dal

head

dal (definite accusative dalı, plural dallar)

dalı (accusative definite)
dallar (plural)
dal (nominative singular)
dallar (nominative plural)
dalı (accusative definite singular)
dalları (accusative definite plural)
dala (dative singular)
dallara (dative plural)
dalda (locative singular)
dallarda (locative plural)
daldan (ablative singular)
dallardan (ablative plural)
dalın (genitive singular)
dalların (genitive plural)
dalım (first-person nominative singular)
dallarım (first-person nominative singular)
dalın (nominative second-person singular)
dalların (nominative second-person singular)
dalı (nominative singular third-person)
dalları (nominative singular third-person)
dalımız (first-person nominative plural)
dallarımız (first-person nominative plural)
dalınız (nominative plural second-person)
dallarınız (nominative plural second-person)
dalları (nominative plural third-person)
dalımı (accusative definite first-person singular)
dallarımı (accusative definite first-person singular)
dalını (accusative definite second-person singular)
dallarını (accusative definite second-person singular)
dalını (accusative definite singular third-person)
dallarını (accusative definite singular third-person)
dalımızı (accusative definite first-person plural)
dallarımızı (accusative definite first-person plural)
dalınızı (accusative definite plural second-person)
dallarınızı (accusative definite plural second-person)
dallarını (accusative definite plural third-person)
dalıma (dative first-person singular)
dallarıma (dative first-person singular)
dalına (dative second-person singular)
dallarına (dative second-person singular)
dalına (dative singular third-person)
dallarına (dative singular third-person)
dalımıza (dative first-person plural)
dallarımıza (dative first-person plural)
dalınıza (dative plural second-person)
dallarınıza (dative plural second-person)
dallarına (dative plural third-person)
dalımda (first-person locative singular)
dallarımda (first-person locative singular)
dalında (locative second-person singular)
dallarında (locative second-person singular)
dalında (locative singular third-person)
dallarında (locative singular third-person)
dalımızda (first-person locative plural)
dallarımızda (first-person locative plural)
dalınızda (locative plural second-person)
dallarınızda (locative plural second-person)
dallarında (locative plural third-person)
dalımdan (ablative first-person singular)
dallarımdan (ablative first-person singular)
dalından (ablative second-person singular)
dallarından (ablative second-person singular)
dalından (ablative singular third-person)
dallarından (ablative singular third-person)
dalımızdan (ablative first-person plural)
dallarımızdan (ablative first-person plural)
dalınızdan (ablative plural second-person)
dallarınızdan (ablative plural second-person)
dallarından (ablative plural third-person)
dalımın (first-person genitive singular)
dallarımın (first-person genitive singular)
dalının (genitive second-person singular)
dallarının (genitive second-person singular)
dalının (genitive singular third-person)
dallarının (genitive singular third-person)
dalımızın (first-person genitive plural)
dallarımızın (first-person genitive plural)
dalınızın (genitive plural second-person)
dallarınızın (genitive plural second-person)
dallarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Old Anatolian Turkish طالو (ṭalu), of Mongolic origin. Compare Azerbaijani dal.

(Isparta, Denizli, İzmir, Çanakkale, Bursa, Eskişehir, Çorum, Samsun, Tokat, Gümüşhane, Amasya, Artvin, Kars, Erzincan, Ağrı, Van, Muş, Diyarbakır, Erzurum, Elazığ, Malatya, Ankara, Kayseri, Niğde, Konya, Adana, Mersin) back, rear

Bursa; Kars; Van; Ankara; Bursa; Kars; Van; Ankara

(Afyonkarahisar, Eskişehir, Çorum, Amasya, Tokat, Giresun, Gümüşhane, Artvin, Kars, Erzincan, Van, Gaziantep, Ankara, Kırşehir, Kayseri, Niğde, Konya, Adana) shoulder


tat

tat (definite accusative tatı, plural tatlar)

tatı (accusative definite)
tatlar (plural)
tat (nominative singular)
tatlar (nominative plural)
tadı (accusative definite singular)
tatları (accusative definite plural)
tada (dative singular)
tatlara (dative plural)
tatta (locative singular)
tatlarda (locative plural)
tattan (ablative singular)
tatlardan (ablative plural)
tadın (genitive singular)
tatların (genitive plural)
tadım (first-person nominative singular)
tatlarım (first-person nominative singular)
tadın (nominative second-person singular)
tatların (nominative second-person singular)
tadı (nominative singular third-person)
tatları (nominative singular third-person)
tadımız (first-person nominative plural)
tatlarımız (first-person nominative plural)
tadınız (nominative plural second-person)
tatlarınız (nominative plural second-person)
tatları (nominative plural third-person)
tadımı (accusative definite first-person singular)
tatlarımı (accusative definite first-person singular)
tadını (accusative definite second-person singular)
tatlarını (accusative definite second-person singular)
tadını (accusative definite singular third-person)
tatlarını (accusative definite singular third-person)
tadımızı (accusative definite first-person plural)
tatlarımızı (accusative definite first-person plural)
tadınızı (accusative definite plural second-person)
tatlarınızı (accusative definite plural second-person)
tatlarını (accusative definite plural third-person)
tadıma (dative first-person singular)
tatlarıma (dative first-person singular)
tadına (dative second-person singular)
tatlarına (dative second-person singular)
tadına (dative singular third-person)
tatlarına (dative singular third-person)
tadımıza (dative first-person plural)
tatlarımıza (dative first-person plural)
tadınıza (dative plural second-person)
tatlarınıza (dative plural second-person)
tatlarına (dative plural third-person)
tadımda (first-person locative singular)
tatlarımda (first-person locative singular)
tadında (locative second-person singular)
tatlarında (locative second-person singular)
tadında (locative singular third-person)
tatlarında (locative singular third-person)
tadımızda (first-person locative plural)
tatlarımızda (first-person locative plural)
tadınızda (locative plural second-person)
tatlarınızda (locative plural second-person)
tatlarında (locative plural third-person)
tadımdan (ablative first-person singular)
tatlarımdan (ablative first-person singular)
tadından (ablative second-person singular)
tatlarından (ablative second-person singular)
tadından (ablative singular third-person)
tatlarından (ablative singular third-person)
tadımızdan (ablative first-person plural)
tatlarımızdan (ablative first-person plural)
tadınızdan (ablative plural second-person)
tatlarınızdan (ablative plural second-person)
tatlarından (ablative plural third-person)
tadımın (first-person genitive singular)
tatlarımın (first-person genitive singular)
tadının (genitive second-person singular)
tatlarının (genitive second-person singular)
tadının (genitive singular third-person)
tatlarının (genitive singular third-person)
tadımızın (first-person genitive plural)
tatlarımızın (first-person genitive plural)
tadınızın (genitive plural second-person)
tatlarınızın (genitive plural second-person)
tatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طاط (tat), from Old Anatolian Turkish طات (tat), from Proto-Turkic *tāt.

inh+

(Isparta, Denizli, İzmir, Balıkesir, Manisa, Eskişehir, Çorum, Samsun, Gaziantep, Kırşehir, Kayseri, Niğde, Konya, Mersin, Antalya, Muğla, Elazığ) mute

(Denizli, İzmir, Manisa, Çorum, Diyarbakır, Nevşehir, Niğde, Adana, Cyprus, Elazığ) one who stutters


yer

head

yer (definite accusative yeri, plural yerler)

yeri (accusative definite)
yerler (plural)
yer (nominative singular)
yerler (nominative plural)
yeri (accusative definite singular)
yerleri (accusative definite plural)
yere (dative singular)
yerlere (dative plural)
yerde (locative singular)
yerlerde (locative plural)
yerden (ablative singular)
yerlerden (ablative plural)
yerin (genitive singular)
yerlerin (genitive plural)
yerim (first-person nominative singular)
yerlerim (first-person nominative singular)
yerin (nominative second-person singular)
yerlerin (nominative second-person singular)
yeri (nominative singular third-person)
yerleri (nominative singular third-person)
yerimiz (first-person nominative plural)
yerlerimiz (first-person nominative plural)
yeriniz (nominative plural second-person)
yerleriniz (nominative plural second-person)
yerleri (nominative plural third-person)
yerimi (accusative definite first-person singular)
yerlerimi (accusative definite first-person singular)
yerini (accusative definite second-person singular)
yerlerini (accusative definite second-person singular)
yerini (accusative definite singular third-person)
yerlerini (accusative definite singular third-person)
yerimizi (accusative definite first-person plural)
yerlerimizi (accusative definite first-person plural)
yerinizi (accusative definite plural second-person)
yerlerinizi (accusative definite plural second-person)
yerlerini (accusative definite plural third-person)
yerime (dative first-person singular)
yerlerime (dative first-person singular)
yerine (dative second-person singular)
yerlerine (dative second-person singular)
yerine (dative singular third-person)
yerlerine (dative singular third-person)
yerimize (dative first-person plural)
yerlerimize (dative first-person plural)
yerinize (dative plural second-person)
yerlerinize (dative plural second-person)
yerlerine (dative plural third-person)
yerimde (first-person locative singular)
yerlerimde (first-person locative singular)
yerinde (locative second-person singular)
yerlerinde (locative second-person singular)
yerinde (locative singular third-person)
yerlerinde (locative singular third-person)
yerimizde (first-person locative plural)
yerlerimizde (first-person locative plural)
yerinizde (locative plural second-person)
yerlerinizde (locative plural second-person)
yerlerinde (locative plural third-person)
yerimden (ablative first-person singular)
yerlerimden (ablative first-person singular)
yerinden (ablative second-person singular)
yerlerinden (ablative second-person singular)
yerinden (ablative singular third-person)
yerlerinden (ablative singular third-person)
yerimizden (ablative first-person plural)
yerlerimizden (ablative first-person plural)
yerinizden (ablative plural second-person)
yerlerinizden (ablative plural second-person)
yerlerinden (ablative plural third-person)
yerimin (first-person genitive singular)
yerlerimin (first-person genitive singular)
yerinin (genitive second-person singular)
yerlerinin (genitive second-person singular)
yerinin (genitive singular third-person)
yerlerinin (genitive singular third-person)
yerimizin (first-person genitive plural)
yerlerimizin (first-person genitive plural)
yerinizin (genitive plural second-person)
yerlerinizin (genitive plural second-person)
yerlerinin (genitive plural third-person)
yerim (first-person singular)
yerlerim (first-person singular)
yersin (second-person singular)
yerlersin (second-person singular)
yer (singular third-person)
yerdir (singular third-person)
yerler (singular third-person)
yerlerdir (singular third-person)
yeriz (first-person plural)
yerleriz (first-person plural)
yersiniz (plural second-person)
yerlersiniz (plural second-person)
yerler (plural third-person)
yerlerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish یر, from Old Anatolian Turkish یر (yẹr), from Proto-Turkic *yẹr. Compare Old Turkic 𐰘𐰼 (yer), 𐰘𐰃𐰼 (yir), Azerbaijani yer, Gagauz er, Turkmen ýer.

adamın yere bakanından, suyun yavaş akanından kork

altın yerde paslanmaz, taş yağmurdan ıslanmaz

(Afyonkarahisar, Amasya, Ordu, Trabzon, Kars, Erzincan, Kahramanmaraş, Hatay, Sivas, Niğde) bed


var

(Niğde) scram, go away, get out, piss off


yıldız

yıldız (definite accusative yıldızı, plural yıldızlar)

yıldızı (accusative definite)
yıldızlar (plural)
yıldız (nominative singular)
yıldızlar (nominative plural)
yıldızı (accusative definite singular)
yıldızları (accusative definite plural)
yıldıza (dative singular)
yıldızlara (dative plural)
yıldızda (locative singular)
yıldızlarda (locative plural)
yıldızdan (ablative singular)
yıldızlardan (ablative plural)
yıldızın (genitive singular)
yıldızların (genitive plural)
yıldızım (first-person nominative singular)
yıldızlarım (first-person nominative singular)
yıldızın (nominative second-person singular)
yıldızların (nominative second-person singular)
yıldızı (nominative singular third-person)
yıldızları (nominative singular third-person)
yıldızımız (first-person nominative plural)
yıldızlarımız (first-person nominative plural)
yıldızınız (nominative plural second-person)
yıldızlarınız (nominative plural second-person)
yıldızları (nominative plural third-person)
yıldızımı (accusative definite first-person singular)
yıldızlarımı (accusative definite first-person singular)
yıldızını (accusative definite second-person singular)
yıldızlarını (accusative definite second-person singular)
yıldızını (accusative definite singular third-person)
yıldızlarını (accusative definite singular third-person)
yıldızımızı (accusative definite first-person plural)
yıldızlarımızı (accusative definite first-person plural)
yıldızınızı (accusative definite plural second-person)
yıldızlarınızı (accusative definite plural second-person)
yıldızlarını (accusative definite plural third-person)
yıldızıma (dative first-person singular)
yıldızlarıma (dative first-person singular)
yıldızına (dative second-person singular)
yıldızlarına (dative second-person singular)
yıldızına (dative singular third-person)
yıldızlarına (dative singular third-person)
yıldızımıza (dative first-person plural)
yıldızlarımıza (dative first-person plural)
yıldızınıza (dative plural second-person)
yıldızlarınıza (dative plural second-person)
yıldızlarına (dative plural third-person)
yıldızımda (first-person locative singular)
yıldızlarımda (first-person locative singular)
yıldızında (locative second-person singular)
yıldızlarında (locative second-person singular)
yıldızında (locative singular third-person)
yıldızlarında (locative singular third-person)
yıldızımızda (first-person locative plural)
yıldızlarımızda (first-person locative plural)
yıldızınızda (locative plural second-person)
yıldızlarınızda (locative plural second-person)
yıldızlarında (locative plural third-person)
yıldızımdan (ablative first-person singular)
yıldızlarımdan (ablative first-person singular)
yıldızından (ablative second-person singular)
yıldızlarından (ablative second-person singular)
yıldızından (ablative singular third-person)
yıldızlarından (ablative singular third-person)
yıldızımızdan (ablative first-person plural)
yıldızlarımızdan (ablative first-person plural)
yıldızınızdan (ablative plural second-person)
yıldızlarınızdan (ablative plural second-person)
yıldızlarından (ablative plural third-person)
yıldızımın (first-person genitive singular)
yıldızlarımın (first-person genitive singular)
yıldızının (genitive second-person singular)
yıldızlarının (genitive second-person singular)
yıldızının (genitive singular third-person)
yıldızlarının (genitive singular third-person)
yıldızımızın (first-person genitive plural)
yıldızlarımızın (first-person genitive plural)
yıldızınızın (genitive plural second-person)
yıldızlarınızın (genitive plural second-person)
yıldızlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یلدز (yıldız), from Old Anatolian Turkish یلدز (yılduz, yulduz), from Proto-Turkic *yulduŕ (“star”), see there for more.


sav

head

sav (definite accusative savı, plural savlar)

savı (accusative definite)
savlar (plural)
sav (nominative singular)
savlar (nominative plural)
savı (accusative definite singular)
savları (accusative definite plural)
sava (dative singular)
savlara (dative plural)
savda (locative singular)
savlarda (locative plural)
savdan (ablative singular)
savlardan (ablative plural)
savın (genitive singular)
savların (genitive plural)
savım (first-person nominative singular)
savlarım (first-person nominative singular)
savın (nominative second-person singular)
savların (nominative second-person singular)
savı (nominative singular third-person)
savları (nominative singular third-person)
savımız (first-person nominative plural)
savlarımız (first-person nominative plural)
savınız (nominative plural second-person)
savlarınız (nominative plural second-person)
savları (nominative plural third-person)
savımı (accusative definite first-person singular)
savlarımı (accusative definite first-person singular)
savını (accusative definite second-person singular)
savlarını (accusative definite second-person singular)
savını (accusative definite singular third-person)
savlarını (accusative definite singular third-person)
savımızı (accusative definite first-person plural)
savlarımızı (accusative definite first-person plural)
savınızı (accusative definite plural second-person)
savlarınızı (accusative definite plural second-person)
savlarını (accusative definite plural third-person)
savıma (dative first-person singular)
savlarıma (dative first-person singular)
savına (dative second-person singular)
savlarına (dative second-person singular)
savına (dative singular third-person)
savlarına (dative singular third-person)
savımıza (dative first-person plural)
savlarımıza (dative first-person plural)
savınıza (dative plural second-person)
savlarınıza (dative plural second-person)
savlarına (dative plural third-person)
savımda (first-person locative singular)
savlarımda (first-person locative singular)
savında (locative second-person singular)
savlarında (locative second-person singular)
savında (locative singular third-person)
savlarında (locative singular third-person)
savımızda (first-person locative plural)
savlarımızda (first-person locative plural)
savınızda (locative plural second-person)
savlarınızda (locative plural second-person)
savlarında (locative plural third-person)
savımdan (ablative first-person singular)
savlarımdan (ablative first-person singular)
savından (ablative second-person singular)
savlarından (ablative second-person singular)
savından (ablative singular third-person)
savlarından (ablative singular third-person)
savımızdan (ablative first-person plural)
savlarımızdan (ablative first-person plural)
savınızdan (ablative plural second-person)
savlarınızdan (ablative plural second-person)
savlarından (ablative plural third-person)
savımın (first-person genitive singular)
savlarımın (first-person genitive singular)
savının (genitive second-person singular)
savlarının (genitive second-person singular)
savının (genitive singular third-person)
savlarının (genitive singular third-person)
savımızın (first-person genitive plural)
savlarımızın (first-person genitive plural)
savınızın (genitive plural second-person)
savlarınızın (genitive plural second-person)
savlarının (genitive plural third-person)
savım (first-person singular)
savlarım (first-person singular)
savsın (second-person singular)
savlarsın (second-person singular)
sav (singular third-person)
savdır (singular third-person)
savlar (singular third-person)
savlardır (singular third-person)
savız (first-person plural)
savlarız (first-person plural)
savsınız (plural second-person)
savlarsınız (plural second-person)
savlar (plural third-person)
savlardır (plural third-person)

Learned borrowing from Ottoman Turkish ساو (sav) or from other historic Turkic varieties. The term fell out of use in Turkey in the XVII-th century and was reintroduced during the language reform in order to replace داعیه (dâiye, “incitement, cause, motive”) and ادعا (iddiâ). The last term is still in use, however, see iddia.
Ultimately from Proto-Turkic *sāb.


tüy

head

tüy (definite accusative tüyü, plural tüyler)

tüyü (accusative definite)
tüyler (plural)
tüy (nominative singular)
tüyler (nominative plural)
tüyü (accusative definite singular)
tüyleri (accusative definite plural)
tüye (dative singular)
tüylere (dative plural)
tüyde (locative singular)
tüylerde (locative plural)
tüyden (ablative singular)
tüylerden (ablative plural)
tüyün (genitive singular)
tüylerin (genitive plural)
tüyüm (first-person nominative singular)
tüylerim (first-person nominative singular)
tüyün (nominative second-person singular)
tüylerin (nominative second-person singular)
tüyü (nominative singular third-person)
tüyleri (nominative singular third-person)
tüyümüz (first-person nominative plural)
tüylerimiz (first-person nominative plural)
tüyünüz (nominative plural second-person)
tüyleriniz (nominative plural second-person)
tüyleri (nominative plural third-person)
tüyümü (accusative definite first-person singular)
tüylerimi (accusative definite first-person singular)
tüyünü (accusative definite second-person singular)
tüylerini (accusative definite second-person singular)
tüyünü (accusative definite singular third-person)
tüylerini (accusative definite singular third-person)
tüyümüzü (accusative definite first-person plural)
tüylerimizi (accusative definite first-person plural)
tüyünüzü (accusative definite plural second-person)
tüylerinizi (accusative definite plural second-person)
tüylerini (accusative definite plural third-person)
tüyüme (dative first-person singular)
tüylerime (dative first-person singular)
tüyüne (dative second-person singular)
tüylerine (dative second-person singular)
tüyüne (dative singular third-person)
tüylerine (dative singular third-person)
tüyümüze (dative first-person plural)
tüylerimize (dative first-person plural)
tüyünüze (dative plural second-person)
tüylerinize (dative plural second-person)
tüylerine (dative plural third-person)
tüyümde (first-person locative singular)
tüylerimde (first-person locative singular)
tüyünde (locative second-person singular)
tüylerinde (locative second-person singular)
tüyünde (locative singular third-person)
tüylerinde (locative singular third-person)
tüyümüzde (first-person locative plural)
tüylerimizde (first-person locative plural)
tüyünüzde (locative plural second-person)
tüylerinizde (locative plural second-person)
tüylerinde (locative plural third-person)
tüyümden (ablative first-person singular)
tüylerimden (ablative first-person singular)
tüyünden (ablative second-person singular)
tüylerinden (ablative second-person singular)
tüyünden (ablative singular third-person)
tüylerinden (ablative singular third-person)
tüyümüzden (ablative first-person plural)
tüylerimizden (ablative first-person plural)
tüyünüzden (ablative plural second-person)
tüylerinizden (ablative plural second-person)
tüylerinden (ablative plural third-person)
tüyümün (first-person genitive singular)
tüylerimin (first-person genitive singular)
tüyünün (genitive second-person singular)
tüylerinin (genitive second-person singular)
tüyünün (genitive singular third-person)
tüylerinin (genitive singular third-person)
tüyümüzün (first-person genitive plural)
tüylerimizin (first-person genitive plural)
tüyünüzün (genitive plural second-person)
tüylerinizin (genitive plural second-person)
tüylerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish توی (tüy), from Old Anatolian Turkish توك (tük, tüg), from Proto-Turkic *tǖk (“hair”).

inh+

(Kahramanmaraş, Kayseri, Niğde, Adana) needle


ayna

head

ayna (definite accusative aynayı, plural aynalar)

aynayı (accusative definite)
aynalar (plural)
ayne (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish آینه (ayne, ayna), from Old Anatolian Turkish آیِینَه (āyine), from Classical Persian آیِینَه (āyīna).


kuş

head

kuş (definite accusative kuşu, plural kuşlar)

kuşu (accusative definite)
kuşlar (plural)
kuş (nominative singular)
kuşlar (nominative plural)
kuşu (accusative definite singular)
kuşları (accusative definite plural)
kuşa (dative singular)
kuşlara (dative plural)
kuşta (locative singular)
kuşlarda (locative plural)
kuştan (ablative singular)
kuşlardan (ablative plural)
kuşun (genitive singular)
kuşların (genitive plural)
kuşum (first-person nominative singular)
kuşlarım (first-person nominative singular)
kuşun (nominative second-person singular)
kuşların (nominative second-person singular)
kuşu (nominative singular third-person)
kuşları (nominative singular third-person)
kuşumuz (first-person nominative plural)
kuşlarımız (first-person nominative plural)
kuşunuz (nominative plural second-person)
kuşlarınız (nominative plural second-person)
kuşları (nominative plural third-person)
kuşumu (accusative definite first-person singular)
kuşlarımı (accusative definite first-person singular)
kuşunu (accusative definite second-person singular)
kuşlarını (accusative definite second-person singular)
kuşunu (accusative definite singular third-person)
kuşlarını (accusative definite singular third-person)
kuşumuzu (accusative definite first-person plural)
kuşlarımızı (accusative definite first-person plural)
kuşunuzu (accusative definite plural second-person)
kuşlarınızı (accusative definite plural second-person)
kuşlarını (accusative definite plural third-person)
kuşuma (dative first-person singular)
kuşlarıma (dative first-person singular)
kuşuna (dative second-person singular)
kuşlarına (dative second-person singular)
kuşuna (dative singular third-person)
kuşlarına (dative singular third-person)
kuşumuza (dative first-person plural)
kuşlarımıza (dative first-person plural)
kuşunuza (dative plural second-person)
kuşlarınıza (dative plural second-person)
kuşlarına (dative plural third-person)
kuşumda (first-person locative singular)
kuşlarımda (first-person locative singular)
kuşunda (locative second-person singular)
kuşlarında (locative second-person singular)
kuşunda (locative singular third-person)
kuşlarında (locative singular third-person)
kuşumuzda (first-person locative plural)
kuşlarımızda (first-person locative plural)
kuşunuzda (locative plural second-person)
kuşlarınızda (locative plural second-person)
kuşlarında (locative plural third-person)
kuşumdan (ablative first-person singular)
kuşlarımdan (ablative first-person singular)
kuşundan (ablative second-person singular)
kuşlarından (ablative second-person singular)
kuşundan (ablative singular third-person)
kuşlarından (ablative singular third-person)
kuşumuzdan (ablative first-person plural)
kuşlarımızdan (ablative first-person plural)
kuşunuzdan (ablative plural second-person)
kuşlarınızdan (ablative plural second-person)
kuşlarından (ablative plural third-person)
kuşumun (first-person genitive singular)
kuşlarımın (first-person genitive singular)
kuşunun (genitive second-person singular)
kuşlarının (genitive second-person singular)
kuşunun (genitive singular third-person)
kuşlarının (genitive singular third-person)
kuşumuzun (first-person genitive plural)
kuşlarımızın (first-person genitive plural)
kuşunuzun (genitive plural second-person)
kuşlarınızın (genitive plural second-person)
kuşlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قوش (kuş), from Old Anatolian Turkish قوش (quş), from Proto-Common Turkic *kuš (“bird”).
Cognate with
Tatar кош (qoş),
Kazakh құс (qūs),
Kyrgyz куш (kuş),
Khakas хус (xus),
Karachay-Balkar къуш (quş),
Uzbek qush,
Old Turkic 𐰴𐰆𐰽 (quš, “bird”).

ava gelmez kuş olmaz, başa gelmez iş olmaz

(Sinop, Samsun, Sivas, Niğde, Çorum) pulleys that move theheddle up and down in a weaving device.


vurmak

vurmak (third-person singular simple present vurur)

vurur (present singular third-person)
vururum (aorist singular third-person)
vurursun (aorist first-person plural)
vurur (aorist plural second-person)
vururuz (aorist plural third-person)
vurursunuz (aorist)
vururlar (aorist)
vururmuşum (aorist past)
vururmuşsun (aorist second-person singular)
vururmuş (aorist singular third-person)
vururmuşuz (aorist first-person plural)
vururmuşsunuz (aorist plural second-person)
vururlarmış (aorist plural third-person)
vururdum (aorist inferential)
vururdun (aorist second-person singular)
vururdu (aorist singular third-person)
vururduk (aorist first-person plural)
vururdunuz (aorist plural second-person)
vururlardı (aorist plural third-person)
vurursam (aorist conditional)
vurursan (aorist second-person singular)
vurursa (aorist singular third-person)
vurursak (aorist first-person plural)
vurursanız (aorist plural second-person)
vururlarsa (aorist plural third-person)
vuruyorum (continuative singular third-person)
vuruyorsun (continuative first-person plural)
vuruyor (continuative plural second-person)
vuruyoruz (continuative plural third-person)
vuruyorsunuz (continuative)
vuruyorlar (continuative)
vuruyormuşum (continuative past)
vuruyormuşsun (continuative second-person singular)
vuruyormuş (continuative singular third-person)
vuruyormuşuz (continuative first-person plural)
vuruyormuşsunuz (continuative plural second-person)
vuruyorlarmış (continuative plural third-person)
vuruyordum (continuative inferential)
vuruyordun (continuative second-person singular)
vuruyordu (continuative singular third-person)
vuruyorduk (continuative first-person plural)
vuruyordunuz (continuative plural second-person)
vuruyorlardı (continuative plural third-person)
vuruyorsam (conditional continuative)
vuruyorsan (continuative second-person singular)
vuruyorsa (continuative singular third-person)
vuruyorsak (continuative first-person plural)
vuruyorsanız (continuative plural second-person)
vuruyorlarsa (continuative plural third-person)
vurmuşum (inferential singular third-person)
vurmuşsun (first-person inferential plural)
vurmuş (inferential plural second-person)
vurmuşuz (inferential plural third-person)
vurmuşsunuz (inferential)
vurmuşlar (inferential)
vurmuşmuşum (inferential past)
vurmuşmuşsun (inferential second-person singular)
vurmuşmuş (inferential singular third-person)
vurmuşmuşuz (first-person inferential plural)
vurmuşmuşsunuz (inferential plural second-person)
vurmuşlarmış (inferential plural third-person)
vurmuştum (inferential)
vurmuştun (inferential second-person singular)
vurmuştu (inferential singular third-person)
vurmuştuk (first-person inferential plural)
vurmuştunuz (inferential plural second-person)
vurmuşlardı (inferential plural third-person)
vurmuşsam (conditional)
vurmuşsan (inferential second-person singular)
vurmuşsa (inferential singular third-person)
vurmuşsak (first-person inferential plural)
vurmuşsanız (inferential plural second-person)
vurmuşlarsa (inferential plural third-person)
vuracağım (future singular third-person)
vuracaksın (first-person future plural)
vuracak (future plural second-person)
vuracağız (future plural third-person)
vuracaksınız (future)
vuracaklar (future)
vuracakmışım (future past)
vuracakmışsın (future second-person singular)
vuracakmış (future singular third-person)
vuracakmışız (first-person future plural)
vuracakmışsınız (future plural second-person)
vuracaklarmış (future plural third-person)
vuracaktım (future inferential)
vuracaktın (future second-person singular)
vuracaktı (future singular third-person)
vuracaktık (first-person future plural)
vuracaktınız (future plural second-person)
vuracaklardı (future plural third-person)
vuracaksam (conditional future)
vuracaksan (future second-person singular)
vuracaksa (future singular third-person)
vuracaksak (first-person future plural)
vuracaksanız (future plural second-person)
vuracaklarsa (future plural third-person)
vurmaktayım (progressive singular third-person)
vurmaktasın (first-person plural progressive)
vurmakta (plural progressive second-person)
vurmaktayız (plural progressive third-person)
vurmaktasınız (progressive)
vurmaktalar (progressive)
vurmaktaymışım (past progressive)
vurmaktaymışsın (progressive second-person singular)
vurmaktaymış (progressive singular third-person)
vurmaktaymışız (first-person plural progressive)
vurmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
vurmaktalarmış (plural progressive third-person)
vurmaktaydım (inferential progressive)
vurmaktaydın (progressive second-person singular)
vurmaktaydı (progressive singular third-person)
vurmaktaydık (first-person plural progressive)
vurmaktaydınız (plural progressive second-person)
vurmaktalardı (plural progressive third-person)
vurmaktaysam (conditional progressive)
vurmaktaysan (progressive second-person singular)
vurmaktaysa (progressive singular third-person)
vurmaktaysak (first-person plural progressive)
vurmaktaysanız (plural progressive second-person)
vurmaktalarsa (plural progressive third-person)
vurmalıyım (necessitative singular third-person)
vurmalısın (first-person necessitative plural)
vurmalı (necessitative plural second-person)
vurmalıyız (necessitative plural third-person)
vurmalısınız (necessitative)
vurmalılar (necessitative)
vurmalıymışım (necessitative past)
vurmalıymışsın (necessitative second-person singular)
vurmalıymış (necessitative singular third-person)
vurmalıymışız (first-person necessitative plural)
vurmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
vurmalılarmış (necessitative plural third-person)
vurmalıydım (inferential)
vurmalıydın (necessitative second-person singular)
vurmalıydı (necessitative singular third-person)
vurmalıydık (first-person necessitative plural)
vurmalıydınız (necessitative plural second-person)
vurmalılardı (necessitative plural third-person)
vurmalıysam (conditional)
vurmalıysan (necessitative second-person singular)
vurmalıysa (necessitative singular third-person)
vurmalıysak (first-person necessitative plural)
vurmalıysanız (necessitative plural second-person)
vurmalılarsa (necessitative plural third-person)
vurdum (past singular third-person)
vurdun (first-person past plural)
vurdu (past plural second-person)
vurduk (past plural third-person)
vurdunuz (past)
vurdular (past)
vurduysam (conditional past)
vurduysan (past second-person singular)
vurduysa (past singular third-person)
vurduysak (first-person past plural)
vurduysanız (past plural second-person)
vurdularsa (past plural third-person)
vursam (conditional singular third-person)
vursan (conditional first-person plural)
vursa (conditional plural second-person)
vursak (conditional plural third-person)
vursanız (conditional)
vursalar (conditional)
vursaymışım (conditional past)
vursaymışsın (conditional second-person singular)
vursaymış (conditional singular third-person)
vursaymışız (conditional first-person plural)
vursaymışsınız (conditional plural second-person)
vursalarmış (conditional plural third-person)
vursaydım (inferential)
vursaydın (conditional second-person singular)
vursaydı (conditional singular third-person)
vursaydık (conditional first-person plural)
vursaydınız (conditional plural second-person)
vursalardı (conditional plural third-person)
vurayım (conditional optative singular)
vurasın (optative second-person singular)
vura (optative singular third-person)
vuralım (first-person optative plural)
vurasınız (optative plural second-person)
vuralar (optative plural third-person)
vur (first-person imperative plural)
vursun (imperative plural second-person)
vurun (imperative)
vursunlar (imperative)
vurunuz (imperative second-person singular)
vurunuz (imperative plural second-person)
vursana (imperative second-person singular)
vursanıza (imperative plural second-person)
vurmak (imperative infinitive)
vurma (imperative noun-from-verb)
vuran (imperative imperfective impersonal participle)
vurmuş (imperative impersonal participle perfective)
vuracak (imperative impersonal participle prospective)
vurduğum (imperative non-prospective participle personal singular)
vurduğun (non-prospective participle second-person singular)
vurduğu (non-prospective participle singular third-person)
vurduğumuz (first-person non-prospective participle plural)
vurduğunuz (non-prospective participle plural second-person)
vurdukları (non-prospective participle plural third-person)
vuracağım (imperative participle personal prospective singular)
vuracağın (participle prospective second-person singular)
vuracağı (participle prospective singular third-person)
vuracağımız (first-person participle plural prospective)
vuracağınız (participle plural prospective second-person)
vuracakları (participle plural prospective third-person)
vururken (plural)
vurunca (specific)
vurup
vuralı
vurasıya
vurdukça
vurarak (plural)
vura vura
vururcasına
vurmam (aorist negative singular third-person)
vurmazsın (aorist first-person negative plural)
vurmaz (aorist negative plural second-person)
vurmayız (aorist negative plural third-person)
vurmazsınız (aorist negative)
vurmazlar (aorist negative)
vurmazmışım (aorist negative past)
vurmazmışsın (aorist negative second-person singular)
vurmazmış (aorist negative singular third-person)
vurmazmışız (aorist first-person negative plural)
vurmazmışsınız (aorist negative plural second-person)
vurmazlarmış (aorist negative plural third-person)
vurmazdım (aorist inferential negative)
vurmazdın (aorist negative second-person singular)
vurmazdı (aorist negative singular third-person)
vurmazdık (aorist first-person negative plural)
vurmazdınız (aorist negative plural second-person)
vurmazlardı (aorist negative plural third-person)
vurmazsam (aorist conditional negative)
vurmazsan (aorist negative second-person singular)
vurmazsa (aorist negative singular third-person)
vurmazsak (aorist first-person negative plural)
vurmazsanız (aorist negative plural second-person)
vurmazlarsa (aorist negative plural third-person)
vurmuyorum (continuative negative singular third-person)
vurmuyorsun (continuative first-person negative plural)
vurmuyor (continuative negative plural second-person)
vurmuyoruz (continuative negative plural third-person)
vurmuyorsunuz (continuative negative)
vurmuyorlar (continuative negative)
vurmuyormuşum (continuative negative past)
vurmuyormuşsun (continuative negative second-person singular)
vurmuyormuş (continuative negative singular third-person)
vurmuyormuşuz (continuative first-person negative plural)
vurmuyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
vurmuyorlarmış (continuative negative plural third-person)
vurmuyordum (continuative inferential negative)
vurmuyordun (continuative negative second-person singular)
vurmuyordu (continuative negative singular third-person)
vurmuyorduk (continuative first-person negative plural)
vurmuyordunuz (continuative negative plural second-person)
vurmuyorlardı (continuative negative plural third-person)
vurmuyorsam (conditional continuative negative)
vurmuyorsan (continuative negative second-person singular)
vurmuyorsa (continuative negative singular third-person)
vurmuyorsak (continuative first-person negative plural)
vurmuyorsanız (continuative negative plural second-person)
vurmuyorlarsa (continuative negative plural third-person)
vurmamışım (inferential negative singular third-person)
vurmamışsın (first-person inferential negative plural)
vurmamış (inferential negative plural second-person)
vurmamışız (inferential negative plural third-person)
vurmamışsınız (inferential negative)
vurmamışlar (inferential negative)
vurmamışmışım (inferential negative past)
vurmamışmışsın (inferential negative second-person singular)
vurmamışmış (inferential negative singular third-person)
vurmamışmışız (first-person inferential negative plural)
vurmamışmışsınız (inferential negative plural second-person)
vurmamışlarmış (inferential negative plural third-person)
vurmamıştım (inferential negative)
vurmamıştın (inferential negative second-person singular)
vurmamıştı (inferential negative singular third-person)
vurmamıştık (first-person inferential negative plural)
vurmamıştınız (inferential negative plural second-person)
vurmamışlardı (inferential negative plural third-person)
vurmamışsam (conditional negative)
vurmamışsan (inferential negative second-person singular)
vurmamışsa (inferential negative singular third-person)
vurmamışsak (first-person inferential negative plural)
vurmamışsanız (inferential negative plural second-person)
vurmamışlarsa (inferential negative plural third-person)
vurmayacağım (future negative singular third-person)
vurmayacaksın (first-person future negative plural)
vurmayacak (future negative plural second-person)
vurmayacağız (future negative plural third-person)
vurmayacaksınız (future negative)
vurmayacaklar (future negative)
vurmayacakmışım (future negative past)
vurmayacakmışsın (future negative second-person singular)
vurmayacakmış (future negative singular third-person)
vurmayacakmışız (first-person future negative plural)
vurmayacakmışsınız (future negative plural second-person)
vurmayacaklarmış (future negative plural third-person)
vurmayacaktım (future inferential negative)
vurmayacaktın (future negative second-person singular)
vurmayacaktı (future negative singular third-person)
vurmayacaktık (first-person future negative plural)
vurmayacaktınız (future negative plural second-person)
vurmayacaklardı (future negative plural third-person)
vurmayacaksam (conditional future negative)
vurmayacaksan (future negative second-person singular)
vurmayacaksa (future negative singular third-person)
vurmayacaksak (first-person future negative plural)
vurmayacaksanız (future negative plural second-person)
vurmayacaklarsa (future negative plural third-person)
vurmamaktayım (negative progressive singular third-person)
vurmamaktasın (first-person negative plural progressive)
vurmamakta (negative plural progressive second-person)
vurmamaktayız (negative plural progressive third-person)
vurmamaktasınız (negative progressive)
vurmamaktalar (negative progressive)
vurmamaktaymışım (negative past progressive)
vurmamaktaymışsın (negative progressive second-person singular)
vurmamaktaymış (negative progressive singular third-person)
vurmamaktaymışız (first-person negative plural progressive)
vurmamaktaymışsınız (negative plural progressive second-person)
vurmamaktalarmış (negative plural progressive third-person)
vurmamaktaydım (inferential negative progressive)
vurmamaktaydın (negative progressive second-person singular)
vurmamaktaydı (negative progressive singular third-person)
vurmamaktaydık (first-person negative plural progressive)
vurmamaktaydınız (negative plural progressive second-person)
vurmamaktalardı (negative plural progressive third-person)
vurmamaktaysam (conditional negative progressive)
vurmamaktaysan (negative progressive second-person singular)
vurmamaktaysa (negative progressive singular third-person)
vurmamaktaysak (first-person negative plural progressive)
vurmamaktaysanız (negative plural progressive second-person)
vurmamaktalarsa (negative plural progressive third-person)
vurmamalıyım (necessitative negative singular third-person)
vurmamalısın (first-person necessitative negative plural)
vurmamalı (necessitative negative plural second-person)
vurmamalıyız (necessitative negative plural third-person)
vurmamalısınız (necessitative negative)
vurmamalılar (necessitative negative)
vurmamalıymışım (necessitative negative past)
vurmamalıymışsın (necessitative negative second-person singular)
vurmamalıymış (necessitative negative singular third-person)
vurmamalıymışız (first-person necessitative negative plural)
vurmamalıymışsınız (necessitative negative plural second-person)
vurmamalılarmış (necessitative negative plural third-person)
vurmamalıydım (inferential negative)
vurmamalıydın (necessitative negative second-person singular)
vurmamalıydı (necessitative negative singular third-person)
vurmamalıydık (first-person necessitative negative plural)
vurmamalıydınız (necessitative negative plural second-person)
vurmamalılardı (necessitative negative plural third-person)
vurmamalıysam (conditional negative)
vurmamalıysan (necessitative negative second-person singular)
vurmamalıysa (necessitative negative singular third-person)
vurmamalıysak (first-person necessitative negative plural)
vurmamalıysanız (necessitative negative plural second-person)
vurmamalılarsa (necessitative negative plural third-person)
vurmadım (negative past singular third-person)
vurmadın (first-person negative past plural)
vurmadı (negative past plural second-person)
vurmadık (negative past plural third-person)
vurmadınız (negative past)
vurmadılar (negative past)
vurmadıysam (conditional negative past)
vurmadıysan (negative past second-person singular)
vurmadıysa (negative past singular third-person)
vurmadıysak (first-person negative past plural)
vurmadıysanız (negative past plural second-person)
vurmadılarsa (negative past plural third-person)
vurmasam (conditional negative singular third-person)
vurmasan (conditional first-person negative plural)
vurmasa (conditional negative plural second-person)
vurmasak (conditional negative plural third-person)
vurmasanız (conditional negative)
vurmasalar (conditional negative)
vurmasaymışım (conditional negative past)
vurmasaymışsın (conditional negative second-person singular)
vurmasaymış (conditional negative singular third-person)
vurmasaymışız (conditional first-person negative plural)
vurmasaymışsınız (conditional negative plural second-person)
vurmasalarmış (conditional negative plural third-person)
vurmasaydım (inferential negative)
vurmasaydın (conditional negative second-person singular)
vurmasaydı (conditional negative singular third-person)
vurmasaydık (conditional first-person negative plural)
vurmasaydınız (conditional negative plural second-person)
vurmasalardı (conditional negative plural third-person)
vurmayayım (conditional negative optative singular)
vurmayasın (negative optative second-person singular)
vurmaya (negative optative singular third-person)
vurmayalım (first-person negative optative plural)
vurmayasınız (negative optative plural second-person)
vurmayalar (negative optative plural third-person)
vurma (first-person imperative negative plural)
vurmasın (imperative negative plural second-person)
vurmayın (imperative negative)
vurmasınlar (imperative negative)
vurmayınız (imperative negative second-person singular)
vurmayınız (imperative negative plural second-person)
vurmasana (imperative negative second-person singular)
vurmasanıza (imperative negative plural second-person)
vurmamak (imperative infinitive negative)
vurmama (imperative negative noun-from-verb)
vurmayan (imperative imperfective impersonal negative participle)
vurmamış (imperative impersonal negative participle perfective)
vurmayacak (imperative impersonal negative participle prospective)
vurmadığım (imperative negative non-prospective participle personal singular)
vurmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
vurmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
vurmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
vurmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
vurmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
vurmayacağım (imperative negative participle personal prospective singular)
vurmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
vurmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
vurmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
vurmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
vurmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
vurmazken (negative plural)
vurmayınca (negative specific)
vurmayıp (negative)
vurmayalı (negative)
vurmayasıya (negative)
vurmadıkça (negative)
vurmayarak (negative plural)
vurmaya vurmaya (negative)
vurmazcasına (negative)
vurabilurum (aorist singular third-person)
vurabilursun (aorist first-person plural)
vurabilur (aorist plural second-person)
vurabiluruz (aorist plural third-person)
vurabilursunuz (aorist)
vurabilurlar (aorist)
vurabilurmuşum (aorist past)
vurabilurmuşsun (aorist second-person singular)
vurabilurmuş (aorist singular third-person)
vurabilurmuşuz (aorist first-person plural)
vurabilurmuşsunuz (aorist plural second-person)
vurabilurlarmış (aorist plural third-person)
vurabilurdum (aorist inferential)
vurabilurdun (aorist second-person singular)
vurabilurdu (aorist singular third-person)
vurabilurduk (aorist first-person plural)
vurabilurdunuz (aorist plural second-person)
vurabilurlardı (aorist plural third-person)
vurabilursam (aorist conditional)
vurabilursan (aorist second-person singular)
vurabilursa (aorist singular third-person)
vurabilursak (aorist first-person plural)
vurabilursanız (aorist plural second-person)
vurabilurlarsa (aorist plural third-person)
vurabiliyorum (continuative singular third-person)
vurabiliyorsun (continuative first-person plural)
vurabiliyor (continuative plural second-person)
vurabiliyoruz (continuative plural third-person)
vurabiliyorsunuz (continuative)
vurabiliyorlar (continuative)
vurabiliyormuşum (continuative past)
vurabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
vurabiliyormuş (continuative singular third-person)
vurabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
vurabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
vurabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
vurabiliyordum (continuative inferential)
vurabiliyordun (continuative second-person singular)
vurabiliyordu (continuative singular third-person)
vurabiliyorduk (continuative first-person plural)
vurabiliyordunuz (continuative plural second-person)
vurabiliyorlardı (continuative plural third-person)
vurabiliyorsam (conditional continuative)
vurabiliyorsan (continuative second-person singular)
vurabiliyorsa (continuative singular third-person)
vurabiliyorsak (continuative first-person plural)
vurabiliyorsanız (continuative plural second-person)
vurabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
vurabilmişim (inferential singular third-person)
vurabilmişsin (first-person inferential plural)
vurabilmiş (inferential plural second-person)
vurabilmişiz (inferential plural third-person)
vurabilmişsiniz (inferential)
vurabilmişler (inferential)
vurabilmişmişim (inferential past)
vurabilmişmişsin (inferential second-person singular)
vurabilmişmiş (inferential singular third-person)
vurabilmişmişiz (first-person inferential plural)
vurabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
vurabilmişlermiş (inferential plural third-person)
vurabilmiştim (inferential)
vurabilmiştin (inferential second-person singular)
vurabilmişti (inferential singular third-person)
vurabilmiştik (first-person inferential plural)
vurabilmiştiniz (inferential plural second-person)
vurabilmişlerdi (inferential plural third-person)
vurabilmişsem (conditional)
vurabilmişsen (inferential second-person singular)
vurabilmişse (inferential singular third-person)
vurabilmişsek (first-person inferential plural)
vurabilmişseniz (inferential plural second-person)
vurabilmişlerse (inferential plural third-person)
vurabileceğim (future singular third-person)
vurabileceksin (first-person future plural)
vurabilecek (future plural second-person)
vurabileceğiz (future plural third-person)
vurabileceksiniz (future)
vurabilecekler (future)
vurabilecekmişim (future past)
vurabilecekmişsin (future second-person singular)
vurabilecekmiş (future singular third-person)
vurabilecekmişiz (first-person future plural)
vurabilecekmişsiniz (future plural second-person)
vurabileceklermiş (future plural third-person)
vurabilecektim (future inferential)
vurabilecektin (future second-person singular)
vurabilecekti (future singular third-person)
vurabilecektik (first-person future plural)
vurabilecektiniz (future plural second-person)
vurabileceklerdi (future plural third-person)
vurabileceksem (conditional future)
vurabileceksen (future second-person singular)
vurabilecekse (future singular third-person)
vurabileceksek (first-person future plural)
vurabilecekseniz (future plural second-person)
vurabileceklerse (future plural third-person)
vurabilmekteyim (progressive singular third-person)
vurabilmektesin (first-person plural progressive)
vurabilmekte (plural progressive second-person)
vurabilmekteyiz (plural progressive third-person)
vurabilmektesiniz (progressive)
vurabilmekteler (progressive)
vurabilmekteymişim (past progressive)
vurabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
vurabilmekteymiş (progressive singular third-person)
vurabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
vurabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
vurabilmektelermiş (plural progressive third-person)
vurabilmekteydim (inferential progressive)
vurabilmekteydin (progressive second-person singular)
vurabilmekteydi (progressive singular third-person)
vurabilmekteydik (first-person plural progressive)
vurabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
vurabilmektelerdi (plural progressive third-person)
vurabilmekteysem (conditional progressive)
vurabilmekteysen (progressive second-person singular)
vurabilmekteyse (progressive singular third-person)
vurabilmekteysek (first-person plural progressive)
vurabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
vurabilmektelerse (plural progressive third-person)
vurabilmeliyim (necessitative singular third-person)
vurabilmelisin (first-person necessitative plural)
vurabilmeli (necessitative plural second-person)
vurabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
vurabilmelisiniz (necessitative)
vurabilmeliler (necessitative)
vurabilmeliymişim (necessitative past)
vurabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
vurabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
vurabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
vurabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
vurabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
vurabilmeliydim (inferential)
vurabilmeliydin (necessitative second-person singular)
vurabilmeliydi (necessitative singular third-person)
vurabilmeliydik (first-person necessitative plural)
vurabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
vurabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
vurabilmeliysem (conditional)
vurabilmeliysen (necessitative second-person singular)
vurabilmeliyse (necessitative singular third-person)
vurabilmeliysek (first-person necessitative plural)
vurabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
vurabilmelilerse (necessitative plural third-person)
vurabildim (past singular third-person)
vurabildin (first-person past plural)
vurabildi (past plural second-person)
vurabildik (past plural third-person)
vurabildiniz (past)
vurabildiler (past)
vurabildiysem (conditional past)
vurabildiysen (past second-person singular)
vurabildiyse (past singular third-person)
vurabildiysek (first-person past plural)
vurabildiyseniz (past plural second-person)
vurabildilerse (past plural third-person)
vurabilsem (conditional singular third-person)
vurabilsen (conditional first-person plural)
vurabilse (conditional plural second-person)
vurabilsek (conditional plural third-person)
vurabilseniz (conditional)
vurabilseler (conditional)
vurabilseymişim (conditional past)
vurabilseymişsin (conditional second-person singular)
vurabilseymiş (conditional singular third-person)
vurabilseymişiz (conditional first-person plural)
vurabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
vurabilselermiş (conditional plural third-person)
vurabilseydim (inferential)
vurabilseydin (conditional second-person singular)
vurabilseydi (conditional singular third-person)
vurabilseydik (conditional first-person plural)
vurabilseydiniz (conditional plural second-person)
vurabilselerdi (conditional plural third-person)
vurabileyim (conditional optative singular)
vurabilesin (optative second-person singular)
vurabile (optative singular third-person)
vurabilelim (first-person optative plural)
vurabilesiniz (optative plural second-person)
vurabileler (optative plural third-person)
vurabil (first-person imperative plural)
vurabilsin (imperative plural second-person)
vurabilin (imperative)
vurabilsinler (imperative)
vurabiliniz (imperative second-person singular)
vurabiliniz (imperative plural second-person)
vurabilsene (imperative second-person singular)
vurabilsenize (imperative plural second-person)
vurabilmek (imperative infinitive)
vurabilme (imperative noun-from-verb)
vurabilen (imperative imperfective impersonal participle)
vurabilmiş (imperative impersonal participle perfective)
vurabilecek (imperative impersonal participle prospective)
vurabildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
vurabildiğin (non-prospective participle second-person singular)
vurabildiği (non-prospective participle singular third-person)
vurabildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
vurabildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
vurabildikleri (non-prospective participle plural third-person)
vurabileceğim (imperative participle personal prospective singular)
vurabileceğin (participle prospective second-person singular)
vurabileceği (participle prospective singular third-person)
vurabileceğimiz (first-person participle plural prospective)
vurabileceğiniz (participle plural prospective second-person)
vurabilecekleri (participle plural prospective third-person)
vurabilurken (plural)
vurabilince (specific)
vurabilip
vurabileli
vurabilesiye
vurabildikçe
vurabilerek (plural)
vurabile vurabile
vurabilurcasına
vuramam (aorist singular third-person)
vuramazsın (aorist first-person plural)
vuramaz (aorist plural second-person)
vuramayız (aorist plural third-person)
vuramazsınız (aorist)
vuramazlar (aorist)
vuramazmışım (aorist past)
vuramazmışsın (aorist second-person singular)
vuramazmış (aorist singular third-person)
vuramazmışız (aorist first-person plural)
vuramazmışsınız (aorist plural second-person)
vuramazlarmış (aorist plural third-person)
vuramazdım (aorist inferential)
vuramazdın (aorist second-person singular)
vuramazdı (aorist singular third-person)
vuramazdık (aorist first-person plural)
vuramazdınız (aorist plural second-person)
vuramazlardı (aorist plural third-person)
vuramazsam (aorist conditional)
vuramazsan (aorist second-person singular)
vuramazsa (aorist singular third-person)
vuramazsak (aorist first-person plural)
vuramazsanız (aorist plural second-person)
vuramazlarsa (aorist plural third-person)
vuramıyorum (continuative singular third-person)
vuramıyorsun (continuative first-person plural)
vuramıyor (continuative plural second-person)
vuramıyoruz (continuative plural third-person)
vuramıyorsunuz (continuative)
vuramıyorlar (continuative)
vuramıyormuşum (continuative past)
vuramıyormuşsun (continuative second-person singular)
vuramıyormuş (continuative singular third-person)
vuramıyormuşuz (continuative first-person plural)
vuramıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
vuramıyorlarmış (continuative plural third-person)
vuramıyordum (continuative inferential)
vuramıyordun (continuative second-person singular)
vuramıyordu (continuative singular third-person)
vuramıyorduk (continuative first-person plural)
vuramıyordunuz (continuative plural second-person)
vuramıyorlardı (continuative plural third-person)
vuramıyorsam (conditional continuative)
vuramıyorsan (continuative second-person singular)
vuramıyorsa (continuative singular third-person)
vuramıyorsak (continuative first-person plural)
vuramıyorsanız (continuative plural second-person)
vuramıyorlarsa (continuative plural third-person)
vuramamışım (inferential singular third-person)
vuramamışsın (first-person inferential plural)
vuramamış (inferential plural second-person)
vuramamışız (inferential plural third-person)
vuramamışsınız (inferential)
vuramamışlar (inferential)
vuramamışmışım (inferential past)
vuramamışmışsın (inferential second-person singular)
vuramamışmış (inferential singular third-person)
vuramamışmışız (first-person inferential plural)
vuramamışmışsınız (inferential plural second-person)
vuramamışlarmış (inferential plural third-person)
vuramamıştım (inferential)
vuramamıştın (inferential second-person singular)
vuramamıştı (inferential singular third-person)
vuramamıştık (first-person inferential plural)
vuramamıştınız (inferential plural second-person)
vuramamışlardı (inferential plural third-person)
vuramamışsam (conditional)
vuramamışsan (inferential second-person singular)
vuramamışsa (inferential singular third-person)
vuramamışsak (first-person inferential plural)
vuramamışsanız (inferential plural second-person)
vuramamışlarsa (inferential plural third-person)
vuramayacağım (future singular third-person)
vuramayacaksın (first-person future plural)
vuramayacak (future plural second-person)
vuramayacağız (future plural third-person)
vuramayacaksınız (future)
vuramayacaklar (future)
vuramayacakmışım (future past)
vuramayacakmışsın (future second-person singular)
vuramayacakmış (future singular third-person)
vuramayacakmışız (first-person future plural)
vuramayacakmışsınız (future plural second-person)
vuramayacaklarmış (future plural third-person)
vuramayacaktım (future inferential)
vuramayacaktın (future second-person singular)
vuramayacaktı (future singular third-person)
vuramayacaktık (first-person future plural)
vuramayacaktınız (future plural second-person)
vuramayacaklardı (future plural third-person)
vuramayacaksam (conditional future)
vuramayacaksan (future second-person singular)
vuramayacaksa (future singular third-person)
vuramayacaksak (first-person future plural)
vuramayacaksanız (future plural second-person)
vuramayacaklarsa (future plural third-person)
vuramamaktayım (progressive singular third-person)
vuramamaktasın (first-person plural progressive)
vuramamakta (plural progressive second-person)
vuramamaktayız (plural progressive third-person)
vuramamaktasınız (progressive)
vuramamaktalar (progressive)
vuramamaktaymışım (past progressive)
vuramamaktaymışsın (progressive second-person singular)
vuramamaktaymış (progressive singular third-person)
vuramamaktaymışız (first-person plural progressive)
vuramamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
vuramamaktalarmış (plural progressive third-person)
vuramamaktaydım (inferential progressive)
vuramamaktaydın (progressive second-person singular)
vuramamaktaydı (progressive singular third-person)
vuramamaktaydık (first-person plural progressive)
vuramamaktaydınız (plural progressive second-person)
vuramamaktalardı (plural progressive third-person)
vuramamaktaysam (conditional progressive)
vuramamaktaysan (progressive second-person singular)
vuramamaktaysa (progressive singular third-person)
vuramamaktaysak (first-person plural progressive)
vuramamaktaysanız (plural progressive second-person)
vuramamaktalarsa (plural progressive third-person)
vuramamalıyım (necessitative singular third-person)
vuramamalısın (first-person necessitative plural)
vuramamalı (necessitative plural second-person)
vuramamalıyız (necessitative plural third-person)
vuramamalısınız (necessitative)
vuramamalılar (necessitative)
vuramamalıymışım (necessitative past)
vuramamalıymışsın (necessitative second-person singular)
vuramamalıymış (necessitative singular third-person)
vuramamalıymışız (first-person necessitative plural)
vuramamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
vuramamalılarmış (necessitative plural third-person)
vuramamalıydım (inferential)
vuramamalıydın (necessitative second-person singular)
vuramamalıydı (necessitative singular third-person)
vuramamalıydık (first-person necessitative plural)
vuramamalıydınız (necessitative plural second-person)
vuramamalılardı (necessitative plural third-person)
vuramamalıysam (conditional)
vuramamalıysan (necessitative second-person singular)
vuramamalıysa (necessitative singular third-person)
vuramamalıysak (first-person necessitative plural)
vuramamalıysanız (necessitative plural second-person)
vuramamalılarsa (necessitative plural third-person)
vuramadım (past singular third-person)
vuramadın (first-person past plural)
vuramadı (past plural second-person)
vuramadık (past plural third-person)
vuramadınız (past)
vuramadılar (past)
vuramadıysam (conditional past)
vuramadıysan (past second-person singular)
vuramadıysa (past singular third-person)
vuramadıysak (first-person past plural)
vuramadıysanız (past plural second-person)
vuramadılarsa (past plural third-person)
vuramasam (conditional singular third-person)
vuramasan (conditional first-person plural)
vuramasa (conditional plural second-person)
vuramasak (conditional plural third-person)
vuramasanız (conditional)
vuramasalar (conditional)
vuramasaymışım (conditional past)
vuramasaymışsın (conditional second-person singular)
vuramasaymış (conditional singular third-person)
vuramasaymışız (conditional first-person plural)
vuramasaymışsınız (conditional plural second-person)
vuramasalarmış (conditional plural third-person)
vuramasaydım (inferential)
vuramasaydın (conditional second-person singular)
vuramasaydı (conditional singular third-person)
vuramasaydık (conditional first-person plural)
vuramasaydınız (conditional plural second-person)
vuramasalardı (conditional plural third-person)
vuramayayım (conditional optative singular)
vuramayasın (optative second-person singular)
vuramaya (optative singular third-person)
vuramayalım (first-person optative plural)
vuramayasınız (optative plural second-person)
vuramayalar (optative plural third-person)
vurama (first-person imperative plural)
vuramasın (imperative plural second-person)
vuramayın (imperative)
vuramasınlar (imperative)
vuramayınız (imperative second-person singular)
vuramayınız (imperative plural second-person)
vuramasana (imperative second-person singular)
vuramasanıza (imperative plural second-person)
vuramamak (imperative infinitive)
vuramama (imperative noun-from-verb)
vuramayan (imperative imperfective impersonal participle)
vuramamış (imperative impersonal participle perfective)
vuramayacak (imperative impersonal participle prospective)
vuramadığım (imperative non-prospective participle personal singular)
vuramadığın (non-prospective participle second-person singular)
vuramadığı (non-prospective participle singular third-person)
vuramadığımız (first-person non-prospective participle plural)
vuramadığınız (non-prospective participle plural second-person)
vuramadıkları (non-prospective participle plural third-person)
vuramayacağım (imperative participle personal prospective singular)
vuramayacağın (participle prospective second-person singular)
vuramayacağı (participle prospective singular third-person)
vuramayacağımız (first-person participle plural prospective)
vuramayacağınız (participle plural prospective second-person)
vuramayacakları (participle plural prospective third-person)
vuramazken (plural)
vuramayınca (specific)
vuramayıp
vuramayalı
vuramayasıya
vuramadıkça
vuramayarak (plural)
vuramaya vuramaya
vuramazcasına
urmak (alternative dialectal)

Inherited from Ottoman Turkish اورمق (urmak, vurmak), from Old Anatolian Turkish اورمق (urmaq), from Proto-Turkic *ur-. Cognate with Azerbaijani vurmaq, Old Turkic 𐰆𐰺 (ur-), Kyrgyz уруу (uruu), Uzbek urmak, Gagauz urmaa, Turkmen urmak.

inh+

(transitive, Niğde) to change direction, to turn


sıcak

head

sıcak (definite accusative sıcağı, plural sıcaklar)

sıcağı (accusative definite)
sıcaklar (plural)
sıcak (nominative singular)
sıcaklar (nominative plural)
sıcağı (accusative definite singular)
sıcakları (accusative definite plural)
sıcağa (dative singular)
sıcaklara (dative plural)
sıcakta (locative singular)
sıcaklarda (locative plural)
sıcaktan (ablative singular)
sıcaklardan (ablative plural)
sıcağın (genitive singular)
sıcakların (genitive plural)

dialectal; Yozgat, Southwest Anatolia, Samsun

Inherited from Ottoman Turkish صیجاق (sıcak), from Old Anatolian Turkish اصیجاق (ıssıcaq, “hot, warm”), diminutive of اصی (ıssı, “hot”), By surface analysis, ısı + -cak. Compare Azerbaijani sıcaq, Gagauz sıcak

inh

(Niğde) bread obtained by baking a dough


tatlı

head

tatlı (definite accusative tatlıyı, plural tatlılar)

tatlıyı (accusative definite)
tatlılar (plural)
tatlı (nominative singular)
tatlılar (nominative plural)
tatlıyı (accusative definite singular)
tatlıları (accusative definite plural)
tatlıya (dative singular)
tatlılara (dative plural)
tatlıda (locative singular)
tatlılarda (locative plural)
tatlıdan (ablative singular)
tatlılardan (ablative plural)
tatlının (genitive singular)
tatlıların (genitive plural)
datlı (alternative dialectal)

Inherited from Ottoman Turkish طاتلو (tatlı, datlı), from Old Anatolian Turkish طاتلو (datlu). By surface analysis, tat + -lı.