tabut

tabut (definite accusative tabutu, plural tabutlar)

tabutu (accusative definite)
tabutlar (plural)
tabut (nominative singular)
tabutlar (nominative plural)
tabutu (accusative definite singular)
tabutları (accusative definite plural)
tabuta (dative singular)
tabutlara (dative plural)
tabutta (locative singular)
tabutlarda (locative plural)
tabuttan (ablative singular)
tabutlardan (ablative plural)
tabutun (genitive singular)
tabutların (genitive plural)
tabutum (first-person nominative singular)
tabutlarım (first-person nominative singular)
tabutun (nominative second-person singular)
tabutların (nominative second-person singular)
tabutu (nominative singular third-person)
tabutları (nominative singular third-person)
tabutumuz (first-person nominative plural)
tabutlarımız (first-person nominative plural)
tabutunuz (nominative plural second-person)
tabutlarınız (nominative plural second-person)
tabutları (nominative plural third-person)
tabutumu (accusative definite first-person singular)
tabutlarımı (accusative definite first-person singular)
tabutunu (accusative definite second-person singular)
tabutlarını (accusative definite second-person singular)
tabutunu (accusative definite singular third-person)
tabutlarını (accusative definite singular third-person)
tabutumuzu (accusative definite first-person plural)
tabutlarımızı (accusative definite first-person plural)
tabutunuzu (accusative definite plural second-person)
tabutlarınızı (accusative definite plural second-person)
tabutlarını (accusative definite plural third-person)
tabutuma (dative first-person singular)
tabutlarıma (dative first-person singular)
tabutuna (dative second-person singular)
tabutlarına (dative second-person singular)
tabutuna (dative singular third-person)
tabutlarına (dative singular third-person)
tabutumuza (dative first-person plural)
tabutlarımıza (dative first-person plural)
tabutunuza (dative plural second-person)
tabutlarınıza (dative plural second-person)
tabutlarına (dative plural third-person)
tabutumda (first-person locative singular)
tabutlarımda (first-person locative singular)
tabutunda (locative second-person singular)
tabutlarında (locative second-person singular)
tabutunda (locative singular third-person)
tabutlarında (locative singular third-person)
tabutumuzda (first-person locative plural)
tabutlarımızda (first-person locative plural)
tabutunuzda (locative plural second-person)
tabutlarınızda (locative plural second-person)
tabutlarında (locative plural third-person)
tabutumdan (ablative first-person singular)
tabutlarımdan (ablative first-person singular)
tabutundan (ablative second-person singular)
tabutlarından (ablative second-person singular)
tabutundan (ablative singular third-person)
tabutlarından (ablative singular third-person)
tabutumuzdan (ablative first-person plural)
tabutlarımızdan (ablative first-person plural)
tabutunuzdan (ablative plural second-person)
tabutlarınızdan (ablative plural second-person)
tabutlarından (ablative plural third-person)
tabutumun (first-person genitive singular)
tabutlarımın (first-person genitive singular)
tabutunun (genitive second-person singular)
tabutlarının (genitive second-person singular)
tabutunun (genitive singular third-person)
tabutlarının (genitive singular third-person)
tabutumuzun (first-person genitive plural)
tabutlarımızın (first-person genitive plural)
tabutunuzun (genitive plural second-person)
tabutlarınızın (genitive plural second-person)
tabutlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish تابوت (tabut), from Arabic تَابُوت (tābūt), from Classical Syriac ܬܝܒܘܬܐ (tēḇūṯā), ultimately from Egyptian DbA-t:pr ḏbꜣt (“sarcophagus, coffin”) or T-b-O39 ṯb (“chest, box”).
Compare Demotic tbyt (“sarcophagus, shrine, chest”), dbt, and tbt (“chest”) and Coptic ⲧⲁⲓⲃⲉ (taibe, “chest, coffin”).


otuz bir çekmek

head

otuz bir çekmek (third-person singular simple present otuz bir çeker)

otuz bir çeker (present singular third-person)
otuz bir çekmek (infinitive)
otuz bir çeken (imperfective impersonal participle)
otuz bir çekmiş (impersonal participle perfective)
otuz bir çekecek (impersonal participle prospective)
otuz bir çektiğim (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiğin (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiği (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiğimiz (non-prospective participle personal)
otuz bir çektiğiniz (non-prospective participle personal)
otuz bir çektikleri (non-prospective participle personal)
otuz bir çekeceğim (participle personal prospective)
otuz bir çekeceğin (participle personal prospective)
otuz bir çekeceği (participle personal prospective)
otuz bir çekeceğimiz (participle personal prospective)
otuz bir çekeceğiniz (participle personal prospective)
otuz bir çekecekleri (participle personal prospective)
otuz bir çekme (noun-from-verb)
otuz bir çekiş (adverbial)
otuz bir çekerim (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çekersin (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çeker (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekerler (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çektim (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çektin (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekti (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çektik (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çektiler (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or otuz bir çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekeceğim (first-person future indicative singular)
otuz bir çekeceksin (future indicative second-person singular)
otuz bir çekecek (future indicative singular third-person)
otuz bir çekeceğiz (first-person future indicative plural)
otuz bir çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
otuz bir çekecekler (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmişim (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmiş (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmişler (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çekermişim (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çekermiş (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or otuz bir çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çeksem (conditional first-person singular)
otuz bir çeksen (conditional second-person singular)
otuz bir çekse (conditional singular third-person)
otuz bir çeksek (conditional first-person plural)
otuz bir çekseniz (conditional plural second-person)
otuz bir çekseler (conditional plural third-person)
otuz bir çekseydim (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekseydin (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekseydi (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekseydik (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekeyim (first-person optative singular)
otuz bir çekesin (optative second-person singular)
otuz bir çeke (optative singular third-person)
otuz bir çekelim (first-person optative plural)
otuz bir çekesiniz (optative plural second-person)
otuz bir çekeler (optative plural third-person)
otuz bir çekmekteyim (first-person progressive singular)
otuz bir çekmektesin (progressive second-person singular)
otuz bir çekmekte (progressive singular third-person)
otuz bir çekmekteyiz (first-person plural progressive)
otuz bir çekmektesiniz (plural progressive second-person)
otuz bir çekmekteler (plural progressive third-person)
otuz bir çekmeliyim (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmelisin (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmeli (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmeliler (necessitative plural third-person)
otuz bir çek (imperative second-person singular)
otuz bir çeksin (imperative singular third-person)
otuz bir çekin (imperative plural second-person)
otuz bir çeksinler (imperative plural third-person)
otuz bir çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
otuz bir çekecek misin? (future indicative second-person singular)
otuz bir çekecek mi? (future indicative singular third-person)
otuz bir çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
otuz bir çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
otuz bir çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çeksem mi? (conditional first-person singular)
otuz bir çeksen mi? (conditional second-person singular)
otuz bir çekse mi? (conditional singular third-person)
otuz bir çeksek mi? (conditional first-person plural)
otuz bir çekseniz mi? (conditional plural second-person)
otuz bir çekseler mi? (conditional plural third-person)
otuz bir çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
otuz bir çekmekte misin? (progressive second-person singular)
otuz bir çekmekte mi? (progressive singular third-person)
otuz bir çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
otuz bir çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
otuz bir çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
otuz bir çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
otuz bir çekmemek (infinitive negative)
otuz bir çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
otuz bir çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
otuz bir çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
otuz bir çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
otuz bir çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
otuz bir çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
otuz bir çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
otuz bir çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
otuz bir çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
otuz bir çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
otuz bir çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
otuz bir çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
otuz bir çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
otuz bir çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
otuz bir çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
otuz bir çekmeme (negative noun-from-verb)
otuz bir çekmeyiş (adverbial negative)
otuz bir çekmem (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çekmez (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
otuz bir çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
otuz bir çekmeyecek (future indicative singular third-person)
otuz bir çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
otuz bir çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
otuz bir çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çekmesem (conditional first-person singular)
otuz bir çekmesen (conditional second-person singular)
otuz bir çekmese (conditional singular third-person)
otuz bir çekmesek (conditional first-person plural)
otuz bir çekmeseniz (conditional plural second-person)
otuz bir çekmeseler (conditional plural third-person)
otuz bir çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekmeyeyim (first-person optative singular)
otuz bir çekmeyesin (optative second-person singular)
otuz bir çekmeye (optative singular third-person)
otuz bir çekmeyelim (first-person optative plural)
otuz bir çekmeyesiniz (optative plural second-person)
otuz bir çekmeyeler (optative plural third-person)
otuz bir çekmemekteyim (first-person progressive singular)
otuz bir çekmemektesin (progressive second-person singular)
otuz bir çekmemekte (progressive singular third-person)
otuz bir çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
otuz bir çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
otuz bir çekmemekteler (plural progressive third-person)
otuz bir çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmemelisin (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmemeli (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmemeliler (necessitative plural third-person)
otuz bir çekme (imperative second-person singular)
otuz bir çekmesin (imperative singular third-person)
otuz bir çekmeyin (imperative plural second-person)
otuz bir çekmesinler (imperative plural third-person)
otuz bir çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
otuz bir çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
otuz bir çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
otuz bir çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
otuz bir çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
otuz bir çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
otuz bir çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
otuz bir çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
otuz bir çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
otuz bir çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
otuz bir çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
otuz bir çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
otuz bir çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
otuz bir çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
otuz bir çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
otuz bir çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
otuz bir çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
otuz bir çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
otuz bir çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
otuz bir çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
otuz bir çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
otuz bir çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
otuz bir çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
otuz bir çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
otuz bir çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
otuz bir çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
otuz bir çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
otuz bir çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
otuz bir çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
otuz bir çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
otuz bir çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
otuz bir çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
otuz bir çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
otuz bir çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
otuz bir çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
otuz bir çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
otuz bir çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
otuz bir çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
otuz bir çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
otuz bir çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
otuz bir çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
otuz bir çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
otuz bir çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
otuz bir çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
otuz bir çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
otuz bir çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
otuz bir çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
otuz bir çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
otuz bir çekmesem mi? (conditional first-person singular)
otuz bir çekmesen mi? (conditional second-person singular)
otuz bir çekmese mi? (conditional singular third-person)
otuz bir çekmesek mi? (conditional first-person plural)
otuz bir çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
otuz bir çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
otuz bir çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
otuz bir çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
otuz bir çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
otuz bir çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
otuz bir çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
otuz bir çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
otuz bir çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
otuz bir çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
otuz bir çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
otuz bir çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
otuz bir çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
otuz bir çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
otuz bir çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
otuz bir çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
otuz bir çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
otuz bir çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
otuz bir çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
otuz bir çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

otuz bir çekiyorlardı (or otuz bir çekiyordular)

otuz bir çekerlermiş (or otuz bir çekermişlar)

Literally, “to pull a thirty-one”, a tabooistic alteration of el çekmek (“to masturbate”, literally “to pull a hand”), dating back to Ottoman times, when ال (el, “hand”) could be interpreted with abjad numerals as 31, by the sum of ا, which refers to 1, and ل, which refers to 30.


skrotum

head

skrotum (definite accusative skrotumu, plural skrotumlar)

skrotumu (accusative definite)
skrotumlar (plural)
skrotum (nominative singular)
skrotumlar (nominative plural)
skrotumu (accusative definite singular)
skrotumları (accusative definite plural)
skrotuma (dative singular)
skrotumlara (dative plural)
skrotumda (locative singular)
skrotumlarda (locative plural)
skrotumdan (ablative singular)
skrotumlardan (ablative plural)
skrotumun (genitive singular)
skrotumların (genitive plural)
skrotumum (first-person nominative singular)
skrotumlarım (first-person nominative singular)
skrotumun (nominative second-person singular)
skrotumların (nominative second-person singular)
skrotumu (nominative singular third-person)
skrotumları (nominative singular third-person)
skrotumumuz (first-person nominative plural)
skrotumlarımız (first-person nominative plural)
skrotumunuz (nominative plural second-person)
skrotumlarınız (nominative plural second-person)
skrotumları (nominative plural third-person)
skrotumumu (accusative definite first-person singular)
skrotumlarımı (accusative definite first-person singular)
skrotumunu (accusative definite second-person singular)
skrotumlarını (accusative definite second-person singular)
skrotumunu (accusative definite singular third-person)
skrotumlarını (accusative definite singular third-person)
skrotumumuzu (accusative definite first-person plural)
skrotumlarımızı (accusative definite first-person plural)
skrotumunuzu (accusative definite plural second-person)
skrotumlarınızı (accusative definite plural second-person)
skrotumlarını (accusative definite plural third-person)
skrotumuma (dative first-person singular)
skrotumlarıma (dative first-person singular)
skrotumuna (dative second-person singular)
skrotumlarına (dative second-person singular)
skrotumuna (dative singular third-person)
skrotumlarına (dative singular third-person)
skrotumumuza (dative first-person plural)
skrotumlarımıza (dative first-person plural)
skrotumunuza (dative plural second-person)
skrotumlarınıza (dative plural second-person)
skrotumlarına (dative plural third-person)
skrotumumda (first-person locative singular)
skrotumlarımda (first-person locative singular)
skrotumunda (locative second-person singular)
skrotumlarında (locative second-person singular)
skrotumunda (locative singular third-person)
skrotumlarında (locative singular third-person)
skrotumumuzda (first-person locative plural)
skrotumlarımızda (first-person locative plural)
skrotumunuzda (locative plural second-person)
skrotumlarınızda (locative plural second-person)
skrotumlarında (locative plural third-person)
skrotumumdan (ablative first-person singular)
skrotumlarımdan (ablative first-person singular)
skrotumundan (ablative second-person singular)
skrotumlarından (ablative second-person singular)
skrotumundan (ablative singular third-person)
skrotumlarından (ablative singular third-person)
skrotumumuzdan (ablative first-person plural)
skrotumlarımızdan (ablative first-person plural)
skrotumunuzdan (ablative plural second-person)
skrotumlarınızdan (ablative plural second-person)
skrotumlarından (ablative plural third-person)
skrotumumun (first-person genitive singular)
skrotumlarımın (first-person genitive singular)
skrotumunun (genitive second-person singular)
skrotumlarının (genitive second-person singular)
skrotumunun (genitive singular third-person)
skrotumlarının (genitive singular third-person)
skrotumumuzun (first-person genitive plural)
skrotumlarımızın (first-person genitive plural)
skrotumunuzun (genitive plural second-person)
skrotumlarınızın (genitive plural second-person)
skrotumlarının (genitive plural third-person)


striptiz

striptiz (definite accusative striptizi, plural striptizler)

striptizi (accusative definite)
striptizler (plural)
striptiz (nominative singular)
striptizler (nominative plural)
striptizi (accusative definite singular)
striptizleri (accusative definite plural)
striptize (dative singular)
striptizlere (dative plural)
striptizde (locative singular)
striptizlerde (locative plural)
striptizden (ablative singular)
striptizlerden (ablative plural)
striptizin (genitive singular)
striptizlerin (genitive plural)
striptizim (first-person nominative singular)
striptizlerim (first-person nominative singular)
striptizin (nominative second-person singular)
striptizlerin (nominative second-person singular)
striptizi (nominative singular third-person)
striptizleri (nominative singular third-person)
striptizimiz (first-person nominative plural)
striptizlerimiz (first-person nominative plural)
striptiziniz (nominative plural second-person)
striptizleriniz (nominative plural second-person)
striptizleri (nominative plural third-person)
striptizimi (accusative definite first-person singular)
striptizlerimi (accusative definite first-person singular)
striptizini (accusative definite second-person singular)
striptizlerini (accusative definite second-person singular)
striptizini (accusative definite singular third-person)
striptizlerini (accusative definite singular third-person)
striptizimizi (accusative definite first-person plural)
striptizlerimizi (accusative definite first-person plural)
striptizinizi (accusative definite plural second-person)
striptizlerinizi (accusative definite plural second-person)
striptizlerini (accusative definite plural third-person)
striptizime (dative first-person singular)
striptizlerime (dative first-person singular)
striptizine (dative second-person singular)
striptizlerine (dative second-person singular)
striptizine (dative singular third-person)
striptizlerine (dative singular third-person)
striptizimize (dative first-person plural)
striptizlerimize (dative first-person plural)
striptizinize (dative plural second-person)
striptizlerinize (dative plural second-person)
striptizlerine (dative plural third-person)
striptizimde (first-person locative singular)
striptizlerimde (first-person locative singular)
striptizinde (locative second-person singular)
striptizlerinde (locative second-person singular)
striptizinde (locative singular third-person)
striptizlerinde (locative singular third-person)
striptizimizde (first-person locative plural)
striptizlerimizde (first-person locative plural)
striptizinizde (locative plural second-person)
striptizlerinizde (locative plural second-person)
striptizlerinde (locative plural third-person)
striptizimden (ablative first-person singular)
striptizlerimden (ablative first-person singular)
striptizinden (ablative second-person singular)
striptizlerinden (ablative second-person singular)
striptizinden (ablative singular third-person)
striptizlerinden (ablative singular third-person)
striptizimizden (ablative first-person plural)
striptizlerimizden (ablative first-person plural)
striptizinizden (ablative plural second-person)
striptizlerinizden (ablative plural second-person)
striptizlerinden (ablative plural third-person)
striptizimin (first-person genitive singular)
striptizlerimin (first-person genitive singular)
striptizinin (genitive second-person singular)
striptizlerinin (genitive second-person singular)
striptizinin (genitive singular third-person)
striptizlerinin (genitive singular third-person)
striptizimizin (first-person genitive plural)
striptizlerimizin (first-person genitive plural)
striptizinizin (genitive plural second-person)
striptizlerinizin (genitive plural second-person)
striptizlerinin (genitive plural third-person)


lezbiyen

lezbiyen (definite accusative lezbiyeni, plural lezbiyenler)

lezbiyeni (accusative definite)
lezbiyenler (plural)
lezbiyen (nominative singular)
lezbiyenler (nominative plural)
lezbiyeni (accusative definite singular)
lezbiyenleri (accusative definite plural)
lezbiyene (dative singular)
lezbiyenlere (dative plural)
lezbiyende (locative singular)
lezbiyenlerde (locative plural)
lezbiyenden (ablative singular)
lezbiyenlerden (ablative plural)
lezbiyenin (genitive singular)
lezbiyenlerin (genitive plural)
lezbiyenim (first-person nominative singular)
lezbiyenlerim (first-person nominative singular)
lezbiyenin (nominative second-person singular)
lezbiyenlerin (nominative second-person singular)
lezbiyeni (nominative singular third-person)
lezbiyenleri (nominative singular third-person)
lezbiyenimiz (first-person nominative plural)
lezbiyenlerimiz (first-person nominative plural)
lezbiyeniniz (nominative plural second-person)
lezbiyenleriniz (nominative plural second-person)
lezbiyenleri (nominative plural third-person)
lezbiyenimi (accusative definite first-person singular)
lezbiyenlerimi (accusative definite first-person singular)
lezbiyenini (accusative definite second-person singular)
lezbiyenlerini (accusative definite second-person singular)
lezbiyenini (accusative definite singular third-person)
lezbiyenlerini (accusative definite singular third-person)
lezbiyenimizi (accusative definite first-person plural)
lezbiyenlerimizi (accusative definite first-person plural)
lezbiyeninizi (accusative definite plural second-person)
lezbiyenlerinizi (accusative definite plural second-person)
lezbiyenlerini (accusative definite plural third-person)
lezbiyenime (dative first-person singular)
lezbiyenlerime (dative first-person singular)
lezbiyenine (dative second-person singular)
lezbiyenlerine (dative second-person singular)
lezbiyenine (dative singular third-person)
lezbiyenlerine (dative singular third-person)
lezbiyenimize (dative first-person plural)
lezbiyenlerimize (dative first-person plural)
lezbiyeninize (dative plural second-person)
lezbiyenlerinize (dative plural second-person)
lezbiyenlerine (dative plural third-person)
lezbiyenimde (first-person locative singular)
lezbiyenlerimde (first-person locative singular)
lezbiyeninde (locative second-person singular)
lezbiyenlerinde (locative second-person singular)
lezbiyeninde (locative singular third-person)
lezbiyenlerinde (locative singular third-person)
lezbiyenimizde (first-person locative plural)
lezbiyenlerimizde (first-person locative plural)
lezbiyeninizde (locative plural second-person)
lezbiyenlerinizde (locative plural second-person)
lezbiyenlerinde (locative plural third-person)
lezbiyenimden (ablative first-person singular)
lezbiyenlerimden (ablative first-person singular)
lezbiyeninden (ablative second-person singular)
lezbiyenlerinden (ablative second-person singular)
lezbiyeninden (ablative singular third-person)
lezbiyenlerinden (ablative singular third-person)
lezbiyenimizden (ablative first-person plural)
lezbiyenlerimizden (ablative first-person plural)
lezbiyeninizden (ablative plural second-person)
lezbiyenlerinizden (ablative plural second-person)
lezbiyenlerinden (ablative plural third-person)
lezbiyenimin (first-person genitive singular)
lezbiyenlerimin (first-person genitive singular)
lezbiyeninin (genitive second-person singular)
lezbiyenlerinin (genitive second-person singular)
lezbiyeninin (genitive singular third-person)
lezbiyenlerinin (genitive singular third-person)
lezbiyenimizin (first-person genitive plural)
lezbiyenlerimizin (first-person genitive plural)
lezbiyeninizin (genitive plural second-person)
lezbiyenlerinizin (genitive plural second-person)
lezbiyenlerinin (genitive plural third-person)
lezbiyenim (first-person singular)
lezbiyenlerim (first-person singular)
lezbiyensin (second-person singular)
lezbiyenlersin (second-person singular)
lezbiyen (singular third-person)
lezbiyendir (singular third-person)
lezbiyenler (singular third-person)
lezbiyenlerdir (singular third-person)
lezbiyeniz (first-person plural)
lezbiyenleriz (first-person plural)
lezbiyensiniz (plural second-person)
lezbiyenlersiniz (plural second-person)
lezbiyenler (plural third-person)
lezbiyenlerdir (plural third-person)

Lezbiyenler seks yaparken sıkılmaz mı? Saygı duyuyorum, ama bence penis parmaktan daha eğlenceli.

Don't lesbians get bored when they're having sex? I respect them, but I think a penis is much more fun than a finger.


intihar

intihar (definite accusative intiharı, plural intiharlar)

intiharı (accusative definite)
intiharlar (plural)
intihar (nominative singular)
intiharlar (nominative plural)
intiharı (accusative definite singular)
intiharları (accusative definite plural)
intihara (dative singular)
intiharlara (dative plural)
intiharda (locative singular)
intiharlarda (locative plural)
intihardan (ablative singular)
intiharlardan (ablative plural)
intiharın (genitive singular)
intiharların (genitive plural)
intiharım (first-person nominative singular)
intiharlarım (first-person nominative singular)
intiharın (nominative second-person singular)
intiharların (nominative second-person singular)
intiharı (nominative singular third-person)
intiharları (nominative singular third-person)
intiharımız (first-person nominative plural)
intiharlarımız (first-person nominative plural)
intiharınız (nominative plural second-person)
intiharlarınız (nominative plural second-person)
intiharları (nominative plural third-person)
intiharımı (accusative definite first-person singular)
intiharlarımı (accusative definite first-person singular)
intiharını (accusative definite second-person singular)
intiharlarını (accusative definite second-person singular)
intiharını (accusative definite singular third-person)
intiharlarını (accusative definite singular third-person)
intiharımızı (accusative definite first-person plural)
intiharlarımızı (accusative definite first-person plural)
intiharınızı (accusative definite plural second-person)
intiharlarınızı (accusative definite plural second-person)
intiharlarını (accusative definite plural third-person)
intiharıma (dative first-person singular)
intiharlarıma (dative first-person singular)
intiharına (dative second-person singular)
intiharlarına (dative second-person singular)
intiharına (dative singular third-person)
intiharlarına (dative singular third-person)
intiharımıza (dative first-person plural)
intiharlarımıza (dative first-person plural)
intiharınıza (dative plural second-person)
intiharlarınıza (dative plural second-person)
intiharlarına (dative plural third-person)
intiharımda (first-person locative singular)
intiharlarımda (first-person locative singular)
intiharında (locative second-person singular)
intiharlarında (locative second-person singular)
intiharında (locative singular third-person)
intiharlarında (locative singular third-person)
intiharımızda (first-person locative plural)
intiharlarımızda (first-person locative plural)
intiharınızda (locative plural second-person)
intiharlarınızda (locative plural second-person)
intiharlarında (locative plural third-person)
intiharımdan (ablative first-person singular)
intiharlarımdan (ablative first-person singular)
intiharından (ablative second-person singular)
intiharlarından (ablative second-person singular)
intiharından (ablative singular third-person)
intiharlarından (ablative singular third-person)
intiharımızdan (ablative first-person plural)
intiharlarımızdan (ablative first-person plural)
intiharınızdan (ablative plural second-person)
intiharlarınızdan (ablative plural second-person)
intiharlarından (ablative plural third-person)
intiharımın (first-person genitive singular)
intiharlarımın (first-person genitive singular)
intiharının (genitive second-person singular)
intiharlarının (genitive second-person singular)
intiharının (genitive singular third-person)
intiharlarının (genitive singular third-person)
intiharımızın (first-person genitive plural)
intiharlarımızın (first-person genitive plural)
intiharınızın (genitive plural second-person)
intiharlarınızın (genitive plural second-person)
intiharlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish انتحار (intihar), from Arabic اِنْتِحَار (intiḥār).

suicide (intentional killing of oneself)


cellat

cellat (definite accusative celladı, plural cellatlar)

celladı (accusative definite)
cellatlar (plural)
cellat (nominative singular)
cellatlar (nominative plural)
celladı (accusative definite singular)
cellatları (accusative definite plural)
cellada (dative singular)
cellatlara (dative plural)
cellatta (locative singular)
cellatlarda (locative plural)
cellattan (ablative singular)
cellatlardan (ablative plural)
celladın (genitive singular)
cellatların (genitive plural)
celladım (first-person nominative singular)
cellatlarım (first-person nominative singular)
celladın (nominative second-person singular)
cellatların (nominative second-person singular)
celladı (nominative singular third-person)
cellatları (nominative singular third-person)
celladımız (first-person nominative plural)
cellatlarımız (first-person nominative plural)
celladınız (nominative plural second-person)
cellatlarınız (nominative plural second-person)
cellatları (nominative plural third-person)
celladımı (accusative definite first-person singular)
cellatlarımı (accusative definite first-person singular)
celladını (accusative definite second-person singular)
cellatlarını (accusative definite second-person singular)
celladını (accusative definite singular third-person)
cellatlarını (accusative definite singular third-person)
celladımızı (accusative definite first-person plural)
cellatlarımızı (accusative definite first-person plural)
celladınızı (accusative definite plural second-person)
cellatlarınızı (accusative definite plural second-person)
cellatlarını (accusative definite plural third-person)
celladıma (dative first-person singular)
cellatlarıma (dative first-person singular)
celladına (dative second-person singular)
cellatlarına (dative second-person singular)
celladına (dative singular third-person)
cellatlarına (dative singular third-person)
celladımıza (dative first-person plural)
cellatlarımıza (dative first-person plural)
celladınıza (dative plural second-person)
cellatlarınıza (dative plural second-person)
cellatlarına (dative plural third-person)
celladımda (first-person locative singular)
cellatlarımda (first-person locative singular)
celladında (locative second-person singular)
cellatlarında (locative second-person singular)
celladında (locative singular third-person)
cellatlarında (locative singular third-person)
celladımızda (first-person locative plural)
cellatlarımızda (first-person locative plural)
celladınızda (locative plural second-person)
cellatlarınızda (locative plural second-person)
cellatlarında (locative plural third-person)
celladımdan (ablative first-person singular)
cellatlarımdan (ablative first-person singular)
celladından (ablative second-person singular)
cellatlarından (ablative second-person singular)
celladından (ablative singular third-person)
cellatlarından (ablative singular third-person)
celladımızdan (ablative first-person plural)
cellatlarımızdan (ablative first-person plural)
celladınızdan (ablative plural second-person)
cellatlarınızdan (ablative plural second-person)
cellatlarından (ablative plural third-person)
celladımın (first-person genitive singular)
cellatlarımın (first-person genitive singular)
celladının (genitive second-person singular)
cellatlarının (genitive second-person singular)
celladının (genitive singular third-person)
cellatlarının (genitive singular third-person)
celladımızın (first-person genitive plural)
cellatlarımızın (first-person genitive plural)
celladınızın (genitive plural second-person)
cellatlarınızın (genitive plural second-person)
cellatlarının (genitive plural third-person)
celladım (first-person singular)
cellatlarım (first-person singular)
cellatsın (second-person singular)
cellatlarsın (second-person singular)
cellat (singular third-person)
cellattır (singular third-person)
cellatlar (singular third-person)
cellatlardır (singular third-person)
celladız (first-person plural)
cellatlarız (first-person plural)
cellatsınız (plural second-person)
cellatlarsınız (plural second-person)
cellatlar (plural third-person)
cellatlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish جلاد (cellad), from Arabic جَلَّاد (jallād).


prezervatif

prezervatif (definite accusative prezervatifi, plural prezervatifler)

prezervatifi (accusative definite)
prezervatifler (plural)
prezervatif (nominative singular)
prezervatifler (nominative plural)
prezervatifi (accusative definite singular)
prezervatifleri (accusative definite plural)
prezervatife (dative singular)
prezervatiflere (dative plural)
prezervatifte (locative singular)
prezervatiflerde (locative plural)
prezervatiften (ablative singular)
prezervatiflerden (ablative plural)
prezervatifin (genitive singular)
prezervatiflerin (genitive plural)
prezervatifim (first-person nominative singular)
prezervatiflerim (first-person nominative singular)
prezervatifin (nominative second-person singular)
prezervatiflerin (nominative second-person singular)
prezervatifi (nominative singular third-person)
prezervatifleri (nominative singular third-person)
prezervatifimiz (first-person nominative plural)
prezervatiflerimiz (first-person nominative plural)
prezervatifiniz (nominative plural second-person)
prezervatifleriniz (nominative plural second-person)
prezervatifleri (nominative plural third-person)
prezervatifimi (accusative definite first-person singular)
prezervatiflerimi (accusative definite first-person singular)
prezervatifini (accusative definite second-person singular)
prezervatiflerini (accusative definite second-person singular)
prezervatifini (accusative definite singular third-person)
prezervatiflerini (accusative definite singular third-person)
prezervatifimizi (accusative definite first-person plural)
prezervatiflerimizi (accusative definite first-person plural)
prezervatifinizi (accusative definite plural second-person)
prezervatiflerinizi (accusative definite plural second-person)
prezervatiflerini (accusative definite plural third-person)
prezervatifime (dative first-person singular)
prezervatiflerime (dative first-person singular)
prezervatifine (dative second-person singular)
prezervatiflerine (dative second-person singular)
prezervatifine (dative singular third-person)
prezervatiflerine (dative singular third-person)
prezervatifimize (dative first-person plural)
prezervatiflerimize (dative first-person plural)
prezervatifinize (dative plural second-person)
prezervatiflerinize (dative plural second-person)
prezervatiflerine (dative plural third-person)
prezervatifimde (first-person locative singular)
prezervatiflerimde (first-person locative singular)
prezervatifinde (locative second-person singular)
prezervatiflerinde (locative second-person singular)
prezervatifinde (locative singular third-person)
prezervatiflerinde (locative singular third-person)
prezervatifimizde (first-person locative plural)
prezervatiflerimizde (first-person locative plural)
prezervatifinizde (locative plural second-person)
prezervatiflerinizde (locative plural second-person)
prezervatiflerinde (locative plural third-person)
prezervatifimden (ablative first-person singular)
prezervatiflerimden (ablative first-person singular)
prezervatifinden (ablative second-person singular)
prezervatiflerinden (ablative second-person singular)
prezervatifinden (ablative singular third-person)
prezervatiflerinden (ablative singular third-person)
prezervatifimizden (ablative first-person plural)
prezervatiflerimizden (ablative first-person plural)
prezervatifinizden (ablative plural second-person)
prezervatiflerinizden (ablative plural second-person)
prezervatiflerinden (ablative plural third-person)
prezervatifimin (first-person genitive singular)
prezervatiflerimin (first-person genitive singular)
prezervatifinin (genitive second-person singular)
prezervatiflerinin (genitive second-person singular)
prezervatifinin (genitive singular third-person)
prezervatiflerinin (genitive singular third-person)
prezervatifimizin (first-person genitive plural)
prezervatiflerimizin (first-person genitive plural)
prezervatifinizin (genitive plural second-person)
prezervatiflerinizin (genitive plural second-person)
prezervatiflerinin (genitive plural third-person)


türbe

türbe (definite accusative türbeyi, plural türbeler)

türbeyi (accusative definite)
türbeler (plural)

From Ottoman Turkish تربه (türbe), from Arabic تُرْبَة (turba).


sahip

sahip (definite accusative sahibi, plural sahipler)

sahibi (accusative definite)
sahipler (plural)
sahip (nominative singular)
sahipler (nominative plural)
sahibi (accusative definite singular)
sahipleri (accusative definite plural)
sahibe (dative singular)
sahiplere (dative plural)
sahipte (locative singular)
sahiplerde (locative plural)
sahipten (ablative singular)
sahiplerden (ablative plural)
sahibin (genitive singular)
sahiplerin (genitive plural)
sahibim (first-person nominative singular)
sahiplerim (first-person nominative singular)
sahibin (nominative second-person singular)
sahiplerin (nominative second-person singular)
sahibi (nominative singular third-person)
sahipleri (nominative singular third-person)
sahibimiz (first-person nominative plural)
sahiplerimiz (first-person nominative plural)
sahibiniz (nominative plural second-person)
sahipleriniz (nominative plural second-person)
sahipleri (nominative plural third-person)
sahibimi (accusative definite first-person singular)
sahiplerimi (accusative definite first-person singular)
sahibini (accusative definite second-person singular)
sahiplerini (accusative definite second-person singular)
sahibini (accusative definite singular third-person)
sahiplerini (accusative definite singular third-person)
sahibimizi (accusative definite first-person plural)
sahiplerimizi (accusative definite first-person plural)
sahibinizi (accusative definite plural second-person)
sahiplerinizi (accusative definite plural second-person)
sahiplerini (accusative definite plural third-person)
sahibime (dative first-person singular)
sahiplerime (dative first-person singular)
sahibine (dative second-person singular)
sahiplerine (dative second-person singular)
sahibine (dative singular third-person)
sahiplerine (dative singular third-person)
sahibimize (dative first-person plural)
sahiplerimize (dative first-person plural)
sahibinize (dative plural second-person)
sahiplerinize (dative plural second-person)
sahiplerine (dative plural third-person)
sahibimde (first-person locative singular)
sahiplerimde (first-person locative singular)
sahibinde (locative second-person singular)
sahiplerinde (locative second-person singular)
sahibinde (locative singular third-person)
sahiplerinde (locative singular third-person)
sahibimizde (first-person locative plural)
sahiplerimizde (first-person locative plural)
sahibinizde (locative plural second-person)
sahiplerinizde (locative plural second-person)
sahiplerinde (locative plural third-person)
sahibimden (ablative first-person singular)
sahiplerimden (ablative first-person singular)
sahibinden (ablative second-person singular)
sahiplerinden (ablative second-person singular)
sahibinden (ablative singular third-person)
sahiplerinden (ablative singular third-person)
sahibimizden (ablative first-person plural)
sahiplerimizden (ablative first-person plural)
sahibinizden (ablative plural second-person)
sahiplerinizden (ablative plural second-person)
sahiplerinden (ablative plural third-person)
sahibimin (first-person genitive singular)
sahiplerimin (first-person genitive singular)
sahibinin (genitive second-person singular)
sahiplerinin (genitive second-person singular)
sahibinin (genitive singular third-person)
sahiplerinin (genitive singular third-person)
sahibimizin (first-person genitive plural)
sahiplerimizin (first-person genitive plural)
sahibinizin (genitive plural second-person)
sahiplerinizin (genitive plural second-person)
sahiplerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاحب (sâhib), ultimately from Arabic صَاحِب (ṣāḥib).


cinsellik

head

cinsellik (definite accusative cinselliği, plural cinsellikler)

cinselliği (accusative definite)
cinsellikler (plural)
cinsellik (nominative singular)
cinsellikler (nominative plural)
cinselliği (accusative definite singular)
cinsellikleri (accusative definite plural)
cinselliğe (dative singular)
cinselliklere (dative plural)
cinsellikte (locative singular)
cinselliklerde (locative plural)
cinsellikten (ablative singular)
cinselliklerden (ablative plural)
cinselliğin (genitive singular)
cinselliklerin (genitive plural)


köle

köle (definite accusative köleyi, plural köleler)

köleyi (accusative definite)
köleler (plural)
köle (nominative singular)
köleler (nominative plural)
köleyi (accusative definite singular)
köleleri (accusative definite plural)
köleye (dative singular)
kölelere (dative plural)
kölede (locative singular)
kölelerde (locative plural)
köleden (ablative singular)
kölelerden (ablative plural)
kölenin (genitive singular)
kölelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كوله (“slave”), from Proto-Turkic *kȫle. Compare Azerbaijani kölə (“slave”).

inh+

(BDSM) slave; a submissive partner in a BDSM relationship.


mastürbasyon yapmak

head

mastürbasyon yapmak (third-person singular simple present mastürbasyon yapar)

mastürbasyon yapar (present singular third-person)


Azrail

Azrail (nominative singular)
Azrailler (nominative plural)
Azrail'i (accusative singular)
Azrailleri (accusative plural)
Azrail'e (dative singular)
Azraillere (dative plural)
Azrail'de (locative singular)
Azraillerde (locative plural)
Azrail'den (ablative singular)
Azraillerden (ablative plural)
Azrail'in (genitive singular)
Azraillerin (genitive plural)
Azrail'im (first-person possessed-single possessive singular)
Azraillerim (first-person possessed-many possessive singular)
Azrail'lerim (first-person possessed-many possessive singular)
Azrail'in (possessed-single possessive second-person singular)
Azraillerin (possessed-many possessive second-person singular)
Azrail'lerin (possessed-many possessive second-person singular)
Azrail'i (possessed-single possessive singular third-person)
Azrailleri (possessed-many possessive singular third-person)
Azrail'leri (possessed-many possessive singular third-person)
Azrail'imiz (first-person plural possessed-single possessive)
Azraillerimiz (first-person plural possessed-many possessive)
Azrail'lerimiz (first-person plural possessed-many possessive)
Azrail'iniz (plural possessed-single possessive second-person)
Azrailleriniz (plural possessed-many possessive second-person)
Azrail'leriniz (plural possessed-many possessive second-person)
Azrail'i (plural possessed-single possessive third-person)
Azrailleri (plural possessed-single possessive third-person)
Azrail'leri (plural possessed-single possessive third-person)
Azrailleri (plural possessed-many possessive third-person)
Azrail'leri (plural possessed-many possessive third-person)

der

Arabic عِزْرَائِيل (ʕizrāʔīl)


heteroseksüel

Heteroseksüel arkadaşlarımla gey bara gitmek çok eğlenceliydi.

It was so much fun to go to a gay bar with my heterosexual friends.


heteroseksüel

head

heteroseksüel (definite accusative heteroseksüeli, plural heteroseksüeller)

heteroseksüeli (accusative definite)
heteroseksüeller (plural)
heteroseksüel (nominative singular)
heteroseksüeller (nominative plural)
heteroseksüeli (accusative definite singular)
heteroseksüelleri (accusative definite plural)
heteroseksüele (dative singular)
heteroseksüellere (dative plural)
heteroseksüelde (locative singular)
heteroseksüellerde (locative plural)
heteroseksüelden (ablative singular)
heteroseksüellerden (ablative plural)
heteroseksüelin (genitive singular)
heteroseksüellerin (genitive plural)
heteroseksüelim (first-person nominative singular)
heteroseksüellerim (first-person nominative singular)
heteroseksüelin (nominative second-person singular)
heteroseksüellerin (nominative second-person singular)
heteroseksüeli (nominative singular third-person)
heteroseksüelleri (nominative singular third-person)
heteroseksüelimiz (first-person nominative plural)
heteroseksüellerimiz (first-person nominative plural)
heteroseksüeliniz (nominative plural second-person)
heteroseksüelleriniz (nominative plural second-person)
heteroseksüelleri (nominative plural third-person)
heteroseksüelimi (accusative definite first-person singular)
heteroseksüellerimi (accusative definite first-person singular)
heteroseksüelini (accusative definite second-person singular)
heteroseksüellerini (accusative definite second-person singular)
heteroseksüelini (accusative definite singular third-person)
heteroseksüellerini (accusative definite singular third-person)
heteroseksüelimizi (accusative definite first-person plural)
heteroseksüellerimizi (accusative definite first-person plural)
heteroseksüelinizi (accusative definite plural second-person)
heteroseksüellerinizi (accusative definite plural second-person)
heteroseksüellerini (accusative definite plural third-person)
heteroseksüelime (dative first-person singular)
heteroseksüellerime (dative first-person singular)
heteroseksüeline (dative second-person singular)
heteroseksüellerine (dative second-person singular)
heteroseksüeline (dative singular third-person)
heteroseksüellerine (dative singular third-person)
heteroseksüelimize (dative first-person plural)
heteroseksüellerimize (dative first-person plural)
heteroseksüelinize (dative plural second-person)
heteroseksüellerinize (dative plural second-person)
heteroseksüellerine (dative plural third-person)
heteroseksüelimde (first-person locative singular)
heteroseksüellerimde (first-person locative singular)
heteroseksüelinde (locative second-person singular)
heteroseksüellerinde (locative second-person singular)
heteroseksüelinde (locative singular third-person)
heteroseksüellerinde (locative singular third-person)
heteroseksüelimizde (first-person locative plural)
heteroseksüellerimizde (first-person locative plural)
heteroseksüelinizde (locative plural second-person)
heteroseksüellerinizde (locative plural second-person)
heteroseksüellerinde (locative plural third-person)
heteroseksüelimden (ablative first-person singular)
heteroseksüellerimden (ablative first-person singular)
heteroseksüelinden (ablative second-person singular)
heteroseksüellerinden (ablative second-person singular)
heteroseksüelinden (ablative singular third-person)
heteroseksüellerinden (ablative singular third-person)
heteroseksüelimizden (ablative first-person plural)
heteroseksüellerimizden (ablative first-person plural)
heteroseksüelinizden (ablative plural second-person)
heteroseksüellerinizden (ablative plural second-person)
heteroseksüellerinden (ablative plural third-person)
heteroseksüelimin (first-person genitive singular)
heteroseksüellerimin (first-person genitive singular)
heteroseksüelinin (genitive second-person singular)
heteroseksüellerinin (genitive second-person singular)
heteroseksüelinin (genitive singular third-person)
heteroseksüellerinin (genitive singular third-person)
heteroseksüelimizin (first-person genitive plural)
heteroseksüellerimizin (first-person genitive plural)
heteroseksüelinizin (genitive plural second-person)
heteroseksüellerinizin (genitive plural second-person)
heteroseksüellerinin (genitive plural third-person)
heteroseksüelim (first-person singular)
heteroseksüellerim (first-person singular)
heteroseksüelsin (second-person singular)
heteroseksüellersin (second-person singular)
heteroseksüel (singular third-person)
heteroseksüeldir (singular third-person)
heteroseksüeller (singular third-person)
heteroseksüellerdir (singular third-person)
heteroseksüeliz (first-person plural)
heteroseksüelleriz (first-person plural)
heteroseksüelsiniz (plural second-person)
heteroseksüellersiniz (plural second-person)
heteroseksüeller (plural third-person)
heteroseksüellerdir (plural third-person)

Gerçekten heteroseksüel misin? Hiç profesyonel yardım almayı düşündün mü? Bu gibi sorular sinir bozucu, değil mi?

Are you really a heterosexual? Have you ever thought of seeking professional help? Questions like these are irritating, aren't they?


aseksüel

aseksüel (definite accusative aseksüeli, plural aseksüeller)

aseksüeli (accusative definite)
aseksüeller (plural)
aseksüel (nominative singular)
aseksüeller (nominative plural)
aseksüeli (accusative definite singular)
aseksüelleri (accusative definite plural)
aseksüele (dative singular)
aseksüellere (dative plural)
aseksüelde (locative singular)
aseksüellerde (locative plural)
aseksüelden (ablative singular)
aseksüellerden (ablative plural)
aseksüelin (genitive singular)
aseksüellerin (genitive plural)
aseksüelim (first-person nominative singular)
aseksüellerim (first-person nominative singular)
aseksüelin (nominative second-person singular)
aseksüellerin (nominative second-person singular)
aseksüeli (nominative singular third-person)
aseksüelleri (nominative singular third-person)
aseksüelimiz (first-person nominative plural)
aseksüellerimiz (first-person nominative plural)
aseksüeliniz (nominative plural second-person)
aseksüelleriniz (nominative plural second-person)
aseksüelleri (nominative plural third-person)
aseksüelimi (accusative definite first-person singular)
aseksüellerimi (accusative definite first-person singular)
aseksüelini (accusative definite second-person singular)
aseksüellerini (accusative definite second-person singular)
aseksüelini (accusative definite singular third-person)
aseksüellerini (accusative definite singular third-person)
aseksüelimizi (accusative definite first-person plural)
aseksüellerimizi (accusative definite first-person plural)
aseksüelinizi (accusative definite plural second-person)
aseksüellerinizi (accusative definite plural second-person)
aseksüellerini (accusative definite plural third-person)
aseksüelime (dative first-person singular)
aseksüellerime (dative first-person singular)
aseksüeline (dative second-person singular)
aseksüellerine (dative second-person singular)
aseksüeline (dative singular third-person)
aseksüellerine (dative singular third-person)
aseksüelimize (dative first-person plural)
aseksüellerimize (dative first-person plural)
aseksüelinize (dative plural second-person)
aseksüellerinize (dative plural second-person)
aseksüellerine (dative plural third-person)
aseksüelimde (first-person locative singular)
aseksüellerimde (first-person locative singular)
aseksüelinde (locative second-person singular)
aseksüellerinde (locative second-person singular)
aseksüelinde (locative singular third-person)
aseksüellerinde (locative singular third-person)
aseksüelimizde (first-person locative plural)
aseksüellerimizde (first-person locative plural)
aseksüelinizde (locative plural second-person)
aseksüellerinizde (locative plural second-person)
aseksüellerinde (locative plural third-person)
aseksüelimden (ablative first-person singular)
aseksüellerimden (ablative first-person singular)
aseksüelinden (ablative second-person singular)
aseksüellerinden (ablative second-person singular)
aseksüelinden (ablative singular third-person)
aseksüellerinden (ablative singular third-person)
aseksüelimizden (ablative first-person plural)
aseksüellerimizden (ablative first-person plural)
aseksüelinizden (ablative plural second-person)
aseksüellerinizden (ablative plural second-person)
aseksüellerinden (ablative plural third-person)
aseksüelimin (first-person genitive singular)
aseksüellerimin (first-person genitive singular)
aseksüelinin (genitive second-person singular)
aseksüellerinin (genitive second-person singular)
aseksüelinin (genitive singular third-person)
aseksüellerinin (genitive singular third-person)
aseksüelimizin (first-person genitive plural)
aseksüellerimizin (first-person genitive plural)
aseksüelinizin (genitive plural second-person)
aseksüellerinizin (genitive plural second-person)
aseksüellerinin (genitive plural third-person)
aseksüelim (first-person singular)
aseksüellerim (first-person singular)
aseksüelsin (second-person singular)
aseksüellersin (second-person singular)
aseksüel (singular third-person)
aseksüeldir (singular third-person)
aseksüeller (singular third-person)
aseksüellerdir (singular third-person)
aseksüeliz (first-person plural)
aseksüelleriz (first-person plural)
aseksüelsiniz (plural second-person)
aseksüellersiniz (plural second-person)
aseksüeller (plural third-person)
aseksüellerdir (plural third-person)

Ben aseksüelim, bir tabak makarna ağzımı seksten daha çok sulandırıyor.

I am an asexual, one plate of macaroni makes my mouth more watery than sex does.


biseksüel

biseksüel (definite accusative biseksüeli, plural biseksüeller)

biseksüeli (accusative definite)
biseksüeller (plural)
biseksüel (nominative singular)
biseksüeller (nominative plural)
biseksüeli (accusative definite singular)
biseksüelleri (accusative definite plural)
biseksüele (dative singular)
biseksüellere (dative plural)
biseksüelde (locative singular)
biseksüellerde (locative plural)
biseksüelden (ablative singular)
biseksüellerden (ablative plural)
biseksüelin (genitive singular)
biseksüellerin (genitive plural)
biseksüelim (first-person nominative singular)
biseksüellerim (first-person nominative singular)
biseksüelin (nominative second-person singular)
biseksüellerin (nominative second-person singular)
biseksüeli (nominative singular third-person)
biseksüelleri (nominative singular third-person)
biseksüelimiz (first-person nominative plural)
biseksüellerimiz (first-person nominative plural)
biseksüeliniz (nominative plural second-person)
biseksüelleriniz (nominative plural second-person)
biseksüelleri (nominative plural third-person)
biseksüelimi (accusative definite first-person singular)
biseksüellerimi (accusative definite first-person singular)
biseksüelini (accusative definite second-person singular)
biseksüellerini (accusative definite second-person singular)
biseksüelini (accusative definite singular third-person)
biseksüellerini (accusative definite singular third-person)
biseksüelimizi (accusative definite first-person plural)
biseksüellerimizi (accusative definite first-person plural)
biseksüelinizi (accusative definite plural second-person)
biseksüellerinizi (accusative definite plural second-person)
biseksüellerini (accusative definite plural third-person)
biseksüelime (dative first-person singular)
biseksüellerime (dative first-person singular)
biseksüeline (dative second-person singular)
biseksüellerine (dative second-person singular)
biseksüeline (dative singular third-person)
biseksüellerine (dative singular third-person)
biseksüelimize (dative first-person plural)
biseksüellerimize (dative first-person plural)
biseksüelinize (dative plural second-person)
biseksüellerinize (dative plural second-person)
biseksüellerine (dative plural third-person)
biseksüelimde (first-person locative singular)
biseksüellerimde (first-person locative singular)
biseksüelinde (locative second-person singular)
biseksüellerinde (locative second-person singular)
biseksüelinde (locative singular third-person)
biseksüellerinde (locative singular third-person)
biseksüelimizde (first-person locative plural)
biseksüellerimizde (first-person locative plural)
biseksüelinizde (locative plural second-person)
biseksüellerinizde (locative plural second-person)
biseksüellerinde (locative plural third-person)
biseksüelimden (ablative first-person singular)
biseksüellerimden (ablative first-person singular)
biseksüelinden (ablative second-person singular)
biseksüellerinden (ablative second-person singular)
biseksüelinden (ablative singular third-person)
biseksüellerinden (ablative singular third-person)
biseksüelimizden (ablative first-person plural)
biseksüellerimizden (ablative first-person plural)
biseksüelinizden (ablative plural second-person)
biseksüellerinizden (ablative plural second-person)
biseksüellerinden (ablative plural third-person)
biseksüelimin (first-person genitive singular)
biseksüellerimin (first-person genitive singular)
biseksüelinin (genitive second-person singular)
biseksüellerinin (genitive second-person singular)
biseksüelinin (genitive singular third-person)
biseksüellerinin (genitive singular third-person)
biseksüelimizin (first-person genitive plural)
biseksüellerimizin (first-person genitive plural)
biseksüelinizin (genitive plural second-person)
biseksüellerinizin (genitive plural second-person)
biseksüellerinin (genitive plural third-person)
biseksüelim (first-person singular)
biseksüellerim (first-person singular)
biseksüelsin (second-person singular)
biseksüellersin (second-person singular)
biseksüel (singular third-person)
biseksüeldir (singular third-person)
biseksüeller (singular third-person)
biseksüellerdir (singular third-person)
biseksüeliz (first-person plural)
biseksüelleriz (first-person plural)
biseksüelsiniz (plural second-person)
biseksüellersiniz (plural second-person)
biseksüeller (plural third-person)
biseksüellerdir (plural third-person)

Biseksüel olmak gerçekten harika! Bir taşla iki kuş!

It's really great to be a bisexual! Two birds with one stone!


üçlü

üçlü (definite accusative üçlüyü, plural üçlüler)

üçlüyü (accusative definite)
üçlüler (plural)
üçlü (nominative singular)
üçlüler (nominative plural)
üçlüyü (accusative definite singular)
üçlüleri (accusative definite plural)
üçlüye (dative singular)
üçlülere (dative plural)
üçlüde (locative singular)
üçlülerde (locative plural)
üçlüden (ablative singular)
üçlülerden (ablative plural)
üçlünün (genitive singular)
üçlülerin (genitive plural)
üçlüm (first-person nominative singular)
üçlülerim (first-person nominative singular)
üçlün (nominative second-person singular)
üçlülerin (nominative second-person singular)
üçlüsü (nominative singular third-person)
üçlüleri (nominative singular third-person)
üçlümüz (first-person nominative plural)
üçlülerimiz (first-person nominative plural)
üçlünüz (nominative plural second-person)
üçlüleriniz (nominative plural second-person)
üçlüleri (nominative plural third-person)
üçlümü (accusative definite first-person singular)
üçlülerimi (accusative definite first-person singular)
üçlünü (accusative definite second-person singular)
üçlülerini (accusative definite second-person singular)
üçlüsünü (accusative definite singular third-person)
üçlülerini (accusative definite singular third-person)
üçlümüzü (accusative definite first-person plural)
üçlülerimizi (accusative definite first-person plural)
üçlünüzü (accusative definite plural second-person)
üçlülerinizi (accusative definite plural second-person)
üçlülerini (accusative definite plural third-person)
üçlüme (dative first-person singular)
üçlülerime (dative first-person singular)
üçlüne (dative second-person singular)
üçlülerine (dative second-person singular)
üçlüsüne (dative singular third-person)
üçlülerine (dative singular third-person)
üçlümüze (dative first-person plural)
üçlülerimize (dative first-person plural)
üçlünüze (dative plural second-person)
üçlülerinize (dative plural second-person)
üçlülerine (dative plural third-person)
üçlümde (first-person locative singular)
üçlülerimde (first-person locative singular)
üçlünde (locative second-person singular)
üçlülerinde (locative second-person singular)
üçlüsünde (locative singular third-person)
üçlülerinde (locative singular third-person)
üçlümüzde (first-person locative plural)
üçlülerimizde (first-person locative plural)
üçlünüzde (locative plural second-person)
üçlülerinizde (locative plural second-person)
üçlülerinde (locative plural third-person)
üçlümden (ablative first-person singular)
üçlülerimden (ablative first-person singular)
üçlünden (ablative second-person singular)
üçlülerinden (ablative second-person singular)
üçlüsünden (ablative singular third-person)
üçlülerinden (ablative singular third-person)
üçlümüzden (ablative first-person plural)
üçlülerimizden (ablative first-person plural)
üçlünüzden (ablative plural second-person)
üçlülerinizden (ablative plural second-person)
üçlülerinden (ablative plural third-person)
üçlümün (first-person genitive singular)
üçlülerimin (first-person genitive singular)
üçlünün (genitive second-person singular)
üçlülerinin (genitive second-person singular)
üçlüsünün (genitive singular third-person)
üçlülerinin (genitive singular third-person)
üçlümüzün (first-person genitive plural)
üçlülerimizin (first-person genitive plural)
üçlünüzün (genitive plural second-person)
üçlülerinizin (genitive plural second-person)
üçlülerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوچلی (üçlü), equivalent to üç + -lü.


boşalma

boşalma (definite accusative boşalmayı, plural boşalmalar)

boşalmayı (accusative definite)
boşalmalar (plural)
boşalma (nominative singular)
boşalmalar (nominative plural)
boşalmayı (accusative definite singular)
boşalmaları (accusative definite plural)
boşalmaya (dative singular)
boşalmalara (dative plural)
boşalmada (locative singular)
boşalmalarda (locative plural)
boşalmadan (ablative singular)
boşalmalardan (ablative plural)
boşalmanın (genitive singular)
boşalmaların (genitive plural)
boşalmam (first-person nominative singular)
boşalmalarım (first-person nominative singular)
boşalman (nominative second-person singular)
boşalmaların (nominative second-person singular)
boşalması (nominative singular third-person)
boşalmaları (nominative singular third-person)
boşalmamız (first-person nominative plural)
boşalmalarımız (first-person nominative plural)
boşalmanız (nominative plural second-person)
boşalmalarınız (nominative plural second-person)
boşalmaları (nominative plural third-person)
boşalmamı (accusative definite first-person singular)
boşalmalarımı (accusative definite first-person singular)
boşalmanı (accusative definite second-person singular)
boşalmalarını (accusative definite second-person singular)
boşalmasını (accusative definite singular third-person)
boşalmalarını (accusative definite singular third-person)
boşalmamızı (accusative definite first-person plural)
boşalmalarımızı (accusative definite first-person plural)
boşalmanızı (accusative definite plural second-person)
boşalmalarınızı (accusative definite plural second-person)
boşalmalarını (accusative definite plural third-person)
boşalmama (dative first-person singular)
boşalmalarıma (dative first-person singular)
boşalmana (dative second-person singular)
boşalmalarına (dative second-person singular)
boşalmasına (dative singular third-person)
boşalmalarına (dative singular third-person)
boşalmamıza (dative first-person plural)
boşalmalarımıza (dative first-person plural)
boşalmanıza (dative plural second-person)
boşalmalarınıza (dative plural second-person)
boşalmalarına (dative plural third-person)
boşalmamda (first-person locative singular)
boşalmalarımda (first-person locative singular)
boşalmanda (locative second-person singular)
boşalmalarında (locative second-person singular)
boşalmasında (locative singular third-person)
boşalmalarında (locative singular third-person)
boşalmamızda (first-person locative plural)
boşalmalarımızda (first-person locative plural)
boşalmanızda (locative plural second-person)
boşalmalarınızda (locative plural second-person)
boşalmalarında (locative plural third-person)
boşalmamdan (ablative first-person singular)
boşalmalarımdan (ablative first-person singular)
boşalmandan (ablative second-person singular)
boşalmalarından (ablative second-person singular)
boşalmasından (ablative singular third-person)
boşalmalarından (ablative singular third-person)
boşalmamızdan (ablative first-person plural)
boşalmalarımızdan (ablative first-person plural)
boşalmanızdan (ablative plural second-person)
boşalmalarınızdan (ablative plural second-person)
boşalmalarından (ablative plural third-person)
boşalmamın (first-person genitive singular)
boşalmalarımın (first-person genitive singular)
boşalmanın (genitive second-person singular)
boşalmalarının (genitive second-person singular)
boşalmasının (genitive singular third-person)
boşalmalarının (genitive singular third-person)
boşalmamızın (first-person genitive plural)
boşalmalarımızın (first-person genitive plural)
boşalmanızın (genitive plural second-person)
boşalmalarınızın (genitive plural second-person)
boşalmalarının (genitive plural third-person)

Boşalma, meninin penisin ucundaki çıkıştan dışarı atılmasıdır


süpet

(Lubunyaca) blowjob (fellatio, oral sex on a man)


puşt

puşt (definite accusative puştu, plural puştlar)

puştu (accusative definite)
puştlar (plural)
puşt (nominative singular)
puştlar (nominative plural)
puştu (accusative definite singular)
puştları (accusative definite plural)
puşta (dative singular)
puştlara (dative plural)
puştta (locative singular)
puştlarda (locative plural)
puşttan (ablative singular)
puştlardan (ablative plural)
puştun (genitive singular)
puştların (genitive plural)
puştum (first-person singular)
puştlarım (first-person singular)
puştsun (second-person singular)
puştlarsın (second-person singular)
puşt (singular third-person)
puşttur (singular third-person)
puştlar (singular third-person)
puştlardır (singular third-person)
puştuz (first-person plural)
puştlarız (first-person plural)
puştsunuz (plural second-person)
puştlarsınız (plural second-person)
puştlar (plural third-person)
puştlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish پوشت (puşt), from Persian پشت (pošt, “rear, back”).


düzmek

düzmek (infinitive)
düzen (imperfective impersonal participle)
düzmüş (impersonal participle perfective)
düzecek (impersonal participle prospective)
düzdüğüm (non-prospective participle personal)
düzdüğün (non-prospective participle personal)
düzdüğü (non-prospective participle personal)
düzdüğümüz (non-prospective participle personal)
düzdüğünüz (non-prospective participle personal)
düzdükleri (non-prospective participle personal)
düzeceğim (participle personal prospective)
düzeceğin (participle personal prospective)
düzeceği (participle personal prospective)
düzeceğimiz (participle personal prospective)
düzeceğiniz (participle personal prospective)
düzecekleri (participle personal prospective)
düzme (noun-from-verb)
düzüş (adverbial)
düzerim (aorist first-person indicative present singular)
düzersin (aorist indicative present second-person singular)
düzer (aorist indicative present singular third-person)
düzeriz (aorist first-person indicative plural present)
düzersiniz (aorist indicative plural present second-person)
düzerler (aorist indicative plural present third-person)
düzüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
düzüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
düzüyor (imperfective indicative present singular third-person)
düzüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
düzüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
düzüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
düzdüm (first-person indicative past perfective singular)
düzdün (indicative past perfective second-person singular)
düzdü (indicative past perfective singular third-person)
düzdük (first-person indicative past perfective plural)
düzdünüz (indicative past perfective plural second-person)
düzdüler (indicative past perfective plural third-person)
düzüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
düzüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
düzüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
düzüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
düzüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
düzüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or düzüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
düzeceğim (first-person future indicative singular)
düzeceksin (future indicative second-person singular)
düzecek (future indicative singular third-person)
düzeceğiz (first-person future indicative plural)
düzeceksiniz (future indicative plural second-person)
düzecekler (future indicative plural third-person)
düzmişim (first-person inferential perfective singular)
düzmişsin (inferential perfective second-person singular)
düzmiş (inferential perfective singular third-person)
düzmişiz (first-person inferential perfective plural)
düzmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
düzmişler (inferential perfective plural third-person)
düzermişim (aorist first-person inferential singular)
düzermişsin (aorist inferential second-person singular)
düzermiş (aorist inferential singular third-person)
düzermişiz (aorist first-person inferential plural)
düzermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
düzerlermiş (or düzermişlar) (aorist inferential plural third-person)
düzüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
düzüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
düzüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
düzüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
düzüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
düzüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
düzsem (conditional first-person singular)
düzsen (conditional second-person singular)
düzse (conditional singular third-person)
düzsek (conditional first-person plural)
düzseniz (conditional plural second-person)
düzseler (conditional plural third-person)
düzseydim (conditional first-person perfective singular)
düzseydin (conditional perfective second-person singular)
düzseydi (conditional perfective singular third-person)
düzseydik (conditional first-person perfective plural)
düzseydiniz (conditional perfective plural second-person)
düzseydiler (conditional perfective plural third-person)
düzeyim (first-person optative singular)
düzesin (optative second-person singular)
düze (optative singular third-person)
düzelim (first-person optative plural)
düzesiniz (optative plural second-person)
düzeler (optative plural third-person)
düzmekteyim (first-person progressive singular)
düzmektesin (progressive second-person singular)
düzmekte (progressive singular third-person)
düzmekteyiz (first-person plural progressive)
düzmektesiniz (plural progressive second-person)
düzmekteler (plural progressive third-person)
düzmeliyim (first-person necessitative singular)
düzmelisin (necessitative second-person singular)
düzmeli (necessitative singular third-person)
düzmeliyiz (first-person necessitative plural)
düzmelisiniz (necessitative plural second-person)
düzmeliler (necessitative plural third-person)
düz (imperative second-person singular)
düzsün (imperative singular third-person)
düzün (imperative plural second-person)
düzsünler (imperative plural third-person)
düzer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
düzer misin? (aorist indicative present second-person singular)
düzer mi? (aorist indicative present singular third-person)
düzer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
düzer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
düzerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
düzüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
düzüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
düzüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
düzüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
düzüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
düzüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
düzdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
düzdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
düzdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
düzdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
düzdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
düzdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
düzüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
düzüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
düzüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
düzüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
düzüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
düzüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
düzecek miyim? (first-person future indicative singular)
düzecek misin? (future indicative second-person singular)
düzecek mi? (future indicative singular third-person)
düzecek miyiz? (first-person future indicative plural)
düzecek misiniz? (future indicative plural second-person)
düzecekler mi? (future indicative plural third-person)
düzmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
düzmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
düzmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
düzmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
düzmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
düzmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
düzer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
düzer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
düzer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
düzer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
düzer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
düzerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
düzüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
düzüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
düzüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
düzüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
düzüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
düzüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
düzsem mi? (conditional first-person singular)
düzsen mi? (conditional second-person singular)
düzse mi? (conditional singular third-person)
düzsek mi? (conditional first-person plural)
düzseniz mi? (conditional plural second-person)
düzseler mi? (conditional plural third-person)
düzse miydim? (conditional first-person perfective singular)
düzse miydin? (conditional perfective second-person singular)
düzse miydi? (conditional perfective singular third-person)
düzse miydik? (conditional first-person perfective plural)
düzse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
düzseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
düzmekte miyim? (first-person progressive singular)
düzmekte misin? (progressive second-person singular)
düzmekte mi? (progressive singular third-person)
düzmekte miyiz? (first-person plural progressive)
düzmekte misiniz? (plural progressive second-person)
düzmekteler mi? (plural progressive third-person)
düzmeli miyim? (first-person necessitative singular)
düzmeli misin? (necessitative second-person singular)
düzmeli mi? (necessitative singular third-person)
düzmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
düzmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
düzmeliler mi? (necessitative plural third-person)
düzmemek (infinitive negative)
düzmeyen (imperfective impersonal negative participle)
düzmemiş (impersonal negative participle perfective)
düzmeyecek (impersonal negative participle prospective)
düzmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
düzmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
düzmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
düzmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
düzmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
düzmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
düzmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
düzmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
düzmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
düzmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
düzmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
düzmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
düzmeme (negative noun-from-verb)
düzmeyüş (adverbial negative)
düzmem (aorist first-person indicative present singular)
düzmezsin (aorist indicative present second-person singular)
düzmez (aorist indicative present singular third-person)
düzmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
düzmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
düzmezler (aorist indicative plural present third-person)
düzmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
düzmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
düzmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
düzmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
düzmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
düzmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
düzmedim (first-person indicative past perfective singular)
düzmedin (indicative past perfective second-person singular)
düzmedi (indicative past perfective singular third-person)
düzmedik (first-person indicative past perfective plural)
düzmediniz (indicative past perfective plural second-person)
düzmediler (indicative past perfective plural third-person)
düzmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
düzmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
düzmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
düzmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
düzmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
düzmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
düzmeyeceğim (first-person future indicative singular)
düzmeyeceksin (future indicative second-person singular)
düzmeyecek (future indicative singular third-person)
düzmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
düzmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
düzmeyecekler (future indicative plural third-person)
düzmemişim (first-person inferential perfective singular)
düzmemişsin (inferential perfective second-person singular)
düzmemiş (inferential perfective singular third-person)
düzmemişiz (first-person inferential perfective plural)
düzmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
düzmemişler (inferential perfective plural third-person)
düzmezmişim (aorist first-person inferential singular)
düzmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
düzmezmiş (aorist inferential singular third-person)
düzmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
düzmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
düzmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
düzmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
düzmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
düzmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
düzmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
düzmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
düzmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
düzmesem (conditional first-person singular)
düzmesen (conditional second-person singular)
düzmese (conditional singular third-person)
düzmesek (conditional first-person plural)
düzmeseniz (conditional plural second-person)
düzmeseler (conditional plural third-person)
düzmeseydim (conditional first-person perfective singular)
düzmeseydin (conditional perfective second-person singular)
düzmeseydi (conditional perfective singular third-person)
düzmeseydik (conditional first-person perfective plural)
düzmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
düzmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
düzmeyeyim (first-person optative singular)
düzmeyesin (optative second-person singular)
düzmeye (optative singular third-person)
düzmeyelim (first-person optative plural)
düzmeyesiniz (optative plural second-person)
düzmeyeler (optative plural third-person)
düzmemekteyim (first-person progressive singular)
düzmemektesin (progressive second-person singular)
düzmemekte (progressive singular third-person)
düzmemekteyiz (first-person plural progressive)
düzmemektesiniz (plural progressive second-person)
düzmemekteler (plural progressive third-person)
düzmemeliyim (first-person necessitative singular)
düzmemelisin (necessitative second-person singular)
düzmemeli (necessitative singular third-person)
düzmemeliyiz (first-person necessitative plural)
düzmemelisiniz (necessitative plural second-person)
düzmemeliler (necessitative plural third-person)
düzme (imperative second-person singular)
düzmesin (imperative singular third-person)
düzmeyin (imperative plural second-person)
düzmesinler (imperative plural third-person)
düzmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
düzmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
düzmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
düzmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
düzmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
düzmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
düzmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
düzmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
düzmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
düzmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
düzmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
düzmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
düzmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
düzmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
düzmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
düzmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
düzmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
düzmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
düzmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
düzmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
düzmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
düzmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
düzmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
düzmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
düzmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
düzmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
düzmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
düzmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
düzmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
düzmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
düzmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
düzmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
düzmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
düzmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
düzmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
düzmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
düzmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
düzmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
düzmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
düzmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
düzmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
düzmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
düzmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
düzmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
düzmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
düzmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
düzmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
düzmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
düzmesem mi? (conditional first-person singular)
düzmesen mi? (conditional second-person singular)
düzmese mi? (conditional singular third-person)
düzmesek mi? (conditional first-person plural)
düzmeseniz mi? (conditional plural second-person)
düzmeseler mi? (conditional plural third-person)
düzmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
düzmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
düzmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
düzmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
düzmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
düzmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
düzmemekte miyim? (first-person progressive singular)
düzmemekte misin? (progressive second-person singular)
düzmemekte mi? (progressive singular third-person)
düzmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
düzmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
düzmemekteler mi? (plural progressive third-person)
düzmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
düzmemeli misin? (necessitative second-person singular)
düzmemeli mi? (necessitative singular third-person)
düzmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
düzmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
düzmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دوزمك (düzmek), from Proto-Turkic *tüz-. Doublet of tüze. Unrelated to düz (“flat, straight”).

inh+

(transitive) to arrange, set right; to put together

(slang, vulgar, transitive) to fuck, to screw