sığır

sığır (definite accusative sığırı, plural sığırlar)

sığırı (accusative definite)
sığırlar (plural)
sığır (nominative singular)
sığırlar (nominative plural)
sığırı (accusative definite singular)
sığırları (accusative definite plural)
sığıra (dative singular)
sığırlara (dative plural)
sığırda (locative singular)
sığırlarda (locative plural)
sığırdan (ablative singular)
sığırlardan (ablative plural)
sığırın (genitive singular)
sığırların (genitive plural)
sığırım (first-person nominative singular)
sığırlarım (first-person nominative singular)
sığırın (nominative second-person singular)
sığırların (nominative second-person singular)
sığırı (nominative singular third-person)
sığırları (nominative singular third-person)
sığırımız (first-person nominative plural)
sığırlarımız (first-person nominative plural)
sığırınız (nominative plural second-person)
sığırlarınız (nominative plural second-person)
sığırları (nominative plural third-person)
sığırımı (accusative definite first-person singular)
sığırlarımı (accusative definite first-person singular)
sığırını (accusative definite second-person singular)
sığırlarını (accusative definite second-person singular)
sığırını (accusative definite singular third-person)
sığırlarını (accusative definite singular third-person)
sığırımızı (accusative definite first-person plural)
sığırlarımızı (accusative definite first-person plural)
sığırınızı (accusative definite plural second-person)
sığırlarınızı (accusative definite plural second-person)
sığırlarını (accusative definite plural third-person)
sığırıma (dative first-person singular)
sığırlarıma (dative first-person singular)
sığırına (dative second-person singular)
sığırlarına (dative second-person singular)
sığırına (dative singular third-person)
sığırlarına (dative singular third-person)
sığırımıza (dative first-person plural)
sığırlarımıza (dative first-person plural)
sığırınıza (dative plural second-person)
sığırlarınıza (dative plural second-person)
sığırlarına (dative plural third-person)
sığırımda (first-person locative singular)
sığırlarımda (first-person locative singular)
sığırında (locative second-person singular)
sığırlarında (locative second-person singular)
sığırında (locative singular third-person)
sığırlarında (locative singular third-person)
sığırımızda (first-person locative plural)
sığırlarımızda (first-person locative plural)
sığırınızda (locative plural second-person)
sığırlarınızda (locative plural second-person)
sığırlarında (locative plural third-person)
sığırımdan (ablative first-person singular)
sığırlarımdan (ablative first-person singular)
sığırından (ablative second-person singular)
sığırlarından (ablative second-person singular)
sığırından (ablative singular third-person)
sığırlarından (ablative singular third-person)
sığırımızdan (ablative first-person plural)
sığırlarımızdan (ablative first-person plural)
sığırınızdan (ablative plural second-person)
sığırlarınızdan (ablative plural second-person)
sığırlarından (ablative plural third-person)
sığırımın (first-person genitive singular)
sığırlarımın (first-person genitive singular)
sığırının (genitive second-person singular)
sığırlarının (genitive second-person singular)
sığırının (genitive singular third-person)
sığırlarının (genitive singular third-person)
sığırımızın (first-person genitive plural)
sığırlarımızın (first-person genitive plural)
sığırınızın (genitive plural second-person)
sığırlarınızın (genitive plural second-person)
sığırlarının (genitive plural third-person)
sığırım (first-person singular)
sığırlarım (first-person singular)
sığırsın (second-person singular)
sığırlarsın (second-person singular)
sığır (singular third-person)
sığırdır (singular third-person)
sığırlar (singular third-person)
sığırlardır (singular third-person)
sığırız (first-person plural)
sığırlarız (first-person plural)
sığırsınız (plural second-person)
sığırlarsınız (plural second-person)
sığırlar (plural third-person)
sığırlardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish صیغیر (“ox, bovine”), from Proto-Turkic *sïgïr (“cow”). Cognate with Karakhanid سِغِرْ (sïɣïr), Kazakh сиыр (siyr), Tatar сыер (sıyer), Nogai сыйыр (sıyır), Kumyk сыйыр (sıyır), Uzbek sigir, and Turkmen sygyr, Uyghur سىيىر (siyir).


boynuz

head

boynuz (definite accusative boynuzu, plural boynuzlar)

boynuzu (accusative definite)
boynuzlar (plural)
boynuz (nominative singular)
boynuzlar (nominative plural)
boynuzu (accusative definite singular)
boynuzları (accusative definite plural)
boynuza (dative singular)
boynuzlara (dative plural)
boynuzda (locative singular)
boynuzlarda (locative plural)
boynuzdan (ablative singular)
boynuzlardan (ablative plural)
boynuzun (genitive singular)
boynuzların (genitive plural)
boynuzum (first-person nominative singular)
boynuzlarım (first-person nominative singular)
boynuzun (nominative second-person singular)
boynuzların (nominative second-person singular)
boynuzu (nominative singular third-person)
boynuzları (nominative singular third-person)
boynuzumuz (first-person nominative plural)
boynuzlarımız (first-person nominative plural)
boynuzunuz (nominative plural second-person)
boynuzlarınız (nominative plural second-person)
boynuzları (nominative plural third-person)
boynuzumu (accusative definite first-person singular)
boynuzlarımı (accusative definite first-person singular)
boynuzunu (accusative definite second-person singular)
boynuzlarını (accusative definite second-person singular)
boynuzunu (accusative definite singular third-person)
boynuzlarını (accusative definite singular third-person)
boynuzumuzu (accusative definite first-person plural)
boynuzlarımızı (accusative definite first-person plural)
boynuzunuzu (accusative definite plural second-person)
boynuzlarınızı (accusative definite plural second-person)
boynuzlarını (accusative definite plural third-person)
boynuzuma (dative first-person singular)
boynuzlarıma (dative first-person singular)
boynuzuna (dative second-person singular)
boynuzlarına (dative second-person singular)
boynuzuna (dative singular third-person)
boynuzlarına (dative singular third-person)
boynuzumuza (dative first-person plural)
boynuzlarımıza (dative first-person plural)
boynuzunuza (dative plural second-person)
boynuzlarınıza (dative plural second-person)
boynuzlarına (dative plural third-person)
boynuzumda (first-person locative singular)
boynuzlarımda (first-person locative singular)
boynuzunda (locative second-person singular)
boynuzlarında (locative second-person singular)
boynuzunda (locative singular third-person)
boynuzlarında (locative singular third-person)
boynuzumuzda (first-person locative plural)
boynuzlarımızda (first-person locative plural)
boynuzunuzda (locative plural second-person)
boynuzlarınızda (locative plural second-person)
boynuzlarında (locative plural third-person)
boynuzumdan (ablative first-person singular)
boynuzlarımdan (ablative first-person singular)
boynuzundan (ablative second-person singular)
boynuzlarından (ablative second-person singular)
boynuzundan (ablative singular third-person)
boynuzlarından (ablative singular third-person)
boynuzumuzdan (ablative first-person plural)
boynuzlarımızdan (ablative first-person plural)
boynuzunuzdan (ablative plural second-person)
boynuzlarınızdan (ablative plural second-person)
boynuzlarından (ablative plural third-person)
boynuzumun (first-person genitive singular)
boynuzlarımın (first-person genitive singular)
boynuzunun (genitive second-person singular)
boynuzlarının (genitive second-person singular)
boynuzunun (genitive singular third-person)
boynuzlarının (genitive singular third-person)
boynuzumuzun (first-person genitive plural)
boynuzlarımızın (first-person genitive plural)
boynuzunuzun (genitive plural second-person)
boynuzlarınızın (genitive plural second-person)
boynuzlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بوینوز (boynuz, “horn”), from earlier *buńuz, from Proto-Turkic *büńüŕ, *buyŋuŕ (“horn”).


semer

head

semer (definite accusative semeri, plural semerler)

semeri (accusative definite)
semerler (plural)
semer (nominative singular)
semerler (nominative plural)
semeri (accusative definite singular)
semerleri (accusative definite plural)
semere (dative singular)
semerlere (dative plural)
semerde (locative singular)
semerlerde (locative plural)
semerden (ablative singular)
semerlerden (ablative plural)
semerin (genitive singular)
semerlerin (genitive plural)
semerim (first-person nominative singular)
semerlerim (first-person nominative singular)
semerin (nominative second-person singular)
semerlerin (nominative second-person singular)
semeri (nominative singular third-person)
semerleri (nominative singular third-person)
semerimiz (first-person nominative plural)
semerlerimiz (first-person nominative plural)
semeriniz (nominative plural second-person)
semerleriniz (nominative plural second-person)
semerleri (nominative plural third-person)
semerimi (accusative definite first-person singular)
semerlerimi (accusative definite first-person singular)
semerini (accusative definite second-person singular)
semerlerini (accusative definite second-person singular)
semerini (accusative definite singular third-person)
semerlerini (accusative definite singular third-person)
semerimizi (accusative definite first-person plural)
semerlerimizi (accusative definite first-person plural)
semerinizi (accusative definite plural second-person)
semerlerinizi (accusative definite plural second-person)
semerlerini (accusative definite plural third-person)
semerime (dative first-person singular)
semerlerime (dative first-person singular)
semerine (dative second-person singular)
semerlerine (dative second-person singular)
semerine (dative singular third-person)
semerlerine (dative singular third-person)
semerimize (dative first-person plural)
semerlerimize (dative first-person plural)
semerinize (dative plural second-person)
semerlerinize (dative plural second-person)
semerlerine (dative plural third-person)
semerimde (first-person locative singular)
semerlerimde (first-person locative singular)
semerinde (locative second-person singular)
semerlerinde (locative second-person singular)
semerinde (locative singular third-person)
semerlerinde (locative singular third-person)
semerimizde (first-person locative plural)
semerlerimizde (first-person locative plural)
semerinizde (locative plural second-person)
semerlerinizde (locative plural second-person)
semerlerinde (locative plural third-person)
semerimden (ablative first-person singular)
semerlerimden (ablative first-person singular)
semerinden (ablative second-person singular)
semerlerinden (ablative second-person singular)
semerinden (ablative singular third-person)
semerlerinden (ablative singular third-person)
semerimizden (ablative first-person plural)
semerlerimizden (ablative first-person plural)
semerinizden (ablative plural second-person)
semerlerinizden (ablative plural second-person)
semerlerinden (ablative plural third-person)
semerimin (first-person genitive singular)
semerlerimin (first-person genitive singular)
semerinin (genitive second-person singular)
semerlerinin (genitive second-person singular)
semerinin (genitive singular third-person)
semerlerinin (genitive singular third-person)
semerimizin (first-person genitive plural)
semerlerimizin (first-person genitive plural)
semerinizin (genitive plural second-person)
semerlerinizin (genitive plural second-person)
semerlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish سمر (semer, “packsaddle”), from Greek σαμάρι (samári, “packsaddle”), diminutive of Ancient Greek σάγμα (ságma, “packsaddle”).


vaşak

head

vaşak (definite accusative vaşağı, plural vaşaklar)

vaşağı (accusative definite)
vaşaklar (plural)

From Persian وشق (vašaq) or from Proto-Turkic [Term?].


beygir

beygir (definite accusative beygiri, plural beygirler)

beygiri (accusative definite)
beygirler (plural)

From Ottoman Turkish بیگیر, from Persian بارگیر (bârgir, “beast of burden”), from بار (bâr, “load, burden, cargo”) + گیر (gir, “carrying”).

sütçü beygiri

idiomatic expression describing self or someone else as lethargic

horse (often derogatory denoting a useless or an old horse)


tavşan

head

tavşan (definite accusative tavşanı, plural tavşanlar)

tavşanı (accusative definite)
tavşanlar (plural)
tavşan (nominative singular)
tavşanlar (nominative plural)
tavşanı (accusative definite singular)
tavşanları (accusative definite plural)
tavşana (dative singular)
tavşanlara (dative plural)
tavşanda (locative singular)
tavşanlarda (locative plural)
tavşandan (ablative singular)
tavşanlardan (ablative plural)
tavşanın (genitive singular)
tavşanların (genitive plural)
tavşanım (first-person nominative singular)
tavşanlarım (first-person nominative singular)
tavşanın (nominative second-person singular)
tavşanların (nominative second-person singular)
tavşanı (nominative singular third-person)
tavşanları (nominative singular third-person)
tavşanımız (first-person nominative plural)
tavşanlarımız (first-person nominative plural)
tavşanınız (nominative plural second-person)
tavşanlarınız (nominative plural second-person)
tavşanları (nominative plural third-person)
tavşanımı (accusative definite first-person singular)
tavşanlarımı (accusative definite first-person singular)
tavşanını (accusative definite second-person singular)
tavşanlarını (accusative definite second-person singular)
tavşanını (accusative definite singular third-person)
tavşanlarını (accusative definite singular third-person)
tavşanımızı (accusative definite first-person plural)
tavşanlarımızı (accusative definite first-person plural)
tavşanınızı (accusative definite plural second-person)
tavşanlarınızı (accusative definite plural second-person)
tavşanlarını (accusative definite plural third-person)
tavşanıma (dative first-person singular)
tavşanlarıma (dative first-person singular)
tavşanına (dative second-person singular)
tavşanlarına (dative second-person singular)
tavşanına (dative singular third-person)
tavşanlarına (dative singular third-person)
tavşanımıza (dative first-person plural)
tavşanlarımıza (dative first-person plural)
tavşanınıza (dative plural second-person)
tavşanlarınıza (dative plural second-person)
tavşanlarına (dative plural third-person)
tavşanımda (first-person locative singular)
tavşanlarımda (first-person locative singular)
tavşanında (locative second-person singular)
tavşanlarında (locative second-person singular)
tavşanında (locative singular third-person)
tavşanlarında (locative singular third-person)
tavşanımızda (first-person locative plural)
tavşanlarımızda (first-person locative plural)
tavşanınızda (locative plural second-person)
tavşanlarınızda (locative plural second-person)
tavşanlarında (locative plural third-person)
tavşanımdan (ablative first-person singular)
tavşanlarımdan (ablative first-person singular)
tavşanından (ablative second-person singular)
tavşanlarından (ablative second-person singular)
tavşanından (ablative singular third-person)
tavşanlarından (ablative singular third-person)
tavşanımızdan (ablative first-person plural)
tavşanlarımızdan (ablative first-person plural)
tavşanınızdan (ablative plural second-person)
tavşanlarınızdan (ablative plural second-person)
tavşanlarından (ablative plural third-person)
tavşanımın (first-person genitive singular)
tavşanlarımın (first-person genitive singular)
tavşanının (genitive second-person singular)
tavşanlarının (genitive second-person singular)
tavşanının (genitive singular third-person)
tavşanlarının (genitive singular third-person)
tavşanımızın (first-person genitive plural)
tavşanlarımızın (first-person genitive plural)
tavşanınızın (genitive plural second-person)
tavşanlarınızın (genitive plural second-person)
tavşanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طاوشان (tavşan, “hare”), from earlier *tavïšɣan, from Proto-Turkic *tabïĺgan (“hare”). Cognate with Old Turkic 𐱃𐰉𐰽𐰍𐰣 (tabïšɣan, “hare”), Karakhanid تَڤِشْغانْ (tavïšɣān, “hare”).

tavşangil

as it is a reference to a genus plural form is preferred and expected


çakal

head

çakal (definite accusative çakalı, plural çakallar)

çakalı (accusative definite)
çakallar (plural)
çakal (nominative singular)
çakallar (nominative plural)
çakalı (accusative definite singular)
çakalları (accusative definite plural)
çakala (dative singular)
çakallara (dative plural)
çakalda (locative singular)
çakallarda (locative plural)
çakaldan (ablative singular)
çakallardan (ablative plural)
çakalın (genitive singular)
çakalların (genitive plural)
çakalım (first-person nominative singular)
çakallarım (first-person nominative singular)
çakalın (nominative second-person singular)
çakalların (nominative second-person singular)
çakalı (nominative singular third-person)
çakalları (nominative singular third-person)
çakalımız (first-person nominative plural)
çakallarımız (first-person nominative plural)
çakalınız (nominative plural second-person)
çakallarınız (nominative plural second-person)
çakalları (nominative plural third-person)
çakalımı (accusative definite first-person singular)
çakallarımı (accusative definite first-person singular)
çakalını (accusative definite second-person singular)
çakallarını (accusative definite second-person singular)
çakalını (accusative definite singular third-person)
çakallarını (accusative definite singular third-person)
çakalımızı (accusative definite first-person plural)
çakallarımızı (accusative definite first-person plural)
çakalınızı (accusative definite plural second-person)
çakallarınızı (accusative definite plural second-person)
çakallarını (accusative definite plural third-person)
çakalıma (dative first-person singular)
çakallarıma (dative first-person singular)
çakalına (dative second-person singular)
çakallarına (dative second-person singular)
çakalına (dative singular third-person)
çakallarına (dative singular third-person)
çakalımıza (dative first-person plural)
çakallarımıza (dative first-person plural)
çakalınıza (dative plural second-person)
çakallarınıza (dative plural second-person)
çakallarına (dative plural third-person)
çakalımda (first-person locative singular)
çakallarımda (first-person locative singular)
çakalında (locative second-person singular)
çakallarında (locative second-person singular)
çakalında (locative singular third-person)
çakallarında (locative singular third-person)
çakalımızda (first-person locative plural)
çakallarımızda (first-person locative plural)
çakalınızda (locative plural second-person)
çakallarınızda (locative plural second-person)
çakallarında (locative plural third-person)
çakalımdan (ablative first-person singular)
çakallarımdan (ablative first-person singular)
çakalından (ablative second-person singular)
çakallarından (ablative second-person singular)
çakalından (ablative singular third-person)
çakallarından (ablative singular third-person)
çakalımızdan (ablative first-person plural)
çakallarımızdan (ablative first-person plural)
çakalınızdan (ablative plural second-person)
çakallarınızdan (ablative plural second-person)
çakallarından (ablative plural third-person)
çakalımın (first-person genitive singular)
çakallarımın (first-person genitive singular)
çakalının (genitive second-person singular)
çakallarının (genitive second-person singular)
çakalının (genitive singular third-person)
çakallarının (genitive singular third-person)
çakalımızın (first-person genitive plural)
çakallarımızın (first-person genitive plural)
çakalınızın (genitive plural second-person)
çakallarınızın (genitive plural second-person)
çakallarının (genitive plural third-person)

→ Greek: τσακάλι (tsakáli)

→ Portuguese: chacal

From Ottoman Turkish چقال (çakal), from Persian شغال (šağâl), from Sanskrit शृगाल (śṛgāla, “jackal”).

(derogatory) a detestable person, scoundrel


yarasa

yarasa (definite accusative yarasayı, plural yarasalar)

yarasayı (accusative definite)
yarasalar (plural)
yarasa (nominative singular)
yarasalar (nominative plural)
yarasayı (accusative definite singular)
yarasaları (accusative definite plural)
yarasaya (dative singular)
yarasalara (dative plural)
yarasada (locative singular)
yarasalarda (locative plural)
yarasadan (ablative singular)
yarasalardan (ablative plural)
yarasanın (genitive singular)
yarasaların (genitive plural)
yarasam (first-person nominative singular)
yarasalarım (first-person nominative singular)
yarasan (nominative second-person singular)
yarasaların (nominative second-person singular)
yarasası (nominative singular third-person)
yarasaları (nominative singular third-person)
yarasamız (first-person nominative plural)
yarasalarımız (first-person nominative plural)
yarasanız (nominative plural second-person)
yarasalarınız (nominative plural second-person)
yarasaları (nominative plural third-person)
yarasamı (accusative definite first-person singular)
yarasalarımı (accusative definite first-person singular)
yarasanı (accusative definite second-person singular)
yarasalarını (accusative definite second-person singular)
yarasasını (accusative definite singular third-person)
yarasalarını (accusative definite singular third-person)
yarasamızı (accusative definite first-person plural)
yarasalarımızı (accusative definite first-person plural)
yarasanızı (accusative definite plural second-person)
yarasalarınızı (accusative definite plural second-person)
yarasalarını (accusative definite plural third-person)
yarasama (dative first-person singular)
yarasalarıma (dative first-person singular)
yarasana (dative second-person singular)
yarasalarına (dative second-person singular)
yarasasına (dative singular third-person)
yarasalarına (dative singular third-person)
yarasamıza (dative first-person plural)
yarasalarımıza (dative first-person plural)
yarasanıza (dative plural second-person)
yarasalarınıza (dative plural second-person)
yarasalarına (dative plural third-person)
yarasamda (first-person locative singular)
yarasalarımda (first-person locative singular)
yarasanda (locative second-person singular)
yarasalarında (locative second-person singular)
yarasasında (locative singular third-person)
yarasalarında (locative singular third-person)
yarasamızda (first-person locative plural)
yarasalarımızda (first-person locative plural)
yarasanızda (locative plural second-person)
yarasalarınızda (locative plural second-person)
yarasalarında (locative plural third-person)
yarasamdan (ablative first-person singular)
yarasalarımdan (ablative first-person singular)
yarasandan (ablative second-person singular)
yarasalarından (ablative second-person singular)
yarasasından (ablative singular third-person)
yarasalarından (ablative singular third-person)
yarasamızdan (ablative first-person plural)
yarasalarımızdan (ablative first-person plural)
yarasanızdan (ablative plural second-person)
yarasalarınızdan (ablative plural second-person)
yarasalarından (ablative plural third-person)
yarasamın (first-person genitive singular)
yarasalarımın (first-person genitive singular)
yarasanın (genitive second-person singular)
yarasalarının (genitive second-person singular)
yarasasının (genitive singular third-person)
yarasalarının (genitive singular third-person)
yarasamızın (first-person genitive plural)
yarasalarımızın (first-person genitive plural)
yarasanızın (genitive plural second-person)
yarasalarınızın (genitive plural second-person)
yarasalarının (genitive plural third-person)
yarasayım (first-person singular)
yarasalarım (first-person singular)
yarasasın (second-person singular)
yarasalarsın (second-person singular)
yarasa (singular third-person)
yarasadır (singular third-person)
yarasalar (singular third-person)
yarasalardır (singular third-person)
yarasayız (first-person plural)
yarasalarız (first-person plural)
yarasasınız (plural second-person)
yarasalarsınız (plural second-person)
yarasalar (plural third-person)
yarasalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish یراسه, from Proto-Turkic *yar-, *yer- (“bat”).


eşek

eşek (definite accusative eşeği, plural eşekler)

eşeği (accusative definite)
eşekler (plural)
eşek (nominative singular)
eşekler (nominative plural)
eşeği (accusative definite singular)
eşekleri (accusative definite plural)
eşeğe (dative singular)
eşeklere (dative plural)
eşekte (locative singular)
eşeklerde (locative plural)
eşekten (ablative singular)
eşeklerden (ablative plural)
eşeğin (genitive singular)
eşeklerin (genitive plural)
eşeğim (first-person nominative singular)
eşeklerim (first-person nominative singular)
eşeğin (nominative second-person singular)
eşeklerin (nominative second-person singular)
eşeği (nominative singular third-person)
eşekleri (nominative singular third-person)
eşeğimiz (first-person nominative plural)
eşeklerimiz (first-person nominative plural)
eşeğiniz (nominative plural second-person)
eşekleriniz (nominative plural second-person)
eşekleri (nominative plural third-person)
eşeğimi (accusative definite first-person singular)
eşeklerimi (accusative definite first-person singular)
eşeğini (accusative definite second-person singular)
eşeklerini (accusative definite second-person singular)
eşeğini (accusative definite singular third-person)
eşeklerini (accusative definite singular third-person)
eşeğimizi (accusative definite first-person plural)
eşeklerimizi (accusative definite first-person plural)
eşeğinizi (accusative definite plural second-person)
eşeklerinizi (accusative definite plural second-person)
eşeklerini (accusative definite plural third-person)
eşeğime (dative first-person singular)
eşeklerime (dative first-person singular)
eşeğine (dative second-person singular)
eşeklerine (dative second-person singular)
eşeğine (dative singular third-person)
eşeklerine (dative singular third-person)
eşeğimize (dative first-person plural)
eşeklerimize (dative first-person plural)
eşeğinize (dative plural second-person)
eşeklerinize (dative plural second-person)
eşeklerine (dative plural third-person)
eşeğimde (first-person locative singular)
eşeklerimde (first-person locative singular)
eşeğinde (locative second-person singular)
eşeklerinde (locative second-person singular)
eşeğinde (locative singular third-person)
eşeklerinde (locative singular third-person)
eşeğimizde (first-person locative plural)
eşeklerimizde (first-person locative plural)
eşeğinizde (locative plural second-person)
eşeklerinizde (locative plural second-person)
eşeklerinde (locative plural third-person)
eşeğimden (ablative first-person singular)
eşeklerimden (ablative first-person singular)
eşeğinden (ablative second-person singular)
eşeklerinden (ablative second-person singular)
eşeğinden (ablative singular third-person)
eşeklerinden (ablative singular third-person)
eşeğimizden (ablative first-person plural)
eşeklerimizden (ablative first-person plural)
eşeğinizden (ablative plural second-person)
eşeklerinizden (ablative plural second-person)
eşeklerinden (ablative plural third-person)
eşeğimin (first-person genitive singular)
eşeklerimin (first-person genitive singular)
eşeğinin (genitive second-person singular)
eşeklerinin (genitive second-person singular)
eşeğinin (genitive singular third-person)
eşeklerinin (genitive singular third-person)
eşeğimizin (first-person genitive plural)
eşeklerimizin (first-person genitive plural)
eşeğinizin (genitive plural second-person)
eşeklerinizin (genitive plural second-person)
eşeklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اشك (eşek, “donkey, ass; a silly, stupid, perverse man”), from Proto-Turkic *eĺčgek (“donkey”). Related to Proto-Mongolic *elǰigen (“donkey”), whence Mongolian илжиг (ilžig, “donkey”), perhaps from a common source or a result of language contact. Nişanyan thinks Old Turkic [script needed] (eşgek, “donkey”) may be derived from Old Turkic [script needed] (eş-, “to walk, trot”) (for which see eşmek).
Cognate with Old Uyghur [script needed] (eşgek, “donkey”), Azerbaijani eşşək (“donkey”), Bashkir ишәк (işək, “donkey”), Kazakh есек (esek), Chuvash ашак (aš̬ak, “donkey”), Kyrgyz эшек (eşek, “donkey”), Turkmen eşek (“donkey”), Uzbek eshak (“donkey”), and Russian ишак (išak, “donkey”).

cog

eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez

eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz


keçi

head

keçi (definite accusative keçiyi, plural keçiler)

keçiyi (accusative definite)
keçiler (plural)
keçi (nominative singular)
keçiler (nominative plural)
keçiyi (accusative definite singular)
keçileri (accusative definite plural)
keçiye (dative singular)
keçilere (dative plural)
keçide (locative singular)
keçilerde (locative plural)
keçiden (ablative singular)
keçilerden (ablative plural)
keçinin (genitive singular)
keçilerin (genitive plural)
keçim (first-person nominative singular)
keçilerim (first-person nominative singular)
keçin (nominative second-person singular)
keçilerin (nominative second-person singular)
keçisi (nominative singular third-person)
keçileri (nominative singular third-person)
keçimiz (first-person nominative plural)
keçilerimiz (first-person nominative plural)
keçiniz (nominative plural second-person)
keçileriniz (nominative plural second-person)
keçileri (nominative plural third-person)
keçimi (accusative definite first-person singular)
keçilerimi (accusative definite first-person singular)
keçini (accusative definite second-person singular)
keçilerini (accusative definite second-person singular)
keçisini (accusative definite singular third-person)
keçilerini (accusative definite singular third-person)
keçimizi (accusative definite first-person plural)
keçilerimizi (accusative definite first-person plural)
keçinizi (accusative definite plural second-person)
keçilerinizi (accusative definite plural second-person)
keçilerini (accusative definite plural third-person)
keçime (dative first-person singular)
keçilerime (dative first-person singular)
keçine (dative second-person singular)
keçilerine (dative second-person singular)
keçisine (dative singular third-person)
keçilerine (dative singular third-person)
keçimize (dative first-person plural)
keçilerimize (dative first-person plural)
keçinize (dative plural second-person)
keçilerinize (dative plural second-person)
keçilerine (dative plural third-person)
keçimde (first-person locative singular)
keçilerimde (first-person locative singular)
keçinde (locative second-person singular)
keçilerinde (locative second-person singular)
keçisinde (locative singular third-person)
keçilerinde (locative singular third-person)
keçimizde (first-person locative plural)
keçilerimizde (first-person locative plural)
keçinizde (locative plural second-person)
keçilerinizde (locative plural second-person)
keçilerinde (locative plural third-person)
keçimden (ablative first-person singular)
keçilerimden (ablative first-person singular)
keçinden (ablative second-person singular)
keçilerinden (ablative second-person singular)
keçisinden (ablative singular third-person)
keçilerinden (ablative singular third-person)
keçimizden (ablative first-person plural)
keçilerimizden (ablative first-person plural)
keçinizden (ablative plural second-person)
keçilerinizden (ablative plural second-person)
keçilerinden (ablative plural third-person)
keçimin (first-person genitive singular)
keçilerimin (first-person genitive singular)
keçinin (genitive second-person singular)
keçilerinin (genitive second-person singular)
keçisinin (genitive singular third-person)
keçilerinin (genitive singular third-person)
keçimizin (first-person genitive plural)
keçilerimizin (first-person genitive plural)
keçinizin (genitive plural second-person)
keçilerinizin (genitive plural second-person)
keçilerinin (genitive plural third-person)
keçiyim (first-person singular)
keçilerim (first-person singular)
keçisin (second-person singular)
keçilersin (second-person singular)
keçi (singular third-person)
keçidir (singular third-person)
keçiler (singular third-person)
keçilerdir (singular third-person)
keçiyiz (first-person plural)
keçileriz (first-person plural)
keçisiniz (plural second-person)
keçilersiniz (plural second-person)
keçiler (plural third-person)
keçilerdir (plural third-person)

From Ottoman Turkish كچی (keçi), from Proto-Turkic *keči (also reconstructed as *ečkü; see that page for more information).


kaplan

kaplan (definite accusative kaplanı, plural kaplanlar)

kaplanı (accusative definite)
kaplanlar (plural)
kaplan (nominative singular)
kaplanlar (nominative plural)
kaplanı (accusative definite singular)
kaplanları (accusative definite plural)
kaplana (dative singular)
kaplanlara (dative plural)
kaplanda (locative singular)
kaplanlarda (locative plural)
kaplandan (ablative singular)
kaplanlardan (ablative plural)
kaplanın (genitive singular)
kaplanların (genitive plural)
kaplanım (first-person nominative singular)
kaplanlarım (first-person nominative singular)
kaplanın (nominative second-person singular)
kaplanların (nominative second-person singular)
kaplanı (nominative singular third-person)
kaplanları (nominative singular third-person)
kaplanımız (first-person nominative plural)
kaplanlarımız (first-person nominative plural)
kaplanınız (nominative plural second-person)
kaplanlarınız (nominative plural second-person)
kaplanları (nominative plural third-person)
kaplanımı (accusative definite first-person singular)
kaplanlarımı (accusative definite first-person singular)
kaplanını (accusative definite second-person singular)
kaplanlarını (accusative definite second-person singular)
kaplanını (accusative definite singular third-person)
kaplanlarını (accusative definite singular third-person)
kaplanımızı (accusative definite first-person plural)
kaplanlarımızı (accusative definite first-person plural)
kaplanınızı (accusative definite plural second-person)
kaplanlarınızı (accusative definite plural second-person)
kaplanlarını (accusative definite plural third-person)
kaplanıma (dative first-person singular)
kaplanlarıma (dative first-person singular)
kaplanına (dative second-person singular)
kaplanlarına (dative second-person singular)
kaplanına (dative singular third-person)
kaplanlarına (dative singular third-person)
kaplanımıza (dative first-person plural)
kaplanlarımıza (dative first-person plural)
kaplanınıza (dative plural second-person)
kaplanlarınıza (dative plural second-person)
kaplanlarına (dative plural third-person)
kaplanımda (first-person locative singular)
kaplanlarımda (first-person locative singular)
kaplanında (locative second-person singular)
kaplanlarında (locative second-person singular)
kaplanında (locative singular third-person)
kaplanlarında (locative singular third-person)
kaplanımızda (first-person locative plural)
kaplanlarımızda (first-person locative plural)
kaplanınızda (locative plural second-person)
kaplanlarınızda (locative plural second-person)
kaplanlarında (locative plural third-person)
kaplanımdan (ablative first-person singular)
kaplanlarımdan (ablative first-person singular)
kaplanından (ablative second-person singular)
kaplanlarından (ablative second-person singular)
kaplanından (ablative singular third-person)
kaplanlarından (ablative singular third-person)
kaplanımızdan (ablative first-person plural)
kaplanlarımızdan (ablative first-person plural)
kaplanınızdan (ablative plural second-person)
kaplanlarınızdan (ablative plural second-person)
kaplanlarından (ablative plural third-person)
kaplanımın (first-person genitive singular)
kaplanlarımın (first-person genitive singular)
kaplanının (genitive second-person singular)
kaplanlarının (genitive second-person singular)
kaplanının (genitive singular third-person)
kaplanlarının (genitive singular third-person)
kaplanımızın (first-person genitive plural)
kaplanlarımızın (first-person genitive plural)
kaplanınızın (genitive plural second-person)
kaplanlarınızın (genitive plural second-person)
kaplanlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish قپلان (kaplan, “leopard”). Compare Old Turkic [script needed] (kaplan). Equivalent to kap (“to snatch, seize, catch”) + -lan (suffix denoting a wild, predatory animal). Compare aslan (“lion”), yılan (“snake”), sırtlan (“hyena”). Cognate with Kazakh қабылан (qabylan), Kyrgyz кабылан (kabılan) Turkmen gaplaň.


aygır

head

aygır (definite accusative aygırı, plural aygırlar)

aygırı (accusative definite)
aygırlar (plural)
aygır (nominative singular)
aygırlar (nominative plural)
aygırı (accusative definite singular)
aygırları (accusative definite plural)
aygıra (dative singular)
aygırlara (dative plural)
aygırda (locative singular)
aygırlarda (locative plural)
aygırdan (ablative singular)
aygırlardan (ablative plural)
aygırın (genitive singular)
aygırların (genitive plural)
aygırım (first-person nominative singular)
aygırlarım (first-person nominative singular)
aygırın (nominative second-person singular)
aygırların (nominative second-person singular)
aygırı (nominative singular third-person)
aygırları (nominative singular third-person)
aygırımız (first-person nominative plural)
aygırlarımız (first-person nominative plural)
aygırınız (nominative plural second-person)
aygırlarınız (nominative plural second-person)
aygırları (nominative plural third-person)
aygırımı (accusative definite first-person singular)
aygırlarımı (accusative definite first-person singular)
aygırını (accusative definite second-person singular)
aygırlarını (accusative definite second-person singular)
aygırını (accusative definite singular third-person)
aygırlarını (accusative definite singular third-person)
aygırımızı (accusative definite first-person plural)
aygırlarımızı (accusative definite first-person plural)
aygırınızı (accusative definite plural second-person)
aygırlarınızı (accusative definite plural second-person)
aygırlarını (accusative definite plural third-person)
aygırıma (dative first-person singular)
aygırlarıma (dative first-person singular)
aygırına (dative second-person singular)
aygırlarına (dative second-person singular)
aygırına (dative singular third-person)
aygırlarına (dative singular third-person)
aygırımıza (dative first-person plural)
aygırlarımıza (dative first-person plural)
aygırınıza (dative plural second-person)
aygırlarınıza (dative plural second-person)
aygırlarına (dative plural third-person)
aygırımda (first-person locative singular)
aygırlarımda (first-person locative singular)
aygırında (locative second-person singular)
aygırlarında (locative second-person singular)
aygırında (locative singular third-person)
aygırlarında (locative singular third-person)
aygırımızda (first-person locative plural)
aygırlarımızda (first-person locative plural)
aygırınızda (locative plural second-person)
aygırlarınızda (locative plural second-person)
aygırlarında (locative plural third-person)
aygırımdan (ablative first-person singular)
aygırlarımdan (ablative first-person singular)
aygırından (ablative second-person singular)
aygırlarından (ablative second-person singular)
aygırından (ablative singular third-person)
aygırlarından (ablative singular third-person)
aygırımızdan (ablative first-person plural)
aygırlarımızdan (ablative first-person plural)
aygırınızdan (ablative plural second-person)
aygırlarınızdan (ablative plural second-person)
aygırlarından (ablative plural third-person)
aygırımın (first-person genitive singular)
aygırlarımın (first-person genitive singular)
aygırının (genitive second-person singular)
aygırlarının (genitive second-person singular)
aygırının (genitive singular third-person)
aygırlarının (genitive singular third-person)
aygırımızın (first-person genitive plural)
aygırlarımızın (first-person genitive plural)
aygırınızın (genitive plural second-person)
aygırlarınızın (genitive plural second-person)
aygırlarının (genitive plural third-person)
aygırım (first-person singular)
aygırlarım (first-person singular)
aygırsın (second-person singular)
aygırlarsın (second-person singular)
aygır (singular third-person)
aygırdır (singular third-person)
aygırlar (singular third-person)
aygırlardır (singular third-person)
aygırız (first-person plural)
aygırlarız (first-person plural)
aygırsınız (plural second-person)
aygırlarsınız (plural second-person)
aygırlar (plural third-person)
aygırlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish آیغر (ayğır, “stallion”), from earlier *aδɣïr, from Proto-Turkic *adgïr (“stallion”).


koyun

head

koyun (definite accusative koynu, plural koyunlar)

koynu (accusative definite)
koyunlar (plural)
koyun (nominative singular)
koyunlar (nominative plural)
koynu (accusative definite singular)
koyunları (accusative definite plural)
koyna (dative singular)
koyunlara (dative plural)
koyunda (locative singular)
koyunlarda (locative plural)
koyundan (ablative singular)
koyunlardan (ablative plural)
koynun (genitive singular)
koyunların (genitive plural)
koynum (first-person nominative singular)
koyunlarım (first-person nominative singular)
koynun (nominative second-person singular)
koyunların (nominative second-person singular)
koynu (nominative singular third-person)
koyunları (nominative singular third-person)
koynumuz (first-person nominative plural)
koyunlarımız (first-person nominative plural)
koynunuz (nominative plural second-person)
koyunlarınız (nominative plural second-person)
koyunları (nominative plural third-person)
koynumu (accusative definite first-person singular)
koyunlarımı (accusative definite first-person singular)
koynunu (accusative definite second-person singular)
koyunlarını (accusative definite second-person singular)
koynunu (accusative definite singular third-person)
koyunlarını (accusative definite singular third-person)
koynumuzu (accusative definite first-person plural)
koyunlarımızı (accusative definite first-person plural)
koynunuzu (accusative definite plural second-person)
koyunlarınızı (accusative definite plural second-person)
koyunlarını (accusative definite plural third-person)
koynuma (dative first-person singular)
koyunlarıma (dative first-person singular)
koynuna (dative second-person singular)
koyunlarına (dative second-person singular)
koynuna (dative singular third-person)
koyunlarına (dative singular third-person)
koynumuza (dative first-person plural)
koyunlarımıza (dative first-person plural)
koynunuza (dative plural second-person)
koyunlarınıza (dative plural second-person)
koyunlarına (dative plural third-person)
koynumda (first-person locative singular)
koyunlarımda (first-person locative singular)
koynunda (locative second-person singular)
koyunlarında (locative second-person singular)
koynunda (locative singular third-person)
koyunlarında (locative singular third-person)
koynumuzda (first-person locative plural)
koyunlarımızda (first-person locative plural)
koynunuzda (locative plural second-person)
koyunlarınızda (locative plural second-person)
koyunlarında (locative plural third-person)
koynumdan (ablative first-person singular)
koyunlarımdan (ablative first-person singular)
koynundan (ablative second-person singular)
koyunlarından (ablative second-person singular)
koynundan (ablative singular third-person)
koyunlarından (ablative singular third-person)
koynumuzdan (ablative first-person plural)
koyunlarımızdan (ablative first-person plural)
koynunuzdan (ablative plural second-person)
koyunlarınızdan (ablative plural second-person)
koyunlarından (ablative plural third-person)
koynumun (first-person genitive singular)
koyunlarımın (first-person genitive singular)
koynunun (genitive second-person singular)
koyunlarının (genitive second-person singular)
koynunun (genitive singular third-person)
koyunlarının (genitive singular third-person)
koynumuzun (first-person genitive plural)
koyunlarımızın (first-person genitive plural)
koynunuzun (genitive plural second-person)
koyunlarınızın (genitive plural second-person)
koyunlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قوین (koyun, “bosom”), from Proto-Turkic *kōń.

inh+

Place between the bosom and clothing, sometimes used as storage of valuables.


antilop

head

antilop (definite accusative antilobu, plural antiloplar)

antilobu (accusative definite)
antiloplar (plural)

antelope (any of several African mammals of the family Bovidae)


gergedan

gergedan (definite accusative gergedanı, plural gergedanlar)

gergedanı (accusative definite)
gergedanlar (plural)
gergedan (nominative singular)
gergedanlar (nominative plural)
gergedanı (accusative definite singular)
gergedanları (accusative definite plural)
gergedana (dative singular)
gergedanlara (dative plural)
gergedanda (locative singular)
gergedanlarda (locative plural)
gergedandan (ablative singular)
gergedanlardan (ablative plural)
gergedanın (genitive singular)
gergedanların (genitive plural)

From Ottoman Turkish کرگدن (kergeden), from Persian کرگدن (karkadan), from Sanskrit खड्गधेनु (khaḍgadhenu, “female rhinoceros”), which is the feminine form of खड्ग (khaḍga, “horn, sword”).

der

rhinoceros (herbivorous ungulate with two horns on its snout)


su aygırı

head

su aygırı (definite accusative su aygırını, plural su aygırları)

su aygırını (accusative definite)
su aygırları (plural)

hippopotamus (large African mammal, literally "water stallion")


sırtlan

sırtlan (definite accusative sırtlanı, plural sırtlanlar)

sırtlanı (accusative definite)
sırtlanlar (plural)

Inherited from Ottoman Turkish صرتلان (sırtlan, “hyena”), which derives from Proto-Turkic *sïrtlan (“hyena”); equivalent to sırt (“coarse back hairs of an animal”) + -lan (“suffix denoting a wild, predatory animal”). For the suffix, compare aslan (“lion”), yılan (“snake”), kaplan (“tiger”).


hipopotam

head

hipopotam (definite accusative hipopotamı)

hipopotamı (accusative definite)
hipopotam (nominative singular)
hipopotamlar (nominative plural)
hipopotamı (accusative definite singular)
hipopotamları (accusative definite plural)
hipopotama (dative singular)
hipopotamlara (dative plural)
hipopotamda (locative singular)
hipopotamlarda (locative plural)
hipopotamdan (ablative singular)
hipopotamlardan (ablative plural)
hipopotamın (genitive singular)
hipopotamların (genitive plural)
hipopotamım (first-person nominative singular)
hipopotamlarım (first-person nominative singular)
hipopotamın (nominative second-person singular)
hipopotamların (nominative second-person singular)
hipopotamı (nominative singular third-person)
hipopotamları (nominative singular third-person)
hipopotamımız (first-person nominative plural)
hipopotamlarımız (first-person nominative plural)
hipopotamınız (nominative plural second-person)
hipopotamlarınız (nominative plural second-person)
hipopotamları (nominative plural third-person)
hipopotamımı (accusative definite first-person singular)
hipopotamlarımı (accusative definite first-person singular)
hipopotamını (accusative definite second-person singular)
hipopotamlarını (accusative definite second-person singular)
hipopotamını (accusative definite singular third-person)
hipopotamlarını (accusative definite singular third-person)
hipopotamımızı (accusative definite first-person plural)
hipopotamlarımızı (accusative definite first-person plural)
hipopotamınızı (accusative definite plural second-person)
hipopotamlarınızı (accusative definite plural second-person)
hipopotamlarını (accusative definite plural third-person)
hipopotamıma (dative first-person singular)
hipopotamlarıma (dative first-person singular)
hipopotamına (dative second-person singular)
hipopotamlarına (dative second-person singular)
hipopotamına (dative singular third-person)
hipopotamlarına (dative singular third-person)
hipopotamımıza (dative first-person plural)
hipopotamlarımıza (dative first-person plural)
hipopotamınıza (dative plural second-person)
hipopotamlarınıza (dative plural second-person)
hipopotamlarına (dative plural third-person)
hipopotamımda (first-person locative singular)
hipopotamlarımda (first-person locative singular)
hipopotamında (locative second-person singular)
hipopotamlarında (locative second-person singular)
hipopotamında (locative singular third-person)
hipopotamlarında (locative singular third-person)
hipopotamımızda (first-person locative plural)
hipopotamlarımızda (first-person locative plural)
hipopotamınızda (locative plural second-person)
hipopotamlarınızda (locative plural second-person)
hipopotamlarında (locative plural third-person)
hipopotamımdan (ablative first-person singular)
hipopotamlarımdan (ablative first-person singular)
hipopotamından (ablative second-person singular)
hipopotamlarından (ablative second-person singular)
hipopotamından (ablative singular third-person)
hipopotamlarından (ablative singular third-person)
hipopotamımızdan (ablative first-person plural)
hipopotamlarımızdan (ablative first-person plural)
hipopotamınızdan (ablative plural second-person)
hipopotamlarınızdan (ablative plural second-person)
hipopotamlarından (ablative plural third-person)
hipopotamımın (first-person genitive singular)
hipopotamlarımın (first-person genitive singular)
hipopotamının (genitive second-person singular)
hipopotamlarının (genitive second-person singular)
hipopotamının (genitive singular third-person)
hipopotamlarının (genitive singular third-person)
hipopotamımızın (first-person genitive plural)
hipopotamlarımızın (first-person genitive plural)
hipopotamınızın (genitive plural second-person)
hipopotamlarınızın (genitive plural second-person)
hipopotamlarının (genitive plural third-person)

From French hippopotame, from Latin hippopotamus, from Ancient Greek ἱπποπόταμος (hippopótamos), from ἵππος (híppos, “horse”) (English hippo-) + ποταμός (potamós, “river”).


ceylan

head

ceylan (definite accusative ceylanı, plural ceylanlar)

ceylanı (accusative definite)
ceylanlar (plural)
ceylan (nominative singular)
ceylanlar (nominative plural)
ceylanı (accusative definite singular)
ceylanları (accusative definite plural)
ceylana (dative singular)
ceylanlara (dative plural)
ceylanda (locative singular)
ceylanlarda (locative plural)
ceylandan (ablative singular)
ceylanlardan (ablative plural)
ceylanın (genitive singular)
ceylanların (genitive plural)
ceylanım (first-person nominative singular)
ceylanlarım (first-person nominative singular)
ceylanın (nominative second-person singular)
ceylanların (nominative second-person singular)
ceylanı (nominative singular third-person)
ceylanları (nominative singular third-person)
ceylanımız (first-person nominative plural)
ceylanlarımız (first-person nominative plural)
ceylanınız (nominative plural second-person)
ceylanlarınız (nominative plural second-person)
ceylanları (nominative plural third-person)
ceylanımı (accusative definite first-person singular)
ceylanlarımı (accusative definite first-person singular)
ceylanını (accusative definite second-person singular)
ceylanlarını (accusative definite second-person singular)
ceylanını (accusative definite singular third-person)
ceylanlarını (accusative definite singular third-person)
ceylanımızı (accusative definite first-person plural)
ceylanlarımızı (accusative definite first-person plural)
ceylanınızı (accusative definite plural second-person)
ceylanlarınızı (accusative definite plural second-person)
ceylanlarını (accusative definite plural third-person)
ceylanıma (dative first-person singular)
ceylanlarıma (dative first-person singular)
ceylanına (dative second-person singular)
ceylanlarına (dative second-person singular)
ceylanına (dative singular third-person)
ceylanlarına (dative singular third-person)
ceylanımıza (dative first-person plural)
ceylanlarımıza (dative first-person plural)
ceylanınıza (dative plural second-person)
ceylanlarınıza (dative plural second-person)
ceylanlarına (dative plural third-person)
ceylanımda (first-person locative singular)
ceylanlarımda (first-person locative singular)
ceylanında (locative second-person singular)
ceylanlarında (locative second-person singular)
ceylanında (locative singular third-person)
ceylanlarında (locative singular third-person)
ceylanımızda (first-person locative plural)
ceylanlarımızda (first-person locative plural)
ceylanınızda (locative plural second-person)
ceylanlarınızda (locative plural second-person)
ceylanlarında (locative plural third-person)
ceylanımdan (ablative first-person singular)
ceylanlarımdan (ablative first-person singular)
ceylanından (ablative second-person singular)
ceylanlarından (ablative second-person singular)
ceylanından (ablative singular third-person)
ceylanlarından (ablative singular third-person)
ceylanımızdan (ablative first-person plural)
ceylanlarımızdan (ablative first-person plural)
ceylanınızdan (ablative plural second-person)
ceylanlarınızdan (ablative plural second-person)
ceylanlarından (ablative plural third-person)
ceylanımın (first-person genitive singular)
ceylanlarımın (first-person genitive singular)
ceylanının (genitive second-person singular)
ceylanlarının (genitive second-person singular)
ceylanının (genitive singular third-person)
ceylanlarının (genitive singular third-person)
ceylanımızın (first-person genitive plural)
ceylanlarımızın (first-person genitive plural)
ceylanınızın (genitive plural second-person)
ceylanlarınızın (genitive plural second-person)
ceylanlarının (genitive plural third-person)
ceylanım (first-person singular)
ceylanlarım (first-person singular)
ceylansın (second-person singular)
ceylanlarsın (second-person singular)
ceylan (singular third-person)
ceylandır (singular third-person)
ceylanlar (singular third-person)
ceylanlardır (singular third-person)
ceylanız (first-person plural)
ceylanlarız (first-person plural)
ceylansınız (plural second-person)
ceylanlarsınız (plural second-person)
ceylanlar (plural third-person)
ceylanlardır (plural third-person)

>? Georgian: ჯეირანი (ǯeirani)

Borrowed from a Mongolic source, itself ultimately derived from Proto-Turkic *yegren. Cognate with Old Turkic 𐰘𐰏𐰼𐰤 (yegren, “reddish (of horses)”).


goril

head

goril (definite accusative gorili, plural goriller)

gorili (accusative definite)
goriller (plural)
goril (nominative singular)
goriller (nominative plural)
gorili (accusative definite singular)
gorilleri (accusative definite plural)
gorile (dative singular)
gorillere (dative plural)
gorilde (locative singular)
gorillerde (locative plural)
gorilden (ablative singular)
gorillerden (ablative plural)
gorilin (genitive singular)
gorillerin (genitive plural)
gorilim (first-person nominative singular)
gorillerim (first-person nominative singular)
gorilin (nominative second-person singular)
gorillerin (nominative second-person singular)
gorili (nominative singular third-person)
gorilleri (nominative singular third-person)
gorilimiz (first-person nominative plural)
gorillerimiz (first-person nominative plural)
goriliniz (nominative plural second-person)
gorilleriniz (nominative plural second-person)
gorilleri (nominative plural third-person)
gorilimi (accusative definite first-person singular)
gorillerimi (accusative definite first-person singular)
gorilini (accusative definite second-person singular)
gorillerini (accusative definite second-person singular)
gorilini (accusative definite singular third-person)
gorillerini (accusative definite singular third-person)
gorilimizi (accusative definite first-person plural)
gorillerimizi (accusative definite first-person plural)
gorilinizi (accusative definite plural second-person)
gorillerinizi (accusative definite plural second-person)
gorillerini (accusative definite plural third-person)
gorilime (dative first-person singular)
gorillerime (dative first-person singular)
goriline (dative second-person singular)
gorillerine (dative second-person singular)
goriline (dative singular third-person)
gorillerine (dative singular third-person)
gorilimize (dative first-person plural)
gorillerimize (dative first-person plural)
gorilinize (dative plural second-person)
gorillerinize (dative plural second-person)
gorillerine (dative plural third-person)
gorilimde (first-person locative singular)
gorillerimde (first-person locative singular)
gorilinde (locative second-person singular)
gorillerinde (locative second-person singular)
gorilinde (locative singular third-person)
gorillerinde (locative singular third-person)
gorilimizde (first-person locative plural)
gorillerimizde (first-person locative plural)
gorilinizde (locative plural second-person)
gorillerinizde (locative plural second-person)
gorillerinde (locative plural third-person)
gorilimden (ablative first-person singular)
gorillerimden (ablative first-person singular)
gorilinden (ablative second-person singular)
gorillerinden (ablative second-person singular)
gorilinden (ablative singular third-person)
gorillerinden (ablative singular third-person)
gorilimizden (ablative first-person plural)
gorillerimizden (ablative first-person plural)
gorilinizden (ablative plural second-person)
gorillerinizden (ablative plural second-person)
gorillerinden (ablative plural third-person)
gorilimin (first-person genitive singular)
gorillerimin (first-person genitive singular)
gorilinin (genitive second-person singular)
gorillerinin (genitive second-person singular)
gorilinin (genitive singular third-person)
gorillerinin (genitive singular third-person)
gorilimizin (first-person genitive plural)
gorillerimizin (first-person genitive plural)
gorilinizin (genitive plural second-person)
gorillerinizin (genitive plural second-person)
gorillerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish غوریل (goril), from French gorille, from Latin gorilla, from Ancient Greek Γόριλλαι (Górillai), likely from Punic, and ultimately from an African language.


Ren geyiği

Ren geyiği (definite accusative Ren geyiğini, plural Ren geyikleri)

Ren geyiğini (accusative definite)
Ren geyikleri (plural)
Ren geyiği (nominative singular)
Ren geyiğleri (nominative plural)
Ren geyiğini (accusative definite singular)
Ren geyiğlerini (accusative definite plural)
Ren geyiğine (dative singular)
Ren geyiğlerine (dative plural)
Ren geyiğinde (locative singular)
Ren geyiğlerinde (locative plural)
Ren geyiğinden (ablative singular)
Ren geyiğlerinden (ablative plural)
Ren geyiğinin (genitive singular)
Ren geyiğlerinin (genitive plural)
Ren geyiğim (first-person nominative singular)
Ren geyiğlerim (first-person nominative singular)
Ren geyiğin (nominative second-person singular)
Ren geyiğlerin (nominative second-person singular)
Ren geyiği (nominative singular third-person)
Ren geyiğleri (nominative singular third-person)
Ren geyiğimiz (first-person nominative plural)
Ren geyiğlerimiz (first-person nominative plural)
Ren geyiğiniz (nominative plural second-person)
Ren geyiğleriniz (nominative plural second-person)
Ren geyiğleri (nominative plural third-person)
Ren geyiğimi (accusative definite first-person singular)
Ren geyiğlerimi (accusative definite first-person singular)
Ren geyiğini (accusative definite second-person singular)
Ren geyiğlerini (accusative definite second-person singular)
Ren geyiğini (accusative definite singular third-person)
Ren geyiğlerini (accusative definite singular third-person)
Ren geyiğimizi (accusative definite first-person plural)
Ren geyiğlerimizi (accusative definite first-person plural)
Ren geyiğinizi (accusative definite plural second-person)
Ren geyiğlerinizi (accusative definite plural second-person)
Ren geyiğlerini (accusative definite plural third-person)
Ren geyiğime (dative first-person singular)
Ren geyiğlerime (dative first-person singular)
Ren geyiğine (dative second-person singular)
Ren geyiğlerine (dative second-person singular)
Ren geyiğine (dative singular third-person)
Ren geyiğlerine (dative singular third-person)
Ren geyiğimize (dative first-person plural)
Ren geyiğlerimize (dative first-person plural)
Ren geyiğinize (dative plural second-person)
Ren geyiğlerinize (dative plural second-person)
Ren geyiğlerine (dative plural third-person)
Ren geyiğimde (first-person locative singular)
Ren geyiğlerimde (first-person locative singular)
Ren geyiğinde (locative second-person singular)
Ren geyiğlerinde (locative second-person singular)
Ren geyiğinde (locative singular third-person)
Ren geyiğlerinde (locative singular third-person)
Ren geyiğimizde (first-person locative plural)
Ren geyiğlerimizde (first-person locative plural)
Ren geyiğinizde (locative plural second-person)
Ren geyiğlerinizde (locative plural second-person)
Ren geyiğlerinde (locative plural third-person)
Ren geyiğimden (ablative first-person singular)
Ren geyiğlerimden (ablative first-person singular)
Ren geyiğinden (ablative second-person singular)
Ren geyiğlerinden (ablative second-person singular)
Ren geyiğinden (ablative singular third-person)
Ren geyiğlerinden (ablative singular third-person)
Ren geyiğimizden (ablative first-person plural)
Ren geyiğlerimizden (ablative first-person plural)
Ren geyiğinizden (ablative plural second-person)
Ren geyiğlerinizden (ablative plural second-person)
Ren geyiğlerinden (ablative plural third-person)
Ren geyiğimin (first-person genitive singular)
Ren geyiğlerimin (first-person genitive singular)
Ren geyiğinin (genitive second-person singular)
Ren geyiğlerinin (genitive second-person singular)
Ren geyiğinin (genitive singular third-person)
Ren geyiğlerinin (genitive singular third-person)
Ren geyiğimizin (first-person genitive plural)
Ren geyiğlerimizin (first-person genitive plural)
Ren geyiğinizin (genitive plural second-person)
Ren geyiğlerinizin (genitive plural second-person)
Ren geyiğlerinin (genitive plural third-person)
Ren geyiğiyim (first-person singular)
Ren geyiğleriyim (first-person singular)
Ren geyiğisin (second-person singular)
Ren geyiğlerisin (second-person singular)
Ren geyiği (singular third-person)
Ren geyiğleri (singular third-person)
Ren geyiğiyiz (first-person plural)
Ren geyiğleriyiz (first-person plural)
Ren geyiğisiniz (plural second-person)
Ren geyiğlerisiniz (plural second-person)
Ren geyiğleri (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from French renne.

reindeer (an Arctic and Subarctic-dwelling deer)


panter

panter (definite accusative panteri, plural panterler)

panteri (accusative definite)
panterler (plural)
panter (nominative singular)
panterler (nominative plural)
panteri (accusative definite singular)
panterleri (accusative definite plural)
pantere (dative singular)
panterlere (dative plural)
panterde (locative singular)
panterlerde (locative plural)
panterden (ablative singular)
panterlerden (ablative plural)
panterin (genitive singular)
panterlerin (genitive plural)
panterim (first-person nominative singular)
panterlerim (first-person nominative singular)
panterin (nominative second-person singular)
panterlerin (nominative second-person singular)
panteri (nominative singular third-person)
panterleri (nominative singular third-person)
panterimiz (first-person nominative plural)
panterlerimiz (first-person nominative plural)
panteriniz (nominative plural second-person)
panterleriniz (nominative plural second-person)
panterleri (nominative plural third-person)
panterimi (accusative definite first-person singular)
panterlerimi (accusative definite first-person singular)
panterini (accusative definite second-person singular)
panterlerini (accusative definite second-person singular)
panterini (accusative definite singular third-person)
panterlerini (accusative definite singular third-person)
panterimizi (accusative definite first-person plural)
panterlerimizi (accusative definite first-person plural)
panterinizi (accusative definite plural second-person)
panterlerinizi (accusative definite plural second-person)
panterlerini (accusative definite plural third-person)
panterime (dative first-person singular)
panterlerime (dative first-person singular)
panterine (dative second-person singular)
panterlerine (dative second-person singular)
panterine (dative singular third-person)
panterlerine (dative singular third-person)
panterimize (dative first-person plural)
panterlerimize (dative first-person plural)
panterinize (dative plural second-person)
panterlerinize (dative plural second-person)
panterlerine (dative plural third-person)
panterimde (first-person locative singular)
panterlerimde (first-person locative singular)
panterinde (locative second-person singular)
panterlerinde (locative second-person singular)
panterinde (locative singular third-person)
panterlerinde (locative singular third-person)
panterimizde (first-person locative plural)
panterlerimizde (first-person locative plural)
panterinizde (locative plural second-person)
panterlerinizde (locative plural second-person)
panterlerinde (locative plural third-person)
panterimden (ablative first-person singular)
panterlerimden (ablative first-person singular)
panterinden (ablative second-person singular)
panterlerinden (ablative second-person singular)
panterinden (ablative singular third-person)
panterlerinden (ablative singular third-person)
panterimizden (ablative first-person plural)
panterlerimizden (ablative first-person plural)
panterinizden (ablative plural second-person)
panterlerinizden (ablative plural second-person)
panterlerinden (ablative plural third-person)
panterimin (first-person genitive singular)
panterlerimin (first-person genitive singular)
panterinin (genitive second-person singular)
panterlerinin (genitive second-person singular)
panterinin (genitive singular third-person)
panterlerinin (genitive singular third-person)
panterimizin (first-person genitive plural)
panterlerimizin (first-person genitive plural)
panterinizin (genitive plural second-person)
panterlerinizin (genitive plural second-person)
panterlerinin (genitive plural third-person)


fok

fok (definite accusative foku, plural foklar)

foku (accusative definite)
foklar (plural)
fok (nominative singular)
foklar (nominative plural)
foku (accusative definite singular)
fokları (accusative definite plural)
foka (dative singular)
foklara (dative plural)
fokta (locative singular)
foklarda (locative plural)
foktan (ablative singular)
foklardan (ablative plural)
fokun (genitive singular)
fokların (genitive plural)
fokum (first-person nominative singular)
foklarım (first-person nominative singular)
fokun (nominative second-person singular)
fokların (nominative second-person singular)
foku (nominative singular third-person)
fokları (nominative singular third-person)
fokumuz (first-person nominative plural)
foklarımız (first-person nominative plural)
fokunuz (nominative plural second-person)
foklarınız (nominative plural second-person)
fokları (nominative plural third-person)
fokumu (accusative definite first-person singular)
foklarımı (accusative definite first-person singular)
fokunu (accusative definite second-person singular)
foklarını (accusative definite second-person singular)
fokunu (accusative definite singular third-person)
foklarını (accusative definite singular third-person)
fokumuzu (accusative definite first-person plural)
foklarımızı (accusative definite first-person plural)
fokunuzu (accusative definite plural second-person)
foklarınızı (accusative definite plural second-person)
foklarını (accusative definite plural third-person)
fokuma (dative first-person singular)
foklarıma (dative first-person singular)
fokuna (dative second-person singular)
foklarına (dative second-person singular)
fokuna (dative singular third-person)
foklarına (dative singular third-person)
fokumuza (dative first-person plural)
foklarımıza (dative first-person plural)
fokunuza (dative plural second-person)
foklarınıza (dative plural second-person)
foklarına (dative plural third-person)
fokumda (first-person locative singular)
foklarımda (first-person locative singular)
fokunda (locative second-person singular)
foklarında (locative second-person singular)
fokunda (locative singular third-person)
foklarında (locative singular third-person)
fokumuzda (first-person locative plural)
foklarımızda (first-person locative plural)
fokunuzda (locative plural second-person)
foklarınızda (locative plural second-person)
foklarında (locative plural third-person)
fokumdan (ablative first-person singular)
foklarımdan (ablative first-person singular)
fokundan (ablative second-person singular)
foklarından (ablative second-person singular)
fokundan (ablative singular third-person)
foklarından (ablative singular third-person)
fokumuzdan (ablative first-person plural)
foklarımızdan (ablative first-person plural)
fokunuzdan (ablative plural second-person)
foklarınızdan (ablative plural second-person)
foklarından (ablative plural third-person)
fokumun (first-person genitive singular)
foklarımın (first-person genitive singular)
fokunun (genitive second-person singular)
foklarının (genitive second-person singular)
fokunun (genitive singular third-person)
foklarının (genitive singular third-person)
fokumuzun (first-person genitive plural)
foklarımızın (first-person genitive plural)
fokunuzun (genitive plural second-person)
foklarınızın (genitive plural second-person)
foklarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from French phoque, from Latin phōca, ultimately from Ancient Greek φώκη (phṓkē, “seal”).


zürafa

zürafayı (accusative definite)
zürafa (nominative singular)
zürafalar (nominative plural)
zürafayı (accusative definite singular)
zürafaları (accusative definite plural)
zürafaya (dative singular)
zürafalara (dative plural)
zürafada (locative singular)
zürafalarda (locative plural)
zürafadan (ablative singular)
zürafalardan (ablative plural)
zürafanın (genitive singular)
zürafaların (genitive plural)
zürafam (first-person nominative singular)
zürafalarım (first-person nominative singular)
zürafan (nominative second-person singular)
zürafaların (nominative second-person singular)
zürafası (nominative singular third-person)
zürafaları (nominative singular third-person)
zürafamız (first-person nominative plural)
zürafalarımız (first-person nominative plural)
zürafanız (nominative plural second-person)
zürafalarınız (nominative plural second-person)
zürafaları (nominative plural third-person)
zürafamı (accusative definite first-person singular)
zürafalarımı (accusative definite first-person singular)
zürafanı (accusative definite second-person singular)
zürafalarını (accusative definite second-person singular)
zürafasını (accusative definite singular third-person)
zürafalarını (accusative definite singular third-person)
zürafamızı (accusative definite first-person plural)
zürafalarımızı (accusative definite first-person plural)
zürafanızı (accusative definite plural second-person)
zürafalarınızı (accusative definite plural second-person)
zürafalarını (accusative definite plural third-person)
zürafama (dative first-person singular)
zürafalarıma (dative first-person singular)
zürafana (dative second-person singular)
zürafalarına (dative second-person singular)
zürafasına (dative singular third-person)
zürafalarına (dative singular third-person)
zürafamıza (dative first-person plural)
zürafalarımıza (dative first-person plural)
zürafanıza (dative plural second-person)
zürafalarınıza (dative plural second-person)
zürafalarına (dative plural third-person)
zürafamda (first-person locative singular)
zürafalarımda (first-person locative singular)
zürafanda (locative second-person singular)
zürafalarında (locative second-person singular)
zürafasında (locative singular third-person)
zürafalarında (locative singular third-person)
zürafamızda (first-person locative plural)
zürafalarımızda (first-person locative plural)
zürafanızda (locative plural second-person)
zürafalarınızda (locative plural second-person)
zürafalarında (locative plural third-person)
zürafamdan (ablative first-person singular)
zürafalarımdan (ablative first-person singular)
zürafandan (ablative second-person singular)
zürafalarından (ablative second-person singular)
zürafasından (ablative singular third-person)
zürafalarından (ablative singular third-person)
zürafamızdan (ablative first-person plural)
zürafalarımızdan (ablative first-person plural)
zürafanızdan (ablative plural second-person)
zürafalarınızdan (ablative plural second-person)
zürafalarından (ablative plural third-person)
zürafamın (first-person genitive singular)
zürafalarımın (first-person genitive singular)
zürafanın (genitive second-person singular)
zürafalarının (genitive second-person singular)
zürafasının (genitive singular third-person)
zürafalarının (genitive singular third-person)
zürafamızın (first-person genitive plural)
zürafalarımızın (first-person genitive plural)
zürafanızın (genitive plural second-person)
zürafalarınızın (genitive plural second-person)
zürafalarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Arabic زَرَافَة (zarāfa).


geyik

geyik (nominative singular)
geyikler (nominative plural)
geyiği (accusative definite singular)
geyikleri (accusative definite plural)
geyiğe (dative singular)
geyiklere (dative plural)
geyikte (locative singular)
geyiklerde (locative plural)
geyikten (ablative singular)
geyiklerden (ablative plural)
geyiğin (genitive singular)
geyiklerin (genitive plural)
geyiğim (first-person nominative singular)
geyiklerim (first-person nominative singular)
geyiğin (nominative second-person singular)
geyiklerin (nominative second-person singular)
geyiği (nominative singular third-person)
geyikleri (nominative singular third-person)
geyiğimiz (first-person nominative plural)
geyiklerimiz (first-person nominative plural)
geyiğiniz (nominative plural second-person)
geyikleriniz (nominative plural second-person)
geyikleri (nominative plural third-person)
geyiğimi (accusative definite first-person singular)
geyiklerimi (accusative definite first-person singular)
geyiğini (accusative definite second-person singular)
geyiklerini (accusative definite second-person singular)
geyiğini (accusative definite singular third-person)
geyiklerini (accusative definite singular third-person)
geyiğimizi (accusative definite first-person plural)
geyiklerimizi (accusative definite first-person plural)
geyiğinizi (accusative definite plural second-person)
geyiklerinizi (accusative definite plural second-person)
geyiklerini (accusative definite plural third-person)
geyiğime (dative first-person singular)
geyiklerime (dative first-person singular)
geyiğine (dative second-person singular)
geyiklerine (dative second-person singular)
geyiğine (dative singular third-person)
geyiklerine (dative singular third-person)
geyiğimize (dative first-person plural)
geyiklerimize (dative first-person plural)
geyiğinize (dative plural second-person)
geyiklerinize (dative plural second-person)
geyiklerine (dative plural third-person)
geyiğimde (first-person locative singular)
geyiklerimde (first-person locative singular)
geyiğinde (locative second-person singular)
geyiklerinde (locative second-person singular)
geyiğinde (locative singular third-person)
geyiklerinde (locative singular third-person)
geyiğimizde (first-person locative plural)
geyiklerimizde (first-person locative plural)
geyiğinizde (locative plural second-person)
geyiklerinizde (locative plural second-person)
geyiklerinde (locative plural third-person)
geyiğimden (ablative first-person singular)
geyiklerimden (ablative first-person singular)
geyiğinden (ablative second-person singular)
geyiklerinden (ablative second-person singular)
geyiğinden (ablative singular third-person)
geyiklerinden (ablative singular third-person)
geyiğimizden (ablative first-person plural)
geyiklerimizden (ablative first-person plural)
geyiğinizden (ablative plural second-person)
geyiklerinizden (ablative plural second-person)
geyiklerinden (ablative plural third-person)
geyiğimin (first-person genitive singular)
geyiklerimin (first-person genitive singular)
geyiğinin (genitive second-person singular)
geyiklerinin (genitive second-person singular)
geyiğinin (genitive singular third-person)
geyiklerinin (genitive singular third-person)
geyiğimizin (first-person genitive plural)
geyiklerimizin (first-person genitive plural)
geyiğinizin (genitive plural second-person)
geyiklerinizin (genitive plural second-person)
geyiklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish كیك (geyik), from Proto-Turkic *keyik.

Geyikler ormanda yaşarlar.


kanguru

kanguru (definite accusative kanguruyu, plural kangurular)

kanguruyu (accusative definite)
kangurular (plural)
kanguru (nominative singular)
kangurular (nominative plural)
kanguruyu (accusative definite singular)
kanguruları (accusative definite plural)
kanguruya (dative singular)
kangurulara (dative plural)
kanguruda (locative singular)
kangurularda (locative plural)
kangurudan (ablative singular)
kangurulardan (ablative plural)
kangurunun (genitive singular)
kanguruların (genitive plural)
kangurum (first-person nominative singular)
kangurularım (first-person nominative singular)
kangurun (nominative second-person singular)
kanguruların (nominative second-person singular)
kangurusu (nominative singular third-person)
kanguruları (nominative singular third-person)
kangurumuz (first-person nominative plural)
kangurularımız (first-person nominative plural)
kangurunuz (nominative plural second-person)
kangurularınız (nominative plural second-person)
kanguruları (nominative plural third-person)
kangurumu (accusative definite first-person singular)
kangurularımı (accusative definite first-person singular)
kangurunu (accusative definite second-person singular)
kangurularını (accusative definite second-person singular)
kangurusunu (accusative definite singular third-person)
kangurularını (accusative definite singular third-person)
kangurumuzu (accusative definite first-person plural)
kangurularımızı (accusative definite first-person plural)
kangurunuzu (accusative definite plural second-person)
kangurularınızı (accusative definite plural second-person)
kangurularını (accusative definite plural third-person)
kanguruma (dative first-person singular)
kangurularıma (dative first-person singular)
kanguruna (dative second-person singular)
kangurularına (dative second-person singular)
kangurusuna (dative singular third-person)
kangurularına (dative singular third-person)
kangurumuza (dative first-person plural)
kangurularımıza (dative first-person plural)
kangurunuza (dative plural second-person)
kangurularınıza (dative plural second-person)
kangurularına (dative plural third-person)
kangurumda (first-person locative singular)
kangurularımda (first-person locative singular)
kangurunda (locative second-person singular)
kangurularında (locative second-person singular)
kangurusunda (locative singular third-person)
kangurularında (locative singular third-person)
kangurumuzda (first-person locative plural)
kangurularımızda (first-person locative plural)
kangurunuzda (locative plural second-person)
kangurularınızda (locative plural second-person)
kangurularında (locative plural third-person)
kangurumdan (ablative first-person singular)
kangurularımdan (ablative first-person singular)
kangurundan (ablative second-person singular)
kangurularından (ablative second-person singular)
kangurusundan (ablative singular third-person)
kangurularından (ablative singular third-person)
kangurumuzdan (ablative first-person plural)
kangurularımızdan (ablative first-person plural)
kangurunuzdan (ablative plural second-person)
kangurularınızdan (ablative plural second-person)
kangurularından (ablative plural third-person)
kangurumun (first-person genitive singular)
kangurularımın (first-person genitive singular)
kangurunun (genitive second-person singular)
kangurularının (genitive second-person singular)
kangurusunun (genitive singular third-person)
kangurularının (genitive singular third-person)
kangurumuzun (first-person genitive plural)
kangurularımızın (first-person genitive plural)
kangurunuzun (genitive plural second-person)
kangurularınızın (genitive plural second-person)
kangurularının (genitive plural third-person)
kanguruyum (first-person singular)
kangurularım (first-person singular)
kangurusun (second-person singular)
kangurularsın (second-person singular)
kanguru (singular third-person)
kangurudur (singular third-person)
kangurular (singular third-person)
kangurulardır (singular third-person)
kanguruyuz (first-person plural)
kangurularız (first-person plural)
kangurusunuz (plural second-person)
kangurularsınız (plural second-person)
kangurular (plural third-person)
kangurulardır (plural third-person)

[ˈkɑŋ.ɡu.ɾʊ]

From Ottoman Turkish قانغوری (kanguru), from French kangourou, from Guugu Yimidhirr gangurru.


zerdeva

zerdeva (definite accusative zerdevayı, plural zerdevalar)

zerdevayı (accusative definite)
zerdevalar (plural)

Martes martes
Martes martes#Translingual

pine marten, Martes martes (animal and its fur)


karakulak

karakulak (definite accusative karakulağı, plural karakulaklar)

karakulağı (accusative definite)
karakulaklar (plural)

From Ottoman Turkish قرهقولاق (kara-kulak, literally “black ear”), a calque of Persian سیاهگوش (siyâh-guš). Analysable as kara (“black”) + kulak (“ear”).


kaşalot

head

kaşalot (definite accusative kaşalotu, plural kaşalotlar)

kaşalotu (accusative definite)
kaşalotlar (plural)

From Ottoman Turkish قاشالو, from French cachalot, from Portuguese cachalote.


şempanze

şempanze (definite accusative şempanzeyi, plural şempanzeler)

şempanzeyi (accusative definite)
şempanzeler (plural)
şempanze (nominative singular)
şempanzeler (nominative plural)
şempanzeyi (accusative definite singular)
şempanzeleri (accusative definite plural)
şempanzeye (dative singular)
şempanzelere (dative plural)
şempanzede (locative singular)
şempanzelerde (locative plural)
şempanzeden (ablative singular)
şempanzelerden (ablative plural)
şempanzenin (genitive singular)
şempanzelerin (genitive plural)


karıncayiyen

karıncayiyen (definite accusative karıncayiyeni, plural karıncayiyenler)

karıncayiyeni (accusative definite)
karıncayiyenler (plural)
karıncayiyen (nominative singular)
karıncayiyenler (nominative plural)
karıncayiyeni (accusative definite singular)
karıncayiyenleri (accusative definite plural)
karıncayiyene (dative singular)
karıncayiyenlere (dative plural)
karıncayiyende (locative singular)
karıncayiyenlerde (locative plural)
karıncayiyenden (ablative singular)
karıncayiyenlerden (ablative plural)
karıncayiyenin (genitive singular)
karıncayiyenlerin (genitive plural)
karıncayiyenim (first-person nominative singular)
karıncayiyenlerim (first-person nominative singular)
karıncayiyenin (nominative second-person singular)
karıncayiyenlerin (nominative second-person singular)
karıncayiyeni (nominative singular third-person)
karıncayiyenleri (nominative singular third-person)
karıncayiyenimiz (first-person nominative plural)
karıncayiyenlerimiz (first-person nominative plural)
karıncayiyeniniz (nominative plural second-person)
karıncayiyenleriniz (nominative plural second-person)
karıncayiyenleri (nominative plural third-person)
karıncayiyenimi (accusative definite first-person singular)
karıncayiyenlerimi (accusative definite first-person singular)
karıncayiyenini (accusative definite second-person singular)
karıncayiyenlerini (accusative definite second-person singular)
karıncayiyenini (accusative definite singular third-person)
karıncayiyenlerini (accusative definite singular third-person)
karıncayiyenimizi (accusative definite first-person plural)
karıncayiyenlerimizi (accusative definite first-person plural)
karıncayiyeninizi (accusative definite plural second-person)
karıncayiyenlerinizi (accusative definite plural second-person)
karıncayiyenlerini (accusative definite plural third-person)
karıncayiyenime (dative first-person singular)
karıncayiyenlerime (dative first-person singular)
karıncayiyenine (dative second-person singular)
karıncayiyenlerine (dative second-person singular)
karıncayiyenine (dative singular third-person)
karıncayiyenlerine (dative singular third-person)
karıncayiyenimize (dative first-person plural)
karıncayiyenlerimize (dative first-person plural)
karıncayiyeninize (dative plural second-person)
karıncayiyenlerinize (dative plural second-person)
karıncayiyenlerine (dative plural third-person)
karıncayiyenimde (first-person locative singular)
karıncayiyenlerimde (first-person locative singular)
karıncayiyeninde (locative second-person singular)
karıncayiyenlerinde (locative second-person singular)
karıncayiyeninde (locative singular third-person)
karıncayiyenlerinde (locative singular third-person)
karıncayiyenimizde (first-person locative plural)
karıncayiyenlerimizde (first-person locative plural)
karıncayiyeninizde (locative plural second-person)
karıncayiyenlerinizde (locative plural second-person)
karıncayiyenlerinde (locative plural third-person)
karıncayiyenimden (ablative first-person singular)
karıncayiyenlerimden (ablative first-person singular)
karıncayiyeninden (ablative second-person singular)
karıncayiyenlerinden (ablative second-person singular)
karıncayiyeninden (ablative singular third-person)
karıncayiyenlerinden (ablative singular third-person)
karıncayiyenimizden (ablative first-person plural)
karıncayiyenlerimizden (ablative first-person plural)
karıncayiyeninizden (ablative plural second-person)
karıncayiyenlerinizden (ablative plural second-person)
karıncayiyenlerinden (ablative plural third-person)
karıncayiyenimin (first-person genitive singular)
karıncayiyenlerimin (first-person genitive singular)
karıncayiyeninin (genitive second-person singular)
karıncayiyenlerinin (genitive second-person singular)
karıncayiyeninin (genitive singular third-person)
karıncayiyenlerinin (genitive singular third-person)
karıncayiyenimizin (first-person genitive plural)
karıncayiyenlerimizin (first-person genitive plural)
karıncayiyeninizin (genitive plural second-person)
karıncayiyenlerinizin (genitive plural second-person)
karıncayiyenlerinin (genitive plural third-person)
karıncayiyenim (first-person singular)
karıncayiyenlerim (first-person singular)
karıncayiyensin (second-person singular)
karıncayiyenlersin (second-person singular)
karıncayiyen (singular third-person)
karıncayiyendir (singular third-person)
karıncayiyenler (singular third-person)
karıncayiyenlerdir (singular third-person)
karıncayiyeniz (first-person plural)
karıncayiyenleriz (first-person plural)
karıncayiyensiniz (plural second-person)
karıncayiyenlersiniz (plural second-person)
karıncayiyenler (plural third-person)
karıncayiyenlerdir (plural third-person)

Compound of karınca (“ant”) + yiyen (“one who eats”), literally “the one who eats the ant[s]”.


porsuk

head

porsuk (definite accusative porsuğu, plural porsuklar)

porsuğu (accusative definite)
porsuklar (plural)
porsuk (nominative singular)
porsuklar (nominative plural)
porsuğu (accusative definite singular)
porsukları (accusative definite plural)
porsuğa (dative singular)
porsuklara (dative plural)
porsukta (locative singular)
porsuklarda (locative plural)
porsuktan (ablative singular)
porsuklardan (ablative plural)
porsuğun (genitive singular)
porsukların (genitive plural)
porsuğum (first-person nominative singular)
porsuklarım (first-person nominative singular)
porsuğun (nominative second-person singular)
porsukların (nominative second-person singular)
porsuğu (nominative singular third-person)
porsukları (nominative singular third-person)
porsuğumuz (first-person nominative plural)
porsuklarımız (first-person nominative plural)
porsuğunuz (nominative plural second-person)
porsuklarınız (nominative plural second-person)
porsukları (nominative plural third-person)
porsuğumu (accusative definite first-person singular)
porsuklarımı (accusative definite first-person singular)
porsuğunu (accusative definite second-person singular)
porsuklarını (accusative definite second-person singular)
porsuğunu (accusative definite singular third-person)
porsuklarını (accusative definite singular third-person)
porsuğumuzu (accusative definite first-person plural)
porsuklarımızı (accusative definite first-person plural)
porsuğunuzu (accusative definite plural second-person)
porsuklarınızı (accusative definite plural second-person)
porsuklarını (accusative definite plural third-person)
porsuğuma (dative first-person singular)
porsuklarıma (dative first-person singular)
porsuğuna (dative second-person singular)
porsuklarına (dative second-person singular)
porsuğuna (dative singular third-person)
porsuklarına (dative singular third-person)
porsuğumuza (dative first-person plural)
porsuklarımıza (dative first-person plural)
porsuğunuza (dative plural second-person)
porsuklarınıza (dative plural second-person)
porsuklarına (dative plural third-person)
porsuğumda (first-person locative singular)
porsuklarımda (first-person locative singular)
porsuğunda (locative second-person singular)
porsuklarında (locative second-person singular)
porsuğunda (locative singular third-person)
porsuklarında (locative singular third-person)
porsuğumuzda (first-person locative plural)
porsuklarımızda (first-person locative plural)
porsuğunuzda (locative plural second-person)
porsuklarınızda (locative plural second-person)
porsuklarında (locative plural third-person)
porsuğumdan (ablative first-person singular)
porsuklarımdan (ablative first-person singular)
porsuğundan (ablative second-person singular)
porsuklarından (ablative second-person singular)
porsuğundan (ablative singular third-person)
porsuklarından (ablative singular third-person)
porsuğumuzdan (ablative first-person plural)
porsuklarımızdan (ablative first-person plural)
porsuğunuzdan (ablative plural second-person)
porsuklarınızdan (ablative plural second-person)
porsuklarından (ablative plural third-person)
porsuğumun (first-person genitive singular)
porsuklarımın (first-person genitive singular)
porsuğunun (genitive second-person singular)
porsuklarının (genitive second-person singular)
porsuğunun (genitive singular third-person)
porsuklarının (genitive singular third-person)
porsuğumuzun (first-person genitive plural)
porsuklarımızın (first-person genitive plural)
porsuğunuzun (genitive plural second-person)
porsuklarınızın (genitive plural second-person)
porsuklarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بورصوق (porsuk), from Proto-Turkic *borsuk (“badger”). Cognate with Azerbaijani porsuq.


sansar

sansar (definite accusative sansarı, plural sansarlar)

sansarı (accusative definite)
sansarlar (plural)
sansar (nominative singular)
sansarlar (nominative plural)
sansarı (accusative definite singular)
sansarları (accusative definite plural)
sansara (dative singular)
sansarlara (dative plural)
sansarda (locative singular)
sansarlarda (locative plural)
sansardan (ablative singular)
sansarlardan (ablative plural)
sansarın (genitive singular)
sansarların (genitive plural)
sansarım (first-person nominative singular)
sansarlarım (first-person nominative singular)
sansarın (nominative second-person singular)
sansarların (nominative second-person singular)
sansarı (nominative singular third-person)
sansarları (nominative singular third-person)
sansarımız (first-person nominative plural)
sansarlarımız (first-person nominative plural)
sansarınız (nominative plural second-person)
sansarlarınız (nominative plural second-person)
sansarları (nominative plural third-person)
sansarımı (accusative definite first-person singular)
sansarlarımı (accusative definite first-person singular)
sansarını (accusative definite second-person singular)
sansarlarını (accusative definite second-person singular)
sansarını (accusative definite singular third-person)
sansarlarını (accusative definite singular third-person)
sansarımızı (accusative definite first-person plural)
sansarlarımızı (accusative definite first-person plural)
sansarınızı (accusative definite plural second-person)
sansarlarınızı (accusative definite plural second-person)
sansarlarını (accusative definite plural third-person)
sansarıma (dative first-person singular)
sansarlarıma (dative first-person singular)
sansarına (dative second-person singular)
sansarlarına (dative second-person singular)
sansarına (dative singular third-person)
sansarlarına (dative singular third-person)
sansarımıza (dative first-person plural)
sansarlarımıza (dative first-person plural)
sansarınıza (dative plural second-person)
sansarlarınıza (dative plural second-person)
sansarlarına (dative plural third-person)
sansarımda (first-person locative singular)
sansarlarımda (first-person locative singular)
sansarında (locative second-person singular)
sansarlarında (locative second-person singular)
sansarında (locative singular third-person)
sansarlarında (locative singular third-person)
sansarımızda (first-person locative plural)
sansarlarımızda (first-person locative plural)
sansarınızda (locative plural second-person)
sansarlarınızda (locative plural second-person)
sansarlarında (locative plural third-person)
sansarımdan (ablative first-person singular)
sansarlarımdan (ablative first-person singular)
sansarından (ablative second-person singular)
sansarlarından (ablative second-person singular)
sansarından (ablative singular third-person)
sansarlarından (ablative singular third-person)
sansarımızdan (ablative first-person plural)
sansarlarımızdan (ablative first-person plural)
sansarınızdan (ablative plural second-person)
sansarlarınızdan (ablative plural second-person)
sansarlarından (ablative plural third-person)
sansarımın (first-person genitive singular)
sansarlarımın (first-person genitive singular)
sansarının (genitive second-person singular)
sansarlarının (genitive second-person singular)
sansarının (genitive singular third-person)
sansarlarının (genitive singular third-person)
sansarımızın (first-person genitive plural)
sansarlarımızın (first-person genitive plural)
sansarınızın (genitive plural second-person)
sansarlarınızın (genitive plural second-person)
sansarlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صڭسار (sañsar, “marten”), from Proto-Turkic *saġsar (“marten”).


sincap

head

sincap (definite accusative sincabı, plural sincaplar)

sincabı (accusative definite)
sincaplar (plural)
sincap (nominative singular)
sincaplar (nominative plural)
sincabı (accusative definite singular)
sincapları (accusative definite plural)
sincaba (dative singular)
sincaplara (dative plural)
sincapta (locative singular)
sincaplarda (locative plural)
sincaptan (ablative singular)
sincaplardan (ablative plural)
sincabın (genitive singular)
sincapların (genitive plural)
sincabım (first-person nominative singular)
sincaplarım (first-person nominative singular)
sincabın (nominative second-person singular)
sincapların (nominative second-person singular)
sincabı (nominative singular third-person)
sincapları (nominative singular third-person)
sincabımız (first-person nominative plural)
sincaplarımız (first-person nominative plural)
sincabınız (nominative plural second-person)
sincaplarınız (nominative plural second-person)
sincapları (nominative plural third-person)
sincabımı (accusative definite first-person singular)
sincaplarımı (accusative definite first-person singular)
sincabını (accusative definite second-person singular)
sincaplarını (accusative definite second-person singular)
sincabını (accusative definite singular third-person)
sincaplarını (accusative definite singular third-person)
sincabımızı (accusative definite first-person plural)
sincaplarımızı (accusative definite first-person plural)
sincabınızı (accusative definite plural second-person)
sincaplarınızı (accusative definite plural second-person)
sincaplarını (accusative definite plural third-person)
sincabıma (dative first-person singular)
sincaplarıma (dative first-person singular)
sincabına (dative second-person singular)
sincaplarına (dative second-person singular)
sincabına (dative singular third-person)
sincaplarına (dative singular third-person)
sincabımıza (dative first-person plural)
sincaplarımıza (dative first-person plural)
sincabınıza (dative plural second-person)
sincaplarınıza (dative plural second-person)
sincaplarına (dative plural third-person)
sincabımda (first-person locative singular)
sincaplarımda (first-person locative singular)
sincabında (locative second-person singular)
sincaplarında (locative second-person singular)
sincabında (locative singular third-person)
sincaplarında (locative singular third-person)
sincabımızda (first-person locative plural)
sincaplarımızda (first-person locative plural)
sincabınızda (locative plural second-person)
sincaplarınızda (locative plural second-person)
sincaplarında (locative plural third-person)
sincabımdan (ablative first-person singular)
sincaplarımdan (ablative first-person singular)
sincabından (ablative second-person singular)
sincaplarından (ablative second-person singular)
sincabından (ablative singular third-person)
sincaplarından (ablative singular third-person)
sincabımızdan (ablative first-person plural)
sincaplarımızdan (ablative first-person plural)
sincabınızdan (ablative plural second-person)
sincaplarınızdan (ablative plural second-person)
sincaplarından (ablative plural third-person)
sincabımın (first-person genitive singular)
sincaplarımın (first-person genitive singular)
sincabının (genitive second-person singular)
sincaplarının (genitive second-person singular)
sincabının (genitive singular third-person)
sincaplarının (genitive singular third-person)
sincabımızın (first-person genitive plural)
sincaplarımızın (first-person genitive plural)
sincabınızın (genitive plural second-person)
sincaplarınızın (genitive plural second-person)
sincaplarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish سنجاب (sincab), from Persian سنجاب (sanjâb). Replaced the native word teyin, still in use in dialects.

Ve öylesine munisti ki bu çocuk, sincaplar dizlerine tırmanıyor, avuçlarına konuyordu kuşlar.

1972, Cemil Meriç, Yüz on bir yıl önce bir mayıs sabahı:

And this child was so friendly that squirrels climbed on his knees and birds perched on his palms.