ay

head

ay (definite accusative ayı, plural aylar)

ayı (accusative definite)
aylar (plural)
ay (nominative singular)
aylar (nominative plural)
ayı (accusative definite singular)
ayları (accusative definite plural)
aya (dative singular)
aylara (dative plural)
ayda (locative singular)
aylarda (locative plural)
aydan (ablative singular)
aylardan (ablative plural)
ayın (genitive singular)
ayların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish آی (ay, “moon, month, crescent, a beautiful face”), from Proto-Turkic *āy (“moon, month”).
Cognate with Old Turkic 𐰖 (y¹ /ay/, “moon, month”), Karakhanid ااىْ (āy, “moon, month”), Old Uyghur 𐽰𐽰𐽶 (ay, “moon, month”), Azerbaijani ay (“moon”), Bashkir ай (ay, “moon”), Chuvash уйӑх (ujăh, “moon”), Kazakh ай (ai, “moon”), Khakas ай (ay, “moon”), Kyrgyz ай (ay, “moon”), Southern Altai ай (ay, “moon”), Tatar ай (ay, “moon”), Turkmen āý (“moon”), Tuvan ай (ay, “moon”), Uyghur ئاي (ay, “moon”), Uzbek oy (“moon”), Yakut ый (ıy, “moon”).

inh+

Bir yılda 12 ay var.


hafta

head

hafta (definite accusative haftayı, plural haftalar)

haftayı (accusative definite)
haftalar (plural)
hafta (nominative singular)
haftalar (nominative plural)
haftayı (accusative definite singular)
haftaları (accusative definite plural)
haftaya (dative singular)
haftalara (dative plural)
haftada (locative singular)
haftalarda (locative plural)
haftadan (ablative singular)
haftalardan (ablative plural)
haftanın (genitive singular)
haftaların (genitive plural)
haftam (first-person nominative singular)
haftalarım (first-person nominative singular)
haftan (nominative second-person singular)
haftaların (nominative second-person singular)
haftası (nominative singular third-person)
haftaları (nominative singular third-person)
haftamız (first-person nominative plural)
haftalarımız (first-person nominative plural)
haftanız (nominative plural second-person)
haftalarınız (nominative plural second-person)
haftaları (nominative plural third-person)
haftamı (accusative definite first-person singular)
haftalarımı (accusative definite first-person singular)
haftanı (accusative definite second-person singular)
haftalarını (accusative definite second-person singular)
haftasını (accusative definite singular third-person)
haftalarını (accusative definite singular third-person)
haftamızı (accusative definite first-person plural)
haftalarımızı (accusative definite first-person plural)
haftanızı (accusative definite plural second-person)
haftalarınızı (accusative definite plural second-person)
haftalarını (accusative definite plural third-person)
haftama (dative first-person singular)
haftalarıma (dative first-person singular)
haftana (dative second-person singular)
haftalarına (dative second-person singular)
haftasına (dative singular third-person)
haftalarına (dative singular third-person)
haftamıza (dative first-person plural)
haftalarımıza (dative first-person plural)
haftanıza (dative plural second-person)
haftalarınıza (dative plural second-person)
haftalarına (dative plural third-person)
haftamda (first-person locative singular)
haftalarımda (first-person locative singular)
haftanda (locative second-person singular)
haftalarında (locative second-person singular)
haftasında (locative singular third-person)
haftalarında (locative singular third-person)
haftamızda (first-person locative plural)
haftalarımızda (first-person locative plural)
haftanızda (locative plural second-person)
haftalarınızda (locative plural second-person)
haftalarında (locative plural third-person)
haftamdan (ablative first-person singular)
haftalarımdan (ablative first-person singular)
haftandan (ablative second-person singular)
haftalarından (ablative second-person singular)
haftasından (ablative singular third-person)
haftalarından (ablative singular third-person)
haftamızdan (ablative first-person plural)
haftalarımızdan (ablative first-person plural)
haftanızdan (ablative plural second-person)
haftalarınızdan (ablative plural second-person)
haftalarından (ablative plural third-person)
haftamın (first-person genitive singular)
haftalarımın (first-person genitive singular)
haftanın (genitive second-person singular)
haftalarının (genitive second-person singular)
haftasının (genitive singular third-person)
haftalarının (genitive singular third-person)
haftamızın (first-person genitive plural)
haftalarımızın (first-person genitive plural)
haftanızın (genitive plural second-person)
haftalarınızın (genitive plural second-person)
haftalarının (genitive plural third-person)

ხაჶთა (xafta)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Persian هفته (hafte).


saat

saat (definite accusative saati, plural saatler)

saati (accusative definite)
saatler (plural)
saat (nominative singular)
saatler (nominative plural)
saati (accusative definite singular)
saatleri (accusative definite plural)
saate (dative singular)
saatlere (dative plural)
saatte (locative singular)
saatlerde (locative plural)
saatten (ablative singular)
saatlerden (ablative plural)
saatin (genitive singular)
saatlerin (genitive plural)
saatim (first-person nominative singular)
saatlerim (first-person nominative singular)
saatin (nominative second-person singular)
saatlerin (nominative second-person singular)
saati (nominative singular third-person)
saatleri (nominative singular third-person)
saatimiz (first-person nominative plural)
saatlerimiz (first-person nominative plural)
saatiniz (nominative plural second-person)
saatleriniz (nominative plural second-person)
saatleri (nominative plural third-person)
saatimi (accusative definite first-person singular)
saatlerimi (accusative definite first-person singular)
saatini (accusative definite second-person singular)
saatlerini (accusative definite second-person singular)
saatini (accusative definite singular third-person)
saatlerini (accusative definite singular third-person)
saatimizi (accusative definite first-person plural)
saatlerimizi (accusative definite first-person plural)
saatinizi (accusative definite plural second-person)
saatlerinizi (accusative definite plural second-person)
saatlerini (accusative definite plural third-person)
saatime (dative first-person singular)
saatlerime (dative first-person singular)
saatine (dative second-person singular)
saatlerine (dative second-person singular)
saatine (dative singular third-person)
saatlerine (dative singular third-person)
saatimize (dative first-person plural)
saatlerimize (dative first-person plural)
saatinize (dative plural second-person)
saatlerinize (dative plural second-person)
saatlerine (dative plural third-person)
saatimde (first-person locative singular)
saatlerimde (first-person locative singular)
saatinde (locative second-person singular)
saatlerinde (locative second-person singular)
saatinde (locative singular third-person)
saatlerinde (locative singular third-person)
saatimizde (first-person locative plural)
saatlerimizde (first-person locative plural)
saatinizde (locative plural second-person)
saatlerinizde (locative plural second-person)
saatlerinde (locative plural third-person)
saatimden (ablative first-person singular)
saatlerimden (ablative first-person singular)
saatinden (ablative second-person singular)
saatlerinden (ablative second-person singular)
saatinden (ablative singular third-person)
saatlerinden (ablative singular third-person)
saatimizden (ablative first-person plural)
saatlerimizden (ablative first-person plural)
saatinizden (ablative plural second-person)
saatlerinizden (ablative plural second-person)
saatlerinden (ablative plural third-person)
saatimin (first-person genitive singular)
saatlerimin (first-person genitive singular)
saatinin (genitive second-person singular)
saatlerinin (genitive second-person singular)
saatinin (genitive singular third-person)
saatlerinin (genitive singular third-person)
saatimizin (first-person genitive plural)
saatlerimizin (first-person genitive plural)
saatinizin (genitive plural second-person)
saatlerinizin (genitive plural second-person)
saatlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ساعت (saʼat), from Arabic سَاعَة (sāʕa).

time (referring the type of time that one reads from a watch or a clock, it does not have the same meaning as zaman)


bahar

bahar (definite accusative baharı, plural baharlar)

baharı (accusative definite)
baharlar (plural)
bahar (nominative singular)
baharlar (nominative plural)
baharı (accusative definite singular)
baharları (accusative definite plural)
bahara (dative singular)
baharlara (dative plural)
baharda (locative singular)
baharlarda (locative plural)
bahardan (ablative singular)
baharlardan (ablative plural)
baharın (genitive singular)
baharların (genitive plural)

From Ottoman Turkish بهار (bahâr), from Persian بهار (bahâr, “spring, blossom”).


sabah

sabah (definite accusative sabahı, plural sabahlar)

sabahı (accusative definite)
sabahlar (plural)
sabah (nominative singular)
sabahlar (nominative plural)
sabahı (accusative definite singular)
sabahları (accusative definite plural)
sabaha (dative singular)
sabahlara (dative plural)
sabahta (locative singular)
sabahlarda (locative plural)
sabahtan (ablative singular)
sabahlardan (ablative plural)
sabahın (genitive singular)
sabahların (genitive plural)
sabahım (first-person nominative singular)
sabahlarım (first-person nominative singular)
sabahın (nominative second-person singular)
sabahların (nominative second-person singular)
sabahı (nominative singular third-person)
sabahları (nominative singular third-person)
sabahımız (first-person nominative plural)
sabahlarımız (first-person nominative plural)
sabahınız (nominative plural second-person)
sabahlarınız (nominative plural second-person)
sabahları (nominative plural third-person)
sabahımı (accusative definite first-person singular)
sabahlarımı (accusative definite first-person singular)
sabahını (accusative definite second-person singular)
sabahlarını (accusative definite second-person singular)
sabahını (accusative definite singular third-person)
sabahlarını (accusative definite singular third-person)
sabahımızı (accusative definite first-person plural)
sabahlarımızı (accusative definite first-person plural)
sabahınızı (accusative definite plural second-person)
sabahlarınızı (accusative definite plural second-person)
sabahlarını (accusative definite plural third-person)
sabahıma (dative first-person singular)
sabahlarıma (dative first-person singular)
sabahına (dative second-person singular)
sabahlarına (dative second-person singular)
sabahına (dative singular third-person)
sabahlarına (dative singular third-person)
sabahımıza (dative first-person plural)
sabahlarımıza (dative first-person plural)
sabahınıza (dative plural second-person)
sabahlarınıza (dative plural second-person)
sabahlarına (dative plural third-person)
sabahımda (first-person locative singular)
sabahlarımda (first-person locative singular)
sabahında (locative second-person singular)
sabahlarında (locative second-person singular)
sabahında (locative singular third-person)
sabahlarında (locative singular third-person)
sabahımızda (first-person locative plural)
sabahlarımızda (first-person locative plural)
sabahınızda (locative plural second-person)
sabahlarınızda (locative plural second-person)
sabahlarında (locative plural third-person)
sabahımdan (ablative first-person singular)
sabahlarımdan (ablative first-person singular)
sabahından (ablative second-person singular)
sabahlarından (ablative second-person singular)
sabahından (ablative singular third-person)
sabahlarından (ablative singular third-person)
sabahımızdan (ablative first-person plural)
sabahlarımızdan (ablative first-person plural)
sabahınızdan (ablative plural second-person)
sabahlarınızdan (ablative plural second-person)
sabahlarından (ablative plural third-person)
sabahımın (first-person genitive singular)
sabahlarımın (first-person genitive singular)
sabahının (genitive second-person singular)
sabahlarının (genitive second-person singular)
sabahının (genitive singular third-person)
sabahlarının (genitive singular third-person)
sabahımızın (first-person genitive plural)
sabahlarımızın (first-person genitive plural)
sabahınızın (genitive plural second-person)
sabahlarınızın (genitive plural second-person)
sabahlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish صباح, from Arabic صَبَاح (ṣabāḥ).


zaman

zaman (definite accusative zamanı, plural zamanlar)

zamanı (accusative definite)
zamanlar (plural)
zaman (nominative singular)
zamanlar (nominative plural)
zamanı (accusative definite singular)
zamanları (accusative definite plural)
zamana (dative singular)
zamanlara (dative plural)
zamanda (locative singular)
zamanlarda (locative plural)
zamandan (ablative singular)
zamanlardan (ablative plural)
zamanın (genitive singular)
zamanların (genitive plural)
zamanım (first-person nominative singular)
zamanlarım (first-person nominative singular)
zamanın (nominative second-person singular)
zamanların (nominative second-person singular)
zamanı (nominative singular third-person)
zamanları (nominative singular third-person)
zamanımız (first-person nominative plural)
zamanlarımız (first-person nominative plural)
zamanınız (nominative plural second-person)
zamanlarınız (nominative plural second-person)
zamanları (nominative plural third-person)
zamanımı (accusative definite first-person singular)
zamanlarımı (accusative definite first-person singular)
zamanını (accusative definite second-person singular)
zamanlarını (accusative definite second-person singular)
zamanını (accusative definite singular third-person)
zamanlarını (accusative definite singular third-person)
zamanımızı (accusative definite first-person plural)
zamanlarımızı (accusative definite first-person plural)
zamanınızı (accusative definite plural second-person)
zamanlarınızı (accusative definite plural second-person)
zamanlarını (accusative definite plural third-person)
zamanıma (dative first-person singular)
zamanlarıma (dative first-person singular)
zamanına (dative second-person singular)
zamanlarına (dative second-person singular)
zamanına (dative singular third-person)
zamanlarına (dative singular third-person)
zamanımıza (dative first-person plural)
zamanlarımıza (dative first-person plural)
zamanınıza (dative plural second-person)
zamanlarınıza (dative plural second-person)
zamanlarına (dative plural third-person)
zamanımda (first-person locative singular)
zamanlarımda (first-person locative singular)
zamanında (locative second-person singular)
zamanlarında (locative second-person singular)
zamanında (locative singular third-person)
zamanlarında (locative singular third-person)
zamanımızda (first-person locative plural)
zamanlarımızda (first-person locative plural)
zamanınızda (locative plural second-person)
zamanlarınızda (locative plural second-person)
zamanlarında (locative plural third-person)
zamanımdan (ablative first-person singular)
zamanlarımdan (ablative first-person singular)
zamanından (ablative second-person singular)
zamanlarından (ablative second-person singular)
zamanından (ablative singular third-person)
zamanlarından (ablative singular third-person)
zamanımızdan (ablative first-person plural)
zamanlarımızdan (ablative first-person plural)
zamanınızdan (ablative plural second-person)
zamanlarınızdan (ablative plural second-person)
zamanlarından (ablative plural third-person)
zamanımın (first-person genitive singular)
zamanlarımın (first-person genitive singular)
zamanının (genitive second-person singular)
zamanlarının (genitive second-person singular)
zamanının (genitive singular third-person)
zamanlarının (genitive singular third-person)
zamanımızın (first-person genitive plural)
zamanlarımızın (first-person genitive plural)
zamanınızın (genitive plural second-person)
zamanlarınızın (genitive plural second-person)
zamanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish زمان (zamân), from Old Anatolian Turkish زمان (zamân), from Classical Persian زَمَان (zamān), from Arabic زَمَان (zamān).


sene

sene (definite accusative seneyi, plural seneler)

seneyi (accusative definite)
seneler (plural)
sene (nominative singular)
seneler (nominative plural)
seneyi (accusative definite singular)
seneleri (accusative definite plural)
seneye (dative singular)
senelere (dative plural)
senede (locative singular)
senelerde (locative plural)
seneden (ablative singular)
senelerden (ablative plural)
senenin (genitive singular)
senelerin (genitive plural)
senem (first-person nominative singular)
senelerim (first-person nominative singular)
senen (nominative second-person singular)
senelerin (nominative second-person singular)
senesi (nominative singular third-person)
seneleri (nominative singular third-person)
senemiz (first-person nominative plural)
senelerimiz (first-person nominative plural)
seneniz (nominative plural second-person)
seneleriniz (nominative plural second-person)
seneleri (nominative plural third-person)
senemi (accusative definite first-person singular)
senelerimi (accusative definite first-person singular)
seneni (accusative definite second-person singular)
senelerini (accusative definite second-person singular)
senesini (accusative definite singular third-person)
senelerini (accusative definite singular third-person)
senemizi (accusative definite first-person plural)
senelerimizi (accusative definite first-person plural)
senenizi (accusative definite plural second-person)
senelerinizi (accusative definite plural second-person)
senelerini (accusative definite plural third-person)
seneme (dative first-person singular)
senelerime (dative first-person singular)
senene (dative second-person singular)
senelerine (dative second-person singular)
senesine (dative singular third-person)
senelerine (dative singular third-person)
senemize (dative first-person plural)
senelerimize (dative first-person plural)
senenize (dative plural second-person)
senelerinize (dative plural second-person)
senelerine (dative plural third-person)
senemde (first-person locative singular)
senelerimde (first-person locative singular)
senende (locative second-person singular)
senelerinde (locative second-person singular)
senesinde (locative singular third-person)
senelerinde (locative singular third-person)
senemizde (first-person locative plural)
senelerimizde (first-person locative plural)
senenizde (locative plural second-person)
senelerinizde (locative plural second-person)
senelerinde (locative plural third-person)
senemden (ablative first-person singular)
senelerimden (ablative first-person singular)
senenden (ablative second-person singular)
senelerinden (ablative second-person singular)
senesinden (ablative singular third-person)
senelerinden (ablative singular third-person)
senemizden (ablative first-person plural)
senelerimizden (ablative first-person plural)
senenizden (ablative plural second-person)
senelerinizden (ablative plural second-person)
senelerinden (ablative plural third-person)
senemin (first-person genitive singular)
senelerimin (first-person genitive singular)
senenin (genitive second-person singular)
senelerinin (genitive second-person singular)
senesinin (genitive singular third-person)
senelerinin (genitive singular third-person)
senemizin (first-person genitive plural)
senelerimizin (first-person genitive plural)
senenizin (genitive plural second-person)
senelerinizin (genitive plural second-person)
senelerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سنه (sene, “year, era”), from Arabic سَنَة (sana).


yıl

yıl (definite accusative yılı, plural yıllar)

yılı (accusative definite)
yıllar (plural)
yıl (nominative singular)
yıllar (nominative plural)
yılı (accusative definite singular)
yılları (accusative definite plural)
yıla (dative singular)
yıllara (dative plural)
yılda (locative singular)
yıllarda (locative plural)
yıldan (ablative singular)
yıllardan (ablative plural)
yılın (genitive singular)
yılların (genitive plural)
yılım (first-person nominative singular)
yıllarım (first-person nominative singular)
yılın (nominative second-person singular)
yılların (nominative second-person singular)
yılı (nominative singular third-person)
yılları (nominative singular third-person)
yılımız (first-person nominative plural)
yıllarımız (first-person nominative plural)
yılınız (nominative plural second-person)
yıllarınız (nominative plural second-person)
yılları (nominative plural third-person)
yılımı (accusative definite first-person singular)
yıllarımı (accusative definite first-person singular)
yılını (accusative definite second-person singular)
yıllarını (accusative definite second-person singular)
yılını (accusative definite singular third-person)
yıllarını (accusative definite singular third-person)
yılımızı (accusative definite first-person plural)
yıllarımızı (accusative definite first-person plural)
yılınızı (accusative definite plural second-person)
yıllarınızı (accusative definite plural second-person)
yıllarını (accusative definite plural third-person)
yılıma (dative first-person singular)
yıllarıma (dative first-person singular)
yılına (dative second-person singular)
yıllarına (dative second-person singular)
yılına (dative singular third-person)
yıllarına (dative singular third-person)
yılımıza (dative first-person plural)
yıllarımıza (dative first-person plural)
yılınıza (dative plural second-person)
yıllarınıza (dative plural second-person)
yıllarına (dative plural third-person)
yılımda (first-person locative singular)
yıllarımda (first-person locative singular)
yılında (locative second-person singular)
yıllarında (locative second-person singular)
yılında (locative singular third-person)
yıllarında (locative singular third-person)
yılımızda (first-person locative plural)
yıllarımızda (first-person locative plural)
yılınızda (locative plural second-person)
yıllarınızda (locative plural second-person)
yıllarında (locative plural third-person)
yılımdan (ablative first-person singular)
yıllarımdan (ablative first-person singular)
yılından (ablative second-person singular)
yıllarından (ablative second-person singular)
yılından (ablative singular third-person)
yıllarından (ablative singular third-person)
yılımızdan (ablative first-person plural)
yıllarımızdan (ablative first-person plural)
yılınızdan (ablative plural second-person)
yıllarınızdan (ablative plural second-person)
yıllarından (ablative plural third-person)
yılımın (first-person genitive singular)
yıllarımın (first-person genitive singular)
yılının (genitive second-person singular)
yıllarının (genitive second-person singular)
yılının (genitive singular third-person)
yıllarının (genitive singular third-person)
yılımızın (first-person genitive plural)
yıllarımızın (first-person genitive plural)
yılınızın (genitive plural second-person)
yıllarınızın (genitive plural second-person)
yıllarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ییل (yıl, “year”), from Old Anatolian Turkish یل (yıl), from Proto-Turkic *yïl (“year”). Cognate with Old Turkic 𐰘𐰃𐰞 (yïl, “year”), Karakhanid يِلْ (yïl, “year”).


gün

gün (definite accusative günü, plural günler)

günü (accusative definite)
günler (plural)
gün (nominative singular)
günler (nominative plural)
günü (accusative definite singular)
günleri (accusative definite plural)
güne (dative singular)
günlere (dative plural)
günde (locative singular)
günlerde (locative plural)
günden (ablative singular)
günlerden (ablative plural)
günün (genitive singular)
günlerin (genitive plural)
günüm (first-person nominative singular)
günlerim (first-person nominative singular)
günün (nominative second-person singular)
günlerin (nominative second-person singular)
günü (nominative singular third-person)
günleri (nominative singular third-person)
günümüz (first-person nominative plural)
günlerimiz (first-person nominative plural)
gününüz (nominative plural second-person)
günleriniz (nominative plural second-person)
günleri (nominative plural third-person)
günümü (accusative definite first-person singular)
günlerimi (accusative definite first-person singular)
gününü (accusative definite second-person singular)
günlerini (accusative definite second-person singular)
gününü (accusative definite singular third-person)
günlerini (accusative definite singular third-person)
günümüzü (accusative definite first-person plural)
günlerimizi (accusative definite first-person plural)
gününüzü (accusative definite plural second-person)
günlerinizi (accusative definite plural second-person)
günlerini (accusative definite plural third-person)
günüme (dative first-person singular)
günlerime (dative first-person singular)
gününe (dative second-person singular)
günlerine (dative second-person singular)
gününe (dative singular third-person)
günlerine (dative singular third-person)
günümüze (dative first-person plural)
günlerimize (dative first-person plural)
gününüze (dative plural second-person)
günlerinize (dative plural second-person)
günlerine (dative plural third-person)
günümde (first-person locative singular)
günlerimde (first-person locative singular)
gününde (locative second-person singular)
günlerinde (locative second-person singular)
gününde (locative singular third-person)
günlerinde (locative singular third-person)
günümüzde (first-person locative plural)
günlerimizde (first-person locative plural)
gününüzde (locative plural second-person)
günlerinizde (locative plural second-person)
günlerinde (locative plural third-person)
günümden (ablative first-person singular)
günlerimden (ablative first-person singular)
gününden (ablative second-person singular)
günlerinden (ablative second-person singular)
gününden (ablative singular third-person)
günlerinden (ablative singular third-person)
günümüzden (ablative first-person plural)
günlerimizden (ablative first-person plural)
gününüzden (ablative plural second-person)
günlerinizden (ablative plural second-person)
günlerinden (ablative plural third-person)
günümün (first-person genitive singular)
günlerimin (first-person genitive singular)
gününün (genitive second-person singular)
günlerinin (genitive second-person singular)
gününün (genitive singular third-person)
günlerinin (genitive singular third-person)
günümüzün (first-person genitive plural)
günlerimizin (first-person genitive plural)
gününüzün (genitive plural second-person)
günlerinizin (genitive plural second-person)
günlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish گون (gün, “sun, day, time”), Old Anatolian Turkish كون (gün), from Proto-Turkic *kün (“sun, day”). Compare Old Turkic 𐰚𐰇𐰤 (kün, “sun, day”).


dakika

head

dakika (definite accusative dakikayı, plural dakikalar)

dakikayı (accusative definite)
dakikalar (plural)
dakika (nominative singular)
dakikalar (nominative plural)
dakikayı (accusative definite singular)
dakikaları (accusative definite plural)
dakikaya (dative singular)
dakikalara (dative plural)
dakikada (locative singular)
dakikalarda (locative plural)
dakikadan (ablative singular)
dakikalardan (ablative plural)
dakikanın (genitive singular)
dakikaların (genitive plural)
dakikam (first-person nominative singular)
dakikalarım (first-person nominative singular)
dakikan (nominative second-person singular)
dakikaların (nominative second-person singular)
dakikası (nominative singular third-person)
dakikaları (nominative singular third-person)
dakikamız (first-person nominative plural)
dakikalarımız (first-person nominative plural)
dakikanız (nominative plural second-person)
dakikalarınız (nominative plural second-person)
dakikaları (nominative plural third-person)
dakikamı (accusative definite first-person singular)
dakikalarımı (accusative definite first-person singular)
dakikanı (accusative definite second-person singular)
dakikalarını (accusative definite second-person singular)
dakikasını (accusative definite singular third-person)
dakikalarını (accusative definite singular third-person)
dakikamızı (accusative definite first-person plural)
dakikalarımızı (accusative definite first-person plural)
dakikanızı (accusative definite plural second-person)
dakikalarınızı (accusative definite plural second-person)
dakikalarını (accusative definite plural third-person)
dakikama (dative first-person singular)
dakikalarıma (dative first-person singular)
dakikana (dative second-person singular)
dakikalarına (dative second-person singular)
dakikasına (dative singular third-person)
dakikalarına (dative singular third-person)
dakikamıza (dative first-person plural)
dakikalarımıza (dative first-person plural)
dakikanıza (dative plural second-person)
dakikalarınıza (dative plural second-person)
dakikalarına (dative plural third-person)
dakikamda (first-person locative singular)
dakikalarımda (first-person locative singular)
dakikanda (locative second-person singular)
dakikalarında (locative second-person singular)
dakikasında (locative singular third-person)
dakikalarında (locative singular third-person)
dakikamızda (first-person locative plural)
dakikalarımızda (first-person locative plural)
dakikanızda (locative plural second-person)
dakikalarınızda (locative plural second-person)
dakikalarında (locative plural third-person)
dakikamdan (ablative first-person singular)
dakikalarımdan (ablative first-person singular)
dakikandan (ablative second-person singular)
dakikalarından (ablative second-person singular)
dakikasından (ablative singular third-person)
dakikalarından (ablative singular third-person)
dakikamızdan (ablative first-person plural)
dakikalarımızdan (ablative first-person plural)
dakikanızdan (ablative plural second-person)
dakikalarınızdan (ablative plural second-person)
dakikalarından (ablative plural third-person)
dakikamın (first-person genitive singular)
dakikalarımın (first-person genitive singular)
dakikanın (genitive second-person singular)
dakikalarının (genitive second-person singular)
dakikasının (genitive singular third-person)
dakikalarının (genitive singular third-person)
dakikamızın (first-person genitive plural)
dakikalarımızın (first-person genitive plural)
dakikanızın (genitive plural second-person)
dakikalarınızın (genitive plural second-person)
dakikalarının (genitive plural third-person)
dakka (alternative informal pronunciation-spelling)

From Ottoman Turkish دقیقه (dakika), from Arabic دَقِيقَة (daqīqa).

dakka bir, gol bir

first minute, first goal; from soccer; said sarcastically when something goes wrong from the start


saniye

saniye (definite accusative saniyeyi, plural saniyeler)

saniyeyi (accusative definite)
saniyeler (plural)

→ Laz: სანიჲე (saniye)

Inherited from Ottoman Turkish ثانیه (saniye), from Arabic ثانِية (ṯāniya).


salise

head

salise (definite accusative saliseyi, plural saliseler)

saliseyi (accusative definite)
saliseler (plural)
salise (nominative singular)
saliseler (nominative plural)
saliseyi (accusative definite singular)
saliseleri (accusative definite plural)
saliseye (dative singular)
saliselere (dative plural)
salisede (locative singular)
saliselerde (locative plural)
saliseden (ablative singular)
saliselerden (ablative plural)
salisenin (genitive singular)
saliselerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish ثالثه (salise), an Ottoman coinage meaning third (ordinal), likely because of Arabic ثانِية (ṯāniya) (second) both the unit of time and the ordinal, see there for more.

A unit of time equal to ¹⁄₆₀ of a second


mevsim

mevsim (definite accusative mevsimi, plural mevsimler)

mevsimi (accusative definite)
mevsimler (plural)
mevsim (nominative singular)
mevsimler (nominative plural)
mevsimi (accusative definite singular)
mevsimleri (accusative definite plural)
mevsime (dative singular)
mevsimlere (dative plural)
mevsimde (locative singular)
mevsimlerde (locative plural)
mevsimden (ablative singular)
mevsimlerden (ablative plural)
mevsimin (genitive singular)
mevsimlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish موسم (mevsim), from Arabic مَوْسِم (mawsim).

inh+

Kaç yıl oldu saymadım köyden göçeli / Mevsimler geldi geçti, görüşmeyeli

1981, “Arkadaşım Eşşek [My Friend Donkey]”, performed by Barış Manço:

I don’t know how many years it’s been since I left the village / Seasons have come and passed since we last saw each other

Mevsimler geçerken, temmuz gelir giderken / Çok istedim, yanımda sen yoktun

2008, “Mevsimler Geçerken [While the Seasons Pass]”, in Umut Kaya, performed by Umut Kaya:

While the seasons pass, July comes and goes / I wanted it so much, you weren’t by my side


şafak

head

şafak (definite accusative şafağı, plural şafaklar)

şafağı (accusative definite)
şafaklar (plural)
şafak (nominative singular)
şafaklar (nominative plural)
şafağı (accusative definite singular)
şafakları (accusative definite plural)
şafağa (dative singular)
şafaklara (dative plural)
şafakta (locative singular)
şafaklarda (locative plural)
şafaktan (ablative singular)
şafaklardan (ablative plural)
şafağın (genitive singular)
şafakların (genitive plural)
şafağım (first-person nominative singular)
şafaklarım (first-person nominative singular)
şafağın (nominative second-person singular)
şafakların (nominative second-person singular)
şafağı (nominative singular third-person)
şafakları (nominative singular third-person)
şafağımız (first-person nominative plural)
şafaklarımız (first-person nominative plural)
şafağınız (nominative plural second-person)
şafaklarınız (nominative plural second-person)
şafakları (nominative plural third-person)
şafağımı (accusative definite first-person singular)
şafaklarımı (accusative definite first-person singular)
şafağını (accusative definite second-person singular)
şafaklarını (accusative definite second-person singular)
şafağını (accusative definite singular third-person)
şafaklarını (accusative definite singular third-person)
şafağımızı (accusative definite first-person plural)
şafaklarımızı (accusative definite first-person plural)
şafağınızı (accusative definite plural second-person)
şafaklarınızı (accusative definite plural second-person)
şafaklarını (accusative definite plural third-person)
şafağıma (dative first-person singular)
şafaklarıma (dative first-person singular)
şafağına (dative second-person singular)
şafaklarına (dative second-person singular)
şafağına (dative singular third-person)
şafaklarına (dative singular third-person)
şafağımıza (dative first-person plural)
şafaklarımıza (dative first-person plural)
şafağınıza (dative plural second-person)
şafaklarınıza (dative plural second-person)
şafaklarına (dative plural third-person)
şafağımda (first-person locative singular)
şafaklarımda (first-person locative singular)
şafağında (locative second-person singular)
şafaklarında (locative second-person singular)
şafağında (locative singular third-person)
şafaklarında (locative singular third-person)
şafağımızda (first-person locative plural)
şafaklarımızda (first-person locative plural)
şafağınızda (locative plural second-person)
şafaklarınızda (locative plural second-person)
şafaklarında (locative plural third-person)
şafağımdan (ablative first-person singular)
şafaklarımdan (ablative first-person singular)
şafağından (ablative second-person singular)
şafaklarından (ablative second-person singular)
şafağından (ablative singular third-person)
şafaklarından (ablative singular third-person)
şafağımızdan (ablative first-person plural)
şafaklarımızdan (ablative first-person plural)
şafağınızdan (ablative plural second-person)
şafaklarınızdan (ablative plural second-person)
şafaklarından (ablative plural third-person)
şafağımın (first-person genitive singular)
şafaklarımın (first-person genitive singular)
şafağının (genitive second-person singular)
şafaklarının (genitive second-person singular)
şafağının (genitive singular third-person)
şafaklarının (genitive singular third-person)
şafağımızın (first-person genitive plural)
şafaklarımızın (first-person genitive plural)
şafağınızın (genitive plural second-person)
şafaklarınızın (genitive plural second-person)
şafaklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish شفق (şefak, şafak), from Arabic شَفَق (šafaq, “twilight, dusk”). The meaning shifted from dusk to dawn in Ottoman times.


vakit

head

vakit (definite accusative vakti, plural vakitler)

vakti (accusative definite)
vakitler (plural)
vakit (nominative singular)
vakitler (nominative plural)
vakti (accusative definite singular)
vakitleri (accusative definite plural)
vakte (dative singular)
vakitlere (dative plural)
vakitte (locative singular)
vakitlerde (locative plural)
vakitten (ablative singular)
vakitlerden (ablative plural)
vaktin (genitive singular)
vakitlerin (genitive plural)
vaktim (first-person nominative singular)
vakitlerim (first-person nominative singular)
vaktin (nominative second-person singular)
vakitlerin (nominative second-person singular)
vakti (nominative singular third-person)
vakitleri (nominative singular third-person)
vaktimiz (first-person nominative plural)
vakitlerimiz (first-person nominative plural)
vaktiniz (nominative plural second-person)
vakitleriniz (nominative plural second-person)
vakitleri (nominative plural third-person)
vaktimi (accusative definite first-person singular)
vakitlerimi (accusative definite first-person singular)
vaktini (accusative definite second-person singular)
vakitlerini (accusative definite second-person singular)
vaktini (accusative definite singular third-person)
vakitlerini (accusative definite singular third-person)
vaktimizi (accusative definite first-person plural)
vakitlerimizi (accusative definite first-person plural)
vaktinizi (accusative definite plural second-person)
vakitlerinizi (accusative definite plural second-person)
vakitlerini (accusative definite plural third-person)
vaktime (dative first-person singular)
vakitlerime (dative first-person singular)
vaktine (dative second-person singular)
vakitlerine (dative second-person singular)
vaktine (dative singular third-person)
vakitlerine (dative singular third-person)
vaktimize (dative first-person plural)
vakitlerimize (dative first-person plural)
vaktinize (dative plural second-person)
vakitlerinize (dative plural second-person)
vakitlerine (dative plural third-person)
vaktimde (first-person locative singular)
vakitlerimde (first-person locative singular)
vaktinde (locative second-person singular)
vakitlerinde (locative second-person singular)
vaktinde (locative singular third-person)
vakitlerinde (locative singular third-person)
vaktimizde (first-person locative plural)
vakitlerimizde (first-person locative plural)
vaktinizde (locative plural second-person)
vakitlerinizde (locative plural second-person)
vakitlerinde (locative plural third-person)
vaktimden (ablative first-person singular)
vakitlerimden (ablative first-person singular)
vaktinden (ablative second-person singular)
vakitlerinden (ablative second-person singular)
vaktinden (ablative singular third-person)
vakitlerinden (ablative singular third-person)
vaktimizden (ablative first-person plural)
vakitlerimizden (ablative first-person plural)
vaktinizden (ablative plural second-person)
vakitlerinizden (ablative plural second-person)
vakitlerinden (ablative plural third-person)
vaktimin (first-person genitive singular)
vakitlerimin (first-person genitive singular)
vaktinin (genitive second-person singular)
vakitlerinin (genitive second-person singular)
vaktinin (genitive singular third-person)
vakitlerinin (genitive singular third-person)
vaktimizin (first-person genitive plural)
vakitlerimizin (first-person genitive plural)
vaktinizin (genitive plural second-person)
vakitlerinizin (genitive plural second-person)
vakitlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish وقت (vakıt), from Arabic وَقْت (waqt).


alacakaranlık

alacakaranlık (definite accusative alacakaranlığı, plural alacakaranlıklar)

alacakaranlığı (accusative definite)
alacakaranlıklar (plural)
alacakaranlık (nominative singular)
alacakaranlıklar (nominative plural)
alacakaranlığı (accusative definite singular)
alacakaranlıkları (accusative definite plural)
alacakaranlığa (dative singular)
alacakaranlıklara (dative plural)
alacakaranlıkta (locative singular)
alacakaranlıklarda (locative plural)
alacakaranlıktan (ablative singular)
alacakaranlıklardan (ablative plural)
alacakaranlığın (genitive singular)
alacakaranlıkların (genitive plural)
alacakaranlığım (first-person nominative singular)
alacakaranlıklarım (first-person nominative singular)
alacakaranlığın (nominative second-person singular)
alacakaranlıkların (nominative second-person singular)
alacakaranlığı (nominative singular third-person)
alacakaranlıkları (nominative singular third-person)
alacakaranlığımız (first-person nominative plural)
alacakaranlıklarımız (first-person nominative plural)
alacakaranlığınız (nominative plural second-person)
alacakaranlıklarınız (nominative plural second-person)
alacakaranlıkları (nominative plural third-person)
alacakaranlığımı (accusative definite first-person singular)
alacakaranlıklarımı (accusative definite first-person singular)
alacakaranlığını (accusative definite second-person singular)
alacakaranlıklarını (accusative definite second-person singular)
alacakaranlığını (accusative definite singular third-person)
alacakaranlıklarını (accusative definite singular third-person)
alacakaranlığımızı (accusative definite first-person plural)
alacakaranlıklarımızı (accusative definite first-person plural)
alacakaranlığınızı (accusative definite plural second-person)
alacakaranlıklarınızı (accusative definite plural second-person)
alacakaranlıklarını (accusative definite plural third-person)
alacakaranlığıma (dative first-person singular)
alacakaranlıklarıma (dative first-person singular)
alacakaranlığına (dative second-person singular)
alacakaranlıklarına (dative second-person singular)
alacakaranlığına (dative singular third-person)
alacakaranlıklarına (dative singular third-person)
alacakaranlığımıza (dative first-person plural)
alacakaranlıklarımıza (dative first-person plural)
alacakaranlığınıza (dative plural second-person)
alacakaranlıklarınıza (dative plural second-person)
alacakaranlıklarına (dative plural third-person)
alacakaranlığımda (first-person locative singular)
alacakaranlıklarımda (first-person locative singular)
alacakaranlığında (locative second-person singular)
alacakaranlıklarında (locative second-person singular)
alacakaranlığında (locative singular third-person)
alacakaranlıklarında (locative singular third-person)
alacakaranlığımızda (first-person locative plural)
alacakaranlıklarımızda (first-person locative plural)
alacakaranlığınızda (locative plural second-person)
alacakaranlıklarınızda (locative plural second-person)
alacakaranlıklarında (locative plural third-person)
alacakaranlığımdan (ablative first-person singular)
alacakaranlıklarımdan (ablative first-person singular)
alacakaranlığından (ablative second-person singular)
alacakaranlıklarından (ablative second-person singular)
alacakaranlığından (ablative singular third-person)
alacakaranlıklarından (ablative singular third-person)
alacakaranlığımızdan (ablative first-person plural)
alacakaranlıklarımızdan (ablative first-person plural)
alacakaranlığınızdan (ablative plural second-person)
alacakaranlıklarınızdan (ablative plural second-person)
alacakaranlıklarından (ablative plural third-person)
alacakaranlığımın (first-person genitive singular)
alacakaranlıklarımın (first-person genitive singular)
alacakaranlığının (genitive second-person singular)
alacakaranlıklarının (genitive second-person singular)
alacakaranlığının (genitive singular third-person)
alacakaranlıklarının (genitive singular third-person)
alacakaranlığımızın (first-person genitive plural)
alacakaranlıklarımızın (first-person genitive plural)
alacakaranlığınızın (genitive plural second-person)
alacakaranlıklarınızın (genitive plural second-person)
alacakaranlıklarının (genitive plural third-person)

/ɑ.ɫɑ.d͡ʒɑ.kɑ.ɾɑn.ɫɯk/

By surface analysis, alaca (“pied”) + karanlık (“darkness”).


akşam

head

akşam (definite accusative akşamı, plural akşamlar)

akşamı (accusative definite)
akşamlar (plural)
akşam (nominative singular)
akşamlar (nominative plural)
akşamı (accusative definite singular)
akşamları (accusative definite plural)
akşama (dative singular)
akşamlara (dative plural)
akşamda (locative singular)
akşamlarda (locative plural)
akşamdan (ablative singular)
akşamlardan (ablative plural)
akşamın (genitive singular)
akşamların (genitive plural)
akşamım (first-person nominative singular)
akşamlarım (first-person nominative singular)
akşamın (nominative second-person singular)
akşamların (nominative second-person singular)
akşamı (nominative singular third-person)
akşamları (nominative singular third-person)
akşamımız (first-person nominative plural)
akşamlarımız (first-person nominative plural)
akşamınız (nominative plural second-person)
akşamlarınız (nominative plural second-person)
akşamları (nominative plural third-person)
akşamımı (accusative definite first-person singular)
akşamlarımı (accusative definite first-person singular)
akşamını (accusative definite second-person singular)
akşamlarını (accusative definite second-person singular)
akşamını (accusative definite singular third-person)
akşamlarını (accusative definite singular third-person)
akşamımızı (accusative definite first-person plural)
akşamlarımızı (accusative definite first-person plural)
akşamınızı (accusative definite plural second-person)
akşamlarınızı (accusative definite plural second-person)
akşamlarını (accusative definite plural third-person)
akşamıma (dative first-person singular)
akşamlarıma (dative first-person singular)
akşamına (dative second-person singular)
akşamlarına (dative second-person singular)
akşamına (dative singular third-person)
akşamlarına (dative singular third-person)
akşamımıza (dative first-person plural)
akşamlarımıza (dative first-person plural)
akşamınıza (dative plural second-person)
akşamlarınıza (dative plural second-person)
akşamlarına (dative plural third-person)
akşamımda (first-person locative singular)
akşamlarımda (first-person locative singular)
akşamında (locative second-person singular)
akşamlarında (locative second-person singular)
akşamında (locative singular third-person)
akşamlarında (locative singular third-person)
akşamımızda (first-person locative plural)
akşamlarımızda (first-person locative plural)
akşamınızda (locative plural second-person)
akşamlarınızda (locative plural second-person)
akşamlarında (locative plural third-person)
akşamımdan (ablative first-person singular)
akşamlarımdan (ablative first-person singular)
akşamından (ablative second-person singular)
akşamlarından (ablative second-person singular)
akşamından (ablative singular third-person)
akşamlarından (ablative singular third-person)
akşamımızdan (ablative first-person plural)
akşamlarımızdan (ablative first-person plural)
akşamınızdan (ablative plural second-person)
akşamlarınızdan (ablative plural second-person)
akşamlarından (ablative plural third-person)
akşamımın (first-person genitive singular)
akşamlarımın (first-person genitive singular)
akşamının (genitive second-person singular)
akşamlarının (genitive second-person singular)
akşamının (genitive singular third-person)
akşamlarının (genitive singular third-person)
akşamımızın (first-person genitive plural)
akşamlarımızın (first-person genitive plural)
akşamınızın (genitive plural second-person)
akşamlarınızın (genitive plural second-person)
akşamlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish آقشام (akşam), from earlier آخشام (ahşam).


binyıl

binyıl (definite accusative binyılı, plural binyıllar)

binyılı (accusative definite)
binyıllar (plural)
binyıl (nominative singular)
binyıllar (nominative plural)
binyılı (accusative definite singular)
binyılları (accusative definite plural)
binyıla (dative singular)
binyıllara (dative plural)
binyılda (locative singular)
binyıllarda (locative plural)
binyıldan (ablative singular)
binyıllardan (ablative plural)
binyılın (genitive singular)
binyılların (genitive plural)
binyılım (first-person nominative singular)
binyıllarım (first-person nominative singular)
binyılın (nominative second-person singular)
binyılların (nominative second-person singular)
binyılı (nominative singular third-person)
binyılları (nominative singular third-person)
binyılımız (first-person nominative plural)
binyıllarımız (first-person nominative plural)
binyılınız (nominative plural second-person)
binyıllarınız (nominative plural second-person)
binyılları (nominative plural third-person)
binyılımı (accusative definite first-person singular)
binyıllarımı (accusative definite first-person singular)
binyılını (accusative definite second-person singular)
binyıllarını (accusative definite second-person singular)
binyılını (accusative definite singular third-person)
binyıllarını (accusative definite singular third-person)
binyılımızı (accusative definite first-person plural)
binyıllarımızı (accusative definite first-person plural)
binyılınızı (accusative definite plural second-person)
binyıllarınızı (accusative definite plural second-person)
binyıllarını (accusative definite plural third-person)
binyılıma (dative first-person singular)
binyıllarıma (dative first-person singular)
binyılına (dative second-person singular)
binyıllarına (dative second-person singular)
binyılına (dative singular third-person)
binyıllarına (dative singular third-person)
binyılımıza (dative first-person plural)
binyıllarımıza (dative first-person plural)
binyılınıza (dative plural second-person)
binyıllarınıza (dative plural second-person)
binyıllarına (dative plural third-person)
binyılımda (first-person locative singular)
binyıllarımda (first-person locative singular)
binyılında (locative second-person singular)
binyıllarında (locative second-person singular)
binyılında (locative singular third-person)
binyıllarında (locative singular third-person)
binyılımızda (first-person locative plural)
binyıllarımızda (first-person locative plural)
binyılınızda (locative plural second-person)
binyıllarınızda (locative plural second-person)
binyıllarında (locative plural third-person)
binyılımdan (ablative first-person singular)
binyıllarımdan (ablative first-person singular)
binyılından (ablative second-person singular)
binyıllarından (ablative second-person singular)
binyılından (ablative singular third-person)
binyıllarından (ablative singular third-person)
binyılımızdan (ablative first-person plural)
binyıllarımızdan (ablative first-person plural)
binyılınızdan (ablative plural second-person)
binyıllarınızdan (ablative plural second-person)
binyıllarından (ablative plural third-person)
binyılımın (first-person genitive singular)
binyıllarımın (first-person genitive singular)
binyılının (genitive second-person singular)
binyıllarının (genitive second-person singular)
binyılının (genitive singular third-person)
binyıllarının (genitive singular third-person)
binyılımızın (first-person genitive plural)
binyıllarımızın (first-person genitive plural)
binyılınızın (genitive plural second-person)
binyıllarınızın (genitive plural second-person)
binyıllarının (genitive plural third-person)

Compound of bin (“thousand, one thousand”) + yıl (“year”).


günorta

Compound of gün (“day”) + orta (“middle”).


bugün

From bu (“this”) + gün (“day”). Alternatively, from Proto-Turkic *bügün, which has the same meaning.


bugün

head

bugün (definite accusative bugünü, plural bugünler)

bugünü (accusative definite)
bugünler (plural)
bugün (nominative singular)
bugünler (nominative plural)
bugünü (accusative definite singular)
bugünleri (accusative definite plural)
bugüne (dative singular)
bugünlere (dative plural)
bugünde (locative singular)
bugünlerde (locative plural)
bugünden (ablative singular)
bugünlerden (ablative plural)
bugünün (genitive singular)
bugünlerin (genitive plural)
bugünüm (first-person nominative singular)
bugünlerim (first-person nominative singular)
bugünün (nominative second-person singular)
bugünlerin (nominative second-person singular)
bugünü (nominative singular third-person)
bugünleri (nominative singular third-person)
bugünümüz (first-person nominative plural)
bugünlerimiz (first-person nominative plural)
bugününüz (nominative plural second-person)
bugünleriniz (nominative plural second-person)
bugünleri (nominative plural third-person)
bugünümü (accusative definite first-person singular)
bugünlerimi (accusative definite first-person singular)
bugününü (accusative definite second-person singular)
bugünlerini (accusative definite second-person singular)
bugününü (accusative definite singular third-person)
bugünlerini (accusative definite singular third-person)
bugünümüzü (accusative definite first-person plural)
bugünlerimizi (accusative definite first-person plural)
bugününüzü (accusative definite plural second-person)
bugünlerinizi (accusative definite plural second-person)
bugünlerini (accusative definite plural third-person)
bugünüme (dative first-person singular)
bugünlerime (dative first-person singular)
bugününe (dative second-person singular)
bugünlerine (dative second-person singular)
bugününe (dative singular third-person)
bugünlerine (dative singular third-person)
bugünümüze (dative first-person plural)
bugünlerimize (dative first-person plural)
bugününüze (dative plural second-person)
bugünlerinize (dative plural second-person)
bugünlerine (dative plural third-person)
bugünümde (first-person locative singular)
bugünlerimde (first-person locative singular)
bugününde (locative second-person singular)
bugünlerinde (locative second-person singular)
bugününde (locative singular third-person)
bugünlerinde (locative singular third-person)
bugünümüzde (first-person locative plural)
bugünlerimizde (first-person locative plural)
bugününüzde (locative plural second-person)
bugünlerinizde (locative plural second-person)
bugünlerinde (locative plural third-person)
bugünümden (ablative first-person singular)
bugünlerimden (ablative first-person singular)
bugününden (ablative second-person singular)
bugünlerinden (ablative second-person singular)
bugününden (ablative singular third-person)
bugünlerinden (ablative singular third-person)
bugünümüzden (ablative first-person plural)
bugünlerimizden (ablative first-person plural)
bugününüzden (ablative plural second-person)
bugünlerinizden (ablative plural second-person)
bugünlerinden (ablative plural third-person)
bugünümün (first-person genitive singular)
bugünlerimin (first-person genitive singular)
bugününün (genitive second-person singular)
bugünlerinin (genitive second-person singular)
bugününün (genitive singular third-person)
bugünlerinin (genitive singular third-person)
bugünümüzün (first-person genitive plural)
bugünlerimizin (first-person genitive plural)
bugününüzün (genitive plural second-person)
bugünlerinizin (genitive plural second-person)
bugünlerinin (genitive plural third-person)
bu gün (alternative)


gündüz

gündüz (definite accusative gündüzü, plural gündüzler)

gündüzü (accusative definite)
gündüzler (plural)
gündüz (nominative singular)
gündüzler (nominative plural)
gündüzü (accusative definite singular)
gündüzleri (accusative definite plural)
gündüze (dative singular)
gündüzlere (dative plural)
gündüzde (locative singular)
gündüzlerde (locative plural)
gündüzden (ablative singular)
gündüzlerden (ablative plural)
gündüzün (genitive singular)
gündüzlerin (genitive plural)
gündüzüm (first-person nominative singular)
gündüzlerim (first-person nominative singular)
gündüzün (nominative second-person singular)
gündüzlerin (nominative second-person singular)
gündüzü (nominative singular third-person)
gündüzleri (nominative singular third-person)
gündüzümüz (first-person nominative plural)
gündüzlerimiz (first-person nominative plural)
gündüzünüz (nominative plural second-person)
gündüzleriniz (nominative plural second-person)
gündüzleri (nominative plural third-person)
gündüzümü (accusative definite first-person singular)
gündüzlerimi (accusative definite first-person singular)
gündüzünü (accusative definite second-person singular)
gündüzlerini (accusative definite second-person singular)
gündüzünü (accusative definite singular third-person)
gündüzlerini (accusative definite singular third-person)
gündüzümüzü (accusative definite first-person plural)
gündüzlerimizi (accusative definite first-person plural)
gündüzünüzü (accusative definite plural second-person)
gündüzlerinizi (accusative definite plural second-person)
gündüzlerini (accusative definite plural third-person)
gündüzüme (dative first-person singular)
gündüzlerime (dative first-person singular)
gündüzüne (dative second-person singular)
gündüzlerine (dative second-person singular)
gündüzüne (dative singular third-person)
gündüzlerine (dative singular third-person)
gündüzümüze (dative first-person plural)
gündüzlerimize (dative first-person plural)
gündüzünüze (dative plural second-person)
gündüzlerinize (dative plural second-person)
gündüzlerine (dative plural third-person)
gündüzümde (first-person locative singular)
gündüzlerimde (first-person locative singular)
gündüzünde (locative second-person singular)
gündüzlerinde (locative second-person singular)
gündüzünde (locative singular third-person)
gündüzlerinde (locative singular third-person)
gündüzümüzde (first-person locative plural)
gündüzlerimizde (first-person locative plural)
gündüzünüzde (locative plural second-person)
gündüzlerinizde (locative plural second-person)
gündüzlerinde (locative plural third-person)
gündüzümden (ablative first-person singular)
gündüzlerimden (ablative first-person singular)
gündüzünden (ablative second-person singular)
gündüzlerinden (ablative second-person singular)
gündüzünden (ablative singular third-person)
gündüzlerinden (ablative singular third-person)
gündüzümüzden (ablative first-person plural)
gündüzlerimizden (ablative first-person plural)
gündüzünüzden (ablative plural second-person)
gündüzlerinizden (ablative plural second-person)
gündüzlerinden (ablative plural third-person)
gündüzümün (first-person genitive singular)
gündüzlerimin (first-person genitive singular)
gündüzünün (genitive second-person singular)
gündüzlerinin (genitive second-person singular)
gündüzünün (genitive singular third-person)
gündüzlerinin (genitive singular third-person)
gündüzümüzün (first-person genitive plural)
gündüzlerimizin (first-person genitive plural)
gündüzünüzün (genitive plural second-person)
gündüzlerinizin (genitive plural second-person)
gündüzlerinin (genitive plural third-person)
gündüzüm (first-person singular)
gündüzlerim (first-person singular)
gündüzsün (second-person singular)
gündüzlersin (second-person singular)
gündüz (singular third-person)
gündüzdür (singular third-person)
gündüzler (singular third-person)
gündüzlerdir (singular third-person)
gündüzüz (first-person plural)
gündüzleriz (first-person plural)
gündüzsünüz (plural second-person)
gündüzlersiniz (plural second-person)
gündüzler (plural third-person)
gündüzlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كوندوز (gündüz, “daytime”), from Old Anatolian Turkish كوندوز (gündüz), ultimately from Proto-Turkic *küntüŕ (“at day, at daytime”).
Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰦𐰇𐰔 (kündüz, “by day”), Crimean Tatar kündüz, Kazakh күндіз (kündız), Kyrgyz күндүз (kündüz), Uzbek kunduz, Bashkir көндөҙ (köndöź), Turkmen gündiz (“by day”),
Khakas кӱндес (kündes, “by day; at daytime, during one day”),
Yakut күнүс (künüs, “by day”),
Chuvash кӑнтӑр (kănt̬ăr, “noon”),
etc.


sezon

head

sezon (definite accusative sezonu, plural sezonlar)

sezonu (accusative definite)
sezonlar (plural)
sezon (nominative singular)
sezonlar (nominative plural)
sezonu (accusative definite singular)
sezonları (accusative definite plural)
sezona (dative singular)
sezonlara (dative plural)
sezonda (locative singular)
sezonlarda (locative plural)
sezondan (ablative singular)
sezonlardan (ablative plural)
sezonun (genitive singular)
sezonların (genitive plural)
sezonum (first-person nominative singular)
sezonlarım (first-person nominative singular)
sezonun (nominative second-person singular)
sezonların (nominative second-person singular)
sezonu (nominative singular third-person)
sezonları (nominative singular third-person)
sezonumuz (first-person nominative plural)
sezonlarımız (first-person nominative plural)
sezonunuz (nominative plural second-person)
sezonlarınız (nominative plural second-person)
sezonları (nominative plural third-person)
sezonumu (accusative definite first-person singular)
sezonlarımı (accusative definite first-person singular)
sezonunu (accusative definite second-person singular)
sezonlarını (accusative definite second-person singular)
sezonunu (accusative definite singular third-person)
sezonlarını (accusative definite singular third-person)
sezonumuzu (accusative definite first-person plural)
sezonlarımızı (accusative definite first-person plural)
sezonunuzu (accusative definite plural second-person)
sezonlarınızı (accusative definite plural second-person)
sezonlarını (accusative definite plural third-person)
sezonuma (dative first-person singular)
sezonlarıma (dative first-person singular)
sezonuna (dative second-person singular)
sezonlarına (dative second-person singular)
sezonuna (dative singular third-person)
sezonlarına (dative singular third-person)
sezonumuza (dative first-person plural)
sezonlarımıza (dative first-person plural)
sezonunuza (dative plural second-person)
sezonlarınıza (dative plural second-person)
sezonlarına (dative plural third-person)
sezonumda (first-person locative singular)
sezonlarımda (first-person locative singular)
sezonunda (locative second-person singular)
sezonlarında (locative second-person singular)
sezonunda (locative singular third-person)
sezonlarında (locative singular third-person)
sezonumuzda (first-person locative plural)
sezonlarımızda (first-person locative plural)
sezonunuzda (locative plural second-person)
sezonlarınızda (locative plural second-person)
sezonlarında (locative plural third-person)
sezonumdan (ablative first-person singular)
sezonlarımdan (ablative first-person singular)
sezonundan (ablative second-person singular)
sezonlarından (ablative second-person singular)
sezonundan (ablative singular third-person)
sezonlarından (ablative singular third-person)
sezonumuzdan (ablative first-person plural)
sezonlarımızdan (ablative first-person plural)
sezonunuzdan (ablative plural second-person)
sezonlarınızdan (ablative plural second-person)
sezonlarından (ablative plural third-person)
sezonumun (first-person genitive singular)
sezonlarımın (first-person genitive singular)
sezonunun (genitive second-person singular)
sezonlarının (genitive second-person singular)
sezonunun (genitive singular third-person)
sezonlarının (genitive singular third-person)
sezonumuzun (first-person genitive plural)
sezonlarımızın (first-person genitive plural)
sezonunuzun (genitive plural second-person)
sezonlarınızın (genitive plural second-person)
sezonlarının (genitive plural third-person)


demin

From Ottoman Turkish دمین (demin), from Proto-Turkic *tēmin (“immediately”). Cognate with Old Turkic [script needed] (témin, timin, “just now”), etc.


güneş saati

head

güneş saati (definite accusative güneş saatini, plural güneş saatleri)

güneş saatini (accusative definite)
güneş saatleri (plural)
güneş saati (nominative singular)
güneş saatleri (nominative plural)
güneş saatini (accusative definite singular)
güneş saatlerini (accusative definite plural)
güneş saatine (dative singular)
güneş saatlerine (dative plural)
güneş saatinde (locative singular)
güneş saatlerinde (locative plural)
güneş saatinden (ablative singular)
güneş saatlerinden (ablative plural)
güneş saatinin (genitive singular)
güneş saatlerinin (genitive plural)


öğleyin

From öğle (“noon”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


sabahleyin

From sabah (“morning”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


ikindileyin

From ikindi (“midafternoon”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


akşamleyin

From akşam (“evening”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


geceleyin

From gece (“night”) + -leyin (“an old-fashioned suffix”).


seher

head

seher (definite accusative seheri, plural seherler)

seheri (accusative definite)
seherler (plural)
seher (nominative singular)
seherler (nominative plural)
seheri (accusative definite singular)
seherleri (accusative definite plural)
sehere (dative singular)
seherlere (dative plural)
seherde (locative singular)
seherlerde (locative plural)
seherden (ablative singular)
seherlerden (ablative plural)
seherin (genitive singular)
seherlerin (genitive plural)
seherim (first-person nominative singular)
seherlerim (first-person nominative singular)
seherin (nominative second-person singular)
seherlerin (nominative second-person singular)
seheri (nominative singular third-person)
seherleri (nominative singular third-person)
seherimiz (first-person nominative plural)
seherlerimiz (first-person nominative plural)
seheriniz (nominative plural second-person)
seherleriniz (nominative plural second-person)
seherleri (nominative plural third-person)
seherimi (accusative definite first-person singular)
seherlerimi (accusative definite first-person singular)
seherini (accusative definite second-person singular)
seherlerini (accusative definite second-person singular)
seherini (accusative definite singular third-person)
seherlerini (accusative definite singular third-person)
seherimizi (accusative definite first-person plural)
seherlerimizi (accusative definite first-person plural)
seherinizi (accusative definite plural second-person)
seherlerinizi (accusative definite plural second-person)
seherlerini (accusative definite plural third-person)
seherime (dative first-person singular)
seherlerime (dative first-person singular)
seherine (dative second-person singular)
seherlerine (dative second-person singular)
seherine (dative singular third-person)
seherlerine (dative singular third-person)
seherimize (dative first-person plural)
seherlerimize (dative first-person plural)
seherinize (dative plural second-person)
seherlerinize (dative plural second-person)
seherlerine (dative plural third-person)
seherimde (first-person locative singular)
seherlerimde (first-person locative singular)
seherinde (locative second-person singular)
seherlerinde (locative second-person singular)
seherinde (locative singular third-person)
seherlerinde (locative singular third-person)
seherimizde (first-person locative plural)
seherlerimizde (first-person locative plural)
seherinizde (locative plural second-person)
seherlerinizde (locative plural second-person)
seherlerinde (locative plural third-person)
seherimden (ablative first-person singular)
seherlerimden (ablative first-person singular)
seherinden (ablative second-person singular)
seherlerinden (ablative second-person singular)
seherinden (ablative singular third-person)
seherlerinden (ablative singular third-person)
seherimizden (ablative first-person plural)
seherlerimizden (ablative first-person plural)
seherinizden (ablative plural second-person)
seherlerinizden (ablative plural second-person)
seherlerinden (ablative plural third-person)
seherimin (first-person genitive singular)
seherlerimin (first-person genitive singular)
seherinin (genitive second-person singular)
seherlerinin (genitive second-person singular)
seherinin (genitive singular third-person)
seherlerinin (genitive singular third-person)
seherimizin (first-person genitive plural)
seherlerimizin (first-person genitive plural)
seherinizin (genitive plural second-person)
seherlerinizin (genitive plural second-person)
seherlerinin (genitive plural third-person)


sömestir

sömestir (definite accusative sömestiri, plural sömestirler)

sömestiri (accusative definite)
sömestirler (plural)
sömestir (nominative singular)
sömestirler (nominative plural)
sömestiri (accusative definite singular)
sömestirleri (accusative definite plural)
sömestire (dative singular)
sömestirlere (dative plural)
sömestirde (locative singular)
sömestirlerde (locative plural)
sömestirden (ablative singular)
sömestirlerden (ablative plural)
sömestirin (genitive singular)
sömestirlerin (genitive plural)
sömestirim (first-person nominative singular)
sömestirlerim (first-person nominative singular)
sömestirin (nominative second-person singular)
sömestirlerin (nominative second-person singular)
sömestiri (nominative singular third-person)
sömestirleri (nominative singular third-person)
sömestirimiz (first-person nominative plural)
sömestirlerimiz (first-person nominative plural)
sömestiriniz (nominative plural second-person)
sömestirleriniz (nominative plural second-person)
sömestirleri (nominative plural third-person)
sömestirimi (accusative definite first-person singular)
sömestirlerimi (accusative definite first-person singular)
sömestirini (accusative definite second-person singular)
sömestirlerini (accusative definite second-person singular)
sömestirini (accusative definite singular third-person)
sömestirlerini (accusative definite singular third-person)
sömestirimizi (accusative definite first-person plural)
sömestirlerimizi (accusative definite first-person plural)
sömestirinizi (accusative definite plural second-person)
sömestirlerinizi (accusative definite plural second-person)
sömestirlerini (accusative definite plural third-person)
sömestirime (dative first-person singular)
sömestirlerime (dative first-person singular)
sömestirine (dative second-person singular)
sömestirlerine (dative second-person singular)
sömestirine (dative singular third-person)
sömestirlerine (dative singular third-person)
sömestirimize (dative first-person plural)
sömestirlerimize (dative first-person plural)
sömestirinize (dative plural second-person)
sömestirlerinize (dative plural second-person)
sömestirlerine (dative plural third-person)
sömestirimde (first-person locative singular)
sömestirlerimde (first-person locative singular)
sömestirinde (locative second-person singular)
sömestirlerinde (locative second-person singular)
sömestirinde (locative singular third-person)
sömestirlerinde (locative singular third-person)
sömestirimizde (first-person locative plural)
sömestirlerimizde (first-person locative plural)
sömestirinizde (locative plural second-person)
sömestirlerinizde (locative plural second-person)
sömestirlerinde (locative plural third-person)
sömestirimden (ablative first-person singular)
sömestirlerimden (ablative first-person singular)
sömestirinden (ablative second-person singular)
sömestirlerinden (ablative second-person singular)
sömestirinden (ablative singular third-person)
sömestirlerinden (ablative singular third-person)
sömestirimizden (ablative first-person plural)
sömestirlerimizden (ablative first-person plural)
sömestirinizden (ablative plural second-person)
sömestirlerinizden (ablative plural second-person)
sömestirlerinden (ablative plural third-person)
sömestirimin (first-person genitive singular)
sömestirlerimin (first-person genitive singular)
sömestirinin (genitive second-person singular)
sömestirlerinin (genitive second-person singular)
sömestirinin (genitive singular third-person)
sömestirlerinin (genitive singular third-person)
sömestirimizin (first-person genitive plural)
sömestirlerimizin (first-person genitive plural)
sömestirinizin (genitive plural second-person)
sömestirlerinizin (genitive plural second-person)
sömestirlerinin (genitive plural third-person)


yarım saat

yarım saat (definite accusative yarım saati, plural yarım saatler)

yarım saati (accusative definite)
yarım saatler (plural)
yarım saat (nominative singular)
yarım saatler (nominative plural)
yarım saati (accusative definite singular)
yarım saatleri (accusative definite plural)
yarım saate (dative singular)
yarım saatlere (dative plural)
yarım saatte (locative singular)
yarım saatlerde (locative plural)
yarım saatten (ablative singular)
yarım saatlerden (ablative plural)
yarım saatin (genitive singular)
yarım saatlerin (genitive plural)
yarım saatim (first-person nominative singular)
yarım saatlerim (first-person nominative singular)
yarım saatin (nominative second-person singular)
yarım saatlerin (nominative second-person singular)
yarım saati (nominative singular third-person)
yarım saatleri (nominative singular third-person)
yarım saatimiz (first-person nominative plural)
yarım saatlerimiz (first-person nominative plural)
yarım saatiniz (nominative plural second-person)
yarım saatleriniz (nominative plural second-person)
yarım saatleri (nominative plural third-person)
yarım saatimi (accusative definite first-person singular)
yarım saatlerimi (accusative definite first-person singular)
yarım saatini (accusative definite second-person singular)
yarım saatlerini (accusative definite second-person singular)
yarım saatini (accusative definite singular third-person)
yarım saatlerini (accusative definite singular third-person)
yarım saatimizi (accusative definite first-person plural)
yarım saatlerimizi (accusative definite first-person plural)
yarım saatinizi (accusative definite plural second-person)
yarım saatlerinizi (accusative definite plural second-person)
yarım saatlerini (accusative definite plural third-person)
yarım saatime (dative first-person singular)
yarım saatlerime (dative first-person singular)
yarım saatine (dative second-person singular)
yarım saatlerine (dative second-person singular)
yarım saatine (dative singular third-person)
yarım saatlerine (dative singular third-person)
yarım saatimize (dative first-person plural)
yarım saatlerimize (dative first-person plural)
yarım saatinize (dative plural second-person)
yarım saatlerinize (dative plural second-person)
yarım saatlerine (dative plural third-person)
yarım saatimde (first-person locative singular)
yarım saatlerimde (first-person locative singular)
yarım saatinde (locative second-person singular)
yarım saatlerinde (locative second-person singular)
yarım saatinde (locative singular third-person)
yarım saatlerinde (locative singular third-person)
yarım saatimizde (first-person locative plural)
yarım saatlerimizde (first-person locative plural)
yarım saatinizde (locative plural second-person)
yarım saatlerinizde (locative plural second-person)
yarım saatlerinde (locative plural third-person)
yarım saatimden (ablative first-person singular)
yarım saatlerimden (ablative first-person singular)
yarım saatinden (ablative second-person singular)
yarım saatlerinden (ablative second-person singular)
yarım saatinden (ablative singular third-person)
yarım saatlerinden (ablative singular third-person)
yarım saatimizden (ablative first-person plural)
yarım saatlerimizden (ablative first-person plural)
yarım saatinizden (ablative plural second-person)
yarım saatlerinizden (ablative plural second-person)
yarım saatlerinden (ablative plural third-person)
yarım saatimin (first-person genitive singular)
yarım saatlerimin (first-person genitive singular)
yarım saatinin (genitive second-person singular)
yarım saatlerinin (genitive second-person singular)
yarım saatinin (genitive singular third-person)
yarım saatlerinin (genitive singular third-person)
yarım saatimizin (first-person genitive plural)
yarım saatlerimizin (first-person genitive plural)
yarım saatinizin (genitive plural second-person)
yarım saatlerinizin (genitive plural second-person)
yarım saatlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish یارم ساعت (yarım saat).