniz mi? (conditional plural second-person)
ölseler mi? (conditional plural third-person)
ölse miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölse miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölse miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölse miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölmekte miyim? (first-person progressive singular)
ölmekte misin? (progressive second-person singular)
ölmekte mi? (progressive singular third-person)
ölmekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölmekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölmekteler mi? (plural progressive third-person)
ölmeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölmeli misin? (necessitative second-person singular)
ölmeli mi? (necessitative singular third-person)
ölmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölmeliler mi? (necessitative plural third-person)
ölmemek (infinitive negative)
ölmeyen (imperfective impersonal negative participle)
ölmemiş (impersonal negative participle perfective)
ölmeyecek (impersonal negative participle prospective)
ölmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
ölmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
ölmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
ölmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
ölmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
ölmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
ölmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
ölmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
ölmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
ölmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
ölmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
ölmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
ölmeme (negative noun-from-verb)
ölmeyüş (adverbial negative)
ölmem (aorist first-person indicative present singular)
ölmezsin (aorist indicative present second-person singular)
ölmez (aorist indicative present singular third-person)
ölmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
ölmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
ölmezler (aorist indicative plural present third-person)
ölmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ölmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ölmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
ölmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ölmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ölmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ölmedim (first-person indicative past perfective singular)
ölmedin (indicative past perfective second-person singular)
ölmedi (indicative past perfective singular third-person)
ölmedik (first-person indicative past perfective plural)
ölmediniz (indicative past perfective plural second-person)
ölmediler (indicative past perfective plural third-person)
ölmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ölmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ölmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ölmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ölmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ölmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ölmeyeceğim (first-person future indicative singular)
ölmeyeceksin (future indicative second-person singular)
ölmeyecek (future indicative singular third-person)
ölmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
ölmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
ölmeyecekler (future indicative plural third-person)
ölmemişim (first-person inferential perfective singular)
ölmemişsin (inferential perfective second-person singular)
ölmemiş (inferential perfective singular third-person)
ölmemişiz (first-person inferential perfective plural)
ölmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
ölmemişler (inferential perfective plural third-person)
ölmezmişim (aorist first-person inferential singular)
ölmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
ölmezmiş (aorist inferential singular third-person)
ölmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
ölmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
ölmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
ölmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ölmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ölmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ölmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ölmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ölmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ölmesem (conditional first-person singular)
ölmesen (conditional second-person singular)
ölmese (conditional singular third-person)
ölmesek (conditional first-person plural)
ölmeseniz (conditional plural second-person)
ölmeseler (conditional plural third-person)
ölmeseydim (conditional first-person perfective singular)
ölmeseydin (conditional perfective second-person singular)
ölmeseydi (conditional perfective singular third-person)
ölmeseydik (conditional first-person perfective plural)
ölmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
ölmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
ölmeyeyim (first-person optative singular)
ölmeyesin (optative second-person singular)
ölmeye (optative singular third-person)
ölmeyelim (first-person optative plural)
ölmeyesiniz (optative plural second-person)
ölmeyeler (optative plural third-person)
ölmemekteyim (first-person progressive singular)
ölmemektesin (progressive second-person singular)
ölmemekte (progressive singular third-person)
ölmemekteyiz (first-person plural progressive)
ölmemektesiniz (plural progressive second-person)
ölmemekteler (plural progressive third-person)
ölmemeliyim (first-person necessitative singular)
ölmemelisin (necessitative second-person singular)
ölmemeli (necessitative singular third-person)
ölmemeliyiz (first-person necessitative plural)
ölmemelisiniz (necessitative plural second-person)
ölmemeliler (necessitative plural third-person)
ölme (imperative second-person singular)
ölmesin (imperative singular third-person)
ölmeyin (imperative plural second-person)
ölmesinler (imperative plural third-person)
ölmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
ölmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
ölmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
ölmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
ölmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
ölmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
ölmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ölmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ölmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ölmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ölmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ölmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ölmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
ölmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
ölmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
ölmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
ölmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
ölmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
ölmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ölmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ölmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ölmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ölmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ölmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ölmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
ölmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
ölmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
ölmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
ölmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
ölmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
ölmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
ölmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
ölmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
ölmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
ölmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
ölmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
ölmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
ölmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
ölmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
ölmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
ölmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
ölmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
ölmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ölmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ölmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ölmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ölmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ölmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ölmesem mi? (conditional first-person singular)
ölmesen mi? (conditional second-person singular)
ölmese mi? (conditional singular third-person)
ölmesek mi? (conditional first-person plural)
ölmeseniz mi? (conditional plural second-person)
ölmeseler mi? (conditional plural third-person)
ölmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
ölmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
ölmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
ölmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
ölmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
ölmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
ölmemekte miyim? (first-person progressive singular)
ölmemekte misin? (progressive second-person singular)
ölmemekte mi? (progressive singular third-person)
ölmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
ölmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
ölmemekteler mi? (plural progressive third-person)
ölmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
ölmemeli misin? (necessitative second-person singular)
ölmemeli mi? (necessitative singular third-person)
ölmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
ölmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
ölmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

ölürmüşsünüz

Inherited from Ottoman Turkish اولمك (ölmek, “to die”), from Proto-Turkic *öl- (“to die”). Cognate with Old Turkic 𐰇𐰠 (öl-, “to die”).

inh+

Annesi kanserden ölmüştür.

His/Her mother (apparently) died of/from cancer

Açlıktan öleceğim...


öldürmek

head

öldürmek (third-person singular simple present öldürür)

öldürür (present singular third-person)
öldürmek (infinitive)
öldüren (imperfective impersonal participle)
öldürmüş (impersonal participle perfective)
öldürecek (impersonal participle prospective)
öldürdüğüm (non-prospective participle personal)
öldürdüğün (non-prospective participle personal)
öldürdüğü (non-prospective participle personal)
öldürdüğümüz (non-prospective participle personal)
öldürdüğünüz (non-prospective participle personal)
öldürdükleri (non-prospective participle personal)
öldüreceğim (participle personal prospective)
öldüreceğin (participle personal prospective)
öldüreceği (participle personal prospective)
öldüreceğimiz (participle personal prospective)
öldüreceğiniz (participle personal prospective)
öldürecekleri (participle personal prospective)
öldürme (noun-from-verb)
öldürüş (adverbial)
öldürürüm (aorist first-person indicative present singular)
öldürürsün (aorist indicative present second-person singular)
öldürür (aorist indicative present singular third-person)
öldürürüz (aorist first-person indicative plural present)
öldürürsünüz (aorist indicative plural present second-person)
öldürürler (aorist indicative plural present third-person)
öldürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öldürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öldürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öldürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öldürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öldürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldürdüm (first-person indicative past perfective singular)
öldürdün (indicative past perfective second-person singular)
öldürdü (indicative past perfective singular third-person)
öldürdük (first-person indicative past perfective plural)
öldürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
öldürdüler (indicative past perfective plural third-person)
öldürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öldürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öldürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öldürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öldürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öldürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or öldürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
öldüreceğim (first-person future indicative singular)
öldüreceksin (future indicative second-person singular)
öldürecek (future indicative singular third-person)
öldüreceğiz (first-person future indicative plural)
öldüreceksiniz (future indicative plural second-person)
öldürecekler (future indicative plural third-person)
öldürmüşüm (first-person inferential perfective singular)
öldürmüşsün (inferential perfective second-person singular)
öldürmüş (inferential perfective singular third-person)
öldürmüşüz (first-person inferential perfective plural)
öldürmüşsünüz (inferential perfective plural second-person)
öldürmüşler (inferential perfective plural third-person)
öldürürmüşüm (aorist first-person inferential singular)
öldürürmüşsün (aorist inferential second-person singular)
öldürürmüş (aorist inferential singular third-person)
öldürürmüşüz (aorist first-person inferential plural)
öldürürmüşsünüz (aorist inferential plural second-person)
öldürürlermiş (or öldürürmüşlar) (aorist inferential plural third-person)
öldürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öldürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öldürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öldürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öldürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öldürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öldürsem (conditional first-person singular)
öldürsen (conditional second-person singular)
öldürse (conditional singular third-person)
öldürsek (conditional first-person plural)
öldürseniz (conditional plural second-person)
öldürseler (conditional plural third-person)
öldürseydim (conditional first-person perfective singular)
öldürseydin (conditional perfective second-person singular)
öldürseydi (conditional perfective singular third-person)
öldürseydik (conditional first-person perfective plural)
öldürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öldürseydiler (conditional perfective plural third-person)
öldüreyim (first-person optative singular)
öldüresin (optative second-person singular)
öldüre (optative singular third-person)
öldürelim (first-person optative plural)
öldüresiniz (optative plural second-person)
öldüreler (optative plural third-person)
öldürmekteyim (first-person progressive singular)
öldürmektesin (progressive second-person singular)
öldürmekte (progressive singular third-person)
öldürmekteyiz (first-person plural progressive)
öldürmektesiniz (plural progressive second-person)
öldürmekteler (plural progressive third-person)
öldürmeliyim (first-person necessitative singular)
öldürmelisin (necessitative second-person singular)
öldürmeli (necessitative singular third-person)
öldürmeliyiz (first-person necessitative plural)
öldürmelisiniz (necessitative plural second-person)
öldürmeliler (necessitative plural third-person)
öldür (imperative second-person singular)
öldürsün (imperative singular third-person)
öldürün (imperative plural second-person)
öldürsünler (imperative plural third-person)
öldürür müyüm? (aorist first-person indicative present singular)
öldürür müsün? (aorist indicative present second-person singular)
öldürür mü? (aorist indicative present singular third-person)
öldürür müyüz? (aorist first-person indicative plural present)
öldürür müsünüz? (aorist indicative plural present second-person)
öldürürler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öldürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öldürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öldürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öldürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öldürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öldürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
öldürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
öldürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
öldürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
öldürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
öldürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öldürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öldürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öldürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öldürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öldürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öldürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öldürecek miyim? (first-person future indicative singular)
öldürecek misin? (future indicative second-person singular)
öldürecek mi? (future indicative singular third-person)
öldürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öldürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öldürecekler mi? (future indicative plural third-person)
öldürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
öldürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
öldürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
öldürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
öldürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
öldürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
öldürür müymüşüm? (aorist first-person inferential singular)
öldürür müymüşsün? (aorist inferential second-person singular)
öldürür müymüş? (aorist inferential singular third-person)
öldürür müymüşüz? (aorist first-person inferential plural)
öldürür müymüşsünüz? (aorist inferential plural second-person)
öldürürler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öldürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öldürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öldürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öldürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öldürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öldürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öldürsem mi? (conditional first-person singular)
öldürsen mi? (conditional second-person singular)
öldürse mi? (conditional singular third-person)
öldürsek mi? (conditional first-person plural)
öldürseniz mi? (conditional plural second-person)
öldürseler mi? (conditional plural third-person)
öldürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
öldürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
öldürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
öldürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
öldürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öldürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öldürmekte miyim? (first-person progressive singular)
öldürmekte misin? (progressive second-person singular)
öldürmekte mi? (progressive singular third-person)
öldürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
öldürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
öldürmekteler mi? (plural progressive third-person)
öldürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
öldürmeli misin? (necessitative second-person singular)
öldürmeli mi? (necessitative singular third-person)
öldürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öldürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öldürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
öldürmemek (infinitive negative)
öldürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
öldürmemiş (impersonal negative participle perfective)
öldürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
öldürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
öldürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
öldürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
öldürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
öldürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
öldürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
öldürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
öldürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
öldürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
öldürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
öldürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
öldürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
öldürmeme (negative noun-from-verb)
öldürmeyüş (adverbial negative)
öldürmem (aorist first-person indicative present singular)
öldürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
öldürmez (aorist indicative present singular third-person)
öldürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
öldürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
öldürmezler (aorist indicative plural present third-person)
öldürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
öldürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
öldürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
öldürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
öldürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
öldürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
öldürmedim (first-person indicative past perfective singular)
öldürmedin (indicative past perfective second-person singular)
öldürmedi (indicative past perfective singular third-person)
öldürmedik (first-person indicative past perfective plural)
öldürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
öldürmediler (indicative past perfective plural third-person)
öldürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
öldürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
öldürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
öldürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
öldürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
öldürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
öldürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
öldürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
öldürmeyecek (future indicative singular third-person)
öldürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
öldürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
öldürmeyecekler (future indicative plural third-person)
öldürmemişim (first-person inferential perfective singular)
öldürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
öldürmemiş (inferential perfective singular third-person)
öldürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
öldürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
öldürmemişler (inferential perfective plural third-person)
öldürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
öldürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
öldürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
öldürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
öldürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
öldürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
öldürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
öldürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
öldürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
öldürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
öldürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
öldürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
öldürmesem (conditional first-person singular)
öldürmesen (conditional second-person singular)
öldürmese (conditional singular third-person)
öldürmesek (conditional first-person plural)
öldürmeseniz (conditional plural second-person)
öldürmeseler (conditional plural third-person)
öldürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
öldürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
öldürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
öldürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
öldürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
öldürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
öldürmeyeyim (first-person optative singular)
öldürmeyesin (optative second-person singular)
öldürmeye (optative singular third-person)
öldürmeyelim (first-person optative plural)
öldürmeyesiniz (optative plural second-person)
öldürmeyeler (optative plural third-person)
öldürmemekteyim (first-person progressive singular)
öldürmemektesin (progressive second-person singular)
öldürmemekte (progressive singular third-person)
öldürmemekteyiz (first-person plural progressive)
öldürmemektesiniz (plural progressive second-person)
öldürmemekteler (plural progressive third-person)
öldürmemeliyim (first-person necessitative singular)
öldürmemelisin (necessitative second-person singular)
öldürmemeli (necessitative singular third-person)
öldürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
öldürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
öldürmemeliler (necessitative plural third-person)
öldürme (imperative second-person singular)
öldürmesin (imperative singular third-person)
öldürmeyin (imperative plural second-person)
öldürmesinler (imperative plural third-person)
öldürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
öldürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
öldürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
öldürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
öldürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
öldürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
öldürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
öldürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
öldürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
öldürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
öldürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
öldürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
öldürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
öldürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
öldürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
öldürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
öldürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
öldürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
öldürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
öldürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
öldürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
öldürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
öldürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
öldürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
öldürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
öldürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
öldürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
öldürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
öldürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
öldürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
öldürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
öldürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
öldürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
öldürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
öldürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
öldürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
öldürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
öldürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
öldürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
öldürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
öldürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
öldürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
öldürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
öldürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
öldürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
öldürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
öldürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
öldürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
öldürmesem mi? (conditional first-person singular)
öldürmesen mi? (conditional second-person singular)
öldürmese mi? (conditional singular third-person)
öldürmesek mi? (conditional first-person plural)
öldürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
öldürmeseler mi? (conditional plural third-person)
öldürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
öldürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
öldürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
öldürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
öldürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
öldürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
öldürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
öldürmemekte misin? (progressive second-person singular)
öldürmemekte mi? (progressive singular third-person)
öldürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
öldürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
öldürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
öldürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
öldürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
öldürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
öldürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
öldürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
öldürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

öldürdüğümüz

öldürdüğünüz

öldürürmüşüm

öldürürmüşüz

Causative form of ölmek (“to die”). Ultimately from Proto-Turkic *öltür- (“to kill”)

Onu öldürdüler.

1934 December 15, advertisement in Akşam

Kill flies before typhoid fever kills you.

Hummai Tifoidi, sizi öldürmeden evvel siz, sinekleri öldürünüz

(transitive) to kill, to murder (with accusative case)


orgazm

head

orgazm (definite accusative orgazmı, plural orgazmlar)

orgazmı (accusative definite)
orgazmlar (plural)


eşcinsellik

eşcinsellik (definite accusative eşcinselliği, uncountable)

eşcinselliği (accusative definite)
eşcinsellik (nominative singular)
eşcinselliği (accusative definite singular)
eşcinselliğe (dative singular)
eşcinsellikte (locative singular)
eşcinsellikten (ablative singular)
eşcinselliğin (genitive singular)


aile planlaması

aile planlaması (definite accusative aile planlamasını, uncountable)

aile planlamasını (accusative definite)
aile planlaması (nominative singular)
aile planlamaları (nominative plural)
aile planlamasını (accusative definite singular)
aile planlamalarını (accusative definite plural)
aile planlamasına (dative singular)
aile planlamalarına (dative plural)
aile planlamasında (locative singular)
aile planlamalarında (locative plural)
aile planlamasından (ablative singular)
aile planlamalarından (ablative plural)
aile planlamasının (genitive singular)
aile planlamalarının (genitive plural)


doğum kontrolü

doğum kontrolü (definite accusative doğum kontrolünü, plural doğum kontrolleri)

doğum kontrolünü (accusative definite)
doğum kontrolleri (plural)
doğum kontrolü (nominative singular)
doğum kontrolleri (nominative plural)
doğum kontrolünü (accusative definite singular)
doğum kontrollerini (accusative definite plural)
doğum kontrolüne (dative singular)
doğum kontrollerine (dative plural)
doğum kontrolünde (locative singular)
doğum kontrollerinde (locative plural)
doğum kontrolünden (ablative singular)
doğum kontrollerinden (ablative plural)
doğum kontrolünün (genitive singular)
doğum kontrollerinin (genitive plural)

From doğum (“birth”) + kontrol (“control”).


dünyanın en eski mesleği

world's oldest profession
world's oldest profession

(euphemistic) the world's oldest profession


mastürbasyon

mastürbasyon (definite accusative mastürbasyonu, plural mastürbasyonlar)

mastürbasyonu (accusative definite)
mastürbasyonlar (plural)
mastürbasyon (nominative singular)
mastürbasyonlar (nominative plural)
mastürbasyonu (accusative definite singular)
mastürbasyonları (accusative definite plural)
mastürbasyona (dative singular)
mastürbasyonlara (dative plural)
mastürbasyonda (locative singular)
mastürbasyonlarda (locative plural)
mastürbasyondan (ablative singular)
mastürbasyonlardan (ablative plural)
mastürbasyonun (genitive singular)
mastürbasyonların (genitive plural)


erojen bölge

erojen bölge (definite accusative erojen bölgeyi, plural erojen bölgeler)

erojen bölgeyi (accusative definite)
erojen bölgeler (plural)
erojen bölge (nominative singular)
erojen bölgeler (nominative plural)
erojen bölgeyi (accusative definite singular)
erojen bölgeleri (accusative definite plural)
erojen bölgeye (dative singular)
erojen bölgelere (dative plural)
erojen bölgede (locative singular)
erojen bölgelerde (locative plural)
erojen bölgeden (ablative singular)
erojen bölgelerden (ablative plural)
erojen bölgenin (genitive singular)
erojen bölgelerin (genitive plural)