çömçe

çömçe (definite accusative çömçeyi, plural çömçeler)

çömçeyi (accusative definite)
çömçeler (plural)
çömçe (nominative singular)
çömçeler (nominative plural)
çömçeyi (accusative definite singular)
çömçeleri (accusative definite plural)
çömçeye (dative singular)
çömçelere (dative plural)
çömçede (locative singular)
çömçelerde (locative plural)
çömçeden (ablative singular)
çömçelerden (ablative plural)
çömçenin (genitive singular)
çömçelerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish چمچه (çamça, çemçe, çumça, çümçe, çömçe).


ortam

head

ortam (definite accusative ortamı, plural ortamlar)

ortamı (accusative definite)
ortamlar (plural)
ortam (nominative singular)
ortamlar (nominative plural)
ortamı (accusative definite singular)
ortamları (accusative definite plural)
ortama (dative singular)
ortamlara (dative plural)
ortamda (locative singular)
ortamlarda (locative plural)
ortamdan (ablative singular)
ortamlardan (ablative plural)
ortamın (genitive singular)
ortamların (genitive plural)
ortamım (first-person nominative singular)
ortamlarım (first-person nominative singular)
ortamın (nominative second-person singular)
ortamların (nominative second-person singular)
ortamı (nominative singular third-person)
ortamları (nominative singular third-person)
ortamımız (first-person nominative plural)
ortamlarımız (first-person nominative plural)
ortamınız (nominative plural second-person)
ortamlarınız (nominative plural second-person)
ortamları (nominative plural third-person)
ortamımı (accusative definite first-person singular)
ortamlarımı (accusative definite first-person singular)
ortamını (accusative definite second-person singular)
ortamlarını (accusative definite second-person singular)
ortamını (accusative definite singular third-person)
ortamlarını (accusative definite singular third-person)
ortamımızı (accusative definite first-person plural)
ortamlarımızı (accusative definite first-person plural)
ortamınızı (accusative definite plural second-person)
ortamlarınızı (accusative definite plural second-person)
ortamlarını (accusative definite plural third-person)
ortamıma (dative first-person singular)
ortamlarıma (dative first-person singular)
ortamına (dative second-person singular)
ortamlarına (dative second-person singular)
ortamına (dative singular third-person)
ortamlarına (dative singular third-person)
ortamımıza (dative first-person plural)
ortamlarımıza (dative first-person plural)
ortamınıza (dative plural second-person)
ortamlarınıza (dative plural second-person)
ortamlarına (dative plural third-person)
ortamımda (first-person locative singular)
ortamlarımda (first-person locative singular)
ortamında (locative second-person singular)
ortamlarında (locative second-person singular)
ortamında (locative singular third-person)
ortamlarında (locative singular third-person)
ortamımızda (first-person locative plural)
ortamlarımızda (first-person locative plural)
ortamınızda (locative plural second-person)
ortamlarınızda (locative plural second-person)
ortamlarında (locative plural third-person)
ortamımdan (ablative first-person singular)
ortamlarımdan (ablative first-person singular)
ortamından (ablative second-person singular)
ortamlarından (ablative second-person singular)
ortamından (ablative singular third-person)
ortamlarından (ablative singular third-person)
ortamımızdan (ablative first-person plural)
ortamlarımızdan (ablative first-person plural)
ortamınızdan (ablative plural second-person)
ortamlarınızdan (ablative plural second-person)
ortamlarından (ablative plural third-person)
ortamımın (first-person genitive singular)
ortamlarımın (first-person genitive singular)
ortamının (genitive second-person singular)
ortamlarının (genitive second-person singular)
ortamının (genitive singular third-person)
ortamlarının (genitive singular third-person)
ortamımızın (first-person genitive plural)
ortamlarımızın (first-person genitive plural)
ortamınızın (genitive plural second-person)
ortamlarınızın (genitive plural second-person)
ortamlarının (genitive plural third-person)
ortamım (first-person singular)
ortamlarım (first-person singular)
ortamsın (second-person singular)
ortamlarsın (second-person singular)
ortam (singular third-person)
ortamdır (singular third-person)
ortamlar (singular third-person)
ortamlardır (singular third-person)
ortamız (first-person plural)
ortamlarız (first-person plural)
ortamsınız (plural second-person)
ortamlarsınız (plural second-person)
ortamlar (plural third-person)
ortamlardır (plural third-person)


daraka

daraka (definite accusative darakayı, plural darakalar)

darakayı (accusative definite)
darakalar (plural)
daraka (nominative singular)
darakalar (nominative plural)
darakayı (accusative definite singular)
darakaları (accusative definite plural)
darakaya (dative singular)
darakalara (dative plural)
darakada (locative singular)
darakalarda (locative plural)
darakadan (ablative singular)
darakalardan (ablative plural)
darakanın (genitive singular)
darakaların (genitive plural)
darakam (first-person nominative singular)
darakalarım (first-person nominative singular)
darakan (nominative second-person singular)
darakaların (nominative second-person singular)
darakası (nominative singular third-person)
darakaları (nominative singular third-person)
darakamız (first-person nominative plural)
darakalarımız (first-person nominative plural)
darakanız (nominative plural second-person)
darakalarınız (nominative plural second-person)
darakaları (nominative plural third-person)
darakamı (accusative definite first-person singular)
darakalarımı (accusative definite first-person singular)
darakanı (accusative definite second-person singular)
darakalarını (accusative definite second-person singular)
darakasını (accusative definite singular third-person)
darakalarını (accusative definite singular third-person)
darakamızı (accusative definite first-person plural)
darakalarımızı (accusative definite first-person plural)
darakanızı (accusative definite plural second-person)
darakalarınızı (accusative definite plural second-person)
darakalarını (accusative definite plural third-person)
darakama (dative first-person singular)
darakalarıma (dative first-person singular)
darakana (dative second-person singular)
darakalarına (dative second-person singular)
darakasına (dative singular third-person)
darakalarına (dative singular third-person)
darakamıza (dative first-person plural)
darakalarımıza (dative first-person plural)
darakanıza (dative plural second-person)
darakalarınıza (dative plural second-person)
darakalarına (dative plural third-person)
darakamda (first-person locative singular)
darakalarımda (first-person locative singular)
darakanda (locative second-person singular)
darakalarında (locative second-person singular)
darakasında (locative singular third-person)
darakalarında (locative singular third-person)
darakamızda (first-person locative plural)
darakalarımızda (first-person locative plural)
darakanızda (locative plural second-person)
darakalarınızda (locative plural second-person)
darakalarında (locative plural third-person)
darakamdan (ablative first-person singular)
darakalarımdan (ablative first-person singular)
darakandan (ablative second-person singular)
darakalarından (ablative second-person singular)
darakasından (ablative singular third-person)
darakalarından (ablative singular third-person)
darakamızdan (ablative first-person plural)
darakalarımızdan (ablative first-person plural)
darakanızdan (ablative plural second-person)
darakalarınızdan (ablative plural second-person)
darakalarından (ablative plural third-person)
darakamın (first-person genitive singular)
darakalarımın (first-person genitive singular)
darakanın (genitive second-person singular)
darakalarının (genitive second-person singular)
darakasının (genitive singular third-person)
darakalarının (genitive singular third-person)
darakamızın (first-person genitive plural)
darakalarımızın (first-person genitive plural)
darakanızın (genitive plural second-person)
darakalarınızın (genitive plural second-person)
darakalarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish درقه (daraka), itself from Arabic دَرَقَة (daraqa).


harar

harar (definite accusative hararı, plural hararlar)

hararı (accusative definite)
hararlar (plural)

From Ottoman Turkish خرار (harar), from Arabic غِرَارَة (ḡirāra) (or from a dialect, considering the change in pronunciation).


kalemlik

kalemlik (definite accusative kalemliği, plural kalemlikler)

kalemliği (accusative definite)
kalemlikler (plural)
kalemlik (nominative singular)
kalemlikler (nominative plural)
kalemliği (accusative definite singular)
kalemlikleri (accusative definite plural)
kalemliğe (dative singular)
kalemliklere (dative plural)
kalemlikte (locative singular)
kalemliklerde (locative plural)
kalemlikten (ablative singular)
kalemliklerden (ablative plural)
kalemliğin (genitive singular)
kalemliklerin (genitive plural)


DTD

Donanım Tanımlama Dili
donanım tanımlama dili#Turkish

(electronics, computing) Initialism of Donanım Tanımlama Dili.


çekmece

çekmece (definite accusative çekmeceyi, plural çekmeceler)

çekmeceyi (accusative definite)
çekmeceler (plural)
çekmece (nominative singular)
çekmeceler (nominative plural)
çekmeceyi (accusative definite singular)
çekmeceleri (accusative definite plural)
çekmeceye (dative singular)
çekmecelere (dative plural)
çekmecede (locative singular)
çekmecelerde (locative plural)
çekmeceden (ablative singular)
çekmecelerden (ablative plural)
çekmecenin (genitive singular)
çekmecelerin (genitive plural)
çekmecem (first-person nominative singular)
çekmecelerim (first-person nominative singular)
çekmecen (nominative second-person singular)
çekmecelerin (nominative second-person singular)
çekmecesi (nominative singular third-person)
çekmeceleri (nominative singular third-person)
çekmecemiz (first-person nominative plural)
çekmecelerimiz (first-person nominative plural)
çekmeceniz (nominative plural second-person)
çekmeceleriniz (nominative plural second-person)
çekmeceleri (nominative plural third-person)
çekmecemi (accusative definite first-person singular)
çekmecelerimi (accusative definite first-person singular)
çekmeceni (accusative definite second-person singular)
çekmecelerini (accusative definite second-person singular)
çekmecesini (accusative definite singular third-person)
çekmecelerini (accusative definite singular third-person)
çekmecemizi (accusative definite first-person plural)
çekmecelerimizi (accusative definite first-person plural)
çekmecenizi (accusative definite plural second-person)
çekmecelerinizi (accusative definite plural second-person)
çekmecelerini (accusative definite plural third-person)
çekmeceme (dative first-person singular)
çekmecelerime (dative first-person singular)
çekmecene (dative second-person singular)
çekmecelerine (dative second-person singular)
çekmecesine (dative singular third-person)
çekmecelerine (dative singular third-person)
çekmecemize (dative first-person plural)
çekmecelerimize (dative first-person plural)
çekmecenize (dative plural second-person)
çekmecelerinize (dative plural second-person)
çekmecelerine (dative plural third-person)
çekmecemde (first-person locative singular)
çekmecelerimde (first-person locative singular)
çekmecende (locative second-person singular)
çekmecelerinde (locative second-person singular)
çekmecesinde (locative singular third-person)
çekmecelerinde (locative singular third-person)
çekmecemizde (first-person locative plural)
çekmecelerimizde (first-person locative plural)
çekmecenizde (locative plural second-person)
çekmecelerinizde (locative plural second-person)
çekmecelerinde (locative plural third-person)
çekmecemden (ablative first-person singular)
çekmecelerimden (ablative first-person singular)
çekmecenden (ablative second-person singular)
çekmecelerinden (ablative second-person singular)
çekmecesinden (ablative singular third-person)
çekmecelerinden (ablative singular third-person)
çekmecemizden (ablative first-person plural)
çekmecelerimizden (ablative first-person plural)
çekmecenizden (ablative plural second-person)
çekmecelerinizden (ablative plural second-person)
çekmecelerinden (ablative plural third-person)
çekmecemin (first-person genitive singular)
çekmecelerimin (first-person genitive singular)
çekmecenin (genitive second-person singular)
çekmecelerinin (genitive second-person singular)
çekmecesinin (genitive singular third-person)
çekmecelerinin (genitive singular third-person)
çekmecemizin (first-person genitive plural)
çekmecelerimizin (first-person genitive plural)
çekmecenizin (genitive plural second-person)
çekmecelerinizin (genitive plural second-person)
çekmecelerinin (genitive plural third-person)

/t͡ʃɛcˈmɛdʒɛ/

Agent noun from çekmek (“to pull, to draw”).
From Ottoman Turkish چكمجه (çekmece).


blogcu

blogcu (definite accusative blogcuyu, plural blogcular)

blogcuyu (accusative definite)
blogcular (plural)
blogcu (nominative singular)
blogcular (nominative plural)
blogcuyu (accusative definite singular)
blogcuları (accusative definite plural)
blogcuya (dative singular)
blogculara (dative plural)
blogcuda (locative singular)
blogcularda (locative plural)
blogcudan (ablative singular)
blogculardan (ablative plural)
blogcunun (genitive singular)
blogcuların (genitive plural)
blogcum (first-person nominative singular)
blogcularım (first-person nominative singular)
blogcun (nominative second-person singular)
blogcuların (nominative second-person singular)
blogcusu (nominative singular third-person)
blogcuları (nominative singular third-person)
blogcumuz (first-person nominative plural)
blogcularımız (first-person nominative plural)
blogcunuz (nominative plural second-person)
blogcularınız (nominative plural second-person)
blogcuları (nominative plural third-person)
blogcumu (accusative definite first-person singular)
blogcularımı (accusative definite first-person singular)
blogcunu (accusative definite second-person singular)
blogcularını (accusative definite second-person singular)
blogcusunu (accusative definite singular third-person)
blogcularını (accusative definite singular third-person)
blogcumuzu (accusative definite first-person plural)
blogcularımızı (accusative definite first-person plural)
blogcunuzu (accusative definite plural second-person)
blogcularınızı (accusative definite plural second-person)
blogcularını (accusative definite plural third-person)
blogcuma (dative first-person singular)
blogcularıma (dative first-person singular)
blogcuna (dative second-person singular)
blogcularına (dative second-person singular)
blogcusuna (dative singular third-person)
blogcularına (dative singular third-person)
blogcumuza (dative first-person plural)
blogcularımıza (dative first-person plural)
blogcunuza (dative plural second-person)
blogcularınıza (dative plural second-person)
blogcularına (dative plural third-person)
blogcumda (first-person locative singular)
blogcularımda (first-person locative singular)
blogcunda (locative second-person singular)
blogcularında (locative second-person singular)
blogcusunda (locative singular third-person)
blogcularında (locative singular third-person)
blogcumuzda (first-person locative plural)
blogcularımızda (first-person locative plural)
blogcunuzda (locative plural second-person)
blogcularınızda (locative plural second-person)
blogcularında (locative plural third-person)
blogcumdan (ablative first-person singular)
blogcularımdan (ablative first-person singular)
blogcundan (ablative second-person singular)
blogcularından (ablative second-person singular)
blogcusundan (ablative singular third-person)
blogcularından (ablative singular third-person)
blogcumuzdan (ablative first-person plural)
blogcularımızdan (ablative first-person plural)
blogcunuzdan (ablative plural second-person)
blogcularınızdan (ablative plural second-person)
blogcularından (ablative plural third-person)
blogcumun (first-person genitive singular)
blogcularımın (first-person genitive singular)
blogcunun (genitive second-person singular)
blogcularının (genitive second-person singular)
blogcusunun (genitive singular third-person)
blogcularının (genitive singular third-person)
blogcumuzun (first-person genitive plural)
blogcularımızın (first-person genitive plural)
blogcunuzun (genitive plural second-person)
blogcularınızın (genitive plural second-person)
blogcularının (genitive plural third-person)
blogcuyum (first-person singular)
blogcularım (first-person singular)
blogcusun (second-person singular)
blogcularsın (second-person singular)
blogcu (singular third-person)
blogcudur (singular third-person)
blogcular (singular third-person)
blogculardır (singular third-person)
blogcuyuz (first-person plural)
blogcularız (first-person plural)
blogcusunuz (plural second-person)
blogcularsınız (plural second-person)
blogcular (plural third-person)
blogculardır (plural third-person)


tramvay

tramvay (definite accusative tramvayı, plural tramvaylar)

tramvayı (accusative definite)
tramvaylar (plural)

From Ottoman Turkish تراموای (tramvay), from French tramway, from English tramway.


ön derleyici

ön derleyici (definite accusative ön derleyiciyi, plural ön derleyiciler)

ön derleyiciyi (accusative definite)
ön derleyiciler (plural)
ön derleyici (nominative singular)
ön derleyiciler (nominative plural)
ön derleyiciyi (accusative definite singular)
ön derleyicileri (accusative definite plural)
ön derleyiciye (dative singular)
ön derleyicilere (dative plural)
ön derleyicide (locative singular)
ön derleyicilerde (locative plural)
ön derleyiciden (ablative singular)
ön derleyicilerden (ablative plural)
ön derleyicinin (genitive singular)
ön derleyicilerin (genitive plural)
ön derleyicim (first-person nominative singular)
ön derleyicilerim (first-person nominative singular)
ön derleyicin (nominative second-person singular)
ön derleyicilerin (nominative second-person singular)
ön derleyicisi (nominative singular third-person)
ön derleyicileri (nominative singular third-person)
ön derleyicimiz (first-person nominative plural)
ön derleyicilerimiz (first-person nominative plural)
ön derleyiciniz (nominative plural second-person)
ön derleyicileriniz (nominative plural second-person)
ön derleyicileri (nominative plural third-person)
ön derleyicimi (accusative definite first-person singular)
ön derleyicilerimi (accusative definite first-person singular)
ön derleyicini (accusative definite second-person singular)
ön derleyicilerini (accusative definite second-person singular)
ön derleyicisini (accusative definite singular third-person)
ön derleyicilerini (accusative definite singular third-person)
ön derleyicimizi (accusative definite first-person plural)
ön derleyicilerimizi (accusative definite first-person plural)
ön derleyicinizi (accusative definite plural second-person)
ön derleyicilerinizi (accusative definite plural second-person)
ön derleyicilerini (accusative definite plural third-person)
ön derleyicime (dative first-person singular)
ön derleyicilerime (dative first-person singular)
ön derleyicine (dative second-person singular)
ön derleyicilerine (dative second-person singular)
ön derleyicisine (dative singular third-person)
ön derleyicilerine (dative singular third-person)
ön derleyicimize (dative first-person plural)
ön derleyicilerimize (dative first-person plural)
ön derleyicinize (dative plural second-person)
ön derleyicilerinize (dative plural second-person)
ön derleyicilerine (dative plural third-person)
ön derleyicimde (first-person locative singular)
ön derleyicilerimde (first-person locative singular)
ön derleyicinde (locative second-person singular)
ön derleyicilerinde (locative second-person singular)
ön derleyicisinde (locative singular third-person)
ön derleyicilerinde (locative singular third-person)
ön derleyicimizde (first-person locative plural)
ön derleyicilerimizde (first-person locative plural)
ön derleyicinizde (locative plural second-person)
ön derleyicilerinizde (locative plural second-person)
ön derleyicilerinde (locative plural third-person)
ön derleyicimden (ablative first-person singular)
ön derleyicilerimden (ablative first-person singular)
ön derleyicinden (ablative second-person singular)
ön derleyicilerinden (ablative second-person singular)
ön derleyicisinden (ablative singular third-person)
ön derleyicilerinden (ablative singular third-person)
ön derleyicimizden (ablative first-person plural)
ön derleyicilerimizden (ablative first-person plural)
ön derleyicinizden (ablative plural second-person)
ön derleyicilerinizden (ablative plural second-person)
ön derleyicilerinden (ablative plural third-person)
ön derleyicimin (first-person genitive singular)
ön derleyicilerimin (first-person genitive singular)
ön derleyicinin (genitive second-person singular)
ön derleyicilerinin (genitive second-person singular)
ön derleyicisinin (genitive singular third-person)
ön derleyicilerinin (genitive singular third-person)
ön derleyicimizin (first-person genitive plural)
ön derleyicilerimizin (first-person genitive plural)
ön derleyicinizin (genitive plural second-person)
ön derleyicilerinizin (genitive plural second-person)
ön derleyicilerinin (genitive plural third-person)


sapan

sapan (definite accusative sapanı, plural sapanlar)

sapanı (accusative definite)
sapanlar (plural)
sapan (nominative singular)
sapanlar (nominative plural)
sapanı (accusative definite singular)
sapanları (accusative definite plural)
sapana (dative singular)
sapanlara (dative plural)
sapanda (locative singular)
sapanlarda (locative plural)
sapandan (ablative singular)
sapanlardan (ablative plural)
sapanın (genitive singular)
sapanların (genitive plural)
sapanım (first-person nominative singular)
sapanlarım (first-person nominative singular)
sapanın (nominative second-person singular)
sapanların (nominative second-person singular)
sapanı (nominative singular third-person)
sapanları (nominative singular third-person)
sapanımız (first-person nominative plural)
sapanlarımız (first-person nominative plural)
sapanınız (nominative plural second-person)
sapanlarınız (nominative plural second-person)
sapanları (nominative plural third-person)
sapanımı (accusative definite first-person singular)
sapanlarımı (accusative definite first-person singular)
sapanını (accusative definite second-person singular)
sapanlarını (accusative definite second-person singular)
sapanını (accusative definite singular third-person)
sapanlarını (accusative definite singular third-person)
sapanımızı (accusative definite first-person plural)
sapanlarımızı (accusative definite first-person plural)
sapanınızı (accusative definite plural second-person)
sapanlarınızı (accusative definite plural second-person)
sapanlarını (accusative definite plural third-person)
sapanıma (dative first-person singular)
sapanlarıma (dative first-person singular)
sapanına (dative second-person singular)
sapanlarına (dative second-person singular)
sapanına (dative singular third-person)
sapanlarına (dative singular third-person)
sapanımıza (dative first-person plural)
sapanlarımıza (dative first-person plural)
sapanınıza (dative plural second-person)
sapanlarınıza (dative plural second-person)
sapanlarına (dative plural third-person)
sapanımda (first-person locative singular)
sapanlarımda (first-person locative singular)
sapanında (locative second-person singular)
sapanlarında (locative second-person singular)
sapanında (locative singular third-person)
sapanlarında (locative singular third-person)
sapanımızda (first-person locative plural)
sapanlarımızda (first-person locative plural)
sapanınızda (locative plural second-person)
sapanlarınızda (locative plural second-person)
sapanlarında (locative plural third-person)
sapanımdan (ablative first-person singular)
sapanlarımdan (ablative first-person singular)
sapanından (ablative second-person singular)
sapanlarından (ablative second-person singular)
sapanından (ablative singular third-person)
sapanlarından (ablative singular third-person)
sapanımızdan (ablative first-person plural)
sapanlarımızdan (ablative first-person plural)
sapanınızdan (ablative plural second-person)
sapanlarınızdan (ablative plural second-person)
sapanlarından (ablative plural third-person)
sapanımın (first-person genitive singular)
sapanlarımın (first-person genitive singular)
sapanının (genitive second-person singular)
sapanlarının (genitive second-person singular)
sapanının (genitive singular third-person)
sapanlarının (genitive singular third-person)
sapanımızın (first-person genitive plural)
sapanlarımızın (first-person genitive plural)
sapanınızın (genitive plural second-person)
sapanlarınızın (genitive plural second-person)
sapanlarının (genitive plural third-person)
sapanım (first-person singular)
sapanlarım (first-person singular)
sapansın (second-person singular)
sapanlarsın (second-person singular)
sapan (singular third-person)
sapandır (singular third-person)
sapanlar (singular third-person)
sapanlardır (singular third-person)
sapanız (first-person plural)
sapanlarız (first-person plural)
sapansınız (plural second-person)
sapanlarsınız (plural second-person)
sapanlar (plural third-person)
sapanlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish صاپان (“slingshot; strop”), derived from صاپمق (sapmak, “to swerve, deviate, go astray”).


bohça

head

bohça (definite accusative bohçayı, plural bohçalar)

bohçayı (accusative definite)
bohçalar (plural)
bohça (nominative singular)
bohçalar (nominative plural)
bohçayı (accusative definite singular)
bohçaları (accusative definite plural)
bohçaya (dative singular)
bohçalara (dative plural)
bohçada (locative singular)
bohçalarda (locative plural)
bohçadan (ablative singular)
bohçalardan (ablative plural)
bohçanın (genitive singular)
bohçaların (genitive plural)
bohçam (first-person nominative singular)
bohçalarım (first-person nominative singular)
bohçan (nominative second-person singular)
bohçaların (nominative second-person singular)
bohçası (nominative singular third-person)
bohçaları (nominative singular third-person)
bohçamız (first-person nominative plural)
bohçalarımız (first-person nominative plural)
bohçanız (nominative plural second-person)
bohçalarınız (nominative plural second-person)
bohçaları (nominative plural third-person)
bohçamı (accusative definite first-person singular)
bohçalarımı (accusative definite first-person singular)
bohçanı (accusative definite second-person singular)
bohçalarını (accusative definite second-person singular)
bohçasını (accusative definite singular third-person)
bohçalarını (accusative definite singular third-person)
bohçamızı (accusative definite first-person plural)
bohçalarımızı (accusative definite first-person plural)
bohçanızı (accusative definite plural second-person)
bohçalarınızı (accusative definite plural second-person)
bohçalarını (accusative definite plural third-person)
bohçama (dative first-person singular)
bohçalarıma (dative first-person singular)
bohçana (dative second-person singular)
bohçalarına (dative second-person singular)
bohçasına (dative singular third-person)
bohçalarına (dative singular third-person)
bohçamıza (dative first-person plural)
bohçalarımıza (dative first-person plural)
bohçanıza (dative plural second-person)
bohçalarınıza (dative plural second-person)
bohçalarına (dative plural third-person)
bohçamda (first-person locative singular)
bohçalarımda (first-person locative singular)
bohçanda (locative second-person singular)
bohçalarında (locative second-person singular)
bohçasında (locative singular third-person)
bohçalarında (locative singular third-person)
bohçamızda (first-person locative plural)
bohçalarımızda (first-person locative plural)
bohçanızda (locative plural second-person)
bohçalarınızda (locative plural second-person)
bohçalarında (locative plural third-person)
bohçamdan (ablative first-person singular)
bohçalarımdan (ablative first-person singular)
bohçandan (ablative second-person singular)
bohçalarından (ablative second-person singular)
bohçasından (ablative singular third-person)
bohçalarından (ablative singular third-person)
bohçamızdan (ablative first-person plural)
bohçalarımızdan (ablative first-person plural)
bohçanızdan (ablative plural second-person)
bohçalarınızdan (ablative plural second-person)
bohçalarından (ablative plural third-person)
bohçamın (first-person genitive singular)
bohçalarımın (first-person genitive singular)
bohçanın (genitive second-person singular)
bohçalarının (genitive second-person singular)
bohçasının (genitive singular third-person)
bohçalarının (genitive singular third-person)
bohçamızın (first-person genitive plural)
bohçalarımızın (first-person genitive plural)
bohçanızın (genitive plural second-person)
bohçalarınızın (genitive plural second-person)
bohçalarının (genitive plural third-person)
bohçayım (first-person singular)
bohçalarım (first-person singular)
bohçasın (second-person singular)
bohçalarsın (second-person singular)
bohça (singular third-person)
bohçadır (singular third-person)
bohçalar (singular third-person)
bohçalardır (singular third-person)
bohçayız (first-person plural)
bohçalarız (first-person plural)
bohçasınız (plural second-person)
bohçalarsınız (plural second-person)
bohçalar (plural third-person)
bohçalardır (plural third-person)

bundle; group of objects held together by wrapping


dolmuş

dolmuş (definite accusative dolmuşu, plural dolmuşlar)

dolmuşu (accusative definite)
dolmuşlar (plural)
dolmuş (nominative singular)
dolmuşlar (nominative plural)
dolmuşu (accusative definite singular)
dolmuşları (accusative definite plural)
dolmuşa (dative singular)
dolmuşlara (dative plural)
dolmuşta (locative singular)
dolmuşlarda (locative plural)
dolmuştan (ablative singular)
dolmuşlardan (ablative plural)
dolmuşun (genitive singular)
dolmuşların (genitive plural)
dolmuşum (first-person nominative singular)
dolmuşlarım (first-person nominative singular)
dolmuşun (nominative second-person singular)
dolmuşların (nominative second-person singular)
dolmuşu (nominative singular third-person)
dolmuşları (nominative singular third-person)
dolmuşumuz (first-person nominative plural)
dolmuşlarımız (first-person nominative plural)
dolmuşunuz (nominative plural second-person)
dolmuşlarınız (nominative plural second-person)
dolmuşları (nominative plural third-person)
dolmuşumu (accusative definite first-person singular)
dolmuşlarımı (accusative definite first-person singular)
dolmuşunu (accusative definite second-person singular)
dolmuşlarını (accusative definite second-person singular)
dolmuşunu (accusative definite singular third-person)
dolmuşlarını (accusative definite singular third-person)
dolmuşumuzu (accusative definite first-person plural)
dolmuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
dolmuşunuzu (accusative definite plural second-person)
dolmuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
dolmuşlarını (accusative definite plural third-person)
dolmuşuma (dative first-person singular)
dolmuşlarıma (dative first-person singular)
dolmuşuna (dative second-person singular)
dolmuşlarına (dative second-person singular)
dolmuşuna (dative singular third-person)
dolmuşlarına (dative singular third-person)
dolmuşumuza (dative first-person plural)
dolmuşlarımıza (dative first-person plural)
dolmuşunuza (dative plural second-person)
dolmuşlarınıza (dative plural second-person)
dolmuşlarına (dative plural third-person)
dolmuşumda (first-person locative singular)
dolmuşlarımda (first-person locative singular)
dolmuşunda (locative second-person singular)
dolmuşlarında (locative second-person singular)
dolmuşunda (locative singular third-person)
dolmuşlarında (locative singular third-person)
dolmuşumuzda (first-person locative plural)
dolmuşlarımızda (first-person locative plural)
dolmuşunuzda (locative plural second-person)
dolmuşlarınızda (locative plural second-person)
dolmuşlarında (locative plural third-person)
dolmuşumdan (ablative first-person singular)
dolmuşlarımdan (ablative first-person singular)
dolmuşundan (ablative second-person singular)
dolmuşlarından (ablative second-person singular)
dolmuşundan (ablative singular third-person)
dolmuşlarından (ablative singular third-person)
dolmuşumuzdan (ablative first-person plural)
dolmuşlarımızdan (ablative first-person plural)
dolmuşunuzdan (ablative plural second-person)
dolmuşlarınızdan (ablative plural second-person)
dolmuşlarından (ablative plural third-person)
dolmuşumun (first-person genitive singular)
dolmuşlarımın (first-person genitive singular)
dolmuşunun (genitive second-person singular)
dolmuşlarının (genitive second-person singular)
dolmuşunun (genitive singular third-person)
dolmuşlarının (genitive singular third-person)
dolmuşumuzun (first-person genitive plural)
dolmuşlarımızın (first-person genitive plural)
dolmuşunuzun (genitive plural second-person)
dolmuşlarınızın (genitive plural second-person)
dolmuşlarının (genitive plural third-person)
dolmuşum (first-person singular)
dolmuşlarım (first-person singular)
dolmuşsun (second-person singular)
dolmuşlarsın (second-person singular)
dolmuş (singular third-person)
dolmuştur (singular third-person)
dolmuşlar (singular third-person)
dolmuşlardır (singular third-person)
dolmuşuz (first-person plural)
dolmuşlarız (first-person plural)
dolmuşsunuz (plural second-person)
dolmuşlarsınız (plural second-person)
dolmuşlar (plural third-person)
dolmuşlardır (plural third-person)


fişek

fişek (definite accusative fişeği, plural fişekler)

fişeği (accusative definite)
fişekler (plural)
fişek (nominative singular)
fişekler (nominative plural)
fişeği (accusative definite singular)
fişekleri (accusative definite plural)
fişeğe (dative singular)
fişeklere (dative plural)
fişekte (locative singular)
fişeklerde (locative plural)
fişekten (ablative singular)
fişeklerden (ablative plural)
fişeğin (genitive singular)
fişeklerin (genitive plural)
fişeğim (first-person nominative singular)
fişeklerim (first-person nominative singular)
fişeğin (nominative second-person singular)
fişeklerin (nominative second-person singular)
fişeği (nominative singular third-person)
fişekleri (nominative singular third-person)
fişeğimiz (first-person nominative plural)
fişeklerimiz (first-person nominative plural)
fişeğiniz (nominative plural second-person)
fişekleriniz (nominative plural second-person)
fişekleri (nominative plural third-person)
fişeğimi (accusative definite first-person singular)
fişeklerimi (accusative definite first-person singular)
fişeğini (accusative definite second-person singular)
fişeklerini (accusative definite second-person singular)
fişeğini (accusative definite singular third-person)
fişeklerini (accusative definite singular third-person)
fişeğimizi (accusative definite first-person plural)
fişeklerimizi (accusative definite first-person plural)
fişeğinizi (accusative definite plural second-person)
fişeklerinizi (accusative definite plural second-person)
fişeklerini (accusative definite plural third-person)
fişeğime (dative first-person singular)
fişeklerime (dative first-person singular)
fişeğine (dative second-person singular)
fişeklerine (dative second-person singular)
fişeğine (dative singular third-person)
fişeklerine (dative singular third-person)
fişeğimize (dative first-person plural)
fişeklerimize (dative first-person plural)
fişeğinize (dative plural second-person)
fişeklerinize (dative plural second-person)
fişeklerine (dative plural third-person)
fişeğimde (first-person locative singular)
fişeklerimde (first-person locative singular)
fişeğinde (locative second-person singular)
fişeklerinde (locative second-person singular)
fişeğinde (locative singular third-person)
fişeklerinde (locative singular third-person)
fişeğimizde (first-person locative plural)
fişeklerimizde (first-person locative plural)
fişeğinizde (locative plural second-person)
fişeklerinizde (locative plural second-person)
fişeklerinde (locative plural third-person)
fişeğimden (ablative first-person singular)
fişeklerimden (ablative first-person singular)
fişeğinden (ablative second-person singular)
fişeklerinden (ablative second-person singular)
fişeğinden (ablative singular third-person)
fişeklerinden (ablative singular third-person)
fişeğimizden (ablative first-person plural)
fişeklerimizden (ablative first-person plural)
fişeğinizden (ablative plural second-person)
fişeklerinizden (ablative plural second-person)
fişeklerinden (ablative plural third-person)
fişeğimin (first-person genitive singular)
fişeklerimin (first-person genitive singular)
fişeğinin (genitive second-person singular)
fişeklerinin (genitive second-person singular)
fişeğinin (genitive singular third-person)
fişeklerinin (genitive singular third-person)
fişeğimizin (first-person genitive plural)
fişeklerimizin (first-person genitive plural)
fişeğinizin (genitive plural second-person)
fişeklerinizin (genitive plural second-person)
fişeklerinin (genitive plural third-person)
fişeğim (first-person singular)
fişeklerim (first-person singular)
fişeksin (second-person singular)
fişeklersin (second-person singular)
fişek (singular third-person)
fişektir (singular third-person)
fişekler (singular third-person)
fişeklerdir (singular third-person)
fişeğiz (first-person plural)
fişekleriz (first-person plural)
fişeksiniz (plural second-person)
fişeklersiniz (plural second-person)
fişekler (plural third-person)
fişeklerdir (plural third-person)


kaynak kodu

kaynak kodu (definite accusative kaynak kodunu, plural kaynak kodları)

kaynak kodunu (accusative definite)
kaynak kodları (plural)


uygulama programlama arayüzü

uygulama programlama arayüzü (definite accusative uygulama programlama arayüzünü, plural uygulama programlama arayüzleri)

uygulama programlama arayüzünü (accusative definite)
uygulama programlama arayüzleri (plural)

application programming interface
application programming interface

(software) application programming interface


günlük tutmak

günlük tutmak (third-person singular simple present günlük tutuyor)

günlük tutuyor (present singular third-person)


tuzluk

From Ottoman Turkish طوزلق (tuzluk), equivalent to tuz + -luk.


bileği

bileği (definite accusative bileğiyı, plural bileğilar)

bileğiyı (accusative definite)
bileğilar (plural)
bileği (nominative singular)
bileğilar (nominative plural)
bileğiyı (accusative definite singular)
bileğiları (accusative definite plural)
bileğiya (dative singular)
bileğilara (dative plural)
bileğida (locative singular)
bileğilarda (locative plural)
bileğidan (ablative singular)
bileğilardan (ablative plural)
bileğinın (genitive singular)
bileğiların (genitive plural)
bileğim (first-person nominative singular)
bileğilarım (first-person nominative singular)
bileğin (nominative second-person singular)
bileğiların (nominative second-person singular)
bileğisı (nominative singular third-person)
bileğiları (nominative singular third-person)
bileğimız (first-person nominative plural)
bileğilarımız (first-person nominative plural)
bileğinız (nominative plural second-person)
bileğilarınız (nominative plural second-person)
bileğiları (nominative plural third-person)
bileğimı (accusative definite first-person singular)
bileğilarımı (accusative definite first-person singular)
bileğinı (accusative definite second-person singular)
bileğilarını (accusative definite second-person singular)
bileğisını (accusative definite singular third-person)
bileğilarını (accusative definite singular third-person)
bileğimızı (accusative definite first-person plural)
bileğilarımızı (accusative definite first-person plural)
bileğinızı (accusative definite plural second-person)
bileğilarınızı (accusative definite plural second-person)
bileğilarını (accusative definite plural third-person)
bileğima (dative first-person singular)
bileğilarıma (dative first-person singular)
bileğina (dative second-person singular)
bileğilarına (dative second-person singular)
bileğisına (dative singular third-person)
bileğilarına (dative singular third-person)
bileğimıza (dative first-person plural)
bileğilarımıza (dative first-person plural)
bileğinıza (dative plural second-person)
bileğilarınıza (dative plural second-person)
bileğilarına (dative plural third-person)
bileğimda (first-person locative singular)
bileğilarımda (first-person locative singular)
bileğinda (locative second-person singular)
bileğilarında (locative second-person singular)
bileğisında (locative singular third-person)
bileğilarında (locative singular third-person)
bileğimızda (first-person locative plural)
bileğilarımızda (first-person locative plural)
bileğinızda (locative plural second-person)
bileğilarınızda (locative plural second-person)
bileğilarında (locative plural third-person)
bileğimdan (ablative first-person singular)
bileğilarımdan (ablative first-person singular)
bileğindan (ablative second-person singular)
bileğilarından (ablative second-person singular)
bileğisından (ablative singular third-person)
bileğilarından (ablative singular third-person)
bileğimızdan (ablative first-person plural)
bileğilarımızdan (ablative first-person plural)
bileğinızdan (ablative plural second-person)
bileğilarınızdan (ablative plural second-person)
bileğilarından (ablative plural third-person)
bileğimın (first-person genitive singular)
bileğilarımın (first-person genitive singular)
bileğinın (genitive second-person singular)
bileğilarının (genitive second-person singular)
bileğisının (genitive singular third-person)
bileğilarının (genitive singular third-person)
bileğimızın (first-person genitive plural)
bileğilarımızın (first-person genitive plural)
bileğinızın (genitive plural second-person)
bileğilarınızın (genitive plural second-person)
bileğilarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بلگو (bileği, “hone, whetstone”), from Proto-Turkic *bilegü (“hone, whetstone”); cognate with Azerbaijani bülöv and Turkmen bilew.

inh

hone, whetstone, any stone used to sharpen an edged tool


raptiye

head

raptiye (definite accusative raptiyeyi, plural raptiyeler)

raptiyeyi (accusative definite)
raptiyeler (plural)

From Ottoman Turkish ربْط (rapt, “connection”) + ـیه (-iyye).


canlı

canlıyım (first-person predicative present singular)
canlı mıyım? (first-person interrogative predicative present singular)
canlı değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
canlı değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
canlısın (predicative present second-person singular)
canlı mısın? (interrogative predicative present second-person singular)
canlı değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
canlı değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
canlı (predicative present singular third-person)
canlıdır (predicative present singular third-person)
canlı mı? (interrogative predicative present singular third-person)
canlı değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
canlı değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
canlıyız (first-person plural predicative present)
canlı mıyız? (first-person interrogative plural predicative present)
canlı değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
canlı değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
canlısınız (plural predicative present second-person)
canlı mısınız? (interrogative plural predicative present second-person)
canlı değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
canlı değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
canlı (plural predicative present third-person)
canlılar (plural predicative present third-person)
canlı mı? (interrogative plural predicative present third-person)
canlılar mı? (interrogative plural predicative present third-person)
canlı değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
canlı değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
canlı değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
canlıydım (first-person past predicative singular)
canlı mıydım? (first-person interrogative past predicative singular)
canlı değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
canlı değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
canlıydın (past predicative second-person singular)
canlı mıydın? (interrogative past predicative second-person singular)
canlı değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
canlı değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
canlıydı (past predicative singular third-person)
canlı mıydı? (interrogative past predicative singular third-person)
canlı değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
canlı değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
canlıydık (first-person past plural predicative)
canlı mıydık? (first-person interrogative past plural predicative)
canlı değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
canlı değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
canlıydınız (past plural predicative second-person)
canlı mıydınız? (interrogative past plural predicative second-person)
canlı değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
canlı değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
canlıydılar (past plural predicative third-person)
canlı mıydılar? (interrogative past plural predicative third-person)
canlı değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
canlı değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
canlı değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
canlıymışım (first-person past predicative singular)
canlı mıymışım? (first-person interrogative past predicative singular)
canlı değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
canlı değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
canlıymışsın (past predicative second-person singular)
canlı mıymışsın? (interrogative past predicative second-person singular)
canlı değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
canlı değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
canlıymış (past predicative singular third-person)
canlı mıymış? (interrogative past predicative singular third-person)
canlı değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
canlı değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
canlıymışız (first-person past plural predicative)
canlı mıymışız? (first-person interrogative past plural predicative)
canlı değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
canlı değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
canlıymışsınız (past plural predicative second-person)
canlı mıymışsınız? (interrogative past plural predicative second-person)
canlı değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
canlı değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
canlıymışlar (past plural predicative third-person)
canlı mıymışlar? (interrogative past plural predicative third-person)
canlı değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
canlı değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
canlı değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
canlıysam (conditional first-person predicative singular)
canlı mıysam? (conditional first-person interrogative predicative singular)
canlı değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
canlı değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
canlıysan (conditional predicative second-person singular)
canlı mıysan? (conditional interrogative predicative second-person singular)
canlı değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
canlı değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
canlıysa (conditional predicative singular third-person)
canlı mıysa? (conditional interrogative predicative singular third-person)
canlı değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
canlı değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
canlıysak (conditional first-person plural predicative)
canlı mıysak? (conditional first-person interrogative plural predicative)
canlı değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
canlı değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
canlıysanız (conditional plural predicative second-person)
canlı mıysanız? (conditional interrogative plural predicative second-person)
canlı değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
canlı değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
canlıysalar (conditional plural predicative third-person)
canlı mıysalar? (conditional interrogative plural predicative third-person)
canlı değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
canlı değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

From Ottoman Turkish جانلو (canlu, canlı), equivalent to can (“life, soul”) + -lı.


fayton

head

fayton (definite accusative faytonu, plural faytonlar)

faytonu (accusative definite)
faytonlar (plural)
fayton (nominative singular)
faytonlar (nominative plural)
faytonu (accusative definite singular)
faytonları (accusative definite plural)
faytona (dative singular)
faytonlara (dative plural)
faytonda (locative singular)
faytonlarda (locative plural)
faytondan (ablative singular)
faytonlardan (ablative plural)
faytonun (genitive singular)
faytonların (genitive plural)
faytonum (first-person nominative singular)
faytonlarım (first-person nominative singular)
faytonun (nominative second-person singular)
faytonların (nominative second-person singular)
faytonu (nominative singular third-person)
faytonları (nominative singular third-person)
faytonumuz (first-person nominative plural)
faytonlarımız (first-person nominative plural)
faytonunuz (nominative plural second-person)
faytonlarınız (nominative plural second-person)
faytonları (nominative plural third-person)
faytonumu (accusative definite first-person singular)
faytonlarımı (accusative definite first-person singular)
faytonunu (accusative definite second-person singular)
faytonlarını (accusative definite second-person singular)
faytonunu (accusative definite singular third-person)
faytonlarını (accusative definite singular third-person)
faytonumuzu (accusative definite first-person plural)
faytonlarımızı (accusative definite first-person plural)
faytonunuzu (accusative definite plural second-person)
faytonlarınızı (accusative definite plural second-person)
faytonlarını (accusative definite plural third-person)
faytonuma (dative first-person singular)
faytonlarıma (dative first-person singular)
faytonuna (dative second-person singular)
faytonlarına (dative second-person singular)
faytonuna (dative singular third-person)
faytonlarına (dative singular third-person)
faytonumuza (dative first-person plural)
faytonlarımıza (dative first-person plural)
faytonunuza (dative plural second-person)
faytonlarınıza (dative plural second-person)
faytonlarına (dative plural third-person)
faytonumda (first-person locative singular)
faytonlarımda (first-person locative singular)
faytonunda (locative second-person singular)
faytonlarında (locative second-person singular)
faytonunda (locative singular third-person)
faytonlarında (locative singular third-person)
faytonumuzda (first-person locative plural)
faytonlarımızda (first-person locative plural)
faytonunuzda (locative plural second-person)
faytonlarınızda (locative plural second-person)
faytonlarında (locative plural third-person)
faytonumdan (ablative first-person singular)
faytonlarımdan (ablative first-person singular)
faytonundan (ablative second-person singular)
faytonlarından (ablative second-person singular)
faytonundan (ablative singular third-person)
faytonlarından (ablative singular third-person)
faytonumuzdan (ablative first-person plural)
faytonlarımızdan (ablative first-person plural)
faytonunuzdan (ablative plural second-person)
faytonlarınızdan (ablative plural second-person)
faytonlarından (ablative plural third-person)
faytonumun (first-person genitive singular)
faytonlarımın (first-person genitive singular)
faytonunun (genitive second-person singular)
faytonlarının (genitive second-person singular)
faytonunun (genitive singular third-person)
faytonlarının (genitive singular third-person)
faytonumuzun (first-person genitive plural)
faytonlarımızın (first-person genitive plural)
faytonunuzun (genitive plural second-person)
faytonlarınızın (genitive plural second-person)
faytonlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish فایطون (fayton, fayıton), from French phaéton.

inh

phaeton - a light, open four-wheeled horse-drawn carriage.


çimento

head

çimento (definite accusative çimentoyu, plural çimentolar)

çimentoyu (accusative definite)
çimentolar (plural)
çimento (nominative singular)
çimentolar (nominative plural)
çimentoyu (accusative definite singular)
çimentoları (accusative definite plural)
çimentoya (dative singular)
çimentolara (dative plural)
çimentoda (locative singular)
çimentolarda (locative plural)
çimentodan (ablative singular)
çimentolardan (ablative plural)
çimentonun (genitive singular)
çimentoların (genitive plural)

→ Northern Kurdish: çîmento

From Ottoman Turkish چمنتو (çemento), from Italian cemento.


kaldırmak

kaldırmak (third-person singular simple present kaldırır)

kaldırır (present singular third-person)
kaldırmak (infinitive)
kaldıran (imperfective impersonal participle)
kaldırmış (impersonal participle perfective)
kaldıracak (impersonal participle prospective)
kaldırdığım (non-prospective participle personal)
kaldırdığın (non-prospective participle personal)
kaldırdığı (non-prospective participle personal)
kaldırdığımız (non-prospective participle personal)
kaldırdığınız (non-prospective participle personal)
kaldırdıkları (non-prospective participle personal)
kaldıracağım (participle personal prospective)
kaldıracağın (participle personal prospective)
kaldıracağı (participle personal prospective)
kaldıracağımız (participle personal prospective)
kaldıracağınız (participle personal prospective)
kaldıracakları (participle personal prospective)
kaldırma (noun-from-verb)
kaldırış (adverbial)
kaldırarak
kaldırırım (aorist first-person indicative present singular)
kaldırırsın (aorist indicative present second-person singular)
kaldırır (aorist indicative present singular third-person)
kaldırırız (aorist first-person indicative plural present)
kaldırırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaldırırlar (aorist indicative plural present third-person)
kaldırıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırdım (first-person indicative past perfective singular)
kaldırdın (indicative past perfective second-person singular)
kaldırdı (indicative past perfective singular third-person)
kaldırdık (first-person indicative past perfective plural)
kaldırdınız (indicative past perfective plural second-person)
kaldırdılar (indicative past perfective plural third-person)
kaldırıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kaldırıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kaldıracağım (first-person future indicative singular)
kaldıracaksın (future indicative second-person singular)
kaldıracak (future indicative singular third-person)
kaldıracağız (first-person future indicative plural)
kaldıracaksınız (future indicative plural second-person)
kaldıracaklar (future indicative plural third-person)
kaldıracaktım (definite first-person indicative past-future singular)
kaldıracaktın (definite indicative past-future second-person singular)
kaldıracaktı (definite indicative past-future singular third-person)
kaldıracaktık (definite first-person indicative past-future plural)
kaldıracaktınız (definite indicative past-future plural second-person)
kaldıracaklardı (definite indicative past-future plural third-person)
kaldırırdım (first-person indefinite indicative past-future singular)
kaldırırdın (indefinite indicative past-future second-person singular)
kaldırırdı (indefinite indicative past-future singular third-person)
kaldırırdık (first-person indefinite indicative past-future plural)
kaldırırdınız (indefinite indicative past-future plural second-person)
kaldırırlardı (indefinite indicative past-future plural third-person)
kaldırmışım (first-person inferential perfective singular)
kaldırmışsın (inferential perfective second-person singular)
kaldırmış (inferential perfective singular third-person)
kaldırmışız (first-person inferential perfective plural)
kaldırmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaldırmışlar (inferential perfective plural third-person)
kaldırırmışım (aorist first-person inferential singular)
kaldırırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaldırırmış (aorist inferential singular third-person)
kaldırırmışız (aorist first-person inferential plural)
kaldırırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaldırırlarmış (or kaldırırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kaldırıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaldırıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaldırıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaldırıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaldırıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaldırıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaldırsam (conditional first-person singular)
kaldırsan (conditional second-person singular)
kaldırsa (conditional singular third-person)
kaldırsak (conditional first-person plural)
kaldırsanız (conditional plural second-person)
kaldırsalar (conditional plural third-person)
kaldırsaydım (conditional first-person perfective singular)
kaldırsaydın (conditional perfective second-person singular)
kaldırsaydı (conditional perfective singular third-person)
kaldırsaydık (conditional first-person perfective plural)
kaldırsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaldırsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaldırayım (first-person optative singular)
kaldırasın (optative second-person singular)
kaldıra (optative singular third-person)
kaldıralım (first-person optative plural)
kaldırasınız (optative plural second-person)
kaldıralar (optative plural third-person)
kaldırmaktayım (first-person progressive singular)
kaldırmaktasın (progressive second-person singular)
kaldırmakta (progressive singular third-person)
kaldırmaktayız (first-person plural progressive)
kaldırmaktasınız (plural progressive second-person)
kaldırmaktalar (plural progressive third-person)
kaldırmalıyım (first-person necessitative singular)
kaldırmalısın (necessitative second-person singular)
kaldırmalı (necessitative singular third-person)
kaldırmalıyız (first-person necessitative plural)
kaldırmalısınız (necessitative plural second-person)
kaldırmalılar (necessitative plural third-person)
kaldır (imperative second-person singular)
kaldırsın (imperative singular third-person)
kaldırın (imperative plural second-person)
kaldırsınlar (imperative plural third-person)
kaldırır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaldırır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaldırır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaldırır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaldırır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaldırırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaldırıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırdım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaldırdın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaldırdı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaldırdık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaldırdınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaldırdılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaldırıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaldıracak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaldıracak mısın? (future indicative second-person singular)
kaldıracak mı? (future indicative singular third-person)
kaldıracak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaldıracak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaldıracaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaldırmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaldırmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaldırmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaldırmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaldırmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaldırmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaldırır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaldırır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaldırır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaldırır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaldırır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaldırırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaldırıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaldırıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaldırıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaldırıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaldırıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaldırıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaldırsam mı? (conditional first-person singular)
kaldırsan mı? (conditional second-person singular)
kaldırsa mı? (conditional singular third-person)
kaldırsak mı? (conditional first-person plural)
kaldırsanız mı? (conditional plural second-person)
kaldırsalar mı? (conditional plural third-person)
kaldırsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaldırsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaldırsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaldırsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaldırsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaldırsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaldırmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaldırmakta mısın? (progressive second-person singular)
kaldırmakta mı? (progressive singular third-person)
kaldırmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaldırmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaldırmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaldırmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaldırmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaldırmalı mı? (necessitative singular third-person)
kaldırmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaldırmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaldırmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kaldırmamak (infinitive negative)
kaldırmayan (imperfective impersonal negative participle)
kaldırmamış (impersonal negative participle perfective)
kaldırmayacak (impersonal negative participle prospective)
kaldırmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kaldırmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kaldırmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kaldırmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kaldırmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kaldırmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kaldırmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kaldırmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kaldırmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kaldırmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kaldırmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kaldırmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kaldırmama (negative noun-from-verb)
kaldırmayış (adverbial negative)
kaldırmam (aorist first-person indicative present singular)
kaldırmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kaldırmaz (aorist indicative present singular third-person)
kaldırmayız (aorist first-person indicative plural present)
kaldırmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kaldırmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kaldırmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırmadım (first-person indicative past perfective singular)
kaldırmadın (indicative past perfective second-person singular)
kaldırmadı (indicative past perfective singular third-person)
kaldırmadık (first-person indicative past perfective plural)
kaldırmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kaldırmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kaldırmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kaldırmayacağım (first-person future indicative singular)
kaldırmayacaksın (future indicative second-person singular)
kaldırmayacak (future indicative singular third-person)
kaldırmayacağız (first-person future indicative plural)
kaldırmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kaldırmayacaklar (future indicative plural third-person)
kaldırmamışım (first-person inferential perfective singular)
kaldırmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kaldırmamış (inferential perfective singular third-person)
kaldırmamışız (first-person inferential perfective plural)
kaldırmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kaldırmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kaldırmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kaldırmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kaldırmazmış (aorist inferential singular third-person)
kaldırmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kaldırmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kaldırmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kaldırmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kaldırmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kaldırmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kaldırmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kaldırmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kaldırmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kaldırmasam (conditional first-person singular)
kaldırmasan (conditional second-person singular)
kaldırmasa (conditional singular third-person)
kaldırmasak (conditional first-person plural)
kaldırmasanız (conditional plural second-person)
kaldırmasalar (conditional plural third-person)
kaldırmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kaldırmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kaldırmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kaldırmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kaldırmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kaldırmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kaldırmayayım (first-person optative singular)
kaldırmayasın (optative second-person singular)
kaldırmaya (optative singular third-person)
kaldırmayalım (first-person optative plural)
kaldırmayasınız (optative plural second-person)
kaldırmayalar (optative plural third-person)
kaldırmamaktayım (first-person progressive singular)
kaldırmamaktasın (progressive second-person singular)
kaldırmamakta (progressive singular third-person)
kaldırmamaktayız (first-person plural progressive)
kaldırmamaktasınız (plural progressive second-person)
kaldırmamaktalar (plural progressive third-person)
kaldırmamalıyım (first-person necessitative singular)
kaldırmamalısın (necessitative second-person singular)
kaldırmamalı (necessitative singular third-person)
kaldırmamalıyız (first-person necessitative plural)
kaldırmamalısınız (necessitative plural second-person)
kaldırmamalılar (necessitative plural third-person)
kaldırma (imperative second-person singular)
kaldırmasın (imperative singular third-person)
kaldırmayın (imperative plural second-person)
kaldırmasınlar (imperative plural third-person)
kaldırmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kaldırmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kaldırmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kaldırmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kaldırmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kaldırmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kaldırmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kaldırmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kaldırmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kaldırmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kaldırmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kaldırmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaldırmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaldırmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaldırmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaldırmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaldırmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaldırmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kaldırmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kaldırmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kaldırmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kaldırmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kaldırmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kaldırmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kaldırmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kaldırmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kaldırmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kaldırmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kaldırmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kaldırmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kaldırmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kaldırmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kaldırmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kaldırmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kaldırmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kaldırmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kaldırmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kaldırmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kaldırmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kaldırmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kaldırmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kaldırmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kaldırmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kaldırmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kaldırmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kaldırmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kaldırmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kaldırmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kaldırmasam mı? (conditional first-person singular)
kaldırmasan mı? (conditional second-person singular)
kaldırmasa mı? (conditional singular third-person)
kaldırmasak mı? (conditional first-person plural)
kaldırmasanız mı? (conditional plural second-person)
kaldırmasalar mı? (conditional plural third-person)
kaldırmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kaldırmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kaldırmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kaldırmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kaldırmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kaldırmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kaldırmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kaldırmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kaldırmamakta mı? (progressive singular third-person)
kaldırmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kaldırmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kaldırmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kaldırmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kaldırmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kaldırmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kaldırmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kaldırmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kaldırmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish قالدرمق (kaldırmak, “to lift up, raise, pick up, set up, erect, carry, wake up, take away, abrogate”), causative form of Proto-Turkic *Kạl(ï)- (“to rise,jump up”). Clauson thinks the Turkish form is rather crasis of *kalk-tur-, where -tur is causative suffix. See kalkmak.

der

Senin bilgisayarın bu oyunu kaldırmaz.

I don't think that your computer is capable of running this game.

(transitive, computing, of a gaming device or computer) to be able to run or operate a software, video game etc.


neft

head

neft (definite accusative nefti, plural neftler)

nefti (accusative definite)
neftler (plural)
neft (nominative singular)
neftler (nominative plural)
nefti (accusative definite singular)
neftleri (accusative definite plural)
nefte (dative singular)
neftlere (dative plural)
neftte (locative singular)
neftlerde (locative plural)
neftten (ablative singular)
neftlerden (ablative plural)
neftin (genitive singular)
neftlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish نفت (neft), from Persian نفت (naft).


topuz

topuz (definite accusative topuzu, plural topuzlar)

topuzu (accusative definite)
topuzlar (plural)
topuz (nominative singular)
topuzlar (nominative plural)
topuzu (accusative definite singular)
topuzları (accusative definite plural)
topuza (dative singular)
topuzlara (dative plural)
topuzda (locative singular)
topuzlarda (locative plural)
topuzdan (ablative singular)
topuzlardan (ablative plural)
topuzun (genitive singular)
topuzların (genitive plural)
topuzum (first-person nominative singular)
topuzlarım (first-person nominative singular)
topuzun (nominative second-person singular)
topuzların (nominative second-person singular)
topuzu (nominative singular third-person)
topuzları (nominative singular third-person)
topuzumuz (first-person nominative plural)
topuzlarımız (first-person nominative plural)
topuzunuz (nominative plural second-person)
topuzlarınız (nominative plural second-person)
topuzları (nominative plural third-person)
topuzumu (accusative definite first-person singular)
topuzlarımı (accusative definite first-person singular)
topuzunu (accusative definite second-person singular)
topuzlarını (accusative definite second-person singular)
topuzunu (accusative definite singular third-person)
topuzlarını (accusative definite singular third-person)
topuzumuzu (accusative definite first-person plural)
topuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
topuzunuzu (accusative definite plural second-person)
topuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
topuzlarını (accusative definite plural third-person)
topuzuma (dative first-person singular)
topuzlarıma (dative first-person singular)
topuzuna (dative second-person singular)
topuzlarına (dative second-person singular)
topuzuna (dative singular third-person)
topuzlarına (dative singular third-person)
topuzumuza (dative first-person plural)
topuzlarımıza (dative first-person plural)
topuzunuza (dative plural second-person)
topuzlarınıza (dative plural second-person)
topuzlarına (dative plural third-person)
topuzumda (first-person locative singular)
topuzlarımda (first-person locative singular)
topuzunda (locative second-person singular)
topuzlarında (locative second-person singular)
topuzunda (locative singular third-person)
topuzlarında (locative singular third-person)
topuzumuzda (first-person locative plural)
topuzlarımızda (first-person locative plural)
topuzunuzda (locative plural second-person)
topuzlarınızda (locative plural second-person)
topuzlarında (locative plural third-person)
topuzumdan (ablative first-person singular)
topuzlarımdan (ablative first-person singular)
topuzundan (ablative second-person singular)
topuzlarından (ablative second-person singular)
topuzundan (ablative singular third-person)
topuzlarından (ablative singular third-person)
topuzumuzdan (ablative first-person plural)
topuzlarımızdan (ablative first-person plural)
topuzunuzdan (ablative plural second-person)
topuzlarınızdan (ablative plural second-person)
topuzlarından (ablative plural third-person)
topuzumun (first-person genitive singular)
topuzlarımın (first-person genitive singular)
topuzunun (genitive second-person singular)
topuzlarının (genitive second-person singular)
topuzunun (genitive singular third-person)
topuzlarının (genitive singular third-person)
topuzumuzun (first-person genitive plural)
topuzlarımızın (first-person genitive plural)
topuzunuzun (genitive plural second-person)
topuzlarınızın (genitive plural second-person)
topuzlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طوپوز (topuz), itself from Proto-Turkic *topuz (“club, mace”), from the same root of top (“ball”).


çeşitleme

head

çeşitleme (definite accusative çeşitlemeyi, plural çeşitlemeler)

çeşitlemeyi (accusative definite)
çeşitlemeler (plural)


GİD

(computing) Initialism of Genişletilebilir İşaretleme Dili (XML abbreviated in Turkish.)


Genişletilebilir İşaretleme Dili

Extensible Markup Language
Extensible Markup Language


altdizin

altdizin (definite accusative altdizini, plural altdizinler)

altdizini (accusative definite)
altdizinler (plural)
altdizin (nominative singular)
altdizinler (nominative plural)
altdizini (accusative definite singular)
altdizinleri (accusative definite plural)
altdizine (dative singular)
altdizinlere (dative plural)
altdizinde (locative singular)
altdizinlerde (locative plural)
altdizinden (ablative singular)
altdizinlerden (ablative plural)
altdizinin (genitive singular)
altdizinlerin (genitive plural)


kontaktör

kontaktör (definite accusative kontaktörü, plural kontaktörler)

kontaktörü (accusative definite)
kontaktörler (plural)

electrical engineering
electrical engineering


devre açıcı-kesici

devre açıcı-kesici (definite accusative devre açıcı-kesiciyi, plural devre açıcı-kesiciler)

devre açıcı-kesiciyi (accusative definite)
devre açıcı-kesiciler (plural)


tasarım örüntüsü

tasarım örüntüsü (definite accusative tasarım örüntüsünü, plural tasarım örüntüleri)

tasarım örüntüsünü (accusative definite)
tasarım örüntüleri (plural)

(architecture, design), (software, design) design pattern


bağlama

bağlama (definite accusative bağlamayı, plural bağlamalar)

bağlamayı (accusative definite)
bağlamalar (plural)
bağlama (nominative singular)
bağlamalar (nominative plural)
bağlamayı (accusative definite singular)
bağlamaları (accusative definite plural)
bağlamaya (dative singular)
bağlamalara (dative plural)
bağlamada (locative singular)
bağlamalarda (locative plural)
bağlamadan (ablative singular)
bağlamalardan (ablative plural)
bağlamanın (genitive singular)
bağlamaların (genitive plural)
bağlamam (first-person nominative singular)
bağlamalarım (first-person nominative singular)
bağlaman (nominative second-person singular)
bağlamaların (nominative second-person singular)
bağlaması (nominative singular third-person)
bağlamaları (nominative singular third-person)
bağlamamız (first-person nominative plural)
bağlamalarımız (first-person nominative plural)
bağlamanız (nominative plural second-person)
bağlamalarınız (nominative plural second-person)
bağlamaları (nominative plural third-person)
bağlamamı (accusative definite first-person singular)
bağlamalarımı (accusative definite first-person singular)
bağlamanı (accusative definite second-person singular)
bağlamalarını (accusative definite second-person singular)
bağlamasını (accusative definite singular third-person)
bağlamalarını (accusative definite singular third-person)
bağlamamızı (accusative definite first-person plural)
bağlamalarımızı (accusative definite first-person plural)
bağlamanızı (accusative definite plural second-person)
bağlamalarınızı (accusative definite plural second-person)
bağlamalarını (accusative definite plural third-person)
bağlamama (dative first-person singular)
bağlamalarıma (dative first-person singular)
bağlamana (dative second-person singular)
bağlamalarına (dative second-person singular)
bağlamasına (dative singular third-person)
bağlamalarına (dative singular third-person)
bağlamamıza (dative first-person plural)
bağlamalarımıza (dative first-person plural)
bağlamanıza (dative plural second-person)
bağlamalarınıza (dative plural second-person)
bağlamalarına (dative plural third-person)
bağlamamda (first-person locative singular)
bağlamalarımda (first-person locative singular)
bağlamanda (locative second-person singular)
bağlamalarında (locative second-person singular)
bağlamasında (locative singular third-person)
bağlamalarında (locative singular third-person)
bağlamamızda (first-person locative plural)
bağlamalarımızda (first-person locative plural)
bağlamanızda (locative plural second-person)
bağlamalarınızda (locative plural second-person)
bağlamalarında (locative plural third-person)
bağlamamdan (ablative first-person singular)
bağlamalarımdan (ablative first-person singular)
bağlamandan (ablative second-person singular)
bağlamalarından (ablative second-person singular)
bağlamasından (ablative singular third-person)
bağlamalarından (ablative singular third-person)
bağlamamızdan (ablative first-person plural)
bağlamalarımızdan (ablative first-person plural)
bağlamanızdan (ablative plural second-person)
bağlamalarınızdan (ablative plural second-person)
bağlamalarından (ablative plural third-person)
bağlamamın (first-person genitive singular)
bağlamalarımın (first-person genitive singular)
bağlamanın (genitive second-person singular)
bağlamalarının (genitive second-person singular)
bağlamasının (genitive singular third-person)
bağlamalarının (genitive singular third-person)
bağlamamızın (first-person genitive plural)
bağlamalarımızın (first-person genitive plural)
bağlamanızın (genitive plural second-person)
bağlamalarınızın (genitive plural second-person)
bağlamalarının (genitive plural third-person)

From the verb bağlamak (“to bind, tie”).

Chomsky’nin yönetme ve bağlama kuramı
Chomsky’s government and binding theory

(computing, logic, linguistics) binding, coupling

Neşet Ertaş, bağlama ve kemanı ustalıkla çalar.
Neşet Ertaş plays the bağlama and the violin proficiently.


tekil kalıp

tekil kalıp (definite accusative tekil kalıbı, plural tekil kalıplar)

tekil kalıbı (accusative definite)
tekil kalıplar (plural)
tekil kalıp (nominative singular)
tekil kalıplar (nominative plural)
tekil kalıbı (accusative definite singular)
tekil kalıpları (accusative definite plural)
tekil kalıba (dative singular)
tekil kalıplara (dative plural)
tekil kalıpta (locative singular)
tekil kalıplarda (locative plural)
tekil kalıptan (ablative singular)
tekil kalıplardan (ablative plural)
tekil kalıbın (genitive singular)
tekil kalıpların (genitive plural)
tekil kalıbım (first-person nominative singular)
tekil kalıplarım (first-person nominative singular)
tekil kalıbın (nominative second-person singular)
tekil kalıpların (nominative second-person singular)
tekil kalıbı (nominative singular third-person)
tekil kalıpları (nominative singular third-person)
tekil kalıbımız (first-person nominative plural)
tekil kalıplarımız (first-person nominative plural)
tekil kalıbınız (nominative plural second-person)
tekil kalıplarınız (nominative plural second-person)
tekil kalıpları (nominative plural third-person)
tekil kalıbımı (accusative definite first-person singular)
tekil kalıplarımı (accusative definite first-person singular)
tekil kalıbını (accusative definite second-person singular)
tekil kalıplarını (accusative definite second-person singular)
tekil kalıbını (accusative definite singular third-person)
tekil kalıplarını (accusative definite singular third-person)
tekil kalıbımızı (accusative definite first-person plural)
tekil kalıplarımızı (accusative definite first-person plural)
tekil kalıbınızı (accusative definite plural second-person)
tekil kalıplarınızı (accusative definite plural second-person)
tekil kalıplarını (accusative definite plural third-person)
tekil kalıbıma (dative first-person singular)
tekil kalıplarıma (dative first-person singular)
tekil kalıbına (dative second-person singular)
tekil kalıplarına (dative second-person singular)
tekil kalıbına (dative singular third-person)
tekil kalıplarına (dative singular third-person)
tekil kalıbımıza (dative first-person plural)
tekil kalıplarımıza (dative first-person plural)
tekil kalıbınıza (dative plural second-person)
tekil kalıplarınıza (dative plural second-person)
tekil kalıplarına (dative plural third-person)
tekil kalıbımda (first-person locative singular)
tekil kalıplarımda (first-person locative singular)
tekil kalıbında (locative second-person singular)
tekil kalıplarında (locative second-person singular)
tekil kalıbında (locative singular third-person)
tekil kalıplarında (locative singular third-person)
tekil kalıbımızda (first-person locative plural)
tekil kalıplarımızda (first-person locative plural)
tekil kalıbınızda (locative plural second-person)
tekil kalıplarınızda (locative plural second-person)
tekil kalıplarında (locative plural third-person)
tekil kalıbımdan (ablative first-person singular)
tekil kalıplarımdan (ablative first-person singular)
tekil kalıbından (ablative second-person singular)
tekil kalıplarından (ablative second-person singular)
tekil kalıbından (ablative singular third-person)
tekil kalıplarından (ablative singular third-person)
tekil kalıbımızdan (ablative first-person plural)
tekil kalıplarımızdan (ablative first-person plural)
tekil kalıbınızdan (ablative plural second-person)
tekil kalıplarınızdan (ablative plural second-person)
tekil kalıplarından (ablative plural third-person)
tekil kalıbımın (first-person genitive singular)
tekil kalıplarımın (first-person genitive singular)
tekil kalıbının (genitive second-person singular)
tekil kalıplarının (genitive second-person singular)
tekil kalıbının (genitive singular third-person)
tekil kalıplarının (genitive singular third-person)
tekil kalıbımızın (first-person genitive plural)
tekil kalıplarımızın (first-person genitive plural)
tekil kalıbınızın (genitive plural second-person)
tekil kalıplarınızın (genitive plural second-person)
tekil kalıplarının (genitive plural third-person)


ilklendirme

ilklendirme (definite accusative ilklendirmeyi, plural ilklendirmeler)

ilklendirmeyi (accusative definite)
ilklendirmeler (plural)
ilklendirme (nominative singular)
ilklendirmeler (nominative plural)
ilklendirmeyi (accusative definite singular)
ilklendirmeleri (accusative definite plural)
ilklendirmeye (dative singular)
ilklendirmelere (dative plural)
ilklendirmede (locative singular)
ilklendirmelerde (locative plural)
ilklendirmeden (ablative singular)
ilklendirmelerden (ablative plural)
ilklendirmenin (genitive singular)
ilklendirmelerin (genitive plural)
ilklendirmem (first-person nominative singular)
ilklendirmelerim (first-person nominative singular)
ilklendirmen (nominative second-person singular)
ilklendirmelerin (nominative second-person singular)
ilklendirmesi (nominative singular third-person)
ilklendirmeleri (nominative singular third-person)
ilklendirmemiz (first-person nominative plural)
ilklendirmelerimiz (first-person nominative plural)
ilklendirmeniz (nominative plural second-person)
ilklendirmeleriniz (nominative plural second-person)
ilklendirmeleri (nominative plural third-person)
ilklendirmemi (accusative definite first-person singular)
ilklendirmelerimi (accusative definite first-person singular)
ilklendirmeni (accusative definite second-person singular)
ilklendirmelerini (accusative definite second-person singular)
ilklendirmesini (accusative definite singular third-person)
ilklendirmelerini (accusative definite singular third-person)
ilklendirmemizi (accusative definite first-person plural)
ilklendirmelerimizi (accusative definite first-person plural)
ilklendirmenizi (accusative definite plural second-person)
ilklendirmelerinizi (accusative definite plural second-person)
ilklendirmelerini (accusative definite plural third-person)
ilklendirmeme (dative first-person singular)
ilklendirmelerime (dative first-person singular)
ilklendirmene (dative second-person singular)
ilklendirmelerine (dative second-person singular)
ilklendirmesine (dative singular third-person)
ilklendirmelerine (dative singular third-person)
ilklendirmemize (dative first-person plural)
ilklendirmelerimize (dative first-person plural)
ilklendirmenize (dative plural second-person)
ilklendirmelerinize (dative plural second-person)
ilklendirmelerine (dative plural third-person)
ilklendirmemde (first-person locative singular)
ilklendirmelerimde (first-person locative singular)
ilklendirmende (locative second-person singular)
ilklendirmelerinde (locative second-person singular)
ilklendirmesinde (locative singular third-person)
ilklendirmelerinde (locative singular third-person)
ilklendirmemizde (first-person locative plural)
ilklendirmelerimizde (first-person locative plural)
ilklendirmenizde (locative plural second-person)
ilklendirmelerinizde (locative plural second-person)
ilklendirmelerinde (locative plural third-person)
ilklendirmemden (ablative first-person singular)
ilklendirmelerimden (ablative first-person singular)
ilklendirmenden (ablative second-person singular)
ilklendirmelerinden (ablative second-person singular)
ilklendirmesinden (ablative singular third-person)
ilklendirmelerinden (ablative singular third-person)
ilklendirmemizden (ablative first-person plural)
ilklendirmelerimizden (ablative first-person plural)
ilklendirmenizden (ablative plural second-person)
ilklendirmelerinizden (ablative plural second-person)
ilklendirmelerinden (ablative plural third-person)
ilklendirmemin (first-person genitive singular)
ilklendirmelerimin (first-person genitive singular)
ilklendirmenin (genitive second-person singular)
ilklendirmelerinin (genitive second-person singular)
ilklendirmesinin (genitive singular third-person)
ilklendirmelerinin (genitive singular third-person)
ilklendirmemizin (first-person genitive plural)
ilklendirmelerimizin (first-person genitive plural)
ilklendirmenizin (genitive plural second-person)
ilklendirmelerinizin (genitive plural second-person)
ilklendirmelerinin (genitive plural third-person)
ilklendirmeyim (first-person singular)
ilklendirmelerim (first-person singular)
ilklendirmesin (second-person singular)
ilklendirmelersin (second-person singular)
ilklendirme (singular third-person)
ilklendirmedir (singular third-person)
ilklendirmeler (singular third-person)
ilklendirmelerdir (singular third-person)
ilklendirmeyiz (first-person plural)
ilklendirmeleriz (first-person plural)
ilklendirmesiniz (plural second-person)
ilklendirmelersiniz (plural second-person)
ilklendirmeler (plural third-person)
ilklendirmelerdir (plural third-person)


kullanım senaryosu

kullanım senaryosu (definite accusative kullanım senaryosu, plural kullanım senaryoları)

kullanım senaryosu (accusative definite)
kullanım senaryoları (plural)

(software, systems engineering) use case


yordam

yordam (definite accusative yordamı, plural yordamlar)

yordamı (accusative definite)
yordamlar (plural)
yordam (nominative singular)
yordamlar (nominative plural)
yordamı (accusative definite singular)
yordamları (accusative definite plural)
yordama (dative singular)
yordamlara (dative plural)
yordamda (locative singular)
yordamlarda (locative plural)
yordamdan (ablative singular)
yordamlardan (ablative plural)
yordamın (genitive singular)
yordamların (genitive plural)
yordamım (first-person nominative singular)
yordamlarım (first-person nominative singular)
yordamın (nominative second-person singular)
yordamların (nominative second-person singular)
yordamı (nominative singular third-person)
yordamları (nominative singular third-person)
yordamımız (first-person nominative plural)
yordamlarımız (first-person nominative plural)
yordamınız (nominative plural second-person)
yordamlarınız (nominative plural second-person)
yordamları (nominative plural third-person)
yordamımı (accusative definite first-person singular)
yordamlarımı (accusative definite first-person singular)
yordamını (accusative definite second-person singular)
yordamlarını (accusative definite second-person singular)
yordamını (accusative definite singular third-person)
yordamlarını (accusative definite singular third-person)
yordamımızı (accusative definite first-person plural)
yordamlarımızı (accusative definite first-person plural)
yordamınızı (accusative definite plural second-person)
yordamlarınızı (accusative definite plural second-person)
yordamlarını (accusative definite plural third-person)
yordamıma (dative first-person singular)
yordamlarıma (dative first-person singular)
yordamına (dative second-person singular)
yordamlarına (dative second-person singular)
yordamına (dative singular third-person)
yordamlarına (dative singular third-person)
yordamımıza (dative first-person plural)
yordamlarımıza (dative first-person plural)
yordamınıza (dative plural second-person)
yordamlarınıza (dative plural second-person)
yordamlarına (dative plural third-person)
yordamımda (first-person locative singular)
yordamlarımda (first-person locative singular)
yordamında (locative second-person singular)
yordamlarında (locative second-person singular)
yordamında (locative singular third-person)
yordamlarında (locative singular third-person)
yordamımızda (first-person locative plural)
yordamlarımızda (first-person locative plural)
yordamınızda (locative plural second-person)
yordamlarınızda (locative plural second-person)
yordamlarında (locative plural third-person)
yordamımdan (ablative first-person singular)
yordamlarımdan (ablative first-person singular)
yordamından (ablative second-person singular)
yordamlarından (ablative second-person singular)
yordamından (ablative singular third-person)
yordamlarından (ablative singular third-person)
yordamımızdan (ablative first-person plural)
yordamlarımızdan (ablative first-person plural)
yordamınızdan (ablative plural second-person)
yordamlarınızdan (ablative plural second-person)
yordamlarından (ablative plural third-person)
yordamımın (first-person genitive singular)
yordamlarımın (first-person genitive singular)
yordamının (genitive second-person singular)
yordamlarının (genitive second-person singular)
yordamının (genitive singular third-person)
yordamlarının (genitive singular third-person)
yordamımızın (first-person genitive plural)
yordamlarımızın (first-person genitive plural)
yordamınızın (genitive plural second-person)
yordamlarınızın (genitive plural second-person)
yordamlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یوردام (yordam), from Proto-Turkic *yorï-, *yüri- (“to walk”).