ateş açmak

ateş açmak (third-person singular simple present ateş açar)

ateş açar (present singular third-person)
ateş açmak (infinitive)
ateş açan (imperfective impersonal participle)
ateş açmış (impersonal participle perfective)
ateş açacak (impersonal participle prospective)
ateş açtığım (non-prospective participle personal)
ateş açtığın (non-prospective participle personal)
ateş açtığı (non-prospective participle personal)
ateş açtığımız (non-prospective participle personal)
ateş açtığınız (non-prospective participle personal)
ateş açtıkları (non-prospective participle personal)
ateş açacağım (participle personal prospective)
ateş açacağın (participle personal prospective)
ateş açacağı (participle personal prospective)
ateş açacağımız (participle personal prospective)
ateş açacağınız (participle personal prospective)
ateş açacakları (participle personal prospective)
ateş açma (noun-from-verb)
ateş açış (adverbial)
ateş açarak
ateş açarım (aorist first-person indicative present singular)
ateş açarsın (aorist indicative present second-person singular)
ateş açar (aorist indicative present singular third-person)
ateş açarız (aorist first-person indicative plural present)
ateş açarsınız (aorist indicative plural present second-person)
ateş açarlar (aorist indicative plural present third-person)
ateş açıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açtım (first-person indicative past perfective singular)
ateş açtın (indicative past perfective second-person singular)
ateş açtı (indicative past perfective singular third-person)
ateş açtık (first-person indicative past perfective plural)
ateş açtınız (indicative past perfective plural second-person)
ateş açtılar (indicative past perfective plural third-person)
ateş açıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or ateş açıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açacağım (first-person future indicative singular)
ateş açacaksın (future indicative second-person singular)
ateş açacak (future indicative singular third-person)
ateş açacağız (first-person future indicative plural)
ateş açacaksınız (future indicative plural second-person)
ateş açacaklar (future indicative plural third-person)
ateş açacaktım (definite first-person indicative past-future singular)
ateş açacaktın (definite indicative past-future second-person singular)
ateş açacaktı (definite indicative past-future singular third-person)
ateş açacaktık (definite first-person indicative past-future plural)
ateş açacaktınız (definite indicative past-future plural second-person)
ateş açacaklardı (definite indicative past-future plural third-person)
ateş açardım (first-person indefinite indicative past-future singular)
ateş açardın (indefinite indicative past-future second-person singular)
ateş açardı (indefinite indicative past-future singular third-person)
ateş açardık (first-person indefinite indicative past-future plural)
ateş açardınız (indefinite indicative past-future plural second-person)
ateş açarlardı (indefinite indicative past-future plural third-person)
ateş açmışım (first-person inferential perfective singular)
ateş açmışsın (inferential perfective second-person singular)
ateş açmış (inferential perfective singular third-person)
ateş açmışız (first-person inferential perfective plural)
ateş açmışsınız (inferential perfective plural second-person)
ateş açmışlar (inferential perfective plural third-person)
ateş açarmışım (aorist first-person inferential singular)
ateş açarmışsın (aorist inferential second-person singular)
ateş açarmış (aorist inferential singular third-person)
ateş açarmışız (aorist first-person inferential plural)
ateş açarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ateş açarlarmış (or ateş açarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
ateş açıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ateş açıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ateş açıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ateş açıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ateş açıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ateş açıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ateş açsam (conditional first-person singular)
ateş açsan (conditional second-person singular)
ateş açsa (conditional singular third-person)
ateş açsak (conditional first-person plural)
ateş açsanız (conditional plural second-person)
ateş açsalar (conditional plural third-person)
ateş açsaydım (conditional first-person perfective singular)
ateş açsaydın (conditional perfective second-person singular)
ateş açsaydı (conditional perfective singular third-person)
ateş açsaydık (conditional first-person perfective plural)
ateş açsaydınız (conditional perfective plural second-person)
ateş açsaydılar (conditional perfective plural third-person)
ateş açayım (first-person optative singular)
ateş açasın (optative second-person singular)
ateş aça (optative singular third-person)
ateş açalım (first-person optative plural)
ateş açasınız (optative plural second-person)
ateş açalar (optative plural third-person)
ateş açmaktayım (first-person progressive singular)
ateş açmaktasın (progressive second-person singular)
ateş açmakta (progressive singular third-person)
ateş açmaktayız (first-person plural progressive)
ateş açmaktasınız (plural progressive second-person)
ateş açmaktalar (plural progressive third-person)
ateş açmalıyım (first-person necessitative singular)
ateş açmalısın (necessitative second-person singular)
ateş açmalı (necessitative singular third-person)
ateş açmalıyız (first-person necessitative plural)
ateş açmalısınız (necessitative plural second-person)
ateş açmalılar (necessitative plural third-person)
ateş aç (imperative second-person singular)
ateş açsın (imperative singular third-person)
ateş açın (imperative plural second-person)
ateş açsınlar (imperative plural third-person)
ateş açar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ateş açar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ateş açar mı? (aorist indicative present singular third-person)
ateş açar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ateş açar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ateş açarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ateş açıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açtım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ateş açtın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ateş açtı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ateş açtık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ateş açtınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ateş açtılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ateş açıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ateş açacak mısın? (future indicative second-person singular)
ateş açacak mı? (future indicative singular third-person)
ateş açacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ateş açacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ateş açacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ateş açmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ateş açmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ateş açmış mı? (inferential perfective singular third-person)
ateş açmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ateş açmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ateş açmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ateş açar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ateş açar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ateş açar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ateş açar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ateş açar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ateş açarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ateş açıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ateş açıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ateş açıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ateş açıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ateş açıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ateş açıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ateş açsam mı? (conditional first-person singular)
ateş açsan mı? (conditional second-person singular)
ateş açsa mı? (conditional singular third-person)
ateş açsak mı? (conditional first-person plural)
ateş açsanız mı? (conditional plural second-person)
ateş açsalar mı? (conditional plural third-person)
ateş açsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ateş açsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ateş açsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ateş açsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ateş açsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ateş açsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ateş açmakta mıyım? (first-person progressive singular)
ateş açmakta mısın? (progressive second-person singular)
ateş açmakta mı? (progressive singular third-person)
ateş açmakta mıyız? (first-person plural progressive)
ateş açmakta mısınız? (plural progressive second-person)
ateş açmaktalar mı? (plural progressive third-person)
ateş açmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ateş açmalı mısın? (necessitative second-person singular)
ateş açmalı mı? (necessitative singular third-person)
ateş açmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ateş açmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ateş açmalılar mı? (necessitative plural third-person)
ateş açmamak (infinitive negative)
ateş açmayan (imperfective impersonal negative participle)
ateş açmamış (impersonal negative participle perfective)
ateş açmayacak (impersonal negative participle prospective)
ateş açmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
ateş açmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
ateş açmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
ateş açmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
ateş açmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
ateş açmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
ateş açmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
ateş açmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
ateş açmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
ateş açmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
ateş açmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
ateş açmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
ateş açmama (negative noun-from-verb)
ateş açmayış (adverbial negative)
ateş açmam (aorist first-person indicative present singular)
ateş açmazsın (aorist indicative present second-person singular)
ateş açmaz (aorist indicative present singular third-person)
ateş açmayız (aorist first-person indicative plural present)
ateş açmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
ateş açmazlar (aorist indicative plural present third-person)
ateş açmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açmadım (first-person indicative past perfective singular)
ateş açmadın (indicative past perfective second-person singular)
ateş açmadı (indicative past perfective singular third-person)
ateş açmadık (first-person indicative past perfective plural)
ateş açmadınız (indicative past perfective plural second-person)
ateş açmadılar (indicative past perfective plural third-person)
ateş açmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açmayacağım (first-person future indicative singular)
ateş açmayacaksın (future indicative second-person singular)
ateş açmayacak (future indicative singular third-person)
ateş açmayacağız (first-person future indicative plural)
ateş açmayacaksınız (future indicative plural second-person)
ateş açmayacaklar (future indicative plural third-person)
ateş açmamışım (first-person inferential perfective singular)
ateş açmamışsın (inferential perfective second-person singular)
ateş açmamış (inferential perfective singular third-person)
ateş açmamışız (first-person inferential perfective plural)
ateş açmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
ateş açmamışlar (inferential perfective plural third-person)
ateş açmazmışım (aorist first-person inferential singular)
ateş açmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
ateş açmazmış (aorist inferential singular third-person)
ateş açmazmışız (aorist first-person inferential plural)
ateş açmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
ateş açmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
ateş açmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
ateş açmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
ateş açmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
ateş açmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
ateş açmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
ateş açmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
ateş açmasam (conditional first-person singular)
ateş açmasan (conditional second-person singular)
ateş açmasa (conditional singular third-person)
ateş açmasak (conditional first-person plural)
ateş açmasanız (conditional plural second-person)
ateş açmasalar (conditional plural third-person)
ateş açmasaydım (conditional first-person perfective singular)
ateş açmasaydın (conditional perfective second-person singular)
ateş açmasaydı (conditional perfective singular third-person)
ateş açmasaydık (conditional first-person perfective plural)
ateş açmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
ateş açmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
ateş açmayayım (first-person optative singular)
ateş açmayasın (optative second-person singular)
ateş açmaya (optative singular third-person)
ateş açmayalım (first-person optative plural)
ateş açmayasınız (optative plural second-person)
ateş açmayalar (optative plural third-person)
ateş açmamaktayım (first-person progressive singular)
ateş açmamaktasın (progressive second-person singular)
ateş açmamakta (progressive singular third-person)
ateş açmamaktayız (first-person plural progressive)
ateş açmamaktasınız (plural progressive second-person)
ateş açmamaktalar (plural progressive third-person)
ateş açmamalıyım (first-person necessitative singular)
ateş açmamalısın (necessitative second-person singular)
ateş açmamalı (necessitative singular third-person)
ateş açmamalıyız (first-person necessitative plural)
ateş açmamalısınız (necessitative plural second-person)
ateş açmamalılar (necessitative plural third-person)
ateş açma (imperative second-person singular)
ateş açmasın (imperative singular third-person)
ateş açmayın (imperative plural second-person)
ateş açmasınlar (imperative plural third-person)
ateş açmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
ateş açmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
ateş açmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
ateş açmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
ateş açmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
ateş açmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
ateş açmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
ateş açmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
ateş açmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
ateş açmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
ateş açmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
ateş açmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
ateş açmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
ateş açmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
ateş açmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
ateş açmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
ateş açmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
ateş açmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
ateş açmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
ateş açmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
ateş açmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
ateş açmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
ateş açmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
ateş açmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
ateş açmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
ateş açmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
ateş açmayacak mı? (future indicative singular third-person)
ateş açmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
ateş açmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
ateş açmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
ateş açmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
ateş açmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
ateş açmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
ateş açmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
ateş açmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
ateş açmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
ateş açmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
ateş açmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
ateş açmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
ateş açmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
ateş açmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
ateş açmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
ateş açmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
ateş açmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
ateş açmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
ateş açmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
ateş açmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
ateş açmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
ateş açmasam mı? (conditional first-person singular)
ateş açmasan mı? (conditional second-person singular)
ateş açmasa mı? (conditional singular third-person)
ateş açmasak mı? (conditional first-person plural)
ateş açmasanız mı? (conditional plural second-person)
ateş açmasalar mı? (conditional plural third-person)
ateş açmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
ateş açmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
ateş açmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
ateş açmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
ateş açmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
ateş açmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
ateş açmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
ateş açmamakta mısın? (progressive second-person singular)
ateş açmamakta mı? (progressive singular third-person)
ateş açmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
ateş açmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
ateş açmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
ateş açmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
ateş açmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
ateş açmamalı mı? (necessitative singular third-person)
ateş açmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
ateş açmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
ateş açmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>


yürüyen merdiven

head

yürüyen merdiven (definite accusative yürüyen merdiveni, plural yürüyen merdivenler)

yürüyen merdiveni (accusative definite)
yürüyen merdivenler (plural)
yürüyen merdiven (nominative singular)
yürüyen merdivenler (nominative plural)
yürüyen merdiveni (accusative definite singular)
yürüyen merdivenleri (accusative definite plural)
yürüyen merdivene (dative singular)
yürüyen merdivenlere (dative plural)
yürüyen merdivende (locative singular)
yürüyen merdivenlerde (locative plural)
yürüyen merdivenden (ablative singular)
yürüyen merdivenlerden (ablative plural)
yürüyen merdivenin (genitive singular)
yürüyen merdivenlerin (genitive plural)


yaldız

yaldız (definite accusative yaldızı, plural yaldızlar)

yaldızı (accusative definite)
yaldızlar (plural)
yaldız (nominative singular)
yaldızlar (nominative plural)
yaldızı (accusative definite singular)
yaldızları (accusative definite plural)
yaldıza (dative singular)
yaldızlara (dative plural)
yaldızda (locative singular)
yaldızlarda (locative plural)
yaldızdan (ablative singular)
yaldızlardan (ablative plural)
yaldızın (genitive singular)
yaldızların (genitive plural)
yaldızım (first-person nominative singular)
yaldızlarım (first-person nominative singular)
yaldızın (nominative second-person singular)
yaldızların (nominative second-person singular)
yaldızı (nominative singular third-person)
yaldızları (nominative singular third-person)
yaldızımız (first-person nominative plural)
yaldızlarımız (first-person nominative plural)
yaldızınız (nominative plural second-person)
yaldızlarınız (nominative plural second-person)
yaldızları (nominative plural third-person)
yaldızımı (accusative definite first-person singular)
yaldızlarımı (accusative definite first-person singular)
yaldızını (accusative definite second-person singular)
yaldızlarını (accusative definite second-person singular)
yaldızını (accusative definite singular third-person)
yaldızlarını (accusative definite singular third-person)
yaldızımızı (accusative definite first-person plural)
yaldızlarımızı (accusative definite first-person plural)
yaldızınızı (accusative definite plural second-person)
yaldızlarınızı (accusative definite plural second-person)
yaldızlarını (accusative definite plural third-person)
yaldızıma (dative first-person singular)
yaldızlarıma (dative first-person singular)
yaldızına (dative second-person singular)
yaldızlarına (dative second-person singular)
yaldızına (dative singular third-person)
yaldızlarına (dative singular third-person)
yaldızımıza (dative first-person plural)
yaldızlarımıza (dative first-person plural)
yaldızınıza (dative plural second-person)
yaldızlarınıza (dative plural second-person)
yaldızlarına (dative plural third-person)
yaldızımda (first-person locative singular)
yaldızlarımda (first-person locative singular)
yaldızında (locative second-person singular)
yaldızlarında (locative second-person singular)
yaldızında (locative singular third-person)
yaldızlarında (locative singular third-person)
yaldızımızda (first-person locative plural)
yaldızlarımızda (first-person locative plural)
yaldızınızda (locative plural second-person)
yaldızlarınızda (locative plural second-person)
yaldızlarında (locative plural third-person)
yaldızımdan (ablative first-person singular)
yaldızlarımdan (ablative first-person singular)
yaldızından (ablative second-person singular)
yaldızlarından (ablative second-person singular)
yaldızından (ablative singular third-person)
yaldızlarından (ablative singular third-person)
yaldızımızdan (ablative first-person plural)
yaldızlarımızdan (ablative first-person plural)
yaldızınızdan (ablative plural second-person)
yaldızlarınızdan (ablative plural second-person)
yaldızlarından (ablative plural third-person)
yaldızımın (first-person genitive singular)
yaldızlarımın (first-person genitive singular)
yaldızının (genitive second-person singular)
yaldızlarının (genitive second-person singular)
yaldızının (genitive singular third-person)
yaldızlarının (genitive singular third-person)
yaldızımızın (first-person genitive plural)
yaldızlarımızın (first-person genitive plural)
yaldızınızın (genitive plural second-person)
yaldızlarınızın (genitive plural second-person)
yaldızlarının (genitive plural third-person)
yaldızım (first-person singular)
yaldızlarım (first-person singular)
yaldızsın (second-person singular)
yaldızlarsın (second-person singular)
yaldız (singular third-person)
yaldızdır (singular third-person)
yaldızlar (singular third-person)
yaldızlardır (singular third-person)
yaldızız (first-person plural)
yaldızlarız (first-person plural)
yaldızsınız (plural second-person)
yaldızlarsınız (plural second-person)
yaldızlar (plural third-person)
yaldızlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یالدز (yaldız, “gilding”), ultimately a derivation from Proto-Turkic *yal- (“to burn, blaze; to shine, glitter”) or from a similar root. Compare yıldız (“star”).

inh

gilding, the art or process of applying gold leaf to a surface


yapay zekâ

head

yapay zekâ (definite accusative yapay zekâyı, plural yapay zekâlar)

yapay zekâyı (accusative definite)
yapay zekâlar (plural)
yapay zekâ (nominative singular)
yapay zekâlar (nominative plural)
yapay zekâyı (accusative definite singular)
yapay zekâları (accusative definite plural)
yapay zekâya (dative singular)
yapay zekâlara (dative plural)
yapay zekâda (locative singular)
yapay zekâlarda (locative plural)
yapay zekâdan (ablative singular)
yapay zekâlardan (ablative plural)
yapay zekânın (genitive singular)
yapay zekâların (genitive plural)
yapay zekâm (first-person nominative singular)
yapay zekâlarım (first-person nominative singular)
yapay zekân (nominative second-person singular)
yapay zekâların (nominative second-person singular)
yapay zekâsı (nominative singular third-person)
yapay zekâları (nominative singular third-person)
yapay zekâmız (first-person nominative plural)
yapay zekâlarımız (first-person nominative plural)
yapay zekânız (nominative plural second-person)
yapay zekâlarınız (nominative plural second-person)
yapay zekâları (nominative plural third-person)
yapay zekâmı (accusative definite first-person singular)
yapay zekâlarımı (accusative definite first-person singular)
yapay zekânı (accusative definite second-person singular)
yapay zekâlarını (accusative definite second-person singular)
yapay zekâsını (accusative definite singular third-person)
yapay zekâlarını (accusative definite singular third-person)
yapay zekâmızı (accusative definite first-person plural)
yapay zekâlarımızı (accusative definite first-person plural)
yapay zekânızı (accusative definite plural second-person)
yapay zekâlarınızı (accusative definite plural second-person)
yapay zekâlarını (accusative definite plural third-person)
yapay zekâma (dative first-person singular)
yapay zekâlarıma (dative first-person singular)
yapay zekâna (dative second-person singular)
yapay zekâlarına (dative second-person singular)
yapay zekâsına (dative singular third-person)
yapay zekâlarına (dative singular third-person)
yapay zekâmıza (dative first-person plural)
yapay zekâlarımıza (dative first-person plural)
yapay zekânıza (dative plural second-person)
yapay zekâlarınıza (dative plural second-person)
yapay zekâlarına (dative plural third-person)
yapay zekâmda (first-person locative singular)
yapay zekâlarımda (first-person locative singular)
yapay zekânda (locative second-person singular)
yapay zekâlarında (locative second-person singular)
yapay zekâsında (locative singular third-person)
yapay zekâlarında (locative singular third-person)
yapay zekâmızda (first-person locative plural)
yapay zekâlarımızda (first-person locative plural)
yapay zekânızda (locative plural second-person)
yapay zekâlarınızda (locative plural second-person)
yapay zekâlarında (locative plural third-person)
yapay zekâmdan (ablative first-person singular)
yapay zekâlarımdan (ablative first-person singular)
yapay zekândan (ablative second-person singular)
yapay zekâlarından (ablative second-person singular)
yapay zekâsından (ablative singular third-person)
yapay zekâlarından (ablative singular third-person)
yapay zekâmızdan (ablative first-person plural)
yapay zekâlarımızdan (ablative first-person plural)
yapay zekânızdan (ablative plural second-person)
yapay zekâlarınızdan (ablative plural second-person)
yapay zekâlarından (ablative plural third-person)
yapay zekâmın (first-person genitive singular)
yapay zekâlarımın (first-person genitive singular)
yapay zekânın (genitive second-person singular)
yapay zekâlarının (genitive second-person singular)
yapay zekâsının (genitive singular third-person)
yapay zekâlarının (genitive singular third-person)
yapay zekâmızın (first-person genitive plural)
yapay zekâlarımızın (first-person genitive plural)
yapay zekânızın (genitive plural second-person)
yapay zekâlarınızın (genitive plural second-person)
yapay zekâlarının (genitive plural third-person)
yapay zekâyım (first-person singular)
yapay zekâlarım (first-person singular)
yapay zekâsın (second-person singular)
yapay zekâlarsın (second-person singular)
yapay zekâ (singular third-person)
yapay zekâdır (singular third-person)
yapay zekâlar (singular third-person)
yapay zekâlardır (singular third-person)
yapay zekâyız (first-person plural)
yapay zekâlarız (first-person plural)
yapay zekâsınız (plural second-person)
yapay zekâlarsınız (plural second-person)
yapay zekâlar (plural third-person)
yapay zekâlardır (plural third-person)

From yapay + zekâ. Calque of English artificial intelligence.

calque

artificial intelligence
artificial intelligence


çıkrık

head

çıkrık (definite accusative çıkrığı, plural çıkrıklar)

çıkrığı (accusative definite)
çıkrıklar (plural)
çıkrık (nominative singular)
çıkrıklar (nominative plural)
çıkrığı (accusative definite singular)
çıkrıkları (accusative definite plural)
çıkrığa (dative singular)
çıkrıklara (dative plural)
çıkrıkta (locative singular)
çıkrıklarda (locative plural)
çıkrıktan (ablative singular)
çıkrıklardan (ablative plural)
çıkrığın (genitive singular)
çıkrıkların (genitive plural)
çıkrığım (first-person nominative singular)
çıkrıklarım (first-person nominative singular)
çıkrığın (nominative second-person singular)
çıkrıkların (nominative second-person singular)
çıkrığı (nominative singular third-person)
çıkrıkları (nominative singular third-person)
çıkrığımız (first-person nominative plural)
çıkrıklarımız (first-person nominative plural)
çıkrığınız (nominative plural second-person)
çıkrıklarınız (nominative plural second-person)
çıkrıkları (nominative plural third-person)
çıkrığımı (accusative definite first-person singular)
çıkrıklarımı (accusative definite first-person singular)
çıkrığını (accusative definite second-person singular)
çıkrıklarını (accusative definite second-person singular)
çıkrığını (accusative definite singular third-person)
çıkrıklarını (accusative definite singular third-person)
çıkrığımızı (accusative definite first-person plural)
çıkrıklarımızı (accusative definite first-person plural)
çıkrığınızı (accusative definite plural second-person)
çıkrıklarınızı (accusative definite plural second-person)
çıkrıklarını (accusative definite plural third-person)
çıkrığıma (dative first-person singular)
çıkrıklarıma (dative first-person singular)
çıkrığına (dative second-person singular)
çıkrıklarına (dative second-person singular)
çıkrığına (dative singular third-person)
çıkrıklarına (dative singular third-person)
çıkrığımıza (dative first-person plural)
çıkrıklarımıza (dative first-person plural)
çıkrığınıza (dative plural second-person)
çıkrıklarınıza (dative plural second-person)
çıkrıklarına (dative plural third-person)
çıkrığımda (first-person locative singular)
çıkrıklarımda (first-person locative singular)
çıkrığında (locative second-person singular)
çıkrıklarında (locative second-person singular)
çıkrığında (locative singular third-person)
çıkrıklarında (locative singular third-person)
çıkrığımızda (first-person locative plural)
çıkrıklarımızda (first-person locative plural)
çıkrığınızda (locative plural second-person)
çıkrıklarınızda (locative plural second-person)
çıkrıklarında (locative plural third-person)
çıkrığımdan (ablative first-person singular)
çıkrıklarımdan (ablative first-person singular)
çıkrığından (ablative second-person singular)
çıkrıklarından (ablative second-person singular)
çıkrığından (ablative singular third-person)
çıkrıklarından (ablative singular third-person)
çıkrığımızdan (ablative first-person plural)
çıkrıklarımızdan (ablative first-person plural)
çıkrığınızdan (ablative plural second-person)
çıkrıklarınızdan (ablative plural second-person)
çıkrıklarından (ablative plural third-person)
çıkrığımın (first-person genitive singular)
çıkrıklarımın (first-person genitive singular)
çıkrığının (genitive second-person singular)
çıkrıklarının (genitive second-person singular)
çıkrığının (genitive singular third-person)
çıkrıklarının (genitive singular third-person)
çıkrığımızın (first-person genitive plural)
çıkrıklarımızın (first-person genitive plural)
çıkrığınızın (genitive plural second-person)
çıkrıklarınızın (genitive plural second-person)
çıkrıklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish چقرق (çıkrık, “spinning wheel; capstan; jenny”), from Proto-Turkic *čığrık or *čıkrık (“something which revolves”), ultimately from Proto-Indo-Iranian *čakrám (“wheel”).

inh+

capstan, windlass, winch, any mechanical device used to pull in or let out a rope or cable


sıva

head

sıva (definite accusative sıvayı, plural sıvalar)

sıvayı (accusative definite)
sıvalar (plural)
sıva (nominative singular)
sıvalar (nominative plural)
sıvayı (accusative definite singular)
sıvaları (accusative definite plural)
sıvaya (dative singular)
sıvalara (dative plural)
sıvada (locative singular)
sıvalarda (locative plural)
sıvadan (ablative singular)
sıvalardan (ablative plural)
sıvanın (genitive singular)
sıvaların (genitive plural)
sıvam (first-person nominative singular)
sıvalarım (first-person nominative singular)
sıvan (nominative second-person singular)
sıvaların (nominative second-person singular)
sıvası (nominative singular third-person)
sıvaları (nominative singular third-person)
sıvamız (first-person nominative plural)
sıvalarımız (first-person nominative plural)
sıvanız (nominative plural second-person)
sıvalarınız (nominative plural second-person)
sıvaları (nominative plural third-person)
sıvamı (accusative definite first-person singular)
sıvalarımı (accusative definite first-person singular)
sıvanı (accusative definite second-person singular)
sıvalarını (accusative definite second-person singular)
sıvasını (accusative definite singular third-person)
sıvalarını (accusative definite singular third-person)
sıvamızı (accusative definite first-person plural)
sıvalarımızı (accusative definite first-person plural)
sıvanızı (accusative definite plural second-person)
sıvalarınızı (accusative definite plural second-person)
sıvalarını (accusative definite plural third-person)
sıvama (dative first-person singular)
sıvalarıma (dative first-person singular)
sıvana (dative second-person singular)
sıvalarına (dative second-person singular)
sıvasına (dative singular third-person)
sıvalarına (dative singular third-person)
sıvamıza (dative first-person plural)
sıvalarımıza (dative first-person plural)
sıvanıza (dative plural second-person)
sıvalarınıza (dative plural second-person)
sıvalarına (dative plural third-person)
sıvamda (first-person locative singular)
sıvalarımda (first-person locative singular)
sıvanda (locative second-person singular)
sıvalarında (locative second-person singular)
sıvasında (locative singular third-person)
sıvalarında (locative singular third-person)
sıvamızda (first-person locative plural)
sıvalarımızda (first-person locative plural)
sıvanızda (locative plural second-person)
sıvalarınızda (locative plural second-person)
sıvalarında (locative plural third-person)
sıvamdan (ablative first-person singular)
sıvalarımdan (ablative first-person singular)
sıvandan (ablative second-person singular)
sıvalarından (ablative second-person singular)
sıvasından (ablative singular third-person)
sıvalarından (ablative singular third-person)
sıvamızdan (ablative first-person plural)
sıvalarımızdan (ablative first-person plural)
sıvanızdan (ablative plural second-person)
sıvalarınızdan (ablative plural second-person)
sıvalarından (ablative plural third-person)
sıvamın (first-person genitive singular)
sıvalarımın (first-person genitive singular)
sıvanın (genitive second-person singular)
sıvalarının (genitive second-person singular)
sıvasının (genitive singular third-person)
sıvalarının (genitive singular third-person)
sıvamızın (first-person genitive plural)
sıvalarımızın (first-person genitive plural)
sıvanızın (genitive plural second-person)
sıvalarınızın (genitive plural second-person)
sıvalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صیوا (sıva, “plaster, stucco”), itself from Proto-Turkic *sïbak (“plaster”), from the same root of sıvamak (“to smear, daub”).

inh+

plaster, stucco, render, a mixture of lime or gypsum, sand, and water used for coating walls and ceilings


kolçak

head

kolçak (definite accusative kolçağı, plural kolçaklar)

kolçağı (accusative definite)
kolçaklar (plural)
kolçak (nominative singular)
kolçaklar (nominative plural)
kolçağı (accusative definite singular)
kolçakları (accusative definite plural)
kolçağa (dative singular)
kolçaklara (dative plural)
kolçakta (locative singular)
kolçaklarda (locative plural)
kolçaktan (ablative singular)
kolçaklardan (ablative plural)
kolçağın (genitive singular)
kolçakların (genitive plural)
kolçağım (first-person nominative singular)
kolçaklarım (first-person nominative singular)
kolçağın (nominative second-person singular)
kolçakların (nominative second-person singular)
kolçağı (nominative singular third-person)
kolçakları (nominative singular third-person)
kolçağımız (first-person nominative plural)
kolçaklarımız (first-person nominative plural)
kolçağınız (nominative plural second-person)
kolçaklarınız (nominative plural second-person)
kolçakları (nominative plural third-person)
kolçağımı (accusative definite first-person singular)
kolçaklarımı (accusative definite first-person singular)
kolçağını (accusative definite second-person singular)
kolçaklarını (accusative definite second-person singular)
kolçağını (accusative definite singular third-person)
kolçaklarını (accusative definite singular third-person)
kolçağımızı (accusative definite first-person plural)
kolçaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kolçağınızı (accusative definite plural second-person)
kolçaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kolçaklarını (accusative definite plural third-person)
kolçağıma (dative first-person singular)
kolçaklarıma (dative first-person singular)
kolçağına (dative second-person singular)
kolçaklarına (dative second-person singular)
kolçağına (dative singular third-person)
kolçaklarına (dative singular third-person)
kolçağımıza (dative first-person plural)
kolçaklarımıza (dative first-person plural)
kolçağınıza (dative plural second-person)
kolçaklarınıza (dative plural second-person)
kolçaklarına (dative plural third-person)
kolçağımda (first-person locative singular)
kolçaklarımda (first-person locative singular)
kolçağında (locative second-person singular)
kolçaklarında (locative second-person singular)
kolçağında (locative singular third-person)
kolçaklarında (locative singular third-person)
kolçağımızda (first-person locative plural)
kolçaklarımızda (first-person locative plural)
kolçağınızda (locative plural second-person)
kolçaklarınızda (locative plural second-person)
kolçaklarında (locative plural third-person)
kolçağımdan (ablative first-person singular)
kolçaklarımdan (ablative first-person singular)
kolçağından (ablative second-person singular)
kolçaklarından (ablative second-person singular)
kolçağından (ablative singular third-person)
kolçaklarından (ablative singular third-person)
kolçağımızdan (ablative first-person plural)
kolçaklarımızdan (ablative first-person plural)
kolçağınızdan (ablative plural second-person)
kolçaklarınızdan (ablative plural second-person)
kolçaklarından (ablative plural third-person)
kolçağımın (first-person genitive singular)
kolçaklarımın (first-person genitive singular)
kolçağının (genitive second-person singular)
kolçaklarının (genitive second-person singular)
kolçağının (genitive singular third-person)
kolçaklarının (genitive singular third-person)
kolçağımızın (first-person genitive plural)
kolçaklarımızın (first-person genitive plural)
kolçağınızın (genitive plural second-person)
kolçaklarınızın (genitive plural second-person)
kolçaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قولچاق (kolçak, “gauntlet; mitten”), from Proto-Turkic *kolčak (“muff, gauntlet”).

inh+

brassard, bracer, vambrace, an item of plate armor that protects the upper arm of a person


spor araba

head

spor araba (definite accusative spor arabayı, plural spor arabalar)

spor arabayı (accusative definite)
spor arabalar (plural)
spor araba (nominative singular)
spor arabalar (nominative plural)
spor arabayı (accusative definite singular)
spor arabaları (accusative definite plural)
spor arabaya (dative singular)
spor arabalara (dative plural)
spor arabada (locative singular)
spor arabalarda (locative plural)
spor arabadan (ablative singular)
spor arabalardan (ablative plural)
spor arabanın (genitive singular)
spor arabaların (genitive plural)
spor arabam (first-person nominative singular)
spor arabalarım (first-person nominative singular)
spor araban (nominative second-person singular)
spor arabaların (nominative second-person singular)
spor arabası (nominative singular third-person)
spor arabaları (nominative singular third-person)
spor arabamız (first-person nominative plural)
spor arabalarımız (first-person nominative plural)
spor arabanız (nominative plural second-person)
spor arabalarınız (nominative plural second-person)
spor arabaları (nominative plural third-person)
spor arabamı (accusative definite first-person singular)
spor arabalarımı (accusative definite first-person singular)
spor arabanı (accusative definite second-person singular)
spor arabalarını (accusative definite second-person singular)
spor arabasını (accusative definite singular third-person)
spor arabalarını (accusative definite singular third-person)
spor arabamızı (accusative definite first-person plural)
spor arabalarımızı (accusative definite first-person plural)
spor arabanızı (accusative definite plural second-person)
spor arabalarınızı (accusative definite plural second-person)
spor arabalarını (accusative definite plural third-person)
spor arabama (dative first-person singular)
spor arabalarıma (dative first-person singular)
spor arabana (dative second-person singular)
spor arabalarına (dative second-person singular)
spor arabasına (dative singular third-person)
spor arabalarına (dative singular third-person)
spor arabamıza (dative first-person plural)
spor arabalarımıza (dative first-person plural)
spor arabanıza (dative plural second-person)
spor arabalarınıza (dative plural second-person)
spor arabalarına (dative plural third-person)
spor arabamda (first-person locative singular)
spor arabalarımda (first-person locative singular)
spor arabanda (locative second-person singular)
spor arabalarında (locative second-person singular)
spor arabasında (locative singular third-person)
spor arabalarında (locative singular third-person)
spor arabamızda (first-person locative plural)
spor arabalarımızda (first-person locative plural)
spor arabanızda (locative plural second-person)
spor arabalarınızda (locative plural second-person)
spor arabalarında (locative plural third-person)
spor arabamdan (ablative first-person singular)
spor arabalarımdan (ablative first-person singular)
spor arabandan (ablative second-person singular)
spor arabalarından (ablative second-person singular)
spor arabasından (ablative singular third-person)
spor arabalarından (ablative singular third-person)
spor arabamızdan (ablative first-person plural)
spor arabalarımızdan (ablative first-person plural)
spor arabanızdan (ablative plural second-person)
spor arabalarınızdan (ablative plural second-person)
spor arabalarından (ablative plural third-person)
spor arabamın (first-person genitive singular)
spor arabalarımın (first-person genitive singular)
spor arabanın (genitive second-person singular)
spor arabalarının (genitive second-person singular)
spor arabasının (genitive singular third-person)
spor arabalarının (genitive singular third-person)
spor arabamızın (first-person genitive plural)
spor arabalarımızın (first-person genitive plural)
spor arabanızın (genitive plural second-person)
spor arabalarınızın (genitive plural second-person)
spor arabalarının (genitive plural third-person)