bağışlamak

head

bağışlamak (third-person singular simple present bağışlar)

bağışlar (present singular third-person)
bağışlamak (infinitive)
bağışlayan (imperfective impersonal participle)
bağışlamış (impersonal participle perfective)
bağışlayacak (impersonal participle prospective)
bağışladığım (non-prospective participle personal)
bağışladığın (non-prospective participle personal)
bağışladığı (non-prospective participle personal)
bağışladığımız (non-prospective participle personal)
bağışladığınız (non-prospective participle personal)
bağışladıkları (non-prospective participle personal)
bağışlayacağım (participle personal prospective)
bağışlayacağın (participle personal prospective)
bağışlayacağı (participle personal prospective)
bağışlayacağımız (participle personal prospective)
bağışlayacağınız (participle personal prospective)
bağışlayacakları (participle personal prospective)
bağışlama (noun-from-verb)
bağışlayış (adverbial)
bağışlarım (aorist first-person indicative present singular)
bağışlarsın (aorist indicative present second-person singular)
bağışlar (aorist indicative present singular third-person)
bağışlarız (aorist first-person indicative plural present)
bağışlarsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağışlarlar (aorist indicative plural present third-person)
bağışlıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağışlıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağışlıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağışlıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağışlıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağışlıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağışladım (first-person indicative past perfective singular)
bağışladın (indicative past perfective second-person singular)
bağışladı (indicative past perfective singular third-person)
bağışladık (first-person indicative past perfective plural)
bağışladınız (indicative past perfective plural second-person)
bağışladılar (indicative past perfective plural third-person)
bağışlıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağışlıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağışlıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağışlıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağışlıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağışlıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
bağışlayacağım (first-person future indicative singular)
bağışlayacaksın (future indicative second-person singular)
bağışlayacak (future indicative singular third-person)
bağışlayacağız (first-person future indicative plural)
bağışlayacaksınız (future indicative plural second-person)
bağışlayacaklar (future indicative plural third-person)
bağışlamışım (first-person inferential perfective singular)
bağışlamışsın (inferential perfective second-person singular)
bağışlamış (inferential perfective singular third-person)
bağışlamışız (first-person inferential perfective plural)
bağışlamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağışlamışlar (inferential perfective plural third-person)
bağışlarmışım (aorist first-person inferential singular)
bağışlarmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağışlarmış (aorist inferential singular third-person)
bağışlarmışız (aorist first-person inferential plural)
bağışlarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağışlarmışlar (aorist inferential plural third-person)
bağışlıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağışlıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağışlıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağışlıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağışlıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağışlıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
bağışlasam (conditional first-person singular)
bağışlasan (conditional second-person singular)
bağışlasa (conditional singular third-person)
bağışlasak (conditional first-person plural)
bağışlasanız (conditional plural second-person)
bağışlasalar (conditional plural third-person)
bağışlasaydım (conditional first-person perfective singular)
bağışlasaydın (conditional perfective second-person singular)
bağışlasaydı (conditional perfective singular third-person)
bağışlasaydık (conditional first-person perfective plural)
bağışlasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağışlasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağışlayayım (first-person optative singular)
bağışlayasın (optative second-person singular)
bağışlaya (optative singular third-person)
bağışlayalım (first-person optative plural)
bağışlayasınız (optative plural second-person)
bağışlayalar (optative plural third-person)
bağışlamaktayım (first-person progressive singular)
bağışlamaktasın (progressive second-person singular)
bağışlamakta (progressive singular third-person)
bağışlamaktayız (first-person plural progressive)
bağışlamaktasınız (plural progressive second-person)
bağışlamaktalar (plural progressive third-person)
bağışlamalıyım (first-person necessitative singular)
bağışlamalısın (necessitative second-person singular)
bağışlamalı (necessitative singular third-person)
bağışlamalıyız (first-person necessitative plural)
bağışlamalısınız (necessitative plural second-person)
bağışlamalılar (necessitative plural third-person)
bağışla (imperative second-person singular)
bağışlasın (imperative singular third-person)
bağışlayın (imperative plural second-person)
bağışlasınlar (imperative plural third-person)
bağışlar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağışlar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağışlar mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağışlar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağışlar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağışlarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağışlıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağışlıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağışlıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağışlıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağışlıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağışlıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağışladım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağışladın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağışladı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağışladık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağışladınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağışladılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağışlıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağışlıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağışlıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağışlıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağışlıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağışlıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağışlayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağışlayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağışlayacak mı? (future indicative singular third-person)
bağışlayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağışlayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağışlayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağışlamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağışlamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağışlamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağışlamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağışlamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağışlamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağışlar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağışlar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağışlar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağışlar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağışlar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağışlarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağışlıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağışlıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağışlıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağışlıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağışlıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağışlıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağışlasam mı? (conditional first-person singular)
bağışlasan mı? (conditional second-person singular)
bağışlasa mı? (conditional singular third-person)
bağışlasak mı? (conditional first-person plural)
bağışlasanız mı? (conditional plural second-person)
bağışlasalar mı? (conditional plural third-person)
bağışlasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağışlasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağışlasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağışlasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağışlasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağışlasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağışlamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağışlamakta mısın? (progressive second-person singular)
bağışlamakta mı? (progressive singular third-person)
bağışlamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağışlamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağışlamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağışlamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağışlamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağışlamalı mı? (necessitative singular third-person)
bağışlamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağışlamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağışlamalılar mı? (necessitative plural third-person)
bağışlamamak (infinitive negative)
bağışlamayan (imperfective impersonal negative participle)
bağışlamamış (impersonal negative participle perfective)
bağışlamayacak (impersonal negative participle prospective)
bağışlamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
bağışlamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
bağışlamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
bağışlamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
bağışlamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
bağışlamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
bağışlamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
bağışlamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
bağışlamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
bağışlamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
bağışlamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
bağışlamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
bağışlamama (negative noun-from-verb)
bağışlamayış (adverbial negative)
bağışlamam (aorist first-person indicative present singular)
bağışlamazsın (aorist indicative present second-person singular)
bağışlamaz (aorist indicative present singular third-person)
bağışlamayız (aorist first-person indicative plural present)
bağışlamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
bağışlamazlar (aorist indicative plural present third-person)
bağışlamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
bağışlamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
bağışlamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
bağışlamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
bağışlamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
bağışlamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
bağışlamadım (first-person indicative past perfective singular)
bağışlamadın (indicative past perfective second-person singular)
bağışlamadı (indicative past perfective singular third-person)
bağışlamadık (first-person indicative past perfective plural)
bağışlamadınız (indicative past perfective plural second-person)
bağışlamadılar (indicative past perfective plural third-person)
bağışlamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
bağışlamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
bağışlamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
bağışlamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
bağışlamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
bağışlamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
bağışlamayacağım (first-person future indicative singular)
bağışlamayacaksın (future indicative second-person singular)
bağışlamayacak (future indicative singular third-person)
bağışlamayacağız (first-person future indicative plural)
bağışlamayacaksınız (future indicative plural second-person)
bağışlamayacaklar (future indicative plural third-person)
bağışlamamışım (first-person inferential perfective singular)
bağışlamamışsın (inferential perfective second-person singular)
bağışlamamış (inferential perfective singular third-person)
bağışlamamışız (first-person inferential perfective plural)
bağışlamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
bağışlamamışlar (inferential perfective plural third-person)
bağışlamazmışım (aorist first-person inferential singular)
bağışlamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
bağışlamazmış (aorist inferential singular third-person)
bağışlamazmışız (aorist first-person inferential plural)
bağışlamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
bağışlamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
bağışlamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
bağışlamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
bağışlamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
bağışlamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
bağışlamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
bağışlamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
bağışlamasam (conditional first-person singular)
bağışlamasan (conditional second-person singular)
bağışlamasa (conditional singular third-person)
bağışlamasak (conditional first-person plural)
bağışlamasanız (conditional plural second-person)
bağışlamasalar (conditional plural third-person)
bağışlamasaydım (conditional first-person perfective singular)
bağışlamasaydın (conditional perfective second-person singular)
bağışlamasaydı (conditional perfective singular third-person)
bağışlamasaydık (conditional first-person perfective plural)
bağışlamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
bağışlamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
bağışlamayayım (first-person optative singular)
bağışlamayasın (optative second-person singular)
bağışlamaya (optative singular third-person)
bağışlamayalım (first-person optative plural)
bağışlamayasınız (optative plural second-person)
bağışlamayalar (optative plural third-person)
bağışlamamaktayım (first-person progressive singular)
bağışlamamaktasın (progressive second-person singular)
bağışlamamakta (progressive singular third-person)
bağışlamamaktayız (first-person plural progressive)
bağışlamamaktasınız (plural progressive second-person)
bağışlamamaktalar (plural progressive third-person)
bağışlamamalıyım (first-person necessitative singular)
bağışlamamalısın (necessitative second-person singular)
bağışlamamalı (necessitative singular third-person)
bağışlamamalıyız (first-person necessitative plural)
bağışlamamalısınız (necessitative plural second-person)
bağışlamamalılar (necessitative plural third-person)
bağışlama (imperative second-person singular)
bağışlamasın (imperative singular third-person)
bağışlamayın (imperative plural second-person)
bağışlamasınlar (imperative plural third-person)
bağışlamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
bağışlamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
bağışlamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
bağışlamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
bağışlamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
bağışlamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
bağışlamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
bağışlamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
bağışlamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
bağışlamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
bağışlamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
bağışlamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
bağışlamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
bağışlamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
bağışlamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
bağışlamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
bağışlamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
bağışlamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
bağışlamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
bağışlamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
bağışlamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
bağışlamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
bağışlamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
bağışlamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
bağışlamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
bağışlamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
bağışlamayacak mı? (future indicative singular third-person)
bağışlamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
bağışlamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
bağışlamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
bağışlamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
bağışlamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
bağışlamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
bağışlamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
bağışlamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
bağışlamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
bağışlamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
bağışlamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
bağışlamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
bağışlamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
bağışlamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
bağışlamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
bağışlamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
bağışlamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
bağışlamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
bağışlamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
bağışlamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
bağışlamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
bağışlamasam mı? (conditional first-person singular)
bağışlamasan mı? (conditional second-person singular)
bağışlamasa mı? (conditional singular third-person)
bağışlamasak mı? (conditional first-person plural)
bağışlamasanız mı? (conditional plural second-person)
bağışlamasalar mı? (conditional plural third-person)
bağışlamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
bağışlamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
bağışlamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
bağışlamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
bağışlamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
bağışlamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
bağışlamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
bağışlamamakta mısın? (progressive second-person singular)
bağışlamamakta mı? (progressive singular third-person)
bağışlamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
bağışlamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
bağışlamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
bağışlamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
bağışlamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
bağışlamamalı mı? (necessitative singular third-person)
bağışlamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
bağışlamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
bağışlamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

bağışladığım

bağışladığın

bağışladığımız

bağışladığınız

bağışlamışım

bağışlamışız

Inherited from Ottoman Turkish باغشلامق (bağışlamak),
from Old Anatolian Turkish باغشلامق (bağışlamak), from Persian بخش (baxš) (modern Turkish bağış via back-formation) + ـلا (-la) (whence -la). Akin to Karakhanid [Term?].


Mikâil

Mikâil (nominative singular)
Mikâiller (nominative plural)
Mikâil'ler (nominative plural)
Mikâil'i (accusative singular)
Mikâilleri (accusative plural)
Mikâil'leri (accusative plural)
Mikâil'e (dative singular)
Mikâillere (dative plural)
Mikâil'lere (dative plural)
Mikâil'te (locative singular)
Mikâillerde (locative plural)
Mikâil'lerde (locative plural)
Mikâil'ten (ablative singular)
Mikâillerden (ablative plural)
Mikâil'lerden (ablative plural)
Mikâil'in (genitive singular)
Mikâillerin (genitive plural)
Mikâil'lerin (genitive plural)
Mikâil'im (first-person possessed-single possessive singular)
Mikâillerim (first-person possessed-many possessive singular)
Mikâil'lerim (first-person possessed-many possessive singular)
Mikâil'in (possessed-single possessive second-person singular)
Mikâillerin (possessed-many possessive second-person singular)
Mikâil'lerin (possessed-many possessive second-person singular)
Mikâil'i (possessed-single possessive singular third-person)
Mikâilleri (possessed-many possessive singular third-person)
Mikâil'leri (possessed-many possessive singular third-person)
Mikâil'imiz (first-person plural possessed-single possessive)
Mikâillerimiz (first-person plural possessed-many possessive)
Mikâil'lerimiz (first-person plural possessed-many possessive)
Mikâil'iniz (plural possessed-single possessive second-person)
Mikâilleriniz (plural possessed-many possessive second-person)
Mikâil'leriniz (plural possessed-many possessive second-person)
Mikâil'i (plural possessed-single possessive third-person)
Mikâilleri (plural possessed-single possessive third-person)
Mikâil'leri (plural possessed-single possessive third-person)
Mikâilleri (plural possessed-many possessive third-person)
Mikâil'leri (plural possessed-many possessive third-person)

Inherited from Ottoman Turkish میكائیل (mikail), from Arabic مِيكَائِيل (mīkāʔīl), ultimately from Biblical Hebrew מִיכָאֵל.

der

Arabic مِيكَائِيل (mīkāʔīl)

(Judaism, Christianity, Islam) An archangel associated with defending the faithful in the tribulation.


aktris

head

aktris (definite accusative aktrisi, plural aktrisler)

aktrisi (accusative definite)
aktrisler (plural)
aktris (nominative singular)
aktrisler (nominative plural)
aktrisi (accusative definite singular)
aktrisleri (accusative definite plural)
aktrise (dative singular)
aktrislere (dative plural)
aktriste (locative singular)
aktrislerde (locative plural)
aktristen (ablative singular)
aktrislerden (ablative plural)
aktrisin (genitive singular)
aktrislerin (genitive plural)
aktrisim (first-person nominative singular)
aktrislerim (first-person nominative singular)
aktrisin (nominative second-person singular)
aktrislerin (nominative second-person singular)
aktrisi (nominative singular third-person)
aktrisleri (nominative singular third-person)
aktrisimiz (first-person nominative plural)
aktrislerimiz (first-person nominative plural)
aktrisiniz (nominative plural second-person)
aktrisleriniz (nominative plural second-person)
aktrisleri (nominative plural third-person)
aktrisimi (accusative definite first-person singular)
aktrislerimi (accusative definite first-person singular)
aktrisini (accusative definite second-person singular)
aktrislerini (accusative definite second-person singular)
aktrisini (accusative definite singular third-person)
aktrislerini (accusative definite singular third-person)
aktrisimizi (accusative definite first-person plural)
aktrislerimizi (accusative definite first-person plural)
aktrisinizi (accusative definite plural second-person)
aktrislerinizi (accusative definite plural second-person)
aktrislerini (accusative definite plural third-person)
aktrisime (dative first-person singular)
aktrislerime (dative first-person singular)
aktrisine (dative second-person singular)
aktrislerine (dative second-person singular)
aktrisine (dative singular third-person)
aktrislerine (dative singular third-person)
aktrisimize (dative first-person plural)
aktrislerimize (dative first-person plural)
aktrisinize (dative plural second-person)
aktrislerinize (dative plural second-person)
aktrislerine (dative plural third-person)
aktrisimde (first-person locative singular)
aktrislerimde (first-person locative singular)
aktrisinde (locative second-person singular)
aktrislerinde (locative second-person singular)
aktrisinde (locative singular third-person)
aktrislerinde (locative singular third-person)
aktrisimizde (first-person locative plural)
aktrislerimizde (first-person locative plural)
aktrisinizde (locative plural second-person)
aktrislerinizde (locative plural second-person)
aktrislerinde (locative plural third-person)
aktrisimden (ablative first-person singular)
aktrislerimden (ablative first-person singular)
aktrisinden (ablative second-person singular)
aktrislerinden (ablative second-person singular)
aktrisinden (ablative singular third-person)
aktrislerinden (ablative singular third-person)
aktrisimizden (ablative first-person plural)
aktrislerimizden (ablative first-person plural)
aktrisinizden (ablative plural second-person)
aktrislerinizden (ablative plural second-person)
aktrislerinden (ablative plural third-person)
aktrisimin (first-person genitive singular)
aktrislerimin (first-person genitive singular)
aktrisinin (genitive second-person singular)
aktrislerinin (genitive second-person singular)
aktrisinin (genitive singular third-person)
aktrislerinin (genitive singular third-person)
aktrisimizin (first-person genitive plural)
aktrislerimizin (first-person genitive plural)
aktrisinizin (genitive plural second-person)
aktrislerinizin (genitive plural second-person)
aktrislerinin (genitive plural third-person)
aktrisim (first-person singular)
aktrislerim (first-person singular)
aktrissin (second-person singular)
aktrislersin (second-person singular)
aktris (singular third-person)
aktristir (singular third-person)
aktrisler (singular third-person)
aktrislerdir (singular third-person)
aktrisiz (first-person plural)
aktrisleriz (first-person plural)
aktrissiniz (plural second-person)
aktrislersiniz (plural second-person)
aktrisler (plural third-person)
aktrislerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آقتریس (aktris), from French actrice.


kemer

head

kemer (definite accusative kemeri, plural kemerler)

kemeri (accusative definite)
kemerler (plural)
kemer (nominative singular)
kemerler (nominative plural)
kemeri (accusative definite singular)
kemerleri (accusative definite plural)
kemere (dative singular)
kemerlere (dative plural)
kemerde (locative singular)
kemerlerde (locative plural)
kemerden (ablative singular)
kemerlerden (ablative plural)
kemerin (genitive singular)
kemerlerin (genitive plural)
kemerim (first-person nominative singular)
kemerlerim (first-person nominative singular)
kemerin (nominative second-person singular)
kemerlerin (nominative second-person singular)
kemeri (nominative singular third-person)
kemerleri (nominative singular third-person)
kemerimiz (first-person nominative plural)
kemerlerimiz (first-person nominative plural)
kemeriniz (nominative plural second-person)
kemerleriniz (nominative plural second-person)
kemerleri (nominative plural third-person)
kemerimi (accusative definite first-person singular)
kemerlerimi (accusative definite first-person singular)
kemerini (accusative definite second-person singular)
kemerlerini (accusative definite second-person singular)
kemerini (accusative definite singular third-person)
kemerlerini (accusative definite singular third-person)
kemerimizi (accusative definite first-person plural)
kemerlerimizi (accusative definite first-person plural)
kemerinizi (accusative definite plural second-person)
kemerlerinizi (accusative definite plural second-person)
kemerlerini (accusative definite plural third-person)
kemerime (dative first-person singular)
kemerlerime (dative first-person singular)
kemerine (dative second-person singular)
kemerlerine (dative second-person singular)
kemerine (dative singular third-person)
kemerlerine (dative singular third-person)
kemerimize (dative first-person plural)
kemerlerimize (dative first-person plural)
kemerinize (dative plural second-person)
kemerlerinize (dative plural second-person)
kemerlerine (dative plural third-person)
kemerimde (first-person locative singular)
kemerlerimde (first-person locative singular)
kemerinde (locative second-person singular)
kemerlerinde (locative second-person singular)
kemerinde (locative singular third-person)
kemerlerinde (locative singular third-person)
kemerimizde (first-person locative plural)
kemerlerimizde (first-person locative plural)
kemerinizde (locative plural second-person)
kemerlerinizde (locative plural second-person)
kemerlerinde (locative plural third-person)
kemerimden (ablative first-person singular)
kemerlerimden (ablative first-person singular)
kemerinden (ablative second-person singular)
kemerlerinden (ablative second-person singular)
kemerinden (ablative singular third-person)
kemerlerinden (ablative singular third-person)
kemerimizden (ablative first-person plural)
kemerlerimizden (ablative first-person plural)
kemerinizden (ablative plural second-person)
kemerlerinizden (ablative plural second-person)
kemerlerinden (ablative plural third-person)
kemerimin (first-person genitive singular)
kemerlerimin (first-person genitive singular)
kemerinin (genitive second-person singular)
kemerlerinin (genitive second-person singular)
kemerinin (genitive singular third-person)
kemerlerinin (genitive singular third-person)
kemerimizin (first-person genitive plural)
kemerlerimizin (first-person genitive plural)
kemerinizin (genitive plural second-person)
kemerlerinizin (genitive plural second-person)
kemerlerinin (genitive plural third-person)


tapınak

tapınak (definite accusative tapınağı, plural tapınaklar)

tapınağı (accusative definite)
tapınaklar (plural)
tapınak (nominative singular)
tapınaklar (nominative plural)
tapınağı (accusative definite singular)
tapınakları (accusative definite plural)
tapınağa (dative singular)
tapınaklara (dative plural)
tapınakta (locative singular)
tapınaklarda (locative plural)
tapınaktan (ablative singular)
tapınaklardan (ablative plural)
tapınağın (genitive singular)
tapınakların (genitive plural)
tapınağım (first-person nominative singular)
tapınaklarım (first-person nominative singular)
tapınağın (nominative second-person singular)
tapınakların (nominative second-person singular)
tapınağı (nominative singular third-person)
tapınakları (nominative singular third-person)
tapınağımız (first-person nominative plural)
tapınaklarımız (first-person nominative plural)
tapınağınız (nominative plural second-person)
tapınaklarınız (nominative plural second-person)
tapınakları (nominative plural third-person)
tapınağımı (accusative definite first-person singular)
tapınaklarımı (accusative definite first-person singular)
tapınağını (accusative definite second-person singular)
tapınaklarını (accusative definite second-person singular)
tapınağını (accusative definite singular third-person)
tapınaklarını (accusative definite singular third-person)
tapınağımızı (accusative definite first-person plural)
tapınaklarımızı (accusative definite first-person plural)
tapınağınızı (accusative definite plural second-person)
tapınaklarınızı (accusative definite plural second-person)
tapınaklarını (accusative definite plural third-person)
tapınağıma (dative first-person singular)
tapınaklarıma (dative first-person singular)
tapınağına (dative second-person singular)
tapınaklarına (dative second-person singular)
tapınağına (dative singular third-person)
tapınaklarına (dative singular third-person)
tapınağımıza (dative first-person plural)
tapınaklarımıza (dative first-person plural)
tapınağınıza (dative plural second-person)
tapınaklarınıza (dative plural second-person)
tapınaklarına (dative plural third-person)
tapınağımda (first-person locative singular)
tapınaklarımda (first-person locative singular)
tapınağında (locative second-person singular)
tapınaklarında (locative second-person singular)
tapınağında (locative singular third-person)
tapınaklarında (locative singular third-person)
tapınağımızda (first-person locative plural)
tapınaklarımızda (first-person locative plural)
tapınağınızda (locative plural second-person)
tapınaklarınızda (locative plural second-person)
tapınaklarında (locative plural third-person)
tapınağımdan (ablative first-person singular)
tapınaklarımdan (ablative first-person singular)
tapınağından (ablative second-person singular)
tapınaklarından (ablative second-person singular)
tapınağından (ablative singular third-person)
tapınaklarından (ablative singular third-person)
tapınağımızdan (ablative first-person plural)
tapınaklarımızdan (ablative first-person plural)
tapınağınızdan (ablative plural second-person)
tapınaklarınızdan (ablative plural second-person)
tapınaklarından (ablative plural third-person)
tapınağımın (first-person genitive singular)
tapınaklarımın (first-person genitive singular)
tapınağının (genitive second-person singular)
tapınaklarının (genitive second-person singular)
tapınağının (genitive singular third-person)
tapınaklarının (genitive singular third-person)
tapınağımızın (first-person genitive plural)
tapınaklarımızın (first-person genitive plural)
tapınağınızın (genitive plural second-person)
tapınaklarınızın (genitive plural second-person)
tapınaklarının (genitive plural third-person)


kümes

kümes (definite accusative kümesi, plural kümesler)

kümesi (accusative definite)
kümesler (plural)
kümes (nominative singular)
kümesler (nominative plural)
kümesi (accusative definite singular)
kümesleri (accusative definite plural)
kümese (dative singular)
kümeslere (dative plural)
kümeste (locative singular)
kümeslerde (locative plural)
kümesten (ablative singular)
kümeslerden (ablative plural)
kümesin (genitive singular)
kümeslerin (genitive plural)
kümesim (first-person nominative singular)
kümeslerim (first-person nominative singular)
kümesin (nominative second-person singular)
kümeslerin (nominative second-person singular)
kümesi (nominative singular third-person)
kümesleri (nominative singular third-person)
kümesimiz (first-person nominative plural)
kümeslerimiz (first-person nominative plural)
kümesiniz (nominative plural second-person)
kümesleriniz (nominative plural second-person)
kümesleri (nominative plural third-person)
kümesimi (accusative definite first-person singular)
kümeslerimi (accusative definite first-person singular)
kümesini (accusative definite second-person singular)
kümeslerini (accusative definite second-person singular)
kümesini (accusative definite singular third-person)
kümeslerini (accusative definite singular third-person)
kümesimizi (accusative definite first-person plural)
kümeslerimizi (accusative definite first-person plural)
kümesinizi (accusative definite plural second-person)
kümeslerinizi (accusative definite plural second-person)
kümeslerini (accusative definite plural third-person)
kümesime (dative first-person singular)
kümeslerime (dative first-person singular)
kümesine (dative second-person singular)
kümeslerine (dative second-person singular)
kümesine (dative singular third-person)
kümeslerine (dative singular third-person)
kümesimize (dative first-person plural)
kümeslerimize (dative first-person plural)
kümesinize (dative plural second-person)
kümeslerinize (dative plural second-person)
kümeslerine (dative plural third-person)
kümesimde (first-person locative singular)
kümeslerimde (first-person locative singular)
kümesinde (locative second-person singular)
kümeslerinde (locative second-person singular)
kümesinde (locative singular third-person)
kümeslerinde (locative singular third-person)
kümesimizde (first-person locative plural)
kümeslerimizde (first-person locative plural)
kümesinizde (locative plural second-person)
kümeslerinizde (locative plural second-person)
kümeslerinde (locative plural third-person)
kümesimden (ablative first-person singular)
kümeslerimden (ablative first-person singular)
kümesinden (ablative second-person singular)
kümeslerinden (ablative second-person singular)
kümesinden (ablative singular third-person)
kümeslerinden (ablative singular third-person)
kümesimizden (ablative first-person plural)
kümeslerimizden (ablative first-person plural)
kümesinizden (ablative plural second-person)
kümeslerinizden (ablative plural second-person)
kümeslerinden (ablative plural third-person)
kümesimin (first-person genitive singular)
kümeslerimin (first-person genitive singular)
kümesinin (genitive second-person singular)
kümeslerinin (genitive second-person singular)
kümesinin (genitive singular third-person)
kümeslerinin (genitive singular third-person)
kümesimizin (first-person genitive plural)
kümeslerimizin (first-person genitive plural)
kümesinizin (genitive plural second-person)
kümeslerinizin (genitive plural second-person)
kümeslerinin (genitive plural third-person)
kümesim (first-person singular)
kümeslerim (first-person singular)
kümessin (second-person singular)
kümeslersin (second-person singular)
kümes (singular third-person)
kümestir (singular third-person)
kümesler (singular third-person)
kümeslerdir (singular third-person)
kümesiz (first-person plural)
kümesleriz (first-person plural)
kümessiniz (plural second-person)
kümeslersiniz (plural second-person)
kümesler (plural third-person)
kümeslerdir (plural third-person)

→ Ladino: kumash

→ Serbo-Croatian: ćumez

From Ottoman Turkish كومس (kümes) from Ancient Greek Koıμασιον (Koımasion, “sleeping place”).


boru

head

boru (definite accusative boruyu, plural borular)

boruyu (accusative definite)
borular (plural)
boru (nominative singular)
borular (nominative plural)
boruyu (accusative definite singular)
boruları (accusative definite plural)
boruya (dative singular)
borulara (dative plural)
boruda (locative singular)
borularda (locative plural)
borudan (ablative singular)
borulardan (ablative plural)
borunun (genitive singular)
boruların (genitive plural)
borum (first-person nominative singular)
borularım (first-person nominative singular)
borun (nominative second-person singular)
boruların (nominative second-person singular)
borusu (nominative singular third-person)
boruları (nominative singular third-person)
borumuz (first-person nominative plural)
borularımız (first-person nominative plural)
borunuz (nominative plural second-person)
borularınız (nominative plural second-person)
boruları (nominative plural third-person)
borumu (accusative definite first-person singular)
borularımı (accusative definite first-person singular)
borunu (accusative definite second-person singular)
borularını (accusative definite second-person singular)
borusunu (accusative definite singular third-person)
borularını (accusative definite singular third-person)
borumuzu (accusative definite first-person plural)
borularımızı (accusative definite first-person plural)
borunuzu (accusative definite plural second-person)
borularınızı (accusative definite plural second-person)
borularını (accusative definite plural third-person)
boruma (dative first-person singular)
borularıma (dative first-person singular)
boruna (dative second-person singular)
borularına (dative second-person singular)
borusuna (dative singular third-person)
borularına (dative singular third-person)
borumuza (dative first-person plural)
borularımıza (dative first-person plural)
borunuza (dative plural second-person)
borularınıza (dative plural second-person)
borularına (dative plural third-person)
borumda (first-person locative singular)
borularımda (first-person locative singular)
borunda (locative second-person singular)
borularında (locative second-person singular)
borusunda (locative singular third-person)
borularında (locative singular third-person)
borumuzda (first-person locative plural)
borularımızda (first-person locative plural)
borunuzda (locative plural second-person)
borularınızda (locative plural second-person)
borularında (locative plural third-person)
borumdan (ablative first-person singular)
borularımdan (ablative first-person singular)
borundan (ablative second-person singular)
borularından (ablative second-person singular)
borusundan (ablative singular third-person)
borularından (ablative singular third-person)
borumuzdan (ablative first-person plural)
borularımızdan (ablative first-person plural)
borunuzdan (ablative plural second-person)
borularınızdan (ablative plural second-person)
borularından (ablative plural third-person)
borumun (first-person genitive singular)
borularımın (first-person genitive singular)
borunun (genitive second-person singular)
borularının (genitive second-person singular)
borusunun (genitive singular third-person)
borularının (genitive singular third-person)
borumuzun (first-person genitive plural)
borularımızın (first-person genitive plural)
borunuzun (genitive plural second-person)
borularınızın (genitive plural second-person)
borularının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بورو (boru, “pipe; horn; nonsense”), from Proto-Turkic *bur-gu (“pipe, horn”).
Compare Old Turkic [script needed] (burğu, “horn-shaped wind instrument”), from [script needed] (bur, “to bend, to give a helical shape”), whence also Turkish bur- (“to twist, invert”).


sema

head

sema (definite accusative semayı, plural semalar)

semayı (accusative definite)
semalar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish سماع (semāʿ, “hearing, hearsay, music”), from Arabic سَمَاع (samāʕ, “attestation”) verbal noun of سَمِعَ (samiʕa, “to hear”).

inh+

(Islam, Sufism) The Sama ceremony of the Mevlevi Order.


türban

head

türban (definite accusative türbanı, plural türbanlar)

türbanı (accusative definite)
türbanlar (plural)

Reborrowed from French turban, from Italian turbante, from Ottoman Turkish دلبند (tülbent), from Persian دلبند (dolband). Doublet of tülbent.


Uranüs

From Ancient Greek Οὐρανός (Ouranós), from οὐρανός (ouranós, “sky, heaven”).


orkestra

orkestra (definite accusative orkestrayı, plural orkestralar)

orkestrayı (accusative definite)
orkestralar (plural)
orkestra (nominative singular)
orkestralar (nominative plural)
orkestrayı (accusative definite singular)
orkestraları (accusative definite plural)
orkestraya (dative singular)
orkestralara (dative plural)
orkestrada (locative singular)
orkestralarda (locative plural)
orkestradan (ablative singular)
orkestralardan (ablative plural)
orkestranın (genitive singular)
orkestraların (genitive plural)
orkestram (first-person nominative singular)
orkestralarım (first-person nominative singular)
orkestran (nominative second-person singular)
orkestraların (nominative second-person singular)
orkestrası (nominative singular third-person)
orkestraları (nominative singular third-person)
orkestramız (first-person nominative plural)
orkestralarımız (first-person nominative plural)
orkestranız (nominative plural second-person)
orkestralarınız (nominative plural second-person)
orkestraları (nominative plural third-person)
orkestramı (accusative definite first-person singular)
orkestralarımı (accusative definite first-person singular)
orkestranı (accusative definite second-person singular)
orkestralarını (accusative definite second-person singular)
orkestrasını (accusative definite singular third-person)
orkestralarını (accusative definite singular third-person)
orkestramızı (accusative definite first-person plural)
orkestralarımızı (accusative definite first-person plural)
orkestranızı (accusative definite plural second-person)
orkestralarınızı (accusative definite plural second-person)
orkestralarını (accusative definite plural third-person)
orkestrama (dative first-person singular)
orkestralarıma (dative first-person singular)
orkestrana (dative second-person singular)
orkestralarına (dative second-person singular)
orkestrasına (dative singular third-person)
orkestralarına (dative singular third-person)
orkestramıza (dative first-person plural)
orkestralarımıza (dative first-person plural)
orkestranıza (dative plural second-person)
orkestralarınıza (dative plural second-person)
orkestralarına (dative plural third-person)
orkestramda (first-person locative singular)
orkestralarımda (first-person locative singular)
orkestranda (locative second-person singular)
orkestralarında (locative second-person singular)
orkestrasında (locative singular third-person)
orkestralarında (locative singular third-person)
orkestramızda (first-person locative plural)
orkestralarımızda (first-person locative plural)
orkestranızda (locative plural second-person)
orkestralarınızda (locative plural second-person)
orkestralarında (locative plural third-person)
orkestramdan (ablative first-person singular)
orkestralarımdan (ablative first-person singular)
orkestrandan (ablative second-person singular)
orkestralarından (ablative second-person singular)
orkestrasından (ablative singular third-person)
orkestralarından (ablative singular third-person)
orkestramızdan (ablative first-person plural)
orkestralarımızdan (ablative first-person plural)
orkestranızdan (ablative plural second-person)
orkestralarınızdan (ablative plural second-person)
orkestralarından (ablative plural third-person)
orkestramın (first-person genitive singular)
orkestralarımın (first-person genitive singular)
orkestranın (genitive second-person singular)
orkestralarının (genitive second-person singular)
orkestrasının (genitive singular third-person)
orkestralarının (genitive singular third-person)
orkestramızın (first-person genitive plural)
orkestralarımızın (first-person genitive plural)
orkestranızın (genitive plural second-person)
orkestralarınızın (genitive plural second-person)
orkestralarının (genitive plural third-person)

orchestra (large group of musicians who play together on various instruments)


Anka

Anka (definite accusative Ankayı, plural Ankalar)

Ankayı (accusative definite)
Ankalar (plural)
Anka (nominative singular)
Ankalar (nominative plural)
Ankayı (accusative definite singular)
Ankaları (accusative definite plural)
Ankaya (dative singular)
Ankalara (dative plural)
Ankada (locative singular)
Ankalarda (locative plural)
Ankadan (ablative singular)
Ankalardan (ablative plural)
Ankanın (genitive singular)
Ankaların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish عنقا, from Arabic عَنْقَاء (ʕanqāʔ).

der

Arabic عَنْقَاء (ʕanqāʔ)


cin

head

cin (definite accusative cini, plural cinler)

cini (accusative definite)
cinler (plural)
cin (nominative singular)
cinler (nominative plural)
cini (accusative definite singular)
cinleri (accusative definite plural)
cine (dative singular)
cinlere (dative plural)
cinde (locative singular)
cinlerde (locative plural)
cinden (ablative singular)
cinlerden (ablative plural)
cinin (genitive singular)
cinlerin (genitive plural)
cinim (first-person nominative singular)
cinlerim (first-person nominative singular)
cinin (nominative second-person singular)
cinlerin (nominative second-person singular)
cini (nominative singular third-person)
cinleri (nominative singular third-person)
cinimiz (first-person nominative plural)
cinlerimiz (first-person nominative plural)
cininiz (nominative plural second-person)
cinleriniz (nominative plural second-person)
cinleri (nominative plural third-person)
cinimi (accusative definite first-person singular)
cinlerimi (accusative definite first-person singular)
cinini (accusative definite second-person singular)
cinlerini (accusative definite second-person singular)
cinini (accusative definite singular third-person)
cinlerini (accusative definite singular third-person)
cinimizi (accusative definite first-person plural)
cinlerimizi (accusative definite first-person plural)
cininizi (accusative definite plural second-person)
cinlerinizi (accusative definite plural second-person)
cinlerini (accusative definite plural third-person)
cinime (dative first-person singular)
cinlerime (dative first-person singular)
cinine (dative second-person singular)
cinlerine (dative second-person singular)
cinine (dative singular third-person)
cinlerine (dative singular third-person)
cinimize (dative first-person plural)
cinlerimize (dative first-person plural)
cininize (dative plural second-person)
cinlerinize (dative plural second-person)
cinlerine (dative plural third-person)
cinimde (first-person locative singular)
cinlerimde (first-person locative singular)
cininde (locative second-person singular)
cinlerinde (locative second-person singular)
cininde (locative singular third-person)
cinlerinde (locative singular third-person)
cinimizde (first-person locative plural)
cinlerimizde (first-person locative plural)
cininizde (locative plural second-person)
cinlerinizde (locative plural second-person)
cinlerinde (locative plural third-person)
cinimden (ablative first-person singular)
cinlerimden (ablative first-person singular)
cininden (ablative second-person singular)
cinlerinden (ablative second-person singular)
cininden (ablative singular third-person)
cinlerinden (ablative singular third-person)
cinimizden (ablative first-person plural)
cinlerimizden (ablative first-person plural)
cininizden (ablative plural second-person)
cinlerinizden (ablative plural second-person)
cinlerinden (ablative plural third-person)
cinimin (first-person genitive singular)
cinlerimin (first-person genitive singular)
cininin (genitive second-person singular)
cinlerinin (genitive second-person singular)
cininin (genitive singular third-person)
cinlerinin (genitive singular third-person)
cinimizin (first-person genitive plural)
cinlerimizin (first-person genitive plural)
cininizin (genitive plural second-person)
cinlerinizin (genitive plural second-person)
cinlerinin (genitive plural third-person)
cinim (first-person singular)
cinlerim (first-person singular)
cinsin (second-person singular)
cinlersin (second-person singular)
cin (singular third-person)
cindir (singular third-person)
cinler (singular third-person)
cinlerdir (singular third-person)
ciniz (first-person plural)
cinleriz (first-person plural)
cinsiniz (plural second-person)
cinlersiniz (plural second-person)
cinler (plural third-person)
cinlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish جن, from Arabic جِنّ (jinn).


çevirme

çevirme (definite accusative çevirmeyi, plural çevirmeler)

çevirmeyi (accusative definite)
çevirmeler (plural)
çevirme (nominative singular)
çevirmeler (nominative plural)
çevirmeyi (accusative definite singular)
çevirmeleri (accusative definite plural)
çevirmeye (dative singular)
çevirmelere (dative plural)
çevirmede (locative singular)
çevirmelerde (locative plural)
çevirmeden (ablative singular)
çevirmelerden (ablative plural)
çevirmenin (genitive singular)
çevirmelerin (genitive plural)
çevirmem (first-person nominative singular)
çevirmelerim (first-person nominative singular)
çevirmen (nominative second-person singular)
çevirmelerin (nominative second-person singular)
çevirmesi (nominative singular third-person)
çevirmeleri (nominative singular third-person)
çevirmemiz (first-person nominative plural)
çevirmelerimiz (first-person nominative plural)
çevirmeniz (nominative plural second-person)
çevirmeleriniz (nominative plural second-person)
çevirmeleri (nominative plural third-person)
çevirmemi (accusative definite first-person singular)
çevirmelerimi (accusative definite first-person singular)
çevirmeni (accusative definite second-person singular)
çevirmelerini (accusative definite second-person singular)
çevirmesini (accusative definite singular third-person)
çevirmelerini (accusative definite singular third-person)
çevirmemizi (accusative definite first-person plural)
çevirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
çevirmenizi (accusative definite plural second-person)
çevirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
çevirmelerini (accusative definite plural third-person)
çevirmeme (dative first-person singular)
çevirmelerime (dative first-person singular)
çevirmene (dative second-person singular)
çevirmelerine (dative second-person singular)
çevirmesine (dative singular third-person)
çevirmelerine (dative singular third-person)
çevirmemize (dative first-person plural)
çevirmelerimize (dative first-person plural)
çevirmenize (dative plural second-person)
çevirmelerinize (dative plural second-person)
çevirmelerine (dative plural third-person)
çevirmemde (first-person locative singular)
çevirmelerimde (first-person locative singular)
çevirmende (locative second-person singular)
çevirmelerinde (locative second-person singular)
çevirmesinde (locative singular third-person)
çevirmelerinde (locative singular third-person)
çevirmemizde (first-person locative plural)
çevirmelerimizde (first-person locative plural)
çevirmenizde (locative plural second-person)
çevirmelerinizde (locative plural second-person)
çevirmelerinde (locative plural third-person)
çevirmemden (ablative first-person singular)
çevirmelerimden (ablative first-person singular)
çevirmenden (ablative second-person singular)
çevirmelerinden (ablative second-person singular)
çevirmesinden (ablative singular third-person)
çevirmelerinden (ablative singular third-person)
çevirmemizden (ablative first-person plural)
çevirmelerimizden (ablative first-person plural)
çevirmenizden (ablative plural second-person)
çevirmelerinizden (ablative plural second-person)
çevirmelerinden (ablative plural third-person)
çevirmemin (first-person genitive singular)
çevirmelerimin (first-person genitive singular)
çevirmenin (genitive second-person singular)
çevirmelerinin (genitive second-person singular)
çevirmesinin (genitive singular third-person)
çevirmelerinin (genitive singular third-person)
çevirmemizin (first-person genitive plural)
çevirmelerimizin (first-person genitive plural)
çevirmenizin (genitive plural second-person)
çevirmelerinizin (genitive plural second-person)
çevirmelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چویرمه (çevirme, “turned, especially (roast meat) turned on a spit”), from Ottoman Turkish چویرمك (çevirmek, “to turn, to turn around, to change one thing into another, to surround, to manage”), from Proto-Turkic *čebir- (“to twist, to turn”), morphologically çevir- + -me.

inh

(music) An act of changing the pitch in a piece.


parfüm

head

parfüm (definite accusative parfümü, plural parfümler)

parfümü (accusative definite)
parfümler (plural)
parfüm (nominative singular)
parfümler (nominative plural)
parfümü (accusative definite singular)
parfümleri (accusative definite plural)
parfüme (dative singular)
parfümlere (dative plural)
parfümde (locative singular)
parfümlerde (locative plural)
parfümden (ablative singular)
parfümlerden (ablative plural)
parfümün (genitive singular)
parfümlerin (genitive plural)
parfümüm (first-person nominative singular)
parfümlerim (first-person nominative singular)
parfümün (nominative second-person singular)
parfümlerin (nominative second-person singular)
parfümü (nominative singular third-person)
parfümleri (nominative singular third-person)
parfümümüz (first-person nominative plural)
parfümlerimiz (first-person nominative plural)
parfümünüz (nominative plural second-person)
parfümleriniz (nominative plural second-person)
parfümleri (nominative plural third-person)
parfümümü (accusative definite first-person singular)
parfümlerimi (accusative definite first-person singular)
parfümünü (accusative definite second-person singular)
parfümlerini (accusative definite second-person singular)
parfümünü (accusative definite singular third-person)
parfümlerini (accusative definite singular third-person)
parfümümüzü (accusative definite first-person plural)
parfümlerimizi (accusative definite first-person plural)
parfümünüzü (accusative definite plural second-person)
parfümlerinizi (accusative definite plural second-person)
parfümlerini (accusative definite plural third-person)
parfümüme (dative first-person singular)
parfümlerime (dative first-person singular)
parfümüne (dative second-person singular)
parfümlerine (dative second-person singular)
parfümüne (dative singular third-person)
parfümlerine (dative singular third-person)
parfümümüze (dative first-person plural)
parfümlerimize (dative first-person plural)
parfümünüze (dative plural second-person)
parfümlerinize (dative plural second-person)
parfümlerine (dative plural third-person)
parfümümde (first-person locative singular)
parfümlerimde (first-person locative singular)
parfümünde (locative second-person singular)
parfümlerinde (locative second-person singular)
parfümünde (locative singular third-person)
parfümlerinde (locative singular third-person)
parfümümüzde (first-person locative plural)
parfümlerimizde (first-person locative plural)
parfümünüzde (locative plural second-person)
parfümlerinizde (locative plural second-person)
parfümlerinde (locative plural third-person)
parfümümden (ablative first-person singular)
parfümlerimden (ablative first-person singular)
parfümünden (ablative second-person singular)
parfümlerinden (ablative second-person singular)
parfümünden (ablative singular third-person)
parfümlerinden (ablative singular third-person)
parfümümüzden (ablative first-person plural)
parfümlerimizden (ablative first-person plural)
parfümünüzden (ablative plural second-person)
parfümlerinizden (ablative plural second-person)
parfümlerinden (ablative plural third-person)
parfümümün (first-person genitive singular)
parfümlerimin (first-person genitive singular)
parfümünün (genitive second-person singular)
parfümlerinin (genitive second-person singular)
parfümünün (genitive singular third-person)
parfümlerinin (genitive singular third-person)
parfümümüzün (first-person genitive plural)
parfümlerimizin (first-person genitive plural)
parfümünüzün (genitive plural second-person)
parfümlerinizin (genitive plural second-person)
parfümlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish [script needed] (parfüm), from French parfum (“scent”), from parfumer (“to scent”), from Late Latin perfumare, coined from per- (“through”) + fūmō (“I smoke”).


piyano

head

piyano (definite accusative piyanoyu, plural piyanolar)

piyanoyu (accusative definite)
piyanolar (plural)
piyano (nominative singular)
piyanolar (nominative plural)
piyanoyu (accusative definite singular)
piyanoları (accusative definite plural)
piyanoya (dative singular)
piyanolara (dative plural)
piyanoda (locative singular)
piyanolarda (locative plural)
piyanodan (ablative singular)
piyanolardan (ablative plural)
piyanonun (genitive singular)
piyanoların (genitive plural)
piyanom (first-person nominative singular)
piyanolarım (first-person nominative singular)
piyanon (nominative second-person singular)
piyanoların (nominative second-person singular)
piyanosu (nominative singular third-person)
piyanoları (nominative singular third-person)
piyanomuz (first-person nominative plural)
piyanolarımız (first-person nominative plural)
piyanonuz (nominative plural second-person)
piyanolarınız (nominative plural second-person)
piyanoları (nominative plural third-person)
piyanomu (accusative definite first-person singular)
piyanolarımı (accusative definite first-person singular)
piyanonu (accusative definite second-person singular)
piyanolarını (accusative definite second-person singular)
piyanosunu (accusative definite singular third-person)
piyanolarını (accusative definite singular third-person)
piyanomuzu (accusative definite first-person plural)
piyanolarımızı (accusative definite first-person plural)
piyanonuzu (accusative definite plural second-person)
piyanolarınızı (accusative definite plural second-person)
piyanolarını (accusative definite plural third-person)
piyanoma (dative first-person singular)
piyanolarıma (dative first-person singular)
piyanona (dative second-person singular)
piyanolarına (dative second-person singular)
piyanosuna (dative singular third-person)
piyanolarına (dative singular third-person)
piyanomuza (dative first-person plural)
piyanolarımıza (dative first-person plural)
piyanonuza (dative plural second-person)
piyanolarınıza (dative plural second-person)
piyanolarına (dative plural third-person)
piyanomda (first-person locative singular)
piyanolarımda (first-person locative singular)
piyanonda (locative second-person singular)
piyanolarında (locative second-person singular)
piyanosunda (locative singular third-person)
piyanolarında (locative singular third-person)
piyanomuzda (first-person locative plural)
piyanolarımızda (first-person locative plural)
piyanonuzda (locative plural second-person)
piyanolarınızda (locative plural second-person)
piyanolarında (locative plural third-person)
piyanomdan (ablative first-person singular)
piyanolarımdan (ablative first-person singular)
piyanondan (ablative second-person singular)
piyanolarından (ablative second-person singular)
piyanosundan (ablative singular third-person)
piyanolarından (ablative singular third-person)
piyanomuzdan (ablative first-person plural)
piyanolarımızdan (ablative first-person plural)
piyanonuzdan (ablative plural second-person)
piyanolarınızdan (ablative plural second-person)
piyanolarından (ablative plural third-person)
piyanomun (first-person genitive singular)
piyanolarımın (first-person genitive singular)
piyanonun (genitive second-person singular)
piyanolarının (genitive second-person singular)
piyanosunun (genitive singular third-person)
piyanolarının (genitive singular third-person)
piyanomuzun (first-person genitive plural)
piyanolarımızın (first-person genitive plural)
piyanonuzun (genitive plural second-person)
piyanolarınızın (genitive plural second-person)
piyanolarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish پیانو, from Italian piano (possibly via French piano), from Latin plānus.


Kara Gözlü Hasanım

A Syrtos folk dance from the Izmir province of Turkey.


maskara

maskara (definite accusative maskarayı, plural maskaralar)

maskarayı (accusative definite)
maskaralar (plural)
maskara (nominative singular)
maskaralar (nominative plural)
maskarayı (accusative definite singular)
maskaraları (accusative definite plural)
maskaraya (dative singular)
maskaralara (dative plural)
maskarada (locative singular)
maskaralarda (locative plural)
maskaradan (ablative singular)
maskaralardan (ablative plural)
maskaranın (genitive singular)
maskaraların (genitive plural)
maskaram (first-person nominative singular)
maskaralarım (first-person nominative singular)
maskaran (nominative second-person singular)
maskaraların (nominative second-person singular)
maskarası (nominative singular third-person)
maskaraları (nominative singular third-person)
maskaramız (first-person nominative plural)
maskaralarımız (first-person nominative plural)
maskaranız (nominative plural second-person)
maskaralarınız (nominative plural second-person)
maskaraları (nominative plural third-person)
maskaramı (accusative definite first-person singular)
maskaralarımı (accusative definite first-person singular)
maskaranı (accusative definite second-person singular)
maskaralarını (accusative definite second-person singular)
maskarasını (accusative definite singular third-person)
maskaralarını (accusative definite singular third-person)
maskaramızı (accusative definite first-person plural)
maskaralarımızı (accusative definite first-person plural)
maskaranızı (accusative definite plural second-person)
maskaralarınızı (accusative definite plural second-person)
maskaralarını (accusative definite plural third-person)
maskarama (dative first-person singular)
maskaralarıma (dative first-person singular)
maskarana (dative second-person singular)
maskaralarına (dative second-person singular)
maskarasına (dative singular third-person)
maskaralarına (dative singular third-person)
maskaramıza (dative first-person plural)
maskaralarımıza (dative first-person plural)
maskaranıza (dative plural second-person)
maskaralarınıza (dative plural second-person)
maskaralarına (dative plural third-person)
maskaramda (first-person locative singular)
maskaralarımda (first-person locative singular)
maskaranda (locative second-person singular)
maskaralarında (locative second-person singular)
maskarasında (locative singular third-person)
maskaralarında (locative singular third-person)
maskaramızda (first-person locative plural)
maskaralarımızda (first-person locative plural)
maskaranızda (locative plural second-person)
maskaralarınızda (locative plural second-person)
maskaralarında (locative plural third-person)
maskaramdan (ablative first-person singular)
maskaralarımdan (ablative first-person singular)
maskarandan (ablative second-person singular)
maskaralarından (ablative second-person singular)
maskarasından (ablative singular third-person)
maskaralarından (ablative singular third-person)
maskaramızdan (ablative first-person plural)
maskaralarımızdan (ablative first-person plural)
maskaranızdan (ablative plural second-person)
maskaralarınızdan (ablative plural second-person)
maskaralarından (ablative plural third-person)
maskaramın (first-person genitive singular)
maskaralarımın (first-person genitive singular)
maskaranın (genitive second-person singular)
maskaralarının (genitive second-person singular)
maskarasının (genitive singular third-person)
maskaralarının (genitive singular third-person)
maskaramızın (first-person genitive plural)
maskaralarımızın (first-person genitive plural)
maskaranızın (genitive plural second-person)
maskaralarınızın (genitive plural second-person)
maskaralarının (genitive plural third-person)
maskarayım (first-person singular)
maskaralarım (first-person singular)
maskarasın (second-person singular)
maskaralarsın (second-person singular)
maskara (singular third-person)
maskaradır (singular third-person)
maskaralar (singular third-person)
maskaralardır (singular third-person)
maskarayız (first-person plural)
maskaralarız (first-person plural)
maskarasınız (plural second-person)
maskaralarsınız (plural second-person)
maskaralar (plural third-person)
maskaralardır (plural third-person)


kipa

kipa (definite accusative kipayı, plural kipalar)

kipayı (accusative definite)
kipalar (plural)
kipa (nominative singular)
kipalar (nominative plural)
kipayı (accusative definite singular)
kipaları (accusative definite plural)
kipaya (dative singular)
kipalara (dative plural)
kipada (locative singular)
kipalarda (locative plural)
kipadan (ablative singular)
kipalardan (ablative plural)
kipanın (genitive singular)
kipaların (genitive plural)
kipam (first-person nominative singular)
kipalarım (first-person nominative singular)
kipan (nominative second-person singular)
kipaların (nominative second-person singular)
kipası (nominative singular third-person)
kipaları (nominative singular third-person)
kipamız (first-person nominative plural)
kipalarımız (first-person nominative plural)
kipanız (nominative plural second-person)
kipalarınız (nominative plural second-person)
kipaları (nominative plural third-person)
kipamı (accusative definite first-person singular)
kipalarımı (accusative definite first-person singular)
kipanı (accusative definite second-person singular)
kipalarını (accusative definite second-person singular)
kipasını (accusative definite singular third-person)
kipalarını (accusative definite singular third-person)
kipamızı (accusative definite first-person plural)
kipalarımızı (accusative definite first-person plural)
kipanızı (accusative definite plural second-person)
kipalarınızı (accusative definite plural second-person)
kipalarını (accusative definite plural third-person)
kipama (dative first-person singular)
kipalarıma (dative first-person singular)
kipana (dative second-person singular)
kipalarına (dative second-person singular)
kipasına (dative singular third-person)
kipalarına (dative singular third-person)
kipamıza (dative first-person plural)
kipalarımıza (dative first-person plural)
kipanıza (dative plural second-person)
kipalarınıza (dative plural second-person)
kipalarına (dative plural third-person)
kipamda (first-person locative singular)
kipalarımda (first-person locative singular)
kipanda (locative second-person singular)
kipalarında (locative second-person singular)
kipasında (locative singular third-person)
kipalarında (locative singular third-person)
kipamızda (first-person locative plural)
kipalarımızda (first-person locative plural)
kipanızda (locative plural second-person)
kipalarınızda (locative plural second-person)
kipalarında (locative plural third-person)
kipamdan (ablative first-person singular)
kipalarımdan (ablative first-person singular)
kipandan (ablative second-person singular)
kipalarından (ablative second-person singular)
kipasından (ablative singular third-person)
kipalarından (ablative singular third-person)
kipamızdan (ablative first-person plural)
kipalarımızdan (ablative first-person plural)
kipanızdan (ablative plural second-person)
kipalarınızdan (ablative plural second-person)
kipalarından (ablative plural third-person)
kipamın (first-person genitive singular)
kipalarımın (first-person genitive singular)
kipanın (genitive second-person singular)
kipalarının (genitive second-person singular)
kipasının (genitive singular third-person)
kipalarının (genitive singular third-person)
kipamızın (first-person genitive plural)
kipalarımızın (first-person genitive plural)
kipanızın (genitive plural second-person)
kipalarınızın (genitive plural second-person)
kipalarının (genitive plural third-person)


Kadir

From Arabic قَادِر (qādir, “powerful, capable”).


Harun

From Ottoman Turkish هارون (harun), from Arabic هَارُون (hārūn), from Hebrew אהרן.

a male given name which means "the contumacious one" and "the shining one"


Burak

Burak (nominative singular)
Buraklar (nominative plural)
Burak'lar (nominative plural)
Burak'ı (accusative singular)
Burakları (accusative plural)
Burak'ları (accusative plural)
Burak'a (dative singular)
Buraklara (dative plural)
Burak'lara (dative plural)
Burak'ta (locative singular)
Buraklarda (locative plural)
Burak'larda (locative plural)
Burak'tan (ablative singular)
Buraklardan (ablative plural)
Burak'lardan (ablative plural)
Burak'ın (genitive singular)
Burakların (genitive plural)
Burak'ların (genitive plural)
Burak'ım (first-person possessed-single possessive singular)
Buraklarım (first-person possessed-many possessive singular)
Burak'larım (first-person possessed-many possessive singular)
Burak'ın (possessed-single possessive second-person singular)
Burakların (possessed-many possessive second-person singular)
Burak'ların (possessed-many possessive second-person singular)
Burak'ı (possessed-single possessive singular third-person)
Burakları (possessed-many possessive singular third-person)
Burak'ları (possessed-many possessive singular third-person)
Burak'ımız (first-person plural possessed-single possessive)
Buraklarımız (first-person plural possessed-many possessive)
Burak'larımız (first-person plural possessed-many possessive)
Burak'ınız (plural possessed-single possessive second-person)
Buraklarınız (plural possessed-many possessive second-person)
Burak'larınız (plural possessed-many possessive second-person)
Burak'ı (plural possessed-single possessive third-person)
Burakları (plural possessed-single possessive third-person)
Burak'ları (plural possessed-single possessive third-person)
Burakları (plural possessed-many possessive third-person)
Burak'ları (plural possessed-many possessive third-person)

Inherited from Ottoman Turkish براق (burāḳ, “the flashing steed, name of the courser that carried Muhammed, in his night-journey (معراج (miʿrāc)) from Mekka to Jerusalem, and thence to Heaven, in an instant”), from Arabic البُرَاق (al-burāq).

inh

the flashing steed, name of the courser that carried Muhammed, in his night-journey (<i class="Arab ota-Arab mention" lang="ota">معراج</i> (miʿrāc)) from Mekka to Jerusalem, and thence to Heaven, in an instant

inh+

(Islam) The celestial mount on whose back prophet Muhammad travelled to Heaven on his Night Journey.


karo

head

karo (definite accusative karoyu, plural karolar)

karoyu (accusative definite)
karolar (plural)
karo (nominative singular)
karolar (nominative plural)
karoyu (accusative definite singular)
karoları (accusative definite plural)
karoya (dative singular)
karolara (dative plural)
karoda (locative singular)
karolarda (locative plural)
karodan (ablative singular)
karolardan (ablative plural)
karonun (genitive singular)
karoların (genitive plural)


fondöten

fondöten (definite accusative fondöteni, plural fondötenler)

fondöteni (accusative definite)
fondötenler (plural)
fondöten (nominative singular)
fondötenler (nominative plural)
fondöteni (accusative definite singular)
fondötenleri (accusative definite plural)
fondötene (dative singular)
fondötenlere (dative plural)
fondötende (locative singular)
fondötenlerde (locative plural)
fondötenden (ablative singular)
fondötenlerden (ablative plural)
fondötenin (genitive singular)
fondötenlerin (genitive plural)


oje

oje (definite accusative ojeyi, plural ojeler)

ojeyi (accusative definite)
ojeler (plural)
oje (nominative singular)
ojeler (nominative plural)
ojeyi (accusative definite singular)
ojeleri (accusative definite plural)
ojeye (dative singular)
ojelere (dative plural)
ojede (locative singular)
ojelerde (locative plural)
ojeden (ablative singular)
ojelerden (ablative plural)
ojenin (genitive singular)
ojelerin (genitive plural)
ojem (first-person nominative singular)
ojelerim (first-person nominative singular)
ojen (nominative second-person singular)
ojelerin (nominative second-person singular)
ojesi (nominative singular third-person)
ojeleri (nominative singular third-person)
ojemiz (first-person nominative plural)
ojelerimiz (first-person nominative plural)
ojeniz (nominative plural second-person)
ojeleriniz (nominative plural second-person)
ojeleri (nominative plural third-person)
ojemi (accusative definite first-person singular)
ojelerimi (accusative definite first-person singular)
ojeni (accusative definite second-person singular)
ojelerini (accusative definite second-person singular)
ojesini (accusative definite singular third-person)
ojelerini (accusative definite singular third-person)
ojemizi (accusative definite first-person plural)
ojelerimizi (accusative definite first-person plural)
ojenizi (accusative definite plural second-person)
ojelerinizi (accusative definite plural second-person)
ojelerini (accusative definite plural third-person)
ojeme (dative first-person singular)
ojelerime (dative first-person singular)
ojene (dative second-person singular)
ojelerine (dative second-person singular)
ojesine (dative singular third-person)
ojelerine (dative singular third-person)
ojemize (dative first-person plural)
ojelerimize (dative first-person plural)
ojenize (dative plural second-person)
ojelerinize (dative plural second-person)
ojelerine (dative plural third-person)
ojemde (first-person locative singular)
ojelerimde (first-person locative singular)
ojende (locative second-person singular)
ojelerinde (locative second-person singular)
ojesinde (locative singular third-person)
ojelerinde (locative singular third-person)
ojemizde (first-person locative plural)
ojelerimizde (first-person locative plural)
ojenizde (locative plural second-person)
ojelerinizde (locative plural second-person)
ojelerinde (locative plural third-person)
ojemden (ablative first-person singular)
ojelerimden (ablative first-person singular)
ojenden (ablative second-person singular)
ojelerinden (ablative second-person singular)
ojesinden (ablative singular third-person)
ojelerinden (ablative singular third-person)
ojemizden (ablative first-person plural)
ojelerimizden (ablative first-person plural)
ojenizden (ablative plural second-person)
ojelerinizden (ablative plural second-person)
ojelerinden (ablative plural third-person)
ojemin (first-person genitive singular)
ojelerimin (first-person genitive singular)
ojenin (genitive second-person singular)
ojelerinin (genitive second-person singular)
ojesinin (genitive singular third-person)
ojelerinin (genitive singular third-person)
ojemizin (first-person genitive plural)
ojelerimizin (first-person genitive plural)
ojenizin (genitive plural second-person)
ojelerinizin (genitive plural second-person)
ojelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اوژه (oje), from French onglé.


gitar

gitar (definite accusative gitarı, plural gitarlar)

gitarı (accusative definite)
gitarlar (plural)
gitar (nominative singular)
gitarlar (nominative plural)
gitarı (accusative definite singular)
gitarları (accusative definite plural)
gitara (dative singular)
gitarlara (dative plural)
gitarda (locative singular)
gitarlarda (locative plural)
gitardan (ablative singular)
gitarlardan (ablative plural)
gitarın (genitive singular)
gitarların (genitive plural)
gitarım (first-person nominative singular)
gitarlarım (first-person nominative singular)
gitarın (nominative second-person singular)
gitarların (nominative second-person singular)
gitarı (nominative singular third-person)
gitarları (nominative singular third-person)
gitarımız (first-person nominative plural)
gitarlarımız (first-person nominative plural)
gitarınız (nominative plural second-person)
gitarlarınız (nominative plural second-person)
gitarları (nominative plural third-person)
gitarımı (accusative definite first-person singular)
gitarlarımı (accusative definite first-person singular)
gitarını (accusative definite second-person singular)
gitarlarını (accusative definite second-person singular)
gitarını (accusative definite singular third-person)
gitarlarını (accusative definite singular third-person)
gitarımızı (accusative definite first-person plural)
gitarlarımızı (accusative definite first-person plural)
gitarınızı (accusative definite plural second-person)
gitarlarınızı (accusative definite plural second-person)
gitarlarını (accusative definite plural third-person)
gitarıma (dative first-person singular)
gitarlarıma (dative first-person singular)
gitarına (dative second-person singular)
gitarlarına (dative second-person singular)
gitarına (dative singular third-person)
gitarlarına (dative singular third-person)
gitarımıza (dative first-person plural)
gitarlarımıza (dative first-person plural)
gitarınıza (dative plural second-person)
gitarlarınıza (dative plural second-person)
gitarlarına (dative plural third-person)
gitarımda (first-person locative singular)
gitarlarımda (first-person locative singular)
gitarında (locative second-person singular)
gitarlarında (locative second-person singular)
gitarında (locative singular third-person)
gitarlarında (locative singular third-person)
gitarımızda (first-person locative plural)
gitarlarımızda (first-person locative plural)
gitarınızda (locative plural second-person)
gitarlarınızda (locative plural second-person)
gitarlarında (locative plural third-person)
gitarımdan (ablative first-person singular)
gitarlarımdan (ablative first-person singular)
gitarından (ablative second-person singular)
gitarlarından (ablative second-person singular)
gitarından (ablative singular third-person)
gitarlarından (ablative singular third-person)
gitarımızdan (ablative first-person plural)
gitarlarımızdan (ablative first-person plural)
gitarınızdan (ablative plural second-person)
gitarlarınızdan (ablative plural second-person)
gitarlarından (ablative plural third-person)
gitarımın (first-person genitive singular)
gitarlarımın (first-person genitive singular)
gitarının (genitive second-person singular)
gitarlarının (genitive second-person singular)
gitarının (genitive singular third-person)
gitarlarının (genitive singular third-person)
gitarımızın (first-person genitive plural)
gitarlarımızın (first-person genitive plural)
gitarınızın (genitive plural second-person)
gitarlarınızın (genitive plural second-person)
gitarlarının (genitive plural third-person)


bekleme odası

bekleme odası (definite accusative bekleme odasını, plural bekleme odaları)

bekleme odasını (accusative definite)
bekleme odaları (plural)
bekleme odası (nominative singular)
bekleme odaları (nominative plural)
bekleme odasını (accusative definite singular)
bekleme odalarını (accusative definite plural)
bekleme odasına (dative singular)
bekleme odalarına (dative plural)
bekleme odasında (locative singular)
bekleme odalarında (locative plural)
bekleme odasından (ablative singular)
bekleme odalarından (ablative plural)
bekleme odasının (genitive singular)
bekleme odalarının (genitive plural)


edebiyat

edebiyat (definite accusative edebiyatı, plural edebiyatlar)

edebiyatı (accusative definite)
edebiyatlar (plural)
edebiyat (nominative singular)
edebiyatlar (nominative plural)
edebiyatı (accusative definite singular)
edebiyatları (accusative definite plural)
edebiyata (dative singular)
edebiyatlara (dative plural)
edebiyatta (locative singular)
edebiyatlarda (locative plural)
edebiyattan (ablative singular)
edebiyatlardan (ablative plural)
edebiyatın (genitive singular)
edebiyatların (genitive plural)
edebiyatım (first-person nominative singular)
edebiyatlarım (first-person nominative singular)
edebiyatın (nominative second-person singular)
edebiyatların (nominative second-person singular)
edebiyatı (nominative singular third-person)
edebiyatları (nominative singular third-person)
edebiyatımız (first-person nominative plural)
edebiyatlarımız (first-person nominative plural)
edebiyatınız (nominative plural second-person)
edebiyatlarınız (nominative plural second-person)
edebiyatları (nominative plural third-person)
edebiyatımı (accusative definite first-person singular)
edebiyatlarımı (accusative definite first-person singular)
edebiyatını (accusative definite second-person singular)
edebiyatlarını (accusative definite second-person singular)
edebiyatını (accusative definite singular third-person)
edebiyatlarını (accusative definite singular third-person)
edebiyatımızı (accusative definite first-person plural)
edebiyatlarımızı (accusative definite first-person plural)
edebiyatınızı (accusative definite plural second-person)
edebiyatlarınızı (accusative definite plural second-person)
edebiyatlarını (accusative definite plural third-person)
edebiyatıma (dative first-person singular)
edebiyatlarıma (dative first-person singular)
edebiyatına (dative second-person singular)
edebiyatlarına (dative second-person singular)
edebiyatına (dative singular third-person)
edebiyatlarına (dative singular third-person)
edebiyatımıza (dative first-person plural)
edebiyatlarımıza (dative first-person plural)
edebiyatınıza (dative plural second-person)
edebiyatlarınıza (dative plural second-person)
edebiyatlarına (dative plural third-person)
edebiyatımda (first-person locative singular)
edebiyatlarımda (first-person locative singular)
edebiyatında (locative second-person singular)
edebiyatlarında (locative second-person singular)
edebiyatında (locative singular third-person)
edebiyatlarında (locative singular third-person)
edebiyatımızda (first-person locative plural)
edebiyatlarımızda (first-person locative plural)
edebiyatınızda (locative plural second-person)
edebiyatlarınızda (locative plural second-person)
edebiyatlarında (locative plural third-person)
edebiyatımdan (ablative first-person singular)
edebiyatlarımdan (ablative first-person singular)
edebiyatından (ablative second-person singular)
edebiyatlarından (ablative second-person singular)
edebiyatından (ablative singular third-person)
edebiyatlarından (ablative singular third-person)
edebiyatımızdan (ablative first-person plural)
edebiyatlarımızdan (ablative first-person plural)
edebiyatınızdan (ablative plural second-person)
edebiyatlarınızdan (ablative plural second-person)
edebiyatlarından (ablative plural third-person)
edebiyatımın (first-person genitive singular)
edebiyatlarımın (first-person genitive singular)
edebiyatının (genitive second-person singular)
edebiyatlarının (genitive second-person singular)
edebiyatının (genitive singular third-person)
edebiyatlarının (genitive singular third-person)
edebiyatımızın (first-person genitive plural)
edebiyatlarımızın (first-person genitive plural)
edebiyatınızın (genitive plural second-person)
edebiyatlarınızın (genitive plural second-person)
edebiyatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ادبیات (edebiyyât), from Arabic أَدَبِيَّات (ʔadabiyyāt). By surface analysis, edep + -iyat.


benzer

head

benzer (definite accusative benzeri, plural benzerler)

benzeri (accusative definite)
benzerler (plural)
benzer (nominative singular)
benzerler (nominative plural)
benzeri (accusative definite singular)
benzerleri (accusative definite plural)
benzere (dative singular)
benzerlere (dative plural)
benzerde (locative singular)
benzerlerde (locative plural)
benzerden (ablative singular)
benzerlerden (ablative plural)
benzerin (genitive singular)
benzerlerin (genitive plural)
benzerim (first-person nominative singular)
benzerlerim (first-person nominative singular)
benzerin (nominative second-person singular)
benzerlerin (nominative second-person singular)
benzeri (nominative singular third-person)
benzerleri (nominative singular third-person)
benzerimiz (first-person nominative plural)
benzerlerimiz (first-person nominative plural)
benzeriniz (nominative plural second-person)
benzerleriniz (nominative plural second-person)
benzerleri (nominative plural third-person)
benzerimi (accusative definite first-person singular)
benzerlerimi (accusative definite first-person singular)
benzerini (accusative definite second-person singular)
benzerlerini (accusative definite second-person singular)
benzerini (accusative definite singular third-person)
benzerlerini (accusative definite singular third-person)
benzerimizi (accusative definite first-person plural)
benzerlerimizi (accusative definite first-person plural)
benzerinizi (accusative definite plural second-person)
benzerlerinizi (accusative definite plural second-person)
benzerlerini (accusative definite plural third-person)
benzerime (dative first-person singular)
benzerlerime (dative first-person singular)
benzerine (dative second-person singular)
benzerlerine (dative second-person singular)
benzerine (dative singular third-person)
benzerlerine (dative singular third-person)
benzerimize (dative first-person plural)
benzerlerimize (dative first-person plural)
benzerinize (dative plural second-person)
benzerlerinize (dative plural second-person)
benzerlerine (dative plural third-person)
benzerimde (first-person locative singular)
benzerlerimde (first-person locative singular)
benzerinde (locative second-person singular)
benzerlerinde (locative second-person singular)
benzerinde (locative singular third-person)
benzerlerinde (locative singular third-person)
benzerimizde (first-person locative plural)
benzerlerimizde (first-person locative plural)
benzerinizde (locative plural second-person)
benzerlerinizde (locative plural second-person)
benzerlerinde (locative plural third-person)
benzerimden (ablative first-person singular)
benzerlerimden (ablative first-person singular)
benzerinden (ablative second-person singular)
benzerlerinden (ablative second-person singular)
benzerinden (ablative singular third-person)
benzerlerinden (ablative singular third-person)
benzerimizden (ablative first-person plural)
benzerlerimizden (ablative first-person plural)
benzerinizden (ablative plural second-person)
benzerlerinizden (ablative plural second-person)
benzerlerinden (ablative plural third-person)
benzerimin (first-person genitive singular)
benzerlerimin (first-person genitive singular)
benzerinin (genitive second-person singular)
benzerlerinin (genitive second-person singular)
benzerinin (genitive singular third-person)
benzerlerinin (genitive singular third-person)
benzerimizin (first-person genitive plural)
benzerlerimizin (first-person genitive plural)
benzerinizin (genitive plural second-person)
benzerlerinizin (genitive plural second-person)
benzerlerinin (genitive plural third-person)
benzerim (first-person singular)
benzerlerim (first-person singular)
benzersin (second-person singular)
benzerlersin (second-person singular)
benzer (singular third-person)
benzerdir (singular third-person)
benzerler (singular third-person)
benzerlerdir (singular third-person)
benzeriz (first-person plural)
benzerleriz (first-person plural)
benzersiniz (plural second-person)
benzerlersiniz (plural second-person)
benzerler (plural third-person)
benzerlerdir (plural third-person)


öğle

öğle (definite accusative öğleyi, plural öğleler)

öğleyi (accusative definite)
öğleler (plural)
öğle (nominative singular)
öğleler (nominative plural)
öğleyi (accusative definite singular)
öğleleri (accusative definite plural)
öğleye (dative singular)
öğlelere (dative plural)
öğlede (locative singular)
öğlelerde (locative plural)
öğleden (ablative singular)
öğlelerden (ablative plural)
öğlenin (genitive singular)
öğlelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish اوگله (öğle), variant of اویله (öyle, “noon”), from earlier *öδleg, from Proto-Turkic *ödleg (“time”) < *ödle- < *öd (“time”). Cognate to Karakhanid اُذْ (öδ, “time”), اُذْلَكْ (öδleg, “time”), Southern Altai ӧй (öy, “time”), Old Turkic 𐰇𐰓 (öd, “time”). The sense "noon, midday" was already attested in the 13th century Central Asia.

inh+

(Islam) Short for öğle ezanı (“noon call to prayer”).

(Islam) Short for öğle namazı (“noon prayer”).


klarnet

head

klarnet (definite accusative klarneti, plural klarnetler)

klarneti (accusative definite)
klarnetler (plural)
klarnet (nominative singular)
klarnetler (nominative plural)
klarneti (accusative definite singular)
klarnetleri (accusative definite plural)
klarnete (dative singular)
klarnetlere (dative plural)
klarnette (locative singular)
klarnetlerde (locative plural)
klarnetten (ablative singular)
klarnetlerden (ablative plural)
klarnetin (genitive singular)
klarnetlerin (genitive plural)
klarnetim (first-person nominative singular)
klarnetlerim (first-person nominative singular)
klarnetin (nominative second-person singular)
klarnetlerin (nominative second-person singular)
klarneti (nominative singular third-person)
klarnetleri (nominative singular third-person)
klarnetimiz (first-person nominative plural)
klarnetlerimiz (first-person nominative plural)
klarnetiniz (nominative plural second-person)
klarnetleriniz (nominative plural second-person)
klarnetleri (nominative plural third-person)
klarnetimi (accusative definite first-person singular)
klarnetlerimi (accusative definite first-person singular)
klarnetini (accusative definite second-person singular)
klarnetlerini (accusative definite second-person singular)
klarnetini (accusative definite singular third-person)
klarnetlerini (accusative definite singular third-person)
klarnetimizi (accusative definite first-person plural)
klarnetlerimizi (accusative definite first-person plural)
klarnetinizi (accusative definite plural second-person)
klarnetlerinizi (accusative definite plural second-person)
klarnetlerini (accusative definite plural third-person)
klarnetime (dative first-person singular)
klarnetlerime (dative first-person singular)
klarnetine (dative second-person singular)
klarnetlerine (dative second-person singular)
klarnetine (dative singular third-person)
klarnetlerine (dative singular third-person)
klarnetimize (dative first-person plural)
klarnetlerimize (dative first-person plural)
klarnetinize (dative plural second-person)
klarnetlerinize (dative plural second-person)
klarnetlerine (dative plural third-person)
klarnetimde (first-person locative singular)
klarnetlerimde (first-person locative singular)
klarnetinde (locative second-person singular)
klarnetlerinde (locative second-person singular)
klarnetinde (locative singular third-person)
klarnetlerinde (locative singular third-person)
klarnetimizde (first-person locative plural)
klarnetlerimizde (first-person locative plural)
klarnetinizde (locative plural second-person)
klarnetlerinizde (locative plural second-person)
klarnetlerinde (locative plural third-person)
klarnetimden (ablative first-person singular)
klarnetlerimden (ablative first-person singular)
klarnetinden (ablative second-person singular)
klarnetlerinden (ablative second-person singular)
klarnetinden (ablative singular third-person)
klarnetlerinden (ablative singular third-person)
klarnetimizden (ablative first-person plural)
klarnetlerimizden (ablative first-person plural)
klarnetinizden (ablative plural second-person)
klarnetlerinizden (ablative plural second-person)
klarnetlerinden (ablative plural third-person)
klarnetimin (first-person genitive singular)
klarnetlerimin (first-person genitive singular)
klarnetinin (genitive second-person singular)
klarnetlerinin (genitive second-person singular)
klarnetinin (genitive singular third-person)
klarnetlerinin (genitive singular third-person)
klarnetimizin (first-person genitive plural)
klarnetlerimizin (first-person genitive plural)
klarnetinizin (genitive plural second-person)
klarnetlerinizin (genitive plural second-person)
klarnetlerinin (genitive plural third-person)


tekke

tekke (definite accusative tekkeyi, plural tekkeler)

tekkeyi (accusative definite)
tekkeler (plural)
tekke (nominative singular)
tekkeler (nominative plural)
tekkeyi (accusative definite singular)
tekkeleri (accusative definite plural)
tekkeye (dative singular)
tekkelere (dative plural)
tekkede (locative singular)
tekkelerde (locative plural)
tekkeden (ablative singular)
tekkelerden (ablative plural)
tekkenin (genitive singular)
tekkelerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish تكیه (tekye), from Classical Persian تکیه (takya).


kermen

head

kermen (definite accusative kermeni, plural kermenler)

kermeni (accusative definite)
kermenler (plural)
kermen (nominative singular)
kermenler (nominative plural)
kermeni (accusative definite singular)
kermenleri (accusative definite plural)
kermene (dative singular)
kermenlere (dative plural)
kermende (locative singular)
kermenlerde (locative plural)
kermenden (ablative singular)
kermenlerden (ablative plural)
kermenin (genitive singular)
kermenlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كرمان (kerman, kirman). Cognate with Tatar кирмән (kirmän), Chuvash карман (karman).


cennet

cennet (definite accusative cenneti, plural cennetler)

cenneti (accusative definite)
cennetler (plural)
cennet (nominative singular)
cennetler (nominative plural)
cenneti (accusative definite singular)
cennetleri (accusative definite plural)
cennete (dative singular)
cennetlere (dative plural)
cennette (locative singular)
cennetlerde (locative plural)
cennetten (ablative singular)
cennetlerden (ablative plural)
cennetin (genitive singular)
cennetlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish جنت (cennet), from Arabic جَنَّة (janna). Compare Azerbaijani cənnət and Albanian xhenet.


karbon

head

karbon (definite accusative karbonu, plural karbonlar)

karbonu (accusative definite)
karbonlar (plural)
karbon (nominative singular)
karbonlar (nominative plural)
karbonu (accusative definite singular)
karbonları (accusative definite plural)
karbona (dative singular)
karbonlara (dative plural)
karbonda (locative singular)
karbonlarda (locative plural)
karbondan (ablative singular)
karbonlardan (ablative plural)
karbonun (genitive singular)
karbonların (genitive plural)
karbonum (first-person nominative singular)
karbonlarım (first-person nominative singular)
karbonun (nominative second-person singular)
karbonların (nominative second-person singular)
karbonu (nominative singular third-person)
karbonları (nominative singular third-person)
karbonumuz (first-person nominative plural)
karbonlarımız (first-person nominative plural)
karbonunuz (nominative plural second-person)
karbonlarınız (nominative plural second-person)
karbonları (nominative plural third-person)
karbonumu (accusative definite first-person singular)
karbonlarımı (accusative definite first-person singular)
karbonunu (accusative definite second-person singular)
karbonlarını (accusative definite second-person singular)
karbonunu (accusative definite singular third-person)
karbonlarını (accusative definite singular third-person)
karbonumuzu (accusative definite first-person plural)
karbonlarımızı (accusative definite first-person plural)
karbonunuzu (accusative definite plural second-person)
karbonlarınızı (accusative definite plural second-person)
karbonlarını (accusative definite plural third-person)
karbonuma (dative first-person singular)
karbonlarıma (dative first-person singular)
karbonuna (dative second-person singular)
karbonlarına (dative second-person singular)
karbonuna (dative singular third-person)
karbonlarına (dative singular third-person)
karbonumuza (dative first-person plural)
karbonlarımıza (dative first-person plural)
karbonunuza (dative plural second-person)
karbonlarınıza (dative plural second-person)
karbonlarına (dative plural third-person)
karbonumda (first-person locative singular)
karbonlarımda (first-person locative singular)
karbonunda (locative second-person singular)
karbonlarında (locative second-person singular)
karbonunda (locative singular third-person)
karbonlarında (locative singular third-person)
karbonumuzda (first-person locative plural)
karbonlarımızda (first-person locative plural)
karbonunuzda (locative plural second-person)
karbonlarınızda (locative plural second-person)
karbonlarında (locative plural third-person)
karbonumdan (ablative first-person singular)
karbonlarımdan (ablative first-person singular)
karbonundan (ablative second-person singular)
karbonlarından (ablative second-person singular)
karbonundan (ablative singular third-person)
karbonlarından (ablative singular third-person)
karbonumuzdan (ablative first-person plural)
karbonlarımızdan (ablative first-person plural)
karbonunuzdan (ablative plural second-person)
karbonlarınızdan (ablative plural second-person)
karbonlarından (ablative plural third-person)
karbonumun (first-person genitive singular)
karbonlarımın (first-person genitive singular)
karbonunun (genitive second-person singular)
karbonlarının (genitive second-person singular)
karbonunun (genitive singular third-person)
karbonlarının (genitive singular third-person)
karbonumuzun (first-person genitive plural)
karbonlarımızın (first-person genitive plural)
karbonunuzun (genitive plural second-person)
karbonlarınızın (genitive plural second-person)
karbonlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قاربون (karbon), from French carbone.


Neptün

(Roman mythology) Neptune (Poseidon in Roman mythology)