pişik

head

pişik (definite accusative pişiği, plural pişikler)

pişiği (accusative definite)
pişikler (plural)
pişik (nominative singular)
pişikler (nominative plural)
pişiği (accusative definite singular)
pişikleri (accusative definite plural)
pişiğe (dative singular)
pişiklere (dative plural)
pişikte (locative singular)
pişiklerde (locative plural)
pişikten (ablative singular)
pişiklerden (ablative plural)
pişiğin (genitive singular)
pişiklerin (genitive plural)

Suggested origins;
* Common Turkic *bïńĺ(ïk) or *mačī (described "obviously a loan-word"),
* Persian پیشیک (pišik), diminutive of پیشی (piši).

(regional, Ardahan, Kars, Artvin, Amasya, Erzurum, Van, Bitlis) A cat.


yüngül

yüngülüm (first-person predicative present singular)
yüngül müyüm? (first-person interrogative predicative present singular)
yüngül değilim (first-person interrogative negative predicative present singular)
yüngül değil miyim? (first-person interrogative negative predicative present singular)
yüngülsün (predicative present second-person singular)
yüngül müsün? (interrogative predicative present second-person singular)
yüngül değilsin (interrogative negative predicative present second-person singular)
yüngül değil misin? (interrogative negative predicative present second-person singular)
yüngül (predicative present singular third-person)
yüngüldür (predicative present singular third-person)
yüngül mü? (interrogative predicative present singular third-person)
yüngül değil (interrogative negative predicative present singular third-person)
yüngül değil mi? (interrogative negative predicative present singular third-person)
yüngülüz (first-person plural predicative present)
yüngül müyüz? (first-person interrogative plural predicative present)
yüngül değiliz (first-person interrogative negative plural predicative present)
yüngül değil miyiz? (first-person interrogative negative plural predicative present)
yüngülsünüz (plural predicative present second-person)
yüngül müsünüz? (interrogative plural predicative present second-person)
yüngül değilsiniz (interrogative negative plural predicative present second-person)
yüngül değil misiniz? (interrogative negative plural predicative present second-person)
yüngül (plural predicative present third-person)
yüngüller (plural predicative present third-person)
yüngül mi? (interrogative plural predicative present third-person)
yüngüller mi? (interrogative plural predicative present third-person)
yüngül değil (interrogative negative plural predicative present third-person)
yüngül değiller (interrogative negative plural predicative present third-person)
yüngül değiller mi? (interrogative negative plural predicative present third-person)
yüngüldüm (first-person past predicative singular)
yüngül müydüm? (first-person interrogative past predicative singular)
yüngül değildim (first-person interrogative negative past predicative singular)
yüngül değil miydim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
yüngüldün (past predicative second-person singular)
yüngül müydün? (interrogative past predicative second-person singular)
yüngül değildin (interrogative negative past predicative second-person singular)
yüngül değil miydin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
yüngüldü (past predicative singular third-person)
yüngül müydü? (interrogative past predicative singular third-person)
yüngül değildi (interrogative negative past predicative singular third-person)
yüngül değil miydi? (interrogative negative past predicative singular third-person)
yüngüldük (first-person past plural predicative)
yüngül müydük? (first-person interrogative past plural predicative)
yüngül değildik (first-person interrogative negative past plural predicative)
yüngül değil miydik? (first-person interrogative negative past plural predicative)
yüngüldünüz (past plural predicative second-person)
yüngül müydünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
yüngül değildiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
yüngül değil miydiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
yüngüldüler (past plural predicative third-person)
yüngül müydüler? (interrogative past plural predicative third-person)
yüngül değildi (interrogative negative past plural predicative third-person)
yüngül değildiler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillerdi (interrogative negative past plural predicative third-person)
yüngül değil miydiler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
yüngülmüşüm (first-person past predicative singular)
yüngül müymüşüm? (first-person interrogative past predicative singular)
yüngül değilmişim (first-person interrogative negative past predicative singular)
yüngül değil miymişim? (first-person interrogative negative past predicative singular)
yüngülmüşsün (past predicative second-person singular)
yüngül müymüşsün? (interrogative past predicative second-person singular)
yüngül değilmişsin (interrogative negative past predicative second-person singular)
yüngül değil miymişsin? (interrogative negative past predicative second-person singular)
yüngülmüş (past predicative singular third-person)
yüngül müymüş? (interrogative past predicative singular third-person)
yüngül değilmiş (interrogative negative past predicative singular third-person)
yüngül değil miymiş? (interrogative negative past predicative singular third-person)
yüngülmüşüz (first-person past plural predicative)
yüngül müymüşüz? (first-person interrogative past plural predicative)
yüngül değilmişiz (first-person interrogative negative past plural predicative)
yüngül değil miymişiz? (first-person interrogative negative past plural predicative)
yüngülmüşsünüz (past plural predicative second-person)
yüngül müymüşsünüz? (interrogative past plural predicative second-person)
yüngül değilmişsiniz (interrogative negative past plural predicative second-person)
yüngül değil miymişsiniz? (interrogative negative past plural predicative second-person)
yüngülmüşler (past plural predicative third-person)
yüngül müymüşler? (interrogative past plural predicative third-person)
yüngül değilmiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
yüngül değilmişler (interrogative negative past plural predicative third-person)
değillermiş (interrogative negative past plural predicative third-person)
yüngül değil miymişler? (interrogative negative past plural predicative third-person)
yüngülsem (conditional first-person predicative singular)
yüngül müysem? (conditional first-person interrogative predicative singular)
yüngül değilsem (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
yüngül değil miysem? (conditional first-person interrogative negative predicative singular)
yüngülsen (conditional predicative second-person singular)
yüngül müysen? (conditional interrogative predicative second-person singular)
yüngül değilsen (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
yüngül değil miysen? (conditional interrogative negative predicative second-person singular)
yüngülse (conditional predicative singular third-person)
yüngül müyse? (conditional interrogative predicative singular third-person)
yüngül değilse (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
yüngül değil miyse? (conditional interrogative negative predicative singular third-person)
yüngülsek (conditional first-person plural predicative)
yüngül müysek? (conditional first-person interrogative plural predicative)
yüngül değilsek (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
yüngül değil miysek? (conditional first-person interrogative negative plural predicative)
yüngülseniz (conditional plural predicative second-person)
yüngül müyseniz? (conditional interrogative plural predicative second-person)
yüngül değilseniz (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
yüngül değil miyseniz? (conditional interrogative negative plural predicative second-person)
yüngülseler (conditional plural predicative third-person)
yüngül müyseler? (conditional interrogative plural predicative third-person)
yüngül değilseler (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
değillerse (conditional interrogative negative plural predicative third-person)
yüngül değil miyseler? (conditional interrogative negative plural predicative third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یگنی (yeğni), from Proto-Turkic *yeŋgül, *yeŋi-k (“light”).

inh+

(dialect, Amasya, Ardahan, Artvin, Ağrı, Bitlis, Diyarbakır, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Iğdır, Kars, Sivas, Şanlıurfa, Van) light (of low weight)


gavat

head

gavat (definite accusative gavatı, plural gavatlar)

gavatı (accusative definite)
gavatlar (plural)
gavat (nominative singular)
gavatlar (nominative plural)
gavatı (accusative definite singular)
gavatları (accusative definite plural)
gavata (dative singular)
gavatlara (dative plural)
gavatta (locative singular)
gavatlarda (locative plural)
gavattan (ablative singular)
gavatlardan (ablative plural)
gavatın (genitive singular)
gavatların (genitive plural)
gavatım (first-person nominative singular)
gavatlarım (first-person nominative singular)
gavatın (nominative second-person singular)
gavatların (nominative second-person singular)
gavatı (nominative singular third-person)
gavatları (nominative singular third-person)
gavatımız (first-person nominative plural)
gavatlarımız (first-person nominative plural)
gavatınız (nominative plural second-person)
gavatlarınız (nominative plural second-person)
gavatları (nominative plural third-person)
gavatımı (accusative definite first-person singular)
gavatlarımı (accusative definite first-person singular)
gavatını (accusative definite second-person singular)
gavatlarını (accusative definite second-person singular)
gavatını (accusative definite singular third-person)
gavatlarını (accusative definite singular third-person)
gavatımızı (accusative definite first-person plural)
gavatlarımızı (accusative definite first-person plural)
gavatınızı (accusative definite plural second-person)
gavatlarınızı (accusative definite plural second-person)
gavatlarını (accusative definite plural third-person)
gavatıma (dative first-person singular)
gavatlarıma (dative first-person singular)
gavatına (dative second-person singular)
gavatlarına (dative second-person singular)
gavatına (dative singular third-person)
gavatlarına (dative singular third-person)
gavatımıza (dative first-person plural)
gavatlarımıza (dative first-person plural)
gavatınıza (dative plural second-person)
gavatlarınıza (dative plural second-person)
gavatlarına (dative plural third-person)
gavatımda (first-person locative singular)
gavatlarımda (first-person locative singular)
gavatında (locative second-person singular)
gavatlarında (locative second-person singular)
gavatında (locative singular third-person)
gavatlarında (locative singular third-person)
gavatımızda (first-person locative plural)
gavatlarımızda (first-person locative plural)
gavatınızda (locative plural second-person)
gavatlarınızda (locative plural second-person)
gavatlarında (locative plural third-person)
gavatımdan (ablative first-person singular)
gavatlarımdan (ablative first-person singular)
gavatından (ablative second-person singular)
gavatlarından (ablative second-person singular)
gavatından (ablative singular third-person)
gavatlarından (ablative singular third-person)
gavatımızdan (ablative first-person plural)
gavatlarımızdan (ablative first-person plural)
gavatınızdan (ablative plural second-person)
gavatlarınızdan (ablative plural second-person)
gavatlarından (ablative plural third-person)
gavatımın (first-person genitive singular)
gavatlarımın (first-person genitive singular)
gavatının (genitive second-person singular)
gavatlarının (genitive second-person singular)
gavatının (genitive singular third-person)
gavatlarının (genitive singular third-person)
gavatımızın (first-person genitive plural)
gavatlarımızın (first-person genitive plural)
gavatınızın (genitive plural second-person)
gavatlarınızın (genitive plural second-person)
gavatlarının (genitive plural third-person)
gavatım (first-person singular)
gavatlarım (first-person singular)
gavatsın (second-person singular)
gavatlarsın (second-person singular)
gavat (singular third-person)
gavattır (singular third-person)
gavatlar (singular third-person)
gavatlardır (singular third-person)
gavatız (first-person plural)
gavatlarız (first-person plural)
gavatsınız (plural second-person)
gavatlarsınız (plural second-person)
gavatlar (plural third-person)
gavatlardır (plural third-person)
gavat (nominative singular)
gavatlar (nominative plural)
gavadı (accusative definite singular)
gavatları (accusative definite plural)
gavada (dative singular)
gavatlara (dative plural)
gavatta (locative singular)
gavatlarda (locative plural)
gavattan (ablative singular)
gavatlardan (ablative plural)
gavadın (genitive singular)
gavatların (genitive plural)
gavadım (first-person nominative singular)
gavatlarım (first-person nominative singular)
gavadın (nominative second-person singular)
gavatların (nominative second-person singular)
gavadı (nominative singular third-person)
gavatları (nominative singular third-person)
gavadımız (first-person nominative plural)
gavatlarımız (first-person nominative plural)
gavadınız (nominative plural second-person)
gavatlarınız (nominative plural second-person)
gavatları (nominative plural third-person)
gavadımı (accusative definite first-person singular)
gavatlarımı (accusative definite first-person singular)
gavadını (accusative definite second-person singular)
gavatlarını (accusative definite second-person singular)
gavadını (accusative definite singular third-person)
gavatlarını (accusative definite singular third-person)
gavadımızı (accusative definite first-person plural)
gavatlarımızı (accusative definite first-person plural)
gavadınızı (accusative definite plural second-person)
gavatlarınızı (accusative definite plural second-person)
gavatlarını (accusative definite plural third-person)
gavadıma (dative first-person singular)
gavatlarıma (dative first-person singular)
gavadına (dative second-person singular)
gavatlarına (dative second-person singular)
gavadına (dative singular third-person)
gavatlarına (dative singular third-person)
gavadımıza (dative first-person plural)
gavatlarımıza (dative first-person plural)
gavadınıza (dative plural second-person)
gavatlarınıza (dative plural second-person)
gavatlarına (dative plural third-person)
gavadımda (first-person locative singular)
gavatlarımda (first-person locative singular)
gavadında (locative second-person singular)
gavatlarında (locative second-person singular)
gavadında (locative singular third-person)
gavatlarında (locative singular third-person)
gavadımızda (first-person locative plural)
gavatlarımızda (first-person locative plural)
gavadınızda (locative plural second-person)
gavatlarınızda (locative plural second-person)
gavatlarında (locative plural third-person)
gavadımdan (ablative first-person singular)
gavatlarımdan (ablative first-person singular)
gavadından (ablative second-person singular)
gavatlarından (ablative second-person singular)
gavadından (ablative singular third-person)
gavatlarından (ablative singular third-person)
gavadımızdan (ablative first-person plural)
gavatlarımızdan (ablative first-person plural)
gavadınızdan (ablative plural second-person)
gavatlarınızdan (ablative plural second-person)
gavatlarından (ablative plural third-person)
gavadımın (first-person genitive singular)
gavatlarımın (first-person genitive singular)
gavadının (genitive second-person singular)
gavatlarının (genitive second-person singular)
gavadının (genitive singular third-person)
gavatlarının (genitive singular third-person)
gavadımızın (first-person genitive plural)
gavatlarımızın (first-person genitive plural)
gavadınızın (genitive plural second-person)
gavatlarınızın (genitive plural second-person)
gavatlarının (genitive plural third-person)
gavadım (first-person singular)
gavatlarım (first-person singular)
gavatsın (second-person singular)
gavatlarsın (second-person singular)
gavat (singular third-person)
gavattır (singular third-person)
gavatlar (singular third-person)
gavatlardır (singular third-person)
gavadız (first-person plural)
gavatlarız (first-person plural)
gavatsınız (plural second-person)
gavatlarsınız (plural second-person)
gavatlar (plural third-person)
gavatlardır (plural third-person)

(dialect, Amasya, Muğla, Yozgat) Synonym of pezevenk


emlik

emlik (definite accusative emliği, plural emlikler)

emliği (accusative definite)
emlikler (plural)

Syncopic form of emilik, from *emi (“udder”) + -lik․ Compare Old Turkic 𐰢𐰃𐰏 (emig, “udder”). Cognate with Azerbaijani əmlik (“suckling lamb”).

(dialectal, Isparta, Denizli, Eskişehir, Kastamonu, Samsun, Amasya, Tokat, Tunceli, Malatya, Kahramanmaraş, Gaziantep, Hatay, Sivas, Ankara, Kayseri, Niğde, Konya, Mersin) suckling animal offspring, suckling young


apul apul

Inherited from Ottoman Turkish آپول آپول (apul apul). Equivalent to reduplication of apul.

inh+

(dialectal, Amasya, Balıkesir, Çanakkale, Isparta, Konya, Manisa) slowly, ponderously


ağdık

From Turkish ağmak, cognate with Turkmen āgdyk.

(dialect, Konya, Karaman, Çorum, Amasya, Balıkesir) oblique


kurumsak

Inherited from Ottoman Turkish قورومساق.


hedik

head

hedik (definite accusative hediği, uncountable)

hediği (accusative definite)
hedik (nominative singular)
hedikler (nominative plural)
hediği (accusative definite singular)
hedikleri (accusative definite plural)
hediğe (dative singular)
hediklere (dative plural)
hedikte (locative singular)
hediklerde (locative plural)
hedikten (ablative singular)
hediklerden (ablative plural)
hediğin (genitive singular)
hediklerin (genitive plural)
hediğim (first-person nominative singular)
hediklerim (first-person nominative singular)
hediğin (nominative second-person singular)
hediklerin (nominative second-person singular)
hediği (nominative singular third-person)
hedikleri (nominative singular third-person)
hediğimiz (first-person nominative plural)
hediklerimiz (first-person nominative plural)
hediğiniz (nominative plural second-person)
hedikleriniz (nominative plural second-person)
hedikleri (nominative plural third-person)
hediğimi (accusative definite first-person singular)
hediklerimi (accusative definite first-person singular)
hediğini (accusative definite second-person singular)
hediklerini (accusative definite second-person singular)
hediğini (accusative definite singular third-person)
hediklerini (accusative definite singular third-person)
hediğimizi (accusative definite first-person plural)
hediklerimizi (accusative definite first-person plural)
hediğinizi (accusative definite plural second-person)
hediklerinizi (accusative definite plural second-person)
hediklerini (accusative definite plural third-person)
hediğime (dative first-person singular)
hediklerime (dative first-person singular)
hediğine (dative second-person singular)
hediklerine (dative second-person singular)
hediğine (dative singular third-person)
hediklerine (dative singular third-person)
hediğimize (dative first-person plural)
hediklerimize (dative first-person plural)
hediğinize (dative plural second-person)
hediklerinize (dative plural second-person)
hediklerine (dative plural third-person)
hediğimde (first-person locative singular)
hediklerimde (first-person locative singular)
hediğinde (locative second-person singular)
hediklerinde (locative second-person singular)
hediğinde (locative singular third-person)
hediklerinde (locative singular third-person)
hediğimizde (first-person locative plural)
hediklerimizde (first-person locative plural)
hediğinizde (locative plural second-person)
hediklerinizde (locative plural second-person)
hediklerinde (locative plural third-person)
hediğimden (ablative first-person singular)
hediklerimden (ablative first-person singular)
hediğinden (ablative second-person singular)
hediklerinden (ablative second-person singular)
hediğinden (ablative singular third-person)
hediklerinden (ablative singular third-person)
hediğimizden (ablative first-person plural)
hediklerimizden (ablative first-person plural)
hediğinizden (ablative plural second-person)
hediklerinizden (ablative plural second-person)
hediklerinden (ablative plural third-person)
hediğimin (first-person genitive singular)
hediklerimin (first-person genitive singular)
hediğinin (genitive second-person singular)
hediklerinin (genitive second-person singular)
hediğinin (genitive singular third-person)
hediklerinin (genitive singular third-person)
hediğimizin (first-person genitive plural)
hediklerimizin (first-person genitive plural)
hediğinizin (genitive plural second-person)
hediklerinizin (genitive plural second-person)
hediklerinin (genitive plural third-person)

(regional, Çorum, Amasya) Ellipsis of hedik aşı (“hedik dish”); Ashure, Noah's pudding.


aydede

aydede (definite accusative aydedeyi, uncountable)

aydedeyi (accusative definite)
aydede (nominative singular)
aydedeyi (accusative definite singular)
aydedeye (dative singular)
aydedede (locative singular)
aydededen (ablative singular)
aydedenin (genitive singular)

Inherited from Ottoman Turkish آیدده (aydede), from آی (ay) and دده (dede), equivalent to ay (“the Moon; a month”) + dede (“grandfather, grandpa”), literally “grandpa Moon”.


kelecoş

Borrowed from Persian کالهجوش (kâle-juš).

bor+

(Amasya, Artvin, Iğdır, Erzincan, Van, Elazığ, Sivas) a dish made of roast and low-fat cheese placed over chopped bread or yufka