final

head

final (definite accusative finali, plural finaller)

finali (accusative definite)
finaller (plural)
final (nominative singular)
finaller (nominative plural)
finali (accusative definite singular)
finalleri (accusative definite plural)
finale (dative singular)
finallere (dative plural)
finalde (locative singular)
finallerde (locative plural)
finalden (ablative singular)
finallerden (ablative plural)
finalin (genitive singular)
finallerin (genitive plural)
finalim (first-person nominative singular)
finallerim (first-person nominative singular)
finalin (nominative second-person singular)
finallerin (nominative second-person singular)
finali (nominative singular third-person)
finalleri (nominative singular third-person)
finalimiz (first-person nominative plural)
finallerimiz (first-person nominative plural)
finaliniz (nominative plural second-person)
finalleriniz (nominative plural second-person)
finalleri (nominative plural third-person)
finalimi (accusative definite first-person singular)
finallerimi (accusative definite first-person singular)
finalini (accusative definite second-person singular)
finallerini (accusative definite second-person singular)
finalini (accusative definite singular third-person)
finallerini (accusative definite singular third-person)
finalimizi (accusative definite first-person plural)
finallerimizi (accusative definite first-person plural)
finalinizi (accusative definite plural second-person)
finallerinizi (accusative definite plural second-person)
finallerini (accusative definite plural third-person)
finalime (dative first-person singular)
finallerime (dative first-person singular)
finaline (dative second-person singular)
finallerine (dative second-person singular)
finaline (dative singular third-person)
finallerine (dative singular third-person)
finalimize (dative first-person plural)
finallerimize (dative first-person plural)
finalinize (dative plural second-person)
finallerinize (dative plural second-person)
finallerine (dative plural third-person)
finalimde (first-person locative singular)
finallerimde (first-person locative singular)
finalinde (locative second-person singular)
finallerinde (locative second-person singular)
finalinde (locative singular third-person)
finallerinde (locative singular third-person)
finalimizde (first-person locative plural)
finallerimizde (first-person locative plural)
finalinizde (locative plural second-person)
finallerinizde (locative plural second-person)
finallerinde (locative plural third-person)
finalimden (ablative first-person singular)
finallerimden (ablative first-person singular)
finalinden (ablative second-person singular)
finallerinden (ablative second-person singular)
finalinden (ablative singular third-person)
finallerinden (ablative singular third-person)
finalimizden (ablative first-person plural)
finallerimizden (ablative first-person plural)
finalinizden (ablative plural second-person)
finallerinizden (ablative plural second-person)
finallerinden (ablative plural third-person)
finalimin (first-person genitive singular)
finallerimin (first-person genitive singular)
finalinin (genitive second-person singular)
finallerinin (genitive second-person singular)
finalinin (genitive singular third-person)
finallerinin (genitive singular third-person)
finalimizin (first-person genitive plural)
finallerimizin (first-person genitive plural)
finalinizin (genitive plural second-person)
finallerinizin (genitive plural second-person)
finallerinin (genitive plural third-person)


diploma

diploma (definite accusative diplomayı, plural diplomalar)

diplomayı (accusative definite)
diplomalar (plural)
diploma (nominative singular)
diplomalar (nominative plural)
diplomayı (accusative definite singular)
diplomaları (accusative definite plural)
diplomaya (dative singular)
diplomalara (dative plural)
diplomada (locative singular)
diplomalarda (locative plural)
diplomadan (ablative singular)
diplomalardan (ablative plural)
diplomanın (genitive singular)
diplomaların (genitive plural)
diplomam (first-person nominative singular)
diplomalarım (first-person nominative singular)
diploman (nominative second-person singular)
diplomaların (nominative second-person singular)
diploması (nominative singular third-person)
diplomaları (nominative singular third-person)
diplomamız (first-person nominative plural)
diplomalarımız (first-person nominative plural)
diplomanız (nominative plural second-person)
diplomalarınız (nominative plural second-person)
diplomaları (nominative plural third-person)
diplomamı (accusative definite first-person singular)
diplomalarımı (accusative definite first-person singular)
diplomanı (accusative definite second-person singular)
diplomalarını (accusative definite second-person singular)
diplomasını (accusative definite singular third-person)
diplomalarını (accusative definite singular third-person)
diplomamızı (accusative definite first-person plural)
diplomalarımızı (accusative definite first-person plural)
diplomanızı (accusative definite plural second-person)
diplomalarınızı (accusative definite plural second-person)
diplomalarını (accusative definite plural third-person)
diplomama (dative first-person singular)
diplomalarıma (dative first-person singular)
diplomana (dative second-person singular)
diplomalarına (dative second-person singular)
diplomasına (dative singular third-person)
diplomalarına (dative singular third-person)
diplomamıza (dative first-person plural)
diplomalarımıza (dative first-person plural)
diplomanıza (dative plural second-person)
diplomalarınıza (dative plural second-person)
diplomalarına (dative plural third-person)
diplomamda (first-person locative singular)
diplomalarımda (first-person locative singular)
diplomanda (locative second-person singular)
diplomalarında (locative second-person singular)
diplomasında (locative singular third-person)
diplomalarında (locative singular third-person)
diplomamızda (first-person locative plural)
diplomalarımızda (first-person locative plural)
diplomanızda (locative plural second-person)
diplomalarınızda (locative plural second-person)
diplomalarında (locative plural third-person)
diplomamdan (ablative first-person singular)
diplomalarımdan (ablative first-person singular)
diplomandan (ablative second-person singular)
diplomalarından (ablative second-person singular)
diplomasından (ablative singular third-person)
diplomalarından (ablative singular third-person)
diplomamızdan (ablative first-person plural)
diplomalarımızdan (ablative first-person plural)
diplomanızdan (ablative plural second-person)
diplomalarınızdan (ablative plural second-person)
diplomalarından (ablative plural third-person)
diplomamın (first-person genitive singular)
diplomalarımın (first-person genitive singular)
diplomanın (genitive second-person singular)
diplomalarının (genitive second-person singular)
diplomasının (genitive singular third-person)
diplomalarının (genitive singular third-person)
diplomamızın (first-person genitive plural)
diplomalarımızın (first-person genitive plural)
diplomanızın (genitive plural second-person)
diplomalarınızın (genitive plural second-person)
diplomalarının (genitive plural third-person)
diplomayım (first-person singular)
diplomalarım (first-person singular)
diplomasın (second-person singular)
diplomalarsın (second-person singular)
diploma (singular third-person)
diplomadır (singular third-person)
diplomalar (singular third-person)
diplomalardır (singular third-person)
diplomayız (first-person plural)
diplomalarız (first-person plural)
diplomasınız (plural second-person)
diplomalarsınız (plural second-person)
diplomalar (plural third-person)
diplomalardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دیڀلومه, from Italian diploma


okul

okul (definite accusative okulu, plural okullar)

okulu (accusative definite)
okullar (plural)
okul (nominative singular)
okullar (nominative plural)
okulu (accusative definite singular)
okulları (accusative definite plural)
okula (dative singular)
okullara (dative plural)
okulda (locative singular)
okullarda (locative plural)
okuldan (ablative singular)
okullardan (ablative plural)
okulun (genitive singular)
okulların (genitive plural)
okulum (first-person nominative singular)
okullarım (first-person nominative singular)
okulun (nominative second-person singular)
okulların (nominative second-person singular)
okulu (nominative singular third-person)
okulları (nominative singular third-person)
okulumuz (first-person nominative plural)
okullarımız (first-person nominative plural)
okulunuz (nominative plural second-person)
okullarınız (nominative plural second-person)
okulları (nominative plural third-person)
okulumu (accusative definite first-person singular)
okullarımı (accusative definite first-person singular)
okulunu (accusative definite second-person singular)
okullarını (accusative definite second-person singular)
okulunu (accusative definite singular third-person)
okullarını (accusative definite singular third-person)
okulumuzu (accusative definite first-person plural)
okullarımızı (accusative definite first-person plural)
okulunuzu (accusative definite plural second-person)
okullarınızı (accusative definite plural second-person)
okullarını (accusative definite plural third-person)
okuluma (dative first-person singular)
okullarıma (dative first-person singular)
okuluna (dative second-person singular)
okullarına (dative second-person singular)
okuluna (dative singular third-person)
okullarına (dative singular third-person)
okulumuza (dative first-person plural)
okullarımıza (dative first-person plural)
okulunuza (dative plural second-person)
okullarınıza (dative plural second-person)
okullarına (dative plural third-person)
okulumda (first-person locative singular)
okullarımda (first-person locative singular)
okulunda (locative second-person singular)
okullarında (locative second-person singular)
okulunda (locative singular third-person)
okullarında (locative singular third-person)
okulumuzda (first-person locative plural)
okullarımızda (first-person locative plural)
okulunuzda (locative plural second-person)
okullarınızda (locative plural second-person)
okullarında (locative plural third-person)
okulumdan (ablative first-person singular)
okullarımdan (ablative first-person singular)
okulundan (ablative second-person singular)
okullarından (ablative second-person singular)
okulundan (ablative singular third-person)
okullarından (ablative singular third-person)
okulumuzdan (ablative first-person plural)
okullarımızdan (ablative first-person plural)
okulunuzdan (ablative plural second-person)
okullarınızdan (ablative plural second-person)
okullarından (ablative plural third-person)
okulumun (first-person genitive singular)
okullarımın (first-person genitive singular)
okulunun (genitive second-person singular)
okullarının (genitive second-person singular)
okulunun (genitive singular third-person)
okullarının (genitive singular third-person)
okulumuzun (first-person genitive plural)
okullarımızın (first-person genitive plural)
okulunuzun (genitive plural second-person)
okullarınızın (genitive plural second-person)
okullarının (genitive plural third-person)

Coined during the language reforms from oku- (“to read, study”), possibly a phono-semantic matching of French école (“school”).

psm

Turkish language#Language reform and modern Turkish


lise

head

lise (definite accusative liseyi, plural liseler)

liseyi (accusative definite)
liseler (plural)
lise (nominative singular)
liseler (nominative plural)
liseyi (accusative definite singular)
liseleri (accusative definite plural)
liseye (dative singular)
liselere (dative plural)
lisede (locative singular)
liselerde (locative plural)
liseden (ablative singular)
liselerden (ablative plural)
lisenin (genitive singular)
liselerin (genitive plural)
lisem (first-person nominative singular)
liselerim (first-person nominative singular)
lisen (nominative second-person singular)
liselerin (nominative second-person singular)
lisesi (nominative singular third-person)
liseleri (nominative singular third-person)
lisemiz (first-person nominative plural)
liselerimiz (first-person nominative plural)
liseniz (nominative plural second-person)
liseleriniz (nominative plural second-person)
liseleri (nominative plural third-person)
lisemi (accusative definite first-person singular)
liselerimi (accusative definite first-person singular)
liseni (accusative definite second-person singular)
liselerini (accusative definite second-person singular)
lisesini (accusative definite singular third-person)
liselerini (accusative definite singular third-person)
lisemizi (accusative definite first-person plural)
liselerimizi (accusative definite first-person plural)
lisenizi (accusative definite plural second-person)
liselerinizi (accusative definite plural second-person)
liselerini (accusative definite plural third-person)
liseme (dative first-person singular)
liselerime (dative first-person singular)
lisene (dative second-person singular)
liselerine (dative second-person singular)
lisesine (dative singular third-person)
liselerine (dative singular third-person)
lisemize (dative first-person plural)
liselerimize (dative first-person plural)
lisenize (dative plural second-person)
liselerinize (dative plural second-person)
liselerine (dative plural third-person)
lisemde (first-person locative singular)
liselerimde (first-person locative singular)
lisende (locative second-person singular)
liselerinde (locative second-person singular)
lisesinde (locative singular third-person)
liselerinde (locative singular third-person)
lisemizde (first-person locative plural)
liselerimizde (first-person locative plural)
lisenizde (locative plural second-person)
liselerinizde (locative plural second-person)
liselerinde (locative plural third-person)
lisemden (ablative first-person singular)
liselerimden (ablative first-person singular)
lisenden (ablative second-person singular)
liselerinden (ablative second-person singular)
lisesinden (ablative singular third-person)
liselerinden (ablative singular third-person)
lisemizden (ablative first-person plural)
liselerimizden (ablative first-person plural)
lisenizden (ablative plural second-person)
liselerinizden (ablative plural second-person)
liselerinden (ablative plural third-person)
lisemin (first-person genitive singular)
liselerimin (first-person genitive singular)
lisenin (genitive second-person singular)
liselerinin (genitive second-person singular)
lisesinin (genitive singular third-person)
liselerinin (genitive singular third-person)
lisemizin (first-person genitive plural)
liselerimizin (first-person genitive plural)
lisenizin (genitive plural second-person)
liselerinizin (genitive plural second-person)
liselerinin (genitive plural third-person)

→ Northern Kurdish: lîse

From Ottoman Turkish لیسه (lise), from French lycée, from Latin lyceum, from Ancient Greek Λύκειον (Lúkeion) (the name of a gymnasium, or athletic training facility, near Athens where Aristotle established his school).


akademi

akademi (definite accusative akademiyi, plural akademiler)

akademiyi (accusative definite)
akademiler (plural)
akademi (nominative singular)
akademiler (nominative plural)
akademiyi (accusative definite singular)
akademileri (accusative definite plural)
akademiye (dative singular)
akademilere (dative plural)
akademide (locative singular)
akademilerde (locative plural)
akademiden (ablative singular)
akademilerden (ablative plural)
akademinin (genitive singular)
akademilerin (genitive plural)
akademim (first-person nominative singular)
akademilerim (first-person nominative singular)
akademin (nominative second-person singular)
akademilerin (nominative second-person singular)
akademisi (nominative singular third-person)
akademileri (nominative singular third-person)
akademimiz (first-person nominative plural)
akademilerimiz (first-person nominative plural)
akademiniz (nominative plural second-person)
akademileriniz (nominative plural second-person)
akademileri (nominative plural third-person)
akademimi (accusative definite first-person singular)
akademilerimi (accusative definite first-person singular)
akademini (accusative definite second-person singular)
akademilerini (accusative definite second-person singular)
akademisini (accusative definite singular third-person)
akademilerini (accusative definite singular third-person)
akademimizi (accusative definite first-person plural)
akademilerimizi (accusative definite first-person plural)
akademinizi (accusative definite plural second-person)
akademilerinizi (accusative definite plural second-person)
akademilerini (accusative definite plural third-person)
akademime (dative first-person singular)
akademilerime (dative first-person singular)
akademine (dative second-person singular)
akademilerine (dative second-person singular)
akademisine (dative singular third-person)
akademilerine (dative singular third-person)
akademimize (dative first-person plural)
akademilerimize (dative first-person plural)
akademinize (dative plural second-person)
akademilerinize (dative plural second-person)
akademilerine (dative plural third-person)
akademimde (first-person locative singular)
akademilerimde (first-person locative singular)
akademinde (locative second-person singular)
akademilerinde (locative second-person singular)
akademisinde (locative singular third-person)
akademilerinde (locative singular third-person)
akademimizde (first-person locative plural)
akademilerimizde (first-person locative plural)
akademinizde (locative plural second-person)
akademilerinizde (locative plural second-person)
akademilerinde (locative plural third-person)
akademimden (ablative first-person singular)
akademilerimden (ablative first-person singular)
akademinden (ablative second-person singular)
akademilerinden (ablative second-person singular)
akademisinden (ablative singular third-person)
akademilerinden (ablative singular third-person)
akademimizden (ablative first-person plural)
akademilerimizden (ablative first-person plural)
akademinizden (ablative plural second-person)
akademilerinizden (ablative plural second-person)
akademilerinden (ablative plural third-person)
akademimin (first-person genitive singular)
akademilerimin (first-person genitive singular)
akademinin (genitive second-person singular)
akademilerinin (genitive second-person singular)
akademisinin (genitive singular third-person)
akademilerinin (genitive singular third-person)
akademimizin (first-person genitive plural)
akademilerimizin (first-person genitive plural)
akademinizin (genitive plural second-person)
akademilerinizin (genitive plural second-person)
akademilerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آقادهمی (akademi), from French académie, from Latin acadēmīa, from Ancient Greek Ἀκαδημία (Akadēmía), from Ἀκάδημος (Akádēmos), an Athenian hero + -ία (-ía).


muallim

muallim (definite accusative muallimi, plural muallimler, feminine muallime)

muallimi (accusative definite)
muallimler (plural)
muallime (feminine)

From Ottoman Turkish معلم (mu'allim), from Arabic مُعَلِّم (muʕallim).


özel okul

özel okul (definite accusative özel okulu, plural özel okullar)

özel okulu (accusative definite)
özel okullar (plural)
özel okul (nominative singular)
özel okullar (nominative plural)
özel okulu (accusative definite singular)
özel okulları (accusative definite plural)
özel okula (dative singular)
özel okullara (dative plural)
özel okulda (locative singular)
özel okullarda (locative plural)
özel okuldan (ablative singular)
özel okullardan (ablative plural)
özel okulun (genitive singular)
özel okulların (genitive plural)
özel okulum (first-person nominative singular)
özel okullarım (first-person nominative singular)
özel okulun (nominative second-person singular)
özel okulların (nominative second-person singular)
özel okulu (nominative singular third-person)
özel okulları (nominative singular third-person)
özel okulumuz (first-person nominative plural)
özel okullarımız (first-person nominative plural)
özel okulunuz (nominative plural second-person)
özel okullarınız (nominative plural second-person)
özel okulları (nominative plural third-person)
özel okulumu (accusative definite first-person singular)
özel okullarımı (accusative definite first-person singular)
özel okulunu (accusative definite second-person singular)
özel okullarını (accusative definite second-person singular)
özel okulunu (accusative definite singular third-person)
özel okullarını (accusative definite singular third-person)
özel okulumuzu (accusative definite first-person plural)
özel okullarımızı (accusative definite first-person plural)
özel okulunuzu (accusative definite plural second-person)
özel okullarınızı (accusative definite plural second-person)
özel okullarını (accusative definite plural third-person)
özel okuluma (dative first-person singular)
özel okullarıma (dative first-person singular)
özel okuluna (dative second-person singular)
özel okullarına (dative second-person singular)
özel okuluna (dative singular third-person)
özel okullarına (dative singular third-person)
özel okulumuza (dative first-person plural)
özel okullarımıza (dative first-person plural)
özel okulunuza (dative plural second-person)
özel okullarınıza (dative plural second-person)
özel okullarına (dative plural third-person)
özel okulumda (first-person locative singular)
özel okullarımda (first-person locative singular)
özel okulunda (locative second-person singular)
özel okullarında (locative second-person singular)
özel okulunda (locative singular third-person)
özel okullarında (locative singular third-person)
özel okulumuzda (first-person locative plural)
özel okullarımızda (first-person locative plural)
özel okulunuzda (locative plural second-person)
özel okullarınızda (locative plural second-person)
özel okullarında (locative plural third-person)
özel okulumdan (ablative first-person singular)
özel okullarımdan (ablative first-person singular)
özel okulundan (ablative second-person singular)
özel okullarından (ablative second-person singular)
özel okulundan (ablative singular third-person)
özel okullarından (ablative singular third-person)
özel okulumuzdan (ablative first-person plural)
özel okullarımızdan (ablative first-person plural)
özel okulunuzdan (ablative plural second-person)
özel okullarınızdan (ablative plural second-person)
özel okullarından (ablative plural third-person)
özel okulumun (first-person genitive singular)
özel okullarımın (first-person genitive singular)
özel okulunun (genitive second-person singular)
özel okullarının (genitive second-person singular)
özel okulunun (genitive singular third-person)
özel okullarının (genitive singular third-person)
özel okulumuzun (first-person genitive plural)
özel okullarımızın (first-person genitive plural)
özel okulunuzun (genitive plural second-person)
özel okullarınızın (genitive plural second-person)
özel okullarının (genitive plural third-person)


yatılı okul

yatılı okul (definite accusative yatılı okulu, plural yatılı okullar)

yatılı okulu (accusative definite)
yatılı okullar (plural)
yatılı okul (nominative singular)
yatılı okullar (nominative plural)
yatılı okulu (accusative definite singular)
yatılı okulları (accusative definite plural)
yatılı okula (dative singular)
yatılı okullara (dative plural)
yatılı okulda (locative singular)
yatılı okullarda (locative plural)
yatılı okuldan (ablative singular)
yatılı okullardan (ablative plural)
yatılı okulun (genitive singular)
yatılı okulların (genitive plural)
yatılı okulum (first-person nominative singular)
yatılı okullarım (first-person nominative singular)
yatılı okulun (nominative second-person singular)
yatılı okulların (nominative second-person singular)
yatılı okulu (nominative singular third-person)
yatılı okulları (nominative singular third-person)
yatılı okulumuz (first-person nominative plural)
yatılı okullarımız (first-person nominative plural)
yatılı okulunuz (nominative plural second-person)
yatılı okullarınız (nominative plural second-person)
yatılı okulları (nominative plural third-person)
yatılı okulumu (accusative definite first-person singular)
yatılı okullarımı (accusative definite first-person singular)
yatılı okulunu (accusative definite second-person singular)
yatılı okullarını (accusative definite second-person singular)
yatılı okulunu (accusative definite singular third-person)
yatılı okullarını (accusative definite singular third-person)
yatılı okulumuzu (accusative definite first-person plural)
yatılı okullarımızı (accusative definite first-person plural)
yatılı okulunuzu (accusative definite plural second-person)
yatılı okullarınızı (accusative definite plural second-person)
yatılı okullarını (accusative definite plural third-person)
yatılı okuluma (dative first-person singular)
yatılı okullarıma (dative first-person singular)
yatılı okuluna (dative second-person singular)
yatılı okullarına (dative second-person singular)
yatılı okuluna (dative singular third-person)
yatılı okullarına (dative singular third-person)
yatılı okulumuza (dative first-person plural)
yatılı okullarımıza (dative first-person plural)
yatılı okulunuza (dative plural second-person)
yatılı okullarınıza (dative plural second-person)
yatılı okullarına (dative plural third-person)
yatılı okulumda (first-person locative singular)
yatılı okullarımda (first-person locative singular)
yatılı okulunda (locative second-person singular)
yatılı okullarında (locative second-person singular)
yatılı okulunda (locative singular third-person)
yatılı okullarında (locative singular third-person)
yatılı okulumuzda (first-person locative plural)
yatılı okullarımızda (first-person locative plural)
yatılı okulunuzda (locative plural second-person)
yatılı okullarınızda (locative plural second-person)
yatılı okullarında (locative plural third-person)
yatılı okulumdan (ablative first-person singular)
yatılı okullarımdan (ablative first-person singular)
yatılı okulundan (ablative second-person singular)
yatılı okullarından (ablative second-person singular)
yatılı okulundan (ablative singular third-person)
yatılı okullarından (ablative singular third-person)
yatılı okulumuzdan (ablative first-person plural)
yatılı okullarımızdan (ablative first-person plural)
yatılı okulunuzdan (ablative plural second-person)
yatılı okullarınızdan (ablative plural second-person)
yatılı okullarından (ablative plural third-person)
yatılı okulumun (first-person genitive singular)
yatılı okullarımın (first-person genitive singular)
yatılı okulunun (genitive second-person singular)
yatılı okullarının (genitive second-person singular)
yatılı okulunun (genitive singular third-person)
yatılı okullarının (genitive singular third-person)
yatılı okulumuzun (first-person genitive plural)
yatılı okullarımızın (first-person genitive plural)
yatılı okulunuzun (genitive plural second-person)
yatılı okullarınızın (genitive plural second-person)
yatılı okullarının (genitive plural third-person)


öğrenci

öğrenci (definite accusative öğrenciyi, plural öğrenciler)

öğrenciyi (accusative definite)
öğrenciler (plural)
öğrenci (nominative singular)
öğrenciler (nominative plural)
öğrenciyi (accusative definite singular)
öğrencileri (accusative definite plural)
öğrenciye (dative singular)
öğrencilere (dative plural)
öğrencide (locative singular)
öğrencilerde (locative plural)
öğrenciden (ablative singular)
öğrencilerden (ablative plural)
öğrencinin (genitive singular)
öğrencilerin (genitive plural)
öğrencim (first-person nominative singular)
öğrencilerim (first-person nominative singular)
öğrencin (nominative second-person singular)
öğrencilerin (nominative second-person singular)
öğrencisi (nominative singular third-person)
öğrencileri (nominative singular third-person)
öğrencimiz (first-person nominative plural)
öğrencilerimiz (first-person nominative plural)
öğrenciniz (nominative plural second-person)
öğrencileriniz (nominative plural second-person)
öğrencileri (nominative plural third-person)
öğrencimi (accusative definite first-person singular)
öğrencilerimi (accusative definite first-person singular)
öğrencini (accusative definite second-person singular)
öğrencilerini (accusative definite second-person singular)
öğrencisini (accusative definite singular third-person)
öğrencilerini (accusative definite singular third-person)
öğrencimizi (accusative definite first-person plural)
öğrencilerimizi (accusative definite first-person plural)
öğrencinizi (accusative definite plural second-person)
öğrencilerinizi (accusative definite plural second-person)
öğrencilerini (accusative definite plural third-person)
öğrencime (dative first-person singular)
öğrencilerime (dative first-person singular)
öğrencine (dative second-person singular)
öğrencilerine (dative second-person singular)
öğrencisine (dative singular third-person)
öğrencilerine (dative singular third-person)
öğrencimize (dative first-person plural)
öğrencilerimize (dative first-person plural)
öğrencinize (dative plural second-person)
öğrencilerinize (dative plural second-person)
öğrencilerine (dative plural third-person)
öğrencimde (first-person locative singular)
öğrencilerimde (first-person locative singular)
öğrencinde (locative second-person singular)
öğrencilerinde (locative second-person singular)
öğrencisinde (locative singular third-person)
öğrencilerinde (locative singular third-person)
öğrencimizde (first-person locative plural)
öğrencilerimizde (first-person locative plural)
öğrencinizde (locative plural second-person)
öğrencilerinizde (locative plural second-person)
öğrencilerinde (locative plural third-person)
öğrencimden (ablative first-person singular)
öğrencilerimden (ablative first-person singular)
öğrencinden (ablative second-person singular)
öğrencilerinden (ablative second-person singular)
öğrencisinden (ablative singular third-person)
öğrencilerinden (ablative singular third-person)
öğrencimizden (ablative first-person plural)
öğrencilerimizden (ablative first-person plural)
öğrencinizden (ablative plural second-person)
öğrencilerinizden (ablative plural second-person)
öğrencilerinden (ablative plural third-person)
öğrencimin (first-person genitive singular)
öğrencilerimin (first-person genitive singular)
öğrencinin (genitive second-person singular)
öğrencilerinin (genitive second-person singular)
öğrencisinin (genitive singular third-person)
öğrencilerinin (genitive singular third-person)
öğrencimizin (first-person genitive plural)
öğrencilerimizin (first-person genitive plural)
öğrencinizin (genitive plural second-person)
öğrencilerinizin (genitive plural second-person)
öğrencilerinin (genitive plural third-person)
öğrenciyim (first-person singular)
öğrencilerim (first-person singular)
öğrencisin (second-person singular)
öğrencilersin (second-person singular)
öğrenci (singular third-person)
öğrencidir (singular third-person)
öğrenciler (singular third-person)
öğrencilerdir (singular third-person)
öğrenciyiz (first-person plural)
öğrencileriz (first-person plural)
öğrencisiniz (plural second-person)
öğrencilersiniz (plural second-person)
öğrenciler (plural third-person)
öğrencilerdir (plural third-person)


öğretmen

öğretmen (definite accusative öğretmeni, plural öğretmenler)

öğretmeni (accusative definite)
öğretmenler (plural)
öğretmen (nominative singular)
öğretmenler (nominative plural)
öğretmeni (accusative definite singular)
öğretmenleri (accusative definite plural)
öğretmene (dative singular)
öğretmenlere (dative plural)
öğretmende (locative singular)
öğretmenlerde (locative plural)
öğretmenden (ablative singular)
öğretmenlerden (ablative plural)
öğretmenin (genitive singular)
öğretmenlerin (genitive plural)
öğretmenim (first-person nominative singular)
öğretmenlerim (first-person nominative singular)
öğretmenin (nominative second-person singular)
öğretmenlerin (nominative second-person singular)
öğretmeni (nominative singular third-person)
öğretmenleri (nominative singular third-person)
öğretmenimiz (first-person nominative plural)
öğretmenlerimiz (first-person nominative plural)
öğretmeniniz (nominative plural second-person)
öğretmenleriniz (nominative plural second-person)
öğretmenleri (nominative plural third-person)
öğretmenimi (accusative definite first-person singular)
öğretmenlerimi (accusative definite first-person singular)
öğretmenini (accusative definite second-person singular)
öğretmenlerini (accusative definite second-person singular)
öğretmenini (accusative definite singular third-person)
öğretmenlerini (accusative definite singular third-person)
öğretmenimizi (accusative definite first-person plural)
öğretmenlerimizi (accusative definite first-person plural)
öğretmeninizi (accusative definite plural second-person)
öğretmenlerinizi (accusative definite plural second-person)
öğretmenlerini (accusative definite plural third-person)
öğretmenime (dative first-person singular)
öğretmenlerime (dative first-person singular)
öğretmenine (dative second-person singular)
öğretmenlerine (dative second-person singular)
öğretmenine (dative singular third-person)
öğretmenlerine (dative singular third-person)
öğretmenimize (dative first-person plural)
öğretmenlerimize (dative first-person plural)
öğretmeninize (dative plural second-person)
öğretmenlerinize (dative plural second-person)
öğretmenlerine (dative plural third-person)
öğretmenimde (first-person locative singular)
öğretmenlerimde (first-person locative singular)
öğretmeninde (locative second-person singular)
öğretmenlerinde (locative second-person singular)
öğretmeninde (locative singular third-person)
öğretmenlerinde (locative singular third-person)
öğretmenimizde (first-person locative plural)
öğretmenlerimizde (first-person locative plural)
öğretmeninizde (locative plural second-person)
öğretmenlerinizde (locative plural second-person)
öğretmenlerinde (locative plural third-person)
öğretmenimden (ablative first-person singular)
öğretmenlerimden (ablative first-person singular)
öğretmeninden (ablative second-person singular)
öğretmenlerinden (ablative second-person singular)
öğretmeninden (ablative singular third-person)
öğretmenlerinden (ablative singular third-person)
öğretmenimizden (ablative first-person plural)
öğretmenlerimizden (ablative first-person plural)
öğretmeninizden (ablative plural second-person)
öğretmenlerinizden (ablative plural second-person)
öğretmenlerinden (ablative plural third-person)
öğretmenimin (first-person genitive singular)
öğretmenlerimin (first-person genitive singular)
öğretmeninin (genitive second-person singular)
öğretmenlerinin (genitive second-person singular)
öğretmeninin (genitive singular third-person)
öğretmenlerinin (genitive singular third-person)
öğretmenimizin (first-person genitive plural)
öğretmenlerimizin (first-person genitive plural)
öğretmeninizin (genitive plural second-person)
öğretmenlerinizin (genitive plural second-person)
öğretmenlerinin (genitive plural third-person)
öğretmenim (first-person singular)
öğretmenlerim (first-person singular)
öğretmensin (second-person singular)
öğretmenlersin (second-person singular)
öğretmen (singular third-person)
öğretmendir (singular third-person)
öğretmenler (singular third-person)
öğretmenlerdir (singular third-person)
öğretmeniz (first-person plural)
öğretmenleriz (first-person plural)
öğretmensiniz (plural second-person)
öğretmenlersiniz (plural second-person)
öğretmenler (plural third-person)
öğretmenlerdir (plural third-person)

From öğret (“to teach”) + -men. Coined during the language reform, displacing the older Arabic-derived muallim.


kimya

kimya (definite accusative kimyayı, plural kimyalar)

kimyayı (accusative definite)
kimyalar (plural)
kimya (nominative singular)
kimyalar (nominative plural)
kimyayı (accusative definite singular)
kimyaları (accusative definite plural)
kimyaya (dative singular)
kimyalara (dative plural)
kimyada (locative singular)
kimyalarda (locative plural)
kimyadan (ablative singular)
kimyalardan (ablative plural)
kimyanın (genitive singular)
kimyaların (genitive plural)
kimyam (first-person nominative singular)
kimyalarım (first-person nominative singular)
kimyan (nominative second-person singular)
kimyaların (nominative second-person singular)
kimyası (nominative singular third-person)
kimyaları (nominative singular third-person)
kimyamız (first-person nominative plural)
kimyalarımız (first-person nominative plural)
kimyanız (nominative plural second-person)
kimyalarınız (nominative plural second-person)
kimyaları (nominative plural third-person)
kimyamı (accusative definite first-person singular)
kimyalarımı (accusative definite first-person singular)
kimyanı (accusative definite second-person singular)
kimyalarını (accusative definite second-person singular)
kimyasını (accusative definite singular third-person)
kimyalarını (accusative definite singular third-person)
kimyamızı (accusative definite first-person plural)
kimyalarımızı (accusative definite first-person plural)
kimyanızı (accusative definite plural second-person)
kimyalarınızı (accusative definite plural second-person)
kimyalarını (accusative definite plural third-person)
kimyama (dative first-person singular)
kimyalarıma (dative first-person singular)
kimyana (dative second-person singular)
kimyalarına (dative second-person singular)
kimyasına (dative singular third-person)
kimyalarına (dative singular third-person)
kimyamıza (dative first-person plural)
kimyalarımıza (dative first-person plural)
kimyanıza (dative plural second-person)
kimyalarınıza (dative plural second-person)
kimyalarına (dative plural third-person)
kimyamda (first-person locative singular)
kimyalarımda (first-person locative singular)
kimyanda (locative second-person singular)
kimyalarında (locative second-person singular)
kimyasında (locative singular third-person)
kimyalarında (locative singular third-person)
kimyamızda (first-person locative plural)
kimyalarımızda (first-person locative plural)
kimyanızda (locative plural second-person)
kimyalarınızda (locative plural second-person)
kimyalarında (locative plural third-person)
kimyamdan (ablative first-person singular)
kimyalarımdan (ablative first-person singular)
kimyandan (ablative second-person singular)
kimyalarından (ablative second-person singular)
kimyasından (ablative singular third-person)
kimyalarından (ablative singular third-person)
kimyamızdan (ablative first-person plural)
kimyalarımızdan (ablative first-person plural)
kimyanızdan (ablative plural second-person)
kimyalarınızdan (ablative plural second-person)
kimyalarından (ablative plural third-person)
kimyamın (first-person genitive singular)
kimyalarımın (first-person genitive singular)
kimyanın (genitive second-person singular)
kimyalarının (genitive second-person singular)
kimyasının (genitive singular third-person)
kimyalarının (genitive singular third-person)
kimyamızın (first-person genitive plural)
kimyalarımızın (first-person genitive plural)
kimyanızın (genitive plural second-person)
kimyalarınızın (genitive plural second-person)
kimyalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كیمیا (kimiya, kimya), from Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ).

der

Arabic كِيمِيَاء (kīmiyāʔ)


üniversite

head

üniversite (definite accusative üniversiteyi, plural üniversiteler)

üniversiteyi (accusative definite)
üniversiteler (plural)
üniversite (nominative singular)
üniversiteler (nominative plural)
üniversiteyi (accusative definite singular)
üniversiteleri (accusative definite plural)
üniversiteye (dative singular)
üniversitelere (dative plural)
üniversitede (locative singular)
üniversitelerde (locative plural)
üniversiteden (ablative singular)
üniversitelerden (ablative plural)
üniversitenin (genitive singular)
üniversitelerin (genitive plural)
üniversitem (first-person nominative singular)
üniversitelerim (first-person nominative singular)
üniversiten (nominative second-person singular)
üniversitelerin (nominative second-person singular)
üniversitesi (nominative singular third-person)
üniversiteleri (nominative singular third-person)
üniversitemiz (first-person nominative plural)
üniversitelerimiz (first-person nominative plural)
üniversiteniz (nominative plural second-person)
üniversiteleriniz (nominative plural second-person)
üniversiteleri (nominative plural third-person)
üniversitemi (accusative definite first-person singular)
üniversitelerimi (accusative definite first-person singular)
üniversiteni (accusative definite second-person singular)
üniversitelerini (accusative definite second-person singular)
üniversitesini (accusative definite singular third-person)
üniversitelerini (accusative definite singular third-person)
üniversitemizi (accusative definite first-person plural)
üniversitelerimizi (accusative definite first-person plural)
üniversitenizi (accusative definite plural second-person)
üniversitelerinizi (accusative definite plural second-person)
üniversitelerini (accusative definite plural third-person)
üniversiteme (dative first-person singular)
üniversitelerime (dative first-person singular)
üniversitene (dative second-person singular)
üniversitelerine (dative second-person singular)
üniversitesine (dative singular third-person)
üniversitelerine (dative singular third-person)
üniversitemize (dative first-person plural)
üniversitelerimize (dative first-person plural)
üniversitenize (dative plural second-person)
üniversitelerinize (dative plural second-person)
üniversitelerine (dative plural third-person)
üniversitemde (first-person locative singular)
üniversitelerimde (first-person locative singular)
üniversitende (locative second-person singular)
üniversitelerinde (locative second-person singular)
üniversitesinde (locative singular third-person)
üniversitelerinde (locative singular third-person)
üniversitemizde (first-person locative plural)
üniversitelerimizde (first-person locative plural)
üniversitenizde (locative plural second-person)
üniversitelerinizde (locative plural second-person)
üniversitelerinde (locative plural third-person)
üniversitemden (ablative first-person singular)
üniversitelerimden (ablative first-person singular)
üniversitenden (ablative second-person singular)
üniversitelerinden (ablative second-person singular)
üniversitesinden (ablative singular third-person)
üniversitelerinden (ablative singular third-person)
üniversitemizden (ablative first-person plural)
üniversitelerimizden (ablative first-person plural)
üniversitenizden (ablative plural second-person)
üniversitelerinizden (ablative plural second-person)
üniversitelerinden (ablative plural third-person)
üniversitemin (first-person genitive singular)
üniversitelerimin (first-person genitive singular)
üniversitenin (genitive second-person singular)
üniversitelerinin (genitive second-person singular)
üniversitesinin (genitive singular third-person)
üniversitelerinin (genitive singular third-person)
üniversitemizin (first-person genitive plural)
üniversitelerimizin (first-person genitive plural)
üniversitenizin (genitive plural second-person)
üniversitelerinizin (genitive plural second-person)
üniversitelerinin (genitive plural third-person)


ilköğretim okulu

ilköğretim okulu (definite accusative ilköğretim okulunu, plural ilköğretim okulları)

ilköğretim okulunu (accusative definite)
ilköğretim okulları (plural)
ilköğretim okulu (nominative singular)
lköğretim okulları (nominative plural)
ilköğretim okulunu (accusative definite singular)
lköğretim okullarını (accusative definite plural)
ilköğretim okuluna (dative singular)
lköğretim okullarına (dative plural)
ilköğretim okulunda (locative singular)
lköğretim okullarında (locative plural)
ilköğretim okulundan (ablative singular)
lköğretim okullarından (ablative plural)
ilköğretim okulunun (genitive singular)
lköğretim okullarının (genitive plural)


fakülte

fakülte (definite accusative fakülteyi, plural fakülteler)

fakülteyi (accusative definite)
fakülteler (plural)
fakülte (nominative singular)
fakülteler (nominative plural)
fakülteyi (accusative definite singular)
fakülteleri (accusative definite plural)
fakülteye (dative singular)
fakültelere (dative plural)
fakültede (locative singular)
fakültelerde (locative plural)
fakülteden (ablative singular)
fakültelerden (ablative plural)
fakültenin (genitive singular)
fakültelerin (genitive plural)
fakültem (first-person nominative singular)
fakültelerim (first-person nominative singular)
fakülten (nominative second-person singular)
fakültelerin (nominative second-person singular)
fakültesi (nominative singular third-person)
fakülteleri (nominative singular third-person)
fakültemiz (first-person nominative plural)
fakültelerimiz (first-person nominative plural)
fakülteniz (nominative plural second-person)
fakülteleriniz (nominative plural second-person)
fakülteleri (nominative plural third-person)
fakültemi (accusative definite first-person singular)
fakültelerimi (accusative definite first-person singular)
fakülteni (accusative definite second-person singular)
fakültelerini (accusative definite second-person singular)
fakültesini (accusative definite singular third-person)
fakültelerini (accusative definite singular third-person)
fakültemizi (accusative definite first-person plural)
fakültelerimizi (accusative definite first-person plural)
fakültenizi (accusative definite plural second-person)
fakültelerinizi (accusative definite plural second-person)
fakültelerini (accusative definite plural third-person)
fakülteme (dative first-person singular)
fakültelerime (dative first-person singular)
fakültene (dative second-person singular)
fakültelerine (dative second-person singular)
fakültesine (dative singular third-person)
fakültelerine (dative singular third-person)
fakültemize (dative first-person plural)
fakültelerimize (dative first-person plural)
fakültenize (dative plural second-person)
fakültelerinize (dative plural second-person)
fakültelerine (dative plural third-person)
fakültemde (first-person locative singular)
fakültelerimde (first-person locative singular)
fakültende (locative second-person singular)
fakültelerinde (locative second-person singular)
fakültesinde (locative singular third-person)
fakültelerinde (locative singular third-person)
fakültemizde (first-person locative plural)
fakültelerimizde (first-person locative plural)
fakültenizde (locative plural second-person)
fakültelerinizde (locative plural second-person)
fakültelerinde (locative plural third-person)
fakültemden (ablative first-person singular)
fakültelerimden (ablative first-person singular)
fakültenden (ablative second-person singular)
fakültelerinden (ablative second-person singular)
fakültesinden (ablative singular third-person)
fakültelerinden (ablative singular third-person)
fakültemizden (ablative first-person plural)
fakültelerimizden (ablative first-person plural)
fakültenizden (ablative plural second-person)
fakültelerinizden (ablative plural second-person)
fakültelerinden (ablative plural third-person)
fakültemin (first-person genitive singular)
fakültelerimin (first-person genitive singular)
fakültenin (genitive second-person singular)
fakültelerinin (genitive second-person singular)
fakültesinin (genitive singular third-person)
fakültelerinin (genitive singular third-person)
fakültemizin (first-person genitive plural)
fakültelerimizin (first-person genitive plural)
fakültenizin (genitive plural second-person)
fakültelerinizin (genitive plural second-person)
fakültelerinin (genitive plural third-person)

From French faculté, from Latin facultās.


tahsil

tahsil (definite accusative tahsili, plural tahsiller)

tahsili (accusative definite)
tahsiller (plural)
tahsil (nominative singular)
tahsiller (nominative plural)
tahsili (accusative definite singular)
tahsilleri (accusative definite plural)
tahsile (dative singular)
tahsillere (dative plural)
tahsilde (locative singular)
tahsillerde (locative plural)
tahsilden (ablative singular)
tahsillerden (ablative plural)
tahsilin (genitive singular)
tahsillerin (genitive plural)
tahsilim (first-person nominative singular)
tahsillerim (first-person nominative singular)
tahsilin (nominative second-person singular)
tahsillerin (nominative second-person singular)
tahsili (nominative singular third-person)
tahsilleri (nominative singular third-person)
tahsilimiz (first-person nominative plural)
tahsillerimiz (first-person nominative plural)
tahsiliniz (nominative plural second-person)
tahsilleriniz (nominative plural second-person)
tahsilleri (nominative plural third-person)
tahsilimi (accusative definite first-person singular)
tahsillerimi (accusative definite first-person singular)
tahsilini (accusative definite second-person singular)
tahsillerini (accusative definite second-person singular)
tahsilini (accusative definite singular third-person)
tahsillerini (accusative definite singular third-person)
tahsilimizi (accusative definite first-person plural)
tahsillerimizi (accusative definite first-person plural)
tahsilinizi (accusative definite plural second-person)
tahsillerinizi (accusative definite plural second-person)
tahsillerini (accusative definite plural third-person)
tahsilime (dative first-person singular)
tahsillerime (dative first-person singular)
tahsiline (dative second-person singular)
tahsillerine (dative second-person singular)
tahsiline (dative singular third-person)
tahsillerine (dative singular third-person)
tahsilimize (dative first-person plural)
tahsillerimize (dative first-person plural)
tahsilinize (dative plural second-person)
tahsillerinize (dative plural second-person)
tahsillerine (dative plural third-person)
tahsilimde (first-person locative singular)
tahsillerimde (first-person locative singular)
tahsilinde (locative second-person singular)
tahsillerinde (locative second-person singular)
tahsilinde (locative singular third-person)
tahsillerinde (locative singular third-person)
tahsilimizde (first-person locative plural)
tahsillerimizde (first-person locative plural)
tahsilinizde (locative plural second-person)
tahsillerinizde (locative plural second-person)
tahsillerinde (locative plural third-person)
tahsilimden (ablative first-person singular)
tahsillerimden (ablative first-person singular)
tahsilinden (ablative second-person singular)
tahsillerinden (ablative second-person singular)
tahsilinden (ablative singular third-person)
tahsillerinden (ablative singular third-person)
tahsilimizden (ablative first-person plural)
tahsillerimizden (ablative first-person plural)
tahsilinizden (ablative plural second-person)
tahsillerinizden (ablative plural second-person)
tahsillerinden (ablative plural third-person)
tahsilimin (first-person genitive singular)
tahsillerimin (first-person genitive singular)
tahsilinin (genitive second-person singular)
tahsillerinin (genitive second-person singular)
tahsilinin (genitive singular third-person)
tahsillerinin (genitive singular third-person)
tahsilimizin (first-person genitive plural)
tahsillerimizin (first-person genitive plural)
tahsilinizin (genitive plural second-person)
tahsillerinizin (genitive plural second-person)
tahsillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تحصیل (taḥṣil, “a making be existent or present, producing, production; an extracting, educing; an obtaining, acquiring, acquisition, especially of learning or science; a collecting (money), collection of revenue”), from Arabic تَحْصِيل (taḥṣīl), verbal noun of حَصَّلَ (ḥaṣṣala, “to produce, to educe, to extract, to raise, to gather”).

der

Arabic تَحْصِيل (taḥṣīl)

An act of learning, getting educated; education.


eğitim

head

eğitim (definite accusative eğitimi, plural eğitimler)

eğitimi (accusative definite)
eğitimler (plural)
eğitim (nominative singular)
eğitimler (nominative plural)
eğitimi (accusative definite singular)
eğitimleri (accusative definite plural)
eğitime (dative singular)
eğitimlere (dative plural)
eğitimde (locative singular)
eğitimlerde (locative plural)
eğitimden (ablative singular)
eğitimlerden (ablative plural)
eğitimin (genitive singular)
eğitimlerin (genitive plural)
eğitimim (first-person nominative singular)
eğitimlerim (first-person nominative singular)
eğitimin (nominative second-person singular)
eğitimlerin (nominative second-person singular)
eğitimi (nominative singular third-person)
eğitimleri (nominative singular third-person)
eğitimimiz (first-person nominative plural)
eğitimlerimiz (first-person nominative plural)
eğitiminiz (nominative plural second-person)
eğitimleriniz (nominative plural second-person)
eğitimleri (nominative plural third-person)
eğitimimi (accusative definite first-person singular)
eğitimlerimi (accusative definite first-person singular)
eğitimini (accusative definite second-person singular)
eğitimlerini (accusative definite second-person singular)
eğitimini (accusative definite singular third-person)
eğitimlerini (accusative definite singular third-person)
eğitimimizi (accusative definite first-person plural)
eğitimlerimizi (accusative definite first-person plural)
eğitiminizi (accusative definite plural second-person)
eğitimlerinizi (accusative definite plural second-person)
eğitimlerini (accusative definite plural third-person)
eğitimime (dative first-person singular)
eğitimlerime (dative first-person singular)
eğitimine (dative second-person singular)
eğitimlerine (dative second-person singular)
eğitimine (dative singular third-person)
eğitimlerine (dative singular third-person)
eğitimimize (dative first-person plural)
eğitimlerimize (dative first-person plural)
eğitiminize (dative plural second-person)
eğitimlerinize (dative plural second-person)
eğitimlerine (dative plural third-person)
eğitimimde (first-person locative singular)
eğitimlerimde (first-person locative singular)
eğitiminde (locative second-person singular)
eğitimlerinde (locative second-person singular)
eğitiminde (locative singular third-person)
eğitimlerinde (locative singular third-person)
eğitimimizde (first-person locative plural)
eğitimlerimizde (first-person locative plural)
eğitiminizde (locative plural second-person)
eğitimlerinizde (locative plural second-person)
eğitimlerinde (locative plural third-person)
eğitimimden (ablative first-person singular)
eğitimlerimden (ablative first-person singular)
eğitiminden (ablative second-person singular)
eğitimlerinden (ablative second-person singular)
eğitiminden (ablative singular third-person)
eğitimlerinden (ablative singular third-person)
eğitimimizden (ablative first-person plural)
eğitimlerimizden (ablative first-person plural)
eğitiminizden (ablative plural second-person)
eğitimlerinizden (ablative plural second-person)
eğitimlerinden (ablative plural third-person)
eğitimimin (first-person genitive singular)
eğitimlerimin (first-person genitive singular)
eğitiminin (genitive second-person singular)
eğitimlerinin (genitive second-person singular)
eğitiminin (genitive singular third-person)
eğitimlerinin (genitive singular third-person)
eğitimimizin (first-person genitive plural)
eğitimlerimizin (first-person genitive plural)
eğitiminizin (genitive plural second-person)
eğitimlerinizin (genitive plural second-person)
eğitimlerinin (genitive plural third-person)


eğitmek

eğitmek (third-person singular simple present eğitir)

eğitir (present singular third-person)
eğitmek (infinitive)
eğiten (imperfective impersonal participle)
eğitmiş (impersonal participle perfective)
eğitecek (impersonal participle prospective)
eğittiğim (non-prospective participle personal)
eğittiğin (non-prospective participle personal)
eğittiği (non-prospective participle personal)
eğittiğimiz (non-prospective participle personal)
eğittiğiniz (non-prospective participle personal)
eğittikleri (non-prospective participle personal)
eğiteceğim (participle personal prospective)
eğiteceğin (participle personal prospective)
eğiteceği (participle personal prospective)
eğiteceğimiz (participle personal prospective)
eğiteceğiniz (participle personal prospective)
eğitecekleri (participle personal prospective)
eğitme (noun-from-verb)
eğitiş (adverbial)
eğitirim (aorist first-person indicative present singular)
eğitirsin (aorist indicative present second-person singular)
eğitir (aorist indicative present singular third-person)
eğitiriz (aorist first-person indicative plural present)
eğitirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eğitirler (aorist indicative plural present third-person)
eğitiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eğitiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eğitiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eğitiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eğitiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eğitiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eğittim (first-person indicative past perfective singular)
eğittin (indicative past perfective second-person singular)
eğitti (indicative past perfective singular third-person)
eğittik (first-person indicative past perfective plural)
eğittiniz (indicative past perfective plural second-person)
eğittiler (indicative past perfective plural third-person)
eğitiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eğitiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eğitiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eğitiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eğitiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eğitiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or eğitiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
eğiteceğim (first-person future indicative singular)
eğiteceksin (future indicative second-person singular)
eğitecek (future indicative singular third-person)
eğiteceğiz (first-person future indicative plural)
eğiteceksiniz (future indicative plural second-person)
eğitecekler (future indicative plural third-person)
eğitecektim (definite first-person indicative past-future singular)
eğitecektin (definite indicative past-future second-person singular)
eğitecekti (definite indicative past-future singular third-person)
eğitecektik (definite first-person indicative past-future plural)
eğitecektiniz (definite indicative past-future plural second-person)
eğiteceklerdi (definite indicative past-future plural third-person)
eğitirdim (first-person indefinite indicative past-future singular)
eğitirdin (indefinite indicative past-future second-person singular)
eğitirdi (indefinite indicative past-future singular third-person)
eğitirdik (first-person indefinite indicative past-future plural)
eğitirdiniz (indefinite indicative past-future plural second-person)
eğitirlerdi (indefinite indicative past-future plural third-person)
eğitmişim (first-person inferential perfective singular)
eğitmişsin (inferential perfective second-person singular)
eğitmiş (inferential perfective singular third-person)
eğitmişiz (first-person inferential perfective plural)
eğitmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eğitmişler (inferential perfective plural third-person)
eğitirmişim (aorist first-person inferential singular)
eğitirmişsin (aorist inferential second-person singular)
eğitirmiş (aorist inferential singular third-person)
eğitirmişiz (aorist first-person inferential plural)
eğitirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eğitirlermiş (or eğitirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
eğitiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eğitiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eğitiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eğitiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eğitiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eğitiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eğitsem (conditional first-person singular)
eğitsen (conditional second-person singular)
eğitse (conditional singular third-person)
eğitsek (conditional first-person plural)
eğitseniz (conditional plural second-person)
eğitseler (conditional plural third-person)
eğitseydim (conditional first-person perfective singular)
eğitseydin (conditional perfective second-person singular)
eğitseydi (conditional perfective singular third-person)
eğitseydik (conditional first-person perfective plural)
eğitseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eğitseydiler (conditional perfective plural third-person)
eğiteyim (first-person optative singular)
eğitesin (optative second-person singular)
eğite (optative singular third-person)
eğitelim (first-person optative plural)
eğitesiniz (optative plural second-person)
eğiteler (optative plural third-person)
eğitmekteyim (first-person progressive singular)
eğitmektesin (progressive second-person singular)
eğitmekte (progressive singular third-person)
eğitmekteyiz (first-person plural progressive)
eğitmektesiniz (plural progressive second-person)
eğitmekteler (plural progressive third-person)
eğitmeliyim (first-person necessitative singular)
eğitmelisin (necessitative second-person singular)
eğitmeli (necessitative singular third-person)
eğitmeliyiz (first-person necessitative plural)
eğitmelisiniz (necessitative plural second-person)
eğitmeliler (necessitative plural third-person)
eğit (imperative second-person singular)
eğitsin (imperative singular third-person)
eğitin (imperative plural second-person)
eğitsinler (imperative plural third-person)
eğitir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eğitir misin? (aorist indicative present second-person singular)
eğitir mi? (aorist indicative present singular third-person)
eğitir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eğitir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eğitirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eğitiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eğitiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eğitiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eğitiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eğitiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eğitiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eğittim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eğittin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eğitti mi? (indicative past perfective singular third-person)
eğittik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eğittiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eğittiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eğitiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eğitiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eğitiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eğitiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eğitiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eğitiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eğitecek miyim? (first-person future indicative singular)
eğitecek misin? (future indicative second-person singular)
eğitecek mi? (future indicative singular third-person)
eğitecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eğitecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eğitecekler mi? (future indicative plural third-person)
eğitmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eğitmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eğitmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eğitmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eğitmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eğitmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eğitir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eğitir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eğitir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eğitir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eğitir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eğitirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eğitiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eğitiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eğitiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eğitiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eğitiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eğitiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eğitsem mi? (conditional first-person singular)
eğitsen mi? (conditional second-person singular)
eğitse mi? (conditional singular third-person)
eğitsek mi? (conditional first-person plural)
eğitseniz mi? (conditional plural second-person)
eğitseler mi? (conditional plural third-person)
eğitse miydim? (conditional first-person perfective singular)
eğitse miydin? (conditional perfective second-person singular)
eğitse miydi? (conditional perfective singular third-person)
eğitse miydik? (conditional first-person perfective plural)
eğitse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eğitseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eğitmekte miyim? (first-person progressive singular)
eğitmekte misin? (progressive second-person singular)
eğitmekte mi? (progressive singular third-person)
eğitmekte miyiz? (first-person plural progressive)
eğitmekte misiniz? (plural progressive second-person)
eğitmekteler mi? (plural progressive third-person)
eğitmeli miyim? (first-person necessitative singular)
eğitmeli misin? (necessitative second-person singular)
eğitmeli mi? (necessitative singular third-person)
eğitmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eğitmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eğitmeliler mi? (necessitative plural third-person)
eğitmemek (infinitive negative)
eğitmeyen (imperfective impersonal negative participle)
eğitmemiş (impersonal negative participle perfective)
eğitmeyecek (impersonal negative participle prospective)
eğitmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
eğitmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
eğitmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
eğitmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
eğitmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
eğitmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
eğitmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
eğitmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
eğitmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
eğitmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
eğitmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
eğitmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
eğitmeme (negative noun-from-verb)
eğitmeyiş (adverbial negative)
eğitmem (aorist first-person indicative present singular)
eğitmezsin (aorist indicative present second-person singular)
eğitmez (aorist indicative present singular third-person)
eğitmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
eğitmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
eğitmezler (aorist indicative plural present third-person)
eğitmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
eğitmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
eğitmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
eğitmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
eğitmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
eğitmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
eğitmedim (first-person indicative past perfective singular)
eğitmedin (indicative past perfective second-person singular)
eğitmedi (indicative past perfective singular third-person)
eğitmedik (first-person indicative past perfective plural)
eğitmediniz (indicative past perfective plural second-person)
eğitmediler (indicative past perfective plural third-person)
eğitmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
eğitmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
eğitmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
eğitmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
eğitmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
eğitmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
eğitmeyeceğim (first-person future indicative singular)
eğitmeyeceksin (future indicative second-person singular)
eğitmeyecek (future indicative singular third-person)
eğitmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
eğitmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
eğitmeyecekler (future indicative plural third-person)
eğitmemişim (first-person inferential perfective singular)
eğitmemişsin (inferential perfective second-person singular)
eğitmemiş (inferential perfective singular third-person)
eğitmemişiz (first-person inferential perfective plural)
eğitmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
eğitmemişler (inferential perfective plural third-person)
eğitmezmişim (aorist first-person inferential singular)
eğitmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
eğitmezmiş (aorist inferential singular third-person)
eğitmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
eğitmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
eğitmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
eğitmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
eğitmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
eğitmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
eğitmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
eğitmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
eğitmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
eğitmesem (conditional first-person singular)
eğitmesen (conditional second-person singular)
eğitmese (conditional singular third-person)
eğitmesek (conditional first-person plural)
eğitmeseniz (conditional plural second-person)
eğitmeseler (conditional plural third-person)
eğitmeseydim (conditional first-person perfective singular)
eğitmeseydin (conditional perfective second-person singular)
eğitmeseydi (conditional perfective singular third-person)
eğitmeseydik (conditional first-person perfective plural)
eğitmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
eğitmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
eğitmeyeyim (first-person optative singular)
eğitmeyesin (optative second-person singular)
eğitmeye (optative singular third-person)
eğitmeyelim (first-person optative plural)
eğitmeyesiniz (optative plural second-person)
eğitmeyeler (optative plural third-person)
eğitmemekteyim (first-person progressive singular)
eğitmemektesin (progressive second-person singular)
eğitmemekte (progressive singular third-person)
eğitmemekteyiz (first-person plural progressive)
eğitmemektesiniz (plural progressive second-person)
eğitmemekteler (plural progressive third-person)
eğitmemeliyim (first-person necessitative singular)
eğitmemelisin (necessitative second-person singular)
eğitmemeli (necessitative singular third-person)
eğitmemeliyiz (first-person necessitative plural)
eğitmemelisiniz (necessitative plural second-person)
eğitmemeliler (necessitative plural third-person)
eğitme (imperative second-person singular)
eğitmesin (imperative singular third-person)
eğitmeyin (imperative plural second-person)
eğitmesinler (imperative plural third-person)
eğitmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
eğitmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
eğitmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
eğitmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
eğitmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
eğitmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
eğitmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
eğitmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
eğitmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
eğitmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
eğitmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
eğitmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
eğitmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
eğitmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
eğitmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
eğitmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
eğitmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
eğitmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
eğitmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
eğitmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
eğitmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
eğitmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
eğitmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
eğitmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
eğitmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
eğitmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
eğitmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
eğitmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
eğitmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
eğitmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
eğitmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
eğitmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
eğitmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
eğitmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
eğitmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
eğitmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
eğitmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
eğitmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
eğitmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
eğitmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
eğitmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
eğitmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
eğitmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
eğitmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
eğitmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
eğitmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
eğitmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
eğitmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
eğitmesem mi? (conditional first-person singular)
eğitmesen mi? (conditional second-person singular)
eğitmese mi? (conditional singular third-person)
eğitmesek mi? (conditional first-person plural)
eğitmeseniz mi? (conditional plural second-person)
eğitmeseler mi? (conditional plural third-person)
eğitmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
eğitmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
eğitmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
eğitmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
eğitmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
eğitmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
eğitmemekte miyim? (first-person progressive singular)
eğitmemekte misin? (progressive second-person singular)
eğitmemekte mi? (progressive singular third-person)
eğitmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
eğitmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
eğitmemekteler mi? (plural progressive third-person)
eğitmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
eğitmemeli misin? (necessitative second-person singular)
eğitmemeli mi? (necessitative singular third-person)
eğitmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
eğitmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
eğitmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

A 1930s coinage originated from a misreading or reinterpretation of Karakhanid [script needed] (igiδmek, “to feed”) ultimately from Proto-Turkic *igid- (“to feed”)

der

Lewis, Geoffrey (1999) The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success, Oxford, New York: Oxford University Press, page 55


orta

head

orta (definite accusative ortayı, plural ortalar)

ortayı (accusative definite)
ortalar (plural)
orta (nominative singular)
ortalar (nominative plural)
ortayı (accusative definite singular)
ortaları (accusative definite plural)
ortaya (dative singular)
ortalara (dative plural)
ortada (locative singular)
ortalarda (locative plural)
ortadan (ablative singular)
ortalardan (ablative plural)
ortanın (genitive singular)
ortaların (genitive plural)
ortam (first-person nominative singular)
ortalarım (first-person nominative singular)
ortan (nominative second-person singular)
ortaların (nominative second-person singular)
ortası (nominative singular third-person)
ortaları (nominative singular third-person)
ortamız (first-person nominative plural)
ortalarımız (first-person nominative plural)
ortanız (nominative plural second-person)
ortalarınız (nominative plural second-person)
ortaları (nominative plural third-person)
ortamı (accusative definite first-person singular)
ortalarımı (accusative definite first-person singular)
ortanı (accusative definite second-person singular)
ortalarını (accusative definite second-person singular)
ortasını (accusative definite singular third-person)
ortalarını (accusative definite singular third-person)
ortamızı (accusative definite first-person plural)
ortalarımızı (accusative definite first-person plural)
ortanızı (accusative definite plural second-person)
ortalarınızı (accusative definite plural second-person)
ortalarını (accusative definite plural third-person)
ortama (dative first-person singular)
ortalarıma (dative first-person singular)
ortana (dative second-person singular)
ortalarına (dative second-person singular)
ortasına (dative singular third-person)
ortalarına (dative singular third-person)
ortamıza (dative first-person plural)
ortalarımıza (dative first-person plural)
ortanıza (dative plural second-person)
ortalarınıza (dative plural second-person)
ortalarına (dative plural third-person)
ortamda (first-person locative singular)
ortalarımda (first-person locative singular)
ortanda (locative second-person singular)
ortalarında (locative second-person singular)
ortasında (locative singular third-person)
ortalarında (locative singular third-person)
ortamızda (first-person locative plural)
ortalarımızda (first-person locative plural)
ortanızda (locative plural second-person)
ortalarınızda (locative plural second-person)
ortalarında (locative plural third-person)
ortamdan (ablative first-person singular)
ortalarımdan (ablative first-person singular)
ortandan (ablative second-person singular)
ortalarından (ablative second-person singular)
ortasından (ablative singular third-person)
ortalarından (ablative singular third-person)
ortamızdan (ablative first-person plural)
ortalarımızdan (ablative first-person plural)
ortanızdan (ablative plural second-person)
ortalarınızdan (ablative plural second-person)
ortalarından (ablative plural third-person)
ortamın (first-person genitive singular)
ortalarımın (first-person genitive singular)
ortanın (genitive second-person singular)
ortalarının (genitive second-person singular)
ortasının (genitive singular third-person)
ortalarının (genitive singular third-person)
ortamızın (first-person genitive plural)
ortalarımızın (first-person genitive plural)
ortanızın (genitive plural second-person)
ortalarınızın (genitive plural second-person)
ortalarının (genitive plural third-person)
ortayım (first-person singular)
ortalarım (first-person singular)
ortasın (second-person singular)
ortalarsın (second-person singular)
orta (singular third-person)
ortadır (singular third-person)
ortalar (singular third-person)
ortalardır (singular third-person)
ortayız (first-person plural)
ortalarız (first-person plural)
ortasınız (plural second-person)
ortalarsınız (plural second-person)
ortalar (plural third-person)
ortalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اورتا, اورطه (orta, “middle”), from Proto-Turkic *ortu (“middle”), from Proto-Turkic *or-. Cognate with Old Turkic 𐰆𐰺𐱃𐰆 (ortu, “middle”).

Matematikten orta aldıysan çalışman gerekir.

If you got a CC from math, you have to study.

Türkçe (dersi) için istenen sekiz ortalı defterin beşi yıl sonunda boş kalmıştı.

Five bunches out of eight of the notebook for [the] Turkish (lecture) remained empty.

(education) a bunch of group of pages, as some notebooks are made up of


karne

karne (definite accusative karneyi, plural karneler)

karneyi (accusative definite)
karneler (plural)
karne (nominative singular)
karneler (nominative plural)
karneyi (accusative definite singular)
karneleri (accusative definite plural)
karneye (dative singular)
karnelere (dative plural)
karnede (locative singular)
karnelerde (locative plural)
karneden (ablative singular)
karnelerden (ablative plural)
karnenin (genitive singular)
karnelerin (genitive plural)
karnem (first-person nominative singular)
karnelerim (first-person nominative singular)
karnen (nominative second-person singular)
karnelerin (nominative second-person singular)
karnesi (nominative singular third-person)
karneleri (nominative singular third-person)
karnemiz (first-person nominative plural)
karnelerimiz (first-person nominative plural)
karneniz (nominative plural second-person)
karneleriniz (nominative plural second-person)
karneleri (nominative plural third-person)
karnemi (accusative definite first-person singular)
karnelerimi (accusative definite first-person singular)
karneni (accusative definite second-person singular)
karnelerini (accusative definite second-person singular)
karnesini (accusative definite singular third-person)
karnelerini (accusative definite singular third-person)
karnemizi (accusative definite first-person plural)
karnelerimizi (accusative definite first-person plural)
karnenizi (accusative definite plural second-person)
karnelerinizi (accusative definite plural second-person)
karnelerini (accusative definite plural third-person)
karneme (dative first-person singular)
karnelerime (dative first-person singular)
karnene (dative second-person singular)
karnelerine (dative second-person singular)
karnesine (dative singular third-person)
karnelerine (dative singular third-person)
karnemize (dative first-person plural)
karnelerimize (dative first-person plural)
karnenize (dative plural second-person)
karnelerinize (dative plural second-person)
karnelerine (dative plural third-person)
karnemde (first-person locative singular)
karnelerimde (first-person locative singular)
karnende (locative second-person singular)
karnelerinde (locative second-person singular)
karnesinde (locative singular third-person)
karnelerinde (locative singular third-person)
karnemizde (first-person locative plural)
karnelerimizde (first-person locative plural)
karnenizde (locative plural second-person)
karnelerinizde (locative plural second-person)
karnelerinde (locative plural third-person)
karnemden (ablative first-person singular)
karnelerimden (ablative first-person singular)
karnenden (ablative second-person singular)
karnelerinden (ablative second-person singular)
karnesinden (ablative singular third-person)
karnelerinden (ablative singular third-person)
karnemizden (ablative first-person plural)
karnelerimizden (ablative first-person plural)
karnenizden (ablative plural second-person)
karnelerinizden (ablative plural second-person)
karnelerinden (ablative plural third-person)
karnemin (first-person genitive singular)
karnelerimin (first-person genitive singular)
karnenin (genitive second-person singular)
karnelerinin (genitive second-person singular)
karnesinin (genitive singular third-person)
karnelerinin (genitive singular third-person)
karnemizin (first-person genitive plural)
karnelerimizin (first-person genitive plural)
karnenizin (genitive plural second-person)
karnelerinizin (genitive plural second-person)
karnelerinin (genitive plural third-person)
karneyim (first-person singular)
karnelerim (first-person singular)
karnesin (second-person singular)
karnelersin (second-person singular)
karne (singular third-person)
karnedir (singular third-person)
karneler (singular third-person)
karnelerdir (singular third-person)
karneyiz (first-person plural)
karneleriz (first-person plural)
karnesiniz (plural second-person)
karnelersiniz (plural second-person)
karneler (plural third-person)
karnelerdir (plural third-person)


müdür

müdür (definite accusative müdürü, plural müdürler)

müdürü (accusative definite)
müdürler (plural)
müdür (nominative singular)
müdürler (nominative plural)
müdürü (accusative definite singular)
müdürleri (accusative definite plural)
müdüre (dative singular)
müdürlere (dative plural)
müdürde (locative singular)
müdürlerde (locative plural)
müdürden (ablative singular)
müdürlerden (ablative plural)
müdürün (genitive singular)
müdürlerin (genitive plural)
müdürüm (first-person nominative singular)
müdürlerim (first-person nominative singular)
müdürün (nominative second-person singular)
müdürlerin (nominative second-person singular)
müdürü (nominative singular third-person)
müdürleri (nominative singular third-person)
müdürümüz (first-person nominative plural)
müdürlerimiz (first-person nominative plural)
müdürünüz (nominative plural second-person)
müdürleriniz (nominative plural second-person)
müdürleri (nominative plural third-person)
müdürümü (accusative definite first-person singular)
müdürlerimi (accusative definite first-person singular)
müdürünü (accusative definite second-person singular)
müdürlerini (accusative definite second-person singular)
müdürünü (accusative definite singular third-person)
müdürlerini (accusative definite singular third-person)
müdürümüzü (accusative definite first-person plural)
müdürlerimizi (accusative definite first-person plural)
müdürünüzü (accusative definite plural second-person)
müdürlerinizi (accusative definite plural second-person)
müdürlerini (accusative definite plural third-person)
müdürüme (dative first-person singular)
müdürlerime (dative first-person singular)
müdürüne (dative second-person singular)
müdürlerine (dative second-person singular)
müdürüne (dative singular third-person)
müdürlerine (dative singular third-person)
müdürümüze (dative first-person plural)
müdürlerimize (dative first-person plural)
müdürünüze (dative plural second-person)
müdürlerinize (dative plural second-person)
müdürlerine (dative plural third-person)
müdürümde (first-person locative singular)
müdürlerimde (first-person locative singular)
müdüründe (locative second-person singular)
müdürlerinde (locative second-person singular)
müdüründe (locative singular third-person)
müdürlerinde (locative singular third-person)
müdürümüzde (first-person locative plural)
müdürlerimizde (first-person locative plural)
müdürünüzde (locative plural second-person)
müdürlerinizde (locative plural second-person)
müdürlerinde (locative plural third-person)
müdürümden (ablative first-person singular)
müdürlerimden (ablative first-person singular)
müdüründen (ablative second-person singular)
müdürlerinden (ablative second-person singular)
müdüründen (ablative singular third-person)
müdürlerinden (ablative singular third-person)
müdürümüzden (ablative first-person plural)
müdürlerimizden (ablative first-person plural)
müdürünüzden (ablative plural second-person)
müdürlerinizden (ablative plural second-person)
müdürlerinden (ablative plural third-person)
müdürümün (first-person genitive singular)
müdürlerimin (first-person genitive singular)
müdürünün (genitive second-person singular)
müdürlerinin (genitive second-person singular)
müdürünün (genitive singular third-person)
müdürlerinin (genitive singular third-person)
müdürümüzün (first-person genitive plural)
müdürlerimizin (first-person genitive plural)
müdürünüzün (genitive plural second-person)
müdürlerinizin (genitive plural second-person)
müdürlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مدیر (müdir), from Arabic مُدِير (mudīr).

Müdür müdür müdür?


kırık

kırığım (first-person predicative present singular)
kırık mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
kırık değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
kırık değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
kırıksın (predicative present second-person singular)
kırık mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
kırık değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
kırık değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
kırık (predicative present singular third-person)
kırıktır (predicative present singular third-person)
kırık mı? (interrogative predicative present singular third-person)
kırık değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
kırık değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
kırığız (first-person plural predicative present)
kırık mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
kırık değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
kırık değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
kırıksınız (plural predicative present second-person)
kırık mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
kırık değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
kırık değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
kırık (plural predicative present third-person)
kırıklar (plural predicative present third-person)
kırık mı? (interrogative plural predicative present third-person)
kırıklar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
kırık değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
kırık değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
kırık değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
kırıktım (first-person past predicative singular)
kırık mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
kırık değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırık değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırıktın (past predicative second-person singular)
kırık mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
kırık değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırık değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırıktı (past predicative singular third-person)
kırık mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
kırık değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırık değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırıktık (first-person past plural predicative)
kırık mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
kırık değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırık değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırıktınız (past plural predicative second-person)
kırık mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
kırık değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırık değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırıktılar (past plural predicative third-person)
kırık mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
kırık değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırıkmışım (first-person past predicative singular)
kırık mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
kırık değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırık değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
kırıkmışsın (past predicative second-person singular)
kırık mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
kırık değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırık değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
kırıkmış (past predicative singular third-person)
kırık mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
kırık değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırık değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
kırıkmışız (first-person past plural predicative)
kırık mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
kırık değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırık değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
kırıkmışsınız (past plural predicative second-person)
kırık mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
kırık değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırık değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
kırıkmışlar (past plural predicative third-person)
kırık mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
kırık değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırık değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
kırıksam (conditional first-person predicative singular)
kırık mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
kırık değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kırık değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
kırıksan (conditional predicative second-person singular)
kırık mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
kırık değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kırık değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
kırıksa (conditional predicative singular third-person)
kırık mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
kırık değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kırık değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
kırıksak (conditional first-person plural predicative)
kırık mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
kırık değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kırık değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
kırıksanız (conditional plural predicative second-person)
kırık mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
kırık değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kırık değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
kırıksalar (conditional plural predicative third-person)
kırık mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
kırık değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
kırık değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From kır- (“to break”) + -ık (adjective-forming suffix).